muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/9075, Karar No: 2014/10880, Tarih: 30.09.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/9075 E.  ,  2014/10880 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında ... Köyü çalışma alanında bulunan 129 ada 5 parsel sayılı 14.455,93 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacı ..., taşınmazın kaçak ve yitik kişilerden ...ye kalan yerlerden olduğu iddiasına dayanarak dava açmış, yargılama sırasında tapu ve vergi kayıtlarına da dayanmıştır. Mahkemece kesin süre içinde keşif giderinin karşılanmadığı gerekçesiyle verilen kararın doğru olmadığına yönelik usule ilişkin bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın reddine, çekişmeli taşınmazın tespit gibi tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı ... temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 30.09.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13500, Karar No: 2012/8692, Tarih: 15.05.2012

**11. Ceza Dairesi         2011/13500 E.  ,  2012/8692 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık (değişen suç vasfına göre özel belgede sahtecilik)

HÜKÜM : Beraat

Gerçek reçetelere yapıştırılan sahte ilaç kupürleri, suç tarihinde yürürlükte olan 765 sayılı TCK’nun 345. maddesinde öngörülen özel belge niteliğinde olup, eczacı olan sanığın, iddia olunan gerçek reçetelere "sahte ilaç kupürü ilave ederek" bunlara uygun gerçeğe aykırı fatura düzenleyip emekli sandığından haksız ilaç bedeli alması eyleminin sübutu halinde suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı Yasanın 79. maddesi delaletiyle aynı Yasanın 504/3. maddesinde öngörülen "nitelikli dolandırıcılık" suçunu oluşturacağı göz önüne alınarak, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7. ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. madde hükümleri karşısında; sanığa yüklenen "nitelikli dolandırıcılık" ve değişen suç vasfına göre "özel belgede sahtecilik " suçlarının yasada gerektirdiği cezalarının türleri ve üst sınırları itibariyle tabi oldukları, suç tarihlerinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihlerinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği gözetilmeden yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkında açılan kamu davalarının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE, 15.05.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9982, Karar No: 2014/12662, Tarih: 29.04.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/9982 E.  ,  2014/12662 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/12/2013

NUMARASI : 2013/30-2013/500

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

İİK'nun 170. maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca imza itirazının kabulü halinde takibin durdurulmasına karar verilmesi gerekirken takibin iptaline hükmedilmesi isabetsiz olup, kararın belirtilen nedenle bozulması gerekir ise de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını zorunlu kılmadığından, HMK'nın geçici 3. maddesi yollamasıyla HUMK'nm 438/VII. maddesine göre kararın düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile İnegöl İcra Hukuk Mahkemesi'nin 26.12.2013 tarih ve 2013/30 E. - 2013/500 K. sayılı kararının hüküm bölümünün 2. paragrafında yer alan "takibin iptaline" sözcüklerinin karar metninden çıkarılmasına, yerine "takibin durdurulmasına" sözcüklerinin yazılmasına, kararın düzeltilmiş bu şekliyle İİK 366. ve HUMK'nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), mahkeme kararı düzeltilerek onandığından harç alınmasına yer olmadığına, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 29.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1459, Karar No: 2019/7005, Tarih: 10.04.2019

**2. Ceza Dairesi         2018/1459 E.  ,  2019/7005 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, kamu malına zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1) Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık iş yeri dokunulmazlığını bozma ve kamu malına zarar verme suçları ile suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuğun, diğer suça sürüklenen çocuk ile birlikte okulun yıldırımsavar kablosunu keserek çalmaları biçimindeki eyleminin, TCK'nın 142/1-d maddesinde tanımlanan suçu oluşturduğu gözetilmeden, aynı Kanun'un 142/1-a maddesi uygulanmak suretiyle hüküm kurulması, her iki bentteki hapis cezalarının alt ve üst sınırlarının aynı olduğu gözetildiğinde sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamış, suça sürüklenen çocuğun diğer suça sürüklenen çocuk ile birlikte içinden yıldırımsavar kablosu geçen demir boruyu sökmeleri ve boru sökülürken de sabitlendiği mermer zemini kırmaları şeklinde gerçekleşen eylemde hırsızlık ve mala zarar verme suçlarının konusunun ayrı ve korunan hukuki yararın farklı olması nedeniyle tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

2) Suça sürüklenen çocuk ... hakkında kamu malına zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuğun kamu malına zarar verme suçundan eylemine uyan TCK'nın 152/1-a ve 31/2. maddelerinde öngörülen cezanın miktar ve nev’i itibariyle tabi olduğu aynı Kanun’un 66/1-e, 66/2. maddelerinde öngörülen 4 yıllık zamanaşımının karar tarihi olan 15/01/2015 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 10.04.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2706, Karar No: 2018/5817, Tarih: 09.05.2018

**19. Ceza Dairesi         2017/2706 E.  ,  2018/5817 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Kabule göre de,

Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin yazılmaması suretiyle CMK’nın 232/2. maddesine aykırı davranılması

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca, BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 09/05/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3444, Karar No: 2020/3277, Tarih: 16.06.2020

