muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/8356, Karar No: 2020/3980, Tarih: 06.07.2020

**11. Ceza Dairesi         2017/8356 E.  ,  2020/3980 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte muhteviyatı itibarıyla sahte fatura kullanmak ve defter belge gizleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Katılan vekilinin 22.01.2014 hakim havale tarihli dilekçe ile temyizden vazgeçtiği anlaşıldığından, sanık ve müdafisinin temyizine yönelik yapılan incelemede;

Sanık hakkında Adana Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 10.05.2012 tarihli 2012/25597 Soruşturma ve 2012/9808 Esas sayılı iddianamesi ile “2008 takvim yılında sahte ve muhteviyatı itibarıyla sahte fatura kullanmak ve defter belge gizleme” suçlarından kamu davası açıldığı, Mahkeme'ce yargılama sonucunda hükmün gerekçesinde sanığın sahte fatura düzenlediği anlatılarak sanık hakkında 2008 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan mahkumiyet kararı verildiği, dosya içerisinde 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 367. maddesi uyarınca dava şartı olan rapor değerlendirme komisyonu mütalaasının mevcut bulunmadığı, buna karşılık Adana Vergi Dairesi Başkanlığı Denetim Grup Müdürlüğü’nün 05.05.2012 tarihli üst yazısında sanık hakkında 2008 takvim yılında sahte belge düzenleme ve defter belge gizleme suçundan bahsedilerek, 13.04.2012 tarihli ve RDK-2-23 sayılı Rapor Değerlendirme Komisyonu mütalaasının verildiğinden söz edildiği, üst yazı ekindeki 28.03.2012 tarihli ve VDENR-2012-A-1078/16 sayılı vergi suçu raporunun ekinde bulunan vergi tekniği raporuna da uygun olarak “defter ve belge gizleme, sahte belge kullanma ve düzenleme” suçlarına ilişkin tespitlerde bulunması karşısında; 5271 sayılı CMK'nin 225. maddesi uyarınca hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiil ve failden ibaret olup, iddianamade açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılarak açılmayan davadan yargılama yapılıp hüküm kurulmasının mümkün bulunmadığı, VUK‘nin 367. maddesi uyarınca komisyon mütalaasının dava şartı olduğu ve dosya içerisinde Adana Vergi Dairesi Başkanlığı Denetim Grup Müdürlüğü‘nün 05.05.2012 tarihli üst yazısı ile atıf yapılan 13.04.2012 tarihli ve RDK-2-23 sayılı Rapor Değerlendirme Komisyonu mütalaasının bulunmaması nedeniyle, mütalaanın hangi suça ilişkin olduğunun belirlenmesinin mümkün bulunmadığı anlaşılmakla,

a) Öncelikle 13.04.2012 tarihli ve RDK-2-23 sayılı Rapor Değerlendirme Komisyonu mütalaasının dosya içerisine celbi ile sanık hakkında iddianame konusu yapılan “2008 takvim yılında sahte ve muhteviyatı itibarıyla sahte fatura kullanmak ve defter ve belgeleri gizleme” suçlarına ilişkin olup olmadığının tespit edilmesi,

b) Komisyon mütalaasının kapsamının iddianame konusu eyleme ilişkin olmadığının belirlenmesi halinde, “2008 takvim yılında sahte ve muhteviyatı itibarıyla sahte fatura kullanmak ve defter ve belgeleri gizleme“ suçlarından verilmiş dava şartı olan mütalaa bulunmaması nedeniyle davaların düşürülmesine karar verilmesi,

b) Komisyon mütalaasının kapsamının iddianame konusu eyleme ilişkin olmadığının belirlenmesi halinde, “2008 takvim yılında sahte ve muhteviyatı itibarıyla sahte fatura kullanmak ve defter ve belgeleri gizleme“ suçlarından verilmiş dava şartı olan mütalaa bulunmaması nedeniyle davaların düşürülmesine karar verilmesi,

c) İddianame konusu eyleme ilişkin olarak mütalaa verildiğinin tespiti durumunda ise, henüz zamanaşımı dolmayan 2008 takvim yılında sahte ve muhteviyatı itibarıyla sahte fatura kullanmak suçundan hüküm kurulması gerekirken, iddianame dışına çıkılarak dava konusu yapılmayan “2008 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan” yazılı şekilde hüküm tesisi,

Yasaya aykırı, sanık ve müdafisinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 06.07.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6168, Karar No: 2018/8457, Tarih: 30.10.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/6168 E.  ,  2018/8457 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Beraat

I.Sanık ... hakkında verilen beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanığın UYAP aracılığı ile MERNİS üzerinden temin edilen nüfus kaydında, hükümden sonra 11.02.2014 tarihinde öldüğü belirtildiğinden, bu durumun kesin olarak tespiti halinde 5237 sayılı TCK'nin 64. maddesi uyarınca kamu davasının düşürülmesinde zorunluluk bulunması,

II.Sanık ... hakkında verilen beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Gerekçeli karar başlığında “2012” olarak yanlış gösterilen suç tarihinin, suça konu sahte faturaların en son 2009 yılı nisan ayı KDV beyannamesinde kullanıldığı iddia edildiğinden, “25.05.2009” olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Sanık hakkında 2009 takvim yılında sahte fatura kullandığı iddiasıyla açılan kamu davasında; sahte fatura kullanma suçunun maddi konusunun fatura olması ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanun'un Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından, hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre de faturaların Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerektiğinden, suça konu fatura asıl veya onaylı örneklerinden kanaat oluşturacak sayıda temin edilip, dosya arasına konulması ve incelenerek kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının tespit edilmesi; suça konu faturaları düzenleyen ... Oto Yedek Parça Petrol Ürün. Ltd. Şti. Tuğba Kızılok, ... ve ... hakkında sahte fatura düzenleme suçundan hazırlanmış vergi inceleme raporlarının ilgili vergi dairelerinden getirtilmesi, söz konusu mükellefler ile ... Oto Yedek Parça Petrol Ürün. Ltd. Şti yetkilileri hakkında 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan dava açılmış olup olmadığının araştırılması, açılmış olması halinde dosyaların getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması, toplanan tüm deliller değerlendirilip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 30.10.2018 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2543, Karar No: 2021/6759, Tarih: 29.04.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/2543 E.  ,  2021/6759 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 6292 sayılı Kanun uyarınca satışı yapılmış taşınmazda, davacıların zilyetliğinin tespiti ve davalı gerçek kişiler adına oluşan tapu kaydının davacıların miras payları oranında iptali ile davacılar adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı kişiler ve Hazine vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 6292 sayılı Kanun uyarınca satışı yapılmış taşınmazda, davacıların zilyetliğinin tespiti ve davalı gerçek kişiler adına oluşan tapu kaydının davacıların miras payları oranında iptali ile davacılar adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulü ile İstanbul İli, Çatalca İlçesi, ... Mahallesi, 130 ada 1 parsel sayılı taşınmazın davalılar ... ve ... Davulcu adına olan tapusunun iptali ile 2/5 payının 1/5'er olarak davacılar adına tesciline, kalan kısmının davalılar üzerinde bırakılmasına, davalı ... adına açılan davanın konusuz kaldığı anlaşılmakla bu hususta hüküm kurulmasına yer olmadığına karar verilmiş, hüküm davalı kişiler ve Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyanın incelenmesinden, İstanbul İli, Çatalca İlçesi, ... Mahallesi, 130 ada 1 parsel sayılı, 13.313,36 m² yüzölçümlü taşınmazın 2010 yılında Kadastro Kanununun ek 4. maddesi gereğince yapılan kadastro çalışmaları sırasında orman sınırları dışına çıkarıldığı ve davalılar ... ve ...'nun müşterek kullanımında olduğu beyanlar hanesine şerh verilmek suretiyle tarla vasfı ile Hazine adına tespit edildiği, baba isimlerinin tutanağa yanlış yazılması nedeni ile kullanıcıların tespite itiraz ettikleri, Çatalca (Kapatılan) Kadastro Mahkemesinin 2010/44 Esas, 2010/6 Karar sayılı kararı ile davanın kabulü ile davacıların baba adının düzeltilmesine, taşınmazın tespit gibi tesciline karar verildiği, kararın temyiz incelemesinden geçerek 09/06/2011 tarihinde kesinleştiği, davalılar tarafından başvuruda bulunulması üzerine 19/07/2013 tarihinde Milli Emlak Müdürlüğü ile davalılar arasında 6292 sayılı Kanun Uyarınca Yapılan Taksitli Taşınmaz Satış Sözleşmesi düzenlendiği, taşınmazın 30/07/2013 tarihinde davalılar adına tescil edildiği, eldeki davanın 09/10/2013 tarihinde açıldığı anlaşılmaktadır.

6292 sayılı Kanunun uygulanma esas ve usullerini göstermek üzere çıkarılan 345 sayılı Milli Emlak Genel Tebliğinin 5. maddesinde "(1) 2/B alanları kullanıcılarının hak sahibi olabilmesi için;

6292 sayılı Kanunun uygulanma esas ve usullerini göstermek üzere çıkarılan 345 sayılı Milli Emlak Genel Tebliğinin 5. maddesinde "(1) 2/B alanları kullanıcılarının hak sahibi olabilmesi için;

a) Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten önce 3402 sayılı Kanun hükümleri uyarınca düzenlenen güncelleme listeleri veya kadastro tutanaklarına göre oluşturulan ya da Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten sonra 3402 sayılı Kanun hükümleri uyarınca düzenlenecek güncelleme listeleri veya kadastro tutanaklarına göre oluşturulacak tapu kütüklerinin beyanlar hanesinde isimlerinin yer alması ve bu kişilerin 31/12/2011 tarihinden önce kullanıcı ve/veya muhdesat sahibi olduklarının belirtilmesi...,

(2) Kesinleşmiş mahkeme kararlarına göre 31/12/2011 tarihinden önce kullanıcı ve/veya muhdesat sahibi oldukları tapu kütüğünün beyanlar hanesinde belirtilenler de İdarece tebliğ edilen satış bedelini itiraz ve dava konusu etmemeleri halinde hak sahibi olarak kabul edilecektir." hükümleri bulunmaktadır.

3402 sayılı Kanunun ek 4. maddesi uyarınca yapılan ve sonuçları 05/03/2010 ilâ 05/04/2010 tarihleri arasında ilan edilen kadastroda dava konusu 130 ada 1 parsel sayılı taşınmazın davalılar ... ve ...'nun müşterek kullanımında olduğunun belirlendiği ve 6292 sayılı Kanun uyarınca dava tarihinden önceki bir tarihte, kullanım kadastrosu sırasında hak sahibi olduğu belirlenen gerçek kişilere satılarak 30/07/2013 tarihinde davalılar ... ve ... adına tapuya tescil edildiği, kullanım kadastrosu kesinleşerek tapuya tescil edilen taşınmazın beyanlar hanesindeki şerhe yönelik davanın dinlenebilmesi için davanın, 6292 sayılı Kanun uyarınca taşınmazın satış işleminden önceki bir tarihte ve Hazineye yöneltilerek açılması gerektiği ve taşınmazı satın alan kişi adına tapuya tescil edilip mülkiyet belirlendikten sonra, şahsi hak niteliğindeki şerhe yönelik olarak açılacak davaların dinlenme olanağı bulunmadığı dikkate alınarak davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davalı kişiler ve Hazine vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 29/04/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/829, Karar No: 2020/274, Tarih: 27.01.2020

**21. Hukuk Dairesi         2019/829 E.  ,  2020/274 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi ... Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki tespit davası nedeniyle Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükmün davalılardan Kurum vekilince duruşmasız, ...Ambalaj Ve Baskı San. Tic.A.Ş. vekilince de duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, temyiz konusu hükme ilişkin dava, HMK’nun 369. maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hallerden hiçbirine uymadığından Yargıtay incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğin reddine karar verildikten sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

KARAR

A)Davacı istemi;

Davacı, davalı işyerinde geçen çalışmalarının 506 sayılı Yasanın Ek 5/II maddesi kapsamında olduğundan bahisle itibari hizmet süresinin tespiti ile sigortalılık süresine eklenmesini talep etmiştir.

B)Davalı Cevabı;

Davalı ... Başkanlığı vekili, itibari hizmet süresinden istifade edilebilmesi için sigortalının basım ve gazetecilik işyerinde çalışması ve 506 sayılı Kanunun Ek 5.madde II. bendinin (a-f) alt bentlerinde yazılı fiziksel dış etkenlerden birinin gerçekleşmiş olması gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... Ambalaj ve Baskı San. ve Tic. A.Ş. vekili, şirketin 506 sayılı Kanunun Ek 5. maddesinin II. bendinde yer alan “basım ve gazetecilik işyerleri” niteliğinde olmadığını, işyerinde çalışma koşullarını ağırlaştıracak ve itibari hizmet süresinden yararlanılması sonucunu doğuracak koşulların bulunmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C)İlk Derece Mahkemesi Kararı ;

Mahkemece, işyerinde yapılan fleksibıl ambalaj üretiminin dava konusu dönem yönünden geçerli olan 506 sayılı Kanunun Ek 5. Maddesi uyarınca basım işi kapsamında olduğu, ayrıca aynı maddenin II. bendinin (a-f) işaretli alt bentlerinde yazılı olumsuz çalışma koşullarının davacının dilme operatörü olarak çalıştığı dönem için gerçekleştiği gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Bölge Adliye Mahkemesi Kararı;

Bölge Adliye Mahkemesince, davalı işyerinin basım işyeri olarak kabulü gerektiği, davalı işyerinin üretime yönelik bölümlerinin ek 5/II-a,b maddesinde belirtilen ortama sahip işyeri olduğu, davacının üretim bölümünde geçen çalışması bakımından, 506 sayılı Yasanın yürürlükte olduğu dönemde çalıştığı süre için itibari hizmet süresinden yararlanma koşullarının bulunduğu belirtilerek ilk derece mahkemesinin kararı hukuka uygun bulunmuş ve taraf vekillerinin istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

E) Temyiz ;

..., işyerinde ambalaj üzerine baskı yapıldığını,506 sayılı Yasanın Ek 5 maddesinde belirtilen basım işyeri koşulunun oluşmadığını belirterek temyiz etmiştir.

E) Temyiz ;

..., işyerinde ambalaj üzerine baskı yapıldığını,506 sayılı Yasanın Ek 5 maddesinde belirtilen basım işyeri koşulunun oluşmadığını belirterek temyiz etmiştir.

Davalı ... Ambalaj ve Baskı San ve Tic.AŞ vekili ,işyerinde esnek ambalaj üretimi yapıldığını,basım ve gazetecilik işyeri olarak nitelendirilemeyeceğini ,II. bendin a-f alt bentlerinde yazılı olumsuz koşulların da gerçekleşmediğini belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

F) Delillerin Değerlendirilmesi ve Gerekçe ;

Dava,itibari hizmet süresinin tespiti istemine ilişkindir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden,davacının tespiti istenen dönemde davalı işyerinin üretim bölümünde aşçı yardımcısı ve dilme operatörü olarak çalıştığı,mahkemece keşif yapıldığı,bilirkişi raporunda işyerinde gıda,kozmetik,çikolata,evcil hayvan maması vs. gibi ürünlerin ambalaj ve baskısı , esnek ambalaj üretimi yapıldığı, baskı,laminasyon ve dilme makinelerinin aynı hol içinde bulunması nedeniyle kullanılan kimyasalların tüm ortama yayıldığı,havalandırma sisteminin yeterli olmadığı tespitlerine yer verildiği,tanıkların dinlendiği anlaşılmaktadır.

İtibari hizmet , gerçekte çalışılmayan ve prim ödemesi olmayan sürelerin kanun koyucu tarafından verilen imkân nedeniyle sigortalılık süresine eklenmesine, böylece,ağır ve yıpratıcı işlerde çalışan bir kısım sigortalıların daha erken yaşlılık aylığından yararlanmalarına imkan sağlamaktadır.

506 sayılı Yasa sistemine itibari hizmet kavramı 11.08.1977 günlü 2098 sayılı yasa ile girmiştir.

506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu’nun Ek 5. maddesi II bendinde 20/06/1987 tarihli 3395 sayılı Kanununun 13. maddesiyle yapılan değişikle itibari hizmetten yararlananların kapsamı genişletilmiştir.

Davanın yasal dayanağı olan Ek 5 madde II numaralı bendinde , “Basım ve gazetecilik iş yerlerinden 1475 sayılı Kanun ve değişikliklerine göre çalışan sigortalılardan,

a) Solunum ve cilt yoluyla vücuda geçen gaz veya diğer zehirleyici maddelerle çalışılan iş yerleri,

b) Fazla gürültü ve ihtizaz yapıcı makine ve aletlerle çalışarak iş yapılan işyerleri,

c) Doğrudan doğruya yüksek hararete maruz bulunarak çalışılan işyerleri,

d) Fazla ve devamlı adali gayret sarf edilerek iş yapılan işyerleri,

e) Tabii ışığın hiç olmadığı ve münhasıran suni ışık altında çalışılan işyerleri,

f) Günlük mesainin yarıdan fazlası saat 20.00'den sonra çalışılarak yapılan işyerlerinde” hizmeti geçenlerin sigortalılık süresine ,bu sürelerin her tam yılı için 90 gün ekleneceği belirtilmiştir.

c) Doğrudan doğruya yüksek hararete maruz bulunarak çalışılan işyerleri,

d) Fazla ve devamlı adali gayret sarf edilerek iş yapılan işyerleri,

e) Tabii ışığın hiç olmadığı ve münhasıran suni ışık altında çalışılan işyerleri,

f) Günlük mesainin yarıdan fazlası saat 20.00'den sonra çalışılarak yapılan işyerlerinde” hizmeti geçenlerin sigortalılık süresine ,bu sürelerin her tam yılı için 90 gün ekleneceği belirtilmiştir.

Sigortalıların itibari hizmetten yararlanabilmesi için iki koşulun birlikte gerçekleşmesi gerekir. Birinci koşul sigortalının Basım ve gazetecilik iş yerlerinde çalışması, ikinci koşul ise; II. bendin (a-f) alt bendlerinde yazılı fiziksel dış etkenlerin ve olumsuz çalışma koşullarının olayda ayrıca gerçekleşmesidir. Söz konusu maddede, basım ve gazetecilik iş yeri birlikte ifade edilmişse de, gazetecilik işi yapılmayan sadece basım işi yapılan iş yerlerinde çalışan sigortalıların da, maddenin alt bentlerinde sayılan koşullardan herhangi birisi oluştuğu takdirde itibari hizmetten yaralanacakları açıktır. Ancak "basım" işinin matbaa iş yerinde mevkute çıkarmaya yönelik olduğunun kabulü gerekmektedir.

Sigortalıya ve işyerine ilişkin koşul, yasada nitelikleri sayılı ve sınırlı bir biçimde belirtildiğinden bir sigortalının çalışma koşulları ne kadar ağır olursa olsun ,yasada sayılan sigortalılar ve işyeri kapsamına girmediği sürece itibari hizmetten yararlanması mümkün değildir.

İtibari hizmetten yararlananların emsallerine göre ayrıcalıklı şekilde erken emekli olabilme avantajı nedeniyle ,uygulamada ,yasanın kapsamının genişletilmesi amacıyla ve düzenlemenin Anayasanın eşitlik ilkesine aykırı olduğu iddiasıyla Anayasa Mahkemesine başvurular olmuştur.

Anayasa Mahkemesi, 1988/51 Esas,1989/18 Karar sayılı 02.05.1989 tarihli kararında ‘özde Anayasa'ya aykırı düşmeyen bir kuralın uygulama alanının genişletilmesi amacıyla iptal edilmeyeceği, bir kısım sigortalılara hak tanıyan itiraz konusu hükmün, öteki kesimlere de aynı hakkı tanıyan tamamlayıcı yasama işlemleriyle düzeltilmesi, düzenleme eksikliklerinin bu yöntemle giderilmesinin Anayasa'ya uygun olacağını’ belirterek itirazın reddine karar vermiştir.

Yine,söz konusu Ek maddede 3395 sayılı Yasa ile değişiklik yapılırken maddede yazılı dış etkenlere maruz başkaca iş kolları bulunduğu ve bunların da yasa kapsamına alınması TBMM Genel Kurulunca önerilmiş ancak istenilen düzenleme ileri tarihe bırakılmıştır. (TBMM 20.06.1987 günlü 121.Birleşime ilişkin Tutanak Dergisi )

506 sayılı Kanunun Ek 5. maddesinin II. bendinde yer alan “basım” işinin matbaa iş yerinde mevkute çıkarmaya yönelik olduğu hem madde metninden hem yasama belgelerinden anlaşılmaktadır. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 07.02.2018 tarih ve 2015/21-3371 Esas ve 2018/129 karar sayılı içtihadında da bu husus vurgulanmıştır.

506 sayılı Kanunun Ek 5. maddesinin II. bendinde yer alan “basım” işinin matbaa iş yerinde mevkute çıkarmaya yönelik olduğu hem madde metninden hem yasama belgelerinden anlaşılmaktadır. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 07.02.2018 tarih ve 2015/21-3371 Esas ve 2018/129 karar sayılı içtihadında da bu husus vurgulanmıştır.

Davalı iş yerinde çikolata,kozmetik,evcil hayvan maması vs.ambalajı üzerine baskı yapıldığı, söz konusu iş yerinde basım ve gazetecilik adına herhangi bir faaliyette bulunulmadığı, basım işyerinin mevkute çıkarmaya yönelik olarak faaliyet göstermesi gerektiği, bu nedenle davalı iş yerinin 506 sayılı Kanunun Ek 5’inci maddesinde belirtilen itibari hizmet süresinden yararlanılabilecek iş kollarına girmediği, itibari hizmet süresinde işçi yararına yorum ilkesi ile iş yeri alanlarının genişletilemeyeceği bu durumda davanın reddi gerektiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı 6100 sayılı HMK’nun 373/1. maddesi uyarınca KALDIRILMASINA, ilk derece mahkemesi kararının yukarıda belirtilen nedenlerle BOZULMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, temyiz harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı ... Ambalaj Ve Baskı San. Tic.A.Ş'ye iadesine, 27/01/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.