muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/19876, Karar No: 2024/13044, Tarih: 26.09.2024

**2. Ceza Dairesi         2021/19876 E.  ,  2024/13044 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/414 E., 2018/446 K.

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜMLER :İlk derece mahkemesinin mahkûmiyet kararlarının kaldırılarak beraat kararları verilmesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, katılan vekilinin temyiz isteminin, tanık olarak dinlenen icra memurunun beyanları karşısında haczedilen hayvanlarının sahibinin borçlu sanıklar olduğu hususunda şüphe bulunmadığına, sanıkların eyleminin TCK'nın 290.maddesinde düzenlenen ''Resmen teslim olunan mala elkonulması ve bozulması '' suçunu oluşturduğuna yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanıklar hakkında ilk derece mahkemesince verilen mahkûmiyet kararlarının kaldırılarak kurulan beraat hükümlerinde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığından, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Kale(Denizli) Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3321, Karar No: 2018/5935, Tarih: 04.10.2018

**4. Hukuk Dairesi         2018/3321 E.  ,  2018/5935 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 12/03/2015 gününde verilen dilekçe ile el atmanın önlenmesi ve aidiyetin tespiti ile teslimi istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 06/02/2018 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, el atmanın önlenmesi ve dava konusu işletme ve tesislerin aidiyetinin tespit ve teslimi istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili; 6360 sayılı Kanun'un 1/1 maddesi gereği ... Belediyesinin büyükşehir belediyesi statüsü kazandığını, 5216 sayılı Büyükşehir Belediye Kanununun 7. maddesi ve 27. maddesi gereğince ... Büyükşehir Belediye Meclisinin kararı ile büyükşehir belediye sınırları içerisinde bulunan park, bahçe, meydan ve benzeri alanlarda görev ve sorumlulukların büyükşehir belediyesince yürütülmesine karar verildiğini, ancak bu doğrultuda ...Belediye Başkanlığına ...İlçesi 999 ada 3 parsel ve 1993 ada 2 parselde bulunan park alanların devri için yazılan yazılara olumsuz cevap verildiğini ileri sürerek muarazanın men-i ile dava konusu işletme ve tesislerin taraflarına aidiyetinin tespitini ve teslimini talep etmiştir.

Davalı vekili; dava konusu parkın bölge parkı niteliğine haiz bir park olmadığını, ... AŞ'ye ait iken Özelleştirme Yüksek Kurulunun 02/01/2001 tarihli ve 2001/01 sayılı kararı ile 4046 sayılı Kanun'un 2/I maddesi gereğince yeşil alan olarak yöre halkının hizmetine sunulmak üzere ...Belediyesinin kullanımına devredildiğini belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, 28/11/2017 tarihli bilirkişi raporu benimsenerek davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davalı vekili; dava konusu parkın bölge parkı niteliğine haiz bir park olmadığını, ... AŞ'ye ait iken Özelleştirme Yüksek Kurulunun 02/01/2001 tarihli ve 2001/01 sayılı kararı ile 4046 sayılı Kanun'un 2/I maddesi gereğince yeşil alan olarak yöre halkının hizmetine sunulmak üzere ...Belediyesinin kullanımına devredildiğini belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, 28/11/2017 tarihli bilirkişi raporu benimsenerek davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosyanın incelenmesinde; hükme esas alınan 28/11/2017 tarihli bilirkişi raporunda; dava konusu taşınmazın tapu kayıtlarında "yeşil alan" olarak geçtiği, 5216 sayılı Kanun'un 7/m fıkrasında belirtilen sosyal donatı, dinlence ve eğlence yeri tanımına uyduğu anlaşıldığından büyükşehir belediyesinin görev, yetki ve sorumluluk sahasında girdiği açık olduğu, Planlı Alanlar İmar Yönetmeliği'nin 4/2.fıkrasında parkların; "kente yaşayanların yeşil bitki örtüsü ile dinlenme ihtiyaçları için ayrılan alanlar" olarak tanımlandığı, taşınmazın mevcut haliyle bu tanıma uyduğu ve davacı belediyece alınan meclis kararının parkları kapsadığı, parkın 177.466,17 m²'lik büyüklüğü ile meclis kararında belirtilen "4.000 m² ve üzeri..." olarak belirtilen şarta uygun olduğu dolayısıyla taşınmazın fiiliyatta park olarak halkın hizmetinde olduğu belirtilmiştir. 19/06/2017 tarihli bilirkişi raporunda ise; 3194 sayılı İmar Kanunu'nda park ve bölge parkı ile ilgili herhangi bir tanım olmadığı, 02/11/1985 tarih ve 18916 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren "Planlı Alanlar Tip İmar Yönetmeliği"nin yeşil alanlar ve parkları tanımladığı, parkların genel itibariyle 1/1000 ölçekli uygulama imar planı sonrasında yapılan 18. madde uygulaması ile kamuya terk edilen ve tapu tesciline konu edilemeyen alanlar olduğu ancak imar planlarında rekreasyon alanı olarak planlı bulunan alanların kamuya terk edilmesinin zorunlu olmayıp bu alanların bir şekilde özel mülkiyete terk edilmesi durumunda mülkiyet sahiplerince imar planında yer alan koşullara uymak kaydıyla tesisler yapılabileceği gibi tesislerin mülkiyet sahiplerince işletilebileceği, dava konusu taşınmazın imar planında rekreasyon alanı olarak planlı olduğu, bölge parkı niteliğinde olmadığı belirtilmiştir.

Şu halde, her iki bilirkişi raporu arasında çelişkiler bulunduğu ve dava konusu taşınmazın tanımı açısından soyut belirlemelere yer verildiği anlaşılmaktadır.

Bu durumda, mahkemece tarafların tüm iddia ve savunmaları da gözetilip değerlendirmek suretiyle yeni bir bilirkişi heyetinden rapor temin edilerek sonuca göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru görülmemiş kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 04/10/2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11684, Karar No: 2017/7358, Tarih: 26.10.2017

**19. Hukuk Dairesi         2016/11684 E.  ,  2017/7358 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerle davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı vekilince duruşmalı, davalı vekilince duruşmasız olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vekili Av. ... ile davalı vekili Av... gelmiş olduğundan duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçelerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR-

Davacı vekili, davalı şirket ile dava dışı ... arasında 28.09.2006 tarihinde temsilcilik sözleşmesi imzalandığını, bu anlaşmaya göre davalının... ’dan getirdiği gübre ve kimyasal maddelerin Türkiye’deki satışlarından, satış bedeli üzerinden % 2 oranında komisyon ödenmesinin kararlaştırıldığını, 03.03.2008 tarihinde imzalanan ek sözleşme ile komisyon oranının % 2,5’a çıkarıldığını, ... ın davalı şirketten olan alacaklarını müvekkili şirkete temlik ettiğini, davalının aradaki sözleşmeyi feshettiğini, müvekkilinin davalıdan olan temlik edilen alacaklarının ödenmesini ihtarname ile istediğini, ödenmeyince ... 1. İcra Müdürlüğü’nün 2014/5442 esas sayılı icra dosyası ile takip başlattığını, davalının takibe itiraz ettiğini iddia ederek itirazın iptaline, takibin devamına ve % 20 oranında icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, ... ile olan sözleşmenin 09.08.2011 tarihinde feshedildiğini, ... a bir borcun olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili, ... ile olan sözleşmenin 09.08.2011 tarihinde feshedildiğini, ... a bir borcun olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, üç kişilik bilirkişi kurulu tarafından hazırlanan rapora itibar edildiği, davalı ile dava dışı ... arasındaki ilişkinin hukuki niteliğinin eski TTK’nun 116. maddesinde tanımı yapılan aracı acentelik yetkisi veren bir acentalık sözleşmesi olduğu, davalı ... ın iş bu acentelik sözleşmesinden kaynaklanan alacaklarını davacı şirkete temlik ettiği, ancak davacı tarafın ticari defterlerinde temlik eden ... tan temlike konu 1.903.465,05 TL bir alacağının olduğuna dair bir kaydın bulunmadığı, bu sebeple bu temlikin muvazaalı olduğunun kabulü gerektiği, ... ile davacı şirketin iktisadi bütünlük içinde ortak menfaat grubu oluşturdukları, dava konusu alacağın sebepsiz olarak davacı şirkete temlik edildiği, ... la imzalanan 2006 tarihli sözleşmenin 3/2. maddesinde her ayın beşinde önceki ayda yapılan satışların hesaplanacağı, bu satışlar karşılığı yapılan ödemelerin toplamı üzerinden ayın onuna kadar kesilecek fatura karşılığında yüklenici olan ... a ödeme yapılacağının belirlendiği, bu hükümlerin tarafları bağlayıcı nitelikte olduğu, ... ın sözleşme kapsamında davalıya kestiği 4 adet faturanın toplam 61.188,40 TL bedelinin ödendiği, öyleyse başkaca faturanın bulunmaması halinde sözleşme konusu bir alacağın da olmayacağı, öte yandan davaya konu acentelik komisyon ücretinin ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2011/280 esas sayılı dava dosyasında iktisadi ve ticari bütünlük içerisinde yer alan ve ortak menfaat grubunu oluşturan şirkete ödenmiş olduğu, zira davalı şirketin dava dışı... Ltd. Şti. ile 2002 yılında acentelik sözleşmesi var ve devam ederken dava dışı ... Ltd. Şti.’nin yetkili müdürü ve ortaklarının sıhri hısımı olan ... ile 2006 yılında ikinci bir acentelik sözleşmesini, dava dışı ... Ltd. Şti. ile imzalanan 2002 tarihli sözleşmenin iktisadi bütünlük içerisinde sona erdiğini düşünerek imzaladığı, açıklanan sebeplerle davalının icra takibine itirazının haklı olduğu, ancak davacının takip başlatmakta kötü niyetli olduğunun kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın ve davalı tarafın kötü niyet tazminatı talebinin reddine karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Öte yandan yargılama aşamasında mahkemece 09.02.2015 tarihinde davalı aleyhine ihtiyati haciz kararı verilmiş, iş bu ihtiyati haciz kararına davalı vekilince itiraz edilmiş, mahkemenin 02.04.2015 tarihli kararı ile “davalının mahkemenin 09.02.2015 tarihli ihtiyati haciz kararına itirazının reddine” karar verilmiş olup, ihtiyati haciz kararına itirazın reddine dair iş bu mahkeme kararı davalı vekilince süresinde temyiz edilmiştir.

Öte yandan yargılama aşamasında mahkemece 09.02.2015 tarihinde davalı aleyhine ihtiyati haciz kararı verilmiş, iş bu ihtiyati haciz kararına davalı vekilince itiraz edilmiş, mahkemenin 02.04.2015 tarihli kararı ile “davalının mahkemenin 09.02.2015 tarihli ihtiyati haciz kararına itirazının reddine” karar verilmiş olup, ihtiyati haciz kararına itirazın reddine dair iş bu mahkeme kararı davalı vekilince süresinde temyiz edilmiştir.

(1) Davacı... Ltd. Şti., dava dışı ... ın davalı şirketten olan alacağını 15.08.2011 tarihinde temlik aldığını, temliğin davalıya ihbarına rağmen ödeme yapılmadığını, bunun üzerine takip başlatıldığını ve itiraz üzerine duran takibin devamını sağlamak üzere itirazın iptali davasını açtıklarını ileri sürmüştür. Davacının talebi temlik alınan alacağa dayalı olduğundan öncelikle temlik tarihi itibariyle davalının dava dışı ... a bir borcunun bulunup bulunmadığının belirlenmesi gerekmektedir.

Dava dışı ... ın temlik tarihi itibariyle alacaklı olduğunun saptanması durumunda, davalının borcuna yönelik olarak temlikten sonra bir ödeme olup olmadığı, şayet ödemelerin 3. kişilere yapıldığı belirlenirse, temlik eden dava dışı... ın temlikin ihbarından önce, temlik alan davacı şirketin ise temlikin ihbarından sonra 3. kişilere ödeme talimatı olup olmadığı araştırılıp incelendikten sonra takip tarihindeki davacı alacağının belirlenmesi gerekmektedir.

Bu durumda mahkemece açıklanan hususlar dikkate alınarak iddia ve savunma doğrultusunda konusunda uzman bilirkişilerden rapor alınarak rapor sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmadığı gibi, iktisadi bütünlük kavramından hareketle temlik eden dava dışı... ın ya da temlik alan davacı şirketin talimatı olmadan, dava dışı üçüncü kişilere yapılan ödemelerin temlik eden dava dışı ... ’ın davalı nezdinde oluşan alacağı için yapıldığının kabulü de isabetsizdir.

(2) İhtiyati haciz kararı verilebilmesi için İİK.nun 257. maddesi uyarınca alacağın muhtemel varlığına kanaat getirilmesi yeterli ise de alacaklının bu kanaati oluşturacak bilgi ve belgeleri talebine eklemesi gerekmektedir.

Somut olayda ihtiyati haciz talep tarihinde, alacağın muhtemel varlığını gösterecek nitelikte talep ekinde bilgi ve belge bulunmamaktadır. Bu nedenle ihtiyati haciz kararı yerinde olmadığından, borçlunun ihtiyati haciz kararına itiraz talebinin kabulü gerekirken ihtiyati hacze itirazın reddi yerinde görülmemiştir.

Somut olayda ihtiyati haciz talep tarihinde, alacağın muhtemel varlığını gösterecek nitelikte talep ekinde bilgi ve belge bulunmamaktadır. Bu nedenle ihtiyati haciz kararı yerinde olmadığından, borçlunun ihtiyati haciz kararına itiraz talebinin kabulü gerekirken ihtiyati hacze itirazın reddi yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıdaki (1) nolu bendde açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının esas hükme yönelik temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, (2) nolu bendde açıklanan nedenlerle borçlunun ihtiyati hacze itirazının reddine dair 02.04.2015 tarihli mahkeme ek kararının BOZULMASINA, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davacı yararına takdiren 1.480,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, peşin harcın istek halinde iadesine, 26/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/7778, Karar No: 2007/12534, Tarih: 30.10.2007

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2007/7778 E.  ,  2007/12534 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki muarazanın meni davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, eczacı olduğunu, ... Üniversitesi ile ilaç alımına ilişkin imzalanan sözleşmenin 20.04.2004 tarihinde iki yıl süre ile feshedildiğini, bu feshin haksızlığının tespiti için açtığı davanın reddedilerek kesinleştiğini, 2006 yılında davalı kuruma sözleşme imzalamak için başvurduğunu ancak Eczacılar odasınca verilen belgede sözleşme imzalamasına engel yoktur ibaresi bulunmadığından davalının talebini reddettiğini, oysa 2006 yılına ait tip sözleşmede eczanenin sözleşmesinin feshine neden olan eylemin fesih süresinin bir yıla indirildiğini ve bu sürenin önceki fesihlere de uygulanacağının öngörüldüğünü, bu nedenle davalının 28.09.2006 tarihli yazı ile yarattığı muarazanın önlenmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı protokol gereği işlem yaptıklarını, başka kurumlar tarafından fesih işlemi yapılması halinde bu kararın tüm kurumlarca uygulanacağının kararlaştırıldığını, davacının başka kurumlarca yasaklı olmadığını belgeleyemediği için sözleşme imzalanmadığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı davalı kurumun 2006 yılı için sözleşme imzalama talebinin haksız olarak reddedildiğini iddia ederek muarazanın önlenmesini istemiştir. Davacı ile ... 2007/7778-12534

Üniversitesi arasında imzalanan sözleşme 20.04.2004 tarihinde iki yıl süre ile feshedilmiş, davacının bu fesih işleminin iptali için açtığı dava reddedilmiş ve bu karar derecattan geçerek, karar düzeltme talebinin reddedildiği 08.12.2005 tarihinde kesinleşmiştir. Davacı bu fesih işlemini davadan önce mahkemeden tedbir kararı alarak durdurmuş ve bu tedbir karar kesinleşinceye kadar devam etmiştir. Her ne kadar 2006 yılı sözleşmelerinde fesih sebebi eylem için öngörülen yasaklama süresi bir yıla indirilmiş ve bu sürenin önceki fesihler içinde uygulanacağı öngörülmüş ise de; tedbir nedeniyle uygulanmayan yasaklılık süresi kararın kesinleşmesinden itibaren uygulanmalıdır. Davacının yeni sözleşme yapmak için başvurduğu 12.06.2006 tarihi itibarıyla bir yıllık yasaklılık süresinin dolmadığı anlaşıldığından; mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde kabul kararı verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, 30.10.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17322, Karar No: 2015/421, Tarih: 21.01.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/17322 E.  ,  2015/421 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ulus Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 25/07/2011

NUMARASI : 2010/53-2011/95

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalılar vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor geçersizdir. Şöyle ki;

1-Dava konusu taşınmaz belediye yazısı ve sair belgelere göre arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca, arsalara kamulaştırma gününden önceki özel amacı olmayan satışlara göre değer biçilmesi gerekirken arazi olarak değer biçen rapora göre hüküm kurulması mümkün değildir.

Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.maddesine 6459 sayılı Yasanın 6.maddesi ile eklenen hüküm uyarınca, dava dört ay içinde sonuçlandırılamadığından, belirlenen kamulaştırma bedeline faiz uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi,

3-Davacı idare harçtan muaf olmadığı halde, harca hükmedilmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalılar vekilinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden, hükmün açıklanan nedenle HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 21.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/127, Karar No: 2018/2048, Tarih: 20.03.2018

**4. Hukuk Dairesi         2018/127 E.  ,  2018/2048 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı Gençlik ve ... vekili Avukat .... tarafından, davalı ... aleyhine 23/12/2013 gününde verilen dilekçe ile forma reklam sözleşmelerine ilişkin alacak istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 09/02/2017 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, forma reklam sözleşmelerine ilişkin alacak istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı Gençlik ve ... vekili; 05/04/2001 tarih ve 24364 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan Gençlik ve ... Mülkiyetinde ve Kullanımında Bulunan Spor Tesislerinde Yapılacak Spor Faaliyetleri ile Genel Müdürlüğün Gözetim ve Denetiminde Düzenlenecek Olan Spor Organizasyonlarına Katılan Kulüp ve Kişilerin Her Türlü Spor Malzemeleri ile Araç ve Gereçlerine Reklam Konulmasına Dair Yönetmeliğin 9. maddesi gereğince, 2013-2014 futbol sezonunda... Şükrü Saraçoğlu Stadyumunda oynanan müsabakalarda formalarda yer alan reklam gelirinin % 5'inin kendilerine ödenmesi gerektiğini belirterek, alacak isteminde bulunmuştur.

Davalı; davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece; davalı Kulubün forma reklam sözleşmelerinden elde ettiği gelirin % 5'ini Yönetmelik hükümlerine göre davacıya ödemediği gerekçesi ile bilirkişi raporu hükme esas alınarak, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya kapsamına göre; hükme esas alınan 04/04/2016 tarihli bilirkişi raporunda, davalı Kulübün 27/06/2011 tarihli yönetim kurulu kararı ile profesyonel A takımı ve futbol alt yapılarını kapsayan faaliyetlerinden doğacak hak, alacak ve borçlarını devrettiği dava dışı... Sportif Hizmetleri San. ve Tic. A.Ş.'nin mali kayıtları üzerinde inceleme yapılarak, elde edilen forma reklam bedelleri hesaplanmıştır. Eldeki dava... Spor Kulubü’ne yönelik açılmış olmakla; mahkemece sadece dava dışı şirket kayıtları üzerinde yapılan incelemeye dayalı bilirkişi raporuna itibar edilerek hüküm tesisi doğru olmamıştır.

Şirketle birlikte davalı Kulübün defter ve kayıtları üzerinde de bilirkişilerce inceleme yapılarak, kulübün şirketteki hisse oranı da dikkate alınmak suretiyle 2013-2014 futbol sezonunda oynanan müsabakalarda kulübün “forma reklam geliri” elde edip etmediği, etmişse miktarı belirlenerek, oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeye dayalı olarak hüküm kurulması doğru görülmemiş; kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 20/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.