muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/15525, Karar No: 2016/16975, Tarih: 29.12.2016

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişede etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak bedeli ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı taraf yararına BOZULMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/I maddesi uyarınca karar düzeltme yolu açık olmak üzere 29.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8157, Karar No: 2019/2091, Tarih: 28.02.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/8157 E.  ,  2019/2091 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık hakkında Adana Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 10.10.2012 tarih ve 2012/20148 esas sayılı iddianamesi ile 2009, 2010 takvim yıllarında “sahte fatura kullanma” suçlarından kamu davası açıldığı, ancak Adana Küçük ve Orta Ölçekli Mükellefler Grup Başkanlığının 08.10.2012 tarih B.07.0.VDK.44.00.00/663.05(469)-6927 sayılı belge içeriğinde sanık hakkında “2009 takvim yılında sahte belge düzenleme”, “2010 takvim yılında sahte fatura kullanma” fiillerinden dolayı Grup Başkanlığı Rapor Değerlendirme Komisyonunca düzenlendiği belirtilmiş olan 25.09.2012 tarihli 150 sayılı Rapor Değerlendirme Komisyonu mütalaasının dosya içinde bulunmadığı ve mahkemece Rapor Değerlendirme Komisyonu mütalaası getirtilip incelenmeden hüküm kurulmuş olduğu anlaşılmakla; 213 sayılı VUK'nin 367. maddesi gereğince dava şartı olan Rapor Değerlendirme Komisyonu'nun 25.09.2012 tarihli 150 sayılı sayılı mütalaa kararının aslının veya onaylı örneğinin getirtilip dosya içine konularak incelendikten sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- 5271 sayılı CMK'nin 225. maddesi uyarınca hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiil ve failden ibaret olup iddianamade açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılarak açılmayan davadan yargılama yapılıp hüküm kurulmasının mümkün bulunmadığı gözetilerek, Adana Cumhuriyet Başsavcılığının 16.10.2012 tarih ve 2012/20148 esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında, "2009,2010 takvim yıllarında sahte fatura kullanma" suçundan kamu davası açıldığı, “2009, 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme" suçundan açılmış bir dava bulunmadığı gözetilmeden, iddianame dışına çıkılarak sanık hakkında “2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme" suçundan mahkumiyet hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyizi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK'nin 321.hıaddesi gereğince BOZULMASINA, 28.02.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14282, Karar No: 2015/30010, Tarih: 27.10.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/14282 E.  ,  2015/30010 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2014/95671

MAHKEMESİ : Urla(Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 26/12/2013

NUMARASI : 2013/542 (E) ve 2013/624 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın eşine silahtan sayılan çatal fırlatarak yaralaması karşısında TCK 86/3-a, e maddeleri gereğince asgari hadden uzaklaşılarak ceza vermesi gerekirken, asgari hadden ceza verilmesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 27.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8925, Karar No: 2020/384, Tarih: 15.01.2020

**22. Hukuk Dairesi         2019/8925 E.  ,  2020/384 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ: ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davalı işyerinde, taşeron şirketler bünyesinde ilave tediye ücreti hak edecek şekilde çalıştığını, davalı hastanenin hizmetlerini taşeron şirketler vasıtasıyla yürüttüğünü, ...-... İş Sendikasının başvurusu sonucunda Çalışma Bakanlığı İş Müfettişlerince davalı işyerinde yapılan incelemede 01.01.2008-31.12.2010 tarihleri arasındaki temizlik hizmetleri işi ile 01.01.2009-31.12.2010 tarihleri arasındaki biyomedikal aletlerin temizlik işi sözleşmelerindeki asıl işveren alt işveren ilişkisinin muvazaalı olduğunun tespit edildiğini, muvazaa raporunun 4857 sayılı İş Kanunu’nun 3/2.maddesi gereğince davalı işyeri ve taşeron ... İnş. Tem. Tur. Taah. ve Tic. Ltd. Şti. ile ... Tur. Tem. Gıda ve Taş. A.Ş.’ye tebliğ edilerek kesinleştiğini, kesinleşen rapor sonucunda davacının davalı işyerinin işçisi konumuna geldiğini, 6772 sayılı Yasanın 1. ve 3. maddesi gereğince ödenmesi gereken yıllık iki aylık ilave tediye ücretinin davacıya ödenmediğini, muvazaalı işlem nedeniyle ödenmeyen, ilave tediye alacağının tahsilini talep etmiştir.

Davalı Savunmasının Özeti:

Davalı vekili; müvekkili idareye karşı açılan davanın husumet yönünden reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, Yargıtay 22. Hukuk Dairesinin 09.10.2017 tarihli bozma kararına uyulmasına karar verilerek yapılan yargılama sonucunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasındaki temel uyuşmazlık, asıl işveren alt işveren ilişkisinin muvazaaya dayanıp dayanmadığı ve bunun işçilik haklarına etkileri noktasında toplanmaktadır.

Temyiz:

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasındaki temel uyuşmazlık, asıl işveren alt işveren ilişkisinin muvazaaya dayanıp dayanmadığı ve bunun işçilik haklarına etkileri noktasında toplanmaktadır.

Dairemiz tarafından yapılan temyiz incelemesi sonucunda 09.10.2017 arihli bozma ilamında Mahkemenin hizmet alım sözleşmesinin muvazaaya dayandığı yönündeki tespit nedeniyle taşeron işçisi olan davacının ilave tediye alacağına hak kazandığına ilişkin kabulünün eksik araştırmaya dayalı olduğu ,2008-2010 yıllarını kapsayan hizmet alım sözleşmeleri hakkında iş müfettişi raporlarına göre kesinleşmiş bir muvazaa kararının varlığının tartışmasız olduğu ancak, her hizmet alım sözleşmesinin kendi şartları dahilinde değerlendirilmesi gerektiği, dosyaya sunulan 2011 yılından itibaren imzalanan hizmet alım sözleşmelerinde her hizmet için ayrı alım işinin yapıldığı, Bu anlamda Mahkemece davacının hangi tarihli ihale ile hangi işverene bağlı çalıştırıldığı, ilgili hizmet alım sözleşmesinde gösterilen iş dışında başka bir işte çalıştırılıp çalıştırılmadığı, özel mevzuatta davacıya yaptırılan işin üçüncü kişlere gördürülebileceğine ilişkin bir düzenleme bulunup bulunmadığı tespit edilerek davacının yaptığı belirlenen işin üçüncü kişilere gördürülebileceğine ilişkin bir açıklık bulunmaması halinde; yapılan iş asli işlerden ise, teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren bir iş olup olmadığı, yardımcı iş ise davacının hizmet alım sözleşmesine uygun olarak çalıştırılıp çalıştırılmadığı belirlenerek davacının, davalının kadrolu işçileri ile aynı işi yapıp yapmadığı, yaptırılan iş yönünden davacıya emir ve talimatların kim/kimler tarafından verildiği, araç-gereçlerin nasıl temin edildiği, asıl işverenin gözetim ve denetim yükümlülüğünü aşacak boyutta ve özellikle yüklenici firmanın işverenlik sıfatını ortadan kaldıracak, onu bordro ya da kayden işveren durumuna sokacak hususların olup olmadığı üzerinde durularak bu hususlar açıklığa kavuşturularak ve özellikle de yüklenici şirketin, işyerinde davalı İdareden ayrı ve bağımsız olarak kendine özgü organizasyon yapısı oluşturup oluşturmadığı, hukuki, fiili ve ekonomik bağımsızlığının bulunup bulunmadığı, davalı İdareden başka ticari faaliyetleri bulunup bulunmadığı yani salt davalı İdareye hizmet vermek amacıyla kurulup bu doğrultuda hareket edip etmediği, aralarındaki ilişkinin işçi temini niteliğinde kabul edilip edilmeyeceği tüm delillerle birlikte değerlendirilerek tespit edilerek davacının taleplerinin bu tespitler doğrultusunda değerleandirilmesi geriektiği belirtilmiş olup Mahkeme tarafından bozma ilamına uya kararı verilerek verilerek yargılamaya devam olunmuştur.

Bozma ilamı sonrasında dosya kapsamına celp edilen hizmet alım sözleşmelerinin incelenmesi sonucunda muvazaanın kesinleştiği 01.03.2008-31.12.2010 tarih aralığı sonrasında davacının sağlık hizmet alımı sözleşmeleri çerçevesinde istihdam edildiği ancak Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtlarına göre 01.01.2011 tarihli giriş bildirgesinde ve 31.03.2011 tarihli ayrılış bildirgesihde temizlik görevlisi olarak çalıştığının belirtildiği sonraki dönemlerde ise hemşire , hasta hizmetlisi, hasta ve yaşlı bakım elemanı gibi görevlerde çalıştığının belirtildiği anlaşılmıştır. Davalı tarafındandosyaya sunulan 23.03.2015 tarihli müzekkere cevabında ise davacının eczacı kalfası olarak çalıştırıldığının belirtildiği anlaşılmaktadır. Bu durumda davacının 01.03.2008-31.12.2010 dönemi sonrasında sağlık hizmet alımı sözleşmesi nedeni ile istihdam edildiği bu durumda davacının kurum kayıtlarında temizlik elemanı olarak çalıştırıldığı anlaşılan dönem dışında her nekadar kurum kayıtlarında eczacı kalfası olarak belirtilmesede sağlık hizmetleri ve yardımcı sağlık hizmetleri sınıfında yer alan görevlerde çalıştırıldığı anlaşıldığından davacının 01.03.2008-31.12.2010 tarihleri ile 01.01.2011-31.03.2011 tarihleri arasında fiilen sözleşmeye uygun çalıştırılmadığının kabulü ile karar verilmesi gerekirken davacının tüm dönem boyunca sözleşmeye uygun olarak çalıştırılmadığının kabulü ile karar verilmesi hatalı olup bozma sebebidir.SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, 15.01.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22101, Karar No: 2014/4603, Tarih: 04.03.2014

**10. Hukuk Dairesi         2013/22101 E.  ,  2014/4603 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Sakarya İş Mahkemesi

Tarihi : 28.05.2013

No : 2012/390-2013/482

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı asil tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Husumet konusu, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 187. maddesinde (HMK 116) yer alan ilk itirazlardan olmadığından, davanın her aşamasında ileri sürülebilir. Taraflarca ileri sürülmese dahi gerek mahkemece, gerekse Yargıtay’ca tarafların bu yönde bir savunmasının olup olmadığına bakılmaksızın, kendiliğinden göz önünde tutulur.

Dava ehliyeti, kişinin bizzat veya vekili aracılığıyla bir davayı davacı veya davalı olarak takip etme ve usuli işlemleri yapabilme ehliyetidir. Dava ehliyeti, medeni hakları kullanma ehliyetinin usul hukukunda büründüğü şekildir; dolayısıyla, medeni hakları kullanma ehliyetine ( fiil ehliyetine ) sahip gerçek ve tüzel kişiler dava ehliyetine de sahiptirler.

Taraf sıfatına gelince; bir hakkı dava etme yetkisi ( dava hakkı ) kural olarak o hakkın sahibine aittir. Bir hakkın sahibinin kim olduğu, dolayısıyla o hakkı dava etme yetkisinin kime ait olduğu, (o davada davacı sıfatının kime ait olacağı) tamamen maddi hukuk kurallarına göre belirlenir. Ancak, bir davanın davacısının o dava yönünden davacı sıfatına sahip bulunmadığının belirlenmesi halinde, mahkeme dava konusu hakkın mevcut olup olmadığını inceleyemeyeceği ve sıfat yokluğundan davanın reddine karar vermek zorunda olduğu için, taraf sıfatı usul hukukunun da düzenleme alanındadır.

Eş söyleyişle, sıfat, dava konusu sübjektif hak (dava hakkı) ile taraflar arasındaki ilişkidir. Taraf ehliyeti, dava ehliyeti ve davayı takip yetkisi, davanın taraflarının kişilikleriyle ilgili olduğu halde, taraf sıfatı dava konusu sübjektif hakka ilişkindir (Baki Kuru- Ramazan Arslan- Ejder Yılmaz, Medeni Usul Hukuku, 7. baskı, Ankara 1995, s. 231).

Bu nedenle davanın tarafları, taraf ehliyetine sahip olmalıdır. Yani bir davada taraf olabilmek için, ya hakiki şahıs; ya da hükmi şahıs olmak gerekir. Zira taraf ehliyeti, medeni hukukun haklardan istifade ehliyetine tekabül eder ( Saim Üstündağ, Medeni Yargılama Hukuku, C. I-II, 7. Baskı, İstanbul 2000, s. 288 ).

