muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/100, Karar No: 2022/229, Tarih: 31.03.2022

Sanığın aşamalarda kendini suçtan kurtarmaya yönelik kendi içerisinde değişkenlik gösteren ve çelişkili savunmaları, sanığın katılandan ileri gelen haksız tahrik oluşturacak bir fiil olmaksızın önce mısır çapası sonra bıçakla saldırması, kaldı ki bu ağaçların tamamının sanığa ait olsa bile çok rahat iş makinası ile kaldırılabilecek durumda olması hususları hep birlikte değerlendirildiğinde, sanık hakkında haksız tahrik hükmünün uygulanma koşullarının oluşmadığı kabul edilmelidir.

Bu itibarla haklı nedene dayanmayan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının reddine karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan Ceza Genel Kurulu üyesi. ...;

"Sanık ...'ın, katılan ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs etme suçundan cezalandırılmasına karar verilen olayda, sanık ... hakkında uygulama yapılırken asgari oranda TCK'nun 29. maddesi gereğince haksız tahrik uygulaması yapılması gerekir düşüncesinde olduğumdan, haksız tahrikin uygulanmasına gerek olmadığına ilişkin Ceza Genel Kurulu'nun çoğunluk görüşüne katılmıyorum.

Şöyle ki;

... ili Biga ilçesi Geyikkırı köyü Küçük Kıraç mevkiinde toplulaştırma çalışmalarının yapıldığı sırada, arazi düzeltilmesi, yol ve su kanalı açılması gibi işlemlerin yapıldığı sırada, kepçe operatörü tanık ...'ın bazı ağaçları bu kapsamda söktüğü, orada bulunan köylülerin de sökülen bu ağaçları yakacak olarak kullanmak üzere aldıkları, sanık ...'in kendi arazisinden çıkan ağaçları kendi tarafına atmasını tanık ...'a söyleyip tarlasına çalışmaya gittiği, katılan ...'in kepçenin çalışmasını izlediği sırada sanık ...'in olay yerine geldiği, operatör ...'a 'Ağaçlar benim, başka tarafa atma benim tarafa at' diye söylediği, katılanın da 'Birkaç ağacı benim tarafa atmasını ben söyledim' demesi üzerine sanığın ağaçlarda senin hakkın yok diyerek yanında bulunan çapa ile Muhittin'i yaraladığı, olayın oluşunun bu şekilde kabul edildiği, sanık ...'in bu olay nedeniyle öldürmeye teşebbüs suçundan mahkûmiyetine karar verildiği. Yargıtay Yüksek 1. Ceza Dairesi tarafından bu kararın onandığı, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca sanık lehine tahrik indirimi yapılması gerekir gerekçesiyle sanık lehine itiraz edildiği,

Sanıklar köylü olup tarımla uğraşmaktadırlar. Olay günü operatör tanık ...'ın söktüğü ağaçları yakacak olarak kullanmak üzere almaktadırlar. Sanık arazisinden çıkan ağaçları kendi yerine atmasını söyleyerek tarlasına çalışmaya gitmiştir. Bir müddet sonra operatörün çalıştığı yere geldiğinde kendi arazisinden çıkan ağaçların katılan ...'in operatöre söylemesi üzerine Muhittin'in arazisine atıldığını öğrendiğinde bu kızgınlık, kendi ağaçlarının Muhittin tarafından alınması, ağaçlarının çalındığını düşünmesi, kendisinin tarlaya çalışmaya gitmesinden dolayı ağaçlarının çalındığını düşünmesi nedeniyle bu ağaçlarda katılanın hakkının olmadığını söyleyerek atılı suçu işlediği, katılandan kaynaklanan, operatör tanığa, sanık ...'in kendisinin olduğunu düşündüğü ağaçları katılanın kendi bölümüne attırması nedeniyle sanık ...'in atılı suçu işlediği, bu da katılan ...'den kaynaklanan ve haksız tahrik oluşturan bir eylem olup sanık lehine TCK'nun 29.maddesi gereğince asgari oranda sanığın cezasından indirim yapılması gerekir düşüncesinde olduğumdan, tahrik uygulanmasının gereksiz olduğu ve itirazın reddi yönündeki Ceza Genel Kurulu sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyorum.",

Çoğunluk görüşüne katılmayan Ceza Genel Kurulu üyesi ...;

"Olay tarihinde ... ili Biga ilçesi Geyikkırı köyü Küçükkıraç mevkiinde toplulaştırma çalışmalarının yapıldığı, bu kapsamda arazinin düzeltilmesi, yol açılması ve su kanalı açılması gibi işlerin yapıldığı, katılan ...’ in sanık Halile ait arazide bulunan ve iş makinesi tarafından sökülen ağaçların bir kısmını kendi arazisine attırarak sahiplenmesi nedeni ile meydana gelen kavgada olaya sinirlenen sanık ... arazisinden sökülen ağaçları almaya çalışan katılan ...’ i bıçakla yaralamıştır.

... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 15/12/2015 gün ve 2015/10 esas 2015/379 sayılı Kararıyla sanık ...'ın öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı TCK 81/1, 35, 62. maddeleri uyarınca 11 sene 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, sanık müdafinin temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesi mahkûmiyetin onamasına karar vermiştir.

Atılı suçun tahrikle işlendiği gerekçesiyle sanık lehine TCK 29. maddesinin uygulanması gerektiğini bildiren Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı onama kararına itiraz etmiştir. İtiraz Dairece, çoğunluğu ile itiraz reddedilerek dosya Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmiştir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından oy çokluğu ile itirazın reddine karar verilmiştir. Ceza Genel Kurulunun sayın çoğunluğu ile görüş farkı sanığa istinat edilen kasten öldürme suçunda haksız tahrik hükmünün uygulanma koşullarının bulunup bulunmadığına ilişkindir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından oy çokluğu ile itirazın reddine karar verilmiştir. Ceza Genel Kurulunun sayın çoğunluğu ile görüş farkı sanığa istinat edilen kasten öldürme suçunda haksız tahrik hükmünün uygulanma koşullarının bulunup bulunmadığına ilişkindir.

Olay tarihinde ... ili Biga ilçesi Geyikkırı köyü Küçükkıraç mevkinde toplulaştırma çalışmalarının yapıldığı, bu kapsamda arazinin düzeltilmesi, yol açılması ve su kanalı açılması gibi işlerin yapıldığı, bu işlerin bir şirket tarafından yapıldığı, şirkette kepçe operatörü olarak çalışan tanık ... ...’ nın da olay günü kepçesiyle çalıştığı, çalışma sırasında bazı ağaçların söküldüğü ve köylülerin de bunları alarak yakacak olarak kullandıkları, sanık ...'in omzunda çapa ile gelip, tanık ...'a 'Operatör, ağaçlar bana ait, öbür tarafa atma, benim tarafa at' dediği, katılan ...' in 'Birkaç ağacı benim tarafa atmasını ben söyledim' dediği, bunun üzerine sanık ...'in 'Ağaçlarda senin hakkın yok' diyerek katılan ...' i bıçakla yaraladığı, olayda katılan ...’ in sanığa ait olan bir kısım ağaçları almak için kendi arazisine attırdığı, sanığın katılandan kaynaklanan kendisine ait araçların katılan tarafından alınması olayının haksız tahriki etkisi ile istinat edilen suçu işlediği, bu nedenle sanık hakkında TCK 29. maddesinin uygulanarak cezasından haksız tahrik indirimi yapılması gerektiğine dair Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının kabul edilmesi kanaatinde olduğundan,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazına karar veren Ceza Genel Kurulu sayın çoğunluğunun görüşüne katılmıyorum.",

Çoğunluk görüşüne katılmayan Ceza Genel Kurulu üyesi ...;

"Ceza Genel Kurulunun sayın çoğunluğu ile aramızda özetle '…katılanın yaralandığı olayda sanık lehine haksız tahrik hükmünün uygulanma koşullarının oluşup oluşmadığı...' konusunda görüş ayrılığı oluşmuştur.

Dosya kapsamından, suç tarihinde olay yerinde arazi toplulaştırma işlemlerinin yapıldığı ve bu kapsamda bütün arazilerin düzleştirilmesi amacıyla ağaçların söküldüğü, sökülen ağaçların kimin arazisinden söküldüyse onun arazisinin tarafına bırakıldığı, sökülen ağaçların sahipleri tarafından yakacak veya diğer amaçlarla alınıp götürüldüğü anlaşılmaktadır.

Dosya kapsamından, suç tarihinde olay yerinde arazi toplulaştırma işlemlerinin yapıldığı ve bu kapsamda bütün arazilerin düzleştirilmesi amacıyla ağaçların söküldüğü, sökülen ağaçların kimin arazisinden söküldüyse onun arazisinin tarafına bırakıldığı, sökülen ağaçların sahipleri tarafından yakacak veya diğer amaçlarla alınıp götürüldüğü anlaşılmaktadır.

Sanığa ait ağaçların kepçe tarafından söküldükten sonra sanığın arazisinin tarafına atılmaya başlandığı bu sırada olay yerinde bulunan katılanın, sanığın arazisine atılmakta olan ağaçlardan 5-6 tanesini kendi arazisi tarafına attırdığı, olay yerine gelen sanığın kendi arazisine atılması gereken ağaçlardan 5-6 tanesinin katılanın arazisine atıldığını görmesi üzerine kepçe operatörü ve katılana müdahale ettiği ve ağaçların kendi arazisine atılmasını istediği, bu sırada bu sebepten kayraklı sanıkla katılan arasında çıkan tartışmanın kavgaya dönüşmesi sonucu sanığın katılanı açıklandığı şekilde bıçakla yaralaması olayında, katılan iddiası , sanık savunması ve tarafların arazi komşularından tanık ... ile kepçe operatörü tanık ...’nın beyanları da olayın oluşunun bu şekilde olduğunu doğrulamaktadırdar. Kepçe operatörüne talimat verip sanığın arazisinden kendi arazisine attırdığı ağaçların kendisine ait olduğunu iddia etmeyen katılanın, söz konusu sanığa ait ağaçları faydalanmak amacıyla kendi arazisine attırdığı ve bu ağaçları götürmek üzereyken sanığın araziye gelmesiyle haksızlık içeren bu eylemin katılan tarafından sanık aleyhine sonuç doğuracak şekilde gerçekleştirilmesinden sonra sanığın haksız tahrik allında bıçakla yaralama eylemini gerçekleştirdiğinin kabulü ile sanığın cezasından en asgari düzeyde haksız tahrik nedeniyle indirim yapılması gerektiği değerlendirilerek, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın bu doğrultudaki itirazının kabulü yerine reddine karar verilmesi yönündeki Ceza Genel Kurulunun sayın çoğunluğunun görüşüne katılmıyorum.",

Düşüncesiyle karşı oy kullanmışlardır.

SONUÇ;

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının REDDİNE,

2- Dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİSİNE, 31.03.2022 tarihinde yapılan müzakerede oy çokluğu ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/19608, Karar No: 2009/22397, Tarih: 23.12.2009

**2. Hukuk Dairesi         2009/19608 E.  ,  2009/22397 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fethiye 2. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ                  :09.07.2009

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davacının aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2- Velayeti babaya bırakılan müşterek çocuk 1999 doğumlu olup, öğrenim çağındadır. Tarafların ayrı yerlerde oturdukları ve çocuğun baba yanında okula devam etmekte olduğu da dikkate alınarak değişen şartlara göre sömestr ve yaz tatilleriyle ilgili kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesi gerekirken yazılı şekilde ret hükmü kurulması doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen yukarıda 2.bentte gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu yönlerin ise yukarıda 1.bentte gösterilen nedenlerle ONANMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere   oybirliğiyle karar verildi.23.12.2009
Yargıtay — Esas No: 2016/914, Karar No: 2016/5008, Tarih: 05.04.2016

**10. Hukuk Dairesi         2016/914 E.  ,  2016/5008 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, itirazın iptali, takibin devamı ve icra inkar tazminatına ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davacı Kurum’un sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

Hakkında verilen boşanma kararı 25.02.2003 tarihinde kesinleşen davalıya, babası üzerinden hak sahibi kız çocuğu sıfatıyla bağlanan ölüm aylığının, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığının belirlendiği gerekçesiyle kesildiği, davacı Kurumca, davalıya 19.10.2008- 18.08.2013 tarihleri arasında yersiz ödenen aylıkların yasal faizleriyle birlikte tahsilinin talep edildiği; mahkemece, birlikte yaşama olgusunun 15.09.2011 tarihinden itibaren gerçekleştiğinden bahisle davanın kısmen kabulüne karar verildiği anlaşılmaktadır.

Mahkemenin 19.10.2008-15.09.2011 tarihleri arası döneme ilişkin hükmü eksik inceleme ve araştırmaya dayalıdır.

Davanın yasal dayanağı olan 5510 sayılı Kanunun 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 56. maddesinin 2. fıkrasında, eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıklarının kesileceği, bu kişilere ödenmiş olan tutarların, 96. madde hükümlerine göre geri alınacağı yönünde düzenleme yapılmıştır. Anılan maddeye dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir.

İnceleme konusu davada; öncelikle, resen tespit edilecek kişilerden, kanaat edinmeye yetecek kadarının uyuşmazlık konusu olan 19.10.2008-15.09.2011 tarihleri arasındaki dönemi kapsar mahiyette, tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, tanıkların beyanları arasında çelişki olursa bu çelişki giderilmeli, davalı ve eski eşin uyuşmazlık dönemini kapsar şekilde geçmişe dönük adres değişiliklerine ilişkin bir belgenin dosyada yer almadığı anlaşıldığından, ilgili Nüfus

İnceleme konusu davada; öncelikle, resen tespit edilecek kişilerden, kanaat edinmeye yetecek kadarının uyuşmazlık konusu olan 19.10.2008-15.09.2011 tarihleri arasındaki dönemi kapsar mahiyette, tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, tanıkların beyanları arasında çelişki olursa bu çelişki giderilmeli, davalı ve eski eşin uyuşmazlık dönemini kapsar şekilde geçmişe dönük adres değişiliklerine ilişkin bir belgenin dosyada yer almadığı anlaşıldığından, ilgili Nüfus

Müdürlüklerinden sağlanan nüfus kayıt örnekleri ile yerleşim yeri ve diğer adres belgelerinden yararlanılarak adres değişiklik ve nakillerine ilişkin bilgilere ulaşılmalı, özellikle ilgili Nüfus Müdürlüğü’nden adres hareketleri tarihleriyle birlikte istenilmeli; ilgililerin uyuşmazlık konusu dönemi kapsayan adreslerinde, birlikte yaşama olgusunun var olup olmadığının tespiti amacıyla kolluk araştırılması yaptırılmalı, davacı ile boşandığı eşinin yerleşim yerlerinin saptanmasına ilişkin olarak; medula sisteminde kayıtlarda görülen adresler ilgili sağlık kuruluşlarından araştırılmalı, davalı ve eski eşi adına da uyuşmazlık konusu dönemi içeren su aboneliklerinin hangi adreste tesis edildiği saptanmalı, Beyoğlu İlçe Seçim Kurulu'ndan gelen cevabi yazısında davalı ile eşinin uyuşmazlık konusu dönemde aynı adreste oy kullandıkları, davalının 25.02.2003 tarihinde boşanılan eşle 11.07.2013 tarihinde yeniden evlendiği gözönünde bulundurularak böylelikle “boşanılan eşle 19.10.2008-15.09.2011 tarihleri arasında eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği toplanan kanıtlar ışığı altında yeniden değerlendirilmeli ve elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin, eksik araştırma ve inceleme sonucu, yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 05.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12669, Karar No: 2012/30654, Tarih: 30.10.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/12669 E.  ,  2012/30654 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Büyükçekmece 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 15/02/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklılar tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için  Tetkik Hakimi tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değilse de,

Borçlu belediye başkanlığının, Vakıflar Bankasında bulunan hesabına konan haczin kaldırılması istemi ile icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece hesaptaki gelirin vergi,resim, harç  ve iller bankası istihkak gelirinden oluştuğu gerekçesi ile şikayetin kabulü ile haczin kaldırılmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.

Şikayet tarihi itibariyle uygulanması gereken 5393 Sayılı Yasanın 15/son maddesinde “Belediyenin proje karşılığı borçlanma yoluyla elde ettiği gelirleri şartlı bağışlar ve kamu hizmetinde fiilen kullanılan malları ile belediye tarafından tahsil edilen vergi, resim ve harç gelirleri haczedilemez.” hükmüne yer verilmiştir. Öte yandan, yine bu maddeye göre haczedilmezlik şikayetinin kabul edilebilmesi için mahcuzların kamu hizmetinde (fiilen) kullanılması gerekli olup, kamuya tahsis kararı alınmasının sonuca etkisi bulunmamaktadır.

Maddede açıkça haczedilmezlik için vergi, resim, harç geliri olma ya da "fiilen kamu hizmetinde kullanılma" koşullarının kabul edilmesi karşısında, belediyeye ait bir paranın haczedilmezliği ancak fiili durumunun tespiti ile belirlenmelidir. Bu konuda ispat yükü ise borçluya düşmektedir. Bir diğer anlatımla, haczedilen paraların vergi, resim, harç geliri olduğunu ya da fiilen kamu hizmetinde kullanıldığını borçlu belediye ispatlamalıdır. Aksi halde şikayetin reddi gerekecektir.

Haczedilen hesaplarda, vergi, resim ve harç gelirleri ile birlikte haczi kabil paraların da bulunması, diğer bir ifade ile havuz hesabı niteliğinde ise, hesabın sürekli işlem görüyor olması ve sürekli yatan ve çekilen paraların bulunması karşısında kalan bakiyenin vergi, resim ve harç gelirinden mi, yoksa haczi kabil paralardan mı oluştuğunun belirlenmesine imkan yoktur. Bu şekilde haczi kabil olmayan paralar ile haczi mümkün olan paraları karıştırmak suretiyle havuz hesabı oluşturan borçlu belediyenin, iddiasını ispat imkanını kendisi kaldırmıştır. Borçlu belediyenin haczi kabil olmayan paralar ile haczi mümkün olan paralarını ayrı hesaplarda tutması yerine havuz hesabı oluşturmasının da iyi niyetle bağdaşmayacağı tartışmasızdır. Böyle bir davranış AİHM'nin AİHS'nin 6 § 1. ve Ek 1 no'lu Protokol'ün 1. maddelerinin ihlali sonucunu doğuracağı gibi, hakkın kötüye kullanılması niteliğinde de bulunmakla, hukukça korunamayacağı muhakkaktır.

Öte yandan borçlu belediyece haczi kabil olmayan paralar ile haczi mümkün olan paraların aynı hesapta toplanması ve birbirine karıştırılması, haczedilmezlik hakkından feragat olarak kabul edilmelidir.

Somut olayda, düzenlenen 18.07.2011 havale tarihli bilirkişi raporunda, şikayete konu Vakıfbanktaki 00158007284833412 no'lu hesaba ait hesap hareketlerini içeren ekstrenin dava tarihinden sonrasına  09.02.2011- 31.05.2011 tarihlerine ait olduğunu, haczin hesaba uygulandığı tarihin tespit edilemediğini,  hesap hareketlerinin büyük çoğunluğunun vergi,resim,harç  ve tahsilatlar şefliği ödemelerinden oluştuğu, bir kısım hesap hareketlerinde  ödemenin neye istinaden yapıldığına açıklama kısmında yer verilmediği, ayrıca post ödemeleri açıklamasıyla çok sayıda hesap haraketinin mevcut olduğunu, bu mahiyetteki hesap haraketlerinin de vergi, resim ve harç niteliğinde olup olmadığının anlaşılamadığı, bu nedenle  söz konusu hesap haraketlerinin neye dair ödemeler olduğunu açıklayan bilgi ve belge sunulmasının istendiği, 20.07.2011 tarihli celse ara kararında mahkemece Vakıfbank'tan post ödemeleri ve diğer ödemelerin tek tek açıklanmasının istendiği, Bankanın 17.11.2011 tarihli cevabi yazısından yatan paraların Belediye veznesinden tahsil edilen vergi,resim ,harç bedelleri tahsilat şefliği teslimatı olarak yatan vergi dönemlerinde kredi kartı ile ödenen tahsilatlar, İller Bankasından gelen istihkak bedellerive BEDAŞ – İSKİ tarafından yatan tüketim vergi bedellerinden oluştuğunun bildirildiği ekinde 09.02.2011- 31.05.2011 tarihleri hesap ekstresinin  bulunduğu, bilirkişiden alınan 10.01.2012 havale tarihli ek raporda, bankanın sunduğu hesap ekstresi ile daha önce sunulan hesap ekstresinin aynı olduğu, mevcut açıklamadan ve belgeden 18.07.2011 tarihli raporda belirtilen tabloda gösterilen hesap hareketlerinin mahiyetinin anlaşılamadığı ;ancak banka şubesi yazısı nazara alındığında bu hesabın kamuya tahsisli oluşu ve hesabın vergi,resim harç v.b. gelirden olduğunun kabulü ile bu hesap üzerindeki haczin kaldırılması yönünde kanaate ulaşıldığının belirtildiği, Mahkemece iş bu bilirkişi raporu hükme esas alınarak karar verildiği görülmektedir. Yine, takip dosyasının incelenmesinde, borçlu belediyeye ait 00158007284879258no'lu ve 00158007284879260 no'lu  iki ayrı hesabın daha olduğu,  00158007284879258 no'lu hesabın yapı denetim gelirinden oluştuğu; 00158007284879260 no'lu hesapla ilgili borçlu belediyenin haczedilmezlik şikayetinin Büyükçekmece 2. İcra Hukuk Mahkemesinin 2011/1394 Esas 2012/143 Karar 08.02.2012 tarihli kararı ile hesabın yapı denetim hesabı olmadığı gerekçesi ile reddine karar verildiği,  banka hesap haraketleri incelendiğinde, haczedilebilir  nitelikte olan 00158007284879260 no'lu hesaptan davaya konu 00158007284833412 no'lu hesaba çeşitli tarihlerde  virmanların yapıldığı yine post ödemeleri şeklinde mahiyeti belli olmayan  para girişlerinin olduğu  bu para girişlerinin hükme esas alınan bilirkişi raporunda da mahiyetlerinin belirtilmediği ve  dava tarihinden sonrasına ait hesap ekstreleri incelenerek rapor hazırlandığı anlaşılmıştır.

O halde, mahkemece, öncelikle, şikayete konu banka şubesindeki 00158007284833412 no'lu hesaba  konan haciz tarihi itibariyle ilgili banka ve borçlu belediyeden gerekli araştırma yapılarak tüm ilgili kayıtlar, hesap ekstreleri getirtilerek, yukarıdaki kurallar doğrultusunda bu hesaba yatan paraların nitelikleri  incelenmeli hesaba yatan paraların tamamının vergi, resim ve harç niteliğinde olmaları halinde haczin kaldırılmasına, havuz hesabı niteliğinde olup olmadığı da dikkate alınarak  karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile  yetersiz bilirkişi raporuna  dayanılarak şikayetin kabulü yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklıların temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK. 366 ve HUMK.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 30.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.