muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/6595, Karar No: 2020/1039, Tarih: 24.02.2020

a) İşyerinde işçi çalıştıran bir asıl işveren bulunmalıdır. Sigortalı çalıştırmayan “işveren” sıfatını kazanamayacağı için, bu durumdaki kişilerden ... alanlar da aracı sayılmayacak ve anılan madde kapsamında dayanışmalı sorumluluk doğmayacaktır.

b) Bir başka işveren, işyerinde yürüttüğü mal veya hizmet üretimine ilişkin bir işte veya bir işin bölüm veya eklentilerinde ... almalı ve sigortalı çalıştırmalıdır.

c) İşverenlik sıfatını, alınan işte ve o ... nedeniyle sigortalı çalıştırılması sonucunda kazanmış olması aranacaktır. Bu kişinin diğer bir takım işyerlerinde çalıştırdığı sigortalılar nedeniyle kazandığı işverenlik sıfatının sonuca etkisi bulunmamaktadır.

d) İşverenden alınan ..., işverenin sigortalı çalıştırdığı işe göre ayrı ve bağımsız bir işyeri olarak değerlendirilebilecek nitelikte olmamalıdır, aksi halde ... alan kimse aracı değil, bağımsız işveren niteliğinde bulunacaktır.

e) İşin bütünü başka bir işverene bırakıldığında, ... anahtar teslimi verildiğinde veya işveren kendi iştigal konusu olmayan bir işi kendisi sigortalı çalıştırmaksızın bölerek ihale suretiyle farklı kişilere vermişse, ... sahibi (ihale makamı) Yasanın tanımladığı anlamda asıl işveren olmayacağından, bir alt-üst işveren ilişkisi bulunmayacaktır.

f) Alt işverenin aldığı ..., işverenin asıl işinin bölüm ve eklentilerindeki işin bir kesimi yada yardımcı işler kapsamında bulunmalıdır. Asıl işverenden alınan ..., onun sigortalı çalıştırdığı işe göre ayrı ve bağımsız bir nitelik taşımaktaysa, işi alan kimse alt işveren değil, bağımsız işveren sayılacaktır. Bu noktada belirleyici yön; yapılan işin, diğerinin bütünleyici, yardımcı parçası olup olmadığıdır. ... yerindeki üretimle ilgili olmayan ve asıl işin tamamlayıcısı niteliğinde bulunmayan bir işin üstlenilmesi halinde, alt işverenden söz etme olanağı kalmayacak, ortada iki bağımsız işveren bulunacaktır. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 24.05.1995 gün ve 1995/9-273-548 sayılı kararı da aynı yöndedir.)

Bu açıklamalardan hareketle somut olayda, davalı şirket ile davacının işvereni dava harici ... Turizm Otelcilik ve Ticaret Ltd. Şti. arasındaki ilişkinin eser akti niteliğinde olmayıp, asıl – alt işveren ilişkisi niteliğinde olduğu anlaşılmaktadır.

O halde mahkemece yapılacak ..., davacının asıl işvereni olarak davalı şirketin de tazminatlardan müştereken ve müteselsilen sorumlu olacağı dikkate alınarak davanın esası hakkında inceleme yaparak, dosyada mevcut delillerle beraber toplanacak delillere göre davacının maddi ve manevi tazminat istemleri hakkında bir karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacı vekilinin bu aşamada temyiz itirazlarının sair yönleri incelenmeksizin Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacı vekilinin bu aşamada temyiz itirazlarının sair yönleri incelenmeksizin Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı 6100 sayılı HMK'nun 373/1. maddeleri uyarınca KALDIRILMASINA, ilk derece mahkemesi kararının BOZULMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 24/02/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6754, Karar No: 2013/8211, Tarih: 30.05.2013

**14. Hukuk Dairesi         2013/6754 E.  ,  2013/8211 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 21.03.2011 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 20.11.2012 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine vekili, dava konusu 7548 parsel sayılı taşınmazın evveliyatının mera olduğunu ileri sürerek tapu iptali ve tescil istemiyle dava açmıştır.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne, dava konusu taşınmazın davacı Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiştir.

Hükmü, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyada yer alan bilgi ve belgelerden tapulama sırasında 19.4.1955 tarihli ve 28 no'lu tapu kaydı kapsamında bulunan 2307 parsel sayılı taşınmazın 03.09.1956 tarihli belediye meclis kararına istinaden portakal bahçesi ve ev niteliği ile Hasan Kıran adına tapuya tescil edildiği 18.03.1998 tarihinde ifrazı ile 7548 sayılı parselin oluştuğu ve 18.03.1999 tarihinde taksim nedeniyle davalı adına kayıt edildiği anlaşılmaktadır.

Görülüyor ki dava konusu taşınmaz 19.04.1955 tarih ve 28 sıra numarasında tapuya kayıtlı mera parselinden gelmektedir. İmar planı içindeki meralar planın onayıyla birlikte hukuki bakımdan mera niteliğini yitireceğinden, bu yerlerden genel hizmete ayrılanların (yol, park, yeşil saha gibi) belediye veya özel idareye bedelsiz terkini gerekir. İmar planında genel hizmetler dışında özel mülkiyete konu olabilecek konut, sanayi ve ticaret alanı olarak belirlenmiş alanlarda kalan meralar bu vasıflarını yitirmeleri halinde

Hazine adına tescili gerekir. (Danıştay 1. Dairesinin 1988/328 E, 1989/19 K. sayılı mütalaası) Belediye adına tescili gerekmeyen yerler belediye veya gerçek ve özel hukuk tüzel kişileri adına tescil edilmiş ise “Yolsuz Tescil “ olacağından Hazine her zaman bu iddia ile dava açabilir. Ne var ki, başlangıçtaki tescil işlemi yolsuz tescil olsa da 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesi hükmü koşulların oluşması halinde tescilin belediye veya gerçek ya da özel hukuk tüzel kişileri adına devam etmesi olanağı sağladığından, artık burada 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesi şartları üzerinde durulması gerekir.

Anılan madde uyarıca işlem yapabilmesi için;

a) Mera, 4342 sayılı kanunun geçici 3. maddesinde yapılan değişikliğin yürürlüğe girdiği 03.05.2005 tarihi itibariyle Belediye ve mücavir alan sınırları içersinde bulunmalıdır. Zira bu tarih itibariyle köy sınırları içerisinde bulunan veya bu tarihten sonra Belediye ve mücavir alan sınırları içersine alınan meralarda bu madde hükümlerinin uygulanma olanağı yoktur.

Anılan madde uyarıca işlem yapabilmesi için;

a) Mera, 4342 sayılı kanunun geçici 3. maddesinde yapılan değişikliğin yürürlüğe girdiği 03.05.2005 tarihi itibariyle Belediye ve mücavir alan sınırları içersinde bulunmalıdır. Zira bu tarih itibariyle köy sınırları içerisinde bulunan veya bu tarihten sonra Belediye ve mücavir alan sınırları içersine alınan meralarda bu madde hükümlerinin uygulanma olanağı yoktur.

b) Mera, 01.01.2003 tarihinden önce kesinleşmiş imar planı içerisinde kalmalıdır. Bu tarihten sonra imar planı içerisine alınan veya imar planı bulunmayan yerlerdeki meralarda bu madde hükmü uygulanmaz. Yasa hükmünde geçen "imar planından" maksat ise, her türlü ölçekteki plan yani nazım, uygulama veya mevzi imar planıdır.

c) Meranın, yerleşim yeri olarak işgal edilmesi, yani bu şekilde kullanılması, yerleşim ve işgal durumunun da 01.01.2003 tarihinden önce var olması gerekir. Bu tarihten sonra işgal edilerek yerleşim yeri olarak kullanılan meralarda bu madde hükmü uygulanamaz. Bu maddenin uygulanmasında "yerleşim yeri" kavramı konut, konaklama, turizm, sanayi, askeri ve benzeri amaçlar için kullanılmak üzere planlanarak yapılaşmış veya eskiden beri bu amaçlarla kullanılan şehir, kasaba ve beldelerin üzerinde yapılaşma bulunan yerleşik alanlarını ifade etmektedir.

d) Diğer bir koşul da; meranın, mera niteliği ile kullanılmasının teknik açıdan mümkün bulunmamasıdır.