Bu nedenle davanın tarafları, taraf ehliyetine sahip olmalıdır. Yani bir davada taraf olabilmek için, ya hakiki şahıs; ya da hükmi şahıs olmak gerekir. Zira taraf ehliyeti, medeni hukukun haklardan istifade ehliyetine tekabül eder ( Saim Üstündağ, Medeni Yargılama Hukuku, C. I-II, 7. Baskı, İstanbul 2000, s. 288 ).

Öte yandan, HMK.nın “Tarafta iradi değişiklik” başlıklı 124. maddesinde, bir davada taraf değişikliğinin, ancak karşı tarafın açık rızası ile olanaklı olduğu bildirildikten sonra, ancak, maddi bir hatadan kaynaklanan veya dürüstlük kuralına aykırı olmayan taraf değişikliği isteminin, karşı tarafın rızası aranmaksızın hakim tarafından kabul edileceği, dava dilekçesinde tarafın yanlış veya eksik gösterilmesi kabul edilebilir bir yanılgıya dayanıyorsa, hakimin karşı tarafın rızasını aramaksızın taraf değişikliği istemini kabul edebileceği açıklanmıştır.

Davaya konu, somut olayda, husumet yöneltilen S.. M..'nün tüzel kişiliği, yani davada taraf ehliyeti yoktur. Hal böyle olunca, yukarıda açıklanan yasal düzenlemeler çerçevesinde; HMK’nun 124. maddesi gereğince husumetin doğru tarafa yöneltilmesi için davacıya mehil verilerek, tüzel kişiliği haiz İl Özel İdaresine duruşma günü tebliğ edilip, davaya iştiraklerinin sağlanması, bu davalının göstereceği deliller de gözetilerek, tüm kanıtları toplandıktan sonra yapılacak değerlendirme sonucuna göre karar verilmesi gerekir.

2- Öte yandan, davacının tespitini istediği 01.10.1986-30.11.1986 tarihlerine ilişkin Sapanca Özel İdare Müdürlüğü tarafından, davalı Kuruma verilen dönem bordolarında, davacı adının yazılı olduğu sicilsiz çalışmaların görüldüğü, sicil numarasının değişik renk kalemle sonradan yazılmış olması ve girişinin tespit edilememesi nedenleriyle, bu çalışmaların davacıya mal edilemediği anlaşılmakla; davacının çalışmasının gerçekliği ve davacıya aidiyetinin belirlenebilmesi amacıyla; öncelikle, bu hizmetlerin maledildiği kimse bulunup-bulunmadığı davalı Kurum’dan sorulmalı, nüfus müdürlüğünden davacı ile aynı ad ve soyadına sahip kişiler araştırılmalı, özellikle, belirtilen dönemlerde bordrolarda adı geçen kişiler ile soğuk hava deposunda görevli “Nurettin Duru” dinlenilmeli, böylece, uyuşmazlık konusu husus, hiçbir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak biçimde çözümlenip, deliller hep birlikte değerlendirilip takdir edilerek varılacak sonuç uyarınca bir karar verilmelidir.

Mahkemece, açıklanan maddi ve hukuki ilkeler gözetilmeksizin, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde karar vermiş olması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davacı asilin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 04.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6538, Karar No: 2013/6137, Tarih: 28.03.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/6538 E.  ,  2013/6137 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 22.03.2011 tarih ve 2008/243-2011/50 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı şirket vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin TAMEK esas unsurlu 06, 16, 29, 30, 31, 32, 33, 35, 40 ve 43. sınıflarda tescilli markaların sahibi olduğunu, tanınmış TAMEK markasının pek çok ülkede ve WIPO nezdinde tescilli olduğunu, müvekkilinin markası ile ilgili olarak ... tarafından alınmış tanınmışlık kararı bulunduğunu, davalı şirket tarafından 2007/04419 no ile “TEMAK” ibareli 1, ...,11 sınıflar yönünden yapılan marka başvurusuna yaptıkları itirazın nihai olarak ... tarafından reddedildiğini, bu kararın haksız ve hukuka aykırı olduğunu, markaların ayırt edilemeyecek kadar benzer olduğunu, davalı başvurusunun KHK’nın 7/b ve 8/b maddelerince reddedilmesi gerektiğini, müvekkilinin markasının tanınmış olmasından dolayı davalı başvurusunun KHK’nın 8/4 maddesi gereğince farklı mal ve hizmetlerde de tescilinin mümkün olmadığını, davalının kötüniyetli olduğunu ileri sürerek, ... kararının iptalini, markanın tescil edilmiş olması halinde hükümsüzlüğünü talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalıya ait 2007/04419 sayılı TEMAK+şekil markasının esas unsurunun “TEMAK” ibaresi, davacı markalarının esas unsurunun “TAMEK” ibaresi olduğu, markalar arasında KHK’nın 7/1/b maddesi anlamında iltibas bulunmadığı, 2007/04419 sayılı davalı başvurusunun kapsamında 1, ... ve 11 sınıftaki emtiaların bulunduğu, davacı markalarının ise 06, 16, 29, 30, 31, 32, 33, 35, 40 ve 43. sınıflarda tescilli olduğu, davacıya ait 2003/16856 tescil no’lu TAMEK markasının 40. sınıfta “su arıtma ve işleme hizmetleri” için tescilli olduğu, davalı başvurusunda 01. sınıf kapsamında bulunan “kazanlar ve havuzlar için su durulama/temizleme kimyasalları ve katkı maddeleri” ile 11. sınıf kapsamında bulunan “Su arıtma, yumuşatma, deionizasyon, dealkalizasyon, filtreleme, deniz suyu arıtma alet ve cihazları” üretimi yapan firmanın bu ürünlerin kullanım alanı olan su arıtma ve işleme hizmetini de sunmasının sektörel anlamda mümkün olduğu, bahsi geçen ürünlerle davacı

