muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/15574, Karar No: 2023/2798, Tarih: 08.05.2023

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafilerinin temyiz sebepleri; eksik incelemeye, sübuta, suç vasfına, meşru savunmaya, haksız tahrikin varlığına, lehe hükümlerin uygulanmamasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Katılanın içinde bulunduğu grup ile sanığın içinde bulunduğu grup arasında olay günü alışveriş merkezinde birbirlerine ters bakmaları nedeniyle çıkan kavga sonrasında, arkadaşlarının kavgaya karıştığını gören sanığın olay yerine gelerek doğrudan katılanı suçta kullandığı bıçakla adlî muayene raporunda belirtilen şekilde yaraladığı anlaşılan olayda, sanığın hedef aldığı vücut bölgesi, darbe sayısı, yaralanmanın yeri ve niteliği, kullanılan vasıtanın elverişliliği dikkate alındığında; sanığın fiiline bağlı olarak ortaya çıkan kastının kasten öldürmeye yönelik olduğundan sanık hakkında katılana yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan uygulama yapıldığı anlaşılmıştır.

2. Katılan hakkında düzenlenen Adlî Tıp Kurumu Başkanlığı 2. İhtisas Kurulunun 08.05.2017 tarihli;

"Olay tarihli tıbbî belgelerde kişinin vücudunda toplam 3 adet kesici delici alet yaralanması tanımlandığı,

Sol hemitorakstaki 2 adet kesinin trajeleri ayrı ayrı tanımlanmadığı, ancak bunlardan en az bir tanesinin vücut boşluklarına geçmiş olduğu, solda göğüs ve karın boşluklarına geçerek sol akciğer, diafragma ve dalak lezyonlarına neden olan bu yaralanmasının;

1- Kişinin yaşamını tehlikeye sokan bir durum olduğu,

2- Kişi üzerindeki etkisinin basit bir tıbbî müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte olmadığı,

Yumuşak doku lezyonlarına neden olan diğer yaralanmalarının ;

1- Kişinin yaşamını tehlikeye sokan bir durum olmadığı,

2- Kişi üzerindeki etkisinin basit bir tıbbî müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte olmadığı,

Görüşünü içeren adlî muayene raporu dava dosyasında bulunmaktadır.

3. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı bendinde bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Oluşa ve dosya kapsamına göre; katılanın sol hemitoraksındaki 2 adet kesiden en az bir tanesinin solda göğüs ve karın boşluklarına geçerek sol akciğer, diafragma ve dalak lezyonlarına neden olan, basit bir tıbbî müdahale ile giderilemeyecek ve yaşamını tehlikeye sokacak şekilde yaralandığı anlaşılan olayda; İlk Derece Mahkemesince bozma ilamına uyulmasına rağmen, bozma ilamını etkisiz kılacak biçimde sanık hakkında teşebbüs nedeniyle 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı Kanun'un 35 ... maddesinin ikinci fıkrası ile yapılan uygulama sırasında, yaralanmanın niteliği, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte gözetilerek makul oranda bir ceza tayini yerine, yazılı şekilde makule yakın oranda hapis cezasına hükmedilmek suretiyle eksik ceza tayin edilmesi, aleyhe temyiz istemi bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

B. Sanık Müdafileri Yönünden

B. Sanık Müdafileri Yönünden

İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, dosya kapsamında eksik incelemenin söz konusu olmadığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin sanığın olay yerinde bulunduğuna yönelik ikrarı, katılan ile tanık beyanları ve bu beyanlarla uyumlu katılana ait adlî muayene raporu ile saptandığı, suçta kullanılan araç, hedef alınan vücut bölgeleri, oluşan hayati tehlike nazara alındığında suç vasfının öldürmeye teşebbüs olarak kabulünde isabetsizlik bulunmadığı, katılanda silah niteliğine haiz bir alet bulunmadığı ve sanığa yönelen bir saldırısı da olmadığı halde, sanığın doğrudan suçta kullandığı bıçakla birden fazla kez katılanı bıçakladığı, bu haliyle meşru savunma koşullarının oluşmadığı, dosya içeriğinden mağdurdan sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan eyleminin bulunmadığı, sanık lehine takdiri indirim maddesinin uygulandığı, ceza miktarına göre diğer lehe hükümlerin uygulanmasının mümkün olmadığı anlaşıldığından, hükümde bu yönleriyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bakırköy 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.10.2021 tarihli ve 2021/229 Esas, 2021/490 Karar sayılı kararında sanık müdafileri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafilerinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

08.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10071, Karar No: 2016/16673, Tarih: 03.10.2016

**3. Ceza Dairesi         2016/10071 E.  ,  2016/16673 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Suça sürüklenen çocuklar hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocukların okul önünde bekleyerek mağdur ...'ın kardeşi ...'den para istedikleri, polis gelince kaçtıkları, olay günü tekrar para isteyip vermediği için darp ettikleri, bunu gören mağdur ...'ın müdahale etmesi üzerine onu da darp ettiklerine dair iddia ve kabul karşısında suça sürüklenen çocuklar hakkında TCK'nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağına dair tebliğnamedeki bozma görüşüne iştirak olunmamıştır.

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

Suç tarihinde 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuklar hakkında mahkum oldukları hapis cezası ile birlikte TCK'nin 53. maddesindeki hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilerek TCK'nin 53/4. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK’nın 322. maddesi gereğince, TCK'nin 53. maddesinin uygulanması ile ilgili kısmının hükümden çıkartılarak ve diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2) Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

UYAP sisteminden alınan güncel nüfus kayıt örneğine göre, ... ve ...oğlu 28/07/1992 doğumlu,...TC kimlik no.lu sanık ...'un hüküm tarihinden sonra 25/07/2014 tarihinde öldüğünün anlaşılması karşısında, bu durumun mahallinden araştırılması suretiyle sanık hakkında açılan kamu davasının 5237 sayılı TCK’nin 64/1. maddesi gereğince düşürülmesine karar verilmesi gerekip gerekmediğinin değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 03.10.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13636, Karar No: 2013/34616, Tarih: 08.10.2013

**3. Ceza Dairesi         2013/13636 E.  ,  2013/34616 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın beraatine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Zabıt mümzi tanığın, kovuşturma aşamasında yapılan keşif sırasında alınan yeminli beyanlarıyla da doğruladığı suç zaptında sanğın devlet ormanından açarak zeytin diktiği alandan bir adet kızılçam ağacının kesildiğinin görüldüğünün sanığa sorulduğunda, ağacı daha önceden tutulan bir zabıt nedeniyle keşfe gelecek olan hakimin görmemesi için kestiğini beyan ettiğinin belirtilmesine, yapılan keşif sırasında, kesilen ağacın dip kökünün de yerinden çıkartıldığının tespit edilmesine, sanığın jandarmaca alınan beyanında, zabıt tarihi 04.01.2010 tarihinden önce ağacın dallarını budamış olduğunu bildirmiş olmasına, köy ortamında, sanığın kullandığı alandan, bir başkasının münferiden bulunan ağacı motorlu testere ile kesip, kökünü de dibinden çıkararak parçalayıp bulunduğu yere bırakmasının makul bulunmamasına göre sanığın suçunun sübut bulacağının kabul edilmemesi,

2) Yediemindeki emvalin ve suç aletinin istirdatı kabil olmak üzere orman idaresine bırakılmaları yerine müsaderesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1 maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321 maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 08.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/21649, Karar No: 2018/4011, Tarih: 04.04.2018

**19. Ceza Dairesi         2015/21649 E.  ,  2018/4011 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanıklar hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Kabule göre de;

Dava ve cezanın İİK'nın 354. maddesinde yazılı sebeplerden düşeceğinin kararda belirtilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş ve sanıkların temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 04/04/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/18060, Karar No: 2024/25801, Tarih: 09.12.2024

**10. Ceza Dairesi         2023/18060 E.  ,  2024/25801 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddine

Sanık hakkında kurulan hükmün, yapılan ön inceleme neticesinde temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İnegöl 1. Ağır Ceza Mahkemesince sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin yukarıda belirtilen kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan ve re'sen de istinafa tabi olan hükme yönelik istinaf başvurularının 5271 sayılı CMK'nın 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Suçun unsurlarının oluşmadığına,

2. Delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına,

3. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, şayet beraat kararı verilmeyecekse lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine,

İlişkindir.

III. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfı ile sübutuna, delil değerlendirmesine, lehe hükümlere ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesi kararında, sanık ve müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; aynı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca İnegöl 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

09.12.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15627, Karar No: 2014/9178, Tarih: 28.04.2014

**10. Hukuk Dairesi         2013/15627 E.  ,  2014/9178 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dava, rücuen tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle, 5510 sayılı Yasanın 21. maddesinde yer alan, “İş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketi sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamı, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirilir.” hükmü karşısında; basit rücu hakkına dayanan tazminat davasında, ilk peşin sermaye değerli gelirin Kurum yararına tazmini mümkün kısmının belirlenebilmesi için gerçek zarar tavan hesabı yapılması zorunlu olup; meslek hastalığı sonucu sürekli işgöremezlik durumuna giren sigortalının, muhtemel aktif yaşam sonu olarak öngörülen 60 yaşını aşmış olduğu ve pasif dönem güvencesini oluşturan yaşlılık aylığından yararlandığı yönü gözetilerek, pasif yaşam dönemine ilişkin herhangi bir gelir kaybı bulunmadığı yönündeki mahkeme yaklaşımının tazminat hukuku ilkeleriyle uyumlu bulunmasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 28.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16632, Karar No: 2013/15242, Tarih: 10.06.2013

**2. Ceza Dairesi         2013/16632 E.  ,  2013/15242 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Temyiz isteminin reddine

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Hükümlü müdafiinin temyiz isteminin Mahkemenin 02.01.2013 tarih, 2001/818-2002/5 sayılı temyiz isteminin reddine dair ek karara yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Temyiz isteminin reddine dair 02.01.2013 tarih, 2001/818-2002/5 sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik temyiz itirazlarının reddiyle,temyiz isteminin reddine dair ek kararın ONANMASINA, 10/06/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/12989, Karar No: 2007/15667, Tarih: 04.12.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/12989 E.  ,  2007/15667 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tesbitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında .... Köyü 194 ada 15 parsel sayılı 40102.07 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, 1 ve 7 nolu vergi kayıtları ile davalılar adlarına tesbit edilmiştir. Davacı ..., 3402 Sayılı Kadastro Yasasının 20. maddesine göre şahıslara ait harita, plan ve krokiye dayanmayan tapu kaydında ve diğer belgelerde belirtilen sınırlar değişebilir ve genişlemeye elverişli nitelikte ise, sınıra değil bu kayıt ve belgelerdeki miktara itibar adilmesi gerektiğini taşınmaza uygulanan vergi kaydının değişebilir sınırlı olup, miktar fazlası olan kısmın değişebilir sınırdan kazanıldığının kabulü gerektiği, ayrıca taşınmazın öncesinin orman olup olmadığının araştırılması gerektiği iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile çekişmeli taşınmazın (B) ile gösterilen 12102.07 m2'lik kısmının orman niteliği ile Hazine adına, (A) ile gösterilen 28000 m2'lik kısmının tesbit gibi davalılar adlarına tesciline karar verilmiş, hüküm davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Dava kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 5304 Sayılı Yasa ile değişik 3402 Sayılı Yasanın 4. maddesi gereğince yyapılan orman sıınırlaması vardır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve çekişmeli taşınmaza revizyon gören vergi kaydı 28000 m2 yüzölçümünde olup, vergi kaydı miktarı kadar yer davalılara verildiği ve vergi kaydı miktar fazlasının sınırda bulunan ormandan açılmış olduğu anlaşıldığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere yükletilmesine 04/12/2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/14105, Karar No: 2025/4008, Tarih: 15.04.2025

**6. Ceza Dairesi         2023/14105 E.  ,  2025/4008 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/25 E., 2022/689 K.

SUÇ : Silahla tehdit

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sungurlu Cumhuriyet Başsavcılığının 22.11.2013 tarihli iddianamesinde; "Olay günü, yukarıda açık kimlik ve adres bilgileri yazılı şüphelinin, müştekinin şoför olarak çalıştığı Sungurlu ilçesi Şoförler Cemiyetine, yaklaşık bir yıl kadar önce, aralarında yapılan araç alım satım meselesini görüşmek üzere geldiği, taraflar arasında tartışma çıktığı, şüphelinin Adli Emanetin 2013/309 sırasında kayıtlı bıçağı, tanıklar ... ve ...'in ifadelerinden de anlaşılacağı üzere, müştekiye vurmak için salladığı, ancak isabet ettiremediği, yine elinde bıçak olduğu halde müştekiye hitaben "senin ananı avradını, şerefini sinkaf ederim, seni de, Ankara da bulunan çocuklarını da öldüreceğim" diyerek hakaret ve tehdit ettiği, dosya içerisinde bulunan Samsun Polis Kriminal Laboratuvarının 14.11.2013 tarih ve 2013/3851 sayılı uzmanlık raporuna göre, suçta kullanılan bıçağın 6136 sayılı Yasa'ya göre, yasak niteliğe haiz bıçaklardan olmadığının belirtildiği," iddia edildiği olay nedeniyle, sanığın eyleminin yağma veya yağmanın daha az cezayı gerektiren hali olan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 150/1. maddesi yollamasıyla tehdit suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delilleri takdir ve tartışmanın üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek, görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, duruşmaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle Tebliğname gerekçesine aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 326/son maddesi uyarınca ceza süresi yönünden kazanılmış hakkın korunmasına,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

15.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19031, Karar No: 2018/5958, Tarih: 28.05.2018

**3. Hukuk Dairesi         2016/19031 E.  ,  2018/5958 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davalının elektrik abonesi olduğunu, davalı ... şirketinin düzenlediği faturalar ile kendisinden kayıp/kaçak bedellerin tahsil edildiğini belirterek, fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydıyla şimdilik 1.000 TL'nin faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, dilekçesi ile talebini 6.367,14 TL'ye yükseltmiştir.Davalı vekili, kayıp-kaçak vb. bedellerin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu belirterek, davanın reddini istemiştir.Mahkemece; davanın kabulü ile, 6.367,14 TL'nin, dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiş olup; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen; kayıp-kaçak vs. bedellerin istirdatı istemine ilişkindir.Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel