muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/11655, Karar No: 2015/23918, Tarih: 20.04.2015

**15. Ceza Dairesi         2014/11655 E.  ,  2015/23918 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuklar müdafilerinin hırsızlık suçundan kurulan hükme karşı yapmış oldukları itiraz taleplerinin merciince incelenerek reddine karar verildiği ve söz konusu ret kararına yönelik herhangi bir temyiz talebinde bulunmadıkları anlaşılmakla; suça sürüklenen çocuklar hakkında kamu malına zarar verme suçundan kurulan hükümlerle sınırlı olarak yapılan incelemede;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Suça sürüklenen çocukların, ... İlkokulu müdürlüğünün zemin katındaki penceresinin demir şebekesini yerinden söküp içeri girerek, okulda bulunan eski sandalyeler ile masa çekmeceleri ve 1 adet ... kapıyı dışarı çıkardıkları, bu sırada suç yerine gelen bir kişinin durumu polise bildirmesi üzerine çocukların olay yerinden kaçtıklarının iddia edildiği olayda;

1-Suça sürüklenen çocuklar ..., ..., ..., ..., ..., ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuklar müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

2-Suça sürüklenen çocuk Mazlum ...oğlu hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuk Mazlum Karadağoğlu’nun hüküm tarihinden sonra 31.10.2014 tarihinde öldüğünün UYAP ortamından MERNİS’ten temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, hakkında açılan kamu davasının 5237 sayılı TCK'nın 64/1. maddesi uyarınca düşürülmesine karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesine istinaden uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 20.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7364, Karar No: 2021/7593, Tarih: 30.09.2021

**11. Ceza Dairesi         2021/7364 E.  ,  2021/7593 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Sanığın yetkilisi olduğu şirket tarafından kullanılan ve sahte olduğu iddia olunan faturaları düzenleyen şirketler hakkındaki vergi tekniği raporu ile sanığın yetkilisi olduğu şirket hakkında düzenlenen vergi inceleme raporları ve UYAP üzerinden sahte faturaları düzenleyenler hakkında açılan davalar bakımından yapılan incelemede, sanığın 2009 takvim yılının 12. ayında kullandığı 15 adet faturayı düzenlediği belirtilen ... İnşaat Elektrik Turizm Gıda .. Ltd. Şirketi yetkilisi ... ve başka bir soruşturma nedeniyle ... yerlerinde yapılan aramada bu şirkete ait kaşe ve faturaların ele geçirilmesi nedeniyle onların da sahte fatura düzenleme suçuna iştirak ettikleri iddiasıyla ... ile ... haklarında 2009, 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan açılan ve ... 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/811 Esas ve 2013/157 Karar sayılı dosyasında sanıklar ... ve ...’ın alınan savunmalarında suçlamaları kabul etmedikleri, şirketle bir ilgilerinin olmadığını beyan etmeleri, sanık ... ’ın ise şirketi adına bastırdığı 5 cilt fatura koçanından kendisine yalnızca bir adet verildiğini, diğer koçanların ... isimli kişide kaldığını, bu kişinin fatura koçanlarını kendisine teslim etmediğini, sahte fatura düzenleme suçunu işlemediğini savunduğu, bahse konu şirket ile sanığın faturalarını kullandığı diğer şirketlerin de gerçek bir ticari faaliyetinin olmadığının anlaşılması karşısında, CMK'nin 217. maddesi uyarınca duruşmadan edindiği kanaate göre değerlendirip yüklenen suçun sabit olduğu vicdanı kanısına ulaşan Mahkemenin takdirinde bir isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamedeki bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun inanç ve takdiri ile incelenen dosya içeriğine göre, sanık ve müdafilerinin diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;

... Cumhuriyet Başsavcılığının 07.11.2014 tarih ve 2014/43303 Esas sayılı iddianamesi ile mütalaa ve vergi suçu raporuna uygun olarak sanık hakkında, “ 2009 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçundan kamu davası açıldığı, temyize konu kararın gerekçesinde de sanığın 2009 takvim yılında sahte fatura kullandığı ve bu şekilde vergi usul kanununa muhalefet suçunu işlediği kabul edilmesine karşın, hüküm bölümünde "Sanığın 2009 takvim yılı içinde sahte fatura düzenlemek..." denilmesi,

... Cumhuriyet Başsavcılığının 07.11.2014 tarih ve 2014/43303 Esas sayılı iddianamesi ile mütalaa ve vergi suçu raporuna uygun olarak sanık hakkında, “ 2009 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçundan kamu davası açıldığı, temyize konu kararın gerekçesinde de sanığın 2009 takvim yılında sahte fatura kullandığı ve bu şekilde vergi usul kanununa muhalefet suçunu işlediği kabul edilmesine karşın, hüküm bölümünde "Sanığın 2009 takvim yılı içinde sahte fatura düzenlemek..." denilmesi,

Yasaya aykırı, sanık ve müdafilerinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun’un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından “Sanığın 2009 takvim yılı içinde sahte fatura düzenlemek” ibaresinin çıkartılarak yerine “Sanığın 2009 takvim yılında sahte fatura kullandığı” ibaresinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 30.09.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/25965, Karar No: 2015/37399, Tarih: 27.02.2015

**6. Ceza Dairesi         2012/25965 E.  ,  2015/37399 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Yakınanlara ait markete açık olduğu sırada giren ve marketin eski çalışanı olan sanığın, depo kısmında kolilerin arkasına saklanarak işyerinin kapanmasını beklediği, kapandıktan sonra saklandığı yerden çıkarak, reyonlarda bulunan mont, atkı ve bereyi giydiği, kendisinin tanınmasını engeleyecek şekilde de elini yüzünü kapattığı ve işyerinde kaldığını bildiği yakınan ... aradığı, yakınanı görünce de elindeki bıçak ile ona doğru yönelince yakınanın masanın arkasına saklandığı, sanığın para istediği, bu sırada aralarında boğuşma olduğu, sanığın yakınanın eline bıçağı sapladığı, yakınanın polisi aramaya çalıştığı, ancak hat ile çıkış almayı başaramadığından polise ulaşamadığı, bu duruma tepki gösteren sanığın telefon ve monitörü kırdığı, yakınanın sakinleştirmek için para vereceğini söylediği, sanığın biraz sakinleşmesi üzerine yakınanın eline geçirdiği demir sopa ile sanığa vurduğu, sanığın önce aşağı kata kaçtığı ve sonra işyerinden üzerindeki kıyafetler ile ayrıldığının anlaşılması karşısında, sanığın yakınanın mağazasına ait bir kısım giyim eşyası üzerindeyken onunla karşılaştığında bıçak ile saldırıp kıyafetlerden daha fazla bir değer elde etmek için para da istediği, ancak para alma amacına ulaşamayınca kıyafetleri de vermeyip yakınanı da yaralayıp kaçtığı ve bu bağlamda yakınanın işyerine ait ekonomik değer taşıyan eşyalar üzerindeyken bıçak çekmesi ile yağma suçunun tamamlandığı düşünülmeden, suçun kalkışma aşamasında kaldığı kabul edilerek eksik ceza tayini karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA, 27.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/19508, Karar No: 2024/180, Tarih: 09.01.2024

**4. Ceza Dairesi         2021/19508 E.  ,  2024/180 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/972 E., 2016/430 K.

SUÇ : Çevrenin kasten kirletilmesi

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Mahkeme kararı ile sanık hakkında çevrenin kasten kirletilmesi suçundan açılan davada atılı suçun unsurlarının oluşmaması nedeniyle 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca sanığın beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteğinin, sanığın iş yerinde katılan kurum yetkililerince yapılan ölçüm sonucunda tespit edilen emisyon oranlarının normal değerlerin üzerinde olması nedeniyle, atılı suçun unsurlarının oluştuğunun gözetilmemesi nedeniyle hükmün usûl ve yasaya aykırı olduğu ve bozulması talebine yönelik olduğu anlaşılmıştır.

2. Katılan Kurum vekilinin temyiz isteğinin; sanığın atılı suçu işlediğine dair kuvvetli şüphe ve deliller bulunduğundan sanığın cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi nedeniyle usûl ve yasaya aykırı olan kararın bu ve resen tespit edilecek nedenlerle bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Olay tarihinde, Bursa Valiliği Çevre, Şehircilik ve İklim Değişikliği İl Müdürlüğü elemanlarınca ... Organize Sanayi Bölgesi .... Caddesi .... Sokak No:10 adresinde faaliyet gösteren ..... Tekstil Sanayi ve Tic. Ltd. Şti isimli işletmede yapılan kontrollerde, buhar kazanı bacasında yanma gazları, toz ve islilik ölçümleri neticesinde düzenlenen raporda ölçüm değerlerinin limit değerlerini aştığının tespit edilmesi üzerine yapılan suç duyurusu üzerine yürütülen soruşturma sonucunda, şirketin yetkilisi olan sanık hakkında çevrenin kasten kirletilmesi suçundan açılan davada, sanığın savunmalarına ve tüm dosya kapsamına göre sanığın kastının tespit edilemediği ve atılı suçun unsurlarının oluşmadığının anlaşılması nedeniyle sanığın beraatine karar verilmiştir.

2. Sanık atılı suçlamayı kabul etmemiştir.

2. Sanık atılı suçlamayı kabul etmemiştir.

3. 21.07.2014 tarihli denetleme tutanağı, Bursa Çevre Merkezi Laboratuvarnın 08.08.2014 tarihli 2014/BG/72 sayılı emisyon ölçüm raporu ile 22.09.2014 tarihli bilirkişi raporu dosya içinde mevcuttur.

IV. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; bozma sebepleri dışındaki temyiz istemleri ile vesair nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 56 ncı maddesinin birinci fıkrasına göre herkes, sağlıklı ve dengeli bir çevrede yaşama hakkına sahiptir. Aynı maddenin ikinci fıkrasında getirilen düzenleme ile de çevreyi geliştirmek, çevre sağlığını korumak ve çevre kirlenmesini önlemek gerek Devlete gerekse vatandaşlara ödev olarak yüklenmiştir. Anayasada yer alan bu ilkeler 2872 sayılı Çevre Kanunu'nun 3 maddesinin (a) bendinde de benzer biçimde düzenlenmiştir. Buna göre; gerçek ya da tüzel kişi olarak herkes, çevrenin korunması ve kirliliğin önlenmesi ile görevli olup, alınacak tedbirlere ve belirlenen esaslara uymakla yükümlüdür. Bu bağlamda, “kamu sağlığını ve çevreyi koruma” prensibi Türk Ceza Kanunu’nun birinci maddesinde Kanun’un amaçlarından birisi olarak öngörülmüş, ayrıca “sağlıklı bir çevrede yaşama hakkı” başta bu Kanunun 181 ilâ 184 üncü maddeleri olmak üzere, 2872 sayılı Çevre Kanunu’nda ve diğer bir kısım mevzuatta koruma altına alınmış, çevreyi kirletme eylemi farklı suç ve kabahat türleri ile yaptırıma bağlanmıştır.

Türk Ceza Kanunu'nun 181 inci maddesinin birinci fıkrasında suç olarak düzenlenen atık veya artıklarla çevrenin kasten kirletilmesi fiili, kanunlarda belirtilen teknik usullere aykırı olarak, çevreye zarar verecek şekilde atık veya artıkların alıcı ortamlar olan toprak, su ve havaya kasten verilmesidir. Buna göre suç, atık veya artıkların teknik usullere aykırı olarak bir defa alıcı ortama verilmesiyle oluşacaktır. “Çevreyi kirletmeme” prensibi ise genel olarak 2872 sayılı Çevre Kanunu’nun “Kirletme Yasağı” kenar başlıklı 8 inci maddesinde düzenlenmiştir. Buna göre; “Her türlü atık ve artığı çevreye zarar verecek şekilde, ilgili yönetmeliklerde belirlenen standartlara ve yöntemlere aykırı olarak doğrudan ve dolaylı biçimde alıcı ortama vermek, depolamak, taşımak, uzaklaştırmak ve benzeri faaliyetlerde bulunmak yasaktır.

Kirlenme ihtimalinin bulunduğu durumlarda ilgililer kirlenmeyi önlemekle, kirlenmenin meydana geldiği hallerde ise kirleten, kirlenmeyi durdurmak, kirlenmenin etkilerini gidermek veya azaltmak için gerekli tedbirleri almakla yükümlüdür.”

Kirlenme ihtimalinin bulunduğu durumlarda ilgililer kirlenmeyi önlemekle, kirlenmenin meydana geldiği hallerde ise kirleten, kirlenmeyi durdurmak, kirlenmenin etkilerini gidermek veya azaltmak için gerekli tedbirleri almakla yükümlüdür.”

Yine aynı Kanun'un “Tanımlar” kenar başlıklı 2 nci maddesine göre atık, herhangi bir faaliyet sonucunda oluşan, çevreye atılan veya bırakılan her türlü madde, alıcı ortam ise hava, su, toprak ortamları ve bu ortamlarla ilişkili ekosistemlerdir. Mevzuatımızda tanımı bulunmayan “artık” ise; öğretideki düşüncelerden de yararlanılarak, bir maddenin tüketimi, kullanımı ya da harcanmasından sonra artan, geriye kalan kısım olarak tanımlanabilir.

Türk Ceza Kanunu'nun “çevreyi kasten kirletme” suçunu düzenleyen 181 inci maddesinin birinci fıkrasında, “taksirle kirletme” suçunu düzenleyen 182 nci maddesinin birinci fıkrası ve 2872 sayılı Çevre Kanunu’nun sekizinci maddesinde suçun unsuru olarak kabul edilen “çevreye zarar verecek şekilde” kavramı ise, “gerçekleşen somut bir zararı” değil, “zarar vermeye elverişliliği, zarar ihtimalini” anlatmaktadır. Madde gerekçesinde de açıklandığı üzere atık veya artığın; kasten su, hava ve toprak şeklinde gruplandırılan alıcı ortama ya da bu ortamlarla ilişkili ekosistemlerden birine verilmesi ile suç oluşacaktır. Çevrenin kasten kirletilmesi, kanunda tehlike suçu olarak düzenlenmiştir. Zararın gerçekleşmesi, bu suçta unsur olmadığı gibi cezalandırma şartı da değildir.

Öte yandan atık veya artıkların toprakta, suda veya havada kalıcı özellik göstermesi hali 5237 sayılı Kanun'un 181 inci maddesinin üçüncü fıkrasında, bunların insan veya hayvanlar açısından tedavisi zor hastalıkların ortaya çıkmasına, üreme yeteneğinin körelmesine, hayvanların veya bitkilerin doğal özelliklerini değiştirmeye neden olabilecek etkilerinin olması ise aynı maddenin dördüncü fıkrasında cezanın artırılmasını gerektiren nitelikli haller olarak düzenlenmiştir.

Somut olayda; katılan kurum elemanlarınca sanığın yetkilisi olduğu şirkette yapılan denetimlerde, buhar kazanı bacasında yanma gazları, toz ve islilik ölçümleri neticesinde düzenlenen raporda ölçüm değerlerinin limit değerlerini aştığı iddiasıyla çevrenin kasten kirletilmesi suçundan dava açılmıştır.

Sanık savunmasında; atılı suçlamayı kabul etmediğini mevcut durumun yakmış oldukları kömürden kaynaklanmış olabileceği yönünde beyanda bulunmuştur.

Somut olayda; katılan kurum elemanlarınca sanığın yetkilisi olduğu şirkette yapılan denetimlerde, buhar kazanı bacasında yanma gazları, toz ve islilik ölçümleri neticesinde düzenlenen raporda ölçüm değerlerinin limit değerlerini aştığı iddiasıyla çevrenin kasten kirletilmesi suçundan dava açılmıştır.

Sanık savunmasında; atılı suçlamayı kabul etmediğini mevcut durumun yakmış oldukları kömürden kaynaklanmış olabileceği yönünde beyanda bulunmuştur.

Yerel Mahkeme tarafından sanık hakkında beraat kararı verilmiş, hüküm gerekçesinde sanığın yetkilisi olduğu şirketin bu eylem nedeniyle özel yasa niteliğinde olan 2872 sayılı Çevre Kanunu'nun 20 nci maddesinin (b) bendi ikinci paragrafı gereğince idari para cezası ile cezalandırılması karşısında ayrıca Türk Ceza Kanunu'nda düzenlenen çevreyi kasten kirletme suçundan cezalandırılmasına karar verilmeyeceği, kaldı ki Türk Ceza Kanunu'nun 181 inci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen çevreyi kasten kirletme suçunun kast unsuru itibarı ile oluşmadığı, bu suretle sanığın üzerine atılı çevreyi kasten kirletme suçunun unsurunun oluşmadığı belirtilmiştir.

Ancak, 5326 sayılı Kabahatler Kanunu’nda çevrenin kirletilmesine ilişkin düzenlemelere yer verilmesine karşın, aynı Kanun’un 15 inci maddesinin üçüncü fıkrasında, bir fiilin hem kabahat hem de suç olarak tanımlandığı durumlarda, sadece suçtan dolayı yaptırım uygulanabileceğini, suçtan dolayı yaptırım uygulanamayan hallerde ise kabahat dolayısıyla yaptırım uygulanacağı kuralına yer vermiştir. Dolayısıyla öncelikle yargılamaya konu olayda suçun oluşup oluşmadığının tespit edilmesi gerekir.

Yerel Mahkemece herhangi bir keşif işlemi icra edilmemiş, bilirkişi raporu temin edilmemiştir.

Bu suretle, Yerel Mahkemece dosyanın, üniversitelerin çevre mühendisliği ve kimya mühendisliği bölümlerinde çalışan öğretim üyesi bilirkişilerden oluşacak heyete tevdi edilerek, tesisin faaliyet alanı ve üretim şekline göre, atığın niteliği, alıcı ortamı kirlettiği ya da kirletme ihtimali taşıyıp taşımadığı yönünden, yukarıda (II) nolu kısımda açıklanan yönetmelikler ya da ekleriyle birebir ilişki kurulmak suretiyle Yargıtay denetimine imkân sağlayacak nitelikte bir rapor alınmalıdır.

Daha sonra rapor içeriğine göre çevre kirliliğinin oluştuğu tespit edildiği takdirde sanığın, yüklenen eylemden kast ya da taksir şeklindeki kusurluluk türlerinden hangisinden sorumlu olduğu tartışılarak hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik kovuşturma ve yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Nedeniyle karar hukuka aykırı görülmüştür. V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararına yönelik katılan Kurum vekili ile O yer Cumhuriyet savcısının temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

09.01.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12918, Karar No: 2016/9801, Tarih: 13.06.2016

**21. Hukuk Dairesi         2015/12918 E.  ,  2016/9801 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

K A R A R

UYAP ayrıntılı taraf sorgulama ekranında, davalı ... Kuyumculuk Lmt. Şti. nin faaliyet durumu "terkin" olarak belirtildiğinden, davalı şirket tüzel kişiliğinin devam edip etmediği hususunda tereddütte düşülmüştür. Bu durumda, ilgili Ticaret Sicil Memurluğu'na yazı yazılarak davalı şirketin son sicil kaydının istenmesi, davalı şirketin faaliyette olup olmadığının, sicilden terkin edilip edilmediğinin sorulması ve gelecek cevabi yazının eklenmesi,

1) Ticaret Sicil Memurluğunca davalı şirketin sicilden terkin edilmediğinin bildirilmesi halinde, gerekçeli kararın davalı şirketin ticaret sicilinde kayıtlı en son adresine yöntemince tebliğ edilmesi,

2) Davalı limited şirketinin tasfiye halinde olduğu bildirildiği takdirde tasfiye işlemi tamamlanmamışsa, tasfiye memurunun kimlik ve adres bilgilerinin sorulması ve gerekçeli kararın tespit edilen tasfiye memuruna yöntemince tebliğ edilmesi,

3) Tasfiye işlemi tamamlanmış ve tasfiye sonu kararı ile limited şirket ticaret sicilinden terkin edilmiş, tüzel kişiliği son bulmuşsa davalı ... Kuyumculuk Lmt. Şti.'nin ihyasının sağlanması için davacıya uygun süre verilmesi,

4) İhya olunduktan sonra gerekçeli kararın adı geçen davalı limited şirkete yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 432. (HMK 366.) maddesindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 13/06/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/21721, Karar No: 2011/11462, Tarih: 05.07.2011

**2. Hukuk Dairesi         2010/21721 E.  ,  2011/11462 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ   :Silopi Sulh Hukuk  Mahkemesi

TARİHİ                    :16.09.2010

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davacıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacılar, malvarlığını kötü yönetme (TMK. md. 406) sebebine de dayanmışlardır. Bu sebep  yönünden tarafların delilleri sorulup, gösterdikleri takdirde toplanması ve Yasanın 406. maddesinde yer alan kısıtlama sebebinin bulunup bulunmadığının tespiti ile sonuca göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan diğer hususların yukarıda l. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine,  işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle  karar verildi. 05.07.2011