muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/15916, Karar No: 2023/6211, Tarih: 13.06.2023

**5. Hukuk Dairesi         2022/15916 E.  ,  2023/6211 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde; ... ili, ... ilçesi, ... Mahallesi 233 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak terkinini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekili cevap dilekçesinde özetle; acele el konulması kararına dayanak kabul edilen bilirkişi raporunun usul ve kanuna aykırı olduğunu, taşınmaza takdir olunan bedelin piyasa değerinin oldukça altında olduğunu, dava konusu taşınmazın mahalle merkezine yakın olup bütün alt yapı hizmetlerine oldukça yakın olduğunu, serbest piyasada 123-99 TL arasında değişkenlik gösterdiğini, taşınmazın kamulaştırmadan arta kalan kısmının ise geçirilmekte olunan otobandan yoldan kaynaklı küçüldüğünü ve ulaşım imkânı da kalmadığını, taşınmaza giden yolun yapılacak otoban sebebiyle kapandığını ve arta kalan kısmında da bedel düşüşü yaşandığını, taşınmazın gerçek değerinin tespit edilerek karar verilmesini, yargılama giderleri ile vekâlet ücretinin davacı üzerinde bırakılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 23.01.2020 tarihli ve 2018/643 Esas, 2020/85 Karar sayılı kararı ile davanın kabulüne ve kamulaştırma bedelinin tespiti ile bu bedelden acele kamulaştırma dosyasında tespit edilen bedelin mahsubu ile fark bedelin üçer aylık vadeli hesaba alınmasına ve davalı tarafa karar kesinleştiğinde ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalılar adına olan tapu kaydının iptali ile yol olarak terkinine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 13.01.2022 tarihli ve 2020/911 Esas, 2022/59 Karar sayılı kararı ile kısmen kapama zeytin bahçesi kısmen de arazi niteliğindeki taşınmaza net gelir metoduna göre değer biçilmesinin ve belirlenen bedelin bloke ettirilerek davalıya ödenmesine karar verilmesinin sonuç itibarıyla doğru olduğunu, bu hususta davacı idarenin istinaf sebebi olarak ileri sürdüğü hususların yerinde görülmediğini; ancak davacı idareye vekâlet ücreti hükmedilmemesi gerektiği ve İlk Derece Mahkemesince üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmasına ve karar kesinleştiğinde davalıya ödenmesine karar verilen bedelin, Anayasa Mahkemesinin 27.11.2020 tarihli ve 31317 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan, 16.07.2020 tarihli ve 2018/104 Esas, 2020/39 Karar sayılı kararı uyarınca derhâl ödenmesi yönünden yeniden esas hakkında hüküm kurulmuştur.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin 13.01.2022 tarihli ve 2020/911 Esas, 2022/59 Karar sayılı kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizce yapılan inceleme sonucu; kısmen arazi kısmen kapama zeytin bahçesi niteliğindeki Aliağa ilçesi, Samurlu Mahallesi 233 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kanun'un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmediği; ancak kamulaştırmadan arta kalan ve fen bilirkişi krokisinde (A) harfi ile gösterilen 11.935,38 m²lik kısmın kullanım amacı, yüzölçümü ve geometrik güzergâhı dikkate alındığında bu bölümde değer kaybı olamayacağı düşünülmeden bu kısımda değer kaybı olduğu kabul edilmek suretiyle fazla bedel tespit edildiğinden kararın bozulmasına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; davaya konu taşınmazın bedelinin yüksek belirlendiğini, objektif değer artış oranı ve kapitalizasyon faiz oranının hatalı olduğunu, idare lehine vekâlet ücreti verilmesi gerektiğini ileri sürerek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; davaya konu taşınmazın bedelinin yüksek belirlendiğini, objektif değer artış oranı ve kapitalizasyon faiz oranının hatalı olduğunu, idare lehine vekâlet ücreti verilmesi gerektiğini ileri sürerek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

2. Davalı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; bozma ilâmı sonrasında keşif kararı verilerek arta kalan kısım yönünden rapor alınması cihetine gidilmeden eksik inceleme ile karar verildiğini, davaya konu kısım otobanda kaldığından taşınmazda değer kaybı yaşandığını taşınmaza ulaşım imkânı güçleştiğinden, zeytinlik iken düz tarla durumuna düştüğünden değer kaybı verilmesi gerektiğini, ayrıca taşınmaz mahalle merkezine yakın olduğundan daha yüksek bedel belirlenmesi gerektiğini, zemin bedeli istinaf incelemesi itibarıyla 800-900 TL olduğundan kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, dava konusu taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespitine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası ile 11 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesi ile 369 uncu maddesinin birinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Kısmen kapama zeytin bahçesi kısmen arazi niteliğindeki İzmir ili, Aliağa ilçesi, Samurlu Mahallesi 233 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kanun'un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca gelir metodu esas alınarak değer biçilmesi, adil ve hakkaniyete uygun olarak tespit edilen bedelin davalı tarafa ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalılar adına olan tapu kaydının iptali ile yol olarak terkinine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

3. Temyizen incelenen kararın bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Taraf vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, davalılardan peşin alınan temyiz harcının hazineye irat kaydedilmesine,

13.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4349, Karar No: 2011/3028, Tarih: 02.03.2011

**3. Ceza Dairesi         2010/4349 E.  ,  2011/3028 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair.

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Hüküm yerinde sanık ... ile müşteki arasında tartışma yaşandığının ve tartışmanın kavgaya dönüşerek müştekinin olay yerine yakın tekel bayiinde bulunan boş şişelerin üzerine düştüğü, müştekinin bu şekilde yaralandığının kabulüne göre, 765 sayılı TCK.nun 458.maddesinin uygulama alanının değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, 02/03/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2640, Karar No: 2014/19221, Tarih: 01.07.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/2640 E.  ,  2014/19221 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ergani Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/11/2013

NUMARASI : 2012/647-2013/847

Taraflar arasındaki baraj göl suları altında kalan taşınmaz üzerindeki muhdesatın aidiyetinin tespiti davasının reddine dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, duruşma için belirlenen 01.07.2014 günü temyiz eden davacılar vekili ile aleyhine temyiz olunan davalı Hazine vekilinin yüzlerine karşı; usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediğinden aleyhine temyiz olunan davalı D.. M.. vekilinin yokluğunda duruşmaya başlanarak davacılar ve davalı Hazine vekillerinin sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, baraj göl suları altında kalan taşınmaz üzerindeki muhdesatın aidiyetinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekilince temyiz edilmiştir.

Dava konusu taşınmaz üzerinde kavak ve meyve ağaçları bulunduğu Ergani Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 1995/117 Esas sayılı tescil dosyasında alınan orman ve zirai bilirkişi raporları ile sabit olduğu; Ergani Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 1998/44 D.İş sayılı dosyasında zirai bilirkişi tarafından düzenlenen raporda dava konusu taşınmaz üzerinde 5 büyük dut ağacı, 1 büyük elma ağacı, 12 büyük armut ağacı ve 200 adet 8-10 yaşlarında kavak ağacı bulunduğu tespit edildiği ve bu ağaçların kesilmeden suyun altında kaldığı, bunun aksi davalı idarece kanıtlanamadığı ve mahkemece keşif mahallinde dinlenen mahalli bilirkişi ve tanık beyanları ile bu ağaçların, davacılar murisi tarafından yetiştirildiği anlaşılmakla, açılan davanın kabulü yönünde hüküm kurulması gerekirken, yazılı gerekçelerle ret kararı verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenle HUMK’nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, temyiz eden davacılar yararına yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir olunan 1.100,00-TL. vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, 01.07.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4161, Karar No: 2019/1424, Tarih: 13.03.2019

**4. Hukuk Dairesi         2018/4161 E.  ,  2019/1424 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar ... ve diğerleri vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 08/05/2014 gününde verilen dilekçe ile haksız eylem nedeniyle maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; maddi tazminat davasının kabulü ile manevi tazminat davasının kısmen kabulüne dair verilen 13/01/2016 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, bilinçli taksirle öldürme eylemi nedeniyle talep edilen maddi ve manevi tazminata ilişkindir. Mahkemece maddi tazminat davasının kabulüne, manevi tazminat davasının kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, davalının davacıların kızı ...... ......'u......le başından vurduğunu, ......'nın kaldırıldığı hastanede vefat ettiğini, davacıların hayatı boyunca taşıyacağı evlat acısına mahkum edildiğini, geride kalanlar lehine hakkaniyete uygun bir tazminata hükmedilmesi gerektiğini belirterek maddi ve manevi tazminat isteminde bulunmuştur.

Davalı, davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davacı vekilinin dava dilekçesindeki talebi ve ıslah dilekçesi göz önüne alınarak maddi tazminat isteminin kabulüne, manevi tazminat isteminin ise müteveffanın henüz 16 yaşında olduğu, ailesinin tarifi mümkün olmayan ve ömrü boyunca yaşayacağı evlat acısını çekmek zorunda kalacağı göz önüne alınarak kısmen kabulüne hükmedilmiştir.

Borçlar Kanunu’nun 47. maddesi hükmüne göre hakimin özel halleri göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği bir para tutarı adalete uygun olmalıdır. Hükmedilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir fonksiyonu olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22/06/1966 günlü ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararının gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden hakim bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.

Dava konusu olayda; olayın meydana geliş biçimi, davalının eylemini bilinçli taksirle gerçekleştirmiş olması, olay tarihi, davacıların ölene yakınlığı ve yukarıda anılan ilkeler gözetildiğinde davacılar yararına takdir edilen manevi tazminat tutarı azdır. Daha üst düzeyde bir manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA ve davacılardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 13/03/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/22707, Karar No: 2017/4245, Tarih: 04.05.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/22707 E.  ,  2017/4245 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

Borçlu şirketin borcu ödeme gücünün bulunmaması nedeniyle sanıkların ayrı ayrı beraatlerine karar verilmesi yerine yazılı şekilde cezalandırılmalarına karar verilmesi,

Kabule göre de;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 333/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanıklar müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 04.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/9857, Karar No: 2012/3294, Tarih: 12.03.2012

**11. Ceza Dairesi         2009/9857 E.  ,  2012/3294 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Şehadetnamede sahtecilik

HÜKÜM : 1- Sanık ..., Sanık ...: Beraat

2- Sanık ...: 765 sayılı TCK'nun 356, 59. maddeleri uyarınca erteli 900 YTL adli para cezası

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; Niğde Valiliği' ne yeşilkart almak için başvuran sanık ...' ın kendi üzerine 7 adet taşınmazı olduğu halde ''taşınmaz kaydına rastlanmamıştır'' şeklindeki şerhin Tapu Sicil Müdürlüğün'de memur olarak çalışan sanık ..., 430 milyon Lira doğrudan gelir desteği aldığı halde ''doğrudan gelir desteği kaydına rastlanmamıştır'' şeklindeki şerhin ise Tarım İl Müdürlüğü'nde teknisyen olarak çalışan sanık ... tarafından düşülmesinden ibaret eylemlerinde suça konu belgelerin suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK'nun 355. maddesinde tanımlanan belgelerden olduğu ve sanıklar ... ve ... bakımından eylemin aynı Yasanın 355, sanık ... için ise 356. maddesinde yazılı suçları oluşturduğu, değişen suç vasfı nedeniyle sanıklara yüklenen "şahadetnamede sahtecilik" suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanıklar lehine olan 765 sayılı TCK'nun 102/4. maddesinde öngörülen 5 yıllık asli dava zamanaşımının, sanık ... hakkında kesici son işlem olan mahkumiyet kararının verildiği 24.03.2006, sanıklar ... ve ... hakkında ise savunmalarının alındığı 13.07.2005 tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekili ve sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanunun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 12.03.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8019, Karar No: 2019/15413, Tarih: 28.10.2019

**13. Ceza Dairesi         2019/8019 E.  ,  2019/15413 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Müşteki beyanına göre olayın 18:45 ile 00:50 arasında meydana geldiği buna göre suçun gece vakti işlenmesi nedeniyle zamanaşımına uğramadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Sincan Çocuk ve Gençlik Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka suçtan hükümlü bulunduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuğun duruşmalardan bağışık tutulma konusunda bir beyanının olmaması karşısında, 5271 sayılı CMK'nun 196. maddesine aykırı olarak, son oturumda hazır bulundurulmadan yokluğunda yargılamaya devam edilip hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 28.10.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/587, Karar No: 2017/2636, Tarih: 12.10.2017

**23. Hukuk Dairesi         2016/587 E.  ,  2017/2636 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen tapu iptali tescil, eksik ve ayıplı iş bedeli ve teminat davası sonucunda verilen hükmün bozulmasına ilişkin Dairemizin 09.10.2015 gün ve 2015/3457 Esas, 2015/6430 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi asıl ve birleşen 2010/526 E. sayılı davada davalı-birleşen 2012/61 E. sayılı davada davacı ... vekilince istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Asıl davada davacı vekili, davalının da aralarında bulunduğu arsa sahipleri ile müvekkili yüklenici şirket arasında 27.07.2005 tarihinde arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalandığını, müvekkilinin sözleşmeden kaynaklanan tüm edimlerini yerine getirdiğini, arsa sahiplerine dairelerini iskan ruhsatı alınmış vaziyette teslim ettiğini, ancak sözleşme gereği müvekkiline düşen ve hali hazırda tapuda davalı adına kayıtlı bulunan 15 A blok 7. kat 28 no'lu dairenin tapusunun çekilen ihtara rağmen devredilmediğini ileri sürerek, anılan bağımsız bölümün tapu kaydının iptali ile müvekkili adına tescilini talep ve dava etmiştir.

Asıl davada davalı vekili, davacı yüklenicinin edimlerini tam ve eksiksiz olarak yerine getirmediğini, dava konusu dairenin sözleşmeye göre eksik ve ayıplı işlerin teminatı olarak bırakılan daire olduğunu, eksik ve ayıplı işlerin giderilmesi halinde dairenin tapusunu devretmeye hazır olduklarını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Birleşen ... 18. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2010/526 E. sayılı davada davacı vekili, davalının da aralarında bulunduğu arsa sahipleri ile müvekkili yüklenici şirket arasında 27.07.2005 tarihinde arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalandığını, müvekkilinin sözleşmeden kaynaklanan tüm edimlerini yerine getirdiğini, arsa sahiplerine dairelerini iskân ruhsatı alınmış vaziyette 2008 yılında teslim ettiğini, ancak sözleşme gereği müvekkiline düşen ve hali hazırda tapuda davalı adına kayıtlı bulunan 15 A blok 7. kat 28 no'lu dairenin tapusunun çekilen ihtara rağmen devredilmediğini, bu nedenle müvekkilince taahhüt edilmiş olmasına rağmen üçüncü kişiye daire satışının yapılamadığını, dairenin iki yıldır boş kalması ve aradan geçen zaman içerisinde değer yitirmesi nedeniyle müvekkilinin maddi zarara uğradığını, ayrıca dairenin satışının yapılamamasına bağlı olarak ticari itibarının da olumsuz etkilendiğini, davalıya ait dairelerde sözleşmede yer almayan fazladan imalatlar yapıldığını, arsa sahiplerince bunların bedelinin de ödenmediğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, dairenin tapu devrinin yapılmamasından kaynaklanan maddi zararları için 5.000,00 TL'nin, fazladan yapılan imalatlar ve işlemiş faizleri için 3.000,00 TL'nin ve 50.0000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsilini talep ve dava etmiş, ıslah yoluyla fazladan yapıldığı ileri sürülen imalat bedeli alacağını 34.978,00 TL'ye yükseltmiştir.