muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/7765, Karar No: 2014/371, Tarih: 09.01.2014

Davalı vekili, müvekkilinin davacıdan ödünç para almadığını, davacının ödemesinin sermaye borcu ile davacının dava dışı E. Grup Holding A.Ş.'ye olan borcuna karşılık yapıldığını, bu paranın da müvekkili tarafından dava dışı Ege Grup Holding A.Ş.'ye aktarıldığını savunarak davanın reddini istemiş, davacının %40'dan az olmamak üzere tazminatına mahkum edilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının dayandığı havalelerde her hangi bir açıklamanın bulunmadığı, havalenin mevcut bir borcun söndürülmesi için gönderilmiş sayılacağı, karine bu ise de davalının savunmaları nedeniyle ispat yükünün davalıya geçtiği, davacının dava dışı Ege Grup Holding A.Ş.'ye borçlu olduğuna ve davacının da davalıya o borcunu ödemesi konusunda talimat verdiğine ilişkin davalının elinde her hangi bir kesin delilin bulunmadığı, davalı şirket vekiline yemin delilinin hatırlatıldığı halde, verilen kesin süre içinde davacıya yemin yöneltmediğinden yemin delilinden vazgeçmiş sayıldığı, ayrıca davacının davalı şirkete sermaye koyma borcu ile daha önceden payına düşen ve ödenen genel giderlerden dolayı her hangi bir borcunun bulunmadığının da anlaşıldığı gerekçesiyle davanın kabulüne, davalının itirazının iptali ile icra takibine 174.670,60 TL asıl alacak ve asıl alacağa icra takip tarihinden itibaren yasal faiz uygulanmak suretiyle takibin devamına, asıl alacağın %40'ı olan 69.868,26 TL icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava, ödünç sözleşmesine dayanılarak verildiği iddia edilen paranın iadesi amacıyla girişilen icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava, ödünç sözleşmesine dayanılarak verildiği iddia edilen paranın iadesi amacıyla girişilen icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

Davacı vekili, davalı şirketin kurucu ortağı olan müvekkilinin davalıya 30.11.2007 tarihinde toplam 115.500 USD ödünç verdiğini ileri sürmüş, bu iddiasını ispat etmek için de davalının banka hesaplarına gönderdiği havale dekontlarını sunmuştur. Dekontlarda herhangi bir açıklama bulunmadığından, bu havalelerin davalıya olan bir borcun söndürülmesi amacıyla gönderildiği kabul edilir. Dolayısı ile ispat yükümlülüğü anılan dekontlara rağmen davacıya ait olmaya devam edecektir. Davalı vekili ise bu paralardan 10.000 TL'nin davacının müvekkiline olan sermaye borcuna karşılık olarak ödendiğini, 40.000 TL'lik kısmının davacının hissesini devraldığı E. Grup Holding AŞ.'ye olan sermaye borcuna, 86.361,30 TL'nin de aynı şirkete olan hisse devir bedeli borcuna karşılık davalıya ödendiğini, müvekkilinin de bu paraları anılan şirkete gönderdiğini savunmuştur. Davalı savunmasının 10.000 TL.'lik ilk kaleme ilişkin kısmı ile yine davacının davalıya olan bir borcunu ödediği ileri sürüldüğünden, ispat yükümlülüğü ters çevrilmemiş, davacıda kalmaya devam etmiştir. Davalının paranın geri kalan kısmına ilişkin ikinci kalem savunması ise davacının başka bir şirkete olan borcunun davalıya ödendiği vakıasına dayandığından, bağlantısız bileşik ikrar niteliğindedir. Dolayısıyla ispat yükümlülüğü ters çevrilmiş ve bu vakıanın ispat yükümlülüğü davalıya geçmiştir. Esasen tüm bu hususlar mahkemenin de kabulündedir. Ancak, mahkemenin bundan sonraki değerlendirmeleri yanılgılı olmuştur.

Zira öncelikle davacının sermaye borcunu davalı şirketin G. AŞ.'ye olan borcundan 16.995 TL'yi ödemekle ifa ettiğinin kabulü doğru değildir. Sermaye borcunun diğer ortaklar gibi olağan usullerle ve davalı şirkete ödenmesi gereklidir. Mahkemece belirtildiğinin aksine davacının sermaye borcunu bu şekilde ödediğine ilişkin olarak davalının açık bir kabulü de yoktur. O halde bu konudaki ispat yükümlülüğü kendisine düşen davacı, davalı şirkete olan sermaye borcunu ödediğini ispatlayamamıştır.

