muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/16300, Karar No: 2020/10567, Tarih: 05.10.2020

**9. Hukuk Dairesi         2017/16300 E.  ,  2020/10567 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalıya ait işyerinde tır şoförü olarak (şantiye sahası içinde boşaltma-dökme işinde) çalışırken iş sözleşmesinin işverence haksız şekilde fesh edildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile asgari geçim indirimi, fazla çalışma, hafta tatili, yıllık izin, ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının tahsilini, istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, taraflar arasında işçi-işveren ilişkisi bulunmadığını, davacının ihtiyaç olduğunda yevmiye usulü çalıştırıldığını, asgari ücret uygulandığını, dini ve milli tatil günlerinde çalışılmadığını, fazla mesai yapılmadığını ve alacağı olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, iş sözleşmesinin davalı tarafça haklı neden olmadan fesih edildiği buna göre davacının kıdem ve ihbar tazminatlarına hak kazandığı ayrıca hafta tatili, fazla çalışma, yıllık izin ve genel tatil ücreti alacakları da olduğu ancak asgari geçim indirimi alacağı olmadığı gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı davalı işyerinde fazla çalışma yaptığı gibi genel tatil ve hafta tatillerinde de çalıştığını ileri sürerek alacak talep etmiş, davalı ise iddiaların doğru olmadığını savunmuştur.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacının görevi dikkate alınarak Karayolları Trafik Yönetmeliği gereği günlük 9 saatlik çalışmadan haftada 9 saat fazla çalışma ücreti hesabı yapılmıştır. Hafta tatili ile genel tatil alacakları hesabında ise yalnızca sunulu takoğraflar dikkate alınmıştır.

Söz konusu alacakların varlığını ipatlama yükü davacı da olup davacı delil olarak tanık beyanlarına dayanmış ve bir kısım da takoğraf kayıtları ibraz etmiştir. Mahkemece, tanık beyanları ve takoğraf kayıtları bir değerlendirimeye tabi tutularak davacının fiili haftalık fazla çalışma süresi belirlenmesi gerekirken Yönetmelik hükümlerine göre alacağın tespiti hatalı olmuştur.

Öte yandan hafta tatili ve genel tatil alacaklarının da yalnızca bir kısım çalışma dönemini kapsayan takoğraf kayıtlarına göre belirlenmesi hatalıdır. Bu yönde de takoğraf kayıtları yanında taraf tanıklarının beyanları değerlendirilerek sonuca gidilmelidir.

Öte yandan hafta tatili ve genel tatil alacaklarının da yalnızca bir kısım çalışma dönemini kapsayan takoğraf kayıtlarına göre belirlenmesi hatalıdır. Bu yönde de takoğraf kayıtları yanında taraf tanıklarının beyanları değerlendirilerek sonuca gidilmelidir.

Kabule göre ise, hafta tatil ve genel tatil ücreti alacakları yalnızca takoğraf kayıtlarına göre belirlendiğine göre, hesaplanan alacaklardan takdiri indirim yapılması hatalıdır.

3- Taraflar arasında, davacının asgari geçim indirim alacağı olup olmadığı hususunda da uyuşmazlık vardır.

Söz konusu alacağın ödendiğini ispat yükü işverene ait olup işverence bu yönde belge ibraz edilmemiştir. Bu durumda davacının hak kazandığı asgari geçim indirimi alacağı hesaplanıp hüküm altına alınması gerekirken hatalı gerekçe ile talebin reddi bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine 05/10/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21433, Karar No: 2015/10270, Tarih: 15.06.2015

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/21433 E.  ,  2015/10270 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, ... İli ... İlçesi ... Mahallesi ... ada ... parsel sayılı taşınmazın kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece görevsizlik kararı verilmiş, hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacılar vekili dava dilekçesinde, davacıların maliki olduğu taşınmaza davalı ... tarafından herhangi bir kamulaştırma işlemi yapılmadan el atılıp park alanı olarak kullanılmaya başlandığını belirterek, dava konusu taşınmazın belediye adına tescili ile fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla kamulaştırmasız el atma karşılığı 1.000 TL tazminatın faiziyle birlikte davalıdan tahsilini istemiş; mahkemece, uyuşmazlığın 2577 sayılı Kanun'un 2/1-a maddesinde yer alan idari eylem ve işlemlerden dolayı kişisel hakları doğrudan zarar görenler tarafından açılan tam yargı davaları kapsamında idari yargı yerince çözümlenmesi gerektiğinden bahisle yargı yolu nedeniyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgeler ile özellikle davalı belediyenin 05.02.2014 tarihli yazı cevaplarının incelenmesinden; dava konusu taşınmazın 1/1000 ölçekli uygulama imar planında tamamının park alanında kaldığı, taşınmazın kamulaştırılması amacıyla 24.01.2014 tarih ve 15 sayılı belediye meclis kararı ile imar programına alındığı anlaşılmaktadır. Davacı dava dilekçesinde ve temyiz itirazlarında, dava konusu taşınmazın davalı idare tarafından fiilen el atılmak suretiyle park ve şelale olarak kullanılmaya başlandığı iddia edildiğine göre; mahkemece, mahallinde keşif yapılıp bilirkişi kurulundan rapor alınarak dava konusu taşınmaza fiilen el atılıp atılmadığı tespit edildikten sonra oluşacak sonuç doğrultusunda bir karar verilmesi yerine yargı yolu nedeniyle görevsizlik kararı verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 15.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4930, Karar No: 2018/10764, Tarih: 30.10.2018

**3. Hukuk Dairesi         2018/4930 E.  ,  2018/10764 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davalının elektrik abonesi olduğunu, davalı ... şirketinin düzenlediği faturalar ile kendisinden kayıp/kaçak bedelinin tahsil edildiğini belirterek, bu bedellerin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olup, hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen; kayıp-kaçak vs. bedellerin istirdatı istemine ilişkindir.

Kayıp-kaçak bedeli ile dağıtım-iletim bedeli sayaç okuma ve perakende satış hizmet bedelleri hakkında 17.06.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6719 sayılı kanun öncesinde Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir. Ne var ki, uyuşmazlıkla ilgili yargılama sırasında 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişe de etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş olup,eldeki davada dava konusu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir. Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen; Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir

." hükmünü,Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.Karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir. SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 30/10/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1953, Karar No: 2017/9265, Tarih: 07.11.2017

**19. Ceza Dairesi         2017/1953 E.  ,  2017/9265 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanık hakkında TCK'nın 61. maddesinde gösterilen esaslar çerçevesinde teşdidin gerekçesi açıklanmadan, yalnızca takdire denilmek suretiyle üst sınırdan ceza tayini,

Kabule göre de;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331/1. maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin ve şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 07/11/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/1790, Karar No: 2009/8826, Tarih: 25.06.2009

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2009/1790 E.  ,  2009/8826 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, eczacı olduğunu davalı kurum ile imzalanan sözleşme uyarınca davalı kurum mensuplarına ilaç temin ettiğini, bu satımlara ilişkin düzenlediği faturaları davalı kuruma teslim ettiğini,davalının ihtara rağmen fatura bedellerini ödemediği gibi başlattığı icra takibine de haksız olarak itiraz ettiğini ileri sürerek, itirazın iptali ile %40 icra inkar tazminatına hükmedilmesini istemiştir.

Davalı,davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece,davanın kısmen kabul kısmen reddi ile toplam 602.010,68YTL alacağa yönelik itirazın iptaline ve asıl alacak üzerinden %40 oranında icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmiş;hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının tüm temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacının temyiz itirazlarının incelenmesinde; davacı, davalı aleyhine başlattığı icra takibine vaki itirazın iptali ile 653.368.617.929 TL için takibin devamına karar verilmesini istemiştir. Mahkemece davanın kısmen kabul kısmen reddi ile toplam 602.010,68YTL alacak yönünden itirazın iptaline, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir. Öyle olunca kendisini vekille temsil ettiren taraflar yararına az yukarda belirtilen kabul ve reddedilen miktarlar esas alınarak karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre nispi vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, mahkemece değinilen bu hususlar göz ardı edilerek yanlış değerlendirme ile taraflar yararına yazılı şekilde vekalet ücretine hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması HUMK’nun 436/2. maddesi gereğidir.

SONUÇ:Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalının tüm temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle kararın “Hüküm”başlıklı bölümünün 5 numaralı bendinde yazılı “…27.820,76…” ve 6 numaralı bendinde yazılı “…11.620,97…” rakamlarının karar metninden çıkartılmasına, yerlerine sırasıyla “31.540,21” ve “5.208,72” rakamlarının yazılmasına,kararın düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine, 25.6.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1874, Karar No: 2019/4477, Tarih: 14.03.2019

**12. Hukuk Dairesi         2019/1874 E.  ,  2019/4477 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : İİK. 333/a, 345/a maddelerine muhalefet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Şikayetçi vekilinin 21/04/2016 tarihli celseye mazeret bildirdiği ve mazeretinin reddine karar verilmesi karşısında, İİK'nın 349/6. maddesi uyarınca şikayetçinin, şikayet hakkının düşürülmesine karar verilmesi gerekirken yargılamaya devamla beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebi aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bulunduğundan, tebliğnameye uygun olarak, İİK'nın 349/6. maddesi uyarınca şikayet hakkının DÜŞÜRÜLMESİNE, 14.03.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3335, Karar No: 2012/7556, Tarih: 02.07.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/3335 E.  ,  2012/7556 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan sanıklar ... ve ...'ın yapılan yargılamaları sonunda; çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkûmiyetlerine dair Bursa 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 02.10.2007 gün ve 2006/349 Esas, 2007/330 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar müdafileri tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre sanıkların 2006 yılı Eylül ayında mağdureyi okul yakınlarında bulunan mezarlık çevresindeki zeytinliğin içindeki inşaata çağırarak cinsel istismar eyleminlerini gerçekleştirdikleri halde, cezalarında TCK.nın 103/3. maddesi uyarınca arttırım yapılmaması, ayrıca mağdure hakkında Uludağ Üniversitesi Sağlık Uygulama ve Araştırma Merkezince alınan 29.01.2007 tarihli rapor uyarınca mağdurenin olaya bağlı olarak ruh sağlığının bozulmuş olduğunun tespit edilmesi karşısında, Adli Tıp Kurumu veya Adli Tıp Kanununun 7 ve 23. maddelerine göre oluşturulmuş üniversite hastane heyetinden rapor alınarak sonucuna göre 5237 sayılı TCK.nın 103/6. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır,

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanıklar müdafilerinin temyiz itirazının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 02.07.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10861, Karar No: 2011/10418, Tarih: 22.09.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/10861 E.  ,  2011/10418 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

... 1. İş Mahkemesinin 2008/341 Esas sayılı dosyasında davacı şirket temsilcisi 31.05.2011 tarihli dilekçesi ile reddi hakim talebinde bulunmuş, duruşma hakimi ... ise 31.05.2011 tarihli celsede davadan çekilmiş, dosyanın mahkeme yazı işleri müdürlüğüne gönderilmesine karar vermiştir. Mahkeme yazı işleri müdürlüğü 06.06.2011 tarihli müzekkere ile dosyayı reddi hakim talebi ve çekilme isteklerinin değerlendirilmesi ve karar verilmesi amacıyla refik hakim olarak ... 2. İş Mahkemesine göndermiştir. ... 2. İş Mahkemesi 27.06.2011 tarih ve 2011/326 muhabere nolu çekilme isteğinin ve reddi hakim talebinin reddi yönündeki kararını vermiştir. Davacı şirket temsilcisi bu kararı süresi içinde temyiz ettiğinden dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı tarafça temyiz edilen ... 2. İş Mahkemesinin 27.06.2011 tarihli kararı, 1086 sayılı H.U.M.Y.'nın 388. maddesinin 1 ve 2. fıkralarına uygun olarak düzenlenmemiştir. Söz konusu kararda, mahkeme hakim ve zabıt katibinin ad ve soyadları, tarafların ve davaya katılanların kimlikleri ile varsa kanuni temsilci ve vekillerinin ad ve soyadları ile adresleri gösterilmemiştir. Ayrıca, dosyada değiş iş esasından karar numarası verilmediğinden Uyap sisteminden form da düzenlenememiştir. Bu usuli eksiklikler bozma nedeni olarak görülmüştür.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; hükmün BOZULMASINA, bu aşamada sair hususların incelenmesine gerek olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine 22/09/2011 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1624, Karar No: 2020/312, Tarih: 04.06.2020

**9. Ceza Dairesi         2020/1624 E.  ,  2020/312 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : İcrai davranışla görevi kötüye kullanmak

Hüküm : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay tarihinde ... Belediye Başkanı ve Belediye Meclis üyeleri olan sanıkların, almış oldukları 29/06/2009 tarihli 43 sayılı kararla, ... ... mahallesi ... mevkiinde bulunan ... ada ... parsel sayılı taşınmazın bulunduğu alan imar planında ayrık nizam iki kat konut alanı olarak, aynı mahalle aynı mevkide bulunan ... ada, ..., ..., ... ve ... parsel sayılı taşınmazların bulunduğu alan imar planında ise ayrık nizam üç kat konut alanı olarak öngörülmüş iken imar planında değişiklik yaparak kat sayılarını altıya çıkardıkları, yine aynı mahalle ... Caddesi mevkii ... ada ... parsel sayılı taşınmazın bulunduğu alan imar planında ayrık nizam beş kat müsadeli, zemin katlar ticaret kullanımı, üst katlar konut alanı olarak öngörülmüş iken, imar planı değişikliği ile zemin katlar ve üst katların tamamını ticari kullanıma dönüştürdükleri, ... ada ... parsel sayılı taşınmaz için imar mevzuatına aykırı olarak, plan değişikliğine göre ...Yapı Kooperatifi adına 18/08/2009 tarihli inşaat ruhsatı düzenledikleri, imar planında gerçekleştirilen bu değişikliklerin herhangi bir yasal gerekçesinin olmadığı, yoğunluk artışına neden olan değişikliklerle ilgili emsal hesaplaması yapılmadığı, sosyal donatı alanı ayrılmadığı, plan müellifinin görüşünün alınmadığı, değişikliğin parsel bazında gerçekleştirildiği, bundan dolayı ada içindeki diğer parsellerin yapılanma koşulları yönünden eşitsizliğe neden olunduğu, imar komisyonunda görüşülüp bir rapor hazırlanmadan re’sen imar planı değişikliğinin gerçekleştirildiği, adı geçen karardan sonra da etüt çalışması yapılmadığı, paftaların değiştirilerek onaylanmadığı bu şekilde 3194 sayılı İmar Kanunu ve Plan Yapımına Ait Esaslara Dair Yönetmelik hükümlerine aykırı plan değişikliği yapılarak kişilere haksız kazanç sağlandığı tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, sanıkların üzerine atılı icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçundan mahkumiyetleri yerine yanılgılı değerlendirme sonucu beraatlerine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, O yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA 04/06/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.