muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/11706, Karar No: 2017/3832, Tarih: 14.03.2017

**12. Hukuk Dairesi         2016/11706 E.  ,  2017/3832 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından çeke dayalı olarak başlatılan kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile icra takibine karşı ciranta borçlunun icra mahkemesine yaptığı başvuruda, takibe dayanak çekin keşide tarihinin tahrif edilerek üzerine paraf imza atıldığını, bu düzeltmenin ve paraf imzanın keşideci borçluya ait olmadığını, çeklerin bu haliyle kambiyo senedi vasfını kaybettiğini ileri sürerek takibini iptali talep ettiği, mahkemece, paraf imzanın keşideciye ait olmadığı iddiasının ciranta tarafından ileri sürülemeyeceği gerekçesiyle istemin reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

HMK'nun 207. maddesi hükmü gereğince senetteki düzeltmelerin borçlu (keşideci) tarafından paraf edilmesi gereklidir. Yani, senette mevcut olan çıkıntı veya senet metni altındaki hak ve silinti ayrıca tasdik edilmemiş ise; inkâr halinde yok hükmündedir. Bu nedenle, senet üzerinde yapılan değişikliklerin geçerli olabilmesi için, düzenleyen tarafından imza veya paraf edilmek suretiyle onaylanması gerekir. İmzaya veya paraf imzasına itiraz halinde ise, mahkemece, yöntemince imza incelemesi yapılmalıdır. Düzeltmenin onaylı olmaması veya imzanın keşideciye ait olmadığının anlaşılması halinde, düzeltme yok hükmünde olup, senedin düzeltme öncesi durumuna göre değerlendirme yapılır. Bu durumda çekin TTK'nun 796. ve 808. maddelerinde öngörülen yasal süreden sonra ibraz edilmesi ve dolayısı ile takip konusu belgenin çek niteliğini kaybetmesi nedeniyle İİK'nun 170/a-2. maddesi uyarınca takibin iptaline karar verilmesi gerekir.

Çekin keşide tarihinde tahrifat yapıldığı, paraf imzasının da sahte olduğu yönündeki itirazlar, çözümü özel ve teknik bilgiyi gerektirdiğinden HMK'nun 266. maddesi uyarınca bilirkişi incelemesi ile sonuçlandırılmalıdır. Çek keşideci tarafından düzenlenmiş olduğundan, çek üzerindeki çıkıntı ve değişikliklerin keşideci tarafından paraf edilmesi gerekir. Ayrıca bu durum çekin vasfını etkileyen bir husus olduğundan keşideci dışındaki tarafların da şikayette bulunmakta hukuki yararları vardır.

Hal böyle olunca, mahkemece, HMK'nun 266. maddesi uyarınca yöntemince bilirkişi incelemesi yaptırılarak takibe dayanak çeklerdeki düzeltilen keşide tarihi üzerindeki paraf imzasının keşide yerinde mevcut keşideci imzası ile aynı el ürünü olup olmadığı belirlenerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken; eksik inceleme ve yazılı gerekçe ile hüküm tesisi isabetsizdir.

Hal böyle olunca, mahkemece, HMK'nun 266. maddesi uyarınca yöntemince bilirkişi incelemesi yaptırılarak takibe dayanak çeklerdeki düzeltilen keşide tarihi üzerindeki paraf imzasının keşide yerinde mevcut keşideci imzası ile aynı el ürünü olup olmadığı belirlenerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken; eksik inceleme ve yazılı gerekçe ile hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 14/03/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/22275, Karar No: 2012/7236, Tarih: 12.03.2012

**12. Hukuk Dairesi         2011/22275 E.  ,  2012/7236 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya 3. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/07/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçi borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından borçlu R.E. hakkında kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla icra takibine başlandığı, örnek 10 numaralı ödeme emrinin usulüne uygun olarak 24.05.2011 tarihinde adı geçene tebliğ edildiği, borçlunun ise 07.06.2011 tarihinde icra mahkemesine yaptığı başvuruda 26.05.2011 tarihinde hastaneye yatıp, 02.06.2011 tarihinde taburcu olduğunu, bu tarihten itibaren de istirahat raporu olduğunu ileri sürerek esasa ilişkin itirazlarını bildirdiği ve takibin iptalini istediği anlaşılmıştır.

Gecikmiş itirazının dayanağını teşkil eden hastane evraklarının incelenmesinde borçlunun 26.05.2011 tarihinde hastaneye yatıp, 02.06.2011 tarihinde taburcu olduğu ve aynı tarihten itibaren istirahatının uygun olacağına dair  rapor düzenlendiği görülmüştür.

İİK. nun 65. maddesi aynen: “Borçlu, kusuru olmaksızın bir mani sebebiyle müddeti içinde itiraz edememiş ise paraya çevirme muamelesi bitinceye kadar itiraz edebilir. Ancak borçlu, maninin kalktığı günden itibaren 3 gün içinde mazeretini gösterir delillerle birlikte itiraz ve sebeplerini ve müstenidatını bildirmeye ve müteakip fıkra için yapılacak duruşmaya taalluk eden harç ve masrafları ödemeye mecburdur. İtiraz üzerine icra mahkemesi ancak gecikme sebebinin mahiyetine ve hadisenin özelliklerine göre takibin talikini tensip edebilir. İcra mahkemesi tetkikatını evrak üzerinde yapar. Lüzumu halinde iki tarafı hemen davetle mazeretin kabule şayan olup olmadığına karar verir….” hükmünü içermektedir.

Somut olayda, borçlunun hastanede yattığına ilişkin mazereti yerinde ise de hastaneden taburcu olduktan sonrasına ilişkin raporun yatak istirahatına ilişkin bulunmaması nedeniyle İİK. nun 65.maddesi kapsamında kabulü mümkün değildir. Bu durumda borçlunun mazereti taburcu olduğu 02.06.2011 tarihinde son bulmuş olup, 07.06.2001 tarihinde yaptığı itiraz İİK. nun 65.maddesinde öngörülen yasal üç günlük süreden sonradır.

O halde mahkemece borçlunun gecikmiş itirazının süre aşımı nedeniyle reddi yerine esasının incelenmesi doğru değil ise de sonuçta istem reddedildiğinden, sonucu doğru mahkeme kararının onanması gerekmiştir.

SONUÇ  : Borçlunun temyiz itirazlarının reddi ile sonucu doğru mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK. 366 ve HUMK.’nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 18.40 TL onama harcının  mahsubuna, bakiye 2,75 TL'nin temyiz edenden alınmasına,12.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8540, Karar No: 2010/12071, Tarih: 05.07.2010

**3. Hukuk Dairesi         2010/8540 E.  ,  2010/12071 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, tarafların sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak, tarafların sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, özellikle de ekonomik göstergelerdeki değişim ile TÜİK’in yayımladığı ÜFE artış oranı nazara alındığında mahkemece davacı ... için takdir edilen nafaka miktarı çok, davacı Baran için takdir edilen nafaka miktarı ise az olup Türk Medeni Kanununun 4.maddesindeki hakkaniyet ilkesine uygun değildir.

Bu hususların düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hüküm fıkrasının;

1- 1.bendinde yer alan “75,00 TL” ve “375,00 TL” rakamları çıkartılarak yerlerine sırasıyla “40,00 TL” ve “340,00 TL” rakamlarının yazılması,

2- 2. bendinde yer alan “… aylık 60,00 ar TL daha artırılarak toplam 310,00 ar TL ye” ifadesi çıkartılarak yerine “… davacı Baran için 375,00 TL ye, davacı Yağmur için 310,00 TL ye” ifadesinin yazılması suretiyle hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, 6.05 TL fazla alınan temyiz harcının istek halinde temyiz eden davacıya iadesine, 05.07.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12390, Karar No: 2015/15066, Tarih: 14.10.2015

**5. Ceza Dairesi         2013/12390 E.  ,  2015/15066 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2012/297489

MAHKEMESİ : Tonya Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 12/10/2012 Ek Karar

NUMARASI : 2012/8 Esas, 2012/36 Karar

SUÇ : Tefecilik

Mahalli mahkemece verilen karar temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen temyiz isteminin reddine dair ek karar usul ve kanuna uygun olduğundan yerinde görülmeyen sanığın temyiz itirazlarının reddiyle ek kararın ONANMASINA, 14/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11685, Karar No: 2017/1256, Tarih: 13.03.2017

**14. Ceza Dairesi         2016/11685 E.  ,  2017/1256 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, 6136 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında yargılama giderleri hesaplanırken suça konu bıçağın 6136 sayılı Kanun kapsamında olup olmadığının tespiti için yapılan 60 TL bilirkişi ücretinin dikkate alınmayarak eksik yargılama giderine hükmedilmesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi ile ilgili olarak 24.11.2015 tarihli, 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamıyla verilen iptal kararının infaz aşamasında nazara alınması mümkün görülmüştür.

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin eleştiri dışında unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanık hakkında 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Soruşturma evresinde, konusunda uzman olduğu ve yemininin yaptırılıp yaptırılmadığı anlaşılamayan başpolis memuru tarafından düzenlenen bilirkişi raporunda; suça konu bıçağın 6136 sayılı Kanunun 4. maddesine giren bıçaklardan olduğu belirtilmiş ise de, Adli Tıp Kurumu, Emniyet veya Jandarma Kriminal Laboratuvarlarından alınacak rapor ile bıçağın niteliği ve 6136 sayılı Kanunun 4. maddesinde belirtilen bıçaklardan olup olmadığı kesin biçimde saptanmadan, bilirkişinin yeterli açıklama içermeyen raporu esas alınarak eksik incelemeyle mahkumiyet hükmü kurulması,

Uygulamaya göre de;

Sanık hakkında tayin edilen adli para cezası taksitlendirilirken uygulama maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine muhalefet edilmesi ve taksit aralığı ile taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceği ve ödenmeyen para cezasının hapse çevrileceğine dair ihtarın kararda yer almaması neticesinde infazda tereddüt oluşturulması,

24.11.2015 günlü, 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi yönünden kısmi iptal kararı verildiğinden, anılan husus nazara alınarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 13.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4933, Karar No: 2013/7551, Tarih: 17.04.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/4933 E.  ,  2013/7551 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 30/11/2011 tarih ve 2001/143-2011/235 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vasisi ile davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı, müracaatı üzerine davalı banka tarafından kredili mevduat hesabı açıldığını, davalı bankaca belirtilen ve üçer aylık dönem faizlerinin eksiksiz olarak yatırıldığını, davalıdan hesaba ait dekontları istediğinde verilmediğini, davalının yatırdığı paraları hatalı girdiğini ve bu suretle alacaklı olduğunu ileri sürerek, ....894,86 TL.nin temerrüt faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davalı banka tarafından davacı aleyhine dava konusu hesap ile ilgili olarak ... Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2001/102 Esas sayılı dosyasıyla itirazın iptali davası açıldığını, davada verilecek karar ile ihtilafın çözümleneceğini, davacının bu suretle eldeki davayı açmakta hukuki yararının bulunmadığını, davalının davacıya borcunun bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; dava konusu hesabın 01/05/2001 tarihinde borcun ödenmemesi nedeniyle kat edilerek davacı borçlu hakkında takip yapıldığı, borçlunun takibe itiraz etmesi üzerine, davalı-alacaklı ... Bankası tarafından itirazın iptali davasının açıldığı, yapılan yargılama sonucunda söz konusu hesap nedeniyle davacının bankaya borçlu olduğu tespit edilerek davanın kabulüne karar verildiği ve kararın 08/03/2005 tarihinde kesinleştiği, bankadan gelen cevabi yazıya göre söz konusu hesabın kat edildiği tarihten sonra bir daha kullanılmadığı, taraflar arasında görülen itirazın iptali davasında mahkemenin 2001/102 Esas 2002/102 Karar sayılı ilamıyla davacının takip tarihi olan 04/05/2001 tarihi itibariyle takip miktarı 1.801,00 TL kadar borçlu olduğunun tespit edilmesi nedeniyle, bir daha kullanılmayan bir hesaba dayalı olarak davacının bu tarihten daha sonraki bir tarihte alacaklı olmasının mümkün olmadığı, itirazın iptali davasında verilen kararının güçlü takdiri delil teşkil ettiği ve bu karar gereğince davacının davalıdan alacaklı olmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vasisi ve davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vasisi ile davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı davacı vasisi ve davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vasisi ile davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vasisi ile davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye ...,... TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, .../04/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12094, Karar No: 2015/2482, Tarih: 23.02.2015

**18. Hukuk Dairesi         2014/12094 E.  ,  2015/2482 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... Bakanlığı ile davalılar ... vd. aralarındaki ... İlçesi, ... Mahallesi, 4669 ada 8 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili davasına dair Bursa 6. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 31.07.2013 günlü ve 2011/453-2013/355 sayılı hükmün onanması hakkında Dairece verilen 01.04.2014 günlü ve 2014/628-5994 sayılı ilama karşı davacı vekili tarafından karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Bu isteğin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekilinin karar düzeltme istemi üzerine dosya ve eklerinin yeniden incelenmesi sonucunda, mahkemece kamulaştırma bedeline faize hükmedilirken faizin başlangıç ve bitiş tarihinin hükümde belirtilmemiş olması nedeniyle bu hususta hükmün düzeltilerek onanması gerektiği bu kez yapılan incelemeden anlaşıldığından, davacı vekilinin karar düzeltme isteminin bu nedenle kabulüne Dairemizin 01.04.2014 gün ve 2014/628 Esas- 2014/5994 Karar sayılı onama kararının kaldırılmasına karar verilip dosyadaki tüm bilgi ve belgelerin yeniden incelenmesi sonucunda;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Mahkemece tespit edilen ve davalı adına yatırtılan kamulaştırma bedelinin hükümle birlikte davalıya ödenmesine karar verildiğine göre, dava tarihinden itibaren dört aylık sürenin dolduğu tarihi takip eden tarihten, karar tarihine kadar tespit edilen kamulaştırma bedeline faiz uygulanması gerekirken faizin başlangıç tarihinin ve hangi tarihe kadar uygulanacağının kararda gösterilmemesi doğru değil ise de, bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, gerekçeli kararın hüküm kısmının birinci bendinin 5. satırında yer alan "dört aylık süre sonrasında" ibaresinden sonra gelmek üzere "28.11.2011 tarihinden karar tarihi olan 31.07.2013 tarihine kadar" sözcüklerinin yazılması suretiyle 6100 sayılı HMK.ya 6217 sayılı Kanunla eklenen Geçici 3. madde gözetilerek HUMK.nun 438. maddesi uyarınca hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, 23.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/15971, Karar No: 2011/40091, Tarih: 26.09.2011

**6. Ceza Dairesi         2008/15971 E.  ,  2011/40091 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağıma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğname gibi ONANMASINA, 26.09.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...

...
Yargıtay — Esas No: 2023/4972, Karar No: 2023/8791, Tarih: 07.06.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/4972 E.  ,  2023/8791 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki tespit davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı Bakanlığa bağlı işyerinde alt işveren şirketler nezdinde çalıştığını, teknik personel olduğunu ve hizmet süresince bakım onarım işlerinde teknik personel olarak görev yaptığını, davalı Kurum bünyesinde işe başladığı tarihten itibaren her türlü elektrik arızalarını giderme elektrik hattı çekme, tıbbi cihazların bakım ve onarımı gibi elektrik işlerinde teknik personel görev tanımına giren işleri ifa ettiğini, davacının mesleki yeterliğine ilişkin önlisans diploması bulunduğunu ve yapmış olduğu işin vasıflı bir ... olduğunu, ancak kadroya geçiş işlemi sırasında Sosyal Güvenlik Kurumuna (SGK) meslek kodunun (9112.01) "destek personeli-yardımcı hizmetler" olarak bildirildiğini, 2018 yılı Haziran ayında davalı İdarece yanlışlığın giderilerek meslek kodunun yaptığı işe uygun olarak 7411.01 "bakım ve onarım elektrikçisi/endüstriyel bakım ve onarımcısı" olarak düzeltildiğini, 2021 yılı Aralık dönemi dâhil bu şekilde çalıştığını; ... Yönetim Hizmetleri Genel Müdürlüğünün 28.12.2021 tarih ve 425263 sayılı yazısına istinaden müvekkilinin meslek kodunun tekrar (9112.01) olarak değiştirildiğini, yürüttüğü işlere uygun olarak meslek kodunun düzeltilmesini talep edildiğini ancak bu husustaki talebin reddedildiğini ileri sürerek müvekkilinin meslek kodunun fiilen yürüttüğü işe uygun olacak şekilde (7411.01) "bakım ve onarım elektrikçisi/endüstriyel bakım ve onarımcısı" olarak düzeltilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı def'inde bulunduklarını, alt işveren işçisi olarak kamuda çalışan personelin kadroya geçiş işlemlerinde, sürekli işçi kadrolarına geçirilenlerin tanınan haklar karşılığında herhangi bir hak ve alacak talebinde bulunmayacaklarını ve bu haklarından feragat ettiklerine dair yazılı bir sulh sözleşmesi yapmayı kabul ettiklerini yazılı olarak beyan ettiklerini, davacının kadroya geçişinde, alt işveren personeli olarak çalıştığı süreçteki mali ve sosyal haklarıyla kadroya geçişi sağlandığından bu hususta Kurum olarak bir düzenleme yapılmasının söz konusu olmadığını, 3-2 sayılı Cumhurbaşkanlığı Kararnamesi'nin 8 ... maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinde yer ... "sürekli işçi istihdamının, hizmet birimleri olarak atölye, şantiye, fabrika ve ...; hizmet türleri itibarıyla ise temizlik, koruma ve güvenlik, bakım ve onarım hizmetleri ile" sınırlandırıldığı yönündeki düzenleme dikkate alındığında, sürekli işçilerin sadece anılan hizmet birimlerinde ve/veya hizmet türlerinde çalıştırıldığını, ilgili kanuni düzenlemeler gereğince sürekli işçi kadrosuna geçirilen davacının Isparta Valiliği İl Sağlık Müdürlüğünün 20.10.2021 tarihli ve 4277 sayılı yazısında, davacı branşının Kuruma sehven (7411.01) "bakım onarım elemanı" olarak bildirildiği, meslek kodunun (9112.01) "destek personeli" olarak düzeltilmesi gerektiğinin belirtilmesi üzerine bu doğrultuda gerekli düzeltmenin yapıldığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI