muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/12631, Karar No: 2016/11929, Tarih: 08.12.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/12631 E.  ,  2016/11929 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Eldeki davada, ... Sulh Hukuk ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, ... Asliye Hukuk Mahkemesinde açılan soybağının reddi davası nedeniyle, küçük ...'e, temsil kayyımı atanması istemine ilişkindir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince, kayyım talep edilenin küçük ...'in kayyım adayı olarak belirtilen annesi ... ile birlikte annesinin ikametgahı olan "..." adresinde yaşadığı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesi tarafından ise küçük ... ve anne ...'in yetkisizlik kararında yaşadığı belirtilen "... Sokak No: 9/6 .../..." adresinde yaşamadığı, adreste Suriyeli bir ailenin ikamet ettiğinin belirtildiği kaldı ki ... Sulh Hukuk Mahkemesince küçüğün annesi kayyım adayı olarak gösterilmişse de küçük ... ile ... arasında ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2014/372 E. sayılı soybağının reddi davası nedeniyle menfaat çatışması bulunduğu ve bu nedenle ...'in küçük ...'e zaten kayyım olarak atanmasının mümkün olamayacağı; Mahkememizce kayyım olabilecek başka kayyım adaylarının araştırılması için ... İlçe Jandarma Komutanlığına yazılan müzekkere cevabında ise isimleri bildirilen ... ve ...'in küçük ...'e kayyım olabileceklerinin, aralarında menfaat çatışması bulunmadığının ve kayyım adayı olabilmeleri için herhangi bir engel tespit edilemediğinin mahkememize bildirildiği, adı geçen kayyım adaylarının, "..." adresinde ikamet etmekte olduklarının belirlendiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

TMK’nın 430/1. maddesine göre, “Temsil kayyımı, kendisine kayyım atanacak kimsenin yerleşim yeri vesayet makamı tarafından atanır.” Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca da; "Yerleşim yeri, bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir."

Dosya kapsamından, kendisine kayyım atanacak küçük ...'in ".../..." adresinde bulunmadığı, kayyım adayı olabileceklerin, "..." adresinde ikamet etmekte oldukları anlaşılmış olup, uyuşmazlığın ... Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.’nın 21. ve 22. maddeleri gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 08/12/2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4971, Karar No: 2018/9299, Tarih: 20.11.2018

**11. Ceza Dairesi         2018/4971 E.  ,  2018/9299 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : 1.Sanıklar hakkında 2003, 2004, 2005 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek ve kullanmak suçlarından düşme

2.Sanık ... hakkında 2006 takvim yılında sahte fatura kulanmak ve düzenlemek suçlarından beraat

3.Sanık ... hakkında 2006 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçundan beraat

4.Sanık ... hakkında 2006 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan mahkumiyet

1- Sanık ... hakkında 2006 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanığın yokluğunda verilip, vekaletname ile tayin ettiği vekili Av. ...'a 13.04.2018 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edilen hükme karşı, bir haftalık yasal süresinden sonra 24.04.2018 havale tarihli dilekçe ile yapılan temyiz isteminin, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2- Sanıklar hakkında “2003-2004-2005 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme ve kullanma” suçlarından açılan kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesine ilişkin hükme yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Bozma üzerine yapılan yargılamada 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 9. maddeleri hükmü karşısında; sanıklara yüklenen “2003-2004-2005 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme ve kullanma” suçlarının yasada gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, 2003-2004 yılları için suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nin 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, 2005 takvim yılı için ise 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4 maddelerinde öngörülen zamanaşımının suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiğinden kamu davasının vaki zamanaşımı nedeniyle düşürüldüğü, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

3- Sanık ... hakkında “2006 takvim yılında sahte fatura düzenleme ve kullanma” suçlarından açılan kamu davalarında verilen beraat kararlarına yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

