muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/12701, Karar No: 2014/22135, Tarih: 11.12.2014

**6. Ceza Dairesi         2014/12701 E.  ,  2014/22135 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık 19.05.2014 gününde yakalanınca yapılan üst aramasında üzerinden ele geçen bıçağın 6136 sayılı Yasanın 4. maddesine göre yasak niteliğine haiz bir bıçak olup olmadığı araştırılarak sanık hakkında, 6136 sayılı Ateşli Silahlar Ve Bıçaklar İle Diğer Aletler Hakkında Kanunun 15/1. maddesi uyarınca zamanaşımı içinde işlem yapılması olanaklı kabul edilmiştir.

Ayrıca Adli Emanetin 2014/7905 sırasında kayıtlı bıçağın müsaderesi konusunda karar verilmemiş ise de, bu konuda her zaman bir karar alınması olanaklı olduğundan, bozma nedeni yapılmamıştır.

Olay günü gece vakti, sanığın, yakınanı takip edip para istemek suretiyle, rahatsız ettiği, bir müddet sonra üzerinde taşıdığı bıçağı göstermesi sonucu, yakınanın cüzdanın içerisinden 50 TL parayı çıkararak verdiği, ancak sanığın ani bir hareketle cüzdanı aldığı, yakınanın bağırarak yardım istemesi üzerine yumruk attığı ve bacak arasına tekme ile vurup olay yerinden kaçarken vatandaşlar ve kolluk kuvvetleri tarafından yakalanması şeklinde gerçekleşen olayda, yağma suçunun tamamlanmış olduğu gözetilmeksizin, kalkışma aşamasında kaldığından bahisle sanığın cezasından 5237 sayılı TCK'nın 35/2. maddesi uyarınca indirim uygulanması karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

TC. Anayasa’sının 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunmanının ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 Sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından “yargılama giderlerine ilişkin” bölüm çıkartılarak yerine “Bu dava nedeni ile, sanığın yargılama gideri olarak sarfına neden olduğu 5 adet müzekkere gideri 5,00 TL, adli tıp gideri 200,00 TL olmak üzere toplam 205,00 TL Mahkeme masrafının sanıktan tahsili ile hazineye gelir kaydına” cümlesi yazılmak suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11.12.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2067, Karar No: 2024/3454, Tarih: 28.03.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/2067 E.  ,  2024/3454 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/893 E., 2023/1855 K.

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Mardin İş Mahkemesi

SAYISI : 2021/338 E., 2023/36 K.

Taraflar arasındaki iş kazası tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlenildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekili, 10.01.2006 tarihli olayın iş kazası olarak tespitini talep ve dava etmiştir.

II.CEVAP

1.Davalı SGK Başkanlığı vekili, dava dilekçesindeki aleyhe hususları kabul etmediklerini, davacı tarafın taleplerinin kabul edilmesinin hukuken mümkün olmadığını, kabul anlamına gelmemekle birlikte yaşandığı iddia edilen olayın iş kazası olarak nitelendirilebilmesi için yeterli bilgi ve belge olmadığını beyanla, davanın reddini savunmuştur.

2.Davalı şirket, davaya cevap vermemiştir.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı ile ilgili hizmet tespit davasındaki tanık beyanları, gerekçeli karar ve Yargıtay ilamı göz önünde bulundurularak davacının davalı şirketin Irak ... Şantiyesinde boya ustası olarak çalıştığı esnada, gözüne boya kaçması sonucunda yaralandığı anlaşılmış, 506 sayılı Kanun'un 11/A maddede aranan koşulların gerçekleşmiş olduğu ve iş kazası niteliğinde bulunduğu sabit olmakla; sigortalının uğradığı zarar ile olay arasında uygun illiyet (nedensellik) bağı bulunduğu anlaşıldığından, davacının geçirmiş olduğu kazanın 5510 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesi kapsamında iş kazası olduğu kanaatine varıldığı gerekçesiyle davanın kabulü ile davacının 10.01.2006 tarihinde davalı işverenliğe ait Irak ... İnşaat iş yerinde geçirmiş olduğu dava konusu olayın 506 sayılı Kanun'un 11 inci maddesine göre iş kazası olduğunun tespitine karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili istinaf yoluna başvurmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV.İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili istinaf yoluna başvurmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı SGK Başkanlığı vekili istinaf dilekçesinde özetle; 506 sayılı Kanun'un 11/A ve 5510 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinde yazılı iş kazası şartlarının oluşmadığını, tanık Hayrettin ve Şeyhmus beyanları ile bu durumun sabit olduğunu; işçi, işveren ve kazanın yaşandığı yerdeki kolluk kuvvetleri tarafından iş kazası bildiriminin yapılması gerektiğini, kazanın yurt dışında yaşanması halinde dahi bu yükümlülüğünün devam ettiğini; Mardin Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından iş kazası sayılmama kararının verildiğini, Devletin hükümranlık sahası kapsamında iş kazası tespitinin yapılabileceğini, Sosyal Güvenlik sözleşmesi imzalamayan ülkelerde iş üstlenen işverenlerin yurt dışındaki iş yerinde çalışmak üzere giden Türk işçilerine istekleri halinde 506 sayılı Kanun'un 85 inci maddesi hükümlerinin uygulanacağını, benzer düzenlemenin 5510 sayılı Kanun'un 7 nci maddesinde yer aldığını, mevzuattaki şartların oluşmadığını ileri sürerek, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını ve davanın reddini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile somut uyuşmazlıkta, dosya kapsamına göre davacı vekilinin, davalı işverenin yurt dışındaki iş yerinde çalışan müvekkilinin inşaatta dış cephe sıvası çekerken 10.01.2006 tarihinde iş kazası geçirdiğini iddia ettiği; Mardin Artuklu Sosyal Güvenlik Merkezinin 17.12.2019 tarihli Komisyon kararında, yeterli bilgi ve belge olmadığı gerekçesiyle "iş kazası sayılmama" kararının verildiği; Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulunun 03.05.2017 tarihli ve 06.11.2017 tarihli raporlarında davacı yönünden kornea hasarına bağlı iş göremezlik tespitinin yapıldığı; Dicle Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi Sağlık Kurulunun 13.03.2008 ve 19.06.2008 tarihli raporlarında sağ gözdeki rahatsızlığın doğuştan bir hastalık olmadığı, sonradan kaza sonucu oluştuğu, gözdeki bulguların korneal kimyasal yanık (boya ile de oluşabileceği) sekeli ile uyumlu olduğu" ifadelerine yer verildiği; yurt dışına giriş-çıkış evrakındaki kayıtlara göre iddia edilen tarihte davacının yurt dışında bulunduğu; Yargıtay 10. Hukuk Dairesinin 2014/17224 Esas 2014/25525 Karar sayılı ilamı ile kesinleşen Mardin 1. Asliye Hukuk İş Mahkemesinin 2011/375 Esas 2014/216 Karar sayılı ilamı üzerine, davacının 04.12.2005-11.01.2006 tarih aralığında davalı iş yerinde çalıştığının tespitine karar verildiği, Mahkeme kararının gerekçesinde davalı şirketin Irak-...'de bulunan 1008 adet konut inşaat işini üstlendiği ve davacının bu işyerinde inşaat boya işçisi olduğu, bu esnada iş kazası geçirdiği ifadelerine yer verildiği; Ticaret Sicil Gazetesine göre davalı şirketin Türkiye'de yerleşim yeri ve adresinin bulunduğu, neticede Yargıtay incelemesinden geçerek kesinleşen hizmet tespiti dosyası, mevcut evrak ve tanık ifadeleri ile davacı iddialarının kanıtlandığı anlaşılmakla, davanın kabulüne dair mahkeme kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu sonucuna varılmış, davalı ... vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b.1 bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili; istinaf sebepleri doğrultusunda temyiz talebinde bulunmuştur.

C.Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava; 10.01.2006 tarihinde davacının yaralanması ile sonuçlanan olayın iş kazası olarak tespiti istemine ilişkindir.

2.İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesi

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Dava; 10.01.2006 tarihinde davacının yaralanması ile sonuçlanan olayın iş kazası olarak tespiti istemine ilişkindir.

