muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/4842, Karar No: 2013/6657, Tarih: 28.03.2013

**22. Hukuk Dairesi         2013/4842 E.  ,  2013/6657 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, yıllık izin ücretinin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı iş sözleşmesinin emeklilik nedeniyle sona erdiğini, yıllık izinlerini kullandırılmadığını belirterek yıllık izin ücreti alacağı talep etmiştir.

Davalı, davacının 1975-1987 yılları arasında yer işçisi olarak çalıştığını, 1987 yılında gemici ünvanı aldığını, çalıştığı dönemde yıllık izinlerini kullandığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davacının 10.12.1975-13.08.2008 tarihleri arasındaki çalıştığı döneme ilişkin yıllık izinlerinin bir kısmını kullanmadığından davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Taraflar arasında uyuşmazlık, davacı işçinin kullandırılmayan izin sürelerine ait ücretlere hak kazanıp kazanmadığı noktasında toplanmaktadır.

Yıllık izinlerin kullandırıldığı noktasında ispat yükü işverene aittir. İşveren yıllık izinlerin kullandırıldığını imzalı izin defteri veya eşdeğer bir belge ile kanıtlamalıdır. 4857 sayılı İş Kanunu'nun 54. maddesinde, yıllık ücretli izine hak kazanmak için gerekli sürenin hesabında işçilerin, aynı işverenin bir veya çeşitli işyerlerinde çalıştıkları sürelerin birleştirilerek gözönüne alınacağı hükme bağlanmıştır. Bu durumda işçinin daha önce aynı işverenin bir ya da değişik işyerlerinde geçen hizmetlerinin yıllık izne hak kazanma ve izin süreleri hesabı yönlerinden dikkate alınması gerekir.

Somut olayda davacı işçi 10.12.1975-13.08.2008 tarihleri arasında davalı işveren yanında çalışmıştır. Davalı yan davacının 17.09.1987 tarihine kadar yükleme boşaltma işçisi olduğunu, bu tarihten sonra dok kaptanlığı sınavını kazarak gemici ünvanı aldığını savunmaktadır. Öncelikle davacının davalı işyerinde faaliyet gösteren Liman-İş Sendikasına üyeliğine ilişkin üyelik fişi ile 1975-2008 dönemine ilişkin toplu iş sözleşmeleri dosyaya getirtilmelidir. Gerekirse bilirkişiden ek rapor alınmak suretiyle davacının işe girdiği tarihten itibaren toplu iş sözleşmesi kapsamında olup olmadığı belirlenmeli, davacının yaptığı işe göre İş Kanununa ve Deniz İş Kanununa tabi hizmet süreleri değerlendirilerek, tüm çalışma dönemini kapsayan toplu iş sözleşmeleri gözönünde bulundurulmak suretiyle hak kazandığı izin süresi tespit edilerek davalı tarafça ibraz edilen davacının izin gaybubet fiş dökümü de dikkate alınmak suretiyle davacının yıllık izin alacağı konusunda karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 28.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1901, Karar No: 2016/4130, Tarih: 05.05.2016

**11. Ceza Dairesi         2016/1901 E.  ,  2016/4130 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Düşme

1. Sanık hakkında 2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan kurulan düşme kararına karşı katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü uyarınca; sanığa yüklenen “2004 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiğinden kamu davasının vaki zamanaşımı nedeniyle düşürüldüğü gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2. Sanık hakkında 2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan kurulan düşme kararına karşı katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde ise;

