muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/12642, Karar No: 2015/16515, Tarih: 06.05.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/12642 E.  ,  2015/16515 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, yıllık izin ücreti alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davacı müvekkillerin murisi ...’nun davalı nezdinde çalıştığı sırada 21.10.2011 tarihide vefat ettiğini, iş sözleşmesinin ölüm ile son bulduğunu, askerlik süresini borçlanıp borcunu ödediği halde kıdem tazminatı hesabında askerlik borçlanmasının sayılmadığını, bir kısım yıllık izinlerinin kullandırılmayıp ücretinin de ödenmediğini belirterek kıdem tazminatı ile yıllık izin alacağının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacılar ... kurum emrinde 1981 yılında mevsimlik işçi olarak başladığını, 1998 tarihinde daimi kadroya alındığını, değişik zamanlarda ve süresi bir yılı bulmayan bu döneme ilişkin yıllık izin hakkı bulunmadığını, yıllık izinlerinin tamamını kullandığını, kullanılmayan yıllık izin ücretinin mirasçılarına ödendiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalı temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacının yıllık izin alacağının bulunup bulunmadığı noktasındadır.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda 01.03.1993-28.02.2003 tarihli Toplu İş Sözleşmelerinin 3. maddelerinde geçici işçilerin fasılalarla da olsa oniki aylık hizmet süresini tamamladığı tarihten sonraki ve her halükarda hizmet sözleşmesinin devam ettiği süre içerisinde kanunda yer alan sürelere üçer gün ilave edilmesi suretiyle izin kullanması süresinin düzenlendiğini belirterek buna göre davacının bakiye yıllık izin süresini tespit ederek yıllık izin alacağını hesaplamıştır. Dairemizin geri çevirme kararı sonrasında dosya arasına alınan toplu iş sözleşmelerinin incelenmesinde 1979-1981 1982-1985 ile 1985-1987 arasındaki toplu iş sözleşmelerinde geçici işçilere ilişkin yıllık izin bakımından ayrık düzenlemenin bulunmadığı, diğer toplu iş sözleşmelerinde bilirkişi tarafından dikkate alınan maddenin yer aldığı anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca toplu iş sözleşmesinde geçici işçilerin yıllık izin hakkına ilişkin düzenleme bulunmayan dönemler bakımından davacının yıllık onbir ayı aşan çalışması bulunan yıllarda yıllık izne hak kazanacağının kabulü ile yıllık izin süresinin tespit edilmesi gerekli iken yazılı gerekçe ile yıllık izin alacağının hüküm altına alınması hatalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan sebeple BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek olması halinde ilgiliye iadesine, 06.05.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15309, Karar No: 2013/22689, Tarih: 12.12.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/15309 E.  ,  2013/22689 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy 5. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 13/09/2011 gün ve 2010/90-2011/535 sayılı kararı bozan Daire’nin 02.05.2013 gün ve 2012/4385-2013/8887 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, davacı ... şirketine nakliyat sigorta döviz poliçesi ile instutite cargo clauses (A) şartları dairesinde sigortalı bulunan 20.000 kg akropan 2530 PX kalsiyum çinko stabilizatörü emtiasının sigortalının İzmir'deki fabrikasından davalıya ait ...ve ... plakalı tıra yüklenerek Polonya'ya gönderildiğini, araçların 09.09.2009 tarihinde İkitelli tır parkında sel sularına maruz kalarak araçlarda bulunan emtianın hasar gördüğünü, davacı ... şirketinin sigortalısına hasar bedelini ödediğini ileri sürerek, 27.458,00 TL (12.846 Euro)'nin temerrüt faiziyle birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, taşımanın uluslar arası taşımacılığı ihtiva etmesi sebebiyle uyuşmazlığın CMR hükümlerinin uygunlanması suretiyle çözülmesi gerektiğini, davalı ... şirketinin tek başına husumet ehliyetinin olmadığını, malın satılmış olması nedeni ile emtia üzerindeki tüm hasar ve nefi alıcı firmaya geçtiğinden davacının ve sigortalısının aktif dava ehliyetinin bulunmadığını, hasara sebep olan sel felaketinin CMR'nin 17/2. maddesi gereğince taşımacının önlemesine olanak bulunmayan bir durum olduğunu, bu sebeple taşımacının sorumlu tutulamayacağını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, emtianın hasarlanmasının park halinde bulunan araçların bölgede başlayan yağmur nedeniyle meydana gelen sel felaketinden kaynaklandığı, mücbir sebepten kaynaklan hasar sebebiyle taşıyıcıya bir kusur isnadının mümkün olmadığı, taşıma sözleşmesinin tarafı olan gönderilene karşı taşıyıcının sorumlu tutulamayacağı ve onun halefi konumunda olan sigorta şirketine karşı da taşıyıcının sorumlu olamayacağı gerekçesiyle, davanın reddine dair verilen karar davacı vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 02.05.2013 tarihli kararı ile bozulmuştur.

Davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dava, Nakliyat Sigorta Poliçesine dayalı rücuen tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece mücbir sebepten kaynaklanan hasar nedeniyle taşıyıcıya kusur isnadının mümkün olmadığı kabul edilerek davanın reddine karar verilmiştir. Davalı taşıyanın teslim aldığı malların yüklendiği TIR’ın beklediği taşıyıcıya ait TIR parkında 9.9.2009 günü şiddetli yağmurun neden olduğu dere taşması olayı sonucu yükselen suyun TIR seviyesindeki yüke

Davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dava, Nakliyat Sigorta Poliçesine dayalı rücuen tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece mücbir sebepten kaynaklanan hasar nedeniyle taşıyıcıya kusur isnadının mümkün olmadığı kabul edilerek davanın reddine karar verilmiştir. Davalı taşıyanın teslim aldığı malların yüklendiği TIR’ın beklediği taşıyıcıya ait TIR parkında 9.9.2009 günü şiddetli yağmurun neden olduğu dere taşması olayı sonucu yükselen suyun TIR seviyesindeki yüke

ulaşıp zarar verdiği dosya kapsamı ile sabittir. Mahkemece alınan 2.5.2011 tarihli bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamından, davalıya ait nakliye deposu olarak kullanılan işyerinin İşyeri Açma ve Çalışma Ruhsatının ve Halkalı Gümrük Müdürlüğü tarafından verilen izin belgesinin bulunduğu, işyerinin kapalı ve açık alanları ile yükleme ve boşaltma işlemlerine uygun bir alan olduğu, Görgü ve Tesbit Tutanağı ve Koca Sinan Bölge İtfaiye Grup Amirliğinin tutanağı ile dosyada bulunan resim, CD ve bölgeye ait hava fotoğrafları incelendiğinde olay günü su seviyesinin tesis sahasında en az 2.metre olduğu, bu nedenle 9.9.2009 tarihinde meydana gelen sel/su baskın olayının mücbir sebep olarak kabul edilmesi gerektiği, davalı taşıyıcının sorumluluğunun bulunmadığı anlaşılmış olmakla, mahkemenin davanın reddine dair kararının onanması gerekirken, bozulduğu anlaşıldığından,davalı vekilinin karar düzeltme itirazlarının kabulü ile Dairemizin 2.5.2013 gün ve 2012/4385-2013/8887 sayılı bozma kararının kaldırılarak, mahkeme kararının onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 2.5.2013 gün ve 2012/4385-2013/8887 sayılı bozma kararının kaldırılarak, mahkeme kararının ONANMASINA, ödediği karar düzeltme harcının isteği halinde karar düzeltme isteyen davalıya iadesine, önceki temyizden dolayı iade edildiği anlaşılan 90,00 TL temyiz başvuru harcının ve 24,30 TL başvuru ilam harcının davacıdan alınmasına, 12.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9493, Karar No: 2014/9751, Tarih: 25.04.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/9493 E.  ,  2014/9751 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 13. İş Mahkemesi

TARİHİ : 16/01/2013

NUMARASI : 2011/305-2013/6

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili; davacının 06.06.2003-18.06.2009 tarihleri arasında davalılara ait işyerinde en son 1.450,00 TL ücretle çalıştığını, iş sözleşmesinin işverence haksız olarak feshedildiğini, tazminat ve alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı, maaş alacağı ve fazla mesai alacaklarının faizleriyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini istemiş, 11.06.2012 tarihli ıslah dilekçesi ile taleplerini artırmıştır.

Davalı S. & T. Petrol A.Ş. vekili; davacının müvekkili şirket çalışanı olmadığını, davacının davalı K.. A..'nin çalışanı olduğunu belirterek, davanın husumet yönünden reddini talep talep etmiştir.

