muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/21410, Karar No: 2013/401, Tarih: 18.01.2013

./....

-2-

beraberlikler veya kesinleşmiş yargı kararına bağlı olarak gerçekleşmiş boşanmanın var olan/olası sonuçlarını ortadan kaldırıcı/giderici nitelikteki birliktelikler madde kapsamında değerlendirilmeli, ortak çocuk/çocuklar yönünden, boşanma kararına bağlanan veya bağlanmayan kişisel ilişkilerin yürütülmesini sağlamaya yönelik olarak, eşlerin belirli aralıklarda ve günlerde zorunlu şekilde bir araya gelmeleri durumunda ise kanun koyucunun bu türden ilişkinin varlığının gelir/aylık bağlanmaması veya kesilmesi nedeni olarak öngörmediği kabul edilmeli, boşanılan eşle kurulan/yürütülen ilişkinin, eylemli olarak birlikte yaşama kavramı kapsamında yer alıp almadığı dikkatlice irdelenerek saptama yapılmalıdır.

Anılan 56'ncı maddede yalın olarak “eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen” ibareleri yer almakta olup, kanun koyucu tarafından örneğin; “sosyal güvenlik kanunları kapsamında ölüm aylığına hak kazanmak amacıyla eşinden boşanan”, “hak sahibi sıfatını haksız yere elde etme amacıyla eşinden boşanan”, “gerçek boşanma iradesi söz konusu olmaksızın (muvazaalı olarak) eşinden boşanan” veya bunlara benzer ifadelere yer verilmemiş, sade olarak kaleme alınan metinle uygulama alanı genişletilmiştir. Maddede boşanma amacına/saikine yönelik herhangi bir düzenlemeye yer verilmediğinden, gerek Kurumca, gerekse yargı organlarınca uygulama yapılırken; eşlerin boşanma iradelerinin gerçekliğinin/samimiliğinin araştırılıp ortaya konulması söz konusu olmamalı, boşanmanın muvazaalı olup olmadığına ilişkin herhangi bir araştırma/irdeleme ve boşanma yönündeki kesinleşmiş yargı kararının geçerliliğinin sorgulaması yapılmamalı, özellikle, kesinleşmiş yargı organının verdiği karara dayanan “boşanma” hukuki durum ve sonucunun eşlerin gerçek iradelerine dayanıp dayanmadığının araştırılmasının bir başka organın yetki ve görevi içerisinde yer almadığı, kaldı ki, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununda “anlaşmalı boşanma” adı altında hukuki bir düzenlemenin de bulunduğu dikkate alınmalıdır. Şu durumda sonuç olarak belirtilmelidir ki, boşanma tarihi itibarıyla gerçek/samimi boşanma iradelerine sahip olan (evlilik birliği temelinden sarsılan) veya olmayan tüm eşlerin, maddenin yürürlük tarihi olan 01.10.2008 tarihinden itibaren her ne sebeple olursa olsun eylemli olarak birlikte yaşadıklarının saptanması durumunda gelirin/aylığın kesilmesi zorunluluğu bulunmaktadır.

Önemle vurgulanmalıdır ki, 818 sayılı Borçlar Kanununun 53'üncü maddesinde, hukuk mahkemesi hakiminin kusur belirlemesi yaparken ceza hukukunun sorumluluğa ilişkin hükümleri ve ceza mahkemesinden verilen beraat kararı ile bağlı olmadığı, ceza mahkemesi kararının, kusurun takdiri ve zararın miktarının belirlenmesi konusunda dahi hukuk hakimini bağlamayacağı yönünde düzenleme yapılmış olup, anılan maddede hukuk hakiminin ceza kararında kesinleşen maddi olgularla bağlı olduğuna ilişkin herhangi bir açıklık bulunmamasına karşın, öğreti tarafından ve uygulayıcı konumundaki yargı makamlarınca “maddi olgularla bağlılık” ilkesi benimsenmiştir. Bunun temelinde hiç kuşkusuz mahkemelere güven duygusu bulunmaktadır. Bu bakımdan, ceza mahkemesince görülüp kesinleşen dava dosyasındaki boşanan eşlerin eylemli birlikteliklerine ilişkin saptamalar da, anılan ilke gereğince değerlendirmeye alınmalıdır.

