muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/348, Karar No: 2012/5946, Tarih: 27.03.2012

5510 sayılı Kanun, önceki sosyal güvenlik yasalarını birleştiren temel yasa niteliğinde olduğundan, gerek değiştirilen veya yürürlükten kaldırılan, gerekse geçici ve geçiş hükümlerinin yer aldığı maddelerle birlikte ele alınıp değerlendirmeye tabi tutulması gerekmektedir. Bu yönden bakıldığında Kanunun “malûllük, yaşlılık ve ölüm sigortasına ilişkin bazı geçiş hükümleri” başlığını taşıyan geçici 1'inci ve “5434 sayılı Kanuna ilişkin geçiş hükümleri” başlıklı geçici 4'üncü maddesinin irdelenmesi zorunluluğu bulunmaktadır. Anılan geçici maddelerle kanun koyucu tarafından, 5510 sayılı Kanunun yürürlüğü öncesinde yukarıda belirtilen beş adet sosyal güvenlik kanunu hükümleri uygulanmak suretiyle hak sahiplerine bağlanan gelirin/aylığın, durum değişikliği sebebine bağlı olarak kesilmesi veya yeniden bağlanmasında, yine anılan kanun hükümlerinin esas alınması gerektiğinin benimsendiği anlaşılmaktadır. Söz konusu kanunlarda, boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama olgusu, gelirin/aylığın bağlanması engeli veya kesilmesi nedeni olarak öngörülmediğinden, 56'ncı maddenin zaman bakımından uygulanmasında kuşku ve duraksamaya düşülmesi olasılığı bulunmaktadır. Bu durumda, 4721 sayılı Kanunun “Herkes, haklarını kullanırken ve borçlarını yerine getirirken dürüstlük kurallarına uymak zorundadır. Bir hakkın açıkça kötüye kullanılmasını hukuk düzeni korumaz.” hükmünü içeren ve “Dürüst davranma” başlığını taşıyan 2'nci maddesinde yer alan dürüstlük ( = objektif iyi niyet) kuralı çerçevesinde çözüme gidilmeli, evrensel hukuk ilkeleri arasında yer alan “hiç kimsenin kendi kusurundan yararlanamayacağı” ilkesi sosyal güvenlik hukuku alanında da göz önünde bulundurulmalıdır. Bu bakımdan, 56'ncı madde açısından 01.10.2008 tarihinden önce hakkın kazanıldığı durumlarda, söz konusu yasal düzenleme öncesinde ilgililer her ne şekilde/amaçla/saikle boşanmış olurlarsa olsunlar, başka bir anlatımla eşlerin boşanma iradeleri gerçek/samimi olsun veya olmasın, eylemli birlikteliklerini 5510 sayılı Kanunla getirilen yeni düzenleme sonrasında da sürdürdüklerinin veya söz konusu düzenlemeden itibaren anılan tür ve nitelikte bir beraberliğe başladıklarının kanıtlanması durumunda, başka bir anlatımla eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun saptandığı durumlarda, anılan 2'nci madde kapsamında hakkın kötüye kullanımının varlığı kabul edilerek ilgililere gelir/aylık tahsisi yapılmaması, bağlanan gelirin/aylığın da kesilmesi gerekmektedir. Kuşkusuz, hak sahibine, eylemli birlikteliğin sona erdiği tarihten itibaren, diğer koşulların da varlığı durumunda gelir/aylık bağlanabileceği kabul edilmelidir.

Sonuç olarak; 5510 sayılı Kanunun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrasına dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve özellikle taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir. Bu aşamada, ayrıntıları yukarıda açıklandığı üzere özellikle Anayasa'nın 20., 5510 sayılı Kanunun 59., 100., 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanunun 28., 45., 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 3., 45 – 53., 4857 sayılı İş Kanununun 32., 01.10.2011 günü yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 6., 24 – 33., 189., 190., 191., 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 6., 19., 20., maddeleri ve diğer ilgili mevzuat hükümleri göz önünde bulundurulmak suretiyle yöntemince araştırma yapılmalı, tarafların göstereceği tüm kanıtlar toplanmalı, bildirilen ve dinlenilmesi istenilen tanıkların ifadeleri alınmalı, davacı ile boşandığı eşinin yerleşim yerlerinin saptanmasına ilişkin olarak; muhtarlıktan ikametgah senetleri elde edilmeli, ilgili Nüfus Müdürlüklerinden sağlanan nüfus kayıt örnekleri ile yerleşim yeri ve diğer adres belgelerinden yararlanılmalı, adres değişiklik ve nakillerine ilişkin bilgilere ulaşılmalı, özellikle ilgili Nüfus Müdürlüğü’nden adres hareketleri, tarihleriyle birlikte istenilmeli, ilgililerin su, elektrik, telefon aboneliklerinin hangi adreste kimin adına tesis edildiği saptanmalı, seçmen bilgi kayıtları getirtilmeli, varsa çalışmaları nedeniyle resmi/özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, boşanılan eş 4857 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yer almakta ise adına ödeme yapılabilecek özel olarak açılan banka hesabı bulunup bulunmadığı belirlenmeli, boşanan eşlerin kayıtlı oldukları bölge/bölgeler yönünden kapsamlı ...araştırması yapılmalı, görev yapan mahalle/köy muhtar ve azalarının tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu davanın reddine karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 27.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6815, Karar No: 2013/10930, Tarih: 01.07.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/6815 E.  ,  2013/10930 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 7. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 06/02/2013

Yanlar arasında görülen tapu iptal ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece  davanın, reddine ilişkin olarak verilen karar davacı tarafından  yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi,  Tetkik Hakimi .. raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

Dava, yolsuz tescil hukuksal nedenine dayalı iptal ve tescil isteğine ilişkindir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden, eski belediye başkanı olan davalı H. D..'in 1382 parsel sayılı taşınmazda 160/960 payı, 2259 parsel sayılı taşınmazda ise 1/3 payı mevcutken Bağlum Belediyesi tarafından yapılan imar uygulaması sonucu 1382 parselin dava konusu 879 ada 1 parsele, 2259 parselin ise dava dışı 1782 ada 2, 3, 4, 5 ve 6 parseller ile dava konusu 1600 ada 8 ve 11 parsel, 1782 ada 7 parsel, 1794 ada 1 parsel ve 1743 ada 5 parsele gittiği böylece 879 ada 1 parsel, 1782 ada 7 parsel, 1794 ada 1 parsel ve 1743 ada 5 parsel sayılı taşınmazlarda davalı ile belediyenin paydaş oldukları bilahare belediye meclisinin, davalının da belediye başkanı olarak katıldığı 06.01.1999 tarihli 1999/1 sayılı kararıyla Hazine arsalarının satışının yapılmasına karar verildiği ve buna istinaden yine davalının başkan olarak katıldığı ve imzaladığı 07.04.1999 tarihli Encümen kararlarıyla  1782 ada 7 1794 ada 1, 1743 ada 5 ve 879 ada 1 parsel sayılı taşınmazdaki belediye paylarının davalıya satışına karar verildiği ve 15.04.1999 tarihinde taşınmazların davalı adına tescil edildiği, davalının belediyeden aldığı paylarla birlikte 879 ada 1, 1794 ada 1, 1743 ada 5 parseldeki paylarını 22.06.2002 tarihinde dahili davalı İ. F..'e temlik ettiği, 1782  ada 7 parseldeki payını da 18.01.2002 tarihinde dava dışı M..'ya devrettiği, bu kişilerin de taşınmazları bir kısmı davalının çocukları olan dahili davalılara temlik ettikleri, aşamada 879 ada 1 parselin 1848 ada 3 ve 1312 ada 6 parsellere, 1743 ada 5 parselin de 2857 ada 6 ve 2880 ada 1 parsellere imaren gittiği, sonuç itibariyle 879 ada 1 parselden 1312 ada 6 parsele giden payın dahili davalı F. ve F..; 1848 ada 9 parsele giden payın dahili davalı İ. F.., 2857 ada 6 ve 2880 ada 1 parsellere giden payın dahili davalı F.., 1782 ada 7 parselin dahili davalı A.Ö.. ve A. S.., 1794 ada 1 parselin ise dahili davalılar C., O.., F., A.. ve S.. üzerinde kaldığı anlaşılmaktadır

Somut olayda davacının, davalı H. D..'in belediye başkanı olduğu dönemde yapılan imarlar, kendi katılımı ile alınan kararlar ve usulsüz işlemlerle belediye paylarını aldığını, davalı adına yapılan tescillerin yolsuz olduğunu ileri sürerek eldeki davayı açtığı görülmektedir. Gerçekten de imar uygulamaları ile oluşan dava konusu 879 ada 1, 1743 ada 5, 1794 ada 1 ve 1782  ada 7 parsel sayılı taşınmazlardaki belediye payının satışının yapıldığı tarihte davalı H. D..'in Bağlum belediye başkanı olduğu anlaşılmaktadır. Anılan taşınmazlarda belediye paylarının satışının belediye meclisi ve belediye encümen kararına dayalı olarak yapıldığı, satışa dayanak teşkil eden 06.01.1999 tarih ve 1999/1 sayılı belediye meclis kararı ile satışın yapıldığı  07.04.1999 tarih ve F/23-81, 82, 83 ve 87 sayılı belediye encümen kararlarına dönemin belediye başkanı olan ve taşınmazları edinen davalı H..'nın bizzat katıldığı ve kararda imzasının bulunduğu resmen sabittir. M.. 1580 sayılı yasannıın 80. maddesinde olduğu gibi 5393 sayılı Belediye Kanununun 35. maddesinin 6. fıkrasında da encümen üyelerinin münhasıran kendileri ile ilgili işlerin görüşüldüğü encümen toplantılarına katılamayacakları açıkça düzenlenmiştir. Bu durumda yasaya açıkça aykırılık oluşturan sicilin dayanağı idari işlem şeklen ayakta olsa bile bu tasarrufa hukuki netice bağlanamayacağı, başka bir ifadeyle böyle bir işleme dayalı tescilin yolsuz olacağı ve idari işlemin ayakta olmasının yolsuz tescil olma durumunu değiştirmeyeceği tartışmasızdır.

Öte yandan, dava konusu taşınmazların 2. ve 3. el konumunda olan dahili davalılara temlik edildiği anlaşılmaktadır. Hukukumuzda, diğer çağdaş hukuk sistemlerinde olduğu gibi kişilerin huzur ve güven içerisinde alışverişte bulunmaları satın aldıkları şeylerin ilerde kendilerinden alınabileceği endişelerini taşımamaları, dolayısıyla toplum düzenini sağlamak düşüncesiyle, alan kişinin iyi niyetinin korunması ilkesi kabul edilmiştir. Bu amaçla Medeni Kanunun 2.maddesinin genel hükmü yanında menkul mallarda 988 ve 989, tapulu taşınmazların el değiştirmesinde ise 1023.maddesinin özel hükümleri getirilmiştir.

Diğer taraftan bir devleti oluşturan unsurlardan biri insan unsuru ise bunun kadar önemli olan ötekisi topraktır İşte bu nedenle Devlet, nüfus sicilleri gibi tapu sicillerinin de tutulmasını üstlenmiş, bunların aleniliğini (herkese açık olmasını) sağlamış, iyi ve doğru tutulmamasından doğan sorumluluğu kabul etmiş, değinilen tüm bu sebeplerin doğal sonucu olarak da tapuya itimat edip, taşınmaz mal edinen kişinin iyi niyetini korumak zorunluluğunu duymuştur. Belirtilen ilke M.K.nun 1023.maddesinde aynen "tapu kütüğündeki sicile iyi niyetle dayanarak mülkiyet veya başka bir ayni hak kazanan 3 ncü kişinin bu kazanımı korunur" şeklinde yer almış, aynı ilke tamamlayıcı madde niteliğindeki 1024.maddenin  1.fıkrasına göre "Bir ayni hak yolsuz olarak tescil edilmiş ise bunu bilen veya bilmesi gereken 3 ncü kişi bu tescile dayanamaz" biçiminde öngörülmüştür.

Ne varki; tapulu taşınmazların intikallerinde, huzur ve güveni koruma, toplum düzenini sağlama uğruna, tapu kaydında ismi geçmeyen ama asıl malik olanın hakkı feda edildiğinden iktisapta bulunan kişinin, iyi niyetli olup olmadığının tam olarak tespiti büyük önem taşımaktadır. Gerçekten bir yanda tapu sicilinin doğruluğuna inanarak iktisapta bulunduğunu ileri süren kimse diğer yanda ise kendisi için maddi, hatta bazı hallerde manevi büyük değer taşıyan ayni hakkını yitirme tehlikesi ile karşı karşıya kalan önceki malik bulunmaktadır.

Bu nedenle yüzeysel ve şekilci bir araştırma ve yaklaşımın büyük mağduriyetlere yol açacağı, kişilerin Devlete ve adalete olan güven ve saygısını sarsacağı ve yasa koyucunun amacının ilk bakışta, şeklen iyi niyetli gözükeni değil, gerçekten iyiniyetli olan kişiyi korumak olduğu hususlarının daima göz önünde tutulması, bu yönde tüm delillerin toplanıp derinliğine irdelenmesi ve değerlendirilmesi gerekmektedir.

Nitekim bu görüşten hareketle "kötü niyet iddiasının def'i değil itiraz olduğu, iddia ve müdafaanın genişletilmesi yasağına tabii olmaksızın her zaman ileri sürülebileceği ve mahkemece kendiliğin den (resen) nazara alınacağı ilkeleri 08.11.1991 tarih l990/4 esas l99l/3 sayılı İnançları Birleştirme Kararında kabul edilmiş, bilimsel görüşlerde aynı doğrultuda gelişmiştir.

Bu durumda davalı H..'dan gelen taşınmaz veya hisselerle ilgisi bulunmayan dahili davalı Sadık hakkında davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktaır.

Buna karşın davalı H..'dan gelen taşınmazlardan bir kısmının çocukları adına kayıtlandığı, bu kişilerin davalının çocukları olmaları nedeniyle durumu bilmeleri veya bilebilecek durumda olmaları nedeniyle iyiniyet iddialarının dinlenemeyeceği açıktır. Ancak davaya dahil edilen diğer kişilerin iyiniyetli olup olmadıklarının tespiti gerekmektedir.

Hal böyle olunca, davacı belediye tarafından davalı Hamza Dağdeviren'e yapılan satışların hukuki dayanaktan yoksun olduğu gözetilerek son kayıt maliki 2. ve 3. el olan dahili davalıların iyiniyetli olup olmadıklarının araştırılması ve hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Davacı tarafın temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle hükmün açıklanan nedenlerden ötürü(6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,  1.7.2013  tarihinde oybirliğiyle karar  verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/33013, Karar No: 2016/10594, Tarih: 11.04.2016

**12. Hukuk Dairesi         2015/33013 E.  ,  2016/10594 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Sair temyiz itirazları yerinde değilse de;

Alacaklı şirket tarafından borçlular aleyhine bir adet bonoya dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla başlatılan icra takibi üzerine, borçlular icra mahkemesine başvurularında; takibe dayanak bonodaki imzaya ve borca itiraz ettikleri, mahkemece, yargılama sırasında alınan bilirkişi raporu esas alınarak imzaya itirazın borçlu ... yönünden reddine, borçlu ... yönünden ise kabulü ile takibin iptaline karar verildiği anlaşılmaktadır.

Somut olayda; takibe konu bonoda imzalara borçlular ... ve ...'ın itirazda bulunmasına rağmen, bilirkişi raporunda yalnızca borçlu ... yönünden imza incelemesi yapılmış, diğer borçlu ... yönünden ise imza incelemesi yapılmamıştır.

O halde; takip konusu bonoda itiraz eden avalist ... 'ın imzası bulunduğuna göre ve bu imza, avalist ... tarafından inkar edildiğine göre söz konusu imza yönünden de inceleme yapılıp oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının değerlendirilmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 11.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10676, Karar No: 2015/23889, Tarih: 07.07.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/10676 E.  ,  2015/23889 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2013/394957

MAHKEMESİ : Yerköy(Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 12/11/2013

NUMARASI : 2010/154 (E) ve 2013/265 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

1) Mağdurlardan Cengiz'in kendisini bıçakla yaralayanın M.. E.. olduğunu belirttiği ve diğer mağdurların ve tanıkların beyanlarının da aynı yönde olduğu, M.. E..'ın da bu eylemden ötürü ceza aldığı, sanığın da aşamalardaki savunmalarında elinde bıçak olmadığını ileri sürmesi karşısında, sanığın mağdur Cengiz'i bıçakla yaralayıp yaralamadığı hususu taraflar ve tanıklar yeniden dinlenerek açıklığa kavuşturulmadan, eksik inceleme ile karar verilmesi,

Kabule göre de;

2) CMK'nin 231/11. maddesinden denetim süresi içerisinde kasten yeni bir suç işlendiğinde sadece önceki hükmün açıklanacağı anlaşıldığı halde, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlediği anlaşılan sanık hakkındaki önceki mahkumiyet hükmünün açıklanması ile yetinilmesi yerine, CMK'nin 231/11. maddesinde tanımlanan hükme uymayacak biçimde yazılı şekilde uygulama yapılarak açıklanan hükmün, ertelenmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin ve Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 07.07.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4637, Karar No: 2016/6969, Tarih: 31.05.2016

**23. Ceza Dairesi         2016/4637 E.  ,  2016/6969 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : 1)5237 sayılı TCK'nın 142/1-a, 31/2, 62/1, 50/1-a, 52/4. maddeleri uyarınca 6 000 TL adli para cezası ve taksitlendirilmesine ilişkin.

2)5237 sayılı TCK'nın 116/2. 119/1-c, 31/2, 62/1, 50/1-a, 52/4. maddeleri uyarınca 3 000 TL adli para cezası ve taksitlendirilmesine ilişkin.

3)5237 sayılı TCK'nın 152/1-a, 31/2, 62/1, 50/1-a, 52/4. maddeleri uyarınca 3 000 TL adli para cezası ve taksitlendirilmesine ilişkin.

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuğun, temyiz dışı suça sürüklenen çocuklarla... İlköğretim Okul'unun içerisinde olan kantinin çatısını kırarak içeri girip, raflardan kek bisküvi gibi yiyecekleri alarak kaçtığı, daha sonra temyiz dışı suça sürüklenen çocuk ...'nin çalıntı yiyecek ve içecekleri bakkal dükkanı işleten tanık ...'na 20 TL karşılığında sattığı,suça sürüklenen çocuğun nitelikli hırsızlık, kamu malına zarar verme, iş yeri dokunulmazlığı suçlarını işlediği iddia olunan olayda;

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığı suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan temyiz incelemesinde;

Hükmolunan cezanın miktarına göre karar tarihi itibariyle 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun'a, 6217 sayılı Yargı Hizmetlerinin Hızlandırılması Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 26. maddesiyle eklenen geçici 2. maddesi uyarınca, doğrudan verilen 3.000 TL ve altında kalan adli para cezalarının temyizinin mümkün olmaması karşısında, suça sürüklenen çocuk müdafiin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında kamu malına zarar verme ve hırsızlık suçlarından kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan temyiz incelemesinde;

5271 sayılı CMK'nın 231/11. maddesi uyarınca sanığın denetim süresi içerisinde kasten yeni suç işlemesi halinde, mahkemenin önceki hükmü aynen açıklanmakla yetinmesi gerekirken hapis cezasının seçenek yaptırımlara çevrilmesi karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuk müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 31.05.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1413, Karar No: 2020/4985, Tarih: 02.11.2020

**16. Hukuk Dairesi         2018/1413 E.  ,  2020/4985 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; “dosya kapsamındaki 10.07.2014 tarihli 3'lü bilirkişi ek raporunda, 1978 tarihli hava fotoğraflarında dava konusu taşınmazın münferit çalılık görüldüğü, büyük olasılıkla ziraat yapıldığı, 1978 yılında dava konusu taşınmaz üzerinde imar-ihyanın mevcut olduğu ibarelerinin yanında, mahalli bilirkişi ve tanık beyanları birlikte değerlendirildiğinde, tanık beyanlarında ağırlıklı olarak imar-ihya başlangıç tarihinin 1968-1971 yılları olduğu beyan edildiği, buna göre, taşınmazın idari yoldan tescil edildiği 1986 yılından geriye doğru 20 yılın dolmadığı belirtilerek, Mahkemece, açıklanan hususlar gözetilmek suretiyle, davalı ... Belediyesi Başkanlığına devredildiği anlaşılan taşınmaz üzerinde, davacının, idari yoldan tescil tarihine kadar olan zilyetlik süresinin 20 yılı doldurmaması nedeni ile davanın reddi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesinin isabetsizliğine” değinilmiştir. Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar, ...Mahallesi çalışma alanında bulunan, 1961-1963 yıllarında yapılan kadastro çalışmaları sırasında tespit harici bırakıldıktan sonra, 30.09.1986 tarihinde 1272 parsel numarasıyla idari yoldan ... Belediye Başkanlığı adına tescil edilen ve bilahare 16.09.1994 tarihinde hükmen tashih nedeniyle 1483 parsel numarasıyla ... Belediye Başkanlığı adına tescil edilip, 6360 sayılı Yasa uyarınca tashihen devir suretiyle 14.07.2014 tarihinde davalı ... adına tapuda kayden intikal ettirilen taşınmazın bir bölümü hakkında imar-ihya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği iddiasına dayanarak, tapu iptali ve adlarına tescili istemiyle dava açmışlardır. Her ne kadar çekişmeli taşınmazın önceki kayıt maliki ... Belediye Başkanlığı, 30.03.2014 tarihinde beldeden mahalleye dönüşmekle tüzel kişiliğini kaybetmiş ise de, bu tarihten önce 02.01.2014 tarihinde ilgili Belediye Meclisince davanın kabul edilmesine dair 2014/5 sayılı kararın alındığı anlaşılmaktadır. Kabul beyanının davayı sona erdiren taraf işlemlerinden olması ve kesin hükmün sonuçlarını doğurması nedeniyle, bozma ve karar düzeltme ilamında maddi hata sonucu gözardı edilen bu hususun taraflar lehine usuli kazanılmış hak oluşturmayacağı da kuşkusuzdur.

Hal böyle olunca; Mahkemece, davanın kabul edilmesine ilişkin ... Belediye Meclisi’nin 02.01.2014 tarih ve 2014/5 sayılı kararı uyarınca, çekişmeli taşınmazın davalı ... adına olan tapu kaydının iptaline ve davacılar adına miras payları oranında tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz davacılara iadesine, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 02.11.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.