muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/6107, Karar No: 2015/8317, Tarih: 04.06.2015

**19. Hukuk Dairesi         2015/6107 E.  ,  2015/8317 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :

Taraflar arasındaki itirazın iptali-alacak davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl davanın kabulüne karşı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı-karşı davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

1- Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı doğrultusunda inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı- karşı davacı vekilinin yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Davalı-karşı davacı delil dilekçesinde yemin deliline dayanmıştır. Bu durumda davalı-karşı davacıya yemin teklif hakkının hatırlatılması gerekirken bu yönün gözden kaçırılması doğru görülmemiştir. Ayrıca asıl davada davalı aleyhine hükmedilen vekalet ücretinin tayininde AAÜT'ndeki nispi vekalet ücreti yerine maktu vekalet ücretine hükmedilmesi de isabetsizdir.

SONUÇ : Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı-karşı davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 04.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/515, Karar No: 2009/568, Tarih: 25.11.2009

**Hukuk Genel Kurulu         2009/4-515 E.  ,  2009/568 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kütahya 1.Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20.05.2009

Taraflar arasındaki “tazminat” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Kütahya Asliye 1.Hukuk Mahkemesince davanın reddine dair verilen 09.07.2008 gün ve 2008/70 E.- 230 K.  sayılı kararın incelenmesi davacılar vekilince istenilmesi üzerine, Yargıtay 4.Hukuk Dairesinin 04.12.2008 gün ve 2008/13460 E.-15159 K. sayılı ilamı ile; (...Dava, haksız eylem nedeniyle uğranılan zararın tazminine ilişkindir. Mahkemece dava reddedilmiş, kararı davacı temyiz etmiştir.

1-Davacılardan A. Ç..'in dava tarihinden önce öldüğü ve bu nedenle de taraf ehliyetinin son bulduğu anlaşılmaktadır. Taraf ehliyeti dava şartlarından olup mahkemece re'sen değerlendirilecek hususlardandır. Şu durumda davacının dava tarihinden önce öldüğü ve taraf ehliyetinin bulunmadığı gözetilerek davanın husumetten reddi gerekirken ölü kişi hakkında işin esasına girilerek karar verilmesi usul ve yasaya aykırı görüldüğünden kararın bozulması gerekmiştir.

2-Diğer temyiz itirazlarına gelince; davacı yan, davalı tarafından işletilen termik santralden baca gazlarıyla birlikte çevreye yayılan kül ile kül döküm sahalarına dökülen kömür külleri nedeniyle, taşınmazının üzerine yanmış kömür küllerinin çöktüğünü, bu küllerin yağan yağmur ve kar sularının etkisi ile toprağa karışarak topraktaki verimi düşüren ağır metallerden olan nikel metali oranını artırdığını ve bunun sonucunda tarım arazisi vasfının yitirilerek verim kaybına neden olunduğundan uğranılan maddi zararın tazminini istemiştir.

Davalı ise, zarar verilmemesi için her türlü önlemin alındığını, çevreye kimyasal atık yaymadığını ileri sürerek yersiz ve dayanaksız açılan davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, iki kez keşif yapılmış, ilk keşifteki bilirkişi raporu ile davacı yan taşınmazında toprak kirliliği olduğu ve verim kaybının bulunduğu saptanmış ise de yapılan ikinci keşif ve bilirkişi incelemesi sonucunda topraktaki ağır metallerin toprağın kendi oluşumundan kaynaklandığı, üstelik verim kaybına toprağın kirliliğinin değil, bitkinin topraktan aldığı madde miktarının etkili olduğu, dava konusu taşınmazda yetişen bitkilerin topraktan aldığı ağır metallerin düşük düzeyde bulunduğu bu nedenle de verim kaybına neden olmadığı yönünde rapor düzenlenmiştir.

Mahkemece alınan ikinci bilirkişi raporuna göre dava reddedilmiştir.

Mahkemece alınan ikinci bilirkişi raporuna göre dava reddedilmiştir.

Davalı tarafından işletilen termik santralden çevreye yayılan atıklar nedeniyle, dava konusu taşınmazın tarım toprağı özelliğini kaybettiği ve verim kaybına neden olunduğu ileri sürüldüğüne göre uyuşmazlığın çözümünde sağlıklı bir sonuca varılabilmesi için; ziraat fakültelerinin toprak, bitki ve tarım ekonomisi bölümlerinden seçilen uzman akademisyenler ile çevre mühendisi ve ziraat odasının dava konusu yerle ilgili bilgi ve deneyimi bulunan temsilcisinden oluşacak bilirkişi kurulu aracılığı ile taşınmaz üzerinde keşif yapılmalı, Tarım ve Köy İşleri Bakanlığı Tarımsal Araştırmalar Genel Müdürlüğü Toprak Gübre ve Su Kaynakları Merkez Araştırma Enstitüsü Müdürlüğü'nün örnek toprak inceleme raporunda da belirtildiği gibi, toprak kirliğinin belirlenebilmesi amacıyla dava konusu taşınmazı iyi temsil edebilecek çok sayıda ve farklı noktalardan alınacak toprak örnekleri ile kömür küllerinden hiç etkilenmeyen aynı nitelikteki taşınmazlardan aynı yöntemle alınacak toprak örnekleri yukarıda adı geçen Enstitü'de incelettirilmeli, dava konusu taşınmazın toprak yapısı araştırılarak, tarım toprağı özelliğini kaybedip kaybetmediği, kömür küllerinin kalıcı etki meydana getirip getirmediği, taşınmaz tarım toprağı özelliğini kaybetmişse veya kalıcı etki meydana gelmişse bunun davalıya ait işletmeden kaynaklanıp kaynaklanmadığı, bu kayıp ve kalıcı etkinin hangi oranda olduğu; yine toprağa karıştığı iddia edilen maddelerin taşınmazın bulunduğu yerde yetiştirilecek ürüne zarar verip vermediği, ürünün gelişmesini ve beslenmesini etkileyip etkilemediği, etkilemişse bunun hangi oranda gerçekleştiği de gerekirse ilgili birimlerde analiz yaptırılarak belirlenmelidir. Bu analizler sonrasında iki bilirkişi raporu arasındaki özellikle verim kaybının nedeni konusundaki çelişki giderilmeli, yeterli açıklama içeren, denetime elverişli rapor ile dava konusu taşınmazda verim kaybı olup olmadığı, varsa oranı ve tazminat olarak miktarı saptanarak varılacak sonuca göre karar verilmelidir.

Yerel mahkemece, açıklanan yönler gözetilmeyerek birbirine çelişik raporlarla, eksik inceleme ve araştırma ile yazılı biçimde karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemce önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN : Davacılardan V. Ç.. vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulu’nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

TEMYİZ EDEN : Davacılardan V. Ç.. vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulu’nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere ve özellikle, davacılar vekilinin bilirkişi raporuna itirazında ve temyiz dilekçelerinde; davalı kurumun, daha önceden bilirkişilerin seçildiği Ankara Üniversitesi Ziraat Fakültesi ile anlaşma yaparak araştırmalar yaptığı, para ödediği ve yine raporu hazırlayanlardan tarım ekonomisi bölümünden doçent doktor bir bilirkişinin, kurumla ilgili olarak Kütahya’ya gelip taşınmazlarla ilgili kamulaştırma çalışmalarında bulunduğu ve ayrıca keşifte dinlenen ve mahkemece beyanına itibar edilen köy muhtarının, davalı kuruma ait termik santralde şoför olarak çalıştığı, işini kaybetmemek için davalı idare lehine yanlı beyanda bulunduğu, oysa aynı köy muhtarının köy tüzel kişiliği adına kayıtlı bulunan 42 adet taşınmaz ile ilgili olarak aynı mahiyette tazminat davaları açtığına ilişkin itirazları olduğunun anlaşılmasına ve  bilirkişi seçiminde bu hususlarında gözönüne alınmasının gerekmesine göre, Hukuk Genel Kurulu’nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

S O N U Ç : Davacılardan V. Ç.. vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının yukarıda ve Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı HUMK.’un 429.maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harçlarının geri verilmesine 25.11.2009 gününde, oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16444, Karar No: 2013/22005, Tarih: 30.09.2013

**12. Ceza Dairesi         2013/16444 E.  ,  2013/22005 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç :Taksirle Yaralama

Hüküm :TCK'nın 89/4, 62, 50/1-4, 52/2-4, 53/6. maddeleri gereğince mahkûmiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sürücü belgesinin onaylı örneği getirtilmeden TCK'nın 53/6. maddesi uyarınca geri alınmasına karar verilmesi, UYAP sisteminden temin edilen ve dosya içine konulan, sanığa ait sürücü belgesinin, suç tarihi itibariyle ve halen geçerli olduğunun anlaşılması sebebiyle bozma konusu yapılmamış; gerekçeli karar başlığında CMK’nın 232/2-c maddesi uyarınca suçun işlendiği zaman diliminin gösterilmemesi mahallinde tamamlanabilir eksiklik olarak kabul edilmiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın kusur durumuna, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesi gerektiğine ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında tayin olunan ve TCK'nın 49/2. maddesi uyarınca kısa süreli hürriyeti bağlayıcı ceza niteliği taşıyan 5 ay hapis cezası, adli para cezasına çevrilirken; gerekmediği halde, taksirle işlenen ve uzun süreli hürriyeti bağlayıcı cezaların adli para cezasına çevrilmesine yasal dayanak oluşturan TCK'nın 50/4. maddesinin tatbik edilmesi, keza hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken, adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, hüküm fıkrasının 4. paragrafının çıkarılarak yerine “Sanığa verilen 5 ay hapis cezasının sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu ve suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 150 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 3.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibarelerinin eklenerek, hükümdeki usul ve kanuna uygun bulunan sair hususların aynen bırakılmasına karar verilmek suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 30.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3798, Karar No: 2019/6121, Tarih: 14.05.2019

**17. Hukuk Dairesi         2018/3798 E.  ,  2019/6121 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacılar ..., ..., ..., ..., ... ile davalılar Ak Sigorta A.Ş., ..., ... aralarındaki dava hakkında ... Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 16.01.2015 gün ve 2013/386-2015/13 sayılı hükmün Dairenin 10.04.2018 gün ve 2015/8973-2019/3982 sayılı kararı ile onanmasına karar verilmiş olup, süresi içinde davalılar ... ve ... vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

1-Davalılar ... ve ... vekilinin, davacılar ... ve ...'a yönelik talepleri yönünden;

6100 sayılı HMK'nun geçici 3/2.maddesi delaletiyle 1086 sayılı HUMK'nun 440/III-1 maddesinde öngörülen karar düzeltme parasal sınırı 01.01.2018 tarihinden itibaren 15.910,00.-TL olarak belirlenmiştir. Mahkeme hükmü anılan tarihten sonra incelenmekle, davalılar ... ve ... vekilinin karar düzeltme dilekçesinin REDDİNE,

2-Davalılar ... ve ... vekilinin, davacılar ... ve ...'a yönelik talepleri yönünden;

Dosya içeriğine, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre 6100 Sayılı HMK.nin geçici 3.maddesinin 2.fıkrası delaletiyle 1086 Sayılı HUMK.nin 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, aynı Yasanın 442. maddesi uyarınca 384,00 TL para cezasının davalılar ... ve ...'ndan alınarak Hazineye gelir kaydettirilmesine ve aşağıda dökümü yazılı 17,70 TL kalan red harcının karar düzeltme isteyen davalılar ... ve ...'ndan alınmasına 14/05/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17027, Karar No: 2015/3820, Tarih: 10.03.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/17027 E.  ,  2015/3820 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KIZILCAHAMAM ASLİYE HUKUK(AİLE) MAHKEMESİ

TARİHİ : 25/06/2014

NUMARASI : 2013/274-2014/246

Taraflar arasındaki nafaka davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesinde; velayeti müvekkilinde olan ve 2008 yılında aylık 250 TL iştirak nafakası hükmedilen müşterek çocuğa verilen nafakanın aylık 600 TL'ye yükseltilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece; davanın reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

TMK. 182/2.maddesine göre; "Velayetin kullanılması kendisine verilmeyen eşin çocuk ile kişisel ilişkisinin düzenlenmesinde, çocuğun özellikle sağlık, eğitim ve ahlak bakımından yararları esas tutulur.

Bu eş, çocuğun bakım ve eğitim giderlerine gücü oranında katılmak zorundadır".

Aynı Yasanın 328/1.maddesine göre de; "Ana ve babanın bakım borcu, çocuğun ergin olmasına kadar devam eder. Nafaka miktarı, çocuğun ihtiyaçları ile anne ve babanın hayat koşulları ve ödeme güçleri dikkate alınarak belirlenir. Nafaka miktarının belirlenmesinde çocuğun gelirleri de gözönünde bulundurulur" (TMK. 330/1).

Somut olayda, davacı anne ev hanımı olup gelirinin bulunmadığı, davalı babanın da özel şirket işçi olarak çalıştığı, aylık 1.650 TL gelirinin bulunduğu, yeniden evlendiği, bu evliliğinden 10 yaşında çocuğunun bulunduğu müşterek çocuğun ise 1998 doğumlu olup Devlet okuluna gittiği anlaşılmıştır.

Tarafların gerçekleşen sosyo-ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, müşterek çocuğun yaşı ve ihtiyaç düzeyine, özellikle davacı annenin de ev hanımı olduğu ve çalışmadığı, davalı babanın müşterek çocuğun bakım ve eğitim masraflarına katılma yükümlülüğünün bulunduğu gözetildiğinde; yerel mahkemece uygun bir iştirak nafakasının hükmedilmesi gerekirken davanın tümden reddi doğru görülmemiş bozmayı gerektirmiştir.

O halde mahkemece yapılacak iş; müşterek çocuğun yaşı, eğitim durumu, ihtiyaçları, davacı anne ile nafaka yükümlüsü babanın ekonomik durumu gözetilerek, TMK'nun 4.maddesinde vurgulanan hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak uygun bir miktar nafakaya hükmetmek olmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 10/03/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7240, Karar No: 2013/2737, Tarih: 12.02.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/7240 E.  ,  2013/2737 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62/1, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet.

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık müdafinin duruşmalı inceleme isteminin, hükmedilen cezanın adli para cezasından ibaret olması nedeniyle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 318 ve 5271 sayılı CMK'nın 299. maddeleri gereğince reddine karar verilerek yapılan incelemede:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine; ancak,

Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü tarafından yapılan ve 1995 yılında devir sözleşmesi ile Sulama Birliği Başkanlığına devredilen sulama kanalına, 3 yaşındaki çocuğun düşüp, boğulması şeklinde gelişen olayda; sulama kanallarının etrafının kafes tel çit, beton korkuluk, demir bariyer ile çevrileceği veya üzerinin kapatılacağına dair mevzuatta hüküm bulunmadığı gibi, devir sözleşmesinin 4. maddesindeki, Devlet Su İşleri ve Sulama Birliği Başkanlığının temsilcilerinden oluşan bir kurul tarafından muayene edilerek belirlenen tesislerdeki noksan ve yetersizliklerin, ancak Devlet Su İşlerinin yapacağı yıllık programlar çerçevesinde giderileceğine, 5. maddesindeki, tesislerin işletme, bakım ve onarımının Devlet Su İşleri tarafından verilecek “İşletme ve Bakım Talimatı”na göre Devlet Su İşlerinin direktifleri doğrultusunda yapılacağına, 13. maddesindeki, Sulama Birliği Başkanlığının, Devlet Su İşlerinin yazılı izni olmadan tesiste herhangi bir değişiklik ve genişletme yapamayacağına, 7. maddesindeki, 4. maddede yöntemi verilen ve yıllık muayene raporuyla belirlenen bakım onarım giderlerinin, yıllık bütçe içerisinde “Bakım-Onarım Fonu” olarak ayrılacağına, Devlet Su İşlerinin bakım ve onarımla ilgili işlerin yapılmasını ve ayrılan para miktarının harcanmasını denetlemeye her zaman yetkili olduğuna, tesisin bakım ve onarımı konularında Devlet Su İşlerinin yazılı olarak vereceği direktifleri Sulama Birliği Başkanlığının verilen süre içerisinde yerine getireceğine ilişkin hükümler, dosyada mevcut Çevre ve Orman Bakanlığı Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğü İşletme ve Bakım Dairesi Başkanlığının 9 Kasım

2007 tarihli genelgesi ile Devlet Su İşleri 2. Bölge Müdürlüğü 22. Şube Müdürü Bilgin Telek imzalı 30.01.2008 tarihli yazıda yer alan “Tüm dünyada benzer yapıdaki sulama sistemlerinde olduğu gibi, çok büyük genişlikteki alan içerisinde kalan ve açık sistem olarak dizayn edilen kanal sisteminin kaldırılması, yerinin değiştirilmesi ve üzerinin kapatılması teknik olarak mümkün değildir. Devlet Su İşleri tarafından inşa edilmiş olsalar bile, imara açılmış, çevresine konutlar yapılmış tesislerde, mal ve can güvenliğini temine yönelik tedbirlerin alınması, söz konusu yerleri imara açan yerel yönetimlerin görevlerindendir. Sulama tesislerinin yapıldığı ve işletmeye açıldığı tarihlerde meskun mahalde olmayan alanın, sonradan yerleşime açılmış ve meskun mahal haline gelmiş olmasında, anılan idarenin bir tasarrufu olmadığı gibi, bakım ve onarım ödeneklerinin miktarı dikkate alındığında, ödenek isteklerinin de kurumca karşılanması mümkün değildir.” açıklamaları ile birlikte ele alındığında, yeterli ödenek tahsisi yapılmadığından, işletmeye açıldığı 1963 yılından itibaren aynı şekilde kullanılan, bakım ve onarımı konusunda Devlet Su İşleri tarafından yazılı bir direktif verilmemiş kanala, ölenin düşmesinde Sulama Birliği Başkanı olan sanığa kusur izafe edilemeyeceği gözetilmeden, devir sözleşmesinin 12. maddesinde, Sulama Birliği Başkanlığının iş güvenliği konusundaki sorumluluğunun, sadece çalıştırdığı kişilerle ilgili olarak ortaya çıkabilecek uyuşmazlıklarla sınırlandırıldığını dikkate almayan yetersiz bilirkişi raporuna itibarla, sanığın beraati yerine, yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kabul ve uygulamaya göre de :

1- Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 07/07/2009 tarih, 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından 5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan “failin güttüğü amaç ve saik” kıstasının uygulanamayacağı dikkate alınmadan, temel cezanın belirlenmesinde “sanığın güttüğü amaç ve saikinin” gerekçe olarak gösterilmesi,

2- Tayin olunan 2 yıl 6 ay temel hapis cezasından, 5237 sayılı TCK'nın 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapıldıktan sonra, hapis cezasının 2 yıl 1 ay yerine, 1 yıl 13 ay olarak belirlenmesi ve sonuç olarak sanığa 100,00 TL eksik ceza verilmesi,

3- Adli sicil kaydında yer alan ve bir örneği dosya içerisine alınan ilam içeriğine göre, sanığın, Saruhanlı Asliye Ceza Mahkemesinin 20.10.2005 tarih, 2005/217 esas, 2005/242 sayılı, 19.04.2007 tarihinde kesinleşen kararıyla, 13.07.2004 tarihinde işlediği sabit görülen taksirle öldürme suçundan dolayı 765 sayılı TCK'nın 455/1-son, 59/2, 72; 647 sayılı Kanunun 4 ve 6. maddeleri uyarınca 3483 YTL erteli adli para cezası ile cezalandırıldığı anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinde öngörülen tekerrür koşullarının oluştuğu gözetilerek, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58/6-7. maddelerinin uygulanmasına karar verilmesi gerekirken, bu konuda olumlu ya da olumsuz bir karar verilmeksizin, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 12.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17221, Karar No: 2016/13033, Tarih: 21.11.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/17221 E.  ,  2016/13033 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı ... şirketinin,elektrik abonesi olan davacının faturalarına kayıp kaçak bedeli adı altında haksız bedeller yansıtarak bunları davacıdan tahsil ettiğini belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere, davacıdan haksız olarak tahsil edilen miktarların tam ve kesin olarak belirlenebilmesinin mümkün olduğu anda arttırılmak üzere asgari 3.200 TL’nin ödeme tarihlerinden itibaren avans faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı,idari yargının görevli olduğunu,belirsiz alacak davası açılmasında davacının hukuki yararı bulunmadığını,Ticaret Mahkemesi’nin görevli olduğunu savunarak,davanın reddini istemiştir.

Mahkemece;davanın kısmen kabulü ile,2.350,63 TL alacağın dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiş,hüküm davalı tarafça temyiz edilmiştir

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.