muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/6846, Karar No: 2016/4553, Tarih: 13.04.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/6846 E.  ,  2016/4553 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK'nın 157/1, 50/1-a, 52/2 maddeleri gereğince 7300 TL ve 2000 TL adli para cezası

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Çay ocağı işleten müşteki ...'un, işyerine gelerek çay kazanı imalatı ile uğraşan “ ... “ isimli çay kazanı firmasının temsilcisi olduğunu söyleyen sanığın kazanı ile ilgili şikayetinin bulunup bulunmadığını sorduğu, müştekinin yeni bir kazan istediğini beyan etmesinin akabinde, 650 TL'ye yeni bir kazan satacağından bahisle, 200 TL peşinat adı altında para alıp ortadan kaybolmak sureti ile haksız menfaat temin ettiği iddia olunduğu olayda, sanığın hazırlıkta tamirat için 200 TL aldığı yönünde ikrar içeren diğer aşamalarda ise para almadığı yönündeki çelişkili savunmaları, müştekinin aşamalarda istikrarlı beyanları ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın dolandırıcılık suçundan mahkumiyetine yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E.,2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 100 gün olarak tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından adli para cezasına ilişkin sırasıyla "100 GÜN", "100 " ve "2.000 TL" terimlerinin tamamen çıkartılarak yerine, sırasıyla "5 GÜN", "5" ve "100 TL" ibarelerinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/8358, Karar No: 2007/9557, Tarih: 12.11.2007

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2007/8358 E.  ,  2007/9557 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde çatı onarımı sırasında yağmur sularının oluşturduğu 6.779.500.000TL. zararın faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın ... ... yönünden reddine, diğer davalılar yönünden ise kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılardan ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Davacılardan Ata Yaşaran'ın avukat ...'a verdiği vekaletname dosyada bulunmamaktadır. Varsa vekaletnamenin aslı veya onaylı bir örneğinin dosyaya konulması yoksa mahkeme kararı ve temyiz dilekçesinin davacı ...'a tebliğ edilerek temyiz ve cevap sürelerinin beklenmesi,

2-Davalı ...'e mahkeme kararı için ilk kez çıkartılan tebilgatta 21.12.2006 tarihinde Çandarlı ... Mahallesi Muhtarı ...'ın muhatabın vefat etmiş olduğu beyanı üzerine iade edildiği, sonrasında bir başka adrese çıkartılan mahkeme kararının tebliğinin ise Tebligat Yasasının 21. maddesine göre yapıldığı anlaşılmaktadır. Öncelikle davalının sağ mı ölümü olduğu araştırılıp ölü olduğu saptanırsa mirasçıları tespit edilip mahkeme kararının mirasçılarına usulünce tebliğ edilerek temyiz sürelerinin beklenmesi, sağ olduğu anlaşılırsa başkaca işlem yapılmaması,

3-Davalı ... adına çıkartılan mahkeme kararının tebliğ mazbatasında tebligatın eşi ...'na yapıldığı ancak tutanağa aynı konutta birlikte oturdukları hususunun yazılmadığı anlaşılmakla yapılan tebligat usulüne uygun değildir. Bu nedenle mahkeme kararının davalıya usulünce tebliğ edilerek temyiz süresinin beklenmesi için dosya mahkemene geri çevrilmiş ise de gereği yerine getirilmeden iade edilmiştir. Belirtilen eksiklerin giderilmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 12.11.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4666, Karar No: 2024/6256, Tarih: 11.09.2024

**11. Hukuk Dairesi         2023/4666 E.  ,  2024/6256 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/1087 Esas, 2023/1106 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bakırköy 5. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2018/1344 E., 2020/113 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili şirket ile davalı şirket arasında mevcut ticari ilişki kapsamında düzenlenen faturalara dayalı olarak cari hesap alacağına istinaden davalı aleyhine başlatılan icra takibine davalı tarafından itiraz edildiğini belirterek davalının itirazının iptali ile %20 icra inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacı tarafın isteminin zaman aşımına uğradığını, davacı tarafından satılan silikonun, silikon tutma garantisi % 90 olarak verilmesine rağmen bu oranın % 60 seviyesinde kaldığını, bu bağlamda müvekkili şirketin zarara uğradığını, bu nedenlerle davacı tarafa herhangi bir borçları bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince; taraflar arasında tahakkuk eden ticari ilişki kapsamında davacı tarafın davalıdan takip konusu alacak miktarı kadar alacağı bulunduğu, alacağın dayanağını teşkil eden irsaliyeli faturaların davalı tarafa teslim edildiği, davalının söz konusu faturalarlar ilgili vergi mevzuatı açısından BA - BS formlarının ilgili vergi dairesine bildirmekle kendi ticari defterlerine işlediğinin kabul edilmesi gerektiği, davalı tarafın kendisine teslim edilen ürünlerin ayıplı olduğuna ilişkin 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun (6102 sayılı Kanun) 23 üncü maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi gereğince süresinde ve usulüne uygun herhangi bir ihbarda bulunmadığı, davalı tarafın alacağın zaman aşımına uğradığına ilişkin itirazının 6102 sayılı Kanun'un 101 inci maddesinde ön görülen 5 yıllık zaman aşımı süresi dolmadığı dikkate alındığında yasal dayanağının bulunmadığı gerekçesiyle davalının zamanaşımı itirazının reddine, davanın kabulüne, davalının Bakırköy 9. İcra Müdürlüğünün 2018/21444 takip sayılı dosyasına yapmış olduğu itirazın iptaline, takibin aynı alacak üzerinden devamına, takip konusu alacağa takip tarihinden itibaren avans faizi uygulanmasına, hükmedilen alacağın % 20'si üzerinden hesaplanan 68.093,00 TL icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı vekilince istinaf edilmiştir.

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesince; (Kapatılan) Yargıtay 19. Hukuk Dairesi'nin 2015/5982 E- 2015/15327 K. sayılı karar içeriğinde işaret edildiği üzere, ayıp ihbarının yazılı olarak yapılması gerektiği, davalı vekilince bu yönde yargılama aşamasında bir kısım watsapp yazışma fotokopileri sunulmuş ise de söz konusu yazışmaların hangi tarihte yapıldığı, hangi tarihteki alınan hangi miktardaki ürünlere ilişkin olduğu belli olmadığı gibi, söz konusu watsapp yazışmalarının davalı şirketi bağlayıcı nitelikte yazışmalar (davalı şirket yetkilisi veya temsilcisi) olduğu da anlaşılamadığı, buna göre davalı yanca sunulu watsapp yazışmalarının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 199 uncu maddesi kapsamında belge ve aynı Kanun'un 202 nci maddesi uyarınca delil başlangıcı olarak değerlendirilmesinin mümkün olmadığı, bu sonuca göre davalı yanca ihbar şartının yerine getirildiğinin kanıtlanmadığı gerekçesiyle hüküm kurulmasının isabetli görüldüğü, davalı vekilinin aksi yönündeki istinaf nedenleri yerinde görülmediği, kaldı ki davalı yanca davacıdan satın alınan kimyasalların % 90 silikon tutma garantisi ile satıldığı iddiasına ilişkin de herhangi bir kanıt sunulmadığı, kararın usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, ticari satıma ilişkin cari hesap alacağının tahsili için başlatılan ilamsız takibe vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 2004 sayılı İcra İflas Kanunu'nun 67 nci maddesi.

3. Değerlendirme

Dava, mal satımından kaynaklanan cari hesap alacağının tahsili amacıyla başlatılan icra takibine yapılan itirazın iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince ayıp ihbarının süresinde ve usulüne uygun yapılmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince de Whatsapp yazışmalarının belge yada yazılı delil başlangıcı olarak değerlendirilmesinin mümkün olmadığı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir.

Her ne kadar Mahkemece ve Bölge Adliye Mahkemesince, davalı tarafından sunulan Whatsapp yazışmaları delil olarak kabul edilmemişse de; söz konusu yazışmalarda adı geçen Çağdaş isimli kişinin davacı şirket yetkilisi olduğu, 8 Ağustos 2018 tarihli yazışma içeriğinde "son gelen silikonlarda problem olduğunun" belirtildiği ve ürüne ait lot fotoğrafının da gönderildiğinin anlaşıldığı, buna göre söz konusu mallar yönünden ayıp ihbarı yapıldığı kabul edilerek yazışma içeriği mallar yönünden inceleme yapılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamış, hükmün bu nedenle bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz isteminin kabulü ile İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULARAK KALDIRILMASINA, 6100 sayılı Kanun'un 373 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 11.09.2024 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11249, Karar No: 2011/20871, Tarih: 12.12.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/11249 E.  ,  2011/20871 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemeleri yaptırılmıştır. Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi yöntem bakımından doğrudur.

Bu nedenle davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

Davalılar vekilinin temyizine gelince;

Hükme esas alınan raporda; emsal alınan taşınmaz ile dava konusu taşınmazın Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerlerinin karşılaştırılmasında aynı değerde olmalarına rağmen bilirkişi kurulunca taşınmazın emsalden değersiz olduğu kabul edilerek değerlendirme yapıldığından rapor hüküm kurmaya yeterli ve inandırıcı değildir.

Bu nedenle taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için yeniden imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalılardan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, idare harçtan bağışık olduğundan harç alınmamasına, 12.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2124, Karar No: 2016/3412, Tarih: 05.04.2016

**5. Ceza Dairesi         2014/2124 E.  ,  2016/3412 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişilerin malları üzerinde usulsüz tasarruf

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suç tarihinde ...Belediye başkanı olarak görev yapan sanığın katılanın da hissedarı olduğu,... ilçesi ... Köyü... parsel sayılı tarım arazisi vasfındaki taşınmazdan Belediye idaresi tarafından alınmış meclis kararı, kamulaştırma kararı ve imar uygulaması yapılması yönünde hukuken geçerli herhangi bir karar yokken 29/12/2006 tarihinde yol geçirmek suretiyle kişilerin malları üzerinde usulsüz tasarruf suçundan mahkumiyetine karar verilmiş ise de; savunmada belirtilen hususlar nazara alınarak söz konusu yerde kadimden bu yana kullanılan yol bulunup bulunmadığının, yeni bir yol açılıp açılmadığının belirlenmesi için komşu taşınmaz maliklerinin ve suç tarihinde yol çalışmasında görevlendirilen belediye çalışanlarının tanık sıfatıyla dinlenmesi, taşınmaza ilişkin tapu kaydına dayanak teşkil eden ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 1998/67 Esas 2003/488 Karar sayılı dosyası ile ... İdare Mahkemesinin 2008/73 Esas sayılı dosyasının getirtilip sanığın kastının ve hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken eksik inceleme sonucu yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

TCK'nın 53/1-a maddesindeki hak ve yetkiyi kötüye kullanmak suretiyle atılı suçu işleyen sanık hakkında aynı Kanunun 53/5. maddesi gereğince, cezanın infazından sonra başlamak üzere hükmolunan cezanın yarısından bir katına kadar bu hak ve yetkinin kullanılmasının yasaklanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321 ve 326/son maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 05/04/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10176, Karar No: 2011/18260, Tarih: 07.12.2011

**13. Hukuk Dairesi         2011/10176 E.  ,  2011/18260 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, dava dışı babası ile davalı banka arasında imzalanan kredi kartı üyelik sözleşmesi uyarınca tarafına 22.03.2002 tarihinde ek kredi kartı tahsis edildiğini, kredi kartı borçlarının ödenmemesi üzerine asıl borçlu ile beraber davalı bankanın aleyhine icra takibine başladığını, ek kart ile ilgili kredi kartı üyelik sözleşmesinin imzalandığı tarihte reşit olmadığını, ek kartı hiç kullanmadığını asıl borçlunun borcu yapılandırdığını ileri sürerek davalı bankaya borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davacının akit tarihinde reşit olmadığından borç altına sokulan işlemlerden sorumlu olmadığı gerekçeleri ile davanın kabulüne karar verilmiş hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalı banka tarafından aleyhine başlatılan icra takibine dayanak ek kredi kartı üyelik sözleşmesinin imzalandığı tarihte reşit olmadığını sözleşmenin geçersiz olduğunu ileri sürerek eldeki davayı açmıştır. Davacının 08.07.1987 tarihinde doğduğu ve sözleşmenin imzalandığı 22.03.2002 tarihinde reşit olmadığı uyuşmazlık konusu değildir. Davalı banka tarafından davacı ve dava dışı asıl borçlu aleyhine 14.12.2005 tarihinde ödenmeyen kredi kartı borçlarından dolayı icra takibi başlatılmıştır. Davacı reşit olduktan sonraki ve kendi harcamalarından kural olarak sorumludur. Somut olayda davacının reşit olduktan 2011/10179-18260

sonra ek kartı ile ilgili yaptığı harcamaları mı yoksa diğer ana kart sahibi harcamaları olup olmadığı yönünde mahkemece hesap ekstreleri üzerinde bir araştırma yapılmadığı anlaşılmaktadır. Mahkemece bu ilkeler ışığında araştırma yapılarak davacının reşit olduktan sonraki dönemde ve kendi ek kartı harcamaları olduğu tespit edilirse davanın reddine ,aksi halde ise şimdiki gibi karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik inceleme ile hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, 07.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/101, Karar No: 2017/3793, Tarih: 19.12.2017

**23. Hukuk Dairesi         2016/101 E.  ,  2017/3793 K.**

**"İçtihat Metni"**

....

Taraflar arasındaki ipoteğin fekki davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl davanın reddine, birleşen davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün asıl davada davacı-birleşen davada davalı vekilince duruşmalı, asıl davada davalı-birleşen davada davacı vekilince duruşmasız olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde asıl davada davacı-birleşen davada davalı şirket vekili Avukat ... ile asıl davada davalı-birleşen davada davacı vekili Avukat ....gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Asıl davada davacı vekili, davalı arsa sahibi ile aralarında 13.12.2011 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalandığını, sözleşme gereği yükleniciye verilecek daireler üzerine arsa sahibi lehine teminat ipoteği konulduğunu, ipoteğin sözleşmede belirtilen şekilde kademeli olarak kaldırılacağının kararlaştırıldığı, davacı yüklenicinin edimlerini yerine getirip inşaatı teslim etmesine rağmen ipoteklerin fek edilmediğini ileri sürerek, yükleniciye ait bağımsız bölümler üzerindeki ipoteğin fekkini talep ve dava etmiştir.

Asıl davada davalı vekili, ipoteğin teminat ipoteği olduğunu, davacı yüklenicinin edimlerini yerine getirmediği savunarak davanın reddini istemiştir.

Birleşen davada davacı arsa sahibi vekili, davacı yüklenicinin inşaatı sözleşmeye uygun teslim etmediğini, eksik ve ayıplı imalatlar bulunduğunu, sözleşmedeki paylaşım oranına göre davacı arsa sahibine verilmesi gereken m² bağımsız bölümlerin tapu iptali ve tescilini, mümkün olmadığı takdirde bedeli, eksik ve ayıplı imalatlar bedeli, geç teslim kira tazminatı ve tüm güncel müspet zararların ticari faizi ile tahsilini talep ve dava etmiştir.

Birleşen davada davalı vekili proje değişikliği nedeniyle davalı yüklenici lehine, imar artışı farkının arsa sahibinin hissesine düşen miktarının parasal karşılığını kabul ettiklerini, diğer taleplerin ise reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre asıl davada davacı yüklenicinin edimlerini tam olarak yerine getirmemesi ve ipoteğin teminat ipoteği olması nedeniyle ipoteğin fekki talebinin reddine, Birleşen davada davacı arsa sahibine verilen bağımsız bölümün inşaat m²'si bakımından sözleşmede belirtilen oranı karşılamadığı, arsa sahibinin 146,67 m² eksik yer aldığı, eksik yer bedelinin 293.340 TL olduğu, ayıplı ve eksik işler bedelinin ise 22.000 TL olduğu, anlaşılmakla birleşen davanın kabulü ile 293.340 TL eksik inşaat farkı bedeli ve 22.000,00TL eksik ayıplı işler bedelinin 11.11.2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı şirketten alınarak davacı tarafa verilmesine karar verilmiştir.

.../...

S.2.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

.../...

S.2.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Asıl dava, davacı yükleniciye ait bağımsız bölümler üzerine konulan ipoteğin fekki, Birleşen dava sözleşmede öngörülen inşaat m²'sine göre tapu iptali tescil olmadığı taktirde bedele hükmedilmesi ve eksik ve ayıplı imalatlar bedeli, geç teslim kira tazminatı ile tüm güncel müspet zararların ticari faizi ile tahsiline ilişkindir.

1)Asıl dava bakımından dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin asıl davaya ilişkin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2) Birleşen davada davacı arsa sahibi vekilinin temyiz itirazları bakımından,

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, tacir olan davalı şirket ile davacı arsa maliki arasında düzenlenen arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmesinden kaynaklanmış olup, birleşen dava davacısı tarafça, alacağa ticari faiz yürütülmesi talep edildiği, alacağın avans faizi ile tahsiline hükmedilmesi gerekirken, yasal faize hükmedilmesi doğru olmamıştır

3) Birleşen davada davalı yüklenici temyiz itirazlarına gelince,

Mahkemece, hükme esas alınan bilirkişi raporunda, talep konusu imalatların, eksik iş ya da ayıplı iş olduğu hususunda ayrım yapılmamış, ayıplı işlerin de gizli ayıp mı açık ayıp mı olduğu belirlenmemiştir. Bu itibarla öncelikle, tazminat konusu yapılan kalemlerin tek tek değerlendirilerek, bunların ayıplı iş mi, yoksa eksik iş mi olduğu, ayıplı işlerin ise gizli ayıp mı yoksa açık ayıp mı olduğu belirlenmelidir. Daha sonra açık ayıplarla ilgili teslimden sonra yükleniciye TBK'nın 474.(BK'nın 359.) maddesinde öngörüldüğü şekilde süresinde ihbarda bulunulup bulunulmadığı, gizli ayıplarla ilgili olarak da ayıbın ortaya ne zaman çıktığı, çıkmasından sonra yüklenicinin TBK'nın 477. (BK'nın 362.) maddesine uygun olarak haberdar edilip edilmediği üzerinde durulmalıdır. Öte yandan, her paydaşın ortak alanlarda payı bulunduğundan bu yerler üzerindeki eksik ve ayıplı işler bedelinden arsa sahibinin en fazla sözleşmedeki paylaşım oranına isabet eden miktar kadar talepte bulunabileceği gözetilerek karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile hüküm kurulması hatalı olmuştur.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, asıl davada davacı vekilinin asıl davaya yönelik temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bent gereğince birleşen davanın davacısı vekilinin (3) numaralı bent gereğince birleşen davanın davalısı yüklenici vekilinin birleşen davaya yönelik temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün taraflar yararına BOZULMASINA, peşin alınan harçların istek halinde iadelerine, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan taraflar yararına takdir olunan 1.480,00 TL duruşma vekalet ücretinin karşılıklı birbirlerinden alınarak yek diğerine verilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 19.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.