muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/6052, Karar No: 2015/13905, Tarih: 14.12.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/6052 E.  ,  2015/13905 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 4. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/12/2013

NUMARASI : 2011/812-2013/997

-K A R A R-

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların “taranma” suretiyle okunaklı biçimde elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur. (HMK'nin 445. maddesi) Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranmayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi gerekmektedir.

Temyize konu, dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. (Örn: Tebligatların şerhli bölümleri, harç tahsil makbuzları ve bunun gibi bir kısım evraklar dosyada görülmediği gibi var olan bir kısım evrakların okunaklı olmadığı görülmüştür.) Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Temyiz denetiminin sağlıklı bir şekilde yapılabilmesi için dosyanın fiziken incelenmesi gerektiğinden dava dosyasının tümünün fiziken gönderilmesi için dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 14/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/775, Karar No: 2010/1507, Tarih: 16.02.2010

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2009/775 E.  ,  2010/1507 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı kararın temyizen tetkiki davalılar ... Müdürlüğü vekili tarafından istenmiş, mahkemece ilamında belirtildiği şekilde isteğin kabulüne karar verilmiştir. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Davacı,borçludan noter satış senedi ile satın aldığı aracın trafik kaydına , borçlu hakkında takip yapan alacaklı Vergi Dairesince ve ...ce konulan haczin kaldırılmasını istemiştir.

Mahkemece,dava konusu...... plakalı aracın mülkiyetinin davacıya ait olduğunun tespitine, dava konusu ..... plakalı araç üzerindeki Didim İcra Müdürlüğünün 2008-924 Esas sayılı takibine istinaden davalı ... AŞ ve ... tarafından konulan haczin kaldırılmasına karar verilmiş ise de, varılan bu sonuç usul ve yasaya aykırıdır.

Davacı, Vergi Dairesi yönünden 6183 sayılı Yasa uyarınca haczedilen aracın mülkiyetinin kendisine ait olduğunu ileri sürerek aynı Yasa'nın 66. maddesine dayalı isitihkak davası açmıştır. 6183 sayılı Yasanın 68/1. maddesine göre Bu Yasa'dan kaynaklanan istihkak davalarına bakmaya haczi yapan tahsil dairesinin bulunduğu yerdeki mahkeme yetkilidir. Buradaki mahkeme sözcüğü deyiminden dava değerine göre Asliye Hukuk veya Sulh Hukuk mahkemesini anlamak gerekir.

Görev konusu kamu düzenine ilişkin olup hakimin bu konuyu görevi nedeniyle yargılamanın her aşamasında kendiliğinden göz önünde tutması gerekir.

Bu durumda yapılacak iş; Vergi dairesinin 6183 sayılı Yasa uyarınca takibi ve haczi yönünden İcra Hukuk mahkemesi görevli olmadığından, Vergi Dairesine karşı açılan davanın ayrılmasına davaya bakmaya Didim Asliye Hukuk Mahkemesi görevli olduğundan davacı tarafından Vergi Dairesine karşı açılan davanın “görev yönünden reddine, istek halinde dosyanın Didim Asliye Hukuk Mahkemesi'ne gönderilmesine” karar vermektir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı alacaklı Vergi Dairesi Müdürlüğünün bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA,bozma nedenine göre bu davalının öteki itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, 16.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4502, Karar No: 2024/491, Tarih: 05.02.2024

**6. Hukuk Dairesi         2023/4502 E.  ,  2024/491 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili ve davalı ... & Ser Tem. Hiz. Taah. Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalı ... & Ser Tem. Hiz. Taah. Tic. Ltd. Şti.'nin istinaf başvurusunun kısmen kabulüne, davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile kararın kaldırılmasına ve davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davacı vekilinin talebi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi'nin 25.09.2023 tarihli ek kararı ile alacak miktarının tashihine ilişkin talebin reddine, yargılama giderine ilişkin maddi hatanın düzeltilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin 25.09.2023 tarihli ek kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 11.10.2023 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin miktardan reddine karar verilmiştir.

Ek karar davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi; temyiz konusu miktar veya değerin kesinlik sınırının altında olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine yönelik ... Bölge Adliye Mahkemesinin 11.10.2023 tarihli ek kararına ilişkindir.

Miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanunun 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanunun 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre reddedilen ve temyize konu edilen toplam miktar 360,00 TL olup Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 107.090,00 TL’nin altında kalmaktadır.

Temyiz dilekçesinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Bölge Adliye Mahkemesince verilen 11.10.2023 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Temyiz eden harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

05.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10392, Karar No: 2011/15317, Tarih: 12.10.2011

**3. Hukuk Dairesi         2011/10392 E.  ,  2011/15317 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı, davalı ile boşandıklarını, müşterek çocuklarının lehine 2005 yılında hükmedilen nafakanın çocuğun ihtiyaçlarını karşılamaya artık yetmediğini iddia ederek, iştirak nafakasının aylık 400 TL. sına yükseltilmesini istemiştir.

Davalı, memur olarak çalıştığını, maddi olarak zor durumda olduğunu beyanla davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

TMK'nun 327/1.maddesine göre, çocuğun bakımı, eğitimi ve korunması için gerekli giderler ana ve baba tarafından sağlanır.

Yine aynı Kanunun 331.maddesine göre, durumun değişmesi halinde hakim, istem üzerine nafaka miktarını yeniden belirler veya nafakayı kaldırır.

Hakim, nafaka taktirinde olduğu gibi nafakanın artırılması veya azaltılması taleplerinde de, küçüğün yaşı, okul durumu ve zorunlu ihtiyaçları ile tarafların ekonomik ve sosyal durumlarını dikkate alarak hakkaniyete uygun bir artırıma hükmetmelidir.

Somut olayda; nafakaya karar verilen dava tarihinden, bu dava tarihine kadar beş yıl bir süre geçmiş olup, bu sürede doğal olarak davacının ihtiyacının arttığı, günün ekonomik koşullarında paranın alım gücünü nispi de olsa yitirdiği dikkate alınarak önceki nafakanın TMK.nun 4.maddesinde düzenlenen "hakkaniyet" ilkesine uygun olarak arttırılması gerekirken, davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 12.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14729, Karar No: 2015/8571, Tarih: 02.03.2015

**9. Hukuk Dairesi         2013/14729 E.  ,  2015/8571 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, icra takibine yapılan itirazın iptali, takibin devamı ile %40 icra inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; davalıya karşı ... İcra Müdürlüğünün 2010/12995 takip sayılı dosyası ile icra takibi yaptığını, davalının bu takibe haksız olarak itiraz ettiğini iddia ederek, davalının itirazının iptalini ve icra - inkar tazminatına hükmedilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının istifa ettiğini, tüm haklarının ödendiğini, ödemelerin banka yoluyla yapıldığını, yönetici konumunda olduğundan fazla mesai talep edemeyeceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kısmen kabulüne hükmedilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Davacı vekili işçilik alacaklarının tahsili amacıyla giriştiği icra takibine itirazın iptalini talep etmiş, bilahare 14/02/2013 harç tarihli ıslah dilekçesi ile taleplerini arttırmış ancak ıslah dilekçesinde davayı alacak davasına dönüştürüp dönüştürmediğini muğlak bırakmıştır.

İtirazın iptali davası icra takibinde talep edilen miktarla sınırlı olmakla mahkemenin davacının ıslah ile talep ettiği alacaklara yönelik red gerekçesi yerinde olmakla birlikte, Dairemizin ve Yargıtay'daki tüm hukuk dairelerinin kabul ettiği üzere itirazın iptali davalarında ıslah yoluna başvurulması halinde takipteki miktarı aşan kısımlar açısından alacak talebi olarak değerlendirilip bu miktarlar için sübut bulduğu takdirde alacak hükmü kurulmalıdır.

Mahkemece yapılacak iş öncelikle davacı vekiline 14/02/2013 tarihli ıslah dilekçesini açıklatmak, talebin itirazın iptali talebi ile birlikte alacak talebi olup olmadığını netleştirmek ve sonuca gitmektir.

Ayrıca itirazın iptali davasında hüküm kurulurken hangi kalemden ne kadar kabul edildiği, takibin hangi kalemden ne kadarı için hangi faiz türüyle devam edeceği ve varsa reddedilen kalem ve miktarlar açıkça belirtilmelidir.

Mahkemenin yukarıda sayılan usuli eksikleri içeren kararının sair yönleri incelenmeksizin bozulması gerekmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, 02/03/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/51, Karar No: 2011/1708, Tarih: 28.03.2011

**11. Ceza Dairesi         2011/51 E.  ,  2011/1708 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Beraat

1-)213 Sayılı Vergi Usul Kanununun 139/2 maddesinde öngörülen incelemenin dairede yapılmasını gerektiren istisnalardan birinin varlığı önceden belirlenmeden, faaliyetini sürdürdüğü anlaşılan sanığa “defter ve belgelerin ibrazı” için yapılan tebligatın hukuken geçerliliği bulunmadığından suçun yasal unsurları itibariyle oluşmadığı anlaşılmakla katılan vekilinin, suçun sabit olduğuna ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle sonucu itibariyle doğru bulunan hükmün ONANMASINA,

2-)Katılan vekilinin, “2002 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçundan verilen beraat hükmüne yönelik temyizi yönünden yapılan incelemede;

5237 Sayılı Türk Ceza Kanununun 7. ve 5252 Sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükümleri karşısında; sanığa yüklenen “2002 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 Sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2 maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, en aleyhe kabulle suçun işlendiği 31.12.2002 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 Sayılı Yasanın 8/1 maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUY.nın 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı kanunun 322.maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkında “2002 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçundan açılan kamu davasının 765 Sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2 maddeleri uyarınca ORTADAN KALDIRILMASINA,

3-)Katılan vekilinin, “2003 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçundan verilen beraat hükmüne yönelik temyizine gelince;

19.01.2004 gün ve 1011-115 sayılı iddianamede, suç tarihi olarak 2002 ve 2003 yılları gösterilip, sanık hakkında 213 sayılı yasanın 359/b-1 maddesinin iki kez uygulanması istemiyle kamu davası açılmış ve tüm suçlardan beraatine karar verilmiş ise de, İstanbul Defterdarlığınca verilen ve 213 Sayılı Yasanın 367.maddesi gereğince dava şartı olan “mütalaa” nın, “2002 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” ve “defter ve belgeleri ibraz etmemek” suçları ile ilgili olduğu, “2003 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçu ile ilgili olarak verilmiş her hangi bir mütalaa bulunmadığı anlaşılmakla, 5271 Sayılı CMK.nun 223/8 madde ve fıkrası gereğince durma kararı verilerek idareden, 2003 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan da 213 Sayılı VUK.nun 367. maddesi gereğince dava şartı olan mütalaanın verilip verilmeyeceği sorularak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, yargılamaya devam olunarak beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan idare vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 Sayılı Yasanın 8/1 maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUY.nın 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.03.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2975, Karar No: 2011/2652, Tarih: 02.05.2011

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2011/2975 E.  ,  2011/2652 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı .... arasındaki davadan dolayı İnegöl 2. Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 19.10.2010 gün ve 321-504 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Taraflar arasındaki uyuşmazlık danışmanlık sözleşmesinden kaynaklanmış olup, öncesinde Yargıtay 13. Hukuk Dairesi'nce temyiz incelemesi yapıldığından kararın temyizen incelenmesi görevi Yargıtay Yüksek 13.Hukuk Dairesine aittir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 13.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 02.05.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9165, Karar No: 2017/11558, Tarih: 31.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/9165 E.  ,  2017/11558 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargitay Birinci Baskanlik Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayili "Daireler Arasindaki Is Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik karari, 30/12/2016 tarih 29934 sayili Resmi Gazete'de yayimlanarak yürürlüge girmistir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarina iliskin dosyalarin temyiz incelemesi yapilmak üzere Yargitay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERILMESINE, 31/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8664, Karar No: 2012/10792, Tarih: 24.09.2012

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2012/8664 E.  ,  2012/10792 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 24.04.2009 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil, olmazsa tazminat istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 21.02.2012 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 442 sayılı Köy Kanununa, 3367 sayılı Yasa ile eklenen 13. Ek maddesi uyarınca, ... Köyü Tüzel Kişiliğine tahsis edilen taşınmazın, köy ihtiyar heyeti tarafından hak sahiplerine satışına dayalı tapu iptali tescil, olmazsa arsanın rayiç bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davalı ... vekili temyiz etmiş, karar Dairemizin 02.05.2011 tarihli ilamıyla ve ilamda yazılı nedenlerle bozulmuştur.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir.

3367 sayılı Yasayla 442 sayılı Köy Kanununa eklenen Ek 13. madde hükmü uyarınca Köy Tüzel Kişiliği adına köy yerleşim planına göre tescil edilen parsellerin 2000 m2'yi geçmemek üzere köyde ikamet eden ve köy nüfusuna kayıtlı olup evi bulunmayan ihtiyaç sahiplerine, ihtiyar meclisinin kararı ile rayiç bedel üzerinden satışı mümkündür. Ayrıca Köy Yerleşme Alanı Uygulama Yönetmeliğinin 12/c maddesinde “Kendisine, eşine ve ... olmayan çocuklarına ait evi veya arsası bulunmaması, var ise evinin harap, arsanın kullanışsız olması, isteklinin ikamet etmekte olduğu köy nüfusuna kayıtlı olması ve o köyde asgari 5 yıl oturmuş olması” gerektiği düzenlenmiştir. Anılan

bu hüküm uyarınca köy tüzel kişiliği adına tapuda kayıtlı taşınmazları, o köyde asgari 5 yıl ikamet eden, kendisine, eşine ve ... çocuklarına ait evi bulunmayan, ihtiyaç sahipleri tescil talebinde bulunabilirler.

Davacı, 144(182) ada 7 parsel sayılı taşınmazın adına tescilini istemiştir. Dosya arasında bulunan 15.03.2004 tarihli satış kararında 144(182) ada 7 parsel sayılı taşınmazın davacıya satıldığına dair bir kayıt bulunmamakla birlikte davacı vekili tarafından bozmadan sonra yapılan yargılama sırasında dosyaya sunulan yine 15.03.2004 tarihli ek satış kararında taşınmazın davacıya satılmasına karar verildiği ve bedelin tamamının tahsil edildiği yazılmıştır. Yine mahkemece yapılan araştırma sonunda, davacının kendisine, eşine ve ... olmayan çocuklarına ait ... Köyünde taşınmazının bulunmadığı, davacının ... Köyü nüfusuna kayıtlı ve bu köyde ikamet ettiği belirlenmiştir.

Dava konusu taşınmazın 442 sayılı Köy Kanununa 3367 sayılı Yasa ile eklenen 13. Ek maddesi gereğince davacıya satışının yapıldığı, bedelin ödendiği ve davacının Köy Yerleşme Alanı Uygulama Yönetmeliğinin 12/c maddesiyle getirilen şartlara sahip olduğu ispatlanmış olup davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken davanın reddine dair hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine, 24.09.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3501, Karar No: 2012/6344, Tarih: 30.05.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/3501 E.  ,  2012/6344 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : AĞRI 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 05/04/2011

Yanlar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın, reddine ilişkin olarak verilen karar davacı tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı pay oranında tapu iptal ve tescil, olmadığı takdirde tenkis isteğine ilişkindir.

Mahkemece, miras bırakanın ölüm tarihinden sonra ikame edilip açılmamış sayılmasına karar verilen 2001/68 esas sayılı dava dosyası ve eldeki davanın açılış tarihi gözetildiğinde tenkis yönündeki isteğin reddedilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur.

Muvazaa iddiasına gelince, mahkemece davalı tarafın paylaştırma(denkleştirme) savunmasına değer verilerek tapu iptali ve tescil isteği de reddedilmiştir.

Bilindiği üzere, uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarında ve l.4.1974 tarih 1/2 sayılı İnançları Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Medeni Kanunun 706, Borçlar Kanunun 213 ve Tapu Kanunun 26.maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun içinde ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.