muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/2006, Karar No: 2016/1170, Tarih: 08.02.2016

Sebepsiz zenginleşme; geçerli olmayan, tahakkuk etmemiş veya varlığı sona ermiş bir nedene ya da borçlu olunmayan şeyin hata sonucu verilmesine dayalı olarak gerçekleşebilir. Sebepsiz zenginleşme bunlardan hangisi yoluyla gerçekleşmiş olursa olsun, sebepsiz zenginleşen, aleyhine zenginleştiği tarafa karşı geri verme borcu altındadır.

TMK.723.maddesine dayanan hak şahsi hak niteliğinde olup, önceki malikine karşı ileri sürülebilir ve taşınmazı alan malike karşı anılan maddeye dayanılarak talepte bulunulamaz. Buna göre, davacıların, hazineye ait araziye diktiği meyve ağaçları yönünden bunların mülkiyetini kazanan davalının, sebepsiz zenginleşme hükümlerine göre iade ile yükümlü olduğu kabul edilmeli, BK.61 ve devamı ( TBK 77 . madde ) hükümleri uyarınca davalının zenginleştiği miktarın iadesine karar verilmelidir.

Mahkemece, hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda; ağaçların getireceği gelir esas alınarak hesaplama yapılmıştır . Bu yöntem yukarıda anılan ilkelere uygun olmadığından anılan bilirkişi kurulu raporu hükme dayanak alınacak nitelikte değildir. Zira, sebepsiz zenginleşme miktarı; davalının, davaya konu taşınmazı satın aldığı tarih itibari ile taşınmazın üzerindeki ağaçlar ile birlikte toplam değeri ile taşınmazın üzerinde ağaçlar olmasa idi edeceği değeri arasındaki fark kadardır.

Mahkemece yapılacak iş; davalının sebepsiz zenginleştiği miktarın anılan ilkelere göre uzman bilirkişi kuruluna hesaplatılmasından ve sonucuna uygun karar verilmesinden ibarettir .

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 08.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5686, Karar No: 2016/23825, Tarih: 22.12.2016

**19. Ceza Dairesi         2016/5686 E.  ,  2016/23825 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin başkaca reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

Şikayetçi vekilinin 03.03.2015 günlü duruşma için, 02.03.2015 tarihinde UYAP ortamında gönderdiği mazeret dilekçesi ile ilgili olarak, mazeretin kabulü veya reddi yönünde bir karar verilmeden yazılı şekilde şikayet hakkının düşürülmesine karar verilmesi,

Kabule göre de;

Şikayet hakkının İİK’nın 349/6. maddesi gereğince düşürülmesi gerekirken, hüküm fıkrasında İİK’nın 347. maddesine göre şikayet hakkının düşürülmesine karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve O Yer Cumhuriyet Savcısı ile şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 22.12.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1737, Karar No: 2019/2641, Tarih: 27.03.2019

**3. Hukuk Dairesi         2019/1737 E.  ,  2019/2641 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davalının elektrik abonesi olduğunu, davalı dağıtım şirketinin düzenlediği faturalar ile kendisinden kayıp/kaçak bedelinin tahsil edildiğini belirterek, bu bedellerin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davanın kabulüne karar verilmiş olup, hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen; kayıp-kaçak vs. bedellerin istirdatı istemine ilişkindir.

Kayıp-kaçak bedeli ile dağıtım-iletim bedeli sayaç okuma ve perakende satış hizmet bedelleri hakkında 17.06.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6719 sayılı kanun öncesinde Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlıkla ilgili yargılama sırasında 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişe de etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş olup,eldeki davada dava konusu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen; Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 27/03/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8171, Karar No: 2019/12948, Tarih: 09.09.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/8171 E.  ,  2019/12948 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

A-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun, eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 152/1-a ve 31/2. maddelerinde tanımlanan mala zarar verme suçu için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e ve 66/2. maddeleri uyarınca hesaplanan 4 yıllık asli dava zamanaşımının, 24/10/2014 tarihli mâhkumiyet hükmünden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE,