2005 takvim yılında sahte fatura düzenlediği iddia olunan sanık hakkında düzenlenen 01.07.2008 tarih, VDENR-2008-1682/30 sayılı vergi tekniği raporunda, ayrıntısı verilmemekle birlikte 2005 takvim yılında matrahlı KDV beyannamesi verildiğinin belirtilmiş olması karşısında, anılan KDV beyannamesinin fatura düzenlendiğine delalet edeceği; düzenlenen son fatura tarihinin de suç tarihi olacağı cihetle, suç tarihinin kuşkuya yer vermeyecek bir biçimde belirlenebilmesi için, 2005 takvim yılında en son matrahlı KDV beyannamesinin ne zaman verildiği araştırılıp, 213 sayılı VUK'nun 227/3 ve 230. maddelerinde öngörüldüğü üzere anılan suçun oluşabilmesi için düzenlenen sahte faturaların Kanunda öngörülen zorunlu bilgileri içermesi gerektiğinden, bu dönem içerisinde düzenlenen faturaların asılları ya da suretlerinin de dosya içerisine alınarak, suç tarihi somut olarak belirlendikten sonra, sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 05.05.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4547, Karar No: 2011/15374, Tarih: 07.12.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2011/4547 E.  ,  2011/15374 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalı yanca müvekkili aleyhine toplam 67.460.-TL.tutarlı iki adet çeke dayalı olarak takip başlatılmış ise de, çeklerdeki keşideci imzasının müvekkiline ait bulunmadığını belirterek, çekler nedeniyle müvekkilinin davalıya borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı tarafın aynı çeklerle ilgili olarak icra mahkemesinde müvekkili aleyhine açtığı davada imza itirazında bulunmadığı halde sonrasında kötüniyetli davranarak bu davayı açtığını bildirmiş ve davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda davaya konu iki adet çek üzerindeki keşideci imzasının davacıya ait olmadığının saptandığı gerekçesiyle davanın kabulüne, takip dosyası ve çeklerden dolayı davacının davalıya borçlu bulunmadığının tespitine, koşulları oluşmadığından davacının tazminat talebinin reddine karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, iki adet çek nedeniyle borçlu bulunulmadığının tespiti istemine ilişkindir. Davacı vekili, dava konusu çeklerdeki keşideci imzalarının müvekkiline ait olmadığını ileri sürerek dava açmış ve yargılama sırasında yaptırılan imza incelemesi sonucunda her iki çek altındaki keşideci imzalarının davacının eli mahsulü olmadıkları yönünde görüş bildiren bilirkişi raporu hükme esas alınmıştır.

Davalı vekili bilirkişi raporuna itiraz etmiş ve ayrıca gerek duruşmadaki beyanlarında, gerekse temyiz dilekçesindeki açıklamalarında numaralarını bildirdiği Asliye Ticaret Mahkemesi ile İcra Hukuk Mahkemesinde aynı çekleri konu alan davalarda davacının imza inkarında bulunmayıp hatır çeki iddiasına dayandığını belirterek bu yönlerden araştırma ve inceleme yapılması talebinde bulunmuş ve ilgili dosyalardan verilen karar örneklerini dosyaya sunmuştur.

Bu durumda mahkemece davalı vekilinin savunmalarında numaraları bildirilen ilgili dosyalar getirtilip, davacının o dosyalardaki iddiaları üzerinde durulup kendisine bu yönler bakımından açıklama yaptırılarak, imza incelemesine ilişkin bilirkişi raporuna yönelik itirazlar da gözetilerek gerektiğinde yeniden imza incelemesi yaptırılmak suretiyle toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek varılacak uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 07.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7688, Karar No: 2024/4373, Tarih: 06.06.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/7688 E.  ,  2024/4373 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/728 E., 2023/912 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 21. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2021/172 E., 2022/99 K.

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı erkek vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava ve cevaba cevap dilekçelerinde özetle; davalının süreklilik arz eder şekilde fiziksel ve psikolojik şiddet uyguladığını, davalının uygulamış olduğu fiziksel ve psikolojik şiddetin dayanılmaz bir hal aldığını, eziyet ve işkence seviyesine ulaştığını, davacının vücudunda davalının uygulamış olduğu fiziksel şiddete dayalı izler, yaralar oluştuğunu, davalının pek çok kez davacıya ortak çocukların yanında tehdit ettiğini, evden kovduğuni, üzerine yürüdüğünü, kıyafetlerini yırttığını, Beypazarı Asliye Ceza Mahkemesi 2018/545 Esas, 2018/618 Esas numaralı dosyalarda görülen davalar bulunduğunu, davacının 03.08.2019 tarihinde davalı tarafından kendisine yapılan şiddete daha fazla maruz kalmamak için ve can güvenliğinin olmadığı gerekçesiyle başkaca bir yolda bulamayarak ortak çocuğu alarak kendi ailesinin yanına sığındığını, davalının alkol bağımlısı olduğunu, her gün düzenli olarak gerek dışarıda gerekse evin içinde ortak çocukları yanında alkol kullandığını, davalının günlük işlerde çalıştığını, kazancını alkole harcadığını, üzerinde uyuşturucu bulduğunu, davalının babasının fiziksel şiddet uyguladığını, sadakatsiz davranışlarının bulunduğunu, evin ihtiyaçlarını karşılamadığını, iddia ederek 4721 sayılı Türk Medeni Kanun'un (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesi uyarınca tarafların boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin anneye verilmesine, aylık 750,00 TL tedbir nafakasına karar verilmesine, kararın kesinleşmesi halende nafakanın iştirak nafakası olarak devamına karar verilmesine, aylık 600,00 TL tedbir nafakasına karar verilmesine, kararın kesinleşmesi halende nafakanın yoksulluk nafakası olarak devamına karar verilmesine, 20.000,00 TL maddî tazminat ile, 50.000,00 TL manevî tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap ve ikinci cevap dilekçelerinde özetle; iddiaları kabul etmediğini, davacının davalının alkol aldığını bildiğini, bilerek ve tanıyarak evlendiğini, alkol sebebiyle etrafa zarar vermediğini, taşkınlık yapmadığını, davalının babasının tarafların oturması için bir ev alıp ücretsiz olarak taraflara tahsis ettiğini, davalının ailesinin maddî ve manevî olarak her türlü desteği verdiklerini, ortak çocuk ...'nın doğumuna kadar herhangi bir geçimsizlikleri olmadığını, çocuğun doğumundan sonra davacının düğünde takılan altınlarını eşine haber vermeden annesinin evine bıraktığını, davacının altınların nerede olduğunu soran davalıya karşı cevap vermek üzere, kayın validesi ...’dan altınların kendinde olduğunu söylemesini istediğini, kayın validesi doğruyu söylemesini istediğinde de, bu seferde altınların Ankara’da Bankaya yatırıldığını söylediğini, davalının hiçbir bilgisi olmadan altınlarını Ankara’ya annesine götürdüğünü, oradan da bankaya yatırdığını söylediğini, davacının hakaret ettiğini, balkonda komşuların duyabileceği biçimde hakaret ettiğini, terlik ile vurduğunu, ailesine hakaret ettiğini, ailesi ile görüşmek istemediğini, ailesine kötü davrandığını savunarak davanın reddine karar verilmesini, 20.000,00 TL maddî tazminat ile 20.000,00 TL manevî tazminatın davacıdan alınarak davalıya verilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalının davacıya birden fazla şiddet uyguladığı, uyguladığı şiddetten sonra evlilik devam etmesinin şiddetin süreklilik arz etmesi nedeniyle af olarak değerlendirilemeyeceği, davalının davacıya babasının yanında ağır hakaretlerde bulunduğu ve öldürmekle tehdit ettiği, eve sık sık alkollü geldiği ve evde tartışma çıkardığı, davacının davalıya ve ailesine hakaret ettiği, davacının ortak çocuğa takılan altınları davalının haberi olmaksızın annesine vermesi nedeniyle taraflar arasında yaşanan tartışmaların arttığı, taraflar arasında yaşanan bu olaylara göre evlilik birliğinin devamının eşlerden beklenmeyecek derecede temelinden sarsıldığının kuşkusuz olduğu, evlilik birliğinin devamına fayda ve imkan kalmadığı; taraflar arasındaki evlilik birliğinin temelinden sarsılarak birliğin devamına imkan vermeyecek derecede geçimsizliğe ve huzursuzluğa sebep olan olaylarda davalı erkeğin ağır kusurlu davacı kadının hafif kusurlu olduğu, çocuk ...'nın anne ile birlikte yaşadığı, annenin velâyet sorumluluğunu üstlenebileceği ve velâyetini almak konusunda istekli olduğu, davacının çalıştığı çocuğun ihtiyaçlarını karşılayabildiği, kök ailesinin davacıyı desteklediği, çocuk ile aralarında kuvvetli bir bağ bulunduğu davacının velâyete yönelik motivasyonunun yüksek olduğu ve çocuğun davacı annesinin yanında yerleşik düzeninin bulunduğu, davalının dosya kapsamına yansıyan gelir durumu, hakkaniyet ilkeleri, kadının boşanmaya sebep olan olaylarda daha az kusurlu olduğu ancak kendisini yoksulluktan kurtaracak miktarda asgari ücretle düzenli gelir getiren bir işi bulunduğu ve davalının asgari ücretle çalıştığı, boşanmaya sebep olan olaylarda davalı erkeğin ağır kusurlu bulunmasından, davacının boşanma ile davalının desteğini yitireceğinden, tarafların tespit edilen sosyal ve ekonomik durumları, boşanmaya sebep olan olaylarda davalının davacıya karşı hakaret ederek ve fiziksel şiddet uyguladığı, bu haliyle davacının kişilik haklarının zedelendiği, kişilik hakları zedelenen davacı tarafın, ekonomik ve sosyal durumu, boşanmaya sebep olan fiilerin ağırlığı gerekçesi ile davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına ,ortak çocuğun velâyetinin anneye verilmesine, baba ile kişisel ilişki kurulmasına, ortak çocuk için aylık 300,00 TL tedbir nafakasının davalıdan alınarak davacıya verilmesine, kararın kesinleşmesi halinde aylık 450,00 TL iştirak nafakasının davalıdan alınarak davacıya verilemesine, 15.000,00 TL maddî tazminat ile 15.000,00 TL manevî tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine, davacının yoksulluk nafakası talebinin ve davalının tazminat taleplerinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına süresinde davalı erkek vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına süresinde davalı erkek vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; boşanma, kusur belirlemesi, kabul edilen maddî tazminat, manevî tazminat, nafaka ve velâyet düzenlemesi bakımından kararın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesince; davanın esasıyla ilgili hükme etki edecek tüm delillerin toplanıp değerlendirildiği, usulü işlemlerin 6100 sayılı kanununa uygun olarak yerine getirildiği, kanunun olaya uygulanmasında ve gerekçede hata edilmediği, 4721 sayılı kanunun 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca verilen boşanma kararında ve kusura ilişkin yapılan değerlendirmede herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı ortak çocuğun idrak çağında olmadığı, anne yanında kaldığı, sosyal inceleme raporunun alındığı, raporda "çocuğun velâyetinin davacı anneye verilmesinin yararına olacağının" belirtildiği, çocuk ...'nın anne yanında kalmasının fikri, ahlaki gelişmelerine engel olacağı yönünde ciddi ve inandırıcı delillerin bulunmadığı, hemen meydana gelecek bir tehlikenin varlığının da ispat edilmemesi, ortak çocuğun velâyet hususundaki beyanları, fiili durum, dosya içerisindeki denetime elverişli sosyal inceleme raporları, velâyet ve kişisel ilişkiye dair ilamların maddî anlamda kesin hüküm niteliğinde olmayıp, koşulların değişmesi halinde yeniden düzenlenmesinin her zaman istenebileceğine dair genel ilke ve tüm dosya kapsamı bir bütün olarak değerlendirildiğinde çocuğun üstün yararına uygun olduğu anlaşıldığından, mahkemenin velâyet ve kişisel ilişkiye yönelik kararında hata bulunmadığı, tarafların sosyal ve ekonomik durumlarının incelenmesinde; davacı kadının satış görevlisi olup asgari ücret düzeyinde gelirinin olduğu, anne ve babasıyla birlikte yaşadığı, davalı erkeğin işçi olup asgari ücret düzeyinde gelirinin bulunduğu, yalnız yaşadığı, boşanmaya sebep olan olaylarda maddî tazminat isteyen davacı kadının davalı erkekten daha ziyade veya eşit kusurlu olmadığı, boşanma sonucu en azından davalının maddî desteğini yitirdiği, boşanmaya sebep olan olayların davacının kişilik haklarını zedelediği ,tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, boşanma yüzünden zedelenen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamı, hakkaniyet ilkesi gereği kadın yararına takdir edilen maddî ve manevî tazminat miktarının uygun olduğu, erkeğin ağır kusurlu olduğu, gerekçesi ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı erkek vekili temyiz başvurusunda özetle; boşanma, kusur belirlemesi, nafaka, maddî tazminat, manevî tazminat, reddedilen maddî tazminat ve manevî tazminat talepleri bakımından bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, taraflarca açılan boşanma davasında taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamında imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, geçimsizlik var ise kusurun kimden kaynaklandığı, kabul edilen maddî tazminat, manevî tazminat nafakalar, reddedilen maddî tazminat ve manevî tazminat noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 4 üncü, 6 ncı, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 169 uncu, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 182 nci, 327 nci, 328 inci ve 330 uncu maddeleri. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı erkek vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,06.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2936, Karar No: 2019/7507, Tarih: 26.11.2019

**11. Hukuk Dairesi         2018/2936 E.  ,  2019/7507 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi'nce verilen 28/04/2016 gün ve 2014/526 - 2016/88 sayılı kararı bozan Daire'nin 02/04/2018 gün ve 2016/9686 - 2018/2317 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 2013/16796 sayılı "KALE BİOMETRİC LOCK", 2013/16802 sayılı "KALE BİYOMETRİK GÜVENLİK SİSTEMLERİ", 2013/16805 sayılı "KALE BİYOMETRİK KİLİT" ibareli marka tescil başvurularının 556 sayılı KHK'nın 7/1-b maddesi uyarınca davalı TPMK YİDK tarafından kısmen reddedildiğini, kısmen redde mesnet alınan markaların bir kısmının zaten müvekkili şirketin bağlı olduğu grup şirketlerine ait olduğunu, müvekkilinin ticaret unvanı ve asıl unsur olarak aynı ibareyi kullandığı önceki markalarına bağlı olarak öncelik hakının bulunduğunu ileri sürerek TPMK YİDK'nin 2014-M-12949, 2014-M-12957, 2014-M-12962 sayılı kararlarının iptalini, müvekkili başvurularının reddedilen mal ve hizmetler yönünden devamını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre, davacının önceki tarihli ve çekişmesiz markalarında "KALE" asli unsurunun muhafaza edildiği, buna göre iltibas olduğu tespit edilen 06, 07, 09, 35. sınıf bir kısım mal ve hizmetler bakımından dava konusu üç başvuru için de kazanılmış hakkının bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, TPMK YİDK 2014-M-12949, 2014-M-12957, 2014-M-12962 sayılı kararlarının 06. sınıf "Metalden mamul kapılar ve pencereler, kepenkler, jaluziler, bunların kasaları ve aksamları. Madeni para kasaları" 07. sınıf "Kara taşıtları için olanlar hariç motorlar, elektrikli motorlar, bunların parçaları ve tertibatları (kara taşıtlarında kullanılan ve bu sınıfta yer alan parçalar)", 09. sınıf "Bilet otomatları, nakit para çekme makinaları, anot ve katotlar, trafikte kullanım amaçlı sinyalizasyon, işaret ve bildirme cihazları ve araçları, yangın söndürme amaçlı taşıtlar dahil yangın söndürme aletleri ve cihazları (yangın söndürme hortumları ve yangın söndürme vanaları dahil)", 35. sınıf " Büro hizmetleri, ticari ve sınai ürünler için eksperlik hizmetleri, açık artırmaların düzenlenmesi ve gerçekleştirilmesi hizmetleri" bakımından kısmen iptaline, fazlaya ilişkin istemlerin reddine dair karar taraf vekillerinin temyiz istemi üzerine Dairemizce bozulmuştur.

Bu kez davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.