muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/9245, Karar No: 2012/28567, Tarih: 18.12.2012

İhbar tazminatı, ... sözleşmesini fesheden tarafın karşı tarafa ödemesi gereken bir tazminat olması sebebiyle, ... sözleşmesini fesheden tarafın feshi haklı bir sebebe dayansa dahi, ihbar tazminatına hak kazanması mümkün olmaz. İşçinin 1475 sayılı Kanun'un 14. maddesi hükümleri uyarınca emeklilik, muvazzaf askerlik, evlilik gibi sebeplerle ... sözleşmesini feshetmesi durumunda ihbar tazminatı talep ... bulunmamaktadır. Anılan fesihlerde işveren de ihbar tazminatı talep edemez.

Somut olayda, 08.09.2005 ila 17.05.2010 tarihleri arasında, davalıya ait ... yerinde muhasebe elemanı olarak çalışan davacı işçi, 17.05.2010 tarihinde noter vasıtasıyla keşide ettiği fesih bildirimiyle, işverenin hakaretine maruz kaldığı gerekçesiyle 4857 sayılı Kanun'un 24/II-b maddesi uyarınca ... sözleşmesini feshettiğini bildirmiştir. Dosya kapsamına göre, davacının ... sözleşmesini haklı sebeple feshettiğinin kabulü gerekmektedir. Fakat ... sözleşmesini fesheden tarafın feshi haklı bir sebebe dayansa dahi, ihbar tazminatına hak kazanması mümkün olmaz. Anılan sebeple, ihbar tazminatı alacağının reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 18.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1220, Karar No: 2013/24180, Tarih: 01.11.2013

**12. Ceza Dairesi         2013/1220 E.  ,  2013/24180 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Yaralama

Hüküm : 1- Sanık ... hakkında; TCK'nın 89/1-2-b, 62/1, 52/4. maddeleri gereğince mahkumiyet

2- Sanık ... Yakın hakkında; CMK'nın 223/2-c maddesi gereğince beraat

Taksirle yaralama suçundan sanık ...'ın beraatine, sanık ...'ün mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık ... müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Sanık ... Yakın hakkındaki beraat hükmüne yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Yapılan yargılama sonunda suç açısından failin taksirinin bulunmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin sanık hakkında beraat kararı verilmesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle beraata ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkındaki mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz taleplerinin incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin, yaralanmanın iş kazası sonucu meydana gelip gelmediğinin belli olmadığına, eksik inceleme yapıldığına, sanığın kusurunun bulunmadığına ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının bir gün karşılığının belirlenmesi sırasında yasal dayanak olan 5237 sayılı TCK'nın 52/2. maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün sanığa ilişkin 2 numaralı bölümünün 3. fıkrasındaki parantez içindeki bölümün başına ''TCK'nın 52/2. maddesi gereğince'' ibaresinin yazılması suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 01.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5722, Karar No: 2017/3368, Tarih: 10.07.2017

**10. Ceza Dairesi         2013/5722 E.  ,  2017/3368 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uymayan sanık hakkında davaya devam edilerek hüküm verileceği öngörüldüğünden; sanığa gönderilen duruşma günü ve saatini bildirir davetiyenin "tedavinin ve denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uymadığının iddia edilmesi nedeniyle, bir mazereti varsa gelip bildirmesi, gelmediği ve bir mazeret bildirmediği takdirde denetimli serbestlik tedbirine uymadığı kabul edilerek hakkında cezaya hükmolunacağı” uyarısı ile birlikte tebliğ edilmesi gerektiği gözetilmeden, belirtilen nitelikte uyarıyı içeren davetiye tebliğ edilmeden ya da sanık dinlenmeden mahkûmiyet hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazı bu nedenle yerinde olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 10.07.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1664, Karar No: 2013/4712, Tarih: 28.06.2013

**1. Ceza Dairesi         2013/1664 E.  ,  2013/4712 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2012/165775

MAHKEMESİ : Şanlıurfa 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 18/04/2012, 2010/213 (E) ve 2012/150 (K)

SUÇ : Olası kastla öldürme, kasten yaralama, olası kastla yaralama, uyuşturucu madde

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-Sanık hakkında uyuşturucu kullanmak suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 20. maddesi ile 5237 sayılı TCK.nun 191/2. maddesine eklenen son cümle uyarınca, anılan madde kapsamında kalan "tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri" kararı itiraz yasa yoluna tabi olduğundan, gereğinin itiraz mercii tarafından yerine getirilmesi için sanık müdafiilerinin bu suça ilişkin temyiz istemlerinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Sanık hakkında maktül Yağmur'u olası kastla öldürme, mağdur Göker'i kasten yaralama, mağdurlar Sibel, Berfin, Vatha, Sümeyye ve Gülsüm'ü olası kastla yaralama suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Olay mahallinde keşif icra edilerek, sanık, maktül ve mağdurların olay sırasındaki pozisyonları tam olarak tesbit edildikten sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmakla eksik kovuşturmayla yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiilerinin temyiz dilekçelerinde ve duruşmalı incelemedeki temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, kısmen de resen temyize tabi olan hükümlerin CMUK.nun 321. maddesi uyarınca tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, 28/06/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.

28/06/2013 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı .... huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık E.. T.. müdafii Avukat A. M. Y. yokluğunda 04/07/2013 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2014/20942, Karar No: 2015/721, Tarih: 19.01.2015

**11. Ceza Dairesi         2014/20942 E.  ,  2015/721 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanmak

HÜKÜM : 2005 takvim yılı sahte fatura kullanmak suçundan: Düşme

2006 takvim yılı sahte fatura kullanmak suçundan: Mahkumiyet

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen "2004 takvim yılında sahte fatura kullanmak" suçunun yasada öngörülen cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği tarihten karar tarihine kadar gerçekleştiği gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış, "2005 takvim yılında sahte fatura kullanmak" suçundan kurulan hüküm yönünden ise; toplanan deliller karar yerinde incelenip yüklenen suçun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı artırıcı ve azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan katılan vekilinin ve sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 19.01.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/635, Karar No: 2013/10555, Tarih: 24.06.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/635 E.  ,  2013/10555 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Bilişim sistemindeki verileri bozmak ve yoketmek

HÜKÜM : Sanık ...'ın beraatine

Sanık ...'ün TCK.nun 244/2, 62, 51. maddeleri gereği 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve ertelemeye dair.

I-Katılan vekilinin sanık ...'ın beraatine dair karara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II- Müdafiinin sanık ...'ün mahkumiyetine dair karara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde ise:

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

1-Sanığın, eczacı olan şikayetçiye SGK tarafından verilen online işlem şifresini kullanarak kamu kurumu niteliğindeki SGK'ya ait bilişim sisteminde kayıtlı bazı hastalara ait kayıtları slip bir kısım hastalara ise katılanın eczanesinden ilaç verilmemesine rağmen verilmiş gibi yeni kayıtlar oluşturduğunun iddia ve kabul edilmesi karşısında; sanığın eylemini kamu kurumuna ait bilişim sistemi üzerinde gerçekleştirmesi nedeniyle TCK'nun 244/3. maddesi uyarınca hükmolunan cezasında artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Kabule göre de; adli sicil kaydına göre sabıka kaydı bulunmayan “yargılama sürecindeki gözlemlenen davranışları” gerekçe gösterilerek TCK’nun 62. maddesi gereğince cezasından indirim yapılan ve “tekrar suç işlemeyeceği konusunda kanaat oluştuğu" gerekçesiyle cezası ertelenen sanık hakkında, şikayetçinin somut bir zararının bulunup bulunmadığı araştırılmadan yasal koşullarının oluşmadığı şeklinde yetersiz ve yasal olmayan gerekçe ile 5271 sayılı CMK.nun 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık ...'ün temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına 24.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3639, Karar No: 2024/2783, Tarih: 24.04.2024

**1. Ceza Dairesi         2023/3639 E.  ,  2024/2783 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/98 E., 2022/2582 K.

