muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/1506, Karar No: 2013/14959, Tarih: 02.07.2013

Uyuşmazlık 6100 sayılı HMK"nın 316/g bendi uyarınca basit yargılama usulünün uygulandığı İş mahkemelerinde 01.10.2011 tarihinden önce açılmış ve bir kez işlemden kaldırılmasına karar verilmiş olan davalarda 1086 sayılı HUMK'nun 409 maddesi mi yoksa 6100 sayılı HMK nın mad. 320/4 bendinin mi uygulanacağı noktasındadır.

6100 sayılı HMK'nun zaman bakımından uygulanma başlıklı 448 maddesi "Bu kanun hükümleri, tamamlanmış işlemleri etkilememek kaydıyla derhal uygulanır" hükmünü içermektedir. Buna göre somut olayda 1086 sayılı HUMK nun yürürlükte olduğu dönemde yasanın 409/1 bendi bakımından tamamlanmış bir işlem sözkonusu olduğundan 6100 sayılı Yasanın uygulanma olanağı bulunmadığından anılan yasanın 320/4 bendinde belirtilen işlemden kaldırılmasına karar verilmiş olma koşulunun gerçekleştiğinin kabulü mümkün değildir. Öte yandan dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verildiği tarih olan 10.04.2007 tarihinde yürürlükte olan 1086 sayılı HUMK'nun 409 maddesine göre davacının bir defadan fazla dosyayı takipsiz bırakması halinde açılmamış sayılmasına karar verileceği konusunda kazanılmış hakkı bulunduğu, her ne kadar usul hükümlerinin derhal uygulanırlığı söz konusu ise de; hukuka ...... ilkesinin bir sonucu olarak davacının ilk yenilemeden sonra bir defadan fazla takipsiz bırakılamayacağı kuralının 01.10.2011 tarihinden önce bir kez işlemden kaldırılmasına karar verilen dosyalar için 6100 sayılı HMK'nun yürürlük döneminde de uygulanması gerektiğinin kabulü gerekir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 2012/17-1629 Esas ve 2012/21-1698 Esas sayılı kararları da bu yöndedir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı tarafın 27.11.2012 tarihli duruşmaya katılmamış olması nedeni ile HUMK.'nun 409. maddesi gereğince dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verilmesi gerekirken 6100 sayılı Yasanın 320/4 maddesi gereği davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davacı vekilinin, bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, Üyeler ... ve ...’in muhalefetine karşı; Başkan ..., Üyeler ... ile ...’in oylarıyla ve oyçokluğuyla 02.07.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

(M) (M)

KARŞI OY

1479 sayılı ...... Yasasına göre, sigortalılığın tespitine ilişkin dava, 07.07.2006 tarihinde açılmıştır. Bu davanın ilk oturumuna davalı ...... vekili gelmiş, davacı vekili mazeret dilekçesi göndermiştir. Mahkeme Hakimi (1) nolu karar ile; “Davacı vekilinin mazeretinin kabulüne, duruşma gününü kalemden öğrenmesine” diyerek dava dosyasının duruşmasını 10.04.2007 tarihine bırakmıştır.

(M) (M)

KARŞI OY

1479 sayılı ...... Yasasına göre, sigortalılığın tespitine ilişkin dava, 07.07.2006 tarihinde açılmıştır. Bu davanın ilk oturumuna davalı ...... vekili gelmiş, davacı vekili mazeret dilekçesi göndermiştir. Mahkeme Hakimi (1) nolu karar ile; “Davacı vekilinin mazeretinin kabulüne, duruşma gününü kalemden öğrenmesine” diyerek dava dosyasının duruşmasını 10.04.2007 tarihine bırakmıştır.

Davacı vekili; 09.04.2007 tarihli mazeret dilekçesi ile, “2006/636 E. kayıtlı dosyanın duruşması 10.04.2007 gününe bırakılmıştır. O gün ...... 1. Asliye Ceza Mahkemesinde tutuklu dosyam var, mazeretimin kabulünü, duruşmanın başka güne bırakılmasını söylemiştir.” Bu dilekçeyi mahkemenin Yazı İşleri ... dosyasına havale etmiştir. Esasında Yazı İşleri ...nün böyle bir yetkisi bulunmamaktadır. Ancak, bu tür havalelerin, Hakim tarafından verilen bir izinle olmalı, sürekli şekilde Yazı İşleri ... tarafından yapıldığı anlaşılmaktadır. Bu Yazı İşleri ... , mazeret dilekçesinin içeriğini okumadan, dilekçenin üstünde yazılı (......) 11.04.2007 tarihini gözeterek, “2006/636 E. kayıtlı dosyanın 11.04.2007 tarihinde duruşması bulunmadığından; duruşmasının 10.04.2006 tarihi olduğundan bahisle dosyanın müracaata bırakıldığı şeklinde” mazeret dilekçesinin altına 10.04.2007 tarihli şerhi düşmüştür.

Duruşma Hakimi, 10.04.2007 günlü oturumda; davalı vekilinin, davayı takip etmiyoruz beyanı üzerine, HUMK’nun 409/1 maddesi gereğince dosyanın işlemden kaldırılmasına karar vermiştir.

Bu açıklamalar ışığında, davacı vekilinin mazeret dilekçesinin usulü uygun şekilde değerlendirilmediği görülmektedir. Usul Hukukunda duruşma gününün kalemden öğrenilmesine olanak veren bir kural yoktur. Davacı vekili buna rağmen duruşma gününü öğrenmiş, duruşmadan bir gün önce mazeret dilekçesini vermiştir. Şayet, bu dilekçe dosyaya konmuş olsaydı, 10.04.2007 günlü oturumda, mazereti kabul edilecek, dosyanın, HUMK’nun 409/1 maddesi uyarınca işlemden kaldırılmasına karar verilmeyecekti. Bu nedenle, böyle bir kararın usule aykırı olduğu aşikardır. Yok hükmünde sayılmalıdır.

Davacı vekili, bozma sonrası yargılama devam ederken, 27.11.2012 günlü ...... mazeretsiz katılmamıştır. Bu tarihte 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu yürürlüktedir. 6100 sayılı Yasanın 150/2 maddesine göre, dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verilmesi gerekir.

Sayın çoğunluğun 1086 sayılı HUMK’nun 409’uncu maddesi gereğince dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verilmesi şeklindeki gerekçeye katılmıyorum, ancak, dosyanın yukarıdaki gerekçeye göre işlemden kaldırılmasına ilişkin sonuç bölümüne katılıyorum. Saygılarımla.

KARŞI OY

Sayın çoğunluğun 1086 sayılı HUMK’nun 409’uncu maddesi gereğince dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verilmesi şeklindeki gerekçeye katılmıyorum, ancak, dosyanın yukarıdaki gerekçeye göre işlemden kaldırılmasına ilişkin sonuç bölümüne katılıyorum. Saygılarımla.

KARŞI OY

Davacı tarafın 27.11.2012 tarihli duruşmaya katılmamış olması nedeni ile 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 409. maddesi gereğince dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verilmesi gerekirken 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 320/4 maddesi gereği davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olduğundan bahisle mahkeme hükmünün bozulması şeklindeki Dairemizin çoğunluğunun bozma gerekçesine farklı gerekçeyle katılmamaktayım.

Şöyle ki;

1086 sayılı HUMK’nun yürürlükte olduğu dönemde açılmış bulunan ve davacısının 10.04.2007 tarihli duruşmasına katılmamış olması nedeni ile dosyası 1086 sayılı Yasanın 409 maddesi uyarınca yenileninceye kadar bir kez işlemden kaldırılan davada, davacı taraf artık yeni yasa olan 6100 sayılı Yasanın yürürlük döneminde 27.11.2012 tarihli duruşmaya katılmamış olması nedeni ile 6100 sayılı Yasanın 150/2 maddesinde yer alan; “Usulüne uygun şekilde davet edilmiş olan taraflardan biri duruşmaya gelir, diğeri gelmezse, gelen tarafın talebi üzerine, yargılamaya gelmeyen tarafın yokluğunda devam edilir veya dosya işlemden kaldırılır.” şeklindeki düzenleme uyarınca dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verilmesi gerekir. Bu sebeple Dairemizin çoğunluğunun HUMK.'nun 409. maddesi gereğince dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verilmesi gerektiği şeklindeki bozma gerekçesine katılmıyorum.

SONUÇ: Açıklanan sebeplerle farklı gerekçeyle yerel Mahkeme kararının bozma gerekçelerini isabetli bulmadığımdan bu yönde oluşan Dairemizin çoğunluğunun bozma gerekçesine açıkladığım gerekçeyle katılmamaktayım.
Yargıtay — Esas No: 2016/10358, Karar No: 2018/3038, Tarih: 27.03.2018

**3. Hukuk Dairesi         2016/10358 E.  ,  2018/3038 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TİCARET) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda; davanın kabulüne yönelik olarak verilen hüküm davalı vekili tarafından duruşma istemli olarak temyiz edilmekle; duruşma günü olarak belirlenen 27.03.2018 tarihinde davalı vekili Av.... geldi. Davacı adına gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunan vekilin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, elektrik abonesi bulunduğu davalı şirketin düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak, dağıtım, perakende satış hizmet, sayaç okuma ve iletim bedellerini tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, şimdilik 10.000 TL'nin avans faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir..

Davalı; istirdadı istenilen bedellerin, ilgili mevzuat ve sözleşme çerçevesinde davacı şirkete yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davanın kabulü ile 10.000 TL alacağın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin hakkın saklı tutulmasına karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak, dağıtım, perakende satış hizmet, sayaç okuma ve iletim bedellerinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 Karar Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne kadar ücret ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile kayıp-kaçak bedelinin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 tarih ve 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve dava konusu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK'nun Kanundaki yetkileri genişletilerek, yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen; Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak, dağıtım, perakende satış hizmet, sayaç okuma ve iletim bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenine göre, davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK'nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, 1.630 TL Yargıtay duruşması vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalıya verilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 27.03.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7837, Karar No: 2016/4203, Tarih: 07.04.2016

**20. Hukuk Dairesi         2015/7837 E.  ,  2016/4203 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili 02.10.2013 hâkim havale tarihli dilekçe ile, yörede 22.10.2003 ilâ 03.12.2003 tarihleri arasında ilk kez yapılan ve 12.07.2005 ilâ 12.01.2006 tarihleri arasında ilân edilen orman kadastrosu sırasında ... köyü, 20 pafta 2628 (350 m²) parsel sayılı arsa niteliğindeki taşınmazın bir bölümünün, orman sınırı içine alınması işleminin yanlış olduğunu, bu yerlere ait sınırlamanın iptalini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile ... ili, ... ilçesi, ... köyü 2628 parsel sayılı taşınmazın, 04/07/2014 tarihli harita mühendisi ve kadastro teknisyeni olan bilirkişilerin raporunda (A) harfi ile gösterilen 261.11 m2'lik bir kısmının orman tahdit sınırları içerisine alınmasına ilişkin ... nolu Orman Kadastro Komisyonu Başkanlığı işleminin iptali ile raporda (A) harfi ile gösterilen 261.11 m2'lik kısmın orman tahdit sınırları dışına çıkarılmasına, (B) harfi ile belirtilen 88.89 m2'lik kısmı ile ilgili açılan davanın reddine karar verilmiş, hüküm davalı ... vekili tarafınıdan esasa yönelik temyiz edilmiştir.

Dava, 10 yıllık süre içinde açılan orman kadastrosuna itiraza ilişkindir.

Dava konusu taşınmazın bulunduğu yerde, 05.05.2005 - 05.11.2005 tarihleri arasında ilân edilerek kesinleşen orman kadastrosu ve 2/B madde uygulamaları bulunmaktadır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi kurulu tarafından eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada çekişmeli 2628 parsel sayılı taşınmazın (A) harfi ile gösterilen bölümünün orman sayılmayan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının ...ne yükletilmesine 07/04/2016 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4700, Karar No: 2012/7870, Tarih: 04.04.2012

**4. Ceza Dairesi         2010/4700 E.  ,  2012/7870 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit, yaralama, yasak bıçak taşıma

HÜKÜM : Beraat, hükümlülük

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Sanığın tehdit suçundan kurulan beraat kararına yönelik temyizde hukuki yararı bulunmadığı anlaşıldığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1 ve 1412 sayılı CYY.nın 317.maddesi uyarınca sanık ...'nin tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

2-Sanık hakkında yaralama ve yasak bıçak taşıma suçundan kurulan hükümlere yönelik temyizde,

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede ;

Sanığa yükletilen yaralama ve yasak bıçak taşıma eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Yasaya uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Yasada öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Cezaların yasal bağlamda uygulandığı,

Koşulları oluşmasına karşın tekerrür hükümleri uygulanmamış ise de, karşı temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı,

Anlaşıldığından sanık ...'nin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, 04/04/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/24436, Karar No: 2014/20421, Tarih: 23.10.2014

**10. Hukuk Dairesi         2013/24436 E.  ,  2014/20421 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Bingöl 1. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Tarihi : 21.06.2013

No : 2011/669-2013/377

Dava, rücuen tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi .. tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

İş kazası sonucu sürekli iş göremez duruma giren sigortalılar A.. B.. ve S.. A.. bağlanan gelirler nedeniyle uğranılan Kurum zararanın tahsili istemine ilişkin olarak açılan davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasanın 26. maddesidir.

Dosya kapsamına göre; Yavuzlar AŞ tarafından üstlenilen TOKİ konutları inşaatının çatı yapım işlerini alan diğer şirkette çatı işçisi olarak çalışan sigortalılar, çatıda sacları vidaladıkları sırada, aniden yağan yağmur nedeniyle kayarak 17 metre aşağıya düşmüşlerdir.Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi rüpdrunda; asıl işveren Yavuzlar AŞ'nin % 40, taşeron limited şirketin % 40, her bir sigortalının % 10 oranında kusurlu olduğu kabul edilmişse de, her iki sigortalının da çatı işçisi konumunda çalıştıkları ve birbiri üzerinde ekipbaşı, ustabaşı gibi denetim ve gözetim yetkisi veren bir statülerinin bulunmadığı gözetildiğinde kusur raporunun hüküm kurmaya elverişli olmadığı sonucuna varılmıştır.

Kaldı ki; güçlü delil niteliği taşıyan sigortalının açtığı temyiz edilmeyerek kesinleşen Bingöl 1 Asliye Hukuk (İş) Mahkemesinin 2008/1073 esas ve 2012/134 karar sayılı tazminat davasında Her bir sigortalının kendi kazası için % 20 oranında kusurlu olduğunun kabul edildiği ve böylece kusur raporları arasında çelişki oluştuğu anlaşılmaktadır.

Mahkemece, konusunda ve iş güvenliği alanında uzman bilirkişilerden, her bir sigortalının geçirdiği iş kazası için ayrı kusur değerlendirmesi yaparak, oluşa uygun kusur raporu alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yetersiz rapora dayalı olarak karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacı Kurum avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 27.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6135, Karar No: 2013/9538, Tarih: 19.06.2013

**9. Ceza Dairesi         2013/6135 E.  ,  2013/9538 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Hüküm : TCK'nın 289/1, 62, 50, 52, 52/4. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yediemin olarak kendisine teslim edilen ev eşyalarının eşiyle birlikte sahibi olduğu anlaşılan sanık hakkında tayin olunan cezadan TCK'nın 289/1. maddesinin ikinci cümlesi gereğince indirim yapılması gerektiği gözetilmeyerek fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı olup hükmün bu nedenlerle BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, anılan suça ilişkin olarak TCK'nın 289/1. maddesinin 1. cümlesi gereğince tayin olunan 3 ay hapis ve 5 gün karşılığı adli para cezasının aynı fıkranın ikinci cümlesi gereğince 1/2 oranında indirilerek 1 ay 15 gün hapis ve 2 gün karşılığı adli para cezasına, TCK'nın 62. maddesi ile de 1/6 oranında indirim yapılarak sonuç cezanın 1 ay 7 gün hapis ve 1 gün karşılığı adli para cezasına indirilmesi sonuç hapis cezasının TCK'nın 50/1-a maddesi uyarınca bir gün karşılığı 20 TL'den hesap edilerek 740 TL adli para cezasına ve 1 gün adli para cezasının da TCK'nın 52. maddesi uyarınca bir gün karşılığı 20 TL'den hesap edilerek 20 TL adli para cezasına çevrilmesi suretiyle diğer yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 19.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8535, Karar No: 2017/11524, Tarih: 31.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/8535 E.  ,  2017/11524 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargitay Birinci Baskanlik Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayili "Daireler Arasindaki Is Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik karari, 30/12/2016 tarih 29934 sayili Resmi Gazete'de yayimlanarak yürürlüge girmistir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarina iliskin dosyalarin temyiz incelemesi yapilmak üzere Yargitay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERILMESINE, 31/01/2017 tarihinde karar verildi.