muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/7519, Karar No: 2016/9086, Tarih: 30.05.2016

**12. Ceza Dairesi         2015/7519 E.  ,  2016/9086 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK'nın 179/3-2, 62/1, 50/1-a, 52/2, 58. maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- TCK'nın 58/6. maddesinde tekerrür halinde hükmolunan cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirileceği ve ayrıca mükerrir hakkında cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanacağının öngörüldüğü, mükerrirlere özgü infaz rejimi ve denetimli serbestlik tedbirlerinin yer aldığı 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 108. maddesinde ise, yalnızca mükerrirler hakkında tayin olunan özgürlüğü bağlayıcı ceza olan hapis cezalarının ne şekilde infaz edileceği belirtilmiş olup, bu maddede adli para cezasının infazı konusunda her hangi bir düzenlemenin bulunmadığı, 5275 sayılı Kanunun 106. maddesinde adli para cezasının infazı düzenlenmiş olup, bu maddede mükerrirler hakkında hükmolunan adli para cezasının infazına ilişkin bir düzenlemeye yer verilmediği, bu durumda, 5237 sayılı TCK'nın 58, 5275 sayılı Kanunun 106 ve 108. maddeleri birlikte değerlendirildiğinde, sanık hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezasının, adli para cezasına çevrilmesi karşısında, TCK'nın 58. maddesi gereğince tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağı gözetilmeksizin, neticeten 500.-TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilen sanık hakkında TCK'nın 58. maddesinin uygulanmasına karar verilmesi,

2-Sanık hakkında tayin edilen adli para cezasının ödenmemesi halinde cezanın hapse çevrileceğinin ihtarı yerine infazı kısıtlar biçimde “ hapse çevrilmesine” karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak; yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hükmün 5. bendindeki ''tahsil edilmesine ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrilmesine'' ibaresinin çıkartılarak yerine “tahsil edileceği ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceği ihtarına“ kelimelerinin ilave edilmesi ile tekerrür hükümlerinin uygulamasına ilişkin hüküm fıkrasının hükümden çıkarılması suretiyle, sair yönleri hükümdeki usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 30/05/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13853, Karar No: 2010/17366, Tarih: 25.10.2010

**3. Hukuk Dairesi         2010/13853 E.  ,  2010/17366 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 1.710 TL alacağın faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Mahkemece; davanın ispat edilemediği gerekçesiyle reddine karar verilmiş ise de; davacı dava dilekçesinde yemin deliline de dayanmıştır. O halde; davacı tarafa yemin teklif etme hakkı olduğu hatırlatılmadan davanın reddi usule aykırı olup, bozma nedenidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 25.10.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11217, Karar No: 2023/3569, Tarih: 23.05.2023

**8. Ceza Dairesi         2021/11217 E.  ,  2023/3569 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Suç uydurma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İnegöl Cumhuriyet Başsavcılığının 12.06.2014 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında iftira suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2. İnegöl 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.11.2014 tarihli kararı ile sanık hakkında suç uydurma suçundan neticeten hükmolunan 25 gün hapis cezasının 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası gereği hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

3. Sanığın denetim süresi içerisinde kasıtlı bir suç işlemesi üzerine yapılan yargılamada, İnegöl 3. Asliye

Ceza Mahkemesinin, 19.01.2016 tarihli kararı ile suç uydurma suçundan 500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği somut bir nedene dayanmamaktadır.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, sanığın kendisine ait telefonu, cep telefonu alım satım işi yapan katılan ...'e para karşılığında satmasına rağmen, olay tarihinde Cumhuriyet Başsavcılığına vermiş olduğu dilekçe ile başvuru yaparak telefonunu bulan ya da çalan kişilerden şikayetçi olduğunu belirtmek suretiyle suç uydurma suçunu işlediğine ilişkindir.

IV. GEREKÇE

1. Suç uydurma suçunun oluşabilmesi için, işlenmediğini bildiği bir suçu yetkili mercilere işlenmiş gibi ihbar etmek ya da işlenmeyen bir suçun delil veya emarelerini soruşturma yapılmasını sağlayacak biçimde uydurmak gerekmekte olup ayrıca bir kişiye isnatta bulunulmaması gerekmektedir.

2. İftira suçunun oluşabilmesi için ise, yetkili makamlara ihbar veya şikayette bulunarak işlemediğini bildiği halde, hakkında soruşturma ve kovuşturma başlatılmasını ya da idari bir yaptırım uygulanmasını sağlamak için somut ve belirlenebilir bir kimseye hukuka aykırı bir fiil isnat edilmesi gerekir.

2. İftira suçunun oluşabilmesi için ise, yetkili makamlara ihbar veya şikayette bulunarak işlemediğini bildiği halde, hakkında soruşturma ve kovuşturma başlatılmasını ya da idari bir yaptırım uygulanmasını sağlamak için somut ve belirlenebilir bir kimseye hukuka aykırı bir fiil isnat edilmesi gerekir.

3. Oluşa ve dosya kapsamına göre, sanığın, suça konu cep telefonunu katılan ...'e satıp, savunmasına göre satış bedelinin cüzi bir miktarını alamaması ve telefonunu satması nedeniyle babasının kendisine kızacağından bahisle, cep telefonunun çalındığı yönünde şikayetçi olduğu anlaşılan olayda, sanığın bildirdiği IMEI numarası ile cep telefonunu elinde bulunduran, hukuka aykırı fiil isnat edilen kişi ya da kişilerin belirlenebilir olması karşısında, eyleminin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 267 nci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen iftira suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde olayda vasıfları itibarıyla oluşmayan suç uydurma suçundan hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (1), (2) ve (3) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle İnegöl 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.01.2016 tarihli kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün,

1412 sayılı Kanun’un 321 inci ve 326 ncı maddeleri gereği, ceza miktarı bakımından kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydıyla, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/305, Karar No: 2022/1485, Tarih: 10.11.2022

**Hukuk Genel Kurulu         2019/305 E.  ,  2022/1485 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesi

1. Taraflar arasındaki "ihalenin feshi" isteminden dolayı yapılan inceleme sonunda, ... İcra (Hukuk) Mahkemesince verilen şikâyetin reddine ilişkin karara karşı borçlu vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine ... Bölge Adliye Hukuk Mahkemesi 22. Hukuk Dairesince verilen istinaf talebinin kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının ortadan kaldırılmasına ve ihalenin feshine ilişkin kararın alacaklı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 12. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda bozulmuş, Bölge Adliye Mahkemesince Özel Daire bozma kararına karşı direnilmiştir.

2. Direnme kararı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

3. Hukuk Genel Kurulunca dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

I. İNCELEME SÜRECİ

Borçlu İstemi:

4. Borçlu vekili şikâyet dilekçesinde; alacaklı tarafından ... İcra Müdürlüğünün 2013/7953 E. sayılı dosyasında müvekkili aleyhine başlatılan ilamlı icra takibinde taşınmazın ... İcra Müdürlüğünün 2015/820 E. sayılı dosyasında 20.05.2016 tarihinde alacağa mahsuben ihalesinin yapıldığını, takibin diğer borçlusu olan ... ve abisi ... ile alacaklı ...’in muvazaalı işlemler yaparak müvekkilini borçlandırdığını, muvazaalı işlemlerle ihaleye başkalarının katılmasını önlediklerini, müvekkilinin Alman vatandaşı olup Türkiye’de mutad bir meskeninin bulunmadığını, satış ilanının tebliğine ilişkin karar tensip tutanağı gereğince satış ilanının ... İcra Müdürlüğünün 2014/22730 E. sayılı ilamsız icra takibi borçlusu olan müvekkiline asıl sıfatıyla tebliğ edilmesi gerekirken tebliğ edilmediğini, ihale konusu taşınmazda yer alan ihtiyatî tedbir kararlarına ilişkin davaların kesinleşmiş olması ve ihtiyatî tedbir kararlarının hükmü kalmamış olmasına rağmen hâlen taşınmaz kaydında yer alması nedeniyle müvekkilinin icra dosyası haricinde taşınmazı satmasının engellendiğini, icra müdürlüğünce yaptırılan kıymet takdirinde taşınmazın borçluya ait ½’sine 1.210.750TL kıymet takdir edildiğini, alacaklının kıymet takdirine itirazı üzerine ... İcra (Hukuk) Mahkemesinin 20.11.2015 tarihli ve 2015/623 E., 2015/858 K. sayılı kararı ile taşınmazın ½’sinin değerinin 1.000.000TL olduğunun tespitine karar verildiğini, icra mahkemesince alınan asıl rapor ile ek rapor arasında çelişki olduğunu ileri sürerek ihalenin feshine karar verilmesini talep etmiştir.

Alacaklı Cevabı:

Alacaklı Cevabı:

5. Alacaklı vekili cevap dilekçesinde; şikâyet dilekçesinin (1) no'lu bölümünde belirtilen hususların çoğunun takip hukukuyla ilgisi olmayan ve ihalenin feshi sebepleri ile de ilgisi bulunmayan farazi olaylar olup, belirtilen tüm dosyaların borçlunun vekiliyle takip edildiğini, ihalenin yapıldığı icra takibinin Yargıtay incelemesinden geçen, karşı tarafın tüm itiraz ve temyiz haklarını kullandığı bir dava ile hükmedilmiş bir alacağa dayanan ilamlı bir icra takibi olduğunu, satış ilanının borçluya tebliğinin gerekmediğini, borçlunun kıymet takdirine itirazda yer aldığını, tarafların kendi aralarında yapmış olduğu işlemler ve açmış olduğu davalar dolayısı ile taşınmaz el değiştirdiğinden haciz işleminin güçlükle yapıldığını, Türkiye'de kayıtlı hiçbir şeyi olmadığı hâlde Türkiye’ye sıkça gelip kalan ve yine yurt dışına giden borçluların bu defa bir şekilde temin ettikleri son vekili aracılığı ile ihalenin feshini istediğini belirterek şikâyetin reddini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesi Kararı:

İlk Derece Mahkemesi Kararı:

6. ... İcra (Hukuk) Mahkemesinin 14.10.2016 tarihli ve 2016/428 E., 2016/759 K. sayılı kararı ile; borçlunun kıymet takdirine ilişkin itirazlarının ihalenin feshi istemine konu olamayacağı, ayrıca kıymet takdiri işlemlerinin mahkeme kararına dayandığı, borçlunun iddialarının daha çok hileli ve muvazaalı, kötü niyetli işlemler ile borçlandırılmak sureti ile hakkında yine hileli usulsüz işlemlerle icra takibine geçildiği, hileli ve usulsüz işlemlerle takiplerin kesinleştirildiği, yine hileli usulsüz işlemlerle hacizler konularak satış işlemleri yapılıp muvazaalı olarak haciz konulan gayrimenkulün ihalesini gerçekleştirmek sureti ile yapılan satışa dair açık arttırma gününde ihaleye katılımı azaltılıp düşük fiyatla gayrimenkulün ele geçirilmesine yönelik olduğu, satışa hazırlık aşamasında yapılan tebliğ işlemlerinin, satış işlemlerinin yahut arttırmanın yapılmasındaki usulsüzlüklere ilişkin sebeplere, arttırma sırasında kanuna ve ahlaka aykırı olarak fesat karıştırılmak sureti ile ihalenin yapılmış olduğuna dair sebeplere, yine alıcının satılan malın esası niteliğinde hataya düşürülmesine dair sebeplere dayanmadığı, satış ilanının tebliği işleminde de bir usulsüzlük bulunmadığı, ayrıca vekile yapılan tebliğ ile borçlu asılın satıştan haberdar olmadığının ileri sürülemeyeceği, bu hâli ile de bu hususa ilişkin bir itiraz mevcut ise bunun o aşamada şikâyet yolu ile giderilmesi mümkün olduğundan ihalenin feshi nedeni olarak görülemeyeceği, yapılan ihale neticesinde elde edilen ihale bedelinin miktarı yönünden de ihalenin feshini gerektirir bir hususun mevcut olmadığı, taşınmazın üzerinde diğer davalar sebebiyle konulan tedbirlerin kaldırılıp kaldırılmaması gibi işlemlerin yahut birden fazla icra takibinden kaynaklanan borçlar sebebiyle taşınmaz üzerindeki haciz işlemlerinin fazlalığının taşınmazın açık arttırma yolu ile satışında elde edilen ve teklif edilen bedel dikkate alındığında arttırmaya esaslı olarak ihalenin feshini gerektirir şekilde etkilediğinden bahsedilemeyeceği, borçlunun iddia edilen hususları genel hukuk yollarına müracaat sureti ile ispatlaması ve lehe hüküm verilmesi hâlinde bu hususun o davaların ya da takiplerin tarafları olan kişiler arasında hüküm ifade edebileceği, yapılan ihalede bir usulsüzlük bulunmadığı gerekçesi ile şikâyetin reddine, ihale bedelinin %10 oranında 51.000TL para cezasının borçludan tahsiline karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararı:

7. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde borçlu vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararı:

7. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde borçlu vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

8. ... Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesinin 07.03.2017 tarihli ve 2016/252 E., 2017/375 K. sayılı kararı ile; somut olayda alacağa mahsuben ihale yapıldığı, bunun istisnai bir ihale türü olduğu, istisnai bir ihale türüne tevessül edebilmek için muhakkak ihalenin temeli alacağın lokal, likit hâle getirilmesi ve kesinleştirilmesinin gerektiği, somut olayda ihale alacağını besleyen iki kaynaktan birinin sorunlu olduğu, yani ... İcra Müdürlüğünün 2014/22730 E. sayılı dosyası ile süregelmekte olan takip ile ilgili alacağa vaki itiraz üzerine ... İcra Hukuk Mahkemesine 28.06.2016 tarihli ve 2016/522 E., 2016/672 K. sayılı ilamı ile borçluya ödeme emrinin tebliğ tarihinin 21.04.2016 olarak düzeltilmesine karar verilmesi (bu karar şikâyete konu ihalenin yapıldığı takip dosyasındaki icra emri tebliği ile ilgili değildir) sebebi ile henüz belirsiz, sınırsız olduğu, kesin olmadığı, icra müdürlüğünün ya talep üzerine ya da kendiliğinden alacak ile ilgili bu kesinleştirme prosedürünü başlatmasının sonuç itibariyle ihalenin yazgısını değiştirecek olup, alacak miktarının kesinleşmesinin gerektiği, spesifik ihalede ihalenin istisnai oluşu onu vücuda getiren koşulların tümüyle gerçekleştirilmesini zorunlu kıldığı, söz konusu bu koşullardan alacağın kesinleştirilmesiyle ilgili olanının yerine getirilmediği, ihalenin bu koşullar altında gerçekleştirilmesinin mümkün olmadığı, borçlunun bu itirazının istisnai bu ihale türünden sonra da ihale bedeli üzerinden karşılanmasının mümkün bulunmadığı, ihalenin temelindeki işlemin hukuka aykırı olarak inşa edilmesinin ihalenin feshi için yeterli olduğu, borçlunun ihalenin feshi sebebi olarak ileri sürdüğü borca itiraz ve kıymet takdirine itiraz hususlarının kesinleşen takip ve kıymet takdiri nazara alındığında dinlenilemez ise de salt ihalenin alacağa mahsuben yapılması koşullarının müdürlükçe denetlenmediği, bu hususun ihaleye müteakip giderilebilecek hususlardan olmadığı gerekçesi ile borçlunun istinaf talebinin kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının ortadan kaldırılmasına, şikâyetin kabulü ile ... İcra Müdürlüğünün 2015/820 E. sayılı dosyasından yapılan 25.04.2016 tarihli ihalenin feshine karar verilmiştir.

Özel Daire Bozma Kararı:

9. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde alacaklı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

10. Yargıtay 12. Hukuk Dairesinin 12.02.2018 tarihli ve 2017/4868 E., 2018/1089 K. sayılı kararı ile;

Özel Daire Bozma Kararı:

9. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde alacaklı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

10. Yargıtay 12. Hukuk Dairesinin 12.02.2018 tarihli ve 2017/4868 E., 2018/1089 K. sayılı kararı ile;

“… Borçlunun ihalenin feshi istemiyle icra mahkemesine başvurduğu, ... İcra Hukuk Mahkemesi’nin 14.10.2016 tarih, 2016/428 E. - 759 K. sayılı kararı ile şikayetin esası incelenerek reddine karar verildiği, borçlu vekili tarafından ilk derece mahkemesi kararına karşı istinaf yoluna başvurulduğu, ... Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesi’nin 07.03.2017 tarih 2016/252 E. - 2017/375 K. sayılı kararı ile ilk derece mahkemesi kararının HMK’nun 353/1-b-3 maddesi gereğince ortadan kaldırılmasına, davanın kabulü ile ... İcra Müdürlüğü'nün 2015/820 Esas sayılı dosyasından yapılan 25.04.2016 tarihli ihalenin feshine karar verildiği anlaşılmaktadır.

İİK'nun 134/2. maddesinde “ihalenin feshini, Borçlar Kanunu’nun 226. maddesinde yazılı sebepler de dahil olmak üzere yalnız satış isteyen alacaklı, borçlu, tapu sicilindeki ilgililer ve pey sürmek suretiyle ihaleye iştirak edenler, yurt içinde bir adres göstermek koşulu ile icra mahkemesinde şikayet yoluyla ihale tarihinden itibaren 7 gün içinde isteyebilirler” hükmüne yer verilmiştir.

Davacı asilin kendisini vekille temsil ettirmesi halinde dahi anılan maddede belirtilen bu koşulun yerine getirilmesi gereklidir. Zira vekilin vekaletten çekilmesi ihtimali gerçekleştiğinde davacı asile yapılacak tebligatlar için ve işin sürüncemede kalmamasını amaçlayan “yurt içinde adres gösterme koşulu” yerine getirilmelidir.

İİK'nun 134/2. maddesindeki bu düzenlemenin hükümet gerekçesine bakıldığında “ihaleye iştirak edenlerin şikayet yoluyla ihalenin feshini isteyebilmeleri için yurtiçinde adres göstermeleri zorunluluğu getirmek suretiyle kötü niyetli isteklilerin önüne geçilmesinin amaçlandığı” belirtilmiştir. Dairemizin süreklilik arz eden içtihatlarına göre de yurtiçinde adres gösterme koşulu ihalenin feshini isteyen üçüncü kişiler için olduğu kabul edilmekte olup takip dosyasında adresi mevcut olan alacaklı ve borçlu için anılan şart aranmamaktadır. Ancak, bu durum, takip dosyasında yurt içinde bir adresin mevcut olması ve ihalenin feshi istemine ilişkin başvuru dilekçesinde hiç adres gösterilmemesi hali içindir. Borçlu veya alacaklı şikayet dilekçesinde, yurt dışında bir adres göstermişse, bu durum açıkça anılan maddedeki “yurt içinde adres gösterme” zorunluluğuna aykırılık teşkil edecektir.

Somut olayda, ihalenin feshini isteyen borçlunun şikayet dilekçesinde yurt dışında bir adresin gösterildiği ve vekilinin vekaletnamesinde de aynı adresin yer aldığı görülmektedir.

Somut olayda, ihalenin feshini isteyen borçlunun şikayet dilekçesinde yurt dışında bir adresin gösterildiği ve vekilinin vekaletnamesinde de aynı adresin yer aldığı görülmektedir.

Bu durumda, Bölge Adliye Mahkemesince, 6100 sayılı HMK’nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak, İİK'nun 134/2. maddesindeki koşulu taşımayan dava dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz olup Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması gerekmiştir…” gerekçesiyle bölge adliye mahkemesinin kararı bozulmuştur.

Direnme Kararı:

11. ... Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesinin 31.05.2018 tarihli ve 2018/1115 E., 2018/1293 K. sayılı kararı ile; 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu’nun (İİK) 18. maddesinin 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (HMK) 316-322 maddelerinin uygulanmasını, HMK’nın 322. madde ise aynı Kanun’un 119. maddesinin somut olayda ithaline izin verdiği, dolayısıyla görülmekte olan davada bir dava dilekçesinin standartlarla uyumlu olmasında HMK’nın 119. maddesinin referans alınması gerektiği, HMK’nın 119. maddesinin genel nitelikte, İİK’nın 134/2 maddesinin 2. cümlesinin ise özel nitelikte düzenleme olduğu, HMK’nın 119/1-b maddesinin bir davacıya yurttaş olsun olmasın Türkiye'de dava açması hâlinde dikey ve yatay özneler ile yargısal iletişimlerin temini maksadı ile ad, soyad ve adreslerinin gösterilmesi ödevini yüklediği, HMK’nın 119/2. maddesinde bu yükümlülüğün ortadan kaldırılması yahut azaltılması hâlinde adres üzerinden meydana gelen riskleri bertaraf etmek maksadı ile yargıca eksikliğin bir haftalık kesin süre içinde tamamlanması için gerekli olanak ve kolaylıkların sağlanmasını emrettiği, İİK’nın 134/2. maddesinin özel nitelikteki bir düzenleme olarak ihalenin feshini talep eden yabancıya Türkiye’de yan ve mahkemelerin kendileri ile iletişimini mümkün kılmak maksadı ile adres beyan etmelerini mahsusen talep ettiği, bu yükümlülük ile HMK’nın 119/1-b maddesindeki yükümlülüklerin ortak bir hukukî faydaya hizmet ettiklerinin tartışmasız olduğu, o hâlde İİK’nın 134/2. maddesindeki adres gösterme koşulunu yerine getirmeyen bir tarafın kendiliğinden yükümlülüğünü yerine getirebileceği gibi mahkeme tarafından bu yükümlülüğü yerine getirmeye davet edileceği, yurt içinde adres gösterme koşulunun İİK’nın 134/2. maddesi açısından davanın görülebilirlik koşulu değil, dilekçenin dikkate alınıp değerlendirilmesi yani dilekçenin standartlara uygunluk koşulu olduğu, İİK’nın 134/2. maddesi ile adres belirtme yükümlülüğünün ikmalini engelleyen bir yaklaşıma ve paradigmaya sahip olmadığı, İİK’nın 134/2. maddesinin ikinci cümlesi üzerinden meydana gelen adres yokluğu sendromu bir erişim engeline dönüştürülmeden HMK’nın 119/2. maddesi gereğince ikmal edilerek erişim engeli olmaktan çıkarıldığı, somut olayda davacının yabancı sıfatı ile açmış olduğu ihalenin feshi davasında her ne kadar dava dilekçesinde Türkiye'de adres belirtmemiş ise de bir örneği dosya içinde bulunan HMK’nın 154. maddesine göre tutulan ve aynı Kanun’un 156. maddesine göre ispata özgülenen tutanağa göre (11.08.2016 tarihli duruşma zaptı) davacı vekili aracılığı ile Türkiye’deki adresine teşhis ve tanınmaya yarayacak şekilde beyan ettiği, bunun İİK’nın 134. maddesinden kaynaklanan ve adres yokluğu üzerinden meydana gelen yetmezliğin aşılması için yeterli olduğu, İİK’nın 134/2