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi suretiyle sanığın beraatine

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin düzeltilerek esastan reddi

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 10.11.2022 tarihli ve 2022/98 Esas, 2022/2582 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

İnegöl 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.11.2021 tarihli ve 2020/424 Esas, 2021/981 Karar sayılı kararına konu eylem için 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 86 ncı maddesinin ikinci fıkrasında öngörülen cezanın üst sınırı, sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince hükmolunan cezanın türü ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen beraat kararı ve bu karara yönelik temyizin niteliği karşısında;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendinin ilgili bölümünde yer verilen; “… ilk derece mahkemelerinin görevine giren ve kanunda üst sınırı iki yıla kadar (iki yıl dâhil) hapis cezasını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adlî para cezalarına

ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İnegöl 3. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

24.04.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16644, Karar No: 2020/2596, Tarih: 16.03.2020

**8. Hukuk Dairesi         2016/16644 E.  ,  2020/2596 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Muhdesatın Tespiti

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olup, hükmün davalı ... vekili ile davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, tapuda ...ilçesi ...köyü Köyiçi mevkiinde kain, 226 ada 8 parselde kayıtlı tarlalı kerpiç ev nitelikli taşınmazda davacının 4/6, davalıların ise ayrı ayrı 1/6 hisseleri olduğunu, aynı yer 226 ada 9 parsel sayılı ve içinde davacının kullanımında olan yazlık ev bulunan taşınmazda ise davacının 2/3, davalıların ayrı ayrı 1/6’şar hisseleri bulunduğunu, bunlardan 226 ada 8 parsel sayılı taşınmazın evvelinde muris babaları adına tapuda kayıtlı iken babalarının vefatı ile taraflara intikal ettiğini, davacının, tapu maliki harici diğer kardeşlerinin de hissesini almasıyla hisse oranının 4/6’ya yükseldiğini, davalı kardeşlerin davacı müvekkile 4 sene evvel verdikleri kabul ve muvafakat üzerine, davacının taşınmazda evvelce mevcut olan eski toprak evi yıkıp yeniden yapmak sureti ile halen mevcut evi inşa ettiğini, bu yeni evi köyündeki yazlık ev olarak kullanmaya başladığını, sonrasında yine dava konusu bu taşınmaza çeşitli meyve ağaçları diktiğini, bu ağaçlarının sulama ihtiyacı için de tüm masrafları müvekkiline ait olmak üzere 1 adet su sondajı tesis ettiğini, dava konusu 226 ada 8 parsel sayılı taşınmazda ayrıntısı belirtilen muhdesatların davacı tarafından yapıldığını, davacı tarafından dikilmiş muhtelif cins ve yaşta 85 adet meyve ağacı olup, taşınmazın etrafını tamamen çevreleyen 10 top tel ve 64 adet demir direk ve telin bağlantısını sağlayan l adet sürgülü kapının da müvekkili tarafından yapıldığını, dava konusu taşınmazlardan 226 ada 9 parsel sayılı taşınmaz ile ilgili olarak, davalı kardeşlerin davacı müvekkiline 4 sene evvel verdikleri kabul ve muvafakat üzerine dava konusu taşınmazda mevcut eski evle ilgili olarak, davacının taşınmazda mevcut olan eski toprak evi yıkarak yeniden halen mevcut olan betonarme ev yaptığını, bu yeni evi yazlık ev olarak kullanmaya başladığını, yine taşınmaz üzerinde mevcut 26 adet muhtelif meyve ağaçlarını da davacının diktiğini, bugüne kadar ki tüm bakım masraflarını da davacının karşıladığını açıklayarak, dava konusu taşınmazlar üzerinde mevcut ev, su sondajı, meyve ağaçları tel direk ve demir kapının davacıya ait olduğunun tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili ve davalı ... ayrı ayrı davanın reddini savunmuşlardır.

Davalı ... vekili ve davalı ... ayrı ayrı davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, ...ilçesi ...mahallesi 228 ada 8 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki, 16.09.2015 havale tarihli fen bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen ev ve 16.09.2015 havale tarihli fen bilirkişi raporunda (C) harfi ile gösterilen yer ile (B) harfi ile gösterilen alanı birbirinden ayıran 78,53 m2'lik tel çit yönünden açılan davaların kısmi feragat nedeniyle reddine, ...ilçesi ...mahallesi 228 ada 8 parsel sayılı 16.09.2015 havale tarihli fen bilirkişi raporunda (B) harfi ile gösterilen ve 2000,78 m2 olan taşınmaz üzerinde bulunan su sondaj kuyusunun, 226 ada 8 parseli çevreleyen 139,47 m2'lik tel çitin [(C) harfi ile gösterilen yeri ayıran ve hükmün ilk fıkrasında belirtilen 78,53 m2lik tel hariç], ziraat ve inşaat mühendisi bilirkişilerin 05.08.2015 tarihli müşterek raporlarında belirttiği 50 adet asma fidanı, 6 adet dut ağacı, 26 adet ceviz ağacı, 9 adet elma ağacı, 5 adet şeftali ağacı, 5 adet vişne ağacının ve demir kapının davacı ...'a ait olduğunun tespitine, ...ilçesi ...mahallesi 228 ada 9 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki 5 adet vişne ağacı ve 19 adet armut ağacının davacı ...'a ait olduğunun tespitine karar verilmiş, hüküm süresi içinde davalı ... vekili ve davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, muhdesatın tespiti istemine ilişkindir.

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 684/1.maddesi hükmüne göre, bir şeye malik olan kimse, o şeyin bütünleyici parçalarına da malik olur. 718.maddeye göre de, arazi üzerindeki mülkiyet, kullanılmasında yarar olduğu ölçüde, üstündeki hava ve altındaki arz katmanlarını kapsar. Bu mülkiyet kapsamına, yasal sınırlamalar saklı kalmak üzere kalıcı yapılar, bitkiler ve kaynaklar da girer. Açıklanan bu ilke ve esaslara göre, kural olarak muhdesatın arz malikinden başkasına aidiyetinin tespiti istenemez

22.12.1995 tarihli ve 1/3 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında da vurgulandığı gibi Eşya Hukukunda, muhdesattan, bir arazi üzerindeki kalıcı yapı ve tesisler ile bağ ve bahçe şeklinde dikilen ağaçları anlamak gerekir.

22.12.1995 tarihli ve 1/3 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında da vurgulandığı gibi Eşya Hukukunda, muhdesattan, bir arazi üzerindeki kalıcı yapı ve tesisler ile bağ ve bahçe şeklinde dikilen ağaçları anlamak gerekir.

Duraksamadan belirtmek gerekir ki; mevcut bir muhdesata sonradan yapılan imalatlar yeni bir muhtesat meydana getirme sayılamayacağı gibi, bu amaçla yapılan giderler de mevcut muhdesata değer kazandıran faydalı ve zorunlu giderlerdendir. Aynı şekilde bütünleyici parça niteliğinde olmayıp her zaman için ana taşınmazdan sökülüp götürülebilen ve taşınmazdan ayrılması mümkün olan eşyalar da teferruat niteliğindedir. Bu nitelikteki eşyalar yönünden muhdesat aidiyeti davası açılamayacağı, iyileştirici nitelikteki giderlerden paya düşenden fazlasını ancak koşullarının varlığı halinde Borçlar Kanunu’nun 61 ve devam eden maddeleri hükmüne ve sebepsiz zenginleşme kurallarına göre açılacak eda nitelikli bir alacak davası ile istenebileceği kuşkusuzdur. Eda davası açma hakkının bulunduğu hallerde bu davaya öncü olacak bir tespit davası açılmasında hukuki yarar bulunduğundan söz edilemez. Hemen belirtmek gerekir ki hukuki yarar dava koşuludur.

