muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/10539, Karar No: 2010/14207, Tarih: 22.11.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/10539 E.  ,  2010/14207 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davalı .... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için :

1) 196 ada da bulunan tüm parselleri komşu parselleri ile birlikte gösterir geniş kadastro paftasının bir suretinin,

2) Çekişmeli taşınmazlara komşu olan itirazlı olduğu anlaşılan 196 ada 3, 4, 9, 15, 16, 18, 25, 27 ve 29 parsel sayılı taşınmazlara ilişkin dava dosyalarının,

3) Çekişmeli parsele komşu 147 ada 3 parsel sayılı taşınmaza ilişkin kadastro tespit tutanağı ile eğer itirazlı iseler dava dosyasının,

4) Yörede 5304 Sayılı Yasa gereğince orman sınırlandırması yapıldığı anlaşılmakta olup Orman Yönetimi tarafından çekişmeli taşınmaza ilişkin orman tahdidine itiraz davası açılıp açılmadığı araştırılarak açılmış ise buna ilişkin dava dosyasının,

5) Davalıların dayandığı 18.5.1957 tarih 135 nolu tapu kaydının tüm geldi ve gitti kayıtları ile birlikte getirtilmeli , ayrıca dayanılan tapu kayıtlarının kadastro sırasında her hangi bir parsele revizyon görüp görmediği Tapu Sicil ve Kadastro Müdürlüklerinden sorularak alınacak cevabi yazının,

bu dosya arasına konulması; ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 21/11/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5788, Karar No: 2011/10013, Tarih: 28.12.2011

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2010/5788 E.  ,  2011/10013 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

KANUN YOLU : TEMYİZ

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Müdahil ... ... mirasçılarından ....un yanında kaldığından söz edilerek mahkeme kararı tebliği Polis Karakolunda görevli memura yapılmış olup tebligat usulüne uygun olmadığından, mahkeme kararının adı geçenlere Tebligat Kanunu ve Tebligat Tüzüğü hükümleri dikkate alınarak yöntemine uygun şekilde tebliği ile temyiz sürelerinin beklenilmesi,

2- Müdahil ... ... ... mirasçılarından ... 'a mahkeme kararı tebliğine ilişkin tebligat parçasında adı geçenlerin köyde ikamet etmedikleri, ... ilinde yaşadıkları belirtildiği halde, mahkeme kararı ... Köyü adresinde aynı çatı altında oturdukları şerhi verilerek anneleri ... imzasına tebliğ edilmiş olup, yapılan tebliğ usulsüz olduğundan adı geçenlere mahkeme kararının yöntemine uygun şekilde tebliği ile temyiz sürelerinin beklenilmesi,

3- Mahkeme kararının davacı..., müdahil ... vekillleri ile davacı ... ..., müdahil...'a tebliğine ilişkin tebligat parçaları dosya içinde bulunmamaktadır. Adı geçenlere mahkeme kararı tebliğ edilmiş ise dosyaya eklenmesi, tebliğ edilmemiş ise yöntemine uygun şekilde tebliği ile temyiz sürelerinin beklenilmesi,

4- Mahkeme kararı davalılar ...'ın yanında kaldıkları belirtilerek ve aynı konutta oturdukları şerhi verilerek ...'ın kızı...imzasına tebliğ edilmiştir. Adı geçen davalıların ...'ın yanında kalıp kalmadıkları ve yine...ile aynı çatı altında ikamet edip etmediklerinin zabıta marifeti ile araştırılması, aynı çatı altında ikamet etmediklerinin anlaşılması halinde mahkeme kararının adı geçenlere yöntemine uygun şekilde tebliği ile temyiz sürelerinin beklenilmesi, ayrıca dava dosyasının da Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğinin 25. maddesine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra temyiz incelemesi yapılmak

Üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 28.12.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16231, Karar No: 2016/11689, Tarih: 07.10.2016

**12. Ceza Dairesi         2015/16231 E.  ,  2016/11689 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Asıl Karar Tarihi : 10.09.2015

Ek Karar Tarihi : 09.10.2015

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : Ceza verilmesine yer olmadığına ve temyiz isteminin reddine ilişkin karar