markası kapsamında yer alan hizmet arasında ilişki/benzerlik bulunduğu, davacıya ait 2002/14793 tescil no’lu TAMEK markası 35. sınıfa dahil “Müşterilerin malları elverişli bir şekilde görmesi ve satın alması için çeşitli malların bir araya getirilmesi hizmetleri.” için tescilli olup, bu hizmet perakendecilik hizmeti olduğundan davacı tarafın TAMEK hizmet markası ile bu ibarenin kullanımı sureti ile davalı başvurusu kapsamında yer alan tüm ürünlerin perakendesini yapma hakkına sahip olduğu, davacı taraf bu hizmetin tescili aşamasında bir sınırlama da getirmediğinden bu markanın her türlü ticari ürünün perakendesi yönünde hizmet markası olarak kabulü gerekeceği, davalı markasının kapsamında yer alan tüm ürünler ile davacı markası kapsamında yer alan belirtilen hizmetler arasında ilişki bulunduğu, davalı markası kapsamında yer alan tüm ürünler ile davacı tarafa ait 2002/14793 tescil no’lu marka arasında benzerlik olduğu, KHK’nın 8/1/b maddesi anlamında tescil engeli bulunduğu, davacıya ait “TAMEK” esas unsurlu markaların 556 sayılı KHK’nın 8/4 maddesi anlamında tanınmış marka olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı şirket vekili temyiz etmiştir.

Dava, ... ... kararı iptali istemine ilişkindir. Mahkemece benimsenen bilirkişi raporunda, uyuşmazlık konusu işaretlerin benzer olduğu belirtildikten sonra, davalı adına tescilli 2003/16856 numaralı markanın kapsadığı 40.sınıf hizmetlerin başvuru konusu 1. ve 11. sınıftaki malların da benzer oldukları mütalaa edilmiştir. Ancak, 556 sayılı KHK’nin 8/1-b bendi uyarınca benzer tür mal ve hizmetlerin nispi tescil engeli olarak kabulü için söz konusu mal ve hizmetlerin benzerliği yanında ayrıca, bu benzerliğin mal ve hizmetlerin ortalama alıcısı nezdinde de iltibas tehlikesine yol açacak nitelikte olması gerekir. Bu durumun varlığı her somut olayın özelliklerine göre belirlenmelidir. Somut uyuşmazlıkta, bahsi geçen 40. sınıf hizmetler ile davalı başvurusundaki 1. ve 11. sınıftaki emtiaların nitelikleri itibariyle potansiyel alıcılarının dikkatli ve seçici olup olmayacakları ve dava konusu işaretlerin dikkatli ve seçici alıcıları bakımından 556 sayılı KHK'nın 8/1-(b) bendi anlamında karışıklığa yol açıp açmayacağı hususu Yargıtay denetimine de elverişli olacak bir şekilde bilirkişi raporunda tartışılmadığından mahkemece, anılan bilirkişi raporu ile yetinilerek karar verilmesi doğru görülmemiştir.