muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/1106, Karar No: 2024/4009, Tarih: 25.03.2024

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. Adana Cumhuriyet Başsavcılığının, 06.07.2009 tarihli ve 2009/16311 Soruşturma, 2009/15365 Esas sayılı iddianamesi ile katılanın Denizbank A.Ş. ... Şubesinden kredi talebinde bulunduğu, bu krediye teminat olmak üzere boş senet imzalayarak şubeye teslim ettiği, ancak daha sonra krediyi kullanmaktan vazgeçtiği halde, senedin katılana iade edilmediği ve banka görevlileri olan sanıklar ile iştirak halinde hareket eden sanık ... tarafından boş kısımları doldurularak Adana 5. İcra Müdürlüğü'nün 2008/7642 sayılı dosyası kapsamında katılan aleyhine icra takibine konu edildiği iddiasıyla açılan kamu davasında; Adana 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.12.2015 tarihli ve 2014/436 Esas, 2015/608 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik ve hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçlarından, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat hükümleri kurulmuş olup, bahse konu hükümlerin Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin 25.04.2016 tarihli ve 2016/785 Esas, 2016/3837 Karar sayılı onama kararı ile kesinleştiği belirlenmiştir.

2. Katılan vekilinin 05.07.2022 tarihli dilekçesinde, sanık ...'ın katılan ile aralarındaki alacak-borç ilişkisi nedeniyle suça konu senedin boş ve imzalı olarak kendisine verildiği, karşılığında da katılanın çalışanları olan ... ve ...'a banka aracılığıyla ödeme yapıldığına yönelik savunmasına delil olmak üzere Denizbank ... Şubesi tarafından 07.05.2010 tarihli müzekkere cevabı ekinde gönderilen dekontların sahte olduğu, daha önce aynı bankanın 07.04.2010 tarihli müzekkere cevabı ekinde gönderdiği gerçek dekontlar ile sahtelerinin değiştirildiği iddiasıyla bir kısım banka çalışanları hakkında hükümden sonra Adana Cumhuriyet Başsavcılığının, 10.09.2021 tarihli ve 2020/37218 Soruşturma, 2021/17332 Esas sayılı iddianamesi ile özel belgede sahtecilik ve suç delillerini gizleme, yok etme veya değiştirme suçlarından kamu davası açıldığından, duruşmada sanığın lehine ileri sürülen ve hükme etkili olan bir kısım belgelerin sahte olduğunun ortaya çıkması nedeniyle sanıklar aleyhine olarak yargılamanın yenilenmesi talebinde bulunulmuştur.

3. Adana 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.09.2022 tarihli ve 2014/436 Esas, 2015/608 Karar sayılı ek kararında yer alan "...Adana 37. Asliye Ceza Mahkemesinin 2021/778 esas 2022/327 karar sayılı ilamı incelendiğinde, dava zamanaşımı nedeniyle düşme kararı verildiği, kararın mahiyeti nazara alındığında CMK.nın 314/1-a maddesine göre hükme etkili olan bir belgenin sahteliğinin anlaşıldığından bahsedilemeyeceği, bu haliyle koşulları bulunmadığı..." şeklindeki gerekçeyle katılan vekilinin talebi reddedilmiş; Adana 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 06.10.2022 tarihli ve 2022/546 Değişik İş sayılı kararı ile ek karara yönelik itirazın reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

4. 5271 sayılı Kanun'un "Sanık veya hükümlünün aleyhine yargılamanın yenilenmesi nedenleri" başlıklı 314 üncü maddesi;

"(1) Kesinleşen bir hükümle sonuçlanmış olan bir dava aşağıda yazılı hâllerde sanık veya hükümlünün aleyhine olarak yargılamanın yenilenmesi yolu ile tekrar görülür:

a. Duruşmada sanığın veya hükümlünün lehine ileri sürülen ve hükme etkili olan bir belgenin sahteliği anlaşılırsa.

b. Hükme katılmış olan hâkimlerden biri, aleyhine ceza kovuşturmasını veya bir ceza ile mahkûmiyetini gerektirecek nitelikte olarak görevlerini yapmada sanık veya hükümlü lehine kusur etmiş ise.

c. Sanık beraat ettikten sonra suçla ilgili olarak hâkim önünde güvenilebilir nitelikte ikrarda bulunmuşsa."

Şeklindedir.

