muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/4934, Karar No: 2016/12350, Tarih: 11.10.2016

Yargıtay tarafından bozulan bir hükmün bozma kararının kapsamı dışında kalmış olan kısımları kesinleşir. Bozma kararına uymuş olan mahkeme kesinleşen bu kısımlar hakkında yeniden inceleme yaparak karar veremez. Bir başka anlatımla, kesinleşmiş bu kısımlar, lehine olan taraf yararına usuli kazanılmış hak oluşturur. (04.02.1959 gün ve 13/5 sayılı YİBK).

Mahkemece Dairemizce verilen bozma kararına uyulmuş ise de, bozma ilamına yanlış anlam verildiği anlaşılmaktadır.

Uyuşmazlık, davacının anılan yasal düzenleme çerçevesinde, sigortalı olarak ilk defa çalışmaya başladığı tarihte malul sayılmayı gerektirecek derecede hastalık veya arızasının bulunup bulunmadığı hakkındadır. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş ise de, yapılan araştırma ve inceleme hüküm kurmaya yeterli ve elverişli değildir.

Eldeki davada, davacı hakkında 506 sayılı Kanunun 53. maddesine göre, “…Sigortalı olarak ilk defa çalışmaya başladığı tarihte, malûl sayılmayı gerektirecek derecede hastalık ve arızalarının bulunduğu önceden veya sonradan tespit edilen sigortalılar bu hastalık veya arızaları nedeni ile malûllük sigortası yardımlarından yararlanamazlar.” hükmü kapsamında davalı Kurumca maluliyeti kabul edilmiş ise de ilk defa iş giriş tarihinde malul olup olmadığı hususunda irdeleme yapılması gerekirken aldırılan raporlara yanlış anlam verilmek suretiyle yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

O halde, davacı avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 11.10.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1225, Karar No: 2016/16434, Tarih: 26.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/1225 E.  ,  2016/16434 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TİCARET) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı ve davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; davalı ... şirketin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak (var ise dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim) bedeli adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, şimdilik 10.000 TL bedelinin işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş, 29.06.2015 tarihli dilekçesi ile de talebini 27.836.69 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı; kayıp-kaçak bedelinin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davalı ... şirketinin, kayıp-kaçak ( var ise dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim) bedelini elektrik abonesi olan davacı şirketten tahsil etmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçe gösterilerek davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak (var ise dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim) bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişede etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak (var ise dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim) bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

Bununla birlikte;davacı davasını ... Elektrik Dağıtım A.Ş ile hukuki bağı bulunan ...ye yöneltmiş; ancak ... Elektrik Dağıtım A.Ş tarafından davaya cevap verilmiş olup, katılım sağlanmıştır.Buna göre,mahkemece gerekçeli kararda davalı olarak ...gösterilmiş olsa da bunun maddi hata olduğunu, yerel mahkeme tarafından düzeltilebileceği anlaşılmakla davanın davaya katılımı önceden sağlanmış ... Elektrik Dağıtım A.Ş 'ye yöneltilmiş olduğunun kabulü ile hüküm metnine ,davalı taraf olarak... Elektrik Dağıtım A.Ş yazılmak suretiyle hükmün düzeltilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/I maddesi uyarınca karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 26.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12765, Karar No: 2014/23778, Tarih: 25.11.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/12765 E.  ,  2014/23778 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava dosyası inceleme için elektronik ortamda gönderilmiştir.

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların "taranma" suretiyle elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur (HMK md. 445). Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranamayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi (duruşmalı temyiz edilen dosyaların her halükarda elektronik değil, fiziki olarak gönderilmesi) gerekmektedir. Fiziki olarak gönderilen dosyalar ayrıca elektronik ortamda gönderilmemelidir.

Temyize konu, Dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde;

1-Karşı dava dilekçesi ekinde mahkemeye ibraz edildiği belirtilen mektup ve fotoğraflar,

2-Tarafların ekonomik sosyal durumları için yazılan müzekkere cevapları yukarıda izah ediliği şekilde elektronik ortamda görüntülenememiştir. Bu halde dosyanın elektronik ortamda inceleme imkanı bulunmamaktadır. Bu sebeple dosyanın inceleme için fiziki olarak gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 25.11.2014 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2016/23374, Karar No: 2016/15476, Tarih: 04.10.2016

**7. Hukuk Dairesi         2016/23374 E.  ,  2016/15476 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasındaki dava sonucunda verilen hükmün Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi süresi içinde davalı vekili tarafından istenilmekle, duruşma için tebliğ edilen 15.03.2016 Salı günü belirlenen saatte davalı ... San. ve Tic.Ltd.Şti. vekili Av.... geldi. Karşı taraftan gelen olmadı. Gelenin huzuru ile duruşmaya başlandı. Duruşmada hazır bulunan tarafın sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyadaki belgeler ve Dairemizin 15.03.2016 tarih ve 2016/2903 Esas 2016/6307 Karar sayılı Geri Çevirme Kararı üzerine gönderilen belgeler incelendi. Gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delilerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının yerinde olmaması nedeni ile reddine,

2-Davacı vekili, davacının 24/12/2009 – 08/10/2013 tarihleri arasında teknik hizmetler yurt içi sorumlusu olarak çalıştığını, başarılı iş yaşamı olan müvekkilinin önce ekip lideri olduğunu, daha sonra satış sonrası teknik hizmetler biriminde projeler ekip sorumlusu olduğunu, ekip lideri olduğu dönemde 08:00-20:00 saatleri arasında çalıştığını, çalışmasının proje aciliyeti olduğunda 22:00 ye kadar uzadığını, 2013 Şubat ayında davalı şirkette yurt dışı proje sorumlusu olarak başka bir çalışana iş başı yaptırıldığını, Mart 2013 tarihinden itibaren müvekkilinin işten ayrılması için psikolojik baskı uygulanmaya başlandığını, istifa etmeyen müvekkilinin izne çıkarıldığını ve izne çıkarken cep telefonu ve bilgisayarının elinden alındığını, izin ve rapor bitiminde işyerine dönen davacıya ... 'ya gitmesi ya da istifa etmesi gerektiğinin bildirildiğini, duruma itiraz eden müvekkilinden üç ayrı ithamla savunma istendiğini, davalı işverenin yurt dışı sorumlusu olarak başka bir çalışanının olmasına rağmen müvekkilinin ...'ya görevlendirildiğini, ancak müvekkilinin rahatsızlığı nedeni ile bu işlemi durdurduğunu, müvekkilinin baskılar nedeni ile psikolojisinin bozulduğunu, tüm baskılar üzerine müvekkilinin hizmet akdini kendisinin haklı nedene dayalı olarak feshettiğini iddia ederek kıdem tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının iddialarının gerçekleri yansıtmadığını, davacının yurt dışı proje sorumlusu olduğu iddiasının gerçek olmadığını, davacının istifaya zorlandığı yönündeki beyanlarının gerçek dışı olduğunu, performansından kaynaklı üç adet ihtarının olduğunu, davacıya başka bir iş teklifinde bulunulduğunu, yıllık izin kullanan ve izin dönüşü sürekli rapor almaya başlayan davacının şirket yönetimine sağlık sebebi ile kıdem tazminatı ödenmesini teklif ettiğini, davacının psikolojik rahatsızlığına yardım edilmek istendiğini, psikolojik baskı ve istifa beyanlarının gerçek dışı olduğunu beyanla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davacının davalı iş yerinde yurt içi proje sorumlusu olarak çalıştığı, işveren tarafından bilahare davacının daha alt görev olan iç montaj biriminde üretim elemanı olarak görevlendirildiği, davacı hakkında işverenin sürekli gerçeği yansıtmayan tutanaklar tuttuğu, nitekim tutanakların doğruluğunun dinlenen davalı tanıklarınca dahi duyuma dayalı olduğunun beyan edildiği, diğer çalışanlara kışlık elbise verilmesine rağmen davacıya verilmeyip yazlık elbise ile çalışmaya zorlandığı, davacıya istifa etmesi yönünde yoğun baskı yapıldığı, davacının mobbing destek hattından yardım istediği, antidepresan ilaçlar kullandığı, ...’da herhangi bir proje olmadığı halde davacının ...’ya gönderilmek istendiği, fazla çalışma yapmasına rağmen ücretlerinin ödenmediği, bu hali ile davalı işverenin sistematik biçimde davacıya manevi baskı uyguladığı, bu nedenle davacı lehine manevi tazminata hükmedilmesi gerektiği, ayrıca davacı iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiğinden kıdem tazminatına hak kazandığı, yıllık izin ücreti ve fazla mesai ücretinin bulunduğu gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davacıya mobbing uygulanıp uygulanmadığı ve manevi tazminata hak kazanıp kazanmadığı ihtilaflıdır.

Çağdaş iş hukuku bir taraftan uluslararası sözleşmeler, diğer taraftan Avrupa normları işçinin huzur içerisinde işini görmesi, emeğinin karşılığını alması, çalışma ilişkisinin, karşılıklı güvene dayanan tam bir uyum içerisinde olmasını amaçlamıştır.

İşyerinde psikolojik taciz (mobbing) çağdaş hukukun son zamanlarda mahkeme kararlarında ve öğretide dile getirdiği bir hukuki kurumdur. Örneğin ... Federal İş Mahkemesi bir kararında işçilerin birbirine sistematik olarak düşmanlık beslemesi, kasten güçlük çıkarması, eziyet etmesi veya bu eylemlerin işçinin başta işveren olmak üzere amirleri tarafından gerçekleştirilmesi olarak tanımlanmıştır. (BAG, 15.01.1997, NZA. 1997) Görüleceği üzere işçi bir taraftan diğer işçiye, diğer taraftan işverene karşı korunmaktadır. İşçinin anlattığı mobbing teşkil eden olayların tutarlık teşkil etmesi, kuvvetli bir emarenin bulunması gerekmektedir. Kişilik hakları ve sağlığın ağır saldırıya uğraması mobbingin varlığını tartışmasız kabulünü doğurur.

Öte yandan ispat kurallarının zorlanan sınırları usul hukukunda yeni arayışlara yol açmıştır. Emare işte bu anlayışın bir sonucudur. Olayların tipik akışı, tecrübe kuralları gözönüne alındığında verilecek sonuçla ispat gerçekleşir. Başka bir anlatımla bu ilk görünüş ispatıdır. (Üstündağ, Saim:Medeni Yargılama Hukuku B.6, İstanbul 1997 ;sh.622)

Mahkeme kararında da belirtildiği üzere, mobbing duygusal bir saldırı olup kişiyi iş yaşamından dışlamak ve yıldırarak istifaya zorlamak için yapılır. Mobbingin mevcudiyetini kabul için rahatsız edici, saygısız, kötü davranışların, duygusal tacizin zaman içinde sistematik olarak tekrar etmesi gerekmektedir.

Somut olayda, davacı vekili, Mart 2013 tarihinden itibaren müvekkiline işten ayrılması için psikolojik baskı uygulanmaya başlandığını, istifa etmeyen müvekkilinin izne çıkarıldığını, izne çıkarken cep telefonu ve bilgisayarının elinden alındığını, izin ve rapor bitiminde işyerine dönen davacıya ...'ya gitmesi ya da istifa etmesi gerektiğinin bildirildiğini, duruma itiraz eden müvekkilinden üç ayrı ithamla savunma istendiğini, davalı işverenin yurt dışı sorumlusu olarak başka bir çalışanının olmasına rağmen müvekkilinin ...'ya görevlendirildiğini, ancak müvekkilinin rahatsızlığı nedeni ile bu işlemi durdurduğunu, ekip şefi iken üretim bölümünde düz işçi olarak görevlendirildiğini, kendisine civata toplatılıp her işin yaptırıldığını, diğer işçilere kışlık elbise verilmiş iken onun yazlık elbise ile çalışmaya zorlandığını, işyerinde çalışan bir bayanla ilişkisi varmış gibi dedikodular çıkarıldığını, bu olaylar yüzünden psikolojisinin bozulduğunu, depresyon ilaçları kullanmaya başladığını iddia etmiştir.

Davacı hakkında 2013 Mart ve Nisan ayı başlarında tutulan üç adet tutanak vardır. Tutanakların biri işyerinde başka bir işçiye ait kendisi adına gönderilen kargoyu almaması nedeni ile tutulmuştur. Diğer tutanak aynı işçiyi ...'dan ...'ya iş elbiselerini bile almadan gitmeye mecbur bırakması ve son olarak ...'a çalışmaya giden ekibin iki gün gıdasız kalması, yiyecek almakla görevli kişinin yakınlarının yanında kalması, davacının bu durum kendisine iletilmesine rağmen gerekli tedbirleri almamasına ilişkindir. Davacı bu tutanaklara ilişkin olarak savunma yapmıştır. Davacının çalıştığı departmanın amiri olarak işin işleyişi yönünden meydana geldiği belirtilen aksaklıklarla ilgili savunmasının alınması ve yine bazı işçilerin davacının yanlı davrandığı gerekçesi ile işverene verdikleri dilekçeler mobbing uygulandığını kabul için yeterli değildir. İşyerinde çalıştığı anlaşılan ... isimli bir bayanla davacının yazışmalarını gösterir cep telefonu kayıtlarını da çıktı olarak davacı taraf sunmuş olup bunun da işverenin emri ya da dahli ile yapıldığı ispat edilmemiştir. Davacıyı işveren ...k ve sonrasında ...'da görevlendirmiş ise de, davacı bu görevlere gitmediği gibi, işveren de sonradan bu görevlendirmelerden vazgeçmiştir. Davacıya üretim bölümünde çalışırken civata toplattırıldığı ya da başkaca aşağılayıcı işler yaptırıldığı iddia edilmesine rağmen bu iddialar ispatlanmamıştır. Davalı işveren işçilere kışlık elbiselerin feshin yapıldığı Ekim ayında alındığına dair faturalar sunmuştur. Davacı diğer işçilere kışlık elbiseler verildiği halde, kendisinin yazlık elbiselerle çalıştırılmaya mecbur bırakıldığını kanıtlayamamıştır. Davalı tanıklarının davacının iddia ettiği olayları doğrulayan beyanları bulunmamaktadır. Davacı tanıklarından Halil işyerinden 2012 yılı Ağustos ayında ayrılmış olup 2013 yılı Mart ayından itibaren gerçekleştiği belirtilen olaylara tanık olması mümkün olmadığı gibi, anlatım tarzından beyanlarının duyuma dayalı olduğu görülmektedir. Diğer davacı tanığı ise iddiaları tam olarak teyit etmemiştir.

Öte yandan Dairemiz geri çevirme kararı üzerine gönderilen belgelerden davacının, işvereni 30.09.2013 tarihinde İş Kurumu ... İl Müdürlüğü'ne mobbing nedeni ile şikayet ettiği, iş müfettişinin 12.11.2013 tarihinde işyerine gittiği, işe giriş ve işten ayrılışa ilişkin bildirge fotokopilerini aldığı ve iş sözleşmesinin 23.10.2013 tarihinde işten çıkışının verilerek sonlandırılmış olması nedeni ile bu hususta inceleme yapıp rapor tanzim etmediği tespit edilmiştir.

Ancak davacının ekip şefi iken üretim bölümünde görevlendirildiği ve bu görevlendirmenin tenzili rütbe olduğu işverenin kabulündedir.

Ancak davacının ekip şefi iken üretim bölümünde görevlendirildiği ve bu görevlendirmenin tenzili rütbe olduğu işverenin kabulündedir.

Yukarıda içeriği özetlenen delil durumu dikkate alındığında, davacı kendisine sistematik biçimde baskı uygulandığını, istifaya zorlandığını ispat edememiştir. Bu nedenle ekip şefi iken üretim elemanı olarak görevlendirilerek tenzili rütbe yapılması işçiye haklı fesih hakkı verirse de, davacı mobbinge maruz kaldığını ispat edemediğinden manevi tazminat talebinin reddi yerine kabulü hatalı olmuştur.

O halde davalının bu yönü amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz olunan yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, Yargıtay duruşmasında kendisini vekille temsil ettiren davalı yararına takdir olunan 1.350,00 TL avukatlık ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 04.10.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6316, Karar No: 2015/8334, Tarih: 03.12.2015

**22. Ceza Dairesi         2015/6316 E.  ,  2015/8334 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/207112

MAHKEMESİ : Tokat 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 17/01/2011

NUMARASI : 2010/95 (E) ve 2011/29 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararların nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Katılanın babası Osman Yuvarlak'tan kendisine miras kalan tapulu arazisi üzerindeki toplam 7 adet ceviz, kavak ve kızılcık ağaçlarının sanıklar tarafından kesildiğini beyan ederek şikayetçi olduğu, sanık A.. A..'nın savunmasında, ağaçların kesilmesine yönelik bir talimatının ve ilgisinin bulunmadığını beyan ettiği, sanık H.. A..'nın ise söz konusu ağaçların babası tarafından dikildiğini, imar uygulaması sonrasında katılanın kendisine ait olan yeri tel ile çevirerek ağaçlarını sahiplendiğini savunduğunun anlaşılması karşısında; suça konu ağaçlar ile katılan ve sanığın arazilerinin sınırını belirleyen tel çitin kim veya kimler tarafından ne zaman dikildiği, söz konusu ağaçların yaşı, nitelikleri ve dikildikleri yerin konumu gibi hususlar da dikkate alınarak kim tarafından dikildiği ve süreç içinde ürünlerinin kim tarafından toplandığı, yerini iyi bilen, yaşlı, objektif ve taraflarla akrabalığı bulunmayan kişi veya kişiler dinlenilerek duraksamaya yer bırakmayacak biçimde belirlendikten sonra sanıkların hukuki durumlarının değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan Ö.. Y.. vekili ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz iddiaları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 03.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.