muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/23432, Karar No: 2013/9532, Tarih: 22.05.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/23432 E.  ,  2013/9532 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Sanık ...’ın... adına keşide edilmiş 10.09.2008 ve 08.08.2008 tarihli 27800 TL lik ön yüzleri tahrifen düzenlenmiş iki adet çekin arka yüzlerini ciro ederek müşteki...A.Ş. Yetkilisi ...’a ibraz ettiği karşılığında...A.Ş.den mal almak istediği, müştekinin şüphelenmesi üzerine malları teslim etmediği sanığın ibraz ettiği çeklerin aldatma yeteneklerinin bulunduğu anlaşıldığından sanığın eylemlerinin resmi belgede sahtecilik ve dolandırıcılık suçlarını oluşturduğu yönündeki kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

1-Dolandırıcılık suçundan kurulan hükme yönelik incelemede,

5237 Sayılı Yasa'da 765 Sayılı Yasa'dan farklı olarak "gün para cezası sistemi" kabul edildiği için bu sistemde nispi para cezasına yer verilmemiştir. Ilgili maddelerin gerekçe bölümlerinde de 5237 Sayılı TCK.nun sisteminde nipsi para cezasının öngörülmediği açıkça belirtilmektedir. Ancak, 5237 Sayılı Yasanın 1Haziran 2005 tarihinde yürürlüğe girmesinden sonra 29.06.2005 gün ve 5377 Sayılı Yasanın 19.maddesi ile değişik TCK.nun 158/1.fıkrasına eklenen "...Ancak, (e), (f) ve (j) bentlerinde sayılan hallerde hapis cezasının alt sınırı üç yıldan, adli para cezasının miktarı suçtan elde edilen menfaatin iki katından az olamaz." cümlesi ile getirilen yeni değişikliğe ilişkin gerekçede de belirtildiği üzere, 158.maddenin 1.fıkrasına eklenen son cümledeki "...adli para cezasının miktarı suçtan elde edilen menfaatin iki katından az olamaz." hükmünün uygulanabilmesi için öncelikle suçtan elde edilen haksız menfaat miktarının belli olması gerekmektedir.

5237 sayılı TCK.nun 52. maddesinin 1.fıkrası “Adli para cezası, beş günden az ve kanunda aksine hüküm bulunmayan hallerde yediyüzotuz günden fazla olmamak üzere belirlenen tam gün sayısının, bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ile çarpılması suretiyle hesaplanan paranın hükümlü tarafından Devlet Hazinesine ödenmesinden ibarettir.” şeklindeki adli para cezasının tanımı yapıldıktan sonra aynı maddenin 3. fıkrasında “Kararda, adli para cezasının belirlenmesinde esas alınan tam gün sayısı ile bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ayrı ayrı gösterilir.” ve aynı Kanunun 61. maddesinin 8. fıkrasında ise “Adli para cezası hesaplanırken, bu madde hükmüne göre cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesine yönelik artırma ve indirimler, gün üzerinden yapılır.Adli para cezası, belirlenen sonuç gün ile kişinin bir gün karşılığı ödeyebileceği miktarın çarpılması suretiyle bulunur.” hükümleri ile yasa koyucu adli para cezasının mutlaka gün üzerinden tayin edilmesi gerektiğini belirtmektedir.

5237 Sayılı TCK. nun 158. maddesinin 1. fıkrasının (e), (f) ve (j) bentlerinde sayılan hallerde adli para cezasının tayininde öncelikle suçtan elde edilen haksız menfaat miktarının belli olup olmadığına bakılacaktır.

Eğer suçtan elde edilen haksız menfaat miktarı belli değil ise, 5 ila 5.000 tam gün arasında TCK. nun 61. maddesi hükmü göz önünde bulundurularak takdir edilen gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52. maddesi uyarınca, 20-100 YTL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezası belirlenecektir.

Eğer suçtan elde edilen haksız menfaat miktarı belli ise;o takdirde tespit olunacak temel gün,suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52. maddesi uyarınca, 20-100 YTL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezası belirlenecektir.

Bu açıklama kapsamında sonuç adli para cezası belirlenmesi gerekirken yazılı şekilde 5275 Sayılı Yasanın 106. maddesinde öngörülen adli para cezası yerine çektirilecek hapis cezasının süresinin belirlenmesi açısından infazda tereddüt oluşturacak şekilde doğrudan haksız elde olunan yararın iki katı esas alınmak suretiyle karar verilerek eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,

2- Sahtecilik suçundan kurulan hükme yönelik incelemede

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,

2- Sahtecilik suçundan kurulan hükme yönelik incelemede

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sair temyiz itirazlarının reddine,ancak;

Sanığın suça konu iki çeki aynı anda ciro edip vermiş olması karşısında, eylemin tek suç olduğu ve 5237 Sayılı TCK'nun 43. maddesinde öngörülen zincirleme suça ilişkin hükümlerin uygulanma olanağı bulunmadığı gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması;

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususların aynı kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sahtecilik suçundan kurulan hüküm fıkrasından, 5237 sayılı Yasanın 43. maddesinin uygulanmasına ilişkin paragrafın tamamen çıkartılarak, takip eden ve aynı kanunu 62 maddesi uygulanmasına yönelik paragraftan “2 yıl 1 ay hapis” ibaresinin çıkartılıp yerine “1 yıl 8 ay hapis” ibaresinin eklenmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 22.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1197, Karar No: 2022/4002, Tarih: 24.05.2022

**12. Ceza Dairesi         2021/1197 E.  ,  2022/4002 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Dava : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

Hüküm : Davanın reddine

Davacının tazminat talebinin reddine ilişkin hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Tazminat talebinin dayanağı olan Aydın 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2012/99 Esas - 2013/314 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının kasten öldürmeye yardım etme suçundan 03.04.2011 - 05.01.2012 tarihleri arasında 277 gün gözaltında ve tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda davacının beraatine hükmedildiği, kararın 07.05.2015 tarihinde kesinleştiği, davanın gözaltına alınma ve tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK hükümlerine tabi olduğu anlaşılmakla;

Davacının dava dilekçesiyle 20.000 TL maddi, 250.000 TL manevi tazminatın gözaltına alınma tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte ödenmesi talebine ilişkin söz konusu davada yerel mahkemece, Aydın 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2012/99 Esas - 2013/314 Karar sayılı temyizde onama ile 07.05.2015 tarihinde kesinleşen hükmünün davacının güncel mernis adresine aynı konutta ikamet eden kardeşi Taybet Adıyaman’a 17.09.2015 tarihinde tebliğ edildiği, davacı vekilinin Taybet Adıyaman ile müvekkilinin aynı adreste ikamet etmediklerini beyan etmiş ise de; alınan nüfus kayıtlarından davacı ile kardeşinin Şevketsümer Mahallesi 5968 Sokak No:37 İç Kapı No:1 Akdeniz/Mersin adresinde ikamet etmeleri nedeniyle yapılan tebliğin usulüne uygun olduğu dolayısıyla tazminat davasının kesinleşmiş kararın tebliğ edildiği 17.09.2015 tarihinden itibaren 3 aylık süre geçtikten sonra 09.05.2016 tarihinde açıldığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmesinde isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; mahkemece dava açma süresinin geçtiği gerekçe gösterilerek davanın reddine karar verilmesinde usule ve kanuna aykırı yön bulunmadığından, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 24/05/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4058, Karar No: 2014/11996, Tarih: 15.04.2014

**4. Ceza Dairesi         2013/4058 E.  ,  2014/11996 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2012/3354

MAHKEMESİ : Bakırköy 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 13/10/2011

NUMARASI : 2010/334 (E) ve 2011/453 (K)

SUÇ : Hakaret

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Akşam gazetesinin 08/01/2007 tarihli nüshasında ve gazetenin internet sayfasında katılan hakkında, "kılavuz kaptanlardan beyaz rüşvet" başlığı altında yayınlanan yazı bir bütün olarak değerlendirildiğinde, eleştiri sınırlarını aşıp, katılanın onur, şeref ve saygınlığını rencide edecek mahiyette olduğunun anlaşılması karşısında, hükümden sonra 05/07/2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanunun geçici 1-b madde ve fıkrası uyarınca basın ve yayın yoluyla ya da sair düşünce ve kanaat açıklama yöntemleriyle işlenen suçlar bakımından "kovuşturmanın ertelenmesi" kurumunun getirilmesi karşısında, anılan yazının eser sahibi olan sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve katılan C.. İ.. vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKMÜN başkaca yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 15/04/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10780, Karar No: 2013/12601, Tarih: 03.12.2013

**14. Ceza Dairesi         2013/10780 E.  ,  2013/12601 K.**

**"İçtihat Metni"**

Çocuğun basit cinsel istismarı suçundan sanık ...'nun yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Gazipaşa Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 17.09.2008 gün ve 2007/523 Esas, 2008/384 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Suçun niteliğine etkisi bakımından mağdurenin nüfus kaydı getirtilmeden hüküm kurulmuş ise de, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla nüfus kayıt örneği temin edildiğinden bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Mağdurenin aşamalardaki ifadelerinde, kendisine sarılmak isteyen sanığı itekleyerek sarılmasına ve fiziksel temasta bulunmasına engel olduğunu beyan etmesi karşısında, sanığın eyleminin teşebbüs aşamasında kaldığı gözetilmeden tamamlanmış suçtan mahkûmiyet hükmü kurulması,

Sanık hakkında hapis cezasına mahkûmiyetinin kanuni sonucu olarak 5237 sayılı TCK.nın 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarına hükmolunması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7987, Karar No: 2012/30034, Tarih: 18.10.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/7987 E.  ,  2012/30034 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 22/12/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi  tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Borçlu S.C.adına çıkarılan ödeme emri tebligatı varsa aslının birlikte gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 18/10/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10279, Karar No: 2012/16830, Tarih: 30.10.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/10279 E.  ,  2012/16830 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 6. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 09/03/2011 tarih ve 2008/177-2011/81 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin işyeri sigorta poliçesi ile sigortaladığı işyerinin (halıcının) bitişiğinde bulunan davalıya ait rögarın tıkanması sonucu kirli su sızması nedeniyle hasar meydana geldiğini, 8.477,28 TL hasar bedelinin 21.11.2007 tarihinde sigortalıya ödendiğini ve kanunen müvekkilinin halef olduğunu ileri sürerek karşılanan zararın ödeme tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı, kendi mağazalarını da su bastığını, ancak, su baskınının kendi rögarlarından kaynaklanmadığını, rizikonun başka rögardaki tıkanma nedeniyle meydana geldiğinin ASKİ görevlilerince kendilerine söylendiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, rizikonun, davalıya ait işyerindeki bina tesisatında oluşan bozukluktan, yetersizlikten ve rögarın taşmasından ileri gelmediği, doğrudan yağmur sularının sigortalı işyerine duvardan sızması suretiyle meydana geldiği, zarara davalının kusurlu bir eyleminin sebebiyet vermediği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,75 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 30/10/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4597, Karar No: 2017/9528, Tarih: 29.03.2017

**5. Hukuk Dairesi         2017/4597 E.  ,  2017/9528 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki yargılamanın yenilenmesi, mümkün olmadığı takdirde taşınmaza kuru tarla olarak yeniden değer biçilmesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın süre yönünden reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, yargılamanın yenilenmesi, mümkün olmadığı takdirde taşınmaza kuru tarla olarak yeniden değer biçilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın süre yönünden reddine karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre, davanın süre yönünden reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 29/03/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2704, Karar No: 2020/7438, Tarih: 17.12.2020

**11. Ceza Dairesi         2019/2704 E.  ,  2020/7438 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme, defter, kayıt ve belgeleri gizleme

HÜKÜM : Beraat, mahkumiyet

A) Sanık ... hakkında “defter, belge ve kayıtları gizleme” suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz talebinin incelenmesi:

Sanık hakkında 2008 ve 2009 takvim yıllarına ait defterlerin ibraz edilmemesi nedeniyle “defter, kayıt ve belgeleri gizleme” suçundan açılan kamu davasında; Mahkemenin, 2008 takvim yılına ait defterler ve belgelerin varlığının sabit olmadığı yönündeki kabulünde bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak; varlığı sabit olan 2009 takvim yılına ait defter ve belgelerin daha önce sanıktan istenmesine rağmen ibraz edilmemesi nedeniyle sanık hakkında ... 3. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 27.03.2012 tarihli, 2010/318 Esas, 2012/286 Karar sayılı ilamıyla mahkumiyetine hükmedildiği anlaşılmakla; bu takvim yılına ait defter ve belgeler yönünden mükerrer yargılama olup olmadığının tespiti açısından belirtilen dava dosyası getirtilip incelenerek bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesinden sonra, 2009 yılına ait aynı defter ve belgelerin birden fazla kez ibrazının istenilmesi halinde yapılan ilk tebliğ ile suçun oluşacağı, ikinci kez istenmesi üzerine belgelerin ibraz edilmemesinin ikinci bir suç oluşturmayacağı gözetilerek sanığın hukuki durumunun buna göre takdiri gerekirken, yazılı şekilde beraatine hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz talebi bu nedenlerle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA,

B) Sanık ... hakkında “sahte fatura düzenleme” suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin; sanık ... hakkında “sahte fatura kullanma” suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık ...’ın ve katılan vekilinin temyiz talebinin incelenmesi:

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz talebi bu nedenlerle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA,

B) Sanık ... hakkında “sahte fatura düzenleme” suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin; sanık ... hakkında “sahte fatura kullanma” suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık ...’ın ve katılan vekilinin temyiz talebinin incelenmesi:

1- 5271 sayılı CMK'nin 225. maddesi uyarınca hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiil ve failden ibaret olup, iddianamede açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılarak açılmayan davadan yargılama yapılıp hüküm kurulmasının mümkün bulunmadığı; ... Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 16.01.2014 tarihli iddianamesi ile 213 sayılı VUK’nin 367. maddesine göre dava şartı olan mütalaa ve vergi suçu raporuna uygun olarak sanıklar hakkında, "2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme" suçlarından kamu davası açıldığı, “sahte fatura kullanma” suçundan açılmış bir dava bulunmadığı gibi birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olan "sahte fatura düzenleme" ve “sahte fatura kullanma” suçlarının birbirine dönüşemeyeceği, her takvim yılında işlenen suçların da ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu gözetilmeden her bir takvim yılı için ayrı ayrı hüküm kurulması yerine tek suç olarak kabulüyle hangi takvim yılından kurulduğu da belirtilmeksizin iddianame dışına çıkılarak sanık ... hakkında “sahte fatura kullanma” suçundan mahkumiyet hükmü kurulması,

2- Sanıklar hakkında "2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme" suçundan açılan kamu davasında; sanık ...’in, kahvehanede otururken soy ismini tam hatırlamadığı ... isimli birinin şirket ortağı Kemal’e güvenmediklerini, şirkete kısa süreliğine onun yerine ortak olup olamayacağını sorduğunu, kendisinin de yardım amaçlı şirkete ortak olduğunu ancak şirketin işleyişiyle ilgilenmediğini savunması; sanık ...’in, iş aradığı zaman ... isimli biriyle tanıştığını, birlikte notere gittiklerini, bu kişiye vekalet verdiğini, şirket kurduğunu, kardan da pay vereceğini, şirketi kurduktan sonra kendisini bir daha aramadığını savunması karşısında, gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından; suçlara konu fatura asıllarının, bu faturaları kullanan mükelleflerden veya bu mükelleflerin ve sanıkların bağlı bulunduğu vergi dairesinden sorulmak suretiyle, getirtilip dosya içine konulması, sanıklara gösterilerek yazı ve imzaların kendilerine ait olup olmadığının sorulması, faturalardaki yazı ve imzaların kendilerine ait olmadığını söyledikleri takdirde; yazı ve imza örnekleri temin edilerek, faturalardaki yazı ve imzaların sanıklara ait olup olmadığı konusunda uzman bir kurum veya kuruluştan rapor alınması, faturaları kullandığı belirlenen mükellefler hakkında karşıt inceleme raporu düzenlenip düzenlenmediğinin ilgili vergi dairesinden sorularak, düzenlenmiş ise onaylı örneklerinin getirtilmesi, aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığını araştırılması; dava açılmış ise, dosyalarının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması, faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin, CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıklarının, sanıkları tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların alınması konusunda sanıkların bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması, sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanıkların hukuki durumlarının belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

3- Kabule göre de;

a) Sahte fatura düzenleme suçunda her takvim yılında işlenen suçların ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu gözetilmeden, sanık ... hakkında her bir takvim yılı için ayrı ayrı hüküm kurulması yerine tek suç olarak kabulüyle hangi takvim yılından kurulduğu da belirtilmeksizin tek hüküm kurulması,

b) Sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmü nedeniyle katılan idare lehine asgari ücret tarifesi uyarınca maktu vekalet ücreti tayin edilmesi gerekirken, dilekçe yazım ücreti takdir olunması yasaya aykırı,

c) 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,