Yine mahkemece davalı şirketin ikinci kalem savunmasını ispatlamak amacıyla dava dışı E.Grup Holding AŞ.'nin defterlerine dayanamayacağının kabulü de doğru olmamıştır. Zira 1086 sayılı HUMK.'nın 333-336. maddeleri (6100 sayılı HMK.'nın 221. maddesi) uyarınca, aynı Yasa'nın 326. maddesinde (HMK.'nın 219. maddesi) beyan olunan vesikalar üçüncü şahıs yeddinde ise mahkemece onlar tarafından ibraz olunmasına karar verilir. Bu durumda herkes elindeki belgeyi ibraz etmek zorundadır. Dolayısıyla somut uyuşmazlıkta da mahkemenin davalının ikinci kalem savunmalarını ispatlamak amacıyla dava dışı E. Grup Holding AŞ.'nin defterlerine dayanabileceğini kabul etmesi ve bu şirketin defter ve kayıtlarını da incelemesi gereklidir.

Ayrıca 6762 sayılı TTK.'nın 325. maddesi uyarınca idare meclisi lüzumlu defterleri tutmak ve muayyen müddet içinde geçen iş yılına ait bilançoyu kanun hükümleri gereğince tanzim ve umumi heyet toplantısından en az on beş gün önce pay sahiplerinin tetkikine arz etmekle mükelleftir. Buna göre yönetim kurulu üyeleri, bu konuda açık bir iş bölümü yapılmamışsa, kendi tutmakla yükümlü bulundukları defterlerdeki aleyhlerine olan kayıtlarla

bağlıdır. Somut uyuşmazlıkta da davacı N.. Ö.., ana sözleşme ile yönetim kurulu üyeliğine getirilmiş, en son 21.06.2007 tarihli genel kurul toplantısında yeniden bu göreve seçilmiş, 24.09.2008 tarihli genel kurul toplantısında ise tekrar seçilmemiştir. Davalı şirketin ikinci kalem savunmasında dayandığı tüm hususlar da ticari defter ve kayıtlarında yer almaktadır. Dolayısıyla mahkemece, davalı şirket yönetim kurulu üyeleri arasında, defterlerin tutulması konusunda yapılmış bir iş bölümünün bulunup bulunmadığının incelenmesi, böyle bir iş bölümü yapılmamışsa veya defterlerin tutulmasından davacının sorumlu olduğu konusunda bir iş bölümü yapılmışsa, dava konusu dönemde davalı şirketin yönetim kurulu üyesi olan davacının, kendi aleyhindeki davalı defter ve kayıtlarından sorumlu olup olmayacağının değerlendirilmemesi de doğru olmamıştır.

Bu durum karşısında mahkemece, taraflar arasındaki uyuşmazlığın yukarıda açıklanan şekilde incelenip değerlendirilmesi ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeye ve yanılgılı değerlendirmeye dayanılarak, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın davalı yararına bozulması gerekmiştir.

2- Yukarıda açıklanan bozma neden ve şekline göre, davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, takdir olunan 1.100,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 09/01/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/12820, Karar No: 2022/4829, Tarih: 22.03.2022

**11. Ceza Dairesi         2017/12820 E.  ,  2022/4829 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜM : Beraat

Sanık hakkında "2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura kullanma” suçlarından açılan kamu davasında; sanığın savunmasında, suça konu faturaların gerçek bir ticari ilişkiye dayandığını, ödemeyi kasadan ve bankadan yaptığını beyan etmesi; UYAP'tan yapılan araştırmada 2012 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan sanık hakkında Zonguldak 3. Asliye Ceza Mahkemesinde açılan 2017/535 Esas sayılı davanın temyiz inceleme tarihi itibarıyla derdest olduğunun ve sanık hakkında 2011 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan Zonguldak 5. Asliye Ceza Mahkemesinin vermiş olduğu 2014/742 Esas ve 2016/93 Karar sayılı beraat hükmünün temyiz edilmekle Dairemizin 2021/9069 Esasında kayıtlı olduğunun tespit edilmesi; sanığın kullandığı ve sahte olduğu iddia edilen faturaları düzenleyen mükellef ......hakkında düzenlenen vergi raporlarında ....'un düzenlemiş olduğu ve kullanmış olduğu tüm faturaların sahte olduğunun belirlenmesine karşın .....hakkında yalnızca 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçlarından Zonguldak 3. Asliye Ceza Mahkemesinde 2013/148 Esas sayılı davanın açıldığının anlaşılması karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından;

1) Faturaları düzenleyen mükellef ... hakkında 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından dava açılıp açılmadığının araştırılması; dava açılmış ise dosyaların getirtilerek incelenmesi ve ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya alınması,

2) Gerektiğinde, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi için; faturaları düzenleyen mükellefe ait mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyelerinin, teslim ve tesellüm belgelerinin, bedelinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun ve kanıtlama yeterliliği olan banka hesaplarının ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgeler ile faturaları düzenleyen mükellefin yeterli mal girişi veya üretimi olup olmadığına ilişkin belgelerin getirtilmesi, faturaları düzenleyen mükellef ile kullanan mükellefin ticari defter ve belgeleri üzerinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması,

3) Sanığın fatura bedellerini banka kanalıyla ödediğine dair savunması karşısında; ilgili bankaya müzekkere yazılarak ödemelerin düzenleyen şirket hesabına geçip geçmediğinin, sahte fatura kullanımını gizlemek için fiktif ödeme yapılıp yapılmadığının araştırılması,

3) Sanığın fatura bedellerini banka kanalıyla ödediğine dair savunması karşısında; ilgili bankaya müzekkere yazılarak ödemelerin düzenleyen şirket hesabına geçip geçmediğinin, sahte fatura kullanımını gizlemek için fiktif ödeme yapılıp yapılmadığının araştırılması,

4) Sanığın aynı mükellefiyeti nedeniyle, aynı takvim yılında başka mükelleflerce düzenlenen sahte faturaları kullandığına ilişkin tespitin yeni bir suç oluşturmayıp zincirleme suç içinde değerlendirilmesinin gerekeceği nazara alındığında; sanık hakkında 2011 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan Zonguldak 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/742 Esasında açılan davanın akıbetinin araştırılması, mümkünse davaların birleştirilmesi, mümkün değilse dava dosyasının getirtilerek incelenmesi ve ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya alınması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, hangi takvim yılından kurulduğu da belirtilmeksizin tek suçtan eksik araştırma ve inceleme ile beraat hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 22.03.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5454, Karar No: 2014/7127, Tarih: 07.04.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/5454 E.  ,  2014/7127 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Osmaniye İş Mahkemesi

TARİHİ : 31/10/2013

NUMARASI : 2012/622-2013/597

Davacı, iş kazası sonucu malüliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde davanın açılmamış sayılmasına karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava, iş kazası nedeniyle maddi ve manevi tazminat ile işçilik alacakları istemine ilişkindir.

Mahkemece, davacı vekilinin usulüne uygun mazeret bildirmediği ve davanın ikinci defa takipsiz bırakıldığı gerekçesiyle 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 150 ve devamı maddelerine göre davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Uyuşmazlık, davacı vekilinin mazeret bildirip bildirmediği ve bunun sonucunda davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesinin yerinde olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanun'un 7.maddesine göre İş Mahkemelerinde uygulanan şifahi yargılama usulünü düzenleyen HUMK'un 473 vd. maddeleri 6100 sayılı HMK'nın 450.maddesi ile yürürlükten kaldırılmıştır. Yasa'nın 316/d bendine göre "hizmet ilişkisinden doğan davalara", 316/g maddesine göre de "Diğer kanunlarda yer alan ve yazılı yargılama usulü dışındaki yargılama usullerinin uygulanacağı belirtilen dava ve işlere" basit yargılama usulünün uygulanması gerektiğinden eldeki uyuşmazlığa basit yargılama usulünün uygulanması gerektiği açıktır.

Basit yargılama usulüne ilişkin kurallar HMK'nın 316-322.maddelerinde düzenlenmiş olup Yasa'nın 320/4 maddesine göre basit yargılama usulüne tabi davalarda, işlemden kaldırılmasına karar verilmiş olan dosya, yenilenmesinden sonra takipsiz bırakılırsa, davanın açılmamış sayılmasına karar verilir ve Yasa'nın 322/1 maddesine göre bu Kanun ve diğer kanunlarda basit yargılama usulü hakkında hüküm bulunmayan hâllerde, yazılı yargılama usulüne ilişkin hükümler uygulanır.

HMK'nın 150. maddesine göre usulüne uygun şekilde davet edilmiş olan taraflar, duruşmaya gelmedikleri veya gelip de davayı takip etmeyeceklerini bildirdikleri takdirde dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verilir. İşlemden kaldırıldığı tarihten başlayarak üç ay içinde yenilenmeyen davalar, sürenin dolduğu gün itibarıyla açılmamış sayılır ve mahkemece kendiliğinden karar verilerek kayıt kapatılır.

HMK'nın 150. maddesine göre usulüne uygun şekilde davet edilmiş olan taraflar, duruşmaya gelmedikleri veya gelip de davayı takip etmeyeceklerini bildirdikleri takdirde dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verilir. İşlemden kaldırıldığı tarihten başlayarak üç ay içinde yenilenmeyen davalar, sürenin dolduğu gün itibarıyla açılmamış sayılır ve mahkemece kendiliğinden karar verilerek kayıt kapatılır.

6100 HMK'nın 30. maddesine "Hâkim, yargılamanın makul süre içinde ve düzenli bir biçimde yürütülmesini ve gereksiz gider yapılmamasını sağlamakla yükümlüdür" ve HMK'nın 150/2 maddesinde ifade edildiği üzere "geçerli bir özrü olmaksızın duruşmaya gelmeyen taraf yokluğunda yapılan işlemlere itiraz edemez". Bu hükümler birlikte değerlendirildiğinde; Anayasa'nın 141/son ve HMK'nın 30. maddelerine göre "Davaların en az giderle ve mümkün olan süratle sonuçlandırılması" biçiminde açıklanan temel ilke çerçevesinde davacının duruşamaya katılmama gerekçesi "geçerli bir özür" olarak kabul edilebilir ise davacının "geçerli bir özrü nedeniyle duruşmaya katılmadığı" kabul edilerek dosya işlemden kaldırılmamalıdır.

Somut olayda, davacı vekilinin ilk olarak 13.12.2012 tarihli celsede davanın işlemsiz bırakıldığı ve mazeret de bildirilmediği gerekçesiyle davanın yeninleninceye kadar işlemden kaldırılmasına karar verildiği, davacı vekili tarafından süresinde yenileme talebinde bulunularak davanın yenilendiği; davacı vekilinin 31.10.2013 tarihli celse için mazeret 28.10.2013 tarihinde dilekçesi verdiği, mazeret talebinin, duruşmanın, başka bir mahkemeninin aynı gün ve yakın saatteki duruşmasıyla çakışması neneniyle verildiği, davacı vekilinin haklı mazeret talebinin duruşma gününden ve karar verildikten sonra 04.11.2013 tarihinde belgelendirilmediği ve masrafın yatırılmadığı gerekçesiyle reddedildiği ve bu nedenle dosyanın ikinci defa takipsiz bırakıldığı gerekçesiyle davanın açılmamış sayılmasına karar verildiği anlaşılmakla davacı vekilinin geçerli bir özrü bulunmasına ve dava açılırken gider avansını yatırmasına karşın davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine 07/04/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14714, Karar No: 2016/11455, Tarih: 09.05.2016

**9. Hukuk Dairesi         2016/14714 E.  ,  2016/11455 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, fark ücret, fark ikramiye ve ilave tediye alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı ... Belediyesi ile birleşen ... Belediyesinde çalışırken üyesi olduğu sendika ile 23.2.2009 tarihinde imzalanan toplu iş sözleşmesinin taban ücret ile zamlara ilişkin 33. ve 34. maddelerinin davalı tarafından tek taraflı olarak değiştirilmesi nedeniyle fark işçilik alacağı bulunduğunu iddia ederek fark ücret, fark ikramiye ve ilave tediye alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ise davacının daha önce çalıştığı ... Belediyesinin tüzel kişiliğinin 5747 Sayılı Kanun ile sona erdirilerek kendilerine devredildiğini, bu kanunun Geçici 2/5 maddesi uyarınca yapılan toplu iş sözleşmesinin geçerli olabilmesi için devredilen belediye meclisinin onayı gerektiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

Davacı davalı ... Belediyesi ile birleşen ... Belediyesinde çalışırken üyesi olduğu sendika ile 23.2.2009 tarihinde imzalanan toplu iş sözleşmenin taban ücret ile zamlara ilişkin 33. ve 34. maddelerinin davalı tarafından tek taraflı olarak değiştirilmesi nedeniyle işçilik alacağı bulunduğunu ileri sürmüştür. Davalı ise davacının daha önce çalıştığı ... Belediyesinin tüzel kişiliğinin 5747 Sayılı Kanun ile sona erdirilerek kendilerine devredildiği, bu kanunun Geçici 2/5 maddesi uyarınca yapılan toplu iş sözleşmesinin geçerli olabilmesi için devredilen belediye meclisinin onayı gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davacının daha önce çalıştığı ... Belediyesinin 5747 Sayılı Kanunun gereğince davalı ... Belediyesi'ne devredildiği sabittir. 5747 Sayılı Kanunun Geçici 2/5 maddesi uyarınca bu kanunun yürürlüğe girdiği tarihten sonra yapılacak olan toplu iş sözleşmesinin devronulacak belediyenin belediye meclisi tarafından onaylanması gerekmektedir. Davacının daha önce çalıştığı ... Belediyesi ile Hizmet-İş Sendikası arasında 23.02.2009 tarihinde yapılan toplu iş sözleşmenin yürürlüğe girebilmesi için davalı ... Meclisince onaylanması gerekmektedir. Davalı ... Meclisi yapılan toplu iş sözleşmesinin taban ücret ile zam oranlarına ilişkin maddelerini onaylamayarak işçiye yapılacak olan zam oranını kendisi belirlemiştir. Davalı ... tarafından yapılan bu işlem 5747 Sayılı Kanuna uygundur. Davacı ile aynı konumda bulunan bazı işçiler tarafından ...6. İş Mahkemesinde açılan davalarda davacının toplu iş sözleşmesinin ücret zammına ilişkin maddelerinin belediye meclisince değiştirilmesi nedeniyle fark işçilik alacakları bulunmadığı belirtilerek reddedilmiş olup bu kararlar Dairemizce onanmıştır (Dairemizin 11.03.2014 gün ve 2013/11966 E. 2014/7811 K.). Mahkemece davacının alacak taleplerinin reddi gerekirken kabulü isabetsizdir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 09.05.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5821, Karar No: 2019/375, Tarih: 10.01.2019

**8. Ceza Dairesi         2018/5821 E.  ,  2019/375 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli mala zarar verme suçundan suça sürüklenen çocuklar ..., ... haklarıında 02.06.2010 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar kaldırılarak hükmün açıklanmasına ve 5237 sayılı TCK.nun 152/1-a madde ve fıkrası uyarınca mahkumiyetine dair; KANDIRA Asliye Ceza Mahkemesinin 15.07.2014 gün ve 2014/337 esas, 2014/538 karar sayılı hükmünün süresi içinde Yargıtay'ca incelenmesi suça sürüklenen çocuk ... tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelendi:

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında kurulan hükümle sınırlı olarak yapılan incelemede;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine,ancak;

1- Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuğun her iki okula da boya püskürttüğünü belirten 02.12.2008 tarihli Cumhuriyet Savcısı huzurunda müdafiili olarak vermiş olduğu beyanı içeriğinden, ilçe merkezinde bitişik olarak bulunan... Lisesi ile ...Lisesinin dış duvarlarına "yazılar yazarak zarar vermesi şeklindeki eylemlerinin, aynı zaman diliminde hukuki ve fiili kesinti oluşmaksızın aynı şikayetçi kuruma karşı işlenmesinde tek bir kamu malına zarar verme suçunu işlediği dikkate alınarak, 5237 sayılı TCK'nın 43. maddesinde öngörülen zincirleme suça ilişkin hükümlerin uygulanma olanağı bulunmadığı gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurmak suretiyle fazla ceza tayini,

2- Kabule göre de; iddianame ile talep edilmediği halde, ek savunma hakkı tanınmadan sanık hakkında, 5237 sayılı TCK'nın 43. maddesinin uygulanması ve yine iddianamede sevk maddesi olarak TCK.nun 31/2. maddesi gösterildiği halde ek savunma hakkı verilmeden TCK'nun 31/3. maddesine göre mahkumiyet hükmü kurulması suretiyle CMK.nun 226. maddesine aykırı olarak suça sürüklenen çocuğun savunma hakkının kısıtlanması

Yasaya aykırı, suça sürüklenen çocuğun temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10.01.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11965, Karar No: 2019/1481, Tarih: 14.02.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/11965 E.  ,  2019/1481 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : a)Sanık ... hakkında 2010, 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak suçundan: Mahkumiyet

b)Sanık ... hakkında ise 2011 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçundan: Beraat

c)2010 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak suçlarından: Mahkumiyet

I- Sanık ... hakkında 2010, 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak suçlarından verilen mahkumiyet kararları ile sanık ... hakkında ise 2011 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçundan verilen beraat kararına yönelik sanık ... müdafii ile katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Tekerrüre esas geçmiş hükümlülüğü bulunan sanık ... hakkında, 2010 ve 2011 takvim yıllarına ilişkin hükümlerde 5237 sayılı TCK’nin 58. maddesinin uygulanmaması isabetsizliği aleyhe temyiz bulunmadığından bozma sebebi yapılmamış, TCK'nin 53. maddesinin Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte infaz aşamasında yeniden değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.

Sanık ... hakkında toplanan deliller karar yerinde incelenip sanığın suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezaları artırıcı ve azaltıcı nedenlerin nitelik ile derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, sanık ... hakkında ise elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ile derecede bulunmadığı mahkemece dosya içeriğine uygun gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafii ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

II- Sanık ... hakkında 2010 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak suçlarından verilen mahkumiyet kararlarına yönelik sanık müdafinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince: