muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/2022, Karar No: 2015/5329, Tarih: 15.04.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/2022 E.  ,  2015/5329 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 29/09/2014 tarih ve 2014/356-2014/356 D. İş sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi ihtiyati haciz talep eden vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava, 6100 sayılı Kanun'un geçici 3/2. maddesi delaletiyle uygulanması gereken HUMK'nın 3156 sayılı Kanun ile değişik 438/1 maddesi hükmü gereğince miktar veya değer söz konusu olmaksızın duruşmalı olarak incelenmesi gereken dava ve işlerin dışında bulunduğundan duruşma isteğinin reddiyle incelemenin dosya üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra, Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

İhtiyati haciz talep eden şirket vekili, aleyhine ihtiyati haciz talep edilen şirket tarafından verilen taşıma konşimentosu ile ... Limanı'na taşınmak üzere sefere başlandığını, ancak taşımanın 25-27 gün arası sürmesi beklenirken 67 gün sürdüğünü, müvekkilinin gecikmeden kaynaklı kar kaybına uğradığını ve boşaltma limanın ... olarak belirlenmesine rağmen yükün Aliağa'da boşaltıldığını, bu sebeple müvekkilinin karayolu taşıması yapmak zorunda kaldığını ileri sürerek 4.197.646,00 TL’nin tahsili için M/V Pine 2 isimli gemi üzerine ihtiyati haciz kararı verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece; bozma ilamına uyularak yeniden yapılan yargılama sonunda; iddia ve tüm dosya kapsamına göre; ihtiyati haciz talep eden tarafın talep anında mutlaka üç nüsha konşimento ibraz etmesi gerektiği, konşimentonun üzerinde “non negotiable” yani ciro edilmez kaydı bulunduğundan ihtiyati haciz talep eden tarafın talep anında bu konşimentoda hamil olup olmadığının bilinemeyeceği, ihtiyati haciz isteyen tarafından sınırlı sorumluluk kuralları çerçevesinde talepte bulunulmadığı, taşıyanın kast veya pervasızca davranışının da yaklaşık ispat düzeyinde dahi ispat edilemediği için söz konusu miktar üzerinden ihtiyati haciz talebinin mümkün olmadığı, tüm taleplerin yargılama ile belirlenebileceği ve ihtiyati haciz konusu olmadığı, ayrıca ihtiyati hacze konu geminin TTK'nın 1355. maddesine göre halen tahliye limanı olan Aliağa Limanı ve ... Limanı'nda bulunmadığı gerekçesiyle talebin reddine karar verilmiştir.

Karar, ihtiyati haciz talep eden vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, ihtiyati haciz talep eden vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, ihtiyati haciz talep eden vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 15/04/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2362, Karar No: 2017/4495, Tarih: 23.10.2017

**5. Ceza Dairesi         2017/2362 E.  ,  2017/4495 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yetkili olmadığı iş için yarar sağlama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Suç tarihinde TEDAŞ ... Müessesesi Sistem İşletme ve Bakım Müdürlüğünde 399 sayılı KHK kapsamında teknisyen olan sanığın, müştekiye teminatsız elektrik kullanımı nedeniyle kesilen cezayı taksitlendirebileceğini, bunun karşılığında 400 TL alacağını söylemek suretiyle yarar sağlama eyleminin suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan TCK'nın 255. maddesindeki "yetkili olmadığı bir iş için yarar sağlama" suçunu oluşturacağı ve hükümden önce 05/07/2012 gün ve 28344 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Yasanın 89. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 255. maddesinde yer alan suçun unsurlarında esaslı değişiklikler yapılması karşısında yeni düzenlemeler ve unsurlarının oluşması durumunda dolandırıcılık suçu yönünden de değerlendirme yapılarak sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği nazara alınmadan yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kabule göre de;

Sanık hakkında bozma öncesi 2006/322 esas sayılı dava dosyasında verilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesinin aleyhe temyiz olmadığından kazanılmış hak oluşturduğu gözetilmeden hapis cezasına hükmolunması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321 ve 326/son maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 23/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12476, Karar No: 2015/6944, Tarih: 07.05.2015

**17. Hukuk Dairesi         2013/12476 E.  ,  2015/6944 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; davalının sürücüsü olduğu aracın neden olduğu tek taraflı trafik kazasında araçta yolcu olarak bulunan ...'in yaralandığını, ...'in müvekkiline ait resmi araçta yaralandığı için müvekkiline işleten sıfatıyla tazminat davası açtığını, davada aleyhlerine hükmedilen ve onanarak kesinleşen tazminatın ödendiğini belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 36.065,78 TL'nin davalıdan rücuen tahsilini talep etmiştir.

Davalı ...; kaza esnasında karla karışık yağmur yağdığını, aracın mıcırlı yolda aniden kaymaya başladığını, kaymayı önleyemeğini, lastiklerin eski olduğunu, araç komutanının talimatına göre aracı kullandığını, kusurlu olmadığını, kaza sebebiyle 42.340,00 TL ceza ödediğini, işi olmadığından tazminat ödeme gücünün bulunmadığını savunmuştur.

Mahkemece; iddia, savunma, toplanan kanıtlara ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; hak ve nesafet gözetilerek 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 4. maddesi gereğince davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve 492 Sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi uyarınca davacıdan harç alınmamasına 07/05/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6021, Karar No: 2023/8846, Tarih: 21.11.2023

**8. Ceza Dairesi         2022/6021 E.  ,  2023/8846 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 26. CD

SAYISI : 2021/279 E., 2022/1019 K.

SUÇ : 6136 sayılı Kanun'a muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık ... hakkında verilen beraat kararının 05.01.2021 tarihinde kesinleştiği anlaşıldığından temyiz incelenmesi dışı tutulmuştur.

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Çorlu Cumhuriyet Başsavcılığının 14.09.2020 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında 6136 sayılı Kanun'un on ikinci maddesi gereğince cezalandırılması istemi ile kamu davası açılmıştır.

2. Çorlu 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 25.12.2020 tarihli kararıyla sanık hakkında 6136 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinini ikinci fıkrası gereğince mahkumiyet kararı verilmiştir.

3. Sanık müdafiinin istinaf başvurusu üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 26. Ceza Dairesinin 18.05.2022 tarihli kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; suçun unsurlarının oluşmadığına, sayısal vehamet bulunmadığına ve sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, bir suç soruşturması kapsamında, ... Çorlu/Tekirdağ adresinde sanığın uyuşturucu ve uyarıcı madde ticareti yaptığı yönünde alınan istihbarat üzerine Çorlu 1. Sulh Ceza Hakimliğinin 14.07.2020 tarih ve 2020/1666 değişik iş sayılı kararı ile yapılan arama neticesinde, farklı marka ve modellerde 12 adet ruhsatsız tabanca ile bunlara ait 11 adet şarjörün ele geçirildiği iddiasına ilişkindir.

2. İstanbul Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünün 28.08.2020 tarihli ekspertiz raporunda 12 adet tabancanın 6136 sayılı Kanunda belirtilen yasak nitelikteki silahlardan oldukları ve vahim nitelikte bulunmadıkları belirtilmiştir.

3. Sanık kovuşturma aşamasındaki beyanında silahların kendisine ait olduğunu, ancak ticaret amacıyla bulundurmadığını beyan etmiştir.

4. Görevlilerce düzenlenen 13.07.2020 tarihli CD çözümleme tutanağında, sanığın ticari taksiden inerek bagajdan aldığı ağır eşyayı, arama sonucu silahların ele geçirildiği adrese götürdüğünün kamera kayıtlarından belirlendiği belirtilmiştir.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

3. Sanık kovuşturma aşamasındaki beyanında silahların kendisine ait olduğunu, ancak ticaret amacıyla bulundurmadığını beyan etmiştir.

4. Görevlilerce düzenlenen 13.07.2020 tarihli CD çözümleme tutanağında, sanığın ticari taksiden inerek bagajdan aldığı ağır eşyayı, arama sonucu silahların ele geçirildiği adrese götürdüğünün kamera kayıtlarından belirlendiği belirtilmiştir.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk derece mahkemesince, her ne kadar iddianame de sanık hakkında silah imal ve ticareti suçundan kamu davası açılmış ise de, sanık hakkında gelen ihbarın uyuşturucu ve uyarıcı madde ticaretine yönelik olması, sanığın silahları satmak amacıyla bulundurmadığı yönündeki savunmaları, suça konu silah ve şarjörleri Hıdırağa Mahallesindeki evden Şinasi Kurşun Mahallesindeki eve getirmek şeklinde gerçekleşen eyleminde silahları ticaret kastı ile bulundurduğuna dair delil bulunmadığı, bu haliyle silah ticareti suçunu işlediğine ilişkin mahkumiyetine yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin, somut, inandırıcı delil elde edilemediği gerekçesiyle 6136 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinini ikinci fıkrası gereğince cezalandırılmasına karar verilmiştir.

B-Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü;

İlk derece mahkemesince verilen kararda, usul veya esas bakımından herhangi bir hukuka aykırılığın bulunmadığı gerekçesiyle sanık müdafiinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Olaylar ve olgular bölümünde belirtilen ekspertiz raporu, tutanak, sanık savunması ile dava dosyası kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, mahkeme kabulünde isabetsizlik görülmemiş, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 26. Ceza Dairesinin 18.05.2022 tarihli kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Çorlu 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 26. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9683, Karar No: 2022/17811, Tarih: 07.12.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/9683 E.  ,  2022/17811 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Mustafakemalpaşa 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan yargılaması sonunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtayca incelenmesi davacı idare vekilince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü;

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davacı vekilince yapılan istinaf başvurusunun Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesince esastan reddine, davalılar vekilince yapılan istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile 6100 sayılı HMK'nın nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına dair verilen karar, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan delil ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arazi niteliğindeki Bursa İli, Mustafakemalpaşa İlçesi, Çeltikçi Mahallesi 2888 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-f maddesi uyarınca olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri üzerinden bilimsel yolla değer biçilmesinde ve bloke ettirilerek davalı tarafa ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile yol olarak terkinine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı davalılar vekilince yapılan istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile karar kesinleştiğinde ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılan kısmın derhal ödenmesi yönünden hükmün düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle davacı idare vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışındaki sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak;

Dava aynı hukuki sebepten kaynaklandığından kendilerini vekil ile temsil ettiren davalılar lehine tek vekalet ücretine karar verilmesi gerekirken farklı vekille temsil edilen davalılara ayrı ayrı vekalet ücreti takdir edilmesi,

Doğru değil ise de, bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesinin 2020/790 Esas, 2022/3 Karar sayılı gerekçeli kararının hüküm fıkrasının;

A-8 ve A-9 nolu bentlerinin hükümden çıkarılmasına ayrı bir bent olarak (Davalılar kendilerini vekille temsil ettirdiklerinden karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca 2725,00-TL maktu vekalet ücretinin davacıdan alınarak kendilerini vekil ile temsil ettiren davalılara verilmesine) cümlesinin yazılmasına,

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesinin 2020/790 Esas, 2022/3 Karar sayılı gerekçeli kararının hüküm fıkrasının;

A-8 ve A-9 nolu bentlerinin hükümden çıkarılmasına ayrı bir bent olarak (Davalılar kendilerini vekille temsil ettirdiklerinden karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca 2725,00-TL maktu vekalet ücretinin davacıdan alınarak kendilerini vekil ile temsil ettiren davalılara verilmesine) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA HMK'nın 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, 07.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13172, Karar No: 2015/25972, Tarih: 17.12.2015

**8. Ceza Dairesi         2015/13172 E.  ,  2015/25972 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2015/234862

MAHKEMESİ : Menderes 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 12/05/2015

NUMARASI : 2015/25 (E) ve 2015/197 (K)

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Adli emanetin 2012/59 sırasında kayıtlı tabanca ve eklerinin akıbeti hususunda mahallinde bir karar verilmesi mümkün görülmüştür.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre suça sürüklenen çocuk müdafiinin, sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- 5237 sayılı TCK.nda cezaların içtimaının düzenlenmediği gözetilmeden, suça sürüklenen çocuk hakkında hükmolunan hapis cezasından çevrilen adli para cezası ile doğrudan verilen adli para cezasının toplanarak yazılı şekilde ceza tayini,

2- Suç tarihinde 18 yaşından küçük olan suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 106/4. madde ve fıkrasına aykırı olarak, taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde kalan kısmın tamamının tahsil edileceğine karar verildikten sonra ödenmeyen adli para cezasının hapis cezasına çevrileceğinin ihtar edilmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının 5, 6, 7 ve 8 paragraflarının çıkarılarak yerine sırasıyla "suça sürüklenen çocuğa verilen 8 ay hapis cezasının engel sabıkası bulunmaması sebebiyle TCK.nun 50/3 ve 50/1-a maddeleri uyarınca sosyal ve ekonomik durumu dikkate alınrak TCK.nun 52/2 maddesi uyarınca 20 TL üzerinden paraya çevrilerek 4800 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve doğrudan hükmedilen 20 gün adli para cezasının sosyal ve ekonomik durumu dikkate alınrak TCK.nun 52/2 maddesi uyarınca 20 TL üzerinden paraya çevrilerek 400 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" ve "suça sürüklenen çocuğa verilen adli para cezalarının 20 eşit taksitte ve birer ay ara ile ödenmesine, ödenmeyen adli para cezasının 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü hakkında Kanuna göre tahsiline" ibarelerinin yazılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 17.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7301, Karar No: 2019/2952, Tarih: 14.02.2019

**3. Ceza Dairesi         2018/7301 E.  ,  2019/2952 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Oluşa ve tüm dosya içeriğine, katılanın, 23.02.2014 tarihli kolluk ve Ankara 1.Çocuk Mahkemesinin 2014/253 Esas sayılı dosyasında 22.09.2014 günlü celsede, sanık ve suça sürüklenen çocuk ...'in sallama bıçaklarla saldırdığını, bıçaklardan birinin başını sıyırdığını, diğerinin ise eline isabet ederek yaraladığını ancak yaralayan kişinin kim olduğunu görmediğini beyan etmesine, tanıklar ... ve ...'ın aşamalarda, sanık ve suça sürüklenen çocuğun ikisinde de bıçak olduğunu belirtmeleri karşısında; sanık ve suça sürüklenen çocuğun birlikte ve iştirak iradesi içerisinde katılanı yaralamaları nedeniyle, sanığın, 5237 sayılı TCK'nin 37/1. maddesi delaletiyle 86/2, 86/3-e maddeleri uyarınca cezalandırılması gerekirken, yerinde olmayan gerekçe ile yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 14.02.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/20710, Karar No: 2024/16831, Tarih: 18.11.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/20710 E.  ,  2024/16831 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 26.12.2022

SAYISI : 2021/3620 E., 2022/2699 K.

ŞİKÂYETÇİ : ...

SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme

KARAR : Temyiz isteminin reddine

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ek kararın onanması

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 26.12.2022 tarihli ve 2021/3620 Esas, 2022/2699 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun’un 286/2-a maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile aynı Kanun’un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296/1. maddesinin ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş ise …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm uyarınca; Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 26.12.2022 tarihli ve 2021/3620 Esas, 2022/2699 Karar Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, aynı Kanun’un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Kemalpaşa 3. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.