muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/24889, Karar No: 2013/25791, Tarih: 20.11.2013

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlara dayanılarak, muvazaada üç işlem olduğu, birincisinin muvazaa anlaşması olduğu, ikincisinin gerçekçe yapmak istedikleri işlem olduğu, üçüncüsünün ise görünürdeki işlem olduğu, gizli işlemin ne olduğunun davacı tarafından ispat edilemediği, davalıların görünürdeki işleme uyduklarının anlaşıldığı, davalıların kamu kurumu olup muvazaalı işlem yapmalarının da mümkün olmadığı, işe alınmada, işten çıkarmada, emir ve talimat vermede davalı ...’nin söz sahibi olmasının muvazaanın kanıtı olamayacağı, davalı ...’nin personel ihtiyacını hizmet alım yoluyla sağlamasına kanuni bir engel olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davalılar arasındaki ilişkinin geçerli bir alt işverenlik ilişkisi olup olmadığı ve buna bağlı olarak davacının başından itibaren davalı ... işçisi sayılması gerekip gerekmediği noktasında toplanmaktadır.

4857 sayılı Kanun’un 2. maddesinde, “…Asıl işverenin işçilerinin alt işveren tarafından işe alınarak çalıştırılmaya devam ettirilmesi suretiyle hakları kısıtlanamaz veya daha önce o işyerinde çalıştırılan kimse ile alt işveren ilişkisi kurulamaz. Aksi halde ve genel olarak asıl işverenalt işveren ilişkisinin muvazaalı işleme dayandığı kabul edilerek alt işverenin işçileri başlangıçtan itibaren asıl işverenin işçisi sayılarak işlem görürler. İşletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işler dışında asıl ... bölünerek alt işverenlere verilemez…” denilerek alt işverenlik ilişkisinde muvazaaya bağlanan hukuki sonuç açıklanmıştır.

Aynı Kanun’un 3. maddesinin 2. fıkrasında ise, “Bu Kanunun 2’nci maddesinin altıncı fıkrasına göre ... alan alt işveren; kendi işyerinin tescili için asıl işverenden aldığı yazılı alt işverenlik sözleşmesi ve gerekli belgelerle birlikte, birinci fıkra hükmüne göre bildirim yapmakla yükümlüdür. Bölge müdürlüğünce tescili yapılan bu işyerine ait belgeler gerektiğinde ... müfettişlerince incelenir. İnceleme sonucunda muvazaalı işlemin tespiti halinde, bu tespite ilişkin gerekçeli müfettiş raporu işverenlere tebliğ edilir. Bu rapora karşı tebliğ tarihinden itibaren altı işgünü içinde işverenlerce yetkili ... mahkemesine itiraz edilebilir. İtiraz üzerine verilen kararlar kesindir. Rapora altı ... günü içinde itiraz edilmemiş veya mahkeme muvazaalı işlemin tespitini onamış ise tescil işlemi iptal edilir ve alt işverenin işçileri başlangıçtan itibaren asıl işverenin işçileri sayılır.” düzenlemesi yer almıştır.

5216 sayılı Büyükşehir Belediyesi Kanunu'nun 26. maddesinde ise, “Büyükşehir belediyesi kendisine verilen görev ve hizmet alanlarında, ilgili mevzuatta belirtilen usullere göre sermaye şirketleri kurabilir. Genel sekreter ile belediye ve bağlı kuruluşlarında yöneticilik sıfatını haiz personel bu şirketlerin yönetim ve denetim kurullarında görev alabilirler. Büyükşehir belediyesi, mülkiyeti veya tasarrufundaki hafriyat sahalarını, toplu ulaşım hizmetlerini, sosyal tesisler, büfe, otopark ve ... bahçelerini işletebilir; ya da bu yerlerin belediye veya bağlı kuruluşlarının % 50'sinden fazlasına ortak olduğu şirketler ile bu şirketlerin % 50'sinden fazlasına ortak olduğu şirketler ile bu şirketlerin % 50'sinden fazlasına ortak olduğu şirketlere, 08.09.1983 tarihli ve 2886 sayılı Devlet İhale Kanunu hükümlerine tabi olmaksızın belediye meclisince belirlenecek süre ve bedelle işletilmesini devredebilir.” hükmüne yer verilmiştir.

Yine 5216 sayılı Kanun'un 28. maddesinde, “Belediye Kanunu ve diğer ilgili Kanunların bu kanuna aykırı olmayan hükümleri ilgisine göre büyükşehir, büyükşehir ilçe ve ilk kademe belediyeleri hakkında da uygulanır.” hükmü getirilerek söz konusu kanunda kural bulunmayan hallerde uygulanacak kanunlara ilişkin atıf kuralına yer verilmiştir.

Diğer taraftan 5393 sayılı Belediye Kanunu’nun 67. maddesinde, Belediyede belediye meclisinin, belediyeye bağlı kuruluşlarda yetkili organın kararı ile toplu ulaşım ve taşıma hizmetlerinin süresi ilk mahallî idareler genel seçimlerini izleyen altıncı ayın sonunu geçmemek üzere ihale yoluyla üçüncü şahıslara gördürülebileceği hüküm altına alınmıştır.

...., ... Büyükşehir Belediyesine bağlı genel müdürlük şeklinde örgütlenen bir kamu tüzelkişisi olup 3645 sayılı ... Elektrik, Tramvay ve Tünel İdareleri Teşkilat ve Tesisatının ... Belediyesine Devrine Dair Kanun ile kurulmuştur. Yine aynı Kanun ile söz konusu idarelerin görevleri ....’ye devredilmiştir. ... ise Büyükşehir Belediyesi Kanunu’nun 26. maddesine göre kurulmuş olan ... Büyükşehir Belediyesi iştiraki olup sermayesinin %99 ... Büyükşehir Belediyesine kalan %1’i ise ... Büyükşehir Belediyesinin diğer iştiraklerine aittir.

Davalıların yapıları ortaya konulduktan sonra davalılar arasındaki şoför ve bakım personeli hizmet alımı sözleşmeleriyle hukuken geçerli bir alt işverenlik ilişkisi kurulup kurulmadığının, kurulmuş ise söz konusu ilişkinin muvazaalı olup olmadığının tespit edilmesi gereklidir.

Dosya kapsamına göre, davalı ...’nin merkezi yönetimin sınırlı kadro uygulaması sebebiyle şoför ve yardımcı personel ihtiyacını önce ... Büyükşehir Belediyesi iştiraki olan ... Ulaşım A.Ş.’den sonra yine Büyükşehir Belediyesi iştiraki olan ...’tan hizmet alım yoluyla sağladığı konusunda taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır.

Dosya kapsamına göre, davalı ...’nin merkezi yönetimin sınırlı kadro uygulaması sebebiyle şoför ve yardımcı personel ihtiyacını önce ... Büyükşehir Belediyesi iştiraki olan ... Ulaşım A.Ş.’den sonra yine Büyükşehir Belediyesi iştiraki olan ...’tan hizmet alım yoluyla sağladığı konusunda taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır.

... Büyükşehir Belediyesi sınırları içinde toplu taşıma işini yapmakta olup şoför ve bakım işçisi ihtiyacını ... ile aralarındaki hizmet alım sözleşmeleri uyarınca bu şirket üzerinden temin etmektedir. Öte yandan işçilerin işe alınmalarında, işin yapılmasında ve işin yönetiminde .... söz sahibi olup işveren yetkileri .... tarafından kullanılmaktadır. Ayrıca ... işçileri ile ... işçilerinin aynı organizasyon kapsamında aynı işi, ... tarafından sağlanan malzeme ve araçlarla yaptıkları anlaşılmaktadır.

Alt işveren; bir işyerinde yürütülen mal ve hizmet üretimine ilişkin asıl işin bir bölümünde veya yardımcı işlerde, işletmenin ve işin gereği ile teknolojik sebeplerle uzmanlık gerektiren alanlarda ... alan ve bu ... için görevlendirdiği işçilerini, sadece bu işyerinde aldığı işte çalıştıran diğer işveren olarak tanımlanabilir. Alt işverenin ... aldığı işveren ise asıl işveren olarak adlandırılabilir. Bu tanımlamalara göre asıl işveren-alt işveren ilişkisinin varlığından söz edebilmek için iki ayrı işverenin olması, mal veya hizmet üretimine dair bir işin varlığı, işçilerin sadece asıl işverenden alınan ... kapsamında çalıştırılması ve tarafların muvazaalı bir ilişki içine girmemeleri gerekmektedir.

Somut olayda davalılar arasında işçi temine yönelik bir ilişki söz konusu olup geçerli bir alt işverenlik ilişkisi mevcut değildir. Diğer taraftan 5393 sayılı Kanun’un 67. maddesi anlamında toplu taşıma işinin alt işverene verilmesi de söz konusu değildir. Çünkü alt işverenin de işveren sıfatını taşıması ve kendi organizasyonunun bulunması gereklidir. Oysa işin yapılması için gerekli bütün donanım ve organizasyon diğer davalı ...’ye aittir. Yine 4857 sayılı Kanun’a 5538 sayılı Kanun'la eklenen fıkralar muvazaayı dışlayıp geçersiz bir alt işverenlik ilişkisini geçerli kabul etmeyi sağlayacak içeriğe de sahip değildir. Bu düzenlemelerde hukuka uygun bir alt işverenlik ilişkisinin kamu kurumları açısından bazı sonuçları özel olarak düzenlenmiştir.

Ayrıca davalılar arasında hukuka uygun bir alt işverenlik ilişkisi olmadığına dair iki adet ... müfettişi raporu mevcut olup bu raporlara karşı yapılan itirazlar mahkemeler tarafından kesin olarak reddedilmiştir (... 1. ... Mahkemesi, 2010/1115 esas, 2012/695 karar ve ... 9. ... Mahkemesi, 2010/1086 esas, 2011/425 karar sayılı kararlar). Bu şekilde ... müfettişi raporundaki belirlememeler ile söz konusu dava dosyaları kuvvetli delil niteliği taşımaktadır.

Ayrıca davalılar arasında hukuka uygun bir alt işverenlik ilişkisi olmadığına dair iki adet ... müfettişi raporu mevcut olup bu raporlara karşı yapılan itirazlar mahkemeler tarafından kesin olarak reddedilmiştir (... 1. ... Mahkemesi, 2010/1115 esas, 2012/695 karar ve ... 9. ... Mahkemesi, 2010/1086 esas, 2011/425 karar sayılı kararlar). Bu şekilde ... müfettişi raporundaki belirlememeler ile söz konusu dava dosyaları kuvvetli delil niteliği taşımaktadır.

Sonuç olarak, davalılar arasında geçerli bir alt işverenlik ilişkisi bulunmamasına ve ... işçisi olarak gözüken davacının, başından itibaren .... işçisi olmasına rağmen muvazaanın olmadığına dair yazılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmesi isabetsizdir. Mahkemece davacının davalı ...’nin taraf olduğu toplu ... sözleşmelerinden yararlanması için gerekli diğer şartların mevcut olup olmadığı ile talep ettiği alacaklara hak kazanıp kazanmadığı ayrıca değerlendirildikten sonra sonucuna göre davacının talepleri hakkında karar verilmelidir. Eksik inceleme ve hatalı değerlendirmeye dayalı hükmün bozulması gerekmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 20.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6899, Karar No: 2016/5379, Tarih: 03.03.2016

**7. Hukuk Dairesi         2016/6899 E.  ,  2016/5379 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : İşe iade

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı vekili, iş akdinin geçerli bir neden bulunmaksızın feshedildiğini ve davalılar arasındaki asıl-alt işveren ilişkisinin muvazaalı olduğunu öne sürerek feshin geçersizliğinin tespiti ile davacının davalı belediyedeki işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... vekili, davacının diğer davalı şirketin işçisi olduğunu ve bu şirket ile aralarındaki ilişkinin muvazaalı olmadığını, kendilerine husumet yöneltilemeyeceğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiş, davalı şirket ise davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, fesih bildirim ihbarnamesinde davalılardan asıl işveren .... Belediyesinin ihale yoluyla hizmet satın aldığı alt işveren ... şirketinin aralarındaki sözleşmenin 29.maddesine göre çalışan sayısının %20 artırılıp yükseltilebileceği, sözleşme gereği asıl işverenin talebi doğrultusunda iş akdinin sonlandırıldığının tebliğ edildiği davacının tanıklarının beyanlarından over kanseri olan davacının ofis çalışma yerinin zirai ilaçlarının kullanıldığı seralar olduğu, davacının da sağlık durumu nedeniyle dilekçe vermesi sonrasında iş akdinin haklı bir neden olmaksızın feshedildiği, doktor bilirkişinin davacının over kanseri nedeniyle kimyasal toz ve bakteri içeren alanlarda çalışmasının sağlığı için sakıncalı olabileceğini raporlaması karşısında davalı tarafın feshin geçerliliğine dair ispat yükünü yerine getirmediği gerekçesiyle davacının işe iadesine karar verilmiştir.

İdare tarafından işçi eksiltmesine gildilmesi nedeniyle yapılan feshin haklı yada geçerli bir fesih nedeni olmadığı anlaşıldığından davacının işe iadesine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Ayrıca, davalı şirket taraf teşkilinin sağlanmadığını son alt işverenin iş ortaklığı olduğunu savunmakta ise de, 12.03.2014-12.06.2014 tarihleri arasında geçerli hizmet alım sözleşmesi tasarısında ihalenin sonuçlanıp yüklenici tarafından imzalanması ile sözleşmenin yürürlüğe gireceği belirtilmiş olup davalı şirketin tek başına yüklenici firma olarak sözleşmeyi imzaladığı, dosya içerisinde bulunan 28.02.2014 tarihli ihale komisyon kararına göre en uygun teklifin davalı şirketten geldiğinin kabul edildiği ve sigorta hizmet cetveline göre son alt işverenin sadece davalı şirket olduğu anlaşıldığından davalı şirketin bu yöndeki temyiz itirazları yerinde bulunmamıştır.

Ne var ki, mahkemece işe iade ve işe iadenin mali sonuçlarından kimin sorumlu tutulduğu belirtilmeden hüküm kurulmuştur.

Ne var ki, mahkemece işe iade ve işe iadenin mali sonuçlarından kimin sorumlu tutulduğu belirtilmeden hüküm kurulmuştur.

Asıl işveren-alt işveren ilişkisinin muvazaalı biçimde kurulması halinde işçi gerçek işveren işyerine iade edilmeli, ancak işçinin iş akdinin geçersiz nedenle feshi sonucuna bağlı yasal yaptırım sonucu doğan alacaklarından (boşta geçen en çok 4 aya kadar ücret ve diğer hakları ile birlikte işçinin süresi içinde işe başlatılmaması halinde ödenmesi gereken tazminat) muvazaalı işlemin tarafı olan gerçek veya tüzel kişi gerçek işverenle birlikte müştereken ve müteselsilen sorumlu tutulmalıdır.

Somut olayda, davacının davalı belediyenin ....'nde büro personeli olarak 10.04.2012-23.05.2014 tarihleri arasında kayden alt işveren şirketler üzerinde çalışma bildirilmek suretiyle çalıştırıldığı, 12.03.2014-12.06.2014 tarihleri arasında geçerli hizmet alım sözleşmesine konu işin 54 vasıfsız işçinin park ve yeşil alanlarda, 5 işçinin büro ve atölye hizmetlerinde, 1 işçinin lisans veya yüksek lisans mezunu olarak büro hizmetinde çalıştırılması olarak belirtildiği, hizmet alım sözleşmesinin eki mahiyetinde olan Şartnamenin 2. maddesinde idarenin ihtiyaç duyduğu takdirde işçi personeli diğer birimlerde görevlendirebileceğinin düzenlendiği, hizmet alım sözleşmesinin işçi temini niteliğinde olduğu açık olduğu gibi davalı şirketin ekonomik ve hukuksal bağımsızlığa sahip olduğunu da ispatlayamadığı anlaşıldığından davalılar arasındaki ilişkinin muvazaaya dayandığının kabulü ile davacının gerçek işveren olan davalı ... işyerine iadesi gerekmektedir.

Ayrıca muvazaalı bir hukuki muamele ile üçüncü kişinin ızrar edilmesi ona karşı bir haksız eylem niteliğindedir. Üçüncü kişiler muvazaa nedeniyle hakları zarara uğratıldığı takdirde haksız fiil sorumluluğuna dayanarak muvazaalı hukuki işlemi yapan taraftan zararının tazminini isteyebilir. Haksız fiil işleyen kimse uygun illiyet bağı çevresine giren bütün zararlardan sorumludur. Ayrıca muvazaa sebebiyle akdin hükümsüzlüğünün ileri sürülmesinin hakkın kötüye kullanılması sayılan hallerde muvazaa ileri sürülemez.

Somut olayda iyiniyetli olan davacı işçiye karşı taraf olmadığı muvazaanın ileri sürülemeyeceği, akdin hükümsüzlüğünün davacıya karşı ileri sürülmesinin MK.'nun 2.maddesindeki iyiniyet kurallarına aykırı olması ve hiç kimsenin kendi hilesinden yararlanamayacağı ilkesi gereğince muvazaalı işlemi yapan davalı şirketin iş akdinin geçersiz nedenle feshi sonucuna bağlı yasal yaptırım sonucu doğan alacağından davalı ... ile birlikte müştereken ve müteselsilen sorumlu olduğu kabul edilmelidir. (HGK.'nun 03.12.2008 T. 2008/9-704 E, 2008/730 K. sayılı kararı)

Bu hukuki olgu karşısında davalılar arasında muvazaa bulunması nedeniyle davacının asıl işveren olan davalı belediyeye iadesine, maddi sorumluluk açısından ise davalıların müştereken ve müteselsilen sorumluluğuna karar verilmesi gerekmektedir.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

Bu hukuki olgu karşısında davalılar arasında muvazaa bulunması nedeniyle davacının asıl işveren olan davalı belediyeye iadesine, maddi sorumluluk açısından ise davalıların müştereken ve müteselsilen sorumluluğuna karar verilmesi gerekmektedir.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

SONUÇ:

1-Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Feshin GEÇERSİZLİĞİNE ve davacının davalı ... Işyerindeki İŞE İADESİNE,

3-Davacının yasal süre içinde başvurusuna rağmen davalı işverence süresi içinde işe başlatılmaması halinde davalılar tarafından müştereken ve müteselsilen ödenmesi gereken tazminat miktarının kıdemi, fesih nedeni dikkate alınarak takdiren davacının 4 aylık brüt ücreti tutarında BELİRLENMESİNE,

4-Davacı işçinin işe iadesi için işverene süresi içinde müracaatı halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar en çok 4 aya kadar ücret ve diğer haklarının davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilinin GEREKTİĞİNE,

5-Karar tarihinde alınması gerekli 29,20 TL harçtan peşin alınan 25,20 TL harcın mahsubu ile bakiye 4,00 TL harcın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile Hazine'ye gelir kaydına,

6-Davacı tarafından yatırılan 25,20 TL başvurma harcı, 25,20 TL peşin harç ve 150,00 TL bilirkişi masrafı dahil toplam 263,00 TL yargılama giderinin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya ÖDENMESİNE,

7-Karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT'ne göre 1.800,00 TL avukatlık ücretinin davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine,

8- Artan gider ve delil avansının ilgilisine iadesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalılara iadesine, 03/03/2016 gününde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8323, Karar No: 2016/3471, Tarih: 30.03.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/8323 E.  ,  2016/3471 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 19/03/2015 tarih ve 2014/581-2015/125 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; davadışı sigortalı şirkete ait çekici ve kamyon emtialarının müvekkili tarafından sigortalandığını ve Türkiye'den Kamerun'a nakliyesi işinin de davalılar tarafından üstlenildiğini, taşıma konusu emtianın ... gemisi ile 22/12/2011 tarihli konişmento tahtında taşındığını, boşaltma işlemleri esnasında bir adet.. aracın ön camının kırık vaziyette olduğunun tespit edilmesi üzerine mevcut hasarın tutanak altına alındığını, davalı taşıyıcılar tarafından taşıma konusu emtianın tam ve sağlam olarak teslim alındığını, taşıma sürecinde ve sorumluluğu altında meydana gelen hasardan davalıların birlikte sorumlu olduklarını, 9.771,00 TL zararın sigortalı şirkete ödendiğini, müvekkilinin ..'nın hükümleri gereğince davalılara rücu hakkı doğduğunu ileri sürerek yapılan takibe davalıların itirazın iptaline, takibin devamına, esas alacağın % 40 ından az olmamak üzere icra inkar tazminatına hükmedilmesine, yargılama giderleri ve vekalet ücretinin davalılara yükletilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı.... vekili; müvekkili şirketin sadece aracı olduğunu, taşıma işini yapmasının söz konusu olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı......'ne tebligat yapılmış, ancak davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; hasar bedelinin rücuen tahsili amacıyla davacı tarafından ... İcra Müdürlüğü'nün 2012/25430 esas sayılı icra dosyası ile takip yapıldığı, davalı .......i'ne ödeme emrinin 24/12/2012 tarihinde tebliğ edildiği ve bu borçlu tarafından itirazın 04/01/2013 tarihinde yapıldığı, itirazın İİK'nın 62.maddesinde belirtilen yedi günlük sürede yapılmadığı, takibin kesinleştiği gerekçesiyle bu davalı hakkındaki davanın reddine; diğer davalı...yönünden ise, yükün gemiye iyi hal ve durumda yüklendiği ancak

camı kırık olarak tahliye edildiğinin anlaşıldığı, konişmentoya konulan kayıt uyarınca her ne sebepten doğarsa doğsun güverteye yüklenen eşyanın ziyaı veya hasarından taşıyanın sorumlu olmadığının belirtildiği, konişmentodaki şart uyarınca bu davalının davadışı sigortalı şirkete karşı taşıyan olup taşıma işini üstlenmesine rağmen sorumlu olmayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

camı kırık olarak tahliye edildiğinin anlaşıldığı, konişmentoya konulan kayıt uyarınca her ne sebepten doğarsa doğsun güverteye yüklenen eşyanın ziyaı veya hasarından taşıyanın sorumlu olmadığının belirtildiği, konişmentodaki şart uyarınca bu davalının davadışı sigortalı şirkete karşı taşıyan olup taşıma işini üstlenmesine rağmen sorumlu olmayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 01,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 30/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1230, Karar No: 2018/16656, Tarih: 05.11.2018

**3. Ceza Dairesi         2018/1230 E.  ,  2018/16656 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın üzerine atılı kasten yaralama suçunu eşine karşı işlemesi nedeniyle sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 86/2. maddesi uyarınca belirlenen temel cezanın aynı Kanun'un 86/3-a maddesi uyarınca artırılması gerekirken, gerekçe kısmında olayda silah kullanılmadığı halde suçun silahla işlenmesi nedeni ile TCK'nın 86/3-e maddesinin uygulandığı belirtilmesi ve kurulan hükümde sanığın eylemini eşine karşı işlediği belirtilip artırım maddesi olarak 5237 sayılı TCK'nin 86/3-e maddesinin gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edildiğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak;

Sanık hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükümde, 5237 sayılı TCK'nin 86/2, 86/3-e maddeleri uyarınca tayin olunan "210 gün adli para cezası", TCK'nin 62. maddesi uyarınca (1/6) oranında indirildiğinde “175 gün adli para cezası cezası” yerine, hesap hatası yapılarak ” 190 gün adli para cezasına” olarak hatalı hesaplanması ve sanığın "3.500 TL" adli para cezası yerine "3.800 TL" adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilerek sanık hakkında fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeple 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesi gereğince, kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün 5237 sayılı TCK'nin 62. maddesinin uygulandığı kısmındaki "190 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibaresinin karar metninden çıkarılarak yerine "175 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibaresinin eklenmesi ve yine TCK'nin

52/2 maddesi uygulanarak sonuç cezanın bulunduğu fıkrasından "3.800 TL" ibaresi çıkartılarak yerine "3.500 TL" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 05.11.2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.