muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/7781, Karar No: 2019/13684, Tarih: 04.11.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/7781 E.  ,  2019/13684 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

TEBLİĞNAMEDEKİ İSTEK : Ret, bozma

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelenmesinde;

14.04.2011 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000 TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, tayin edilen 1.320 TL adli para cezasına ilişkin hükmün, cezanın türü ve miktarı itibarıyla temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuk ...’in temyiz isteminin tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelenmesine gelince;

Suça sürüklenen çocuk hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın 09.07.2014 tarihinde kesinleştiği, ihbara konu olan ve 3 yıllık deneme süresi içerisinde 29.07.2014 tarihinde işlenen ... 4. Çocuk Mahkemesinin... Karar sayılı ilamındaki mahkumiyetlerin, 5237 sayılı TCK’nun 265/1 ve 292/1. maddelerinde düzenlenen görevi yaptırmamak için direnme ve hükümlü veya tutuklunun kaçması suçlarına ilişkin olduğu, TCK'nın 292/1. maddesinde düzenlenen suçun mağduru veya suçtan zarar göreni gerçek veya özel hukuk tüzel kişisi olmadığından uzlaştırmaya tabi olmadığı anlaşılmakla tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Suça sürüklenen çocuğun aşamalarda üzerine atılı suçlamayı kabul etmediği, dosya içerisinde bulunan 16.02.2013 tarihli ihbar tutanağında, Turgut Reis Mah. Şehit Ali Karahan Cad. No:66/A Esenler adresindeki boş dükkanda Atakan isimli şahsın kuş beslediği ve çalıntı malların satımına aracılık ettiğinin belirtildiği, adrese intikal edildiğinde sorumlu şahıs sorulduğunda aynı suçtan beraat eden Atakan İpek’in sorumlu olduğunu belirttiği, içeride yapılan kontrolde çekyat arkasında gizlenmiş battaniyeye sarılı Arçelik marka LCD televizyonun bulunduğu, Atakan isimli şahsa televizyonun kime ait olduğu sorulduğunda dükkan içinde bulunan suça sürüklenen çocuklar Barış, Sedat ve Yahya’yı göstererek yaklaşık 2 saat önce televizyonu getirdiklerini söylediği, yapılan araştırma sonucu suça konu televizyonun müştekiye ait olduğunun tespit edildiği, mevcut deliller itibarıyla beraat eden suça sürüklenen çocuk Atakan İpek’in atfı cürüm niteliğindeki beyanı dışında parmak izi, kamera görüntüsü gibi suça sürüklenen çocuğun mahkumiyetini gerektirir delillerin dosyada bulunmaması karşısında; suça sürüklenen çocuk hakkında yetersiz gerekçe ve eksik delille beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ...’in temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle farklı gerekçeyle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 04.11.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4231, Karar No: 2014/7384, Tarih: 28.03.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/4231 E.  ,  2014/7384 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-davacı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava dosyası inceleme için elektronik ortamda gönderilmiştir.

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların "taranma" suretiyle elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur.(HUMK md. 445)Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış,eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranamayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi (duruşmalı temyiz edilen dosyaların her halükarda elektronik değil, fiziki olarak gönderilmesi) gerekmektedir. Fiziki olarak gönderilen dosyalar ayrıca elektronik ortamda gönderilmemelidir.

Dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Mahkemesince dosyanın yeniden kontrol edilerek eksikliklerin gösterilen şekilde tamamlanması, fiziki imkansızlık sebebiyle bunun mümkün olmaması halinde ise elektronik ortamda değil,fiziki olarak gönderilmesi amacıyla dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 28.03.2014 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2012/5624, Karar No: 2012/11790, Tarih: 04.06.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/5624 E.  ,  2012/11790 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekilleri yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın, davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve taşınmaz bedelinin davalı ... İdare Müdürlüğünden tahsiline karar verilmesinde yöntem itibariyle bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

Davalı vekilinin temyizine gelince;

Taşınmaza 24.09.2010 tarihi itibariyle idarece yapılan kıymet takdirinde m2'sine 1.400,00-TL bedel belirlendiği gözetildiğinde; yaklaşık bir yıl sonrası olan 17.08.2011 tarihli değerlendirmede bilirkişi kurulunca yapılan emsal incelemesi sonucu taşınmaza aynı bedelin takdir edilmesi inandırıcı ve hüküm kurmaya yeterli değildir.

Bu nedenle taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak, sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, davacı idareden peşin alınan temyiz ve taraflardan peşin alınan temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 04.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1965, Karar No: 2018/16227, Tarih: 25.09.2018

**8. Hukuk Dairesi         2018/1965 E.  ,  2018/16227 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Elatmanın Önlenmesi, Yıkım Ve Ecrimisil

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne ve kısmen reddine karar verilmiş olup, hükmün duruşma yapılması suretiyle Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmiştir. Dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 25.09.2018 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü temyiz eden davalı vekili Avukat Feryal Üçer geldi. Karşı taraftan davacılar vekili Avukat ... geldi. Duruşmaya başlanarak temyiz isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan ve hazır bulunanların sözlü açıklaması dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar, paydaşı oldukları ... ada ... parsel sayılı taşınmazda bulunan yapının davalı tarafından düğün salonu olarak kullandıldığını ileri sürerek elatmasının önlenmesine, ecrimisile, bina ve müştemilatın yıkılmasına karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı, taşınmazı kadastro tespitinden önce kullanmaya başladığını, davacıların imar işlemi ile malik olduklarını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalının tescil öncesi ayni veya şahsi bir hakkı bulunmadığı gerekçesiyle elatmasının önlenmesine, yıkıma, kısmen ecrimisile ve ancak depo edilen asgari levazım bedelinin davalıya ödenmesine dair verilen karar; davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, elatmanın önlenmesi, ecrimisil ve yıkım isteklerine ilişkindir.

1.Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Davalı vekilinin vekalet ücretine yönelik temyiz itirazına gelince;

Mahkemece, elatılan yerin değeri, ecrimisil bedeli ve asgari levazım bedeli toplamı üzerinden davacı lehine fazla vekalet ücreti takdiri doğru değil ise de; anılan hususun düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını zorunlu kılmadığından, Mahkeme kararının düzeltilerek onanması uygun görülmüştür (HUMK mad. 438/7, HMK 370/2).

2.Davalı vekilinin vekalet ücretine yönelik temyiz itirazına gelince;

Mahkemece, elatılan yerin değeri, ecrimisil bedeli ve asgari levazım bedeli toplamı üzerinden davacı lehine fazla vekalet ücreti takdiri doğru değil ise de; anılan hususun düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını zorunlu kılmadığından, Mahkeme kararının düzeltilerek onanması uygun görülmüştür (HUMK mad. 438/7, HMK 370/2).

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte yazılı nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) numaralı bentte yazılı nedenle davalı vekilinin vekalet ücretine yönelik temyiz itirazının kabulü ile kararın 8. parağrafında bulunan "Hüküm tarihinde yürürlükte olan avukatlık asgari ücret tarifesi uyarınca hesap edilen 29.898,75 TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine," cümlesindeki "29.898,75 TL" ibaresinin metinden çıkarılarak yerine " 22.018 TL " ibaresinin yazılmasına, 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 438/7. maddesi uyarınca hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Yargıtay duruşmasının yapıldığı tarihte yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümleri uyarınca 1.630,00 TL Avukatlık Ücreti'nin davacıdan alınarak Yargıtay duruşmasında avukat marifetiyle temsil olunan davalıya verilmesine, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz eden davalıya iadesine, 25/09/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12066, Karar No: 2017/6156, Tarih: 21.09.2017

**19. Hukuk Dairesi         2016/12066 E.  ,  2017/6156 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davacı tarafından müvekkili aleyhine ... İcra Müdürlüğü’ nün 2011/52 Esas sayılı dosyası ile icra takibi yapıldığını, takibe konu senetteki imzanın müvekkiline ait olmadığını, haksız yollardan müvekkilinden aslında borçlusu olmadığı bir parayı almaya çalışan davalının kötü niyetli olduğunu ileri sürerek, müvekkilinin davalıya borçlu olmadığının tespitine ve davalının alacağın %20' sinden aşağı olmamak üzere kötü niyet tazminatına mahkum edilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının takibe konu senette kefil sıfatıyla imzasının bulunduğunu, bu imzayı senedin asıl borçlusu dava dışı ...’ün müvekkilinin bilgisi dışında başka birine imzalatıp müvekkiline verdiğini, müvekkilinin bu işlemlerin yapılması sürecinde kötü niyetli olmadığını belirterek, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, yapılan yargılama ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, 25.000,00 TL bedelli senedin altında bulunan imzanın davacı ...'ın eli ürünü olmadığı, davalının davaya konu bonodaki davacıya ait imzanın ona ait olup olmadığını bilebilecek ve araştırabilecek durumda olduğu, bonodaki imzaların borçluların eli ürünü olduğunu kontrol etmeden veya imzaların huzurunda atılmasını sağlamadan bonoyu alan alacaklının imzaya itirazı kabul edilen davacıya karşı başlattığı takipde ağır kusurlu ve kötü niyetli olduğu gerekçesiyle davacının borçlu olmadığının tespitine ve alacağın % 20’si oranında kötü niyet tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 21/09/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4241, Karar No: 2019/15290, Tarih: 10.10.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/4241 E.  ,  2019/15290 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

2-Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

26/11/2013 tarihli kolluk tutanağına göre, müştekiye ait ikamette hırsızlık olduğuna dair gelen anons üzerine, olay yerine giden kolluk görevlilerinin sanığı mutfak kapısından atlarken görmesi üzerine kesintisiz takip sonucunda yakalaması ve sanığın üzerinde ikametten çaldığı ziynet eşyaları ve kol saatlerinin ele geçirilmesi, müştekiye ait ikametin içinde yaşı küçük olan ve hakkında ayrıca yargılama yapılan suça sürüklenen çocuk ... ... yakalanması, müştekinin kovuşturma aşamasındaki beyanında, evinden alınan eşyaların kendisine eksiksiz olarak iade edildiğini belirtmesi karşısında, teşebbüs koşulları oluştuğu halde, sanığın cezasından TCK'nın 35. maddesi hükümleri gereğince indirim yapılmaması suretiyle fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 10/10/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3605, Karar No: 2014/6602, Tarih: 24.03.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/3605 E.  ,  2014/6602 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava dosyası inceleme için elektronik ortamda gönderilmiştir.

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların "taranma" suretiyle elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur.(HUMK md. 445)Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış,eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranamayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi (duruşmalı temyiz edilen dosyaların her halükarda elektronik değil, fiziki olarak gönderilmesi) gerekmektedir. Fiziki olarak gönderilen dosyalar ayrıca elektronik ortamda gönderilmemelidir.

Dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Mahkemesince dosyanın yeniden kontrol edilerek eksikliklerin gösterilen şekilde tamamlanması, fiziki imkansızlık sebebiyle bunun mümkün olmaması halinde ise elektronik ortamda değil,fiziki olarak gönderilmesi amacıyla dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 24.03.2014 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2012/18683, Karar No: 2012/23839, Tarih: 19.11.2012

**3. Hukuk Dairesi         2012/18683 E.  ,  2012/23839 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı-k.davalı ... ile davalı-k.davacı ... aralarındaki nişan hediyelerinin iadesi-tazminat davasına dair ... Aile Mahkemesinden verilen 02.11.2011 günlü ve 2011/152 E.- 2011/822 K. sayılı hükmün Onanması hakkında dairece verilen 21.06.2012 günlü ve 2012/10345 E. - 2012/15626 K. sayılı ilama karşı davalı-karşı davacı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiştir.

Düzeltme isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, nişanın haksız olarak bozulması nedeniyle; müvekkili tarafından davalıya verilen nişan hediyelerinin aynen, bunun mümkün olmaması halinde ise bedeli olan 10.000 TL nin iadesi ile 5.000 TL manevi tazminatın yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.Davalı vekili; tarafların gayri resmi olarak evlendiklerini ve 5 ay kadar birlikte yaşadıklarını savunarak davanın reddini dilemiş, karşılık davada ise; müvekkiline ait çeyiz eşyalarının aynen, bunun mümkün olmaması halinde ise bedelinin iadesi ile 5.000 TL maddi, 20.000 TL manevi olmak üzere toplam 25.000 TL tazminatın yasal faizi ile birlikte karşı davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.Mahkemece; taraf vekillerine 06.10.2011 tarihli celse sırasında, dava açıldıktan sonra yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Mahkemeleri Kanunu'nun 120/2 maddesi gereğince gider avanslarının yatırılması için iki haftalık kesin süre verilmesine rağmen, gider avanslarının yatırılmadığı gerekçe gösterilerek, HMK. nun 120/2.maddesi gereğince davaların açılmamış sayılmasına dair verilen hüküm davalı (karşı davacı) vekilinin temyiz talebi üzerine Dairemizce onanmış, davalı (karşı davacı) vekili bu defa karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Bilindiği üzere, mahkemenin davanın esası hakkında yargılama yapabilmesi için varlığı veya yokluğu gerekli olan hallere, dava şartları denir. Diğer bir anlatımla; dava şartları, dava açılabilmesi için değil mahkemenin davanın esasına girebilmesi için aranan kamu düzeni ile ilgili zorunlu koşullardır.HMK.’un 115/2 maddedeki kurala göre ise “Mahkeme, dava şartı noksanlığını tespit ederse davanın usulden reddine karar verir. Ancak, dava şartı noksanlığının giderilmesi mümkün ise bunun tamamlanması için kesin süre verir. Bu süre içinde dava şartı noksanlığı giderilmemişse davayı dava şartı yokluğu sebebiyle usulden reddeder”. Düzenleme gereğince, eksik olan bir dava şartı, belirli bir süre verilerek giderilebilecek ise, hâkim tarafından eksikliğin giderilmesi için HMK. 94.maddesi uyarınca kesin süre verilmesi gerekir. Bu süre içinde dava şartı eksikliği tamamlanmaz ise dava, dava şartı yokluğu sebebiyle usulden reddedilmelidir.HMK.’nun 120.maddesinde gider avansı düzenlenmiştir.Buna göre “Davacı, yargılama harçları ile her yıl Adalet Bakanlığınca çıkarılacak gider avansı tarifesinde belirlenecek olan tutarı, dava açarken mahkeme veznesine yatırmak zorundadır. Avansın yeterli olmadığının dava sırasında anlaşılması hâlinde, mahkemece, bu eksikliğin tamamlanması için davacıya iki haftalık kesin süre verilir”.

30.09.2011 tarihli Resmi Gazete’de yayınlanan Hukuk Muhakemeleri Kanunu Gider Avansı Tarifesinin 1. maddesinde tarifenin amacının dava açılırken mahkeme veznesine yatırılacak olan gider avansının miktarı ile avansın ödenmesine ilişkin usul ve esasları belirlemek olduğu açıklanmıştır.Davanın açıldığı tarihte eksik veya hiç gider alınmamış olsa bile gider avansı dava şartı olmakla hüküm verilinceye kadar ikmal ettirilebilir. İster gider avansı isterse tamamlama avansı olarak tanımlansın ikmal edilmesi gereken paranın hukuk yargılamasındaki nitelemesi dava şartı olarak gösterilen gider avansıdır. Gider avansının yatırılmaması veya ikmal edilmemesi halinde dava usulden reddedilecektir.Ancak, yukarda açıklandığı üzere dava şartı olarak öngörülen müessesenin davanın reddine yol açması nedeniyle mahkemece gider avansını oluşturan kalemlerin neler olduğu ile bu kalemlerin her biri için yatırılması gereken miktar net olarak belirlenmeli ve tarafa da gider avansının hukuki sonuçları konusunda uyarı yapılmalıdır (HMK. nun 94, 120/2. maddeleri). Zira, mahkemelerin gerek maddi hukuka ve gerekse usul hukukuna ilişkin hak düşürücü ara kararlarının hiçbir duraksamaya yer vermeyecek biçimde açık olması ve sonuçlarının sıfatı ne olursa olsun ilgilisine bildirilmesi zorunludur (HGK.nun 01.05.2002 T. 2002/20-393 E., 2002/337 K.; 12.06.2002 T. 2002/2- 473 E. 2002/483 K.; 07.05.2003 T. 2003/11-319 E., 2003/335 K.; 06.10.2004 T. 2004/9-512 E. 2004/464 K. sayılı ilamları).