muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/10502, Karar No: 2013/6326, Tarih: 01.04.2013

5510 sayılı Kanun, önceki sosyal güvenlik yasalarını birleştiren temel yasa niteliğinde olduğundan, gerek değiştirilen veya yürürlükten kaldırılan, gerekse geçici ve geçiş hükümlerinin yer aldığı maddelerle birlikte ele alınıp değerlendirmeye tabi tutulması gerekmektedir. Bu yönden bakıldığında Kanunun “Malûllük, yaşlılık ve ölüm sigortasına ilişkin bazı geçiş hükümleri” başlığını taşıyan geçici 1. ve “5434 sayılı Kanuna ilişkin geçiş hükümleri” başlıklı geçici 4. maddesinin irdelenmesi zorunluluğu bulunmaktadır. Anılan geçici maddelerle kanun koyucu tarafından, 5510 sayılı Kanunun yürürlüğü öncesinde yukarıda belirtilen beş adet sosyal güvenlik kanunu hükümleri uygulanmak suretiyle hak sahiplerine bağlanan gelirin/aylığın, durum değişikliği sebebine bağlı olarak kesilmesi veya yeniden bağlanmasında, yine anılan kanun hükümlerinin esas alınması gerektiğinin benimsendiği anlaşılmaktadır. Söz konusu kanunlarda, boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama olgusu, gelirin/aylığın bağlanması engeli veya kesilmesi nedeni olarak öngörülmediğinden, 56. maddenin zaman bakımından uygulanmasında kuşku ve duraksamaya düşülmesi olasılığı bulunmaktadır. Bu durumda, 4721 sayılı Kanunun “Herkes, haklarını kullanırken ve borçlarını yerine getirirken dürüstlük kurallarına uymak zorundadır. Bir hakkın açıkça kötüye kullanılmasını hukuk düzeni korumaz.” hükmünü içeren ve “Dürüst davranma” başlığını taşıyan 2. maddesinde yer alan dürüstlük ( = objektif iyi niyet) kuralı çerçevesinde çözüme gidilmeli, evrensel hukuk ilkeleri arasında yer alan “hiç kimsenin kendi kusurundan yararlanamayacağı” ilkesi sosyal güvenlik hukuku alanında da göz önünde bulundurulmalıdır. Bu bakımdan, 56. madde açısından 01.10.2008 tarihinden önce hakkın kazanıldığı durumlarda, söz konusu yasal düzenleme öncesinde ilgililer her ne şekilde/amaçla/saikle boşanmış olurlarsa olsunlar, başka bir anlatımla eşlerin boşanma iradeleri gerçek/samimi olsun veya olmasın, eylemli birlikteliklerini 5510 sayılı Kanunla getirilen yeni düzenleme sonrasında da sürdürdüklerinin veya söz konusu düzenlemeden itibaren anılan tür ve nitelikte bir beraberliğe başladıklarının kanıtlanması durumunda, başka bir anlatımla eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun saptandığı durumlarda, anılan 2. madde kapsamında hakkın kötüye kullanımının varlığı kabul edilerek ilgililere gelir/aylık tahsisi yapılmaması, bağlanan gelirin/aylığın da kesilmesi gerekmektedir. Kuşkusuz, hak sahibine, eylemli birlikteliğin sona erdiği tarihten itibaren, diğer koşulların da varlığı durumunda gelir/aylık bağlanabileceği kabul edilmelidir.

Sonuç olarak; 5510 sayılı Kanunun 56. maddesinin ikinci fıkrasına dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve özellikle taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir. Bu aşamada, ayrıntıları yukarıda açıklandığı üzere, özellikle Anayasa'nın 20., 5510 sayılı Kanunun 59., 100., 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanunun 28., 45., 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 3., 45 – 53., 4857 sayılı İş Kanununun 32., 01.10.2011 günü yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 6., 24 – 33., 189., 190., 191., 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 6., 19., 20., maddeleri ve diğer ilgili mevzuat hükümleri göz önünde bulundurulmak suretiyle yöntemince araştırma yapılmalı, tarafların göstereceği tüm kanıtlar toplanmalı, bildirilen ve dinlenilmesi istenilen tanıkların ifadeleri alınmalı, davalı ile boşandığı eşinin yerleşim yerlerinin saptanmasına ilişkin olarak; muhtarlıktan ikametgah senetleri elde edilmeli, ilgili Nüfus Müdürlüklerinden sağlanan nüfus kayıt örnekleri ile yerleşim yeri ve diğer adres belgelerinden yararlanılmalı, adres değişiklik ve nakillerine ilişkin bilgilere ulaşılmalı, özellikle ilgili Nüfus Müdürlüğü’nden adres hareketleri, tarihleriyle birlikte istenilmeli, ilgililerin su, elektrik, telefon aboneliklerinin hangi adreste kimin adına tesis edildiği saptanmalı, seçmen bilgi kayıtları getirtilmeli, varsa çalışmaları nedeniyle resmi/özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, boşanılan eş 4857 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yer almakta ise adına ödeme yapılabilecek özel olarak açılan banka hesabı bulunup bulunmadığı belirlenmeli, inceleme konusu davaya ilişkin olarak ayrıca; eşlerin birlikte yaşadığı mahalle yönünden yeniden, geniş kapsamlı ve dava konusu döneme ilişkin Emniyet Müdürlüğü araştırması yapılmalı, 2007 yılından itibaren görev yapan anılan mahalle muhtar ve azalarının kanaat edinmeye yeteri kadarının tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, özellikle, boşandığı eşiyle tekrar evlenmiş olması olgusu ayrıntılı değerlendirilmeli, kontrol memuru dinlenmeli; böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu davanın kabulüne karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 01.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/17680, Karar No: 2014/11827, Tarih: 27.10.2014

**10. Ceza Dairesi         2011/17680 E.  ,  2014/11827 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 10 - 2010/127725

Mahkeme : İSTANBUL 9. Sulh Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi- Numarası : 05/11/2009 - 2009/940 esas ve 2009/1748 karar

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

CMK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında, denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uymayan sanık hakkında davaya devam edilerek hüküm verileceği öngörüldüğünden; duruşma için sanığa gönderilen davetiyenin “denetimli serbestlik tedbirine uymadığının iddia edilmesi nedeniyle, bir mazereti varsa gelip bildirmesi, gelmediği ve bir mazeret bildirmediği takdirde denetimli serbestlik tedbirine uymadığı kabul edilerek hakkında cezaya hükmolunacağı” uyarısı ile birlikte duruşma tarihi ve saati yazılarak sanığa tebliğ edilmesi gerektiği gözetilmeden, belirtilen nitelikte uyarıyı içeren tebligat gönderilmeden mahkûmiyet hükmü kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 27/10/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6615, Karar No: 2017/2633, Tarih: 12.10.2017

**23. Hukuk Dairesi         2016/6615 E.  ,  2017/2633 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen sözleşmenin feshi ve tazminat davası sonucunda verilen hükmün bozulmasına ilişkin Dairemizin 05.04.2016 gün ve 2015/4324 Esas, 2016/2124 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi asıl davada davacı şirket ve birleşen davada davalılar vekilince istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Asıl davada davacı yüklenici vekili, müvekkili yüklenici ile davalı arsa maliki arasında düzenlenen arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereği işin ifa edilmesi nedeniyle sözleşme konusu taşınmazın %54 orandaki tapu payının iptali ile müvekkili adına tescilini, olmadığı takdirde imalat bedelinin tahsilini talep ve dava etmiş; yargılama sırasında öncelikli talebinden feragat etmiş, imalat bedelinin tazminini istemiştir.

Birleşen davada davalı arsa maliki vekili, sözlemenin ifa edilmemesi nedeniyle geriye etkili feshi ile menfi zararın tahsilini talep ve dava etmiştir.

Birleşen davada davalı arsa maliki vekili, sözlemenin ifa edilmemesi nedeniyle geriye etkili feshi ile menfi zararın tahsilini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece,taraflar arasında yapılan sözleşme ve onaylı projeler dikkate alındığında inşaatın tamamlanma oranının % 15 seviyesinde olduğu, eserin süresinde tamamlanmadığı, verilecek makul sürede dahi kalan işlerin tamamlanamayacağı, arsa malikinin menfi zararının ispatlanamadığı,dava tarihi itibariyle kaba inşaat halindeki binanın değerinin 357.636,89 TL olduğu, SGK dosyasına göre yüklenici şirketin prim ve diğer ödemelerinin toplamının 82.449,93 TL olduğu, birleşen davadaki davalılar ... ve ...'ın sözleşmede imzalarının bulunmadığı gerekçesiyle, asıl davadaki tapu iptali tescil talebinin feragat nedeniyle reddine, tazminat talebinin kabulü ile 440.086,82 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile tahsiline, birleşen davada ise davalılar ... ve ... hakkında açılan davanın pasif husumet yokluğundan reddine, sözleşmenin feshi talebinin kabulüne, tazminat talebinin reddine dair verilen kararın asıl davada davalı-birleşen davada davacı arsa maliki İbrahim vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemiz'in 05.04.2016 tarih ve 2015/4324 E., 2016/2124 K. sayılı ilamıyla; ''asıl davada davalı-birleşen davada davacı arsa maliki vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, asıl davada davacı yüklenicinin talebi, gerçekleştirdiği imalat bedelinin tahsili istemine ilişkin olmakla, asıl dava tarihi olan 17.02.2011 de tarafların fesih iradelerinin birleştiği, sebepsiz zenginleşme hükümlerine göre tarafların verdiklerini geri isteyebileceği, yüklenici tarafından arsa sahibinin arsasına yapılan inşaatta kullanılan malzemelerin ve gerçekleştirilen imalâtın fesih iradelerinin birleştiği ya da bu şekilde bir irade birleşmesi yoksa fesih hakkındaki mahkeme kararının kesinleştiği tarih itibariyle mahalli piyasa rayiçlerine göre bedelini isteyebileceği, yüklenicinin, fesih halinde dahi olsa imalât bedeli isteyebilmesi için yaptığı inşaatın yasal ve arsa sahibinin yararlanabileceği nitelikte olmasının gerekli olduğu, hükmedilecek imalât bedelinin içerisinde bu iş ve imalâtın yapılması için gerekli olan ve yüklenici tarafından ödenmesi gereken ruhsat, proje, SGK'ya ödenecek pirim vs. gibi harcamaların da bulunduğu, mahkemece, yukarıda anılan ilke gereği yüklenicinin gerçekleştirdiği imalatın fen ve tekniğine uygun olup olmadığı denetlenerek, 2011 yılı mahalli piyasa rayiçlerine göre bedelinin saptanması, inşaatta arsa sahibince güçlendirme yapılmış ise bu bedelin tespiti ve mahsubu ile bakiye miktarın hüküm altına alınması gerektiği; diğer yandan, SGK piriminin imalat bedeli içinde olması nedeniyle yüklenicinin bu yöndeki talebin reddedilmesi gerektiği gözetilmeksizin, yazılı şekilde eksik incelemeye dayalı olarak karar verilmesi doğru olmadığı gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Bu defa asıl davada davacı yüklenici şirket ve birleşen davada davalılar Şaban ve Hasan vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, asıl davada davacı şirket ile birleşen davada davalılar vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 04,60 TL harç ve takdiren 275,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenlerden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 12.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1623, Karar No: 2011/5889, Tarih: 13.10.2011

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2011/1623 E.  ,  2011/5889 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği (Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla)

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hüküm davacı ile davalı vekili tarafından temyiz edilmiş, davalı vekili tarafından duruşma istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı ... İnş. Paz. Ltd. Şti. yetkilisi ... ile davalı vekili Avukat ... geldi. Temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava imalât bedeli, kâr kaybı ve munzam zarar istemiyle açılmış, mahkemece Dairemiz'in 22.06.2004 günlü bozma ilâmına uyularak verilen davanın kabulüne dair karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma ilâmı gereğince inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Davacı yüklenici dava dilekçesinde fazlaya dair haklarını saklı tutarak imalât bedeli karşılığı 4.000,00 TL, kâr kaybı olarak da 250,00 TL'nin tahsilini istemiş, daha sonra 31.08.2010 günlü ıslah dilekçesi ile imalât bedeli alacağını 15.404,78 TL'ye, kâr kaybı alacağını ise 1.962,20 TL'ye çıkarmıştır. Mahkemece ıslahla arttırılan miktarlar üzerinden davanın kabulüne karar verilmiş ise de hükme esas alınan 15.06.2010 günlü bilirkişi raporunda her iki kalem alacağa da güncelleme yapılmak suretiyle ulaşıldığı anlaşılmaktadır. Raporda davacının hakediş alacağı dava tarihi itibariyle 868,80 TL mahrum kalınan kâr tutarı ise 110,66 TL olarak hesaplanmış TEFE'den yararlanmak suretiyle dava tarihine uyarlanarak hüküm altına alınan miktara ulaşılmıştır. Taraflar arasındaki sözleşmede imalât ve kâr kaybı alacağının eskale edileceğine dair bir hüküm yer almadığından her iki kalem alacağın eskale edilmesi suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamış, davacının imalât hakediş alacağı olarak 868,80 TL, kâr kaybı karşılığı ise 110,66 TL'ye hükmedilmek üzere kararın davalı yararına bozulması gerekmiştir.

Davacı yüklenici dava dilekçesinde imalât hakediş alacağı olarak 4.000,00 TL, kâr kaybı olarak da 250,00 TL talep etmiş, 31.08.2010 tarihinde ıslah yaparak ve harçlandırmak suretiyle talebini arttırmıştır. Dava tarihinden önce ıslah edilen alacakla ilgili olarak davalı usulen temerrüde düşürülmediğinden davada talep edilen miktara dava tarihinden, ıslahla arttırılan miktara da ıslah tarihinden itibaren faiz yürütülmesi gerekirken alacağın tamamına dava tarihinden itibaren faiz yürütülmesi ve hüküm fıkrasının ikinci bendinde davalıdan tahsiline karar verilen harç tutarının 799,99 TL olması gerekirken maddi hata sonucu 7.999,90 TL olarak yazılması kabul şekli açısından bozma nedeni sayılmıştır.

3-Dava, davacı şirket vekili Av. ... tarafından açılmış, yargılamanın bir bölümünde davacı kendisini vekille temsil ettirmiştir. Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca hüküm altına alınan miktar nazara alınarak, karar tarihinde yürürlükte olan tarife uyarınca davacı yararına vekâlet ücreti tayin edilmemesi doğru olmadığı gibi, davacı tarafından yatırılan dava ve ıslah peşin harçlarının dava kabul edildiği halde davalıdan tahsiline karar verilen yargılama giderlerine dahil edilmemiş olması da bozma nedeni sayılmıştır.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte yazılı nedenlerle tarafların diğer temyiz itirazlarının reddine, hükmün 2. bent uyarınca davalı iş sahibi yararına, 3. bent uyarınca da davacı yüklenici yararına BOZULMASINA, 825,00 TL duruşma vekâlet ücretinin davacıdan alınarak Yargıtay duruşmasında vekille temsil edilen davalıya verilmesine, davacı Yargıtay duruşmasında vekille temsil edilmediğinden lehine vekâlet ücreti tayinine yer olmadığına, ödedikleri temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden taraflara geri verilmesine, 13.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5251, Karar No: 2013/22161, Tarih: 23.10.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/5251 E.  ,  2013/22161 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, ücret, ikramiye, sosyal yardım, toplu iş sözleşmesi farkı, jübile ücreti, ve kıdem tazminatı, banka promosyonu, bayram parası, kumanya parası ve farkı, mesai ile yemek ücreti farkı alacaklarınını ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin otobüs şoförü olduğunu ve İ.E.T.T. işçisi olarak işe başladığını, daha sonra kadrosunun İstanbul Büyükşehir Belediyesi bünyesinde yer alan İstanbul Ulaşım A.Ş.'de gösterildiğini, davacının kesintisiz çalışıp aynı işi yaparken kadrosunun yine İstanbul Büyükşehir Belediyesi iştiraki olan KİPTAŞ’ a geçtiğini, kağıt üzerine KİPTAŞ işçisi olarak gözükmesine rağmen İ.E.T.T. işçileriyle aynı işi yaptığını, ancak onların yararlandığı toplu iş sözleşmesinden yararlanamadığını, davalılar arasındaki ilişkinin muvazaalı olduğunu, davacının başından itibaren İ.E.T.T. işçisi sayılması gerektiğini iddia ederek davalılar arasındaki muvazaanın tespiti ile müvekkilinin çalışmaya başladığı tarihten itibaren İ.E.T.T.’nin kadrolu işçisi sayılmasına ve işe başladığı tarihten itibaren doğan hak kayıplarına karşılık ücret farkı, ikramiye, sosyal yardım farkı toplu iş sözleşmesi farkı, jübile ücreti ve kıdem tazminatı farkı, banka promosyonu, bayram parası, kumanya parası ve farkı, mesai ücreti farkı ve yemek ücreti farkı alacaklarının davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı İ.E.T.T. vekili, yetki ve zamanaşımı itirazında bulunduklarını, davacının KİPTAŞ işçisi olduğunu, davacının muvazaa iddiasının doğru olduğu bir an için kabul edilse bile davalılar arasında yapılan sözleşmenin Borçlar Kanunu’nun muvazaaya dair hükümleri gereğince batıl olup hükümsüz sayılması gerekeceğinden davacının istihdamına dayanak olan hizmet ilişkisinin de kendiliğinden ortadan kalkacağını, davacının İ.E.T.T. ile sendika arasındaki toplu iş sözleşmesinden yararlanma isteğinin kanuni olmadığını, kendi işvereni ile sendika arasındaki toplu iş sözleşmesinden zaten yararlandığını, İ.E.T.T. bir kamu kurumu olması sebebiyle gerek işçi gerekse memur personelinin genel kadro ve bütçe kanunu ile sınırlandırıldığını, bu sınırların aşılamayacağını, bu sınırlama sebebiyle de davacının İ.E.T.T. kadrosunda çalıştırılmasının mümkün olmadığını, müvekkilinin personel açığını kapatmak üzere merkezi yönetimden daimi işçi kadroları için açıktan atama izni talep ettiğini, merkezi yönetimden izin çıkmaması üzerine zorunlu olarak toplu taşıma hizmetinin aksamadan yürütülmesi için ihale ile hizmet alımına gidildiğini, ihalenin istihdam değil hizmet alımı için yapıldığını, yapılan işin bir zorunluluktan kaynaklandığını, 4857 sayılı İş Kanunu’na 5538 sayılı Kanunla eklenen fıkralar uyarınca davacının taleplerinin yerinde olmadığını, işçilerin özlük haklarının işverenleri olan KİPTAŞ tarafından yürütüldüğünü, işçilerin seçiminde, işin yürütümünde İ.E.T.T.’nin rol oynamasının muvazaayı göstermeyeceğini, davacı tarafın muvazaa, ücret ve diğer hakları hakkında şimdiye kadar her hangi bir itirazının sözkonusu olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... vekili, davalıların iki ayrı kurum olduğunu, davacının KİPTAŞ’ ın personeli olduğunu bu durumun mahkeme kararları ile sabit olduğunu, KİPTAŞ’ ın İstanbul Büyükşehir Belediyesi iştiraki olduğunu, davalılar arasında yapılan sözleşmenin hukuka uygun olduğunu, aksinin kabulünün kurulu bir sistemi geçmişe dönük olarak ortadan kaldıracağını, davacı ile KİPTAŞ arasında imzalanan iş sözleşmesinin geçerli olduğunu, KİPTAŞ ’ın davacıya karşı bütün yükümlülüklerini eksiksiz yerine getirdiğini, tespit davası ile alacak davasını aynı yargılamada talep edilemeyeceğini, davacının taleplerinin zamanaşımına uğradığını, geçmişe yönelik hak ve alacak talebinin hukuken mümkün olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere dayanılarak, muvazaanın ispat edilemediği, bilirkişi raporunun bağlayıcı olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davalılar arasındaki ilişkinin geçerli bir alt işverenlik ilişkisi olup olmadığı ve buna bağlı olarak davacının başından itibaren davalı İ.E.T.T. işçisi sayılması gerekip gerekmediği noktasında toplanmaktadır.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere dayanılarak, muvazaanın ispat edilemediği, bilirkişi raporunun bağlayıcı olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davalılar arasındaki ilişkinin geçerli bir alt işverenlik ilişkisi olup olmadığı ve buna bağlı olarak davacının başından itibaren davalı İ.E.T.T. işçisi sayılması gerekip gerekmediği noktasında toplanmaktadır.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 2. maddesinde, “…Asıl işverenin işçilerinin alt işveren tarafından işe alınarak çalıştırılmaya devam ettirilmesi suretiyle hakları kısıtlanamaz veya daha önce o işyerinde çalıştırılan kimse ile alt işveren ilişkisi kurulamaz. Aksi halde ve genel olarak asıl işveren alt işveren ilişkisinin muvazaalı işleme dayandığı kabul edilerek alt işverenin işçileri başlangıçtan itibaren asıl işverenin işçisi sayılarak işlem görürler. İşletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işler dışında asıl iş bölünerek alt işverenlere verilemez…” denilerek alt işverenlik ilişkisinde muvazaaya bağlanan hukuki sonuç açıklanmıştır.

Aynı Kanun’un 3. maddesinin 2. fıkrasında ise, “Bu Kanunun 2. maddesinin 6.fıkrasına göre iş alan alt işveren; kendi işyerinin tescili için asıl işverenden aldığı yazılı alt işverenlik sözleşmesi ve gerekli belgelerle birlikte, birinci fıkra hükmüne göre bildirim yapmakla yükümlüdür. Bölge müdürlüğünce tescili yapılan bu işyerine ait belgeler gerektiğinde iş müfettişlerince incelenir. İnceleme sonucunda muvazaalı işlemin tespiti halinde, bu tespite ilişkin gerekçeli müfettiş raporu işverenlere tebliğ edilir. Bu rapora karşı tebliğ tarihinden itibaren altı işgünü içinde işverenlerce yetkili iş mahkemesine itiraz edilebilir. İtiraz üzerine verilen kararlar kesindir. Rapora altı iş günü içinde itiraz edilmemiş veya mahkeme muvazaalı işlemin tespitini onamış ise tescil işlemi iptal edilir ve alt işverenin işçileri başlangıçtan itibaren asıl işverenin işçileri sayılır.” düzenlemesi yer almıştır.

5216 sayılı Büyükşehir Belediyesi Kanununun 26. maddesinde ise, “Büyükşehir belediyesi kendisine verilen görev ve hizmet alanlarında, ilgili mevzuatta belirtilen usullere göre sermaye şirketleri kurabilir. Genel sekreter ile belediye ve bağlı kuruluşlarında yöneticilik sıfatını haiz personel bu şirketlerin yönetim ve denetim kurullarında görev alabilirler. Büyükşehir belediyesi, mülkiyeti veya tasarrufundaki hafriyat sahalarını, toplu ulaşım hizmetlerini, sosyal tesisler, büfe, otopark ve çay bahçelerini işletebilir, ya da bu yerlerin belediye veya bağlı kuruluşlarının % 50'sinden fazlasına ortak olduğu şirketler ile bu şirketlerin % 50'sinden fazlasına ortak olduğu şirketler ile bu şirketlerin % 50'sinden fazlasına ortak olduğu şirketlere, 08.09.1983 tarihli ve 2886 sayılı Devlet İhale Kanunu hükümlerine tabi olmaksızın belediye meclisince belirlenecek süre ve bedelle işletilmesini devredebilir.” hükmüne yer verilmiştir.