muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/26740, Karar No: 2015/16931, Tarih: 28.09.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/26740 E.  ,  2015/16931 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay’ca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bendlerin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, ... ...'nın yemek işini üstlenen hazır yemek şirketleri nezdinde çalıştığını, iş akdinin haksız feshedildiğini ileri sürerek yıllık izin, fazla mesai ve ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını istemiştir.

Davalı ..., zamanaşımı savunması ve husumet itirazında bulunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ..., cevap dilekçesi sunmamıştır.

Taraflar arasında davacının fazla mesai ücretinin hesabı noktasında ihtilaf bulunmaktadır.

Davacının, aynı gün Dairemizce temyiz incelemesi yapılan Mahkemenin 2014/496 Esas nolu dosyasının davacısı ile aynı nitelikte iş yaptığı, garson, bulaşıkçı, levazımcı, kamyonla mal geldiğinde boşaltma işlerinde çalıştığı anlaşılmaktadır. Mahkemenin bu dosya ile birlikte aynı gün birlikte incelemesi yapılan 2012/496 Esas sayılı dosyasında, tanık beyanları dikkate alınarak 2012 yılına kadar iki vardiya çalışıldığı, çalışma saatlerinin 11.00-21.00, 05.00-15.00 saatleri arası olduğu, 2012 yılından sonra ise 05.00-14.00, 11.00-19.00 veya 19.30 saatleri arasında çalışıldığı, 2012 yılına kadar 11.00-21.00, 05.00-15.00 saatleri arası günlük 10 saat-1 saat yemek ve dinlenme molası=9 saat, 9x6=54-45=9 saat; 2012 yılından sonra ise 05.00-14.00, 11.00-19.00 veya 19.30 saatleri arasında ortalama 9 saat-1 saat yemek molası=8 saat, 8x6=48-45=3 saat üzerinden fazla çalışma ücret alacağı hesaplanmıştır.

Bu dosyada ise, bilirkişi tarafından tanık beyanları değerlendirilerek, davacının iki vardiya çalıştığı, çalışma saatlerinin 05.00-15.00, 11.00-21.00 arası olduğunun kabulüyle, günlük 10 saat-1 saat yemek ve dinlenme molası düşüldüğünde 9 saatx6=54 saat-45 saat=9 saat üzerinden tüm çalışma süresince fazla çalışma ücret alacağı hesaplanmıştır.

Bu dosyada dinlenilen tanıklar Mahkemenin 2014/496 Esas sayılı dosyasında dinlenilen tanıklar olup, çalışma saatleri konusunda aynı yönde beyanda bulunmuşlardır. Dolayısıyla bu dosyada, fazla mesai ücreti hususunda aynı gün incelemesi yapılan 2014/496 Esas sayılı dosyadan gerekçesi açıklanmaksızın farklı bir hesaplama yapılması ve mahkemece bu rapora itibarla hüküm kurulması hatalı olup bozma nedenidir.

O halde davalı Bakanlık vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, 28/09/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/6963, Karar No: 2008/8479, Tarih: 26.06.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/6963 E.  ,  2008/8479 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalı aleyhine 19.04.2007 gününde verilen dilekçe ile komşuluk hukukuna aykırılığın giderilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 04.03.2008 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, Türk Medeni Kanunun 737 ve devamı maddeleri uyarınca açılan komşuluk hukukuna aykırı davranışın giderilmesi isteğine ilişkindir.

Davacılar, 1262 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki binanın zemin katında oturan davalının bahçeye diktiği ağaçların kök ve dallarıyla kendilerine ait taşınmaza zarar verdiğini, ayrıca gölge yaptığını ileri sürerek ağaçların kesilmesi suretiyle, komşuluk hukukuna aykırı davranışın giderilmesini istemiştir.

Davalı, ağaçların oturduğu binanın ortak kullanım alanında olduğu, kendisinin ağaçları dikmediği gibi sahiplenmediğini de savunmuştur.

