muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/7950, Karar No: 2021/11166, Tarih: 11.10.2021

HMK'nın 391/3. ve 394/5. maddelerinde ihtiyati tedbire dair belirtilen (ilk derece) mahkeme kararlarına karşı kanun yoluna başvurulabileceği öngörülmüş; bu kanun yolunun ne anlama geldiği ise HMK'nın 341/1. maddesinde "ilk derece mahkemelerinden verilen ... ihtiyati tedbir ... taleplerinin reddi ve bu taleplerin kabulü hâlinde, itiraz üzerine verilecek kararlara karşı istinaf yoluna başvurulabilir" hükmü ile istinaf olarak açıkça belirtilmiştir.

694 Sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 136. Maddesi ile 5235 Sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri hakkında Kanuna ek 1.maddenin 1.fıkrasında:"Bölge Adliye Mahkemelerinin yargı çevresinin 25.madde uyarınca değişmesi halinde, bu değişikliğinin uygulanması durumunda Resmi Gazete'de belirlenen tarihten önce ilk derece mahkemelerince verilen kararların istinaf incelenmesinde, karar tarihi itibariyle yetkili Bölge Adliye Mahkemelerince yargı çevresinin değiştiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilemez. Yargı çevresinin değiştirilmesinden önce istinaf incelemesinden geçen dosyalar, yeniden istinaf incelemesine konu edilmesi halinde de ilk incelemeyi yapan Bölge Adliye Mahkemesince sonuçlandırılır.

Dosya kapsamından, Bursa 8. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 24/04/2017 tarih ve 2017/34 Esas 2017/168 karar sayılı kararı ile davanın görev nedeniyle usulden reddine karar verildiği, karara karşı davacı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvuruda bulunulması üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi’nin 29/03/2018 tarih ve 2018/920 Esas 2018/436 Karar sayılı kararı ile istinaf isteminin esastan reddine karar verildiği anlaşılmaktadır. Bu durumda uyuşmazlığın İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesince görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince; İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 11/10/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2469, Karar No: 2016/4376, Tarih: 28.04.2016

**14. Ceza Dairesi         2016/2469 E.  ,  2016/4376 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde,

Tüm dosya kapsamına göre, olay günü sanığın daha önceden aldığı tableti okulundan çıkıp evine gitmekte olan mağdureye göstererek eliyle gelmesini işaret ettiği, herkese açık, ıssız bir yerde buluştuktan sonra da mağdureye yönelik cinsel istismar eyleminde bulunduğu, buna göre mağdureyi bu eylemle sınırlı süreyle yanında tuttuğu anlaşılmakla, unsurları itibariyle oluşmayan kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu yönünden beraat kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkûmiyet hükmü kurulması,

Sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Mağdurenin yaşı, fiziksel gelişimi ve psikolojik yapısı, nitelikli cinsel istismar eyleminin gerçekleştiğini gösterir herhangi bir bulgu olmadığına dair genital muayene raporları ve tüm dosya kapsamına göre, eylemin parmak sokma suretiyle gerçekleştirildiğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği anlaşıldığından, sanığın eylemine uyup TCK'nın 103/1. maddesinde tanımlanan çocuğun basit cinsel istismarı suçundan cezalandırılması yerine yazılı şekilde aynı maddenin ikinci fıkrasından mahkumiyet hükmü kurulması,

Hükümden sonra Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 günlü, 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi yönünden kısmi iptal kararı verildiğinden, anılan husus nazara alınarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Kanuna aykırı, sanık müdafii ile O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 28.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6059, Karar No: 2015/13911, Tarih: 14.12.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/6059 E.  ,  2015/13911 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana(Kapatılan) 6. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 16/01/2014

NUMARASI : 2013/312-2014/11

-K A R A R-

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların “taranma” suretiyle okunaklı biçimde elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur. (HMK'nin 445. maddesi) Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranmayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi gerekmektedir.

Temyize konu, dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. (Örn:Tebligatların şerhli bölümleri, harç tahsil makbuzları ve bunun gibi bir kısım evraklar dosyada görülmediği gibi var olan bir kısım evrakların okunaklı olmadığı görülmüştür.) Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Temyiz denetiminin sağlıklı bir şekilde yapılabilmesi için dosyanın fiziken incelenmesi gerektiğinden dava dosyasının tümünün fiziken gönderilmesi için dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 14.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15347, Karar No: 2015/10815, Tarih: 11.06.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/15347 E.  ,  2015/10815 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SİVAS 3. ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

