muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/1390, Karar No: 2024/4099, Tarih: 14.05.2024

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

1. Dava konusu olay, sanığın kullanıcı tanığa uyuşturucu madde sattığı ve ikametinde ticari amaçla uyuşturucu madde bulundurduğu iddiasına ilişkindir.

2. Denizli 1. Sulh Ceza Hakimliğinin, 02.05.2023 tarihli ve 2023/3104 Değişik İş sayılı kararı ile sanığın kullandığı GSM hattı hakkında iletişimin tespitine, dinlenmesine ve kayda alınmasına karar verilmiştir.

3. Tape kayıtları ile fiziki takip ve olay tutanağına göre; sanık ile hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan ayrı soruşturma yapılan tanık M.A. arasındaki telefon konuşmalarından sanığın tanığa uyuşturucu madde vereceğinin değerlendirilmesi üzerine gerekli tertibat alınarak fiziki takibe başlandığı, sanık ile tanığın kısa süreli görüştükleri, akabinde tanığın geldiği araç ile olay yerinden ayrıldığı, kolluk görevlilerince durdurulan tanığın üzerinde bulunan 2 paket metamfetamini kendi rızasıyla teslim ettiği belirlenmiştir.

4. Tanık ...... müdafii huzurunda alınan kolluk ifadesinde ve mahkemede, sanıktan uyuşturucu madde satın aldığını beyan etmiştir.

5. Tanık ...... kolluk ifadesinde ve mahkemede, olay günü diğer tanık ........'nın hesabına sanıktan metamfetamin alması için para gönderdiğini beyan etmiştir.

6. 14.06.2023 tarihinde, usulüne uygun arama kararına istinaden sanığın ikametinde yapılan aramada 6 paket esrar ile 1 adet LYRICA hap ele geçirilmiştir.

7. a) Aydın Jandarma Kriminal Laboratuvar Müdürlüğü'nün 02.06.2023 tarihli raporu ile tanık .......'da ele geçen 1,9 gram beyaz renkli kristal maddenin metamfetamin içerdiği,

b) Aydın Jandarma Kriminal Laboratuvar Müdürlüğü'nün 14.07.2023 tarihli raporu ile sanığın ikametinde ele geçen 1 adet hapın pregabalin etken maddesi içerdiği, toplam 27,67 gram yeşil renkli bitki parçalarından ise 23,419 gram toz esrar elde edilebileceği, tespit edilmiştir.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanık ile kullanıcı tanık ...... arasındaki telefon görüşmesinin ardından tarafların buluştukları, tanığın sanığın yanından ayrılmasının hemen akabinde durdurulduğu ve üzerinde uyuşturucu madde ele geçtiği, tanığın aşamalarda sanıktan uyuşturucu madde satın aldığını beyan ettiği, tanığın yakalanmasından sonra sanığın diğer tanık ....... ile yaptığı telefon görüşmesinin içeriğinden, tanık .....,......'nin tanık......'ya para vererek sanıktan kendisi için de uyuşturucu madde almasını istediğinin anlaşıldığı, tanık ........nin de aşamalarda sanıktan uyuşturucu madde almaya giden diğer tanık .......'ya para verdiğini ve kendisi için de uyuşturucu madde almasını istediğini beyan ettiği, sanığın ikametinde yapılan aramada 6 paket esrar ve 1 adet LYRICA hap ele geçtiği dikkate alındığında, sanığın kullanıcı tanık......'ya uyuşturucu madde sattığı ve ikametinde ticari amaçla uyuşturucu madde bulundurduğu belirtilerek mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, suç tarihinin ''13.05.2023'' yerine ''02.05.2023'' olarak hatalı yazılması, sanığın 13.05.2023 tarihinde kullanıcı tanığa sattığı uyuşturucu madde ile 14.06.2023 tarihinde ikametinde yapılan aramada ele geçen uyuşturucu maddelerin aynı cins ve bir bütünün parçaları olmadığı, dolayısıyla sanığın eylemlerini bir suç işleme kararının icrası kapsamında değişik zamanlarda müteselsilen gerçekleştirdiği ve sanığın belirlenen temel cezası üzerinden 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi hususları eleştirilip sanık müdafiinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Tanık .......'nın aşamalarda olay günü üzerinde ele geçen uyuşturucu maddeyi sanıktan satın aldığını beyan ettiği ve sanığı teşhis ettiği, tanık ......'nin aşamalarda sanıktan uyuşturucu madde almaya giden diğer tanık......,.'ya para verdiğini ve kendisi için de uyuşturucu madde almasını istediğini beyan ettiği, sanığın ikametinde yapılan aramada birbirine yakın ağırlıkta 6 paket esrar ele geçtiği, tape kayıtları, fiziki takip tutanağı ve tüm dosya kapsamı dikkate alındığında, İlk Derece Mahkemesi'nin ve Bölge Adliye Mahkemesi'nin, suçun vasfına ve sübutuna ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı, delillerin hukuka uygun olarak toplandığı anlaşılmakla, sanık müdafiiinin temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin, 18.12.2023 tarihli ve 2023/2707 Esas, 2023/2622 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Denizli 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.05.2024 tarihinde karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2007/3852, Karar No: 2007/3508, Tarih: 03.10.2007

