muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/1583, Karar No: 2021/12395, Tarih: 02.12.2021

İlk derece mahkemesinin kararına karşı, davalı tarafca istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince; davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş ve hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı bilgi ve belgelere, özellikle temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Kurum tarafından; davacının faturalandırdığı 5 adet reçetenin sahte olduğu gerekçesiyle ve sahte olan reçetelerin ..., ..., ... isimli hastalara ait 3 tanesinin arkasındaki imzanın da hasta ya da ilacı teslim alana ait olmaması nedeniyle, Sosyal Güvenlik Kurumu kapsamındaki kişilerin Türk Eczacıları Birliği üyesi eczanelerden ilaç teminine ilişkin 2016 protokolünün 5.3.2 ve 5.3.10. maddelerine göre ceza verilmesine karar verildiği, ancak protokolün 6.17 maddesi de dikkate alınarak 5.3.10. maddeye göre cezai şart miktarı belirlendiği, ... isimli hastaya ait 2 adet reçete için ise sadece 5.3.10. madde uygulanarak cezai şart miktarı tespit edildiği anlaşılmaktadır. Bu cezai işlemlerin yerinde olup olmadığının belirlenmesi yönünden 4 hastanın Kurumda ve mahkemede alınan beyanları ile reçete muhteviyatı ilaçları teslim alan kişi olarak Medula sistemine hastaların yakını ...’un bilgilerinin kaydedilmiş olması ve kaydedilen bu bilgilerin doğru olduğu dikkate alındığında, ..., ... ile ...’a ait 4 reçetenin hastaların yakını ...’a teslim edildiği, reçete arkasındaki imzaların bu kişinin imzaları ile benzer olduğu ve davacı ile çalışanlarının kasıtlı olarak Kuruma reçete fatura ettiğinin ispatlanamadığından bu 4 reçeteye ilişkin cezai işlemlerin iptali yerinde olmuşsa da hastalardan ...’ya ait 1 adet reçetedeki ilaçların bizzat kendisi tarafından teslim alındığı Medula sistemine kaydedilmiş olmasına rağmen, bu hastanın söz konusu ilaçları almadığı, reçete arkasındaki imzanın kendisine ait olmadığı, ...’un eczanede çalıştığı için ilaç almak konusunda kendilerine yardımcı olabileceğini söylemesi üzerine kimlik fotokopilerini aldığını, ama kendileri adına ilaç almasını ...’a hiç söylemediklerini, bu reçetenin ... tarafından yazdırılmış ve alınmış olabileceği yönündeki beyanları dikkate alındığında bu hastaya ait 1 adet reçete için uygulanan 5.3.10. madde yerinde olmamışsa da, 5.3.2. maddesinin uygulanması isabetli olduğundan davacı hakkındaki cezai şart miktarının 2016 protokolünün 5.3.2. maddesine göre sadece bu hastanın reçetesi yönünden belirlenerek bir karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup bozma nedeni yapılmıştır.

İlk derece mahkemesi kararının, yukarıda açıklanan nedenle bozulmasına karar verilmiş olduğundan, HMK'nın 373/1 maddesi uyarınca, işbu karara karşı yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin bölge adliye mahkemesi kararının da kaldırılmasına karar verilmiştir.

İlk derece mahkemesi kararının, yukarıda açıklanan nedenle bozulmasına karar verilmiş olduğundan, HMK'nın 373/1 maddesi uyarınca, işbu karara karşı yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin bölge adliye mahkemesi kararının da kaldırılmasına karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının REDDİNE, ikinci bentte açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın 373/1 maddesi uyarınca temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararının KALDIRILMASINA, aynı Kanunun 371. maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi kararının davalı yararına BOZULMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de bölge adliye mahkemesine gönderilmesine, 02/12/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/28617, Karar No: 2014/26664, Tarih: 10.11.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/28617 E.  ,  2014/26664 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/05/2014

NUMARASI : 2014/65-2014/216

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Davadan ve temyiz talebinden feragat eden borçlu vekilinin dosyada mevcut vekaletnamesinde anılan konularda yetkili olduğuna dair bir kayıt bulunmamaktadır. Belirtilen eksikliğin giderilerek birlikte gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 10/11/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/243, Karar No: 2014/3793, Tarih: 04.03.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/243 E.  ,  2014/3793 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya 5. İş Mahkemesi

TARİHİ : 25/09/2013

NUMARASI : 2013/292-2013/371

Davacı, Kurum işleminin iptaliyle Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Davacı; davalı Kurum tarafından oda kaydının geçersiz olduğundan bahisle 22.03.1985-12.08.2005 tarihleri arası 1479 sayılı Yasa kapsamındaki sigortalılık süresini iptal eden Kurum işleminin iptali ile 22.03.1985-12.08.2005 tarihleri arası Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespitini istemiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyulmasına rağman bozma ilamının gerekleri yerine getirilmeden davanın reddine dair verilen karar hatalı olmuştur.

Dairemizin bozma ilamında “Antalya Seyyar ve Sabit Sebze ve Meyveciler Odasındaki kayıtların tahrifatla oluşturulduğu kriminal raporu ile sabit olduğu gibi davacının ceza davasındaki beyanlarından da çalışmanın gerçek olmadığının anlaşıldığı, davacının vergi kayıt tarihleri dışında Bağ-Kur sigortalısı sayılmasının doğru olmadığı; ancak Kuruma ödenen primlerin de ileriye dönük isteğe bağlı sigortalılık süresi olarak değerlendirilmesinin mümkün olduğu” hususuna değinilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının dava dilekçesine ekleyerek sunduğu Bağ-Kur sigortalılık belgesinden 01.03.1993-25.03.2000 ve 08.08.2001-31.12.2002 tarihleri arasındaki vergi kaydının Antalya Ü..Vergi Dairesince 23.02.2006 tarihinde onaylandığı, prim ödemelerinin 30.01.1992- 25.03.2003 tarihleri arasında sıklıkla bulunduğu anlaşılmaktadır.

Mahkemece bozma gereği yerine getirilmeden eksik inceleme ve araştırma sonucu verilen karar usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş; davacının 01.03.1993-25.03.2000 ve 08.08.2001-31.12.2002 tarihleri arasında vergi kaydının olup olmadığı ilgili vergi dairesinden sorularak, vergi kaydının bulunması halinde bu tarih aralığında davacının zorunlu Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespitine karar vermek; ayrıca davacının Kurum'a ödediği primlerin ödenme tarihlerine göre isteğe bağlı sigortalı olarak hangi süreyi kapsadığı Kurum'dan sorularak sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 04/03/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/14941, Karar No: 2025/819, Tarih: 05.02.2025

**9. Ceza Dairesi         2021/14941 E.  ,  2025/819 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

SUÇ: Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM: İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Suça sürüklenen çocuk hakkında cinsel organını mağdurenin anal bölgesine sokmaya çalışmak şeklinde gerçekleştirdiği eylemi sebebiyle çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Bursa 14. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde suça sürüklenen çocuğun atılı suçtan beraatine dair hükmün istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi

Özetle mağdurenin detaylı anlatımı ve tüm dosya kapsamına göre suça sürüklenen çocuğun indirim uygulanmaksızın cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

5271 sayılı Kanun'un 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanun'un 289. maddesinde sayılı kesin hukuka aykırılık halleri ve temyiz dilekçesinde belirtilen nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, gerçekleştirilen yargılamaya, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin kararında katılan Bakanlık vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesiyle sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1 maddesi uyarınca Bursa 14. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

05.02.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3281, Karar No: 2019/9114, Tarih: 26.12.2019

**10. Ceza Dairesi         2019/3281 E.  ,  2019/9114 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : KAHRAMANMARAŞ 1. Ağır Ceza Mahkemesi

Suçlar : 1- Kenevir ekme

2- Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet (Her iki suç için)

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Sanığın ikametinde 1235 gram esrar ile ikametinin bahçesinde 497 adet dikili kenevir ele geçirildiği anlaşıldığından, sanıktan ele geçen esrarın hangi amaçla bulundurulduğunun belirlenmesinde dikili kenevirlerin sayısı ve bu kenevirlerden elde edilebilecek esrar miktarının da dikkate alınması gerektiği cihetle, mahkemenin suç vasfının tayinine ilişkin gerekçesinde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığından "uyuşturucu madde ticareti yapma" suçu ile ilgili tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eylemlere uyan suç tipleri ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 26.12.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/293, Karar No: 2022/4036, Tarih: 08.03.2022

**8. Ceza Dairesi         2022/293 E.  ,  2022/4036 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında hükmolunan 1 yıl 3 ay hapis ve 1000 TL adli para cezasının, bozmadan önce verilen ve aleyhe temyiz olmaması nedeniyle CMUK.nın 326/son maddesi uyarınca sanık lehine kazanılmış hak oluşturan 6136 sayılı Yasa'nın 13/1. maddesi uyarınca 6000 TL. ve 500 TL. adli para cezası, yine aynı Yasa'nın 15/1. maddesi uyarınca 3000 TL ve 400 TL. adli para cezası, toplam 9000 TL ve 900 TL adli para cezası üzerinden infaz olunacağının belirtilmesi yerine, 6000 TL adli para cezası üzerinden infaz olunacağının belirtilmesi suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Bozmaya uyularak; yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine göre sanık müdafinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Bozmadan önce verilen 25.06.2015 tarihli ilk hükümde, sadece para cezası verilmesi nedeniyle sanık hakkında TCK.nın 58. maddesinin uygulanmadığı ve hükmün aleyhe temyiz edilmediği gözetilmeden, bozmadan sonra tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilerek CMUK.nın 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak kuralının ihlal edilmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden tekerrür uygulamasına ilişkin 9. fıkranın çıkartılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 08.03.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/26797, Karar No: 2014/4233, Tarih: 03.03.2014

**2. Hukuk Dairesi         2013/26797 E.  ,  2014/4233 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava dosyası inceleme için elektronik ortamda gönderilmiştir.

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların "taranma" suretiyle elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur.(HUMK md. 445)Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış,eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranamayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi (duruşmalı temyiz edilen dosyaların her halükarda elektronik değil, fiziki olarak gönderilmesi) gerekmektedir. Fiziki olarak gönderilen dosyalar ayrıca elektronik ortamda gönderilmemelidir.

Dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Mahkemesince dosyanın yeniden kontrol edilerek eksikliklerin gösterilen şekilde tamamlanması, fiziki imkansızlık sebebiyle bunun mümkün olmaması halinde ise elektronik ortamda değil,fiziki olarak gönderilmesi amacıyla dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 03.03.2014 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2012/23911, Karar No: 2013/13048, Tarih: 17.09.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/23911 E.  ,  2013/13048 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

09.09.2009 tarihli Vergi suçu raporu ve mütalaaya uygun olarak 11.01.2010 tarihli iddianame ile sanığın üzerine atılı suçların "2004 ve 2005 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek" olarak tanımlanmasına rağmen CMK.nun 225. maddesine aykırı olarak mahkemece takvim yıllarının yanlış değerlendirilmesi ve iddianamenin kapsamı dışına çıkılması suretiyle 2005 ve 2006 takvim yıllarında mahkumiyet hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17.09.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/352, Karar No: 2025/2821, Tarih: 14.05.2025

**3. Hukuk Dairesi         2025/352 E.  ,  2025/2821 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI: 2024/2195 E., 2024/1942 K.

İLK DERECE MAHKEMES : Bismil 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI: 2022/98 E., 2023/143 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili ve davalılardan Dicle EDAŞ vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; 05.03.2015 tarihinde, müvekkilinin ... Köyü 1535 sokak no:1 adreste boya yaptığı sırada, yapının yanından geçen, davalı şirkete ait yüksek gerilim hattına kapılarak ağır şekilde yaralandığını, tedavisinin halen devam ettiğini, kaza nedeniyle ellerini ve sağ ayağını tamamen kullanamaması nedeniyle işgücünü büyük oranda kaybettiğini, enerji hattının sahibi olan davalı şirketin söz konusu hattın yönetmeliğe uygun kurulmaması nedeniyle sorumlu bulunduğunu, davalı Belediyenin de gerekli dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davrandığını, boya işi yapan davacının aylık kazancının 2.500,00 TL olduğunu, hesaplanacak tazminat miktarı belirsiz olduğundan 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 107. maddesi uyarınca davanın niteliğinin belirsiz alacak davası olduğunu belirterek; şimdilik 1.000,00 TL geçici iş göremezlik, 1.000,00 TL bakıcı gideri, 3.000,00 TL sürekli iş görmezlik olmak üzere toplam 5.000,00 TL maddi ve 100.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiş; 24.08.2023 tarihinde maddi tazminat taleplerinin toplam 3.523.719 TL' ye artırmıştır.

II. CEVAP

1.Davalı şirket vekili; davanın zamanaşımına uğradığını, hattın yönetmeliğe uygun tesis edildiğini, dava dışı çalıştıran kimsenin ve davacının kusurunun araştırılması gerektiğini, talebin fahiş olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

2. Davalı ... vekili; dava dışı şahsa ait işin yapılması sırasında kaza meydana geldiğinden iş mahkemesi görevli olup, binanın kaçak olması halinde sorumluluğun yapı malikine ait olduğunu, davacı ile yapı malikinin kusurlu olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

2. Davalı ... vekili; dava dışı şahsa ait işin yapılması sırasında kaza meydana geldiğinden iş mahkemesi görevli olup, binanın kaçak olması halinde sorumluluğun yapı malikine ait olduğunu, davacı ile yapı malikinin kusurlu olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davanın belirsiz alacak davası olarak açıldığı, 26.05.2021 tarihli kök ve 09.07.2021 tarihli ek bilirkişi heyet raporunda davalı şirketin %15, davalı Belediyenin %35, işveren konumundaki dava dışı Suat'ın %35, davacının %15 oranlarında kusurlu bulunduğunun tespit edildiği, Dicle Üniversitesi - Adli Tıp Anabilim Dalı tarafından düzenlenen 15.02.2022 tarihli raporda, davacının maluliyet oranının %66 olduğu, iyileşme süresinin 18 aya kadar uzayabileceği, bakıcı ihtiyaç süresinin 4 ay olduğunun belirlendiği, hesap bilirkişi raporunda davacının %15 kusurlu olduğu ve maluliyeti gözetilerek geçici iş görmezlik tazminatının 45.375,48 TL, sürekli iş görmezlik tazminatının 3.474.259,40 TL ve geçici bakıcı giderinin 4.085,10 TL olarak hesaplandığı, kazanın iş kazası sayılamayacağı, somut olayda haksız fiile ilişkin hükümlerinin uygulanması gerektiği, olayın 05.03.2015 tarihinde meydana geldiği, işbu davanın 11.05.2022 tarihinde açıldığı, Bismil 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2020/501 E. sayılı dosyasında davanın açılmamış sayılmasına dair verilen karar 05.05.2022 tarihinde kesinleştiğinden davalının zamanaşımı definin reddi gerektiği gerekçesiyle; davanın kabulüne, 3.523.719,00 TL maddi ve 100.000,00 TL manevi tazminatın haksız fiil tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmiş; karara karşı, taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; Mahkemeye 24.08.2023 tarihinde ibraz edilen hesap raporu ile TRH 2010 Yaşam Tablosunun ve prograsif rant yöntemi kullanılarak 2015 yılında 2.500,00 TL olan gelirin asgari ücrete oranlanmak suretiyle takip eden yıllardaki asgari ücret ile çarpılarak davacının gelirinin tespit ve hesap edildiği, hesaplamanın yapıldığı 10.08.2023 tarihindeki ve 10.10.2023 karar tarihindeki güncel asgari ücret verilerinin esas alındığı, raporun tanzim edildiği tarihten sonra 01.01.2024 tarihinde yürürlüğe girecek olan asgari ücret artışının rapor ve karar tarihinde bilinmesinin mümkün olmadığı, nitekim davacı vekilinin hesaplamaya dair bir itirazının bulunmadığı, davacı ile dava dışı yapı maliki arasında iki katlı binanın iç ve dış cephesinin boyasının yapılması konusunda anlaşmaya varıldığı, ücretin sadece bu iş için ve toplam olarak belirlendiği, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (6098 sayılı Kanun) 393. maddesi kapsamında bağımlı olarak çalışmaya dayalı bir hizmet akdinin kurulmadığı, aynı Kanun'un 470. maddesine uyan eser meydana getirme ve karşılığında ücret ödeme şeklinde eser sözleşmesinin kurulduğu, buna göre mahkemenin görev konusundaki nitelendirmesinin yerinde olduğu, binanın yapımına 2010 yılında başlandığı, 2014 yılında yerleşimin olduğu, 1929644 tesisat numaralı elektrik aboneliğinin 25.12.2015 yılında kurulduğu, yapının tapu kaydının ve ruhsatının bulunmadığı, dava konusu olayın gerçekleştiği inşaatın kaçak olarak yapılmaya başlandığı, bu konuda düzenlenmiş bir tutanağa dosya kapsamında rastlanmadığı, yapı sahibinin düzenlemelere aykırı eylemlerinin illiyet bağını kesecek nitelikte olmadığı, davalı şirketin de bu konuda hem davalı Belediyeye hem de yapı sahibine yaptığı herhangi bir bildirim bulunmadığı, meydana gelen zarar ile davalının denetim ve gözetim sorumluluğu arasında illiyet bağını kesecek nitelikte olmadığı, bina ve eklentilerinin kaçak yapımı hususunda denetim yükümü Belediyeye ait olmakla birlikte davalı şirketin de bina ve eklentilerinin Kuvvetli Akımlar Tesis Yönetmeliği uyarınca iletim hatlarına olan mesafesini can ve mala zarar gelmeyecek şekilde korumakla yükümlü olduğu, bu konuda binanın abonelik sözleşmesinin yapıldığı 25.12.2015 tarihi itibariyle yapının elektrik iletim hatlarına yatay uzaklık mesafesinin Yönetmelik hükümlerine uygun olmadığının tespiti ile gerekli uyarı ve müeyyideler yapılmadığından davalının da kusurunun bulunduğu, buna göre müteselsil sorumluluğa gidilmesinde hukuka aykırılık görülmediği, dosyaya kazandırılan tüm raporlarda davalının bakım, onarım ve denetim yükümlülüklerini Yönetmelik kapsamında yerine getirmediğinin belirlendiği, davacının ücreti konusunda Mahkemece gerekli yazışmaların yapıldığı ve hesaplamaya esas olarak takip eden yıllarda asgari ücret düzeyinde geliri olacağına dair değerlendirmede hukuka aykırılık görülmediği, netice olarak esasen ücretin asgari ücret üzerinden hesap edilerek oranlandığı, SGK'nın 11.04