Temyiz isteminin reddine ilişkin ek karar, mağdur vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Kazada ölen ...'un eşi olan ...'un gerek kendisinin gerekse vekilinin sanık hakkında şikayette bulunmadığı, soruşturma aşamasında dosyaya vekaletname sunan vekilin duruşmaya davet edilmesine rağmen mazeret dilekçesi göndererek duruşmaya katılmadığı, bu süreç zarfında da davaya katılma talebinde bulunulmadığı anlaşılmakla, hükmü temyiz etme hakkı bulunmayan şikayetçi adına vekilinin yapmış olduğu temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi yollamasıyla halen yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince reddine ilişkin ek karar, usul ve kanuna uygun bulunduğundan, bu karara karşı yapılan temyiz itirazlarının reddiyle, ek kararın isteme uygun olarak ONANMASINA, 07/10/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7145, Karar No: 2023/11172, Tarih: 20.11.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/7145 E.  ,  2023/11172 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/94 Esas, 2023/94 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Eskişehir 1. Çocuk Mahkemesinin 09.12.2020 Tarihli ve 2020/57 Tedbir Talep Sayılı Kararı

Korunmaya ihtiyacı olan küçükler hakkında bakım tedbiri uygulanmasına karar verilmiştir.

Mahkemece 02.03.2023 tarihli ek karar ile hakkında bakım tedbiri kararı verilen küçüklerin ve annenin ... Mahallesi Engin Sokak No:21 İç Kapı No:2 .../... adresinde bulundukları gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Sakarya Çocuk Mahkemesinin 17.04.2023 Tarihli ve 2023/94 Tedbir Talep Sayılı Kararı

Bakım tedbiri kararı veren Eskişehir 1. Çocuk Mahkemesince talep üzerine veya gerek görmesi halinde tedbirin kaldırılıp kaldırılmayacağına yönelik değerlendirme yapılarak kararın yine Eskişehir 1. Çocuk Mahkemesince verilmesi gerektiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun (5395 sayılı Kanun) 5 inci maddesinin birinci fıkrasının c alt bendi uyarınca hakkında bakım tedbiri uygulanan küçüklerin, bakım tedbiri uygulamasının takibine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 5395 sayılı Kanun’un “Tedbirlerde yetki” başlıklı 8 inci maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Korunma ihtiyacı olan çocuklar hakkında koruyucu ve destekleyici tedbirler, çocuğun menfaatleri bakımından kendisinin, ana, baba, vasisi veya birlikte yaşadığı kimselerin bulunduğu yerdeki çocuk hâkimince alınır. Tedbir kararlarının uygulanması, kararı veren hâkim veya mahkemece en geç üçer aylık sürelerle incelettirilir. Hâkim veya mahkeme; denetim memurları, çocuğun velisi, vasisi, bakım ve gözetimini üstlenen kimselerin, tedbir kararını yerine getiren kişi ve kuruluşun temsilcisi ile Cumhuriyet savcısının talebi üzerine veya re'sen çocuğa uygulanan tedbirin sonuçlarını inceleyerek kaldırabilir, süresini uzatabilir veya değiştirebilir.

”

C. Değerlendirme

”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamından, Eskişehir 1. Çocuk Mahkemesinin 2020/57 Tedbir Talep sayılı dosyasında 09.12.2020 tarihli karar ile küçükler hakkında 5395 sayılı Kanun gereğince bakım tedbirinin uygulanmasına karar verildiği, daha sonra 03.03.2023 tarihli ek kararla resen yetkisizlik kararı verildiği anlaşılmaktadır. Koruyucu ve destekleyici tedbir kararlarının hangi hakim ya da mahkeme tarafından alınmış ise uygulamasını takip, uygulanan tedbirin sonuçlarını inceleyerek kaldırma, süresini uzatma veya değiştirme görevinin kararı veren hakim veya mahkemeye ait olacağından, uyuşmazlığın Eskişehir 1. Çocuk Mahkemesince sonuçlandırılması gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Eskişehir 1. Çocuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

20.11.2023 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6112, Karar No: 2015/13927, Tarih: 14.12.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/6112 E.  ,  2015/13927 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Elazığ 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/12/2013

NUMARASI : 2013/90-2013/1001

-K A R A R-

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların “taranma” suretiyle okunaklı biçimde elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur. (HMK'nin 445. maddesi) Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranmayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi gerekmektedir.

Temyize konu, dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. (Örn:Tebligatların şerhli bölümleri, harç tahsil makbuzları ve bunun gibi bir kısım evraklar dosyada görülmediği gibi var olan bir kısım evrakların okunaklı olmadığı görülmüştür.) Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Temyiz denetiminin sağlıklı bir şekilde yapılabilmesi için dosyanın fiziken incelenmesi gerektiğinden dava dosyasının tümünün fiziken gönderilmesi için dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/808, Karar No: 2022/455, Tarih: 05.04.2022

**Hukuk Genel Kurulu         2021/808 E.  ,  2022/455 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Yargıtay 15. Hukuk Dairesi (İlk Derece Mahkemesi Sıfatıyla)

1. Taraflar arasındaki “tazminat” davasından dolayı Yargıtay (Kapatılan) 15. Hukuk Dairesince ilk derece mahkemesi sıfatıyla yapılan yargılama sonunda, davanın reddine karar verilmiştir.

2. Karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

3. Hukuk Genel Kurulunca dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

I. YARGILAMA SÜRECİ

Davacı İstemi:

4. Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili tarafından Aydın 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2016/550 E. sayılı dosyası ile tüketici hakem heyeti kararına itiraz davası açıldığını, mahkemece 19.09.2017 tarihli celsede davacı vekilinin mazeretinin kabul edilmeyerek davanın açılmamış sayılmasına karar verildiğini, kanun yararına bozma talebi üzerine Yargıtay 15. Hukuk Dairesinin 03.07.2018 tarihli kararı ile bozma kararı verildiğini, yerel mahkemenin haksız kararı sonucu davacının yargılama giderlerine mahkûm edildiği gibi tüketici hakem heyetine itiraz davasında onbeş gün olan sürenin geçmesi nedeniyle yeniden dava açarak hakkını alma imkânının engellendiğini ve bu şekilde zarara uğradığını, mazeretin haksız yere kabul edilmemesi nedeniyle davacının adil yargılanma hakkının ihlâl edildiğini ileri sürerek fazlaya ilişkin haklarının saklı kalması kaydıyla davacı yararına 5.000TL maddi tazminat ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabı:

5. Davalı Hazine vekili; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (HMK) 46. maddesinde ki koşulların oluşmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Özel Daire Kararı:

6. Yargıtay (Kapatılan) 15. Hukuk Dairesinin 15.06.2021 tarihli ve 2019/3 E., 2021/3 K. sayılı kararı ile;

“…Dava, hâkimlerin hukuki sorumluluğuna dayanan tazminat davasıdır.

Hâkimin sorumluluğu 6100 sayılı HMK'nın 46. maddesi 1. fıkrasında 5 bent şeklinde belirlenerek hüküm altına alınmıştır.

Bu nedenle yargılama sırasında veya hükümden sonra hâkimin sorumlu tutulabilmesi için maddede belirlenen eylemlerin subut bulması gerekir.

Bir kanun hükmü şerhi bir anlam yüklenmeyecek kadar açık ve kesin değilse bir başka değişle hâkim görüşünün hukuki dayanakları ve bilimsel görüşlere dayandırarak farklı bir bakış açısı getirmiş veya delillerin takdirinden elde ettiği kanaat ile uyuşmazlığı sonuçlandırmış ise artık burada hakimin sorumluğundan bahsetmek mümkün olmayacaktır.

Bu nedenle yargılama sırasında veya hükümden sonra hâkimin sorumlu tutulabilmesi için maddede belirlenen eylemlerin subut bulması gerekir.

Bir kanun hükmü şerhi bir anlam yüklenmeyecek kadar açık ve kesin değilse bir başka değişle hâkim görüşünün hukuki dayanakları ve bilimsel görüşlere dayandırarak farklı bir bakış açısı getirmiş veya delillerin takdirinden elde ettiği kanaat ile uyuşmazlığı sonuçlandırmış ise artık burada hakimin sorumluğundan bahsetmek mümkün olmayacaktır.

Somut olayda davacının davası olduğu Aydın 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2016/550 esas sayılı dosyasının yargılama sırasında davacının 19.09.2017 tarihli celsede mazeretinin kabul edilmeyerek davanın açılmamış sayılmasında hakimin kasten davacı zararına olacak şekilde yanlı davrandığı gerekçe gösterilmiştir. Dosya incelendiğinde davacının ön inceleme duruşmasına ilk olarak mazeret bildirdiği, bu mazeretin kabul edildiği, ikinci duruşmada ise mahkeme hakimince " ön inceleme duruşmasına birden fazla mazeret bildirilemeyeceği " gerekçesi ile davanın açılmamış sayılmasına karar verildiği, bu kararın kanun yararına temyiz talebi üzerine Dairemizce kanun hükmünün yorumuna gidilerek kanun yararına bozulduğu anlaşılmaktadır.

Ön inceleme duruşmasının birden fazla ertelenemeyeceği HMK 140/4 hükmüdür. Mahkemece mazeretin bu madde hükmüne istinaden kabul edilmemiş olması bir yorum yanlışıdır. Yukarıda belirlendiği üzere yorumda hata yapılması nedeniyle hâkimin sorumluluğuna gidilmesi mümkün değildir.

Bu kabulden hareketle davacının tazminat talebi yerinde bulunmamış davanın bu nedenle reddine karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM :

1-Sabit görülmeyen işbu davanın REDDİNE,

2-6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 49/1. maddesi gereğince takdiren 2.000,00 TL disiplinpara cezası ile cezalandırılmasına ve davacıdan alınarak hazineye gelir yazılmasına,

3-Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Ücret Tarifesi 13/2 maddesi uyarınca davalı yararına takdir edilen 5.000,00 TL maktu avukatlık ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

4-Davacının davası red edildiğinden alınması gereken 59,30 TL harcın davacıdan tahsiline,

5-Davacının yaptığı yargılama giderlerinin kendi üzerinde bırakılmasına, 6100 Sayılı Kanunun 338. maddesi uyarınca hükmün kesinleşmesinden sonra yatırılan avanstan kullanılmayan kısmın davacıya iadesine,…” karar verilmiştir.

Kararın Temyizi:

7. Özel Dairenin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı vekili tarafından yasal süresi içinde temyiz isteminde bulunulmuştur.

II. GEREKÇE

8. Dava, HMK 46. maddesine dayalı tazminat istemine ilişkindir.

9. Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 46. maddesinde sorumluluk nedenleri sınırlı olarak sayılmıştır. HMK’nın 46. maddesinde “(1) Hâkimlerin yargılama faaliyetinden dolayı aşağıdaki sebeplere dayanılarak Devlet aleyhine tazminat davası açılabilir:

a) Kayırma veya taraf tutma yahut taraflardan birine olan kin veya düşmanlık sebebiyle hukuka aykırı bir hüküm veya karar verilmiş olması.

II. GEREKÇE

8. Dava, HMK 46. maddesine dayalı tazminat istemine ilişkindir.

9. Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 46. maddesinde sorumluluk nedenleri sınırlı olarak sayılmıştır. HMK’nın 46. maddesinde “(1) Hâkimlerin yargılama faaliyetinden dolayı aşağıdaki sebeplere dayanılarak Devlet aleyhine tazminat davası açılabilir:

a) Kayırma veya taraf tutma yahut taraflardan birine olan kin veya düşmanlık sebebiyle hukuka aykırı bir hüküm veya karar verilmiş olması.

b) Sağlanan veya vaat edilen bir menfaat sebebiyle kanuna aykırı bir hüküm veya karar verilmiş olması.

c) Farklı bir anlam yüklenemeyecek kadar açık ve kesin bir kanun hükmüne aykırı karar veya hüküm verilmiş olması.

ç) Duruşma tutanağında mevcut olmayan bir sebebe dayanılarak hüküm verilmiş olması.

d) Duruşma tutanakları ile hüküm veya kararların değiştirilmiş yahut tahrif edilmiş veya söylenmeyen bir sözün hüküm ya da karara etkili olacak şekilde söylenmiş gibi gösterilmiş ve buna dayanılarak hüküm verilmiş olması.

e) Hakkın yerine getirilmesinden kaçınılmış olması.” düzenlemesi bulunmaktadır.

