muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/2155, Karar No: 2020/3140, Tarih: 22.06.2020

**2. Hukuk Dairesi         2020/2155 E.  ,  2020/3140 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-karşı davacı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Evlilik birliğinin temelinden sarsılması hukuki sebebine dayalı karşılıklı boşanma davasında, ilk derece mahkemesince tarafların eşit kusurlu olduğu gerekçesiyle iki davanın da kabulü ile tarafların boşanmalarına, tarafların tazminat taleplerinin reddine karar verilmiştir. Bu karara karşı davalı-karşı davacı kadın tarafından kusur belirlemesi ve tazminat taleplerinin reddi yönlerinden istinaf kanun yoluna başvurulmuştur. İstinaf incelemesi yapan bölge adliye mahkemesince istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir. Mahkemece boşanmaya sebep olan olaylarda taraflar eşit kusurlu kabul edilmişse de; davalı-karşı davacı kadının fiili ayrılık sırasında kendisine ait eşyaları almasının evi boşaltma olarak değerlendirilemeyeceği ve bu nedenle davalı-karşı davacı kadına bu vakıaya dayalı olarak kusur yüklenemeyeceği anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu duruma göre boşanmaya neden olan olaylarda davacı-karşı davalı erkek, davalı-karşı davacı kadına oranla daha ağır kusurludur. O halde, davacı-karşı davalı erkeğin boşanmaya sebep olan olaylarda ağır kusurlu olduğunun kabulü gerekirken, yazılı şekilde kusur belirlemesi yapılması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

2-Yukarıdaki bentte açıklandığı üzere; tazminat isteyen davalı-karşı davacı kadının ağır ya da eşit kusurlu olmadığı, bu olayların onun kişilik haklarına saldırı teşkil ettiği anlaşılmaktadır. Boşanma sonucu bu eş, en azından diğerinin maddi desteğini yitirmiştir. O halde, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, tazminata esas olan fiilin ağırlığı ile hakkaniyet kuralları (TMK m. 4) dikkate alınarak davalı-karşı davacı kadın yararına maddi ve manevi tazminata (TMK m. 174/1-2) karar vermek gerekirken, hatalı kusur belirlemesinin sonucu olarak yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. ve 2. bentlerde gösterilen sebeplerle bölge adliye mahkemesi kararının KALDIRILMASINA, ilk derece mahkemesi kararının BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine, oybirliğiyle karar verildi. 22.06.2020 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2014/3596, Karar No: 2015/6801, Tarih: 09.04.2015

**10. Hukuk Dairesi         2014/3596 E.  ,  2015/6801 K.**

**"İçtihat Metni"**

İş Mahkemesi

Islah edilen dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, yazılı biçimde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, tarafların avukatlarınca temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalı avukatının tüm, davacı Kurum avutakının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Islah edilen davada, davacı Kurum, 506 sayılı Kanunun 26/1. maddesi kapsamında iş kazası sonucu yaralanan sigortalıya sarf edilen tedavi giderleri ile ödenen geçici iş göremezlik ödemelerinden oluşan Kurum zararının %60'ına isabet eden miktarı ve bu miktarın işlemiş faizinin tahsilini istemiş olup, mahkemece, gerekçede de belirtildiği üzere Kurum zararının %60'ına isabet eden miktarı kabul etmiş, bu miktarın işlemiş faizi yönünden istemi ise 4,15 TL'lik kısım yönünden reddedmiştir.

Maddi yazım hatası sonucu yapılan bu yanlışlığın mülga HUMK' nun 80. maddesinin “İki tarafın veya hakimin, zahir ve açık olan yazı ve hesap hataları daima tashih olunabilir.” hükmü ve 6100 sayılı HMK’nun 183. maddesinin “Tarafların veya mahkemenin dava dosyasında bulunan belgelerdeki açık yazı ve hesap hataları, karar verilinceye kadar düzeltilebilir.” hükmü gereğince, davacı Kurum tarafından işlemiş faiz miktarındaki 4,15 TL'lik fazla istemin maddi hata kabul edilerek davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, hükümde yazılı şekilde davanın kısmen kabulune karar vermesi ve davalı lehine 4,11 TL vekalet ücretine, kabul red oranına göre yargılama giderlerine hükmedilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma sebebidir.

Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi, yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ:Hüküm fıkrasının (1) numaralı bendinin (1) numaralı paragrafında yer alan “Davanın Kısmen Kabulü ile;” ibaresinin silinerek, yerine, “Davanın Kabulü ile; ” ibaresinin yazılmasına, hüküm fıkrasının (1) numaralı bendinin (c) alt bendinin tamamen silinmesine, hüküm fıkrasının (2) numaralı bendinin (b) alt bendinde yer alan “kabul / red oranına göre 1.623,13\_TL.yargılama giderinin” ibaresinin silinmesine, hüküm fıkrasının (2) numaralı bendinin (d) alt bendinin hüküm fıkrasından çıkartılarak, hüküm fıkrasının (2) numaralı bendinin diğer alt bentlerinin buna göre teselsül etmesine ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalıdan alınmasına, 09.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/31460, Karar No: 2011/1131, Tarih: 27.01.2011

**2. Ceza Dairesi         2010/31460 E.  ,  2011/1131 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma, tehdit

HÜKÜM : Temyiz isteminin reddine

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanıklar ... ve ... müdafiinin, sanık ... hakkında verilen temyiz isteminin reddine dair ek kararı temyiz ettiği belirlenerek yapılan incelemede;

Temyiz isteminin reddine dair 02.01.2009 gün ve 127-232 sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik temyiz itirazlarının reddiyle, temyiz isteminin reddine dair ek kararın istem gibi ONANMASINA, 27.01.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6651, Karar No: 2015/14837, Tarih: 27.04.2015

**9. Hukuk Dairesi         2015/6651 E.  ,  2015/14837 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, ilave tediye ücreti alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde taraf avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı... ait ...’nde ... ihalesi kapsamında işe alınmasına rağmen veri girişi ve hastanenin asıl işlerini yaptığını, alt işveren ilişkisinin muvazaalı olduğunu iddia ederek, ilave tediye ücretinin ödetilmesini istemiştir

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... vekili, husumet yokluğundan davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davacı ve davalı ... vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Somut olayda davacı, dava dilekçesinde ve bilirkişi raporuna karşı beyan dilekçesinde, dava konusu ilave tediye alacağın brüt olarak hesaplanıp hüküm altına alınmasını istemiştir.

Mahkemece, dava konusu alacak, bilirkişi raporundaki net tutar üzerinden hüküm altına alınmış, davalı lehine ret vekâlet ücretine hükmedilmiştir.

Davanın açılmasının Vergi Usul Hukuku ve Sosyal Güvenlik Hukuku açısından sonucu, talep edilen işçilik alacağı dolayısıyla Devletin vergi ve sigorta primi alacaklarının şüpheli alacak hâline gelmesidir.

Vergiye tâbi işçilik alacaklarında vergi mükellefi işçi, vergiyi kesip vergi dairesine yatırmakla sorumlu kişi (vergi sorumlusu) ise işverendir. Yine sigorta primi işçi payının ve işsizlik sigortası primi kesintisinin mükellefi işçi, sorumlusu ise işverendir.

Mahkemeler ve icra dairelerinin vergi ve prim kesintisi yapıp vergi dairesine yatırmak ve bu hususu takip etmek gibi bir görevi bulunmamaktadır. Bu sebeple dava konusu işçilik alacağının brüt tutardan hesaplanması, alacağa ilişkin ilamın brüt tutar üzerinden icraya konulması, icra dairesince veya haricen takip konusu borç tahsil edildiğinde, işverenin, tahsil tarihindeki tarife ve oran üzerinden ilgili vergi ve prim kesintilerini vergi dairesine yatırarak bakiyesini işçiye ödemesi gerekmektedir. Alacak davası devam ederken bilirkişi tarafından yapılan net hesaplamaya dayanılarak alacağın net tutar üzerinden hüküm altına alınması durumunda, mahkemeler ve icra daireleri aracı kılınarak Devletin vergi ve prim kaybı oluşabilmektedir. Bu nedenle davacının dava konusu işçilik alacağının net tutardan hüküm altına alınmasını açıkça talep etmediği sürece bütün işçilik alacakları brüt tutar üzerinden hüküm altına alınıp bu tutar üzerinden de icraya konulmalıdır.

Somut olayda davacı, dava konusu ilave tediye ücretinin brüt tutar üzerinden hüküm altına alınmasını istediğinden mahkemece, alacağın brüt tutar yerine net tutar üzerinden hüküm altına alınması, oluşan bu sonuca göre de davalı lehine ret vekâlet ücretine hükmedilmesi isabetsizdir.

3- 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 297 nci maddesi uyarınca, mahkeme kararlarının;

a) Hükmü veren mahkeme ile hâkim veya hâkimlerin ve zabıt kâtibinin ad ve soyadları ile sicil numaraları, mahkeme çeşitli sıfatlarla görev yapıyorsa hükmün hangi sıfatla verildiğini,

b) Tarafların ve davaya katılanların kimlikleri ile Türkiye Cumhuriyeti kimlik numarası, varsa kanuni temsilci ve vekillerinin ad ve soyadları ile adreslerini,

c) Tarafların iddia ve savunmalarının özetini, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesini, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri,

ç) Hüküm sonucu, yargılama giderleri ile taraflardan alınan avansın harcanmayan kısmının iadesi, varsa kanun yolları ve süresini,

d) Hükmün verildiği tarih ve hâkim veya hâkimlerin ve zabıt kâtibinin imzalarını,

e) Gerekçeli kararın yazıldığı tarihi,

İçermesi, hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi zorunludur. Bu biçim yargıda açıklık ve netlik prensibinin gereğidir. Aksi hâl, hükmün infazında zorluklara ve tereddütlere, yargılamanın ve davaların gereksiz yere uzamasına, davanın tarafı bulunan kişi ve kurumların mağduriyetlerine sebebiyet verecek ve kamu düzeni ve barışını olumsuz yönde etkileyecektir (Hukuk Genel Kurulu - 2007/14-778 E, 2007/611 K; Dairemizin 01.04.2008 gün ve 2007/38353 Esas, 2008/7142 Karar sayılı ilamı).

Somut olayda, mahkemece, hükmün ve yargılama giderlerinin zorunlu bir parçası olan karar ve ilam harcı ile harç masrafları hakkında olumlu veya olumsuz bir karar verilmemesi hatalıdır.

Mahkemece, davalı Bakanlığın 492 sayılı Harçlar Kanunu’nun 13/j maddesine göre harçtan muaf oluşu da gözetilerek harçlarla ilgili karar verilmelidir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine, 27.04.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/91, Karar No: 2023/10439, Tarih: 04.05.2023

**6. Ceza Dairesi         2022/91 E.  ,  2023/10439 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Nitelikli yağma

HÜKÜM : İstinaf isteminin esastan reddi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Cumhuriyet Başsavcılığının 2018/4645 Esas sayılı iddianamesi ile sanık ... hakkında nitelikli yağma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a) ve (d) bentleri, 53 üncü maddesi, 63 üncü maddesi uyarınca kamu davası açılmıştır.

2. ... 3. Agır Ceza Mahkemesinin 18.09.2018 tarihli ve 2018/147 Esas, 2018/375 Karar sayılı kararıyla sanık ... hakkında nitelikli yağma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 53 üncü maddesi, 63 üncü maddesi, 58 inci maddesi uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmistir.

3. ... Bölge Adliye Mahkemesinin 8. Ceza Dairesinin 24.09.2019 tarihli ve 2018/3655 Esas, 2019/1597 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında Ilk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanık müdafinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri

1. Yağma suçunun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına,

2. Suç vasfında hataya düşüldüğüne,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Sanık ile mağdurun kardeş oldukları, sanığın uyuşturucu madde bağımlısı olduğu, sanığın yolda karşılaştığı okuldan gelen kardeşinden cep telefonunu istediği, mağdurun cep telefonunu vermek istememesi üzerine sanığın elinde bulunan bıçağı göstermek suretiyle "ver lan telefonu" dediği ve mağdurun elinden cep telefonunu çekerek aldığı, sanığın elinde bıçak olması nedeniyle kendisine zarar vereceğinden korktuğu için mağdurun cep telefonunu geri almaya çalışmadığı, sanığın telefonu kardeşine iade etmediği anlaşılmıştır

2. Mağdurun aşamalarda tutarlı beyanlarda bulunduğu anlaşılmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen Olay ve Olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

2. Mağdurun aşamalarda tutarlı beyanlarda bulunduğu anlaşılmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen Olay ve Olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. Yağma Suçunun Maddi ve Manevi Unsurlarının Oluşmadığına İlişkin Temyiz Sebebi Yönünden

5237 sayılı Kanun'un 148 inci ve 149 uncu maddelerinde düzenlemeye göre; bir başkasının kendisinin veya yakınının hayatına, vücut ve cinsel dokunulmazlığına yönelik bir saldırı gerçekleştireceğinden yada mal varlığı itibariyle büyük bir zarara uğratacağından bahisle tehdit ederek veya cebir kullanarak bir malı teslime veya malın alınmasına karşı koymamaya mecbur kılan kişinin eylemi yağma suçunu oluşturur. Suç anılan değerlere yönelik bir saldırı gerçekleştireceğinden bahisle tehdit veya cebir kullanılması suretiyle gerçekleşir. Cebir ve tehdit karşısında mağdurun başka bir seçeneği kalmamaktadır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; mağdurun olayın sıcaklığı ile alınan beyanı ve aşamalardaki beyanları uyarınca Olay ve Olgular başlığının (A) paragrafının (1) numaralı bendinde izah edildiği şekilde kabul edilmesi suretiyle kurulan hükümde, hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Suç Vasfında Hataya Düşüldüğüne İlişkin Temyiz Sebebi Yönünden

Zilyedin rızası olmadan başkasına ait taşınır bir malı kendisine veya başkasına bir yarar sağlamak maksadıyla olduğu yerden alınması hırsızlık suçunu oluşturur.

Yağma suçu, hırsızlığın zor kullanılmak suretiyle gerçekleştirilme halidir.

Yağma, başkasının zilyetliğindeki taşınabilir bir malı, zilyedin rızası olmaksızın faydalanmak amacıyla cebir veya tehdit kullanmak suretiyle alınmasıdır.

Cebir veya tehdit, ''yaşam hakkı, vücut dokunulmazlığı, cinsel dokunulmazlık ve malvarlığı hakkı'' şeklindeki hukuki değerlere yönelik olmalıdır.

Yağma icrai kuvvetle işlenebilen bir suç tipidir. Kullanılan cebir ve tehditin kişinin malı teslim etmeye veya alınmasına ses çıkarmamaya elverişli olmalıdır.

Cebir-şiddet, mağduru, men ederek ve zorlayarak, failin istediği davranışa sokacak fiillerdir.

Anılan açıklamalar ışığında somut olayımıza gelince; sanığın Olay ve Olgular başlığının (A) paragrafının (1) numaralı bendinde izah edildiği şekilde kabul edilen eyleminin, mağdurun telefonunu elinde bulunan bıçağı göstererek tehdit edip mağdurun cep telefonunun alınmasına ses çıkarmamaya elverişli olduğu mağdur beyanı ile sabit olduğu anlaşılmakla eyleminin nitelikli yağma suçunu oluşturduğunu kabul eden ilk derece mahkemesinin suç vasfının tayininde bir isabetsizlik görülmediğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Ancak;

3. Ancak;

Sanığın tekerrüre esas olduğu belirtilen ... 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/191 Esas 2013/312 Karar sayılı ilamında hükümlülüğün birden fazla suçtan verilen cezalardan oluşması karşısında, en ağır cezayı içeren hükümlülüğün tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmemiş ise de; bu hususun infaz aşamasında gözetilmesi mümkün olduğundan bozma sebebi yapılmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... Bölge Adliye Mahkemesinin 8. Ceza Dairesinin 24.09.2019 tarihli ve 2018/3655 Esas, 2019/1597 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ile re’sen incelenmesi gereken konular yönünden 5271 sayılı Kanun'un 288 inci ve 289 uncu maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda Gerekçe bölümü (3) numaralı paragrafta belirtilen eleştiri dışında hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 3. Ağır Ceza Mahkemesine Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesinin 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

04.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/21342, Karar No: 2016/20116, Tarih: 28.11.2016

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/21342 E.  ,  2016/20116 K.**

**"İçtihat Metni"**

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı, 23/10/2015 tarihinde sağanak yağmur altında davalı işveren vekilinin, elektrik panolarının altına duvar örmesini istediğini, yağmurun biraz dinmesini söylediği zamanda geçerli ve haklı bir neden olmadan iş akdini sözlü olarak fesh ettiğini, fesih bildirim yazısı vermediğini, 3.750,00 TL kıdem ve ihbar tazminatı ödediğini iddia ederek işe iadesini, işe başlatılmaması halinde 8 aylık brüt ücreti tutarında işe başlatmama tazminatı ödeneceğinin belirlenmesini, boşta geçen süreye ilişkin 4 aylık brüt ücretinin tespitini talep etmiştir.

Davalı, davacının davranışlarının iş yerinde katlanılamaz, iş ilişkisi devam ettirilemez ve işyeri huzur ortamını ve güvenliğini ve iş barışını bozar nitelikte olduğunu, davacının bu davranışlarının işin görülmesine etki ettiğini, davacı eski hükümlü olduğu için agresif davranışlarda bulunduğunu, sözlü olarak uyarıldığını, yazılı olarak ihtar edildiğini, son olaylarında da arkadaşını darp etme teşebbüsünde bulunduğunu, ayrıca alkol ve madde bağımlığının olduğunu, yine de davacının mağduriyetinin olmaması için tüm haklarının verilerek iş sözleşmesinin işçi davranışı nedeniyle geçerli bir sebeple feshedildiğini beyanla davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, fesih bildiriminde davacının iş akdinin geçerli neden veya haklı nedenlerle mi feshedildiği konusunda açıklama yapılmadığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Anayasanın 141.maddesi uyarınca, yargı kararlarının gerekçeli olarak yazılması zorunludur.

Bu husus 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297.maddesinde de hüküm altına alınmıştır.

Anılan Anayasal ve yasal düzenlemeler gereğince, hakimin tarafların iddia ve savunmalarının özetini, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delilleri, bu delillerin tartışılması ve değerlendirilmesini, sabit görülen vakıalarla, bunlardan çıkarılan sonuç hukuki sebeplerini kararda göstermesi zorunludur.

Maddi olgularla, hüküm fıkrası arasındaki hukuki bağlantı da ancak bu şekilde kurulabilecek ayrıca yasal unsurları içeren bu gerekçe sayesinde, kararların doğruluğunun denetlenebilmesi mümkün olacaktır.

İlk derece mahkemesince, belirtilen yasal düzenlemeleri içermeyen şekilde yazılan gerekçe ile karar verilmesi hatalıdır.

Maddi olgularla, hüküm fıkrası arasındaki hukuki bağlantı da ancak bu şekilde kurulabilecek ayrıca yasal unsurları içeren bu gerekçe sayesinde, kararların doğruluğunun denetlenebilmesi mümkün olacaktır.

İlk derece mahkemesince, belirtilen yasal düzenlemeleri içermeyen şekilde yazılan gerekçe ile karar verilmesi hatalıdır.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 21.03.2007 tarih ve 2007/8-161 E., 2007/155 K. sayılı kararı ile de belirtildiği üzere adil yargılanma ve dinlenilme hakkının bir gereği olarak hakim, taraflara duruşmalarda hazır bulunmak, iddia ve savunmalarını bildirmek için imkan vermeli, tarafları usulüne uygun bir biçimde duruşmaya davet etmelidir. Fakat tarafların kendilerine tanınan bu imkana rağmen, duruşmaya gelmek zorunluluğu yoktur. Hukuk davalarında duruşmaya gelmemenin müeyyidesi, dava dosyasının işlemden kaldırılması veya yargılamanın gelmeyen tarafın yokluğunda devam edilmesidir.

Somut olayda, davalı, 10.02.2016 havale tarihli delil dilekçesinin ekinde sunmuş olduğu tanık listesi ile isimli tanıklarının dinlenilmesini talep etmiş ve yapılan yargılama sırasında bu tanıklarının dinlenilmesinden vazgeçtiğini bildirmediği anlaşılmıştır. Ancak mahkemece davalı tanıkları dinlenilmemiştir. Bu nedenle yukarıda yapılan açıklamalar dikkate alındığında davalının hak arama özgürlüğü kapsamında savunma hakkı ihlal edilerek gösterilen deliller toplanmaksızın ve bildirdiği tanıklar dinlenmeksizin, dinlenmesine gerek görülmedi ise gerekçesi de belirtilmeksizin karar verilmesi yanında hukuki dinlenilme hakkı ihlal edilmiştir.

Yapılacak iş; davalı tarafın tüm dinlenilmeyen tanıkları Mustafa Özen ve Bilal Dündar’ın beyanları alındıktan sonra çıkacak sonuca göre HMK'nun 297.maddesine uygun şekilde bir karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması ve usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, davalının diğer temyiz itirazının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 28/11/2016 gününde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.