muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/16128, Karar No: 2023/2813, Tarih: 29.03.2023

**10. Ceza Dairesi         2021/16128 E.  ,  2023/2813 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : Hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Ankara 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.02.2021 tarihli ve 2019/309 Esas, 2021/53 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 13 yıl 9 ay hapis ve 27.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesinin, 27.04.2021 tarihli ve 2021/371 Esas, 2021/287 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümdeki hukuka aykırılık düzeltilerek, hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,

2. İlk Derece ile İstinaf Mahkemesinin gerekçelerinin yeterli olmadığına,

3. Sanığın uyuşturucu maddeyi arkadaşlarıyla birlikte içtiğine dair tanık beyanları ile çelişmeyen beyanlarının İlk Derece Mahkemesince dikkate alınmadığına, eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına,

4. Söz konusu uyuşturucu maddenin ticari amaçla değil, arkadaş ortamında ücretsiz olarak ikram amacıyla bulundurulduğuna,

5. Sanığın suça konu uyuşturucu maddeyi ...'dan temin ettiğine dair beyanlarının dikkate alınmadığına,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

4. Söz konusu uyuşturucu maddenin ticari amaçla değil, arkadaş ortamında ücretsiz olarak ikram amacıyla bulundurulduğuna,

5. Sanığın suça konu uyuşturucu maddeyi ...'dan temin ettiğine dair beyanlarının dikkate alınmadığına,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığa ait ikamette uyuşturucu madde satıldığına dair istihbari bilgi üzerine yapılan fiziki takip sonucu ikametten çıkan ve hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan işlem yapılan ...'ın üzerinde bulunan 1 paket nikotin ve sentetik kannabinoidlerden MDMB-4en-PINACA içeren maddeyi rızaen teslim ettiği, yazılı arama emrine istinaden yapılan arama sonucu sanığın ikametinde ele geçen poşetler ve üzerinde ele geçen 1 paket ile sanığın ikametinde bulunan ve hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan işlem yapılan İlker'e ait 1 paket içinde de aynı türden uyuşturucu madde bulunduğunun tespit edildiği, ayrıca sanığa ait ikamette haklarında verilen beraat hükümleri kesinleşen ... ve ... ile hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan işlem yapılan...'in, arama sırasında ikamete gelen ve haklarında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan işlem yapılan Küçük ... ve...'in de yakalandığı olayda :

İkametin sanığa ait olması, beraat eden sanıkların suça konu uyuşturucu maddelerin sanığa ait olduğunu beyan etmeleri, kullanıcı ...'ın kendisinde ele geçirilen uyuşturucu maddeyi sanıktan aldığını beyan etmesi, kullanıcılar Küçük ... ve...'in uyuşturucu madde satın almak amacıyla ikamete geldiklerini beyan etmeleri, kolluk tutanağının olayla tutarlı olması karşısında, ...'da ele geçirilen maddeyi sanığın sattığı ve ikametinde satmak için uyuşturucu madde bulundurduğu gerekçesiyle sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince sanık hakkındaki hükmün 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesi uygulanırken Anayasa Makemesi'nin iptal kararı ile 7242 sayılı Kanun'la yapılan değişikliklerin gözetilmemesi nedeniyle hukuka aykırılık düzeltilerek İlk Derece Mahkemesi hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Bölge Adliye Mahkemesinin gerekçeli karar başlığında İlk Derece Mahkemesinin "Ankara 3. Ağır Ceza Mahkemesi" yerine "Ankara Batı 3. Ağır Ceza Mahkemesi" olarak yazılması mahkemesince düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE

Bölge Adliye Mahkemesinin gerekçeli karar başlığında İlk Derece Mahkemesinin "Ankara 3. Ağır Ceza Mahkemesi" yerine "Ankara Batı 3. Ağır Ceza Mahkemesi" olarak yazılması mahkemesince düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna, delil değerlendirmesine ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, sanığın uyuşturucu maddeleri satın aldığını beyan ettiği ... hakkında gerekli soruşturmanın yapıldığı ve hakkında kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği, dolayısıyla etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanma koşullarının gerçekleşmediği anlaşılmakla sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesinin, 27.04.2021 tarihli ve 2021/371 Esas, 2021/287 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Ankara 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

29.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5327, Karar No: 2022/6209, Tarih: 11.04.2022

