muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/7900, Karar No: 2017/6048, Tarih: 27.09.2017

**11. Ceza Dairesi         2017/7900 E.  ,  2017/6048 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

1)Ayrıntıları CGK'nın 09.06.1998, 1998/11-154 E.,1998/213 K. ve 11. CD'nin, 02.02.2012, 2011/11383 E., 2012/950 K. da açıklandığı üzere,VUK'nun 139.maddesine göre; vergi incelemeleri, esas itibarıyla incelemeye tabi olanın iş yerinde yapılır. İş yerinin müsait olmaması, ölüm, işin terk edilmesi gibi zaruri sebeplerle incelemenin yerinde yapılması imkansız olur veya mükellef ve vergi sorumluları isterlerse inceleme dairede yapılabilir. İş yeri faal olan mükelleflere gönderilen, defter ve belgelerin vergi dairesine getirilmesi yönünden yapılan tebligatlar usulüne uygun olmadığından suçun unsurları oluşmayacaktır. Somut olaya gelince, vergi denetmeni tarafından defter ve belgelerini ibraz etmesi için çıkarılan tebligatın sanığa 14.11.2007 tarihinde yapıldığı ve defter ve belgelerin incelenmek üzere ibrazı için Denetmenlik adresine getirilmesinin istenerek sürecin mükellef aleyhine tersine çevrildiğinin anlaşılması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer bırakmaksızın tespiti açısından; hesapların dairede incelenmesine imkan veren 213 sayılı Yasanın 139/2. maddesindeki istisnalardan birinin varlığının önceden belirlenip belirlenmediğinin, işyerinde faaliyetin devam edip etmediğinin incelemeyi yapan vergi denetmeninden sorulması, işyeri dışında inceleme yapılmasına ilişkin bir tespiti varsa belgesinin dosyaya ibrazının istenmesi, aksi takdirde yapılan tebligatın hukuki geçerliliği bulunmadığından sanığın beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

2) Kabule göre de; sanığa yüklenen "defter ve belgeleri ibraz etmeme" suçu neticesinde meydana gelen somut bir zarar bulunmadığı gibi adli sicil kaydına göre engel mahkumiyeti bulunmayıp, hakkında takdiri indirim maddesi uygulanarak cezası ertelenen sanıktan hükmün açıklanmasını kabul edip etmediği sorulup sonucuna göre hukuksal durumunun, belirtilen yasal ölçütlere göre değerlendirilmesi yerine, "sanığın kamu zararını karşılamamış olması" şeklindeki yasal olmayan gerekçe ile yazılı şekilde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Yasaya aykırı sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 27.09.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/17500, Karar No: 2011/42922, Tarih: 28.12.2011

**2. Ceza Dairesi         2010/17500 E.  ,  2011/42922 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kendiliğinden hak almak

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yapılan duruşmaya toplanan delillere mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun oluşan kanaat ve takdirine göre diğer itirazlar yerinde görülmemiştir, ancak;

1- 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5252 Sayılı Kanunun 5/2 maddesi ve 5237 Sayılı TCK.nun 7.maddesi ile 5083 sayılı kanunun 1 ve 2.maddesi uyarınca suç tarihi itibariyle temel adli para cezasının 450 YTL olduğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- 21.04.2005 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 5335 sayılı Yasanın 22. maddesi ile 5083 sayılı Kanunun 2. maddesine eklenen fıkra uyarınca, 1 YTL.nin küsurunun hesaba katılamayacağı gözetilerek, bir gün karşılığı 11 TL. yerine 14.82 TL.den paraya çevrilerek sanık hakkında fazla ağır para cezasına hükmedilmesi,

3- 5275 Sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkındaki Yasada Cumhuriyet Savcısının hükümlüye ödeme emri tebliği üzerine belli süre içinde ödenmeyen para cezalarına gecikme zammı uygulanacağına ilişkin herhangi bir düzenleme bulunmadığından, 647 Sayılı Yasanın 5/5. maddesi uyarınca gecikme zammına hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi gereğince istem gibi BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanunun 322.maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan,

Sanık hakkında gecikme zammı uygulanmasına ilişkin bölümün hükümden çıkarılmasına, temel adli para cezasının 440 TL, 765 sayılı TCK.nun 61.maddesi uyarınca yapılan indirim sonucu 146 TL, aynı kanunun 81.maddesi uyarınca artırılması sonucu 160 TL adli para cezası olarak belirlenmesine, hükmedilen 22 gün hapis cezasının 647 sayılı kanunun 4. maddesi uyarınca günü 11 TL üzerinden 242 TL. adli para cezasına ve 765 sayılı TCK.nun 72. maddesi uyarınca sanığa verilen sonuç cezaların toplanarak 402 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmek suretiyle, diğer yönleri Usul ve Yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 28/12/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5934, Karar No: 2014/13866, Tarih: 03.04.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/5934 E.  ,  2014/13866 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/269583

MAHKEMESİ : Adana 6. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 12/04/2011

NUMARASI : 2010/1832 (E) ve 2011/970 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

659 sayılı KHK'nin 02/11/2011 tarihinde yürürlüğe girip, müdahillik kararının bu tarihten önce verildiği anlaşılmakla tebliğnamede yazılı düşünceye iştirak olunmayarak yapılan incelemede;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

1) Sanığın, suça konu emvali, suç tutanağında üretim sahasından, duruşma aşamasındaki savunmalarında yol çalışmasında kesilen ağaçlardan temin ettiğini beyan etmesine; keşifte dinlenilen zabıt mümziinin yol genişletme sırasında ağaçların kesildiğini, ücret karşılığı ağaç kesen kişilerin şikayeti üzerine sanıkların emniyetçe yakalandığını ifade etmesine; 05/08/2010 tarihle emniyet görevlileri tarafından düzenlenen Tutanakta ise Orman İdaresi yetkilileri ile yapılan görüşmede ağaçların çalıntı olduğunun bildirildiği yazılı bulunmasına göre sanığın emvali temin ettiği yerde yol çalışması mı üretim kesimi mi yapıldığının; yol çalışmasında ağaç kesilip kesilmediğinin araştırılması ile mahallinde keşif yapılarak emvalin yol çalışmasında kesilmiş ağaçlardan elde edilmiş ise özellikleri itibariyle bu ağaçlardan teminin mümkün bulunup bulunmadığının, kesim yerinin orman sayılan yerlerden olup olmadığının; üretim emvali ise orman idaresinin hakimiyeti altına giren emvalden olup olmadığının şüpheye yer vermeyecek şekilde tespitinden sonra sanığın hukuki durumunun tayini gerektiğinin gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kabul ve uygulamaya göre de;

2) Bilirkişi raporunda suça konu emvalin yapacak vasıflı olduğunun bildirilmesine karşılık sanık hakkında 6831 sayılı Kanunun 91/1-2 cümlesinin tatbiki suretiyle eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, katılan idare temsilcisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 03/04/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/33157, Karar No: 2015/34953, Tarih: 10.12.2015

**9. Hukuk Dairesi         2015/33157 E.  ,  2015/34953 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : GEBZE 1. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 16/04/2015

NUMARASI : 2014/403-2015/271

Davacı, feshin geçersizliğine, işe iadesine ve yasal sonuçlarına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davacının iş sözleşmesinin fesih nedeninin sık sık rapor alması ve mazeret izni kullanması olmasına göre, mahkemece karar gerekçesinde İş Kanunu 25/I-a maddesinde belirtilen ihbar süresi + 6 hafta dolmadığı gerekçesiyle feshin geçersizliğine karar verilmişse de, sık sık rapor alma durumunda ihbar süresi + 6 haftanın aşılmamış olmasının önemli olmayacağı, kaldı ki ihbar süresi + 6 haftalık bekleme süresinin kesintisiz istirahat durumlarında dikkate alınacağı bu nedenle mahkemenin feshin geçersizliği noktasında gerekçesinin yerinde olmadığı ancak davacının aldığı istirahat süresi ve rapor sıklığının makul olduğu, davacının 2013 yılında en son kasım ayında rapor kullandığı, 2014 yılında ise sadece şubat ayı sonunda toplam 9 gün rapor kullandığı, davacının mazeret izni almasının fesih nedeni de yapılamayacağı, iznin işverence verildiği, mazeret (ücretsiz) izinler çıkarıldıktan sonra toplam istirahat süresi ve rapor sıklığının makul görüldüğünden feshin geçerli nedene dayanmadığı, yine feshin sendikal nedene dayandığının ispatlanmadığı bu gerekçeyle davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle karar verilmesi hatalı ise de, tarafların temyiz itirazlarının reddiyle sonucu itibariyle doğru olan kararın bu gerekçeyle ONANMASINA, 10/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2625, Karar No: 2022/4952, Tarih: 20.04.2022

**9. Hukuk Dairesi         2022/2625 E.  ,  2022/4952 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, Toplu İş Sözleşmesi' nden kaynaklı alacaklarının davalı işverence davacıya ödenmediğini iddia ederek söz konusu alacakların hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının davalı işverenden herhangi bir alacağı bulunmadığını, ayrıca belirsiz alacak davası açılamayacağını davanın hukuki menfaat yokluğundan reddi gerekeceğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece bozma ilamına uyarak, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanarak davanın reddine karar vermiştir.

Temyiz:

Kararı davacılar vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacı işçinin toplu iş sözleşmesinden kaynaklanan alacaklarının ödenip ödenmediği noktasında toplanmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta; davacı, dava dilekçesi ekinde sunduğu iki adet toplu iş sözleşmesinin 37 nci maddesinde sayılan alacak kalemleri ile 38 inci maddesinde sayılan ilave tediye ve alacakların tarafına ödenmediği iddiası ile talepte bulunmuştur.

Bu tespit bağlamında, dava dilekçesi ekinde sunulan toplu iş sözleşmelerinin tedkîkinden; 37 nci maddede, öğrenim yardımı, aile ve çocuk yardımı, yakacak yardımı, doğum yardımı, evlenme yardımı, ölüm yardımı, doğal afet yardımı, ek gıda yardımı, giyim yardımı ve koruyucu eşya, gıda yardımı, kıdemlilik zammı, sorumluluk zammı, harcırahlar, izin yardımı, gece zammı, itfaiye işçilerinde çalışma şeklinde sosyal yardım ödemeleri ve harcırahların düzenlendiği, 38 inci maddede ise ilave tediye ve ikramiye ödemesinin düzenlendiği görülmüştür.

Dolayısıyla, toplu iş sözleşmesinin 37 nci maddesinde on altı alacak kalemi ile 38 inci maddesinde bir alacak olmak üzere toplamda on yedi alacak kalemi uyuşmazlık konusudur.

Buna karşın, Mahkemece her bir alacak için denetime elverişli gerekçe oluşturulmadığı gibi hükme esas alınan bilirkişi raporunda da tüm alacak kalemlerine ilişkin bir değerlendirmenin olmadığı anlaşılmıştır.

Sosyal yardım ve harcırah adı altında toplam on yedi alacak kalemi düzenlendiğinden, sosyal yardım ödemelerinin hangi alacak kalemine yönelik olduğunun açıklığa kavuşturulması gereklidir. Dolayısıyla davacı hesabına 15.01.2011 tarihinde yapılan 1.955,38 TL sosyal yardım açıklamalı bedelin hangi alacak kalemin hasren yapıldığı netleştirilmeden ilave tediye ve sorumluluk yardımından düşülmesi de yerinde olmamıştır.

Sosyal yardım ve harcırah adı altında toplam on yedi alacak kalemi düzenlendiğinden, sosyal yardım ödemelerinin hangi alacak kalemine yönelik olduğunun açıklığa kavuşturulması gereklidir. Dolayısıyla davacı hesabına 15.01.2011 tarihinde yapılan 1.955,38 TL sosyal yardım açıklamalı bedelin hangi alacak kalemin hasren yapıldığı netleştirilmeden ilave tediye ve sorumluluk yardımından düşülmesi de yerinde olmamıştır.