3- Sanık ... hakkında “2006 takvim yılında sahte fatura düzenleme ve kullanma” suçlarından açılan kamu davalarında verilen beraat kararlarına yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “sahte fatura düzenleme ve kullanma '' suçlarının 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359/b-1 maddesindeki cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu 66/1-e maddesinde öngörülen asli dava zamanaşımının, son kesici işlem olan sanığın sorgusunun yapıldığı 23.01.2009 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddeleri gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE,

4- Sanık ... hakkında “2006 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçundan açılan kamu davasında verilen beraat kararına yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sahte fatura kullanma suçunda suç tarihinin kullanılan son faturanın verildiği KDV beyannamesi tarihi olduğu, sanığın yetkilisi olduğu şirketin kullandığı son faturanın 13.04.2006 olduğunun anlaşılması karşısında; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 9. maddeleri hükmü uyarınca; sanığa yüklenen “sahte fatura kullanma” suçunun 213 VUK’nin 359/b-1 maddesinde öngörülen cezasının miktarı ve üst sınırına göre, 5237 sayılı Kanun'un 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği tarihten temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e, 67/4 ve 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 20.11.2018 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5269, Karar No: 2018/6904, Tarih: 09.07.2018

**17. Hukuk Dairesi         2017/5269 E.  ,  2018/6904 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerle davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline ait davalıya kasko sigortalı aracın, 07.08.2012 tarihinde tek taraflı trafik kazası sonucu hasarlandığını ve kullanılamaz hale geldiğini belirterek, fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydı ile poliçe ile teminat altına alınan 90.000,00 TL'nin ... şirketine başvuru tarihi olan 09.08.2012 tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, kazanın poliçe yapılmadan önce meydana geldiğini, sigortalının beyanı ile kazanın oluş şeklinin örtüşmediğini, hasar uyumsuzluklarının görüldüğünü, şirketten haksız kazanç elde edilmeye çalışıldığını, bedelin fahiş olduğunu ve ticari faiz talep edilemeyeceğini belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulü ile, 50.000,00 TL. maddi tazminatın müracaat tarihi olan 09.08.2012 tarihinden itibaren yasal faizi ile davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

Dava, kasko ... sözleşmesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

Dava, kasko ... sözleşmesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

2-Somut olayda; 21.09.2012 tarihli expertiz raporu ile hasar bedelinin 31.933,82 TL. olarak belirlendiği, dosyada; hasar miktarının tespiti yönünden ikisi makine mühendisi bilirkişiden, ikisi üçer kişilik bilirkişi heyetinden olmak üzere dört farklı bilirkişi raporunun yer aldığı, makine mühendisi-trafik ve kusur uzmanı bilirkişiden alınan 30.12.2013 tarihli ilk raporda hasar bedelinin 37.612,23 TL. (1. rapor) olarak belirlendiği, davacı vekilinin itirazı üzerine 26.05.2014 tarihli makine mühendisi tarafından düzenlenen raporla, hasar bedeli olarak 50.000,00 TL'nin (2. rapor) belirlendiği, bu rapora davalı vekilinin itirazı üzerine üç kişilik bilirkişi heyetince düzenlenen ve expertiz raporu ile diğer raporların da irdelendiği hüküm kurmaya ve denetime elverişli olduğu anlaşılan 26.01.2015 tarihli raporda hasar bedelinin 30.812,00 TL (3. rapor) olarak belirlendiği, davacı vekilinin itiraz ettiği bu rapora davalı vekilince itiraz edilmediği, mahkeme tarafından bu kez yeni üç kişilik bilirkişi heyetinden hasar bedelinin 28.406,72 TL (4. rapor) olarak belirlendiği bir raporun daha alındığı, netice olarak, hasar bedelinin 50.000,00 TL tespit edildiği 2. raporun hükme esas alındığı anlaşılmakla, neden üstünlük tanındığı karar yerinde tartışılmayan 2. rapora göre yazılı olduğu şekilde karar verilmesi doğru değildir. Davalı vekilinin temyiz dilekçesindeki beyanları da gözönünde bulundurulmak suretiyle bir karar verilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine; (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 09/07/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2186, Karar No: 2017/5343, Tarih: 21.11.2017

**16. Ceza Dairesi         2017/2186 E.  ,  2017/5343 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Katılanlar : 1-..., 2-...

Suç : Türk Milletini, Türkiye Cumhuriyeti Devletini,

Devletin kurum ve organlarını aşağılama

Hüküm : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, suç tarihinde Eskişehir Vilayet Meydanında her yıl 19 Mayıs'ta kutlanan Atatürk'ü Anma ve Gençlik ve Spor Bayramı törenlerinin yapılışındaki değişikliklerle ilgili yerel bir tv muhabirine yaptığı açıklamaları bir bütün halinde değerlendirildiğinde sözlerinin düşünceyi açıklama ve eleştiri sınırlarının ötesinde kaldığı ve hükümeti alenen aşağıladığı dosya kapsamından anlaşılmakla, atılı suçtan mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları ile bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 21.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/21568, Karar No: 2022/17769, Tarih: 26.12.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/21568 E.  ,  2022/17769 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

K A R A R

İtiraz Hakem Heyetince verilen kararın davalılardan Neova Sigorta A.Ş. vekili tarafından temyizi üzerine dosya Dairemize gönderilmiş ise de yapılan temyiz incelemesinde, İtiraz Hakem Heyetince verilen 30.06.2021 tarih ve 2021/İHK-20180 sayılı kararın taraflara tebliğ edildiğine dair tebliğ belgelerinin dosya arasında bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Bu nedenle Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyetince verilen 30.06.2021 tarih ve 2021/İHK-20180 sayılı kararın taraflara tebliğ edildiğine dair tebliğ belgelerinin İtiraz Hakem Heyetinden getirtilip dosya arasına alındıktan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize yeniden gönderilmesi için dosyanın geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen şekilde işlem yapılıp eksiklikler tamamlandıktan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize yeniden gönderilmesi için dosyanın İtiraz Hakem Heyeti'ne iletilmek üzere, İtiraz Hakem Heyeti kararının saklanması kararını veren İstanbul Anadolu 2. Asliye Ticaret Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 26.12.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/23300, Karar No: 2025/4631, Tarih: 21.04.2025

**10. Ceza Dairesi         2023/23300 E.  ,  2025/4631 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/491 E., 2021/586 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

İNCELEME KONUSU KARAR : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

İnegöl 4. Asliye Ceza Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı ile hükümlü hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 191/1, 62. ve 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verildiği, hükmün, istinaf edilmeksizin 10.05.2023 usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı CMK'nın 309/1. maddesi uyarınca, 06.11.2023 tarihli ve 2023/13901 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 13.12.2023 tarihli ve KYB-2023/121413 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 13.12.2023 tarihli ve KYB-2023/121413 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“Benzer bir konuya ilişkin olarak Yargıtay 10. Ceza Dairesinin 23/12/2019 tarihli ve 2019/5427 esas, 2019/8638 karar sayılı ve aynı Dairenin 05/10/2020 tarihli ve 2020/3684 esas, 2020/4900 karar sayılı ilâmlarında da değinildiği üzere, şüpheli hakkında verilen "Kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararı ve bu karar ile birlikte verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararların, şüpheliye usulüne uygun şekilde tebliğ edilmeden tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlanamayacağı, somut olayda, şüpheli hakkında verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve 1 yıl süre ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına dair karar her ne kadar 20/11/2019 tarihinde şüpheliye tebliğ edilmiş ise de, söz konusu kararda usulüne uygun bir yasa yolu bildirimi yapılmaması nedeniyle kamu davasının açılmasının ertelenmesine dair kararın kesinleşmemesi nedeniyle kovuşturma şartının gerçekleşmediği cihetle, durma kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.”

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

A. Şüpheli hakkında, 05.04.2019 tarihinde işlediği kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturma sonunda, İnegöl Cumhuriyet Başsavcılığının 07.11.2019 tarihli ve 2019/2886 Soruşturma, 2019/243 Karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca beş yıl süre ile kamu davasının açılmasının ertelenmesine, aynı Kanun'un 191/3. maddesi uyarınca bir yıl süre ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, erteleme süresi içerisinde kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi ya da tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması durumunda hakkında kamu davası açılacağının ihtarına karar verildiği, erteleme karar içeriğinde, karara karşı itiraz kanun yolu süre ve merciinin usûlüne uygun şekilde gösterildiği, tedbirin infazı için kararın Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği,

B. Şüphelinin, kendisine yüklenen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gerektirdiği yükümlülüklere çağrıya uymayarak uygun davranmadığının bildirilmesi üzerine erteleme kararının kaldırılarak İnegöl Cumhuriyet Başsavcılığının 13.10.2020 tarihli ve 2019/2886 Soruşturma, 2020/1997 Esas, 2020/1658 sayılı iddianamesi ile kamu davası açıldığı,

C. İnegöl 4. Asliye Ceza Mahkemesinin kanun yararına bozma istemine konu 29.06.2021 tarihli ve 2020/491 Esas, 2021/586 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 191/1, 62. ve 53. maddeleri uyarınca hükmedilen 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verildiği, kararın istinaf edilmeksizin kesinleştiği,

Anlaşılmıştır.

Anlaşılmıştır.

D. Kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile bu karara bağlı olarak verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararlara yönelik 5237 sayılı TCK'nın 191/2. maddesinin 2. cümlesinde yer alan "Cumhuriyet savcısı, bu durumda sanığa, erteleme süresi zarfında kendisine yüklenen yükümlülüklere uygun davranmadığı veya yasakları ihlal ettiği takdirde kendisi bakımından ortaya çıkabilecek sonuçlar konusunda uyarır." şeklindeki düzenleme gereği, "Kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararı ve bu karar ile birlikte verilen "tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına" ilişkin kararların itiraz yolu açık olmak üzere verilmesi ve şüpheliye ve varsa müdafiine tebliğ edilmesi gerektiği, şüpheliye ve varsa müdafiine şüpheli hakkında verilen karar tebliğ edilmeden tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlanamayacağı gibi beş yıllık erteleme süresinin de işlemeye başlamayacağı, 7201 sayılı Kanun'un 19. maddesinde yer alan "Mevkuf ve mahkûmlara ait tebliğlerin yapılmasını, bunların bulunduğu müessese müdür veya memuru temin eder." hükmü ile Tebligat Kanunun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 28. maddesinde yer alan "(1) Tutuklu ve hükümlülere tebligat yapılmasını, bu kişilerin bulunduğu kurum müdürü, müdür yoksa orayı idare eden memur temin eder.(2) Bir yıl veya daha fazla hürriyeti bağlayıcı ceza ile mahkûm olup kendilerine kanuni temsilci atanmış olanlara ait tebligat, 19 uncu maddeye göre yapılır.(3) Tutuklu ve hükümlüye tebligat yapılamazsa tebliğ mazbatasına müdür veya memur tarafından belirtilen sebep şerh verilir.(4) Tutuklu veya hükümlünün hastanede bulunması halinde dahi tebligat, yukarıdaki fıkralar hükümlerine göre yapılır." ve 5271 sayılı CMK'nın 35/3. maddesinde yer alan "İlgili taraf serbest olmayan bir kişi veya tutuklu ise tebliğ edilen karar kendisine okunup anlatılır" şeklindeki ve 5271 sayılı CMK'nın 263. maddesinde yer alan "(1) Tutuklu bulunan şüpheli veya sanık, zabıt kâtibine veya tutuklu bulunduğu ceza infaz kurumu ve tutukevi müdürüne beyanda bulunmak suretiyle veya bu hususta bir dilekçe vererek kanun yollarına başvurabilir. (2) Zabıt kâtibine başvuru hâlinde, kanun yollarına başvuru beyanı veya dilekçesi ilgili deftere kaydedildikten sonra bu hususları belirten bir tutanak düzenlenerek tutuklu bulunan şüpheli veya sanığa bir örneği verilir. (3) Kurum müdürüne başvuru hâlinde ikinci fıkra hükmüne göre işlem yapılarak, tutanak ve dilekçe derhâl ilgili mahkemeye gönderilir. Zabıt kâtibi başvuruyu ilgili deftere kaydeder. (4) Zabıt kâtibi veya kurum müdürü tarafından ikinci fıkra hükmüne

göre işlem yapıldığı zaman kanun yolları için bu Kanunda belirlenen süreler kesilmiş sayılır." şeklindeki düzenlemeler birlikte dikkate alındığında,

Dosya kapsamına göre;

göre işlem yapıldığı zaman kanun yolları için bu Kanunda belirlenen süreler kesilmiş sayılır." şeklindeki düzenlemeler birlikte dikkate alındığında,

Dosya kapsamına göre;

İnegöl Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı sanığın yokluğunda verildiği, kararda, 5271 sayılı CMK'nın 263. maddesi uyarınca şüphelinin bulunduğu ceza infaz kurumu müdürüne beyanda bulunmak suretiyle veya bu hususta bir dilekçe vererek kanun yollarına başvurabileceğine ilişkin şüpheliye bildirimde bulunulmadığı, kararın tebliğ için Bursa E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumuna 07.11.2019 tarihinde yazı yazıldığı, yazı içeriğinde ekli dava açılmasının ertelenmesi kararının şüpheliye tebliğinin istendiği, düzenlenen tebliğ- tebellüğ belgesinde "İnegöl Hazırlık Bürosunun 07/11/2019 gün ve 2019/2886 CBS Soruşturma sayılı yazılarını ve eklerini anlatılarak okumak/almak suretiyle tebellüğ ettim" ibaresine yer verildiği,

Kanun yararına bozma istemine konu kararın serbest olmayan sanığa "anlatılarak okumak/almak" suretiyle tebliğ edilmişse de, anılan hükümde, 5271 sayılı CMK'nın 263. maddesi uyarınca hükümlü bulunduğu ceza infaz kurumu müdürüne beyanda bulunmak suretiyle veya bu hususta bir dilekçe vererek kanun yollarına başvurabileceğine ilişkin sanığa bildirimde bulunulmadığı, bu nedenle tebligatın usûlsüz olduğundan kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararının usûlüne uygun şekilde kesinleştiğinden söz edilemeyeceği, usûlsüz olarak verilen kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ile denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlanamayacağı gibi, beş yıllık erteleme süresinin de işlemeye başlamayacağı, bu nedenle yükümlülük ihlâlinden söz edilemeyeceği anlaşıldığından; Mahkemesince, kovuşturma şartı gerçekleşmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesinin ikinci cümlesi uyarınca "durma" kararı verilerek, şüpheli hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesine ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararın, karara karşı, tebliğ tarihinden itibaren 5271 sayılı CMK'nın 173. maddesinin 7499 sayılı Kanun ile değişik haline göre "iki hafta" içinde ilgili sulh ceza hakimliğine itiraz hakkı bulunduğu ihtarı ile birlikte usûlüne uygun bir şekilde tebliğ edilmesinin sağlanması ve usûlüne uygun şekilde kesinleştirilmesini takiben geçerli tebligat işlemleri yapılarak erteleme, tedavi ve denetimli serbestlik kararının infazının sonucunun beklenilmesi gerektiği gözetilmeden mahkûmiyet kararı verilmesi,

Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

Kanun’a aykırı ise de;

Kanun yararına bozma incelemesi sırasında gelinen aşamada,

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sisteminde (UYAP) ve adli sicilde yapılan incelemede, şüpheli hakkında