**11. Ceza Dairesi         2020/5327 E.  ,  2022/6209 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 01.08.2010 tarih ve 27659 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan ve 01.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren, 6009 sayılı Kanun'un 13. maddesi ile değiştirilmeden önceki 367. maddesinin birinci fıkrası “Yaptıkları inceleme sırasında 359 uncu maddede yazılı suçların işlendiğini tespit eden maliye müfettişleri, hesap uzmanları ile bunların yardımcıları ve gelirler kontrolörleri ile stajyer gelirler kontrolörleri tarafından doğrudan doğruya ve vergi incelemesine yetkili olan diğer memurlar tarafından ilgili vergi dairesinin bağlı bulunduğu vergi dairesi başkanlığının veya defterdarlığın mütalaasıyla, keyfiyetin Cumhuriyet Başsavcılığına bildirilmesi mecburidir” şeklinde olup anılan Kanun değişikliğinin yürürlük tarihinden önce, maliye müfettişleri, hesap uzmanları ile gelirler kontrolörleri ile stajyer gelirler kontrolörlerinin doğrudan doğruya mütalaa vermeye yetkili oldukları anlaşılmakla, yaptığı inceleme neticesinde kaçakçılık suçu işlendiği sonucuna ulaşarak sanıklar hakkında düzenlediği 30.06.2009 ve10.11.2010 tarihli Vergi Tekniği Raporları, 30.06.2009 ve 23.11.2010 tarihli Vergi Suçu Raporlarına istinaden düzenlenen 07.05.2010 tarihli suç duyurusu yazıları ile dava şartı niteliğindeki mütalaasının yukarıda açıklanan Kanun hükmüne göre geçerli olduğu gözetilmeden, mütalaa yokluğundan kamu davalarının düşmesine hükmedilmesi yasaya aykırı ise de, zamanaşımının olumsuz muhakeme şartı olarak kovuşturmaya engel olduğunun anlaşılması karşısında;

Sanıklara yüklenen “2006 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla katılan vekili ile sanık ... müdafisinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 11.04.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19916, Karar No: 2016/15869, Tarih: 01.06.2016

**22. Hukuk Dairesi         2015/19916 E.  ,  2016/15869 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, yıllık izin, fazla masai, ulusal bayram ve genel tatil, hafta tatil ücreti ile ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı ...... ..... Hizmetleri A. Ş. avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin 01.01.2002 tarihinden itibaren üst işveren olan Ülker firmasında tır şoför olarak işe başladığını, 26.07.2013 tarihinde iş sözleşmesinin haksız ve bildirimsiz olarak feshedildiğini, davalıların işçilik alacaklarından müştereken ve müteselsilen sorumlu olduklarını ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, yıllık izin ücreti, aylık ücret alacaklarının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar vekilleri, davanın reddine karar verilmesini talep etmişlerdir.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi hesaplamaları doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı ...Ş. temyizi yönünden;

Dosya kapsamından, davanın kısmen kabulüne dair verilen kararın, davalı ...Ş. vekili tarafından temyiz edildiği, mahkemece eksik temyiz harcının süresinde tamamlanmadığı gerekçesi ile temyiz isteminin reddine dair 29.05.2015 tarihli ek karar verildiği, mahkeme ek kararının usulüne uygun olarak davalı ...Ş. vekiline tebliğ edildiği ancak davalı ...Ş. vekili tarafından ek kararın süresinde temyiz edilmediği anlaşılmakla, davalı ...Ş. vekilinin temyiz talebinin reddine,

Davalı ....... ...... Hizmetleri A.Ş. temyizi yönünden;

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında işçiye ödenen aylık ücretin miktarı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Dosya içeriğine göre davacının davalı işyerinde tır şoförü olarak çalıştığı anlaşılmaktadır. Davacı dava dilekçesinde, en son olarak aldığı ücretin asgari ücret olduğunu beyan etmiştir. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise, davacının tazminata esas aylık giydirilmiş ücreti, tanık beyanlarına göre aylık ortalama 1.000,00 TL harcırah ödemesi de eklenerek belirlenmiştir. Oysa ki dava dilekçesinde davacının harcırah ödemesi yapıldığına dair bir beyanı ve bu yönde bir talebi bulunmamaktadır. Bu durumda davacının talebi ile bağlı kalınarak giydirilmiş ücret tespitinde harcırah ödemesinin eklenmemesi ve dava konusu alacak taleplerinin asgari ücret esas alınarak hesaplanması gerekir.

3-Davacının hafta tatili ücret alacağı bakımından ise, davacı dava dilekçesinde, ayda iki gün yükleme ve boşaltma ile ilgili durumlarda dinlenebildiğini beyan etmiş olması karşısında ayda iki hafta tatilinde çalıştığı kabul edilerek hafta tatili ücret alacağının hesaplanması gerekir.

Eksi inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 01.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/17687, Karar No: 2010/16259, Tarih: 28.10.2010

**3. Ceza Dairesi         2009/17687 E.  ,  2010/16259 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanıkların beraatlerine dair.

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine; Ancak;

1- Orman idaresi temsilcisi tarafından hazırlanan 11.6.2007 havale tarihli dilekçe ile CMK' nun 237 ve 238 maddelerine uygun olarak katılma isteminde bulunulduğu halde bu konuda herhangi bir karar verilmemesi,

2- Her iki sanığın da inkar ettiği kendi taşınmazları arasındaki dava konusu orman boşluğunun açılıp işgal edildiğinin belirlenmesine göre, bu yeri kimin kullandığının tam olarak araştırılabilmesi için köy muhtarı ile köy ihtiyar heyeti üyelerinin varsa köy bekçisi ile kır bekçilerinin de tanık sıfatı ile ifadeleri alınıp sonucuna nazaran sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi gerekirken bu yönlerden eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, orman idaresi temsilcisi ve O Yer C.Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 28.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2884, Karar No: 2012/3187, Tarih: 24.04.2012

**8. Hukuk Dairesi         2012/2884 E.  ,  2012/3187 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

Şikayetçi İcra Mahkemesine verdiği 24.01.2011 tarihli dilekçesinde kendisine ait Kağıthane Merkez Mahallesi 6982 ada 13 parselde bulunan taşınmaz üzerinde 24.02.1989 tarihli 270.000,00 TL bedelli alacaklı belediye lehine ipotek bulunduğunu, ipotek alacaklısına borcu ödemek isteği halde almaktan kaçındığını İİK.nun 153. maddesi uyarınca Şişli 1. İcra Müdürlüğünün 2011/298 sayılı dosyasına ipotek borcunu depo ettiklerinden ipoteğin terkinini istemiştir.

Mahkemece istem gibi İİK.nun 153. maddesi uyarınca ipoteğin terkinine karar verilmiştir.

Şikayet konusu ipoteğin ve eklerinin incelenmesinde; 2981 sayılı Yasa gereğince imar uygulaması sonucu oluştuğu tarafların özgür iradesiyle düzenlenmiş ipotek akit tablosunun bulunmadığı görülmektedir. Bu durumda İİK.nun 148. ve sonraki maddelerinde öngörülen nitelikte bir hukuki ilişkinin varlığından söz edilemeyeceği için olayda İİK.nun 153/2. maddesinin uygulanması mümkün bulunmamaktadır. Mahkemece ihtilafın çözümü yargılamayı gerektirdiğinden şikayetin reddine karar verilmesi gerekirken kabulüne karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ: Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.nun 366. ve HUMK.nun 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 24.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11498, Karar No: 2017/5293, Tarih: 10.05.2017

**17. Hukuk Dairesi         2016/11498 E.  ,  2017/5293 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, 23.08.2013 tarihinde davacıya ait ... plakalı araç ile davalıya ait ...plakalı aracın çarpışması sonucunda maddi hasarlı trafik kazasının meydana geldiğini, kaza nedeniyle davacıya ait aracın ön tamponunun zarar gördüğünü, kaza sırasında tutulan tutanağın hukuka aykırı olduğunu, inceleme yapılmadan beyana dayalı olarak tutulduğunu, kaza sonrasında ... 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2013/6 D.İş sayılı dosyası ile yapılan tespitte araçta meydana gelen hasar tutarının 3.700,00 TL olarak tespit edildiğini ve borçlu hakkında ... 1.... Müdürlüğü'nün 2013/5297 sayılı dosyası ile ... takibine geçildiğini ancak borçlunun itirazı nedeni ile takibin durduğunu belirterek, itirazın iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, açılan davayı kabul etmediklerini, davalının söz konusu kazanının meydana gelmesinde bir kusurunun bulunmadığını ve olay yeri inceleme tutanağında davalının kusursuz olduğunun belirlendiğini belirterek, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan deliller, tanık beyanları ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; ... Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesi raporunda davacının yeşil ışıkta geçmiş olması durumunda davalının %85, davacının %15; davalının yeşil ışıkta geçmiş olması durumunda, davalının kusursuz, davacının %100 oranında kusurlu olacağının mütalaa edildiği, keşif sonrasında alınan bilirkişi raporunda da davacının her ne kadar yeşil ışık yandığında hareket etmiş ise de kavşaktaki trafik akımı devam ederken trafiğin geçişine engel olacak derecede kavşağa girmiş olduğunun saptandığı ve tanık beyanlarından da bu durumun teyid edildiği ve meydana gelen kazada davacının tam kusurlu olduğu belirtilerek, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusura ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 6,20 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 10/05/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17763, Karar No: 2018/8811, Tarih: 05.06.2018

**13. Ceza Dairesi         2016/17763 E.  ,  2018/8811 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Temyiz isteminin reddi

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın yokluğunda verilen kararın, sanığın savunması sırasında bildirdiği adres ile aynı olan mernis adresine tebligat çıkarıldığı, 04/05/2016 tarihinde taşındığının tespit edildiğinden Tebligat Kanunun 21/2. maddeye göre tebliğ edildiği, yapılan tebligatın usulüne uygun olduğu, sanığın CMUK'nın 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süresinden sonra 20/06/2016 tarihinde temyiz talebinde bulunduğu, yapılan temyiz isteminin yerel mahkemesince 21/06/2016 tarihli 2015/255 E. 2016/149 K. ek sayılı kararla red edildiği, ek kararın yasal süresi içinde sanık tarafından temyiz edildiği anlaşılmakla, mahkemece verilen temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararında bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik sanığın temyiz itirazının reddiyle, temyiz isteminin reddine dair verilen ek kararın tebliğnameye aykırı olarak ONANMASINA, 05/06/2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2801, Karar No: 2017/4714, Tarih: 18.09.2017

**4. Hukuk Dairesi         2017/2801 E.  ,  2017/4714 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve ... aleyhine 27/05/2014 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 05/03/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1- Davalı ...’un temyiz itirazları yönünden;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı ...’un yerinde bulunmayan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2- Diğer davalı ...’un temyiz itirazları yönünden;

Dava, hakaret eylemlerine dayalı manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, karar, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, olay tarihinde davalı ... Senem Kuş’un taziye evinin bahçesinde kendisine hakaret etmesi nedeniyle kişilik haklarının ihlal edildiğini ileri sürerek, manevi tazminat isteminde bulunmuştur.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacının kişilik haklarına saldırı olduğu gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dava konusu olay sebebiyle davalı, davacıya yönelik hakaret suçunu işlediği gerekçesi ile yargılanmış ve ... 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/533 esas, 2014/657 karar sayılı ilamı ile 2 ay 27 gün hapis cezası ile cezalandırılması yoluna gidilmiş ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş, anılan karar itiraz edilmeksizin kesinleşmiştir.

CMK’nun 231/5. maddesi uyarınca; “Hükmün açıklanmasının geri bırakılması, kurulan hükmün sanık hakkında bir hukuki sonuç doğurmamasını ifade eder.” Ceza mahkemesinin hükmün açıklanmasının geri bırakılması ile sonuçlanan kararı, kesinleşmiş bir mahkumiyet niteliğinde olmadığı gibi, TBK’nun 74. maddesi anlamında hukuk hakimi yönünden bağlayıcılığı yoktur.

Ceza dosyasının incelenmesinde, ceza mahkemesince hangi ifadelerin hakaret suçunu oluşturduğu, davalının leh ve aleyhine tanık beyanlarının hangisine üstünlük tanındığı, hangi tanık beyanına neden itibar edildiği de tartışılmadan, genel ifadelerle davalının cezalandırılmasına karar verilmiştir. Olayın akabinde sıcağı sıcağına Savcılık soruşturmasında alınan ilk tanık ifadeleri ve yargılama sırasında dinlenen tanık ifadelerinin birlikte değerlendirilmesinde, davalı ...’un davacıya yönelik hakaret mahiyetinde söz ve davranışının varlığının sübut bulmadığı anlaşılmaktadır. Yukarıda anılan kanun hükmü gereği, açıklanması geri bırakılan mahkumiyet hükmünün, hukuk hakimi yönünden bağlayıcılığı da yoktur.

Şu halde, mahkemece yukarıda açıklanan olgular gözetilerek davalı ... yönünden davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi ile davalının manevi tazminat ile sorumlu tutulmuş olması doğru olmamış ve kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Temyiz edilen kararın yukarıda (2) numaralı bentte gösterilen nedenlerle davalı ... yararına BOZULMASINA, davalı ...’un temyiz itirazlarının ise ilk bentte gösterilen nedenlerle reddine ve davalı ...'tan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 18/09/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.