muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/11024, Karar No: 2024/7667, Tarih: 12.09.2024

IV. İTİRAZ

A. İtiraz Yoluna Başvuranlar

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili itiraz başvurusunda bulunmuştur.

B. İtiraz Sebepleri

Davalı vekili itiraz dilekçesinde; karara esas alınan maluliyet raporunun ilgili yönetmeliğe uygun olmadığını, TRH 2010 Yaşam Tablosu-%1,8 teknik faiz yöntemine göre hesaplama yapılması gerektiğini, kusur oranını kabul etmediklerini, davacının müterafik kusurunun bulunduğunu, vekalet ücretine tarifeye göre belirlenen ücretin 1/5'i oranında hükmedilmesi gerektiğini belirterek Uyuşmazlık Hakem Heyetince verilen kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile hükme esas alınan maluliyet raporunun, kaza tarihinde yürürlükte olan yönetmelik hükümlerine uygun biçimde düzenlendiği, kusur tespitinin dosya kapsamına uygun olduğu, davacının müterafik kusuru bulunduğu iddiasının ispatlanamadığını, TRH 2010 Yaşam Tablosu ve progresif rant yöntemine göre yapılan hesaplamanın içtihatlara uygun bulunduğu, ancak nispi tam vekalet ücretine hükmedilmesinin hatalı bulunduğu, maktu vekalet ücretinin altında kalmayacak şekilde 1/5 oranında vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiği gerekçeleri ile davalı vekilinin itirazlarının kısmen kabulüne, vekalet ücreti yönünden Uyuşmazlık Hakem Heyeti kararının düzeltilmesine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; davanın usulden reddi gerektiğini, karara esas alınan maluliyet raporunun ilgili yönetmeliğe uygun olmadığını, hükme esas alınan hesaplama yönteminin hatalı olup TRH 2010 Yaşam Tablosu ve %1,8 teknik faiz yöntemine göre hesaplama yapılması gerektiğini, davacının müterafik kusurunun bulunduğunu belirterek İtiraz Hakem Heyeti kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe:

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; davalı ... tarafından Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) Poliçesi ile teminat altına alınan aracın karıştığı trafik kazası sonucu yaralanıp malul kalan davacı sürücünün sürekli iş göremezlik tazminatı talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 54 üncü maddesi, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85, 89, 90 ve 91 inci maddeleri, 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 30 uncu maddesi, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 17 nci maddesi, Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları.

3. Değerlendirme

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 54 üncü maddesi, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85, 89, 90 ve 91 inci maddeleri, 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun 30 uncu maddesi, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 17 nci maddesi, Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları.

3. Değerlendirme

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere; maluliyet oranı belirlemesinin kaza tarihinde yürürlükte bulunan mevzuat hükümlerine uygun olmasına, davacının mütarafik kusuru bulunduğu iddiasının ispatlanamamasına, hükme esas alınan hesaplamanın TRH 2010 Yaşam Tablosu ve progresif ranta göre yapılmış olmasında isabetsizlik bulunmamasına göre İtiraz Hakem Heyeti kararı usul ve kanuna uygun olup davalı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan İtiraz Hakem Heyeti kararının ONANMASINA,Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davalıya yükletilmesine,

Dosyanın mahkemeye gönderilmesine, 12.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8087, Karar No: 2020/288, Tarih: 14.01.2020

**9. Hukuk Dairesi         2019/8087 E.  ,  2020/288 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BURSA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 9. HUKUK DAİRESİ

MAHKEMESİ : TAVŞANLI İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, işçilik alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin kabul kararına karşı davalı avukatı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi davalı avukatının istinaf başvurusunu esastan reddetmiştir.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi'nin kararı süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nun 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesi'ne, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 14/01/2020 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1982, Karar No: 2017/4316, Tarih: 07.12.2017

**15. Hukuk Dairesi         2016/1982 E.  ,  2017/4316 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi Vek. Av. ...

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, ayıp giderim bedelinin tahsili istemine ilişkin olup, mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine dair verilen karar davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı yüklenici, davalı ise iş sahibidir.

Davacı yüklenici, dava dışı ... ile 06.07.2007 tarihinde imzalanan götürü bedel sözleşme ile ... Mahallesi Pazaryeri ve Düğün Salonu Yapım İşini üstlendiğini, bu iş kapsamında yapılması gereken pazaryeri inşaatının uzay kafes çatı işinin yapımı konusunda davalı taşeron ile 16.10.2007 tarihinde sözleşme imzaladığını, 05.06.2009 tarihinde idare ile işin kesin kabulünün yapıldığını, Şubat 2012 tarihinde aşık dikme çubuklarını sisteme bağlayan civataların kırılması, dikmelerin eğilmesi, panellerin aşağıya sarkması sonucunda çatının çöktüğü ve kullanılamaz hale geldiğini, bu durumun davalı taşerona bildirilmesine rağmen taşeron tarafından ayıpları giderilmediğini, bunun üzerine söz konusu ayıpların tarafınca giderilerek dava dışı Belediyeye teslim edildiğini belirterek ayıp giderim bedelini talep etmiş; davalı taşeron ise işi projesine uygun olarak yapıp teslim ettiğini, taraflarına atfedilecek bir kusur olmadığını belirterek davanın reddini savunmuş; mahkemece hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporu doğrultusunda, davacı yüklenicinin dava dışı idareden aldığı işin yapılmasına ilişkinin projenin farklı zamanlarda, farklı mühendis grupları tarafından birbirinden bağımsız olarak oluşturulan birimlerce yapıldığını, bunlar arasındaki uyumu sağlama görevinin davacı yükleniciye ait olduğu, olası uyumsuzlukların giderilmesi için davacının zamanında girişimde bulunması gerekirken bu yönde girişimde bulunmadığı, işin yapılması sırasında gerekli kontrol ve denetimlerde bulunmama sorumluluğunun davacıya ait olduğu, bu nedenle gizli ayıp iddiasında bulunmasının yerinde olmadığı, davacının eseri kabullendiği gerekçesiyle davanın reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

Uyuşmazlık, işin tesliminden sonra gerçekleşen ayıp nedeniyle uğranılan zarardan hangi tarafın sorumlu olduğuna ilişkindir. Dava açılmadan önce yaptırılan tespitler sonucu alınan bilirkişi raporlarında, çatı kaplama malzemesinin montajında hatalar olduğu, çatının yağmur derelerinin ve yağmur boru sisteminin hatalı projelendirildiği, aşık dikmelerin düşey yerine çatı düzlemine dik olarak tasarlanması ve stabilite bağlantısı olmadan yaklaşık 40 cm yüksekliğinde yapılmasının doğru olmadığı gibi nedenlerle ayıpların oluştuğu belirtilmiştir. Tespit raporlarında belirtilen bu ve diğer hususların hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda değerlendirilmediği gibi, sözleşme tarihinde yürürlükte olan mülga 818 sayılı Borçlar Kanunu 357. maddesinde, eser meydana getirilirken iş sahibinin sağladığı malzemenin veya eserin yapılması için gösterdiği yerin ayıplı olduğu anlaşılır veya eserin gereği gibi yapılmasını tehlikeye düşürecek başka bir durumun ortaya çıkması durumunda yüklenicinin bu durumu derhal iş sahibine bildirmek zorunda olduğu, aksi takdirde çıkan zararlı sonuçtan yüklenicinin sorumlu olacağına dair yer alan düzenleme bakımından da bilirkişilerce bir değerlendirme yapılmadığı anlaşılmıştır. Bu durumda tespit raporları ile hükme esas alınan bilirkişi raporu arasında kusur değerlendirmesi bakımından çelişki olduğu, bilirkişilerin davalı taşeronun yaptığı çelik kafes uzay çatı sistemi konusunda uzman olmadığı kanaatine varılmıştır.

Bu nedenlerle mahkemece yapılacak iş; dosyada raporu bulunmayan, akademik kariyer sahibi, çelik kafes uzay çatı sistemi konusunda uzman büyük merkezlerin üniversitelerinden seçilecek inşaat, makine fakültesi mekanik anabilim dalı ve mimar öğretim üyelerinden oluşturulacak bilirkişi heyetine dosyanın tevdi edilerek davalı taşeronun imalâtında proje, imalât kusurunun olup olmadığı, varsa kusurun niteliği, davacı yüklenicinin de ortak kusuru olup olmadığı konusunda rapor alınıp, rapora itirazlar karşılanarak sonucuna uygun karar vermekten ibaret olmalıdır.

Eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak verilen karar doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacının temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 07.12.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3604, Karar No: 2014/6601, Tarih: 24.03.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/3604 E.  ,  2014/6601 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava dosyası inceleme için elektronik ortamda gönderilmiştir.

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların "taranma" suretiyle elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur.(HUMK md. 445)Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış,eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranamayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi (duruşmalı temyiz edilen dosyaların her halükarda elektronik değil, fiziki olarak gönderilmesi) gerekmektedir. Fiziki olarak gönderilen dosyalar ayrıca elektronik ortamda gönderilmemelidir.

Dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Mahkemesince dosyanın yeniden kontrol edilerek eksikliklerin gösterilen şekilde tamamlanması, fiziki imkansızlık sebebiyle bunun mümkün olmaması halinde ise elektronik ortamda değil,fiziki olarak gönderilmesi amacıyla dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 24.03.2014 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2015/28797, Karar No: 2016/8082, Tarih: 30.03.2016

**3. Ceza Dairesi         2015/28797 E.  ,  2016/8082 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1)Sanıkla mağdur ... arasında tespit edilemeyen sebeple kahvehane dışında çıkan tartışmada, sanık tartışma esnasında mağdurun önce kendisine yumrukla vurduğunu, bıçak çıkarıp saldırdığını savunduğu, mağdur ise dışarıda çıkan kavgada sanığın önce bıçak çıkarıp kendisini yaraladığını söylediği, tanık ... soruşturmadaki ifadesinde tarafların dışarıdan içeriye ...'un ve mağdurun ellerinde bıçaklarla üzerleri kanlı vaziyette içeri girdiklerini söylediği, duruşmada ise ilk önce bıçakla ...'un vurduğunu söyleyerek çelişkili beyanda bulunduğu görülmekle tanıktan dışarıdaki kavgayı görüp görmediğinin sorulması ve çelişkiler giderilmeye çalışılarak dışardaki kavgayı ilk kimin başlattığının tespite çalışılması, tespit edilememesi ve tanıkların olayın başlangıcını görmemeleri halinde ilk haksız hareketin kimden geldiğinin anlaşılamaması karşısında savunma, sanık lehine kabul edilerek TCK'nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının kararda tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2)Sanığın mağduru yüzünde sabit iz kalacak şekilde yaraladığı halde uygulama maddesinde TCK'nin 87/1-d bendinin de gösterilmesi,

3)Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümler iptal edilmesi karşısında sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesiyle yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 30.03.2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/28071, Karar No: 2022/3815, Tarih: 08.02.2022

**4. Ceza Dairesi         2020/28071 E.  ,  2022/3815 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteminin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda yeniden değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

2-1 nolu bozma sebebinin sonucuna göre uzlaşma sağlanamaması halinde;

17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesiyle değişik CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, CMK’ya 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5. maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14/01/2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla “basit yargılama usulü” yönünden Anayasa’nın 38. maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve CMK’nın 251/1. maddesi kapsamına giren suç yönünden; Anayasa’nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK’nın 7 ve CMK’nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’un temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 08/02/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/26799, Karar No: 2012/2082, Tarih: 07.02.2012

**4. Ceza Dairesi         2009/26799 E.  ,  2012/2082 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret

HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Anayasanın 141, 5271 sayılı CYY.nın 34, 230 maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının sanıkları, mağdurları, C.Savcısını ve herkesi inandıracak ve Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde olması ve Yargıtay'ın gerekçelerle tutarlılık denetimini yapması ve bu açıdan gerekçelerde disiplin işlemini yerine getirmesi için kararın dayandığı tüm verilerin, bu veriler konusunda mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddianamenin, savunma ve tanık anlatımlarına ilişkin değerlendirmelerin açık olarak gerekçeye yansıtılması ve mahkemece ulaşılan vicdanı kanı sonucunda, hangi sanığın hangi söz ve eylemle, nerede hakaret suçunu işlediği, nasıl ve ne suretle direndiği, direnme eylemlerinin olayın gelişimine, eylemler arasındaki zaman aralığına göre ne şekilde fikir ve irade birliği içinde gerçekleştirildiği kanıtlara dayalı olarak gösterilmeden, yetersiz gerekçe ile karar verilmesi,

2-5237 sayılı TCY.nın 125/3-a madde ve fıkrasında seçenekli ceza öngörülmesi karşısında, sanıklar ... ve ... hakkında temel cezanın hapis olarak belirlenmesinde, takdir hakkının hangi hukuksal gerekçelere dayanılarak kullanıldığının açıklanmaması,

3-Sanıkların her bir yakınana yönelik tek bir eylem ile mi yoksa ayrı ayrı eylemleri ile mi hakaret ettiği açıklanmadan ve TCK nun 43. Maddesinin uygulanma olanağının bulunup bulunmadığı tartışılmadan, hakaret suçundan üçer kez cezalandırılmalarına karar verilmesi,

4-Sanıklar ... ve ... 'ın sabıkasız bulunmaları karşısında, hükümlerden sonra 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren ve TCY.nın 7/2 madde ve fıkrası uyarınca sanık yararına olan 5728 sayılı Yasanın 562.maddesinin 1.fıkrası ile CYY.nın 231/5 madde ve fıkrasında öngörülen, hükmolunan cezanın geri bırakılması sınırının iki yıla çıkarılması ve söz konusu 562.maddesinin 2.fıkrası ile de CYY.nın 231/14 madde ve fıkrasındaki, suçun soruşturulması ve kavuşturulmasının şikayete bağlı olması koşulunun kaldırılması karşısında, mahkemece hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının tartışılması zorunluluğu,

5-Kabule göre de;

a) TCY.nın 53/1. maddesinde öngörülen hak yoksunluklarına hükmedilmemesi,

b)Tekerrüre esas geçmiş hükümlülüğü bulunan sanık ... hakkında 5237 sayılı TCY.nın 58/6-7maddelerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

5-Kabule göre de;

a) TCY.nın 53/1. maddesinde öngörülen hak yoksunluklarına hükmedilmemesi,

b)Tekerrüre esas geçmiş hükümlülüğü bulunan sanık ... hakkında 5237 sayılı TCY.nın 58/6-7maddelerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı ve sanıklar ..., ... ve ...'in temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken karşı temyiz olmadığından 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte olan 1412 sayılı CYY.nın 326/son maddesinin gözetilmesine, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 07.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18978, Karar No: 2016/11217, Tarih: 19.12.2016

**1. Hukuk Dairesi         2014/18978 E.  ,  2016/11217 K.**

**"İçtihat Metni"**

....

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı vekilince yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...’in raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, ehliyetsizlik ve hile hukuksal nedenlerine dayalı tapu iptali ile miras payı oranında tescil istemine ilişkindir.

Davacı, davalının kendisine ve eşinin işlerine yardımcı olduğunu, kendilerine gelerek sizin evlatlığınız olayım, size ömür boyu bakarım teklifini çocukları olmadığından dolayı kabul ettiklerini, davalının kendilerini evlatlık işini halledeceğiz diyerek sonradan tapu idaresi olduğunu öğrendikleri yere götürdüğünü, davalının köylüsü olan tapu memurunca bazı evraklara imza attırıldığını, imzaları davalıyı evlatlık alma işine yönelik olduğu düşüncesiyle attığını, davalının kendisinin ve eşinin cahil olmasından istifade ederek hileli şekilde taşınmazları üzerine tescil ettirdiğini, dava konusu olan 3, 23 ve 30 parsel sayılı taşınmazların tapu kaydının iptali ile adına tescilini istemiştir.

Davalı, yasal süre geçtikten sonra hile iddiasına dayanarak dava açıldığını, satış aktinden sonra taşınmazlara ağaç ekip bakımlarını yaptığını, davacının iddia ettiği gibi evlatlık sözleşmesine imza attığını sanması halinde 3 yıldır bu parsellerin kullanımına izin vermeyeceğini, bu durumun hayatın olağan akışına aykırı olduğunu belirtilerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; davacı ...'in yargılama devam ederken 14.12.2013 tarihinde öldüğü, davacı vekilinin 18.02.2014 havale tarihli dilekçesi ile ...’in veraset ilamını sunarak mirasçılarının davaya dahil edilmesini istediği, mirasçılara tebligat yapılmasına rağmen bir kısım mirasçıların davaya karşı beyanda bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere, elbirliği (iştirak) halinde mülkiyet, yasa veya yasada belirtilen sözleşmeler uyarınca aralarında ortaklık bağı bulunan kişilerin, bu ortaklık nedeniyle bir mala veya hakka birlikte malik olma durumudur.

./..