muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/19728, Karar No: 2014/14917, Tarih: 09.12.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/19728 E.  ,  2014/14917 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında ... Köyü çalışma alanında bulunan 146 ada ... parsel sayılı 32,98 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, irsen intikal, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle ... ... adına tespit edilmiştir. Davacı ... taşınmazın köy meydanı olduğunu öne sürerek dava açmıştır. Yargılama sırasında davacı ... ile davalı ... ... vefat ettiğinden, mirasçıları davaya dahil edilmişlerdir. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine, çekişmeli 146 ada ... parsel sayılı taşınmazın tespit gibi davalı ... ... adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı ... mirasçısı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, çekişmeli taşınmazın köy meydanı olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece davanın esastan reddine karar verilmiştir. Ne var ki; köy meydanı için şahısların dava açma hakkı yoktur, bu hak Hazine ve köy tüzel kişiliğine aittir. Somut olayda Hazine veya köy tüzel kişiliği tarafından usulüne uygun olarak açılmış bir dava bulunmadığı gibi, yine Hazine ve köy tüzel kişiliği tarafından yöntemince davaya katılma durumu da söz konusu değildir. Bu durumda davacının aktif husumetinin bulunmaması nedeniyle davanın usulden reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçelerle esastan reddine karar verilmesi isabetsiz ise de; verilen karar sonucu itibariyle doğru olduğundan, hükmün gerekçesinin açıklanan şekilde DÜZELTİLMESİ suretiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye temyiz karar harcının temyiz edenden alınmasına,

09.....2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/29399, Karar No: 2019/12178, Tarih: 20.06.2019

**5. Hukuk Dairesi         2017/29399 E.  ,  2019/12178 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi ... Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atmadan kaynaklanan alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı davalı idare vekilinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesinin 14. Hukuk Dairesince istinaf isteminin kabulü ile HMK'nun 353/1-b-3 maddesi uyarınca esas hakkında yeniden karar verilmesine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi, davacı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atmadan kaynaklanan alacak istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davalı idare vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesince kabulü ile HMK’nun 353/1-b-3 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında karar verilmiş olup; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; ilk derece mahkemesince verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile ... 15. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2015/162- 2016/481 E/K. sayılı kararının kaldırılarak, davacı alacaklının uzlaşma tutanağını hiçbir itirazı kayıt koymadan imzaladığı, yirmi gün sonrasında hiçbir baskı altında kalmadan icra dairesine giderek vazgeçme harcını yatırmak suretiyle 20.10.2014 tarihinde dosya alacağından vazgeçtiği ve dosya işlemden kaldırıldığı; artık bundan sonra verilecek dilekçelerin itirazı kayıt olarak değerlendirilmesinin mümkün olmadığından davanın reddine ilişkin 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-3 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK 370. maddesi gereğince ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 20/06/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/12017, Karar No: 2020/1662, Tarih: 24.02.2020

**11. Ceza Dairesi         2017/12017 E.  ,  2020/1662 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık hakkında, “2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura kullanma“ suçlarını işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında; sanığın faturaların gerçek alışverişlere dayandığını beyan ederek suçlamaları kabul etmemesi karşısında, gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespit edilmesi bakımından;

1-Sahte olduğu iddia olunan faturaları düzenleyen mükellefler hakkında tanzim edilen vergi inceleme raporlarının tamamının dosyaya getirtilmesi; bu mükellefler hakkında “2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme“ suçlarından dava açılıp açılmadığının araştırılması, açıldığının tespiti halinde dava dosyaları getirtilip incelenerek bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dosyaya intikal ettirilmesi,

2-Gerektiğinde faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi yönünden, varsa mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim ve tesellüm belgeleri, bedelinin ödendiğine dair ticari teamüle uygun, kanıtlama yeterliliği olan makbuzlar, diğer banka hesapları ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgeler, faturaları düzenleyenlerin yeterli mal girişi veya üretimi olup olmadığı da dikkate alınarak, faturaları düzenleyen mükellefler ile sanığın ticari defter ve belgeleri üzerinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde mahkûmiyet hükmü kurulması,

3-Kabule göre de;

a)Sahte fatura kullanma suçunda her takvim yılında işlenen suçların birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu, ancak aynı takvim yılı içerisinde farklı beyannamelerde kullanılan faturaların bir bütün halinde zincirleme şekilde sahte fatura kullanma suçuna vücut vereceği; dosya kapsamına göre, 2007 takvim yılında sahte fatura kullanma suçu yönünden suç tarihinin “25.01.2008”, 2008 takvim yılı yönünden “25.08.2008” olacağı; 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 4369 sayılı Kanun ile değişik 359/b-1 maddesinde onsekiz aydan üç yıla kadar hapis cezası öngörülmüş olup, aynı eylemin düzenlendiği 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanun’un 276. maddesi ile değişik 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 359/b maddesinde ise üç yıldan beş yıla kadar hapis cezası öngörüldüğü ve ceza miktarının suç tarihleri de dikkate alınarak bu doğrultuda belirlenmesinin gerektiği,

Somut olayda, “2007 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçu yönünden zamanaşımı hususu ve ceza miktarında yapılan değişiklikler de dikkate alınarak, her takvim yılında gerçekleştirilen eylemler yönünden ayrı ayrı hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, sanık hakkında tek bir mahkûmiyet hükmü kurulması ve TCK'nin 43. maddesi hükümlerinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayini,

Somut olayda, “2007 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçu yönünden zamanaşımı hususu ve ceza miktarında yapılan değişiklikler de dikkate alınarak, her takvim yılında gerçekleştirilen eylemler yönünden ayrı ayrı hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, sanık hakkında tek bir mahkûmiyet hükmü kurulması ve TCK'nin 43. maddesi hükümlerinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayini,

b)Adli Emanetin 2013/59 sırasında kayıtlı faturaların dosyada delil olarak saklanması ile yetinilmesi gerekirken, ayrıca müsaderesine karar verilmesi,

c)5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ceza miktarı itibarıyla sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 24.02.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/836, Karar No: 2021/1947, Tarih: 31.03.2021

**1. Hukuk Dairesi         2020/836 E.  ,  2021/1947 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 1. HUKUK DAİRESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTAL VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar ( tüm mirasçılar ), mirasbırakanları ...’ın 1936 doğumlu olup, ömrünün büyük bir kısmını yurt dışında geçirmiş, hiç evlenmemiş ve çocuğu bulunmayan bir kişi olduğunu, 2007 yılında ülkeye döndüğünü, çok sayıda taşınmazı ve bankalarda yüklü miktarda parası bulunan mirasbırakanın davalıların da içinde bulunduğu farklı kişiler tarafından dolandırıldığını ve mal varlığının elinden alındığını, ölümü ile terekesinden sadece bir tane taşınmaz çıktığını, 21 adet taşınmazından sadece iki tanesinin satış bedelinin hesabına yattığını, bir barakada 81 yaşında iken öldüğünü, mirasbırakanın sağlığında yaptığı suç duyuruları ve aldığı yazılı notlar dikkate alındığında mirasbırakanın öldürülme korkusu yaşadığını ve davalıların da bu durumdan istifade ettiğini, o dönem kız öğrenci yurdu olarak işletilen dört katlı kargir bina niteliğindeki dava konusu 61 ada 1 parsel sayılı taşınmazı mirasbırakanı dolandıran davalıların üzerlerine geçirdiğini, zaten davalı ...’nin o dönem kız öğrenci yurdunda çalıştığını, davalıların değeri yüksek olan taşınmazı alım güçlerinin bulunmadığını ileri sürerek, 61 ada 1 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının iptali ile miras payları oranında adlarına tescilini istemişlerdir.

Davalılar, mirasbırakanın sağlığında her türlü ihtiyacı ile ilgilendiklerini, onun tarafından işletilen kız öğrenci yurdunda çalıştıklarını, mirasbırakanı dolandırmak gibi bir eylemlerinin olmadığını, dava dilekçesinde anlatılan çoğu olayla bir ilgilerinin bulunmadığını, taşınmazı bedeli karşılığında satın alıp, satış bedelini mirasbırakana ödediklerini bildirerek, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, aldatma iddiasının kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, davacılar vekili tarafından işin esası, davalılar vekili tarafından ise vekalet ücretine hasren hükmün istinaf edilmesi üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince, iddiaların kanıtlanamadığı, davanın reddine karar verilmesinin doğru olduğu, ne var ki harcı tamamlanan değer üzerinden davalılar yararına vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken eksik vekalet ücretine hükmedilmesinin hatalı olduğu gerekçesiyle, davacılar vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK’nin 353/1.b.1 maddesi gereğince esastan reddine, davalılar vekilinin istinaf başvurusunun aynı Yasanın 353/1.b.2 maddesi gereğince kabulü ile davalılar yararına harcı tamamlanan değer üzerinden vekalet ücretine hükmedilmesine karar verilmiştir.

Karar, davacılar vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Karar, davacılar vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davacıların yerinde bulunmayan temyiz itirazının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 4.90. TL bakiye onama harcının temyiz eden davacılardan alınmasına, 31.03.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10630, Karar No: 2011/12174, Tarih: 05.12.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/10630 E.  ,  2011/12174 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BAKIRKÖY 3. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 17/03/2011

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, kayden maliki olduğu dava konusu 2074 parselde yer alan 8 nolu bağımsız bölümü, kardeşi olan davalının 1975 tarihinden buyana aralarında akdi bir ilişki olmaksızın işgal ettiğini, 1990 tarihinden buyana kullanımına muvafakatinin olmadığını bildirdiğini, en son noter kanalıyla 24/09/2007 tarihli ihtarname keşide edildiğini ancak sonuç alamadığını ileri sürerek elatmanın önlenmesine, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla ihtar tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte 3.000,00.-TL ecrimisile karar verilmesini istemiştir.

Davalı, çekişme konusu konutu 1975 tarihinde davacı ile ½ payla temellük ettiklerini ancak davacı adına tescil edildiğini, 1996 yılında da davacının ½ payını haricen satın aldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; elatmanın önlenmesine, 3.000,00.-TL ecrimisil bedelinin 19/1/2007 tarihinden itibaren yıllık dönem sonu tahakkuk edecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Karar, davalı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, elatmanın önlenmesi ve ecrimisil isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, yapılan araştırma, inceleme ve özellikle uygulama neticesinde  davacının kayıt maliki olduğu, davalının mülkiyetten ya da sözleşmeden kaynaklanan bir hakka dayanmaksızın çekişmeli bağımsız bölümü, davacı beyanına göre 1975 tarihinden  itibaren tasarruf ettiği belirlendiğine göre elatmanın önlenmesine karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur. Davalının bu yöne değinen temyiz itirazları yerinde değildir, reddine.

Ancak, bizzat davacının beyanından zaman zaman davalıya tasarrufuna son vermesi yönünde isteklerini sözlü olarak bildirmiş ise de, davacı bu iddiasını kanıtlayabilmiş değildir. O halde davalıya 19.10.2007 tarihinde 30 gün sonra taşınmazı boşaltmasını ihtar ettiğine göre ihtarın tebliğine kadar davalının taşınmazdaki kullanımının muvafakata dayandığı ve ihtarın tebliği ile muvafakatın geri alındığı kabul edilmek suretiyle ecrimisilin tahakkuk edeceği dönemin 19.11.2007 tarihi ile davanın açıldığı 25.04.2008 tarihleri arasındaki dönem olduğu gözetilerek buna göre belirlenecek ecrimisilin hüküm altına alınması gerekmektedir.

Hal böyle olunca, dosyanın bilirkişiye tevdii ile ek rapor alınarak yukarıda sözü edilen dönemi kapsayacak şekilde belirlenecek olan ecrimisilin hüküm altına alınması gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması isabetli değildir.

Davalının temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle hükmün açıklanan nedenlerden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesine göre) HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 05.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/163, Karar No: 2017/5866, Tarih: 23.05.2017

**13. Ceza Dairesi         2016/163 E.  ,  2017/5866 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Suç tarihinde 12-15 yaş gurubunda bulunan suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 31/2. maddesi uyarınca işlediği hırsızlık suçlarına ilişkin olarak, işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğinin gelişip gelişmediği şeklinde uzman hekim raporu alınması gerekirken, 23.01.2013 tarihli sosyal inceleme raporu ile yetinilerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Suça sürüklenen çocuğun, suç tarihinde 18 yaşını tamamlamamış olması ve daha önce hapis cezasına mahkum edilmediğinin anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK’nın 50/3. maddesi gereğince, hükmedilen kısa süreli hapis cezalarının aynı Kanunun 50/1. maddesinde öngörülen seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinde zorunluluk bulunduğunun gözetilmemesi,

3-Suça sürüklenen çocuğun etrafı tel örgü ve duvar ile çevrili ... ilk öğretim okuluna ait kantin içerisinde suça konu para ve eşyaları alması eyleminin TCK'nın 142/1-a maddesi kapsamında kalmasına karşın TCK'nın 142/1-b maddesi ile uygulama yapılması,

4-12-15 yaş grubunda olan suça sürüklenen çocuğun cezasından yaş sebebi ile indirim yapılırken indirim maddesinin 5237 sayılı TCK'nın 31/2. olarak gösterilmesi ve cezanın doğru uygulanmasına rağmen indirim oranı olarak “1/2” yerine “1/3” yazılması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 23/05/2017 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3439, Karar No: 2025/201, Tarih: 23.01.2025

**1. Hukuk Dairesi         2024/3439 E.  ,  2025/201 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/526 E., 2024/593 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Çaykara Asliye Hukuk Mahkemesi

EK KARAR TARİHİ : 27.11.2023

SAYISI : 2018/148 E., 2020/117 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı dava dilekçesinde; 523 ada 1 parsel ve 259 ada 1 parsel sayılı taşınmazlar içerisinde sınırları dava dilekçesinde belirtilen sırasıyla yaklaşık 5.000 m2 ve 6.000 m2 yüz ölçümündeki taşınmaz bölümlerinin kendisine ait çayırlık olduğunu, bu yerlerin dedesinden babasına babasından da intikal ve taksim yoluyla kendisine kaldığını ve dedesinden bu yana nizasız ve fasılasız zilyetliklerinde olduğunu ileri sürerek keşifte detaylı olarak tespit edilecek bu taşınmaz bölümlerinin tapu kaydının iptali ile adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Trabzon Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekili cevap dilekçesinde; davaya konu taşınmazların, üzerinde zilyetlik emareleri bulunmayan yerlerden olduğunu ve davacının da taşınmazı sadece çayırını biçmek suretiyle kullandığını teyit ettiğini, taşınmaz üzerinde kendiliğinden yetişen otları biçmek suretiyle taşınmaz iktisabının mümkün olmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; taraf teşkilinin sağlanması gerektiğini, davacının taksim olgusunu ispat yükümlülüğünün bulunduğunu, taşınmazın mera alanı olup davacının iddialarını kanıtlaması gerektiğini belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Davalı Hazine vekili cevap dilekçesinde; cevap hakkının keşiften sonra kullanılacağını, taşınmazların zilyetlikle kazanılmaya elverişli olmadığını, yasanın aradığı koşulların davacı lehine gerçekleşmediğini belirterek davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; duruşma gününden haberi olan davacının 05.03.2020 tarihli duruşmaya gelmediği, HMK'nın 150. maddesi gereğince davanın yenilenmediği gerekçesiyle davanın açılmamış sayılmasına, 27.11.2023 tarihli ek karar ile de istinaf dilekçesinin süreden reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; duruşma gününden haberi olan davacının 05.03.2020 tarihli duruşmaya gelmediği, HMK'nın 150. maddesi gereğince davanın yenilenmediği gerekçesiyle davanın açılmamış sayılmasına, 27.11.2023 tarihli ek karar ile de istinaf dilekçesinin süreden reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına ve ek kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; tebliğ belgesindeki işlemin aksinin her türlü delille ispatlanabileceği, Mahkemece her somut olayın özelliğine göre araştırma yapılması gerektiği, somut olayda gerekçeli kararın davacının yakını Neriman Güvercin'e tebliğ edildiği belirtilmiş ise de ilgili şablonun metin boşluklarının doldurulmadığı, tebligatı alan kişinin muhatap ile yakınlık derecesinin yazılmadığı, muhatabın adreste bulunmama nedenine ilişkin bir açıklama bulunmadığı, anılan tebliğ işleminin bu haliyle usulsüz olduğu, davacı gerekçeli karardan 10.11.2023 tarihinde haberdar olduğunu beyan ettiğine göre yasal süresi içerisinde kanun yoluna başvurulduğu, Mahkemenin ek kararı yerinde görülmediğinden esas yönünden istinaf incelemesi yapılması gerektiği, 26.12.2019 tarihli 4. celsede davacının mazereti kabul edilerek zabıt örneğinin davacıya tebliğine karar verildiği, duruşma gün ve saatini bildiren davetiyenin davacıya bizzat tebliğ edildiği, 05.03.2022 tarihli duruşmaya tarafların katılmadığı ve davacının mazeret bildirmediği, bu sebeple verilen işlemden kaldırma ve açılmamış sayılma kararının yerinde olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; 26.12.2019 tarihli duruşmada davacının mazeretinin kabul edildiğini ancak 05.03.2022 tarihli duruşmaya pandemi dönemi olması ve sağlık sebepleri nedeniyle mazeret sunamadığını, davalılar ve davacının usulüne uygun bir şekilde duruşmaya davet edildiğini, davalı vekillerinin mazeret dilekçesi sunmasına rağmen bu mazeretler hakkında olumlu ve olumsuz bir karar verilmediğini, davalı vekillerinin mazeret dilekçelerinde duruşmanın ileri bir tarihe ertelenmesini talep ettiklerini, bu hususun davayı takip ettiklerinin kanıtı olduğunu, işlemden kaldırma kararının davacıya tebliğ edilmediğini, böylelikle dosyayı yenileme hakkının elinden alındığını belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, kadastrodan önceki hukuki nedene dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun/HMK) 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, kadastrodan önceki hukuki nedene dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun/HMK) 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Dosyanın incelenmesinden; çekişmeli 523 ada 1 parsel ve 259 ada 1 parsel sayılı taşınmazların kadastro çalışmaları sırasında orta malı olarak tespit edildiği, kadastro tespitinin 27.10.2008 tarihinde kesinleştiği, davanın irsen intikal, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayalı olarak açıldığı, duruşma gününden haberdar olan davacının 05.03.2020 tarihli duruşmaya katılmadığı, herhangi bir mazeret bildirmediği, işlemden kaldırılan dosyanın 6100 sayılı Kanun'un 150/4. maddesi uyarınca süresi içerisinde yenilenmediği anlaşılmıştır.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin temyiz itirazının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA,Aşağıda yazılı 187,80 TL bakiye onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına,Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,23.01.2025 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.