Somut olaya gelince; mahallinde yapılan keşif sonucunda, dosyaya ibraz edilen bilirkişi raporlarına göre; aidiyetinin tespiti istenen ve Mahkemece kabulüne karar verilen, 226 ada 8 parseli çevreleyen (C) harfi ile gösterilen yeri ayıran ve hükmün ilk fıkrasında belirtilen 78,53 m2’lik tel hariç 139,47 m2'lik tel çit ve demir kapı taşınmazın bütünleyici parçası, dolayısıyla muhdesat niteliğinde değildir.

Az yukarıda açıklandığı üzere, öğretide ve uygulamada kararlılık kazanan yerleşik görüşlere göre, bu nitelikteki eşyalar yönünden muhdesat tespiti davası açılamayacağı, ancak koşullarının varlığı halinde Borçlar Kanunu’nun 61 ve devam eden maddeleri hükmüne ve sebepsiz zenginleşme kurallarına göre açılacak eda nitelikli bir alacak davası ile talep edilebileceğinin mümkün olduğu, eda davası açma hakkının bulunduğu hallerde de bu davaya öncü olacak bir tespit davası açılmasında hukuki yarar bulunmadığı gözönünde bulundurularak, tespiti istenen bu kalemler yönünden ret kararı verilmesi gerekirken, yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.

Ayrıca, somut olayda, hem davalı hem de davacı tanıkları tarafından sınırdaki ağaçların muris tarafından dikildiğinin beyan edildiği fakat Mahkemece bu konuda yeterli bir araştırma yapılmadığı, hükme esas alınan bilirkişi raporlarında taşınmaz üzerinde bulunan ağaçların yaşı ve sayısının tereddüde mahal bırakılmayacak şekilde belirlenmediği gibi infaza ve denetime elverişli şekilde ağaçların yerlerinin de gösterilmediği anlaşılmaktadır.

Ayrıca, somut olayda, hem davalı hem de davacı tanıkları tarafından sınırdaki ağaçların muris tarafından dikildiğinin beyan edildiği fakat Mahkemece bu konuda yeterli bir araştırma yapılmadığı, hükme esas alınan bilirkişi raporlarında taşınmaz üzerinde bulunan ağaçların yaşı ve sayısının tereddüde mahal bırakılmayacak şekilde belirlenmediği gibi infaza ve denetime elverişli şekilde ağaçların yerlerinin de gösterilmediği anlaşılmaktadır.

Bu durumda Mahkemece, mahallinde yeniden keşif yapılarak, dava konusu taşınmazlar üzerinde bulunan (uyuşmazlık konusu olan) ağaçların yaşı ve sayısının duraksamaya meydan vermeyecek şekilde belirlenmesi, ağaçların yerini gösterir şekilde teknik bilirkişiye uygulama ve denetime elverişli basit kroki düzenlettirilmesi, muhdesatların mümkünse bütün halinde fotoğraflanması ve bu suretle denetime elverişli ziraat bilirkişi raporu ile tespit edilecek ağaçların yaşları da göz önünde bulundurularak, muris tarafından dikilen ağaçlar olup olmadığının değerlendirilmesi, dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan ağaçlar ile ilgili infazda kuşku oluşturmayacak şekilde karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması da doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı ... vekili ve davalı ...’nın temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulü ile usul ve kanuna aykırı bulunan hükmün 6100 sayılı HMK’nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla HUMK’un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, davalı ... vekilinin vekalet ücretine yönelik temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, taraflarca HUMK’un 388/4. (HMK mad. 297/ç) ve 440/1. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edenlere ayrı ayrı iadesine, 16.03.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.