muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/7080, Karar No: 2019/17221, Tarih: 02.10.2019

**9. Hukuk Dairesi         2016/7080 E.  ,  2019/17221 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının 01.08.2008-26.07.2013 tarihleri arasında davalı işyerinde çalıştığını, davacının son net maaşının 1.200,00 TL olduğunu, davacının çalıştığı süre boyunca 10:00-22:00 saatleri arasında tüm resmi bayram ve genel tatiller de dahil olmak üzere çalıştığını, davacının annesinin beyin kanaması geçirdiğini, davacının annesine refakat etmek için izin istediğini, davacının 16 günlük yıllık ücretli iznini ve 4 ay mazeret iznini annesinin yanında refakatçi olarak kullandığını, davacının annesinin tedavisi gerekmesi ve hiç türkçe bilmemesi nedeniyle davacının annesini yalnız bırakamadığını ve davalı şirketten ücretsiz izin kullanmayı talep ettiğini, ancak davalı şirketin davacının bu talebine karşılık vermediğini ve 26.07.2013 tarihinde iş akdini feshettiğini, davacının iş akdinin "devamsızlık" nedeniyle feshedildiğini ancak usulüne uygun devamsızlık tutanakları tutulmadığını, davacıya mazeretini tevsik etmesi için ihtar gönderilmediğini, feshin kanunen geçersiz ve haksız fesih olduğunu, davalının feshi kanuni süresi içerisinde de yapmamış olduğunu, iddia ederek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, yıllık ücretli izin alacağı ve resmi bayram ve genel tatil ücreti alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının kıdem ve ihbar tazminatı talebinin haksız olduğunu, davacıya annesinin rahatsızlığı nedeniyle talebi üzerine yıllık izin ve 4 aylık mazeret izni verildiğini, bu süre içerisinde davacının tüm maaşlarının ödendiğini, davacıya kanuni hakkının çok üzerinde izin verildiğini, ancak mazeret izninin uzaması ve davalı işyerinde işlerin aksaması nedeniyle davacıya 19.07.2013 tarihli Beyoğlu 35. Noterliği'nin ihtarnamesi ile 2 gün içerisinde işe başlaması aksi halde istifa etmiş sayılacağı yönünde ihtarname keşide edildiğini, 29.07.2013 gün ve 43201 sayılı ikinci ihtarda ise işe başlanmamış olması nedeniyle iş akdinin feshedilmiş olduğunun bildirildiğini, davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanamayacağını, davacının fazla çalışmaları ve bu çalışma karşılığı tahakkuklarının kayıtlarda mevcut bulunduğunu, davacının ulusal bayram ve genel tatil çalışmalarının ödemesinin yapıldığını, davacının yıllık izinlerini tamamen kullandığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Davacının dava dilekçesi ile 200,00 TL fazla mesai talep ettiği ve bu talebini ıslah ile artırmadığı gözetilmeden talep aşılarak fazla mesai alacağının 200,00 TL yerine 12.831,91 TL olarak hüküm altına alınması hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 02/10/2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/13570, Karar No: 2011/6899, Tarih: 07.06.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/13570 E.  ,  2011/6899 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Denizcilik İhtisas Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Denizcilik İhtisas Mahkemesi’nce verilen 09/06/2009 tarih ve 2008/229-2009/209 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline sigortalı emtianın davalı tarafından Belçika’dan Türkiye’ye gemi ile taşınması sırasında davalının kusurundan kaynaklanan nedenlerle kısmen hasarlandığını, hasar bedelinin müvekkili tarafından sigorta ettirene ödendiğini, davalı hakkında başlatılan takibe, haksız ve kötüniyetli olarak davalının itiraz ettiğini ileri sürerek, davalının itirazının iptali ile takibin devamını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, sigorta sözleşmesinin hasardan sonra yapıldığını, TTK'nun 1067. maddesindeki hak düşürücü sürenin geçtiğini, aynı kanunun 1064. ve 1065. maddelerinde öngörülen ihtar ve ihbar keyfiyetine uyulmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir

Mahkemece, iddia, savunma, uyulan bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre, hak düşürücü süre içinde icra takibine girişildiğini, bu yöndeki savunmanın yerinde olmadığı, sigorta teminatının abonman sözleşmesi ile sağlandığı, münferit poliçenin düzenlenmesinin zorunlu olmadığı, gemi kaptanının hasarın varlığına itiraz etmekle birlikte hasardan boşaltma sırasında haberdar olduğu, davalı donatanın konişmentodaki kayıt uyarınca malları sağlam aldığının ve taşıma sırasında hasarın meydana geldiğinin kabulünün gerektiği, karinenin aksinin davalı tarafça ispat edilemediği, TTK'nun 1301. maddesindeki şartların davacı yararına oluştuğu gerekçesiyle davanın kabulüne, Kadıköy 1. İcra Müdürlüğü'nün 2003/9786 esas sayılı dosyasında davalının 19.635,03 TL asıl alacak ile 11.223,71 TL işlemiş faiz olmak üzere 30.858,74 TL'ye olan itirazının iptaline, faize faiz işletilmemek koşuluyla takip talebindeki diğer şartlar dikkate alınarak takibin devamına karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, taşıma sigorta sözleşmesinden kaynaklanan rücuen tazminatın tahsili için başlatılan takibe yapılan itirazın iptali istemine ilişkindir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, taşıma sigorta sözleşmesinden kaynaklanan rücuen tazminatın tahsili için başlatılan takibe yapılan itirazın iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın reddine dair verilen karar dairemizin 30.10.2007 tarihli ilamı ile davacı vekilinin itirazları doğrultusunda, davacı tarafça sunulan poliçelerin incelenerek sonucuna göre karar verilmesi gerekçesiyle bozulmuş, mahkemece bozma kararına uyularak yeni bir bilirkişi raporu alınarak benimsenen rapor çerçevesinde hüküm kurulmuştur. Ancak bozma ilamı sonrasında alınan 26.01.2009 tarihli bilirkişi raporunda icra takibine konu edilen faizin uygun bulunduğu belirtilmiş olup, bu konuda Yargıtay denetimine elverişli şekilde bir hesaplama yapılmamıştır. Bu itibarla, mahkemece denetime elverişli şekilde yeni bir bilirkişi raporu alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde yetersiz bilirkişi raporuna dayalı olarak hüküm kurulması doğru görülmemiş, hükmün bu yönden davalı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine; (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 07/06/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/17876, Karar No: 2020/4542, Tarih: 18.02.2020

**18. Ceza Dairesi         2019/17876 E.  ,  2020/4542 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Hakaret ve tehdit suçlarından şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonucunda Silivri Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 03/12/2018 tarihli ve 2018/14047 soruşturma, 2018/7223 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazın reddine ilişkin mercii Silivri Sulh Ceza Hâkimliğinin 11/02/2019 tarihli ve 2019/275 değişik iş sayılı kararının, Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 20/05/2019 gün ve 2019/50139 sayılı istem yazısıyla dava dosyası Daireye gönderilmekle incelendi:

İstem yazısında “Dosya kapsamına göre, müştekinin supersilivri.com isimli İnternet haber sitesinde 03/12/2017 tarihinde yayınlanan "gazeteci misin militan mısın?" başlıklı makale sebebiyle, Silivri Belediye Başkanı olan sanığın 04/12/2017 tarihli belediye meclis toplantısında yapmış olduğu konuşmasında yer alan; "Bir tane hilkat garibesi, insan ziyanlığı, sefil bir yaratık ... Ahlaksız sefil bir yaratığa alet olmayın ... O çektiğimi, benim arkadaşlarıma, etrafa yaptıklarını çekmeden ölmeyecek ... Bugün olur, yarın olur, ben, bulacak, ama benden ama bir yerden cezasını çeki... Hele hele ben, benimle uğraşanı bırakın, onun Allah belasını verecek. Ben zaten, vermezse ben de yapacağım, ben de vereceğim ..." şeklindeki sözleri ile müştekiye karşı hakaret ve tehdit suçlarını işlediği, şüpheli hakkında delillerin kamu davasının açılmasını gerektirir nitelikte bulunduğu, bu delillerin mahkemesince takdir ve değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” denilmektedir.

Hukuksal Değerlendirme;

CMK'nın 160. maddesinin 1. fıkrasında, "Cumhuriyet savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hali öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlar." 2. fıkrasında, "Cumhuriyet savcısı, maddi gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için, emrindeki adli kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlüdür." 170. maddesinin 2. fıkrasında, “Soruşturma evresi sonunda toplanan deliller, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturuyorsa; Cumhuriyet Savcısı, bir iddianame düzenler." 172. maddesinin 1. fıkrasında, “Cumhuriyet savcısı, soruşturma evresi sonunda, kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilememesi veya kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verir.” hükümleri düzenlenmiştir.

Aynı Kanun'un 6545 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten sonraki “Cumhuriyet savcısının kararına itiraz” başlıklı 173. maddesinde ise;

Aynı Kanun'un 6545 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten sonraki “Cumhuriyet savcısının kararına itiraz” başlıklı 173. maddesinde ise;

“(3) Sulh ceza hâkimliği, kararını vermek için soruşturmanın genişletilmesine gerek görür ise bu hususu açıkça belirtmek suretiyle, o yer Cumhuriyet başsavcılığından talepte bulunabilir; kamu davasının açılması için yeterli nedenler bulunmazsa, istemi gerekçeli olarak reddeder; itiraz edeni giderlere mahkûm eder ve dosyayı Cumhuriyet savcısına gönderir. Cumhuriyet savcısı, kararı itiraz edene ve şüpheliye bildirir.

(4) Sulh ceza hâkimliği istemi yerinde bulursa, Cumhuriyet savcısı iddianame düzenleyerek mahkemeye verir.” hükümleri yer almaktadır.

Soruşturma evresinin asıl yetkilisi olan Cumhuriyet savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez ceza yargılamasının temel amacı olan maddi gerçeğin ortaya çıkarılması için soruşturmaya başlayacaktır.

Bir fiilin işlendiği haberinin alınması üzerine, suçu takibe yetkili makamlar tarafından derhal hazırlık soruşturmasına başlanmasını ifade eden ilkeye "araştırma mecburiyeti ilkesi"; hazırlık soruşturmasının neticesinde fiilin takibini gerektirecek hususlarda fiilin ve failin belli olması, yeterli emareler teşkil edecek vakıaların bulunması, başka bir ifade ile, şüphelerin ciddi olduğunun tespit edilmesi ve dava şartlarının gerçekleşmiş olması durumunda, yetkili makam tarafından kamu davasının açılmasını ifade eden ilkeye ise "kamu davasını açma mecburiyeti ilkesi" denilmektedir.

İncelenen somut olayda, müştekinin supersilivri.com isimli İnternet haber sitesinde 03/12/2017 tarihinde yayınlanan "gazeteci misin militan mısın?" başlıklı makale sebebiyle, Silivri Belediye Başkanı olan sanığın 04/12/2017 tarihli belediye meclis toplantısında yapmış olduğu konuşmasında yer alan; "Bir tane hilkat garibesi, insan ziyanlığı, sefil bir yaratık ... Ahlaksız sefil bir yaratığa alet olmayın ... O çektiğimi, benim arkadaşlarıma, etrafa yaptıklarını çekmeden ölmeyecek ... Bugün olur, yarın olur, ben, bulacak, ama benden ama bir yerden cezasını çeki... Hele hele ben, benimle uğraşanı bırakın, onun Allah belasını verecek. Ben zaten, vermezse ben de yapacağım, ben de vereceğim ..." şeklindeki sözleri ile müştekiye karşı hakaret ve tehdit suçlarını işlediği iddiasıyla müşteki şüpheliden şikayetçi olmuştur.

Şüphelinin, şikayet konusu sözleri müştekiyi kastederek ona hitaben söylediği hususunda yeterli şüphe oluşmadığından, itirazın reddine dair mercii kararı yerinde görülmekle, kanun yararına bozma isteminin reddine karar verilmiştir.

Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görülmediğinden, CMK'nın 309. maddesi uyarınca KANUN YARARINA BOZMA İSTEĞİNİN REDDİNE, dosyanın Yüksek Adalet Bakanlığına sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 18/02/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14648, Karar No: 2014/1662, Tarih: 06.02.2014

**18. Hukuk Dairesi         2013/14648 E.  ,  2014/1662 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Hatay 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 23/05/2013

NUMARASI : 2011/417-2013/234

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el atma nedeniyle tazminat istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının hissedar olduğu dava konusu taşınmazlar için 1980'li yıllarda imar izni verilmesine rağmen 2008 yılında yapılan bir çalışmayla dava konusu taşınmazların tamamının imara uygun olmayan alan olarak tespitine ilişkin belediye meclisince 05/09/2008 gün ve 86 sayılı ile karar alındığını, yaptıkları itirazın Antakya Belediye Meclisi'nin 03/11/2008 gün ve 104 sayılı kararı ile reddedilerek kesinleştiğini, davalı belediyenin dava konusu yere ilişkin herhangi bir kamulaştırma yapmadığı gibi, trampa yapılması veya bedelin ödenmesi yönündeki taleplerinin de kabul edilmediğini, dava konusu parsellerde herhangi bir ağaçlandırma da yapılmadığını, davacının dava konusu taşınmazdan yararlanmasının hukuken mümkün olmadığını beyan ederek, dava konusu taşınmazlardaki davacının hisselerine istinaden fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla toplam 754.000 TL. alacağın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini dava ve talep etmiştir.

Dosyanın incelenmesinde, Antakya Belediyesi İmar ve Şehircilik Müdürlüğünün 11.01.2012 tarihli yazısında; dava konusu taşınmazların 03.11.2008 tarih ve 104 sayılı belediye meclis kararı ile kesinleşen meskun imar planında ağaçlandırılacak alana rastlamakta olup, belediye tarafından herhangi bir fiili elatma olmadığı açıklanmış, yargılama sırasında yerinde yapılan keşifte ise, fiili el atmaya ilişkin bir gözlem belirtilmediği gibi fen bilirkişi raporunda, dava konusu taşınmazların üzerinde herhangi bir bina ve ağaç bulunmadığı açıklanmış, taşınmaza fiili el atıldığına ilişkin bir tespit yapılmamıştır. Mahkemenin gerekçeli kararının hüküm kısmında dava konusu taşınmazlara fiilen el atma olmasa dahi taşınmazların imar planında ağaçlandırılacak alan içerisinde gösterilmesinin kamulaştırmasız el atma anlamına geleceği belirtilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Uygulama ve öğretide; kamu idarelerinin kamu hizmetlerinin yürütülmesi sırasında tek yanlı irade açıklamalarıyla kamu hukuku esaslarına dayanarak ilgililerin hukuki durumlarını etkileyecek şekilde yaptıkları işlemlerin idari işlem, görev ve yetki alanlarına giren konularda hukuka uygun olarak yaptığı fiiller ile bu

Uygulama ve öğretide; kamu idarelerinin kamu hizmetlerinin yürütülmesi sırasında tek yanlı irade açıklamalarıyla kamu hukuku esaslarına dayanarak ilgililerin hukuki durumlarını etkileyecek şekilde yaptıkları işlemlerin idari işlem, görev ve yetki alanlarına giren konularda hukuka uygun olarak yaptığı fiiller ile bu

görevleriyle ilgili hareketsiz kalmaları idari eylem olarak tanımlanmaktadır. İdarenin icra yetkisini hukuka aykırı olarak kullanması olarak nitelendirilebilecek fiili el atma durumu söz konusu olmadığı hallerde 3194 sayılı İmar Kanunu'nun ilgili maddeleri uyarınca tek yanlı idari işlemle düzenlenen imar planları ve bu planlara dayanılarak yapılan işlemlerin idari nitelik taşıdığı, söz konusu imar planlarının zamanında uygulamaya geçirilmemesi durumunun da idari eylem olarak kabulü gerekir.

Yukarıda açıklanan uyuşmazlıklarla ilgili olarak açılan davalarda, görev itirazında bulunulması ve olumlu görev uyuşmazlığı çıkması üzerine durum Uyuşmazlık Mahkemesi tarafından değerlendirilmiş ve 09.04.2012 gün 2011/238E.–2012/63K. ve 2012/41 E- 2012/77 K. sayılı kararda fiili el atmanın bulunmadığı durumlarda idari yargı yerinin görevli bulunduğuna oybirliği ile karar verilmiştir

Ayrıca 11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun Geçici 6. maddesinin 10. fıkrasında da, “Uygulama imar planlarında umumi hizmetlere ve resmî kurumlara ayrılmak suretiyle veya ilgili kanunların uygulamasıyla tasarrufu kısıtlanan taşınmazlar hakkında, 03.05.1985 tarihli 3194 sayılı İmar Kanunu'nda öngörülen idari başvuru ve işlemler tamamlandıktan sonra idari yargıda dava açılabilir. Bu madde hükümleri karara bağlanmamış veya kararı kesinleşmemiş tüm davalara uygulanır.” hükmü getirilmiştir.

Bu nedenle; öncelikle mahkemenin görevli olup olmadığının anlaşılması yönünden dava konusu taşınmaza herhangi bir fiili el atma olup olmadığı yerinde tespit edilerek somut olayda fiili el atma mı hukuki el atma mı olduğu şüpheye yer bırakmayacak şekilde belirlenmesi gerekir. Dava dilekçesi ile fen bilirkişi raporunda belirtilen ve kamuya yol olarak ayrılarak fiilen kullanılan alanların imar planı nedeniyle fiili el atma niteliğinde olup olmadığı, plan dahilinde yapılmış ise proje bütünlüğü açısından planın tümünün değerlendirilmesi gerekecektir. Mahkemenin kabulünde olduğu gibi hukuki el atma var ise davacının mülkiyet hakkına getirilen kısıtlamanın, dava konusu taşınmazın, genel ve düzenleyici bir işlem olan imar planıyla kamu hizmetine özgülenmesinden ve bu planda öngörülen kamulaştırma işlemlerinin zamanında yapılmamasından kaynaklandığının kabulü ile idari işlem ve eylemden doğan zarara ilişkin davanın 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu hükümleri uyarınca idari yargı yerinde çözümlenmesi gerektiğinden, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 114/1-b ve 115/2. maddeleri uyarınca davanın usulden reddi gerekmektedir. Bu nedenle mahkemece açıklanan hususları kapsayan ek bilirkişi raporu alınarak karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ve incelemeyle yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile şimdilik diğer yönleri incelenmeksizin hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 06.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18801, Karar No: 2013/11980, Tarih: 22.05.2013

**7. Ceza Dairesi         2012/18801 E.  ,  2013/11980 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 Sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihine göre, sanığın eylemi 5607 sayılı Yasa'nın 3/5. maddesinde öngörülen kaçakçılık ve sigaraların bandrolsüz olmaları nedeniyle aynı zamanda 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4. maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğundan, fikri içtima nedeniyle 5237 sayılı TCK'nun 44. maddesi uyarınca sanığın daha ağır ceza öngören 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4. maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiği kabul edilmiş ise de, aleyhe temyiz olmadığından bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Suçtan zarar görmeyen ve dayaya katılma hakkı olmayan Gümrük idaresinin davaya katılma hakkı olmadığı halde, katılmasına karar verilip lehine vekalet ücretine hükmedilmesi;

Bozmayı icabettirmiş olup, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8 inci maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nın 322 inci maddesi uyarınca hükümden " Katılan kendisini vekil ile temsil eden müdahil lehine 1000 TL ücreti vekaletinin sanıktan alınarak katılana verilmesine" kısmı çıkarılarak hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 22.05.2013 günü oybirliğiyle karar verildi.