muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/11965, Karar No: 2019/1481, Tarih: 14.02.2019

II- Sanık ... hakkında 2010 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak suçlarından verilen mahkumiyet kararlarına yönelik sanık müdafinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince:

1-Sanığın 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura kullandığı kabul edilerek mahkumiyet kararları verilmiş ise de, sanığın savunmasında, suçlamayı kabul etmediğini, yakını olan diğer sanığın isteği üzerine güvenerek mükellefiyet tesis ettirdiğini, işler ile diğer sanığın ilgilendiğini, vekaletname verdiğini, sahte fatura kullanmak suçu ile bir ilgisinin olmadığını ve 2012 yılında Defterdarlık tarafından çağrılması üzerine olaydan haberdar olduğunu ifade etmesi karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi bakımından, faturaları düzenleyen şirket yetkilileri dinlenilerek faturaları kime ve hangi hukuki ilişkiye dayanarak verdikleri ve bunlarla ilgili belgeler olup olmadığı, sanığı tanıyıp tanımadıkları sorulup, gerekli görüldüğünde, faturalardaki imzanın sanığın eli ürünü olup olmadığı hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması ve toplanan deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik araştırma ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

2-Kabul ve uygulamaya göre de; 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 14.02.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11153, Karar No: 2015/657, Tarih: 05.02.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/11153 E.  ,  2015/657 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili ile davalı şirket arasında sözleşmeden kaynaklanan cari hesap ilişkisi bulunduğunu, davalının, yapılan ihtar ve uyarılara rağmen, bu kapsamda kendisine gönderilen faturaları ödemediği gibi avans olarak verilen tutarı da iade etmediğini, bunun üzerine asıl alacak ve faizi ile birlikte toplam 12.229,73 TL'nin tahsili amacıyla aleyhinde başlatılan icra takibine haksız yere itiraz ettiğini ileri sürerek, itirazın iptali ile %40 icra inkâr tazminatının tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın zamanaşımına uğradığını, müvekkilinin davalıya borcu bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne dair verilen kararın, davalı vekilinin temyiz istemi üzerine, Dairemiz'in 12.03.2014 gün ve 2013/8022 E, 2014/1826 K sayılı ilamıyla, mahkemece, davalı asıla, vekilinin istifa ettiği hususu tebliğ edilmeksizin, bir sonraki duruşma gününün ve dava dilekçesinin tebliği ile yetinilerek yargılamaya devamla hüküm kurulmasının doğru olmadığı belirtilerek, diğer temyiz itirazları incelenmeksizin bozulmasına karar verilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; taraflara usulüne uygun tebligat yapıldığı, davalının, avukata vekaletname verdiği, davalı vekilinin vekaletnamesini ve beyanlarını içerir dilekçesini dosya içerisine gönderdiği gerekçesiyle, davanın kabulü ile davacının takibe konu asıl alacağının 61.98,44 TL faiz alacağının ise 6.032,21 TL olarak belirlenmesine, itirazın iptaline, takibin belirlenen miktarlar üzerinden devamına, alacağın likit ve belirlenebilir olması sebebi ile davacı lehine asıl alacak üzerinden %40 icra inkâr tazminatına karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1)Dava, tacirler arası hizmet sözleşmesine dayalı cari hesap ilişkisinden kaynaklanan alacağın tahsili amacıyla girişilen icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1)Dava, tacirler arası hizmet sözleşmesine dayalı cari hesap ilişkisinden kaynaklanan alacağın tahsili amacıyla girişilen icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

Ülkemizin de tarafı olduğu ve Anayasa'nın 90. maddesi gereği iç hukukun bir parçası olan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6, 1982 Anayasası'nın 36. maddesinde adil yargılanma hakkına yer verilmiştir. Dava tarihinde yürürlükte bulunan 1086 sayılı HUMK'nın 73. maddesi "Kanunun gösterdiği istisnalar haricinde hakim her iki tarafı istima veyahut iddia ve müdafaalarını beyan etmeleri için kanuni şekillere tevfikan davet etmedikçe hükmünü veremez" yasal kuralı içermektedir. Karar tarihinde yürürlükte olan 6100 sayılı HMK'nın 27. maddesinde ise adil yargılanma hakkının en önemli unsuru olarak hukuki dinlenilme hakkı düzenlenmiş olup, bu hak yargılama ile ilgili olarak bilgi sahibi olunmasını, açıklama ve ispat hakkını, mahkemenin, açıklamaları dikkate alarak değerlendirmesini, kararların somut, açık olarak gerekçelendirilmesini içermektedir.

