muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/27808, Karar No: 2012/23682, Tarih: 12.11.2012

**12. Ceza Dairesi         2012/27808 E.  ,  2012/23682 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : 765 sayılı TCK' nın 455/1-son, 59, 72, 647 sayılı Kanunun 4-6.maddeleri uyarınca mahkumiyet, erteleme

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın duruşmalı inceleme isteminin, hükmedilen cezanın on yıl hapis cezasından aşağı olması nedeniyle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 318 ve 5271 sayılı CMK'nın 299. maddeleri gereğince reddine karar verilerek yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına ve oluşa göre, sanığın kusurunun bulunmadığına ilişen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hüküm kurulurken 765 sayılı TCK’nın 455/1. maddesi gereğince temel adli para cezasının 5252 sayılı Kanunun 5/2. maddesi uyarınca ve suç tarihine göre 450 TL olması gerektiği halde 489 TL olarak belirlenmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, mahkemenin takdiri de gözetilerek, sanığın 765 sayılı TCK’nın 455/1. maddesi uyarınca hapis cezasının yanında 450 TL adli para; sanığa verilen adli para cezasının sanığın kazadaki kusuru dikkate alınarak 765 sayılı TCK'nın 455/son maddesi gereğince 6/8 oranında indirilerek 112 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, 765 sayılı TCK' nın 59/2 maddesi uyarınca 1/6 oranında indirilerek 93 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, sanığa verilen aynı türden adli para cezalarının 765 sayılı TCK'nın 72. maddesi uyarınca toplanarak sanığın neticeten 1893 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hükümdeki usul ve kanuna uygun bulunan sair hususların aynen bırakılmasına karar verilmek suretiyle hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10986, Karar No: 2012/7164, Tarih: 02.05.2012

**11. Ceza Dairesi         2011/10986 E.  ,  2012/7164 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : 1- 2001 takvim yılı suçundan açılan kamu davasının, 765 sayılı TCK nun 102/4, 104/2. maddeleri gereğince zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırılmasına,

2- 2002 takvim yılı suçundan: mahkumiyet

I-Sanık hakkında "2001 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçundan verilen düşme kararına yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelemesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2001 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği 20.08.2001 tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiğinden kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesi gerektiği gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II-Sanık müdafiinin "2002 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçundan verilen mahkumiyet kararına yönelen temyiz itirazlarına gelince;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen "2002 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri gereğince istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE, 02.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/21436, Karar No: 2011/1739, Tarih: 24.02.2011

**12. Hukuk Dairesi         2010/21436 E.  ,  2011/1739 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 3. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 23/06/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İ.İ.K.’nun 82/12 maddesi gereğince, borçlunun “haline münasip” evi haczedilemez. Bir meskenin borçlunun haline uygun olup olmadığı adı geçenin  haciz anındaki sosyal durumuna ve borçlu ile ailesinin ihtiyaçlarına göre belirlenir. Buradaki “aile” terimi, geniş anlamda olup, borçlu ile birlikte aynı çatı altında yaşayan, bakmakla yükümlü olduğu kişileri kapsar. Mahkemece, borçlunun sözü edilenlerle birlikte barınması için zorunlu olan haline münasip meskeni temin etmesi için gerekli bedel bilirkişilere tesbit ettirildikten sonra, haczedilen yerin kıymeti bundan fazla ise satılmasına karar verilmeli ve satış bedelinden yukarıda nitelikleri belirlenen mesken için gerekli olan miktar borçluya bırakılmalı, kalanı alacaklıya ödenmelidir.

Bu kıstasları aşan nitelik ve evsaftaki yerlerle, makul ölçüleri geçen oda ve salonu kapsayan ve ikamet için zorunlu ögeleri içeren bir meskenin dışındaki yerler, maddede öngörülen amaca aykırıdır. Borçlunun görev ve sıfatı, kendisinin yukarıda belirlenenden daha görkemli bir meskende ikamet etmesini gerektirmez.

Somut olayda, meskeniyet itirazında bulunulan taşınmaz, şehir merkezinde olup, lüks sayılabilecek özellikleri taşımaktadır. Borçlunun Bursa'nın daha mütevazi bir semtinde haline münasip evi alabileceği değerin yukarıdaki kurallara göre belirlenip, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, "borçlunun ikamet ettiği bölgede ve aynı nitelikte" olan taşınmaz değerini belirten bilirkişi raporunun hükme esas alınmak suretiyle yazılı gerekçe ile hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA),  24.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2732, Karar No: 2014/10526, Tarih: 14.04.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/2732 E.  ,  2014/10526 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Rize 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/02/2012

NUMARASI : 2009/428-2012/205

Taraflar arasındaki kamulaştırma bedelinin artırılması davasının kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca BOZULMASI hakkında Daireden çıkan kararı kapsayan 29.01.2013 gün ve 2012/14590 Esas - 2013/1379 Karar sayılı ilama karşı taraf vekillerince verilen dilekçeler ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Kamulaştırma bedelinin artırılması istemine ilişkin davanın mahkemece kısmen kabulüne dair verilen karar Dairemizce bozulmuş, bu karara karşı taraf vekillerince karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Yapılan incelemede; davacılar vekilince bedel artırım davası açıldığı halde, 25.04.2011 havale tarihli dilekçesinde kamulaştırmasız el atmaya ilişkin düzenleme getiren 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 5999 sayılı Kanunla eklenen geçici 6.madde hükmü ile 6111 sayılı Kanunun geçici 2. maddesi gereğince davalı idare ile uzlaşma yoluna gitmeyeceğini ve tazmin talepli dava açtığını belirtmiş olduğu ve davalı Güneysu Belediye Encümeninin almış olduğu 06.07.1983 tarih ve 983/39 sayılı kararı uyarınca gerçekleştirilen dava konusu Ulucami (Merkez) Mahallesi, 102 ada, 28 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma işleminden Güneysu Belediyesince 03.04.2013 tarih ve 13 sayılı meclis kararı ile vazgeçildiğine karar verildiği anlaşılmıştır.

Bu nedenle, taraf vekillerinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 29.01.2013 gün ve 2012/14590-2013/1379 sayılı bozma kararının kaldırılmasına karar verildikten sonra işin esasının incelenmesinde;

Dava ve birleştirilen davalar kamulaştırma bedelinin artırılması istemine ilişkindir.

Mahkemece davaların kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Davalı Güneysu Belediye Encümeninin almış olduğu 06.07.1983 tarih ve 983/39 sayılı kararı uyarınca gerçekleştirilen dava konusu Ulucami (Merkez) Mahallesi, 102 ada, 28 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma işleminden Güneysu Belediyesince 03.04.2013 tarih ve 13 sayılı meclis kararı ile vazgeçildiğine karar verildiği anlaşılmıştır.

Bu durumda;

A-Davacılar vekilince bedel artırım davası açıldığı halde, 25.04.2011 havale tarihli dilekçesinde "kamulaştırmasız el atmaya ilişkin düzenleme getiren 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununa 5999 sayılı Kanunla eklenen geçici 6.madde hükmü ile 6111 sayılı Kanunun geçici 2.maddesi gereğince" davalı idare ile uzlaşma yoluna gitmeyeceğini ve tazmin talepli dava açtığını belirtmiş olduğu gözetilerek davanın niteliği hususunda davacılar vekilinin,

b-Davalı idarenin Kamulaştırma Kanununun 21.maddesine göre alınan kamulaştırma işleminden vazgeçme kararını içeren 02.05.2013 havale tarihli dilekçesine ilişkin olarak da tarafların,

Beyanları alınıp sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinden,

b-Davalı idarenin Kamulaştırma Kanununun 21.maddesine göre alınan kamulaştırma işleminden vazgeçme kararını içeren 02.05.2013 havale tarihli dilekçesine ilişkin olarak da tarafların,

Beyanları alınıp sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinden,

Taraf vekillerinin temyiz itirazları doğrultusunda yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, bozma gerekçesine göre sair hususların şimdilik incelenmesine yer olmadığına, taraflardan peşin alınan karar düzeltme ve temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine, taraflardan alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 14.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2472, Karar No: 2014/18707, Tarih: 12.11.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/2472 E.  ,  2014/18707 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, bankanın araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçu, TCK’nın 158/1-f maddesinde düzenlenmiştir. Maddenin gerekçesinde de; “Dolandırıcılık suçunun, bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle işlenmesi de, birinci fıkranın (f) bendinde bu suçun bir nitelikli unsuru olarak kabul edilmiştir. Bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının, özellikle bu kurum ve kuruluşları temsil edenlerin, kurum ve kuruluşları adına hareket eden kişilerin, başkalarını kolaylıkla aldatabilmeleri bir güven kurumu olan bu kuruma güvenin sarsılması bu kurumların araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçunu, nitelikli hâl saymıştır.

Bilişim sisteminin aldatılmasından söz edilemeyeceği için, ancak bu sistemin araç olarak kullanılarak bir insanın aldatılması yani dolandırılması halinde bu bendin uygulanması mümkündür. Aksi halde yani sisteme girilerek bir kişi aldatılmayıp sistemden yararlanılarak çıkar sağlanmışsa bilişim suçu veya bilişim sistemi kullanılmak suretiyle hırsızlık suçunun oluşması söz konusu olacaktır.

Bilişim sisteminin aldatılmasından söz edilemeyeceği için, ancak bu sistemin araç olarak kullanılarak bir insanın aldatılması yani dolandırılması halinde bu bendin uygulanması mümkündür. Aksi halde yani sisteme girilerek bir kişi aldatılmayıp sistemden yararlanılarak çıkar sağlanmışsa bilişim suçu veya bilişim sistemi kullanılmak suretiyle hırsızlık suçunun oluşması söz konusu olacaktır.

Bilişim sisteminden maksat, verileri toplayıp, yerleştirdikten sonra bunları otomatik işlemlere tâbi tutma olanağını veren manyetik sistemlerdir. Günümüzde bilişim sistemleri ile sesli-görüntülü haberleşme, elektronik imzanın kabulü, yeni ticari ilişkiler, internet bankacılığı hizmeti ile para transferleri ve bunlar gibi pek çok yenilik toplumsal hayata girmiş, bilişim gerek iş gerekse günlük hayatta vazgeçilemeyecek kadar önemli bir noktaya ulaşmış, bilişim teknolojileri daha hızlı ve ucuz bir nitelik arz etmesi nedeniyle, klasik yöntemlere nazaran daha fazla tercih edilir duruma gelmiştir. Bu sistemlerin güvenle kullanılması, aynı anda hızlı ve kolayca birçok kişi tarafından ulaşılması ve diğer taraftaki failin kontrol imkanını azaltması nedeniyle nitelikli hal sayılmıştır.

Banka ya da kredi kurumlarının araç olarak kullanıldığından söz edilebilmesi için,dolandırıcılık fiili gerçekleştirilirken bankaların olağan faaliyetlerinden ya da bu faaliyeti yürüten sujelerden hileli araçlar kullanılarak yararlanılması veya banka ve kredi kurumlarının olağan faaliyetleri nedeniyle üretmiş oldukları maddi varlıkların suçta araç olarak kullanılarak haksız çıkarın elde edilmesi gerekir. Bankaların, ödeme aracı olarak kullanılması halinde bu fıkra uygulanamayacaktır.

Sanık ...'ın katılan ...'dan 10.750 TL karşılığında küçük baş hayvan satın aldığı, karşılığında ...bank Akşehir Şubesinden verilme keşidecisi ... görünen, tutarı 15.250 TL olan çeki ciro ederek ...'ya verdiği, satış ve çek bedeli farkı olan 4.500 TL için sanık ...'ın katılan ...'dan bono aldığı, katılan ...'nun çeki tahsil etmek istediğinde ödeme için aynı çekin önceden bankaya ibraz edildiği ve arkasına çek karşılığının olmadığına ilişkin şerh düşüldüğü, yapılan kriminal incelemede çekin keşide yeri bölümünde yazılı bulunan tarih rakamlarının mevcut durumuna tahrifen getirildiklerinin, çekin arka yüzündeki ikinci ciranta bölümündeki ... isim ve imzasının evvelce bu bölümde bulunan ve okunması mümkün olmayan bir bilginin kimyasal yolla silinmesinden sonra tahrifen yazıldıklarının anlaşıldığı, olayda sanığın eyleminin resmi belgede sahtecilik ve dolandırıcılık suçlarını oluşturduğu yönündeki kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

1-Resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan hükme yönelik incelemede

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,

1-Resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan hükme yönelik incelemede

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,

2-Dolandırıcılık suçundan kurulan hükme yönelik incelemede

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında dolandırıcılık suçundan temel ceza tayini sırasında 5237 sayılı TCK'nın 158/1-f.son maddesi uygulanmadan önce aynı kanunun 158/1-f maddesi uygulanmak suretiyle hükümde karışıklığa neden olunması,

5237 sayılı TCK'nun 158. maddesinin 1. fıkrasının (e), (f) (i) ve (k )bentlerinde sayılan hallerde adli para cezasının tayininde tespit olunacak temel gün, suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari ve bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52. maddesi uyarınca, 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezasının belirlenmesi gerektiği gözetilmeksizin TCK'nun 158/1-f. son maddesi gereğince temel ceza belirlenirken doğrudan haksız elde olunan yararın iki katının esas alınması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK'nın 321.maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak, yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasından 5237 sayılı TCK'nın 158/1-f maddesinin ve b fıkrasında aynı kanunun 52/2 maddelerinin uygulanmasına ilişkin paragrafların tamamen çıkartılarak hüküm fıkrasının c paragrafının başına "Sanık ...'ın bankayı aracı kılmak suretiyle dolandırıcılık suçu sübut bulduğundan eylemine uyan TCK'nın 158/1-f son maddesi gereğince suçun işleniş biçimine göre ve takdiren" cümlesinin eklenip, hüküm fıkrasından adli para cezasına ilişkin sırasıyla “30.500,00 TL” ve “25.416,00 TL” adli para cezası terimlerinin tamamen çıkartılarak yerine sırasıyla“ 1525 gün” , “ 1270 gün” ve sanık hakında hükmedilen 1270 gün adli para cezası TCK'nın 52/2 maddesi gereğince günlüğü sanığın ekonomik durumuna göre ve takdiren 20,00 TL üzerinden 25.400,00 TL adli para cezasına çevrilmesine, ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2001/7456, Karar No: 2002/679, Tarih: 24.01.2002

8. Ceza Dairesi 2001/7456 E., 2002/679 K.

**8. Ceza Dairesi 2001/7456 E., 2002/679 K.**

**- 6136 SAYILI YASAYA AYKIRI EYLEM**- 6136 S. ATEŞLİ SİLAHLAR VE BIÇAKLAR İLE DİĞER ALETLER H... [ Madde 12 ]

- 6136 S. ATEŞLİ SİLAHLAR VE BIÇAKLAR İLE DİĞER ALETLER H... [ Madde 14 ]

**"İçtihat Metni"**

6136 sayılı Kanuna aykırılıktan sanık Sima'nın yapılan yargılanması sonunda; hükümlülüğüne, ertelemeye ve zoralıma dair (Edirne Birinci Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 23.2.2000 gün ve 334 Esas, 121 Karar sayılı hükmün süresi İçinde Yargıtayca incelenmesi sanık vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile 11.4.2001 günü daireye gönderilmekle incelenip gereği düşünüldü:

Sanığın yurt dışından getirdiği sustalı ve benzeri bıçakların sayısının 1000 adedin üzerinde olması nedeniyle miktar olarak vahim kabul edilip hakkında tayin edilen cezanın uygulama maddesinin 4. fıkrası uyarınca arttırılması gerektiğinin gözetilmeyerek, normal kabulüyle yazılı şekilde eksik ceza tayini karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni sayılmamış; 6136 sayılı Yasanın 14/son madde ve fıkrası yerine, TCK.nun 36. maddesi ile zoralıma karar verilmesi sonuca etkili görülmemiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dosya münderecatına göre sanık vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi (ONANMASINA), 24.1.2002 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4831, Karar No: 2021/11722, Tarih: 16.06.2021

**6. Ceza Dairesi         2020/4831 E.  ,  2021/11722 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın olay tarihlerinde elektrik teknisyeni olarak çalıştığı Kütahya 1. Organize Sanayi Bölgesinde bulunan kabin içerisinden farklı tarihlerde parça bakır kablo ve bakır bara çaldığı ayrıca kullanması için kendisine verilen OSB’ye ait aracın deposundan kendi aracına yakıt aktardığı anlaşılan somut olayda; dosya içerisinde bulunan ve soruşturma aşamasında sanık müdafii tarafından sunulan makbuzda Kütahya OSB hesabına 7500 TL para yatırdıklarını zararı fazlasıyla karşıladıklarını beyan ettiği, katılan vekilinin ise 7500 TL nin zararı gidermediğini, tanık ...’nun ise 35 kg civarında bakır kablo çalındığı, bir depo yakıtın alındığını beyan etmesi karşısında; öncelikle Kütahya 1. OSB’nin uğramış olduğu zararının bilirkişi marifetiyle tespiti yaptırılarak, bilirkişi tarafından belirlenen bedele göre sanığın zararının tamamını gidermiş olması halinde hakkında TCK’nın 168/1. maddesinde tanımlanan etkin pişmanlık hükmünün uygulanma koşullarının değerlendirilmesi, yapılan ödemenin kısmi olması halinde ise katılanın kısmi iade nedeniyle etkin pişmanlık hükmünün uygulanmasına rıza gösterip göstermeyeceği sorularak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 16.06.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/10714, Karar No: 2019/300, Tarih: 08.01.2019

**9. Hukuk Dairesi         2018/10714 E.  ,  2019/300 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (İŞ) MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : İŞE İADE

DAVA : Davacı, işveren tarafından yapılan feshin haksız olduğunu belirterek işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece bozma üzerine verilen davanın reddi kararının, davacı tarafından temyizi üzerine, İlk Derece Mahkemesince verilen red kararının kesin olarak verilmiş olduğu gerekçesiyle 05.06.2018 tarihli ek karar ile temyiz isteminin reddine karar verilmiştir. Bu ek karar davacı tarafca temyiz edilmiştir.

Ek kararın temyizi üzerine yapılan incelemede, davanın açılış tarihi ve Yargıtay denetiminden geçtiği de gözetildiğinde kararın temyize tabii olup, işe iade davalarında Yargıtayca verilen kararların kesinliğinin ilk derece mahkemesince direnme yapılamayacağına yönelik olduğunun anlaşılmasına göre mahkemenin hatalı olan ek kararının ORTADAN KALDIRILMASINA karar verilerek yapılan temyiz incelemesinde,

Dosya incelendi, gereği düşünüldü

YARGITAY KARARI

Dosyadaki yazılara, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve kararın bozmaya uygun olmasına göre, davacının yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 08/01/2019 gününde oybirliği ile karar verildi.