muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/2126, Karar No: 2016/2047, Tarih: 19.04.2016

**1. Ceza Dairesi         2016/2126 E.  ,  2016/2047 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :. Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Olası kastla öldürme

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık. maktül .karşı eyleminin sübutu kabul, takdire ilişen cezayı azlatıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilerek reddedilmiş, duruşmalı olarak incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin vasfa, katılan . cezanın miktarına, Cumhuriyet Savcısının vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak, Sanık ile maktülün tanışıklıklarının olduğu, olay gecesi maktülün de aralarında bulunduğu arkadaş grubunun sanığın işlettiği büfeye gittikleri, sanık da dahil olmak üzere alkol aldıkları, bir ara sanığın iş yerinde bulundurma ruhsatlı olan ve mekanik arızası bulunmayan toplu tabancasının haznesini boşalttıktan sonra tekrar içine tek bir mermi koyduğu, tabancayı maktüle yöneltip yakın mesafeden iki kez tetiğe bastığı, ancak tabancanın ateş almadığı, bir kez daha tetiğe basınca tabancanın bu kez ateş alarak mermi çekirdeğinin maktülün köprücük kemiğinden vücuduna girdiği, büyük damar ve iç organ yaralanmasına bağlı olarak ölümüne neden olduğu olayda,

A-Hedef alınan bölge, kullanılan silahın elverişliliği, atış mesafesi ve sanığın 3.kez tetiğe basmış olması dikkate alındığında, maktülün isabet almasının mutlak ve kaçınılmaz olduğu, sanığın buna rağmen ateş ederek eylemin sonucunu bilerek ve isteyerek gerçekleştirdiği anlaşılmakla, doğrudan kastla öldürme suçundan cezalandırılması yerine, yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde olası kastla öldürme suçundan hüküm kurulması,

B-Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı Yasanın TCK'nun 53. maddesindeki iptal edilen bölümleri doğrultusunda sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

C- Anayasasının 90. maddesi son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi uyarınca, 5271 sayılı CMK'nun 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafii ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık ve mağdur için baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeksizin, yazılı şekilde zorunlu müdafii ücretinin sanıktan tahsiline karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafii, Cumhuriyet Savcısı ve katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle, re'sen de temyize tabi olan hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, sanık hakkında hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçen süre gözönüne alınarak tahliye talebinin reddine 19.04.2016 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6812, Karar No: 2018/11006, Tarih: 05.11.2018

**3. Hukuk Dairesi         2018/6812 E.  ,  2018/11006 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; 04.04.2007 tarihinde davalı adına kaçak su tutanağı tutulduğunu, bu tutanağa istinaden (davalıdan vergi kaydı, ikametgah ilmuhaberi, kira kontratı vb. evraklar alınmak suretiyle) davalı adına re'sen abonelik yapıldığını, dava konusu borçlardan sorumlu olduğunu, ayrıca davalının vergi kaydından, davaya konu yeri bu faturaların tahakkuk ettiği dönemde işlettiğinin anlaşılmakta olduğunu, bu sebeple davalının, suyun bedelinden fiili kullanıcı olarak sorumlu olduğunu ve davalının borcu ödemediğini, toplam 3.531,53 TL alacağın (asıl alacak kısmına dava tarihinden itibaren İSKİ Tarifeler Yönetmeliği gereği işleyecek gecikme cezası ile birlikte) tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı; kaçak su tutanağı tutulan adreste 22.01.2007 tarihte işe başladığını ve 01.02.2007 tarihinde işi bıraktığını, vergi dairesine bildirdiğini, davaya dayanak teşkil eden ve borcu doğuracak sözleşmeyi ve üzerindeki imzayı kabul etmediğini, borçlardan sorumlu tutulmasına neden olan kira sözleşmesindeki imzanın kendisine ait olmadığını, sözleşmeyi kabul etmediğini, bu nedenle davacıya herhangi bir borcu bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davacı kira kontratını inkar etse bile, vergi dairesinde, bu yerin işyeri adresi olarak belirlendiği gibi, kontratta bildirilen tarihte orada kiracı olduğu vergi dairesi yazısından belli olduğu, dinlenen tanıkların, işyerini kullananın davalı olduğunu belirttiğini, davalı vekilinin, müvekkilinin o yerde kiracı değil, çalışan olduğunu iddia ettiğini belirtilerek, icra takip dosyasına davalının yaptığı itirazın iptaline, takibin devamına, inkar tazminat talebinin ise reddine, karar verilmiş, hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

1-) Davacının temyiz itirazları bakımından,

Davacı tarafından, 21.07.2016 tarihli temyize cevap dilekçesi ile birlikte hüküm temyiz edilmiş ise de; dilekçenin HUMK'nun 433.maddesin de öngörülen 10 günlük cevap süresi içerisinde temyiz defterine kaydedilmediği ve temyiz harcının yatırılmadığı anlaşılmakla, temyiz isteminin reddine, karar vermek gerekmiştir.

2-) Davalının temyizi itirazları bakımından,

1-) Davacının temyiz itirazları bakımından,

Davacı tarafından, 21.07.2016 tarihli temyize cevap dilekçesi ile birlikte hüküm temyiz edilmiş ise de; dilekçenin HUMK'nun 433.maddesin de öngörülen 10 günlük cevap süresi içerisinde temyiz defterine kaydedilmediği ve temyiz harcının yatırılmadığı anlaşılmakla, temyiz isteminin reddine, karar vermek gerekmiştir.

2-) Davalının temyizi itirazları bakımından,

Dosya kapsamından; davalının kendi adına işe başlarken su aboneliği başvurusu olmadığı, 04.04.2007 tarihli kaçak su tespit tutanağı ekinde davalıya ait 22.01.2007 işe başlama tarihli vergi levhası ve 22.01.2007 başlangıç tarihli kira sözleşmesi bulunduğu ve davacı idareninin bu belgelere dayanarak davalıyı re'sen abone yaptığı anlaşılmaktadır. Vergi dairesinden gelen yazı ve eklerine göre; davalının 22.01.2007 tarihinde işe başladığı, 01.02.2007 tarihinde işi bıraktığı,12.02.2007 tarih 974 sıra nolu yoklama fişinde 08.03.2007 tarihinde yapılan yoklamada, davalının işyerinde olmadığı ve 01.02.2007 tarihinde işi terkettiği, aynı adreste ...Turizm İnşaat Ltd.Şti nin faaliyet gösterdiği, şirketin ortağı İsmail Altun'nun davalı ile ortak olarak işe başladıklarını ancak anlaşamadıkları için ortaklığı sonlandırdıkları 01.02.2007 tarihinde davalının işyerinden ayrıldığını beyan ettiği ve tutanakta şirket kaşesi ve imzasının bulunduğu, vergi dairesinde bulunan kira sözleşmesinin 15.12.2006 başlangıç tarihli olduğu ve kaçak tespit tutanağı ekindeki sözleşmeden farklı tarihte olduğu ve imzaların benzemediği belirlenmiştir. Ayrıca, tanık olarak dinlenen tutanak mümzilerinin, davalının kaçak kullanımını nasıl tespit ettiklerini hatırlamadıklarını, ancak genel uygulamanın kimin kullandığını çevreden sorarak tutanağa yazdıklarını beyan ettikleri, anlaşılmaktadır.

Bu durumda mahkemece; davacının sunduğu kira sözleşmesi fotokopisi ile vergi dairesinden gelen yazı ekinde gönderilen kira sözleşmesindeki tarihlerin farklı olduğu, imzaların benzemediği ve davalının davacının sunduğu kira sözleşmesindeki imzanın kendisine ait olmadığı iddiası bulunması nedeniyle, davacının sunduğu kira sözleşmesindeki imzanın aidiyeti hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılarak hasıl olacak sonuca göre ve vergi dairesi tarafından gönderilen 12.02.2007 tarih ve 974 sıra nolu yoklama fişi dikkate alınarak karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 05.11.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/294, Karar No: 2011/20710, Tarih: 05.12.2011

**3. Ceza Dairesi         2009/294 E.  ,  2011/20710 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, Ancak;

... Eğitim ve Araştırma hastasinden alınan 10.01.2007 tarihli adli rapor kapsamına göre, sanığın mağduru beş yerinden bıçakla yaraladığı ve iki adet kesici-delici alet yaralarının göğüs boşluğuna nafiz olduğu anlaşılmakla, hayati tehlike doğuran yaraların birden fazla olduğu dikkate alınarak eylemin adam öldürmeye teşebbüs olarak değerlendirilmesi gerektiğinden delillerin takdiri üst Mahkemeye ait olmak üzere görevsizlik kararı verilmesi gerekirken duruşmaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan CMUK'nun 326/son maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakları saklı kalmak üzere hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 05.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1018, Karar No: 2021/5104, Tarih: 08.04.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/1018 E.  ,  2021/5104 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçelerle istenilmiş; davalı vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla, duruşma için belirlenen 08/04/2021 günü temyiz eden davalı vekilinin yüzüne karşı; usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediğinden temyiz eden davacı idare vekilinin yokluğunda duruşmaya başlanarak davalı vekilinin sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Taraf vekillerinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan yerinde değildir. Şöyle ki;

1) Dava konusu taşınmazın konumu ve bilirkişi raporunda belirtilen özellikleri dikkate alınarak tespit edilen metrekare birim fiyatına ilave edilecek objektif değer arttırıcı unsurun % 110 oranında olacağı gözetilmeden, daha yüksek objektif değer artış oranı kabul eden bilirkişi raporuna göze fazla bedel tespiti,

2) Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alındığında davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru olmadığı gibi;

3) Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunun 10/8. Fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak hüküm kurulması gerektiğinden,

Hükmün yukarıda açıklanan gerekçelerle taraf vekillerinin temyiz isteminin kabulü ile BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, temyiz eden davalı yararına yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir olunan 3.050,00-TL. vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, 08/04/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/17764, Karar No: 2010/21052, Tarih: 23.09.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/17764 E.  ,  2010/21052 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Mersin 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 03/01/1996

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İpotek borçlusu, kendi taşınmazı üzerine konulan ipotek bedelinin icra dosyasına yatırıldığını belirterek, konulan ipoteğin kaldırılmasını istemiş, mahkemece de dosya üzerinden yapılan inceleme sonucunda, yatırılan ipotek bedelinin alacaklı namına hıfzına ve ipoteğin kaldırılmasına karar verilmiştir.

İpotek alacaklısı temyiz dilekçesinde, söz konusu ipoteğin İmar Kanunu uyarınca konulduğunu, kendisine tebligat yapılmadan takibin kesinleştirildiğini ve davanın sonuçlandırıldığını, ileri sürerek fekkin iptalini talep etmiştir.

Tapu kaydına ekli belgelerden ve tüm dosya kapsamından ipoteğin İmar Kanunu'nun 18.maddesi uyarınca, imar uygulaması sonucunda oluşturulduğu, dolayısıyla tarafların özgür iradesiyle düzenlenmiş ipotek akit tablosunun bulunmadığı anlaşılmakla, İİK.nun 148. ve sonraki maddelerinde öngörülen nitelikte bir hukuki ilişkinin varlığından söz edilemeyeceğinden, bu durumda İİK.nun 153/2.maddesi hükmünün olayda uygulama yeri bulunmamaktadır. O halde, mahkemece ihtilafın çözümü yargılamayı gerektirdiğinden istemin reddi gerekirken kabulüne karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 23.09.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4154, Karar No: 2021/9953, Tarih: 20.09.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/4154 E.  ,  2021/9953 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Mirasın reddi istemine ilişkin olarak açılan davada, Kemer Sulh Hukuk ile Sarıkaya Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, mirasın gerçek reddi istemine ilişkindir.

Kemer Sulh Hukuk Mahkemesince, murisin eski mernis adresinin "No:112 Kemalli Merkez Sarıkaya/Yozgat" olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Sarıkaya Sulh Hukuk Mahkemesince, müteveffa ...'in mernis adresinin bulunmadığı fakat yurtiçi ikamet adresinin "Kemer/Antalya" olduğu, kolluk tarafından yapılan araştırmada müteveffanın adresinin "Kuzdere Mahallesi... Caddesi No:74 Pırıltı Çamaşırhane Kemer/Antalya" olarak tespit edildiği, müteveffanın şüpheli ölüm olayı ile ilgili Kemer Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2020/279 soruşturma sayılı dosyasında ...'in Kuzdere Mahallesi Kemer adresinde bulunan işyerinde vefat ettiği, müteveffanın adres tespitine ilişkin Sarıkaya İlçesi kolluk birimlerince düzenlenen tutanak (adres kayıt sistemindeki bilgiler dışında murisin Sarıkaya İlçesinde ikamet ettiğine dair bir delil yoktur.) ve savcılık soruşturma kapsamında ...'in Kemer İlçesinde çalıştığı ve burada sürekli kalma niyetiyle oturduğu, ...'in ikamet adresinin Kemer İlçesi olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

4721 sayılı TMK'nın 609. maddesinin dördüncü fıkrasında "Süresi içinde yapılmış olan ret beyanı, mirasın açıldığı yerin sulh mahkemesince özel kütüğüne yazılır ve reddeden mirasçı isterse kendisine reddi gösteren bir belge verilir." hükmüne yer verilmiştir.

Bu yasal düzenlemeye göre mirasın reddi istemi, mirasın açıldığı yerin sulh hukuk mahkemesinde mirasçı tarafından sözlü veya yazılı beyanla yapılabilir. Buradaki yetki kesin olup, miras bırakanın son yerleşim yerindeki sulh hukuk mahkemesi görevli ve yetkili mahkemedir. (TMK 609. md - Y.2.HD 2009/129191 E. - 2009/17413 K.)

Dosya kapsamındaki kolluk araştırması sonucunda ve dosya içerisindeki ifade tutanaklarının incelenmesi sonucunda; müteveffa ... isimli şahsın ölmeden önce "Kemer/Antalya'" adresinde ikamet ettiğinin bildirildiği anlaşıldığından uyuşmazlığın Kemer Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

Dosya kapsamındaki kolluk araştırması sonucunda ve dosya içerisindeki ifade tutanaklarının incelenmesi sonucunda; müteveffa ... isimli şahsın ölmeden önce "Kemer/Antalya'" adresinde ikamet ettiğinin bildirildiği anlaşıldığından uyuşmazlığın Kemer Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince Kemer Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 20.09.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1240, Karar No: 2021/2423, Tarih: 17.03.2021

**8. Hukuk Dairesi         2019/1240 E.  ,  2021/2423 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

İHBAR OLUNAN : DSİ Genel Müdürlüğü

DAVA TÜRÜ : Muhdesatın Tespiti

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı Hazine ve Bakanlık vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili; maliki Hazine olan, Batman ili, Merkez ilçesi, Suçeken köyü, 118 parsel sayılı taşınmazın DSİ tarafından kamulaştırma kapsamına alındığını, üzerinde bulunan 70 m2'lik ev, 12 m2’lik havuz ve 30 adet meyve ağacının vekil edenince yapıldığını belirterek muhdesatların tespitini talep ve dava etmiş, 08/07/2015 tarihli ıslah dilekçesiyle de; 118 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan 20 m2’lik 1 adet betonarme banyo, 12,40 m2’lik havuz, 102,50 m2’lik taş duvarın, 36 m2’lik yer betonu, 48 m2’lik çardak, 10 m2’lik tel çit, 1 adet su kuyusu, 4 adet incir ağacı, 11 adet nar ağacı, 6 adet dut ağacı, 1 adet elma ağacı, 1 adet erik ağacı, 12 adet fıstık ağacı ve 3 adet asma ağacının vekil edenince yapıldığını açıklayarak, muhdesatların tespitini istemiştir.

Davalılar vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüyle, 118 nolu parsel üzerinde bulunan 20,00 m2’lik banyo, 12,40 m2’lik havuz, 48,00 m2’lik çardak, 36,00 m2’lik yer betonu, 102,50 m2’lik taş duvar, 10,00 m2’lik tel çit, 1 adet su kuyusu ile 4 adet incir ağacı, 11 adet nar ağacı, 6 adet dut ağacı, 1 adet elma ağacı, 1 adet erik ağacı, 12 adet fıstık ağacı, 3 adet asma ağacı olmak üzere toplam 38 adet ağacın davacı tarafından meydana getirildiğinin tespitine karar verilmiş, hüküm, davalı Hazine vekili ile davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, muhdesatın tespiti isteğine ilişkindir.

1. Toplanan deliller ve tüm dosya kapsamından; dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verildiğine, takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, davalılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Dava, muhdesatın tespiti isteğine ilişkindir.

1. Toplanan deliller ve tüm dosya kapsamından; dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verildiğine, takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, davalılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Bir şeye malik olan kimse, o şeyin bütünleyici parçalarına da malik olur (4721 s.lı TMK mad. 684/1). Arazi üzerindeki mülkiyet, kullanılmasında yarar olduğu ölçüde, üstündeki hava ve altındaki arz katmanlarını kapsar. Bu mülkiyet kapsamına, yasal sınırlamalar saklı kalmak üzere kalıcı yapılar, bitkiler ve kaynaklar da girer (TMK mad. 718). 22.12.1995 tarih ve 1/3 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında da vurgulandığı gibi eşya hukukunda, muhdesattan, bir arazi üzerinde kalıcı yapı ve tesisler ile bağ ve bahçe şeklinde dikilen ağaçları anlamak gerekir. Muhdesat, şahsi bir hak olup (TMK mad. 722, 724 ve 729), sahibine arazi mülkiyetinden ayrı bağımsız bir mülkiyet veya sınırlı bir ayni hak bahşetmez. Taşınmaz üzerindeki kalıcı yapı, ağaç gibi bütünleyici parça niteliğindeki muhdesatların taşınmazın arzından ayrı bir mülkiyetinin varlığından söz edilemez. Açıklanan bu ilke ve esaslara göre, kural olarak muhdesatın arz malikinden başkasına aidiyetinin tespiti istenemez.

Tespit davası, kendine özgü davalardan olup dava sonucunda istihsal edilecek ilamın icra ve infaz kabiliyeti bulunmamaktadır. Bunun doğal sonucu olarak da bu davaların uygulama alanı sınırlıdır. Bilindiği üzere, tespit davalarının görülebilmesi için güncel hukuki yararın bulunması (6100 s.lı HMK mad. 106/2) ve dava sonuçlanıncaya kadar da güncelliğini kaybetmemesi gerekir. Tespit davaları eda davalarının öncüsüdür, bu nedenle eda davası açılmasının mümkün olduğu hallerde, tespit davası açılmasında hukuki yararın bulunmadığı kabul edilmektedir. Hukuki yararın bulunması dava şartı olup, yargılamanın her aşamasında taraflarca ileri sürülebileceği gibi, hakim tarafından da re'sen gözetilir. Hukuki yararın bulunmadığının tespiti halinde davanın, dava şartı yokluğu gerekçesiyle usulden reddine karar verilmelidir (HMK mad. 114/1-h, 115).

Öğretide ve Yargıtayın devamlılık gösteren uygulamalarında, taşınmaz hakkında derdest ortaklığın giderilmesi davasının, kentsel dönüşüm uygulamasının ya da kamulaştırma işleminin bulunması gibi istisnai durumlarda muhdesatın tespiti davasının açılmasında güncel hukuki yararın bulunduğu kabul edilmektedir.