muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/11501, Karar No: 2015/12241, Tarih: 11.06.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/11501 E.  ,  2015/12241 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2013/28441

MAHKEMESİ : Gölcük 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 04/12/2012

NUMARASI : 2012/383 (E) ve 2012/589 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dsya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak,

1-Sanık F.. G.. ve suça sürüklenen çocuk K.. Ş..'ün 25.03.2012 tarihinde gece vakti sayılan saat 22.00 sıralarında ....................... Lisesi'nin bahçesinde bulunan elektrik motorunu el arabasına yükleyip hurda olarak satmaları, sanık ile suça sürüklenen çocuğun 26.03.2012 tarihinde saat 06.30 sıralarında yine aynı okulun bahçesinden elektrik motorunu çalıp el arabasıyla götürmek istedikleri esnada kolluk görevlileri tarafından yakalanmaları şeklinde gerçekleşen olayda, sanık ve suça sürüklenen çocuğun eylemlerinin suç tarihleri arasındaki zaman dilimi dikkate alındığında zincirleme şekilde hırsızlık suçunu oluşturacağı gözetilerek, tamamlanmış eylemden bir kez mahkumiyet hükmü kurulup cezalarının 5237 sayılı TCK'nın 43/1. maddesi gereğince artırılması yerine iki ayrı suçu oluşturduğunun kabulüyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-5237 sayılı TCK'nın 142/1-a maddesinde "suça konu eşyanın kamu kurum ve kuruluşlarında bulunmasından" söz edilip, bu binaların eklentisinden açıkça söz edilmemesi karşısında,........... Lisesinin eklentisi niteliğindeki bahçesinden mağdurun beyanına göre hurda olarak ayrılmış elektrik motorunun çalınması şeklindeki eylemin, TCK'nın 142/1-b maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden aynı Kanun'un 142/1-a maddesi ile uygulama yapılması

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafii ve sanık F.. G..'nun temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 11/06/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3289, Karar No: 2015/13417, Tarih: 07.12.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/3289 E.  ,  2015/13417 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul(Kapatılan) Anadolu 12. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 04/12/2013

NUMARASI : 2013/315-2013/315

-K A R A R-

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların “taranma” suretiyle okunaklı biçimde elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur. (HMK'nin 445. maddesi) Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranmayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi gerekmektedir.

Temyize konu, dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. (Örn:Tebligatların şerhli bölümleri, harç tahsil makbuzları ve bunun gibi bir kısım evraklar dosyada görülmediği gibi var olan bir kısım evrakların okunaklı olmadığı görülmüştür.) Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Temyiz denetiminin sağlıklı bir şekilde yapılabilmesi için dosyanın fiziken incelenmesi gerektiğinden dava dosyasının tümünün fiziken gönderilmesi için dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 07/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/2941, Karar No: 2010/8853, Tarih: 20.09.2010

**11. Hukuk Dairesi         2009/2941 E.  ,  2010/8853 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Uşak 1.Sulh Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 24.05.2008 tarih ve 2007/501-2007/867 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirketin 1/3 oranında gayri resmi ortağı olduğunu, şirket ortaklarının imzasını taşıyan 22.12.2003 tarihli tutanakta müvekkilinin ortak olduğunun ve şirket mallarının 1/3’üne sahip olduğunun belirtildiğini, ancak bu tutanaktan sonra müvekkilinin resmi ortak ... tarafından ortaklığın iş yerine alınmayarak ortaklıktan fiilen çıkarıldığını, müvekkilinin davalı şirkete ortak olmasına ilişkin sözleşmenin geçersiz bulunduğunu, bu nedenle şirkete verdiği bedelden çıkarıldığı tarih itibariyle kalan 3.732.000.000.-TL'nın sebepsiz zenginleşme hükümlerine göre davalılardan tahsili gerektiğini ileri sürerek fazlaya ait hakları saklı kalmak kaydıyla anılan miktarın faiziyle birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, şirket borcundan ortağın sorumlu olmaması nedeniyle müvekkili Yusuf’a husumet yöneltilemeyeceğini, müvekkillerine verilmiş bir bedel de bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne dair verilen karar Dairemizce bozulmuş, bozmaya uyulmuş, davalı ... hakkındaki davanın reddine, davalı şirket hakkındaki davanın ise kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, istek halinde aşağıda yazılı 184,45 TL harcın temyiz edene iadesine, 20.09.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13274, Karar No: 2011/15625, Tarih: 28.10.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2011/13274 E.  ,  2011/15625 K.**

**"İçtihat Metni"**

... vekili avukat ... ile SGK vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 16.9.2010 tarih ve 167-471 sayılı hükmün Dairenin 25.11.2011 tarih ve 1-6519 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

Davacı, davalı idare ile aralarında protokol olduğunu, ancak, davalı ...’nın reçetenin teşhis kısmında ekleme yapıldığından bahisle 2 yıl süreyle sözleşmenin fesih edildiğini, feshin haksız olduğunu bu nedenle sözleşme feshinin iptalini talep etmiştir.