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2007/3852 E.  ,  2007/3508 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl İcra Mahkemesi

Ödeme şartını ihlal suçundan sanık ...’ın 2004 Sayılı İcra ve İflas Kanunu’nun 340. maddesi uyarınca 1 ay hafif hapis cezası ile cezalandırılmasına dair, İnegöl İcra Mahkemesinin 21.04.2005 tarihli ve 2004/3925 esas ve 2005/452 sayılı kararın infazı sırasında,1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5358 sayılı Kanun’la değişik 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu’nun lehe hükümlerinin uygulanması talebi üzerine, sanığın anılan Kanun’un 340.maddesi uyarınca 3 aya kadar tazyik hapsi ile cezalandırılmasına dair, aynı Mahkemenin 24.06.2005 tarihli ve 2004/3925-2005/452 sayılı kararını kapsayan dosya aleyhine Adalet Bakanlığından verilen 24.07.2007 gün ve 39707 sayılı kanun yararına bozma talebini içeren Yargıtay C.Başsavcılığının 16.08.2007 gün ve K.Y.B:2007/165242 sayılı tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle incelendi,

Tebliğnamede, dosya kapsamına göre, hükmün kesinleşmesinden sonra 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5358 sayılı Kanun’la değişik 2004 Sayılı İcra ve İflas Kanunu’nun 340.maddesindeki yaptırım, tazyik hapsi olarak belirlenmiş ise de aynı tarihte yürürlüğe giren 5252 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un 5349 sayılı Kanunla değişik 7.maddesi 1.fıkrasında, "Kanunlarda hafif hapis veya hafif para cezası olarak öngörülen yaptırımlar idari para cezasına dönüştürülmüştür”şeklinde bir düzenlemeye yer verilmiş olması karşısında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 7.maddesi nazara alındığında, 5252 sayılı Kanun’un 7.maddesi 1.fıkrasındaki hükmün sanık lehine olduğu cihetle, sanık hakkında idari para cezasına hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olduğundan anılan hükmün 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309.maddesi uyarınca bozulması gereğine işaret edilmiştir.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Dosya kapsamına göre, sanık hakkında İnegöl İcra Müdürlüğünün 2004/1310 esas sayılı dosyasında yapılan takip sırasında 21.9.2004 tarihinde icra müdür yardımcısı huzurunda alacaklı vekilinin kabulüyle düzenlenen "Haciz, muhafaza tutanağı" başlıklı tutanakta borç miktarının hiç bir şekilde gösterilmediği, borçlu tarafından da "borcunun 100.000.000.TL'nı bugün 29.9.2004 tarihinde 200.000.000 TL ve müteakip her ayın 29'unda 200.000.000 TL ödeyerek dosya borcunu ödemeyi kabul ve taahhüt ederim" şeklinde taahhütde bulunduğu saptanmıştır.

Her ne kadar tebliğname ile sanık hakkında mahkemece idari para cezasına hükmedilmesi gerekirken, 3 aya kadar tazyik hapsi ile cezalandırılmasına karar verilmesinin isabetsizliği nedeniyle kanun yararına bozma talebinde bulunulmuş ise de, benzer konuda Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 24.10.1988 tarih, 8/310-390 sayılı kararında "işin başlangıcında ve esasına gidilip eylemin suç olup olmadığı belirlenmeden sonuç kararda kanuna muhalefet hallerini araştırıp tartışmak temelsiz ve anlamsız bir çalışmadır. Bu itibarla kanuna muhalefet nedenleri olarak açıkça ifade olunmasa dahi eylemin suç oluşturup oluşturmadığını araştırmak gerekli ve zorunludur”. şeklindeki değerlendirmesi esas alınarak yapılan incelemede borçlu sanığa isnat edilen suçun oluşmadığı anlaşılmakla, tebliğname ile talep edilen hususu tartışmakta hukuki yarar görülmemiştir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 20.2.2001 tarih, 2001/8-19 esas ve 2001/26 sayılı kararında da belirtildiği üzere, taahhüdü ihlal suçunun oluşabilmesi için ödenecek toplam miktarın rakamsal olarak belirlenmesi, tarafların belirlenen bu miktar üzerinde icap ve kabulde bulunması zorunludur. Ceza sorumluluğunun doğabilmesi için taahhüt esnasında ödenecek miktarın hiç bir kuşkuya yer vermeksizin belirlenmesinde zorunluluk bulunmaktadır. Bu miktar belirlenmediğinde hangi miktar için taahhütte bulunulduğu, kabulün de hangi miktar nazara alınarak yapıldığı saptanamayacağından, ödeme koşulunun ihlali halinde cezai sorumluluk doğmayacaktır.

Somut olayda tutanaktan toplam borç gösterilmediği gibi, borcun hangi ayın 29'unda biteceğinin de belirtilemediği borçlu tarafından ne miktar borca taahhütte bulunulduğu net olarak olarak belirli değildir. Bu durumda geçerli bir taahhütten söz edilmesi mümkün değildir.

Bu nedenle Yargıtay C.Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine atfen düzenlediği tebliğname değişik gerekçe ile yerinde görülmekle İnegöl İcra Mahkemesinin 24.6.2005 gün ve 2004/3925-2005/452 sayılı kararının BOZULMASINA,

Bozma üzerine 5271 sayılı CMY’nın 309/4-d maddesi gereğince yeniden uygulama yapılması gerektiğinden;

Borçlu sanık ...’ın ödeme şartını ihlal eyleminden dolayı beraatine, hakkındaki cezanın çektirilmemesine, dosyanın mahalline iadesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 3.10.2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/20308, Karar No: 2012/3461, Tarih: 06.02.2012

**3. Ceza Dairesi         2009/20308 E.  ,  2012/3461 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak;

a-) Müşteki ...'de meydana gelen yaralanmanın niteliği gözetildiğinde sanık ...‘nin suçta kullandığı demir parçasının TCK’nın 6 maddesi kapsamında silahtan sayılıp sayılmayacağının tartışılmaması,

b-) Olay yerinde bulunanların dinlenmesi ile tahrik hükümlerinin ve oranının buna göre değerlendirilmesinin gözetilmemesi,

c-) Sanığın eylemi sonucu müştekinin yaşamsal tehlike geçirmekle birlikte vücudunda kemik kırığı da meydana gelmiş olmasına göre, 5237 sayılı TCK'nun 44. maddesi gereğince daha ağır cezayı gerektiren yaşamsal tehlike geçirecek şekilde yaralama eyleminden ceza hükmü tesisi ile yetinilmesi gerekirken yazılı şekilde tayin olunan cezada meydana gelen kemik kırığından dolayı ayrıca 5237 sayılı TCK'nun 87/3. maddesi ile artırıma gidilmiş olması,

d-) Sanığın adli sicil kaydında bulunan ilamların silinme koşulları araştırılarak sonucuna göre hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde sanığın sabıkalarına göre CMK'nın 231 maddesinin şartları oluşmadığı gerekçesi ile sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca CMK'nın 326/son maddesi gözetilerek BOZULMASINA, 06.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6312, Karar No: 2012/3745, Tarih: 23.02.2012

**2. Hukuk Dairesi         2011/6312 E.  ,  2012/3745 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Antalya 3. Aile Mahkemesi

TARİHİ :4.11.2010

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı- davalı (kadın) tarafından; her iki dava , davalı-davacı (koca) tarafından ise manevi tazminat ve vekalet ücreti yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı-davalı kadın ziynetlere yönelik davasında yemin deliline de dayanmıştır. Mahkemece davacı-davalı kadına yemin hakkı hatırlatılarak sonucuna göre karar vermek gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalı-davacı kocanın vekalet ücretine yönelik temyizinin şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 23.02.2012 (Per.)
Yargıtay — Esas No: 2008/11659, Karar No: 2009/514, Tarih: 29.01.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/11659 E.  ,  2009/514 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Tarih :

Taraflar arasındaki ihtiyati hacze itirazın incelenmesine ilişkin yapılan yargılama sonunda kararda yazılı nedenlerden dolayı Bursa Mahkemesi'nin yetkisizliği nedeniyle ihtiyati haczin kaldırılmasına yönelik olarak verilen kararın süresi içinde ihtiyati haciz isteyen vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

İhtiyati haciz isteyen vekili, dört adet çeke istinaden ihtiyati haciz talebinde bulunmuş, istem uygun görülerek mahkemece ihtiyati haciz kararı verilmiştir.

İhtiyati hacze itiraz eden vekili, müvekkilinin adresinin çekin keşide yerinin ve muhatap bankanın Eskişehir olduğunu, bu nedenle yetkili mahkemenin de Eskişehir olduğunu belirterek, Bursa Mahkemesi’nin yetkisizliği nedeniyle ihtiyati haczin kaldırılmasını talep etmiştir.

Mahkemece, borçlunun ikametgahının, çekin keşide yerinin ve muhatap bankanın bulunduğu yerin Eskişehir olması nedeniyle, Bursa Mahkemesi yetkisiz olduğundan ihtiyati haczin kaldırılmasına karar verilmiştir.

İhtiyati haciz isteyen vekili kararı temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre, ihtiyati haciz isteyen vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 29.01.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1544, Karar No: 2010/11341, Tarih: 08.11.2010

**11. Hukuk Dairesi         2010/1544 E.  ,  2010/11341 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 7.Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 05.03.2009 tarih ve 2008/346 - 2009/110 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının zorunlu mali sorumluluk sigortacısı olduğu aracın kazası sonucu yolcu olan müvekkillerinden ...’ın eşi, diğerlerinin babası olan ... ’ın yaşamını yitirdiğini ileri sürerek, toplam 100.000,00 TL destek tazminatının avans faizi ile tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, ölen desteğin sağlığında teknisyen yardımcısı olarak çalıştığı, ölümü iş kazası sonucu meydana gelmediği, bu nedenle Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından bağlanan gelirin tazminat hesabında indirime tabi tutulmasına gerek olmadığı gerekçesiyle, 100.000.00 TL'nın avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 4.590,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 08.11.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3807, Karar No: 2019/5264, Tarih: 19.12.2019

**15. Hukuk Dairesi         2019/3807 E.  ,  2019/5264 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi (İlk Derece)

Yukarıda tarih ve numarası yazılı olan Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesi’nce verilen kararın temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 6100 sayılı HMK'nın 439. maddesine göre açılmış olup, hakem kararının iptâli istemine ilişkindir. İlk derece mahkemesi sıfatıyla ... Bölge Adliyesi Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi'nce davanın kabulü ile hakem kararının iptâline dair verilen kararın iptâl davası davalısı vekilince temyizi üzerine Dairemizden verilen 10.10.2019 gün 2019/2366 Esas, 2019/3879 Karar sayılı onama ilamına karşı iptâl davası davalısı vekilince temyiz başvurusunun duruşma istemli olarak yapılmış olmasına rağmen bu husus gözden kaçırıldığından, dosyanın eski hale getirilerek incelemenin duruşmalı yapılması talep edilmiştir.

Davalı vekilinin dosyanın Dairemize gönderilmesi talebi ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi'nin 22.11.2019 gün 2019/1 Hakem sayılı ek karar ile reddedilmiş, iptâl davası davalısı vekilince bu ek karar temyiz edilerek, maddi hatanın düzeltilip temyiz incelemesinin duruşmalı yapılması isteminde bulunulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemelerince hakem kararının iptâli davası sonucu verilen kararın temyizi üzerine Yargıtay tarafından verilen onama veya bozma kararlarına karşı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nda karar düzeltme müessesesi düzenlenmemiş olması sebebiyle Yargıtay'ca verilen karar kesin olup, Yargıtay'da yeniden incelenmesi talep edilemez ise de; maddi hata yapılması halinde bununla sınırlı olamak üzere talebin Yargıtay'ca tekrar incelenip değerlendirilmesi mümkündür.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararına karşı maddi hatanın düzeltilmesi ve yasal olarak mümkün olmamakla birlikte karar düzeltme talebinde bulunulması halinde bunun yerinde ve mümkün olup olmadığını inceleme ve değerlendirme yetkisi Bölge Adliye Mahkemesi'ne ait olmayıp ilgili Yargıtay Dairesi'ne ait olduğundan ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk

Dairesi'nin 22.11.2019 tarihli ek kararının dosyanın Yargıtay 15. Hukuk Dairesi'ne gönderilmesi talebinin reddine dair 3. maddesinin bozularak kaldırılmasından sonra davalı iş sahibi vekilinin maddi hatanın düzeltilmesi isteminin incelenmesine geçilmiştir.

Hakem kararının iptâli davası sonucunda davanın kabul edilerek hakem kararının iptâline dair verilen karar davalı iş sahibince yasal süresi içinde verilen dilekçe ile ve duruşma istemli olarak temyiz edilmiştir. HUMK'nın 369/2. maddesi hükmünce davanın miktar ve değeri duruşmalı temyiz sınırının üzerinde olduğundan Yargıtay'ca temyiz isteminin duruşmalı olarak yapılması gerekir. Ön inceleme aşamasında duruşmadan çıkartıldığı şerhi düşülmüş ise de davalının duruşma talebinden vazgeçtiğine dair bir dilekçesi ve beyanı bulunmamaktadır.

6100 sayılı HMK'nın hukuki dinlenilme hakkı başlıklı 27/1. maddesinde davanın tarafları, müdahiller ve yargılamanın diğer ilgilileri, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahiptir, denildikten sonra; 27/2. maddesinde bu hakkın a)Yargılama ile ilgili bilgi sahibi olunmasını, b)Açıklama ve ispat hakkını, c)Mahkemenin, açıklamaları dikkate alarak değerlendirmesini ve kararların somut ve açık olarak gerekçelendirilmesini içereceği belirtilmiştir. Buna göre koşulların bulunması halinde tarafların temyiz incelemesinin duruşmalı yapılmasını istemeleri hukuki dinlenilme hakkının kullanılması niteliğinde olup, mahkemeler ve Yargıtay tarafından kısıtlanmaması gerekir.

Bu durumda davalı vekilince temyiz incelemesinin duruşmalı yapılması talep edilmiş, duruşma isteminden vazgeçilmemiş ve duruşmalı inceleme koşulları oluşmasına rağmen maddi hata sonucu bu husus ve davalının hukuki dinlenme hakkı gözden kaçırılarak temyiz incelemesinin dosya üzerinden yapıldığı bu kez yapılan incelemede anlaşıldığından maddi hatanın düzeltilmesi talebinin kabulü uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin maddi hatanın düzeltilmesi talebinin kabulü ile Dairemizin 10.10.2019 gün 2019/2366 Esas, 2019/3879 Karar sayılı onama ilamının ortadan kaldırılmasına, davalı iş sahibinin duruşmalı temyiz talebi nedeniyle taraf vekillerine tebligat yapılmak suretiyle duruşma günü tayini ve işlemlerin yapılması için dosyanın kaleme tevdiine, 19.12.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/27597, Karar No: 2013/23799, Tarih: 08.11.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/27597 E.  ,  2013/23799 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı taraf, davacının ... sözleşmesinin geçerli neden olmadan işverence feshedildiğini, ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücretinin belirlenmesini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı taraf, davalı şirketin almış olduğu işletmesel karar doğrultusunda ... sözleşmesinin geçerli nedenle feshedildiğini belirterek davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davalı işverenin almış olduğu kararda tutarlı uygulandığının somut belgeler ile ispatlanamadığı, ... sözleşmesinin feshinde davacının neden tercih edilidğinin açık şekilde belirtilmediği, fesih sonrasında yeni işçi alımı yapıldığı, davacının davalı şirketin diğer işyerlerinde istihdam olanağının araştırılmadığı feshin son çare olması ilkesine uyulmadığı, dolayısıyla gerçekleştirilen feshin geçersiz olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar davalı şirket tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasında ... sözleşmesinin feshinin geçerli sebebe dayanıp dayanmadığı uyuşmazlık konusu olup, normatif dayanak 4857 sayılı ... Kanunu’nun 18 ve devamı maddeleridir.

4857 sayılı Kanun’un 18. maddesine göre otuz veya daha fazla işçi çalıştıran işyerlerinde en az altı aylık kıdemi olan işçinin belirsiz süreli ... sözleşmesini fesheden işveren, işçinin yeterliliğinden veya davranışlarından ya da işletmenin, işyerinin veya işin gereklerinden kaynaklanan geçerli bir sebebe dayanmak zorundadır.

İşletmenin, işyerinin veya işin gereklerinden kaynaklanan sebepler; sürüm ve satış imkânlarının azalması, talep ve sipariş azalması, enerji sıkıntısı, ülkede yaşanan ekonomik kriz, piyasada genel durgunluk, dış pazar kaybı, ham madde sıkıntısı gibi işin sürdürülmesini ./..

imkansız hale getiren işyeri dışından kaynaklanan sebeplerle yeni çalışma yöntemlerinin uygulanması, işyerinin daraltılması, yeni teknolojinin uygulanması, işyerinin bazı bölümlerinin kapatılması ve bazı ... türlerinin kaldırılması gibi işyeri içi sebeplerdir.