muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/2107, Karar No: 2017/7606, Tarih: 23.05.2017

**8. Hukuk Dairesi         2017/2107 E.  ,  2017/7606 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı alacaklı 01.02.2003 başlangıç tarihli yazılı kira akdine dayanarak 06.04.2015 tarihinde haciz ve tahliye talepli olarak başlattığı icra takibi ile aylık 400,00 TL’den 06.05.2005 tarihinden 06.04.2015 tarihine kadarki 120 aylık kira alacağı 48.000,00 TL’nin işlemiş faiziyle tahsilini talep etmiş, ödeme emri davalı borçlulara 09.04.2015 ve 10.04.2015 tarihlerinde tebliğ edilmiştir. Davalı borçlu kiracı ... itiraz dilekçesinde, alacaklı olduğunu iddia eden şahsa böyle bir borcu bulunmadığını, ... ile aralarında herhangi bir kira ilişkisi olmadığını, ...’den satın aldığı taşınmazda malik sıfatıyla oturmakta olduğunu, bu hususta davacı ... ile aralarındaki davanın devam etmekte olduğunu, ayrıca geriye dönük 10 yıllık kira alacağının istenemeyeceğini, alacağın zamanaşımına uğradığını ileri sürerek takibe itiraz etmiştir. Davalı borçlu kefil ... itiraz dilekçesinde, malik sıfatıyla sahip olduğu taşınmazın tarafından .....’na satıldığını, bu hususta davacı ... ile ..... ve.... arasındaki davanın devam etmekte olduğunu, ayrıca geriye dönük 10 yıllık kira alacağının istenemeyeceğini, alacağın zamanaşımına uğradığını ileri sürerek takibe itiraz etmiştir. Davalı borçlu kefil ..... itiraz dilekçesinde, ...’den satın aldığı taşınmazda malik sıfatıyla oturmakta olduğunu, bu hususta davacı ... ile aralarında davanın devam etmekte olduğunu, ayrıca geriye dönük 10 yıllık kira alacağının istenemeyeceğini, alacağın zamanaşımına uğradığını ileri sürerek takibe itiraz etmiştir. Ödeme emrine davalı borçlular tarafından itiraz edilmesi üzerine, davacı alacaklı icra mahkemesine başvurarak itirazın kaldırılması ve tahliye isteminde bulunmuştur.

Mahkemece, davalı kefiller yönünden, talep edilen dönemin kefalet sınırının dışında olduğu, kaldı ki Borçlar Kanunu hükümlerine uygun olarak kefalet ilişkisinin kurulmadığı, gerekçesiyle kefiller yönünden davanın reddine, davalı kiracı yönünden ise, her ne kadar kira sözleşmesindeki imzaya itiraz etmemiş ise de, kiracılık ilişkisine itiraz ettiği, icra takibinden çok önce davacı ...'un beyanlar hanesinden isminin silindiği, davacının kendi açtığı davada kiracının ve diğer davalıların fuzuli şagil olduğunu beyan ettiği, kira ilişkisine dayanmadığı, taraflar arasında mülkiyet konusunda ihtilaf bulunup, açılan davaların derdest olduğu, uyuşmazlığın çözümünün yargılama gerektirdiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kira alacağının tahsili için başlatılan takibe itirazın kaldırılması ve tahliye istemlerine ilişkindir.

Dava, kira alacağının tahsili için başlatılan takibe itirazın kaldırılması ve tahliye istemlerine ilişkindir.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerekçelere göre temyiz eden davacı tarafın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı vekilinin borçlu kiracıya yönelik temyiz itirazlarına gelince,

İİK 269/2 maddesinde, "ödeme emrinin tebliği üzerine borçlu yedi gün içinde itiraz sebeplerini 62.madde hükümleri dâhilinde icra dairesine bildirmeye mecburdur. Borçlu itirazında kira akdini ve varsa buna ait mukavelenamedeki imzasını açık ve kesin olarak ret etmez ise akdi kabul etmiş sayılır" hükmüne yer verilmiştir. Olayımızda; borçlu kiracı 14.04.2015 tarihli itiraz dilekçesinde davacı alacaklı ile aralarındaki kira ilişkisine itiraz etmekle birlikte dayanak kira sözleşmesindeki imzasını açıkça inkar etmemiştir. Davalı borçlu takibe itirazında açıkça ve ayrıca sözleşmeye karşı çıkmadığına göre İİK.’nun 269/2 maddesi gereğince kira ilişkisi kesinleşmiş olup, uyuşmazlıkta yargılamayı gerektirir bir durum bulunmamaktadır. Davalı borçlu kiranın ödendiğini veya sair bir sebeple istenemeyeceğini İİK.’nun 269/c maddesinde belirtilen belgelerle kanıtlamak durumundadır. Bu durumda mahkemece işin esasının incelenerek esas hakkında bir karar vermek gerekirken, yazılı gerekçe ile uyuşmazlığın yargılamayı gerektirdiği gerektirdiğinden bahisle davanın reddine karar verilmesi doğru değildir.

SONUÇ; Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, 2 nolu bentte yazılı nedenle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428 ve İİK.nın 366.maddesi uyarınca kararın BOZULMASINA, taraflarca İİK'nun 366/3. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 23.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15681, Karar No: 2017/5023, Tarih: 13.06.2017

**10. Hukuk Dairesi         2016/15681 E.  ,  2017/5023 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, hak sahibi kız çocuğu sıfatıyla bağlanan ölüm aylığının boşanılan eşle fiilen birlikte yaşadığından bahisle 5510 sayılı Kanun hükümleri gereğince kesilmesine ilişkin Kurum işleminin iptali ile ölüm aylığının yeniden bağlanması gerektiğinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Hakkında verilen boşanma kararı 12.12.2005 tarihinde kesinleşen davacıya, 08.06.2004 günü yaşamını yitiren sigortalı babası üzerinden hak sahibi kız çocuğu sıfatıyla bağlanan ölüm aylığının, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığının belirlendiği gerekçesiyle davalı Kurumca kontrol memuru raporuna istinaden gerçekleştirilen işlemle 20.10.2008 tarihi itibarıyla kesilerek, borç tahakkuku işlemi tesis edildiği, boşanılan eşin vefatı üzerine davacıya 01.03.2014 tarihi itibariyle tekrar ölüm aylığı bağlandığı anlaşılmaktadır.

506, 1479, 2925, 2926, 5434 sayılı Kanunlarda yer almamakla birlikte ilk kez 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun “Gelir ve aylık bağlanmayacak haller” başlığını taşıyan 56'ncı maddesinin ikinci (son) fıkrasında düzenlenen davanın yasal dayanağı niteliğindeki norm 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe girmiş, fıkrada “Eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir. Bu kişilere ödenmiş olan tutarlar, 96'ncı madde hükümlerine göre geri alınır.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Fıkra, oldukça sade biçimde kaleme alınmış, madde başlığında “bağlanmayacak” sözcüğüne yer verildikten sonra fıkra metninde “bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir” ibareleri kullanılmış, böylelikle, daha önceki sosyal güvenlik kanunlarında yer almayan, boşanılan eşle fiilen (eylemli olarak) birlikte

Fıkra, oldukça sade biçimde kaleme alınmış, madde başlığında “bağlanmayacak” sözcüğüne yer verildikten sonra fıkra metninde “bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir” ibareleri kullanılmış, böylelikle, daha önceki sosyal güvenlik kanunlarında yer almayan, boşanılan eşle fiilen (eylemli olarak) birlikte

yaşama olgusu, gelir/aylık kesme nedeni olarak düzenlendiği gibi, eylemli olarak birlikte yaşama, aynı zamanda gelir/aylık bağlama engeli olarak da benimsenmiştir. Burada, eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun/durumunun tanımlanması, hukuki sınır ve çerçevesinin çizilip ortaya konulması önem arz etmektedir. Taraflar arasında hangi hukuki sebep ve maddi vakıaya dayanmış olursa olsun sona ermiş evlilik birliğinin hak ve yükümlülüklerinin sürdürüldüğü beraberlikler veya kesinleşmiş yargı kararına bağlı olarak gerçekleşmiş boşanmanın var olan/olası sonuçlarını ortadan kaldırıcı/giderici nitelikteki birliktelikler madde kapsamında değerlendirilmeli, ortak çocuk/çocuklar yönünden, boşanma kararına bağlanan veya bağlanmayan kişisel ilişkilerin yürütülmesini sağlamaya yönelik olarak, eşlerin belirli aralıklarda ve günlerde zorunlu şekilde bir araya gelmeleri durumunda ise kanun koyucunun bu türden ilişkinin varlığının gelir/aylık bağlanmaması veya kesilmesi nedeni olarak öngörmediği kabul edilmeli, boşanılan eşle kurulan/yürütülen ilişkinin, eylemli olarak birlikte yaşama kavramı kapsamında yer alıp almadığı dikkatlice irdelenerek saptama yapılmalıdır.

Anılan 56'ncı maddede yalın olarak “eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen” ibareleri yer almakta olup, kanun koyucu tarafından örneğin; “sosyal güvenlik kanunları kapsamında ölüm aylığına hak kazanmak amacıyla eşinden boşanan”, “hak sahibi sıfatını haksız yere elde etme amacıyla eşinden boşanan”, “gerçek boşanma iradesi söz konusu olmaksızın (muvazaalı olarak) eşinden boşanan” veya bunlara benzer ifadelere yer verilmemiş, sade olarak kaleme alınan metinle uygulama alanı genişletilmiştir. Maddede boşanma amacına/saikine yönelik herhangi bir düzenlemeye yer verilmediğinden, gerek Kurumca, gerekse yargı organlarınca uygulama yapılırken; eşlerin boşanma iradelerinin gerçekliğinin/samimiliğinin araştırılıp ortaya konulması söz konusu olmamalı, boşanmanın muvazaalı olup olmadığına ilişkin herhangi bir araştırma/irdeleme ve boşanma yönündeki kesinleşmiş yargı kararının geçerliliğinin sorgulaması yapılmamalı, özellikle, kesinleşmiş yargı organının verdiği karara dayanan “boşanma” hukuki durum ve sonucunun eşlerin gerçek iradelerine dayanıp dayanmadığının araştırılmasının bir başka organın yetki ve görevi içerisinde yer almadığı, kaldı ki, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununda “anlaşmalı boşanma” adı altında hukuki bir düzenlemenin de bulunduğu dikkate alınmalıdır. Şu durumda sonuç olarak belirtilmelidir ki, boşanma tarihi itibarıyla gerçek/samimi boşanma iradelerine sahip olan (evlilik birliği temelinden sarsılan) veya olmayan tüm eşlerin, maddenin yürürlük tarihi olan 01.10.2008 tarihinden itibaren her ne sebeple olursa olsun eylemli olarak birlikte yaşadıklarının saptanması durumunda gelirin/aylığın kesilmesi zorunluluğu bulunmaktadır.

5510 sayılı Kanunun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrasına dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve özellikle taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir. Buna göre, Kurum denetmen raporunda bahsi geçen ihbar eden ... ve aza ... tanık sıfatıyla dinlenerek ifadelerine başvurulmalı, davacı ve boşanılan eşin uyuşmazlık konusu dönemde mernis adreslerinin aynı olduğu ancak davacının oğlu ..., boşanılan eşin ise oğlu ...'in yanında kaldığını iddia etmesi karşısında, her iki müşterek çocuğun ikamet adresleri belirlenmeli, tanık beyanında bahsi geçen köyün 1.5 km dışındaki evin ikamet adresi olup olmadığı, evde kimlerin yaşadığı, ne için kullanıldığı, davacının boşandıktan sonra geçimini nasıl sağladığı, boşanılan eş ve müşterek çocuklarla birlikte çalışıp çalışmadığı araştırılmalı, gerekirse bu kapsamda kolluk marifetiyle kapsamlı araştırma yapılmalı, boşanılan eşin 12.03.2010-22.02.2014 tarihleri arasında cezaevinde olduğu, davacının 11.05.2011-23.10.2013 tarihleri arasındaki kayıtlara göre boşanılan eşi 80 defa ziyaret ettiği, 12.05.2016 tarihli Kurum denetmen raporunda ise cezaevinde 95 defa ziyaret ettiğinin belirlendiği anlaşılmakla, boşanılan eşin cezaevinde bulunmasının, boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama olgusunu ve evlilik birliğini devam ettirme iradesini tek başına ortadan kaldıran unsur olmayacağı gözetilmeli, dosyaya sunulan Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 19.06.2012 tarihli ilamında davacının boşanılan eşin yargılandığı olaya tanık olduğu dikkate alınarak ilamda bahsi geçen ceza davası getirtilerek alınan beyanlar ve toplanan deliller inceleme konusu eldeki davaya ilişkin olarak değerlendirilmeli, uyuşmazlık konusu döneme ilişkin kapsamlı kolluk araştırması yapılmalı, varsa çelişki giderilmeli, ikamet adreslerinde görev yapan muhtar ve azalar ile köy imamlarının tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre karar verilmelidir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 13.06.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8073, Karar No: 2020/274, Tarih: 14.01.2020

**9. Hukuk Dairesi         2019/8073 E.  ,  2020/274 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BURSA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 9. HUKUK DAİRESİ

MAHKEMESİ : TAVŞANLI İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, işçilik alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin kabul kararına karşı davalı avukatı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi davalı avukatının istinaf başvurusunu esastan reddetmiştir.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi'nin kararı süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nun 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesi'ne, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 14/01/2020 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4994, Karar No: 2022/526, Tarih: 20.01.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/4994 E.  ,  2022/526 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Kısmen sulu arazi, kısmen armut bahçesi niteliğindeki Bursa İli, Osmangazi İlçesi, Aksungur Köyü 10094 ada 101 parsel sayılı taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde yöntem itibariyle bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1- Dairemiz bozma ilamı doğrultusunda dava konusu taşınmazın sulu tarım arazisi niteliğinde olduğu dikkate alınarak armut bahçesi niteliğindeki kısımları için de kapitalizasyon faiz oranının % 4 oranında kabulü ile buna göre hesaplama yapılması gerekirken, % 5 oranında alınmak suretiyle eksik bedel tespiti,

2- Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alındığında davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmesi,

Doğru olmadığı gibi;

3- Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas, 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunu’nun 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesinin; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hakim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak hüküm kurulması,

Gerektiğinden,

Gerektiğinden,

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle HUMK'un 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 20/01/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12524, Karar No: 2011/12586, Tarih: 06.12.2011

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2011/12524 E.  ,  2011/12586 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı resen yapılan prim tahakkunun iptaline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacının davalı Kurumca eksik işçilik bildirimi nedeniyle tahakkuk ettirilen prim ve gecikme zammı toplamı 22.251,00 TL borçlu olmadığının tesbiti ile aksi yöndeki davalı Kurum işleminin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonucunda istemin kabulüyle, davalı Kurumun resen prim tahakkuk yapılması işleminin iptaline karar verilmiş ise de; bu sonuca dosya kapsamına uygun olmayan bilirkişi raporu ile gidilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının ... ... Sargın Anadolu Lisesi parke döşemesi (yağmur oluğu ve bordür taşı dahil) işini 18.11.2004 tarihinde yer teslimiyle aldığı, fiilen 10.12.2004 tarihinde işe başlayıp 17.12.2004 tarihinde işin bitirildiği, KDV'siz kesin istihkak hakediş tutarının 21.186,45 TL olup, S.G.K müfettişi tarafından yapılan tahkikat raporunda işverenin ihaleli işi işyeri devamlı işçileri ile yaptığını saptarken, devamlı işyerinin 1.11.2004-31.12.2004 dönemindeki üretiminin bir bütün olarak incelenmesi, yaptığı tüm faaliyetleri nedeniyle kuruma yeterli işçilik bildirip bildirmediğinin de tespiti gerekeceği düşüncesinden hareketle, işyerinde temel olarak iki tür faaliyetin bulunduğu, Genelgeye göre beton bordür imali işinin oranının % 5, hazır beton işinin ise % 1,5 olduğu, ikisi için ayrı ayrı hesaplandığında bildirilen 60.014,55 TL düşüldüğünde kalan eksik işçilik miktarının 48.178,58 TL olduğu belirlenerek, bu tutar kadar ek tahakkuk yapılması, fark işçiliğin incelemenin son ayı olan 2004/12. aya maledilmesi, mütalaa edilmesi üzerine, Kurumca iptale konu prim borcu çıkarıldığı, davacı şirket tarafından yapılan itirazın İtiraz Komisyonunca reddedilmesi üzerine süresinde bu davanın açıldığı görülmektedir.

Mahkemece bozma kararı öncesi hükme esas alınan bilirkişi raporunda sadece okul bahçesine parke ... işi esas alınarak inceleme yapıldığı, Kurum müfettiş raporunda ise işverenin 1.11.2004-31.12.2004 döneminde beton, parke vs. imali işyerinden eksik işçilik beyan edildiğinin ileri sürülmesi üzerine, özellikle asgari işçilik oranını ve miktarını teknik usullerle hesaplamasını bilen bilirkişi heyeti oluşturarak işin niteliği, ile gerçekleştirildiği tarihte geçerli birim fiyat analizlerinden de yararlanılmak suretiyle asgari işçilik oranı ve miktarının tespit ettirilmesi açıkça uyulan bozma ilamında belirtildiği ve Mahkemece bozma kararına uyulduğu halde, bozma kararı gerekleri yerine getirilmemiştir. 9.5.1960 gün ve 21/9 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca bozma kararına uyan Mahkeme artık bozma kararı gereğince işlem yapmak ve hüküm vermek zorundadır.

Gerçekten mahkemece bozma kararı sonrası aldırılan iki kişilik bilirkişi heyeti raporunda sonuç olarak; davacının ihale yoluyla almış olduğu Banaz ... Sargın Anadolu Lisesi beton bordür parke ve yağmur oluğu ... işi ile ilgili olarak yapılan incelemenin asıl işle birlikte yapılması doğru olmasına rağmen, kısmi olarak 1.11.2004-31.12.2004 tarihlerini kapsar şekilde yapılmasının ve bu dönemlere ait faturalar üzerinden hesaplanmış olan işçilik ücretlerinin teknik yönden uygun olmadığı mütalaa edilmiş olmakla, bozma kararında belirtilen eksikliklerin karşılanmadığı açık-seçiktir.

Yapılacak iş; Kurum müfettiş raporunda saptanan eksik bildirimler yönünden; özellikle asgari işçilik oranını ve miktarını teknik usullerle hesaplamasını bilen bilirkişi heyeti oluşturarak işin niteliği, ile gerçekleştirildiği tarihte geçerli birim fiyat analizlerinden de yararlanılmak suretiyle asgari işçilik oranı ve miktarının tespit ettirilmesi, varsa açıkça miktarının ne olduğunun belirlenerek çıkacak sonuca göre bir karar vermekten ibarettir.

Mahkemece öngörülen biçimde inceleme yapılmaksızın ve hüküm vermeye yeterli olmayan bilirkişi raporu esas alınmak suretiyle sonuca gidilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ; Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 06.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.