muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/5970, Karar No: 2019/17412, Tarih: 26.09.2019

2-Taraflar arasında davacının seyyar görev tazminatına hak kazanıp kazanmadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Talep Konusu dönemi kapsayan Toplu İş Sözleşmesinin 35. maddesi; "İşçilerin yurt içi ve yurt dışı harcırahları konusunda 6245 sayılı Harcırah Kanunu, Bütçe Kanunu ve ilgili mevzuat hükümleri uygulanır.

Görev unvanları (pozisyonları) Maliye Bakanlığı'na seyyar görevli olarak vize ettirilen işçilere, uygulamanın yapıldığı her yıla ait Bütçe Kanunu hükümleri uyarınca seyyar görev tazminatı ödenir. Harcırah ve Seyyar görev tazminatları mutat ödemelerle birlikte ödenir.

İşyerine geçici görevle gelen işçilere imkânlar ölçüsünde yatacak yer temin edilir. Geçici görev yolluğuna hak kazanan işçiler, yeni işyerlerinde günlük normal çalışma sürelerinin dışında ek çalışma yaptıkları takdirde, normal günlük çalışma süreleri aşan kısımlar için bu toplu iş sözleşmesi hükümlerine göre ayrıca fazla mesai alırlar" düzenlemesini içermektedir.

11.09.2014 tarihli ve 29116 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan 6552 sayılı “İş Kanunu ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması ile Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılmasına Dair Kanun”un 89 uncu maddesi ile değiştirilen 6245 Sayılı Harcırah Kanununun 3/g maddesi ise;"Memuriyet mahalli: Memur ve hizmetlinin asıl görevli olduğu veya ikametgâhının bulunduğu şehir ve kasabaların belediye sınırları içinde bulunan mahaller ile bu mahallerin dışında kalmakla birlikte yerleşim özellikleri bakımından bu şehir ve kasabaların devamı niteliğinde bulunup belediye hizmetlerinin götürüldüğü, büyükşehir belediyelerinin olduğu illerde ise il mülki sınırları içinde kalmak kaydıyla memur ve hizmetlinin asıl görevli olduğu veya ikametgâhının bulunduğu ilçe belediye sınırları içinde kalan ve yerleşim özellikleri bakımından bütünlük arz eden yerler ile belediye sınırları dışında kalmakla birlikte yerleşim özellikleri bakımından bu yerlerin devamı niteliğindeki mahaller ve kurumlarınca sağlanan taşıt araçları ile gidilip gelinebilen yerleri ifade eder." hükmünü içermektedir.

6360 sayılı Kanun ile tüm büyükşehir belediyelerinde belediye sınırının il mülki sınırı haline getirilmesi ''memuriyet mahalli'' tanımının uygulanmasında tereddütlere yol açtığından, uygulamada birliğin sağlanması için Maliye Bakanlığı tarafından 27.11.2014 tarihli ve 29188 sayılı Resmi Gazete'de "Harcırah Kanunu Genel Tebliği" yayımlanmıştır. Buna göre;

"Yapılan düzenleme ile büyükşehir belediyeleri dışında kalan belediyelerde eski uygulamanın devamı sağlanmış, büyükşehir belediyelerinin olduğu illerde görev yapan memur ve hizmetliler için yeni bir memuriyet mahalli tanımı yapılmıştır.

Söz konusu düzenleme ile büyükşehir belediyelerinde il mülki sınırları içinde kalmak kaydıyla;

1-Memur ve hizmetlinin asıl görevli olduğu veya ikametgahının bulunduğu ilçe belediye sınırları içinde kalan ve yerleşim özellikleri bakımından bütünlük arz eden yerler,

Söz konusu düzenleme ile büyükşehir belediyelerinde il mülki sınırları içinde kalmak kaydıyla;

1-Memur ve hizmetlinin asıl görevli olduğu veya ikametgahının bulunduğu ilçe belediye sınırları içinde kalan ve yerleşim özellikleri bakımından bütünlük arz eden yerler,

2-İlçe belediye sınırları dışında kalmakla birlikte yerleşim özellikleri bakımından bu yerlerin devamı niteliğindeki mahaller,

3-Kurumlarınca sağlanan taşıt araçları ile gidilip gelinebilen yerler, memuriyet mahalli olarak belirlenmiştir.

Böylece büyükşehir olan illerde; ilçe sınırları içinde ilçe belediye merkezi ile yerleşim özellikleri bakımından bütünlük arz eden yerler memuriyet mahalli olarak kabul edilmiş, aynı ilçe sınırları içinde belediye merkezi ile yerleşim özellikleri itibarıyla bütünlük arz etmeyen yerler ise memuriyet mahalli dışı kabul edilerek harcırah ödenmesi imkanı getirilmiş, ayrıca ilçe belediyelerinin yerleşim yerlerinin birbirlerine yakınlaşması hatta birbirleri ile sınır oluşturacak şekilde iç içe girmesi nedeniyle ilçe sınırları dışına çıkmakla birlikte birinci fıkrada belirtilen yerler ile bütünlük arz eden ve aralarında yerleşim özellikleri bakımından ayrım bulunmayan yerler de memuriyet mahalli olarak kabul edilmiştir.

Bu nedenle; 30.03.2014 tarihinden sonra yapılan görevlendirmelere ilişkin olarak, idarelerce yerleşim özellikleri bakımından bütünlük arz eden yerler ile bu yerlerin devamı niteliğinde olan yerlerin belirlenmesinde; yerleşim özellikleri bakımından konut, işyeri, meydan, okul, kamu binaları gibi resmi ve özel bütün yapıların topluca bulunduğu ve insanların yerleşmek amacıyla bir arada yaşadığı aralarında boşluk bulunmayan yerler ile bu bütünlüğün kesintisiz olarak devam ettiği yerlerin dikkate alınması ayrıca bu yerlerin dışında kalmakla birlikte kurumlarınca sağlanan servis araçları veya bu mahiyetteki taşıt araçları ile ulaşım sağlanan (her gün gidiş dönüş olmak üzere) yerlerin de memuriyet mahalli olarak belirlenmesi gerekmektedir." düzenlemesini içermektedir.

Somut olayda, davacı 2014 yılı Nisan ve Aralık ayları arasında seyyar görevli olarak çalıştırıldığı halde toplu iş sözleşmesinin 35. maddesi gereğince ödenmesi gereken seyyar görev tazminatının ödenmediğini belirterek anılan alacağın hüküm altına alınmasını talep etmiştir. Mahkemece, Bakanlık tarafından seyyar görev puantaj cetvellerinin gönderildiği, ancak bu cetvellerde davacının hangi yerde görevlendirildiği ve görev yerinin memuriyet mahalli olup olmadığının yazmadığı, görevlendirmelerin seyyar görev tazminatına esas olabilecek nitelikte olmadığı belirtilerek talebin reddine karar verilmiştir. Ancak, dosya içeriğine göre, davacının talep konusu dönem içerisinde görevlendirildiği yerleri gösteren çizelgelerin gönderildiği ve davacının yaptığı görev unvanının 2014 yılı için seyyar görev tazminatı alabilecek işçiler arasında Maliye Bakanlığına vize ettirildiği anlaşılmaktadır. Davalı Bakanlık tarafından gönderilen yazıda, 6360 sayılı Kanun gereğince Büyükşehir Belediyesi sınırları il mülki sınırı sayıldığından, davacıya seyyar görev tazminatı ödemesi yapılmadığı belirtilmiştir.

Bu durumda, 6360 sayılı Kanun sonrası memuriyet mahallinin belirlenmesinde ayrı düzenlemeler getirildiği gözetilerek 6552 sayılı torba Kanun ile değiştirilen Harçlar Kanunu 3/g maddesi ve buna ilişkin çıkartılan genelgedeki düzenlemeler doğrultusunda ve gerekirse defterdarlıktan da sorularak davacının talep konusu dönem içerisinde görevlendirildiği yerlerin memuriyet mahalli olup olmadığı ayrı ayrı belirlenmelidir. Bu düzenleme ve görevlendirmeler sebebi ile seyyar görev tazminatına hak kazanıp kazanmadığı tereddüte yer vermeyecek şekilde belirlenerek sonuca gidilmelidir. Eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

3-Davacı ... davalı arasındaki diğer sorun davacının hak kazandığı akti tatil ücretinin miktarı konusundadır.

Toplu İş Sözleşmesinin 31. maddesinin Cumartesi Çalışmalarında İşçilere Verilecek Ücret başlıkcı "C" alt bendinde ;"Akdi tatil günü olan Cumartesi günü çalıştırılacak işçilere her bir saat fazla çalışmaları için verilecek ücret normal bir günlük çıplak yevmiyesinin saat başına düşen miktarının %75 yükseltilmesi suretiyle ödenir." düzenlemesine yer verilmiştir.

Dosya içeriğine göre, hükme esas alınan bilirkişi raporunda cumartesi çalışmaları için toplu iş sözleşmesi gereği %75 zamlı ücret hesaplaması yapılmıştır. Dosyada yer alan bordolarda anılan günler için zamsız tahakkuk ettirilen ücretlerin ödenip ödenmediği konusunda banka kayıtları getirtilerek ödeme kanıtlanır ise yalnız zam oranının hüküm altına alınması için kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 26.09.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/258, Karar No: 2022/572, Tarih: 20.09.2022

**Ceza Genel Kurulu         2022/258 E.  ,  2022/572 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi:Ceza Dairesi

Sanık ...’un çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan TCK'nın 103/2, 103/3-d, 43/1, 53, 58/6-7 ve 63. maddeleri uyarınca 30 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna, cezasının ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve mahsuba ilişkin ... 1. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 11.04.2019 tarihli ve 60-203 sayılı resen de istinafa tabi olan hükmün, sanık müdafisi ve katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesince 27.09.2019 tarih ve 1506-1430 sayı ile duruşma açılarak yapılan yargılama sonucunda Yerel Mahkemece sanık hakkında kurulan hükmün kaldırılarak, sanığın çocuğun basit cinsel istismarı suçundan TCK'nın 103/1-1. cümle, 103/3-d, 43/1, 53, 58/6-7 ve 63. maddeleri uyarınca 18 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna, cezasının ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve mahsuba karar verilmiştir.

Bu hükmün de sanık müdafisi, katılan mağdur ... vekili ve katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosyayı inceleyen Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesince 17.03.2021 tarih ve 2273-2146 sayı ile;

“Mağdurenin aşamalardaki ayrıntılı ve istikrarlı anlatımları ile tüm dosya içeriği nazara alındığında mağdurenin annesiyle gayriresmî birliktelik yaşaması nedeniyle aynı evde ikamet eden sanığın bir suç işleme kararının icrası kapsamında mağdureye karşı dokuz yaşından itibaren basit düzeyde kalacak şekilde ve on beş yaşını tamamladıktan sonra ise kardeşi .'ye de benzer eylemlerde bulunacağı tehdidiyle değişik zamanlarda birden fazla organ sokmak suretiyle istismar ettiği anlaşıldığından, sanığın zincirleme şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 103/2, 3-d, 43. maddeleri uyarınca mahkûmiyeti yerine suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek aynı Kanun’un 103/1-c.1, 3-d, 43/1. maddeleri ile hüküm kurulması,” isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesi ise 11.06.2021 tarih ve 367-718 sayı ile;

... Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesi ise 11.06.2021 tarih ve 367-718 sayı ile;

“...Sanığın mağdure .ya yönelik eylemleri bakımından yapılan değerlendirmede; ilk derece mahkemesince sanığın ...'ya yönelik çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu işlediğinden bahisle cezalandırılmasına karar verilmiş ise de gerek sanık ve mağdur beyanı gerekse cep telefonu HTS rapor incelenmesi birlikte değerlendirildiğinde . ile anal yoldan cinsel ilişkiye ilk defa Haziran 2018 tarihinde girdiği, HTS raporlarından da anlaşıldığı üzere ... ilinde oldukları 16 Ekim 2018 tarihine kadar farklı tarihlerde sanık ve .'nın anal yoldan cinsel ilişkiye girdikleri, vajinal yoldan ilk cinsel ilişkinin ise 16 Ekim 2018 tarihinde yaşandığı, sanığın gerek anal yoldan gerek vajinal yoldan organ sokmak suretiyle cinsel ilişkiye girdiğinde ...'nın 15 yaşını bitirmiş olduğu, 15-18 yaş grubundaki mağdureye karşı anal ve vajinal ilişkinin suç olabilmesi için isteği dışında hile tehdit veya zor kullanılarak işlenmiş olması gerekir.. tüm beyanlarında anal yoldan cinsel ilişkiye girmeden önce ve farklı tarihlerde anal yoldan cinsel ilişkiye girdiği sırada sanığın zor kullandığı veya tehdit ettiğine dair bir anlatımının olmadığı, vajinal ilişki için ise ...'nın çocuk izleme merkezindeki beyanında; sanığın " Kardeşini alıp getiririm.' dedi, 'Senin yerine.' dedi, ben 'Tamam.' dedim direnemedim.’ şeklinde anlatımda bulunduğu ve yargılamanın her aşamasındaki beyanlarında TCK'nın 103/4. maddesindeki anlamda zor veya tehdit olduğuna ilişkin bir anlatımının olmadığı, ‘Kardeşini alıp getiririm senin yerine’ sözlerinin TCK'nın 103/4. maddesi anlamında tehdit boyutu sayılamayacağı, her ne kadar daha sonra mağdure intihara kalkışmış ise de; sanığın mağdureyi işten çıkarttığı, okula gitmesine izin vermediği, evden çıkmasına karıştığı, sürekli olarak evde kalmak zorunda kalan mağdurenin 03.12.2018 günü okula gitme isteğini yenilemesine rağmen sanığın yine izin vermemesine duyduğu kızgınlık ile veya sanık ile yaşadıklarından duyduğu pişmanlık sebebiyle intihara kalkışmış olabileceği, sanığın ... ile gerek anal, gerekse vajinal yoldan zor kullanarak veya tehdit ile ilişkiye girdiğine dair delile ulaşılamadığı, bu nedenle sanık ile anal ve vajinal yoldan rızası ile ilişkiye girdiği kabul olunmuş ve sanığın bu eyleminin TCK'nın 104/1. maddesi kapsamında kaldığı kanaatine varılmıştır.

Sanık ...'ya yönelik eylemlerine 2014 yılından itibaren başlamıştır. 22.01.2003 doğumlu olan mağdure 12 yaşını 22.01.2015 tarihinde, 15 yaşını ise 22.01.2018 tarihinde doldurmuştur. Dolayısıyla sanığın 2014-22.01.2018 tarihi arasındaki mağdura yönelik eylemleri mağdurenin rızası olsun olmasın suç teşkil eder. Mağdure bu dönemdeki sanığın eylemlerini göğüslerine poposuna ve cinsel organına dokunma, avuçlama, okşama ve sürtünme şeklinde anlattığı, sanığın bu eylemlerini ani, kısa süreli, basit temaslar olmayıp devamlılık arz eder tarzda sürtünme ve okşama şeklinde gerçekleştiği, bu nedenle TCK'nın 103/1-1. cümlesi anlamında çocuğun basit cinsel istismarı suçunu oluşturacağı Dairemizce kabul olunmuştur.

Yargıtay 14. Ceza Dairesince sanığın eylemlerini kardeşi ...'ye de benzer şekilde eylemde bulunacağı tehdidiyle gerçekleştirildiği bu nedenle mağdure ...'ya yönelik eylemleri bakımından TCK 103/2, 103/3-d ve 43. maddeleri gereğince cezalandırılması gerektiğinden bahisle bozulmuş ise de Dairemizin bozmaya konu gerekçeli kararında sanığın söylediği iddia olunan mağdureye kardeşi ...'ye de cinsel istismarda bulunacağı tehdidiyle eylemlerini gerçekleştirdiği iddiasının kabul edilmeme gerekçesinin ayrıntıları ile tartışıldığı ve Dairemizin bu görüşünün dosya kapsamı ile uyumlu olduğu değerlendirilmiştir.

Kaldı ki ilk derece mahkemesince sanığın ...'yı ... ilinde ormanlık açık alana götürmesi eyleminin kişiyi hürriyetten yoksun kılma suçunu oluşturduğundan bahisle verdiği mahkûmiyet kararı Dairemizin bozmaya konu kararında CMK'nın 280/2. maddesi uyarınca kaldırılarak olay tarihinde ...'nın 15 yaşını bitirdiği ve sanık ile kendi iradesi ile gittiğinden kişiyi hürriyetten yoksun kılma suçunun unsurlarının oluşmayacağından bahisle beraatine karar verildiği ve bu beraat kararının Yargıtay 14. Ceza Dairesince onandığı, eğer sanık mağdureye yönelik cinsel istismar eylemlerini TCK'nın 103/4. maddesi anlamında kardeşine de cinsel istismarda da bulunacağı tehdidiyle gerçekleştirdiğinin kabulü hâlinde ...'nın sanık ile ... iline yine bu tehdidin etkisiyle gittiğinin kabulü ile kişiyi hürriyetten yoksun kılma suçundan TCK'nın 109/2, 109/3-f, 109/5. maddeleri gereğince cezalandırılmasının gerekeceği ancak Yargıtay 14. Ceza Dairesince bu suç nedeniyle Dairemizce verilen beraat kararı onanarak ilam içerisinde çelişki yaratıldığı da dikkate alındığında Dairemizin sanığın ...'ya yönelik eylemi bakımından yapılan hukuki nitelendirme ve TCK'nın 103/4. maddesinin uygulama şartlarını oluşmadığına ilişkin değerlendirmesinin dosya kapsamına uygun olduğu,” gerekçesiyle bozmaya direnerek önceki hüküm gibi sanığın mahkûmiyetine karar vermiştir.

Bu hükmün de sanık müdafisi, katılan mağdur ... vekili ve katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 21.10.2021 tarihli ve 120362 sayılı “bozma” istekli tebliğnamesi ile dosya 6763 sayılı Kanun'un 36. maddesi ile değişik CMK’nın 307. maddesi uyarınca, Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 22.06.2021 tarihli ve 196 sayılı kararı ile kararına direnilen Yargıtay 14. Ceza Dairesinin kapatılması nedeniyle aynı karar uyarınca bu Daireye ait işlerin devredildiği Yargıtay 9. Ceza Dairesine gönderilmiş, aynı madde uyarınca inceleme yapan Özel Dairece 23.03.2022 tarih ve 25900-2784 sayı ile direnme kararı yerinde görülmeyerek Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Sanık ... hakkında inceleme dışı mağdur ...'a yönelik sarkıntılık suretiyle çocuğun basit cinsel istismarı suçundan kurulan mahkûmiyet hükmü ve katılan mağdur ...'a yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan beraat hükmü, Özel Dairece onanmak suretiyle kesinleşmiş olup direnmenin kapsamına göre inceleme, sanık ... hakkında katılan mağdur ...'a yönelik çocuğun basit cinsel istismarı suçundan verilen mahkûmiyet hükmü ile sınırlı olarak yapılmıştır.

Özel Daire ile Bölge Adliye Mahkemesi arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanığın katılan mağdur ...'a yönelik eyleminin çocuğun basit cinsel istismarı suçunu mu yoksa çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu mu oluşturduğunun belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;

03.12.2018 tarihli tutanağa göre; saat 18.30 sıralarında ... Devlet Hastanesi polisi tarafından 15 yaşlarında bir kız çocuğunun ilaç içmek suretiyle intihara teşebbüs etmesi nedeniyle başvurduğu, katılan mağdur ... ile yapılan görüşmede; sanık ... tarafından bu tarihten yaklaşık 1,5 yıl önce ... ilinde bir ormanda cinsel istismara uğradığını, o tarihten sonra da değişik zamanlarda 4-5 kez aynı şekilde sanığın kendisine cinsel istismarda bulunduğunu, en son bir hafta önce evlerinde yalnız bulundukları sırada yine aynı şekilde cinsel istismara uğradığını, ayrıca sanığın kız kardeşi ...’nin göğüslerini ellemek suretiyle istismarda bulunduğunu, bu sebeple psikolojisinin bozulduğunu ve ilaç içtiğini beyan ettiği, katılan mağdurun hayati tehlikesi bulunduğundan başka ile sevk edildiği ve ifadesinin alınamadığı,

... Adli Tıp Şube Müdürlüğünce düzenlenen 06.12.2018 tarihli rapora göre;

1- Yapılan görüşmede katılan mağdur ...’ın; 22.01.2003 doğumlu olup 16 yaşının içinde olduğunu, ... merkezde yaşadığını, anne ve babasının 3-4 yaşlarındayken ayrıldıklarını, üç kız, bir erkek toplam dört kardeş olduklarını, kardeşleri arasında kendisinin yaşça en büyük olduğunu, babası ile görüşmediğini, kardeşleri ile birlikte annesinin yanında kaldıklarını, annesinin çalışmadığını, annesinin babasından ayrıldıktan sonra dini nikahlı olarak tekrar evlilik yaptığını, üvey babası olan sanık ...’un hurdacılık yaptığını, ortaokulu bitirdikten sonra çalışmak için okulu bıraktığını, on beş gün lunaparkın kafe bölümünde çalıştığını, dört gün de alışveriş merkezinde çalıştığını, insanlarla anlaşamadığını ve üvey babasının sorun yapması nedeniyle işten çıkmak zorunda kaldığını, açıktan liseye devam ettiğini, lise birinci sınıf öğrencisi olduğunu, 9-10 yaşlarındayken sol kolunun kırılması nedeniyle ameliyat geçirdiğini, dört senedir sigara kullandığını, alkol, uyuşturucu madde kullanmadığını, 3-4 gün önce yaklaşık elli tane ... kesici ve antibiyotik ilaç içerek intihar teşebbüsünde bulunduğunu, zaten üzerinde psikolojik baskı olduğunu, olay günü üvey babası ile okul meselesinden tartışma yaşayınca intihar teşebbüsünde bulunduğunu, bu olay öncesinde de iki defa bıçakla karnını ve bileğini yaralayarak intihar teşebbüsünde bulunduğunu, altı ay önce bileğini kestiğinde üvey babasının bileğini sardığını ve annesine bile söyletmediğini, üç ay önce de üvey babasının birisi kendisine baktı diye kendisini lunaparkta tekme ... dövdüğünü, bunun üzerine karnına bıçak saplayarak kendisine zarar vermek istediğini, üvey babasının annesi ile evlendikten kısa süre sonra cinsel tacizlere başladığını, o zamanlar 9-10 yaşlarında olduğunu, 6 yıl boyunca hemen hemen 2-3 günde bir olmak üzere tacizlerin devam ettiğini, sanığın ilk zamanlar poposuna, daha sonra ise göğüs bölgesine dokunduğunu, kıyafetlerinin üzerinden bunları yaptığını, ilk olarak 6 ay kadar önce evlerinde kimse yokken sanığın zor kullanarak, ellerini tutup darp ederek anal yoldan cinsel saldırıda bulunduğunu, şahsın öncesinde cinsel organını tükürüklediğini, cinsel organının tam olarak içine girdiğini, poposunda kanama olmadığını, canının yandığını, ilk olaydan sonraki 4 ay boyunca evlerinde 2-3 günde bir zorla ters ilişkiye maruz kaldığını, ters ilişkilerin tamamının ilk gerçekleşen ters ilişki olayındaki gibi yaşandığını, poposunda kanama olup olmadığını hiç görmediğini, üvey babasının yaklaşık iki ay önce kendisini Göreme'ye lunaparkta çalışmaya götüreceğini söyleyerek motorla

.ya götürdüğünü, gittikleri yerin ormanlık bir alan olduğunu, sadece ağaçlar olduğunu, etrafta hiç kimse olmadığını, orada üvey babasının kendisine vajinal yoldan cinsel saldırıda bulunduğunu, cinsel saldırı esnasında yüzünün toprağa gömülü hâlde olduğunu, aşırı canının yandığını, bir gün orada kaldıklarını, kaldıkları gün boyunca 6-7 defa tamamı vajinal yoldan cinsel saldırıya uğradığını, olay esnasında üvey babasının dışarıya boşaldığını, oradayken annesinin telefonla aradığını fakat üvey babasının kendisine annesine yalan söylettirdiğini, ...'e döndükten sonra eve gittiğinde bacağında ve iç çamaşırında kurumuş açık renkli kan lekeleri gördüğünü, eve döndükten sonra da iki ay boyunca 2-3 günde bir evde kimse olmadığı zamanlarda hep vajinal yoldan cinsel saldırıya uğradığını, en son 8-9 gün önce evde vajinal yoldan cinsel saldırıya maruz kaldığını, anal yoldan en son iki ay kadar önce cinsel saldırıya uğradığını, üvey babasının vajinal yoldan cinsel saldırıda bulunduğunda içine boşalmadığını, anal yoldan cinsel saldırıda bulunduğunda ise içine boşaldığını, evde yalnız kalmak için üvey babasının kendisine anneannesine gitmek istediğini ancak kendisini babasının motorla götürmesini istediğini annesine söylettirdiğini, annesi ve kardeşlerinin otobüs ile anneannesine gitmesi sonrasında evde kimse olmadığı sırada üvey babasının cinsel saldırıda bulunduğunu, üvey babasının kendisini olayları birilerine anlattığı takdirde kardeşine de aynı şeyleri yapacağını söyleyerek tehdit ettiğini, bu yüzden yaptıklarına ses çıkaramadığını, yaşadıklarını kimseye anlatamadığını, büyük tuvaletini kaçırma, poposunda ... veya kanama gibi şikâyetleri olmadığını, sadece ön taraftan ilişkiye maruz kaldığından beri arada idrarını az miktarda tutamamaya başladığını, olay açığa çıktıktan sonra cinsel muayene olmadığını, şu an üvey babasının tutuklu olduğunu, ...'de beyin kanaması nedeniyle hastanede yattığını, kendisinin ise annesi ile birlikte kaldığını, olayların açığa çıkması sonucu daha rahat hissettiğini, bundan sonra çalışıp kendi hayatını kazanmak istediğini, geleceğe olumlu baktığını, anlatmış olduğu olaylar dışında başka herhangi biriyle rızası veya rızası dışında cinsel birliktelik yaşamadığını, üvey babasının kız kardeşine bir şey yapmadığını, öğrendiğine göre sadece bir defa dokunma olduğunu belirttiği, görüşme esnasında katılan mağdurun zekasının klinik olarak normal zeka düzeyinde izlenimi verdiğinin tespit edildiği,