muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/10954, Karar No: 2016/14221, Tarih: 08.12.2016

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişede etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak bedeli ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 08.12.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8199, Karar No: 2023/8194, Tarih: 07.12.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/8199 E.  ,  2023/8194 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/320 E., 2015/194 K.

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Batman 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.05.2015 tarihli ve 2014/320 Esas, 2015/194 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 6545 sayılı Kanun ile değişiklikten önceki hali ile 103 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına oy çokluğuyla karar verilmiştir.

2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

Sanığın söz konusu eylemi gerçekleştirmediğine, iddia olunduğu şekilde sınıfta tanık ...’nın bulunduğu sırada eylemin gerçekleştirilmesinin olağan olmadığına yönelik olduğu görülmüştür.

III. OLAY VE OLGULAR

Katılan mağdure ...'in ... İlköğretim Okulu 5. sınıf öğrencisi olduğu dönemde 2009 yılının Nisan veya Mayıs ayında okul çıkışında zil çalmasına rağmen öğretmeninin tahtaya yazdığı şeylere bakan arkadaşı tanık ...'yı beklediği sırada aynı okulda temizlik görevlisi olarak görev yapan sanığın yanına gelerek önce elini katılan mağdurenin omuzuna attığı, daha sonra "Gel biraz gezelim" diyerek katılan mağdureyi karşı sınıfa götürdüğü, birlikte gittikleri sınıfa tanık ...'nın da gittiği, tanık ...'nın tahtada soru çözdüğü sırada tahta arkasında sıraların önünde eli katılan mağdurenin omuzunda bekleyen sanığın aniden eğilerek katılan mağdureyi dudağından uzun süreli olarak öptüğü, gitmek isteyen katılan mağdureye izin vermediği, öpüşmenin yaklaşık 1-2 dk sürdüğü, katılan mağdurenin sanığı itmesi üzerine sanığın eylemine son verdiği şeklinde olay kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE

IV. GEREKÇE

1. Olayın ortaya çıkış şekli ve zamanı, Dicle Üniversitesi Hastanelerinin 08.01.2015 tarihli heyet raporuna göre Borderline (sınırda) kişilik bozukluk özelliği bulunan katılan mağdurenin, soyut beyanlarını doğrulayan tanık beyanlarının bulunmaması, sanığın savunmasında suçlamaları kabul etmemesi, sanığın atılı suçtan cezalandırılmasına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı anlaşıldığından, beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı suçundan beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi nedeniyle hüküm hukuka aykırı bulunmuştur.

2. Bozma sebebine uygun olarak Tebliğnamede onama isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, Batman 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.05.2015 tarihli ve 2014/320 Esas, 2015/194 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

07.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12124, Karar No: 2015/19650, Tarih: 16.11.2015

**10. Hukuk Dairesi         2014/12124 E.  ,  2015/19650 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, trafik kazası sonucu vefat eden sigortalının hak sahiplerine yapılan yardımların davalılardan tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

5510 sayılı Kanunun 4. maddesi ile bu Kanunun kısa ve uzun vadeli sigorta kollarının uygulaması bakımından sigortalılar, hizmet akdi ile bir veya birden fazla işveren tarafından çalıştırılanlar, köy ve mahalle muhtarları ile hizmet akdine bağlı olmaksızın kendi adına ve hesabına bağımsız çalışanlar ve kamu idarelerinde, Kanunda belirtilen şartlara tabi olarak çalışanlar olarak üç sınıfa ayrılmıştır.

Anılan Kanunun üçüncü bölümünde (13 ile 24. maddeler arası) hizmet akdiyle veya kendi adına ve hesabına bağımsız çalışan sigortalıların tabi olduğu kısa vadeli sigorta hükümlerine yer verilmiş, kamu idarelerinde, Kanunda belirtilen şartlara tabi olarak çalışanlar bu bölümde düzenlenen kısa vadeli sigorta hükümleri kapsamına alınmamıştır. Bu bölümde yer alan 13. maddede iş kazası tanımlandıktan sonra, 21. maddede iş kazası ve meslek hastalığı ile hastalık bakımından işverenin ve üçüncü kişilerin sorumluluk halleri hüküm altına alınarak, iş kazası, meslek hastalığı veya hastalığa maruz kalan sigortalıya yada iş kazası, meslek hastalığı veya hastalık sonucu sigortalının ölümü halinde hak sahiplerine Kurumca yapılan yardımların sorumlulardan rücu şartları belirlenmiştir.

Anılan Kanunun 39. mdesinde ise, Kanunun 4. bölümünde düzenlenen uzun vadeli sigorta hükümleri çerçevesinde sigortalı yada hak sahiplerine yapılan yardımların, bir başka deyişle sadece 5510 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yapılan yardımları, bu yardımların yapılmasına sebep olan üçüncü kişilerden rücu şartları düzenlenmiştir.

5510 sayılı Kanunun Geçici 4. maddesinin 4 ve 5. fıkralarında ise, “Bu Kanunda aksine bir hüküm bulunmadığı takdirde; iştirakçi iken, bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarih itibarıyla bu Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi kapsamına alınanlar, bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten önce 5434 sayılı Kanun hükümlerine tabi olarak çalışmış olup bu Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (c) bendine tabi olarak yeniden çalışmaya başlayanlar ile bunların dul ve yetimleri hakkında bu Kanunla yürürlükten kaldırılan hükümleri de dahil 5434 sayılı Kanun hükümlerine göre işlem yapılır.

Bu madde kapsamına girenlerin aylıklarının bağlanması, artırılması, azaltılması, kesilmesi, yeniden bağlanması, toptan ödemeleri, ilgi devamı, ihya ve borçlanmaları, diğer ödemeler ve yardımlar ile emeklilik ikramiyeleri hakkında bu Kanunla yürürlükten kaldırılan hükümleri de dahil 5434 sayılı Kanun hükümlerine göre işlem yapılır ve bu maddenin uygulanmasında mülga 2829 sayılı Kanun hükümleri ayrıca dikkate alınır. (Ek cümle:16.06.2010 - 5997 S.K./10.mad) Ancak, Polis Akademisinde öğrenim görmekte olan öğrencilerin yetim aylıkları bu öğrenimleri süresince kesilmeksizin ödenmeye devam edilir.” düzenlemesine yer verilerek, 5510 sayılı Kanunun yürürlüğünden önce 5434 sayılı Kanun kapsamında çalışanların bu kanuna tabi olacakları ve aylıklarının bağlanması, artırılması, azaltılması, kesilmesi, yeniden bağlanması ve benzeri işlemlerde 5510 sayılı Kanunla yürürlükten kaldırılan hükümleri de dahil 5434 sayılı Kanun hükümlerinin uygulanacağı belirtilmiştir.

Hal böyle olunca, trafik kazasında vefat eden sigortalının 5510 sayılı Kanunun 4/1-c maddesi kapsamında sigortalı olduğu ve anılan Kanunun yürürlüğünden önce 5434 sayılı Kanuna tabi çalışmalarının bulunduğu gözetilerek, Kurumdan, sigortalının hak sahiplerine yapılan yardımların hangi kanun hükümlerine dayalı olarak yapıldığı sorularak, 5510 sayılı Kanun hükümlerine göre yapıldığının belirlenmesi halinde davanın yasal dayanağının 5510 sayılı Kanunun 39. Maddesi olduğu ve anılan Kanunun 101. Maddesi gereği İş Mahkemelerinin görevli olduğu gözetilmeli, hak sahiplerine yapılan yardımların 5434 sayılı Kanun hükümlerine göre yapıldığının belirlenmesi halinde ise, İş Mahkemelerinin 5521 sayılı Kanun ile kurulan istisnai nitelikte özel mahkemeler olup yukarıdaki açıklamalar ışığında yapılan değerlendirmeye göre; 5434 sayılı Kanun hükümlerince yapılan davaya konu yardımların sorumlulardan tahsilinin de 5434 sayılı Kanunun 129. Maddesi hükmüne tabi olduğu, uyuşmazlığın çözümünde ne 506 sayılı Kanun’un ne de 5510 sayılı Kanun’un uygulama yerinin bulunmadığı, bu durumda sözü edilen 101’inci madde hükümlerine göre sınırlı yetki ile donatılmış İş Mahkemesinin görevli olmadığı, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 2’nci maddesine göre, gerçek kişiler ile özel hukuk tüzel kişileri hakkında idari yargı yerinde dava açılamayacağı ve dava konusu uyuşmazlığın çözümünde genel mahkemelerin görevli olduğu nazara alınarak, varılacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, eksik araştırma ve hatalı değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 16.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/25654, Karar No: 2013/15161, Tarih: 26.06.2013

**6. Ceza Dairesi         2010/25654 E.  ,  2013/15161 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Yağma, Yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Yaklaşık 2 aydır yakınanın marangoz atölyesinde çalışan sanığın, yakınan ile beraber yemek yiyip, alkol alırken tuvalete gitmek için yanından ayrılıp elinde bir bıçak ile geri geldikten sonra, yakınanın boynunu çehrede ... iz oluşturacak şekilde kesip, üzerindeki parasını ve cep telefonunu aldığı olayda;

Yakınanın kolluk beyanlarında “kendisinin 15 Temmuz 2005 tarihinde Marangozhane işletmeye başladığını, 14 eylül 2005 tarihinde ise sanığı işçi olarak yanına aldığını, geldiği günden beri sanığın yanlış bir hareketi olmadığını, olay günü de beraber yemek yediklerini ve alkol aldıklarını, sanığın bir ara tuvalete gittiğini, döndüğünde elinde bir bıçak olduğunu ve bunu boğazına dayadığını, engellemek istediğinde, zarar vermeyeceğini söyleyen sanığın talimatı ile ellerini masaya koyduğunu, sanığın ise bıçağı sürterek boğazını kestiğini ve üzerindeki parasını ve cep telefonunu istediğini, 105 TL parasını ve cep telefonu alan sanığın jandarmayı arayıp olayı bildirdikten sonra yanından kaçtığını” ifade ettiği, 08.11.2005 tarihli Cumhuriyet Başsavcılığına hitaben yazdığı dilekçesinde ise; kendisinin mülkiyeti başkasına ait marangoz atölyesinde kiracı olduğunu, sanığın da yanında işçi olarak çalıştığını, eşinden ayrı olup kalacak yeri olmadığından sanığın atölyede yatıp kalktığını, hatta kendisinin de orada kaldığını, gayriresmi ortağı olan ... ... isimli şahsın sanığın ve kendisinin masraflarını karşılayıp, harçlıklarını verdiğini ve maddi destek sağladığını belirttiği aşamalardaki diğer beyanlarında da olayı benzer şekilde anlatıp sanıkla işçi olarak çalışması konusunda anlaşırken maaş vermeyi taahüt etmediğini, ancak her türlü yiyecek, içecek, sigara masrafını karşılayacağını, yatacak yer vereceğini ve cebine harçlık koyacağını taahhüt ettiğini, sanığın da bunu kabul ettiğini, sanığa borcu bulunmadığını, olay öncesinde sanığın kendisinden para talebi olmadığını söylediği;

Sanığın ise kolluktaki ifade alma sırasında susma hakkını kullanıp Savcılık beyanlarında “yakınanın yanında 3 aydır çalıştığını belirterek, yaptıkları anlaşmaya göre kendisinin marangozhanedeki ek binada kalacağını, zaman zaman harçlık alacağını, olay tarihine kadar da 170 TL para aldığını, yakınanın da hafta içlerinde marangozhanede kaldığını ve sürekli beraber yiyip içtiklerini, kendisine kötü davranıldığını söyleyemeyeceğini ancak zaman zaman aşağılayıcı tavırlar olduğunu, son zamanlarda cebinde parasının kalmadığını, kişilik olarak para isteyemediğini, bu sebeple müştekinin vermesini beklediğini, olay günü ise yine beraber yemek yiyip alkol aldıklarını, yakınanın kendisine sinkaflı sözler söylemesi üzerine bıçağı alarak boğazına dayadığını ve keser gibi yaparak çektiğini, yakınana “bir işyerinde huzur olması lazım “dediğini; sonra telefonunu alıp olayı kolluğa bildirdiğini ve cebindeki paralarını da istediğini, kendince paraların çalışmasına karşılık olduğunu düşünüp aldığını ve yaklaşık 100 TL para ve cep telefonu ile olay yerinden ayrıldığını,” ifade ettiği, tutuklanma talebi ile sevk edildiği Sulh Ceza Mahkemesindeki sorgusunda da benzer anlatımda bulunduğu, 02.05.2007 günlü Karacabey Asliye Ceza Mahkemesindeki talimat beyanlarında ise, yakınanın yanında yatıp kalkma ve belli ücret karşılığında çalıştığını, kendisine küfür etmesi üzerine bıçağı boğazına dayayıp cebindekileri isteyip aldığını, söylemesine karşın 27.11.2007 günlü Bursa Ağır Ceza Mahkemesindeki sorgusunda “patronu olan yakınandan alacaklarını istediğinde yakınanın kendisine küfür ettiğini, buna kızıp bıçak çekerek 105 TL para ve telefonunu aldığını, kendisinin yakınanın yanında üç ay çalıştığını ve sadece 75 TL alabildiğini, yakınan kendisine küfür ettiği için bıçak çektiğini, ödemede bulunmadığı için de parasını aldığını" savunduğu anlaşılmıştır,

Hakim dosyaya yansıyan iddia, savunma ve delilleri değerlendirerek olayın gerçekte nasıl olduğunu saptar. Öncelikle eylemin bir suç teşkil edip etmediğini; ediyor ise uygulanacak normu belirler.

Somut Olaya gelince ,sanık ile yakınan arasında sanığın yakınanın yanında çalışmasından kaynaklanan bir hukuki ilişki olduğu tartışmasızdır. Ancak mahkemece belirlenmesi gereken husus sanığın bu hukuki ilişkiden kaynaklanan alacağının bulunup bulunmadığı ve eylemi bu alacağını tahsil amacıyla gerçekleştirip gerçekleştirmediğidir.

Somut Olaya gelince ,sanık ile yakınan arasında sanığın yakınanın yanında çalışmasından kaynaklanan bir hukuki ilişki olduğu tartışmasızdır. Ancak mahkemece belirlenmesi gereken husus sanığın bu hukuki ilişkiden kaynaklanan alacağının bulunup bulunmadığı ve eylemi bu alacağını tahsil amacıyla gerçekleştirip gerçekleştirmediğidir.

Hal böyle olunca; öncelikle yakınanın, 08.11.2005 tarihli dilekçesinde ... ... isimli ortağının kendisine ve yakınana harçlık verip maddi destek olduğunu belirttiğinin anlaşılması karşısında, adı geçenden sanığa çalışması karşılığında verdiği para miktarının ve sanığın hak edip de alamadığı bir paranın olup olmadığı sorulduktan sonra, sanığın var olduğunu beyan ettiği alacağının ve suçu da bu sebeple işleyip işlemediğinin akıllardaki duraksama ve şüpheleri ortadan kaldıracak şekilde tespit edilmeden; sanığın yakınandan alacağını istediği vermeyince de kızıp bıçak ile yaralayıp alacağını kendisinin tahsil ettiği yönündeki beyanlarına hangi sebeplerle üstünlük tanındığı da karar yerinde denetime olanak verecek şekilde yeterli ve inandırıcı gerekçeler ile açıklanıp tartışılmadan eksik soruşturma ile yetinilip duruşmaya devamla yerinde ve yeterli olmayan gerekçe ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 326/son maddesinin gözetilmesine, 26.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/12896, Karar No: 2024/2151, Tarih: 28.03.2024

**1. Ceza Dairesi         2022/12896 E.  ,  2024/2151 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/1427 E., 2022/1734 K.

SUÇ : Neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEMYİZ EDENLER : Cumhuriyet savcısı, sanık ... ve müdafii, sanık ...

müdafii

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmî temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması,

kısmî bozma

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; sanık ... hakkında kurulan hükmün 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası ile ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca, sanık ... hakkında kurulan hükmün Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.03.2018 tarihli ve 2018/11-38 Esas, 2018/113 Karar sayılı kararı uyarınca, İlk Derece Mahkemesince verilen beraat kararı kaldırılarak istinaf mercii tarafından mahkûmiyet kararı verilmesi suretiyle hüküm türü değiştirildiğinden kararın temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereğince temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Tekirdağ 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.03.2018 Tarihli ve 2017/925 Esas, 2018/330 Karar Sayılı Kararıyla

1. Sanık ... hakkında katılana karşı neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine,

2. Sanık ... hakkında katılana karşı neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi ve son cümlesi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 54 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve müsadereye karar verilmiştir.

B. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 26.05.2022 Tarihli ve 2018/1427 Esas, 2022/1734 Karar Sayılı Kararıyla

B. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 26.05.2022 Tarihli ve 2018/1427 Esas, 2022/1734 Karar Sayılı Kararıyla

Sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik katılan ve sanık ... ile müdafiinin istinaf başvuruları üzerine 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasıyla sanıkların, katılana karşı neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 37 nci maddesinin birinci fıkrası delaletiyle 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 87 nci maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 54 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ayrı ayrı 5 yıl 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına ve müsadereye karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Cumhuriyet savcısının temyiz istemi özetle; sanıklar arasında iştirak iradesi bulunmadığından sanık ...’in kendi eyleminden sorumlu tutulması gerektiğine ilişkindir.

2. Sanık ... ve müdafiinin temyiz istemi özetle; sanığın eyleminde meşru savunma koşullarının oluştuğuna, katılanın olaydan önceki davranışlarının bacağının kesilmesi sonucunu doğurduğundan sanığın eylemi ile illiyet bağı bulunmadığına ilişkindir.

3. Sanık ... müdafiinin temyiz istemi özetle; katılanda meydana gelen yaralanmayı diğer sanığın gerçekleştirmiş olması ve sanık ...’ın atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak delil bulunmaması nedeniyle beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Olay tarihinde sanıklar ve tanık Furkan B. ile katılanın bir süre birlikte alkol aldıkları, daha sonra evlerine gitmek üzere yolda yürüdükleri sırada sanık ... ile katılan arasında nedeni tam olarak tespit

edilemeyen bir tartışmanın yaşandığı, tartışmanın devamında kavgaya dönüştüğü, sanık ...'in bıçakla katılanı sağ bacağından yaşamsal tehlike geçirmesine ve organlarından birinin işlevinin yitirilmesine neden olacak şekilde yaralandığı kabul edilerek sanık ...'in mahkumiyetine, sanık ...'ın ise atılı suçu işlediğine dair dosyaya yansıyan cezalandırılmasına yeter kesin, somut, kanuni, inandırıcı ve her türlü şüphenden uzak delil elde edilemediğinden delil yetersizliğinden beraatine karar verilmiştir.