muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/14530, Karar No: 2025/1987, Tarih: 24.02.2025

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; toplanan deliller, yapılan keşif, alınan bilirkişi raporu doğrultusunda; Eskişehir 2. İş Mahkemesinin 2015/206 Esas, 2016/175 Karar, Eskişehir 1. İş Mahkemesinin 2022/319 Esas, 2022/990 Karar (eski 2016/1559 Esas, 2017/841 Karar) sayılı kesinleşmiş dosyaları, Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin 2022/1544 Esas, 2022/14372 Karar sayılı ilâmında belirtilen hususlar, davacının kesinleşmiş dosyalardan sonra da aynı işi yapmaya devam etmesi dikkate alındığında... İşletmeleri ... İşletme Müdürlüğü ile alt işverenler arasında imzalanan hizmet alım sözleşmelerinin muvazaalı olduğu, davacının başlangıçtan itibaren davalı İdare işçisi olarak kabul edilmesi gerektiği, davacının 18.01.2016 tarihinden itibaren sendikaya üye olduğu, üyeliğe ilişkin bildirimin davalı ... Müdürlüğe 19.12.2016 tarihinde tebliğ olunduğu anlaşılmak ile üyeliğin işverene bildirildiği tarihten itibaren davacının 18.01.2016-31.12.2018 arası dönem yönünden yürürlükte bulunan 26 ve 27. Dönem Toplu İş Sözleşmesi hükümleri uyarınca 28.03.2024 tarihli bilirkişi ek raporunda belirtilen dava konusu alacaklara hak kazandığı gerekçeleriyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde;

1. Davacının çalıştığı hizmet alım işinin üretimi aksatmayacak durumda olan yardımcı bir iş olduğunu, somut olayda muvazaa bulunmadığını,

2. Keşif yapılarak karar verilmesi gerektiğini ileri sürmüştür.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, asıl işveren alt işveren ilişkisinin kanuna uygun kurulup kurulmadığı, muvazaaya dayanıp dayanmadığı ve buna göre davacının dava konusu alacaklara hak kazanıp kazanmadığı ile dava konusu alacakların hesabına ilişkindir.

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı vekilinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı vekilinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Dava açılmadan önce arabulucuya başvurulmuş, sürecin anlaşamama ile sonuçlanması üzerine 17.12.2018 tarihli son tutanak dava dilekçesine eklenerek somut dava açılmıştır. Arabuluculuk faaliyeti tarafların anlaşamadığına ilişkin düzenlenen son tutanak tarihinden önce muaccel olan alacaklar için gerçekleştirilmiştir. Hükme esas alınan ve davacının ıslahına dayanak oluşturan bilirkişi ek raporunda; dava konusu alacaklara ilişkin hesaplama, arabuluculuk son tutanak tarihi aşılarak 31.12.2018 tarihine kadar yapılmıştır. Arabuluculuk son tutanak tarihinden sonra muaccel hâle gelen talep dönemi için arabuluculuk dava şartının yerine getirilmediği dikkate alındığında, bu dönem yönünden davanın dava şartı yokluğu sebebiyle usulden reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması hatalıdır.

3. Davacı, toplu iş sözleşmesi hükümlerinden ancak sendika üyeliğinin işverene bildirdiği tarihten itibaren yararlanabilir. Bu husus dikkate alınmadan, fark ulusal bayram ve genel tatil alacağı yönünden 2016/ Nisan - 2016/Eylül dönemleri için de hesaplama yapılması ve söz konusu alacakların hüküm altına alınması hatalı olup kararın bu sebeple de bozulması gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

24.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2004/88847, Karar No: 2006/2460, Tarih: 23.03.2006

8. Ceza Dairesi 2004/88847 E., 2006/2460 K.

**8. Ceza Dairesi 2004/88847 E., 2006/2460 K.**

**- HATIRA SİLAH

- RUHSATSIZ SİLAH BULUNDURMAK**- 91/01779 S. ATEŞLİ SİLAHLAR VE BIÇAKLAR İLE DİĞER ALETLER H... [ Madde 56 ]

- 6136 S. ATEŞLİ SİLAHLAR VE BIÇAKLAR İLE DİĞER ALETLER H... [ Madde 11 ]

**"İçtihat Metni"**

6136 Sayılı Kanuna aykırılıktan sanık Osman'ın yapılan yargılaması sonunda; hükümlülüğüne ve zoralıma dair (VAKFIKEBİR) Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 19.2.2004 gün ve 81 esas, 9 karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile 15.9.2004 günü daireye gönderilmekle incelendi:

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın, davaya konu 1918 yapımı yabancı menşeli piyade tüfeğinin İstiklal Savaşı gazisi olan babası Ahmet'ten kaldığını savunması ve babasına ait "İstiklal Madalyası Belgesi"ni de dosyaya sunması karşısında, davaya konu silahın 6136 sayılı Yasanın 11. ve Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkındaki Yönetmeliğin 56. maddesi kapsamında hatıra silah niteliğinde olup olmadığının etraflıca araştırılıp saptanmasından sonra, hatıra silah olduğunun anlaşılması halinde babası Ahmet'in başka mirasçıları olup olmadığı ve varsa onların izniyle sanığa miras kalıp kalmadığı da tespit edilerek bundan sonra hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, eksik soruşturma ile yazılı biçimde mahkumiyet hükmü kurulması,

Bozmayı gerektirmiş sanık Osman'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün (BOZULMASINA), 23.3.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6361, Karar No: 2010/1281, Tarih: 25.03.2010

**8. Hukuk Dairesi         2009/6361 E.  ,  2010/1281 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali ve Tescil

..., müdahil ... ile ... ve Hazine aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının kısmen reddine ve kısmen de karar verilmesine yer olmadığına dair Gemerek Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 08.09.2009 gün ve 35/114 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, Hazine adına tespit edilen 108 ada 50 ve 51 parselin 26.05.1993 tarihli Belediye Meclis kararıyla satın alındığını ve tespit tarihine kadar tasarruf edildiğini açıklayarak tapu kayıtlarının iptaliyle vekil edeni adına tapuya tesciline karar verilmesini istemiştir.

Harcını yatırmak suretiyle davaya katılan ..., taşınmazların kök muristen intikal ettiğini, tüm mirasçıların payı bulunduğunu açıklayarak mirasçılar adına tapuya tescilini talep etmiştir.

Davalı Hazine vekili, taşınmazın öncesinin orta malı mera niteliğinde bulunduğunu, meraların zilyetlik yoluyla kazanılamayacağı gibi bu yerlerin belediyeler tarafından özel mülkiyet şeklinde satılamayacağını açıklayarak davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkeme, bozma ilamı uyarınca araştırma ve inceleme yapılarak usulüne uygun olarak alınmış bir satış kararı bulunmadığı gerekçesiyle davacının davasının reddine, müdahil davacının davası hakkında bir karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi üzerine; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu 108 ada 50 ve 51 parseller, Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki kadim mera olarak kullanılan yerlerden olduğu, 3194 sayılı Kanunun 11. maddesi uyarınca imar planı kapsamına alındığı ve ekonomik yarar sağlanması mümkün bulunan yerlerden olduğu gerekçesiyle 16.08.1991 tarihinde belgesizden arsa niteliğinde Hazine adına tespit edilmiş, 13.08.1998 tarihinde hükmen Hazine adına tescil edilmiştir.

Dava; satın alma ve eklemeli kazanmayı sağlayan zilyetlik hukuksal nedenlerine dayalı TMK.nun 713/1,3402 sayılı Kanunun 14.maddesi uyarınca iptal ve tescil isteğine ilişkindir.

Dava; satın alma ve eklemeli kazanmayı sağlayan zilyetlik hukuksal nedenlerine dayalı TMK.nun 713/1,3402 sayılı Kanunun 14.maddesi uyarınca iptal ve tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece yazılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmiş ise de, red gerekçesi yeterli bulunmamaktadır. Dava konusu taşınmazın sınırındaki 108 ada 49 parsel ile yakın çevresinde bulunan aynı ada 146 parsel hakkında Gemerek Kadastro Mahkemesine açılan davada, taşınmaz ve çevresinin kadim mera niteliğinde olduğu, öncesi mera olan yerlerin Belediye Meclis kararıyla satılmasının mümkün bulunmadığı, böyle bir satışa değer verilerek talepte bulunulamayacağı açıklanarak davanın reddine karar verilmiş, taşınmazlar 12.02.2004 tarihinde hükmen Hazine adına tescil edilmiş ve 06.04.2006 tarihinde satış yoluyla davacıya devredilmiştir. Gerek taşınmazın sınırındaki parseller hakkında verilen kesinleşmiş mahkeme hükmü gerekse dava konusu taşınmazların kadastro tutanaklarındaki açıklamalar dikkate alındığında taşınmazların öncesinin mera niteliğinde olduğunun ve meradan elde edildiğinin kabulü gerekir.Meralar, Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olup niteliği yetkili organlar tarafından değiştirilmeden süresi neye varırsa varsın olağanüstü zamanaşımı ve zilyetlik yoluyla kazanılması mümkün değildir. Mahkemece taşınmazın niteliği nazara alınarak davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmiş olması doğru değil ise de red kararı sonucu itibarı ile doğru bulunmaktadır. Belirlenen bu niteliğe göre davacı vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle sonucu itibarıyla doğru bulunan hükmün açıklanan nedenlerle ONANMASINA,

Davacı vekilinin avukatlık ücreti konusundaki temyiz itirazlarına gelince; mahkemece davalı ... ve Hazine lehine ayrı ayrı 6.000.00.’er TL avukatlık ücreti takdir ve tayin edilmiştir. Dava dilekçesinde dava değeri 500.000.000 TL gösterilmiş, 12.05.2002 tarihinde mahallinde yapılan keşif sırasında taşınmazların toplam değeri 1.000.000.000 TL olarak belirlenmiş, eksik harç davacı tarafça ikmal edilmemiştir. O halde eksik nisbi harcı yatırılmayan değer vekalet ücretine esas alınamaz. Mahkemece, dava dilekçesinde gösterilen değer üzerinden avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümleri uyarınca Hazine ve Belediye lehine nisbi avukatlık ücreti takdir ve tespit edilmiş ise de, yapılan hesaplama hatalı olduğu gibi aynı hukuki sebeplere dayalı olarak yasal hasım durumundaki davalı Hazine ve Belediye lehine ayrı ayrı vekalet ücretine hükmedilmiş olması da doğru değildir.Red sebebi ortak kabul edildiği durumlarda tek vekalet ücreti takdir olunur.(AAÜT.nin md. 3 ve 7). Mahkemece hatalı hesaplamaya dayalı olarak yazılı şekilde Avukatlık ücreti tespit ve takdiri isabetli bulunmamaktadır.O halde Hazine yararına dava dilekçesindeki değer esas alınarak ve Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümleri gözetilerek takdir ve tespit edilmelidir.

Diğer yönden dava tarihi itibarıyla dava konusu parseller Hazine üzerinde kayıtlı olup davalı ... kayıt maliki değildir. Mahkemece Belediye hakkındaki davanın husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmesi gerekmekte ise de; hüküm redde ilişkin olup sonucu itibarı ile doğru bulunduğundan bozma nedeni yapılmamıştır.Ancak davada avukat marifetiyle temsil olunan Belediye lehine AAÜT.nin 7.maddesi uyarınca vekalet ücreti takdir ve tespiti gerekirken yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde olduğundan kabulü ile hükmün avukatlık ücretine ilişkin bölümünün açıklanan nedenlerle ve HUMK. nun 428.maddesi uyarınca BOZULMASINA, aşağıda dökümü yazılı 15,60 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 1,55 TL'nin temyiz eden davacıdan alınmasına 25.03.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/24845, Karar No: 2014/8820, Tarih: 07.05.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/24845 E.  ,  2014/8820 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2012/111013

MAHKEMESİ : Antalya 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 15/12/2011

NUMARASI : 2008/432 (E) ve 2011/753 (K)

SUÇ : Kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği, kamu kurumunu dolandırmak

A.'da faaliyet gösteren Y.Eczanesinin sahibi eczacı sanık B.. Y.. ile , A.. .. nolu Sağlık Ocağında görevli doktor sanık V.. K..'ın fikir ve eylem birliği içerisinde hareketle, S.S.K. ve Bağkur Sigortasından yararlanan sigortalıların sağlık karnelerine, sanık V.. K.. tarafından düzenlenen reçetelerdeki ilaçların reçete sahibine veya yakınına tesliminden sonra, reçete sahiplerinin bilgisi ve onayı olmadan eczanede kalan asıl nüshalarında sanıklar tarafından tahrifat yapılarak ilaç miktarlarının değiştirilip artırılarak Sosyal Güvenlik Kurumuna fatura edildiği, reçetelerdeki bazı ilaç isimlerinin değiştirildiği ve bu şekilde sanıkların iştirak halinde “memurun resmi belgede sahteciliği ve kamu kurumunu dolandırmak” suçlarını işlediklerinin iddia ve kabul olunması, Antalya Valiliği İl İdare Kurulu Müdürlüğünün 12.05.2008 gün 2010 sayılı yazılarında, Dr.V.. K.. hakkında Antalya Valiliğinin 18.07.2007 gün 4483/159 sayılı soruşturma izni verilmesine dair karara karşı hakkında ön inceleme yapılanın (Dr.V.. K..) itirazı üzerine dosyanın itiraz konusunda karar verilmek üzere Antalya Bölge İdare Mahkemesine gönderildiğinin belirtilmesi karşısında, soruşturma izni verilmesine dair karara karşı yapılan itirazın akıbeti araştırılıp, sanık V.. K.. hakkında yapılan ön incelemeye dair idari soruşturma evrakı ve soruşturma izni kararı da dosyaya getirtildikten sonra memur sanık V.. K.. hakkında usulüne uygun şekilde 4483 sayılı Yasa hükümleri uyarınca dava şartı olan "soruşturma izninin" alınıp alınmadığı kesin olarak belirlendikten sonra sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden eksik soruşturma sonucu yazılı şekilde hükümler tesis edilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekili, sanıklar müdafileri ve sanık V.. K..'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 07.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/38125, Karar No: 2024/12003, Tarih: 08.10.2024

**4. Ceza Dairesi         2021/38125 E.  ,  2024/12003 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi

Yapılan ön inceleme neticesinde, sanık hakkında verilen hükmün; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. GEREKÇE

Sanığın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sisteminden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hükümden sonra 02.04.2023 tarihinde vefat ettiğinin anlaşılması karşısında, bu durumun Mahkemece araştırılarak 5237 sayılı Kanun'un 64/1. maddesi uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının düşürülüp düşürülmeyeceğinin karar yerinde değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.

II. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden, Bölge Adliye Mahkemesi kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/2-a maddesi uyarınca Serik 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

08.10.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17325, Karar No: 2015/420, Tarih: 21.01.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/17325 E.  ,  2015/420 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ulus Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/01/2012

NUMARASI : 2010/139-2012/15

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalılar vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor geçersizdir. Şöyle ki;

1-Dava konusu taşınmaz belediye yazısı ve sair belgelere göre arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca, arsalara kamulaştırma gününden önceki özel amacı olmayan satışlara göre değer biçilmesi gerekirken arazi olarak değer biçen rapora göre hüküm kurulması mümkün değildir.

Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2- 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine 6459 sayılı Yasanın 6. maddesi ile eklenen hüküm uyarınca, dava dört ay içerisinde sonuçlandırılamadığından, belirlenen kamulaştırma bedeline faiz uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 21.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5682, Karar No: 2016/19961, Tarih: 05.12.2016

**3. Ceza Dairesi         2016/5682 E.  ,  2016/19961 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Sanık hakkında uygulama sonucunda belirlenen 337 gün adli para cezasının günlüğü 20 TL den karşılığı belirlenirken 6740 TL yerine 7740 TL adli para cezasına hükmolunarak fazla ceza tayini,

2) 28/06/2014 tarihinde Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun’un 81. maddesi ile 5275 sayılı Kanun’un 106/3. maddesinde; “Hükümlü, tebliğ olunan ödeme emri üzerine belli süre içinde adli para cezasını ödemezse, Cumhuriyet savcısının kararı ile ödenmeyen kısma karşılık gelen gün miktarı hapis cezasına çevrilerek, hükümlünün iki saat çalışması karşılığı bir gün olmak üzere kamuya yararlı bir işte çalıştırılmasına karar verilir. Günlük çalışma süresi, en az iki saat ve en fazla sekiz saat olacak şekilde denetimli serbestlik müdürlüğünce belirlenir. Hükümlünün hakkında hazırlanan programa ve denetimli serbestlik görevlilerinin bu kapsamdaki uyarı ve önerilerine uymaması hâlinde, çalıştığı günler hapis cezasından mahsup edilerek kalan kısmın tamamı açık ceza infaz kurumunda yerine getirilir.” şeklindeki düzenlemeye aykırı olarak, hükümde infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde verilen adli para cezasının ödememesi durumunda hapse çevrileceğine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince istem gibi BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK'un 322. maddesi gereğince, “sonuç ceza kısmındaki 7740 TL adli para cezası ibaresinin çıkartılarak yerine 6740 TL adli para cezası ibaresinin eklenmesi”, hükmün TCK'nin 52/4. maddesinin uygulandığı paragrafından "ödenmeyen Adli Para Cezasının hapse çevrileceğinin ihtarına ibaresinin” çıkartılması ve diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 05.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17320, Karar No: 2012/18809, Tarih: 19.09.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/17320 E.  ,  2012/18809 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, işyerinin iş kolları tüzüğünün 18 sıra nolu kara taşımacılığı iş koluna girdiği yönündeki 2011/23 sayılı kararın iptaline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı ... avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin sadece yaptığı satışlardan kar elde ettiğini, taşıma işi için bir bedel almamasına ve yalnız kendi ürünlerini taşımasına rağmen bakanlıkça müvekkil işyerlerinin kara taşımacılığı iş koluna girdiğinin tespit edildiğini, taşıma işinin yardımcı iş niteliği taşıdığını, işyerlerindeki asıl amacın alım, satım ve ticaret olduğunu, taşımacılık işinin müvekkil açısından vazgeçilemeyecek bir iş olmadığını, şirketin faaliyetinin memba suyu gibi ürünlerin alım satım ve pazarlanması olup işyerinin 17 nolu ticaret, büro, eğitim ve güzel sanatlar iş koluna girdiğini iddia ederek müvekkil işyerlerinin “18 numaralı kara taşımacılığı” iş koluna girdiğine dair davalı bakanlıkça yapılan ve 02/03/2011 tarih ve 27862 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan 2011/23 sayılı iş kolu tespit kararının iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı bakanlık vekili, bakanlık tarafından yapılan tespitin kanuna ve tüzüğe uygun olduğunu savunarak haksız ve yersiz açılan davanın reddini istemiştir.

Davalı sendika vekili davaya cevap vermemiş ve duruşmalara katılmamıştır.

Mahkemece toplanan delillere, yapılan keşfe ve alınana bilirkişi raporuna dayanılarak, uyuşmazlık konusu işyerlerindeki teknik amacın dağıtım ve pazarlama olduğu, davacı şirketin dava dışı Erikli Su ve Meşrubat Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketi tarafından üretilen ürünlerin dağıtım ve pazarlamasını yaptığı, taşımacılık işinin yardımcı iş niteliğinde olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne ile işkolu tespit kararının iptaline karar verilmiştir.

Kararı davalı bakanlık vekili temyiz etmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacı şirketin tespit kapsamındaki işyerlerinde yapılan işin kara taşımacılığı iş koluna girip girmediği, girmiyorsa hangi iş koluna girdiği noktasında toplanmaktadır.

2821 sayılı Sendikalar Kanunu’nun 4. maddesinde, “Bir işyerinin girdiği işkolunun tespiti Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığınca yapılır. ... tespit ile ilgili kararını Resmi Gazete'de yayımlar. Kararın yayımını müteakip bu tespite karşı ilgililer iş davalarına bakmakla görevli mahalli mahkemede onbeş gün içinde dava açabilirler. Mahkeme iki ay içinde kararını verir. Kararın temyiz edilmesi halinde Yargıtay uyuşmazlığı iki ay içinde kesin olarak karara bağlar.” denilmiştir.