muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/100, Karar No: 2019/433, Tarih: 31.01.2019

**6. Ceza Dairesi         2018/100 E.  ,  2019/433 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm duruşmalı olarak temyiz edilmekle; sanık ve savunmanının duruşma gününden usulen haberdar edildiği halde geçerli mazereti bulunmadan duruşmaya gelmediği anlaşılmakla sanık yönünden duruşmasız olarak yapılan inceleme sonunda; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü;

Sanığın tüm aşamalarda sağlık durumu gerekçesi ile savunmasının alınmadığı olayda sanığa ait tüm tıbbi belgeler ve adli tahkikat dosyası ile Adli Tıp Kurumunca muayene edilen sanık hakkında düzenlenen 22/06/2015 tarih ve Adli Tıp No:52581731-101,01,02-2015/46270-2468 nolu raporda ''...08/06/2013 tarihinde sanığı bulunduğu (İştiraken Birden Fazla Kişiyle Silahla Cebir ve Tehdit ile Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma, İştiraken Birden Fazla Kişiyle Gece Vakti Silahla Yağma) suçu nedeniyle ifade vermesini engelleyecek akıl veya beden hastalığının bulunup bulunmadığı, sözlü yada yazılı olarak ifade verip veremeyeceği, bu durumunun ömrü boyunca devam edip etmeyeceği, iyileşme ihtimalinin bulunup bulunmadığı sorulan Mehmet oğlu, 27/03/1988 doğumlu "...'ın Kurulumuzca 20/05/2015 tarihinde yapılan muayenesi sonucunda elde edilen bilgi ve bulguların yorumlanmasından; kişide şuur ve harekât serbestisi ile olayları kavrayıp onlardan sağlıklı sonuçlara varabilme yeteneğini ortadan kaldıracak veya azaltacak mahiyet ve derecede herhangi bir akıl hastalığı veya zekâ geriliği tespit edilmediği, bu duruma göre ...'ın 08/06/2013 tarihinde sanığı bulunduğu olayla ilgili olarak kendisinde mevcut nörolojik rahatsızlıklar (hemipleji ve motor afazi) nedeniyle ifade vermesinin sağlıklı bireylerdeki gibi olmasının tıbben beklenemeyeceği; olayla ilgili olarak ifade vermesine engel psikiyatrik bir hastalığı bulunmadığı oy birliği ile mütalaa olunur.'' denildiği,

Pamukkale Üniversitesi'nde sanığın muayenesi sonucu düzenlenen 06/05/2009 tarih ve FR-Yİ-01 nolu raporda ''2-Bu durumun kişinin sözel olarak ifade vermesini büyük ölçüde güçleştirebileceği, ancak mental ve psişik herhangi bir kaybı olmayan kişinin mahkemenizce uygun görülecek bir yöntemle dinlenmesi halinde beyanına itibar edilebileceği kanaatimizi bildirir rapordur'' şeklindeki bilimsel mütala dikkate alındığında;

Sanığın mahkemece uygun görülecek bir yol ve yöntemle sorgusunun yapılması gerekirken savunması alınmaksızın yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 31/01/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9208, Karar No: 2017/3272, Tarih: 02.05.2017

**11. Ceza Dairesi         2016/9208 E.  ,  2017/3272 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Katılan vekilinin temyizi vekalet ücreti verilmesine yönelik olup buna hasren, sanığın temyizinin ise esasa ilişkin olduğu değerlendirilerek yapılan incelemede:

Bozmaya uyularak yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Sahte fatura kullanmak suçunda suçun maddi konusunun fatura olması, 213 sayılı Vergi Usul Yasasının 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanunun Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre de alım satım ya da hizmet ifasının belgesi olan faturaların Vergi Usul Yasasının 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi karşısında; maddi gerçeğin, lehe yasanın ve zamanaşımı süresinin kuşkuya yer vermeyecek biçimde tespiti bakımından, suça konu faturaların onaylı suretlerinin temin edilip dosya arasına konulması, incelenerek yasada öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının tespit edilmesi, suça konu faturaların 2005 takvim yılında katma değer vergisinde kullanıldığı iddiasına ve 2005 yılında bu vergi türü yönünden suç tarihinin en son fatura tarihinden sonraki ayın 21. günü olmasına göre suç tarihi belirlenerek dava zamanaşımının değerlendirilmesi ile sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

2- Defter ve belgeleri ibraz etmemek suçunda, ibraz için verilen sürenin bitimini izleyen tarihin suç tarihi olduğu cihetle, sanığa 09.06.2009 tarihinde tebligat yapıldığı ve ibraz için 15 gün süre verildiğinden suç tarihinin 24.06.2009 tarihi olduğu, 08.02.2008 gün ve 26781 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 276. maddesi ile değişik 213 sayılı Vergi Usul Yasasının 359/a-2. maddesindeki 1 yıldan 3 yıla kadar olan hapis cezasının alt sınırının, sonradan 03.07.2009 tarih ve 27277 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 5904 sayılı Yasanın 23. maddesiyle “18 ay” olarak değiştirildiği; anılan suçun 08.02.2008 ile 03.07.2009 tarihleri arasında işlenmesi halinde ise öngörülen cezanın 1 yıldan 3 yıla kadar hapis olduğu gözetilmeden, suç tarihinden sonra 03.07.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5409 sayılı Yasanın 23. maddesi ile değişik 213 sayılı Vergi Usul Yasasının 359/a-2. maddesinin uygulanması suretiyle fazla cezaya hükmolunması,

3- Karar tarihi itibari ile yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13/5. maddesi gereğince kendisini vekil ile temsil ettiren katılan yararına maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanığın ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02.05.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3942, Karar No: 2014/3120, Tarih: 06.05.2014

**15. Hukuk Dairesi         2013/3942 E.  ,  2014/3120 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Manavgat 1. Asliye Hukuk Hakimliği

Tarihi :14.02.2013

Numarası :2011/392-2013/101

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanmış olup bakiye iş bedelinin tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Davacı yüklenici, davalı iş sahibidir. Taraflar arasında imzalanan 20.08.2010 tarihli sözleşme ile davacı yüklenici davalı iş sahibine ait arsa üzerinde inşaat yapımını üstlenmiştir. Sözleşmede, 12 bent halinde yapılacak işler, metrajları, birim fiyatları, ayrı ayrı her kalem iş ve toplam imalât belirlenmiş ve bedelin KDV hariç 115.000,00 TL olduğu kararlaştırılmıştır. Sözleşmede ayrı ayrı imalâtların cinsi, miktarı, birim fiyatları ve buna göre toplam miktarı gösterildiğinden birim fiyatlı sözleşmedir. Birim fiyatlı sözleşmelerde hakedilen imalât bedelinin eksik ve kusurlar da düşülmek suretiyle gerçekleştirilen imalâtın sözleşmedeki nev'i ve birim fiyatlarına göre hesaplanması gerekir. İnşaat sözleşmelerinde de kural olarak yüklenicinin iş bedeline hak kazanabilmesi için, işi sözleşme ve ekleri, tasdikli proje ile ruhsatı ve imara uygun olarak tamamlayıp iş sahibine teslim etmesi zorunludur. Tespit dosyasında alınan bilirkişi raporunda inşaatın tamamlandığı belirtilmiş olmasına rağmen sözleşmeye, proje ve ruhsatı ile imara uygun imalât yapılıp yapılmadığı incelenmemiş, mahkemece yapılan keşfe bağlı olarak rapor düzenleyen inşaat bilirkişisi; raporunda zayiatsız olarak inşaatta kullanılan imalât ve malzeme fiyatlarını tespit etmiş, açık olmamak ve ek raporla açıklattırılmış olmamakla inşaatta tespit edilen malzeme alınırsa inşaat tamamlanamaz şeklinde muğlak bir ifade kullanılmıştır.

Bu durumda mahkemece konusunda uzman inşaat mühendisi bilirkişi marifeti ile mahallinde yeniden keşif yapılarak, bilirkişiden alınacak rapor ile davacı yüklenicinin gerçekleştirdiği imalât ve inşaatın tasdikli yapı ruhsatı ile projesi ve imara uygun, yasal inşaat olup olmadığı, yasal hale getirilmesinin mümkün bulunup bulunmadığı, mümkünse yasal hale getirilme masrafları ile yüklenicinin gerçekleştirdiği imalâtlar tespit ve sözleşmedeki birim fiyatları ile KDV de eklenmek suretiyle hakedilen imalât bedeli hesaplattırılarak, bulunacak miktardan kabul edilen 101.000,00 TL ödeme mahsup edildikten sonra varsa kalan miktar üzerinden davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, sözleşme götürü bedelli kabul edilip yanlış değerlendirme ve eksik inceleme ile yazılı miktarda kabul kararı verilmesi doğru olmamış, bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalının diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 06.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/20519, Karar No: 2021/8908, Tarih: 03.11.2021

**9. Ceza Dairesi         2021/20519 E.  ,  2021/8908 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı (mağdure ...’a yönelik 2015 yılı mart ayındaki eylem)

HÜKÜM : Sanığın atılı suçtan beraatine dair Bandırma Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 28.11.2016 gün ve 2016/137 Esas, 2016/317 Karar sayılı hükme yönelik istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanığın hükümden sonra 23.06.2020 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görüldüğünden, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin 12.01.2017 gün ve 2016/406 Esas, 2017/67 Karar sayılı vaki istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine yönelik hükmünün 5271 sayılı CMK'nın 302/2-4. maddeleri gereğince BOZULMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesine gönderilmesine, 03.11.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16104, Karar No: 2012/21126, Tarih: 09.10.2012

**3. Hukuk Dairesi         2012/16104 E.  ,  2012/21126 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Davacı vekili dilekçesi ile; tarafların 25.12.2007 tarihinde kesinleşen kararla boşandıklarını, kararla velayeti anneye verilen müşterek çocuk için aylık 300 TL iştirak nafakası bağlandığını; çocuğun ilköğrenim çağına geldiğini ve ihtiyaçlarının arttığını ileri sürerek; müşterek çocuk ...’nin iştirak nafakasının aylık 300 TL’den 1000 TL’ye çıkartılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.Davalı vekili cevap dilekçesinde; müşterek çocuğun özel koleje kaydının yaptırılmasında müvekkilinin fikrinin sorulmadığını, adeta yok sayıldığını; istenen nafaka miktarının da fahiş olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile; aylık nafakanın dava tarihinden itibaren 500 TL’ye çıkartılmasına karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.İştirak nafakasının; çocuğun yaşı, eğitim durumu, günün ekonomik koşullarındaki paranın alım gücü ile genel ihtiyaçlarına uygun olarak ana babanın mali durumları da gözetilmek suretiyle takdiri gerekir.Somut olayda, yaklaşık 5 yıl önce takdir edilen iştirak nafakasının, bu davanın açıldığı tarih itibariyle, çocuğun büyümesi ve okula gitmesi, ihtiyaçlarının artması nedeniyle tarafların mali ve sosyal durumlarına göre çok düşük kaldığı anlaşılmaktadır. Özellikle tarafların mali ve sosyal durumları dikkate alındığında, artırılan nafaka miktarı çok az olup, TMK.nun 4.maddesinde vurgulanan “hakkaniyet” ilkesine uygun bulunmamıştır.Mahkemece, yukarıda açıklanan hususlar gözetilerek, hakkaniyete uygun bir nafakaya hükmedilmelidir.Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 09.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4378, Karar No: 2015/5156, Tarih: 16.03.2015

**21. Hukuk Dairesi         2015/4378 E.  ,  2015/5156 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmaları nedeniyle itibari hizmet süresinin eklenmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava, davacının davalı işveren yanındaki 01.10.2008 tarihinden önceki çalışmaları yönünden itibari hizmet süresinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava, davacının davalı işveren yanındaki 01.10.2008 tarihinden önceki çalışmaları yönünden itibari hizmet süresinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağı olan 506 sayılı Kanunun Ek 5’inci maddesinde, anılan Kanuna göre sigortalı sayılanların, aşağıda sayılan görevlerde geçen sigortalılık sürelerine, bu sürelerin her tam yılı için hizalarında gösterilen sürelerin sigortalılık süresi olarak ekleneceği belirtildikten sonra, maddenin IV numaralı bendinde “Sigortalılar” başlığı altında “Azotlu gübre ve şeker sanayiinde, fabrika, atölye, havuz ve depolarda, trafo binalarında çalışanlar” sözcüklerine yer verilmiş, bu bende ilişkin “Hizmetin Geçtiği Yer” başlıklı kısımda ise “1.)...ve..., 2.) Zehirli, boğucu, yakıcı, öldürücü ve patlayıcı gaz, asit, boya işleriyle gaz maskesi ile çalışmayı gerektiren işlerde, 3.) Patlayıcı maddeler yapılmasında, 4.) Kaynak işlerinde çalışanlarda.” sıralaması yapılmıştır. Anlaşılacağı üzere, itibari hizmet süresi hak ve olanağından yararlanmak için, maddede yazılı fiziksel koşullarla birlikte iş kolu ve iş yeri şartlarının da gerçekleşmesi zorunluluğu bulunmaktadır. İtibari hizmet süresinden yararlanmayı gerektiren olgunun sanayi kolları farklı olsa da belli, ağır, riskli ve sağlığa zararlı işlerin yapılması olduğu, bu nitelikte işleri yapan kişilerin aynı durumda olmadıklarının ileri sürülemeyeceği ve aynı hukuksal durumda bulunanların farklı kurallara tabi tutulmasının Anayasa’nın eşitlik ilkesine yer veren 10’uncu maddesine aykırı olduğu gerekçesiyle, anılan bentte yer alan “Azotlu gübre ve şeker sanayii” ibaresi, 27.03.2007 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 04.10.2006 gün ve 2002/157 Esas - 2006/97 Karar sayılı Anayasa Mahkemesi kararı ile iptal edilmiş olup, Anayasa’nın 153’üncü maddesi gereğince Anayasa Mahkemesi iptal kararlarının geriye yürümeyeceği ilkesi gözetildiğinde, azotlu gübre ve şeker sanayiinde çalışmayanların, iptal kararının yürürlük tarihinden önceki dönem yönünden söz konusu ek 5’inci madde hükmünden yararlanamayacakları açıktır. Nitekim Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 21.03.2012 gün ve 2012/21-6 Esas, 2012/222 Karar sayılı ilamında da aynı görüş ve yaklaşım benimsenmiş olup, bu durumda olan sigortalıların 27.03.2007 tarihinden itibaren gerçekleşen hizmetleri yönünden itibari hizmet süresinden faydalanabilmeleri ise, maddede yazılı tüm koşulların beraber gerçekleşmesine bağlıdır.

Şu durumda; mahkemece, 27.03.2007 öncesine ait döneme ilişkin olarak davanın reddi gerekirken kabule karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma sebebidir.

Şu durumda; mahkemece, 27.03.2007 öncesine ait döneme ilişkin olarak davanın reddi gerekirken kabule karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma sebebidir.

27.03.2007 sonrası yönünden ise, yasal düzenlemenin, ancak, bentte sayılı ve sınırlı olarak öngörülen çalışma koşullarının gerçekleştiği durum ve sigortalılar için uygulama olanağının bulunduğu, keşifte mahkemece yoğun egzoz gazı olduğu, yoğun kimyasal duman çıktığı tespitleri ile keşifte hazır edilen makine mühendisi, kimya mühendisi ve göğüs hastalıkları uzmanı bilirkişi heyetinin de havalandırmanın yetersiz olduğu belirtilerek benzer tespitler yapılmasına rağmen, davacının hizmetinin geçtiği yerdeki ortamda gaz ölçümü yapılıp davacının çalışma koşulları ve niteliği gözetilerek, 506 sayılı Kanunun ek 5’inci maddesinde öngörülen itibari hizmet süresi hak ve olanağından faydalanma şartlarının oluşup oluşmadığı yönünden somutlaştıracak tespit yapılmaması nedeniyle mahkemenin, hükmü eksik araştırma ve incelemeye dayalıdır.

Ayrıca, Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 297. maddesinin (2). fıkrasında “hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, mümkünse sıra numarası altında açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir”, hükmü öngörülmüş olup, 506 sayılı Yasanın Ek 5. maddesinin 3. fıkrasının “… Fiilen çalışılmış güne eklenecek itibari hizmet günü sayısının bulunmasında (Çalışılan gün sayısı x 0,25) formülü uygulanır.” hükmü gereği, davacının davalı işyerindeki geçici ve daimi kadroyla çalışılan, sigorta primi ödenmiş günleri x 0,25 formülüyle hesaplanacak itibari hizmet süresi bulunduğunun ve bu sürenin sigortalılık süresine itibari hizmet süresi olarak eklenmesi gerektiğinin tespitine karar verilmesi ve davacının hak kazandığı sürenin açıkça hesaplanarak hükümde gösterilmesi gerekirken, infazda tereddüt oluşturacak şekilde hüküm kurulması da isabetsizdir.

Mahkemenin, yukarıda açıklanan esaslar doğrultusunda araştırma yaparak elde edilecek sonuca göre karar vermesi gerekirken, eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurması, usûl ve Yasa'ya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz eden davalılardan ... Genel Müdürlüğü'ne iadesine, 16/03/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6556, Karar No: 2018/7560, Tarih: 03.10.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/6556 E.  ,  2018/7560 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-Sanık hakkında 2007, 2008, 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçundan açılan kamu davasında,Antalya Emniyet Müdürlüğü Mali Şube ekiplerince 28.02.2008 gün ve 2008/610-621 sayılı Antalya Nöbetçi 1.Sulh Ceza Mahkemesinden alınan arama kararına istinaden yapılan aramada,bir kısım belgelerin ele geçirildiği vergi inceleme raporları içeriğinden anlaşılmakta ise de; VUK’nın 142. maddesindeki özel hükümlere uygun bir arama yapılıp yapılmadığı dosya kapsamından tespit edilemediğinden, öncelikle arama kararına dayanak teşkil eden dosya içeriğine ilişkin bilgi ve belgeler ile arama karar ve tutanakları temin edilip, aramanın usulüne uygun yapılıp yapılmadığının tespit edilmesi, usulüne uygun olarak yapılmadığının belirlenmesi halinde hukuka aykırı yöntemlerle elde edilen delillerin tek başına hükme esas alınamayacağı gözetilmeden, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

2-Kabule göre de;

a-)Sanık tarafından düzenlendiği iddia olunan 2007 takvim yılına ait faturaların dosya içerisinde bulunmasına karşın, 2008 takvim yılına ait bir adet 08.01.2008 tarihli, 2009 ve 2010 takvim yıllarına ait ise fatura bulunmaması karşısında; sahte fatura düzenleme suçunda suç tarihinin düzenlenen son fatura tarihi olduğu ve aynı takvim yılında birden fazla kez eylemin gerçekleşmesi halinde TCK 43. maddesinin uygulama alanı bulacağı hususu nazara alınarak, suça konu 2008,2009 ve 2010 takvim yıllarına ilişkin olarak kanaat oluşturacak ,fatura aslı ya da onaylı suretlerinin temin edilip, incelenerek kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının tespit edilmesi,dosya arasında bulundurulması, tüm bu araştırmaların sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik araştırma ile yetinilerek mahkumiyet hükümleri kurulması,

b-)08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 276. maddesi ile değişik 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359/b maddesinde “üç yıldan beş yıla” kadar hapis cezası öngörüldüğü ve dosyada 2008 takvim yılına ait bir adet 08.01.2008 tarihli fatura bulunduğu nazara alındığında, 2008 takvim yılında düzenlenen son tarihli sahte fatura ile birden fazla fatura düzenlenip düzenlenmediği tespit edilip buna göre zincirleme suç hükmünün ve suç tarihi itibariyle uygulanacak lehe kanun maddelerinin belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

c-) Sanık hakkında açılan davaya uygun olarak kararın gerekçesinde sanığın fiilinin “sahte fatura düzenlemek” suçunu oluşturduğunun kabul edilmesine rağmen, "sahte fatura kullanmak" suçundan hüküm kurularak hükmün karıştırılması,

d-)5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

c-) Sanık hakkında açılan davaya uygun olarak kararın gerekçesinde sanığın fiilinin “sahte fatura düzenlemek” suçunu oluşturduğunun kabul edilmesine rağmen, "sahte fatura kullanmak" suçundan hüküm kurularak hükmün karıştırılması,

d-)5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş,sanık ile Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03.10.2018 tarihinde oy birliği ile karar verildi.