muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/10199, Karar No: 2007/6015, Tarih: 12.07.2007

3. Ceza Dairesi 2006/10199 E., 2007/6015 K.

**3. Ceza Dairesi 2006/10199 E., 2007/6015 K.**

**- AĞAÇ BOĞMAK**- 6831 S. ORMAN KANUNU [ Madde 91 ]

**"İçtihat Metni"**

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak, gereği görüşülüp düşünüldü:

Suç konusu ağaçların sanık tarafından boğularak hayatiyetlerini kay

betmeleri nedeniyle 6831 sayılı Yasa'nm 91/4. maddesinin uygulanmış ol

masına göre, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiş, sair iti

razlar yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Sanığın yapacak nitelikte orta kuturları 20 cm küçük 9-13 cm olan kestane ağaçlarını boğarak hayatiyetlerini kaybetmelerine sebebiyet verdiği suç saptama tutanağı içeriği, keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporları, dosyadaki bilgi ve belgelerden anlaşılmasına göre; boğulan ağaçlar nedeniyle öncelikle 6831 sayılı Yasa'nm 91/1. madde ve fıkrasının birinci cümlesiyle temel ceza belirlenip, suça konu ağaçların boğulması nedeniyle aynı maddenin 4. fıkrasıyla belirlenen temel ceza beş misli artırılıp, aynı maddenin son fıkrası ile de iki misli artırım sonucu sanık hakkında ceza uygulamasına gidilmesi gerekirken, olayda uygulama yeri olmayan 91/1. madde ve fıkrasının ikinci cümlesinin de tatbiki suretiyle sanığa fazla cezaya hükmedilmesi,

2-Kabule göre de:

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nda nispi para cezalarının öngörülmeyip gün adli para cezasının öngörüldüğü, bu itibarla nispi para cezalarının tayininde emvalin miktarı ile 6831 sayılı Orman Kanunu'nun 91/1-2. mad

delerindeki para cezasının çarpımı sonucunda bulunan sonuç cezanın 1 YTL/nin altında kalıp 5335 sayılı Kanun ile Türkiye Cumhuriyeti Devletinin Para Birimi Hakkındaki 5083 sayılı Kanun'un 2. maddesinde yapılan değişiklik uyarınca 1 YTL'nin altında kalan para cezaları hesaba alınmayacağından para cezası tayininin usul ve yasaya aykırı bulunduğunun gözetilmemesi,

3- Hüküm tarihi itibariyle geçerli bulunan harç tarifesine aykırı olarak

nispi harcın eksik tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdahil idare vekili ile Üst C.Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan bozma üzerine yapılan inceleme sonunda hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi (BO

ZULMASINA), 12.07.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/2334, Karar No: 2010/4314, Tarih: 08.03.2010

**2. Hukuk Dairesi         2009/2334 E.  ,  2010/4314 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Türkoğlu Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :11.9.2008
Yargıtay — Esas No: 2015/6956, Karar No: 2016/1838, Tarih: 23.02.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/6956 E.  ,  2016/1838 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Bilişim sistemleri banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Sanıklar ayrı ayrı:

1-TCK'nın 158/1-f-son, 52/2, 53/1 maddeleri gereğince 3 yıl hapis ve 16540 TL adli para cezası, hak yoksunluğu,

2-TCK'nın 204/1, 53/1 maddeleri gereğince 2 yıl hapis cezası, hak yoksunluğu

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...'in sahibi olduğu şirkette gayri resmi ortak olan ...'ün katılanla yaptığı ticari iş karşılığı yaptırmış olduğu ürünlere istinaden çek keşide etme yetkisinin bulunmamasına rağmen çeki şirket ismine keşide edip imzalayarak katılana verdiği, çek bedelinin ödenmemesi üzerine, dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarının oluştuğu iddia olunan olayda;

Sanıklardan ...'ün zaman zaman çekleri şirketin resmi yetkilisi sanık ...'nin bilgisi dahilinde yerine imzaladığını savunması, tanık ...'in beyanında şirket kaşesi altına ...'ün imza atarak kendisine çek verip bu çekin ödenmedeğini belirtmesi karşısında; gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından; öncelikle ...'ün şirket kaşesi altında imzalayarak keşide ettiği çeklerin bulunup bulunmadığı, bu çeklerle ilgili ödeme yapılıp yapılmadığı banka kayıtlarından araştırılması, varsa bu çeklerin keşideci şirket tarafından hamillerine ödenip ödenmediğinin tespit edilerek, bu konuda gerekirse bilirkişi incelemesi yaptırılması ve toplanan tüm delillerin sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdirinin gerektiği gözetilmeden eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 23.02.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11231, Karar No: 2011/20870, Tarih: 12.12.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/11231 E.  ,  2011/20870 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri yönünden verilen dilekçelerle istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü: - K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Mahkemece bilirkişi incelemeleri yaptırılmıştır. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi yöntem bakımından doğrudur.

Bu nedenle davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

Davalı vekilinin temyizine gelince;

Hükme esas alınan raporda; emsal alınan taşınmaz ile dava konusu taşınmazın Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerlerinin karşılaştırılmasında taşınmaz emsalden daha değerli olmasına rağmen bilirkişi kurulunca taşınmazın emsalden değersiz olduğu kabul edilerek değerlendirme yapıldığından rapor hüküm kurmaya yeterli ve inandırıcı değildir.

Bu nedenle taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalılardan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, davacı idare harçtan bağışık olduğundan harç alınmamasına, 12.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/16923, Karar No: 2019/19857, Tarih: 27.02.2019

**7. Ceza Dairesi         2018/16923 E.  ,  2019/19857 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1- Dava konusu kaçak eşyanın 5607 sayılı Yasanın 13/1. maddesi delaletiyle TCK'nun 54/4. maddesi gereğince müsaderesi gerekirken yazılı şekilde imhasına karar verilmesi,

2- Suç tarihi itibariyle suçtan zarar gören ve katılmasına karar verilen...İdaresi lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken dilekçe yazım ücretine hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi uyarınca;

1- İmhaya ilişkin kısım çıkarılarak yerine ''Suça konu kaçak eşyanın 5607 sayılı Yasanın 13/1. maddesi delaletiyle TCK'nun 54/4. maddesi gereğince müsaderesine'' ibaresinin eklenmesi,

2- Hükümden dilekçe yazım ücretine ilişkin kısmın çıkarılması ve yerine “Katılan ... İdaresi kendini vekille temsil ettirdiğinden hüküm tarihinde yürürlükte olan A.A.Ü.T. uyarınca maktu 1.800,00 TL vekalet ücretinin sanıktan tahsili ile katılana verilmesine” ifadesinin eklenmesi, ve sair kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 27.02.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12060, Karar No: 2018/10850, Tarih: 31.05.2018

**1. Hukuk Dairesi         2015/12060 E.  ,  2018/10850 K.**

**"İçtihat Metni"**

....

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı vekili, 1958 yılında yapılan tapulama çalışması ile ...... kişiliği adına “bayram yeri” vasfı ile tespit edilen 445 parsel sayılı taşınmazın, davalı belediyenin 14/11/2006 tarih 727 sayılı meclis kararıyla ve 5393 sayılı Belediye Kanununun 79. maddesine dayanılarak belediye adına yolsuz şekilde tescil edildiğini, bu taşınmazın ifrazı ile dava konusu 4281 parsel sayılı taşınmazın oluştuğunu, anılan kanun maddesine göre belediyelere mülkiyet hakkı verilmeyip yalnızca tasarruf hakkı verildiğini, bu vasıftaki yerlerin imar planı kapsamına alınmasıyla TMK 999. maddesinde belirtilen tescili gereken ayni hak doğmuş olacağından tapuda hazine adına tescili gerektiğini, 4281 parsel sayılı taşınmazın 18.000 m2’lik kısmının davalı belediyenin tahsisi ile okul olarak kullanıldığını ileri sürerek dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile Hazine adına tescilini istemiştir.

Davalı vekili, tescile dayanak idari kararın halen geçerliliğini koruduğunu, esasen de idari kararın hukuka uygun olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava konusu taşınmazın davalı belediye adına tesciline esas teşkil eden idari kararın iptal edilmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla, Tetkik Hakimi ...’un raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp , düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davacının yerinde bulunmayan temyiz itirazının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince Hazineden harç alınmasına yer olmadığına

31.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17065, Karar No: 2017/8223, Tarih: 29.05.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/17065 E.  ,  2017/8223 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TİCARET)MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı ve feri müdahil vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili; davalı kurumun, elektrik abonesi olan davacı şirketten düzenlediği faturalar ile hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak bedeli tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, şimdilik 5.000 TL kayıp kaçak bedelinin dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş; 16.02.2016 tarihli dilekçesi ile de talebini 52.885,57 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı vekili; istirdadı istenilen bedelin doğrudan dağıtım şirketlerine aktarıldığını ve kendilerinin bu bedelden sorumlu olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davanın kabulü ile 52.885,57.-TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm davalı ve feri müdahil tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 Karar Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının ... Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde ... tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin ...'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru

../..

-2-

olduğu, ... kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

../..

-2-

olduğu, ... kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 tarih ve 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren (geçmişe etkili) 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde ...'nun Kanundaki yetkileri genişletilerek, yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan ... kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak bedeli ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenine göre, davalının ve davalı yanında temyiz talebinde bulunan feri müdahilin diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenine göre, davalının ve davalı yanında temyiz talebinde bulunan feri müdahilin diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK'nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenle davalının ve davalı yanında temyiz talebinde bulunan feri müdahilin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 29.05.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5167, Karar No: 2018/14360, Tarih: 26.06.2018

**8. Hukuk Dairesi         2016/5167 E.  ,  2018/14360 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali ve Tescil, Katkı PAYI ve Katılma Alacağı

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine karar verilmiş olup hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı ... vekili, evlilik birliği içinde edinilen dava dilekçesinde sayılan beş kalem malvarlığı nedeniyle 15.000,00 TL alacağın davalının alınarak davacıya verilmesini talep ve dava etmiştir. Davacı vekili 09.07.2014 tarihli dilekçesi ile talep miktarını artırarak toplam 74.446,25 TL alacağın tahsilini talep etmiştir.

Davalı ... vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulü ile, ... İlçesi ... köyü ... mevkii 257 Ada 3 parsel nolu taşınmaz nedeni 24.646,25 TL, ... ili ... ilçesi ... mahallesi ... mevkii 599 Ada 1 parsel 9. Kat 37 nolu mesken nedeni ile 50.000 TL ile ... plaka sayılı araç nedeni ile 11.500 TL olmak üzere toplam 85.946,25 TL alacağın tahsiline, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir. Hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1. Hakim, tarafların talep sonucu ile bağlı olup, kararında taleplerin herbiri hakkında verilen hükmü gösermesi gerekir (HMK m. 26; 297/2).

Tüm dosya kapsamı birlikte incelendiğinde davacı taraf, dava dilekçesi ile fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 15.000,00 TL harca esas değer gösterilmek suretiyle dilekçede belirtilen beş kalem malvarlığı nedeni ile alacağın tahsiline karar verilmesini istemiş, ıslah dilekçesinde de beş kalem malvarlığı nedeni talebini ayrı ayrı belirtmeden talep miktarını artırarak toplam 74.446,25 TL alacağın tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Öncelikle, dava dilekçesinde davacının alacak talebinin hangi kalem için ne kadar olduğu açıklanmamıştır. Mahkemece davacının talepleri açık olmadığı halde açıklatma da yapılmamıştır. Bu durumda öncelikle mahkemece yapılacak iş, 6100 sayılı HMK'nun 31. maddesindeki hakimin davayı aydınlatma ödevi çerçevesinde davacıya talep ettiği alacak kalemlerinin her biri yönünden talep ettiği alacak miktarını ayrı ayrı açıklattırılması gerekir. Davacı taraf talebini açıklamaz ise, bu durumda her bir kalem için eşit alacak talebinde bulunulduğunun kabulü gerekir.

Ayrıca, ıslah dilekçesinde toplam 74.446,25 TL alacağın tahsiline karar verilmesi talep edilmesine rağmen mahkemece talep aşılarak toplam 85.946,25 TL alacağın tahsiline karar verilmesi de usul ve yasaya aykırı olmuştur.

2. Davalının esasa yönelik temyiz itirazlarının incelemesine gelince;

Ayrıca, ıslah dilekçesinde toplam 74.446,25 TL alacağın tahsiline karar verilmesi talep edilmesine rağmen mahkemece talep aşılarak toplam 85.946,25 TL alacağın tahsiline karar verilmesi de usul ve yasaya aykırı olmuştur.

2. Davalının esasa yönelik temyiz itirazlarının incelemesine gelince;

Tüm dosya kapsamı birlikte incelendiğinde; tasfiyeye konu ... İlçesi ... köyü ... mevkii 257 Ada 3 parsel nolu taşınmaz ve ... ili ... ilçesi ... mahallesi ... mevkii 599 Ada 1 parsel 9. Kat 37 nolu meskenin edinilmiş mal kabul edilerek davalının itirazları dikkate alınmadan alacağın hesaplandığı anlaşılmaktadır. O halde mahkemece, tasfiyeye konu ... İlçesi ... köyü ... mevkii 257 Ada 3 parsel nolu taşınmaz ve ... ili ... ilçesi ... mahallesi ... mevkii 599 Ada 1 parsel 9. Kat 37 nolu mesken üzerine konulan hacize ilişkin ... . İcra Müdürlüğü’nün 2008/12834 takip sayılı dosyası ile davalı eş aleyhine başlatılan takip dosyası getirtilerek icra takip tarihi, takibin süreci, haciz tarihi ve mal rejiminin sona erdiği tarih (boşanma dava tarihi), takibe konu alacağın sebebi araştırılıp belirlenerek, TMK 229. maddesindeki koşullarının gerçekleşip gerçekleşmeyeceği tartışılarak bir karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ile karar verilmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarda gösterilen sebeplerle 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3.maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenlerine göre davalının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 26.06.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/811, Karar No: 2019/2699, Tarih: 08.04.2019

**11. Hukuk Dairesi         2018/811 E.  ,  2019/2699 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Adana 1. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 07.12.2017 tarih ve 2017/558-2017/998 sayılı ek kararın Yargıtayca incelenmesinin davacı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin Suriye vatandaşı olup, davalı şirket ile arasındaki ihtilaftan dolayı Suriye Mahkemeleri’nde dava açtığını, nihai olarak Suriye Yargıtay Mahkemesi 3. Odası tarafından 2006 yılı 5460 E, 4270 K sayılı ilamı ile karar verilip, kararın kesinleştiğini ileri sürerek, Suriye Yargıtay 3. Odası 5640 Esas, 4270 Karar 11.12.2006 günlü yabancı mahkeme kararının tenfizine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, tenfizi istenilen kararın kesinleşmediğini, Suriye ile Türkiye arasında mütekabiliyet anlaşması olmadığı gibi fiili uygulamanın da bulunmadığını, verilen kararın dolandırıcılık ile alınıp Türk kamu düzenine aykırı olduğunu belirterek, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın reddine dair karar davacı vekili tarafından 24.11.2017 tarihinde temyiz edilmiş, bu kez 07.12.2017 tarihli ek karar ile temyiz istemi süresinde olmadığından, temyiz isteminin süre yönünden reddine karar verilmiştir.

Ek kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, ek karara yönelik davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, ek karara yönelik davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan 07.12.2017 tarihli ek kararın ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 13,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 08/04/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.