Davalı K. Lojistik A.Ş. vekili; fazla mesai alacağının zamanaşımına uğradığını, davacının şirket çalışanı olarak akaryakıt tanker sürücüsü olarak görev yaptığını, çalıştığı süre boyunca yaptığı hatalar yüzünden pek çok kez işin ve çevrenin güvenliğini tehlikeye düşürdüğünü, bu sebeple pek çok ihtar ve ceza aldığını, 28.05.2009 tarihinde tarihinde yaptığı akaryakıt dolum/boşaltım işinde gerekli özeni göstermemesi ve gerekli kontrolleri yapmaması sebebiyle ürün karışımına sebebiyet verdiğini, yapmış olduğu bu hata neticesinde şirketin 11.000,00 TL zarara uğradığını ve verilen zararın davacının otuz günlük ücretinin çok üstünde olması ve yapılan hatanın şirketçe kabul edilebilir bir hata olmamasından dolayı 04.06.2009 tarihli ihtarname ile iş sözleşmesinin haklı sebeple feshedildiğini, son maaş ücretinin 894,00 TL olduğunu, ücret alacağının da olmadığını belirterek; davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, iş sözleşmesinin suç ve cezalar bölümünün, vukuatsızlık priminin yakılmasını gerektiren davranışlar kısmı b fıkrasında mal karıştırmanın bulunduğu, Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı Bölge Müdürlüğünce iş sözleşmesinin ek-5 suç ve cezalar başlıklı bölümünün 2. maddesinde ürün-mal karıştırma suçunun cezasının vukuatsızlık priminin yakılmasını gereken davranışlar altında sayılması sebebiyle davacıya bu ceza verilmesi gerekirken iş sözleşmesinin teminatsız olarak feshedilmesinde isabet bulunmadığının belirtildiği, dolayısı ile yapılan feshin haksız feshe dönüştüğü, kıdem ve ihbar tazminatının ödenmesi gerektiği, davalılar arasında asıl işveren-alt işveren ilişkisinin bulunduğu ve davacının alacaklarından dolayı her iki şirketin de sorumlu olduğu, davacının fazla çalışma alacağı ve ücret alacağı bulunmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı kanuni süresi içinde davalılar temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı kanuni süresi içinde davalılar temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-İş sözleşmesinin, işçinin işverene zarar vermesi sebebiyle ve haklı olarak işverence feshedilip feshedilmediği noktasında taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 25. maddesinin (II) numaralı bendinin (ı) alt bendinde, işverenin malı olan veya eli altında bulunan makine, tesisat, eşya ya da maddelere otuz günlük ücreti tutarını aşacak şekilde zarar vermesi halinde, işverenin haklı fesih imkânının bulunduğu belirtilmiştir.

İşçinin kusursuz olduğunun ortaya çıkması durumunda, işverenin haklı fesih imkânı olmadığı gibi işçinin kusuru belli bir yüzde ya da belli bir oran olarak saptanmışsa; zararın miktarının bu kusur nispetinde azaltıldıktan sonra otuz günlük ücreti aşıp aşmadığına bakılmalıdır.

Zararın işçinin kasıtlı davranışından ya da taksirli eyleminden kaynaklanmasının hukukî sonuca etkisi bulunmamaktadır. İşçinin kusuru ve zararı, ayrı ayrı uzman kişilerce belirlenmelidir. Zarar tutarı ile karşılaştırılacak olan işçinin otuz günlük ücretinin brüt ya da net olarak dikkate alınması gerektiği noktasında kanunda herhangi bir açıklık bulunmamakla birlikte, işçi lehine yorum ilkesi uyarınca brüt ücretin esas alınması gerekir. Otuz gün, bir aydan farklı bir kavramdır. Bu noktada işçiye aylık olarak ödenen ücret yerine, günlük yevmiyesinin otuz katı tutarı dikkate alınmalıdır.

Maddede sözü edilen ücret dar anlamda ücrettir. İkramiye, prim, fazla çalışma ücreti ve benzeri ödemeler bu maddede yer alan otuz günlük ücret içersinde değerlendirilmemelidir. Ancak, ücretin garanti ücret üzerine yapılan işe göre ilave ücret veya satış pirimi olarak belirlendiği hallerde, gerçek ücretin bu ödemelerin toplamı olarak değerlendirilmesi yerinde olur. Örneğin uygulamada uluslararası yük taşıyan tır şoförleri asgarî ücret ve sefer pirimi karşılığı çalışmaktadır. Sefer pirimi olarak adlandırılan kısım da dar anlamda ücrettir. Bu durumda maddenin uygulanması anlamında otuz günlük ücret, tır şoförleri yönünden her iki ödemenin toplamına göre belirlenmelidir.

Zararın otuz günlük ücreti aşması durumunda işverenin fesih hakkı doğar. İşçinin zararı derhal ödemiş ya da ödeyecek olması, işverenin bu hakkını ortadan kaldırmaz. İşverence zarar tutarının işçiden talep edilmemiş olması fesih hakkını ortadan kaldırmaz.

4857 sayılı Kanun'un 26. maddesi yönünden bir yıllık hak düşürücü süre, zarara sebep olan olayın oluşumu tarihinden itibaren başlar. Ancak altı işgünlük ikinci süre, zarar miktarının belirlenmesinin ardından, bu durumun feshe yetkili makama iletilmesiyle işlemeye başlayacaktır. Zarar miktarının belirlenmesi bazen uzun zaman alabilir ve fesih hakkının kullanılması bakımından zarar miktarının belirlenmesi ve işçinin ücreti ile kıyaslanması zorunluluğu vardır.

Dosya içeriğinden, davacının, iş sözleşmesinin haksız ve tazminatsız feshedildiğini iddia ettiği, davalının, gerekli dikkat ve özeni göstermeyen davacının kusuru ile otuz günlük ücretiııin çok üzerinde olan 11.000,00 TL. zararına sebep olduğu sebebiyle iş sözleşmesinin haklı sebeple feshedildiğini ileri sürdüğü, tanık beyanları, tutanak ve faturalar dahil iddianın kanıtına ilişkin delilere göre, davacının 28.05.2009 tarihinde davacının ... Plakalı tankerle ilk seferini yaptığı tankerin 5. gözünden yaptığı boşaltma işleminde gözde 379 litre 97 Oktan benzin kaldığı ve bunun farkına varmayan davacının tamamını boşaltmadan tekrar dolum için dolum tesisine gittiğinde bu kez aynı göze 5707 litre kırsal Motorin doldurduğu, bunun farkına varılması sonrası şirketin körfez tesisindeki karışık mal tankına alındığı, davalı yanın artık bu karışan benzin ve mazotun kullanılamayacağından bahisle 943,00 TL Kurşunsuz Benzin ve 10.054.10-TL.+KDV. tutarında zarara uğradığı, iş sözleşmesinin 04.06.2011 tarihli fesih bildirimiyle, davacının, 28.05.2009 tarihinde yaptığı akaryakıt ürünü boşaltma ve dolumlarında, işine gereken özeni göstermediği ve gerekli kontrolleri yapmadığından, ürün karışımına sebebiyet verdiği, 397 lt./net Kurşunsuz Benzin 97 ve 5707 lt/net (5741 lt brüt) kırsal motorin ürününü karıştırdığı, vukuatı sebebiyle şirketi yaklaşık olarak 11.000,00 TL zarara uğrattığı ve operasyonun iş akışını aksattığı, dolum/boşaltım kurallarına riayet etmediği, kusur ve ihmali neticesinde şirketin uğradığı zarar ve işin güvenliğini tehlikeye düşürmesi sebepleriyle 4857 sayılı Kanun'un 25. maddesinin II-ı bendince 03.06.2009 tarihi itibari içerisinde feshedildiği, iş sözleşmesinin ek suç ve cezalar bölümünde, işten atılmayı gerektiren davranışlar olarak; a) ölüm veya Yaralanma ile Sonuçlanan bir Kazada Kusurlu Bulunmak, b) Hırsızlık, c) Alkollü Olarak İşe Gelmek, d) Araçta Sigara İçmek, e) Takograf/Karakutu Kayıtları ile Oynamak, f-Kabin içinde İzinsiz Yolcu, g) Vukuatı örtbas Etmek, h) İş Başında Kavga veya Küfürleşme, i) Ticari Bilgileri Kasıtlı Olarak Deşifre Etmek, j) Emniyet Kemeri Kullanmamak, k) Dolum ve Tahliye Anında Araç Mahallinden Uzaklaşmak, I) 6 ay içerisinde "2 Vukuat" İşlenmesi, olaylarının, vukuatsızlık priminin yakılmasını gerektiren davranışlar olarak; a) Kusurlu Kaza, b) Mal Karıştırma, c)cf Mal Dökme, d) İzin Verilmeyen Yerde Duruş, e) İzinsiz Güzergah Değişikliği, f) 6 Ay içerisinde üç kez ihtar almak, g) Hız Limitlerinin Kasıtlı Olarak Aşılması olaylarının, yazılı ihtar gereken davranışlar olarakta; a) Kılık/Kıyafet, Davranış Bozukluğu,b) Elektronik Kimlik Takmadan Araç Kullanma c) Baret, Eldiven, Emniyet Ayakkabısı vs

