muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/13193, Karar No: 2023/8537, Tarih: 27.12.2023

ikinci fıkrasındaki koşulları taşıdığı kanaatine varılmıştır. Somut olayda sanığın eylemi yönünden, meşru müdafaanın diğer tüm şartları gerçekleşmiş olup, sınırın, müştekinin saldırısı nedeniyle meydana gelen sanığın psikolojik durumu itibariyle korkmasından ve heyecana, telaşa kapılmasından ileri geldiği ve mevcut orantısızlığın bu durumdan kaynaklanmış olduğu kabul edilerek, sanığın müştekiyi kasten yaraladığı sabit ise de; 5237 sayılı Kanun'un 27 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının (c) bendi uyarınca sanığın meşru savunma sırasında heyecan, korku ve telaştan dolayı sınırın aşılması suretiyle eylemi gerçekleştirdiğinden hakkında ceza verilmesine yer olmadığına dair karar verildiği, anlaşılmıştır.

2. Çukurova Üniversitesi Tıp Fakultesi Adlî Tıp Anabilim Dalının 31.01.2019 tarihli raporunda; ''...şahsın yapılan muayenesinde; nefes darlığı, solunum sıkıntısı ve soğuk terlemesi olduğu, sol göğüs duvarında kanama olduğu, sağ dirsekte kanama olduğu, toraks BT'de solda hemotoraks olduğu, göğüs ve KVC bölümleri olduğu için Balcalı Hastanesine sevk edildiği, Balcalı Hastanesinde sol taraftan tüp torakastomi uygulandığı,1000 cc üzerinde hemorajik vasıfta sıvı gelmesi üzerine operasyona alındığı, sol torakotomi ile hematom boşaltıldığı, akciğer parankimi onarıldığı, 15.01.2019 tarihinde tüp torakostomi sonlandırılan hastanın önerilerle taburcu edildiği bildirildiğine göre,

SONUÇ: Meydana gelen lezyonların;

1-Şahsın yaşamını tehlikeye uğrattığını,

2-Basit tıbbî müdahale ile giderilemeyecek nitelikte olduğunu bildirir tıbbî kanaat raporudur.'' şeklinde bildirildiği görülmüştür.

3. Sanığın savunmaları, müşteki beyanı, tanıkların beyanları, Çukurova Üniversitesi Tıp Fakultesi Adlî Tıp Anabilim Dalının 31.01.2019 tarihli raporu, 29.03.2019 tarihli olay anınına ilişkin güvenlik kamera kayıtlarının incelendiği bilirkişi raporu, sanığa ait nüfus ve adlî sicil kayıtları dosya içerisinde bulunmaktadır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

2-Basit tıbbî müdahale ile giderilemeyecek nitelikte olduğunu bildirir tıbbî kanaat raporudur.'' şeklinde bildirildiği görülmüştür.

3. Sanığın savunmaları, müşteki beyanı, tanıkların beyanları, Çukurova Üniversitesi Tıp Fakultesi Adlî Tıp Anabilim Dalının 31.01.2019 tarihli raporu, 29.03.2019 tarihli olay anınına ilişkin güvenlik kamera kayıtlarının incelendiği bilirkişi raporu, sanığa ait nüfus ve adlî sicil kayıtları dosya içerisinde bulunmaktadır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Sanık ile müştekinin bacanak oldukları, aralarında herhangi bir husumet bulunmadığı, suç tarihinden önce sanığın müştekiye borç para verdiği, mağdurun borcunu zamanında ödeyemediği, olay günü saat 00.20 sıralarında sanığın müştekinin çalıştığı iş yerine giderek alacağını istediği, bu nedenle taraflar arasında tartışma ve itişmelerin yaşandığı, sanığın bıçak çekmesi üzerine müştekinin sallama ile sanığı kovaladığı, sanığın kaçarak olay yerinden uzaklaştığı, devamında sanığın bir anda geri olay yerine gelip bıçakla müştekiye vurduğu, ciddi bir engel neden yokken olay yerinden ayrılıp gittiği, müştekinin sol 4-5 kotlar arasında aldığı bıçak darbesi nedeniyle hemotoraks olduğu, bu nedenle ... tehlike geçirdiği anlaşılan olayda; müştekinin sallama tabir edilen bıçakla sanığı kovalaması, izlenen kamera görüntülerine göre; kaçarak saldırıdan kurtulduktan ve müştekinin kovalamayı bırakmasından sonra sanığın bir anda geri gelip bıçakla müştekiye vurduğunun sabit olması karşısında, devam eden veya tekrarı muhakkak olan bir saldırı bulunmadığından saldırının defedilmesinden çok öfkesini yatıştırmaya yönelik olarak müştekiyi yaralayan sanığın eyleminde meşru savunmanın ve meşru savunmada sınırın aşılması koşullarının bulunmadığı sonucuna varılmıştır. Olay öncesinde sanık ile müşteki arasında itişmelerin yaşanması, sanığın bıçak çekmesi, müştekinin bıçakla sanığı kovalaması ve ilk haksız hareketin hangi

taraftan geldiğinin kesin olarak belirlenememesi karşısında, sanığın cezasından haksız tahrik nedeniyle asgari oranda indirim yapılmasının hakkaniyete uygun olacağı sonucuna varılmıştır.

IV. GEREKÇE

İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, olay ve olgular bölümünün (B) paragrafında detayları açıklandığı üzere olayda meşru savunma koşullarının bulunmadığı, müştekiden sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemlerin niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alındığında belirlenen indirim oranının isabetli olduğu, anlaşıldığından anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 06.04.2022 tarihli ve 2019/5188 Esas 2022/858 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

27.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/17960, Karar No: 2020/7, Tarih: 06.01.2020

**8. Ceza Dairesi         2017/17960 E.  ,  2020/7 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli mala zarar verme

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Soruşturma aşamasında alınan 02.12.2013 tarihli inceleme raporunda; katılanın kullanımında olan taşınmazın güney kısmında bulunan 9 adet zeytin ağacı, 60 adet nar ağacı ve 10 adet incir ağacının kesilmek suretiyle zarar verildiğinin tespit edilmesi karşısında; mahallinde teknik bilirkişiler marifetiyle keşif yapılarak, hangi ağaçların kesildiği ve kesilen ağaçların orman sınırları içinde bulunup bulunduğu, orman sınırları içinde bulunmadığı takdirde kime ait arazi sınırında bulunduğu kesin biçimde saptandıktan sonra, sanıkların hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik araştırmayla yazılı biçimde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan ... İdaresi vekili ve katılan ...’in temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 06.01.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3715, Karar No: 2012/7326, Tarih: 28.09.2012

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2012/3715 E.  ,  2012/7326 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında Bozburun Beldesi çalışma alanı içerisindeki 335 ada 23 parsel sayılı 2202,96 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, irsen intikal ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle ... adına tespit edilmiştir. Davacı Hazine vekili, taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğunu ileri sürerek Kadastro Kanunu'nun 18/1. maddesi gereğince taşınmazın Hazine adına tescili istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne ve çekişmeli parselin davacı Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, çekişmeli taşınmazın imar ve ihya edilerek tarım arazisi niteliğine dönüştürülmediği ve taşınmaz üzerinde davalı yararına zilyetlikle edinme koşullarının gerçekleşmediği kabul edilerek davanın kabulü yönünde hüküm kurulmuşsa da, yapılan araştırma, inceleme ve uygulama karar vermeye yeterli bulunmamaktadır. Dosyaya sunulmuş uzman jeolog bilirkişi raporu ile ziraat bilirkişisi raporlarının taşınmazın imar ve ihya durumuna ilişkin tespitleri birbirleriyle çelişmektedir. Jeoloji bilirkişisi raporunda, çekişmeli taşınmazın imar ve ihyasının tamamlanmadığını ve zirai kullanıma uygun olmadığı belirtilmişken; ziraat bilirkişisi, çekişmeli taşınmazın imar ve ihyasının kadastro tespitinden 25-30 yıl önce tamamlandığını ve taşınmazın kıraç tarla niteliğinde kadim ziraat arazisi olduğunu belirtmiştir. Yapılan keşifte yerel bilirkişiler ve tanıklar tarafından da dava konusu taşınmazın uzun yıllardır tarım arazisi olarak kullanıldığı belirtilmektedir. Bu beyanlar da uzman jeolog bilirkişi raporu ile çeliştiği halde çelişkiler giderilmeden, jeoloji bilirkişi raporuna itibar edilerek karar verilmiştir. Bu şekilde yetersiz araştırma, inceleme ve uygulama ile karar verilemez. Doğru sonuca ulaşılabilmesi için; üçer kişiden oluşacak ziraatçi ve jeolog bilirkişi kurulu hazır olduğu halde mahallinde yeniden keşif yapılmalı, sözü edilen bilirkişi kurullarından ayrı ayrı çekişmeli taşınmazın toprak yapısı ile tarımsal niteliğini bildiren, taşınmazın imar ve ihyaya konu olup olmadığı ile imar ve ihyasının ne zaman tamamlandığını, çekişmeli taşınmazın ne kadar zamandır tarım arazisi olarak kullanıldığını açıklayan, kıyı ile ilgisini belirleyen, komşu taşınmazlarla karşılaştırmalı değerlendirmeyi içeren nitelikte ayrıntılı rapor alınmalıdır. Keşifte hazır olacak mahalli bilirkişi ve tanıklardan, çekişmeli taşınmaz üzerinde sürdürülen zilyetliğin şekli ve süresi hususlarında olaylara dayalı bilgi alınmalı, beyanlar arasında doğabilecek çelişkiler gerektiğinde yüzleştirme yapılarak yöntemince giderilmeli, bilirkişi ve tanık sözleri komşu parsel tutanak ve dayanakları ile denetlenmeli, tespite aykırı bir

sonuca ulaşılması halinde tespit bilirkişileri tanık sıfatıyla dinlenerek çelişkiler giderilmeli, bundan sonra hasıl olacak sonucu göre bir karar verilmelidir. Mahkemece bu hususlar göz ardı edilerek eksik inceleme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz, davalı vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 28.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12585, Karar No: 2013/12306, Tarih: 09.09.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/12585 E.  ,  2013/12306 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen tüketici hakem heyeti kararının iptali davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili dilekçesinde, davalı abonenin ... Kaymakamlığı ...Heyetine vermiş olduğu dilekçe ile yaptığı başvuru neticesinde; Hakem Heyeti Başkanlığının müvekkili aleyhine, talebin kabulüne ve tüketiciden haksız yere fazladan tahsil edilen tutarın sağlayıcıdan alınarak tüketiciye iadesine dair karar aldığını, oysaki tahakkuk ettirilen faturaların ... Kurulu'nun onaylamış olduğu tarifelere uygun olduğunu, bu bedellerin belirlenmesinde esas itibariyle ...'nın belirleyici ve düzenleyici olduğunu, müvekkili şirketin tarifelerin hazırlanmasında serbestisinin bulunmadığını, ...'nın verdiği kararlara karşı ise ....'da dava açılabileceğini, bu nedenle tüketici hakem heyeti kararının yasaya aykırı olduğunu iddia ederek ... ...Heyeti Başkanlığı'nın davalı abone hakkındaki tüketiciden haksız yere fazladan tahsil edilen tutarın sağlayıcıdan alınarak tüketiciye iadesine dair kararın iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı adına çıkarılan davetiye usulüne uygun tebliğ edilmiş; davada taraf teşkili temin kılınmıştır. Davalı, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiş, mahkemece kararın kesin olarak verildiği gerekçesiyle temyiz talebinin reddine hükmolunmuş, temyiz talebinin reddine dair ek kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Davacı; elektrik faturasına yansıtılan kayıp-kaçak bedeline ilişkin tüketici hakem heyeti tarafından verilen kararın ortadan kaldırılması istemiyle eldeki davayı açmıştır. Öncelikle kararın kesin olup olmadığı hususunun belirlenmesi gerekir. Davalı tüketici, hakem heyetinden; 526.62 TL tutarındaki 11 adet faturasından % 10 oranında takriben 46.98 TL kaçak kullanım bedeli adı altında meblağın tarafından tahsil edildiğini, kaçak elektrik kullanmadığı için tarafından tahsis edilen kaçak kullanım bedeli adı altındaki haksız kazancın şahsına iadesini, müteakip dönemlerde ise bu bedelin tahsil edilmemesini ve geçmiş dönemlerde

alınan diğer kaçak kullanım bedeli adı altındaki tahsil edilen tutarın tarafına iadesini talep etmiştir. ... ...Heyeti'nce Talebin Kabulüne; tüketiciden haksız yere fazladan tahsil edilen tutarın sağlayıcıdan alınarak tüketiciye iadesine dair karar alınmıştır.

alınan diğer kaçak kullanım bedeli adı altındaki tahsil edilen tutarın tarafına iadesini talep etmiştir. ... ...Heyeti'nce Talebin Kabulüne; tüketiciden haksız yere fazladan tahsil edilen tutarın sağlayıcıdan alınarak tüketiciye iadesine dair karar alınmıştır.

Tüketici Hakem Heyeti Kararında "yapılan uygulamanın haksız olduğu sonucuna varılmış olup; Tüketici Talebinin Kabulüne; tüketiciden haksız yere fazladan tahsil edilen tutarın sağlayıcıdan alınarak tüketiciye iadesine" şeklinde karar verildiği ve bu kararda herhangi bir tutardan söz edilmediği için sözkonusu hakem heyeti kararının iptali isteminin reddine dair temyiz incelemesine konu mahkeme kararının; HUMK.nun 5219 Sayılı Kanunla Değişik 427.maddesi uyarınca 1.820 TL'nin altında kaldığından bahisle kesin olduğundan sözedilemez. Nitekim ...Kurulunun 13/05/2009 Tarih ve 2009/13-122 E, 2009/189 K., 13/10/2010 Tarih 2010/13-406 E.-2010/503 K. sayılı kararlarında da aynı hususlara değinilmiştir.

Kesin olmayan bir karara ilişkin olarak mahkemece kararın kesin olduğunun yazılması ve bu kararın temyizine ilişkin dilekçenin, kararın kesin olduğundan bahisle reddedilmesi yok hükmünde olup hukuki sonuç doğurmaz. Bu itibarla; bu kararın miktar yönünden temyizi kabil olmadığından temyiz talebinin reddine dair mahkemece verilen ek kararın usul ve yasaya aykırı olduğu anlaşılmakla; ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin (Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla) 02.05.2013 Tarih, 2012/463 E.- 2013/63 K. sayılı temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararının kaldırılarak, işin esasının incelenmesine geçildi.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, elektrik faturalarına yansıtılan kayıp-kaçak bedelinin tüketiciden alınıp alınamayacağı hususundadır. Kayıp-kaçak miktarı, dağıtım sistemine giren enerji ile dağıtım sisteminde tüketicilere tahakkuk ettirilen enerji miktarı arasındaki farkı göstermektedir. Başka bir ifadeyle, kayıp-kaçak bedeli elektrik sisteminde ortaya çıkan teknik ve teknik olmayan kaybın maliyetinin kayıp-kaçak oranları ölçüsünde karşılanabilmesi amacıyla belirlenen bir bedeldir. 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 4'üncü maddesinin 2'nci fıkrasında Kurum'un "...bu Kanunda yer alan fiyatlandırma esaslarını tespit etmekten" sorumlu olduğu belirtilmektedir.

Söz konusu yasal düzenleme uyarınca, ... Kurulu elektrik faturalarında bulunacak ve ücretlendirilecek tarife unsurlarını belirleme yetkisine sahiptir. Kayıp-kaçak bedeli, Kurumun Kanunun kendisine verdiği yetki çerçevesinde ve Kanunun temel amaçlarına uygun şekilde belirlediği bir bedeldir. Söz konusu bedeli belirlemek üzere alınan Kurul Kararı Kurumun bir düzenleyici işlemi olarak tüm tüzel ve gerçek kişileri bağlayıcı niteliğe haizdir.

Tarifelerin uygulanması, lisans sahibi şirketler bakımından yasal bir zorunluluktur. Lisans sahibi şirketler, tarifeyi değiştiremeyeceği gibi, tarifede yer almayan bir bedeli de tahsil edemez veya düzenlenen tarifeler kapsamında belirlenmiş bir bedeli de tahsil etmeme gibi bir davranışta bulunamazlar.

Tarifelerin uygulanması, lisans sahibi şirketler bakımından yasal bir zorunluluktur. Lisans sahibi şirketler, tarifeyi değiştiremeyeceği gibi, tarifede yer almayan bir bedeli de tahsil edemez veya düzenlenen tarifeler kapsamında belirlenmiş bir bedeli de tahsil etmeme gibi bir davranışta bulunamazlar.

Bu nedenle, perakende satış lisansı sahibi dağıtım şirketlerinin tarifeleri uygulayıp uygulamama ve kayıp-kaçak bedelini tahsil edip etmeme gibi bir insiyatifi bulunmamaktadır. Tarifelere uyma yükümlülüğünün bir gereği olarak kayıp-kaçak bedeli, perakende satış tarifesinin bir unsuru olarak faturalarda yer almaktadır.

Bu durumda, dağıtım şirketlerinin söz konusu karara aykırılık teşkil edecek bir işlemde bulunmaları mümkün olmadığından, mahkemece; davanın kabulune ve ilgili ...Kararının İptaline dair karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 09.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16471, Karar No: 2019/19951, Tarih: 28.02.2019

**7. Ceza Dairesi         2016/16471 E.  ,  2019/19951 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 ve 5607 sayılı Kanunlara muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I)Sanık ... hakkında 5607 sayılı Yasaya muhalefetten kurulan mahkumiyet hükmünün temyizine göre yapılan incelemede;

1. Ele geçen kaçak telefon miktarı ve yasada öngörülen cezanın üst sınırı gözetilerek, daha yüksek miktardaki kaçak telefonu ticari maksatla bulunduran kişilere verilebilecek cezaya göre sanığa verilen ceza miktarında teşdit uygulaması yapılmaması gerekirken orantılılık, adalet ve nesafet kurallarıyla bağdaşmayacak şekilde teşdit uygulaması yapılarak fazla ceza tayini,

2. CMK.nun 231. maddesinde belirtilen objektif ve sübjektif koşulların oluşup oluşmadığı birlikte değerlendirilerek CMK.nun 231/7. fıkraya göre sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının öncelikle tartışılması, HAGB uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi halinde diğer seçenek yaptırımların tartışılması ve karar verilmesi gerekirken, ayrıca CMK.nun 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesine engel hali bulunmayan sanığın adli sicil kaydında yalnızca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların bulunduğu ve bu kaydın CMK'nun 231. maddesinin uygulanmasına engel teşkil etmediği, sanığın savunmasının alındığı 15/05/2013 tarihli son celse hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmasını kabul edip etmediği sorulup, dosyada bulunan KEMT varakasında eşyanın Gümrük İdaresince hesaplanan "eşyanın ithalinde öngörülen gümrük vergileri ve diğer eş etkili vergiler ile mali yükler toplam tutarı olan miktarın kamu zararı olduğunun bildirilmesi ve sonucuna göre, gerektiğinde Ceza Muhakemesi Kanununun 231/9 fıkrası da gözetilerek bir karar verilmesi gerekirken, ‘’sanık sabıkalı olup daha önce muhtelif kereler benzer şekilde kasıtlı suç işlemiş olduğundan bir daha suç işlemekten çekinileceğine dair kanaat oluşmadığı’’ gerekçesi ile sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Kabule göre de;

1. 24.11.2015 tarihli 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK.nun 53.maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2. Suça konu kaçak telefonlar ile ilgili 5607 sayılı Yasanın 13. maddesi delaleti ile TCK'nun 54/4. maddesi uyarınca müsadere kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde TCK'nun 54/1. maddesi uyarınca müsadere kararı verilmesi,

2. Suça konu kaçak telefonlar ile ilgili 5607 sayılı Yasanın 13. maddesi delaleti ile TCK'nun 54/4. maddesi uyarınca müsadere kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde TCK'nun 54/1. maddesi uyarınca müsadere kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

II)Sanık ... hakkında 4733 sayılı Yasaya muhalefetten kurulan mahkumiyet hükmünün temyizine göre yapılan incelemede;

Dairemizce de kabul gören Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 08.04.2014 tarihli ve 2013/7-591 Esas, 2014/171 Karar sayılı kararında ayrıntıları belirtildiği gibi; suçun işleniş biçimi, suçun işlenmesindeki özellikler, fiillerin işleniş yer ve zamanı, fiiller arasında geçen süre, korunan değer ve yarar, hareketin yöneldiği maddi konunun niteliği, olayların oluş ve gelişimi ile dış dünyaya yansıyan diğer tüm özellikler birlikte değerlendirilip, sanığın eylemlerini bir suç işleme kararının icrası kapsamında gerçekleştirip gerçekleştirmediği ve hakkında TCK'nun 43. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı hususlarının tartışılarak belirlenmesi bakımından;

Temyiz incelenmesine konu bu dosyaya ilişkin suç tarihinin 24.09.2012, iddianame düzenlenme tarihinin 11.10.2012 olduğu, dairemizce aynı gün incelenen 2015/11973 Esas sayılı (Tekirdağ 1. Asliye Ceza Mahkemesi 2013/422 Esas 2013/654 Karar) dosyasında suç tarihinin 19.09.2012, iddianame düzenlenme tarihinin 11.10.2012 olduğu,

Bu dosyalardaki eylemlerin benzer suç vasfına yönelik olduğu gözetilerek suç tarihine ve işlenen suçun niteliğine göre adı geçen sanığın eylemlerinin TCK'nun 43. maddesi kapsamında zincirleme biçimde kaçakçılık suçunu oluşturup oluşturmadığının takdir ve değerlendirilmesi bakımından anılan dosyanın incelenmesi, gerektiğinde birleştirilmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca sair yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, 28/02/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.