TARİHİ : 18/09/2013

NUMARASI : 2013/285-2013/310

Taraflar arasındaki Hakem Kurulu Kararına İtiraz davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davalı tüketicinin şikayeti üzerine, Tüketici Sorunları İl Hakem Heyeti Başkanlığı tarafından, "Elektrik enerjisi tüketim bedeli faturalarının ekstresinde yer alan kayıp-kaçak bedeli, dağıtım bedeli, perakende satış hizmetleri bedeli, sayaç okuma bedeli, iletim sistemi kullanım bedeli olmak üzere toplam 115,59 TL'nin tüketiciye ödenmesine, tüketicinin elektrik enerjisini kullandığı süre içerisinde de söz konusu bedellerin tüketiciye yansıtılmamasına” şeklinde karar verildiğini, anılan kararın hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek, Tüketici Sorunları İl Hakem Heyeti Başkanlığı kararının iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, dosya kapsamına göre, dağıtım sistemine giren elektriğin dağıtımı sırasında yapılan haksız kullanımlardan doğan zararını, abonelik sözleşmesi ile elektrik kullanan dürüst tüketicilerden tahsil etmenin M.K.nun 2. yeni Borçlar Kanunun 20. Ve 4077 sayılı Yasanın 4. ve 6. maddelerine açıkca aykırı olduğundan, hakem heyeti kararının usul ve yasaya uygun bulunduğu gerekçesiyle davanın reddine kesin olarak karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir.

Mahkemece, ek kararı ile hükmün kesin olarak verildiği gerekçesiyle davacı vekilinin temyiz talebinin reddine karar verilmiş, davacı vekili süresi içerisinde bu ek kararı temyiz etmiştir.

Dava; elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedeli, dağıtım bedeli, perakende satış hizmetleri bedeli, sayaç okuma bedeli, iletim sistemi kullanım bedeli hakkında verilen Tüketici Sorunları Hakem Heyeti Kararının itiraz yolu ile iptali istemine ilişkindir.

Davaya konu kayıp-kaçak bedeli, dağıtım bedeli, perakende satış hizmetleri bedeli, sayaç okuma bedeli, iletim sistemi kullanım bedeli miktar itibariyle karar tarihinde yürürlükte bulunan 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22. maddesinde ve HUMK. nun 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırının altında bulunmakta ise de; kayıp/kaçak ve diğer bedellerin alınıp alınmaması hususunda verilen hükmün salt alınan bu bedele münhasır olmayıp, sonraki faturaların düzenleme biçimine de etkisi olacağı, bir başka deyişle kararın ard etkisinin bulunduğu ve bu yöndeki talebinde devamlılık arz eden bir isteme ilişkin olduğu kuşkusuzdur.

Yine, kayıp/kaçak bedeli ve diğer bedellerin uygulaması nedeniyle eldeki dosyada tek bir abone uyuşmazlığı yargıya taşımış olmasına karşın, ortada tüm aboneleri ilgilendiren, toplu bir hak uyuşmazlığının bulunduğu her türlü duraksamadan uzaktır.

Bu itibarla, kayıp-kaçak bedeli, dağıtım bedeli, perakende satış hizmetleri bedeli, sayaç okuma bedeli, iletim sistemi kullanım bedelinin yürürlükteki mevzuat hükümlerine uygun olduğu yönünde tespit istemini de içeren böyle bir davada verilen karar, konu ile ilgili mevzuat hükümlerinin ileriye dönük uygulanıp uygulanmaması yönünde de sonuç doğuracağından, temyiz incelemesinde 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22. maddesi ve Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427. maddesinde belirtilen kesinlik sınırının gözetilmemesi gerektiğine; dolayısıyla bu davanın miktar ve değerine bakılmaksızın temyizinin olanaklı bulunduğuna oybirliğiyle karar verilmiştir.

Nitekim Hukuk Genel Kurulunun 13/05/2009 günlü ve 2009/13-122 E. 2009/189 K., 13/10/2010 günlü 2010/13-406 E. 2010/503 K. sayılı kararlarında da aynı hususlara değinilmiştir.

Bu nedenle kararın kesin olduğundan bahisle, temyiz dilekçesinin reddine dair mahkemece verilen ek kararın kaldırılmasına karar verilerek, yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesinin incelemesine geçildi:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle HGK. nun aynı konuya ilişkin 21.05.2014 günlü ve 2013/7-2454 E. 2014/679 K. sayılı ve Dairemizin yerleşik uygulamasına ilişkin 25.11.2014 tarih 2014/11556 E, 2014/15435 K sayılı kararına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 3.40 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 11.06.2015 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4105, Karar No: 2017/9087, Tarih: 21.11.2017

