muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/19008, Karar No: 2014/17126, Tarih: 25.09.2014

**8. Hukuk Dairesi         2013/19008 E.  ,  2014/17126 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Manavgat 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 15/11/2012

NUMARASI : 2010/804-2012/680

A.. G.. ve müşterekleri ile A.. Y.. ve müşterekleri aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının kısmen kabulüne ve kısmen reddine dair Manavgat 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 15.11.2012 gün ve 804/680 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacılar vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar vekili, 10.01.1996 tarihinde vefat eden ortak muris Mehmet Şirin'den intikal eden taşınmazların mirasçılar arasında yapılan sözlü taksim sözleşmesiyle paylaşıldığını, yapılan taksimde dava konusu 404 parselin vekiledenlerinin yakın murisi A. Ş.'e isabet edip kök muristen intikal eden 404 parsel haricindeki parsellerin taksim uyarınca tapuda devirlerinin yapıldığını açıklayarak davaya konu 404 nolu parselin tapu kaydının iptaliyle vekil edenleri adına tapuya tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı M.. Ç.. yargılama sırasında ölmüştür. Bu kişinin mirasçıları davaya dahil edimiştir. Dahili davalı Melike Çetin mirasçıları açılan iş bu davayı kabul ettiklerini bildirmişlerdir. M.. Ç.. mirasçıları haricindeki öteki davalılar, ortak muristen kalan diğer taşınmazlar paylaşılmış ise de davaya konu bu taşınmaz paylaşım dışında tutulduğundan davanın reddine karar verilmesini savunmuşlardır.

Mahkemece, yazılı bir taksim sözleşmesi bulunmadığından davayı kabul eden M.. Ç.. mirasçıları dışında kalan davalılar yönünden davanın reddine, M.. Ç.. mirasçıları yönünden davanın kabulüyle, M.. Ç.. Hissesinin miras payları oranında diğer mirasçılar adına tesciline karar verilmiştir.

Hükmü davacılar vekili temyiz etmiştir.

Toplanan deliller, tüm dosya kapsamından; dava konusu 404 nolu parselin kadastro çalışmaları sonucunda 02.03.1970 tarihinde ortak muris Mehmet Şirin adına tescil edilmiştir. Ortak muris 10.01.1996 tarihinde vefat etmiştir. Tarafların yargılama aşamasındaki beyanlarından; ortak murisin ölümünden sonra murise ait taşınmazların paylaşımı hususunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Uyuşmazlık ortak muristen intikal eden diğer taşınmazlar taksim edilip bu taksim uyarınca tapuda devir işlemleri yapılmış iken dava konusu 404 parselin taksime tabi tutulup tutulmadığı ve taksim edilmiş ise davacıların yakın murisine isabet edip etmediğinde toplanmaktadır. Hemen belirtmek gerekir ki ortak muris, Mehmet Şirin'in ölümünden sonra terekesinin mirasçılar tarafından paylaşıldığı, dava konusu 404 nolu parselle birlikte iki adet parselin daha davacılar yakın murisi Ayşe'ye isabet ettiği, gerek bu taşınmazların gerekse diğer mirasçılara düşen taşınmazların taksim sözleşmesi uyarınca tapuda devrinin gerçekleştiği, dava konusu taşınmazın ise devir masrafları Ayşe tarafından karşılanmadığından devrinin sağlanmadığı anlaşılmakla davanın tümden kabulü yerine yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.

Kabule görede; davayı kabul eden M.. Ç.. mirasçılarının paylarının iptaliyle davacılar adına tesciline karar vermek gerekirken Ortak Muris Mehmet Şirin'in bütün mirasçılar adına tescil kararı verilmesi de doğru olmamıştır.

Davacılar vekilinin temyiz itirazları açıklanan bu nedenlerle yerindedir. Kabulü ile hükmün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 996,80 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davacılara iadesine, 25.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/11881, Karar No: 2024/4654, Tarih: 25.09.2024

**12. Ceza Dairesi         2020/11881 E.  ,  2024/4654 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/137 E, -2016/54 K.

SUÇ : Taksirle öldürme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; sanık müdafi ve katılanlar vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 62/1, 53/6.maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 1 yıl süreyle sürücü belgesinin geri alınmasına ilişkin hak yoksunluklarına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca bozma kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdii edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteminin; sanığın tali kusurlu olduğu kaza nedeniyle teşdid derecesinde alt sınırdan uzaklaşılarak fazla ceza verildiği, sanığın kendi gözünü ve evladının da öldüğü trafik kazasında acı ve elem içerisinde olup verilen cezanın fazla olduğu, sanık hakkında verilen hapis cezasının ertelenmemesinin veya adli para cezasına çevrilmemesinin hatalı olduğuna ilişkindir.

Katılanlar vekilinin temyiz isteminin; süre tutum dilekçesi ile kararın temyiz istemine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; 10.02.2015 günü saat 14:05 sıralarında gündüz vakti, olay mahalli 90 km/s azami hız limiti bulunan, meskun mahal dışında, 7 m genişliğinde, iki yönlü asfalt kaplama olan il yolunda, “devamlı viraj” levhası mevcut, yol yüzeyi ıslak, hava durumu yağmurlu olduğu, sanık sürücü ...'in sevk ve idaresindeki 60 ET ... plakalı otomobil ile Zile istikametinden Turhal istikametine seyri sırasında olay yerine geldiğinde karşı yönden gelen sürücü ... idaresindeki 60 DY ... plakalı otomobil ile çarpışması neticesinde biri sanığın öz oğlu olmak üzere üç kişinin ölümüyle sonuçlanan trafik kazasının meydana gelmesinde kaza tespit tutanağında; 60 ET ... plakalı araç sürücüsü ...'in 2918 sayılı KTK'nın 56/1-a maddesinde yer alan şerit izleme ve değiştirme kurallarına uymamak maddesini ihlal ettiği, 60 DY ... plakalı araç sürücüsü ...'ın ise normal şeridinde seyrettiği ve herhangi bir kural ihlalinin olmadığının belirtildiği, Ankara Adli Tıp Kurumu Başkanlığı Trafik İstisas Daire Başkanlığı tarafından düzenlenen 18.09.2015 tarihli rapora göre; sanık sürücü ...'in sevk ve idaresindeki otomobil ile gündüz vakti meskul mahal dışında iki yönlü yolda seyri sırasında geldiği olay yerinde direksiyon hakimiyetine ve aracını kendi seyir yönüne ayrılmış şerit üzerinde tutmaya gerekli önem ve özeni göstermediği, sevk idare hatasıyla aracının karşı yönden gelen trafiğin kullandığı şeride geçip burada karşı yönden nizami şeridinde gelmekte olan otomobil ile çarpışmasıyla meydana gelen olayda dikkatsizliği, tedbirsizliği ve kurallara aykırı hareketiyle asli kusurlu olduğu, diğer sürücü ...'ın ise sevk ve idaresindeki otomobil ile gündüz vakti meskul mahal dışında iki yönlü yolda iki ayrı yolda kendi seyir yönüne ayrılmış nizami şeridinden seyiri sırasında geldiği olay yerinde karşı yönden şerit ihlaliyle gelen otomobil ile çarpışmasıyla meydana gelen olayda kazaya etken kural ihlali bulunmadığından kusuru olmadığının mütalaa edildiği, Yerel Mahkemece dosya kapsamında müşterek rapor verildiği, bu nedenle meydana gelen taksirli olayda sanık ... dışında kazaya müessir başka bir kişinin bulunmadığı, tek başına kusurlu olduğu ve meydana gelen ölümlerden taksir derecesinde tam sorumluluğunun bulunduğu yönünde kanaate varılmış olduğu, sanığın taksirli eylemi ile her ne kadar öz oğlunun ölümüyle sonuçlanmışsa da, 5237 Sayılı TCK'nun 22/6 maddesinin uygulanabilmesi için, fiilden dolayı münhasıran failin kişisel ve ailevi durumu itibariyle zararlı neticenin meydana gelmiş olması gerektiği, böyle bir netice ile birlikte söz konusu durumlara ilişkin bulunmayan başka bir neticenin de meydana gelmiş olması halinde anılan fıkra ile uygulama yapılamayacağı, bu durumun TCK'nın 61. maddesi uyarınca cezanın tayininin gözetilmesi esnasında değerlendirildiği anlaşılmakla, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/2

. maddesi uyarınca cezanın tayininin gözetilmesi esnasında değerlendirildiği anlaşılmakla, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/2. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

5237 sayılı TCK.nun 22/6. maddesi uyarınca taksirli hareket sonucu neden olunan netice, münhasıran failin kişisel ve ailevi durumu bakımından, artık bir cezanın hükmedilmesini gereksiz kılacak şekilde mağdur olmasına neden olmuş ise bu durumda ceza verilemeyeceğini belirtmektedir. Dava kapsamında vefat eden ... dosya içerisinde bulunan onaylı nüfus kaydı içeriğine göre sanık ...'in öz oğlu olduğu, Yerel mahkemece müşahade edildiği üzere, sanık ... meydana gelen ölümlerden oldukça üzgün olduğunun aşamalarda verdiği savunmalarında "olayda keşke ben ölseydim" şeklinde sözler sarfettiği, TCK'nın 22/6.maddesinin uygulanabilmesi için fiilin neden olduğu neticenin münhasıran, failin kişisel ve ailevi durumu bakımından mağdur olmasına yol açması zorunlu olup böyle bir netice ile birlikte söz konusu durumlara ilişkin bulunmayan başka bir neticenin de meydana gelmiş olması halinde anılan fıkra ile uygulama yapılamayacağı değerlendirilmekle mahkemece TCK'nın 61. maddesi uyarınca sanık hakkında verilen cezanın tayininde bu durumun gözetildiği anlaşılmakla, tebliğnamede üç kişinin ölümüyle sonuçlanan olayın nedensel sürecinde, asli kusur altında, dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranışıyla etkili olan sanık hakkında fiilinin ağırlığıyla orantılı yüksek bir cezaya hükmedilmesi gerekirken; cezanın niceliği düşük tutularak TCK'nın 3/1, 22/4, 61/1-f maddesine aykırılığa yol açılması gerekçesiyle bozma öneren görüşe mahkemenin kabul ve gerekçesine göre iştirak edilmemiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Zile Ağır Ceza Mahkemesinin kararında sanık müdafi ve katılanlar vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafinin ve katılanlar vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.09.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13440, Karar No: 2015/5834, Tarih: 08.04.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/13440 E.  ,  2015/5834 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BURSA 3. TÜKETİCİ MAHKEMESİ

TARİHİ : 10/10/2013

NUMARASI : 2013/396-2013/189

Taraflar arasındaki Tüketici Sorunları Hakem Heyeti Kararının İptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesinde; davalı tüketicinin, davacı kurum aleyhine, elektrik faturasına yansıyan kayıp-kaçak, dağıtım ve sayaç okuma bedelinin iadesine ilişkin olarak Yıldırım Kaymakamlığı Tüketici Sorunları Hakem Heyetine başvurduğunu, hakem heyetince hukuka aykırı olarak tüketicinin talebinin kabulüne karar verildiğini ileri sürerek; Yıldırım Kaymakamlığı Tüketici Sorunları Hakem Heyeti Başkanlığının 16.08.2012 tarih ve 2012/3460 sayılı kararının iptalini talep etmiştir.

Mahkemece; davacı şirketin EPDK tarafından belirlenen tarifeleri uygulayarak, burada yer alan bedelleri elektrik tüketicisinden almakla yükümlü olduğunu, bu tarifelerde yer alan ve EPDK tarafından belirlenen her türlü bedel ve kurul kararının 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanununun 12. maddesi gereğince idare mahkemesince iptal edilmediği sürece tüketiciyi bağladığı gerekçesi ile davanın kabulü ile hakem heyeti kararının iptaline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık; davacı dağıtım şirketinin, abonelerinden kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, parekende satış hizmeti ve iletim bedeli isteyip isteyemeyeceği; buradan varılacak sonuca göre Tüketici Hakem Heyeti Kararının iptaline karar verilip verilmeyeceği noktalarında toplanmaktadır.

Yargıtay HGK. nun (17.12.2014 günlü ve 2014/7-1884 E. 2014/1045 K. sayılı ilamıyla karar düzeltme kanun yolundan da geçen) 21.05.2014 günlü ve 2013/7-2454 E. 2014/679 K. sayılı kararında; elektrik enerjisinin nakli esnasında meydana gelen kayıp ile başka kişiler tarafından kaçak kullanmak (hırsızlanmak) suretiyle kullanılan elektrik bedellerinin, dağıtım şirketleri tarafından kurallara uyan abonelerden tahsil edilemeyeceği kabul edilmiştir.

Yukarıda değinilen Yargıtay HGK. kararı doğrultusunda yerleşmiş ve kararlılık kazanmış Dairemiz uygulamasına göre; kanunun verdiği genel ve soyut yetkiye dayanılarak Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu tarafından ihdas edilen ikincil mevzuat (Yönetmelik, EPDK Kurul kararları ve tebliğleri) hükümleri uyarınca, kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, parekende satış hizmeti ve iletim bedelleri, elektrik abonelerinden tahsil edilemeyecektir. Zira, TRT payında olduğu gibi bu bedellerde ancak Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 73. maddesindeki esas ve ilkeleri karşılayan bir kanun hükmüyle elektrik abonelerinden alınabilecektir.

Hâl böyle olunca; mahkemece, kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma bedeli, parekende satış hizmeti bedeli ve iletim bedelinin elektrik abonelerinden tahsil edilemeyeceği kabul edilip, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, aksi gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 08.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4194, Karar No: 2024/4360, Tarih: 08.10.2024

**7. Hukuk Dairesi         2023/4194 E.  ,  2024/4360 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/782 E., 2023/670 K.

DAVACILAR : ... vd. vekili Av. ...

DAVA TARİHİ : 19.01.2017

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Tekirdağ 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2017/12 E., 2020/320 K.

Taraflar arasındaki vasiyetnamenin iptali terditli tenkis davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar dava dilekçesinde; murisleri ... tarafından 24.08.2015 tarihinde noterde düzenlenen vasiyetnamenin şekil kurallarına uyulmadan tanzim edildiğini, murisin vasiyetname tarihinde fiil ehliyetine haiz olmadığını belirterek vasiyetnamenin iptaline, olmadığı takdirde tenkisine karar verilmesini talep etmişlerdir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; vasiyetnamenin usulüne uygun düzenlendiğini, murisin sağlığında davacılara da kazandırmalar yaptığını belirterek açılan davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, dava konusu vasiyetnamenin şekil şartlarına uygun olarak tanzim edildiği, Adli Tıp Kurumundan alınan raporda murisin ölüme bağlı tasarrufun yapıldığı tarihte fiil ehliyetine haiz olduğunun belirtildiğini, bu nedenlerle vasiyetnamenin iptali talebinin reddine; tenkis talebi yönünden ise, davacıların saklı payının ihlal edildiği gerekçesiyle 101.562,50 TL'nin davacı ...'ndan alınarak davalıya verilmesine, 101.562,50 TL'nin davacı ...'ndan alınarak davalıya verilmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekillerince istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacılar vekili istinaf dilekçesinde özetle; Adli Tıp Kurumu raporunun eksik incelemeye dayandığını, rapora itirazlarının karşılanmadığını, murisin hatırası olan evi bağışlamasının hayatın olağan akışına aykırı olduğunu belirterek kararın kaldırılmasını istemiştir.

2. Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; davanın açılmasına ve uzamasına sebebiyet veren davacıların yargılama gideri ve vekalet ücretinden sorumlu tutulması gerektiğini belirterek kararın kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

2. Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; davanın açılmasına ve uzamasına sebebiyet veren davacıların yargılama gideri ve vekalet ücretinden sorumlu tutulması gerektiğini belirterek kararın kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, Adli Tıp Kurumunun 30.03.2018 tarihli raporunda murisin vasiyetnamenin düzenlendiği tarihte fiil ehliyetine haiz olduğunun bildirildiği, bu durumda vasiyetnamenin iptali talebinin yazılı gerekçeyle reddine karar verilmiş olmasında isabetsizlik bulunmadığı, davacılar tarafından terditli dava açıldığı gözetilerek davacılar yararına yargılama giderine ve vekalet ücretine takdir edilmiş olmasında bir hata bulunmadığı gerekçesiyle taraf vekillerinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri belirterek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması ve davanın kabulüne karar verilmesi istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, vasiyetnamenin iptali olmadığı takdirde tenkisi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 557, 558, 559, 560, 565 inci ve devamı maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre karar usul ve kanuna uygun olup, davacılar vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine; kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

08.10.2024 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3282, Karar No: 2018/2648, Tarih: 27.03.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/3282 E.  ,  2018/2648 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı yasaya muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Büyükçekmece Vergi Dairesi mükellefi olarak toptan madeni yağ satışı yapan sanık ... ... hakkında 2008/5-9 dönemi defter ve belgelerinin incelenmesi sonucunda, anlaşmalı matbaa tarafından basılmayan sahte belgeleri bilerek kullandığının tespit edildiği iddiasıyla açılan kamu davasında; 5728 sayılı Kanunun 276. maddesi ile değiştirilen 213 sayılı VUK’nun 359/c maddesinde düzenlenen “Maliye Bakanlığı ile anlaşması olmadığı halde belge basmak veya bu belgeleri bilerek kullanmak” suçunun maddi konusunun fatura olması ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanun'un Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre faturaların Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi, suça konu faturanın dosya içinde bulundurulmadığının anlaşılması karşısında; suça konu faturaların ilgili kurumlardan sorularak aslı ya da onaylı suretlerinin temini, incelenerek kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının belirlenmesi, denetime olanak verecek şekilde aslı veya onaylı suretinin dosya içinde bulundurulması, Sarıgazi Vergi Dairesi mükellefi ... ...’ın fatura bastırdığı matbaadan basım bilgileri sorularak, vergi suçu raporunda, sanığın defterlerine kaydettiği belirtilen, ... ... tarafından düzenlenmiş görünen faturalardaki seri ve sıra numaraları ile uyuşup uyuşmadığının denetlenmesi, sanıktan, suça konu faturaları düzenleyen ... Petrol Oto Yedek Parça Nak. İnş. Ldt. Şti ve ... ... ile aralarındaki para hareketinin varlığını ispat edecek nitelikte fatura bedellerinin ödenmesi ile ilgili kasa fişi, çek, banka makbuzu, hesap ekstresi, PTT alındı makbuzu gibi ödemeye ilişkin belgelerin, mal hareketinin varlığını ispat edecek, faturalarda yazılı malların teslimi konusunda düzenlenmiş taşıma veya sevk irsaliyelerinin bulunup bulunmadığı, suça konu faturaların hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldığı sorularak, ... Petrol Oto Yedek Parça Nak. İnş. Ldt. Şti. ve ... ... isimli mükellef hakkında karşıt inceleme yapılıp yapılmadığı araştırılıp, yapılmış ise vergi tekniği raporları dosyaya getirtilip, şirket yetkilileri hakkında sahte fatura düzenleme suçundan açılmış davalar bulunup bulunmadığının ilgili vergi dairesinden araştırılması, açıldığının tespiti halinde dava dosyalarının getirtilip incelenerek bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de; 1136 sayılı Kanun'un 168 ve hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 13. maddesinin 5. fıkrası uyarınca, beraat eden ve kendisini vekille temsil ettiren sanık lehine maktu avukatlık ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 27.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.