5. 5271 sayılı Kanun'un "Bir suça dayanan yenileme istemlerinin kabulü koşulları" başlıklı 316 ncı maddesinde; "(1) Bir suç iddiasına dayandırılan yenileme istemi, ancak bu fiilden dolayı kesinleşmiş bir mahkûmiyet hükmü verilmiş veya mahkûmiyeti gerektirecek nitelikte kuvvetli delil bulunmaması dışında bir nedenle ceza soruşturmasına başlanamamış veya sürdürülememişse kabul edilebilir. Bu madde, 311 inci maddenin birinci fıkrasının (e) bendinde yazılı hâlde uygulanmaz." denilmektedir.

6. Bu kapsamda inceleme konusu dava dosyası değerlendirildiğinde; yargılama sırasında sanık ... müdafilerinin 22.03.2010 havale tarihli dilekçeyle, sanık ve katılan arasındaki hukuki ilişki nedeniyle katılanın çalışanları olan ... ve ...'a banka aracılığıyla ödeme yapıldığına yönelik savunmalarına delil olmak üzere 26-27.03.2008 tarihli dekont suretlerini dosyaya sunmalarını müteakip, Mahkemenin aynı tarihli dilekçesi ile ilgili banka şubesinden talep edilen dekont asıllarının 07.04.2010 tarihli müzekkere cevabı ekinde gönderildiği, buna karşılık Mahkeme tarafından herhangi bir talepte bulunulmamasına karşın, Denizbank A.Ş. ... Şubesinin, "Müdürlüğünüzün ilgi tarih ve sayılı dosyasından gönderdiğimiz ve tarafımıza 06.04.2010 tarihinde tebellüğ edilmiş bulunan yazınıza Şubemizin 07.04.2010 tarih ve 166 sayılı cevabına istinaden tarafınıza gönderilen dekontların iade edilmesi ve göndermiş olduğumuz dekontların dikkate alınmasını bilgilerinize sunarız." şeklindeki 07.05.2010 tarihli yazısıyla bu dekontların iadesinin talep edildiği ve yine Mahkemenin aynı tarihli yazısı ekinde banka çalışanı ...'ya elden teslim edilmek suretiyle iade edildiği görülmüştür. Sanıklar hakkındaki beraat hükümlerinin kesinleşmesinden sonra, katılan ile bahse konu 27.03.2008 tarihli dekontta imzası bulunan ve bu dekontu farklı bir amaçla kullanılmak üzere boş olarak imzalayıp bankaya bıraktığını söyleyen katılanın çalışanı ...'un şikâyeti üzerine, Adana Cumhuriyet Başsavcılığının 10.09.2021 tarihli ve 2020/37218 Soruşturma, 2021/17332 Esas sayılı iddianamesi ile Emniyet Genel Müdürlüğü Kriminal Polis Laboratuvarı Dairesi Başkanlığı'nın 11.05.2011 tarih ve 2011/1379 sayılı ekspertiz raporu ve Adli Tıp Kurumu Başkanlığı'nın 14.06.2012 tarihli raporlarına istinaden 26.03.2008 tarihli dekontta ... adına atılı imzaların bu kişinin eli ürünü olmadığına yönelik tespitler, söz konusu dekontların bankacılık teamüllerine uygun şekilde düzenlenen mutat dekontlardan olmadığına dair 01.07.2021 tarihli bilirkişi raporu ile tanık Belkıs Demirağlı'nın beyanları doğrultusunda banka çalışanları ..., ..., ..., ... haklarında suç delillerini yok etme, gizleme veya değiştirme, ... hakkında da özel belgede sahtecilik suçlarından kamu davası açılmış; Adana 37. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.04.2022 tarihli ve 2021/778 Esas, 2022/327 Karar sayılı kararı ile "...suç tarihi ile şikayet tarihi arasındaki zaman diliminde dava zamanaşımının gerçekleştiği" gerekçesiyle verilen düşme kararının, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin 24.10.2022 tarihli ve 2022/1686 Esas, 2022/1366 Karar sayılı esastan ret kararı sonrası kesinleştiği belirlenmiştir. Katılan vekili, bu yargılamayı gerekçe göstererek 05.07.2022 tarihli dilekçe ile haklarındaki beraat hükümleri kesinleşen sanıklar aleyhine yargılamanın yenilenmesinin talebinde bulunmuştur. Adana 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.12.2015 tarihli ve 2014/436 Esas, 2015/608 Karar sayılı beraat hükümlerinin, sanık ..

. Ceza Dairesinin 24.10.2022 tarihli ve 2022/1686 Esas, 2022/1366 Karar sayılı esastan ret kararı sonrası kesinleştiği belirlenmiştir. Katılan vekili, bu yargılamayı gerekçe göstererek 05.07.2022 tarihli dilekçe ile haklarındaki beraat hükümleri kesinleşen sanıklar aleyhine yargılamanın yenilenmesinin talebinde bulunmuştur. Adana 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.12.2015 tarihli ve 2014/436 Esas, 2015/608 Karar sayılı beraat hükümlerinin, sanık ... ve katılan arasında süregelen bir hukuki ilişki bulunduğu gerekçesine dayanması nedeniyle, bahse konu banka dekontlarının "sanık lehine hükme etkili belge" niteliğinde olduğu kabul edilmelidir. Bu nedenle, hükümden sonra ortaya çıkan bu durumun, 5271 sayılı Kanun'un 314 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve aynı Kanun'un 316 ncı maddesi uyarınca sanıklar aleyhine yargılamanın yenilenmesi nedeni olarak dikkate alınması mümkün olup, 5271 sayılı Kanun'un 318 ile 321 inci maddeleri uyarınca yargılamanın yenilenmesini gerektirecek mahiyette olup olmadığının belirlenmesi bakımından kabule değer görülerek, Mahkemece toplanacak diğer deliller ile birlikte değerlendirilerek yargılamanın yenilenmesi istemi hakkında bir karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle itirazın kabulüne karar verilmesi yerine, "...Katılan ...’ın çalışanları ... ve ...’a ödeme yapıldığına dair dekontların sahte olarak üretildiği kabul edilse dahi bu belgelerin hükme esas alınmamış olması nedeniyle hükmü etkilemeyeceği..." şeklindeki hatalı gerekçeyle itirazın reddine karar verilmesi Kanun'a aykırı olup, kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Adana 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 06.10.2022 tarihli ve 2022/546 Değişik İş sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemlerin yapılması için dava dosyasının, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.03.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17595, Karar No: 2018/4416, Tarih: 12.04.2018

**2. Ceza Dairesi         2016/17595 E.  ,  2018/4416 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Suç tarihinde 12-15 yaşları arasında bulunan suça sürüklenen çocuğun 5237 Sayılı TCK'nın 31. maddesinin 2. fıkrası uyarınca işlediği konut dokunulmazlığını bozma suçundan fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılamayacağı veya davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişip gelişmediği konusunda uzman doktor raporu alınıp sonucuna göre suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, yalnızca hırsızlık suçundan alınan rapor ile yetinilerek konut dokunulmazlığını bozma suçundan yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Suça sürüklenen çocuğun, şikayetçiye ait evin balkonunda kuruması amacıyla bırakılmış 5 kg kuru üzümü çalmaktan ibaret eyleminde, suça konu kuru üzümlerin değeri tespit edilerek sonucuna göre 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde tartışılmaması,

3-Şikayetçinin kollukta alınan ifadesinde ikametinin arka tarafında bulunan balkona kuruması için koyduğu suça konu üzümleri yağmur yağar düşüncesiyle içeriye almak istediğinde yerinde olmadığı gördüğünü, kollukta bilgisi alınan şikayetçinin eşi ise, kendisinin saat 22:30 sıralarında işe gittiğini

ve eşinin kendisini saat 23.50 sıralarında arayarak hırsızlık olayını haber verdiğini belirttiği, suça sürüklenen çocuğun savunmasında atılı suçu kabul etmekle beraber olay saatini belirtmediğinin anlaşılması karşısında; şikayetçiden işe gittiği saatte (22.30'da) suça konu üzümlerin yerinde olup olmadığı ve suça sürüklenen çocuktan da hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarını hangi saatte işlediği sorulup sonucuna göre 5237 sayılı TCK'nın 143. ve 116/4 maddelerinin uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde tartışılmaması,

Bozmayı gerektirmiş suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı kısmen istem gibi BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine 12/04/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9355, Karar No: 2016/9022, Tarih: 26.05.2016

**21. Hukuk Dairesi         2016/9355 E.  ,  2016/9022 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazmimat ile işçilik alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davacı ve davalı vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Uyuşmazlık, zararlandırıcı sigorta olayı sonucu sürekli iş göremez duruma gelen davacının açtığı maddi (geçici ve sürekli işgöremezlik tazminatı) ve manevi tazminat davası ile işçilik alacağı istemine ilişkindir.

HMK’nun 167.maddesi uyarınca yargılamanın iyi bir şekilde yürütülmesini sağlamak için aralarında bağlantı bulunsa bile davaların ayrılmasına, davanın her safhasında karar verilebilir. Yine aynı yasanın 30.maddesinde Mahkemenin yargılamayı, mümkün olduğunca hızlı ve bir düzen içerisinde seyretmesini sağlamakla yükümlü olduğu belirtilmiştir.

İş kazası sonucu sürekli iş göremezlik nedeniyle açılan manevi tazminat davasında, olayın oluş şekli, müterafik kusur oranları, husule gelen elem ve ızdırabın derecesi, tarafların sosyal ve ekonomik durumu, paranın satın alma gücü, özellikle 26.6.1966 gün ve 1966/7-7 sayılı İçtihadı Birleştirme kararının içeriği ve öngördüğü koşulların somut olayda gerçekleşme biçimi, hak ve nesafet kuralları esas alınır. Maddi tazminat davasında da müterrafik kusur oranlarının belirlenmesi için bilirkişi incelemesi yaptırılması gerektiği gibi tazminatın hesaplanması için ayrı bir bilirkişi incelemesi de yaptırılması gerekir. Maddi tazminatın saptanmasında ise; zarar ve tazminata doğrudan etkili olan işçinin net geliri, bakiye ömrü, işgörebilirlik çağı, işgöremezlik oranı ve karşılıklı kusur oranları, Sosyal Sigortalar tarafından bağlanan peşin sermaye değeri gibi tüm verilerin hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde öncelikle belirlenmesi gerektiği tartışmasızdır.

İşçilik alacağı davasına gelince; bu tür davalar 4857 sayılı Yasa'dan kaynaklanmaktadır. İşçilik alacağına esas alınacak hizmet saptandıktan sonra talep edilen işçilik alacağının türüne göre manevi tazminat davasındaki kıstaslardan farklı kıstaslara dayanan ayrı bir hesap yapılması gerekir.

Bu durumda; her iki dava için izlenecek yöntem ve esas alınacak kıstaslar birbirinden tamamen farklıdır. Her iki davanın tefrik edilmesi yargılamanın sağlıklı yürütülmesi için gereklidir. Ayrı ayrı açılıp görülmeleri gerekli bu tür davaların birlikte görülmeleri doğru görülmemiştir.Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 2007/21-69 Esas ve 2007/55 Karar sayılı ve 07.02.2007 tarihli kararı da bu yöndedir.

Mahkemenin bu maddi ve hukuksal olguları gözetmeksizin, birbirinden tamamen farklı iki davayı bir arada görmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Mahkemenin bu maddi ve hukuksal olguları gözetmeksizin, birbirinden tamamen farklı iki davayı bir arada görmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş; her iki davayı ayırmak ve yargılamayı birbirinden bağımsız olarak sonuçlandırmaktan ibarettir.

O halde, davacı vekilinin ve davalı işveren vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 26.05.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/33151, Karar No: 2017/7064, Tarih: 05.06.2017

**18. Ceza Dairesi         2015/33151 E.  ,  2017/7064 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kişilerin huzur ve sükununu bozma, tehdit, hakaret

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanığın, katılana karşı söylediği kabul edilen "... Özgürlüğün tadını çıkar, çok az kaldı içeri girmene... Mahkemelerde öleceksin, sen daha dur, kaç davadan ceza alacaksın... Hadi işine bak yarın savcılığa çektircem seni... Şunu hiç aklında çıkartma, yaptıklarının hesabı sorulacak, mahkeme köşelerinde inim inim inleyeceksin...” şeklindeki sözlerinin, bir bütün olarak Anayasal şikayet hakkını kullanacağını bildirme niteliğinde olduğu ve tehdit suçunu oluşturmadığı gözetilmeden, yerinde olmayan gerekçeyle mahkumiyet kararı verilmesi,

2- Sanık tarafından gönderildiği tespit edilen mesajlardan yalnızca bir tanesinde hakaret niteliğinde kabul edilebilecek sinkaflı sözün bulunduğunun anlaşılması karşısında, zincirleme suç hükümlerinin uygulanma koşullarının bulunmadığı gözetilmeden, hakaret suçunda TCK'nın 43/1. maddesinin tatbiki,

3- Sanığın, katılana yönelik farklı zamanlarda gerçekleştirdiği, mesaj gönderme şeklindeki suça konu eylemlerinin, TCK'nın 123. maddesinde düzenlenen kişilerin huzur ve sükununu bozma suçunun “ısrar” öğesini oluşturması karşısında, zincirleme suç hükümlerinin uygulanma koşullarının bulunmadığı gözetilmeden, aynı Kanunun 43/1. maddesinin uygulanması,

4- CMK'nın 231/6. maddeleri uyarınca, engel mahkumiyeti bulunmayan sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları gözönünde bulundurularak, yeniden suç işleyip işlemeyeceği konusunda bir değerlendirme yapılıp, sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, “ taraflar arasında daha öncesinden de hakaret, tehdit ve basit yaralama suçlarından açılmış kamu davalarının bulunduğu ve yargılama sonucunda sanığın cezalandırılmasına karar verildiği de görülmekle” biçimindeki kanuni ve yeterli olmayan gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık ...'nun temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak, HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 05/06/2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21649, Karar No: 2014/12591, Tarih: 26.06.2014

**1. Hukuk Dairesi         2013/21649 E.  ,  2014/12591 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, kayden maliki olduğu 45340 ada 13 parsel sayılı taşınmazdaki 8 nolu bağımsız bölümün ½ payını evliliğinin devamını sağlamak amacıyla bedelsiz olarak davalıya temlik ettiğini, davalının ısrarı ve evliliği sonlandıracağı yönündeki baskısı altında devrin yapıldığını, şimdi ise davalının müşterek evden ayrıldığını, aleyhine açtığı boşanma davasının derdest olduğunu ileri sürerek tapu kaydının iptali ile adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, dava konusu taşınmaz payını geleceğini garanti altına almak için davacının özgür iradesi ile kendisine devrettiğini, bedel ödemediğini, davacının hakaretleri sonucunda evlilik çekilmez hal alınca evi terk etmek zorunda kaldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacının çekişme konusu taşınmaz payını evliliğini devam ettirme düşüncesi ile davalıya bağışladığı, davalının evlilik yükümlülüklerini yerine getirmediği ve davacıyı terk ettiği, kesinleşen boşanma ilamına göre evliliğin sona ermesinde davalı eşin kusurlu olduğunun kabul edildiği, bağıştan rücu koşullarının gerçekleştiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla, tetkik hakimi ...’ın raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle, davanın hile hukuksal nedenine dayalı olarak açıldığı, çekişmeli taşınmaz payının temlikinin bedelsiz olduğu hususunun davalının da kabulünde bulunduğu, davacının hile ile devrin yapıldığı iddiasının dosya kapsamı ile kanıtlandığı, tarafların davalının kusuru ile boşanmalarına karar verildiği, anılan kararın da kesinleştiği gözetilerek davanın kabulüne karar verilmesi sonucu itibariyle ve bu gerekçe ile doğru olduğuna göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 385.56.-TL. bakiye onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 26.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4752, Karar No: 2024/5713, Tarih: 22.05.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/4752 E.  ,  2024/5713 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/2777 E., 2023/2665 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 27. İş Mahkemesi

SAYISI : 2021/307 E., 2023/279 K.

Taraflar arasındaki hizmet ve prime esas kazancın tespiti istemli davadan dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalılar ve feri müdahil Kurum vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar ve feri müdahil Kurum vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının 25.5.2007 tarihinde davalı şirkette çalışmaya başlayıp aralıksız olarak çalışmasını sürdürürken iş akdinin feshedildiğini, Ankara 34. İş Mahkemesi 2016/883 E. sayılı dosyasında, davacının davalı nezdinde 25.5.2007-26.7.2014 tarihleri arasında hizmet akdi ile çalıştığı kabul edilerek, fazla çalışma, UBGT çalışması, ücretli izin alacağı gibi alacakları ile bu süre itibarıyla kıdem ve ihbar tazminatının hüküm altına alındığını, SSK kayıtlarına göre 506 sayılı Kanun'un 79 uncu maddesindeki açık hükme karşın, hizmetlerinin sigortaya eksik ücret ve eksik gün üzerinden bildirimde bulunulduğu vakıa olarak ortaya çıkmış bulunduğunun ortaya çıktığını belirterek, davacının davalı işveren nezdinde 25.05.2007-26.07.2014 tarihleri arasında hizmet akdi ile ve Ankara 34. İş Mahkemesinin 2016/883 E sayılı dosyasında belirlenen ücretler ve gün sayısı üzerinden çalıştığının tespitini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP