muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/2325, Karar No: 2024/3068, Tarih: 21.03.2024

D. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Üçüncü Karar

Mahkemenin 01.10.2020 tarihli ve 2018/604 Esas, 2020/212 Karar sayılı kararı ile davanın reddine karar verilmiştir.

E. Üçüncü Bozma Kararı

1.Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Dairenin 30.09.2021 tarih ve 2021/5401 Esas ve 2021/11387 Karar sayılı kararında; "...Dosya içeriğine göre davacı tarafça, davalıya ait .... plakalı araç ile kazaya karıştığına dair 23.11.1998 ve 07.11.2004 tarihli trafik kaza tutanakları ibraz edilmiş ise de, söz konusu kaza tutanaklarının içerikleri araştırılıp, gerekli belgeler getirilmeden karar verilmiş olduğu anlaşılmakla, mahkemece yapılacak iş davacı tarafından sunulan 23.11.1998 ve 07.11.2004 tarihli trafik kaza tutanaklarının içerikleri yöntemince araştırılmalı, getirilecek kaza tutanaklarının içerikleri ile yine davacı tarafından ibraz olunan 27.03.2001 tarihli “Taşıt Tanıtma Kartı”, dosyaya Emniyet Müdürlüğü tarafından sunulan ve davacı adına .... plakalı araç şoförü olarak düzenlenen 24.09.2001 - 12.11.2001 - 12.04.2002 - 10.06.2002 - 17.06.2002 - 23.08.2002 - 05.01.2003 - 03.03.2003 - 16.04.2003 - 05.09.2003 - 31.10.2003 - 06.01.2004 - 21.02.2004 - 2.05.2004 - 18.06.2004 - 09.07.2004 - 13.08.2004 - 25.08.2004 - 07.11.2004 tarihli ceza işlemleri ve dosya kapsamı hep birlikte değerlendirilip takdir edilerek, çalışma olgusu böylece hiç bir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak biçimde belirlenmelidir...." gerekçesi ile Mahkemece verilen karar bozulmuştur.

D. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Dördüncü Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; bozma ilamı doğrultusunda yapılan araştırmalar neticesinde davanın ispatlanamadığı, emniyet birimine yazılan yazılara istinaden yapılan araştırmalara olumsuz cevap verildiği, davacının çalıştığını beyan etmesine rağmen herhangi bir bordro veya hesap detayı ile çalışmanın ispatlanamadığı, sigorta verilerinin bulunmadığı, maddi gerçeği aydınlatacak ve davacının çalışma olgusunu ispatlayacak kanaat verici delil elde edilemediği gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; kesinleşen işçilik alacakları dosyasının bulunduğunu, her iki davada dinlenen tanıkların davacının çalışmasını doğruladıklarını, bozma kararından sonra dinlenen ...'un da davacının çalışma iddiasını doğruladığını, bozma gereği istenilen kaza tespit ve ceza tutanaklarına aradan geçen uzun yıllar sebebiyle erişilemediğini, dosyaya sunulan delillerin davanın ispatı için yeterli olduğunu, kesinleşen alacak dosyası ve tanık beyanlarının da davacı iddialarını desteklediğini beyanla mahkeme kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının 07.03.1994 - 14.11.2004 tarihleri arasında davalı işyerinde geçen çalışmalarına ilişkin hizmet tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 428 inci maddesinin yedi, sekiz ve dokuzuncu fıkraları ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası.

2.Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Kanun'un 79/10 uncu ve 5510 sayılı Kanun'un 86/9 uncu maddeleri olup anayasal haklar arasında yer alan sosyal güvenliğin yaşama geçirilmesindeki etkisi gözetildiğinde, sigortalı konumunda geçen çalışma sürelerinin saptanmasına ilişkin bu tür davalar kamu düzeni ile ilgili olduğundan özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmeleri zorunludur. Bu bağlamda, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip gerek görüldüğünde kendiliğinden araştırma yapılarak delil toplanabileceği açıktır.

3.Hizmet tespiti davalarının amacı hizmetlerin karşılığı olan sosyal güvenlik haklarının korunmasıdır. Hizmet akdine dayalı çalışma olgusunun ispatında delil sınırlandırması yoksa da davacının Kurum sicil dosyası, işyeri özlük dosyası temin edilip işyerinin Kanunun kapsamında veya kapsama alınacak nitelikte bulunup bulunmadığı eksiksiz bir şekilde belirlendikten sonra iddia edilen çalışmanın başlangıç ve bitiş tarihleri, hangi işyerinde ne iş yapıldığı, işyerinin kapsam, kapasite ve niteliği, prime esas kazanca tabi ücretin ne olduğu, çalışmanın sürekli, kesintili, mevsimlik olup olmadığı eksiksiz bir şekilde açıklığa kavuşturulmalıdır.

4.Taraf tanıklarının sözleri değerlendirilirken bunların inandırıcılığı üzerinde durulmalı, verdikleri bilgilere nasıl vakıf oldukları, işveren ve işçiyle, işyeriyle ilişkileri, bazen uzun yılları kapsayan bilgilerin insan hafızasında yıllarca eksiksiz nasıl taşınabileceği düşünülmeli ve tanıklar buna göre dinlenilmeli, re’sen araştırma kapsamında sadece taraf tanıkları ile yetinilmeyip mümkün oldukça işyerinin müdür, amir, şef, ustabaşı ve postabaşı gibi görevlileri ve o işyerinde çalışan öteki kişiler ile o işyerine komşu ve yakın işyerlerinde bu yeri bilen ve tanıyanlar dahi dinlenerek tanık beyanlarının sağlığı denetlenmeli ve çalışma olgusu böylece hiç bir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak biçimde belirlenmelidir.

3. Değerlendirme

3. Değerlendirme

1.İnceleme konusu eldeki davada, bozmaya uyulmuş ise de, bozma gereklerinin tam olarak yerine getirildiğinden bahsedilmesi mümkün değildir. Bozma sonrasında mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda; emniyet birimine yazılan yazılara istinaden yapılan araştırmalara olumsuz cevap verildiği, davacının çalıştığını beyan etmesine rağmen herhangi bir bordro veya hesap detayı ile çalışmanın ispatlanamadığı, sigorta verilerinin bulunmadığı, maddi gerçeği aydınlatacak ve davacının çalışma olgusunu ispatlayacak kanaat verici delil elde edilemediği gerekçeleriyle davacının davalı işverenler nezdinde 07.03.1994 - 14.11.2004 tarihleri arasında çalışma iddiası hakkında davanın reddine karar verilmiş ise de; bu sonuca eksik inceleme ve araştırma ile gidilmiştir.

2.Somut olayda, Bakırköy 2. İş Mahkemesinin 2005/1567 E-2009/247 K. sayılı kararı ile davacının davalı apartman işyerinde 07.03.1994 - 28.04.1996 ile 18.07.1997 - 14.11.2004 tarihleri arasında çalıştığı kabul edilerek işçilik alacaklarının hüküm altına alındığı, kararın temyizi üzerine Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin 28.12.2011 tarihli ilamı ile onanarak kesinleştiği, Mahkemece, sigortalının işverene karşı açtığı kesinleşen işçilik alacağı dosyasının, Anayasa Mahkemesinin bireysel başvuru üzerine verdiği 2017/23739 sayı ve 20.10.2021 tarihli kararında da vurgulandığı üzere kuvvetli delil niteliğinde olacağı gözetilerek, davacı adına "E" sınıfı sürücü belgesinin ilk kez alındığı tarih ile tüm dosya içeriği değerlendirilmek suretiyle, çalışma olgusu tereddütsüz şekilde ortaya konulmalı, toplanan deliller bir arada değerlendirilip takdir edilerek, oluşacak sonuca göre karar verilmelidir.

VI. KARAR

Temyiz olunan Mahkeme kararının BOZULMASINA,

Dosyanın kararı veren Mahkemesine gönderilmesine,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz eden ilgiliye iadesine,

21.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2645, Karar No: 2013/6913, Tarih: 30.04.2013

**9. Ceza Dairesi         2013/2645 E.  ,  2013/6913 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Muhafaza görevini kötüye kullanma

Hüküm : TCK'nın 289/1, 62/1, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin "11.11.2008" yerine, "2008 yılı" olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası kabul edilmiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre katılan vekilinin tüm sanık müdafiinin diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın hacizli malların sahibi olduğunun anlaşılması karşısında, TCK'nın 289/1. maddesinin son cümlesi gereğince cezada indirim yapılması gerektiği gözetilmeden fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı olup hükmün bu nedenle BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, TCK'nın 289/1. maddesi gereğince tayin olunan 3 ay hapis ve 5 gün karşılığı adli para cezasının aynı Kanunun 289/1-2. cümlesi gereğince 1/2 oranında indirilerek 1 ay 15 gün hapis ve 2 gün karşılığı adli para cezasına, 62. maddesi ile de 1/6 oranında indirim yapılarak cezanın 1 ay 7 gün hapis ve 1 gün para cezasına, sonuç hapis cezasının TCK'nın 50/1-a maddesi uyarınca bir gün karşılığı

20 TL'den hesap edilerek 1340 TL adli para cezasına ve 1 gün para cezasının da TCK'nın 52/2. maddesi uyarınca bir gün karşılığı 20 TL'den hesap edilerek 20 TL adli para cezasına indirilmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 30.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5584, Karar No: 2021/4690, Tarih: 02.06.2021

**8. Hukuk Dairesi         2019/5584 E.  ,  2021/4690 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ : Antalya 9. Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR

Temyiz harcının kaynağı, HMK'nin 366. maddesi yollamasıyla HMK'nin 344. maddesi ile 10.05.1965 tarihli ve 1965/1-1 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulu kararıdır. Bu İçtihadı Birleştirme Kurulu kararına göre, temyiz yoluna başvurmada maktu ilam harcının tamamının ya da nispi ilam harcının dörtte birinin peşin olarak alınması gerekir. Yerel Mahkemenin davanın kabulüne yönelik kararına karşı davalı ... vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına dair Bölge Adliye Mahkemesi kararını temyiz eden davalı ... vekilinin temyiz karar harcını maktu yatırdığı görülmektedir.

Öte yandan; 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun “Tebliğ imkânsızlığı ve tebellüğden imtina” başlıklı 21/1. maddesinde; “Kendisine tebligat yapılacak kimse veya yukarıdaki maddeler mucibince tebligat yapılabilecek kimselerden hiçbiri gösterilen adreste bulunmaz veya tebellüğden imtina ederse, tebliğ memuru, tebliğ olunacak evrakı, o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti azasından birine veyahut zabıta amir ve memurlarına imza mukabilinde teslim eder ve tesellüm edenin adresini ihtiva eden ihbarnameyi gösterilen adresteki binanın kapısına yapıştırmakla beraber, adreste bulunmama halinde tebliğ olunacak şahsa keyfiyetin haber verilmesini de mümkün oldukça en yakın komşularından birine, varsa yönetici veya kapıcıya da bildirir. İhbarnamenin kapıya yapıştırıldığı tarih, tebliğ tarihi sayılır” hükmü yer almaktadır.

Madde metni, iki hali birlikte düzenlemiştir. Bunlardan ilki “adreste bulunmama”, diğeri ise “tebellüğden imtina”dır. Muhatabın adreste bulunmaması halinde tebliğ memurunun ne şekilde davranması gerektiğini düzenleyen Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 30. maddesinin birinci fıkrasında; “Adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine meşruhat verilerek çıkarılan tebligatlar hariç olmak üzere, muhatap veya muhatap adına tebliğ yapılabilecek olanlardan hiçbiri gösterilen adreste sürekli olarak bulunmazsa, tebliğ memurunun, adreste bulunmama sebebini bilmesi muhtemel komşu, yönetici, kapıcı, muhtar, ihtiyar heyeti veya meclisi üyeleri, kolluk amir ve memurlarından araştırarak beyanlarını tebliğ mazbatasına yazıp imzalatması, imzadan çekinmeleri halinde bu durumu yazarak imzalaması gerekir” hükmüne yer verildiği, Tebligat Kanunu'nun ''Tebligat Mazbatası'' başlıklı 23. maddesinin 7. bendinde; ''21. maddedeki durumun tahaddüsü halinde bu hususlara müteallik muamelenin yapıldığının, adreste bulunmama ve imtina için gösterilen sebebin tebligat mazbatasına yazılmasının" emredildiği, ''Tebliğ mazbatasında bulunması gereken bilgiler ve tanzimi'' başlıklı Tebligat Yönetmeliği'nin 35. maddesinin (f) bendinde ise; ''30. ve 31. maddelerdeki durumların gerçekleşmesi halinde bu hususlarla ilgili hangi işlemlerin yapıldığının, adreste bulunmama ve kaçınma için gösterilen sebebin tebligat mazbatasına yazılacağının" hüküm altına alındığı görülmüştür.

Burada Yönetmeliğin 30. maddesi, tebliğ memuruna ilgilinin neden adreste bulunmadığını “tahkik etme” görevini yüklemiştir. Buna göre tebliğ memuru, tahkik etmekle kalmayıp, tevsike yönelik olarak yaptığı tahkikatın sonucunu Tebligat Kanunu'nun 23/7. ve Tebligat Yönetmeliği'nin 35/f maddeleri gereğince tebliğ evrakına yazacak ve maddede açıkça belirtildiği üzere ilgilisine imzalatacaktır. Ancak bu şekilde, yapılan işlemin, usulüne uygun olup olmadığı, hakim tarafından denetlenebilir. Muhatabın, tebliğ adresinde ikamet etmekle birlikte, kısa ya da uzun süreli ve geçici olarak adreste bulunmadığının, tevziat saatlerinden sonra geleceğinin beyan ve bunun tevsik edilmesi halinde, ancak, maddede sayılanlardan, örneğin muhtara imza karşılığı tebliğ edilip, 2 numaralı fişin kapıya yapıştırılması ve komşunun durumdan haberdar edilmesi işlemlerine geçilebilecektir.

Somut olayda, davalı mirasçısı Havva Yağmur’a karar ilamı tebliğinin TK'nin 21/1. maddesine göre yapıldığı, ancak mazbatada adreste bulunmama sebebini söyleyenin kim olduğunun belli olmadığı, “orta boylu sarışın bayan” ibaresinin yer aldığı, yine haber kağıdının kapıya yapıştırıldığının haber verildiği belirtilen kişinin kim olduğunun yazılmadığı tespit edilmiş olup, anılan tebligatın yukarıda belirtilen ilkeler uyarınca usulsüz olduğu anlaşılmıştır.

Sonuç olarak;

Somut olayda, davalı mirasçısı Havva Yağmur’a karar ilamı tebliğinin TK'nin 21/1. maddesine göre yapıldığı, ancak mazbatada adreste bulunmama sebebini söyleyenin kim olduğunun belli olmadığı, “orta boylu sarışın bayan” ibaresinin yer aldığı, yine haber kağıdının kapıya yapıştırıldığının haber verildiği belirtilen kişinin kim olduğunun yazılmadığı tespit edilmiş olup, anılan tebligatın yukarıda belirtilen ilkeler uyarınca usulsüz olduğu anlaşılmıştır.

Sonuç olarak;

1. Hükmü temyiz eden davalı ... Başkanlığının, hükmedilen 26.715,56 TL karar ve ilam harcının dörtte biri oranında nispi temyiz karar harcı yatırması gerektiğinden, 25.01.1985 tarihli ve 5/1 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulu Kararı ile 6100 sayılı HMK'nin 366. maddesi yollamasıyla HMK’nin 344. maddesi gereğince, temyiz karar harcını tamamlaması için adına muhtıra çıkarılması, verilecek bir haftalık kesin süre içerisinde temyiz karar harcını tamamlaması aksi halde temyizden vazgeçmiş sayılacağı hususunun muhtırada belirtilmesi, verilen kesin süre içinde temyiz harcının tamamlanmaması halinde Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun yapılmamış sayılmasına karar verileceği konusunda aynı biçimde muhtırada uyarı yapılması, tebliğ tarihinden itibaren bir haftalık kesin sürenin dolmasının beklenmesi, verilen kesin süre içinde harcın tamamlanması halinde dosyanın temyiz incelemesi için gönderilmesi, tamamlanmaması halinde ise, Bölge Adliye Mahkemesince, kararın temyiz edilmemiş sayılmasına karar verilerek, bir haftalık temyiz süresinin beklenmesi, bu kararın temyizi halinde temyiz incelemesi için,

2. 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde davalı mirasçısı Havva Yağmur’a karar ilamının tebliğinin sağlanarak tebligat evraklarının dosya arasına konulmasından, temyiz süresinin beklenmesinden sonra, gönderilmek üzere; dosyanın ilgili Bölge Adliye Mahkemesi'ne GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02.06.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/12773, Karar No: 2021/3531, Tarih: 16.03.2021

**10. Ceza Dairesi         2020/12773 E.  ,  2021/3531 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : BURSA Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : a) Mahkûmiyet; Bursa 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 31.01.2019 tarihli, 2017/526 esas ve 2019/15 sayılı kararı

b)İstinaf başvurularının esastan reddi; Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 15.04.2019 tarihli, 2019/1230 esas ve2019/719 sayılı kararı

Bölge Adliye Mahkemesi’nce verilen hükümler sanık ... ve sanıklar müdafileri tarafından temyiz edilmekle, temyiz edenlerin sıfatları, başvurularının süreleri, kararların nitelikleri ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

1-Sanık ... hakkındaki temyiz isteminin incelenmesinde:

Sanık ve müdafiinin yokluğunda verilen ve 01/05/2019 tarihinde sanık müdafiine tebliğ edilen hükmün, 5271 sayılı CMK’nın 291/1. maddesinde öngörülen onbeş günlük yasal süresinden sonra 20/05/2019 tarihinde temyiz edildiği anlaşıldığından, CMK’nın 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin REDDİNE,

2- Sanık ... hakkındaki temyiz isteminin incelenmesinde:

Sanık müdafii hükmü 29/04/2019 tarihinde temyiz etmiş ise de; sanığın Ceza ve İnfaz Kurumu aracılığıyla gönderdiği 24.11.2020, 30.11.2020 ve 07.01.2021 tarihli dilekçelerindeki “temyiz hakkımdan feragat etmekte ve dosyamın kesinleştirilmesini talep etmekteyim” şeklindeki beyanlarının temyizden vazgeçme niteliğinde olduğu anlaşıldığından, sanık hakkındaki hükmün İNCELENMESİNE YER OLMADIĞINA,

3- Sanık ... hakkındaki temyiz isteminin incelenmesinde:

Sanık 02/05/2019 ve sanık müdafii 15/05/2019 tarihinde hükmü temyiz etmiş iseler de; sanık müdafii Av. ...’in 11.01.2021 tarihli dilekçesi ile temyizden feragat ettiğini beyan ettiği, sanık müdafiinin dosya içindeki Bursa 10. Noterliğinin 04.01.2018 tarihli ve 000541 yevmiye sayılı vekaletnamesinde kanun yollarından feragat yetkisinin bulunduğu anlaşıldığından, sanık hakkındaki hükmün İNCELENMESİNE YER OLMADIĞINA,

4-Sanık ... hakkındaki temyiz isteminin incelenmesinde:

Uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan sanık hakkında hükmolunan "4 yıl 2 ay hapis ve 8.320,00 Türk lirası adli para cezası" nın miktarı gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nın 286/2. maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, sanık müdafiinin temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nın 298. maddesi uyarınca REDDİNE,

5-Sanıklar ..., ... ve ... haklarındaki temyiz istemlerinin incelenmesinde:

Sanık ... müdafiinin temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteminin, 696 sayılı KHK'nın 100. maddesi ve 7079 sayılı Kanun'un 94. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 299. maddesi uyarınca takdiren reddine karar verilerek, duruşmasız inceleme yapılmıştır.

5-Sanıklar ..., ... ve ... haklarındaki temyiz istemlerinin incelenmesinde:

Sanık ... müdafiinin temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteminin, 696 sayılı KHK'nın 100. maddesi ve 7079 sayılı Kanun'un 94. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 299. maddesi uyarınca takdiren reddine karar verilerek, duruşmasız inceleme yapılmıştır.

5271 sayılı CMK’nın 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile aynı Kanun’un 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak, sanıklar müdafilerinin temyiz dilekçelerinde belirttikleri temyiz sebeplerinin hükümlerin hukuki yönüne ilişkin olduğu değerlendirilerek, anılan sebeplere bağlı olarak yapılan incelemede;

Gerekçeli karar başlığına suç tarihlerinin sanık ... yönünden; 24.10.2017, sanık ... yönünden; 11.11.2017, sanık ... yönünden; 03.11.2017 olarak mahallinde yazılması ve TCK’nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili olarak hükümden sonra 15.04.2020 tarihinde yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10.maddesi ile yapılan değişikliklerin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Sanıklar hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik istinaf taleplerinin esastan reddine dair Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin kararı hukuka uygun bulunduğundan sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz istemlerinin, CMK’nın 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE,

28/02/2019 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanunun 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca dosyanın Bursa 7. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi’ne gönderilmesine 16/03/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1892, Karar No: 2017/2475, Tarih: 26.04.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/1892 E.  ,  2017/2475 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Sulh Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 24/06/2015 tarih ve 2012/768-2015/364 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, nakliyat emtia sigorta poliçesi ile sigortalanan emtianın ...'dan gemi ile ... Limanı'na getirildiğini, burada davalı nakliye firması ... San. Ltd. Şti. tarafından, diğer davalı ... Tic. Ltd. Şti.'ye ait olup davalı ...'ın sevk ve idaresindeki araç ile ...'a götürülen radyatörde nakliye esnasında hasar meydana geldiğini, bu hasarda davalının % 100 kusurunun olduğunu, meydana gelen hasar nedeni ile sigortalısına 14/04/2009 tarihinde 7000,00 TL tazminat ödediğini ileri sürerek ödeme tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte bu miktarın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar ... Tic. Ltd. Şti. ve ... vekili davacı sigortacının ödediği hasar bedelinin sigorta hukuku, poliçe, halefiyet ve rücu ilişkisi kapsamında işbu davayı açma hakkı ve yetkisinin olup olmadığı hususunun mahkemece öncelikle değerlendirilmesi gerektiğini, hasarın taşımadan dolayı meydana gelmediğini, sigorta kapsamındaki emtianın (radyatörlerin) ambalajsız ve korumasız biçimde limana geldiğini, yükleme, boşaltma ve aktarma işlerinin ayrı bir firma tarafından yapıldığını, meydana gelen zararın teminat kapsamı dışında olduğunu, dava dışı sigortalıya yapılan ödemenin rücuen istenilmesinin mümkün olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.