Öte yandan, hükme esas alınan bilirkişi raporunda Tonya Süt Kooperatifinin 05.03.2020 havale tarihli yazısının 2016-2019 yıllarına ait yoğurt fiyatlarına ilişkin olması 2008-2010 yıllarını kapsamaması nedeniyle ilgili alacak kaleminin hesaplanmadığı görülmüştür. Bu durumda gerekli belgenin getirttirilerek Mahkemece bu alacak kaleminin değerlendirilmesi gerekirken bu alacak kalemine hasren bir gerekçe oluşturulmaksızın davanın reddi de yerinde olmamıştır.

Açıklanan tüm bu nedenlerle; davacının gerekçeli karar elde hakkı gözetilmeksizin yetersiz ve denetime elverişli olmayan gerekçeyle yazılı şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 20/04/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/4450, Karar No: 2009/6561, Tarih: 15.04.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/4450 E.  ,  2009/6561 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) ... bilirkişi raporu ve dava dilekçesi eklenmek suretiyle çekişmeli taşınmaza arazi kadastrosu sırasında tesbit tutanağı düzenlenip düzenlenmediğinin, düzenlenmemişse hangi nedenle düzenlenmediğinin Tapu Sicil ve Kadastro Müdürlüğünden sorularak varsa tutanağın,

2) Taşınmazın bulunduğu yeri geniş çevresiyle gösteren kadastro patftasının,

3) Dava dosyasının, hükme esas alınan raporu düzenleyen ... ve orman bilirkişilerine verilerek;

a) Keşif sırasında uygulandığı bildirilen orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritası, kesinleşen orman kadastrosu, varsa aplikasyon ve 2/B madde uygulama haritalarının ölçekleri kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de bu haritaların ölçeğine bilgisayar ortamında (... veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, bu haritalar birbiri üzerine ablike edilerek düzenlenecek bu haritalarda komşu ve yakın komşu parsellerin birlikte gösterilmesi,

b) Yine değişik açı ve uzaklıklarda olan, en az 4 ya da 5 orman tahdit sınır (OTS) noktası görülecek biçimde, dava konusu taşınmaz ile komşu taşınmazların, memleket haritası, kadastro paftası, orman kadastro haritası ile aplikasyon ve 2/B madde uygulama haritasına göre konumu ve orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları bu haritalar ile paftaların tümü üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilip gösterilecek şekilde kendilerinden müşterek imzalı krokili rapor alınıp dava dosyası,

4) Çekişmeli taşınmaza en yakın komşu parseller tesbit edilerek, bunlara ait kadastro tesbit tutanaklarının ve dayanağı kayıt ve belgelerin getirtilip,

bu dosya arasına konulması; ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi için dava dosyasının mahkemesine gönderilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 15/04/2009 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/4577, Karar No: 2006/6426, Tarih: 09.05.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/4577 E.  ,  2006/6426 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Uzman orman bilirkişiler tarafından uygulanan memleket haritasının hangi basım tarihli olduğu ile hangi çekim tarihli ... fotoğraflarından düzenlendiğinin, uygulanan memleket haritasından daha eski tarihli memleket haritasının bulunup bulunmadığının; var ise, hangi çekim tarihli ... fotoğraflarından düzenlendiğinin sorularak, alınacak cevabi yazı ile eski tarihli memleket haritası ile bundan sonra düzenlenen ... tarihli memleket haritasının orijinal renkli, kenar işaretlerini ve basım yılını gösteren örneklerinin getirtilmesi,

2) Bundan sonra; dava dosyasının rapor düzenleyen ... ve orman bilirkişilerine verilerek, dosyaya getirtilecek en eski ve ... tarihli orijinal renkli (renkli fotokopi) memleket haritası ölçeğini kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeğinin de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbirleri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli 127 ada 175 parsel sayılı taşınmazın konumunu ... parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri müşterek imzalı rapor kendilerinden alınarak,

bu dosya içinde yer alması; ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 09.05.2006 günü oybirliği ile karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2015/4136, Karar No: 2015/7998, Tarih: 30.09.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/4136 E.  ,  2015/7998 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 13. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/06/2014

NUMARASI : 2013/1308 - 2014/596

Küçüğe kayyım atanmasına ilişkin davada Gaziosmanpaşa 2. Sulh Hukuk ve İstanbul 13. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, küçüğe kayyım atanması istemine ilişkindir.

Gaziosmanpaşa 2. Sulh Hukuk Mahkemesince, kayyım talep edilenin nüfus kayıtlarına göre adresinin ".. Mahallesi, .. Sokak, No: .. , İç kapı No: .. ../İSTANBUL" olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

İstanbul 13. Sulh Hukuk Mahkemesi tarafından ise, kayyım talep edilenin nüfus kayıtlarına ve hakkında yapılan kolluk araştırmasına göre “.. Mahallesi, ... Sokak, No: ../.. , ../İSTANBUL” adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 426. maddesinde "Vesayet makamı, aşağıda yazılı olan veya kanunda gösterilen diğer hallerde ilgilisinin isteği üzerine veya re'sen temsil kayyımı atar..." Bir işte kanunî temsilcinin menfaati ile küçüğün veya kısıtlının menfaati çatışıyorsa..." hükmü; 431. maddesinde ise "Vasinin atanması usûlüne ilişkin kurallar, kayyım ve kanunî danışmanın atanmasında da uygulanır." hükmü getirilmiştir. Diğer yandan, aynı Kanunun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.“ düzenlemesi getirilmiştir.

Dosya kapsamından, küçüğün adrese dayalı nüfus kayıt sistemi bilgilerine göre, ".. Mahallesi, .. Sokak, No: .., İç kapı No: .. ../İSTANBUL" adresinde ikamet ettiği belirtilmiş ise de, bu adresin eski MERNİS adresi olduğu kolluk tarafından yapılan araştırmaya ve güncel nüfus kayıtlarına göre ise küçüğün, “.. Mahallesi, ... Sokak, No: ../.., ../İSTANBUL” adresinde annesi ile birlikte ikamet ettiğinin anlaşılmasına göre uyuşmazlığın Gaziosmanpaşa 2. Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince Gaziosmanpaşa 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 30.09.2015 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10314, Karar No: 2017/7547, Tarih: 16.10.2017

**12. Ceza Dairesi         2016/10314 E.  ,  2017/7547 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Dava : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

Hüküm : Davanın kısmen kabulü ile ayrı ayrı 29.70 TL maddi, 50 TL manevi tazminatın davalı Hazineden alınarak davacıya verilmesine

Davacılar vekilinin temyiz isteminin reddine ilişkin ek karar, davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü;

6100 sayılı HMK’nın geçici 3. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan ve 21.07.2004 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanunun 2. maddesi ile değişik Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 427. ve ek 4. maddelerindeki temyiz sınırı ve talep olunan tazminat miktarına göre, hükmün kesin nitelikte olması ve mahkemece davacılar vekilinin ilk temyiz talebinin hükmün kesin nitelikte verilmiş olduğu gerekçesi ile reddine ilişkin 21/04/2016 gün ve 2015/219 esas, 2016/91 karar sayılı ek kararında isabetsizlik bulunmadığından, davacılar vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle temyiz isteminin reddine dair ek kararın, ONANMASINA, 16/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4330, Karar No: 2015/2395, Tarih: 22.06.2015

**22. Ceza Dairesi         2015/4330 E.  ,  2015/2395 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, Konut dokunulmazlığının ihlal, Mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararların nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-)Hırsızlık ve mala zarar verme suçları yönünden:

Zararın giderilmemiş olması ve sanığın yargılama sürecinde pişmanlığının mahkemece belirlenmediğine ilişkin gerekçe karşısında tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre sanık ...'in temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin isteme aykırı olarak ONANMASINA,

2-)Konut dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz istemine gelince:

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Konut dokunulmazlığı suçu ile ilgili olarak katılanan somut bir zararının bulunmayışı gözetilmeden ve CMK'nın 231. maddesinin 6. Fıkrasında üç bent halinde sıralanan uygulama koşullarının varlığı irdelenip tartışılmadan, "Sanığın katılanın zararını karşılamamış olduğundan ayrıca inkar her ne kadar bir tür savunma ve sanığın yasal hakkı ise de içinde pişmanlık ve özgür kavramını barındırmadığından sanığın geliştirdiği savunmadan pişmanlığını yansıtmadığı..." biçimindeki yasal olmayan ve yetersiz gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık ...'in itirazları yerinde görüldüğünden hükmün BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 22.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.