.(Koruyucu Emniyet Malzemesi) Kullanılmaması, d) Amir Tarafından Verilen Talimatın Yerine Getirilmemesi, e) Sürücünün Kusurundan Kaynaklanan Trafik Cezaları, f-Ekipman Kaybetme, g) Araç ve Ekipmana Sahip Çıkmamak, h) Müşteri Şikayetleri,i) Dolum Tesisinin Kurallarına Uymamak, olaylarının sayıldığı,müfettiş raporunda özetle,hizmet akdinin "ek-5 suç ve cezalar" üst başlıklı bölümünün B maddesınde “ürün-mal karıştırma" suçunun cezasının vukuatsızlık priminin yakılmasını gerektiren davranışlar " altında sayıldığı nedeniyle davacıya bu cezanın uygulanması gerekirken, iş sözleşmesinin tazminatsız olarak feshinin isabetli olmadığının belirtildiği anlaşılmıştır.

Somut olayda, iş sözleşmesinde belirtilen mal karıştırma eyleminin vukuatsızlık priminin yakılmasını gerektiren davranışlar olarak sayılmasının, eylem sonucunda doğan zararın 4857 sayılı Kanun'un 25. maddesinin II-ı bendindeki işverenin haklı sebeple fesih hakkını ortadan kaldırmayacağı düşünülmeden, davacının yukarıda anılan hatalı eylemindeki kusuru ve karışan benzin ile motorinin karışım oranları da göz önüne alınarak, ekonomik anlamda değerlendirilip değerlendinlemeyeceği belirlenerek, zarar miktarının ne olabileceği belirlendikten sonra sonucuna göre karar verilmesi gerekirken hatalı yorum ve eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 25.04.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6268, Karar No: 2016/4729, Tarih: 07.04.2016

**4. Hukuk Dairesi         2015/6268 E.  ,  2016/4729 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve diğerleri aleyhine 07/03/2013 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 17/03/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı ... vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırı nedeniyle uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, istemin kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz olunmuştur.

Davacı, davalı ...'nın 05/09/2012 tarihli " ...", 06/09/2012 tarihli " .. " ve 07/09/2012 tarihli " .. " başlıklı yazılarında gerçeğe aykırı ve hakaret içerikli yorumlarıyla kişilik haklarının zarar gördüğünü, yazılarla ilgili olarak davalı ... hakkında basın yoluyla hakaret nedeniyle kamu davası açıldığını belirterek manevi zararının tazminini istemiştir.

Davalılar, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davalı ... yönünden davalının genel yayın yönetmeni olması, yayın sahibi ya da yayıncı gibi hareket etme durumu da söz konusu olmadığından, bu davalı hakkındaki davanın husumet yönünden reddine, davalı ...' nun yayın tarihinde imtiyaz sahibi olduğu, davaya konu edilen davalı ...' nın kaleme aldığı köşe yazılarında muhatap alınanın davacı ... olduğunu, yazıların okur kitlesinin bu hitapların davacıya yönelik olduğunu bildiği, söz konusu yazılarda geçen beyanların davacının kişilik haklarını ihlal eder nitelikte olduğu gerekçesiyle istemin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

.. '' .. '' başlıklı 297. maddesinde hükümde nelerin yer alacağı belirtilmiştir. Özellikle 1. fıkranın (c) bendinde 'Tarafların iddia ve savunmalarının özetini, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesini, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri'' kapsayacağı belirtilmiştir. Yine Anayasa'nın 141. maddesine göre mahkeme kararlarının gerekçe ihtiva etmesi zorunludur. Zira, taraflar ancak gerekçe sayesinde hükmün hangi maddi ve hukuki sebebe dayandırıldığını anlayabilecekleri gibi Yargıtay denetimi de ancak kararın gerekçe içermesi halinde mümkün olabilir. Temyiz konusu kararda ise, hangi ifadelerin hangi hukuki sebeple davacının kişilik haklarına saldırı oluşturduğu, kararın gerekçesinde açıklanmadığından '' ..'' denilerek oluşturulan hükmün gerekçeli olduğunun kabulü mümkün değildir. Karar bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve temyiz eden davalıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 07/04/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.