muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/23957, Karar No: 2014/7640, Tarih: 21.04.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/23957 E.  ,  2014/7640 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya içeriği ve vergi denetmeni tarafından tutulan tutanaklara göre; "yasal defterlere kaydı gereken hesap ve işlemleri vergi matrahının azalması sonucunu doğuracak şekilde tamamen veya kısmen başka defter, belge veya diğer kayıt ortamlarına kaydetmek" suçu yönünden; 2004 takvim yılına ilişkin suç tarihinin son kayıt işleminin yapıldığı 29.12.2004, 2005 takvim yılına ilişkin suç tarihinin, yine son kayıt işleminin yapıldığı 30.12.2005, "2004 takvim yılında sahte fatura kullanmak" suçu yönünden ise; suça konu faturaların en son 2004 takvim yılı KDV beyannamesinde kullanıldığı cihetle 21.01.2005 olduğu anlaşılmakla gerekçeli karar başlığındaki suç tarihlerinin buna göre mahallinde düzeltilmesi olanaklı görülmüş, her ne kadar sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı hususu tartışmasız bırakılmış ise de, sanığın CMK.nun 231. maddesinin uygulanmasına engel teşkil edecek nitelikte geçmiş hükümlülüğü bulunduğu ve gerekçeye de yansıtıldığı üzere, eylemden kaynaklanan zararın giderilmediğinin anlaşılması karşısında, bahsi geçen madde hükmünün uygulanma koşulları gerçekleşmediğinden bozma nedeni yapılmamış, dosya içinde bulunan adli sicil kaydına göre, mükerrir olan sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmaması isabetsizliği ise aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

1-Sanık müdafiinin, "2005 takvim yılında yasal defterlere kaydı gereken hesap ve işlemleri vergi matrahının azalması sonucunu doğuracak şekilde tamamen veya kısmen başka defter, belge veya diğer kayıt ortamlarına kaydetmek" suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelen temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, yüklenen suçun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş ve incelenen dosya içeriğine göre verilen hükümde eleştiri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, yüklenen suçun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş ve incelenen dosya içeriğine göre verilen hükümde eleştiri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2- Sanık müdafiinin, "2004 takvim yılında yasal defterlere kaydı gereken hesap ve işlemleri vergi matrahının azalması sonucunu doğuracak şekilde tamamen veya kısmen başka defter, belge veya diğer kayıt ortamlarına kaydetmek" ve "2004 takvim yılında sahte fatura kullanmak" suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelen temyiz itirazlarına gelince;5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen "2004 takvim yılında yasal defterlere kaydı gereken hesap ve işlemleri vergi matrahının azalması sonucunu doğuracak şekilde tamamen veya kısmen başka defter, belge veya diğer kayıt ortamlarına kaydetmek" ve "2004 takvim yılında sahte fatura kullanmak" suçlarının yasada gerektirdiği cezalarının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihlerinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihlerinden, temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkında, belirtilen suçlardan açılan kamu davalarının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 21.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5957, Karar No: 2014/8058, Tarih: 07.04.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/5957 E.  ,  2014/8058 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava dosyası inceleme için elektronik ortamda gönderilmiştir.

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların "taranma" suretiyle elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur (HMK md. 445). Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranamayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi (duruşmalı temyiz edilen dosyaların her halükarda elektronik değil, fiziki olarak gönderilmesi) gerekmektedir. Fiziki olarak gönderilen dosyalar ayrıca elektronik ortamda gönderilmemelidir.

Dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Mahkemesince dosyanın yeniden kontrol edilerek eksikliklerin gösterilen şekilde tamamlanması, fiziki imkansızlık sebebiyle bunun mümkün olmaması halinde ise elektronik ortamda değil,fiziki olarak gönderilmesi amacıyla dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 07.04.2014(Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2009/7641, Karar No: 2009/8769, Tarih: 18.12.2009

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2009/7641 E.  ,  2009/8769 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

I- Davalı ...'e usulüne uygun biçimde gerekçeli kararın tebliği temyiz süresinin beklenmesi,

2- Gerekçeli kararın davalılar ..., ... ve ...'e aynı konutta sakin olduğu belirtilen yengeleri ...'e, davalılar ... ve ...'e ise aynı konutta sakin olduğu belirtilen yengeleri ...'e tebliğ edildiği anlaşılmaktadır. Davalılar ..., ... ve ...'in yengeleri ... ile, davalılar ... ve ...'in ise yengeleri ...' ile aynı çatı altında ikamet edip etmediklerinin araştırılması, aynı çatı altında ikamet etmediklerinin anlaşılması halinde kararın usulune uygun biçimde yeniden ilgililerine tebliğ edilerek temyiz süresinin beklenmesi, bundan sonra inceleme yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 18.12.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/29887, Karar No: 2014/26717, Tarih: 25.12.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/29887 E.  ,  2014/26717 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/2,62,50/1-a,52 maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanıklar müdafiileri ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıklar ... ve ... müdafiinin kusura, sanık ... müdafiinin kusura, ceza miktarına ve sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi gerektiğine, katılanlar vekilinin ise, suçun bilinçli taksirle işlendiğine ve ceza miktarına ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Sanıklar hakkında hükmedilen 2 yıl 1 ay hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi esnasında adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının ve kanun maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine ve TCK'nın 52/3. maddesine aykırı davranılması,

