muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/14237, Karar No: 2023/1630, Tarih: 22.03.2023

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın mağdurenin okuduğu okulda bir dönem müdürlük yaptığı ve halen aynı okulda Din Kültürü Öğretmeni olarak görev yaptığı, sanığın öğrencisi olan mağdure ... ile aralarında yakınlaşma olduğu ve bir süre Whatsapp üzerinden mesajlaştıkları, 2015 yılının temmuz ayında mağdure ...'nın sanığın daveti üzerine sanığın evine gittiği, sanığın mağdureye sarıldığı ve öpmeye çalıştığı, mağdurenin buna tepki gösterdiği ve evden ayrıldığı daha sonra yine mağdure ile sanık arasında mesajlaşmanın devam ettiği, ağustos ayı içerisinde mağdurenin yine sanığın tek başına olduğu sırada evine gittiği, bir süre sanık ile mağdurenin sohbet ettikleri daha sonra mağdurenin rızası ile birden fazla kez cinsel ilişkiye girdikleri ve daha sonra mağdurenin evden ayrıldığı, okul açılmadan on gün önce sanığın davet etmesi üzerine mağdurenin yine sanığın evine gittiği ve aynı şekilde sanık ile mağdurenin birden fazla cinsel ilişkiye girdikleri, daha sonra mağdurenin evden ayrıldığı sanık ile olan mesajlarının mağdurenin abisi ... tarafından görüldüğü, mağdurenin olayı olduğu gibi abisine anlattığı abisinin inanmaması üzerine mağdurenin sanığa buluşma teklif ettiği bu yönde mesajlaştığı buluşma yerini de abisine söylediği, sanık ile mağdurenin araba içerisindeyken mağdurenin abisi tarafından yakalandıkları anlaşılmış olup; Adli Tıp Kurumu raporu, whatsapp görüşmeleri, mağdurenin oluşa uygun beyanları dikkate alındığında, sanığın suçtan kurtulmaya yönelik savunmalarına itibar edilmediği, bu şekilde sanığın üzerine atılı reşit olmayanla cinsel ilişki ve kanuni temsilcisinin rızası dışında evi terk eden çocuğun alıkonulması suçlarını işlediğinin sabit olduğu anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Reşit Olmayanla Cinsel İlişki Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmıştır.

B. Çocuğun Kaçırılması ve Alıkonulması Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Olayın gerçekleştiği tarihlerde on beş yaşını tamamlamış olan mağdurenin cebir, tehdit veya hile olmaksızın sanığın ikametine geçici olarak gidip, bir süre sonra da evden ayrıldığının anlaşılması karşısında, somut olayda mağdurenin evi veya bulunduğu yeri terk etmesi söz konusu olmadığından 5237 sayılı Kanun'un 234 üncü maddesinin üçüncü fıkrasındaki eylemin ancak sürekli olarak evi veya bulunduğu yeri terk etmekle oluşabileceği nazara alındığında suçun unsurlarının oluşmadığı anlaşılmakla, sanık hakkında beraat hükmü kurulması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A. Reşit Olmayanla Cinsel İlişki Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

V. KARAR

A. Reşit Olmayanla Cinsel İlişki Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenlerle Konya 12. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.02.2016 tarihli ve 2015/577 Esas, 2016/99 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Sanık Hakkında Çocuğun Kaçırılması ve Alıkonulması Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenle Konya 12. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.02.2016 tarihli ve 2015/577 Esas, 2016/99 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11610, Karar No: 2015/8474, Tarih: 24.06.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/11610 E.  ,  2015/8474 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 20/09/2013 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 06/03/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, istem reddedilmiş; karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalının sahibi olduğu ... Ekspres adlı gazetenin 15/08/2013 ve 22/08/2013 tarihli nüshasında davalı tarafından kaleme alınan ''...'' ve ''...'' başlıklı yazılar ile kişilik haklarına saldırıda bulunulduğunu belirterek, uğradığı manevi zararın giderilmesi isteminde bulunmuştur.

Davalı ise, davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece; dava konusu yazılarda ... Belediye Başkan Yardımcısı olan davacıya görevi ile ilgili eleştirilerde bulunulduğu, kamu görevlilerinin eleştirilere karşı daha esnek olmaları gerektiği ve dava konusu yazının ifade özgürlüğü kapsamında kaldığının kabulü ile manevi tazminat isteminin reddine karar verilmiştir.

Dava dosyasının incelenmesinde; "..." başlığıyla yazılan yazıda, ''...İddialara göre, kentsel dönüşümün Mahmutlu ve çevresinde yapılacağını önceden öğrenen dönemin Belediye Başkan yardımcısı ... ailesine ait olan kuru tarlayı değerlendirmek ve fiyatını yükseltmek amacı ile kolları sıvadı. 341 ada 2 parselde yer alan tarla için imar değişikliği hazırlatan Arık hazırlanan imar değişikliğini sessiz sedasız ... Belediye Meclisinden geçirdi'', "Dönemin Belediye Başkan Yardımcısı ...'ın ailesine ait olan tarlada kentsel dönüşümün yapılacağı mahallelerin açıklanmasında kısa bir süre önce imar değişikliği yaptırdığı anlaşıldı.", "İmar değişikliği ile birlikte kuru tarla parselli arsa halini aldı", "İmar dönüşüklüğü yapılan alan kentsel dönüşüm alanı içerisinde yer alıyor." şeklinde iddialara yer verildiği anlaşılmaktadır.

Dava konusu yazıdaki iddiaların araştırılması için mahkemece, Tapu Müdürlüğünden 341 ada 2 nolu parselin kayıtlarının istenildiği verilen cevapta ise 341 ada 2 nolu parsele rastlanılmadığının bildirildiği, ... Müdürlüğü'nce verilen cevapta ise, 341 ada 2 nolu parselin kadastro parseli olup parselasyon işleminin bulunmadığı ve mücavir alan içerisinde olduğunun bildirildiği ve mahkemece dava konusu yazıda iddia edilen hususlar ile ilgili olarak başkaca araştırma yapılmadan iş bu davanın esası hakkında karar verildiği anlaşılmaktadır.

Şu durumda, mahkemece Tapu Sicil Müdürlüğü'nden dava konusu iddia edilen yerde davacının kendi adına veya yakınları adına kayıtlı taşınmaz bulunup bulunmadığı hususunun ve Belediye Başkanlığı'ndan davacı ve yakınları adına kayıtlı olan taşınmazlar ile ilgili olarak Belediye Meclis Kararı ile imar değişikliği yapılıp yapılmadığı hususunun araştırılması gerekmektedir. Mahkemece, anılan yönler gözetilemeden eksik inceleme ile karar verilmiş olması yerinde görülmediğinden, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 24/06/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/1274, Karar No: 2006/3776, Tarih: 21.03.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/1274 E.  ,  2006/3776 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm Hazine ve Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) İnköy G31 a- 14 a- 1 - 6 nolu paftanın fotokopi örneğinin kadastro müdürlüğünden,

2) Orman Tahdit Komisyonunca poligon 6 olarak tahdit dışında bırakılan 83 nolu parselin batısındaki 80, 81, 82, 84 ve 85 nolu parseller ile bunun batısında kalan başka parsel var ise onların tespiti ile tutanak örnekleri kesinleşme şerhi olarak, dayanak tapu ve vergi kayıtlarının,

3) Dosyanın Orman Mühendisi ... ve arkadaşları, Kadastro Teknisyeni ... ve arkadaşlarına verilerek orman tahdid komisyonunca 6 poligon olarak çizilen ve 72 ila 75 orman sınır noktaları verilerek orman sınırı dışında bırakılan arazinin tümünün bitişikteki poligon 4 nolu 51, 52, 53, 54 ve 55 OSN ile irtibat kurulup, bu noktaları gösterecek şekilde 1/5000 ölçekli kadastro paftası üzerine aplike edilip dava konusu taşınmazın konumunu gösterir şekilde ek rapor alınması,

4) İncelenmesine gerek görülen ve çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede yapıldığı anlaşılan orman tahdidine ilişkin işe başlama, çalışma, işi bitirme ve sonuçlarının askı ilan tutanakları ile taşınmazın bulunduğu yeri orman tahdit sınır noktalarıyla birlikte gösterir onaylı orman tahdit harita örneğinin getirtilerek,

bu dosya içerisinde yer alması; ayrıca dava dosyasının da, H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 21/03/2006 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2163, Karar No: 2024/3634, Tarih: 25.03.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/2163 E.  ,  2024/3634 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/1262 Esas, 2023/1671 Karar

2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği'nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede;

Her ne kadar mahkemelerce yetkisizlik kararı verilmiş ise de hükümlünün ceza evine girmeden önceki yerleşim yerinin tespiti amacıyla kolluk araştırması yapılmadığı ve hükümlünün cezaevine girmeden önceki yerleşim yerinin tespit edilmediği anlaşılmaktadır. Bu nedenle, hükümlünün ceza evine girmeden önce nerede ikamet ettiğinin tespit edilebilmesi için kolluk vasıtasıyla, dosyada mevcut bütün adreslerde araştırma yaptırılarak hükümlünün ceza evine girmeden önceki ikamet adresi tespit edildikten ve ceza evine müzekkere yazılarak hükümlünün ceza evine girmeden önceki yerleşim yeri adresi sorulduktan sonra yargı yeri belirlenmesi amacıyla dosyanın gönderilmesi gerekmektedir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren İlk Derece Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

25.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6180, Karar No: 2012/12407, Tarih: 25.06.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/6180 E.  ,  2012/12407 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanmak

HÜKÜM : 1)2004 takvim yılında işlenen suç için: 213 sayılı VUK'nun 359/b-1, 765 sayılı TCK'nın 80. maddeleri gereğince 21 ay hapis cezası(her sanık hakkında)

2)2005 takvim yılında işlenen suç için: 213 sayılı VUK'nun 359/b-1. maddesi gereğince 18 ay hapis cezası (her sanık için ayrı ayrı)

3)765 sayılı TCK'nın 72. maddesi gereğince cezalar toplanarak 39 ay hapis cezası (her iki sanık hakkında)

Hükmolunan cezanın süresine göre koşulları oluşmadığından sanıklar müdafiinin, temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması isteminin, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 318. maddesi gereğince reddine karar verilmiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanıklar müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

Her takvim yılında işlenen “sahte fatura kullanmak” suçunun birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturacağı, 08.06.2009 gün ve 2009/27835-15182 sayılı iddianame ile sanıklar hakkında “2004 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçunu işledikleri iddia olunarak tek takvim yılı ile ilgili dava açıldığı, ... Demir ve İnşaat Malzemeleri San. ve Tic. Ltd. Şt.nin yetkilisi olan sanıkların 2004 takvim yılında sahte fatura kullanarak sadece kurumlar vergisi ziyaına sebebiyet verdiklerinin iddia ve kabul olunması karşısında, suç tarihinde yürürlükte bulunan 5422 sayılı kurumlar vergisi Kanunun 21. maddesindeki “kurumlar vergisi beyannamesi hesap döneminin kapandığı ayı takip eden dördüncü ay içinde ...verilir” hükmü ile aynı Kanunun 29. maddesindeki “kurumlar vergisi, beyannamesinin verildiği günde, beyanname posta ile gönderilmişse vergiyi tarh edecek daireye geldiği tarihi takip eden üç gün içinde tarh edilir” hükmü birlikte değerlendirildiğinde, 2004 takvim yılında sahte fatura kullanarak kurumlar vergisi ziyaına sebebiyet vermek şeklindeki fiilde suç tarihi 16.04.2005 olacağından, bu tarihte yürürlükte bulunan ve lehe olan yasalar dikkate alınarak tek hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden,

2004 yılında işlenen suç nedeniyle hüküm kurulduktan sonra 2004 yılının 12. ayındaki faturaların beyannamesinin 2005 yılında verildiği ve bunun da ayrı bir suçu oluşturduğunun kabulüyle iki ayrı yılla ilgili olarak hüküm kurulması ve verilen cezalar içtima ettirilerek, “toplam ceza miktarı ve suç işlemeyeceklerine yönelik kanaat oluşmadığından” denilerek yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile ertelemeye ilişkin hükmün uygulanmayacağına karar verilmesi,
Yargıtay — Esas No: 2014/3107, Karar No: 2015/23278, Tarih: 10.03.2015

**11. Ceza Dairesi         2014/3107 E.  ,  2015/23278 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, dolandırıcılık

HÜKÜM : Asıl karar: Mahkumiyet Ek karar: Temyiz talebinin reddi

.... Asliye Ceza Mahkemesi'nin 24.01.2012 tarih ve 2010/112 E, 2012/38 K. sayılı ilamı ile iştirak halinde atılı suçu işledikleri iddia olunan sanıklardan ... hakkında verilen mahkumiyet kararının temyiz edilmemesi nedeniyle kesinleştirildiği, mahkemenin 23.10.2013 tarihli ek kararı ile sanığın 09.05.2013 tarihli temyiz talebinin reddine karar verildiği, ancak sanığın temyiz dilekçesi ile 23.10.2013 tarihli ek kararın tebliğ edildiğine dair belgeye rastlanılmadığı, yine mahkeme tarafından sanık ...'na yapılan tüm tebligatların onaylı örneklerinin istenmesi ve Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca gönderildiğine ilişkin yazı içeriklerine rağmen dosyada bulunmayan sanığın temyiz dilekçesi, ek karar tebliğ edilmişse ise tebliğ belgesi, tebligat yapılmamış olması halinde ise usulüne uygun tebligat yapılması ve buna dair belge ile verilmesi halinde temyiz layihasının eklenerek iadesi için mahalline gönderilmek üzere dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.03.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11145, Karar No: 2017/453, Tarih: 25.01.2017

**20. Hukuk Dairesi         2015/11145 E.  ,  2017/453 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı .... Köyü Tüzel Kişiliği ile davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1- Çekişmeli 693 parsel sayılı taşınmazın Orman Genel Müdürlüğü tarafından “Ağaçlık” olarak belirtilen cinsinin orman olarak değişikliğinin yapılarak taşınmazın orman olarak kullanılmak üzere tahsisi istenildiğinden bu isteme ilişkin olarak Milli Emlak Genel Müdürlüğünün cevabi yazısının, nitelik değiştirilmemiş ise buna ilişkin son tapu kayıt örneğinin, orman olarak cins değişikliği yapılıp tahsis edilmiş ise bu değişikliğe ilişkin tüm yazı, belge ve karar örneklerinin dosyaya getirtilmesi,

2- Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 2011 yılında yapıldığı belirtilen orman tahdidine ilişkin işe başlama, çalışma, işi bitirme ve sonuçlarının askı ilân tutanakları ile taşınmazın konumunu gösterir orman tahdit haritası ile varsa aplikasyon ve 2/B haritalarının orijinalinden çekilmiş renkli fotokopi örneğinin eksiksiz bir şekilde Orman Yönetiminden temin edilerek dosya arasına alınması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri İle Cumhuriyet Başsavcılıkları İdarî ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın yerel MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE 25/01/2017 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/31405, Karar No: 2017/10632, Tarih: 06.12.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/31405 E.  ,  2017/10632 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

Şikayetçi vekili tarafından mazeret dilekçesi verildiği duruşma tutanağına yazılmasına rağmen, mazeretin kabulü veya reddi yönünde bir karar verilmeden ve şikayetçinin yokluğunda karar verilemeyeceği de gözetilmeden yargılamaya devamla yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 06.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11323, Karar No: 2011/21452, Tarih: 04.11.2011

**11. Ceza Dairesi         2011/11323 E.  ,  2011/21452 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Düşme

Kocaeli Vergi Dairesinin 06.02.2008 tarihli cevabi yazısı ile 20.01.2009 tarih ve 1546/2 sayılı raporuna göre sanık hakkında 213 sayılı Vergi Usul Kanunun 367. maddesi gereğince dava şartı olan mütalaanın verilmediği ve verilmeyeceği anlaşıldığından kamu davasının CMK. nun 223/8. maddesi uyarınca düşürülmesine karar verilmesi gerektiği mahkemece dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek kabul ve taktir kılınmış olduğundan katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 04.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1179, Karar No: 2017/7521, Tarih: 02.10.2017

**19. Ceza Dairesi         2017/1179 E.  ,  2017/7521 K.**

**"İçtihat Metni"**

Usulsüz servis taşımacılığı yapmaktan kabahatli ...Nakliyat Taahhüt İnş. Turz. Tic. Ltd. Şti. hakkında, 5728 sayılı Kanun’un 66. maddesiyle değişik 1608 sayılı Umuru Belediyeye Müteallik Ahkamı Cezaiye Hakkında 16 Nisan 1340 Tarih ve 486 Numaralı Kanun'un Bazı Maddelerini Muaddil Kanun’un 1. maddesi delaletiyle 5326 sayılı Kabahatler Kanunu’nun 32. maddesi uyarınca 208,00 Türk Lirası idarî para cezası uygulanmasına dair Muğla Büyükşehir Belediye Encümeninin 05/03/2015 tarihli ve 89 sayılı kararına yönelik başvurunun kabulü ile idarî para cezasının kaldırılmasına ilişkin Muğla 2. Sulh Ceza Hakimliğinin 16/04/2015 tarihli ve 2015/437 değişik iş sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 20/12/2016 gün ve 11423 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 16/01/2017 gün ve...sayılı ihbarnamesi ile dairemize gönderilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Anılan ihbarnamede;

Benzer bir olaya ilişkin Yargıtay 19. Ceza Dairesinin 17/12/2015 tarihli ve 2015/16490 esas, 2015/8723 sayılı ilamında da açıklandığı üzere, 5216 sayılı Büyükşehir Belediyesi Kanunu’nun “Büyükşehir Belediyelerinin Görev ve Sorumlulukları” başlıklı 7. maddesinde “(f) Büyükşehir ulaşım ana plânını yapmak veya yaptırmak ve uygulamak; ulaşım ve toplu taşıma hizmetlerini plânlamak ve koordinasyonu sağlamak; kara, deniz, su ve demiryolu üzerinde işletilen her türlü servis ve toplu taşıma araçları ile taksi sayılarını, bilet ücret ve tarifelerini, zaman ve güzergâhlarını belirlemek; durak yerleri ile karayolu, yol, cadde, sokak, meydan ve benzeri yerler üzerinde araç park yerlerini tespit etmek ve işletmek, işlettirmek veya kiraya vermek; kanunların belediyelere verdiği trafik düzenlemesinin gerektirdiği bütün işleri yürütmek.”, “Ulaşım Hizmetleri” başlıklı 9. maddesinin son fıkrasında “Büyükşehir belediyelerine bu Kanun ile verilen görev ve yetkilerin uygulanmasında, 13.10.1983 tarihli ve 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun bu Kanuna aykırı hükümleri uygulanmaz.” hükümleri ile, 5393 sayılı Belediye Kanunu'nun “Yetki ve İmtiyazlar” başlıklı 15. maddesinde “(b) Kanunların belediyeye verdiği yetki çerçevesinde yönetmelik çıkarmak, belediye yasakları koymak ve uygulamak, kanunlarda belirtilen cezaları vermek.”, 1608 sayılı Umuru Belediyeye Müteallik Ahkamı Cezaiye Hakkında Kanun’un 1. maddesinde “Belediye meclis ve encümenlerinin kendilerine kanun, nizam ve talimatnamelerin verdiği vazife ve salahiyet dairesinde ittihaz ettikleri kararlara muhalif hareket edenlerle belediye kanun ve nizam ve talimatnamelerinin men veya emrettiği fiilleri işleyenlere veya yapmayanlara belediye encümenince Kabahatler Kanunu'nun 32'nci maddesi hükmüne göre idarî para cezası ve yasaklanan faaliyetin menine karar verilir.” hükümleri nazarında kabahatli hakkındaki idarî yaptırımın 1608 sayılı Kanun hükmü uyarınca verildiği gözetilerek, itirazın reddi yerine yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görülmediğinden, kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, 02/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.