muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/5273, Karar No: 2016/8284, Tarih: 03.11.2016

**15. Ceza Dairesi         2014/5273 E.  ,  2016/8284 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan şirkette, servis teknisyeni olarak çalışan sanığın, tüketicilerden telefonla çağrı yoluyla gelen servis hizmetleri taleplerini bizzat yerine getirmediği ve bu talepleri kendisiyle aynı işi yapmakta olan akrabası tanık ...'e yönlendirip, katılan şirkete ait müşterilerin servis hizmetlerini bu şahsa yaptırtmak suretiyle kendisine haksız çıkar sağladığı bu şekilde atılı suçu işlediğinin iddia edildiği olayda; sanığın savunması, katılan, tanık ifadeleri ifadeleri ile dosya kapsamına göre, sanığın savunmalarının aksine, mahkûmiyetine yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği anlaşılmakla, atılı suçtan beraatına dair hükümde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılan vekilinin suçun sübut bulduğuna ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sonuç itibariyle beraat kararı yerinde olmakla birlikte, “yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmaması” gerekçesi ile sanığın CMK'nın 223/2-e maddesi gereğince beraatına hükmolunması gerekirken, “yüklenen fiilin kanunda suç olarak tanımlanmamış olması" gerekçesiyle CMK'nın 223/2-a maddesi uyarınca beraatına hükmolunması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hüküm fıkrasında bulunan “CMK'nın 223/2-a maddesi gereğince atılı suçun unsurlarını taşımadığı ” ibarelerinin çıkarılarak yerine “CMK'nın 223/2-e maddesi gereğince yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmaması nedeni ile” şeklinde değiştirilmesi suretiyle, hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 03.11.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1076, Karar No: 2021/2254, Tarih: 15.03.2021

**8. Hukuk Dairesi         2019/1076 E.  ,  2021/2254 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Muhdesatın Tespiti

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacılar vekili; ...köyünde kısmen köy boşluğu üzerinde kısmen 35, 36, 59, 82, 83, 84, 124 ve 128 sayılı parseller üzerinde bulunan bahçe, istinat duvarı, ambar ve avlusu, havuz, su kuyusu, tandır ve evlerin müvekkilleri tarafından meydana getirildiğini, dava konusu yerin Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü tarafından kamulaştırma kapsamına alındığını, bu nedenle dava konusu taşınmazlar üzerinde bulunan bahçe, istinat duvarı, ambar ve avlusu, havuz, su kuyusu, tandır ve evlerin müvekkilleri tarafından meydana getirildiğinin tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Hazine vekili; 4706 sayılı Kanun'un 03.07.2003 tarihli ve 4916 sayılı Kanun'un 4. maddesi ile değişik 5. maddesinin son fıkrasında bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten sonra Hazineye ait taşınmazlar üzerinde yapılan her türlü yapı ve tesisler başka bir işleme gerek kalmaksızın Hazineye intikal eder, yapı ve tesis yapanlar herhangi bir hak ve tazminat talep edemez hükmünün yer aldığını, bu madde gereğince davacıların herhangi bir hak ve tazminat talep edemeyeceklerini belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, ... Köyünde kain köy boşluğu ile 35, 36, 59, 84, 124 ve 128 parsel sayılı taşınmazlar üzerinde bulunan, dosyada mevcut inşaat bilirkişisi ...’nin 18.05.2015 tarihli raporunda nitelikleri belirtilen ve fen bilirkişisi ... tarafından düzenlenen 05.05.2015 tarihli krokili raporda sınırları, yerleri ve yüz ölçümleri gösterilen 1 rakamı ile belirtilen 54,60 m2 yüz ölçümlü anbarın, 2 rakamı ile belirtilen 75,53 m2 yüzölçümlü evin, 3 rakamı ile belirtilen toplam 40,00 m2 yüzölçümlü ahırın, 4 rakamı ile belirtilen 17,85 m2 yüzölçümlü havuzun, 5 rakamı ile belirtilen 26,99 m2 yüzölçümlü tek katlı evin, 6 rakamı ile belirtilen 51,41 m2 yüzölçümlü evin, 7 rakamı ile belirtilen 160,29 m2 yüzölçümlü evin, 8 rakamı ile belirtilen 5,85 m2 yüzölçümlü evin, 9 rakamı ile belirtilen 39,68 m2 yüzölçümlü tek katlı ahırın, 10 rakamı ile belirtilen 3,60 m2 yüzölçümlü ahırın, 11 rakamı ile belirtilen 80,13 m2 yüzölçümlü ahırın, 12 rakamı ile belirtilen 108,70 m2 yüzölçümlü ahırın, 265 metre uzunluğunda tel çitin, 21 metre uzunluğunda duvarın ve 5 adet kuyunun davacılar tarafından eşit hisse (1/2) ile meydana getirildiğinin tespitine, ... Köyünde kain köy boşluğu ile 36 ve 59 parsel sayılı taşınmazlar üzerinde bulunan, dosyada mevcut ziraat bilirkişisi ...’ın 22.05.2015 tarihli raporunda nitelikleri belirtilen ve fen bilirkişisi ... tarafından düzenlenen 05.05.2015 tarihli krokili raporda belirtilen bahçelerdeki 19 adet incir ağacı, 8 adet nar ağacı, 14 adet dut ağacı, 7 adet kayısı ağacı, 4 adet elma ağacı, 3 adet şeftali ağacı, 3 adet badem ağacı, 4 adet erik ağacı, 13 adet ayva ağacı, 20 adet söğüt ağacı, 82 adet ceviz ağacı ve 3 adet asma ağacı olmak üzere toplam 180 adet ağacın davacılar tarafından eşit hisse (1/2) ile meydana getirildiğinin tespitine karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, muhdesatın tespiti talebine ilişkindir.

Somut olayda; Mahkemece her ne kadar 84 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan evin davacılar tarafından meydana getirildiğinin tespitine karar verilmiş ise de 84 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydı incelendiğinde beyanlar hanesinde evin ...’ye ait olduğu şerh edilmiştir. Tekrar keşif yapılarak davacının tespitini istediği ev ile beyanlar hanesinde ...’ye ait olduğu belirtilen evin aynı ev olup olmadığı belirlenmelidir. Keşif sonucunda davacının tespitini istediği ev ile beyanlar hanesinde belirtilen ev ile aynı ise davaya ... dahil edilmelidir.

Mahkemece 128 ve 124 parsel sayılı taşınmazlar üzerindeki muhdesatların davacılar tarafından meydana getirildiğinin tespitine karar verilmiş ise de 128 ve 124 parsel sayılı taşınmazların 26.10.2015 tarihli Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü Ilısu Projesi 16. Bölge Müdürlüğünden gelen yazı cevabında kısmen kamulaştırma kapsamında kaldığı belirtilmiştir. Ancak keşifte fen bilirkişisi kamulaştırma haritasını zemine uygulamadığı anlaşılmıştır. Fen bilirkişisi kamulaştırma haritasını zemine uygulayarak 124 ve 128 parsel sayılı taşınmazlar üzerindeki muhdesatların kamulaştırma haritası üzerinde kalıp kalmadığı belirlenip sonuca göre karar verilmesi gerekmektedir.

Bütünleyici parça niteliğinde olmayıp her zaman için anataşınmazdan sökülüp götürülebilen ve taşınmazdan ayrılması mümkün olan eşyalar da teferruat niteliğindedir. Bu nitelikteki eşyalar yönünden muhdesat aidiyeti davası açılamayacağı, iyileştirici nitelikteki giderlerden paya düşenden fazlasının ancak koşullarının varlığı halinde Borçlar Kanunu’nun 61 ve devam eden maddeleri hükmüne ve sebepsiz zenginleşme kurallarına göre açılacak eda nitelikli bir alacak davası ile istenebileceği kuşkusuzdur.

Kabule göre tel çit taşınmazın bütünleyici parçası, dolayısıyla muhdesat niteliğinde olmamasına rağmen, tel çitin davacılar tarafından meydana getirildiğinin tespitine karar verilmesi doğru değildir

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenle 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollaması ile HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 15.03.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/15818, Karar No: 2024/3670, Tarih: 30.04.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/15818 E.  ,  2024/3670 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/55 E. 2023/624 K.

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun hükümleri gereği temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kırklareli Cumhuriyet Başsavcılığının, 05/11/2015 tarihli iddianamesi ile sanığın, çocuğa karşı cebir, tehdit veya hile ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve tehdit suçlarından cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2. Kırklareli 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 2015/630 (Esas) ve 2015/651 (Karar) sayılı kararı ile sanığın, çocuğa karşı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 1 yıl 8 ay hapis, tehdit suçundan ise; 500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. İlgili kararın, sanık tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 8. Ceza Dairesinin, 2019/4422 Esas, 2021/18670 Karar sayılı kararı ile "Sanığın eyleminin TCK.nın 109/2, 109/3-f ve 35. maddelerine uyan cebir ve tehditle kişiyi hürriyetinden yoksun kılmaya teşebbüs suçunu oluşturduğu, bu suç işlenmeye

devam etmekte iken, mağdura ''seni okulda rezil edeceğim'' diyerek tehditte bulunmasının da bu suçun unsuru olduğu gözetilmeksizin, eylemin nitelik yönünden ikiye bölünmek ve suç vasfı hatalı belirlenmek suretiyle hüküm kurulmasının hukuka aykırı olduğu" gerekçeleri ile bozulmasına karar verilmiştir.

4.Yargıtay bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada; Kırklareli 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 2021/745 (Esas) ve 2022/293 (Karar) sayılı kararı ile, sanığın, 'cebir ve tehditle kişiyi hürriyetinden yoksun kılmaya teşebbüs'' suçu sabit görülmekle birlikte, suç tarihinde akıl hastalığı nedeniyle, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 32/1. ve 57/1. maddesi dikkate alınarak 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/3-a maddesi gereğince hakkında ceza verilmesine yer olmadığına, TCK’nın 57. maddesi gereğince yüksek güvenlikli sağlık kuruluşunda koruma ve tedavi altına alınmasına karar verilmiştir.

5. Karar ile ilgili olarak bu kez de sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz yoluna başvuruşması üzerine, Yargıtay 8. Ceza Dairesinin, 2022/4956 Esas, 2022/19468 Karar sayılı kararı ile "Sanığın herhangi bir akıl hastalığı veya akıl zayıflığı olup olmadığı, işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama yeteneğinin gelişip gelişmediği konularında bir kerede Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas kurulundan rapor alınarak sonucuna göre hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulmasının hukuka aykırı olduğu" gerekçesi ile bozulmasına karar verilmiştir.

6. Bozma sonrası yapılan yargılamada belirtilen eksiklik tamamlanmış ve Kırklareli 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28/11/2023 tarihli, 2023/55 Esas 2023/624 Karar sayılı kararı ile sanığın, çocuğa karşı, cebir, tehdit veya hile ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılmaya teşebbüs suçundan, 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafinin Temyiz Sebepleri

1.Atılı suçu işlediğine dair somut delil olmayan sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmesinin,

2.Aksi kanaat halinde sanığın cezai ehliyeti olmadığı dikkate alınarak ceza verilmemesi gerekirken mahkumiyet kararı verilmesinin,

3.Sanık hakkında lehe hükümlerin uygulanmamasının, hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay; katılan mağdurun okuluna gelen sanığın, mağduru çekiştirerek zorla götürmeye çalıştığı

iddiasına ilişkindir.

2. Sanığın, hafif derecede mental reterdasyon hastası olup, suç tarihinde cezai sorumluluğunun olmadığına dair Kırklareli Eğitim ve Araştırma Hastanesi'nin 10.03.2022 tarihli raporu dosyada mevcuttur.

3. Bozma sonrası alınan Adli Tıp Kurumu 4. İhtisas Kurulunun, 12/10/2023 tarihli raporu ile "12/10/2015 tarihinde sanığı bulunduğu suça karşı cezai sorumluluğunun tam olduğu" belirlenmiştir.

4. Olayı gören ......., tanık olarak alınan ifadesinde " Olay günü arkadaşı ......, ile beraber iken, 13-14 yaşlarında bir kız çocuğunun ağlayarak yanlarına geldiğini, biri beni takip ediyor diyerek yardım istediğini, sanığı gördüğünü, yanına gittiğini, kimliğini sorunca şahsın kaçtığını " belirtmiştir.

IV. GEREKÇE

A.Sanık Müdafinin Temyiz Sebepleri Yönünden

1.Sübuta İlişkin

Dosyadaki olgular itibari ile, Sanığın olay günü mağduru okulunun önünde görünce konuşmak için seslendiği, mağdurun arkasını dönüp gitmesi nedeniyle engel olmak için hırkasından tutup zorla çekmeye başladığı, bu sırada mağdura ''seni okulda rezil edeceğim diyerek'' tehditte bulunduğu, sanığın mağdurun gitmesini engellemesi nedeniyle mağdurun bağırarak yardım istediği ve kendini kurtarıp kaçtığı, yardım için başkalarının geldiğini gören sanığın da oradan hızla uzaklaştığı, bu şekilde sanığın eyleminin sabit olduğu anlaşılmakla; mahkemenin, sübuta dair kabulünde herhangi bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

2.Cezai Ehliyete İlişkin

Adli Tıp Kurumu 4. İhtisas Kurulunun, 12/10/2023 tarihli raporu ile "Sanığın, 12/10/2015 tarihinde işlediği suça karşı cezai sorumluluğunun tam olduğu" belirlenmekle, eylemi sabit görülen sanığın cezalandırılmasında herhangi bir isabetsizlik görülmemiştir.

3.Lehe Hükümlerin Uygulanmasına İlişkin

2.Cezai Ehliyete İlişkin

Adli Tıp Kurumu 4. İhtisas Kurulunun, 12/10/2023 tarihli raporu ile "Sanığın, 12/10/2015 tarihinde işlediği suça karşı cezai sorumluluğunun tam olduğu" belirlenmekle, eylemi sabit görülen sanığın cezalandırılmasında herhangi bir isabetsizlik görülmemiştir.

3.Lehe Hükümlerin Uygulanmasına İlişkin

Hakkında daha önceden hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümleri uygulanmasına rağmen, denetim süresi içerisinde kasıtlı yeni bir suç işleyen sanığın, yargılama sürecinde pişmanlık göstermemesi ve kişilik özellikleri sebebiyle tekrar suç işlemeyeceği kanaatinin oluşmadığı gerekçesi ile, hükmün açıklanmasının geri bırakılması, hapis cezasının ertelenmesi kurumlarından yararlandırılmamasına yönelen mahkemenin takdirinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

C.Diğer Yönlerden

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının ve yaptırımın, doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafinin sair temyiz itirazları reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Kırklareli 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28/11/2023 tarihli, 2023/55 Esas 2023/624 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, temyiz talebinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.04.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/15587, Karar No: 2024/4970, Tarih: 18.04.2024

**4. Ceza Dairesi         2023/15587 E.  ,  2024/4970 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR SAYISI : 2021/1786 E., 2022/3833 K.

SUÇ : Hakaret

KARAR : Temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesi ek kararının; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği ek karara yönelik temyiz isteğinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İlk Derece Mahkemesinin kararıyla sanığın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi ve 62 nci maddeleri uyarınca hakaret suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir.

2. Bölge Adliye Mahkemesinin 28.12.2022 tarihli ve 2021/1786 Esas, 2022/3833 Karar sayılı kararıyla istinaf başvurusunun esastan reddine hükmedilmiştir.

3. Bölge Adliye Mahkemesinin 19.07.2023 tarihli ve aynı sayılı ek kararı ile sanığın temyiz başvurusu hakkında, 5271 sayılı Kanun'un 296 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği "temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddine" karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, dosyasının Yargıtaya gönderilmesi talebine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanığın yokluğunda kurulup 01.03.2023 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilen asıl hükme karşı, 5271 sayılı Kanun'un 291 inci maddesinin birinci fıkrasında belirlenen 15 günlük kanunî süre geçtikten sonra 19.06.2023 tarihinde temyiz isteminde bulunulduğu anlaşılmakla, sanığın ek karara yönelik temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR

Açıklanan nedenle Bölge Adliye Mahkemesinin ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteğinin, 5271 sayılı Kanun'un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İstanbul 56. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 23. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.04.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1465, Karar No: 2019/3956, Tarih: 12.06.2019

**20. Hukuk Dairesi         2019/1465 E.  ,  2019/3956 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar vekili dava dilekçesinde; davalıların ... ilçesi, Kurtuluş mahallesindeki anataşınmazda kat maliki olduklarını, davalılardan ...'in ise apartman yöneticisi olup, diğer davalıların ise 13 numaralı bağımsız bölümün maliki olduklarını, apartmanın yapımı sırasında mimari projeye aykırı olarak 13 numaralı dairenin ön cephesine teras yapıldığını, teras nedeniyle 13 numaralı daireden alt kattaki dairelere su sızıntısı olduğunu bu durumun davalılara 29.07.2012 tarihli kat malikleri toplantısında iletildiğini, ancak sorun ile ilgili bir önlem alınmadığını, yine davalılarca kat maliklerinin onayı olmadan ortak alan olan binanın çatısına güneş enerjisi paneli kurulduğunu, ayrıca yine13 nolu dairenin kullandığı klima nedeniyle atık suyun havalandırma kısmına yönlendirildiği için akan suyun binaya zarar verdiğini beyan ederek; 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanununun 19 ve 35. maddeleri gereğince terasın yıkılarak binaya verdiği zararın giderilmesine, apartman çatısının projede yer alan hali ile eski hale getirilmesine, davalılara ait güneş enerjisi panelinin kaldırılmasına, ayrıca klima atık suyunun yağmur borusuna bağlanmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece; [bozma öncesindeki 21.10.2015 gün ve 2012/722 E. - 2015/959 K. sayılı gerekçeli kararda;

1) Davanın kabulü ile,

2) ... ilçesi, Kurtuluş mahallesi 84 ada 42 parsel sayılı taşınmaz üzerinde 09/03/2015 tarihli bilirkişi raporunda belirtilen projeye aykırılığın hakim müdahalesi yolu ile eski haline getirilmesine, bu hususta davalılara 15 günlük süre verilmesine,

3) 09/03/2015 tarihli rapor ile 22/06/2015 tarihli raporun kararın eki sayılmasına,

4) Davalı apartman yöneticisi ...'e açılan davanın husumet nedeniyle reddine,

5) Güneş Enerjisi paneline ilişkin talebin reddine karar verilmiş, hükmün davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine, hüküm Dairemizin 05.10.2017 gün ve 2017/4253 E. - 2017/7369 K. sayılı kararı ile "Davalı tarafça yargılama sırasında ve ayrıca temyiz aşamasında ileri sürüldüğü gibi sözü edilen projeye aykırılığın doğrudan davalı kat maliklerince değil de ana yapının başlangıçtaki inşaası sırasında yüklenici tarafından yapıldığının ve davalıların bağımsız bölümlerini edindikleri sırada da dava konusu yerin aynı şekilde olduğunın ileri sürülmesine göre, mahkemece bu konuda kanıtların toplanıp gerektiğinde bilirkişiden ek rapor alınmak suretiyle durumun açıklığa kavuşturulmasından sonra, yukarıdaki esaslar da dikkate alınarak oluşacak sonuç doğrultusunda hüküm kurulması gerekirken, eski hale (projeye uygun duruma) getirilmesine karar verilmesinin doğru görülmediği] gerekçesiyle bozulmuştur.

Yerel mahkemece bozma kararına uyularak yapılan yargılama neticesinde;

1) Davanın kısmen kabulü ile; davalılara ait klimanın atık suyunun havalandırmaya akıtılmasının önlenerek yağmur borusuna bağlanmasına, giderlerinin davalı ..., ... tarafından karşılanmasına,

2) Güneş enerjisi sisteminin ve terasın sökülmesine ilişkin taleplerin reddine,

3) Davalı apartman yöneticisi ...'e yönelik taleplerin reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekilince temyiz edilmiştir.

Dava; Kat Mülkiyeti Kanunu uyarınca projeye aykırı yapıldığı bildirilen tadilat ve eklentilerin eski hale getirilmesi, elatmanın önlenmesi istemine ilişkin olup, incelenen dosya kapsamına göre; Dairemizce verilen 05.10.2017 gün ve 2017/4253 E. -. -2017/7369 K. sayılı bozma kararında, davalı tarafça yargılama sırasında ve ayrıca temyiz aşamasında ileri sürüldüğü üzere mimari projede olmayan çatının kaldırılarak eski hale getirilmesi açıkça talep edildiği belirtilmesine rağmen, yine dosya kapsamına alınan tüm bilirkişi raporlarında da dava konusu edilen terasın anataşımazın mimari projesinde olmadığı belirtildiği halde, mahkemece bozmaya uyulmasından sonra, kurulan yeni hükümde "terasın sökülmesine ilişkin taleplerin reddi" yönünde karar verilerek bozma gereğinin yerine getirilmemiş olması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297/2. maddesi; "Hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir." hükmünü amir olup buna göre hükmün, tarafların taleplerini karşılayacak şekilde kurulması gerekir. Davacının taleplerinin birden fazla olduğu, bilirkişi raporunda da bu taleplere ilişkin tespitler bulunduğu anlaşılmakla; mahkemece kurulan hükümde, yukarıda anılan kanun hükmüne aykırı olacak şekilde taleplerden her biri hakkında taraflara yüklenen borçların ve tanınan hakların, sıra numarası altında açıkça belirtilmemesi, her bir talebi karşılayan hüküm kurulmaması, hüküm fıkrasının talepleri tek tek karşılama ilkesine aykırı olması bozma nedenidir.

Ayrıca kabule göre de; Kat Mülkiyeti Kanununun 33. maddesi uyarınca, mahkemece eski hale getirme yönünde hüküm kurulmasına rağmen, davalıya, aykırı eylemlerine son vermesi yönündeki uyarıyla birlikte makul süre takdir edilmemiş olması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK'nın 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 12/06/2019 günü oy birliği ile karar verildi.