muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/18806, Karar No: 2015/8261, Tarih: 03.06.2015

**19. Hukuk Dairesi         2014/18806 E.  ,  2015/8261 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili banka tarafından davalıya kredi kullandırıldığını, kredi borcunun ödenmemesi üzerine borcunun teminatı olarak müvekkili banka lehine ipotek tesis edilen taşınmazın paraya çevrilmesi yoluyla ipotek maliki davalı aleyhine icra takibine girişildiğini, ipoteğe konu taşınmazın alacağa mahsuben müvekkili bankaya ihale olunduğunu, taşınmazın müvekkili banka adına tescilinden sonra dava dışı... Belediye Başkanlığınca taşınmazın önceki dönemlere ilişkin emlak vergi borcu bulunduğunun bildirildiği, sözkonusu vergi borcunun ödendiğini, müvekkili banka tarafından ödenmiş olan vergi borcunun davalıdan rücusuna yönelik davalı aleyhine başlatılan icra takibinin itiraz sonucu durduğunu ileri sürerek itirazın iptali ile takibin devamına ve icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili,davacı bankanın bu ödemeyi herhangi bir yargı kararına dayanmadan tamamen kendi insiyatifi ile yaptığını, ayrıca icra dairesinin de kusurlu olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama ve toplanan deliller doğrultusunda, davacı bankanın ödemek zorunda kaldığı taşınmaza ait emlak vergi borçlarını asıl vergi yükümlüsü önceki malik davalıdan rücuen talep edebileceği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, davalının takibe itirazının 24.888,41 TL asıl alacak, 2.120,18 TL işlemiş faiz olmak üzere toplam 27.008,59 TL üzerinden iptali ile takibin devamına, asıl alacağa takip tarihinden itibaren ticari avans faizinin uygulanmasına, icra inkar tazminatı isteminin reddine karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dava konusu taşınmaz davacı banka tarafından cebri icrada ihale yoluyla satın alınmıştır. Bu tarihte taşınmaz üzerindeki hak ve borçlar davacı alıcıya geçer. Uşak Belediyesince dava konusu taşınmazın geçmişe yönelik vergi borcunun bulunduğu daha önceden icra dosyasına bildirilmiş ise de, icra müdürlüğünce bu husus dikkate alınmadan taşınmazın devri gerçekleştirilmiştir. Öte yandan davacı bankanın geçmişe yönelik vergi borcunu ihtiyari ile ödediği anlaşılmaktadır. Mahkemece anılan bu hususlar gözetilmeden yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre, davalı vekilinin diğer, davacı vekilinin ise tüm temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 03.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18214, Karar No: 2012/23285, Tarih: 07.11.2012

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/18214 E.  ,  2012/23285 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Hırsızlık suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sonunda; mahkumiyetine ilişkin Pamukova Asliye Mahkemesince verilen 05.07.2006 tarih 2005/109-2006/159 sayılı hükmün katılan vekilinin temyizi üzerine Dairemizin 21.11.2011 tarih ve 2011/11499-5899 sayılı ilamı ile oy birliği ile sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün zamanaşımı nedeniyle düşmesine ve suçta kullanılan traktörün bedelinin müsaderesi ile hazine adına irat olarak kaydedilmesine ilişkin hükmün onanmasına karar verildiği, traktör bedelinin müsaderesi ile hazine adına irat olarak kaydedilmesine ilişkin hüküm yönünden verilen onama kararına karşı, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 25.01.2012 tarih ve 2006/291518 sayılı yazısı ile verilen kararın düzeltilerek onanması yönünde Yargıtay Birinci Başkanlığına itiraz talebinde bulunulması ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun da 10.07.2012 tarih 2012/151-1816 sayılı kararı ile 6352 sayılı Yasanın 99 ve 101.maddeleri uyarınca itirazla ilgili yeniden değerlendirme yapılmak üzerine dosya Daireye gönderilmekle okunarak gereği görüşülüp düşünüldü:

TÜRK MİLLETİ ADINA

Yargıtay C.Başsavcılığının 25.01.2012 tarih ve 2006/291518 sayılı itiraz istemi yerinde görülmüş olduğundan Dairemizin 21.11.2011 tarih ve 2011/11499-5899 sayılı kararı kaldırılarak yeniden yapılan incelemede;

Sanığa yüklenen hırsızlık suçunun gerektirdiği cezanın, türü ve süresine göre 765 sayılı TCK’nın 102/4. maddesinde öngörülen 5 yıllık asli zamanaşımının karar tarihi olan 05.07.2006 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma sebebi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, sanığın suçta kullandığı iddia olunan ve bulundurulması bizatihi suç teşkil etmeyen traktörün satımından elde edilen bedelin sanığa iadesine, 07.11.2012 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12882, Karar No: 2014/34043, Tarih: 24.11.2014

**4. Ceza Dairesi         2012/12882 E.  ,  2014/34043 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2010/124831

MAHKEMESİ : Bafra(Kapatılan) 1. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 05/11/2009

NUMARASI : 2008/773 (E) ve 2009/649 (K)

SUÇ : Çevrenin kasten kirletilmesi

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

I- Genel İlkeler:

Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 56/1. maddesine göre herkes, sağlıklı ve dengeli bir çevrede yaşama hakkına sahiptir. Aynı maddenin ikinci fıkrasında getirilen düzenleme ile de çevreyi geliştirmek, çevre sağlığını korumak ve çevre kirlenmesini önlemek gerek Devlete gerekse vatandaşlara ödev olarak yüklenmiştir. Anayasada yer alan bu ilkeler 2872 sayılı Çevre Kanunu'nun 3/a maddesinde de benzer biçimde düzenlenmiştir. Buna göre; gerçek ya da tüzel kişi olarak herkes, çevrenin korunması ve kirliliğin önlenmesi ile görevli olup, alınacak tedbirlere ve belirlenen esaslara uymakla yükümlüdür. Bu bağlamda, “kamu sağlığını ve çevreyi koruma” prensibi Türk Ceza Kanunu’nun birinci maddesinde Kanun’un amaçlarından birisi olarak öngörülmüş, ayrıca “sağlıklı bir çevrede yaşama hakkı” başta bu Kanunun 181 ilâ 184. maddeleri olmak üzere, 2872 sayılı Çevre Kanunu’nda ve diğer bir kısım mevzuatta koruma altına alınmış, çevreyi kirletme eylemi farklı suç ve kabahat türleri ile yaptırıma bağlanmıştır.

Türk Ceza Kanununun 181. maddesinin birinci fıkrasında suç olarak düzenlenen atık veya artıklarla çevrenin kasten kirletilmesi fiili, kanunlarda belirtilen teknik usullere aykırı olarak, çevreye zarar verecek şekilde atık veya artıkların alıcı ortamlar olan toprak, su ve havaya kasten verilmesidir. Buna göre suç, atık veya artıkların teknik usullere aykırı olarak bir defa alıcı ortama verilmesiyle oluşacaktır.

Fıkrada sözü edilen “ilgili kanunlarla belirlenen teknik usullere aykırılık” hali; 2872 sayılı Çevre Kanunu, 2690 sayılı Türkiye Atom Enerjisi Kurumu Kanunu, 5977 sayılı Biyogüvenlik Kanunu, 3213 sayılı Maden Kanunu gibi kanunların, kapsadıkları alanlarla ilgili olarak “çevreyi kirletmeme” ilkesi gereğince çerçeve olarak benimsedikleri düzenlemelere dayanılarak oluşturulan yönetmeliklerde açıklanan ve somut olayın özelliklerine göre değerlendirilecek olan, arıtma, depolama, imha etme, taşıma, koruma, alıcı ortama verme, uzaklaştırma gibi hususlar bakımından öngörülen yükümlülüklere aykırı davranmayı ifade etmektedir.

“Çevreyi kirletmeme” prensibi ise genel olarak 2872 sayılı Çevre Kanunu’nun “Kirletme Yasağı” kenar başlıklı 8. maddesinde düzenlenmiştir. Buna göre;

“Çevreyi kirletmeme” prensibi ise genel olarak 2872 sayılı Çevre Kanunu’nun “Kirletme Yasağı” kenar başlıklı 8. maddesinde düzenlenmiştir. Buna göre;

“Her türlü atık ve artığı çevreye zarar verecek şekilde, ilgili yönetmeliklerde belirlenen standartlara ve yöntemlere aykırı olarak doğrudan ve dolaylı biçimde alıcı ortama vermek, depolamak, taşımak, uzaklaştırmak ve benzeri faaliyetlerde bulunmak yasaktır.

Kirlenme ihtimalinin bulunduğu durumlarda ilgililer kirlenmeyi önlemekle, kirlenmenin meydana geldiği hallerde ise kirleten, kirlenmeyi durdurmak, kirlenmenin etkilerini gidermek veya azaltmak için gerekli tedbirleri almakla yükümlüdür.”

Yine aynı Kanunun “Tanımlar” kenar başlıklı 2. maddesine göre atık, herhangi bir faaliyet sonucunda oluşan, çevreye atılan veya bırakılan her türlü madde, alıcı ortam ise hava, su, toprak ortamları ve bu ortamlarla ilişkili ekosistemlerdir. Mevzuatımızda tanımı bulunmayan “artık” ise; öğretideki düşüncelerden de yararlanılarak, bir maddenin tüketimi, kullanımı ya da harcanmasından sonra artan, geriye kalan kısım olarak tanımlanabilir.

Türk Ceza Kanununun “çevreyi kasten kirletme” suçunu düzenleyen 181/1, “taksirle kirletme” suçunu düzenleyen 182/1 ve 2872 sayılı Çevre Kanunu’nun 8. maddelerinde suçun unsuru olarak kabul edilen “çevreye zarar verecek şekilde” kavramı ise, “gerçekleşen somut bir zararı” değil, “zarar vermeye elverişliliği, zarar ihtimalini” anlatmaktadır. Madde gerekçesinde de açıklandığı üzere atık veya artığın; kasten su, hava ve toprak şeklinde gruplandırılan alıcı ortama ya da bu ortamlarla ilişkili ekosistemlerden birine verilmesi ile suç oluşacaktır. Çevrenin kasten kirletilmesi, kanunda tehlike suçu olarak düzenlenmiştir. Zararın gerçekleşmesi, bu suçta unsur olmadığı gibi cezalandırma şartı da değildir.

Öte yandan atık veya artıkların toprakta, suda veya havada kalıcı özellik göstermesi hali TCK'nın 181. maddesinin 3. fıkrasında, bunların insan veya hayvanlar açısından tedavisi zor hastalıkların ortaya çıkmasına, üreme yeteneğinin körelmesine, hayvanların veya bitkilerin doğal özelliklerini değiştirmeye neden olabilecek etkilerinin olması ise aynı maddenin 4. fıkrasında cezanın artırılmasını gerektiren nitelikli haller olarak düzenlenmiştir.

II – Yargılamaya Konu Olayda Uygulanacak Mevzuat ve Düzenleyici İşlemler:

2872 sayılı Kanun’un 20. maddesinin (ı) ve (n) bentleri, denizler, içme ve kullanma suları (yapay ya da tabii göller, barajlar, akarsular, yer altı suları vs) ile içme ve kullanma suyu sağlama amacı dışındaki sular şeklinde üç grup su kaynağı belirlemiş, tanker, gemi ve diğer deniz araçlarının kirletme faaliyetleri ayrıca düzenlenerek, sular her türlü kirlenmeye karşı koruma altına alınmıştır.

II – Yargılamaya Konu Olayda Uygulanacak Mevzuat ve Düzenleyici İşlemler:

2872 sayılı Kanun’un 20. maddesinin (ı) ve (n) bentleri, denizler, içme ve kullanma suları (yapay ya da tabii göller, barajlar, akarsular, yer altı suları vs) ile içme ve kullanma suyu sağlama amacı dışındaki sular şeklinde üç grup su kaynağı belirlemiş, tanker, gemi ve diğer deniz araçlarının kirletme faaliyetleri ayrıca düzenlenerek, sular her türlü kirlenmeye karşı koruma altına alınmıştır.

