muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/3841, Karar No: 2016/19839, Tarih: 27.09.2016

**12. Hukuk Dairesi         2016/3841 E.  ,  2016/19839 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçi tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Şikayetçi ihale alıcısının, KDV oranının % 1 olarak uygulanması gerektiğini ileri sürerek söz konusu talebinin reddine ilişkin müdürlük işleminin kaldırılması isteğiyle icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece uyuşmazlık konusunda vergi mahkemelerinin görevli olduğundan bahisle şikayetin reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Katma Değer Vergisi Kanunu'nun 1/3-d maddesine göre; müzayede mahallerinde yapılan satışlar Katma Değer Vergisine tabidir. Burada satılan malın ait olduğu kişinin KDV mükellefi olup olmamasının bir önemi bulunmamaktadır. Kanun koyucu tarafından bu yerlerdeki satışlar özel olarak KDV'ye tabi tutulmuştur. KDV Kanunu'nun 40.maddesine 4108 Sayılı Kanunla eklenen (5) numaralı fıkra ile Kanunun 17. maddesinin 1.fıkrasında sayılan kurum ve kuruluşlara, sadece vergiye tabi işlemlerinin bulunduğu dönemler için beyanname verdirme, beyanname yerine kaim olmak üzere işleme esas belgeleri kabul etme, bu mükelleflere ait verginin beyan ve ödeme zamanı ile tahsiline ilişkin usul ve esasları belirleme konusunda Maliye Bakanlığı'na yetki verilmiş bulunmaktadır. Söz konusu yetki çerçevesinde Kanunun 1/3-d maddesi uyarınca müzayede yoluyla satış yapan icra dairelerinin, bu satışlarıyla ilgili KDV'nin beyan ve ödenmesi ile ilgili işlemleri, KDV genel tebliğlerinde yer alan açıklamalara uygun yürütülür. Bu bağlamda 48 seri no'lu KDV genel tebliğinin (D) bölümünde, icra yoluyla yapılan satışlarda verginin mükellefinin satışı gerçekleştiren icra daireleri olduğu düzenlemesi yer almaktadır.

Her ne kadar Dairemizin önceki içtihatlarında, KDV'nin tarh ve tahakkuk işlemleri, anılan verginin mükellefi sıfatı ile yapılmakta olduğundan, bu işlemlerden doğan ihtilafların çözüm yerinin vergi mahkemeleri olduğu belirtilmiş ise de; Uyuşmazlık Mahkemesi Hukuk Bölümü’nün 11.03.2013 tarih ve 2012/182 Esas, 2013/321 Karar sayılı ilamında özetle; KDV’ye ilişkin şikayetin, icra müdürlüğünün tesis ettiği bir işlemden kaynaklandığı, mahkemece incelemenin, icra dosyasından yapılarak anılan işlemin kanuna uygun olup olmadığı hususunda karar verileceği belirtilmek suretiyle uyuşmazlığın adli yargılanmanın bir parçasını oluşturduğundan adli yargı yerince çözümlenmesi gerektiği belirtilmiştir. Buna göre; KDV’ye ilişkin işlemin kaynağı icra müdürlüğünün tesis etmiş olduğu karara ilişkin olduğundan, işlemin yasaya uygun olup olmadığı hususunun denetlenmesi görevi icra mahkemelerine ait bulunmaktadır.

Yukarıda açıklanan olgular karşısında, Dairemizin değişen içtihadına göre, KDV’ye ilişkin şikayetin icra mahkemelerinde incelenmesi gerektiğinden, mahkemece, şikayetin esasının incelenerek oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirmeyle, ihtilafın çözümünde vergi mahkemelerinin görevli olduğundan bahisle istemin reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Şikayetçinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 27.09.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19297, Karar No: 2015/26752, Tarih: 11.06.2015

**15. Ceza Dairesi         2014/19297 E.  ,  2015/26752 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Suça sürüklenen çocukların, suç tarihinde Atatürk Mahallesi ... İlköğretim Okulu yanındaki çocuk oyun parkı yanında bulunan çeşitli oyun gruplarının polietilen kısımlarını yakarak zarar verdikleri, bu şekilde suça sürüklenen çocukların üzerlerine atılı kamu malına zarar verme suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda,suça sürüklenen çocuk savunması, katılan ile tanık ifadesi, görgü tespit tutanağı ve tüm dosya kapsamına göre suçun suça sürüklenen çocuklar tarafından işlendiği sabit olmakla bu gerekçelere dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,ancak;

1-Hükümden sonra, 28.6.2014 tarih ve 29044 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 65. maddesiyle 5237 sayılı TCK'nın 152/2-a maddesinde yapılan değişiklik nedeniyle suça sürüklenen çocukların hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2- Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6. maddesine aykırı olarak suça sürüklenen çocuklara 5271 sayılı CMK'nın 150/2. maddesi uyarınca atanan zorunlu müdafii için suça sürüklenen çocuklardan vekalet ücreti alınmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11.06.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3912, Karar No: 2024/5724, Tarih: 15.05.2024

**5. Ceza Dairesi         2024/3912 E.  ,  2024/5724 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanık ... ve diğer sanıklar hakkında yapılan yargılama sırasında; Bursa 15. Ağır Ceza Mahkemesiyle İstanbul Anadolu 5. Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz birleştirme uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tebliğname ile daireye verilmekle incelendi;

Dosyanın mahiyeti itibarıyla ön inceleme denetimine tabi olmadığı, kararların sonucunda da uyuşmazlığın doğduğu tespit edilmekle gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanıkların üzerine atılı suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine göre, her iki dosyada mevcut delillerin onaylı örneklerinin getirilmesi olanağı nazara alındığında, davaların birlikte yürütülmesinde yarar görülmediğinden, Bursa 15. Ağır Ceza Mahkemesinin 2023/391 Esas sayılı davası ile İstanbul Anadolu 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 2023/166 Esas sayılı davasının BİRLEŞTİRİLMESİNE YER OLMADIĞINA,

Bursa 15. Ağır Ceza Mahkemesinin 12.02.2024 tarih ve 2023/391 Esas, 2024/59 Karar sayılı BİRLEŞTİRME KARARININ oy birliğiyle KALDIRILMASINA,

Davaların ayrı ayrı YÜRÜTÜLMESİNE,

Dava dosyasının mahkemesine iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

15.05.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4811, Karar No: 2018/6181, Tarih: 22.03.2018

**9. Hukuk Dairesi         2017/4811 E.  ,  2018/6181 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, fazla mesai ücreti alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının 19/06/2009-22/02/2013 tarihleri arasında elektrik teknisyeni olarak çalıştığını, en son aldığı net ücretin 1.750,00 TL olduğunu, 22/02/2013 tarihinde işten ayrıldığını, fazla mesai ücretleri ödenmediği için davalıya birçok kez şifahi olarak başvuruda bulunduğunu, fakat olumlu cevap alamadığını, haftanın 6 günü 08:00-17:30 arası çalıştığını iddia ederek fazla mesai alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının bordroda yer alan ücret ile çalıştığını, en son ücretinin net 1.732,49 TL olduğunu, iş gereği 08:00-17:30 saatleri arasında günlük 30 dakikalık mola ile esnek saatlerde çalıştığını, fazla çalışma alacağının bulunmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, ''davacının 19/06/2009-22/02/2013 tarihleri arasında elektrik teknisyeni olarak çalıştığı, bordrolarda fazla mesai ücretinin tahakkuk ettirilmediği, davalının fazla çalışma ücreti ödediğini belge ile ispatlayamadığı, vardiya çizelgesinde davacının çalışma saatlerinin 08:00-17:00 olarak gösterildiği, bu çizelgede hiçbir imza bulunmadığı, davacının alışveriş merkezi elektrik atölyesi sorumlusu olduğu, yaptığı görev nedeniyle üst düzey yönetici sayılamayacağı ve mesaisini kendisi tarafından belirlenmediği, vardiya çizelgesinde yazılı saatlerde haftanın 6 günü, günlük 9 saat olmak üzere toplam 54 saat çalıştığı ve haftalık 9 saat fazla çalışma yaptığının ispatlandığı, tanık beyanlarının esas alınması ve tanıkla ispatlanması nedeniyle belirlenen toplam fazla çalışma ücretinden takdiren %30 oranında taktiri indirim yapılması gerektiği.'' gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, taraflar vekilleri yasal süresi içinde temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

D) Temyiz:

Kararı, taraflar vekilleri yasal süresi içinde temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Somut uyuşmazlıkta, davacı dava dilekçesinde 6.000,00 TL fazla mesai talebinde bulunmuş, hükme esas alınan 03.11.2014 tarihli bilirkişi raporunda 21.044,43 TL fazla mesai alacağı hesaplanmış davacı vekili 14.11.2014 tarihli ıslah dilekçesinde fazla mesai ücret alacağını 15.044,43 TL arttırdığını belirterek 21.044,43 TL talepte bulunmuştur. Fazla mesai alacağından karineye dayalı makul indirim dışında reddedilen kısım olmamasına rağmen, davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmesi ve dava kısmen kabul edilerek yargılama giderlerinin kabul-ret oranına göre belirlenmesi hatalı olup bozma sebebi ise de bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hükmün 6100 sayılı Kanunun geçici 3/2 maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK'un 438/7 maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

Sonuç:

Hüküm fıkrasının 3 numaralı bendinin çıkarılarak yerine;

“3- Davacı tarafından yapılan başvurma harcı, bilirkişi ücreti, tanık ücreti, tebligat ücreti ve posta masraflarından oluşan 479,40 TL yargılama giderinin ve yatırdığı 281,25 TL peşin harcın davalıdan alınarak davacıya verilmesine,”

Hüküm fıkrasının 4 numaralı bendinin çıkarılarak yerine;

“4- Davalı tarafından yapılan tanık ücreti, tebligat ücreti ve posta masraflarından oluşan yargılama giderlerinin davalı üzerinde bırakılmasına” bentlerinin yazılmasına,

Hüküm fıkrasının 6 numaralı bendinin tamamen çıkarılmasına,

Hüküm fıkrasının 7 numaralı bendinin 6 numaralı bent olarak teselsül ettirilmesine, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderlerinin temyiz edenlere yükletilmesine, 22.03.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7221, Karar No: 2014/6358, Tarih: 22.04.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/7221 E.  ,  2014/6358 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline kasko sigortalı araçta meydana gelen 3.873,50 TL hasar bedelinin sigortalıya ödendiğini, davalı belediyenin sorumluluğunda bulunan yolda yağmur suları sebebiyle oluşan çukur ve tümseklerin giderilmediğini ve yol sorununa ilişkin gerekli uyarıcı işaretlemelerin yapılmadığını, sigortalı aracın sürücüsünün yoldaki çukur ve tümseği farketmemesi nedeniyle araçta hasar oluştuğunu davalının olayda tamamen kusurlu olduğunu belirterek 3.873,50 TL'nin ödeme tarihinden işleyecek avans faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, kusur ve sorumluluklarının bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuşturb.

Mahkemece, yargı yolu farklılığı nedeniyle dava dilekçesininin görev yönünden reddine, mahkemenin görevsizliğine, davanın görevli idari yargı mahkemelerinde dava açmakta muhtariyetine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 25,20 TL peşin

harcın onama harcına mahsubuna 22.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7394, Karar No: 2020/13427, Tarih: 13.10.2020

**3. Ceza Dairesi         2020/7394 E.  ,  2020/13427 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Mahkemece olayın oluş şeklinin "mağdur sanık ... ile katılan sanık ... arasında daha önce meydana gelen olay nedeni ile Amasya 1. Asliye Ceza Mahkemesinde kamu davası olup bu nedenle aralarında husumet bulunmaktadır. Olay günü mağdur sanık ...'nın yanında tanık eşi ... olduğu halde yönetimindeki ... plaka sayılı aracı ile .... Mahallesi ... Caddesi üzerinde seyir halinde iken karşı yönden gelen katılan sanık ... ile karşılaştıklarında mağdur sanığın aracı durdurması üzerine ...'ın aracın yanına gelerek daha önceki dosya nedeni ile aralarında tartışmaya başlamışlardır. Tartışmanın kavgaya dönüşmesi üzerine Mağdur sanık ... eline bıçak alması üzerine katılan sanık ... Mağdur sanık ...'nın elinden bıçağı almaya çalışırken parmağından yaralanmıştır. Olaydan sonra ele geçirilemeyen bıçağı eline alan katılan sanık ... söz konusu bıçağı ...'nın koluna vurmak sureti ile BTM ile giderilemeyecek şekilde yaralayarak olay yerinden uzaklaştığı anlaşılmıştır." biçiminde kabul edilmesine rağmen sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nin 29. maddesi uyarınca haksız tahrik hükmünün uygulanmaması suretiyle fazla ceza verilmesi,

2) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 13.10.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/671, Karar No: 2022/1383, Tarih: 25.10.2022

**Hukuk Genel Kurulu         2020/671 E.  ,  2022/1383 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ticaret Mahkemesi

1. Taraflar arasındaki “istirdat ve alacak” davalarından dolayı yapılan yargılama sonunda, ... 16. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen asıl davanın reddine ve birleşen davanın kısmen kabulüne ilişkin karar asıl davada davacı-birleşen davada davalı şirket; birleşen davada davacı-asıl davada davalı vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 19. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda bozulmuş, Mahkemece Özel Daire bozma kararına karşı direnilmiştir.

2. Direnme kararı asıl davada davacı-birleşen davada davalı şirket; birleşen davada davacı-asıl davada davalı vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

3. Hukuk Genel Kurulunca dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

I. YARGILAMA SÜRECİ

Asıl Dava:

Davacı İstemi:

4. Davacı vekili dava dilekçesinde; taraflar arasındaki bayilik sözleşmesinin Rekabet Kurulu kararıyla 18.09.2010 tarihinde sona erdiğini, bu sözleşme nedeniyle davalının elinde bulunan 400.000TL ve 300.000TL bedelli iki adet teminat mektubunu haksız olarak nakde dönüştürdüğünü ileri sürerek tahsil edilen teminat mektupları tutarı toplamından şimdilik 10.000TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, ıslah ile talebini 451.382,53TL’ye yükseltmiştir.

Davalı Cevabı:

5. Davalı vekili cevap dilekçesinde; taraflar arasındaki bayilik sözleşmesinin ve intifa hakkının süresinden önce sona ermesi nedeniyle müvekkilinin kullanılmayan sürelere ilişkin olarak davacıdan intifa bedeli yatırım bedeli ve işletme yardım bedeli ile sair ödemelerin kullanılmayan kısmının iadesini talep etme hakkı bulunduğunu, çekilen ihtara davacı taraf itiraz ettiğinden davacıya ait teminat mektuplarının nakde çevrilmesinin hukuka uygun olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Birleşen Dava:

Davacı İstemi:

6. Davacı vekili dava dilekçesinde; davacı ile davalılardan ., . ve .'a ait taşınmaz üzerinde davacı lehine on iki yıl süreli intifa hakkı tesis edildiğini, davalılardan . Petrol A.Ş. ile davacı arasında on iki yıllık bayilik sözleşmesi kurulduğunu, Rekabet Kurulu Kararı uyarınca sona eren sözleşmenin kullanılmayan kısmına yönelik borcun ödenmesi için çektiği ihtara davalının itiraz ettiğini, bu nedenle davalı şirkete ait teminat mektuplarının nakde çevrilerek 700.000TL'lik kısmının tahsil edildiğini, bu miktarın tenzili ile işletme yardım bedeli ile sabit yatırım bedeli olarak bakiye 510.527,22TL'nin avans faiziyle davalı şirketten, taşınmaz maliklerine ödenen ve intifa süresi bakiyesi olarak 29.646,80TL'nin gerçek kişi diğer davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Cevabı:

Davalı Cevabı:

7. Davalılar vekili cevap dilekçesinde; davaya konu taşınmazın . ve ...'a ait olduğunu, diğer davalıların malik olmadığını, ...-.Caddesindeki bir taşınmaz için on iki yıllığına 20.000USD üzerinden intifa kurulmayacağının belli olduğunu, bayilik sözleşmesinin 11. maddesine göre sözleşmenin sona ermesi hâlinde davalının . bayisi olarak faaliyet gösterdiği her ay için 3.000USD'nin davacı tarafından ödenen 450.000USD'den mahsup edileceğinin yazılı olduğu on iki yıllık intifa bedelinin ise 450.000USD olduğunu, davacının 430.000Dolardan başka ödediği bir bedel bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesinin Birinci Kararı ve devamında izlenen süreç:

8. ... 16. Asliye Ticaret Mahkemesinin 17.09.2015 tarihli ve 2014/472 E., 2015/685 K. sayılı kararı ile; asıl davanın; Rekabet Kurulu kararına dayanılarak bayii tarafından feshedilen akaryakıt bayilik sözleşmesinin teminatını teşkil eden teminat mektuplarının haksız nakde tahvil edildiğinden bahisle bayii tarafından akaryakıt dağıtım firmasına karşı ileri sürülen istirdat; birleşen davanın ise; akaryakıt dağıtım firmasınca bayiye karşı ileri sürülen sözleşmenin uygulanamayan dönemine isabet eden cari hesaba dayalı işletme destek bedeli, sabit duran varlık yatırım bedeli ve intifa bedeli alacağının tahsili istemine ilişkin olduğu, asıl ve ek raporlarla taraflar arasındaki sözleşmenin sona erdiği, davaya konu istasyonun asıl dosya davacısı-birleşen dosya davalısı . Petrol A.Ş. tarafından akaryakıt istasyonu olarak kullanılmaya devam edildiği, asıl davada davacının teminat mektuplarının nakde tahvil edilmiş olması nedeniyle faiz dahil 486.016,99TL alacak talebinde bulunabileceği; birleşen davada davacı ...'in sözleşmenin uygulanmayan dönemine ilişkin güncellenmiş intifa bedelinden dolayı faiz dahil 56.820,99TL alacak talebinde bulunabileceği mütalaa edilmiş ise de; mahkemece bu rapora iştirak edilemediği, zira bu raporda ortaya konulan sözleşmenin uygulanmayan dönemine ilişkin intifa bedeli alacağı davalıların malik olmaması nedeniyle yerinde görülmediği, asıl dava davacısı/birleşen dosya davalısı .’in davaya konu istasyonda faaliyetine devam ettiği ve anılı istasyonda asıl dosya davalısı/birleşen dosya davacısı .'in keşfen de belirlendiği üzere istasyon inşaatlarından dolayı amortisman indirimi sonrası 441.465,50TL sabit duran varlık istasyon inşaat bedeli davacı/birleşen dosya davalısına kazandırmış olup, anılı bedel davacı/birleşen dosya davalısı şirket açısından kazandırmalar ve istasyonu kullanmaya devam etmesi nedeniyle sebepsiz zenginleşme teşkil ettiğinden, mahkemece bilirkişi raporunun aksine davalı/birleşen dosya davalısı . tarafından sebepsiz zenginleşme kapsamında talep edilebileceği; asıl ve ek raporlarla davalı/birleşen dosya davacısı .'in 238.607,47TL cari hesaptan sözleşmenin uygulanmayan dönemine isabet eden işletme destek bedeli alacağı olduğu belirlendiği, bu durumda davalı/birleşen dosya davacısı .'in toplam alacağının 680.262,97TL olduğu, 18.09.2010 temerrüt tarihi ile . tarafından teminat mektuplarının nakte tahvil edildiği 14.12.2010 tarihi arasında işleyen (faiz oranları değişiklik arz ettiğinden dönemler ayrıştırılarak yapılan faiz hesabında; 61x14x680.262,97TL: 36500=15.916,78TL ve 16x17x680.262,97TL: 36500=8.257,70TL toplam faiz 24.153,98TL) 24.153,98TL faiz ile birlikte birleşen davada .'in talep edebileceği toplam alacağın 704.416,95TL olduğu ve .'in 700.000TL değerinde teminat mektuplarını nakde tahvil ederek kısmen tahsilat yaptığı, bu kısmın mahsubu sonucu birleşen davada .'in 4.416,95TL alacak talebinde bulunabileceği kanaatiyle birleşen davanın kısmen kabulüne, 4.416,95TL'nin 18.09