muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/11468, Karar No: 2013/13506, Tarih: 18.09.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/11468 E.  ,  2013/13506 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılan ...'nın gerekçeli karar başlığında "müşteki" olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak görülmüştür.

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Somut olayda; katılanın kafeterya işlettiği, aynı civarda oturan sanığın, bu kafetaryaya gelenlerin gayri ahlaki işler yaptığı gerekçesi ile arkadaşı tanık ... ile birlikte katılanın işlettiği cafeye gittiği, katılan ile aralarında tartışma yaşandığı, cafe çalışanları ve arkadaşı tarafından dışarıya çıkarılırken ... yerinin camlarına vurmak suretiyle kırdığı anlaşıldığından, eyleminin mala zarar verme suçunu oluşturduğuna dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 18.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/876, Karar No: 2012/1782, Tarih: 21.03.2012

**15. Hukuk Dairesi         2011/876 E.  ,  2012/1782 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili Avukat ... ile davalı vekili Avukat ... geldi. Temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Uyuşmazlık arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmesinden kaynaklanmış olup asıl davada birinci seçenek olarak sözleşmenin yüklenici temerrüdü nedeniyle hükümsüz kaldığının tespiti ile yapılan tüm imalâtın 09.08.2004 tarihli ek sözleşmenin 2. ve 3/1. maddeleri uyarınca cezai şart olarak davacı arsa sahibine bırakılması, bu mümkün olmazsa 2. seçenek olarak teslimde gecikme nedeniyle kira tazminatı, 01.03.2000 tarihli sözleşmenin 6. maddesi uyarınca yapım süresince taşınmaz üzerindeki eski binanın tahliye tarihinden itibaren ödenecek kira tazminatı ve eksik bırakılan işler için ifaya izin istenmiş, dava ıslah edilerek yapılması gerektiği halde yapılmayan ilave kattan dolayı 8 adet bağımsız bölümün yükleniciye ait bağımsız bölümlerden mahsup edilmek suretiyle verilmesi istenmiştir. Cevapla açılan karşı davada ise sözleşme uyarınca verilmesi gereken bağımsız bölüm tapularının verilmemesi nedeniyle uğranılan finansman kaybı zararının tahsili istenmiştir. Mahkemece asıl davada her iki kira tazminatı isteminin kısmen kabulüne, ifaya izin isteminin reddine, karşı davada ise davanın reddine dair verilen karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle ... Belediye Başkanlığı’nın 08.12.2010 günlü yazılarından yapılan inşaatta ruhsat ve ekli projesine aykırı bir durum görülmediğinin bildirilmiş olmasına, inşaatın getirildiği seviye ile arsa sahipleri vekâlet verilmesi ve ferağ borcu yönünden

temerrüde düşmüş olduklarından ifaya izin talebinin reddinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı ve davalı arsa sahiplerinin tüm, davalı ve karşı davacı yüklenicilerin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

temerrüde düşmüş olduklarından ifaya izin talebinin reddinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı ve davalı arsa sahiplerinin tüm, davalı ve karşı davacı yüklenicilerin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Bilirkişi kurulunca 26.07.2010 tarihli raporda inşaatın sözleşmeye göre teslim edilmesi gereken tarih inşaat ruhsatının alındığı 26.04.2005 tarihine 40 aylık yapım süresi eklenerek 26.08.2008 olarak belirlenmiş, bu tarihten itibaren dava dilekçesinde talep edilen 2 aylık kira tazminatı 48 daire x 2 ay x 750,00 TL=72.000,00 TL olarak hesaplanmış, mahkemece de asıl davada bu miktar hüküm altına alınmıştır. Arsa sahiplerinin kira tazminatı talep edebilmesi için gecikmede bir kusurunun bulunmaması ve edim borcu yönünden temerrüde düşmemiş olması gerekir. Oysa davalı yüklenici tarafından keşide edilen 26.09.2008 tarihli ihtarda inşaatın %93 seviyede ikmâl edildiği bildirilerek tapuda kat irtifakı tesisi için vekâletname verilmesi ve getirilen seviyeye göre hak edilen %20 arsa payının verilmesi talep edilmiş, ihtarname 26.09.2008 tarihinde tebliğ edilmiş, tanınan 5 günlük sürenin dolduğu 10.10.2008 tarihinde arsa sahipleri vekâlet ve ferağ verme borcu yönünden temerrüde düşmüştür. Arsa sahiplerinin temerrüde düştüğü 10.10.2008 tarihinden itibaren davalı yüklenici inşaatı durdurma hakkına sahip olduğundan bu tarihten sonrası için davacı arsa sahipleri temerrütleri ortadan kalkmadıkça kira tazminatı isteyemez. Mahkemece bu husus gözetilerek 26.08.2008 tarihi ile 10.10.2008 temerrüt tarihi arasındaki gecikme nedeniyle kira tazminatına hükmedilmesi gerekirken temerrüt tarihinden sonrası için de kira tazminatına hükmedilmesi doğru olmamıştır.

3-Mahkemece hüküm altına alınan kira tazminatına inşaatın sözleşmeye göre teslim edilmesi gereken 26.08.2008 tarihinden itibaren faiz yürütülmüştür. İnşaatın teslimi gereken tarih kira tazminatı yönünden kesin vade niteliğinde bulunmadığından faize başlangıç alınamaz. BK’nın 101/I. maddesi uyarınca muaccel bir borcun borçlusu ihtarla temerrüde düşeceğinden faiz ancak temerrüt tarihinden başlatılabilir. Davacı arsa sahipleri 06.10.2008 tarihinde keşide ettiği ihtarda bu tarihe kadar olan gecikme tazminatı alacağını miktar belirtmek suretiyle istemişlerdir. Dosyada ihtarın tebliğ tarihi bulunmamaktadır. Mahkemece ihtarın tebliğ tarihi araştırılıp hüküm altına alınan kira tazminatının ihtar tarihine kadar olan kısmına ihtarla tanınan sürenin sona erdiği tarihten itibaren, ihtar tarihinden sonraki kira tazminatı alacağına da davanın açıldığı 13.03.2009 tarihinden itibaren faiz yürütülmesi gerekirken bir ayrım yapılmadan alacağın tamamına 26.08.2008 tarihinden faiz yürütülmesi doğru olmamıştır.

4-Mahkemece hüküm altına alınan 5.000 USD alacağa 01.03.2000 tarihli sözleşmenin 6. maddesine göre yapılmakta olan ödemelerin kesildiği 01.06.2008 tarihinden faiz uygulanmıştır. 01.06.2008 tarihinden sonra muaccel olan alacaklara henüz alacağın muaccel olmadığı 01.06.2008 tarihinden faiz yürütülmesi mümkün değildir. Bu kalem alacak yönünden davalı yüklenici dava tarihinden önce ihtarla temerrüde düşürülmediğinden faizin davanın açıldığı 13.03.2009 tarihinden başlatılması gerekir.

Açıklanan nedenlerle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda 1. bentte yazılı nedenlerle davacı ve karşı davalılar ... ve ...’ün tüm, davalı ve karşı davacılar SS ... Konut Yapı Kooperatifi ve ...’nun sair temyiz itirazlarının reddine, 2, 3 ve 4. bentte yazılı nedenlerle kararın temyiz eden davalı ve karşı davacılar ... ve SS...Konut Yapı Kooperatifi yararına BOZULMASINA, 900,00 TL vekâlet ücretinin davacı ve karşı davalı arsa sahiplerinden alınarak Yargıtay duruşmasında vekille temsil olunan davalı ve karşı davacılara verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 25,15 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacı-k.davalılardan alınmasına, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalı-k.davacılara. geri verilmesine, 21.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2965, Karar No: 2021/5594, Tarih: 27.05.2021

**3. Hukuk Dairesi         2020/2965 E.  ,  2021/5594 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SAMSUN BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 5. HUKUK DAİRESİ

İLK DERECE

MAHKEMESİ : SAMSUN 3. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen menfi tespit davasının kabulüne dair verilen karar hakkında bölge adliye mahkemesince yapılan istinaf incelemesi sonucunda; davalı tarafın istinaf başvurusunun reddine yönelik olarak verilen kararın süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; .... isimli tıbbi malzemeyi 2014 Yılı aralık ayından itibaren hastaların tedavisinde kullanmaya başladıklarını, bu ürünün .... Medikal Ürünler Tic. ve San. AŞ. tarafından ithalatının ve satışının yapıldığını, SGK tarafından 23/11/2017 tarihli kararla ... isimli ilacın çok kullanımlık ibaresinin SUT hükümlerine aykırı olarak yorumlanması sonucunda ilacın 10 kullanımlık ve 2 ay süre ile kullanılması gerektiğinin belirtilerek hakedişlerinden kesinti yapıldığını, bu kesintilere ilişkin kuruma 1.617.213,60 TL asıl alacak ve 225.410,57 TL tutarında faiz borcunun olmadığının tespitini istemiştir.

Davalı; dava konusu ürünün SUT hükümlerine göre fiyatının 10 kullanımlık formuna göre belirlendiğini, bu nedenle hastanenin her seans için ürün bedeli faturalandıramayacağını savunarak davanın reddine karar verilmesini dilemiştir.

İlk derece mahkemesince; alınan bilirkişi raporu, bilimsel mütalaalar ve tüm dosya kapsamına göre ... mükerrer kullanıldığından bu hastalara uygulanan tedavi için Kurum tarafından davacı hastaneye tedavi başına ödeme yapması gerektiği kanaatiyle davanın kabulüne, davalı kurum tarafından davacı aleyhine tanzim edilen 1.617.213,60 TL asıl alacak, 225.410,57 TL'lik faizi olmak üzere toplam 1.842.624,17 TL mahsup edileceğine ilişkin kurum işleminin iptali ile davacının borcu olmadığının tespitine karar verilmiştir.

İlk derece mahkemesinin kararına karşı, davalı tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge adliye mahkemesince; davalının istinaf kanun yolu başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

6100 sayılı HMK'nın 266. maddesi hükmüne göre, çözümü özel veya teknik bir bilgiyi gerektiren konularda bilirkişi oy ve görüşünün alınması zorunludur. Genel hayat tecrübesi ve kültürünün sonucu olarak herkes gibi hakimin de bildiği konularda bilirkişi dinlenmesine karar verilemeyeceği gibi, hakimlik mesleğinin gereği olarak hakimin hukuki bilgisi ile çözümleyebileceği konularda da bilirkişi dinlenemez. Her halde seçilecek bilirkişinin mesleği itibarıyla konunun uzmanı olması gerekir.

6100 sayılı HMK'nın 266. maddesi hükmüne göre, çözümü özel veya teknik bir bilgiyi gerektiren konularda bilirkişi oy ve görüşünün alınması zorunludur. Genel hayat tecrübesi ve kültürünün sonucu olarak herkes gibi hakimin de bildiği konularda bilirkişi dinlenmesine karar verilemeyeceği gibi, hakimlik mesleğinin gereği olarak hakimin hukuki bilgisi ile çözümleyebileceği konularda da bilirkişi dinlenemez. Her halde seçilecek bilirkişinin mesleği itibarıyla konunun uzmanı olması gerekir.

HMK’nun 281. maddesinde, tarafların, bilirkişi raporunda eksik gördükleri hususların, bilirkişiye tamamlattırılmasını; belirsizlik gösteren hususlar hakkında ise bilirkişinin açıklama yapmasının sağlanmasını veya yeni bilirkişi atanmasını mahkemeden talep edebilecekleri; mahkeme, bilirkişi raporundaki eksiklik yahut belirsizliğin tamamlanması veya açıklığa kavuşturulmasını sağlamak için, bilirkişiden ek rapor alabileceği; ayrıca gerçeğin ortaya çıkması için gerekli görürse, yeni görevlendireceği bilirkişi aracılığıyla, tekrar inceleme yaptırabileceği açıklanmıştır.

Bilirkişiler, raporlarını hazırlarken raporun dayanağı olan somut ve özel nedenleri bilimsel verilere uygun olarak göstermek zorundadır. Bilirkişi raporu aynı zamanda Yargıtay denetimine de elverişli olacak şekilde bilgi ve belgeye dayanan gerekçe ihtiva etmelidir. Ancak bu şekilde hazırlanmış raporun denetimi mümkün olup, hüküm kurmaya dayanak yapılabilir.

Bilirkişi raporu kural olarak hâkimi bağlamaz. Hâkim, raporu serbestçe takdir eder. Hâkim, raporu yeterli görmezse, bilirkişiden ek rapor isteyebileceği gibi gerçeğin ortaya çıkması için önceki bilirkişi veya yeniden seçeceği bilirkişi vasıtasıyla yeniden inceleme de yaptırabilir. Bilirkişi raporları arasındaki çelişki varsa hâkim çelişkiyi gidermeden karar veremez.

Davacı tarafından hastalara kullanılan dava konusu ... isimli ilacın 5, 10 ve 20 kullanımlık ticari formlarının bulunduğu, bu ilaca ilişkin SUT’ta çok kullanımlık ibaresi yer almasına rağmen davacının hastalar için ilacın hangi formunu alırsa alsın, her seansta ilaç bedelini Kuruma fatura ettiği, oysaki 10’luk formunu aldığında 10 seansta bir kez kutu ilaç bitirdiği, 5’lik formunu aldığında 5 seansta bir kez 1 kutu ilaç bitirdiği, 20’lik formunu aldığında 20 seansta bir kez 1 kutu ilaç bitirdiği anlaşılmaktadır.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık söz konusu ilacın her seansta mı yoksa 1 kutu ilacın bittiği tarihte mi faturalandırılacağına ilişkindir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık söz konusu ilacın her seansta mı yoksa 1 kutu ilacın bittiği tarihte mi faturalandırılacağına ilişkindir.

Her ne kadar SUT’ta söz konusu ilacın çok kullanımlık olduğu yazılmış ise de kaç kullanımlık olduğu belirtilmemiştir. Mahkemece beş ayrı üniversiteden alınan bilimsel görüşlerde, bir akademisyen dışında ilacın her seansta faturalandırılamayacağı belirtilmiştir. Ayrıca davalı Kurum; ... isimli ilacın TİTUBB kayıtlarındaki açıklamasında kullanım şekli olarak 2 ay, ya da 10 tedavi denmesi nedeniyle 10 seansta bir fatura edilebileceğinin gösterildiği iddia etmiş ve hükme esas alınan bilirkişi raporuna da bu hususta itirazda bulunmuştur. Mahkemece bu itirazın yerinde olup olmadığı ek rapor alınarak yahut dosyanın yeni bir heyete tevdii ile tespit edilmesi gerekirken, uyuşmazlık giderilmeden eksik inceleme ile hüküm verilmiştir. O halde mahkemece yapılması gereken; tereddüde yer vermeyecek şekilde, ayrıntılı, açıklayıcı, hüküm kurmaya elverişli ve Yargıtay denetimine uygun, davalı tarafın itirazlarını karşılayacak şekilde taraflar arasındaki sözleşme hükümleri, SUT ve ilgili SGK mevzuatından anlayan üç kişilik yeni bir bilirkişi heyetinden rapor aldırılarak, varılacak sonuç dairesinde bir hüküm kurulması gerekirken, itiraza uğramış, yetersiz bilirkişi raporu benimsenerek yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru görülmemiş, kararın bu sebeple bozulması gerekmiştir.

İlk derece mahkemesi kararının, yukarıda açıklanan nedenle bozulmasına karar verilmiş olduğundan, HMK'nın 373/1 maddesi uyarınca, işbu karara karşı yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin bölge adliye mahkemesi kararının da kaldırılmasına karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK'nın 373 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının KALDIRILMASINA, aynı Kanunun 371 inci maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi Kararının davalı yararına BOZULMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de bölge adliye mahkemesine gönderilmesine, 27/05/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/4350, Karar No: 2011/5442, Tarih: 23.06.2011

**8. Ceza Dairesi         2009/4350 E.  ,  2011/5442 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkumiyet hükmünün tebliği sırasında sanığın cezaevinde bulunduğu anlaşılmakla, sanık müdafiinin ıttıla üzerine yaptığı temyiz süresinde kabul edilerek yapılan incelemede:

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak;

1- Sanık ve müdafiinin 10.12.2006 tarihli talimat mahkemesindeki beya- nında, lehe hükümlerin uygulanmasını talep ettikleri halde hükmolunan hapis cezasının seçenek yaptırımlara çevrilmesi konusunda bir karar verilmemesi,

2- 5237 sayılı TCK.nun 51. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendinde sanığın daha önce üç aydan fazla hapis cezası ile cezalandırılmamış olması koşulu ve (b) bendin- de suçu işledikten sonra yargılama sürecinde gösterdiği pişmanlık dolayısıyla tekrar suç işleyemeyeceği konusunda mahkemede bir kanaatin oluşması hükmü getirilmiş olmakla, adli sicil kaydına göre ertelemeye engel sabıkası olmayan sanığın, yargılama sürecinde gösterdiği pişmanlık irdelenmeden, "geçmişte kasıtlı cürüm işlediği" gerekçesine dayanı- larak yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle cezanın ertelenmesine yer olmadığına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde gö- rülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uya- rınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince istem gibi (BOZULMASINA), 23.06.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/14237, Karar No: 2007/13907, Tarih: 20.11.2007

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2007/14237 E.  ,  2007/13907 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sözleşmenin feshinin iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, eczacı olduğunu, davalı kurum ile aralarındaki sözleşmenin, protokolün V-1.maddesinin “b,h,p,r” bentleri gereğince 10 yıl 2 ... süre ile feshedildiğinin bildirildiğini, feshin haksız olduğunu ileri sürerek, fesih işleminin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüyle, davalıların davacı ile aralarındaki tip sözleşmenin sadece eczanede kesilmiş ilaç bulunması eylemine dayalı olarak ... Genel Müdürlüğü tarafından 19.8.2004 tarih ve 94628 sayılı sözleşmenin bir yıl feshine dair kararının dışında verilen 21.12.2004 tarih 141447 sayılı, 23.12.2004 tarihli 143043 sayılı, SSK'nın 13.1.2005 tarih 8103 sayılı fesih işlemi kararlarının iptaline karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının tüm temyiz itirazının reddi gerekir.

2-Davacı, davalıların tip sözleşmeye aykırılıkların tespiti nedeni ile sözleşmeyi fesih ettiklerini, sözleşmeye aykırı bir durumun bulunmadığını, feshin haksız olduğunu ileri sürerek fesih işleminin iptali istemi ile eldeki davayı açmış, davalılar ise sözleşmeye dayanarak feshin gerçekleştiğini savunarak davanın reddini dilemiştir. Mahkemece toplanan deliller ışığında davanın kısmen kabulüne

2007/14237-13907

karar verilmiş ise de davacı eczanede sözleşme hükümlerine aykırı iki adet ... karnesinin bulunması, sözleşmesi feshedilen eczanelere ait ilaçların sürşaj sureti ile kuruma fatura edilmesi ve sigortalı ve hak sahiplerine tedavi süresi içinde teslim edilmeyen ilaçların küpürlerin kuruma fatura edilmesi hususlarında davalı kurumun tutanak ve delillerinin aksini ispatlayacak herhangi bir delil sunmadığı anlaşılmaktadır.Hal böyle olunca mahkemece davanını reddine karar verilmesi gerekirken bilirkişi raporundaki soyut acıklamaların dayanarak aksi düşüncelerle yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ :Yukarıda bir nolu bentte açıklanan nedenlerle davacının tüm temyiz itirazlarının reddine, iki nolu bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalılar yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde davacıya iadesine, 20.11.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/9217, Karar No: 2021/1620, Tarih: 25.02.2021

**14. Ceza Dairesi         2020/9217 E.  ,  2021/1620 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı (mağdur ...'ya), beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı (mağdur ...'e), çocuğun cinsel istismarı (mağdur ...'a), kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (mağdurlar ..., ... ile ...'a)

HÜKÜM : Sanığın beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı (mağdur ...'ya), çocuğun cinsel istismarı, mağdurlar (... ile ...'a) ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (mağdurlar ..., ... ile ...'a) suçlarından mahkumiyetine

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanığın hükümlerden sonra 18.05.2020 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yargılamaya devamla yazılı şekilde hükümler kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 25.02.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4190, Karar No: 2019/6525, Tarih: 23.05.2019

**13. Hukuk Dairesi         2018/4190 E.  ,  2019/6525 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı ... Belediyesi avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, davalı ... Belediyesi Gençlik ve Spor Kulübü ile aralarında yaptıkları sporcu sözleşmesi kapsamında 2013/2014 sezonundan ödenmeyen 56.250,00 TL bakiye alacağının bulunduğunu, davalılar arasında hukuki ve organik bağ olduğunu ileri sürerek; 56.250,00 TL'nin her iki davalıdan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... vekili, spor kulübünün ayrı bir tüzel kişiliğinin bulunduğunu, spor kulüplerine yardım yapılmasının belediyelerinin görev ve sorumlulukları arasında yer aldığını savunarak, davanın reddini dilemiş; davalı spor kulübü davaya cevap vermemiştir.

Davalılar arasında hukuki ve organik bağ bulunduğu gerekçesi ile davanın kabulüne, 56.250,00 TL'nin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline dair verilen karara yönelik, davalı ... tarafından istinaf yasa yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesince mahkeme gerekçesi benimsenerek, esas bakımından verilen kararda isabetsizlik olmadığı, ancak faiz başlangıç tarihinin dava tarihi olması gerektiği belirlemesi yapılarak, İlk Derece Mahkemesi kararının sadece davalı ... yararına olacak şekilde faiz başlagıç tarihi bakımından bu yönde düzeltilmek suretiyle kurulan hüküm; davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya kapsamının birlikte değerlendirilmesiyle yapılan inceleme sonucunda, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kurallarına göre, Bölge Adliye Mahkemesi kararında bir isabetsizlik bulunmadığından, yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalının temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. madddesi uyarınca ONANMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda dökümü yazılı 2.881,83 TL. kalan harcın davalı ... Belediyesi'nden alınmasına, 23/05/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.