**12. Ceza Dairesi         2016/4105 E.  ,  2017/9087 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK’nın 85/1, 62/1, 50/1-a-4, 52/2-4.maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında hükmolunan 1 yıl 8 ay hapis cezasının, adli para cezasına çevrilmesi sırasında para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısı 605 gün yerine 600 gün kabulü ile, TCK’nın 52/2. maddesi ile bir gün karşılığı 20 TL olarak kabul edilerek 12.100 TL yerine 12.000 TL adli para cezasına hükmedilmesi suretiyle, hesap hatası sonucu eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın kusuru bulunmadığına ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde cezanın hapse çevrileceğinin ihtarı yerine infazı kısıtlar biçimde “hapse çevrilmesine” karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, hükmün 5. bendindeki ''ödenmediği takdirde adli para cezasının hapse çevrilmesine'' ibaresinin çıkartılarak yerine “ödenmediği takdirde adli para cezasının hapse çevrileceği ihtarına“ kelimelerinin ilave edilmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 21.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/151, Karar No: 2008/401, Tarih: 25.01.2008

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2007/151 E.  ,  2008/401 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı yüklenici 21.03.2001 tarihli sözleşme ile 546.948.939.637 TL. keşif bedelli ... Mah. ... ve ... Caddeleri arası muhtelif sokaklar yağmur suyu ve atıksu kanal inşaatı ile yol bordür ve tretuar inşa ve düzenleme işini üstlendiğini, işin devamı sırasında davalı ... başkanlığının onay ve olurları ile 25.04.2001 tarihinde düzenlenen zemin klas tesbit tutanağı gereği ... Spor Tesislerinin çok amaçlı olarak kullanım ve faaliyete elverişli hale getirilmesinin istendiğini bu işlere de ikmâl edilerek ulaşılan keşif bedeli fiyat ve eskalasyon farkları ile birlikte 14.05.2001, 26.06.2001 tarihli hakedişlerle bedelinin yükleniciye ödendiğini, ... Spor Tesisleri için yapılan imalâtlardan oluşması sonucu zorunlu olarak sonraya sarkan ve dava dilekçesinde (a, b-c, d bentleri halinde) 4 kalem olarak belirtilen imalât tutarlarına karşılık davalı iş sahibi 124.018.499.666 TL. kısmî ödeme yapmış olup, ödenmeyen eskalasyon bedeli kuru ve fiyat farkları da dahil olmak üzere bakiye 371.508.169.895 TL. alacağı bulunduğunu ileri sürerek şimdilik 100.000.000.000 TL.nın yasal faizi ile tahsilini istemiş, 14.04.2006 tarihli ıslah dilekçesi ile toplam talebini 415.924,66 YTL.ya çıkarmıştır.

Davalı ... %30 keşif artışı ile birlikte idarenin bütün yasal sorumluluklarını yerine getirdiğini, yüklenicinin bedelini talep ettiği işle ihalesi yapılan iş arasında bağlantı bulunmadığını, ... Spor Tesisleri işi için idare tarafından verilen bir olurdan da sözedilemeyeceğini, ara ödemeler kesinlik arzetmeyip kesin hesap işleminden sonra idarenin fazladan ödemeye zorlanamayacağını ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece 16.01.2006 günlü asıl, 14.08.2006 günlü ek rapor doğrultusunda ve raporlardaki görüş benimsenerek davanın kısmen kabulü ile 371.508,17 YTL.nın tahsiline karar verilmiş, karar davalı idare tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı idarenin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı idarenin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Davacı yüklenicinin dava dilekçesindeki iddiaları davalı ... Teknik Başkan Yardımcısı Hüseyin Erdoğdu tarafından mahkemeye gönderilen 10.04.2005 tarihli yazı içeriği ile de doğrulanmaktadır. Yazı içeriğine göre 21.03.2001 tarihli sözleşme kapsamı işler sürdürülürken Ümraniye ... Spor Tesislerinde iki adet toprak saha yapılması ve mevcut stadın kapalı tribün inşaatı da yüklenici ... Mühendislik Ltd.Şti.ne yaptırılmış, bu işler için Karadeniz Caddesi 2. kısım bordür tretuar inşaatı, Karadeniz Caddesi-Menekşe Caddeleri atıksu ve yağmur suyu kanal inşaatları ile Karadeniz Caddesi Abdulazam Caddesi ve Sinpaş yolu 3. kısım bordür ve tretuar inşaatının bir kısmı da dahil olmak üzere 14.05.2001 ve 26.06.2001 tarihlerinde bedel ve fiyat farkları tutarı yükleniciye ödenmiştir. Sözü edilen yazıda ... Spor Tesisleri inşaat ve düzenleme çalışmaları nedeniyle sonraya bırakılan ve davacının dava dilekçesi ile 27.12.2004 tarihli dilekçesinde sayılan işlerin de aynı yüklenici tarafından yapıldığı yapılan bu iş bedellerine mahsuben iki adet emanet iş dosya kapsamında 29.12.2001 ve 31.12.2001 tarihli hakedişler ve fiyat farkları ile 124.018.499.666 TL. kısmî ödemede bulunulduğu, adı geçen emanet dosyaları kapsamı dışında kalan imalâtlarının bedellerinin ve fiyat farklarının ödenmediği bildirilmiştir. Dava dilekçesi içeriği ile davalı Belediyenin yukarıda zikredilen cevabi yazısı içeriğinden taraflar arasındaki uyuşmazlığın 03.11.2001 tarihli, 4 kesin nolu hakediş ile iki adet emanet iş dosyası kapsamında 29.12.2001 ve 31.12.2001 tarihinde hakedişler karşılığı bedeli ödenen işler dışında davacı yüklenicinin bakiye alacağının miktarı ile ilgili olduğu anlaşılmaktadır. Davalı idare de 10.04.2005 günlü cevabi yazısı ile adı geçen emanet dosyaları kapsamı dışında kalan imalâtların bedelleri ve fiyat farklarının ödenmediğini kabul etmektedir. Mahkemece alınan bilirkişi raporları ise hüküm tesisine yeterli görülmemiştir. Bilirkişi kurulu 03.11.2001 tarih ve 4 nolu kesin hakedişe göre yapılan işlerin toplam tutarının fiyat farkı ve KDV dahil 614.809.601.164 TL. olduğunu kabul ederek emanet dosyaları kapsamında yapılan ödemeleri mahsup etmek suretiyle sonuca varmıştır. Oysa davada talep edilen 4 nolu kesin hakediş ile 2 adet emanet iş dosyası kapsamı dışında yapıldığı iddia edilen ve dava dilekçesinde ve ayrıca davacının Belediyeye başvurusuna ilişkin 27.12.2004 tarihli dilekçesinde sözü edilen 4 kalem halinde belirlenen işlerin bedeli ile ilgilidir. Bu nedenle mahkemece yeniden oluşturulacak uzman bilirkişi kurulundan rapor alınarak davacının 03.11.2001 tarihli ve 4 nolu kesin hakediş ile 2 adet emanet iş dosyası kapsamı

dışında yapıldığını iddia ettiği ve davalı Belediyenin de kabulünde olan bu işler bedelinin sözleşme dışı olması nedeniyle BK’nın 413. maddesi uyarınca yapıldığı yıl mahalli piyasa rayiçleri ile hesaplanacak bedelinin hüküm altına alınmasından ibarettir. Tüm bu yönler gözetilmeyerek yetersiz bilirkişi raporu hükme esas alınmak suretiyle yazılı biçimde hüküm kurulması doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda 1. bentte yazılı nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 25.01.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/12043, Karar No: 2008/1706, Tarih: 14.02.2008

**1. Hukuk Dairesi         2007/12043 E.  ,  2008/1706 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İZMİR 3. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 12/06/2007

Taraflar arasında görülen davada;Davacı, miras bırakanı R.ın mirasçılarından mal kaçırmak amacıyla ve muvazaalı olarak dava konusu 422 parsel sayılı taşınmazını davalıya satış yoluyla temlik ettiğini ileri sürerek miras payı oranında tapu iptal ve tescil isteğinde bulunmuştur.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, ispat edilemeyen davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı pay oranında tapu iptal ve tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden, tarafların miras bırakanı R... A..... 22.8.1995 tarihli akitle dava konusu 60 parselle birlikte 69 parsel sayılı taşınmazlarının intifaını üzerinde bırakarak çıplak mülkiyetini vekili dava dışı oğlu İ....aracılığı ile davalı oğlu L.ye satış yoluyla intikal ettirdiği görülmektedir. Davacı anılan temlikteki 60 parsel sayılı taşınmazın kardeşi davalı L...... intikalinin mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek eldeki davayı açmıştır.

Bilindiği üzere, uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu Muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirascısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarında ve l-4-1974 tarih 1/2 Sayılı İnançları Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmeside Medeni Kanunun 706, Borçlar Kanunun 213 ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirascılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tesbitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini istiyebilirler.

Hemen belirtmek gerekirki, bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer birsöyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmıyacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tesbiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmeside büyük önem taşınmaktadır. Bunun içinde ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alış güçünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olaya gelince, miras bırakanın başka taşınmazlarının bulunup bulunmadığı, mal varlığını tüm mirasçıları arasında paylaştırıp paylaştırmadığı, dava konusu taşınmazın satış bedeli ile gerçek değeri arasında fark bulunup bulunmadığı hususları üzerinde yeterli inceleme ve araştırma yapılmış değildir. O halde, mahkemece yapılan araştırma, inceleme ve soruşturmanın hükme elverişli olduğu söylenemez.

Hal böyle olunca yukarıda değinilen ilke ve olgular dikkate alınarak taraf delillerinin toplanması, varılacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken noksan soruşturmaya dayalı olarak ve hatalı gerekçe ile yazılı olduğu üzere hüküm kurulması doğru değildir.Davacının temyiz itirazları yerindedir.Kabulü ile kararın açıklanan nedenlerle HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 14.02.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.