10. Somut olayda HMK'nın 46. maddesinde sınırlı sayıda belirtilen sorumluluk sebeplerinden hiçbiri bulunmadığından ve hâkimlerin yargılama faaliyetinden dolayı tazminat şartları oluşmadığından Özel Dairece davanın reddine karar verilmesi yerindedir.

11. Hâl böyle olunca, yapılan açıklamalara, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bilgi ve belgelere, daire kararında açıklanan gerektirici nedenlere, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, usul ve yasaya uygun olduğu tespit edilen Yargıtay (kapatılan) 15. Hukuk Dairesinin ilk derece mahkemesi sıfatıyla verdiği kararın onanması gerekir.

III. SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

Davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile Yargıtay (kapatılan) 15. Hukuk Dairesinin ilk derece mahkemesi sıfatıyla verdiği kararın ONANMASINA,

Harç peşin alındığından harç alınmasına yer olmadığına,05.04.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13378, Karar No: 2015/19503, Tarih: 23.12.2015

**12. Ceza Dairesi         2015/13378 E.  ,  2015/19503 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ile katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın kusura, erteleme ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması gerektiğine, katılanlar vekilinin lehe hükümlerin uygulanmaması, hapis cezasının paraya çevrilmemesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Sanık hakkında tayin edilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında uygulanan Kanun madde ve fıkralarının eksik gösterilmesi ve adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı davranılması,

2-Adli para cezası taksitlendirilirken, uygulanan kanun maddesine ait fıkrasının yanlış gösterilmesi

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususlarda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hüküm fıkrasının dördüncü paragrafının hükümden çıkarılarak yerine “ Sanığa verilen 3 yıl 4 ay hapis cezasının sanığın kişiliği ve yargılama sürecindeki duyduğu pişmanlık gözönüne alınarak TCK'nın 50/1-a-4 maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 1215 gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 24.300 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibarelerinin yazılması ve hükmün beşinci paragrafındaki “52/2” ibaresinin hükümden çıkaralarak yerine “52/4.” ibaresinin yazılması suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5181, Karar No: 2021/4516, Tarih: 22.02.2021

**9. Hukuk Dairesi         2020/5181 E.  ,  2021/4516 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ : ... Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin davalı şirkete ait .... Termik Santrali (...-...) işyerinde 1990 yılında işe girdiğini, iş akdinin haksız olarak feshedildiği Aralık 2014 tarihine kadar değişik alt işverenler nezdinde ara vermeden temizlik işçisi olarak çalıştığını, 2014 yılında ... Termik Santrali'nin özelleştirilmesi sonucunda, ... Termik Santrali alt işverenler ile olan sözleşmesini süresi dolmadan feshettiğini, alt işverenler de kendi sözleşmelerinin feshedilmesi üzerine çalıştırdıkları işçilerin iş sözleşmelerini haksız nedenle sona erdirdiğini ve böylelikle feshe bağlı hakların talep koşullarının oluştuğunu iddia ederek; kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık ücretli izin alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davacı vekili birleşen dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin temizlik işçisi adı altında asıl işi yaptığını, müvekkili tarafından yapılan temizlik işi sıradan basit temizlik işi olmayıp teknik temizlik işi kapsamında asıl iş olduğunu, müvekkilinin üretim alanında bant boğazlarında biriken kömürleri temizleme, gaz kanalındaki cürufları düşürme, vagonla kömür boşaltma, kömür akışının sağlandığı tüm makinelerde çalıştığını ve verilen her işi yaptığını, basit temizlik işleri dışında asıl işlerde çalıştırılan müvekkili açısından asıl-alt işveren ilişkisinin unsurları bulunmadığından, müvekkilinin işe başladığı tarihten itibaren davalı şirketin işçisi olarak kabul edilmesi ve müvekkilinin alacaklarının asıl işveren işçilerinin aldığı ücret üzerinden hesaplanması gerektiğini, Yargıtay denetiminden geçerek kesinleşmiş emsal yargı kararlarıyla muvazaa iddiasının kabul edildiğini, bu nedenlerle müvekkilinin bütün işçilik alacaklarının davalı ....’nin asıl işçilerine ödenen ücret üzerinden hesaplanması gerektiğini iddia ederek; ücret farkı ve ilave tediye alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti: