muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/11525, Karar No: 2014/4136, Tarih: 05.03.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/11525 E.  ,  2014/4136 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen davadabozmaya uyularak verilen 27/02/2013 tarih ve 2011/785-2013/147 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosyanın incelenmesinde duruşma için gerekli tebligat giderinin yatırılmamış olması nedeniyle 6100 sayılı Kanun'un geçici 3/2. maddesi delaletiyle uygulanması gereken HUMK'nın 3156 sayılı kanun ile değişik 438/1. maddesi gereğince duruşma isteğinin reddiyle incelemenin dosya üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin ortağı bulunduğu davalı 08.07.2004 tarih ve 59 sayılı genel kurul kararı ile ilgili olarak; 30.04.2004 tarihindeirket ortak sayısının bu şekilde 20'yi geçmesi nedeniyle davalı şirketin genel kurul toplantısı yapabilmesi için TTK'nın 536. maddesine göre anonim şirketlerin umumi toplantılarına ait hükümlerin uygulanması ve hükümet komiserinin zorunlu olarak genel kurul sırasında bulunması gerektiğini, genel kurul toplantılarının hükümet komiseri nezaretinde ve TTK'nın 355, 365, 366 ve 368. maddelerine göre yapılmasının şirket anasözleşmesinin 13. ve 14. maddelerinde de karara bağlandığını, anasözleşmede tutanakların komiser tarafından imzalanacağının, komiser bulunmadan yapılan toplantılarda verilen kararların geçersiz sayılacağının belirlendiğini; davaya konu ortaklar kurulunun olağanüstü ortaklar kurulu olduğunu, TTK'nın 368. maddesine göre toplantının en az 15 gün önce, belirlenen gündemle ortaklara duyurulması gerekirken 26.06.2008 tarihinde ve yasal zorunluluk yerine getirilmeden tebligat yapıldığını, bu nedenlerle yapılan toplantının ükümleri ile şirket ana sözleşmesine aykırı olup yokluk ve butlanla malül olduğunu ileri sürerek 08.07.2004 tarih ve 59 sayılı ortaklar kurulu kararının tüm sonuçları ile birlikte iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, dava konusu karar alınmadan önce ortaklardan öldüğünden mirasçıların hisselerini anneleri devrettiklerini, bu devir için ortaklar kurulunun muvafakatının gerekmediğini; ortak sayısının 20'den az olması nedeniyle 24.03.2007 tarihli ortaklar kurulu toplantısı için hükümet komiseri görevlendirilmesini yapılamayacağının bildirildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

.../...

-2-

Davalı vekili, dava konusu karar alınmadan önce ortaklardan öldüğünden mirasçıların hisselerini anneleri devrettiklerini, bu devir için ortaklar kurulunun muvafakatının gerekmediğini; ortak sayısının 20'den az olması nedeniyle 24.03.2007 tarihli ortaklar kurulu toplantısı için hükümet komiseri görevlendirilmesini yapılamayacağının bildirildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

.../...

-2-

Mahkemece, Dairemiz bozma ilamına uyularak iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalı şirket pay defterine göre, dava konusu ortaklar kurulu kararının alındığı tarihte ortak sayısı 16 olarak gözükse de pay defterinin davalı şirket yetkilisinin elinde olması, 20 yıllık olması gereken defterde en ufak bir yıpranma olmadığı gibi, tükenmez kalem yazı işlerinde dahi ufacık bir solma belirtisi dahi bulunmadığı, yazıların büyük çoğunluğunun aynı kalem mahsülü olduğu hususları birlikte düşünüldüğünde defterin Dairemiz bozma ilamından sonra ihdas edildiği izlenimi doğduğu, bu nedenle ibraz edilen ve pay defteri olduğu bildirilen deftere itibar edilmesinin mümkün bulunmadığı, ayrıca 6762 sayılı TTK'nın 520. maddesi uyarınca hisse devrinin pay defterine kaydı için esas sermayenin 3/4'üne sahip olan ortakların buna muvafakat etmesinin gerektiği, somut olayda bu hususun gerçekleştiğinin kanıtlanamadığı, dava konu ortaklar kurulu toplantı tarihinde ortak sayısı 21 olduğundan hükümet komiserinin bulundurulmasının zorunlu olduğu ancak dava konusu ortaklar kurulu toplantısında bulundurulmadığı bu nedenle toplantının yoklukla malul olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile davalı şirketin 08/07/2004 tarih ve 59 sayılı ortaklar kurulu kararının tüm sonuçlarıyla birlikte iptaline karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve her ne kadar mahkemenin pay defterinin yeni olmasından ötürü sonradan düzenlenmiş olabileceğine ilişkin gerekçesi yerinde değilse de, ölen ortağın hissesinin doğrudan mirasçılarına intikali nedeniyle dava konusu ortaklar kurulu toplantısı tarihinde ortak sayısının 20'yi aştığının anlaşılmasına ve özellikle ortağın ölümüyle şirket ortağı olan mirasçılarının bir kısmının hisselerini diğer bir mirasçıya devretmelerinin, 6762 sayılı TTK'nın 520. maddesi uyarınca, genel kurul tarihi itibariyle henüz tekemmül etmemiş olması nedeniyle yukarıda sözü edilen hatalı gerekçesinin esasa etkili bulunmamasına göre davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun bulunan kararın ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 0,90 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 05.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1824, Karar No: 2016/4705, Tarih: 23.05.2016

**11. Ceza Dairesi         2016/1824 E.  ,  2016/4705 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık hakkında, mütalaa bulunmamasına rağmen 2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte belge kullanmak suçundan açılan dava ve 2006 takvim yılında belge düzenlemek suçundan açılan davada mahallinde hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

1- 213 sayılı VUK'nın 227/3 ve 230. maddelerinde öngörüldüğü üzere sahte fatura düzenlemek suçunun oluşabilmesi için düzenlenen sahte faturaların yasada öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesine rağmen, sanığın düzenlediği iddia olunan faturaların asılları veya onaylı örneklerinin dosya içerisinde bulunmaması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek bir biçimde belirlenebilmesi için, fatura asıllarından yeter sayıda temin edilip dosya arasına konulduktan sonra yasada öngörülen zorunlu bilgileri içerip içermediğinin incelenmeden yine sanığın savunmalarında, ...'ın yanında çalışıp onun isteğiyle şirkete müdür yapıldığını ancak...'a vekaletname verip şirketin işleriyle ilgilenmediğini söylemesi karşısında, şirkete ilişkin temin edilebilecek belgeler ve faturalar üzerindeki yazı, rakam ve imzaların sanığa aidiyeti hususunda herhangi bir bilirkişi incelemesi yaptırılmadığı ve ...' ın tanık olarak dinlenmediği de gözetilerek, bu eksikliklerin de ikmal edilip, tüm deliller toplandıktan sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik araştırma ve inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

2- Sanık hakkında 2005 takvim yılında sahte belge düzenlemek suçundan davanın açıldığı; "sahte fatura düzenlemek ve kullanmak" suçlarının ayrı suçlar olduğu, mahkemece hükmün gerekçe kısmının son paragrafında ilk önce sanığın sahte fatura düzenleyicisi olduğuna kanaat edildikten sonra akabinde 2005 takvim yılında sahte fatura kullanmaktan sorumlu tutulması gerektiği belirtilerek hükmün karıştırılması,

3- 2005 takvim yılında yüklenen eyleme öngörülen ceza miktarının 213 sayılı Yasanın 359/b-1. maddesi uyarınca alt sınırının 18 ay hapis cezası olduğu gözetilmeden ve ceza miktarı belirlenirken teşdiden ceza tayin edildiği de gösterilmeden sanık hakkında 3 yıl hapis cezasına hükmolunması,

4- Aynı takvim yılı içerisinde birden çok sahte fatura düzenleyen sanık hakkında zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi yasaya aykırı,

5- 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ceza miktarı itibariyle kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, 23.05.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/32666, Karar No: 2019/15194, Tarih: 09.12.2019

**19. Ceza Dairesi         2019/32666 E.  ,  2019/15194 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mersin Büyükşehir Belediyesi Emir Ve Yasakları Uygulama Yönetmeliğine aykırı davranmak eyleminden kabahatli Elazığ Murat Turizm Ticaret Limited Şirketi hakkında Mersin Büyükşehir Belediyesi Mali Hizmetler Daire Başkanlığının 21/06/2017 tarihli ve 320 takip numaralı kararı ile uygulanan 67.752,00 Türk lirası idari para cezasına yönelik başvurunun reddine ilişkin Mersin 1. Sulh Ceza Hâkimliğinin 30/05/2018 tarihli ve 2017/3806 değişik iş sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine dair Mersin 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 27/06/2018 tarihli ve 2018/3406 değişik iş sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 18/04/2019 gün ve 14491 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekinde bulunan dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 06/05/2019 gün ve KYB-2018-45088 sayılı ihbarnamesi ve 27/09/2019 gün ve KYB-2019/93455 sayılı gönderme yazıları ile Dairemize gönderilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, muteriz hakkında düzenlenen 21/06/2017 tarihli idari para cezası yaptırım kararı tutanağında, idari yaptırım nedenini oluşturan kabahat konusu fiil, işlendiği yer ve zamanın belirtilmediği, 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun 25. maddesinde yer alan " İdari yaptırım kararına ilişkin tutanakta;

a) Hakkında idari yaptırım kararı verilen kişinin kimlik ve adresi,

b) İdari yaptırım kararı verilmesini gerektiren kabahat fiili,

c) Bu fiilin işlendiğini ispata yarayacak bütün deliller,

d) Karar tarihi ve kararı veren kamu görevlilerinin kimliği,

Açık bir şekilde yazılır. Tutanakta, ayrıca kabahati oluşturan fiil, işlendiği yer ve zaman gösterilerek açıklanır. " şeklinde bir düzenlemenin bulunduğu, mezkur yaptırım kararı tutanağında ise kabahati oluşturan fiil, yer ve zamandan bahsedilmediği, ayrıca anılan tutanakta söz konusu ihlâlin kimin hangi işlemleri neticesinde tespit edildiğinin de belirtilmediği, keza kabahatli tarafından söz konusu idari para cezasına esas otogar çıkış ücretlerini kabahat konusu fiilin işlendiği tarihte Mersin Otogarını işleten Mersin Şimşek Grup firmasına zaten ödediklerini, ilgili firmanın işletme sözleşmesinin feshedilmesi üzerine Mersin Büyükşehir Belediyesi tarafından işletilmeye devam eden otogardan çıkış ücretlerinin mükerrer tahsil edilmeye çalışıldığına ilişkin iddialar kapsamında herhangi bir araştırma yapılmadığı anlaşılmakla, usul ve yasa hükümlerine aykırı olarak düzenlenen idari yaptırım karar tutanağına istinaden kabahatli hakkında idari yaptırım kararı verilemeyeceği gibi eksikliklerin ikmal edilmediği gözetilmeksizin, merciince itirazın kabulüne karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309.maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla, gereği görüşülüp düşünüldü;

1608 sayılı Kanunun 1. maddesinin ''Belediye meclis ve encümenlerinin kendilerine kanun, nizam ve talimatnamelerin verdiği vazife ve salahiyet dairesinde ittihaz ettikleri kararlara muhalif hareket edenlerle belediye kanun ve nizam ve talimatnamelerinin men veya emrettiği fiilleri işleyenlere veya yapmayanlara belediye encümenince Kabahatler Kanununun 32 nci maddesi hükmüne göre idarî para cezası ve yasaklanan faaliyetin menine karar verilir. Bu kararda ilgili kişiye bir süre de verilebilir.

Belediye encümeni kararında belli bir fiilin muayyen bir süre zarfında yapılmasını da emredebilir. Emredilen fiilin ilgili kişi tarafından yapılmaması hâlinde, masrafları yüzde yirmi zammı ile birlikte tahsil edilmek üzere belediye tarafından yerine getirilir.

Bu madde hükümleri ilgili kanunda ayrıca hüküm bulunmayan hâllerde uygulanır.'' şeklinde düzenleme içerdiği, madde metninde açıkça ifade edildiği şekli ile belediye kanun ve nizam ve talimatnamelerinin men veya emrettiği fiilleri işleyenlere veya yapmayanlara belediye encümenince Kabahatler Kanununun 32. maddesi hükmüne göre idarî para cezası verilmesi konusunda belediye encümenlerine yetki verildiği, tespit tutanaklarına dair çizelge ile Mersin Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekili tarafından sunulan 12.10.2017 tarihli cevap dilekçesi içeriği uyarınca idari para cezalarına konu eylemler nedeniyle belediye encümeni tarafından alınan kararlar uyarınca idari para cezası uygulandığının sabit olduğu, anılan aşamaya kadar idari para cezası uygulanması eyleminin 1608 sayılı Kanun ve 5326 sayılı Kanun hükümlerine uygun olduğu görülmekte ise de; muterize tebliğ edilen Mersin Büyükşehir Belediyesi Mali Hizmetler Daire Başkanlığının 21/06/2017 tarihli ve 320 takip numaralı kararı ile uygulanan 67.752,00 Türk lirası idari para cezası içeriğinde açıkça kabahati oluşturan fiillerin neler olduğu, hangi tarihlerde ve nerede işlendiği ile anılan tutanakta söz konusu ihlâlin kimin hangi işlemleri neticesinde tespit edildiğinin de belirtilmediği anlaşılmış ve bu haliyle 5326 sayılı Kanunun 25. maddesinde sayılan şartları taşımadığı görülmekle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden, Mersin 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 27/06/2018 tarihli ve 2018/3406 değişik iş sayılı kararının CMK'nin 309/4-d maddesi uyarınca KANUN YARARINA BOZULMASINA, kabahatli hakkında Mersin Büyükşehir Belediyesi Mali Hizmetler Daire Başkanlığının 21/06/2017 tarihli ve 320 takip numaralı kararı ile uygulanan 67.752,00 Türk lirası idari para cezasının kaldırılmasına, bozma nedenine göre; bir kısım kabahate dayanak olduğu anlaşılan otogar giriş çıkış ücretlerinin başka firmaya ödendiğine ilişkin talep bakımından karar verilmesine yer olmadığına 09/12/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/13930, Karar No: 2020/3182, Tarih: 24.02.2020

**2. Ceza Dairesi         2019/13930 E.  ,  2020/3182 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

11/09/2013 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleşmesinden sonra 04/04/2014 tarihinde işlediği suç nedeniyle hakkında ihbarda bulunulan ve duruşma gününün tebliğ edildiği 02/03/2015 tarihinde İzmir Çocuk ve Gençlik Ceza İnfaz Kurumunda ve hüküm tarihinde de yine farklı yargı çevresinde bulunan İzmir 3 Numaralı T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka bir suçtan hükümlü olduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuğa duruşmadan bağışık tutulmak isteyip istemediği sorulmadan ve bu hususta bir karar alınmadan, hükmün açıklandığı 20/04/2015 tarihli duruşmada hazır edilmeyerek hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle, 5271 sayılı CMK'nın 196. maddesine aykırı olarak savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 24/02/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/10882, Karar No: 2021/8514, Tarih: 09.06.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/10882 E.  ,  2021/8514 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :...Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı taraf vekillerinin istinaf başvurusu üzerine...Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince istinaf isteminin davacı idare yönünden esastan reddine, davalı yönünden kabulü ile HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi kararı düzeltilmek suretiyle esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusunun...Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince; davacı idare yönünden esastan reddine, davalı yönünden kabulü ile HMK’nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca vekalet ücretine ilişkin hükmün düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına dair, verilen karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki Başakşehir İlçesi, İkitelli-2 Mahallesi, 875, 1232, 1283 ve 4027 parsel sayılı taşınmazlara 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesine ve tespit edilen bedelin davalı tarafa ödenmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun davalı yönünden kabulü ile hükmün vekalet ücreti yönünden 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Dava konusu taşınmazın kamulaştırma bedelinden Kıymet Takdir Komisyonunca takdir edilen bedelin mahsubu ile kalan bedelin üçer aylık vadeli hesaba yatırılması ve bu nedenle bedelin hak sahibine karar tarihi itibariyle ödenemeyeceğinden yasal faizin bitiş tarihinin kararın kesinleşme tarihi olması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru değil ise de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

Dava konusu taşınmazın kamulaştırma bedelinden Kıymet Takdir Komisyonunca takdir edilen bedelin mahsubu ile kalan bedelin üçer aylık vadeli hesaba yatırılması ve bu nedenle bedelin hak sahibine karar tarihi itibariyle ödenemeyeceğinden yasal faizin bitiş tarihinin kararın kesinleşme tarihi olması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru değil ise de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

B)1- nolu bendinde yer alan (... tespit edilen bu bedeli dava tarihinden sonra 4. Ayın bitimi olan 05.12.2018 tarihinden itibaren karar tarihine kadar yasal faiz yürütülmesine,) ifadesinin hüküm fıkrasından çıkartılarak, yerine (İdarece taşınmaza takdir edilen 349.650-TL bedelin davalıya kararın kesinleşmesi beklenmeksizin, 05.12.2018 tarihinden 26.06.2018 tarihine kadar işleyecek yasal faizi ile birlikte derhal ödenmesine, bu konuda ilgili bankaya müzekkere yazılmasına, davacı idarece depo edilen ve kıymet takdir bedelinden fazla olan bakiye 540.586-TL'nin kararın kesinleşmesine kadar 3'er aylık vadeli hesapta nemalandırılmasına, bu bedele 05.12.2018 tarihinden kararın kesinleşmesine kadar faiz işletilmesine, bu konuda ilgili bankaya müzekkere yazılmasına, bu bedelin davalıya ödenmesine,) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece HMK'nun 370/2. maddesi uyarınca DÜZELTİLEREK ONANMASINA, HMK'nun 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin...Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 09/06/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6306, Karar No: 2022/10715, Tarih: 19.09.2022

**10. Hukuk Dairesi         2022/6306 E.  ,  2022/10715 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : ... Batı 3. İş Mahkemesi

Dava, itibari hizmet süresinin tespiti istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına dair verilen karara karşı davalılar vekilleri tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesince verilen kararın davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu. Temyiz konusu hükme ilişkin dava, niteliği gereği duruşmaya tabi olmadığı anlaşılmakla, davalı ... Ambaj Baskı Sanayi ve Tic. A.Ş vekilinin temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğinin reddine karar verildikten sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

I-İSTEM

Davacı vekili, davalı işyerinin ambalaj baskı işyeri olduğunu, solunum ve cilt yolu ile vücuda geçen gaz ve diğer zehirleyici maddeler ve değişik içerikli kimyasal maddeler kullanıldığını, suni ışık altında çalışıldığını, davalı işyerinde geçen çalışmalarından dolayı itibari hizmet süresinin tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II-CEVAP

Davalı SGK vekili cevap dilekçesinde özetle; kuruma başvuru şartının yerine getirilmediğini, hak düşürücü süre itirazında bulunduklarını, ayrıca davanın açılmasında hukuki menfaat olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... Ambalaj Baskı Sanayi ve Tic. AŞ vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın hak düşürücü sürede açılmadığını, Ek5. maddenin basın ve gazetecilik yönünde çalışanlar için olduğunu, işyerinde esnek ambalaj işi yapıldığını, işin bu kapsamda olmadığını, içtihatlar gereği de basım işi yapılmadığından bu şekilde bir itibari hizmetin söz konusu olamayacağını, 01/10/2008 itibariyle 5510 sayılı yasa ile ilgili hükmün kaldırıldığını, davacının fiziksel etkenlere de maruz kalmasının mümkün bulunmadığını, görev tanımı gereği fiziksel etkenlere maruz kalmadan çalıştığını, bağımsız ölçüm şirketlerince her yıl incelemeler yapıldığını, insan sağlığını tehdit eden bir duruma rastlanmadığını, sağlık kontrollerinin periyodik yapıldığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III-MAHKEME KARARI

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk derece mahkemesi, “Konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına,” karar vermiştir.

B-BAM KARARI