Mahkemece, ağaçlardan üç tanesi kesilerek, bir tanesinin de budanması suretiyle elatmanın önlenmesine karar verilmiştir. Davalının temyizi üzerine yerel mahkeme kararı Dairemizce, davalının oturduğu bağımsız bölümün önceki maliki aleyhine açılan davanın taşınmazın temliki nedeniyle reddedildiği, yeni malik davalıya karşı eldeki davanın açıldığı, ancak, davalının dava konusu ağaçları sahiplendiği hususunun kanıtlanamadığı belirtilmek suretiyle davacının delilleri sorularak delillerin toplanmasından sonra oluşacak sonuca göre karar verilmek üzere bozulmuştur.

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda yeniden davanın kabulüne karar verilmiş, hükmü davalı temyiz etmiştir.

Yukarıda da belirtildiği gibi, davacılar taşınmazı sınır komşusu 1252 parsel sayılı taşınmazın ortak alanında bulunan ağaçların davacılara zarar verdiği iddiasıyla eldeki dava açılmıştır. Komşuluk Hukuku ilkelerine göre davacıların kanıtlamaları halinde zararlı davranışın giderilmesini isteme olanakları vardır. Ancak, davayı kendilerine zarar veren eylemi yapan kişiye yöneltmeleri gerekir. Bozma ilamında da belirtildiği gibi davalının oturduğu taşınmazın bahçesindeki ağaçlara davacıların zarar gördüğünü bilerek sahiplenip, baktığının kanıtlanması gerekmektedir.

Davacılar iddialarını kanıtlamak için tanık göstermişler ve davacının kardeşi olduğunu bildiren ... tanık olarak dinlenmiştir. Tanık, davacıların kesilmesini istediği ağaçlardan bir tanesinden davalıyı kaysı toplarken gördüğünü, evinin balkonunda da çam dalları bulunduğunu beyan etmiştir. Bu anlatımla, tek başına davalının ağaçları sahiplendiğini göstermez.

Davacılar iddialarını kanıtlamak için tanık göstermişler ve davacının kardeşi olduğunu bildiren ... tanık olarak dinlenmiştir. Tanık, davacıların kesilmesini istediği ağaçlardan bir tanesinden davalıyı kaysı toplarken gördüğünü, evinin balkonunda da çam dalları bulunduğunu beyan etmiştir. Bu anlatımla, tek başına davalının ağaçları sahiplendiğini göstermez.

Ayrıca, komşuluk hukukuna aykırı davranışlarda zarar olgusu önem taşır. Komşuya ne şekilde zarar verildiğinin belirtilmesi ve giderim şeklininde karar yerinde gösterilmesi gerekir. Mahkemenin hükmüne dayanak yaptığı 17.03.2006 tarihli Ziraat Mühendisi ve Kadastro Teknisyeni raporunda; somut bir zarar ortaya konmamış, iki parsel arasındaki ihata duvarına yakın mesafede olması nedeniyle kesilmesi gerektiği bildirilmiştir.

Görülüyor ki, bilirkişiler mevcut bir zarardan da söz etmemiştir. Mahkemece, tüm bu olgular gözetilerek davanın reddi gerekirken, aksine düşüncelerle davanın kabulü doğru olmamıştır. Karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, 26.06.2008 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1111, Karar No: 2011/19983, Tarih: 14.09.2011

**11. Ceza Dairesi         2011/1111 E.  ,  2011/19983 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.02.2007 gün 5/46-39 sayılı kararında da açıklandığı üzere, mahkemece verilen hükümde 5271 sayılı CMK. nın 232/6 maddesi uyarınca başvurulması olanaklı yasa yolunun, süresinin, başvuru yapılacak merci ile başvuru şeklinin hiçbir kuşkuya yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi zorunlu olup; yoklukta verilen hükümde yasa yoluna başvuru süresinin usulüne uygun olarak gösterilmediği cihetle;sanık müdafiinin hükmü yasal sürede temyiz ettiğinin kabulü gerektiği anlaşılmakla incelenip gereği görüşüldü:

I-Sanık müdafiinin 2003 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan kurulan hükme yönelen temyiz itirazlarının incelenmesinde:

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 Sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükümleri karşısında;sanığa suçun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu; olay tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 Sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2.maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının suçun işlendiği 28.12.2003 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış,katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle 765 Sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddeleri uyarınca ORTADAN KALDIRILMASINA,

II-Katılan vekilinin 2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan kurulan beraat hükmüne yönelen temyiz itirazlarına gelince;

2003 takvim yılından itibaren sahte fatura düzenlediği iddia ve kabul olunan sanığın yetkilisi olduğu şirketin hakkında düzenlenen Vergi Tekniği Raporunda 2004 yılı beyanlarına göre bu yıla ilişkin KDV,geçici vergi ve Kurumlar Vergisi yönünden taktirin Gaziemir Vergi Dairesi’nce yapılması gerektiğinin belirtilmesine,sanığın 2003 yılından beri sahte fatura düzenlediğinin iddia ve kabul olunmasına,Gaziemir Vergi Dairesi tarh dosyasının tetkikinde bu yılda 166.196.647.593.TL net satışlarının olduğunun, 24.12.2005 tarihinde adresine

yapılan yoklamada tanınmadığının, vergi dairesince bilinen adreste bir başka işyerinin faaliyette olduğunun,yeni adresinin de tespit edilemediği saptamalarına yerverilmiş olmasına,Vergi Tekniği raporunun B ve sonuç bölümlerinde sanığın şirketinin yüksek hasılat beyan etmesine karşın işyerinin kapalı olduğunun,işçi çalıştırmadığının, mükellefin sermayesi, varlıkları, işçi çalıştırmaması, beyan ve bildirimleri ile vergi ödemelerinin gerçek bir ticari faaliyetin gerek ve icaplarına uygun bulunmadığının belirtilmesine göre;sanığın hukuki durumunun tayin ve taktiri ile gerçeğin kuşkuya yervermeyecek biçimde belirlenebilmesi bakımından;adı geçen vergi dairesinden 2004 yılına ilişkin tarh dosyası ve beyannameleri getirtilerek incelenip,sanığın da içerisinde bulunduğu önceki yıllara ilişkin sahte fatura organizasyonu hakkında İzmir 4.Ağır Ceza Mahkemesi’nin 2003/174 esas sayılı dosyası getirtilip incelenerek özetinin duruşma tutanağına geçirilmesi,bu davayı ilgilendiren delillerin dosyaya aktarılıp sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden 2004 yılında kimlere sahte fatura düzenlediği belirlenemediğinden bahisle eksik soruşturma ve yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepden dolayı 5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 14.09.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/3760, Karar No: 2007/5212, Tarih: 09.05.2007

**1. Hukuk Dairesi         2007/3760 E.  ,  2007/5212 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KIRŞEHİR 2.ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 19/12/2006

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, miras bırakan R...G...’in ..ve .. parsel sayılı taşınmazlarını oğlu olan davalılara satış yoluyla devrettiğini, yapılan temliklerin mirastan mal kaçırma amaçlı muvazaalı olduğunu ileri sürerek tapu kayıtlarının iptali ile payları oranında adlarına tesciline karar verilmesini istemişlerdir.

Davalılar, taşınmazların miras bırakandan satın alındığını, muvazaa olmadığını belirtip davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davacıların iddialarını kanıtlayamadıkları gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacılar vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla Tetkik Hakimi....raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptal ve tescil isteğine ilişkindir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Bilindiği üzere,uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa,niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türü dür. Söz konusu Muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarında ve l-4-1974 tarih 1/2 sayılı İnançları Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmeside Medeni Kanunun 706, Borçlar Kanunun 213 ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tesbitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler. Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesinde büyük önem taşınmaktadır. Bunun içinde ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.Özellikle, dava konusu taşınmazların akitte gösterilen değeri ile o tarihteki gerçek satış değeri arasında açık ve aşırı fark olduğu, o tarih itibariyle davalıların bu taşınmazları alacak ekonomik güce sahip olduklarını gösterecek bir delil ibraz edilemediği, davalılar erkek evlat olup murisin kız çocuklarına tercih ettiği, murisin satma ihtiyacı içinde bulunmadığı anlaşılmaktadır. Tüm bu olgular yukarıdaki açıklanan ilkeler ile birlikte değerlendirildiğinde murisin diğer çocuklarından mal kaçırmak amacıyla dava konusu taşınmazları danışıklı olarak devrettiği sonucuna varılmaktadır.

Hal böyle olunca, davacıların payları oranında iptal ve tescil isteğinin kabulüne karar verilmesi gerekirken yanılıgılı değerlendirmeyle yazılı olduğu üzere karar verilmesi isabetsizdir. Davacılar vekilinin temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle hükmün açıklanan nedenlerle HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 09.5.2007 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22454, Karar No: 2014/10125, Tarih: 11.03.2014

**3. Ceza Dairesi         2013/22454 E.  ,  2014/10125 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2012/114430

MAHKEMESİ : Zonguldak 2. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 31/01/2012

NUMARASI : 2011/290 (E) ve 2012/89 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

22.09.2011 tarihli duruşmada savunmasını avukatla yapması için sanığa süre verildiği, 06.02.2011 tarihli duruşmaya ise sanık müdafiinin mazeret dilekçesi sunduğu ve mazeretinin kabulüne karar verildiği halde, sanığın usulüne uygun olarak sorgulaması yapılmadan yargılamaya devamla hüküm kurulması suretiyle 5271 sayılı CMK'nin 147. maddesine muhalefet edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 11/3/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20332, Karar No: 2014/20559, Tarih: 08.12.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/20332 E.  ,  2014/20559 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : KYB - 2012/284974

Mala zarar verme suçundan sanık Y.. S..'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 151/1, 31/2, 62/1 ve 52/2.maddeleri uyarınca 1.000,00 Türk lirası adli para cezası ile, sanık R.. Ç..'nın ise aynı Kanun'un 151/1, 31/3, 62/1 ve 52/2.maddeleri gereğince 1.320,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmalarına, tayin olunan netice adli para cezalarının taksitlendirilmelerine ve süresinde ödenmeyen adli para cezalarının hapse çevrileceklerine ilişkin Isparta 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 20/09/2012 tarihli ve 2011/692 esas, 2012/520 sayılı karar aleyhine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 31/10/2014 tarih ve 2012/284974 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Dosyanın incelenmesinde;

Sanıkların, suçun işlendiği tarihte on sekiz yaşını bitirmemiş bulunmalarına göre, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 106.maddesinin 4.fıkrası gereğince, hükmolunan adli para cezalarının ödenmemeleri halinde hapse çevrilmelerine karar verilmeyeceğinin gözetilmemesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Suça sürüklenen çocukların suç tarihi itibariyle 18 yaşından küçük bulunduğundan, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Kanunu'nun 106/4. maddesi hükmü karşısında, hükmedilen adli para cezasının hapis cezasına çevrilemeyeceği anlaşıldığından,

Kanun yararına bozma istemine atfen düzenlenen ihbarname içeriği bu itibarla yerinde görüldüğünden, Isparta 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 20/09/2012 tarih ve 2011/692 esas, 2012/520 sayılı kararın CMK’nın 309. maddesinin 4 fıkrasının (d) bendi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre, suça sürüklenen çocuklar haklarında kurulan hükümlerde, “ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrilmesine” ilişkin paragrafların hükümden çıkartılmasına, hükümdeki diğer hususların aynen bırakılmasına, 08.12.2014 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/8468, Karar No: 2009/12043, Tarih: 17.07.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/8468 E.  ,  2009/12043 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında, ... Köyü 116 ada 17 parsel sayılı 5617 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, belgesizden tarla niteliği ile ... adına, 116 ada 39, 119 ada 12, 148 ada 20 ve 24, 149 ada 13, 150 ada 4 ve 5, 151 ada 13, 12 ve 152 ada 13 parsel sayılı taşınmazlar ... niteliği ile Hazine adına, 149 ada 1 parsel ise, hali arazi niteliği ile Hazine adına tesbit edilmiştir.

Davacı ... Yönetimi, paftasında a, b, c, d, e, g ve h harfleri ile gösterilen bölümlerin orman sayılan yerlerden olduğunu ileri sürerek dava açmıştır.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne, 116 ada 17 parselin (B) harfli 697 m2 bölümünün orman niteliği ile Hazine adına, kalan (A) harfli 4920 m2 bölümünün tespit gibi ... adına, diğer parsellerden 151 ada 12 parsel dışındaki parsellerin tamamının orman niteliği ile Hazine adına, bundan ayrı; paftada ... ve yol boşluğu olarak bırakılan ... bilirkişi raporunda gösterilen 907, 354, 102, 3634, 521, 309 ve 609 m2 yüzölçümlü bölümlerin orman niteliği ile Hazine adına tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi ve davalı Hazine tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 20.Hukuk Dairesinin 11.11.2008 gün ve 2008/10326- 2008/15099 sayılı kararı ile(116 ada 17 parselin (A) harfli bölümünün orman sayılmayan ... arazisi olduğu, 17 parselin (B) harfli bölümü ile dava konusu diğer tüm parsellerin paftasında ... ve yol boşluğu olarak bırakılan ve orman olarak tescile karar verilen bölümlerin öncesi itibariyle memleket haritası, amenajman planı ve ... fotoğraflarında orman sayılan yerlerden olduğu belirlenerek yazılı olduğu gibi hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığından temyiz itirazlarının reddi ile bu parsellere yönelik hükmün onanmasına ancak,151 ada 12 parsel sayılı taşınmazın da dava konusu olup keşfi yapılıp bilirkişi raporu alınmasına rağmen hakkında olumlu-olumsuz bir karar verilmemesinin doğru olmadığı nedeniyle bozulmuştur.

Mahkemece, bozmaya uyularak,davanın KABULÜNE, 151 ada 12 parsel sayılı taşınmazın ORMAN NİTELİĞİNDE HAZİNE ADINA TAPUYA TESCİLİNE, karar verilmiş,hüküm,davalı HAZİNE tarafından temyiz edilmiştir.

Dava kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 Sayılı Yasanın 5304 Sayılı Yasa ile değişik 4. madde hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parsel orman alanı dışında bırakılmıştır.

Mahkemece, bozmaya uyularak,davanın KABULÜNE, 151 ada 12 parsel sayılı taşınmazın ORMAN NİTELİĞİNDE HAZİNE ADINA TAPUYA TESCİLİNE, karar verilmiş,hüküm,davalı HAZİNE tarafından temyiz edilmiştir.

Dava kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 Sayılı Yasanın 5304 Sayılı Yasa ile değişik 4. madde hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parsel orman alanı dışında bırakılmıştır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Yasasının değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 17/07/2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10252, Karar No: 2013/12133, Tarih: 27.06.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/10252 E.  ,  2013/12133 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dava taşınmaz üzerinde bulunan muhdesatın aidiyetinin tespiti istemine ilişkindir.

İddia ve savunmaya, duruşma tutanaklarına yansıyan bilgi ve belgelere, bu yolla saptanan dava niteliğine ve özellikle iddia ve savunmanın kıymetlendirilmesi yönünden bilgilerine başvurulan ve hükme dayanak yapılan uzman bilirkişi raporunun niteliği, içeriği ve dosya kapsamında toplanıp değerlendirilen delillere, delillerin takdir, tahlil ve tartışımına ilişkin hükümde gösterilen gerekçelere göre, dava konusu muhdesatların davacı tarafça meydana getirildiğinin belirlenmesinde bir isabetsizlik bulunmayıp az yukarıda adı geçen davalının sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ne var ki, gerek eski Medeni Kanun ve gerekse sonradan yürürlüğe giren Türk Medeni Kanunu hükümlerine göre arz üzerindeki bütünleyici parça nitelikli muhtesatların mülkiyetinin arzın mülkiyetine tabi olduğu gözetildiğinde, sadece muhtesatın davacı tarafça meydana getirildiğinin tespitine karar verilmekle yetinilmesi, mülkiyetin tespiti isteminin ise reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz, davalı tarafın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde ise de, yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirmediğinden, hüküm yerinin ikinci fıkrasından “….mülkiyetinin davacıya ait olduğunun...” sözlerinin çıkarılmasına, yerine “…davacı ... tarafından meydana getirildiğinin…” sözlerinin yazılmasına, hükmün düzeltilen bu şekli ile ONANMASINA, hüküm düzeltilerek onandığından harç alınmasına yer olmadığına, peşin ödenen harcın istek halinde temyiz eden davalı ...'a iadesine, 27.06.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.