**10. Hukuk Dairesi         2019/3444 E.  ,  2020/3277 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bölge Adliye

Mahkemesi : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

No : 2018/2634-2019/771

İlk Derece

Mahkemesi : Çanakkale İş Mahkemesi

No : 2017/490-2018/188

Dava, Kurum işleminin iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın reddine dair verilen karara karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesince verilen kararın, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddî delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davacı'dan alınmasına, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 16/06/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16170, Karar No: 2012/20128, Tarih: 06.12.2012

**11. Hukuk Dairesi         2012/16170 E.  ,  2012/20128 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Kadıköy 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 30/12/2009 tarih ve 2007/684-2009/1102 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı şirket vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili sigorta şirketi nezdinde “Nakliyat sigorta poliçesi” ile sigortalı bulunan dava dışı şirkete ait slab ve tongu emtiasının Almanya’dan Türkiye’ye nakliyesini davalı şirketin gerçekleştirdiğini, nakliye sırasında yükün dengeli bağlanmaması sonucunda iki parça makinenin brandayı yırtarak yan korkulukları kırıp, aracın sağ ve sol tarafına düştüğünü, emtiaların hasara uğradığını, ortaya çıkan zarardan davalının sorumlu olduğunu ve hasar nedeniyle dava dışı sigortalıya 20.860,00 Euro ödendiğini, CMR Konvansiyonu hükümlerine göre rücu hakkının doğduğunu ileri sürerek, 20.860,00 Euro rücuen tazminat alacağının reeskont faiziyle birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı şirket vekili, davacının teminat kapsamı dışında olan hasar nedeniyle yapmış olduğu ödemeyi müvekkilinden talep edemeyeceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına, toplanan delillere göre ve düzenlenen 18/06/2009 tarihli bilirkişi raporuna göre, yükleme, istifleme, boşaltma ve sabitleme işlemlerinin göndericiye ait olması nedeniyle dava dışı göndericinin %75, davalı şirketin nezaret görevini gereği gibi yerine getirmemesi nedeniyle %25 oranında kusurlu oldukları, diğer davalıya karşı husumet yöneltilemeyeceği gerekçesiyle, davalı ... bakımından davanın usulden reddine, davalı şirkete karşı açılan davanın kısmen kabulüne, 9.022,00 TL’nın avans faizi ile birlikte davalı şirketten tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı şirket vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı şirket vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı şirket vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 414,20 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 06.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5958, Karar No: 2014/8057, Tarih: 07.04.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/5958 E.  ,  2014/8057 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava dosyası inceleme için elektronik ortamda gönderilmiştir.

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların "taranma" suretiyle elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur (HMK md. 445). Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranamayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi (duruşmalı temyiz edilen dosyaların her halükarda elektronik değil, fiziki olarak gönderilmesi) gerekmektedir. Fiziki olarak gönderilen dosyalar ayrıca elektronik ortamda gönderilmemelidir.

Dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Mahkemesince dosyanın yeniden kontrol edilerek eksikliklerin gösterilen şekilde tamamlanması, fiziki imkansızlık sebebiyle bunun mümkün olmaması halinde ise elektronik ortamda değil,fiziki olarak gönderilmesi amacıyla dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi.07.04.2014(Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2021/385, Karar No: 2023/15504, Tarih: 28.02.2023

**4. Ceza Dairesi         2021/385 E.  ,  2023/15504 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemes

SUÇLAR : Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A.Yerel mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi ile dördüncü fıkrası, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 8.840 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

B.Yerel mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu kararı ile sanık hakkında görevi yatırmamak için direnme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 265 inci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 3.740 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği, eksik inceleme ve araştırma sonucu hüküm kurulduğuna, haksız tahrik hükmünün uygulanması gerekirken uygulanmadığına, vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın, GBT kontrolü yapılacağı esnada olay yerinden uzaklaşmaya çalıştığı, bu duruma müsade etmeyen mağdur polis memurları ... ile ...'ya yönelik "Delikanlıysanız beni alın, kimsiniz de benim GBT'me bakacaksınız, ben ... belediye başkanından sonra gelen adamım." şeklinde sözler söylediği ve mağdur ...'yı iterek resmi üniforması ile atletinin yırtılmasına neden olduğu, olay yerine destek ekip olarak diğer mağdur polisler ... ile ...'un geldiği, sanığın ekip otosuna bindirilmek istendiği sırada ekip otosunun arka kısmına binmeyi kabul etmeyerek, polis memurlarını ittirdiği ve "hepinizi s...kerim, polis misiniz lan siz." şeklinde sözler söylediği, bu şekilde gerçekleşen olayda sanığın sinkaflı sözler söylerek polis memurlarına yönelik hakaret suçunu ve kendisine kimlik sorulduğunda işlem yapılmasını engellemek ve polis otosuna binmemek için fiziki direnç göstererek görevli memurlarına karşı direnme suçunu işlediği Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Eksik İncelemeye Yönelik Temyizde

IV. GEREKÇE

A. Eksik İncelemeye Yönelik Temyizde

Sanığın üzerine atılı suçlamaları dolaylı olarak kabul etmesi, 13.06.2015 tarihli olay tutanağı, mağdurların birbirlerini ve olay tutanağını doğrulayacak şekilde beyanda bulunmaları, dosya içerisinde mevcut fotoğraflar ile adli muayene raporları gözetildiğinde sanığın üzerine atılı görevi yaptırmamak için direnme ve hakaret suçlarını işlediği sabit olduğundan Yerel Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

B.Haksız Tahrik Hükmünün Uygulanması Gerektiğine Yönelik Temyizde

Temyiz sebebi olarak ileri sürülen haksız tahrik hükümlerinin uygulanabilmesi için aranan koşulların olayda gerçekleşmediği anlaşıldığından hükümlerde bu yönüyle de hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşılmıştır.

C. Sair Yönlerden

Sanığa yükletilen hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Cezaların kanuni bağlamda uygulandığı anlaşıldığından,

Sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararında herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin hakaret suçu yönünden, Tebliğname'ye uygun olarak, oybirliğiyle, görevi yaptırmamak için direnme suçu yönünden oy çokluğuyla, ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

28.02.2023 tarihinde karar verildi.

(Muhalif)

K A R Ş I O Y

Kendisine kimlik soran görevli polis memurlarına hakaret içerikli sözler söyledikten sonra hakkında yapılmak istenen işleme karşı maddi cebir gösteren sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan dolayı TCK’nın 265/1 maddesi ile mahkumiyet kararı verilmesinde sayın çoğunluk ile aramızda herhangi bir uyuşmazlık bulunmamasına karşın, sanığın aynı olayda birden fazla görevliye direndiğinden bahisle TCK’nın 43/2 nci maddesinin uygulanması hususunda sayın çoğunluk ile aramızda uyuşmazlık doğmuştur.

Uyuşmazlığın sağlıklı bir şekilde çözümü için öncelikle görevi yaptırmamak için direnme suçunu müeyyide altına alan 765 sayılı TCK’nın 258/1 inci maddesi ile buna karşılık olarak düzenlenen 5237 sayılı TCK’nın 265/1 inci maddesinin birlikte irdelenerek her iki düzenlemede suç ile korunan hukuki değer açıklanarak, anılan suçun düzenlendiği bölümün de dikkate alınması suretiyle suçun konusunun tek olup olmadığı tespit edilip "zincirleme suç" hükümleri açıklandıktan sonra yargılamaya ve dolayısıyla hükme konu edilen eylemden dolayı TCK'nın 43/2 maddesinde tanımlanan koşulların gerçekleşip gerçekleşmediğinin doktrinde benimsenen görüşlerden yararlanılarak Yargıtay Yüksek Ceza Genel Kurulu ve çeşitli dairelerin tarihsel süreç içerisindeki benzer olaylardaki içtihatları ışığında belirlenmesi gerekmektedir.

765 sayılı TCK’nın 258/1 maddesinde suç oluşturan fiil, “ Bir memura veya ona yardım edenlere memuriyetine ait vazifeleri ifa sırasında cebir ve şiddet veya tehdit ile mukavemet edilmesi şeklinde tanımlanmış, buna karşılık olarak düzenlenen 5237 sayılı TCK'nın 265/1 inci maddesinde ise suçu oluşturan fiil, “Kamu görevlisine karşı, görevini yapmasını engellemek amacıyla, cebir veya tehdit kullanılması” şeklinde tanımlanmıştır.

TCK m. 265’in bulunduğu bölüm “Kamu İdaresinin Güvenilirliğine ve İşleyişine Karşı Suçlar”dır. Söz konusu suç ise, içeriği itibariyle genel olarak kamu görevlisinin görevini yerine getirmesini engelleyen fiilleri konu edinmektedir. Suçun yalnızca cebir veya tehditle işlenebilen bir suç olması sebebiyle, vücut bütünlüğü ve kişi özgürlüğü de bu suçla korunan hukuki yararlardan bazılarıdır. Tam da bu ayrım noktasında Yargıtay; eski tarihli bir kararında suçla korunan hukuki değeri; “kamu idaresinde sürekliliği güvence altına almak” olarak nitelendirmiştir. Daha yeni tarihli bir kararında ise buna ek olarak “…kendisine verilen görevi yerine getirmekte olan kamu görevlisine karşı cebir veya tehdit fiili gerçekleştirilmiş bulunduğundan bu suçla aynı zamanda kişi özgürlüğü ve beden bütünlüğü de korunmaktadır…” ifadelerine yer vermiştir. 765 sayılı TCK’nın yürürlüğü sırasında Ceza Genel Kurulunun 26.11.2002 tarihli ve 279-406 sayılı kararında; "Bu suç ile korunan hukuki yarar, kamu idaresi organlarının görevlerini herhangi bir engelleme ile karşılaşmadan yapmasını sağlamak suretiyle kamu idaresinde sürekliliği güvence altına almaktır." denilmek suretiyle bu husus vurgulanmıştır.