Yukarıda belirtilen şartların varlığı duraksamaksızın saptanmadan Belediye, diğer kamu kuruluşları ile gerçek kişiler adına tescil edilmiş meraların mülkiyeti belediye, diğer kamu kuruluşları ve gerçek kişilere bırakılamaz.

Bu ilkeler çerçevesinde somut olaya bakıldığında;

Davacı Hazine vekili, dava konusu taşınmazın evveliyatının mera olduğunu ileri sürerek Hazine adına tescilini istemiştir.

Mahkemece şehir plancısı, zirai bilirkişi, harita mühendisi ve inşaat mühendisi bilirkişi de bulundurularak dava konusu 7548 sayılı parsel üzerinde yeniden keşif yapılmalı, imar planı ve uygulama haritaları belediyeden getirtilmeli ayrıca 01.01.2003 tarihinden önce çekilen hava fotoğraflarından da yararlanılarak öncesi mera olan dava konusu taşınmazın mera niteliğini yitirip yitirmediği, 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesinde yazılı koşulların oluşup oluşmadığı ve özellikle yerleşim, işgal ve yapılaşmanın 01.01.2003 tarihinden önce var olup olmadığı incelenmeli, keşfi izlemeye olanak sağlayacak sayıda fotoğraf çekilerek dosyaya konulmalı, yapılan tüm araştırmalar neticesinde geçici 3. maddedeki koşulların oluştuğunun saptanması halinde dava reddedilmeli, aksi takdirde satış suretiyle yapılan tescil yolsuz tescil olacağından davanın kabulüne karar verilmelidir.

Mahkemece, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Temyiz itirazlarının yukarıda açıklanan nedenlerle kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine 30.05.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/65447, Karar No: 2013/9436, Tarih: 21.05.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/65447 E.  ,  2013/9436 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık ... hakkında hükmolunan ceza miktarına nazaran, sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'un 318. maddesi uyarınca reddine karar verilerek yapılan incelemede;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp,onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı,sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır.Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi,mağdurun durumu,kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda; Sanıkların gazetede verdikleri ilanda , iddia bayiliği temin ettiklerini bildirdikleri, Gençlik ve Spor Genel Müdürlük elamanı olan tanık ...’in sanıklarla, amirlerinin talimatı ile yaptığı görüşmede, sanıkların bayilik temini için güçlü bağlantılarının olduğunu ve istedikleri kişiye iddia bayiliği verebileceklerini beyan ettikleri ve iddia bayiliği vermek için 40.000 TL istedikleri, sanıklar ... ve ...'ün aynı şekilde ilan üzerine gelen şikayetçi ... ile de aynı doğrultuda görüşmeler yaparak ondan da 40.000 TL karşılığında iddia bayiliği alabileceklerini bildirdiği, tarafların fiyatta anlaştıkları, sanıkların bu girişimlerinin Gençlik ve Spor Genel Müdürlüğü tarafından haber alınıp bu konuda müfettişler tarafından soruşturmaya başlanıldığının sanıklar tarafından öğrenilmesi üzerine sanıklar ile irtibatın koptuğu, eylemin tamamlanamadığı, iddia bayiliğinin popüler ve bayilik almanın zor olması nedeniyle gazete ilanı ile isteklilerin sanıklara ulaştığı, parayı alamadıkları için eylemin teşebbüs aşamasında kaldığı anlaşılmakla ,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ...... müdafiinin ve sanık ...’ün yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ...... müdafiinin ve sanık ...’ün yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanıkların gazeteye verdiği ilanın sadece şikayetçiye ulaşmasına yardımcı olduğu, hileli hareketlerin gerçekleştirilmesi ve şikayetçinin aldatılmasında bir kolaylık sağlamadığı cihetle; eylemlerinin 5237 Sayılı TCK'nın 157.maddesinde düzenlenen “basit dolandırıcılık” suçunu oluşturduğu gözetilmeden “basın ve yayın araçlarının sağladığı kolaylıktan yararlanmak suretiyle nitelikli dolandırıcılık” suçunu oluşturduğunun kabulü ile TCK'nın 158/1-g maddesi uyarınca hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 2007/10-108 Esas, 2007/152 Karar sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, bunun gerekçelerinin gösterilmesi, dayanılan gerekçelerin de yasal olması ve dosya içeriğiyle örtüşmesi gerektiği halde TCK.nun 61.maddesindeki ölçütlere göre gerekçe gösterilmeksizin alt sınırın üzerinde 120 gün olarak tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş,sanık ... müdafinin ve sanık ...’ün temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 Sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 21.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5408, Karar No: 2013/5352, Tarih: 02.04.2013

**7. Hukuk Dairesi         2012/5408 E.  ,  2013/5352 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında dava konusu 118 ada 1 parsel sayılı 245439,78 yüzölçümündeki taşınmaz devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğundan söz edilerek ham toprak niteliğiyle davalı Hazine adına tespit edilmiştir. Davacı ... satın almaya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak taşınmazın tamamına yönelik, davacı ... ise kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak taşınmazın bir bölümüne yönelik olarak dava açmış,ayrıca yargılama sırasında vergi kaydına da dayanmıştır. Mahkemece dava dosyaları birleştirilerek yapılan yargılama sonunda,davacıların davasının reddine,dava konusu taşınmazın tespit gibi tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava ve temyize konu 118 ada 1 parsel sayılı taşınmazın uzman bilirkişiler tarafından düzenlenen 26.10.2011 tarihli rapor ve haritada (A) harfi ile işaretli 104110,93 m2 yüzölçümündeki bölümü üzerinde tespit gününde kendi yararına 3402 Sayılı Kadastro Kanununun 14. maddesi hükmünde öngörülen zilyetlikle taşınmaz edinme koşullarının gerçekleştiğini davacı ...'nun kanıtlayamadığı mahkemece yapılan keşif ve uygulama, toplanıp değerlendirilen delillerle belirlenmiştir. Bu nedenler ve kararda gösterilen diğer gerekçelere göre mahkemece oluşturulan hükümde bir isabetsizlik bulunmadığından davacı ...'nun yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, peşin alınan harcın mahsubu ile geriye kalan 3,15 TL harcın davacı ...'ndan alınmasına, 02.04.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/854, Karar No: 2023/2059, Tarih: 06.03.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/854 E.  ,  2023/2059 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2328 E., 2022/2248 K.

...

...

HÜKÜM/KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Serik 1. İş Mahkemesi

SAYISI : 2021/183 E., 2022/78 K.

Taraflar arasındaki hizmet tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının davalı sitede 29.07.2011 - 21.02.2013 tarihleri arasında geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; ...'nin davalı bulunduğu davada taraf olarak gösterilen ... 'un sitede malik ve yönetici olması nedeniyle hukuki sorumluluğu bulunmadığını, davacının aynı sitede kiracı olarak oturduğunu, kira borçlarını ödememek adına bu yolla alacaklı olduğunu iddia ettiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; ...'nin davalı bulunduğu davada taraf olarak gösterilen ... 'un sitede malik ve yönetici olması nedeniyle hukuki sorumluluğu bulunmadığını, davacının aynı sitede kiracı olarak oturduğunu, kira borçlarını ödememek adına bu yolla alacaklı olduğunu iddia ettiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının hizmet döküm cetvelinde ihtilaflı dönemde sırasıyla ... sicil numaralı ... Elektrik Elektronik İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti. bünyesinde sonrasında da ... sicil numaralı ... İnşaat Tur. Tic. San. Tic. Şti. bünyesinde çalıştığı, bu açıdan öncelikle davacının resmi kayıtlarda görülen bu hususun aksini ispat etmesi gerektiği ancak davacı tarafça bunun aksinin ispat edilemediği, öte yandan kamu tanığı ...'ın davacı ve eşi ile birlikte ... ...Kent sitesinde komşu oldukları, nitekim UYAP kayıtlarında da tanığın ve davacının bir dönem bu sitede ikamet ettiğinin anlaşıldığı, davacının tanığa kendisinin ... sitesinde çalıştığını beyan ettiği ancak davalı sitede çalıştığı yönünde bir bilgi vermeyip eşinin bu siteye evlere temizliğe gittiğini beyan ettiği, her ne kadar dinlenen davacı tanıklarından davacı iddiası desteklenmişse de tanıkların bir kısmının bu siteye arızı olarak ve kısa süreli olarak gittikleri, bir kısmının ise ikamet adresleri veya o dönem ki çalışma yerlerinin davalı siteye olan mesafeleri ve birlikte değerlendirildiğinde beyanlarının afaki mahiyette olduğu, sitede ihtilaflı dönemde mülk sahibi olan kişilerin tamamının yabancı olması, yıl içerisinde sadece yaz aylarında ve kısa süre için ve tatil maksadıyla sitede arızi olarak kaldıkları, sitede bulunan bina sayısı birlikte değerlendirildiğinde davacının iddiasını ispat edemediği, iddia edilen çalışmaların ancak bir kaç villaya özgü ve o villanın mülk sahiplerinin şahsi ihtiyaçları mesabesinde kalabileceği, davacı vekilince dosyaya ibraz edilen apartman gelir gider, ve bir kısım masraf makbuzları ile faturaların ise davalı taraftan sadır olmadığı, bunlardan bir kısmında sadece davacının imzasının olduğu, kaldı ki böylesi kayıtların bir kısmının her zaman oluşturulabilecek mahiyette olduğu, davacının eşi ... tarafından açılan 2021/73 Esas sayılı dava dosyasında da mahkemece 30.03.2022 tarih ve 2021/73 E., 2022/79 K. Sayılı karar ile aynı gerekçelerle davanın reddine karar verildiği, davacının iddiasını ispat edemediği gerekçesi ile davanın davalı ... açısından esastan reddine, davanın davalı ... açısından husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde, tanıkların ifadelerini yorumlamada hataya düşüldüğünü, dinlenen C.K'nın tanıklığına itibar edilemeyeceğini, bu tanığın davacıya husumeti olduğunu, davalı siteye ait ödeme makbuzları, mal teslim faturası, elektrik ödeme faturalarının müvekkilinde bulunması karşısında müvekkilinin davalı sitede çalışmadığına dair görüşün hayatın olağan akışına ters olduğunu, oturanların yazın siteye gelmelerinin burada bakım-çalışma olmayacağını göstermeyeceğini, bu nedenlerle ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile yapılan yargılama neticesinde gerçek çalışma olgusunun somut ve inandırıcı bilgilere dayalı şekilde ortaya konulup ispat edilemediğinden davanın reddi yönündeki mahkeme kararında bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesi ile davacının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili, davalı sitede 13.11.2011 tarihinde meydana gelen hırsızlıkta polis tarafından site bekçisi olarak davacının ifadesinin alındığını, mal teslim faturaları ve diğer belgelerin çalıştığına karine olduğunu, tanık beyanları ile de hizmet akdi ile çalıştığının doğrulandığını belirterek temyiz etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.Hizmet tespitine ilişkin talebin yasal dayanağı 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun geçiş hükümlerini içeren Geçici 7 nci maddesi gereğince 506 sayılı Kanun'un 79/10 uncu ve 5510 sayılı Kanun'un 86/9 uncu maddeleri olup Anayasal haklar arasında yer alan sosyal güvenliğin yaşama geçirilmesindeki etkisi gözetildiğinde, sigortalı konumunda geçen çalışma sürelerinin saptanmasına ilişkin bu tür davalar kamu düzeni ile ilgili olduğundan özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmeleri zorunludur. Bu bağlamda, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip gerek görüldüğünde kendiliğinden araştırma yapılarak delil toplanabileceği açıktır.