muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/20381, Karar No: 2018/7234, Tarih: 27.06.2018

**3. Hukuk Dairesi         2016/20381 E.  ,  2018/7234 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı ... şirketinin düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp kaçak, dağıtım, sayaç okuma bedeli, perakende satış hizmeti bedeli ve iletim bedeli adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere şimdilik 1.500 TL'lik alacağının her bir dönem kesintilerinin ayrı ayrı belirlenip bu dönemlerden itibaren uygulanacak ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiş, ıslah ile talebini 31.701,30 TL arttırmıştır.

Davalı, kayıp-kaçak ve diğer bedellerin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davalı ... şirketinin, kayıp kaçak, dağıtım, sayaç okuma bedeli, perakende satış hizmeti bedeli ve iletim bedeli bedellerini davacıdan tahsil etmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçe gösterilerek davanın kabulüne, 32.701,30 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan alınarak davcıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine, karar verilmiş; hüküm süresinde davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin istirdadı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas- 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişe de etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve dava konusu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2) Bozma nedenlerine göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 27.06.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11644, Karar No: 2017/5093, Tarih: 26.10.2017

**14. Ceza Dairesi         2014/11644 E.  ,  2017/5093 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan mahkûmiyet, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraat

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan beraat hükmünün incelenmesinde;

Olayın intikal şekli ve zamanı, mağdurenin aşamalardaki çelişkili beyanları, savunma, tanık beyanı ve tüm dosya kapsamına göre suça sürüklenen çocuğun, gerçekleştirdiği iddia edilen istismar eylemlerinin işlendiği süreler dışında mağdureyi alıkoyup hürriyetini kısıtlayarak bulunduğu yerden başka bir yere götürdüğüne dair cezalandırılmasına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı anlaşıldığından, tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan, O Yer Cumhuriyet Savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Suça sürüklenen çocuk hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün temyiz incelemesine gelince;

Çocuğun cinsel istismarı olayının mağdurenin rehber öğretmenine anlatımlarının öğretmen tarafından okul müdürlüğüne yazıyla bildirilmesi üzerine ortaya çıkması, adli raporunda kronik fiili livata bulgularının bulunduğunun belirlenmesi ve mağdurenin özde

değişmeyen anlatımları ile suça sürüklenen çocuğun savunmalarından ilk cinsel istismar eyleminin 2009 yılında ağılda öpme şeklinde başlayıp 2010 yılı Kasım ayı sonuna kadar ki dönemi de kapsar biçimde tekrarlanan birden fazla nitelikli ve basit cinsel istismar fiillerin işlendiğinin anlaşılması karşısında, anılan eylemlerin bütün halinde zincirleme olarak beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu oluşturduğu gözetilip, hükümden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile 02.12.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunla getirilen düzenlemeler de gözetilerek mahkumiyeti yerine beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan hükümlülüğüne karar verilmesi,

Kanuna aykırı, O Yer Cumhuriyet Savcısı ile suça sürüklenen çocuk müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/29735, Karar No: 2020/7256, Tarih: 22.06.2020

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2017/29735 E.  ,  2020/7256 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından haksız olarak feshedildiğini beyanla kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili cevap dilekçelerinde özetle ; davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacının kıdem tazminatı ve ihbar tazminatına hak kazanıp kazanmadığı konusunda taraflar arasında ihtilaf bulunmaktadır.

Davacı iş sözleşmesinin savalı işverence haksız olarak sona erdirildiğini iddia etmektedir.

Davalı işveren ise davacının iş sözleşmesinin 04.09.2014 tarihinde İş Kanunu 25/II-e bendi uyarınca “gerek şirketimize yapılmış olan ihbarda, gerekse yapmış olduğumuz şifai araştırmalarda, şirketimiz sınırları ve çalışma saatleri içerisinde şirket imkanlarını kullanarak, maddi menfaat sağlamak ve buna yardımcı olmaya çalıştığınız tespit edilmiştir. Bu sadakatsiz ve disiplinsiz davranışlarında şirketimiz tarafından kabul edilmesi mümkün değildir” gerekçesi ile feshedildiğini ve bu durumun ... 25.Noterliğin 08.09.2014 tarihli ihtarnamesi ile davacıya ihtar edildiği beyan edilmektedir.

Mahkemece; davacının kıdem ve ihbar tazminatı istemi reddedilmiştir.

Dosya kapsamı uyarınca; davacının hizmet akdi davalı işveren tarafından haksız menfaat elde ettiği iddiası ile feshedilmiştir. Mahkemece, davacının işverenin güvenini kötüye kullandığı, doğrululuk ve bağlılığa aykırı davrandığı kabul edilmiş ancak bilirkişi raporunda feshe ilişkin yapılan değerlendirmeler dışında bir gerekçede ortaya koymamıştır.

Davacı hakkında haksız menfaat teminine ilişkin ceza davası açılmış ancak söz konusu davanın sonucu beklenmeden kıdem ve ihbar tazminatı istemlerinin reddi hatalıdır. Mahkemece yapılacak iş ceza davasının sonucu beklenerek dosyadaki delillerle birlikte değerlendirilerek sonuca göre karar verilmesidir. Açıklanan nedenlerle yazılı gerekçe ile karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

3-Taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu davacının fazla mesai yapıp yapmadığı noktasındadır.

Davacı hakkında haksız menfaat teminine ilişkin ceza davası açılmış ancak söz konusu davanın sonucu beklenmeden kıdem ve ihbar tazminatı istemlerinin reddi hatalıdır. Mahkemece yapılacak iş ceza davasının sonucu beklenerek dosyadaki delillerle birlikte değerlendirilerek sonuca göre karar verilmesidir. Açıklanan nedenlerle yazılı gerekçe ile karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

3-Taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu davacının fazla mesai yapıp yapmadığı noktasındadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp ispatlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda iş yeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları şahit beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada gözönüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille söz konusu olabilir. Buna karşın, bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda dahi, işçinin geçerli bir yazılı belge ile bordroda yazılı olandan daha fazla çalışmayı yazılı delille ispatlaması gerekir. Bordrolarda tahakkuk bulunmasına rağmen bordroların imzasız olması halinde ise, varsa ilgili dönem banka ve tüm ödeme kayıtları celp edilmeli ve ödendiği tespit edilen miktarlar yapılan hesaplamadan mahsup edilmelidir.

Fazla çalışmanın yazılı delil ya da tanıkla ispatı imkan dahilindedir. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.

Fazla çalışmanın belirlenmesinde 4857 sayılı İş Kanunu'nun 68. maddesi uyarınca ara dinlenme sürelerinin dikkate alınması gerekir.

Somut uyuşmazlıkta; dava dilekçesinde, davacının haftanın 5 günü 07.30-20.00 saatleri arası yarım saat ara dinlenme ile çalıştığı, Cumartesi günü 07.30-19.00 saatleri arası çalıştığını, sezon ayları olan Haziran - Ekim aylarında fazla mesai yaptığını ve bu çalışmalarının saat 05.30-22.00 ‘a kadar sürdüğünü iddia etmektedir.

Fazla çalışmanın belirlenmesinde 4857 sayılı İş Kanunu'nun 68. maddesi uyarınca ara dinlenme sürelerinin dikkate alınması gerekir.

Somut uyuşmazlıkta; dava dilekçesinde, davacının haftanın 5 günü 07.30-20.00 saatleri arası yarım saat ara dinlenme ile çalıştığı, Cumartesi günü 07.30-19.00 saatleri arası çalıştığını, sezon ayları olan Haziran - Ekim aylarında fazla mesai yaptığını ve bu çalışmalarının saat 05.30-22.00 ‘a kadar sürdüğünü iddia etmektedir.

Mahkemece taraf tanıklarının beyanlarına başvurulmuştur. Davacı tanığı ...; “... normalde günde saat 08,00 den saat 16,00-16,30'a kadar çalışılıyordu, davacı haftanın 7 günü çalışıyordu, genelde saat 19.30-20.00'ye kadar çalışılıyordu, ben mevsimlik işçiydim, geçen sene hemen hemen tüm sezon çalıştım, çalıştığım dönemde davacı hep bu şekilde çalıştı”; Davacı tanığı ... ; “...ben işyerine öğle sıraları veya akşam üzeri geliyordum, mal ancak o zaman hazırlanıyordu, davacının saat 20.00-21.00'e kadar çalıştığını biliyorum, haftanın 7 günü böyleydi, bu sezonluk çalışmaydı, haziranın 25 inde başlar eylül ün 20 sine kadar devam ederdi, diğer çalışma dönemleri konusunda bilgim yoktur” ; Davalı tanığı ...; “...davacı saat 07.00'de çalışmaya başlanıyordu, akşam çalışma durumuna göre iş bitiyordu, kimi zaman saat 16.00'da kimi zaman saat 18.00 de çalışma bitiyordu, haftanın 7 günü böyleydi, bu sezonluk çalışmaydı, ben orada yaz sezonu çalışıyordum, davacının diğer çalışma dönemleri konusunda bilgim yoktur, haziran ağustos aylarında 2 aylık çalışıyorduk...... da bir sezon davacıyla çalıştım, oradaki çalışma saatleri de 07.30 - 16.30 saatleri arası idi haftanın 6 günü idi"” ; Davalı tanığı ... ; “ ...ben davacıyla yaz dönemi çalışmasında birlikte oldum, yaz dönemi temmuzda başlar ağustos sonu eylül başı biterdi, 40/45 günlük bir çalışmaydı, davacının diğer dönemlerde nerede çalıştığını bilmiyorum, bu yaz dönemi çalışmasında davacının belirli bir çalışma saati yoktu” yönünde beyanda bulunmuşlardır.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının sezon dışında işyerinde 07.30-16.30 arası 9 saat çalıştığı, l saat ara dinlenme kullandığı bu şekilde davacının haftanın 6 günü 48 saat çalışma yaptığı böylelikle davacının haftada 3saat fazla çalışma yaptığı; sezon aylarında (25/Haziran Temmuz Ağustos 20/Eylül) 07.30-20.00 saatleri arası, 12,5 saat çalıştığı l,5saat ara dinlenme düşüldüğünde 11 saat çalışma yaptığı böylelikle davacının haftanın 7 günü 77 saat çalışma yapttığı böylelikle davacının haftada 32 saat fazla çalışma yapıldığı sonucuna varılmıştır.

Ne var ki; mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda yapılan değerlendirme tanık beyanları ile uyumlu değildir. Şöyle ki; taraf tanıklarının çalışma düzenine ilişkin beyanlarının davacının yaz dönemi çalışmasına ilişkin olduğu, davacının yaz sezonu dışındaki çalışmalarına ilişkin beyanları bulunmadığı anlaşılmaktadır. Bu durumda Mahkemece yapılması gereken tanıkların davacı ile beraber çalışmalarının bulunduğu dönemle sınırlı olarak davacının yaz dönemine ilişkin fazla çalışması bulunup bulunmadığı belirlenerek sonucuna göre karar verilmesidir. Açıklanan nedenlerle Mahkemece yazılı gerekçe ile karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 22.06.2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2919, Karar No: 2014/21385, Tarih: 26.06.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/2919 E.  ,  2014/21385 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, eczacı olduğunu, sözleşmesinin 5.3.4.maddeye aykırı davrandığı gerekçesi ile 29.184,50 TL para cezası uygulandığını ancak bu işlemin haksız olduğunu zira, hastaya ait reçetede yazan dozda ilacın piyasada bulunmaması nedeniyle yerine başka bir dozu taşıyan ilacın verildiğini, esasen hastaya ilaç verilmesindeki faydanın hasıl olduğunu bildirerek, borçlu olmadığının tesbiti ile cezai şartın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının tüm temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı, davalı tarafından uygulanan 29.184,50 TL lik cezai şartın kaldırılmasını talep etmiş, mahkemece, davanın kabulüne karar verildiği halde, dava değeri üzerinden davacı taraf yararına nisbi vekalet ücretine hükmedilmemiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HMUK'un 438/7. maddesi gereğince hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenle davalının tüm temyiz itirazlarının reddine, 2.bentte açıklanan nedenle kararın hüküm fıkrasının 5.bendinin silinerek yerine, “Davacı taraf yararına 3.460, 29 TL vekalet ücretinin davalıdan tahsili ile davacı tarafa verilmesine” cümlesi yazılarak kararın düzeltilmesine, kararın düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, peşin alınan 24.30 TL harcın istek halinde davacıya iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 26.6.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21503, Karar No: 2013/22350, Tarih: 17.12.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/21503 E.  ,  2013/22350 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

(İş Mahkemesi Sıfatıyla)

vekili Av. ...

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1.Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2.Davacı vekili, sözleşmesinin haksız olarak feshedildiğini, ücret alacağı ile ödenmeyen fazla çalışma, hafta tatili, genel tatil alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Somut olayda, davalı vekili, delil listesinde açıkça yemin deliline de dayanmış olup fazla çalışma, genel tatil ve yıllık izin alacakları konusunda yemin teklif hakkı kullandırılmadan karar verilmesi bozmayı gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 17.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2381, Karar No: 2022/1095, Tarih: 01.03.2022

**3. Ceza Dairesi         2021/2381 E.  ,  2022/1095 K.**

**"İçtihat Metni"**

İlk Derece Mahkemesi : Manisa 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 15.05.2019 tarih ve 2018/224 - 2019/137 sayılı kararı

Suç : 1-Anayasal düzeni ortadan kaldırmaya teşebbüs etme, 2-Türkiye Cumhuriyeti Hükûmetini ortadan kaldırmaya veya görevini yapmasını engellemeye teşebbüs etme, 4-Türkiye Büyük Millet Meclisini ortadan kaldırmaya veya görevini yapmasını engellemeye teşebbüs etme, 5-Silahlı terör örgütüne üye olma, 6-Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüt adına suç işleme

Hüküm : 1-Sanıklar ... ve ... hakkında Anayasal düzeni ortadan kaldırmaya teşebbüs

etme suçundan; TCK’nın 309/1, 3713 sayılı Kanun 5/1,

TCK 53, 63. maddesi uyarınca verilen mahkumiyet

kararlarının kaldırılarak; sanıkların TCK’nın 309/1,

3713 sayılı Kanun 5/1, TCK'nın 39/2-c, 62, 53, 58/9,

63. maddeleri uyarınca mahkumiyetlerine,

2-Sanıklar ... ve ... hakkında Türkiye Büyük Millet Meclisini ortadan

kaldırmaya veya görevini yapmasını engellemeye

teşebbüs etme ve Türkiye Cumhuriyeti Hükûmetini

ortadan kaldırmaya veya görevini yapmasını

engellemeye teşebbüs etme suçlarından; CMK'nın 223.

maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına,

3-Sanıklar ... ve ... hakkında Anayasal düzeni ortadan

kaldırmaya teşebbüs etme, Türkiye Büyük Millet

Meclisini ortadan kaldırmaya veya görevini yapmasını

engellemeye teşebbüs etme ve Türkiye Cumhuriyeti

Hükûmetini ortadan kaldırmaya veya görevini

yapmasını engellemeye teşebbüs etme suçlarından;

CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca verilen beraati

kararlarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

4-Sanıklar ... ve ... hakkında silahlı terör örgütüne üye

olma suçundan; TCK’nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun

5/1, TCK’nın 62, 53, 58/9, 63. maddesi uyarınca

verilen mahkumiyet kararlarına ilişkin istinaf

başvurusunun esastan reddi

5-Sanıklar ... ve ... hakkında Anayasal düzeni ortadan kaldırmaya teşebbüs

etme suçundan; TCK’nın 309/1, 3713 sayılı Kanun 5/1,

TCK'nın 62, 53, 58/9, 63. maddesi uyarınca verilen

mahkumiyet kararlarının kaldırılarak; sanıkların

TCK’nın 314/3 ve 220/6. maddeleri delaleti ile

TCK'nın 314/2, 220/6, 3713 sayılı Kanun 5/1, TCK'nın

62, 53, 58/9, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyetlerine,

6-Sanıklar ... ve ... hakkında Türkiye Cumhuriyeti Hükûmetini ortadan

kaldırmaya veya görevini yapmasını engellemeye

teşebbüs etme ve Türkiye Büyük Millet Meclisini

ortadan kaldırmaya veya görevini yapmasını

engellemeye teşebbüs etme suçlarından; CMK'nın 223.

maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına,

7-Sanık ... hakkında silahlı terör örgütüne

üye olma suçundan; CMK'nın 223/2-e maddesi

uyarınca verilen beraati kararına ilişkin istinaf

başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;