muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/11813, Karar No: 2019/6526, Tarih: 23.05.2019

Davalı, kulüp ile davalı ... arasında hukuki ve organik bağ bulunduğunu savunarak; davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne, ... 8.İcra Müdürlüğü'nün 2014/14060 sayılı dosyasında başlatılan takip nedeniyle davacının borçlu olmadığının tespitine karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, menfi tespit istemine ilişkin olup, icra takip dosyasında borcun sebebi olarak 01.07.2014 tarihli sözleşme gösterilmiş, mahkemece, sözleşmeden, 5393 sayılı Belediye Kanunu'nun 14/b maddesine göre belediyelerin görevlerinden ve tanık anlatımlarından sözedilerek, ayrı ve bağımsız tüzel kişiliğe sahip dernek niteliği taşıyan ... Belediyesi Gençlik Spor Kulübü'nün taraf olduğu sözleşmeden kaynaklanan borç nedeniyle davacı belediyenin sorumlu tutulamayacağı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir. Davalı sporcu ile dava dışı kulübün aralarında yaptıkları 22.01.2014 başlangıç tarihli sporcu sözleşmesine göre takip dosyasında ücret talep edilmekte olup, taraflar arasındaki uyuşmazlığın kaynağı, davacı ... ile dava dışı ... Belediye Gençlik Spor Kulubü arasında hukuki ve organik bağ bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır. Dosya kapsamından ve toplanan tüm delillerden, spor kulübü tüzüğüne göre dava dışı spor kulübünün isminin ... Belediyesi Gençlik Spor Kulübü olduğu, kulüp logoso ile davacı ... logosunun benzerlik gösterdiği, kulüp tüzüğünün 12. maddesinin " ... ... belediyesinde, belediye şirketlerinde, ... belediyesi bünyesinde iş yapan herhangi bir şirkette, ... belediyesi spor kulübünde çalışan ve ... belediyesi meclis üyesi olan herkes ... " şeklindeki düzenlemeyle üye olma şartının belediye ile ilişkilendirildiği, kulübün, belediyenin üst düzey yöneticileri tarafından kurulduğu ve süreç içerisinde de yönetiminde yer aldıkları, keza sporcu sözleşmesinde imzası bulunan ...'in belediye çalışanı olduğu, bu haliyle davacı ... ile dava dışı kulüp arasında hukuki ve organik bulunduğu, davalı sporcununun alacağından bu nedenle davacının da sorumlu tutulması gerektiği sonucuna ulaşılmaktadır. Hal böyle olunca, davanın esası bakımından inceleme ve değerlendirme yapılması gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 23/05/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14450, Karar No: 2016/6426, Tarih: 14.04.2016

**12. Ceza Dairesi         2015/14450 E.  ,  2016/6426 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK' nın 85/1, 62, 50/1-a, 52/4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin kusura ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Sanık hakkında hükmedilen 2 yıl 6 ay hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi esnasında adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine ve TCK'nın 52/3. maddesine aykırı davranılması,

2-Sanık hakkında tayin edilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında 5237 sayılı TCK' nın 50/4 ve 52/2. maddelerinin gösterilmemesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hüküm fıkrasının (1) olarak numaralandırılan bölümünün 4. bendinin “Sanığa verilen 2 yıl 6 ay hapis cezasının sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu ve suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak TCK'nın 50/4. maddesi delaletiyle TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 910 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 18.200 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” şeklinde değiştirilmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 14/04/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/8507, Karar No: 2010/2164, Tarih: 07.04.2010

**1. Ceza Dairesi         2009/8507 E.  ,  2010/2164 K.**

**"İçtihat Metni"**

Özgür ...'i kasten öldürmekten sanık ...'ın yapılan yargılanması sonunda: Hükümlülüğüne ilişkin (...) Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 30/12/2008 gün ve 387/436 sayılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle; duruşmalı olarak incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçun niteliği tayin, takdire ilişkin cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde ve duruşmada eksik incelemeye, sübuta, suçun unsurları oluşmadığına vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, resen de temyize tabi bulunan hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçen süreye göre tahliye talebinin reddine, 07.04.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.

07/04/2010 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ... ...'in huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii Avukatlar ... ile ...'ın yokluklarında 08/04/2010 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2014/10452, Karar No: 2014/17337, Tarih: 01.12.2014

**18. Hukuk Dairesi         2014/10452 E.  ,  2014/17337 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Kamulaştırma Yasası'nın 4650 sayılı Yasa'yla değişik 11. maddesinin 1. fıkrasının arazilere ilişkin (f) bendinde, taşınmazın kamulaştırma (dava) tarihindeki mevki ve şartlarına göre olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir üzerinden değerinin belirleneceği öngörülmekte olup, üzerinde taşınmaza kapama bahçe niteliği verebilecek yaşta ve sayıda ağaç mevcut olması halinde bunların kaplayacağı alana göre kapama bahçe olarak değerlendirilmesi gerekmektedir.

Tamamı kamulaştırılan dava konusu taşınmaz 879,82 m²'dir. Bilirkişi kurulu raporunun incelenmesinden; dava konusu taşınmaz üzerinde verim çağına gelmiş 21 asma, 3 armut, 2 ayva, 5 ceviz, 16 elma, 5 erik, 1 incir, 2 nar, 6 şeftali olmak üzere toplam 61 değişik türden meyve ağacı mevcut olduğu anlaşılmaktadır. Yukarıda adedi ve cinsi belirtilen meyveli ağaçların sayısı gözönünde tutulduğunda, baskın olanın asma ve elma ağaçları olduğu da gözetilerek, kapama karışık meyve bahçesinin salt bu ağaçlar üzerinden değerlendirilmesi, belirtilen meyveli ağaç cinslerine göre verim çağındaki (asma - elma) ağaçların ayrı ayrı dekar başına getireceği net gelir hesaplanması sonucu herbirinin bulunacak m² birim fiyatının ağaç sayısına göre kapladığı m² ile çarpılması böylece kapama meyve bahçesi değerinin hesaplanması gerekirken, bilirkişi kurulunca düzenlenen raporda açıklanan ilkeler gözetilmeden, taşınmazın açık tarım arazisi olarak değerlendirilip bedelin belirlenmesi doğru görülmemiştir.Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 01.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7067, Karar No: 2014/13954, Tarih: 17.09.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/7067 E.  ,  2014/13954 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen davada verilen 23.01.2014 tarih ve 2012/285-2014/11 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; davalı banka tarafından müvekkili aleyhine yapılan icra takibinden bankaya hesap açtırmak için başvurduğunda haberdar olunduğunu ve takibe itiraz edildiğini, davacının icra takibine konu kredi kartına sahip olmadığını ve böyle bir kartı hiç kullanmadığını, davacının menfi tespit davası açtığını, yargılama esnasında davalı bankanın banka borçlusu ... ile davacı ...'ın aynı kişiler olmadığını beyan ederek davayı zımnen kabul ettiklerini, bunun üzerine mahkemece davacının borçlu bulunmadığı yönünde karar verildiğini, davacının bu süreçte her an maaşına haciz gelir korkusu ile sigortalı bir işte çalışmadığını, ayrıca davalı banka vekilleri vasıtası ile gerek telefon gerekse ihtarnameler ile sürekli rahatsız edildiğini, bu süreçte eşinin davacının kendinden habersiz kredi kartı edindiğini ve harcamalar yaptığını söyleyerek davacıya şiddet uyguladığını ve evden attığını, davacının bakıma muhtaç kaldığını, bir yardım dergahının misafirhanesinde kaldığını, bu süreçte başkalarının yardımları ile geçindiğini, maddi kayıplara uğradığını, sigortalı bir işte çalışamadığını, ayrıca manevi olarak büyük kayıplara uğradığını ileri sürerek anılan nedenlerle davacının davalı bankanın haksız fiilinden dolayı uğramış olduğu maddi kayıplar için şimdilik 1.000,00 TL maddi tazminat ve manevi kayıpları için 10.000,00 TL manevi tazminat olmak üzere toplam 11.000,00 TL'nin itiraz tarihi olan 12/05/2010 tarihinden itibaren işleyecek en yüksek faiz ile davalıdan alınıp davacıya verilmesine, karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; beşeri hatadan kaynaklanan bir sebep nedeniyle icra takibi yapıldığını, davacı tarafından menfi tespit davası açıldığını, menfi tespit davasında banka kayıtlarında yapılan incelemede bu durumun fark edildiğini ve durumun mahkemeye bildirildiğini, aynı zamanda davacınınkapsamında negatif kayıtlarında yer alan kayıtların silindiğini ve icra takibinden vazgeçildiğini, ancak davacının işbu dosyadaki taleplerinin kabul edilemeyeceğini, iddialarının ispata muhtaç olduğunu, bu konuda herhangi bir delil sunulmadığını, davacı ile eşi arasında boşanma davası olmadığı gibi, davacının eşinden şiddet

gördüğüne ilişkin bir cezai soruşturmanın da bulunmadığını, bu iddiaların tamamen soyut söylemler olduğunu, menfi tespit davası ikame edildikten sonra kendisine herhangi bir icra takip işlemi yapılmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

gördüğüne ilişkin bir cezai soruşturmanın da bulunmadığını, bu iddiaların tamamen soyut söylemler olduğunu, menfi tespit davası ikame edildikten sonra kendisine herhangi bir icra takip işlemi yapılmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; davalı bankanın gösterebileceği küçük bir özenle takip yapılan şahsın kredi alan şahıs olmadığını anlayabilecek durumda olduğu, yapılan takip işlemleri nedeniyle davacının ailevi ilişkilerinin etkilendiği ve davacının manevi olarak zarar gördüğü gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile, davacının maddi tazminat isteminin subut bulmadığından reddine, manevi tazminat isteminin kısmen kabulü ile 7.000,00 TL manevi tazminatın 12/05/2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 358,20 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 17.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/9569, Karar No: 2010/13362, Tarih: 25.11.2010

**11. Ceza Dairesi         2008/9569 E.  ,  2010/13362 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Memurun resmi belgede sahteciliği ve suça iştirak

HÜKÜM : Beraat

İhracatçı Emeç Elektro Plastik San.Tic.A.Ş.nin sorumluları olan sanıklar ...,...,...’ın ihraç kaydıyla imalatçı Evita Tekstil San.ve Tic.A.Ş nin sorumlusu ...’dan aldığı görünen 4580 adet bayan pantolonunu taşıyıcı Merit Gemicilik ve Tic.Ltd Şirketi’nin sorumluları ve çalışanları ..., ...,...,... ile gümrük muayene memuru ve kolcusu olan diğer sanıklar ... ve ... ile fikir ve eylem birliği içerisinde hareket ederek gerçekte ihracat gerçekleştirilmediği halde fiktif ihracat yapılarak imalatçı Evita firmasına ihracattan dolayı 5.503.920.000 TL KDV iadesi yapılmasını sağlayarak resmi belgede sahtecilik suçunu işlediklerinin iddia olunmasına,taşımayı gerçekleştiren firma yetkilisi sanıkların malın kırklık sayılı ve sayılı konteynırlarla taşındığını savunmalarına karşın dosyaya ibraz edilen Beyoğlu 31.Noterliği’nce tasdik edilen Tunus Liman İşleri ve Yük İstifleme Şirketi’nce düzenlendiği belirtilen evrakın fotokopi olup teyidinin bulunmadığının,yine Başbakanlık Gümrük Müsteşarlığı Teftiş Kurulu Başkanlığı’nın 09.09.2005 gün ve 3 sayılı soruşturma raporunda dava konusu edilen 05.12.1998 gün ve 48007 sayılı Haydarpaşa Gümrük Müdürlüğü’ne tescilli gümrük çıkış beyannamesi ekindeki Güntürk Dış Tic.Ltd.Şirketi adına düzenlenen 06.12.1998/ sayılı konişmentoya konu malların teslim edilip edilmediğinin Tunus Gümrük idaresinden sorulduğunun ve konişmentoya konu malların boşaltma limanı Tunis Port’a boşaltıldığına ilişkin bir bilgiye rastlanılmadığı cevabının alındığının belirtilmesine karşın dosya arasında mevcut “ yurt dışından bilgi talep formu”n da GÇB no tarihinin 47967/4.12.98 olarak hatalı yazıldığının anlaşılmasına,Üsküdar C.Başsavcılığı kaçakçılık bürosu’nun bilgi amaçlı mahkemeye gönderdiği adı geçen Savcılığın 18.12.2007 havale tarihli yazısında Başsavcılık tarafından yürütülen 2007/5637 soruşturma nolu evraka gelen cevabi yazıda ithalatçı Tunus firması olan Socıete Es Sadaka İmport firması yetkililerinin Türk firmaları ile iş yapmadıklarını beyan ettiklerinin

belirtmesine göre gerçeğin kuşkuya yervermeyecek biçimde belirlenebilmesi bakımından;dava konusu edilen 05.12.1998 gün ve 48007 sayılı gümrük çıkış beyannamesi ve 06.12.1998/sayılı konişmento konusu malların Tunis Port limanına ihraç edilip edilmediği,teslimatın hangi gemi ve hangi sayılı konteynır ile yapıldığı gümrük idaresinden ve yük istifleme şirketinden sorulup teslimata ilişkin belgelerin onaylı suretlerinin Tunus yetkili mercilerinden istenmesi,gerektiğinde Üsküdar C.Başsavcılığı’nın 2007/5634 sayılı soruşturma evrakının onaylı bir sureti getirtilip, ihracatın gerçeğe dayanmadığının belirlenmesi halinde sanıkların savunmaları da nazara alınarak fiilin işlenmesinde rolleri ve önemi de irdelenip sonucuna göre hukuki durumlarının taktir ve tayini gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı,katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 25.11.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8701, Karar No: 2014/14016, Tarih: 27.11.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/8701 E.  ,  2014/14016 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KARADENİZ EREĞLİ 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 28/01/2014

NUMARASI : 2010/329-2014/30

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucunda G.. Mahallesi çalışma alanında bulunan 104 ada 184 parsel sayılı 8.898,29 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz ormana sınır olup B.. K.. zilyetliğinde ise de belge ibraz edilmediğinden davalı Hazine adına tarla niteliği ile tespit ve tescil edilmiştir. Davacı B.. K.. ve arkadaşları, vergi kaydı ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak çekişmeli taşınmazın adlarına tescili istemi ile dava açmışlardır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne çekişmeli taşınmazın tapu kaydının iptali ile davacılar adına eşit paylarla tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece; çekişmeli taşınmazın orman olmadığı ve davacılara ait olduğu kabul edilmek suretiyle hüküm kurulmuş ise de; yapılan araştırma, inceleme hükme yeterli bulunmamaktadır. Davacı taraf 1938 tarih 125 tahrir nolu vergi kaydına ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır. Mahkemece orman tahdidinin yapılıp yapılmadığı, kesinleşip kesinleşmediği, ne zamandan beri kim tarafından ne şekilde kullanıldığı kesin olarak belirlenmemiş, davacı dayanağı olan vergi kaydı kapsamı ile vergi kaydının revizyon durumu değerlendirilmemiştir. Dava, vergi kaydına dayalı tapu iptali ve tescili istemine ilişkin olup, uyuşmazlık taşınmazın zilyetlikle kazanılabilecek yerlerden olup olmadığı ve dayanılan vergi kaydının taşınmaza uyup uymadığı, kaydın kapsamı veya dışında kalan bölümler yönünden davacı taraf yararına zilyetlikle edinme koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediğine yöneliktir. Doğru sonuca varılabilmesi için; öncelikle taşınmazın bulunduğu bölgede orman kadastrosunun yapılıp yapılmadığı merciinden sorulup tespit edilmeli, yapılıp kesinleşmiş bir orman kadastrosunun varlığı halinde orman tahdit harita ve mazbataları, kesinleşmiş orman kadastrosunun bulunmaması durumunda ise bölgeyle ilgili hava fotoğrafları, amenajman planları, 1/25.000 ölçekli memleket haritası ile çekişmeli taşınmaza komşu olan parsellerin tutanak ve dayanaklarını oluşturan belgeler getirtilip dosya ikmal edildikten sonra mahallinde yaşlı ve yöreyi iyi bilen şahıslar arasından seçilecek yerel bilirkişiler yardımı ve üç kişilik ormancı ve zirai bilirkişi heyeti refakate alınarak yeniden keşif yapılmalı, ormancı ve zirai bilirkişi heyetinden arazinin niteliği, toprak yapısı konusunda ayrıntılı ve gerekçeli bilgi alınmalı, taşınmazın vasıfları kesin olarak saptanmalı ve mahkeme gözlemi de keşif tutanağına yazılmalıdır. Taşınmazın başında

icra edilecek keşif sırasında davacı tarafın dayanağını oluşturan vergi kaydı revizyon gördüğü komşu 104 ada 177 ve 183 sayılı parsellerde dikkate alınmak suretiyle uygulanıp, kapsamı belirlenmeli, yerel bilirkişilerin zeminde gösterdiği hudutlar teknik bilirkişiye harita üzerinde işaretlettirilmelidir. Kayıtlarda yazılı olup yerel bilirkişilerce bilinemeyen sınırlar yönünden tanıkların beyanları alınmalı, taşınmazın öncesi ve tasarruf şekli hususunda maddi olaylara dayalı ayrıntılı bilgi alınmalıdır. Ayrıca vergi kaydının kuzey sınırı olan “öz”ün niteliği jeolog bilirkişi marifeti ile belirlenerek "öz"ün ve doğu hududundaki “çalılık” ile güneydeki “harman”ın zilyetlikle kazanmaya elverişli olup olmadığı kesin olarak saptanmalıdır. Yerel bilirkişi ve tanıkların kayıtların uygulanması ve taşınmazların tasarrufu hususundaki beyanlarının zemine uygunluğu komşu parsel tutanak ve dayanaklarıyla denetlenmeli, beraberinde götürülecek teknik bilirkişiye uygulanan kaydın kapsamını belirtir keşfi takibe imkan verir ayrıntılı ve gerekçeli kroki ve rapor alınmalı, bundan sonra mülkiyet belgesi olmaması nedeniyle zilyetlikle birleşmeyen vergi kaydına değer verilemeyeceği de göz önüne alınıp, tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir. Eksik inceleme ile yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, davalı Hazine vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 27.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/26985, Karar No: 2009/618, Tarih: 19.01.2009

**12. Hukuk Dairesi         2008/26985 E.  ,  2009/618 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

5393 Sayılı Yasanın 15/son maddesi uyarınca belediyeye ait menkul ve gayrimenküllerin fiilen kamu hizmetinde kullanılması halinde haczinin mümkün olmamasına, Belediye Meclis veya Encümenince alınacak kamuya tahsis kararının yukarıda belirtilen yasa maddesi uyarınca sonuca etkisinin bulunmamasına, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 14.00. TL onama harcının mahsubuna bakiye 1.60. TL. harcın temyiz edenden alınmasına, 19/01/2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4592, Karar No: 2018/922, Tarih: 06.02.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/4592 E.  ,  2018/922 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Aynı takvim yılı içinde birden fazla sahte fatura kullanma eyleminin zincirleme suç oluşturduğu ve sanık hakkında 2006 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan kurulan hükümde TCK'nın 43. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Gerekçeli karar başlığında 2006-2007 olarak yanlış gösterilen suç tarihlerinin suça konu faturaların katma değer vergisinde kullanılmaları nedeniyle 2006 takvim yılında kullanılan faturalar için 21.01.2007, 2007 takvim yılında kullanılan faturalar için 25.06.2007 olarak mahallinde düzeltilmesi, 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamada toplanan deliller karar yerinde incelenip yüklenen suçların sübutu kabul, soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı artırıcı ve azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 06.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.