Dosya kapsamından, Dairemizin bozma ilamından sonra davalı adına vekalet sunan Avukat ... tarafından 23.10.2014 tarihli dilekçe ile, aynı gün saat 10.00' da yapılacak duruşma için mazeret bildirilerek, duruşma tarihinin UYAP'tan öğrenileceğinin bildirildiği, mahkemece 3 no'lu ara karar ile taraf vekillerinin mazeretlerinin kabulüne karar verilerek nihai hükmün tefhim edildiği anlaşılmıştır. Mahkemece, davalı vekilinin mazeret dilekçesinde, yokluğunda yargılamaya devam edilebileceği yolunda herhangi bir beyanda bulunulmadığı gözetilerek, mazeretin kabulü ile yeni bir duruşma günü verilmesi ya da davalı vekilinin mazereti reddedilerek nihai karar verilmesi gerekirken, hem mazeretin kabulü, hem de nihai hüküm kurulması çelişkili olduğu gibi HMK'nın 27. maddesine de aykırı olmuştur.

Öte yandan, 11.08.2010 olan dava tarihinin, gerekçeli karar başlığında 28.05.2014 olarak yazılmış olması da hatalı olmuştur.

2)Bozma nedenine göre, davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davalı yararına BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 05.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2022/6914, Karar No: 2023/2994, Tarih: 31.10.2023

**3. Hukuk Dairesi         2022/6914 E.  ,  2023/2994 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1036 E., 2022/1069 K.

DAVA TARİHİ : 23.12.2019

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 5. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/825 E., 2021/284 K.

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından duruşma istemli, davalı vekili tarafından duruşmasız temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 31.10.2023 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir.

Belli edilen günde gelen davacı vekili Avukat ... ile davalı vekili Avukat ...'ın sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için uygun görülen saat 14.00'te Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; davalının 01.02.2012 tarihinden başlamak üzere 2547 sayılı Yükseköğretim Kanunu'nun (2547 sayılı Kanun) 39 uncu maddesi kapsamında yurt içi ve yurt dışında görevlendirmelerde uyulacak usul ve esaslara ilişkin Yönetmelik gereğince doktora eğitimi ve çalışmalarının devam edebilmesi için yurt dışında görevlendirildiğini, yurt dışı görevlendirmesinin sona erdiği 01.10.2016 tarihinde yapılan kontrol sonucunda görevine başlamadığı tespit edilen davalının 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun (657 sayılı Kanun) 94 üncü maddesi gereğince 13.10.2016 tarihi itibariyle müstafi sayıldığını, davalının görev süresi bitiminde üniversitelerinde görevine başlamayarak mecburi hizmet yükümlülüğünü yerine getirmediğini, mecburi hizmet yükümlülüğünü yerine getirmeyen davalı hakkında 2547 sayılı Kanun'un 39 uncu maddesi uyarınca yapılan görev süresi uzatmaları ve aylıklı izinli sayılmasından doğabilecek sorumlulukları gereğince, Mühendislik Fakültesi Dekanlığı tarafından 01.02.2012-01.08.2016 tarihleri arasında yatırılan maaşların toplam tutarı olan 190.340,19 TL'nin geri ödenmesi için kişi borcu dosyası açıldığını, davalı tarafından borca itiraz edildiğini, yasal süre içerisinde ödeme yapmaması üzerine davalı aleyhine takip başlatıldığını, davalının icra dosyasına itiraz etmesi üzerine takibin durdurulmasına karar verildiğini ileri sürerek; davalının icra dosyasına yaptığı itirazın iptaline, takibin devamına ve davalının icra inkar tazminatına mahkum edilmesini istemiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili; müvekkilinin dünya sıralamasında 21. olan ve ...'nin en iyi üniversitesi olarak seçilen ... üniversitesinde doktora eğitimini tam burslu olarak kazanıp kendi başarısı ile yurt dışına gidebilme imkanı bulduğunu, akabinde davacı idarenin kimya mühendisliği bölümünde araştırma görevlisi olarak başvurup kadroya girmeye hak kazandığını ancak eğitimi devam ettiği için ...'ye geri dönmesi gerektiğini, post-doktora çalışmalarını bitirip dönmek istediğini, davacı idare tarafından davalıya eğitiminin tamamlanması için hiçbir masraf ödenmediğini, yatırılan maaşların eğitimin tamamlanması için ödenen masraf niteliğinde olmayıp araştırma görevlisi kadrosunda bulunması sebebiyle hak ettiği bedel olduğunu savunarak; davanın reddini ve davacının kötü niyet tazminatına mahkum edilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davalıdan yurt dışı görevlendirmesi için Yönetmelik gereğince alınması gereken taahhüt ve kefalet senedinin alınmadığı, 2547 sayılı Kanun'un 35 inci maddesinde mecburi hizmet yükümlülüğünün ihlali halinde öngörülen tek yaptırımın araştırma görevlisinin başka bir yüksek öğretim kurumunda görevlendirilmemesi olduğu, ödenen maaşların iade edileceğine dair yasal bir düzenlemenin bulunmadığı, maaşın araştırma görevlilerine araştırma görevlisi kadrosunda bulunması nedeniyle çalışmaları karşılığında verildiği, iadesinin kabul edilmesinin 2709 sayılı Türkiye Cumhuriyet Anayasası'nda (Anayasa) düzenlenen angarya yasağının ihlali sayılacağı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı vekili; Mahkeme kararında görevlendirmenin 2547 sayılı Kanun'un 35 inci maddesine göre yapıldığı belirtilmiş ise de, ilgili Kanun'un 39 uncu maddesine göre görevlendirilmenin yapıldığını, Mahkemece davalının yurt dışı görevlendirilmesi için Yönetmelik gereğince alınması gereken taahhüt ve kefalet senedi alınmadığı belirtilmiş ise de görevlendirme yazısında geçtiği üzeri davalının mecburi hizmet yükümlülüğünü kabul etmesi nedeniyle cezai şartı da yerine getireceğini kabul ettiğini, davalının dört yıl boyunca ödenen maaşların karşılığı olarak mecburi hizmeti yerine getirmeyerek kamunun zarara uğramasına neden olduğunu, 2547 sayılı Kanun'un 39 uncu maddesi ile yurt dışına gönderilen öğretim üyelerine de 657 sayılı Kanun'un uygulanması gerektiğini, davalının mecburi hizmet yükümlülüğünü yerine getirmediği için yaptırım olarak belirlenmiş 657 sayılı Kanun'un 79, 224 ve 225 inci maddeleri ile düzenlenen cezai şartları ödemesi gerektiğini, Mahkemece bu hususlar göz ardı edilerek davalı ile alakası olmayan 2547 sayılı Kanun'un 35 inci maddesine göre düzenlenmiş Yönetmeliğe göre hüküm kurulduğunu ileri sürerek, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

2. Davalı vekili; davacı kurum ile arasında hiçbir taahhütname veya kefalet senedi düzenlenmediğini, müvekkilinin mecburi hizmet yükümlülüğünün yerine getirilmemesi halinde hak ettiği maaşları faizi ile geri ödeyeceğine dair bir cezai şart üstlenmediğini, davacı kurumun yatırılan maaşların iadesi talebinin hiçbir yasal dayanağı bulunmadığını, alacağının olmadığını bildiği veya bilmesi gereken bir durumda olduğu halde icra takibine girişen alacaklının kötü niyetli olduğunu belirterek, davacının kötü niyet tazminatına mahkûm edilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davalıya araştırma görevlisi olarak çalışmaları karşılığında bulunduğu kadrosu nedeni ile yapılan ödemelerin yurt dışı doktora eğitimi sonrası zorunlu mecburu hizmete başlamaması dolayısıyla müstafi sayılması nedeni ile iadesinin talep edilemeyeceği, davacının davalı hakkında kötü niyetli olarak icra takibi yaptığının yeterli ve kesin delillerle ispat edilememesi ve kötü niyet tazminatının yasal şartları oluşmadığı gerekçesiyle, tarafların istinaf başvurularının ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı vekili, istinaf itirazlarını tekrarlayarak kararın bozulmasını istemiştir.

2. Davalı vekili, istinaf itirazlarını tekrarlayarak kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı vekili, istinaf itirazlarını tekrarlayarak kararın bozulmasını istemiştir.

2. Davalı vekili, istinaf itirazlarını tekrarlayarak kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, mecburi hizmet yükümlülüğünün ihlali nedeniyle ödenen yurt içi aylıklarının tahsili amacıyla başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. Anayasa'nın 18 inci maddesi.

2. 2547 sayılı Kanun'un 33, 35 ve 39 uncu maddeleri.

3. Bir Üniversite Adına Bir Diğer Üniversitede Lisansüstü Eğitim Gören Araştırma Görevlileri Hakkında Yönetmeliği'nin 4/4 üncü maddesi.

4. 2004 sayılı İcra İflas Kanunu'nun (2004 sayılı Kanun) 67 nci maddesinin ikinci fıkrası.

3. Değerlendirme

1.Türk hukukunda mecburi hizmet yükümlülüklerinin bir kısmı Anayasa'da bir kısmı ise kanunlarda düzenlenmiştir. Eğitilme ve yetiştirilme karşılığı olarak öngörülen mecburi hizmet yükümlülüğü 2547 sayılı Kanun'un 33, 35 ve 39 uncu maddelerinde düzenlenmiştir. 2547 sayılı Kanun'un 35 inci maddesinde araştırma görevlilerinin yurt içinde bir diğer üniversitede görevlendirilmeleri, öğretim elemanlarının yurt içinde ve yurt dışında görevlendirilmeleri ise 39 uncu maddede düzenlenmiştir.

Anılan Kanun'un 39 uncu maddesinde; "Öğretim elemanlarının kurumlarından yolluk almaksızın yurt içinde ve dışında kongre, konferans, seminer ve benzeri bilimsel toplantılarla, bilim ve meslekleri ile ilgili diğer toplantılara katılmalarına, araştırma ve inceleme gezileri yapmalarına, araştırma ve incelemenin gerektirdiği yerde bulunmalarına, bir haftaya kadar dekan, enstitü ve yüksek okul müdürleri, onbeş güne kadar rektörler izin verebilirler. Bu şekilde onbeş günü aşan veya yolluk verilmesini gerektiren veya araştırma ve incelemenin gerektirdiği masrafların üniversite ile buna bağlı birimlerin bütçesinden veya döner sermaye gelirlerinden ödenmesi icabeden durumlarda, ilgili yönetim kurulunun kararı ve rektörün onayı gereklidir.

Öğretim elemanları birinci fıkrada ve bu Kanunun 33 üncü maddesinde sayılan yurt dışına gönderilme halleri dışında mesleklerine ait hizmetlerde yetiştirilmek, eğitilmek, bilgilerini artırmak veya staj yapmak için Yükseköğretim Kurulunun teklifi üzerine Bakanlar Kurulunca üniversiteler itibariyle bir yılı geçmeyecek şekilde her yıl belirlenecek kontenjan ve süreler dahilinde yurt dışına gönderilebilecekleri gibi aynı amaçlarla dış burslara dayanılarak da gönderilebilirler. Belirlenen kontenjanların üniversiteye bağlı birimler arasında dağıtımı üniversite yönetim kurulunun kararı ve rektörün onayı, gönderilme ise ilgili yönetim kurulunun kararı ve rektörün onayı ile olur. Zorunlu hallerde yurt dışında kalma süresi ilgili yönetim kurulunun kararı ve rektörün onayı ile yarısına kadar uzatılabilir. Bunlar hak ve yükümlülükleri bakımından 657 sayılı Devlet Memurları Kanununa göre aynı amaçla yurt dışına gönderilenlerin tabi oldukları hükümlere tabi olurlar. Ancak, bunlara yapılacak ödemenin miktarı Devlet memurlarına yapılacak ödemeyi geçmemek üzere üniversite yönetim kurulunca daha düşük olarak tespit edilebilir. Öğretim elemanlarından kendilerine yurt dışı kuruluşlarınca burs veya ücret sağlananlar, görev yapacakları sürece Yükseköğretim Kurulunun belirleyeceği esaslara göre üniversite yönetim kurulunun kararı ile aylıklı veya aylıksız izinli de sayılabilirler.

Gerek birinci fıkraya göre geçici görev yolluğu verilmek suretiyle yurt içinde ve yurt dışında bir yere gönderilenler olsun, gerekse ikinci fıkraya göre gidiş - dönüş yol yevmiyesi ile gideri ödenmek suretiyle yurt dışına gönderilenler olsun, bunlara verilecek yolluk, emsali Devlet memuruna verilen yolluğun aynı olmak üzere genel hükümler çerçevesinde tespit edilir. Geçici görev yolluğu Yükseköğretim Kurumu hesabına gönderilenlere kurum bütçesinden üniversite dışındaki kurum hesabına gönderilenlere ise ilgili kurumun bütçesinden ödenir.

(Ek fıkra: 14/05/1997 - 4249/2 md.) T ürk Cumhuriyetleri ve Akraba Topluluklarındaki Yüksek Öğretim Kurumlarından resmi davet alan öğretim elemanlarına 3 yılı aşmamak ve bütün özlük hakları saklı kalmak üzere üniversite yönetim kurulunun kararı ve Milli Eğitim Bakanlığının onayı ile aylıklı izin verilebilir.(Ek cümle: 24/05/2013-6487 S.K./17. md) Uluslararası andlaşmalarla kurulan üniversitelerde bu süre beş yıla kadar uzatılabilir. " şeklinde düzenlemeye yer verilmiştir.

(Ek fıkra: 14/05/1997 - 4249/2 md.) T ürk Cumhuriyetleri ve Akraba Topluluklarındaki Yüksek Öğretim Kurumlarından resmi davet alan öğretim elemanlarına 3 yılı aşmamak ve bütün özlük hakları saklı kalmak üzere üniversite yönetim kurulunun kararı ve Milli Eğitim Bakanlığının onayı ile aylıklı izin verilebilir.(Ek cümle: 24/05/2013-6487 S.K./17. md) Uluslararası andlaşmalarla kurulan üniversitelerde bu süre beş yıla kadar uzatılabilir. " şeklinde düzenlemeye yer verilmiştir.

2. 657 sayılı Kanun'un 79 uncu maddesinde; "78 inci maddede yazılı olanlar kadrolarında bırakılırlar. Kadro karşılığı sözleşme ile istihdam edilenlerin sözleşmeleri devam eder ve (Şahsen özel burs sağlayan ve bu burstan istifade etmesi için kurumlarınca kendilerine maaşsız izin verilmesi uygun görülenler hariç) aylık ve diğer her türlü ödemeleri ile sözleşme ücretlerinin Kanuni kesintilerinden sonra kalan net tutarının %60'ını Kurumlarından alırlar. Bunların kademe ilerlemesi; emeklilik ve diğer bütün hakları ve yükümlülükleri devam eder. İzin bitiminde yol süresi hariç 15 gün içinde görevlerine dönerler. Bunlardan kurumlarınca kendilerine maaşsız izin verilmesi uygun görülenlerin bu süreleri keseneklerinin ve karşılıklarının kendileri tarafından her ay T.C. Emekli Sandığına gönderilmesini kabul etmeleri şartıyla emeklilik yönünden eski derecelerinde değerlendirilir.

(Değişik fıkra: 22/08/1989 - KHK - 378/2 md.) (Değişik cümle: 23/07/2010-6009 S.K/60.md.) Kurumlarınca gönderilenlerden, uluslararası kuruluşlarda staj yapan ve çalışma esas ve usulleri ile misyon şeflikleriyle ilişkileri Devlet Personel Başkanlığının görüşü üzerine Dışişleri Bakanlığınca belirlenen memurlara, gittikleri ülkelerde sürekli görevle bulunan ve dokuzuncu derecenin birinci kademesinden aylık alan meslek memurlarına ödenmekte olan yurtdışı aylığı tutarı, diğerlerine bu tutarın 2/3'ü ödenir. (Değişik cümle: 17/09/2004 - 5234 S.K./1.mad) Şahsen özel burs sağlayan ve bu burstan istifade etmesi için kendilerine maaşsız izin verilenler ile Bakanlar Kurulunca kurumlar itibarıyla belirlenen kontenjan dışında gönderilenler hariç olmak üzere, burslu gidenlerin aldıkları burs miktarları bu miktarın altında ise aradaki fark kurumlarınca kendilerine ayrıca ödenir.

(Değişik fıkra: 12/02/1982 - 2595/6 md.) Bu suretle yapılacak fark ödeme, her türlü vergiden müstesnadır.

Sürelerinin bitiminde görevlerine başlamıyanlar çekilmiş sayılırlar. Bu suretle çekilmiş sayılanlar aylık ve yol giderleri de dahil olmak üzere kendilerine kurumlarca yapılmış bulunan bütün masrafları iki kat olarak ödemeye mecburdurlar.

Görevlerine başlayıp da yükümlü bulundukları mecburi hizmetini bitirmeden ayrılanlar veya bir ceza sebebi ile memurluktan çıkarılmış olanlar mecburi hizmetlerinin eksik kalan kısmı ile orantılı miktarı iki kat olarak ödemek zorundadırlar." düzenlemesi yer almaktadır.