Davalı, cevap dilekçesinde davacının kuruma sunduğu reçetelerden kendisi ve oğluna ait 2 reçetenin teşhis bölümüne “teşhis ilavesi yapıldığı” görüldüğünden sözleşmedeki cezai şart ile fesih yaptırımının uygulanmasında hukuka aykırı bir yan olmadığını, bu nedenle davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; davalının süresi içinde temyizi üzerine karar Dairemizin 2011/1 esas, 2011/6519 karar ve 25.4.2011 tarihli ilamı ile onanmasına karar verilmiş ise de, davalı kurum süresi içinde karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Her ne kadar, yerel mahkeme kararı Dairemizce onanmış ise de, davalı kuruma sunulan 2 adet reçetenin birinin davacı eczacı ile davacının oğluna ait olduğu ve reçetede teşhis bölümünde “reflü” ibaresinin eklendiği, bu durumda kuruma sunulan reçetedeki teşhis kısmının sonradan tamamlandığı sabit olduğundan davalı kurumun sözleşmeyi fesih etmesi, sözleşmeye aykırılık oluşturmamaktadır. Bu nedenle, davacının davasının reddine karar verilmesi gerekirken, kabulüne karar verilmesi hatalı görülmüş, bu nedenle Dairemizin 2011/1 esas, 2011/6519 karar sayılı ve 25.4.2011 tarihli ilamının kaldırılmasına, karar düzeltme talebinin kabulüne, ayrıca davalı kurumun harçtan muaf olmasına rağmen hüküm fıkrasında davalı kurum aleyhine harç yüklenmesi hukuken mümkün olmadığından, kararın bu nedenlerle bozulmasına ve karar düzeltme talebinin kabulüne karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle Dairemizin 2011/1 esas, 2011/6519 karar sayılı ve 25.4.2011 tarihli onama ilamının kaldırılarak hükmün davalı yararına BOZULMASINA, 28.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6242, Karar No: 2019/10128, Tarih: 26.12.2019

**11. Ceza Dairesi         2019/6242 E.  ,  2019/10128 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Sanık ... hakkında beraat,

Sanık ... hakkında 2005 takvim yılı için düşme, 2006 ve 2007 takvim yılları için mahkumiyet

Sanıklar hakkında 2005, 2006 ve 2007 takvim yıllarında sahta fatura düzenlemek suçlarından kamu davası açılarak bu suçlardan hükümler kurulmasına rağmen, tebliğnamede sahte fatura kullanmak suçuna ilişkin görüş bildirildiği, sahte fatura düzenlemek suçuna ilişkin görüş bulunmadığı anlaşıldığından, bu hususta ek tebliğname düzenlenmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.12.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3868, Karar No: 2024/20758, Tarih: 23.12.2024

**2. Ceza Dairesi         2024/3868 E.  ,  2024/20758 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 08.12.2023

SAYISI : 2023/834 E., 2023/3670 K.

ŞİKÂYETÇİ : ...

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli

KARAR : Temyiz isteminin reddine

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ek kararın onanması

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 08.12.2023 tarihli ve 2023/834 Esas, 2023/3670 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun’un 286/2-a. maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile aynı Kanun’un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296/1. maddesinin ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş ise …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm uyarınca; Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 08.12.2023 tarihli ve 2023/834 Esas, 2023/3670 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, aynı Kanun’un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Ağrı 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9096, Karar No: 2014/17556, Tarih: 13.11.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/9096 E.  ,  2014/17556 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada .... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 16/01/2014 tarih ve 2011/132-2014/9 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı Şirket yetkilisi tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin taşımacılık ile iştigal eden bir şirket olduğunu, davalı yanın mallarını konteynır ile Mısır'dan İzmir'e taşınması için bir anlaşma yaptığını, 06/07/2011 tarihli MKTR0219 nolu konşimento tahtında malların hasarsız ve eksiksiz bir şekilde nakliyesinin gerçekleştiğini, sevk edilen malın İzmir Limanı'nda boşaltma süresinin 7 gün olarak belirlendiğini, ancak yükün bu süre zarfından boşaltılmadığını ve demuraja neden olduğunu, yükün limana 30/06/2011 tarihinde geldiğini, ancak yükün 27/07/2011 tarihinde boşaltıldığını, demuraj tarifesi ve tarifenin ne şekilde yapıldığı hususunun davalı yana bildirildiğini ve davalı yanın itirazda bulunmadığını, konteynırın teslim edilmemesi nedeniyle 5.715,00 USD demuraj alacağının oluştuğunu, alacağın tahsili amacıyla.... İcra Müdürlüğü'nün 2011/1232 Esas sayılı dosyasından icra takibi yapıldığını, borçlunun takibe itiraz ederek takibin durduğunu belirterek, itirazın iptali ile davalının %40'tan aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatına mahkum edilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı şirket yetkilisi, demurajla ilgili fatura gönderilmediğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına, toplanan delillere ve düzenlenen bilirkişi kök-ek raporlarına göre, davacının davasının kısmen kabulü ile davacı alacaklı tarafından davalı borçlu aleyhine ...İcra Müdürlüğü’nün 2011/1232 Esas sayılı dosyası ile yapılan icra takibine, davalı borçlunun 5.692,99 USD asıl alacağa yapmış olduğu itirazın kısmen iptaline 4.050 USD asıl alacağa takip tarihinden itibaren 3095 Sayılı yasanın 4/a maddesi gereğince faiz işletilmek suretiyle devamına, asıl alacağın %20'si oranında 1.437,75 TL icra inkâr tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalı şirket yetkilisi temyiz etmiştir

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı Şirket yetkilisi tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı Şirket yetkilisi bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 484,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 13/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9196, Karar No: 2013/7256, Tarih: 22.04.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/9196 E.  ,  2013/7256 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı 14.7.2010-20.9.2011 tarihleri arasında davalı iş yerinde güvenlik görevlisi olarak çalıştığını, davalı işveren tarafından THY Kargo Müdürlüğünde vardiya çalışmalarında görev yerini terk ettiği, görev sırasında TV izlediği, şans oyunları oynadığı gibi sebeplerden savunmasının istendiğini, 16.9.2011 tarihli savunma dilekçesinde bu suçlamaları kabul etmediğini, buna karşılık davalı işveren THY tarafından 19.9.2011 tarihli yazı dayanak yapılarak İzmir Bölgesinde uygun iş bulunmadığından bahisle işten çıkartıldığını, yapılan feshin geçersizliğine işe iadesine, işe başlatılmaması halinde 8 aylık ücreti tutarında tazminat ile kararın kesnleşmesine kadar çalıştırılmadığı süreler için 4 aylık ücret ve diğer tüm haklarına karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme dinlenen davacı ve davalı tanıklarının birbirine örtüşen beyanlarında davacının davalı işveren tarafından isnat edilen davranışları yapmadığı ifade edildiğini, 19.9.2011 tarihli THY'nın yazısında davacının da aralarında bulunduğu bazı güvenlik görevlilerinin proje kapsamından çıkartılmasını talep etmesi üzerine davacının davalı şirket tarafından işverene bağlı olan Tekirdağ, Kırıkkale veya Edirne'de görevlendirilebileceklerini ifade ettiklerini, ancak davalı tanık beyanlarından da anlaşıldığı üzere davalı işverenin İzmir içinde Bornova İlçesinde başkabir iş yerinin bulunduğunu, davalı işveren tarafından ibraz edilen 24.3.2010 tarihli güvenlik hizmetleri sözleşmesinde davalı şirket tarafından Paşabahçe Şirketine ait iş yerine 5 işçi istihdam edildiğinin görüldüğünü, davalı işveren tarafından davacının çalıştığı iş yerinden diğer bir iş yerinde çalıştırılması yönünde bir çalışma yapılmaksızın davacının iş sözleşmesinin geçersiz nedenle sona erdirildiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar vermiştir.

Taraflar arasında iş sözleşmesinin feshinin geçerli nedene dayanıp dayanmadığı uyuşmazlık konusu olup, normatif dayanak 4857 sayılı İş Kanunu'nun 18.maddesidir.

İşletmenin, işyerinin veya işin gereklerinden kaynaklanan sebepler; sürüm ve satış olanaklarının azalması, talep ve sipariş azalması, enerji sıkıntısı, ülkede yaşanan ekonomik kriz, piyasada genel durgunluk, dış pazar kaybı, ham madde sıkıntısı gibi işin sürdürülmesini olanaksız hale getiren işyeri dışından kaynaklanan sebeplerle yeni çalışma yöntemlerinin uygulanması, işyerinin daraltılması, yeni teknolojinin uygulanması, işyerinin bazı bölümlerinin kapatılması ve bazı iş türlerinin kaldırılması gibi işyeri içi sebepleridir.

İşletmenin, işyerinin ve işin gereklerinden kaynaklanan sebeplerle sözleşmeyi feshetmek isteyen işverenin fesihten öcne fazla çalışmaları kaldırmak, işçinin rızası ile çalışma süresini kısaltmak ve bunun için mümkün olduğu ölçüde esnek çalışma şekillerini geliştirmek, işi zamana yaymak, işçileri başka işlerde çalıştırmak, işçiyi yeniden eğiterek sorunu aşmak gibi varsa fesihten kaçınma olanaklarını kullanması, kısaca feshe son çare olarak bakması gerekir.

4857 sayılı İş Kanununun 20.maddesinin ikinci fıkrasına göre geçerli nedene dayandığını ispat yükümlülüğü işverene aittir. İşçi, feshin başka bir sebebe dayandığını iddia ettiği takdirde, bu iddiasını ispatla yükümlüdür.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden davacının davalı ... Özel Güvenlik Hizmetleri Ltd. Şirketinin alt işveren olduğu THY İzmir Kargo Müdürlüğünde güvenlik görevlisi olarak çalıştığı, görev sırasında bazı eylemleri nedeniyle tutanak tutulması üzerine asıl işveren THY A.O tarafından davalı şirkette davacının projeden çıkartılmasının istenmesi üzerine 20.9.2011 tarihi itibariyle davacının da şehir dışında bir işte çalışmayacağını beyan etmesi üzerine iş akdinin tüm yasal hakları ödenmek kaydıyla davalı şirket tarafından feshedildiği anlaşılmaktadır. Asıl işveren THY A.O'nın davacıyı işyerinde çalıştırmak istememesi karşısında davalı işverenin davacıyı bu işyerinde çalıştırmaya devam ettirmesinin mümkün olmadığına ilişkin mahkeme gerekçesi yerindedir.

Davalı alt işveren ... Özel Güvenlik Hiz.Ltd. Şirketinin hernekadar İzmir İli Bornova İlçesi Kemalpaşa'da Paşabahçe Şirketine ait işyerinde 5 işçinin çalıştığı bir işyeri varsada fesih tarihinde bu işyerinde boş kadro bulunup bulunmadığı konusunda mahkemece bir araştırma yapılmamıştır.

Yapılacak iş; fesih tarihi olan 20.9.2011 tarihinde bu iş yerinde boş kadro bulunup bulunmadığı konusunda insan kaynakları uzmanı olan bir bilirkişi ile gerekirse keşifte yapılmak suretiyle inceleme yaptırılarak fesih tarihinde boş kadro bulunması halinde davacının işe iadesine, aksi takdirde davanın reddine karar verilmelidir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde karar verilmiş olması bozma nedenidir.

SONUÇ; Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalı ve müdahile iadesine, 22.4.2013 gününde oybirliği ile KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1856, Karar No: 2012/4195, Tarih: 14.02.2012

**8. Ceza Dairesi         2010/1856 E.  ,  2012/4195 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan erteli mahkumiyeti bulunan sanığın akrabası ... adına bulundurma ruhsatlı...marka tabancayı haricen satın alıp ruhsatsız olarak evinde bulundurduğunun anlaşılmasına göre tebliğ- namedeki (1) nolu bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Temel ceza belirlenirken TCK.nun 3 ve 61/1. maddesi uyarınca sanıkta elde edilen silah sayısına göre alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni sayılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan kanıtlara, hükmün dayandığı gerekçe ve takdire göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

6136 sayılı Yasa kapsamında bulunmadığı tespit edilen Adli Emanetin 2007/5847 sırasına kayıtlı bıçağın sanığa iadesi yerine, müsaderesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden bıçağın müsaderesine ilişkin bölümün çıkarılarak yerine "adli emanetin 2007/5847 sırasına kayıtlı bıçağın sahibine iadesine" denilmek suretiyle hükmün (DÜZELTİ- LEREK ONANMASINA), 14.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4687, Karar No: 2021/799, Tarih: 26.01.2021

**6. Ceza Dairesi         2020/4687 E.  ,  2021/799 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Sanık hakkında mala zarar verme suçu yönünden kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ...’ın temyiz istemi yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II-Sanık hakkında tehdit suçu yönünden kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Tanık ...’in sanığın bir şeyler söyleyip söylemediğini duymadığı, ayrıca kovuşturmada dinlenen tanık ...’nün sanığın bağırarak bir şeyler söylediğini ancak ne dediğini tam olarak anlamadığı, tanık...’nın sanığın müştekiyi kastederek tehdit etmediğini beyan ettiği, sadece soruşturma aşamasında dinlenen tanık ...’in ise sanığın “bu rent a car’ı ateşe vereceğim, onların bütün arabalarını yakacağım, dükkanlarını mermi yağmuruna tutacağım, bizim altımızdan nasıl araba alırlar, götürürler” dediğini, ancak ...’in kovuşturma aşamasında beyanının alınmadığının anlaşılması karşısında; 5271 sayılı CMK'nın 210/1. maddesi gereğince tehdit suçu yönünden olayın tek görgü tanığı olan ...’in yargılama aşamasında dinlenmesi ve delillerin bir bütün halinde değerlendirilerek sonucuna göre sanığın atılı suçu işleyip işlemediği hususunda hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’ın temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 26.01.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.