Öte yandan Su Kirliliği Kontrolü Yönetmeliği, 2872 sayılı Çevre Kanunu’nun 8, 9, 11, 12, 15 ve 20. maddelerine dayanılarak “Ülkenin yeraltı ve yerüstü su kaynakları potansiyelinin korunması ve en iyi bir biçimde kullanımının sağlanması için, su kirlenmesinin önlenmesini sürdürülebilir kalkınma hedefleriyle uyumlu bir şekilde gerçekleştirmek üzere gerekli olan hukuki ve teknik esasları belirleme” amacıyla kabul edilmiştir.

Bu Yönetmeliğin 16 ilâ 21. maddelerinde içme ve kullanma suyu temin edilen yüzeysel sularla ilgili kirletme yasaklarına, 23. maddesinde denizlerle ilgili kirletme yasaklarına yer verilmiş, 25 ilâ 36. maddelerinde ise atıksuların boşaltım ilkeleri açıklanmıştır.

Yine Yönetmeliğin 6. maddesinde alıcı su ortamını kirleten en önemli kaynaklar ve etkenler dokuz bent halinde örnekleme yoluyla sayılmış, sınırlayıcı bir belirleme yapılmamıştır. Buna göre; fekal atıklar, organik atıklar, kimyasal atıklar, aşırı üretim artışına neden olan besin maddelerinin alıcı ortamın dengesini bozacak şekilde aşırı boşaltımı, atık ısı, radyoaktif atıklar, deniz dibinden taranan malzeme, çamur, çöp ve hafriyat artıklarının ve benzeri atıkların boşaltımı, gemilerden kaynaklanan petrol türevli katı ve sıvı atıklar (sintine suyu, kirli balast, slaç, slop, yağ ve benzeri atıklar), Tehlikeli Maddelerin Su ve Çevresinde Neden Olduğu Kirliliğin Kontrolü Yönetmeliğinin eklerinde belirtilen maddeler, örnekleme yoluyla sayılmış kirletici unsurlardır.

Yönetmeliğin “Tanımlar” kenar başlıklı 3. maddesinde alıcı ortam; “Atıksuların deşarj edildiği veya dolaylı olarak karıştığı göl, akarsu, kıyı ve deniz suları ile yeraltı suları gibi yakın veya uzak çevre” şeklinde tüm su kaynaklarını kapsayacak şekilde tanımlanmıştır. Aynı maddede atık “Her türlü üretim ve tüketim faaliyetleri sonunda, fiziksel, kimyasal ve bakteriyolojik özellikleriyle karıştıkları alıcı ortamların doğal bileşim ve özelliklerinin değişmesine yol açarak dolaylı veya doğrudan zararlara yol açabilen ve ortamın kullanım potansiyelini etkileyen katı, sıvı veya gaz halindeki maddelerle atık enerji”, atıksu ise “Evsel, endüstriyel, tarımsal ve diğer kullanımlar sonucunda kirlenmiş veya özellikleri kısmen veya tamamen değişmiş sular ile maden ocakları ve cevher hazırlama tesislerinden kaynaklanan sular ve yapılaşmış kaplamalı ve kaplamasız şehir bölgelerinden cadde, otopark ve benzeri alanlardan yağışların yüzey veya yüzeyaltı akışa dönüşmesi sonucunda gelen sular” şeklinde tarif edilmiştir.

Suların korunması ile ilgili esasları düzenleyen Yönetmeliğin 4/j maddesinde belirtilen genel ilke, atıksuların arıtılmadan doğrudan alıcı ortama verilmemesidir. Keza “Alıcı Ortama Doğrudan Boşaltım Esasları” kenar başlıklı 26. maddenin (d) bendine göre “her türlü katı atık ve artıklarla, arıtma çamurları ve fosseptik çamurlarının alıcı su ortamlarına boşaltılması” da yasaktır.

Alıcı ortam olan denizlerin korunması ile ilgili düzenlemelere gelince;

Anılan Yönetmeliğin “Denizlerle İlgili Kirletme Yasakları” kenar başlıklı 23. maddesinde özetle; 6. maddede bahsedilen kirletici etkileri doğuran her türlü deniz ve kıyı suyu kullanımı ile boşaltımlar tamamen yasaklanmış veya izne bağlanmıştır. Hiç kimse gerekli izni almadıkça denizlere yasaklanmış veya izne tabi kılınmış maddeleri atamaz ve boşaltamaz. Gemilerden çöp, petrol ve petrol türevleri ile bunlarla bulaşık sintine suları, kirli balast suları, slaç, slop, yağ ve benzeri katı ve sıvı atıklar ile her türlü kargo artık ve atıklarının boşaltılması yasaktır. Öte yandan gemilerden evsel nitelikli atıksu boşaltımı, tüm gemiler için Denizlerin Gemiler Tarafından Kirletilmesinin Önlenmesine Ait Uluslararası Sözleşmenin (Marpol 73/78) Ek-IV hükümlerine tabidir. Hassas alan niteliğindeki koy ve körfezlerde, gemide arıtma cihazı olsa dahi gemilerden evsel nitelikli atıksu boşaltımı yapılamaz. Yüzme ve rekreasyon amacıyla kullanılan kıyı sularının kirlenmesinin önlenmesi için sahillerin kum bandı üzerinde veya burayı etkileyecek yakınlıkta inşa edilen fosseptiklerin sızdırmasız olması ve oluşan atıksuyun arıtma tesisi ya da kanalizasyon sistemine verilmesi gereklidir. Hafriyat artıkları, moloz, arıtma ve proses artığı çamurlar ve benzeri atıkların bertaraf amacıyla deniz ve kıyı sularına boşaltımı yasaktır.

Yukarıda belirtildiği üzere denizlere deşarj izni bazı durumlarda atıksuyun arıtılmış olması koşuluna bağlanmıştır. Öte yandan atıksuyun arıtılmış su olduğunun kabul edilebilmesi için de, bunların Yönetmeliğin 31. maddesinde belirtilen 16 sektör bakımından Yönetmeliğin ekindeki tabloda gruplar halinde öngörülen limit deşarj değerlerine uygun olması gerekir. Aksi durumda atıksuyun tam olarak arıtıldığından, dolayısıyla deşarj edilme koşulunun gerçekleştiğinden bahsedilemez.

Görüleceği üzere; açıklanan mevzuatla, çevrenin kirletilmesinin önlenmesi amaçlanmış, kişilere, temiz, sağlıklı ve dengeli bir çevrede yaşama hakkı sağlanması hedeflenmiştir.

III - Yargılamaya Konu Olay

Akif Reis 2 isimli teknenin kaptanı olan sanığın, av yasağı zamanında trol ile avlanırken sahil güvenlik botunu görüp, trol takımını keserek denize bıraktığı, güvertedeki mezgitleri kürekle denize atarak kaçtığı anlaşılmaktadır.

Görüleceği üzere; açıklanan mevzuatla, çevrenin kirletilmesinin önlenmesi amaçlanmış, kişilere, temiz, sağlıklı ve dengeli bir çevrede yaşama hakkı sağlanması hedeflenmiştir.

III - Yargılamaya Konu Olay

Akif Reis 2 isimli teknenin kaptanı olan sanığın, av yasağı zamanında trol ile avlanırken sahil güvenlik botunu görüp, trol takımını keserek denize bıraktığı, güvertedeki mezgitleri kürekle denize atarak kaçtığı anlaşılmaktadır.

Yasak avlanma yapan balıkçıların, el konulmasını engellemek için trol ağlarını keserek denize geçici olarak bıraktıkları, mali açıdan değeri yüksek olan ağları, daha sonra denizden çıkartarak kullandıkları bilinen bir gerçektir. Denize atılan trol takımının, kısa bir süre sonra geri alınması ve deniz dibinde kalıcı olmaması karşısında, alıcı ortam olan denize zarar verildiğinden bahsedilemeyeceği gibi zarar ihtimali de bulunmamaktadır. Açıklanan gerekçelerle sanığın beraati yerine mahkûmiyetine karar verilmesi hukuka aykırıdır.

IV – Sonuç ve Karar

Sanık Z.. K..’nin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 24.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7049, Karar No: 2023/42, Tarih: 09.01.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/7049 E.  ,  2023/42 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Amasya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.09.2019 tarihli ve 2018/590 Esas, 2019/440 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 81 inci maddesinin birinci fıkrası, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 53 üncü maddesi uyarınca hak yoksunluğuna karar verilmiştir.

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 04.06.2020 tarihli ve 2019/4270 Esas, 2020/1138 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri

1. Sanığın öldürme kastıyla hareket etmediği dikkate alınmadığından suç vasfının hatalı belirlendiğine,

2. Sanık hakkında meşru savunma koşullarının varlığına,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri

1. Sanığın öldürme kastıyla hareket etmediği dikkate alınmadığından suç vasfının hatalı belirlendiğine,

2. Sanık hakkında meşru savunma koşullarının varlığına,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Katılan ile temyiz dışı katılan sanık ...'in eşcinsel içerikli bir sosyal paylaşım sitesi üzerinden tanışarak gönül ilişkisi yaşamaya başladıkları, bir süre sonra ...'in katılandan ayrılarak sanık ... ile arkadaşlık etmeye başladığı ancak katılanın bu durumu kabullenemeyerek ... ile irtibata geçmeye ve sanığa ulaşmaya çalıştığı, olay öncesinde ...'e Facebook isimli sosyal paylaşım sitesi üzerinden "Ama sinana veriyorsun, akşama adına korku senin akşam görüşürüz.'', ''Sinkaf ederim'' şeklinde mesajlar gönderdiği ayrıca 21.02.2016 tarihinde yapmış olduğu telefon görüşmesine ilişkin ses kayıtlarında da anlaşıldığı üzere katılanın ...'e; "... annen öğrenecek baban öğrenecek herşey herşey ortaya çıkacak benim hayatım karardı, seninki de kararır, sinir etme oğlum adam, ... istersen ananın a... gir, sen intihar etmezsen ben seni vururum, benim hayatımı bitireni ben bitiririm oğlum, daha ben ...'ı bulacam, boğazını sıkacam tavuk boğazlar gibi" şeklinde tehdit ve hakaret içerikli sözler söylediği, ...'in de katılanın haksız eylemlerine kayıtsız kalamayarak görüşme isteğini kabul ettiği, temyiz dışı sanık ..., temyiz dışı suça sürüklenen çocuk ... ve sanık ...'ın, ... ile birlikte buluşma yerine gittikleri, ilk aşamada kavgaya dahil olmayan sanık ...'ın, olay yerinde araç içinde beklediği, ... ve katılanın birbirlerini tekme ve yumrukla darp ettikleri, temyiz dışı suça sürüklenen çocuk ve sanık ...'ın da ...'in yanında kavgaya dahil olduğu, bir süre sonra tarafların ayrılarak katılanın kendi aracına doğru gittiği, ... ve...'ın olay yerinden kaçtığı, ...'in de ...'a doğru hızla ilerlediği, sanık ...'ın, ...'in

kendisine doğru geldiğini görmesi üzerine aracından temin ettiği pompalı tüfek ile hedef gözeterek katılana doğru 4 kez ateş ettiği, atışlardan bir tanesinin katılana isabet ederek batında, sağ bacak diz altından basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek ve hayatî tehlike geçirmesine sebep olacak şekilde yaraladığı, katılan ile ...'in buluşacağını öğrenmesi üzerine olay yerine suçta kullandığı pompalı tüfek ile giderek katılana etkili mesafeden kendi beyanı ile de sabit olduğu üzere dört kez ateş eden sanığın, eylemine bağlı ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu anlaşılmakla hakkında 5237 sayılı Kanun'un 81 inci maddesinin birinci fıkrası ve 35 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kasten öldürmeye teşebbüs suçundan hüküm tesis edildiği anlaşılmıştır.