muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/21042, Karar No: 2018/822, Tarih: 06.02.2018

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 tarih ve 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde ...'nun Kanundaki yetkileri genişletilerek, yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı ... Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan ... kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak, dağıtım, perakende satış hizmet ve iletim bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı ... Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenine göre, davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenine göre, davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK'nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, 1.630 TL Yargıtay duruşması vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalıya verilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 06.02.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6351, Karar No: 2012/3754, Tarih: 03.05.2012

**8. Hukuk Dairesi         2011/6351 E.  ,  2012/3754 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali ve tescil

K A R A R

Tarafların ortak miras bırakanı davacının babası-davalıların dedesi Hüseyin Şen ile davalıların yakın miras bırakanları-babaları Hasan Şen'in annesi Ummani'ye ait mirasçılık belgelerinin veya verasete esas teşkil edecek şekilde nüfus aile kayıt tablolarının ilgililerinden istenilerek dosya arasına konulması, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere geri çevrilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, 03.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/8569, Karar No: 2019/4243, Tarih: 13.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/8569 E.  ,  2019/4243 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5809 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre, dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Suça konu abonelik sözleşmeleri incelendiğinde, bayi adı olarak açıkça “... Elektronik Dağıtım Hiz. A.Ş.” unvanı, kaşesi ve bilgisayar vasıtasıyla yazılmış bayi kodu ile alt bayi kodunun bulunduğu görülmüştür. ... Elektronik Dağıtım Hiz. A.Ş’den gelen 21/02/2012 havale tarihli yazı cevabında alt bayi kodunun sanığın işlettiği “Çakır Alışveriş Merkezleri” adlı iş yerine ait olmakla birlikte bu bayiinin 2010 yılının Mart ayında kapandığı bildirilmiştir. Her iki sözleşmenin tarihi ise 11/11/2010 olarak yazılmıştır. Sanığın sadece “Çakır Alışveriş Merkezleri” adlı iş yerinin sahibi olduğunu ve katılana ait kimlik ile kredi kartı hesap özetinin fotokopilerini çekerek e-mail yoluyla ... Elektronik Dağıtım Hiz. A.Ş’ye gönderdiğini ikrar etmesi ancak suça konu sözleşmeler veya eklerinde, sanığın yetkilisi olduğu bayii isminin, kaşesinin veya yetkili imzasının bulunmaması, dolayısıyla sanığın suça konu sözleşmelerle ilgisinin ana bayi olduğu anlaşılan...Elektronik Dağıtım Hiz. A.Ş’nin yazı cevabından başka bir delille ispatlanamamış olması karşısında tebliğnamedeki bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.

Yerel Mahkemece uyulmasına karar verilen 11. Ceza Dairesinin bozma ilamı doğrultusunda, sanığa 24/04/2014 tarihli celsede TCK’nun 75. maddesi uyarınca ön ödeme ihtarında bulunulduğu görülmekle tebliğnamenin bu yöndeki bozma görüşüne de iştirak edilmemiştir.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Eyleme ve suça yönelik katılan ile o yer Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 13/02/2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/18172, Karar No: 2013/864, Tarih: 22.01.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/18172 E.  ,  2013/864 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi Belgede Sahtecilik, Kamu Kurumu Zararına Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın Başbakanlık Basın-Yayın ve Enformasyon Genel Müdürlüğü tarafından kuzeni ...'ye verilen, ulaşım araçlarından ücretsiz yararlanma imkanı sağlayan sarı basın kartını bir şekilde ele geçirerek, renkli fotokopi ile çoğaltıp, üzerine resmini yapıştırarak sahtesini düzenlediği, bu kartı, olay tarihinde ve bu tarihten önce üç dört defa kullandığı, bu şekilde resmi belgede sahtecilik ve sahte belgeyi kullanarak, ücretsiz olarak araçlara binerek kamu kurumu olan İETT zararına nitelikli dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda,

1-Kamu kurumu Zararına dolandırıcılık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Suçun işlendiğine dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmamıştır.

5237 Sayılı Yasa’da 765 Sayılı Yasa’dan farklı olarak “gün para cezası sistemi” kabul edildiği için bu sistemde nispi para cezasına yer verilmemiştir. İlgili maddelerin gerekçe bölümlerinde de 5237 Sayılı TCK sisteminde nispi para cezasının öngörülmediği açıkça belirtilmektedir. Ancak, 5237 Sayılı Yasanın 1 Haziran 2005 tarihinde yürürlüğe girmesinden sonra 29.06.2005 gün ve 5377 Sayılı Yasanın 19.maddesi ile değişik TCK'nın 158/1. fıkrasına eklenen “...Ancak, (e), (f) ve (j) bentlerinde sayılan hallerde hapis cezasının alt sınırı üç yıldan, adli para cezasının miktarı suçtan elde edilen menfaatin iki katında az olamaz.” cümlesi ile getirilen yeni değişikliğe ilişkin gerekçede de belirtildiği üzere, 158.maddenin 1. fıkrasına eklenen son cümledeki “…adli para cezasının miktarı suçtan elde edilen menfaatin iki katından az olamaz.” hükmünün uygulanabilmesi için öncelikle suçtan elde edilen haksız menfaat miktarının belli olması gerekmektedir.

5237 sayılı TCK'nın 52.maddesinin 1.fıkrası “Adli para cezası, beş günden az ve kanunda aksine hüküm bulunmayan hallerde yediyüzotuz günden fazla olmamak üzere belirlenen tam gün sayısının, bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ile çarpılması suretiyle hesaplanan paranın hükümlü tarafından Devlet Hazinesine ödenmesinden ibarettir.” şeklindeki adli para cezasının tanımı yapıldıktan sonra aynı maddenin 3. fıkrasında “Kararda, adli para cezasının belirlenmesinde esas alınan tam gün sayısı ile bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ayrı ayrı gösterilir.” ve aynı Kanunun 61.maddesinin 8. fıkrasında ise “Adli para cezası hesaplanırken, bu madde hükmüne göre cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesine yönelik artırma ve indirimler, gün üzerinden yapılır. Adli para cezası, belirlenen sonuç gün ile kişinin bir gün karşılığı ödeyebileceği miktarın çarpılması suretiyle bulunur.” hükümleri ile yasa koyucu adli para cezasının mutlaka gün üzerinden tayin edilmesi gerektiğini belirtmektedir.

5237 Sayılı TCK'nın 158.maddesinin 1. fıkrasının (e), (f) ve (j) bentlerinde sayılan hallerde adli para cezasının tayininde öncelikle suçtan elde edilen haksız menfaat miktarının belli olup olmadığına bakılacaktır. Eğer suçtan elde edilen haksız menfaat miktarı belli değil ise, 5 ila 5.000 tam gün arasında TCK'nın 61. maddesi hükmü göz önünde bulundurularak takdir edilen gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52.maddesi uyarınca, 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezası belirlenecektir. Eğer suçtan elde edilen haksız menfaat miktarı belli ise;o takdirde tespit olunacak temel gün,suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52.maddesi uyarınca, 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezası belirlenecektir.

Bu açıklama kapsamında, 5237 Sayılı TCK'nın 158/1-e-son maddesi gereğince haksız menfaat miktarının 4.80 TL olması ve TCK'nın 52.maddesi dikkate alınarak, gün para cezasının asgari hadden en az 5 gün olarak belirlenip, aynı yasanın 62.maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılarak, sanığın 4 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı yasanın 52/2 maddesi gereğince gereğince 20.00 TL'den paraya çevrilerek 80.00 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına karar verilerek sonuç adli para cezası belirlenmesi gerekirken, yazılı şekilde doğrudan haksız elde olunan yararın iki katı esas alınmak suretiyle adli para cezasının belirlenerek eksik adli para cezası tayini ile sanığın 5237 sayılı TCK 'nın 43/1 maddesi kapsamında, aynı suç işleme kararıyla kanunun aynı hükmünün birden fazla ihlal ederek, değişik zamanlarda birden fazla kez kurum zararına menfaat temin etmiş olması karşısında, zincirleme suç hükümlerinin uygulanmayarak eksik ceza tayini hususları aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2-Sanığın, Resmi belgede Sahtecilik suçundan verilen mahkumiyet kararına yönelik, katılanın da vekalet ücreti talebiyle sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesinde;

Suçun işlendiğine dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmamıştır.

Suça konu sarı basın kartı üzerinde inceleme yapılarak belgenin sahte olup aldatma kabiliyetini de haiz bulunduğuna dair Emniyet Kriminal Daire Başkanlığı'nın 22/12/2005 tarihli raporundaki tespitler ve ilgili kartın fotokopisinin de dosyaya konulmuş olması karşısında, emanette olduğu anlaşılan belgenin ayrıca mahkemece yeniden tetkiki ve dosya içinde bulundurulmaması sonuca etkili olmadığından bu hususta bozma isteyen tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak;

a-Sanığın silinme koşulları oluşan adli sicil kaydından başka sabıkasının bulunmadığı dikkate alınarak, hükümden sonra 08.02.2008 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun 562.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 231.maddesi uyarınca; hükmolunan cezanın tür ve süresine göre hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

B-1136 sayılı Kanun'un 168. ve hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 13.maddesinin 1. fıkrası uyarınca, mahkumiyet kararı verilmesi halinde, kendisini vekille temsil ettiren katılan lehine maktu avukatlık ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

B-1136 sayılı Kanun'un 168. ve hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 13.maddesinin 1. fıkrası uyarınca, mahkumiyet kararı verilmesi halinde, kendisini vekille temsil ettiren katılan lehine maktu avukatlık ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekili ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle, 5320 sayılı Kanunun 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 22/01/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10399, Karar No: 2014/17335, Tarih: 01.12.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/10399 E.  ,  2014/17335 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulunca değerlendirmeye esas alınan buğday, buğday samanı ve tütünün 2013 yılına ait (kuru-sulu ayrımı yapılmak suretiyle) dekar başına asgari ve azami verimini, ayrıntılı üretim giderini (tüm masraflar kalem kalem belirtilerek) ve toptan ortalama kilogram satış fiyatını gösterir veri cetveli ile buğday ve tütünün ilçe genelinde mutad münavebelerden olup olmadığı gıda, tarım ve hayvancılık müdürlüğünden sorulup alınan cevabın da dosyaya konulduktan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 01.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/8043, Karar No: 2021/12098, Tarih: 27.10.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/8043 E.  ,  2021/12098 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki uğranılan zararın 4721 sayılı TMK'nın 1007. maddesi uyarınca tazmini davasının kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca ONANMASI hakkında Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesinden çıkan kararı kapsayan 10/05/2018 gün ve 2017/213 esas, 2018/3653 karar sayılı ilama karşı davalı Hazine vekilince verilen dilekçe ile karar düzeltilmesi istenilmiş, mahkemece istemin miktar itibarıyla reddine ilişkin ek karar verilmiş, bu kez ek kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı Hazine vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup gereği konuşulup düşünüldü:

-K A R A R-

4721 sayılı TMK'nın 1007. maddesi uyarınca tazminat istemine ilişkin davanın kabulüne dair verilen hüküm, davalı Hazine vekilinin temyizi üzerine onanmış; bu karara karşı, davalı Hazine vekilince karar düzeltme isteminde bulunulmuş; mahkemece verilen ek karar ile karar düzeltme isteminin miktar itibarıyla reddine karar verilmiş ve bu ek karar, yine davalı Hazine vekilince süresi içerisinde temyiz edilmiştir.

Mahkemece 29.06.2018 tarihli ek karar ile davalı Hazine vekilinin karar düzeltme talebinin miktar itibarıyla reddine karar verilmiş ise de; karar düzeltme dilekçesinin incelenip ret kararı verilmesi konusunda yerel mahkemenin yetkisi yoktur. Temyiz dilekçesinin reddi konusundaki yerel mahkemeye tanınan yetkinin karar düzeltme talebine teşmili mümkün değildir.

Bu itibarla; mahkemenin karar düzeltme isteminin reddine ilişkin 29.06.2018 tarihli ek kararının kaldırılmasına karar verildikten sonra;

Davacılardan her biri için hükmedilen miktar 15.910,00 TL’den azdır. Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesinin karar tarihinde yürürlükte bulunan HUMK'un 5219 sayılı Yasa ile değişik 440. maddesi uyarınca, miktar ve değeri 15.910,00 TL’den az olan davalara ait hükümlerin onanmasına veya bozulmasına ilişkin Yargıtay kararlarına karşı karar düzeltme yoluna gidilemez.

Yukarıda açıklanan nedenle karar düzeltme dilekçesinin REDDİNE, 27/10/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/12156, Karar No: 2007/14592, Tarih: 13.07.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/12156 E.  ,  2007/14592 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 8. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 24/04/2007

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

HUMK 298. maddesinde "senette mevcut bulunan çıkıntı ve kazalik senedin metninde veya hamişindeki hak ve silinti ayrıca tasdik edilmemiş ise inkar halinde keemlenyekündür" hükmü yer almaktadır.

Takip dayanağı senette borçlu tarafından yazılan rakamın veya borcun nev'inin silinmesi sözkonusu değildir. Senet doldurulurken matbu olarak gösterilen (Türk Lirası) ve (T. Lirası) ibareleri çizilmiş olup senet metninde yazı ile olan kısımda bono bedeli (USD) ve ABD) Doları) olarak gösterilmiştir. Tarafların iradelerinin borçlanmanın Amerikan Doları üzerinden yapıldığı anlaşılmaktadır. Bu durumda HUMK. 298. maddesinin uygulama yeri bulunmamaktadır. Kaldı ki senet metninde el yazısı ile yazılan bütün yazı ve rakamların aynı kalemle ve aynı elden çıktığı çok açık bir şekilde çıplak bir gözle dahi belirlidir. Ayrıca senedin tanzim tarihindeki Türk Parasının alım gücü gözönüne alındığında 88.000 TL. için bono düzenlenmesi hayatın olağan akışına aykırıdır.

Dairemizin yerleşik ve Hukuk Genel Kurulu'nca da benimsenen görüşü yukarıdaki gibi belirlenmiş olup itirazın reddi yerine yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 13/07/2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1108, Karar No: 2010/5724, Tarih: 10.05.2010

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2010/1108 E.  ,  2010/5724 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava kiralananın tahliyesine ilişkindir. Mahkemece kiralananın tahliyesine karar verilmiş ve hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı dava dilekçesinde, taraflar arasında yapılan 20.04.2009 başlangıç tarihli ve 1 yıl süreli kira sözleşmesinin özel şartlarının 11.maddesine dayanmıştır. Mahkeme sözleşmenin bu maddesine dayanarak tahliye kararı vermiştir. Kira sözleşmesinin, özel şartlar 11.maddesinde iki aylık kira borcunun ödenmemesi halinde kiralayanın kiracıyı tahliye ettirme hakkı olduğu kabul edilmiştir.

Akdin feshi ve tahliye sebepleri Borçlar Kanunu ile 6570 Sayılı Kanunda sınırlı olarak sayılmıştır. Davacının iddiası kanunda sayılan hallerin hiçbirisine uymadığından sadece kira sözleşmesindeki bu şarta dayalı olarak tahliye kararı verilemez. Bu sebeple yazılı şekilde tahliye kararı verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 10.5.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19360, Karar No: 2014/8973, Tarih: 30.04.2014

**1. Hukuk Dairesi         2013/19360 E.  ,  2014/8973 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTAL VE TESCİL- OLMAZSA TENKİS

Taraflar arasındaki davadan dolayı ... 1. Asliye Hukuk Hakimliğinden verilen 02.04.2009 gün ve 2006/1 esas 2009/193 karar sayılı hükmün onanmasına ilişkin olan 28.03.2013 gün ve 16102-4430 sayılı kararın düzeltilmesi süresinde davacılar vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya incelendi gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil, mümkün olmaz ise tenkis isteğine ilişkindir.

Mahkemece, muris tarafından yapılan satış işleminin gerçek satış olduğu, iddianın kanıtlanamadığı gerekçesi ile davanın reddine ilişkin olarak verilen kararın, Dairece; onanmasına karar verilmiş, davacılar vekilince karar düzeltme isteğinde bulunulmuştur.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; çekişme konusu taşınmazın 01.12.1947 tarih 4 sıra numarası ile miras bırakan .... adına tapuda kayıtlı iken, 04.03.1983 tarihinde yapılan tapulama çalışmaları esnasında, miras bırakan .... adına Tespit gördüğü, yapılan tespite miras bırakan tarafından davalı oğullarına haricen sattığı açıklanmak suretiyle itiraz edildiği, 15.06.1988 tarihli tapulama komisyon kararı ile davalılar adına tespit ve tescilinin yapıldığı anlaşılmaktadır.

Bilindiği gibi, gerek 01.04.1974 gün 1/2, gerekse 16.03.1990 tarih 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararlarında açıkça vurgulandığı üzere "muris muvazaası, miras bırakanın danışıklı olarak mirasçılarını miras hakkından yoksun bırakmak amacı ile gerçekte bağışlamak istediği tapuda kayıtlı taşınmaz mal hakkında, tapu sicil memuru önünde iradesini satış doğrultusunda açıklaması halinde, saklı pay sahibi olsun ya da olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçıların görünürdeki satış sözleşmesinin B.K'nun 18.maddesine dayanarak muvazaalı olduğunu ve gizli bağış sözleşmesinde şekil koşulundan yoksun bulunduğunu ileri sürerek, dava açabilmelerine olanak veren hukuki bir olgu olarak tanımlanmaktadır."

Çekişmeli taşınmazın davalılar adına olan tapu kaydı, tapulama esnasında komisyona yapmış olduğu itiraz üzerine oluşmuştur.

Davacılar, murisin yaptığı bu tasarrufun bedelsiz olduğunu ve kendilerinden mal kaçırma amacına yönelik bulunduğunu, taşınmazların davalılar üzerine geçirilmesinde satışın değil, bağışın üstün tutulduğunu, mülkiyetin devrinin muvazaa ile illetli olduğunu, bu itibarla geçersiz olduğundan asıl amaçlanan bağış sözleşmesinin de bu konuda açık bir beyan taşımadığı için biçim koşulundan yoksun olması sebebi ile geçersiz olduğunu ileri sürerek, tapu iptal ve tescil isteğinde bulunmuşlardır.