B-Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine ve suça sürüklenen çocuk ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

1-Hırsızlık eyleminin, kamu kurumu niteliğinde olmayan Atatürk İlköğretim Okulu bahçesindeki depo olarak kullanılan bir bina içerisinden gerçekleştirilmiş olması karşısında; suça sürüklenen çocuklar hakkında 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b maddesi yerine, suç vasfının değerlendirilmesinde yanılgıya düşülerek aynı Kanun’un 142/1-a maddesi gereğince uygulama yapılması,

2-01.02.2013 tarihli kolluk tutanağına göre, suça sürüklenen çocuk ...'ın, soruşturma aşamasında kolluk görevlileri tarafından yakalanması üzerine, suça konu eşyayı sakladığı yeri göstererek iadesini sağladığının anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçundan hüküm kurulurken, 5237 sayılı TCK'nın 168/1. maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,

3-TCK’nın 50. maddesindeki düzenlemeye göre, sadece kısa süreli hapis cezalarının seçenek yaptırımlara çevrilebileceği gözetilmeden, suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan hükmolunan uzun süreli 1 yıl 3 ay 16 gün hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilmesi,

4-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında mala zarar verme suçundan açılmış bir kamu davası bulunmadığı halde; ek iddianame ile dava açtırılmadan, ek savunma ile yetinilmek suretiyle, anılan suçtan suça sürüklenen çocuğun mahkumiyetine karar verilerek, 5271 sayılı CMK'nın 170. ve 225. maddelerine aykırı davranılması,

4-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında mala zarar verme suçundan açılmış bir kamu davası bulunmadığı halde; ek iddianame ile dava açtırılmadan, ek savunma ile yetinilmek suretiyle, anılan suçtan suça sürüklenen çocuğun mahkumiyetine karar verilerek, 5271 sayılı CMK'nın 170. ve 225. maddelerine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı, suça sürüklenen çocuk ... hakkında mala zarar verme suçu açısından diğer yönler incelenmeksizin, kısmen istem gibi BOZULMASINA, suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan kurulacak hükümde 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 09/09/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/12800, Karar No: 2024/11126, Tarih: 14.11.2024

**4. Hukuk Dairesi         2022/12800 E.  ,  2024/11126 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2022/543-2022/560

Taraflar arasındaki sigorta tahkim yargılaması sonunda, Uyuşmazlık Hakem Heyetince davanın reddine karar verilmiştir.

Karara davacı vekilince itiraz edilmesi üzerine, İtiraz Hakem Heyetince itirazın vekalet ücreti yönünden kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İtiraz Hakem Heyeti kararı davacı vekilince temyiz edilmiştir.

İstanbul Anadolu 8. Asliye Ticaret Mahkemesince 15.08.2024 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin miktardan reddine karar verilmiştir.

Ek karar davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

1.5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 30 uncu maddesinin 12 nci fıkrası "Tahkim sistemine üye olmak isteyenlerden katılma payı, uyuşmazlık çözümü için Komisyona başvuranlardan ise başvuru ücreti alınır. (Değişik ikinci ve üçüncü cümle: 3/4/2013-6456/45 md.) Beş bin Türk Lirasının altındaki uyuşmazlıklar hakkında verilen hakem kararları kesindir. Beş bin Türk Lirası ve daha üzerindeki uyuşmazlıklar hakkında verilen hakem kararlarına karşı kararın Komisyonca ilgiliye bildiriminden itibaren on gün içinde bir defaya mahsus olmak üzere Komisyon nezdinde itiraz edilebilir. (Ek cümle: 3/4/2013-6456/45 md.) İtiraz talebinde bulunmak için bu madde uyarınca belirlenen başvuru ücretinin Komisyona yatırılması şarttır. (Ek cümle: 3/4/2013-6456/45 md.) İtiraz üzerine hakem kararının icrası durur. (Ek cümle: 3/4/2013-6456/45 md.) İtiraz talebi münhasıran bu talepleri incelemek üzere Komisyon tarafından teşkil edilen hakem heyetlerince incelenir. (Ek cümle: 3/4/2013-6456/45 md.) İtiraz talebi hakkında işin heyete intikalinden itibaren iki ay içinde karar verilir. (Ek cümle: 3/4/2013-6456/45 md.) Beşbin Türk Lirası ve daha üzerindeki uyuşmazlıklar hakkında verilen hakem kararları bu madde uyarınca süresinde itiraz başvurusunda bulunulmaması hâlinde kesinleşir. (Ek cümle: 3/4/2013-6456/45 md.) Bu uyuşmazlıklar hakkında bu madde uyarınca yapılan itiraz üzerine verilen karar kesindir. (Ek cümle: 3/4/2013-6456/45 md.) Kırk bin Türk Lirasının üzerindeki uyuşmazlıklar hakkında itiraz üzerine verilen kararlar için temyize gidilebilir. (Değişik cümle: 13/6/2012-6327/58 md.) Ancak, tahkim süresinin sona ermesinden sonra karar verilmiş olması, talep edilmemiş bir şey hakkında karar verilmiş olması, hakemlerin yetkileri dahilinde olmayan konularda karar vermesi ve hakemlerin, tarafların iddiaları hakkında karar vermemesi durumlarında her hâlükarda temyiz yolu açıktır. Temyize ilişkin usûl ve esaslar hakkında Hukuk Usûlü Muhakemeleri Kanunu uygulanır." hükmünü haizdir.

Dosya içeriğine göre mahkemece, davacı vekilinin temyiz dilekçesinin miktar nedeniyle karar verilmiş ise de; miktar nedeniyle temyiz isteminin reddine hakem heyetince karar verilebileceği anlaşılmakla; temyiz talebinin reddine dair 15.08.2024 tarihli ek kararın kaldırılmasına ve işin esasının incelenmesine geçilmiştir.

2. İtiraz Hakem Heyeti kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 30 uncu maddesinin 12 nci fıkrası gereği Sigorta Tahkim Komisyonlarının 40.000,00 TL yi geçmeyen kararları kesindir.

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun'un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun'un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre Sigorta Tahkim Komisyonuna yapılan başvuruda reddedilen toplam miktar, davacının davasının kabulüne karar verilse dahi poliçe teminat miktarı olan 20.000,00 TL'den fazla olamayacağından; poliçe limiti dikkate alındığında aleyhine reddedilen ve temyize konu edilen toplam miktarın İtiraz Hakem Heyetinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 40.000,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

1.Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle İstanbul Anadolu 8. Asliye Ticaret Mahkemesince 15.08.2022 tarihli ek kararının KALDIRILMASINA,

2.Yukarıda (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE, Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde davacıya iadesine,

Dosyanın mahkemeye gönderilmesine, 14.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15665, Karar No: 2017/2837, Tarih: 03.04.2017

**10. Hukuk Dairesi         2016/15665 E.  ,  2017/2837 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İş Mahkemesi

Dava, itirazın iptaline ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Hakkında verilen boşanma kararı 20.09.2002 tarihinde kesinleşen hak sahibine, yaşamını yitiren sigortalı babası üzerinden hak sahibi kız çocuğu sıfatıyla bağlanan ölüm aylığının, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığının belirlendiği gerekçesiyle Kurumca 01.10.2008 tarihi itibarıyla kesilerek, yersiz ödendiği ileri sürülen aylıklar yönünden borç tahakkuk ettirildiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece, uyuşmazlık konusu boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun yöntemince araştırılarak karar verilmediği, eksik inceleme sonucu karar verildiği anlaşılmaktadır.

Davanın yasal dayanağı olan 5510 sayılı Kanunun 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 56. maddesinin ikinci fıkrasında, eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıklarının kesileceği, bu kişilere ödenmiş olan tutarların, 96. madde hükümlerine göre geri alınacağı yönünde düzenleme yapılmıştır. Anılan maddeye dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir.

Mahkemece, uyuşmazlık konusu boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun yöntemince araştırılarak karar verilmediği, eksik inceleme sonucu karar verildiği anlaşılmaktadır.

Mahkemenin, tanık olarak dinlediği ... Köyü muhtarlığı azası...’ın davalı ve boşandığı eşinin köyde birlikte yaşadıkları yönündeki beyanı, davacı Kurumun 26.11.2013 tarihli inceleme raporu kapsamında beyanı alınan davalının boşandığı eşi ...’in eşinden Almanya’ya gidebilmek için ayrıldığını yazılı olarak beyan ettiği, yine mahalli zabıta marifetiyle yapılan araştırma sonucu tutulan 27.10.2013 tarihli tutanakta davalı ve eşinin birlikte yaşadıklarının tespit edildiği hususları değerlendirilmeden medula kayıt sistemdeki davalı ve boşandığı eşine ait adres bilgileri getirtilmeden, eksik araştırma sonucu yazılı şekilde davanın reddine karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozulması gerekmektedir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 03.04.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12194, Karar No: 2014/8511, Tarih: 23.06.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/12194 E.  ,  2014/8511 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 14 - 2012/165338

MAHKEMESİ : KDZ.Ereğli 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 10.04.2012

NUMARASI : 2010/470 Esas, 2012/348 Karar

SUÇ : Basit cinsel saldırı

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mağdurenin aşamalardaki istikrarlı beyanları, sanık savunması ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın olay günü evde küçük çocuklarıyla bulunan ve kardeşinin eşi olan mağdurenin yanına giderek kendi odasında bulunan sobayı yakmasını istediği, mağdurenin sobayı yakmak için odaya girmesi üzerine kapıyı kilitleyerek birlikte olmayı teklif ettiği mağdurenin kabul etmemesi üzerine sanığın mağdureye saldırdığı, bir müddet arbededen sonra gürültüyü evde bulunan mağdurenin küçük çocuklarının duyması üzerine odanın kapısına vurdukları ve sanığın kapıyı açmak zorunda kaldığı, bu kez mutfaktan bıçak alarak mağdureyi bıçak zoruyla sürüklediği, daha sonra mağdurenin kurtulmak için ''Bıçağı bırakması halinde kendisiyle birlikte olacağını'' söylemesi üzerine sanığın bıçağı bırakmasından faydalanarak evden kaçtığı, ancak sanık tarafından yakalandığı, bu sırada mağdurenin bağırarak yardım istemesi üzerine yaklaşan kişilerin seslerini duyan sanığın olay yerinden kaçtığı olayda, eylemin nitelikli cinsel saldırıya teşebbüs suçunu oluşturduğu, bu suça bakma görevinin ağır ceza mahkemesine ait olduğu ve görevsizlik kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden, uygulama yapılırken de TCK.nın 102/2. maddesi uyarınca verilecek temel cezadan aynı Kanunun 35/2. maddesi uyarınca teşebbüs nedeniyle yapılacak indirimin mağdura verilmek istenen zarar ve tehlikenin ağırlığı gözetilerek uygun bir oranda yapılması suretiyle, belirlenecek cezanın cinsel saldırı suçunun temel haline ilişkin 102/1. maddesinde yer alan cezanın altında olmaması gerektiği hususuda dikkate alınarak sanığın hukuki durumunun tayini gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sanığın ceza miktarı itibarıyla kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydıyla hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321 ve 326. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 23.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/4878, Karar No: 2008/7379, Tarih: 28.05.2008

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2008/4878 E.  ,  2008/7379 K.**

**"İçtihat Metni"**

Gençlik ve Spor Genel Müdürlüğü vekili avukat ... ile ... vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında ... 13.Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 27.9.2006 tarih ve 91-349 sayılı hükmün Dairenin 28.1.2008 tarih ve 9691-934 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre HUMK.nun 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, ve aynı kanunun 442 maddesi hükmünce 170 (yüzyetmiş) YTL para cezasının karar düzeltme isteyene yükletilmesine, 28.5.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.