2.İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesi

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı Kurum vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

28.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/11033, Karar No: 2019/7788, Tarih: 26.06.2019

**12. Ceza Dairesi         2017/11033 E.  ,  2019/7788 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK’nın 85/1, 62/1, 50/4, 50/1-a, 52/2-4, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre, sanığın kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, suç işleme kastı olmadığına, lehine hükümlerin uygulanmadığına, ceza miktarına, karşı tarafın da şikayetçi olmadığına, hükmedilen para cezasını ödeme imkanı olmadığına, ailesinin mağdur olacağına, beyanlarının dikkate alınmadığına, delillerin takdirinde yanıldığına, eksik inceleme yapıldığına, eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmedilen uzunsüreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün (5) nolu bendi çıkarılarak yerine “Sanığa verilen 2 yıl 6 ay hapis cezasının sanığın kişiliği, olayın oluş şekli, şahsi ve sosyal durumu ile kusurluluk durumuna göre TCK'nın 50/4. maddesi yollamasıyla 50/1-a. maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 910 tam gün olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL hesabıyla 18.200 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibarelerinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA; 26.06.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/16541, Karar No: 2012/2702, Tarih: 07.02.2012

**12. Hukuk Dairesi         2011/16541 E.  ,  2012/2702 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/04/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Mahkeme kararının alacaklı Halk Bankası A.Ş.'ye tebliğ edilip temyiz süresinin geçmesi beklendikten sonra birlikte gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 07/02/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/16761, Karar No: 2024/37, Tarih: 08.01.2024

**4. Hukuk Dairesi         2021/16761 E.  ,  2024/37 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2019/1741 E., 2021/208 K. ve San. Ltd. Şti. vekili Avukat ...

DAVALILAR : 1-... vekili Avukat ... 2-... vekili Avukat ...

DAVA TARİHİ : 03.05.2016

HÜKÜM/KARAR : İstinaf İsteminin Kabulü ile Hükmün Kaldırılarak Yeniden Esas

Hakkında Hüküm Kurulmak Suretiyle Karar Verilmesine Yer Olmadığı

İLK DERECE MAHKEMESİ:... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2016/273 E., 2017/478 K.

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı ... vekili ve davalı ... vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ... vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; taraflar arasında düzenlenen 05.01.2014 tarihli inşaat yapım sözleşmesine istinaden davalı ...' ye ait... ili, ...ilçesi, 4613 ada, 8 parselde kayıtlı arsa üzerine inşaat yapım işini üstlenen müvekkilinin işi tamamladığını, bu iş nedeniyle davalıdan bakiye alacağının tahsili için... 6. İcra Müdürlüğü'nün 2014/10496 Esas sayılı dosyası ile icra takibine girişildiğini, borçlunun üzerine kayıtlı araç ve tapu kaydına rastlanmadığını, ancak dava konusu taşınmazını 09.05.2014 tarihinde davalı ...'e devrettiğini, devrin kötü niyetli olduğunu, müvekkili şirketin alacağını karşılıksız bırakma amacı taşıdığını belirterek... ili, ...ilçesi, 4613 ada, 8 parselde kayıtlı taşınmazdaki muvazaalı tasarrufun iptaline, taşınmaz üzerinde cebri icra yapabilme yetkisi tanınmasına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; müvekkili ile diğer davalı arasında ticari ilişki bulunduğunu, tarafların evlilik bağının bulunmadığının nüfus kayıtlarından da görülebileceğini, davacının muvazaa iddiasının hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, davalılar arasında bu denli kuvvetli bir güven bağının bulunmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

2.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; davalılar arasında ticari ilişkiler dışında hiçbir ilişki bulunmadığının nüfus kayıtlarıyla sabit olduğunu, dolayısıyla davalının müvekkiline güvenerek evi devretmeyeceğini belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

2.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; davalılar arasında ticari ilişkiler dışında hiçbir ilişki bulunmadığının nüfus kayıtlarıyla sabit olduğunu, dolayısıyla davalının müvekkiline güvenerek evi devretmeyeceğini belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; bilirkişiler tarafından taşınmazın satış tarihindeki gerçek değerinin 800.000,00 TL olduğu, satışın 125.000,00 TL olarak gösterildiği, bu şekilde fahiş fark şartının gerçekleştiği, dosya kapsamından, dinlenen tanık beyanları, davacı tarafça sunulan belgeler ve dosya arasında bulunan fotoğraflara göre, davalıların yakın ilişki içerisinde olduğunun anlaşıldığı, davalıların bu ilişkiyi kabul etmemekle birlikte ticari ilişki içerisinde olduklarını beyan ettikleri, davalı ...' in birlikte uzun yıllara dayalı ticaret yaptığı kişinin ödemeden aciz içerisinde olduğunu bilmesi gerektiği gerekçesiyle davacının davasının kabulü ile davalılar ... ile ... arasında yapılan..., Nilüfer ilçesi, 4613 ada, 8 parsel sayılı taşınmazın devri yönünden tasarrufun iptali ile... 6. İcra Müdürlüğünün 2014/10496 esas sayılı takip dosyasından alacak ve ferileri ile sınırlı olmak üzere davacı tarafa cebr-i icra yetkisi verilmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... vekili ve davalı ... vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davalı ... vekili istinaf dilekçesinde; dosyaya kesin veya geçici aciz belgesi sunulmadığını, diğer davalı ve müvekkili arasında kanunda tahdidi olarak sayılan yakınlık derecesinin bulunmadığını, aralarında ticari ilişki dışında bir ilişki bulunmadığını, evlilik bağının olmadığını, itirazın iptali davası kesinleşmeden ve bekletici mesele yapılmaksızın davanın esası hakkında karar verilmiş olmasının usul ve yasaya aykırı olduğunu, müvekkilinin lehine olabilecek tanıkların dinlenmediğini belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

2.Davalı ... vekili istinaf dilekçesinde; aciz şartının ne davanın açıldığı esnada ne de halihazırda gerçekleştiğini, dava tarihinde kesinleşmiş bir alacak da bulunmadığını, davalıların evli olduğunu iddia eden davacının bu iddiasını hiç bir delille kanıtlayamadığını, gösterilen tanıkların dinlenmediğini, davalıların yalnızca ticari ilişkileri bulunduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

2.Davalı ... vekili istinaf dilekçesinde; aciz şartının ne davanın açıldığı esnada ne de halihazırda gerçekleştiğini, dava tarihinde kesinleşmiş bir alacak da bulunmadığını, davalıların evli olduğunu iddia eden davacının bu iddiasını hiç bir delille kanıtlayamadığını, gösterilen tanıkların dinlenmediğini, davalıların yalnızca ticari ilişkileri bulunduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacı vekili tarafından açılan davanın, alacağın tahsilini sağlama amacına yönelik olduğu, takip konusu borcun ödenmesi nedeniyle konusuz kalan davada davacının dava açmakta haklı olduğu ve davalıların yargılama giderlerinden sorumlu tutulmalarına karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile;... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 06.12.20107 tarihli, 2016/273 esas, 2017/478 sayılı kararının kaldırılmasına, yeniden hüküm kurulmasına, davacı tarafından açılan dava konusuz kaldığından davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... vekili ve davalı ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davalı ... vekili temyiz dilekçesinde; davacı vekilinin istinaf başvurusunun bulunmadığını, davalılar tarafından istinaf yoluna başvurulduğunu, ancak Bölge Adliye Mahkemesince istinaf sebeplerinin incelenmediğini, icra tehdidi nedeniyle ödeme yapıldığını, ödemeyi yapan tarafın da borçlu değil, diğer davalı olduğunu belirterek ve ayrıca İlk Derece Mahkemesi kararına karşı yaptığı istinaf başvurusunda bildirdiği sebepler ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

2. Davalı ... vekili temyiz dilekçesinde; müvekkilinin dava konusu evinin satışa çıkarılması tehlikesiyle karşı karşıya kaldığını, istinaf sonucunda haklılığının ortaya çıkacağı düşüncesiyle tarafı olmadığı icra dosyası borcunu ödediğini, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf sebeplerinin incelenmediğini belirterek ve ayrıca İlk Derece Mahkemesi kararına karşı yaptığı istinaf başvurusunda bildirdiği sebepler ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, İİK 277 ve devamı maddelerine göre açılmış tasarrufun iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 277 ve devamı maddeleri.

3. Değerlendirme