muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/3228, Karar No: 2023/2880, Tarih: 20.09.2023

**6. Hukuk Dairesi         2023/3228 E.  ,  2023/2880 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/3188 E., 2022/2045 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bursa 13. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/243 E., 2022/98 K.

Taraflar arasındaki tazminat istemli davanın yargılaması sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacının istinaf dilekçesinin usulden reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi'nce 02.03.2023 tarihli ek karar ile kararın miktar itibariyle kesin olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiştir.

Ek karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi, temyiz konusu miktar veya değerin kesinlik sınırının altında olduğu gerekçesiyle davacının temyiz dilekçesinin reddine yönelik Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesinin 02.03.2023 tarihli ek kararına ilişkindir.

Miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Hukuk Muhakemeleri Kanununun 362 nci maddeleri gereği, 2022 yılı temyiz miktar sınırı, 107.090,00 TL'dir. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Hukuk Muhakemeleri Kanununun 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanunun 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir. Dosya içeriğine göre, 14.072,96-TL üzerinden ilk derece mahkemesince verilen kısmen kabul kararı ve bölge adliye mahkemesinin istinaf incelemesi sonucunda verdiği kararın temyiz kesinlik sınırının altında olduğu anlaşılmıştır.

Somut olayda, istinaf incelemesi sonucunda bölge adliye mahkemesince verilen karar ve ilk derece mahkemesinin kısmen kabul kararı, kesin niteliktedir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle, temyiz dilekçesinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen 02.03.2023 tarihli ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan davacı vekilinin ek karara yönelik temyiz isteminin reddi ile söz konusu ek kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi'nin 02.03.2023 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Davacı harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk derece Mahkemesine gönderilmesine,20.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7734, Karar No: 2021/12615, Tarih: 04.11.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/7734 E.  ,  2021/12615 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki ... ili, ... ilçesi, ... mahallesi, 922 parsel (yeni 4501 parsel) sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde yöntem itibariyle bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1)Hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda dava konusu taşınmazın değerinin tespitinde 2013 yılı itibariyle rayiç değeri ... Belediye Başkanlığının 23.05.2013 tarihli yazısında 49,37 TL olduğu halde ... Belediye Başkanlığının 08.08.2015 tarihli yazısında ise 18,52 TL olarak bildirildiği dikkate alındığında dava konusu taşınmazın vergi değerleri arasındaki çelişki giderilmeden emsal taşınmazdan 2.35 kat daha değerli kabul edilmesi doğru olmadığı gibi dava konusu taşınmazla, aynı kamulaştırma kapsamında kamulaştırılan ve dava konusu taşınmaza yakın konumda bulunan Hatay 3.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2018/244E.-2019/860K. sayılı dosyasında 3821 parsel sayılı taşınmaza 05.11.2012 değerlendirme tarihi itibariyle 598 TL/m2; 2018/116E.-2020/35K. sayılı dosyasında 3147 parsel sayılı taşınmaza 22.05.2014 değerlendirme tarihi itibariyle 534 TL/m2 değer biçildiği ve bu bedellerin Dairemiz denetiminden geçtiği gözetildiğinde ayrılma nedeni konusunda alınan ek bilirkişi raporu inandırıcı ve yeterli görülmemiştir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2)Bozma öncesi hükme esas alınan bilirkişi raporunda kamulaştırmadan arta kalan alanın tamamının bedeline hükmedildiği ve bu hususun bozma konusu yapılmadığı gözeltilmeksizin bozma ilamı sonrası alınan bilirkişi raporunda, bu kısımda %50 oranında değer azalışı uygulamak suretiyle eksik bedel tespiti,

3)Bozma ilamı öncesinde tespit edilen bedele 17.09.2013 tarihinden ilk karar tarihi 24.01.2014 tarihine kadar faiz işletilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

4)Bozma öncesi verilen kararın bozma ile ortadan kalktığı düşünülmeksizin yeniden tescil hükmü kurulmaması,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle HUMK'un 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalılardan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 04/11/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3084, Karar No: 2015/3623, Tarih: 16.03.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/3084 E.  ,  2015/3623 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, Manisa İli ... İlçesi Horzumkeserler Köyü 165 ada 12 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Geri çevirme esasları yerine getirilmemiş, ... Gıda, Tarım ve Hayvancılık İlçe Müdürlüğü'nden gelen yazıda 2013 yılına ait istatistik bilgilerin 20/11/2013 tarihinde bildirildiği, özel bilgi ve değerlendirmelerin kıymet takdir raporunda mahallinde değerlendirildiği, kurumda hususi parsellere ait bilgi bulunmadığı şeklinde cevap gönderildiği ve mahkemece başkaca işlem yapılmadan temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın iade edildiği anlaşılmıştır

Bilirkişi kurulunca değerlendirmeye esas alınan buğday, buğday samanı ve tütünün lokal verileri istenmemiş olup, ilçe genelinde 2013 yılına ait (kuru-sulu ayrımı yapılmak suretiyle) dekar başına asgari ve azami verimini, ayrıntılı üretim giderini (tüm masraflar kalem kalem belirtilerek) ve toptan ortalama kilogram satış fiyatını gösterir veri cetveli ile gıda, tarım ve hayvancılık müdürlüğünden sorulup alınan cevabın da dosyaya konulmasından ve yeterliliğinin bizzat mahkeme hakimince denetlenmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11667, Karar No: 2013/8090, Tarih: 28.02.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/11667 E.  ,  2013/8090 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

1) Davanın dayanağını oluşturan, zabıt mümziilerinin yeminli ifadeleriyle doğrulanan 6831 sayılı Kanunun 82. maddesi gereğince aksi sabit oluncaya kadar geçerli bulunan suç tutanağında suça sürüklenen çocuğun emvalin yanında görülüp sorulduğunda emvalin kendisine ait olduğunu, kapısına yakacak odun olarak götüreceğini, ağaçları kesmediğini beyan ettiğinin, ağaçların dikiliden motorlu testere ile kesildiklerinin yazılı bulunmasına, duruşma aşamasında dinlenilen zabıt mümziinin suça sürüklenen çocuğun elinde veya civarında kesici alet veya nakil aracı görmediklerini beyan etmesine göre zabıt mümziilerinden ağaçların yeni kesim olup olmadıklarının sorularak gerekirse mahallinde keşif yapılıp suça konu ağaçların suça sürüklenen çocuk tarafından kesilip kesilemeyeceğinin, ağaçların suça sürüklenen çocuk tarafından kesildiği belirlenemese bile suç tutanağında yazılı beyanı değerlendirilerek hukuki durumunun tayini gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabul ve uygulamaya göre de ;

2) Suça sürüklenen çocuk hakkında beraat kararı verilmiş bulunmasına göre suça konu emvalin istirdatı kabil olmak üzere orman idaresine bırakılması yerine yazılı şekilde müsaderesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş katılan idare vekili ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321.maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 28/02/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7612, Karar No: 2018/3246, Tarih: 21.03.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/7612 E.  ,  2018/3246 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1-) Sanığın sorumlu olduğu yargılama masraflarının miktar olarak açıkça belirtilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2) 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca, BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 21/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/31391, Karar No: 2018/7191, Tarih: 12.06.2018

**19. Ceza Dairesi         2015/31391 E.  ,  2018/7191 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

ŞİKAYETÇİ : ...

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Şikayet Hakkının Düşürülmesi

TEMYİZ EDENLER : Şikayetçi Vekili, Sanık Müdafii

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

Şikayetçi vekilinin duruşma gün ve saatinden önce mazeret dilekçesi gönderdiği, ancak bu dilekçenin bir başka dosya içerisine alındığının yargılamanın bitiminden sonra anlaşıldığı ve bu hususta tutanak düzenlendiğinin anlaşılması karşısında, mazeretin kabulü veya reddi yönünde bir karar verilerek sonucuna göre hukuki durumun takdiri yerine yazılı şekilde şikayet hakkının düşürülmesine karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve şikayetçi vekili ile sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 12/06/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11602, Karar No: 2015/566, Tarih: 13.01.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/11602 E.  ,  2015/566 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KARAKOÇAN ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 12/12/2012

NUMARASI : 2012/583-2012/762

Taraflar arasında görülen Tüketici Sorunları Hakem Heyeti Kararına İtiraz davasının yapılan yargılaması sonunda yerel mahkemece verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı elektrik faturaları yoluyla dağıtım şirketi tarafından kendisinden tahsil edilen, kayıp-kaçak bedelinin iadesi için Tüketici Sorunları Hakem Heyetine başvurmuş, hakem heyetide abonenin talebini reddetmiş, davacıda bu kararın iptali için Tüketici Mahkemesine başvurmuş, mahkemeceTüketici Sorunları Hakem Heyeti kararının İptaline ve 48,72 TL kayıp-kaçak bedelinin davacıya iadesine karar verilmiş, hükmün davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine, esas kararın kesin olarak verildiği gerekçesiyle temyiz inceleme isteğinin reddine karar verilmiş, davalı da süresinde ek kararı temyiz etmiştir.

Hemen belirtmek gerekir ki; kayıp-kaçak ve diğer bedellerin başvuru tarihinden sonraki faturaların düzenleme biçimine de etkisi olacağı, bir başka deyişle kararın ileriye yönelik ve art etkisinin uygulaması bulunduğu, bu yöndeki talebin de devamlılık arz eden bir isteme ilişkin olduğu, uyuşmazlığı tek abone yargı yoluna taşımış olmasına rağmen ortada bütün aboneleri ilgilendiren bir uyuşmazlığın bulunduğu, Dairecede benimsenen Hukuk Genel Kurulu’nun aynı doğrultudaki uygulaması da gözetildiğinde yerel mahkemece verilen kararın kesin olduğundan söz etmek mümkün değildir. Hâl böyle olunca, mahkemece; temyiz isteminin yazılı gerekçeyle reddine karar verilmesi isabetsiz olup, davalı tarafın bu yöne ilişen temyiz itirazının kabulü ile temyiz isteminin reddine ilişkin mahkemece verilen ek kararın KALDIRILMASINA,

Esas kararın incelenmesinde;

Taraflar arasındaki uyuşmazlık; kayıp-kaçak bedelinin dağıtım şirketi tarafından abone olan davacıdan alınabileceği yönündeki Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararının iptaline ilişkindir.

Somut olayda; davacının kayıp-kaçak adı altında kendisinden tahsil edilen miktarın iadesi için TSHH'ne başvurduğu ve talebinin reddedilmesi üzerine, davacı bu kararın iptali için yargı yoluna başvurduğu, davaya Asliye Hukuk Mahkemesince genel mahkeme sıfatıyla bakıldığı açıktır.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık; kayıp-kaçak bedelinin dağıtım şirketi tarafından abone olan davacıdan alınabileceği yönündeki Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararının iptaline ilişkindir.

Somut olayda; davacının kayıp-kaçak adı altında kendisinden tahsil edilen miktarın iadesi için TSHH'ne başvurduğu ve talebinin reddedilmesi üzerine, davacı bu kararın iptali için yargı yoluna başvurduğu, davaya Asliye Hukuk Mahkemesince genel mahkeme sıfatıyla bakıldığı açıktır.

İl veya İlçe Tüketici Sorunları Hakem Heyetlerinin kararlarına karşı itiraz merci Tüketici Mahkemeleridir (TKHK mad. 22/5). O hâlde, TSHH'ye intikal ettirilen uyuşmazlığın türü ne olursa olsun bu merci tarafından verilecek bütün kararlara karşı itiraz merci (münhasıran) Tüketici Mahkemesidir. Kaldı ki, tüketici hukuku kapsamında olmayıp da genel hükümler çerçevesinde çözümlenmesi gereken bir uyuşmazlık hakkında her nasılsa Tüketici Sorunları Hakem Heyetine başvurulmuş ve buradan işin esası hakkında bir karar alınmışsa dahi itiraz merci yine (münhasıran) Tüketici Mahkemesidir. O hâlde, Tüketici Sorunları Hakem Heyetine intikal ettirilen uyuşmazlığın türü ne olursa olsun bu merci tarafından verilecek bütün kararlara karşı itiraz (iptal) merci (münhasıran) Tüketici Mahkemesidir.

4077 sayılı Yasanın 23. maddesi bu kanunun uygulanması ile ilgili her türlü ihtilafa tüketici mahkemelerinde bakılacağını öngörmüştür.

Görevle ilgili düzenlemeler kamu düzenine ilişkin olup taraflar ileri sürmese dahi yargılamanın her aşamasında re'sen gözetilir. Görevle ilgili hususlarda kazanılmış hak söz konusu olmaz.

Mahkemece bu yönler gözönünde tutularak o yerde ayrı bir Tüketici Mahkemesi varsa görevsizlik kararı verilmesi, yok ise ara kararı verilerek, davaya Tüketici Mahkemesi sıfatıyla bakılması gerekirken, genel mahkeme sıfatıyla yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırıdır.

Bozma nedenine göre davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

Bu itibarla; yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK'nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 12.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/7149, Karar No: 2010/4412, Tarih: 13.04.2010

**11. Ceza Dairesi         2007/7149 E.  ,  2010/4412 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte resmi evrak tanzimi, vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : 765 Sayılı TCK'nun 102/ 4. ve 104/ 2. maddeleri gereğince sanıklar hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırılmasına dair karar

İddianame içeriğinde; sanıklardan ...nun vergi mükellefi olup diğer sanık ... ‘ın muhasebecilik yaptığı ve diğer sanığın muhasebesini de tuttuğu , sanık ...’nun 1998 takvim yılına ait vergi dairesine verdiği gelir vergisi beyannamesinde belirtilen defter tasdikine ilişkin tasdik tarih ve numaralarının gerçeği yansıtmadığı, Eskişehir 4. Noterliğince tanzim edilen mükellefin 1998 takvim yılına ait herhangi bir defter tasdiki yaptırmadığı halde söz konusu yevmiye defteri üzerindeki noter bilgi formunda tahrifat yapıldığı, 01/01/1996- 31/12/1996 dönemindeki 6 rakamlarının 8 yapılmak suretiyle 01/01/1998 – 31/12/1998 şeklinde tahrifat yapılıp ayrıca bilgi formu üzerindeki noter tasdik tarihi olan 28/12/1995 tarihinden ayrı olarak kırmızı kaşe ile 27/12/1997 şeklinde 2. bir tasdik tarihi basmak suretiyle yevmiye defterine bir takım yevmiye maddesi kaydının düşüldüğü, yevmiye tarihi olarak 1998 yılının muhtelif tarihlerinin yazıldığı, bu şekilde düzenlenen sahte evrak ile mükellef sanık ...’nun Ankara Yeni Mahalle Vergi Dairesine başvurup ...Hurda Ticaret Ltd. Şti. ne 1998 döneminde düzenlediği 43.992.000. TL.lik sahte faturalar nedeniyle katma değer iadesi aldığı, bu şekilde vergi mükellefi olan sanık ... ile muhasebe işlerine bakan sanık ... ‘ın birlikte 1996 yılına ait yevmiye defterindeki sene rakamlarını değiştirmek ve gerçeğe aykırı yanıltıcı belge düzenlemekten dolayı iki ayrı suçtan kamu davası açıldığı ve ilgili Vergi Dairesi tarafından sadece yasal defter ve belgeleri gizlemek suçundan mütalaalar verilip başka mahkemelerde görülmekte olan davalar açıldığı belirtilmiş olup sahte fatura düzenlemek suçundan verilmiş bir mütalaaya ve buna ilişkin bir suç duyurusuna dosya kapsamında rastlanmadığı, 213 Sayılı Kanunun 367. maddesi uyarınca dava şartı olan mütalaanın bulunmadığı ve ilgili vergi dairesinin yazı cevabından bu suç nedeniyle mütalaa da verilmeyeceğinin anlaşılmasına göre, "sahte fatura düzenlemek" suçundan kamu davasının düşürülmesine,

"resmi belgede sahtecilik" suçu ile ilgili olarak ise zamanaşımının dolmadığı, gözetilerek yargılamaya devamla tüm delilleri toplayıp sonucuna göre esas hakkında bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden eylemleri kül halinde 213 Sayılı Yasa’nın 359/b-1.maddesi kapsamında kabul ederek zamanaşımı süresinin dolduğundan bahisle kamu davasının ortadan kaldırılmasına karar verilmesi,

"resmi belgede sahtecilik" suçu ile ilgili olarak ise zamanaşımının dolmadığı, gözetilerek yargılamaya devamla tüm delilleri toplayıp sonucuna göre esas hakkında bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden eylemleri kül halinde 213 Sayılı Yasa’nın 359/b-1.maddesi kapsamında kabul ederek zamanaşımı süresinin dolduğundan bahisle kamu davasının ortadan kaldırılmasına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 13.04.2010gününde oybirliğiyle karar verildi.