muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/14019, Karar No: 2013/5097, Tarih: 19.03.2013

Somut olayda, davacı 20.09.2000 tarihinde boşanmıştır. Davacıya babası nedeniyle yetim aylığı bağlanmıştır. 08.10.2010 tarihli Kontrol memuru raporuna göre, muvazaalı boşanma yönündeki tespit üzerine yetim aylığı kesilerek, Kurumca, kanunun yürürlüğe girdiği 01.10.2008 tarihinden sonraki ödemeler borç kaydedilmiştir. Dosyada bulunan aile nüfus kayıt örneğinden davacının boşandığı eşi ile 23.09.2010 tarihinde tekrar evlendiği anlaşılmaktadır. Mahkemece hiç tanık dinlenmeden, davacının boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşayıp yaşamadığı konusunda yeterli inceleme ve araştırma yapılmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile sonuca gidilmesi ve davacı kendini vekil ile temsil ettirmediği halde davacı lehine vekalet ücretine karar verilmesi isabetsiz olmuştur.

Sonuç olarak; 5510 sayılı Sosyal Sigortalar Ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 56. maddesinin ikinci fıkrasına dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve özellikle taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir. Bu nedenle Anayasa'nın 20. maddesi ile 5510 sayılı Kanun, 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu, 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri Ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanun, 4857 sayılı İş Kanunu, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu ve diğer ilgili mevzuat hükümleri göz önünde bulundurulmak suretiyle yöntemince araştırma yapılmalı, tarafların göstereceği tüm kanıtlar toplanmalı, bildirilen ve dinlenilmesi istenilen tanıkların ifadeleri alınmalı, davacı ile boşandığı eşinin yerleşim yerlerinin saptanmasına ilişkin olarak; muhtarlıktan ikametgah senetleri elde edilmeli, ilgili Nüfus Müdürlüklerinden sağlanan nüfus kayıt örnekleri ile yerleşim yeri ve diğer adres belgelerinden yararlanılmalı, adres değişiklik ve nakillerine ilişkin bilgilere ulaşılmalı, özellikle ilgili Nüfus Müdürlüğünden adres hareketleri, tarihleriyle birlikte istenilmeli, ilgililerin su, ..., telefon aboneliklerinin hangi adreste kimin adına tesis edildiği saptanmalı, seçmen bilgi kayıtları getirtilmeli, varsa çalışmaları nedeniyle resmi/özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, boşanan eşler 4857 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yer almakta iseler adlarına ödeme yapılabilecek özel olarak açılan banka hesabı bulunup bulunmadığı belirlenmeli, boşanan eşlerin kayıtlı oldukları bölge/bölgeler yönünden kapsamlı Emniyet Müdürlüğü/Jandarma Komutanlığı araştırması yapılmalı, anılan mahalle/köy muhtar ve azalarının tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre karar verilmelidir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, Mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu davanın kabulüne karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, Mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu davanın kabulüne karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 19/03/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3643, Karar No: 2021/2069, Tarih: 24.02.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/3643 E.  ,  2021/2069 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı ... ve ... vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı ... ve ... vekilince temyiz edilmiştir.

... niteliğindeki ... ilçesi, ... köyü, 653 parsel sayılı taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine ve kamulaştırılan taşınmaz baraj gölü içinde kaldığından, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 16/C maddesi uyarınca tapudan terkinine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kanunun 10.maddesi gereğince açılan tespit ve tescil davalarında değerlendirmenin; aynı Kanunun 15/son maddesi uyarınca dava tarihi itibariyle yapılması gerekir.

Belirtilen nedenle; temyize gelen davalı payı da gözetilerek dava konusu taşınmaza dava tarihi olan 2014 yılı verileri esas alınmak suretiyle değer biçilmesi gerekirken, bu husus gözetilmeden 2013 yılı resmi verilerine endeks uygulamak suretiyle değer biçen bilirkişi raporu doğrultusunda hüküm kurulması,

Doğru olmadığı gibi;

2-Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunun 10/8. Fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak hüküm kurulması gerektiğinden,

Davalı ... ve ... vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 24/02/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6561, Karar No: 2018/4062, Tarih: 11.04.2018

**17. Hukuk Dairesi         2016/6561 E.  ,  2018/4062 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalılar ..., ... Sigorta A.Ş, ..., ... aralarındaki dava hakkında ... ... 9. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 26.9.2013 gün ve 2008/50 2013/384 sayılı hükmün Dairenin 13.5.2015 gün ve 2013/20036 2015/7367 sayılı kararı ile bozulmasına karar verilmiş olup, süresi içinde davacı tarafından kararın düzeltilmesi istenilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dosya içeriğine, Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere tam kusura göre açılmış davada davacı kusurunun da belirlenmiş olmasına göre tam kusura göre açılmış davada, davacı kusurunun da belirlenmiş olmasına göre 6100 Sayılı HMK.nin geçici 3.maddesinin 2.fıkrası delaletiyle 1086 Sayılı HUMK.nin 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, aynı Yasanın 442. maddesi uyarınca 315,00 TL para cezasının davacıdan alınarak Hazineye gelir kaydettirilmesine ve aşağıda dökümü yazılı 14,00 TL kalan red harcının karar düzeltme isteyen davacıdan alınmasına 11.4.2018 tarihinde Üye ...'ın karşı oyu ve oyçokluğuyla karar verildi.

- KARŞI OY -

Uyuşmazlığın konusu ambulans aracının davacıya çarpması ve davacının malul kalacak şekilde yaralanması sonucu ambulans sürücüsü, işleteni ve zorunlu mali sorumluluk sigortacısına karşı açtığı maddi ve manevi tazminat davasına ilişkindir.

Yapılan yargılama sonucu mahkemece, davanın kısmen kabulü yönünde vermiş olduğu karar davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine daire çoğunluğun kararı ile maddi tazminat yönünden “Davacı vekili, dava dilekçesinde, özellikle davalı sürücünün tam kusurlu olduğunu ileri sürerek davayı kazaya karışan aracın sürücüsü, işleteni ve trafik sigortacısına karşı açmıştır. Her ne kadar mahkemece tarafların kusur durumuna ilişkin olarak bilirkişi heyetinden alınan rapora göre, kazanın oluşumunda dava dışı işverenin (davaya konu inşaat şantiyesi yetkilisinin) %50 oranında kusurlu olduğu belirtilmiş ise de; davacı tarafın işverene karşı davası bulunmamaktadır. Bu nedenle davalıların, dava dışı işverenin kusurundan sorumlu tutulması mümkün değildir. O halde mahkemece, kazada davalı araç sürücüsünün %30 oranında kusurlu olduğu göz önünde bulundurularak önceki aktüerya raporunu düzenleyen bilirkişiden ek rapor alınmak suretiyle davalıların sorumlu olduğu tazminat miktarının yeniden hesaplanması ile ortaya çıkacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, davalıların, dava dışı işverenin kusurundan da sorumlu tutularak yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.” Gerekçesi ile çoğunluğun kararı ile bozulmuş ve tarafımca da bozma kararına bu yönüyle gerekçeli muhalefet şerhi verilmiştir. Bu kez dairenin bozma kararına karşı davacı taraf karar düzeltme talebinde bulunmuş çoğunluk “HMK.’nin 440. Maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisinde uygun olmayan karar düzeltme isteğinin reddine” karar verilmiştir.

Somut olayda, davacı şantiye alanına gelen davalıların sürücü, işleteni ve trafik sigortacısı olduğu ambulansın çarpması sonucu yaralanmıştır. Kazada davacının %20, davalı sürücünün %30 ve dava dışı inşaat şantiye yetkilisinin %50 kusurlu olduğu tespit edilmiştir. Davacı dava dilekçesinde maddi ve manevi zararını davalılardan müştereken ve müteselsilen talep etmiştir. Sayın çoğunluk “davacı tarafın işverene karşı davası bulunmamaktadır. Bu nedenle

davalıların, dava dışı işverenin kusurundan sorumlu tutulması mümkün değildir. O halde mahkemece, kazada davalı araç sürücüsünün %30 oranında kusurlu olduğu göz önünde bulundurularak .. tazminat miktarının belirlenmesi” gerektiğini gerekçe göstererek kararı bozmuş ise de Karayolları Trafik Kanunun 88. Maddesinde “Bir motorlu aracın katıldığı bir kazada, bir üçüncü kişinin uğradığı zarardan dolayı, birden fazla kişi tazminatla yükümlü bulunuyorsa, bunlar müteselsil olarak sorumlu tutulur.” İfadesi gereği dava dışı işveren davacının malul kalmasına neden olan kazada %50 kusuru nedeniyle davacının bedensel zararından kaynaklanan tazminattan sorumlu bulunduğuna göre dava dışı işveren davalı sürücü işveren ve ambulansın zorunlu sigortacısı ile birlikte KTK 88. Madde gereği müteselsilen sorumludur. Keza Türk Borçlar Kanunu 62. Maddesine göre “Birden çok kişi birlikte bir zarara sebebiyet verdikleri veya aynı zarardan çeşitli sebeplerden dolayı sorumlu oldukları takdirde, haklarında müteselsil sorumluluğa ilişkin hükümler uygulanır.”

TBK 163.maddesi gereği “Alacaklı, borcun tamamının veya bir kısmının ifasını, dilerse borçluların hepsinden, dilerse yalnız birinden isteyebilir. Borçluların sorumluluğu, borcun tamamı ödeninceye kadar devam eder.” İfadesi gereği davacı, haksız fiili nedeniyle sürücü, tehlike sorumluluğu gereği işleten ve sözleşme (poliçe) ilişkisi nedeniyle ZMSS ve gerekli önlemleri almayarak kazanın oluşumunda kusurlu olan inşaat işvereninden zararın tamamını birinden yada bir kaçından yahut hepsinden talep edebilir. Müteselsil sorumluların sorumluluğu borcun tamamı ödeninceye kadar devam eder. Müteselsil sorumlulardan biri kendi kusuruna isabet eden zarardan fazlasını ödemesi durumunda tazminatın tamamı ödenmesi durumunda diğer müteselsil sorumlulara kusuru oranında rücu edebilir. Davacı TBK 163. Maddesinin kendisine verdiği seçimlik hakkını kullanarak sürücü, işleten ve ZMSS den zararın tamamını talep etmiştir. Davacı açıkça müteselsil sorumluluk esasına göre davalılardan talepte bulunduğuna göre davacının %20 kusuru dışında %80 kusur oranında davalılar sorumludur. Bu nedenle çoğunluğun “davacı tarafın işverene karşı davası bulunmamaktadır. Bu nedenle davalıların, dava dışı işverenin kusurundan sorumlu tutulması mümkün değildir.” gerekçesi müteselsil sorumluluğu ifade eden TBK 163 maddesine açıkça aykırıdır. Ayrıca çoğunluğun bu

kararı dairemizin diğer kararlarına da aykırıdır. Nitekim dairemizin 13.06.2016 Tarih, 2016/4304 Esas , 2016/7167 Karar sayılı ilamında;

kararı dairemizin diğer kararlarına da aykırıdır. Nitekim dairemizin 13.06.2016 Tarih, 2016/4304 Esas , 2016/7167 Karar sayılı ilamında;

“Davacı vekili dava dilekçesinde, davalıların sürücüsü, maliki ve zorunlu trafik sigortacısı olduğu aracın müvekkiline ait yapı, güvenlik elemanları ve eklentilerine 4.705 TL değerinde hasar verdiğini belirterek, açıkça müteselsilen sözcüğünü kullanmadan, zararın tümünü bu davalılardan talep etmiştir.

Bu durumda, davacı (alacaklı) yasanın verdiği müteselsilen talep hakkından açıkça vazgeçmedikçe, kusur oranına dayandığı ileri sürülemez. O halde mahkemece, davalıların zararın tümünden sorumlu olduğu gözetilerek, bilirkişi raporunda belirlenen gerçek zararın tamamının bu davalılardan tahsiline karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde kusur oranına göre hüküm kurulması doğru görülmemiştir.”

Yine dairemizin 06/06/2016 Tarih 2016/3504 Esas, 2016/6926 karar sayılı ilamında;

"Dosya kapsamına göre; davacı şirkete kasko poliçesi ile sigortalı, saman balyası yüklü araç seyir halindeyken, davalıya ait gerilim hattı tellerinin altında geçtiği sırada, tellerin saman balyalarına sürtmesi sonucu, çıkan yangında yanarak kullanılmaz hale gelmiştir. Mahkemece hükme esas alınan 03.07.2015 tarihli Adli Tıp Kurumu raporunda yolun yapımından ve bakımından sorumlu dava dışı kuruluşun tehlike yaratan dikkatsiz ve özensiz davranışları nedeniyle %40 oranında, davalı şirketin yolun yükseltilmesi konusunda bilgilendirilmesine rağmen Elektrik Kuvvetli Akım Tesisleri Yönetmenliğinin 67. Maddesine aykırı olarak hava hatlarını denetlemediğinden ve hatların bakımında dikkatsiz ve özensiz davrandığından bahisle %20 oranında, dava dışı sürücü ve işletenin ise kamyonun gabar 4 metreyi geçen yükle seyretmesi nedeniyle %40 oranında kusurlu olduğu belirtilmiş ve mahkemece davalı şirketin %20 kusur oranına isabet eden tazminata hükmedilmiştir.

Yukarıda açıklanan ilkeler uyarınca, davalı ... Elektrik Dağıtım A.Ş ile dava dışı yolun yapımından ve bakımından sorumlu kuruluş KTK 85 ve 88. Maddesi ile TBK 61 maddesi gereği, oluşan zararın tamamından müteselsilen sorumlulardır. Davacı dava dilekçesinde her ne kadar açıkça müteselsilen sözcüğünü kullanmamış olsa da kusurun tamamının

Yukarıda açıklanan ilkeler uyarınca, davalı ... Elektrik Dağıtım A.Ş ile dava dışı yolun yapımından ve bakımından sorumlu kuruluş KTK 85 ve 88. Maddesi ile TBK 61 maddesi gereği, oluşan zararın tamamından müteselsilen sorumlulardır. Davacı dava dilekçesinde her ne kadar açıkça müteselsilen sözcüğünü kullanmamış olsa da kusurun tamamının

davalı şirkette olduğunu açıkça vurgulamış ve (fazlaya ilişkin haklarını saklı tutmak suretiyle) zararın tamamını davalı şirketten istemiştir. Bu durumda dava dilekçesindeki sözlerden, ileri sürülen olaylardan ve bunların yorumundan davacının dolaylı biçimde müteselsilen bir ödetme isteği bulunduğu anlaşıldığından, teselsül hükümlerine dayanarak tazminatın tamamını davalıdan tazminini istediği kabul edilmelidir. Bu durumda mahkemece 75.720,00 TL tazminatın davalı ve dava dışı yolun yapımından ve bakımından sorumlu kuruluşun %60 kusur oranına isabet eden 45.432,00 TL den müteselsil sorumluluk hükümlerine göre davalı ... Elektrik Dağıtım A.Ş'nin sorumlu tutulması gerekirken yazılı olduğu gibi %20 kusur oranına isabet eden 15.144,00 TL tazminattan sorumluluğuna karar verilmesi doğru görülmemiştir .”

Davacının dava dilekçesinde davalıların tam kusurlu olduğunu belirtmesi davacının kusur oranına göre talepte bulunduğu anlamına gelmez. Nitekim davacı talep sonucunda müteselsil sorumluluk esasına göre tazminat talebini yinelemiştir. Kaldı ki davalıların tam kusurlu olduğuna ilişkin beyanı tazminatın tamamını talep ettiğini göstermektedir. Nitekim Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 01.09.1986 Tarih 1986/4-822 Esas, 1986/140 Karar sayılı ilamında;

“Davacı davayı açarken davalı olarak gösterdikleri yönünden teselsül hükümlerine dayanmıştır. Her ne kadar kusurun %100 yüzünün davalılarda olduğunu ileri sürmüş ise de, amacı kendisinin hiçbir kusurunun olmadığını açıklamaktır. Bir kısım kusurun kimliği belirlenemeyen üçüncü bir kişide olduğu sonradan anlaşılmıştır. Bu durum davacının amacı ve teselsül hükümlerine dayanması birlikte değerlendirildiğinde zararın tamamından davalıların sorumlu tutulması gerekir.” İfadesi ile bunu doğrulamaktadır.

Sonuç olarak maddi tazminat yönünden mahkemece davacının %20 kusuru düştükten sonra dava dışı işletenin %50 ve davalıların %30 kusurunun toplamı %80 oranında davalıları müteselsil sorumlu tutması Karayolları Trafik Kanunu 85 ve 88. Maddeleri ile Türk Borçlar Kanununun müteselsil sorumluluğun esaslarını düzenleyen 163. Maddesine uygun olup davacının bu yöndeki karar düzeltme talebinin kabul edilerek mahkemenin maddi tazminat yönünden vermiş olduğu karar yönünden davalının temyiz talebinin reddine karar vermek gerekirken karar düzeltme talebinin reddine ilişkin çoğunluğun görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2007/4589, Karar No: 2007/7057, Tarih: 19.06.2007

**1. Hukuk Dairesi         2007/4589 E.  ,  2007/7057 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BAFRA 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 28/11/2006

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, ortak miras bırakanın .. parsel sayılı taşınmaz ile . sayılı parseldeki 1/2 payını ölünceye kadar bakma aktiyle davalı oğluna temlik ettiğini; ancak yapılan işlemin mirasçılardan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürüp; tapu iptali ve tescil isteğinde bulunmuştur.

Davalı, iddiaların doğru olmadığını miras bırakana karşı ölünceye kadar bakma akdinin edimlerini yerine getirdiğini; murisin sağlığında akde aykırılık nedeniyle açtığı ve feragat nedeniyle retle sonuçlanan dava dilekçesinden de akitteki amaç ve iradesinin ölünceye kadar kendisine bakılmasını temin etmek olduğunun açıkça anlaşıldığını belirtip, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, muvazaa olgusu sabit görülerek davanın kabulüne karar verilmiştir. Karar, davalı vekili tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 19.6.2007 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden Avukat M...A..geldi davetiye tebliğe rağmen temyiz edilen vekili avukat gelmedi yokluğunda duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen asilin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi S...T..in tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü :

Dava, muris muvzaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; tarafların miras bırakanı H...in malik olduğu .. parsel sayılı taşınmazı ile ..sayılı parseldeki 1/2 payını, ölünceye kadar bakma akti ile 14.9.1995 tarihinde davalıya temlik ettiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece, yapılan bu temliklerin muvazaalı olduğu kabul edilerek hüküm kurulmuştur.

Oysa; tarafların miras bırakanın çocukları oldukları temlikin ise bakım aktiyle yapıldığı miras bırakanın ömrünün son dönemlerinde yatalak hasta haline geldiği ve davalının yanında kaldığı, tüm gereksinimlerinin davalı tarafından karşılandığı vefatının da onun yanındayken gerçekleştiği tüm dosya kapsamıyla sabittir.

Hemen belirtilmelidir ki, bakım koşuluyla yapılan akitlerin ivazlı akitlerden olduğu açıktır.

Öyle ise, çekişmeli taşınmazların davalıya temlik sebebi bakım alacaklısına bakılma koşuludur.Yukarıda değinildiği üzere; bakım koşulu davalının da miras bırakanına karşı bakım borçlarını yerine getirdiği gözetildiğinde; yapılan temliklerin muvazaalı olduğunu kabule olanak yoktur.

Hemen belirtilmelidir ki, bakım koşuluyla yapılan akitlerin ivazlı akitlerden olduğu açıktır.

Öyle ise, çekişmeli taşınmazların davalıya temlik sebebi bakım alacaklısına bakılma koşuludur.Yukarıda değinildiği üzere; bakım koşulu davalının da miras bırakanına karşı bakım borçlarını yerine getirdiği gözetildiğinde; yapılan temliklerin muvazaalı olduğunu kabule olanak yoktur.

Hal böyle olunca, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme suretiyle aksi yönde hüküm kurulması doğru değildir.Davalının temyiz itirazları yerindedir.Kabulüyle hükmün açıklanan nedenden ötürü HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA,alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 19.6.2007 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/15033, Karar No: 2013/6464, Tarih: 02.04.2013

**21. Hukuk Dairesi         2011/15033 E.  ,  2013/6464 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, yetim aylığının iptaline ilişkin Kurum işleminin iptaline, kesilen aylığının kesildiği tarihten itibaren tekrar bağlanması gerektiğinin karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava; davacının aldığı ölüm aylığını, 5510 sayılı Kanunun 56/2 fıkrası uyarınca iptal eden kurum işleminin iptali ile ödenmeyen aylıkların tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının 25.6.1996 tarihinde boşandığı, boşanma dosyasının getirtilmediği, kontrol memuru tarafından tutulan raporda; "davacının boşanmış olduğu eşi ile aynı adreste birlikte yaşadığı, bu nedenle hak sahipliğinin 5510 sayılı Kanun’un 5754 sayılı Kanun’la yürürlüğe giren 56. maddesi fıkrası kapsamında iptal edilmesi, 1.11.2008 tarihinden itibaren ödenen tutarlar içinde aynı Kanun’un 96. maddesine istinaden işlem yapılması kanaatine varıldığının" belirtildiği, bu idari soruşturma esnasında tanık olarak dinlenen ...'ın beyanında; “10 yıldır muhtarlık yaptığını, davacının eşi, oğlu, gelini ve torunları ile yaşadığını, davacının maddi imkansızlıklar nedeniyle böyle bir yola başvurduğunu” beyan ettiği görülmüştür.

Davanın, yasal dayanağı 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrasıdır. Fıkrada “Eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir. Bu kişilere ödenmiş olan tutarlar, 96'ncı madde hükümlerine göre geri alınır.” düzenlemesine yer verilmiştir. Anılan madde 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe girmiştir. 5510 sayılı Yasanın 56 maddesinin Anayasa'ya aykırı olduğu gerekçesiyle iptali istemiyle Anayasa Mahkemesi'ne yapılan 2009/86 Esas numaralı başvurunun, 28.04.2011 tarihinde verilen karar ile reddedilmiştir.