Gelirin/aylığın kesilme tarihi ile Kurumun geri alım (istirdat) hakkının kapsamına ilişkin olarak; eylemli birlikte yaşama olgusunun gerçekleşme/başlama tarihi esas alınarak bu tarih itibarıyla gelir/aylık kesme veya iptal işlemi tesis edilip ilgiliye, anılan tarihten itibaren yapılan ödemeler yasal dayanaktan yoksun/yersiz kabul edilmeli, ancak, söz konusu madde 01.10.2008 günü yürürlüğe girdiğinden, eylemli birliktelik daha önce

../....

-3-

başlamış olsa dahi maddenin yürürlük günü öncesine gidilmemeli, başka bir anlatımla 01.10.2008 tarihi öncesine ilişkin borç tahakkuku söz konusu olmamalı, böylelikle açıklığa kavuşturulacak yersiz ödeme dönemine ilişkin olarak 5510 sayılı Kanunun 96'ncı maddesine göre uygulama yapılmalıdır. İnceleme konusu 56'ncı maddede, “eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle” ibareleri yer aldığından, birden fazla evlilik ve doğal olarak birden fazla boşanmanın gerçekleşmiş olması durumunda, boşanılan herhangi bir eşle eylemli olarak birlikte yaşama durumunda madde hükmünün uygulanacağı gözetilmelidir.

5510 sayılı Kanun, önceki sosyal güvenlik yasalarını birleştiren temel yasa niteliğinde olduğundan, gerek değiştirilen veya yürürlükten kaldırılan, gerekse geçici ve geçiş hükümlerinin yer aldığı maddelerle birlikte ele alınıp değerlendirmeye tabi tutulması gerekmektedir. Bu yönden bakıldığında Kanunun “Malûllük, yaşlılık ve ölüm sigortasına ilişkin bazı geçiş hükümleri” başlığını taşıyan geçici 1'inci ve “5434 sayılı Kanuna ilişkin geçiş hükümleri” başlıklı geçici 4'üncü maddesinin irdelenmesi zorunluluğu bulunmaktadır. Anılan geçici maddelerle kanun koyucu tarafından, 5510 sayılı Kanunun yürürlüğü öncesinde yukarıda belirtilen beş adet sosyal güvenlik kanunu hükümleri uygulanmak suretiyle hak sahiplerine bağlanan gelirin/aylığın, durum değişikliği sebebine bağlı olarak kesilmesi veya yeniden bağlanmasında, yine anılan kanun hükümlerinin esas alınması gerektiğinin benimsendiği anlaşılmaktadır. Söz konusu kanunlarda, boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama olgusu, gelirin/aylığın bağlanması engeli veya kesilmesi nedeni olarak öngörülmediğinden, 56'ncı maddenin zaman bakımından uygulanmasında kuşku ve duraksamaya düşülmesi olasılığı bulunmaktadır. Bu durumda, 4721 sayılı Kanunun “Herkes, haklarını kullanırken ve borçlarını yerine getirirken dürüstlük kurallarına uymak zorundadır. Bir hakkın açıkça kötüye kullanılmasını hukuk düzeni korumaz.” hükmünü içeren ve “Dürüst davranma” başlığını taşıyan 2'nci maddesinde yer alan dürüstlük ( = objektif iyi niyet) kuralı çerçevesinde çözüme gidilmeli, evrensel hukuk ilkeleri arasında yer alan “hiç kimsenin kendi kusurundan yararlanamayacağı” ilkesi sosyal güvenlik hukuku alanında da göz önünde bulundurulmalıdır. Bu bakımdan, 56'ncı madde açısından 01.10.2008 tarihinden önce hakkın kazanıldığı durumlarda, söz konusu yasal düzenleme öncesinde ilgililer her ne şekilde/amaçla/saikle boşanmış olurlarsa olsunlar, başka bir anlatımla eşlerin boşanma iradeleri gerçek/samimi olsun veya olmasın, eylemli birlikteliklerini 5510 sayılı Kanunla getirilen yeni düzenleme sonrasında da sürdürdüklerinin veya söz konusu düzenlemeden itibaren anılan tür ve nitelikte bir beraberliğe başladıklarının kanıtlanması durumunda, başka bir anlatımla eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun saptandığı durumlarda, anılan 2'nci madde kapsamında hakkın kötüye kullanımının varlığı kabul edilerek ilgililere gelir/aylık tahsisi yapılmaması, bağlanan gelirin/aylığın da kesilmesi gerekmektedir. Kuşkusuz, hak sahibine, eylemli birlikteliğin sona erdiği tarihten itibaren, diğer koşulların da varlığı durumunda gelir/aylık bağlanabileceği kabul edilmelidir.

Sonuç olarak; 5510 sayılı Kanunun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrasına dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve özellikle taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir.

Sonuç olarak; 5510 sayılı Kanunun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrasına dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve özellikle taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir.

Somut olayda; Mahkemece, davacının boşandığı eşiyle birlikte yaşamadığı kabulüyle kesilen ölüm aylığının yeniden bağlanması gerektiğinin tespiti ile aksine Kurum

.../....

-4-

işlemlerinin iptaline karar verilmiş ise de; dosya kapsamından bu husus şüpheye yer bırakmayacak şekilde anlaşılamamaktadır. Öncelikle, hükme esas alınan Nüfus Aile Kayıt Sistemindeki adres dâhil tüm kayıtların Kurum işlemlerine esas denetim sonrasında değiştirilip değiştirilmediği ve bu bağlamda davacı, boşandıktan sonra kızı ...’le birlikte....’deki adreste oturduğunu iddia ettiğinden kayıtların nakil tarihi belirlenmeli, tespit edilen adresler ve nakil tarihlerinin birbirini doğrulayıp doğrulamadığı denetlenmelidir. Davalı Kuruma ihbar dilekçesi veren ve davacının kardeşi olduğu anlaşılan.....tanık olarak dinlenmeli, önceleri dava dışı eski eş adına tesisli iken 24.05.2010 tarihinde davacı adına ....adresine nakledilen telefonun tesisine ilişkin kayıt ve belgeler celbedilmeli, davacının ölüm aylığı aldığı süreçte aylıklarını çektiği banka şubesi ve bankamatik yerleri ilgili bankadan sorulmalı, ..... adresinde oturduğuna ilişkin iddianın gerçekliği araştırılmalı, komşuların kimlikleri tespit edilerek gerekirse tanık olarak dinlenmeli, böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu davanın reddine karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 18.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2014/4320, Karar No: 2014/7575, Tarih: 25.12.2014

**15. Hukuk Dairesi         2014/4320 E.  ,  2014/7575 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... İnş. San. ve Tic. A.Ş. ile davalı T.C. Başbakanlık Gençlik ve Spor Genel Müdürlüğü Birleşen 2009/619 Esas sayılı dava; davacı ... İnş. San. ve Tic. A.Ş. ile davalı T.C. Başbakanlık Gençlik ve Spor Genel Müdürlüğü arasındaki davadan dolayı .... Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 14.02.2012 gün ve 2011/258-2012/32 sayılı hükmü bozan Dairemizin 07.03.2014 gün ve 2013/4659-2014/1625 sayılı ilamı aleyhinde taraf vekillerince karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Yargıtay ilâmında belirtilen gerektirici nedenler karşısında tarafların HUMK’nın 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteklerinin REDDİNE ve HUMK’nın 442. maddesi hükmünce 226,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyen davacıya, 226,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyen davalıya yükletilmesine, 25.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7641, Karar No: 2010/18305, Tarih: 29.12.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/7641 E.  ,  2010/18305 K.**

**"İçtihat Metni"**

İnegöl Asliye Hukuk Mahkemesi

237-660

KARAR

Dava ve birleşen dava, muris muvazaası nedeniyle ölünceye kadar bakım sözleşmesinin iptali istemine ilişkin olup, böylece dava haksız eylemden doğduğundan verilen kararın temyizen incelenmesi görevi 2797 sayılı Yargıtay Kanununun 14.maddesi uyarınca 4.Hukuk Dairesinindir.

SONUÇ: Dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 4.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 29.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12099, Karar No: 2015/8488, Tarih: 18.06.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/12099 E.  ,  2015/8488 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BAKIRKÖY(KAPATILAN) 15. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 17/12/2013

NUMARASI : 2013/93-2013/152

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy(Kapatılan) 15. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 17/12/2013 tarih ve 2013/93-2013/152 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 16/06/2015 günü hazır bulunan davacı asil H.. S.., davacı vekili Av. F.. M.. ile davalılar vekili Av. C. O. dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin dava dışı H. Elektronik Yangın Sis. Müh. İth. İhr. San. ve Tic. Ltd. Şirketi'nde davalılardan K.. Y.. ile birlikte ortak olduğunu, şirketin 2009 yılında K.-K.Metrosu işini aldığını ancak bir müddet sonra K.. Y.. tarafından "yanlış hesaplama yaptığı, 1.500.000 TL bulamazsa sende batarsın bende batarım..." şeklinde yönlendirilerek şirkette mevcut %55 hissesini ortağı K. Y.'ın eşi diğer davalı A.. Y..'a 5.500TL sembolik bedelle devrettiğini, müvekkilinin daha sonra gerçek durumun böyle olmadığını öğrendiğini, hisselerin iadesini talep etmesine rağmen davalıların buna yanaşmaması üzerine psikolojisinin bozulduğunu, hisselerinin hile ile ele geçirildiğini ileri sürerek, söz konusu hisse devrinin hile nedeniyle iptaline, devre konu hisselerin tekrar müvekkili adına tesciline bu mümkün olmadığı takdirde hisselerin devir tarihindeki gerçek değerinin tespiti ile bu değerin davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davacının şirketin borçlarının artacağından çekinerek tamamen kendi kişisel değerlendirmesi ve özgür iradesi ile hisselerini noter huzurunda devrettiğini, dava konusu devir işlemininin usulüne uygun olduğunu, hile ve muvazaa iddiasında bulunan davacının bu olguları ispat etmesi gerektiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalılar vekili, davacının şirketin borçlarının artacağından çekinerek tamamen kendi kişisel değerlendirmesi ve özgür iradesi ile hisselerini noter huzurunda devrettiğini, dava konusu devir işlemininin usulüne uygun olduğunu, hile ve muvazaa iddiasında bulunan davacının bu olguları ispat etmesi gerektiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna göre, davacının şirketin çoğunluk hissedarı olarak sözkonusu işin ayrıntısını bildiği, hilenin varlığının kabulü için birinci koşulun yanıltma olduğu, davacının, şirketin çoğunluk hissedarı olması nedeniyle diğer ortak tarafından şirketin durumuyla ilgili söylemlerin doğru olup olmadığını kolaylıkla araştırıp öğrenebilecek durumda olduğu, dava dilekçesinde de hisse devrinden bir süre sonra ana yüklenici firmadan durumun öğrenildiğinin belirtildiği, salt davalının iddia edilen beyanlarıyla davacının hataya düşürülmüş olması iddiasının inandırıcı bulunmadığı, davacının basiretli tacir gibi davranmadığı, hiç kimsenin kendi kusurundan kaynaklanan olgu ve olaylar nedeniyle hukuken koruma altına alınamayacağı, hileye ilişkin unsurların somut olayda oluşmadığı, tarafların özgür iradeleriyle noter huzurunda hisse devrini gerçekleştirdikleri, devir bedelinin düşük olduğu iddiasının noter sözleşmesi karşısında yazılı belge ile ispatının gerektiği, herhangi bir yazılı delil sunulmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, hile iddiasının ispat edilememesine ve davalılar vekili tarafından yapıldığı savunulan ödeme miktarı kadar da davacının dava dışı şirketten cari hesap alacağı bulunduğunun saptanamamış bulunmasına göre davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, takdir olunan 1.100 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalılara verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 2,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 18/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7279, Karar No: 2024/3491, Tarih: 02.05.2024

**11. Hukuk Dairesi         2022/7279 E.  ,  2024/3491 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1438 Esas, 2022/1245 Karar

HÜKÜM : Davanın kabulü

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/244 E., 2021/441 K.

Taraflar arasındaki Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) kararının iptali ve marka hükümsüzlüğü davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin kırmızı zemin üzerine beyaz harfler ile yazılan “...” esas unsurlu, tanınmış markaların sahibi olduğunu, davalı taraf adına da önceden tescilli "..." markalarının bulunduğunu, ilgili markaların 08. ve 21. sınıfta sadece “düdüklü tencere, tava, sini, tas, çaydanlık, demlik, tencere, maşrapa, kevgir, çatal, kaşık, leğen, tepsi, semaver” emtiaları için tescilli olduğunu, davalı şirketin sınırsız sayıda renk seçeneği olduğu halde, müvekkili adına tescilli ve tanınmış ... unsurlu markalar ile özdeşleşen kırmızı, beyaz ve gri renk kombinasyonunu kullanmasının ve bunu marka tesciline konu etmesinin, müvekkiline ait markalara yakınlaşma amacı ile yapıldığını, davalının 2016/52019 numaralı “... LİFE+şekil” ibareli dava konusu marka tescil başvurusundan da bir takım emtiaların çıkarılmasına karar verilmişse de, kalan emtianın dahi müvekkiline ait markalarla karıştırılabileceğini, müvekkilinin markasının ayırt edici karakterini zedeleyebileceği veya tanınmış markadan haksız yarar sağlayabileceği hususu dikkate alındığında, farklı sınıflarda dahi tesciline karar verilmesinin marka hukukunun genel ilkelerine aykırı olacağını, davalı yanın marka başvurusunun kötü niyetli olduğunu ileri sürerek YİDK kararının iptalini ve diğer davalı markasının hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.DavalıTÜRKPATENT vekili cevap dilekçesinde; müvekkili kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

II. CEVAP

1.DavalıTÜRKPATENT vekili cevap dilekçesinde; müvekkili kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

2.Davalı Şirket vekili cevap dilekçesinde; müvekkiline ait başvuru ile davacı yana ait marka arasında iltibasa neden olacak derecede bir benzerliğin bulunmadığını ve aynı emtiaları içermediğini, davacı yana ait marka tescillerinin haiz olduğu emtiaların 20, 22, 23, 24, 25, 26, 27. sınıflarda yer alan tekstil sektöründe kullanılan emtialar iken, müvekkiline ait başvurunun tescil edilmek istendiği malların 07, 08, 11 ve 21. sınıflardaki emtialar olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile 2016/52019 sayılı “... LIFE” ibareli davalı markasının kapsadığı “07. sınıf: 07/13 Tekstil makineleri, dikiş makineleri ve bunlarla aynı işleve sahip endüstriyel robotlar. 11. sınıf: 11/10 Akvaryumlar için filtreler ve filtre-motor kombinasyonları. 21.sınıf: 21/03 Değerli metalden olanlar da dahil olmak üzere, bu sınıfta yer alan ve elektrikle çalışmayan ev ve mutfak gereçleri (çatal, bıçak, kaşıklar hariç): yemek servis takımları, kap-kacak, şişe açacakları, saksılar, pipetler, elektriksiz pişirme aletleri. 21/09 Püskürtmeli hortum başlıkları, sulama süzgeçleri için başlıklar, sulama aletleri, bahçe sulama süzgeçleri, musluklara takılan uçlar. 21/10 İşlenmemiş cam, yarı işlenmiş cam, dekorasyon için cam mozaikler ve cam tozları (inşaat için olanlar hariç), cam yünleri (izolasyon ve tekstil amaçlı olmayan).” emtiaları ile davacı markalarının kapsadığı mal ve hizmetlerin benzer ve ilişkili emtialar olduğu, taraf markaları arasında bu hizmetler bakımından 556 sayılı Markaların Korunması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname'nin (556 sayılı KHK) 8 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi anlamında karıştırılma ihtimalinin bulunduğu, diğer alt sınıflarda karıştırılma ihtimalinin bulunmadığı, davalının müktesep hakka dayanak teşkil ettiğini ileri sürdüğü markalarının bir kısmının (2010, 2011 ve 2012 başvuru tarihli olanların) dava konusu başvurunun yapıldığı 05.02.2015 tarihi itibariyle henüz taraflar arasında çekişme konusu olmaktan çıkmadığı, bu sebeple de işbu markaların müktesep hak oluşturamayacağı, eski ve çekişmesiz durumda bulunan 97/020675, 98/019473, 2000/28662 nolu markaların da esaslı unsurunun "..." ibaresi olduğu, dava konusu başvuruda ayrıca "LIFE" ibaresi yer aldığından, "... LIFE" ibareli marka başvurusu için davalının eski tarihli tescillerinin devamı ve serisi niteliğinde olmadığı, davacının "..." markasının “ev tekstil ürünleri” üzerinde dava konusu başvuru tarihi itibariyle tanınmış marka olduğu, davalı markasının kapsadığı farklı emtialarda tescil edilmesinin davacının tanınmış ... markasının toplumda ulaştığı tanınmışlık düzeyi nedeniyle haksız bir yararın sağlanması, markanın itibarına zarar verilmesi veya markanın ayırt edici karakterini zedeleyici sonuçlar doğması ihtimalinin mümkün görünmediği, davalının kötü niyetli olarak başvuruda bulunduğu iddiasının ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabul kısmen reddi ile YİDK kararının davacının itirazının reddiyle ilgili kısım yönünden kısmen 07/13, 11/10, 21/03, 21/09, 21/10 alt gruplar yönünden iptaline, davalı adına tescilli 2016/52019 sayılı "... LİFE+Şekil" ibareli markanın 07/13, 11/10, 21/03, 21/09, 21/10 alt gruplar yönünden hükümsüzlüğüne, fazlaya dair talebin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; taraf markalarının tüm sınıflar yönünden karıştırılma ihtimali bulunduğunu, davalının renk unsuru ihtiva etmeyen markalarının kazanılmış hak teşkil etmeyeceğini, uyuşmazlığa konu markanın kapsadığı tüm emtialar bakımından hükümsüz kılınması gerektiğini ileri sürerek Yerel Mahkemenin kararının kaldırılmasını ve davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

2. Davalı TÜRKPATENT vekili istinaf dilekçesinde özetle; tarafların markaları arasında benzerlik bulunmadığını ileri sürerek, yerel mahkemenin kararının kaldırılmasını ve davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

3. Davalı ... Mutfak Aletleri Ltd. Şti. vekili istinaf dilekçesinde özetle; mahkeme kanaatinin hatalı olduğunu, taraflar arasında daha önce görülmüş ve kesinleşen mahkeme kararlarında açıkça taraf emtialarının benzer/bağlantılı olmadığının belirtildiğini, 07/13, 11/10, 21/03, 21/09, 21/10'da yer alan emtialar açısından da iltibas şartının gerçekleşmediğini, taraf markalarında kullanılan logolar arasında iltibasa neden olacak derecede bir benzerliğin bulunmadığını ileri sürerek, yerel mahkemenin kararının kaldırılmasını ve davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç