muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/7022, Karar No: 2021/7082, Tarih: 13.12.2021

**11. Hukuk Dairesi         2020/7022 E.  ,  2021/7082 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 18. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 16.06.2020 tarih ve 2018/431 E. -2020/247 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, dava dışı sigortalı ...Turistik Tesisleri Titreyengöl Otelcilik A.Ş.’i cihazlarının, 23/08/2012 tarihinde meydana gelen voltaj dalgalanması sebebiyle hasarlandığını, hasar nedeniyle 14/09/2012 tarihinde 3.328 USD hasar tazminatının zarar gören sigortalıya ödendiğini, davalının üzerine düşen yükümlülüğü yerine getirmediğini, gerekli dikkat ve özeni göstermeyerek hasarın meydana gelmesine sebebiyet verdiğini, hasar bedelinin tahsili amacıyla İstanbul 29.İcra Müdürlüğünün 2013/19649 sayılı dosyası ile geçilen takibe davalının haksız olarak itiraz ettiğini ileri sürerek itirazın iptaline, takibin devamına ve % 20'den az olmamak üzere inkar tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının talebinin haksız ve mesnetsiz olduğunu, meydana gelen hasarın voltaj dalgalanmalarından kaynaklanması halinde aynı saha içerisinde bulunan binlerce abonede de aynı şikayetlerin olması gerektiğini, 186 arıza ihbar hattına bakıldığında davaya konu olayın yaşandığı gün bir arıza ihbarının olmadığını, sorunun abonenin kendi tesisatından kaynaklandığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, Dairemizin bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre; davalı şirket, bölgede elektrik enerjisinin dağıtımını yerine getirmekte olup, bu faaliyet, varlığı ve niteliği itibariyle bir tehlike ve dolayısı ile zarar ihtimali taşıdığından, davalı şirketin sorumluluğu, bir sebep sorumluluğu olan kusursuz (objektif) sorumluluğu olmakla, dava konusu hasarın birçok nedenden ötürü meydana gelebileceği, bu hasarın meydana gelmesinde, davacının sigortalısının sorumluluk alanındaki tesisattan mı yoksa davalının mı faaliyetinden kaynaklandığının tam olarak tespit edilemediği, alınan bilirkişi raporlarında da hasar nedenin tespit edilemediği ancak, davalının sorumluluğunun varsayımsal olarak kabul edildiğinden zarar ile davalının eylemleri arasındaki illiyet bağı, davacı tarafından tam olarak ispat edilemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 4,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 13/12/2021 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ

Bilirkişi raporlarında arızanın elektrik akımıyla bağlantılı olduğu belirtildiği gibi, davalı cevabı yazısında da bölgede ki elektrik hatlarında arıza olduğu belirtilmiştir. Bu durumda sigortalı bina malikinin müterafik kusuru olup olmadığı belirlenip sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, davanın tümden reddine karar verilmesi doğru olmadığından, kararın bozulması gerektiği görüşünde olduğumdan sayın çoğunluğun onama yönündeki görüşüne katılmamaktayım. 13.12.2021
Yargıtay — Esas No: 2016/6896, Karar No: 2016/5435, Tarih: 21.06.2016

**21. Ceza Dairesi         2016/6896 E.  ,  2016/5435 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Beraat

............................ortağı ve müdürü olan sanığın, 2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenlediği iddia edilen somut olayda; 16.05.2008 tarih ve 2008-770/47 sayılı vergi tekniği raporunda, şirket müdürü ve diğer ortağının adreslerinde bulunamadığı, iş yeri yoklamalarında iş yerinin kapalı olduğu, vergi beyannamelerinin farklı merkezlerden posta yoluyla gönderildiği, 2005-2006 yılları için ... ve ..formlarının verilmediği, sanığın ortağı ve yetkilisi olduğu başka şirketler hakkında sahte fatura düzenlendiği iddiasıyla inceleme yapıldığı, şirketin bastırdığı irsaliyeli faturaların 17.05.2005 tarihinde teslim alınmasına rağmen 2005-Nisan dönemi için geçmişe dayalı belge düzenlendiği tespitlerine yer verilmesi karşısında, sanığın ortağı ve yetkilisi olduğu tespit edilen şirketler hakkında inceleme yapılıp yapılmadığı araştırılıp, yapılmış ise düzenlenen vergi inceleme ve sair raporların onaylı suretleri getirtilerek incelenmesi, kamu davası açılıp açılmadığının sorulması, açıldığının tespiti halinde dava dosyalarının celp edilerek ayrıntılı özetinin tutanağa geçirilmesi, bu davayı ilgilendiren bilgi ve belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya konulması, 2005 ve 2006 yılı beyannameleri ve varsa eklerinin ilgili vergi dairesinden istenilip kim veya kimler tarafından verildiğinin belirlenmesi, anılan şirket tarafından düzenlenen faturaları kullandığı tespit edilen şirket bulunup bulunmadığı da araştırılarak toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilip sonucuna göre hukuki durumun tayin ve takdiri gerekirken, eksik inceleme ve yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 21.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2751, Karar No: 2017/12030, Tarih: 25.12.2017

**17. Hukuk Dairesi         2017/2751 E.  ,  2017/12030 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki trafik kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili; 17.10.2010 tarihinde davalıların işleteni, sürücüsü ve ZMSS poliçesi ile sigortacısı oldukları aracın davacı ...'ın eşi ve küçük ...'ın babası olan sürücü ...'ın sürücüsü olduğu araca çarparak ...'ın ölümüne sebebiyet verdiğini belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 20.000 TL'şer maddi ve manevi tazminatın davalılardan (... Sigorta A.Ş. maddi tazminattan sorumlu olmak üzere) kaza tarihi olan 17/10/2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davacı vekili; 04.02.2014 tarihli ıslah dilekçesi ile dava değerini davacı ... için 158.209,04 TL ve davacı ... için 31.795,17 TL olarak ıslah etmiştir.

Davalı ... vekili; kazanın oluşumunda kusurları olduğu iddiasını kabul etmediklerini, kanındaki alkol oranının güvenli araç kullanmasını etkilemediğini, davacıların talep ettikleri tazminatın miktarlarının fahiş olduğunu ve kaza nedeniyle davacılara bağlanan dul ve yetim aylığının tazminattan mahsubu gerektiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ...Ş. vekili; sorumluluklarının sigortalısının kusuru oranında ve poliçe limiti ile sınırlı olduğunu ve davacıların kaza sebebiyle elde ettiği gelir ile tazminatların mahsubu gerektiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, maddi tazminata yönelik davanın kabulü ile davacı ... için 158.209,04 TL ve davacı ... için 31.795,17 TL destekten yoksun kalma tazminatının kaza tarihi olan 17/10/2010 tarihinden itibaren (davalı ... şirketi yönünden dava tarihinden itibaren) işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılar ... ve ... Sigorta A.Ş.'den (... Sigorta A.Ş. poliçe limiti ile sınırlı olmak üzere) tahsiline, davacı ... için 31.795,17 TL destekten yoksun kalma tazminatının kaza tarihi olan 17/10/2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ...'dan tahsiline; davacı ... için 20.000 TL ve davacı ... için 5.000 TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 17/10/2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ...'dan tahsiline karar verilmiş; hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, özellikle ceza dosyası içerisinde bulunan oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporlarında belirtilen kusur oranının tazminat hesabına esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına; oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen maddi tazminata ilişkin hesaplamanın (2 ve 3 nolu bentler hariç olmak üzere) hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına; ayrıca manevi tazminatın takdirinde 818 sayılı BK 47.maddesindeki ( TBK'nun 56. md) özel haller dikkate alınarak hak ve nesafet kuralları çerçevesinde hüküm kurulmuş olmasına göre davalı ... vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatı ve manevi tazminat talebine ilişkindir.

Davacı taraf, trafik kazası sonucu desteğin öldüğünü ileri sürerek destekten yoksun kalma tazminatı talep etmiş, buna göre de aktüer bilirkişi tarafından hazırlanan 02.12.2013 tarihli bilirkişi raporunda TRH 2010 Yılı Yaşam Tablosu dikkate alınarak davacıların ve ölen desteğin kaza tarihinden sonraki muhtemel yaşam süresi belirlenerek hesaplama yapılmış olup mahkemece bu rapor hükme esas alınmıştır.

Yargıtay yerleşik uygulamalarına göre desteğin ve destek ihtiyacı olanların muhtemel yaşam süreleri belirlenirken ... ... yaşam tablosu esas alınmalıdır. Bu bakımdan tazminat esaslarına uygun olmayan yaşam süresine göre yapılan hesaplamanın hükme esas alınarak yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş kararın bozulması gerekmiştir.

3- Davacı ..., trafik kazasında eşinin ölümü ile 35 yaşında 1 çocuklu olarak dul kalmıştır. Mahkeme, davacının %2 evlenme şansı olacağını kabul eden bilirkişi raporunu esas alarak hüküm kurmuştur. Davacının kaza tarihindeki yaşı 35 olup, AYİM tablosuna göre %17 evlenme şansına sahiptir ve bu oranlardan, 18 yaşından küçük her çocuk için %5 indirim yapılacaktır. O halde, davacının 18 yaşından küçük 1 çocuğu için % 5 indirim yapıldığında davacının evlenme şansının %12 olarak belirlenmesi, bu doğrultuda hesap yapılması gerekirken evlenme ihtimalini %2 olarak kabul edip hesaplama yapan bilirkişi raporuna dayanarak karar verilmesi hatalı bulunmuştur.

Mahkemece, yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda bilirkişiden ek rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu üzere hüküm tesisi isabetli değildir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı ... vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine; (2) ve (3) nolu bentlerde açıklanan nedenlerle, davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı ...'a geri verilmesine 25.12.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/25004, Karar No: 2014/13282, Tarih: 01.04.2014

**3. Ceza Dairesi         2013/25004 E.  ,  2014/13282 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine; Ancak;

1) Katılanın soruşturma aşamasında olayı bizzat gördüğünün beyan ettiği Şenol Kaya'nın beyanları tespit edilmeden eksik soruşturma ile hüküm kurulması,

2)5237 sayılı TCK'nin 50/6. maddesi seçenek tedbirlere uyulmaması halinde yapılacak uygulamayı düzenlemiş olup, seçenek yaptırım olan adli para cezasının yerine getirilmemesi halinde 5275 sayılı Kanununu 106/3. maddesi ile uygulama yapılacağı, seçenek tedbirlerin yasal süresi yerine getirilmeye başlanmaması ya da başlandığı halde devam edilmemesi halinde TCK'nin 50/6. maddesi uyarınca hükmü veren mahkemece hapis cezasının kısmen ya da tamamen infazına dair bir karar verileceği, adli para cezasının yerine getirilmemesi halinde ise 5275 sayılı Kanunun 106/3. maddesi gereğince Cumhuriyet savcısı tarafından hapis cezasına çevrileceği gözetilmeksizin, hükmedilen hapis cezası adli para cezasına çevrilen sanığa TCK'nin 50/6. maddesine göre ihtarat yaparak infazı kısıtlayacak şekilde hüküm kurulması,

3) Sanık hakkında hükmedilen 11 ay 7 gün hapis cezasının 5237 sayılı TCK'nin 50/1-a maddesine göre adli para cezasına çevrilirken 337 tam gün adli para cezası yerine 150 tam gün adli para cezasına çevrilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın ve o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun BOZULMASINA, 01/04/2014 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/229, Karar No: 2020/1296, Tarih: 16.03.2020

**16. Hukuk Dairesi         2020/229 E.  ,  2020/1296 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; "yapılan araştırma ve incelemenin yetersiz olduğu belirtilerek, öncelikle denetime veri teşkil edecek eski tarihli hava fotoğrafları, uydu fotoğrafları, ortofoto, tesis kadastrosu haritası, varsa bu haritada değişiklik yapan ifraz haritaları, mahkeme ilamları ve eki olan haritalar, varsa uygulama kadastrosu sırasında yararlanılan diğer haritalar gibi bilgi ve belgelerin toplanması, bundan sonra mahallinde, yerel bilirkişiler, taraf tanıkları ve harita mühendisi fen bilirkişisinin katılımı ile keşif yapılması; keşif sırasında yerel bilirkişi ve tanıklardan, tesis kadastrosu sırasında da zeminde mevcut olan sabit sınır ya da yapılar bulunup bulunmadığı sorularak varsa yerlerinin fen bilirkişisine işaretlettirilmesi, fen bilirkişisinden uygulama kadastrosuna esas teşkil eden bilgi ve belgeler ile bilirkişi ve tanık anlatımlarından yararlanarak uygulama kadastrosunun denetlemesinin istenmesi, fen bilirkişi raporunda, tesis kadastrosunun hangi yöntem ve tekniklerle yapıldığı, uygulanan yöntemlerin hata paylarının ne olduğu, üretilen haritaların zeminle uyumsuz bulunması halinde farklılığın nereden ve hangi sebeplerden kaynaklandığı, uygulama kadastrosu sonucu tespit edilen yeni sınırların yönetmelik hükümlerine uygun olarak tespit edilip edilmediği, uygulama kadastrosunda hata yapılmış ise doğru sınır ve haritanın nasıl olması gerektiği gibi hususlar ve "ada raporu" ile "uygulama tutanağı ve haritasını" irdeler şekilde, teknik ve bilimsel verilere dayalı ayrıntıların yer alması; ayrıca birincisi, eski tarihli hava fotoğrafları, uydu fotoğrafları ve ortofoto üzerinde tesis kadastrosuna ait harita ile uygulama haritasını ada bazında, ikincisi çekişmeli taşınmazlar ve komşularını kapsar bazda ve üçüncüsü ise tesis kadastrosu haritası ile çekişmeli taşınmazların zeminini çakıştırır bazda en az üçer adet harita düzenlenmesi ve uygulama haritasında yanlışlık varsa, doğru sınırları gösterir harita tanzim edilmesinin istenmesi, bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda 113 ada 5 parsel sayılı taşınmaza yönelik davanın reddine, taşınmazın uygulama kadastrosu gibi tesciline, 113 ada 4 ve 8 parsel sayılı taşınmazların uygulama kadastrosu tespitlerinin iptaline, teknik bilirkişilerin 11.07.2019 tarihli raporun 11 sayılı ekindeki krokide (A) harfi ile gösterilen 273,64 metrekarelik bölümünün 113 ada 8 parsel sayılı taşınmazdan ifrazı ile 113 ada 4 parsele eklenmesine, böylece 113 ada 4 parsel sayılı taşınmazın 2.677,80 metrekare, 113 ada 8 parsel sayılı taşınmazın ise 2.747,94 metrekare yüzölçümü ile tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, mahkemece hükmüne uyulan bozma kararında açıklandığı gibi işlem yapılıp sonucuna göre hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye temyiz karar harcının temyiz edenden alınmasına,

yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 16.03.2020 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/23970, Karar No: 2023/9287, Tarih: 14.03.2023

**6. Ceza Dairesi         2021/23970 E.  ,  2023/9287 K.**

**"İçtihat Metni"**

İSTİNAF SONRASI TEMYİZ

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/1725 E., 2018/2394 K.

SUÇ : Nitelikli yağma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Cumhuriyet Başsavcılığının 07.02.2018 tarihli, 2018/4023 soruşturma No.lu iddianamesiyle sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 149 uncu maddesinin birinci fıkrası, (a) bendi, 53 ve 63 üncü maddeleri gereğince cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. ... 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.03.2018 tarihli ve 2018/108 Esas, 2018/77 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli yağma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 168 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 53 ve 63 üncü maddesi uyarınca 5 yıl 6 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mahsuba karar verilmiştir.

3. ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 06.12.2018 tarihli ve 2018/1725 Esas, 2018/2394 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

4. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca hükmün onanması görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası

Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri,

1. Sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine,

2. Sanık tarafından gerçekleştirilen fiillerin yağma suçunun unsurlarını oluşturmadığına,

3. Olayda bıçak kullanılmadığına, bıçak kullanıldığına dair delil olmadığına,

4. Daha az cezayı gerektiren hallerin değerlendirilmediğine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri,

1. Sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine,

2. Sanık tarafından gerçekleştirilen fiillerin yağma suçunun unsurlarını oluşturmadığına,

3. Olayda bıçak kullanılmadığına, bıçak kullanıldığına dair delil olmadığına,

4. Daha az cezayı gerektiren hallerin değerlendirilmediğine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. İlk derece Mahkemesince, olay tarihinde sanık ... 'in mağdur ... 'nin telefonunu aldığı ve sonrasında geri vermediği hususu sabit görülmüş, mağdurun olayın sıcağı sıcağına kolluktaki "telefonu istediği sırada bıçak çektiği, sustalı olduğunu anladığı bıçağı açmadığını belirttiği sonrasında arkasından koştuğu sanığın kendisine aynı şekilde açılmamış halde sustalı bıçağı göstererek kaybolmasını söylediği" beyanının dosya kapsamına uygun ve doğru olduğu bu beyana üstünlük tanınması gerektiği mahkemedeki "sanığın peşinden gittiği sırada kendisine kaybol dediği bu sebeple peşinden gitmediği yine sanığın eline cebine attığı bu şekilde korktuğu " şeklindeki beyanlarının sanığın daha az ceza almasına yönelik koruma amaçlı olduğu değerlendirilmiş, sanığın bıçak göstermek sureti ile müştekiyi tehdit ederek telefonunu aldığı bu şekilde silah kullanarak yağma suçunu işlediği kabul edilerek cezalandırılmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

2. Mağdur sanığı teşhis etmiştir.

3. Sanık mağdurun telefonunu aldığını ikrar etmiş ancak olayda bıçak kullanmadığını beyan etmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen Olay ve Olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Suça konu telefonun suç tarihindeki değeri tespit edilip sonucuna göre sanık hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, değer azlığına ilişkin 5237 sayılı Kanun'un 150 nci maddesinin ikinci fıkrasının uygulanıp uygulanmayacağının düşünülmemesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.03.2018 tarihli ve 2018/108 Esas, 2018/77 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 7. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

14.03.2023 tarihinde karar verildi.