2-Sanık hakkında hükmolunan hapis cezası adli para cezasına çevrilirken uygulama maddesinin TCK.50/4-1-a maddesi olarak gösterilmesi gerekirken TCK.50. maddesi olarak gösterilmesi,

3-Bir gün karşılığı adli para cezasının belirlenmesine yasal dayanak oluşturan uygulama maddesinin TCK.52/2. maddesi yerine TCK.52. maddesi olarak gösterilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükümlerin bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hüküm fıkralarının c bendleri çıkarılıp yerlerine “Sanığa verilen 2 yıl 1 ay hapis cezasının sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu ve suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak TCK'nın 50/4. maddesi

delaletiyle TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 760 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 15.200TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibarelerinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25/12/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5136, Karar No: 2018/13359, Tarih: 18.12.2018

**19. Ceza Dairesi         2018/5136 E.  ,  2018/13359 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanununun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nun 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Kabule göre de,

Dava ve cezanın İİK’nun 354. maddesinde yazılı sebeplerle düşeceğinin kararda belirtilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 18.12.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1080, Karar No: 2010/3843, Tarih: 26.04.2010

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2010/1080 E.  ,  2010/3843 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın açılmamış sayılmasına dair verilen hükmün, süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilince zorunlu mali sorumluluk sigortası yapılan ve davalıya ait olan aracın, sürücü belgesi olmaksızın kullanıldığı sırada meydana gelen kazada ölen üçüncü kişinin yakınlarına müvekkilince tazminat ödendiğini, ancak bu zararın teminat dışı olduğunu ileri sürerek, ödenen 10.053,00 TL zararın davalılardan temerrüt faizi ile tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar, kusuru kabul etmediklerini bildirerek, davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, dosya kapsamına göre, duruşmanın takip edilmemesi nedeniyle işlemden kaldırılmasından sonra üç aylık yasal süresinde yenilenmediği gerekçesiyle, davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş; karar, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen aşağıdaki bent dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Mahkemece, yukarıda yazılı gerekçelerle davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş ise de; dosyadaki mazeret dilekçesinde tebligat için masraf gönderildiği belirtilmiş, ancak davacı vekilinin temyizinde mazeretin kabul edilmediğine ilişkin kendilerine bir tebligat yapılmadığı savunulmuştur.

Oysa, HUMK’nın 409. maddesine göre, davanın yenileninceye kadar dosyasının işlemden kaldırılmasına karar verilmesi üzerine, bu karardan itibaren 3 ay içinde yenileme dilekçesi verilerek davaya devam edilebilmesi mümkündür. Ayrıca, 1982 Anayasası’nın 36. ve HUMK.nun 73. maddeleri uyarınca taraflar dinlenmeden, iddia ve savunmalarını beyan etmeleri için davet edilmeden hüküm verilemez.

Somut olayda, dosyadaki mazeret dilekçesi üzerinde, cevap verildiğine ilişkin yazı bulunmakta ise de bu beyan üzerinde bir imza bulunmamaktadır. Ayrıca mahkeme kararında da mazeretin reddine ilişkin davacı tarafa tebligat yapılmasına ilişkin bir karar da bulunmamaktadır.

Bu durumda, mahkemece, mazeretin reddedildiğine ilişkin olarak davacı tarafa tebligat yapılıp yapılmadığı araştırılarak, bunun sonucuna göre tebligat yapılmamış ise davacı tarafa yasal süresi içinde yenileme imkanı sağlandıktan sonra sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, savunma hakkının kısıtlanması anlamında yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmadığından, kararın bozulması gerekmiştir.

Bu durumda, mahkemece, mazeretin reddedildiğine ilişkin olarak davacı tarafa tebligat yapılıp yapılmadığı araştırılarak, bunun sonucuna göre tebligat yapılmamış ise davacı tarafa yasal süresi içinde yenileme imkanı sağlandıktan sonra sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, savunma hakkının kısıtlanması anlamında yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmadığından, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, 2 numaralı bentte açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 26.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13858, Karar No: 2016/11121, Tarih: 05.12.2016

**17. Hukuk Dairesi         2014/13858 E.  ,  2016/11121 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki trafik kazasından kaynaklanan maddi tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili; 08.10.2012 tarihinde meydana gelen trafik kazasında araçta yolcu olarak bulunan ...'ın vefat ettiğini, ...'ın ölümüyle eşi ... ile bekar olan ve birlikte oturduğu kızları ... ve ...'ın destekten yoksun kaldığını, meydana gelen zararın giderilmesi için davalı ... şirketi tarafından 25.800,00 TL'lik ödeme yapıldığını belirterek davacılar ... için 600,00 TL, ... için 50,00 TL, ... için 50,00-TL destek tazminatı ve 300,00 TL cenaze gideri olmak üzere toplam 1.000,00 TL tazminatın temerrüt tarihinden işleyecek ticari avans faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmişlerdir.

Davacılar vekili; 08.01.2014 havale tarihli dilekçesi ile taleplerini ... için 14.021,00 TL, ... için 4.846,00 TL ve ... için 10.104,00 TL ve cenaze giderine ilişkin talebi 4.000 TL olarak ıslah etmişlerdir.

Davalı vekili; olayda hatır taşımacılığının söz konusu olduğunu, merhum ...'ın gelir durumunun tespit edilmediğini, bu sebeple asgari ücret üzerinden aktüerya hesabı yaptırılarak davacının zararının tespit edilmesi gerektiğini, %20 hatır taşıması indirimi yaptırılarak 25.800,00 TL ödeme yapıldığını, davacıların talep edeceği hiç bir hak ve alacak kalmadığını ve davacı çocuklarının yaşları nedeniyle talepte bulunamayacaklarını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile Davacı ... için 14.021,00 TL, ... için 4.846,00 TL, ... için 10.104,00 TL olmak üzere toplam 28.971,00 TL destekten

yoksun kalma tazminatı ile 1.700,00 TL defin ve cenaze giderleri olmak üzere neticede toplam 30.671,00 TL'nin temerrüt tarihi 07.12.2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ... şirketinden alınarak davacılara verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatı ve cenaze-defin gideri istemine ilişkindir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatı ve cenaze-defin gideri istemine ilişkindir.

Desteğin küçük çocuklarının bakım ihtiyacından ne zaman kurtulacaklarını tayin etmek çocuğun yaşadığı yöreye sosyal çevreye, çocuğun özelliklerine, cinsiyetine ailenin sosyal ve ekonomik durumuna göre değişmektedir. Davacıların her biri için destekten yoksun kalacakları sürenin, çocuklar için, yaşları, okuldaki eğitim durumları, içinde yaşadıkları sosyal ve ekonomik koşullar değerlendirilerek, ayrı ayrı belirlenmesi, yüksek öğrenim yapacaklar ise, öğrenimlerinin sona erdiği tarih, yapamayacaklar ise yerleşik ve kabul gören uygulamaya göre, erkek çocukları için 18 yaşın, kız çocukları için 22 yaşın, desteğin sona ereceği yaş olarak kabulü dikkate alınarak denetime elverişli şekilde belirlenmesi suretiyle destekten yoksun kalma tazminatının hesaplanması gerekmektedir.

Yargıtay'ın yerleşik içtihatları incelendiğinde normal şartlarda erkek çocukların 18, kız çocuklarının 22 yaşına kadar destek tazminatı alacakları, çocukların yüksek okul okuyor olması yada okuması ihtimali varsa 25 yaşına kadar destek alabileceklerdir.(Yargıtay HGK 10/06/2015 tarih 2013/17-2343 esas 2015/1534 karar, 17. HD. 09/04/2015 tarih 2013/17627 esas 2015/5572 karar, 21. HD. 10/12/2013 tarih 2013/17221 esas 2013/23524 karar, 4. HD. 24/01/2011 tarih 2010/1818 esas 2011/512 karar sayılı ilamları)

Davacılardan .... desteğin kızları olup olay tarihinde 32 ve 29 yaşlarında olup 22 yaşın üzerindedirler. Yerel mahkemece benimsenen bilirkişi raporunda

adı geçen davacıların evlenmediği ve destek ile birlikte yaşadığı gerekçesiyle Mevlüde'nin 3 yıl, ...'ün 6 yıl destek alacağı kabul edilip bu süre için tazminat hesaplanmıştır. Davacıların, desteğin ölüm günündeki yaşına göre destek alabileceği yaş sınırını geçtiği anlaşıldığından babalarından destek almadan yaşamını sürdürebileceğinin kabulü gerekir. Destek ile birlikte oturmak ve bekar olmak tek başına destekten yoksun kalma tazminatı isteme hakkı doğurmaz. Çalışmasını engelleyen bir özrü veya sağlık sorunu olduğu konusunda somut bir kanıt bulunmayan davacıların destekten yoksun kaldığı kabul edilemez.

Bu nedenle mahkemece, olay tarihinde 29 ve 32 yaşlarında olan davacılar için desteklenme yaşını aşmış olması nedeniyle destekten yoksun kalma tazminat talebini reddetmesi gerekirken gerekçesiz bir şekilde 35 yaşına kadar destek zararı hesaplanarak tazminata karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

Bu nedenle mahkemece, olay tarihinde 29 ve 32 yaşlarında olan davacılar için desteklenme yaşını aşmış olması nedeniyle destekten yoksun kalma tazminat talebini reddetmesi gerekirken gerekçesiz bir şekilde 35 yaşına kadar destek zararı hesaplanarak tazminata karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 05/12/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.