muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/14072, Karar No: 2011/4956, Tarih: 31.03.2011

Davacının, eksik ve ayıplı olduğunu iddia ettiği unsurlardan spor kompleksinin "... Olimpia kent" projesinin vaziyet planında, internet ilanlarında, tanıtım maketlerinde gösterildiği ve projenin reklamının bu şekilde yapıldığı, bu nedenle davacıda bu yerlerin siteye ait olduğu intibaının uyandırıldığı, halbuki; taahhüt edilen spor kompleksinin mülkiyeti

2010/14072-2011/4956

TOKİ'ye ait 518 ada üzerine inşa edildiği ve TOKİ tarafından halka açık hale getirildiği, bu durumun ayıplı ifa değil "eksik ifa" mahiyetinde olduğu bu yüzden davacının 10 yıllık zamanaşımı süresinde satıcının sorumluluğuna gidebileceği yolundaki dairemiz çoğunluğunun bozma görüşüne katılmıyoruz. Zira yukarıda açıklandığı üzere; taahhüt edilen proje bir tek ada veya bir tek siteden meydana gelmemektedir. Takriben 1000 dönüm (1.000.000 m2) arazi üzerinde birçok ada ve siteden oluşmaktadır. Her sitenin havuz ve sosyal tesislere sahip olduğu etraflarının duvarla çevrildiği ve gerekli güvenliğin sağlandığı dosyadan açıkça anlaşılmaktadır.

Başlangıçta projeyle ilgili tüm alan TOKİ'ye ait olduğu da açıktır. Davacı, buradan proje kapsamında bir konut satın almıştır. Proje kapsamında davacının konut satın aldığı ada dışındaki adalara inşa edilen okul, çarşı, spor kompleksi gibi unsurlar ile sitelerin ortak yollarının site sakinlerinin özel mülkiyetine ait olacağına dair davalılarca herhangi bir taahhütte bulunulmadığı gibi bu gibi unsurların site sakinlerinin özel mülkiyetinde olmasının beklenmesi de hayatın olağan akışına aykırıdır. Bu nedenlerle TOKİ arazisine inşa edilen spor kompleksininde TOKİ'ye ait olması doğaldır.

Davalılar yapılacak spor kompleksinin mülkiyetinin site sakinlerine devredileceği taahhüdünde bulunmamış ve spor kompleksini davacının da istifade edebileceği şekilde proje kapsamında gerçekleştirmişlerdir. Kaldı ki, tapu kayıtlarının aleni olması nedeniyle davacı satın aldığı konutun tapusunun neyi kapsadığını bilebilecek durumda olup TMK 1020.maddesi gereğince "Kimse tapu sicilindeki bir kaydı bilmediğini ileri süremez." kuralı karşısında, davacının spor kompleksinin site sakinlerine ait olması gerektiği iddiasının da dinlenmesi mümkün değildir. Ortada bu nedenlerle "eksik ifadan" bahsedilemez.

Bu nedenlerle; Dairemiz çoğunluğunun "Eksik İfa" nedeniyle bozma doğrultusundaki görüşüne katılmamaktayız. Mahkemenin davanın reddine dair kararının onanması gerektiği görüşündeyiz.
Yargıtay — Esas No: 2013/14324, Karar No: 2013/18029, Tarih: 16.12.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/14324 E.  ,  2013/18029 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, kayden malik olduğu 6754 parsel sayılı taşınmazı meyve entegre tesisi yapılmak üzere koşullu olarak davalı şirkete tapuda satış suretiyle devrettiğini, ancak davalı tarafından tesisin yapılmadığını, davalı aleyhine daha önce açılan davadan 23.05.2006 tarihli sulh sözleşmesi gereğince feragat edildiğini, davalının sulh sözleşmesine de uymayarak tesisi inşa etmediğini ileri sürerek, satış bedeli olan 10.000,00 TL'yi tevdi mahalline depo etmeye hazır olduklarını da belirterek, tapu kaydının iptali ile adına tesciline karar verilmesi isteminde bulunmuştur.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddianın sabit olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...’in raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü. -KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle tapudaki işlem eki sayılan Belediye Meclis Kararı, pazarlık tutanağı ve sulh sözleşmesi içerikleri esas alınarak davanın kabulüne karar verilmesi doğru olduğu gibi, davalının satış bedeline ilişkin talebinin ayrı bir davanın konusunu oluşturacağı gözetilerek yazılı olduğu üzere hüküm tesis edilmiş olmasındada bir isabetsizlik bulunmadığına göre temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 20.495.95.TL. bakiye onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 16.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8170, Karar No: 2011/12125, Tarih: 06.06.2011

**2. Ceza Dairesi         2011/8170 E.  ,  2011/12125 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Elektrik enerjisi hırsızlığı

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre, dilekçe yazım ücretinin 150.00 TL olduğu gözetilmeden katılan kurum lehine 90.00 TL dilekçe yazım ücretine hükmolunması temyiz edenin sıfatı nedeniyle bozma sebebi yapılmamış ve yapılan duruşmaya, toplanan delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun oluşan kanaat ve takdirine göre, sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

Sanık hakkında 19.04.2006 tarihli hüküm sanık müdafiinin temyizi üzerine Yargıtay 2.Ceza Dairesinin 07.10.2008 tarihli ilamı ile kazanılmış hakları saklı kalmak kaydıyla suç vasfından bozulduğundan bozmadan önceki hükümde sanık hakkında hükmolunan 176.00 YTL adli para cezasının 1412 sayılı CMUK.nun 326/son maddesi uyarınca sanık lehine kazanılmış hak teşkil edeceği gözetilmeden 726.00 TL adli para cezasına hükmolunması suretiyle fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan sanığın kazanılmış hakkı gözetilerek sonuç cezanın 176.00 TL adli para cezası olarak belirlenmesine karar verilmek suretiyle sair yönleri usul ve Yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 06.06.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1105, Karar No: 2012/3739, Tarih: 09.05.2012

**1. Ceza Dairesi         2012/1105 E.  ,  2012/3739 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ :Kasten İnsan Öldürme, İnsan öldürmeye yardım, Kasten İnsan Öldürmeye teşebbüs, kasten yaralama.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Tayin edilen cezanın süresi dikkate alınarak sanık ..., sanık ... müdafiinin, katılanların ise yasal yetkisi bulunmadığından vekillerinin duruşmalı temyiz inceleme isteminin CMUK.nun 318. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

2- Sanık ... hakkında mağdur ...'a yönelik, sanıklar ... ve ... hakkında mağdur ...'a yönelik, sanık ...'ın mağdur ...'na yönelik kasten yaralama suçlarından kurulan hükümler yönünden yapılan incelemede;

Hükmolunan para cezasının 21/07/2004 tarihli 5219 sayılı Kanunla değişik CMUK.nun 305/1. maddesi uyarınca kesin nitelikte olduğundan, bu suçlara yönelik temyiz isteminin CMUK.nun 317. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

3- Sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve kavgada silah boşaltma, sanık ... hakkında kavgada silah teşhir etme suçundan kurulan hükme yönelik incelemede;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklara yüklenen suçun öngörülen cezanın üst sınırına göre 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerine göre belirlenen 7 yıl 6 aylık zamanaşımı süresinin temyiz incelemesinden önce dolduğu anlaşılmakla, sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle hükümlerin (BOZULMASINA) ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK.nun 322. maddesince tanınan yetkiye dayanılarak sanık hakkında açılan kamu davasının 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2 ve CMK.nun 223/8. maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle (DÜŞMESİNE),

4- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'nın kasten insan öldürme ve mağdur ...'a karşı kasten insan öldürmeye kalkışma, sanık ... hakkında kasten insan öldürmeye yardım etme, mağdur ...'a yönelik kasten insan öldürmeye kalkışma, sanık ...'ın mağdur ...'na yönelik kasten insan öldürmeye kalkışma suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, tahrike ve takdire ilişkin cezayı azaltıcı sebeplerin derecesi ve niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, sanık ... hakkında kasten insan öldürme, sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... hakkında kasten insan öldürme, sanıklar ... ve ...'nın mağdur ...'a yönelik kasten insan öldürmeye kalkışma, sanık ...'nın mağdur ...'a yönelik kasten insan öldürmeye kalkışma, sanık ... hakkında mağdur ...'na yönelik kasten öldürmeye kalkışma, sanık ... ve ... hakkında mağdur ...'na yönelik kasten öldürmeye kalkışma, sanık ... hakkında mağdurlar ... ve ...'na yönelik kasten öldürmeye kalkışma suçlarından elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde isabetsizlik görülmemiş olduğundan, katılan ... ve ... ile katılan-sanıklar ... ve diğerleri vekilinin suç vasfına, beraat eden sanıkların sübutuna, tahrikin olmadığına vesaireye, katılan-sanıklar ... ve diğerleri müdafiinin temyiz dilekçesinde ve duruşmada suç vasfına, tahrikin varlığına, sübuta, beraat eden sanıkların mahkumiyeti gerektiğine vesaireye, Cumhuriyet Savcısının sanıklar ..., ... ve ...'nın suçunun sübutuna, sanık ...'nin mağdur ...' a yönelik suçunun sübuta ermediğine, sanık ...'nın maktule yönelik eyleminde tahrikin varlığına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, kısmen resen de temyize tabi bulunan hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 09.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.

09.05.2012 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ...'ın huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanıklar ... ve ... müdafii Avukatlar ... ile ...’in yokluklarında 10.05.2012 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2024/4785, Karar No: 2025/553, Tarih: 12.02.2025

**1. Hukuk Dairesi         2024/4785 E.  ,  2025/553 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/880 E., 2024/1250 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Çatalca 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/503 E., 2023/654 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili; dava konusu 1176 parsel sayılı taşınmazın 1924 yılından itibaren muris ...'ın zilyetliğinde bulunduğunu, murisin sağlığında taşınmazı çocukları ..., ... ... ve ... ... arasında paylaştırdığını ve her bir çocuğun fiili bölünme sonucu kendisine bırakılan kısmı ekip-biçmeye devam ettiğini, fiili paylaşıma göre 3.660 m2'lik kısmının ..., 2.726 m2'lik kısmının ... ve 7.614 m2'lik kısmın ... tarafından ekilip biçildiğini ancak kadastro çalışmalarında Maliye Hazinesi adına tespit edilmiş olduğunu, hak sahiplerinden ...’in kendisinin ve kardeşlerinin hakkını korumak için tapulama tespitine itiraz etmesi üzerine taşınmazın adına tescil edildiğini, taşınmazın halen fiili paylaşıma göre kullanıldığını ileri sürerek tapu kütüğünün düzeltilmesi ve 3.660 m2'lik kısmının miras payları oranında ... ... mirasçıları adına, 2.726 m'lik kısmının ise ... adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalılar; muris ... ...’ın taşınmazı tek başına kullanıp ekip biçtiği için zilliyetlikten mülkiyetini kazandığını, mahkeme kararı ile adına tescil edildiğini, davacıların taşınmazın bir kısmını ekip biçtiklerinin gerçeğe aykırı olduğunu, 10 yıllık hak düşürücü sürenin geçtiğini belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

III. İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davanın Kadastro Kanunu'nun 12/3. maddesi gereğince 10 yıllık hak düşürücü sürede açılmadığı gerekçesiyle reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı davacılar vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; taşınmazın hükmen tescil edildiği 17.02.1989 ile dava tarihi olan 21.06.2022 arasında 10 yıldan fazla süre geçtiğinden istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 353/(1)-b-1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

IV. İSTİNAF

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı davacılar vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; taşınmazın hükmen tescil edildiği 17.02.1989 ile dava tarihi olan 21.06.2022 arasında 10 yıldan fazla süre geçtiğinden istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 353/(1)-b-1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili temyiz dilekçesinde; dava konusunun yanlış değerlendirildiğini, taşınmazın muris ... tarafından ..., ... ve ... arasında paylaştırıldığını, herkesin kendisine ayrılan kısmı kullandığını, diğer kardeşler yurt dışında olduğundan ...’in dava açtığını, kullanımın aynı şekilde devam ettiğini, olayda davalıların murisinin mal kaçırma amacı olduğunu, süreye tabi olmadığını belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dava, kadastro öncesi nedene dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Dosya içeriğinden; dava konusu İstanbul ili, Çatalca ilçesi, İhsaniye mahallesi 1176 parsel sayılı 14.000 m2 miktarlı tarla nitelikli taşınmazın kadastro çalışmalarında senetsizden Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu, zilyetliğin geçersiz sayılacağı, ... ...’ın fuzuli işgalinde olduğu anlaşılmakla Maliye Hazinesi adına tespit edildiği, tespite ... ... ve ... ...’ın itiraz etmesi üzerine Çatalca 2. Tapulama Mahkemesinin 24.12.1984 tarihli 1981/256 E., 1984/223 K. sayılı karar ile taşınmazın ... oğlu ... ... adına tesciline karar verildiği, kararın 25.01.1989 tarihinde kesinleştiği, kayıt malikinin baba adının ... olarak düzeltildiği, ... ...’ın 15.10.1984 yılında ölümü ile taşınmazın 21.07.2016 tarihinde mirasçıları davalılara intikal ettiği, taşınmazın 30.06.2021 tarihli Kadastro Kanunu'nun ek 1. maddesi gereğince 136 ada 41 parsel(13.796,45m2, tarla) olduğu, Kadastro Mahkemesi kararının kesinleştiği 25.01.1989 tarihi ile dava tarihi 21.06.2022 arasında 10 yıllık hak düşürücü sürenin geçtiği anlaşılmaktadır.

Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup özellikle iddianın kadastro öncesi nedene dayalı tapu iptal-tescil isteğine ilişkin olduğu, muris muvazaası iddiası olsa dahi muris ... oğlu ...’ın 25.01.1955 tarihinde tespitten önce öldüğü ve taşınmazın senetsiz olduğu gözetilerek temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

Davacılar vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı 187,80 TL bakiye onama harcının temyiz eden davacılardan alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

12.02.2025 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/8414, Karar No: 2019/28704, Tarih: 28.03.2019

**7. Ceza Dairesi         2018/8414 E.  ,  2019/28704 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Birinci ila dördüncü fıkralarda tanımlanan fiillerin işlenmesine iştirak etmeksizin, bunların konusunu oluşturan eşyayı, bu özelliğini bilerek ve ticarî amaçla satmak

HÜKÜM : Beraat, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin mahkemenin 08/10/2013 tarihli, 2011/431 Esas ve 2013/540 Karar sayılı kararının Dairemizin 03.12.2015 tarihli, 2015/11881 Esas ve 2015/23173 Karar sayılı ilamı ile bozularak, bozma niteliği itibarıyla sanıklar Şakir Yılan ve Ömer Yılan'a da sirayet ettirildiği halde, mahkemece bu sanıklar yönünden ve iddianamede müsaderesi talep edilen nakil aracı yönünden bir hüküm kurulmamış ise de, mahkemece bu hususlarda her zaman bir karar verilmesi mümkün görülmüştür.

Kaçak sigaraların TCK'nun 54/4. maddesi uyarınca müsaderesine hükmedilmesi gerekirken TCK'nun 54/1. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilerek CMK'nun 232/6 maddesine muhalefet edilmesi,

Yasaya aykırı, katılan ... İdaresi vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi uyarınca; hükmün 2. fıkrasında yer alan "54/1." ibaresinin "54/4." olarak değiştirilmesi ve diğer kısımlarının aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 28.03.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7880, Karar No: 2014/11552, Tarih: 20.10.2014

**16. Hukuk Dairesi         2013/7880 E.  ,  2014/11552 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında ...., .... Köyü çalışma alanlarında bulunan temyize konu 101 ada 17, 82, 86, 97, 109 ada 4, 111 ada 10, 113 ada 1, 115 ada 1, 123 ada 15, 125 ada 32, 131 ada 6, 142 ada 34 ve 146 ada 4 parsel sayılı; 2700, 5200, 2500, 1200, 38.544.88, 9.090.35, 21.601.27, 1.644.91, 3.817.06, 9.800, 1.574.14, 5.864 ve 2.086.44 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlardan; 101 ada 17 parsel sayılı taşınmaz vergi kaydı, satın alma ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı ..., 101 ada 82, 86, 97, 113 ada 1 parsel sayılı taşınmazlar vergi kaydı, irsen intikal, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle yargılama sırasında ölen davalı ..., 109 ada 4, 123 ada 15, 125 ada 32, 131 ada 6 parsel sayılı taşınmazlar vergi kaydı ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı ..., 111 ada 10 parsel sayılı taşınmaz vergi kaydı, satın alma ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı ..., 115 ada 1 parsel sayılı taşınmaz vergi kaydı, irsen intikal, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı ..., 142 ada 34 parsel sayılı taşınmaz vergi kaydı, irsen intikal, taksim, satın alma ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı ..., 146 ada 4 parsel sayılı taşınmaz ise; irsen intikal, taksim, hibe ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacı ... ve yargılama sırasında ölen Hakime Kuşçuoğlu, çekişmeli taşınmazların kök muris ....’dan intikal ettiği ve taksim edilmediğini ileri sürerek ayrı ayrı dava açmışlardır. Mahkemece dava dosyaları birleştirilerek yapılan yargılama sonunda davanın reddine, çekişmeli taşınmazların tespit gibi tescillerine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye temyiz karar harcının temyiz edenlerden alınmasına, 30.10.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11619, Karar No: 2014/14516, Tarih: 19.06.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/11619 E.  ,  2014/14516 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 4. İş Mahkemesi

TARİHİ : 11/12/2013

NUMARASI : 2010/652-2013/764

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davacı, davalı Kurum ve Sağlık Bakanlığı vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi Umut Yenitürk tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Uyuşmazlık, davacıların murisinin iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminat davası ile işçilik alacağı istemine ilişkindir.

HMK’nun 167.maddesi uyarınca yargılamanın iyi bir şekilde yürütülmesini sağlamak için aralarında bağlantı bulunsa bile davaların ayrılmasına, davanın her safhasında karar verilebilir. Yine aynı yasanın 30.maddesinde Mahkemenin yargılamayı, mümkün olduğunca hızlı ve bir düzen içerisinde seyretmesini sağlamakla yükümlü olduğu belirtilmiştir.

İş kazası sonucu sürekli iş göremezlik nedeniyle açılan manevi tazminat davasında, olayın oluş şekli, müterafik kusur oranları, husule gelen elem ve ızdırabın derecesi, tarafların sosyal ve ekonomik durumu, paranın satın alma gücü, özellikle 26.6.1966 gün ve 1966/7-7 sayılı İçtihadı Birleştirme kararının içeriği ve öngördüğü koşulların somut olayda gerçekleşme biçimi, hak ve nesafet kuralları esas alınır. Maddi tazminat davasında da müterrafik kusur oranlarının belirlenmesi için bilirkişi incelemesi yaptırılması gerektiği gibi tazminatın hesaplanması için ayrı bir bilirkişi incelemesi de yaptırılması gerekir. Maddi tazminatın saptanmasında ise; zarar ve tazminata doğrudan etkili olan işçinin net geliri, bakiye ömrü, işgörebilirlik çağı, işgöremezlik oranı ve karşılıklı kusur oranları, Sosyal Sigortalar tarafından bağlanan peşin sermaye değeri gibi tüm verilerin hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde öncelikle belirlenmesi gerektiği tartışmasızdır.

İşçilik alacağı davasına gelince; bu tür davalar 4857 sayılı Yasa'dan kaynaklanmaktadır. İşçilik alacağına esas alınacak hizmet saptandıktan sonra talep edilen işçilik alacağının türüne göre manevi tazminat davasındaki kıstaslardan farklı kıstaslara dayanan ayrı bir hesap yapılması gerekir.

Bu durumda; her iki dava için izlenecek yöntem ve esas alınacak kıstaslar birbirinden tamamen farklıdır. Her iki davanın tefrik edilmesi yargılamanın sağlıklı yürütülmesi için gereklidir. Ayrı ayrı açılıp görülmeleri gerekli bu tür davaların birlikte görülmeleri doğru görülmemiştir.Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 2007/21-69 Esas ve 2007/55 Karar sayılı ve 07.02.2007 tarihli kararı da bu yöndedir.

Mahkemenin bu maddi ve hukuksal olguları gözetmeksizin, birbirinden tamamen farklı iki davayı bir arada görmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Mahkemenin bu maddi ve hukuksal olguları gözetmeksizin, birbirinden tamamen farklı iki davayı bir arada görmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş; her iki davayı ayırmak ve yargılamayı birbirinden bağımsız olarak sonuçlandırmaktan ibarettir.

O halde, davacılar vekilinin, davalı Sağlık Bakanlığı vekilinin ve davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edenlere iadesine

19.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.