muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/12141, Karar No: 2015/22121, Tarih: 17.06.2015

C)Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere dayanılarak, davacı ile ..... arasında bir iş sözleşmesi olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

D)Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

E)Gerekçe:

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davalılar arasındaki ilişkinin geçerli bir alt işverenlik ilişkisi olup olmadığı ve buna bağlı olarak davacının başından itibaren davalı .....'nin işçisi sayılması gerekip gerekmediği noktasında toplanmaktadır.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 2. maddesinde, “…Asıl işverenin işçilerinin alt işveren tarafından işe alınarak çalıştırılmaya devam ettirilmesi suretiyle hakları kısıtlanamaz veya daha önce o işyerinde çalıştırılan kimse ile alt işveren ilişkisi kurulamaz. Aksi halde ve genel olarak asıl işveren alt işveren ilişkisinin muvazaalı işleme dayandığı kabul edilerek alt işverenin işçileri başlangıçtan itibaren asıl işverenin işçisi sayılarak işlem görürler. İşletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işler dışında asıl iş bölünerek alt işverenlere verilemez…” denilerek alt işverenlik ilişkisinde muvazaaya bağlanan hukuki sonuç açıklanmıştır.

Aynı Kanun’un 3. maddesinin 2’nci fıkrasında ise, “Bu Kanunun 2. maddesinin 6. fıkrasına göre iş alan alt işveren; kendi işyerinin tescili için asıl işverenden aldığı yazılı alt işverenlik sözleşmesi ve gerekli belgelerle birlikte, birinci fıkra hükmüne göre bildirim yapmakla yükümlüdür. Bölge müdürlüğünce tescili yapılan bu işyerine ait belgeler gerektiğinde iş müfettişlerince incelenir. İnceleme sonucunda muvazaalı işlemin tespiti halinde, bu tespite ilişkin gerekçeli müfettiş raporu işverenlere tebliğ edilir. Bu rapora karşı tebliğ tarihinden itibaren altı işgünü içinde işverenlerce yetkili iş mahkemesine edilebilir. İtiraz üzerine verilen kararlar kesindir. Rapora altı iş günü içinde itiraz edilmemiş veya mahkeme muvazaalı işlemin tespitini onamış ise tescil işlemi iptal edilir ve alt işverenin işçileri başlangıçtan itibaren asıl işverenin işçileri sayılır.” düzenlemesi yer almıştır.

5216 sayılı Büyükşehir Belediyesi Kanununun 26. maddesinde ise, “Büyükşehir belediyesi kendisine verilen görev ve hizmet alanlarında, ilgili mevzuatta belirtilen usullere göre sermaye şirketleri kurabilir. Genel sekreter ile belediye ve bağlı kuruluşlarında yöneticilik sıfatını haiz personel bu şirketlerin yönetim ve denetim kurullarında görev alabilirler. Büyükşehir belediyesi, mülkiyeti veya tasarrufundaki hafriyat sahalarını, toplu ulaşım hizmetlerini, sosyal tesisler, büfe, otopark ve çay bahçelerini işletebilir, ya da bu yerlerin belediye veya bağlı kuruluşlarının % 50'sinden fazlasına ortak olduğu şirketler ile bu şirketlerin % 50'sinden fazlasına ortak olduğu şirketler ile bu şirketlerin % 50'sinden fazlasına ortak olduğu şirketlere, 08.09.1983 tarihli ve 2886 sayılı Devlet İhale Kanunu hükümlerine tabi olmaksızın belediye meclisince belirlenecek süre ve bedelle işletilmesini devredebilir.” hükmüne yer verilmiştir.

Yine Büyükşehir Belediye Kanunu’nun 28. maddesinde, “Belediye Kanunu ve diğer ilgili Kanunların bu kanuna aykırı olmayan hükümleri ilgisine göre büyükşehir, büyükşehir ilçe ve ilk kademe belediyeleri hakkında da uygulanır.” hükmü getirilerek sözkonusu kanunda kural bulunmayan hallerde uygulanacak kanunlara ilişkin atıf kuralına yer verilmiştir.

Diğer taraftan 5393 sayılı Belediye Kanunu’nun 67. maddesinde, Belediyede belediye meclisinin, belediyeye bağlı kuruluşlarda yetkili organın kararı ile toplu ulaşım ve taşıma hizmetlerinin süresi ilk mahallî idareler genel seçimlerini izleyen altıncı ayın sonunu geçmemek üzere ihale yoluyla üçüncü şahıslara gördürülebileceği hüküm altına alınmıştır.

....., .....’ne bağlı genel müdürlük şeklinde örgütlenen bir kamu tüzelkişisi olup 3645 sayılı İstanbul Elektrik, Tramvay Ve Tünel İdareleri Teşkilat Ve Tesisatının İstanbul Belediyesine Devrine Dair Kanun ile kurulmuştur. Yine aynı Kanun ile sözkonusu idarelerin görevleri .....’ye devredilmiştir. .... ise Büyükşehir Belediyesi Kanunu’nun 26. maddesine göre kurulmuş olan ..... iştiraki olup sermayesinin %99 .....’ne kalan %1’i ise .....nin diğer iştiraklerine aittir.

Davalıların yapıları ortaya konulduktan sonra davalılar arasındaki şoför ve bakım personeli hizmet alımı sözleşmeleriyle hukuken geçerli bir alt işverenlik ilişkisi kurulup kurulmadığının, kurulmuş ise sözkonusu ilişkinin muvazaalı olup olmadığının tespit edilmesi gereklidir.

Dosya kapsamına göre, davalı......’ nin merkezi yönetimin sınırlı kadro uygulaması sebebiyle şoför ve yardımcı personel ihtiyacını önce ..... iştiraki olan.......’ den sonra yine Büyükşehir Belediyesi iştiraki olan ....’ tan hizmet alım yoluyla sağladığı konusunda taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. ..... Büyükşehir Belediyesi sınırları içinde toplu taşıma işini yapmakta olup şoför ve bakım işçisi ihtiyacını .... ile aralarındaki hizmet alım sözleşmeleri uyarınca bu şirket üzerinden temin etmektedir. Öte yandan işçilerin işe alınmalarında, işin yapılmasında ve işin yönetiminde ..... söz sahibi olup işveren yetkileri ..... tarafından kullanılmaktadır. Ayrıca ..... işçileri ile .... işçilerinin aynı organizasyon kapsamında aynı işi, ..... tarafından sağlanan malzeme ve araçlarla yaptıkları anlaşılmaktadır.

Alt işveren, bir işyerinde yürütülen mal ve hizmet üretimine ilişkin asıl işin bir bölümünde veya yardımcı işlerde, işletmenin ve işin gereği ile teknolojik sebeplerle uzmanlık gerektiren alanlarda iş alan ve bu iş için görevlendirdiği işçilerini, sadece bu işyerinde aldığı işte çalıştıran diğer işveren olarak tanımlanabilir. Alt işverenin iş aldığı işveren ise asıl işveren olarak adlandırılabilir. Bu tanımlamalara göre asıl işveren - alt işveren ilişkisinin varlığından söz edebilmek için iki ayrı işverenin olması, mal veya hizmet üretimine dair bir işin varlığı, işçilerin sadece asıl işverenden alınan iş kapsamında çalıştırılması ve tarafların muvazaalı bir ilişki içine girmemeleri gerekmektedir.

Somut olayda davalılar arasında işçi temine yönelik bir ilişki sözkonusu olup geçerli bir alt işverenlik ilişkisi mevcut değildir. Diğer taraftan Belediye Kanunu’nun 67. maddesi anlamında toplu taşıma işinin alt işverene verilmesi de sözkonusu değildir. Çünkü alt işverenin de işveren sıfatını taşıması ve kendi organizasyonunun bulunması gereklidir. Oysa işin yapılması için gerekli bütün donanım ve organizasyon diğer davalı .....’ye aittir. Yine 4857 sayılı İş Kanunu’na 5538 sayılı Kanunla eklenen fıkralar muvazaayı dışlayıp geçersiz bir alt işverenlik ilişkisini geçerli kabul etmeyi sağlayacak içeriğe de sahip değildir. Bu düzenlemelerde hukuka uygun bir alt işverenlik ilişkisinin kamu kurumları açısından bazı sonuçları özel olarak düzenlenmiştir.

Ayrıca davalılar arasında hukuka uygun bir alt işverenlik ilişkisi olmadığına dair iki adet iş müfettişi raporu mevcut olup bu raporlara karşı yapılan itirazlar mahkemeler tarafından kesin olarak reddedilmiştir (.....İş Mahkemesi, 2010/1115 esas, 2012/695 karar ve ..... İş Mahkemesi, 2010/1086 esas, 2011/425 karar sayılı kararlar). Bu şekilde iş müfettişi raporundaki belirlemeler söz konusu dava dosyaları kuvvetli delil niteliği taşımaktadır.

Sonuç olarak, davalılar arasında geçerli bir alt işverenlik ilişkisi bulunmamasına ve kayden .... işçisi olarak görünen davacının, başından itibaren ..... işçisi olmasına rağmen muvazaanın olmadığına dair yazılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmesi isabetsizdir.

Mahkemece davacının davalı .....’nin taraf olduğu toplu iş sözleşmelerinden yararlanması için gerekli diğer şartların mevcut olup olmadığı, talep ettiği alacaklara hak kazanıp kazanmadığı ayrıca değerlendirildikten sonra sonucuna göre karar verilmelidir. Eksik inceleme ve hatalı değerlendirmeye dayalı hükmün bozulması gerekmiştir.

F)Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 17.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2061, Karar No: 2010/2468, Tarih: 23.03.2010

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2010/2061 E.  ,  2010/2468 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında genel kadastro ile oluşan tapunun, tapu kaydına dayanarak açılan iptali davası sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 332 parsel sayılı 20000 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ve hibe nedeniyle Türk Hava Kurumu Genel Müdürlüğü adına tesbit edilmiştir. İtirazı Kadastro Komisyonunca reddedilen Vakıflar İdaresinin, tapu kaydına dayanarak açtığı dava sonucunda Kadastro Mahkemesinin 5.5.1994 tarih, 1994/32-27 sayılı ve 18.6.1994 kesinleşme tarihli kararı ile çekişmeli taşınmazın eşit paylar ile Hüsrev Paşa Vakfı ile Türk Hava Kurumu Genel Müdürlüğü adlarına tesciline karar verilmiştir. Davacılar ..., ... ve müşterekleri 3.2.2003 tarihinde davalı olarak Türk Hava Kurumu Genel Müdürlüğünü göstermek suretiyle kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmışlardır. Yargılama sırasında davacılar tapu kaydına dayanmışlardır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar ... ve ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 23.03.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7558, Karar No: 2012/5106, Tarih: 23.02.2012

**12. Ceza Dairesi         2012/7558 E.  ,  2012/5106 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : 765 sayılı TCK'nın 455/1-son, 59/2, 72, 40; 647 sayılı Kanunun 4, 6. maddeleri gereğincemahkumiyet.

Taksirle öldürme suçundan sanık hakkında kurulan mahkumiyet hükmü katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığına katılan...'nın adının yazılmaması mahallinde ilavesi mümkün yazım noksanlığı niteliğinde bulunduğundan bozma nedeni yapılmamıştır.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanlar vekilinin eksik inceleme yapıldığına, kusura ve bilirkişi raporunun gerçeğe aykırı olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hüküm kurulurken 765 sayılı TCK’nın 455/1. maddesi gereğince temel adli para cezasının 5252 sayılı Kanunun 5/2. maddesi uyarınca ve suç tarihine göre 450 TL olması gerektiği halde 489 TL olarak belirlenmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, mahkemenin takdiri de gözetilerek sanığın 765 sayılı TCK’nın 455/1. maddesi uyarınca hapis cezasının yanında 450 TL adli para; sanığa verilen adli para cezasının sanığın kazadaki kusuru dikkate alınarak 765 sayılı TCK'nın 459/son maddesi gereğince 7/8 oranında indirilerek 56 TL adli para; sanığın cezasının 765 sayılı TCK'nın 59. maddesi uyarınca takdiren 1/6 oranında indirilerek 46 TL adli para; sanığa verilen aynı türden adli para cezalarının 765 sayılı TCK'nın 72. maddesi uyarınca toplanarak sanığın 946 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hükümdeki usul ve kanuna uygun bulunan sair hususların aynen bırakılmasına karar verilmek suretiyle hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1772, Karar No: 2017/9303, Tarih: 25.12.2017

**11. Ceza Dairesi         2016/1772 E.  ,  2017/9303 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : 1-Sanıklar ..., ... ve ... haklarında 2006 ve 2007

Takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek ve kullanmak suçlarından dolayı ayrı ayrı :Braatlerine2-Sanık ..hakkında 2006, 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenleyip kullanmak suçundan dolayı mahkumiyet

I-)Sanıklar ..., ... ve ... hakkında "2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak ve düzenlemek" suçlarından kurulan beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

II-)Sanık ... hakkında "2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak ve düzenlemek" suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik sanık müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Tekerrüre esas geçmiş hükümlülüğü bulunan sanık hakkında TCK'nın 58. maddesi hükümlerinin uygulanmaması isabetsizliği aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Ancak;

1-)Sanık hakkında "2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak ve düzenlemek" suçlarından açılan kamu davasında; sanığın üzerine atılı suçlamaları kabul etmemesi, sahte fatura kullanmak ve düzenlemek suçlarında suçun maddi konusunun fatura olması, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanun'un Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre de, faturaların Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi, sahteliği iddia edilen faturaların da dosya içerisinde bulunmadığının anlaşılması karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespit edilmesi bakımından; öncelikle suça konu fatura asıllarından kanaat oluşturacak sayıda temin edilip dosya arasına konulması, incelenerek kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının tespit edilmesi, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi yönünden mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim tesellüm belgeleri, bedellerinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun kanıtlama yeteneği olan geçerli ödeme belgeleri ve satıcının kasasına ya da banka hesabına girip girmediğinin tespitinin yaptırılmasından sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

2-) Kabule göre de;

2-) Kabule göre de;

a-)Sanık hakkında "2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak ve düzenlemek" suçlarından kamu davası açılmış olup, ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 05.03.2002 gün ve 28/179 sayılı kararında açıklandığı üzere sahte fatura kullanmak ve düzenlemek suçlarının birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu, aynı takvim yılında farklı dönemlerde birden çok sahte fatura düzenlenmesi veya kullanılması durumunda zincirleme suç hükümlerinin uygulanması ve her bir takvim yılı için hem kullanmaktan hem de düzenlemekten ayrı ayrı hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, tek suçtan hüküm kurulması,

b-)Kasten işlenmiş suçtan dolayı hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olan ve kazanılmış hakka konu edilemeyen 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin uygulanmaması,

Yasaya aykırı, sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, ceza miktarı yönünden kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, 25.12.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12545, Karar No: 2015/5117, Tarih: 16.11.2015

**21. Ceza Dairesi         2015/12545 E.  ,  2015/5117 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2014/67087

MAHKEMESİ : Zonguldak 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 21/06/2013

NUMARASI : 2012/391 (E) ve 2013/427 (K)

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

Tebligat Yasasının 20, 21 ve Tüzüğün 28. maddesi uyarınca muhatap veya muhatap adına tebliğ yapılabilecek olanlardan biri gösterilen adreste bulunmaz ise tebliğ memurunun adreste bulunmama sebebini bilmesi muhtemel komşu, yönetici, kapıcı, muhtar, ihtiyar kurulu, zabıta amir ve memurlarından tahkik ederek, beyanlarını tebliğ tutanağına yazıp imzalatması, imzadan çekinmeleri halinde bu durumu yazarak imzalaması gerektiği, somut olayda muhatabın ne sebeple adreste bulunmadığının tevsik edilmediği gibi haber verildiği anlaşılan ........... isimli şahsın kim olduğu anlaşılamadığı cihetle; tebligat usulsüz olduğundan temyizin süresinde yapıldığının kabulü gerektiği anlaşılmakla,temyiz dilekçesinin reddine ilişkin ek karar kaldırılarak yapılan incelemede;

Dosya arasına alınan, suça konu ........ plakalı araca ait motorlu araç trafik belgesi üzerinde bulunan araç muayenesi kısmında yapılan incelemede, bahse konu aracın trafik muayenesinin .......... tarihine kadar geçerli olduğu,.......... tarihinde muayene edildiği, .......... makbuz numarası ile işlem gördüğü, muayeneye dair imza ve bandrolün de mevcut olduğu, evrakın siyah kalemle düzenlenmiş olmasına rağmen sonradan mavi tükenmez kalemle lokal olarak belirli noktalardan geçilmiş olduğu ve belirtilen bu alanlarda tarihlerin üzerinden yeniden başka bir kalemle geçildiği anlaşılsa da, teknik aletler kullanılmaksızın evrak üzerindeki eski tarihin okunmasının imkansız olduğu, teknik inceleme ve uzman görüşü ile sahteciliğin tespit edilebildiği cihetle belgenin iğfal kabiliyetinin bulunduğunun kabulünde bir isabetsizlik görülmemiş, .......... tarihli bilirkişi raporunda gerçek muayene tarihinin tespiti için araştırma yapılarak suça konu aracın .......... tarihinde muayene istasyonuna giriş yaptırmış olduğunun tespit edilmesi ve bu hali ile sanığın savunmasında adı geçen şahısların dinlenilmesinin sonuca etkili olmayacağından tebliğnamedeki bozma düşüncelerine iştirak edilmemiştir.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 16.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9811, Karar No: 2015/24480, Tarih: 07.09.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/9811 E.  ,  2015/24480 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2014/362108

MAHKEMESİ : İnegöl 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 15/09/2014

NUMARASI : 2014/191 (E) ve 2014/422 (K)

Mahalli mahkemece bozmaya uyularak verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre  sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun ONANMASINA, 07.09.2015 oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3981, Karar No: 2016/3328, Tarih: 22.09.2016

**1. Ceza Dairesi         2015/3981 E.  ,  2016/3328 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : . Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme ve bu suça yardım, kasten yaralama

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-Sanık . hakkında maktuller .,.,. yönelik kasten öldürme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik yapılan incelemede;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık . maktuller .,.,. yönelik kasten öldürme suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, kusurluluğu etkileyen nedenlerden haksız tahrikin nitelik ve derecesi ile takdiri indirim sebebi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde düzeltme nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ,. müdafiinin temyiz dilekçelerinde ve duruşmalı incelemede sübuta yönelen, katılanlar

vekilinin sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasının hatalı olduğuna, Cumhuriyet savcısının sanık . hakkında maktül . yönelik kasten öldürme suçundan beraat kararı verilmesi gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, . E. ve 2015/85 K. sayılı Kararı ile TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında mahkemenin bu madde ile yaptığı uygulamalar kanuna aykırı ise de, bu hususlar yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, CMUK'nun 322. maddesinin tanıdığı yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasının mahsus bölümlerinde yer alan TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin "Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararındaki hususlar gözetilerek TCK'nun 53/1-2-3. maddelerinin tatbikine" şeklinde değiştirilmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN, re'sen de temyize tabi olan hükümlerin, tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

2-Sanık . hakkında yardım eden sıfatıyla maktul . yönelik kasten öldürme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan incelemede;

Oluşa ve dosya içeriğine göre, sanık . diğer sanık . maktul .yönelik eylemine katılmadığına ilişkin inkara yönelik savunması, maktullerin babası olup aynı zamanda olay tanığı olan . Cumhuriyet savcısı huzurunda alınan beyanında . elinde bıçak görmediğine, sadece . elinde bıçak gördüğüne ilişkin anlatımı, .bu anlatımları ile uyumlu olan maktullerin annesi . sanık . olay sırasında olay yerinde dahi olmadığına ilişkin beyanı, sanık . olay sırasında sadece kendisinde bıçak olduğuna ve maktulleri kendisinin bıçaklamış olabileceğine savunması karşısında; sanık . ile maktuller arasında yaşanan ve ani gelişen kavgada sanık . sanık . yanında suça katıldığına ve olay sırasında sanık . kullandığı bıçak dışında herhangi bir bıçak kullanıldığına dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve yeterli delil bulunmadığı, bu nedenle sanığın atılı suçtan beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde yardım eden sıfatıyla mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmekle hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma sebebi gözetilerek sanığın bu suçtan TAHLİYESİNE, başka bir suçtan tutuklu ve hükümlü değil ise Cumhuriyet Başsavcılığına yazı yazılmasına 22/09/2016 gününde oybirliği ile karar verildi.