muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/7406, Karar No: 2018/1269, Tarih: 21.02.2018

4721 sayılı TMK’nın 47, 48, 49 ve 50. maddelerinde de tüzel kişiliğin kazanılması, hak ehliyeti ile fiil ehliyeti ve bunun kullanılmasına ilişkin hükümler yer almaktadır.

442 sayılı Köy Kanununun 37/7 maddesi uyarınca da köy tüzel kişiliği adına dava açmak ve açılan davayı takip yetkisi köy muhtarına aittir. Köy muhtarının hukukî bir engelinin çıkması durumunda bu yetki aynı Kanunun 33/b maddesine göre köy derneğinin seçeceği temsilciye tanınmıştır.

Ancak, On Dört İlde Büyükşehir Belediyesi ve Yirmi Yedi İlçe Kurulması İle Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair 6360 sayılı Kanunun 1. maddesi gereğince;

1) Aydın, Balıkesir, Denizli, Hatay, Malatya, Manisa, Kahramanmaraş, Mardin, Muğla, Ordu, Tekirdağ, Trabzon, Şanlıurfa ve Van illerinde, sınırları il mülki sınırları olmak üzere aynı adla büyükşehir belediyesi kurulmuş ve bu illerin il belediyeleri büyükşehir belediyesine dönüştürülmüştür.

2) Adana, Ankara, Antalya, Bursa, Diyarbakır, Eskişehir, Erzurum, Gaziantep, İzmir, Kayseri, Konya, Mersin, Sakarya ve Samsun büyükşehir belediyelerinin sınırları il mülki sınırlarıdır.

3) Birinci ve ikinci fıkrada sayılan illere bağlı ilçelerin mülki sınırları içerisinde yer alan köy ve belde belediyelerinin tüzel kişiliği kaldırılmış, köyler mahalle olarak, belediyeler ise belde ismiyle tek mahalle olarak bağlı bulundukları ilçenin belediyesine katılmıştır.

Aynı Kanunun Geçici 1. maddesinin onüçüncü fıkrasında; "1. maddeye göre tüzel kişiliği kaldırılan belediye ve köylerin mahkemelerde süren davalarında katıldıkları ilçe belediyesi taraf olur" hükmü yer almaktadır.

Bu hüküm, Kanunun “Yürürlük” başlıklı 36. maddesi uyarınca ilk mahalli idareler genel seçiminin yapıldığı 30.03.2014 tarihinde yürürlüğe girmiş bulunmaktadır.

Somut olaya gelince; davalı köyün 6360 sayılı Kanunun yukarıda belirtilen hükümleri gereğince tüzel kişiliği karar tarihinden önce kaldırılarak mahalle olarak ilçe belediyesine katılması nedeniyle görülmekte olan davada taraf sıfatı kalmadığından 6360 sayılı Kanunun geçici 1. maddesinin onüçüncü fıkrası gereğince, ilgili İlçe Belediye Başkanlığı ve Sakarya Büyükşehir Belediye Başkanlığının davaya katılımları sağlanarak taraf teşkili oluşturulmalı, delilleri toplanmalı, ondan sonra davanın esası hakkında bir karar verilmelidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı Hazine vekilinin temyiz istemlerinin kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına 21/02/2018 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7284, Karar No: 2013/16202, Tarih: 21.11.2013

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2013/7284 E.  ,  2013/16202 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin evinin davalı sigorta şirketince yangın sigortası ile sigortalandığını, ek kloz ile dahili su, fırtına, sel ve su baskınları için de teminat sağlandığını, 30.01.2008 tarihinde aniden bastıran yağmur ve dolunun etkisi ile evin hasar gördüğünü, davalı tarafın yangın sigortası genel şartları uyarınca riskin teminat dışı kaldığından bahisle hasarı ödemediğini ileri sürerek, hasar bedeli olan 8.053,50 TL'nin olay tarihinden itibaren temerrüt faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının evinde meydana gelen hasarın izolasyon eksikliğinden kaynaklandığını, yangın sigortası poliçe genel şartlarının A.4/4 maddesine göre sigortalı şeylerin kendi ayıplarından doğan zararların teminat dışı olduğunu, hasar bedelinin fahiş belirlendiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamının incelenmesinde, davanın kısmen kabulü ile 5.787,71 TL maddi tazminatın 05.04.2008 tarihinden itibaren işleyecek temerrüt faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 371,05 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 21.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2486, Karar No: 2021/2678, Tarih: 01.03.2021

**1. Ceza Dairesi         2021/2486 E.  ,  2021/2678 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Basit kasten yaralama

HÜKÜMLER :1)Sanığın basit kasten yaralama suçundan mahkumiyetine dair; ... 33. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.03.2018 tarih, 2017/1038 Esas, 2018/413 Karar sayılı kararı

2) İstinaf başvurularının kabulü ile yeniden hüküm kurularak sanığın basit kasten yaralama suçundan mahkumiyetine dair; ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 19.02.2019 tarih, 2018/2081 Esas, 2019/386 Karar sayılı kararı

... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 19.02.2019 tarih, 2018/2081 Esas, 2019/386 Karar sayılı kararının sanık tarafından CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

5271 sayılı CMK’nin 286/2-d maddesinin Anayasa Mahkemesinin 27.12.2018 tarihli, 2018/71 Esas ve 2018/118 Karar sayılı iptal kararı ile iptal edildiği, iptal kararının 15.02.2019 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe girdiği, anılan maddesinin 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun ile yeniden düzenlendiği anlaşılmakla; 19.02.2019 olan karar tarihinde hükmün temyizi kabil olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 19.02.2019 tarih, 2018/2081 Esas, 2019/386 Karar sayılı “istinaf başvurusunun kabulü ile yeniden hüküm kurulmak suretiyle sanığın basit kasten yaralama suçundan mahkumiyetine ilişkin” hükmünün tüm dosya kapsamına göre hukuka uygun olduğu anlaşıldığından; sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle, CMK’nin 302/1. maddesi gereğince, isteme uygun olarak TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA,

Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 304/1. maddesi gereğince “... 33. Asliye Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere” Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 01.03.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/875, Karar No: 2019/4719, Tarih: 23.05.2019

**10. Hukuk Dairesi         2018/875 E.  ,  2019/4719 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi . Hukuk Dairesi

Dava, yersiz ödenen aylıkların tahsiline yönelik icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın reddine dair verilen karara karşı davacı Kurum vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesince verilen kararın, davacı SGK Başkanlığı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

I-İSTEM

Davalıya, yaşamını yitiren sigortalı üzerinden hak sahibi kız çocuğu sıfatıyla aylık bağlandığı, ancak boşandığı eşiyle talep konusu dönemde fiilen birlikte yaşadığının tespiti üzerine, davalı Kurumca 20.10.2008-19.03.2015 döneminde yersiz olarak ödenen aylıkların tahsili için Konya 1.İcra Müdürlüğü' nün 2016/133 E. sayılı takip dosyası ile icra takibi yapıldığı, davalı tarafından takibe itiraz ile takibin durdurulması üzerine, itirazın iptali ile takibin devamına, % 20 den aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmesi talep edilmiş.

II-CEVAP

Davalı vekili, davanın zamanaşımından reddinin gerektiğini, müvekkili davalı ile eşinin 2001 yılında boşandıklarını, boşanmadan sonra fiili olarak bir birliktelik olmadığını, sadece 2015 yılında boşandığı eşinin kanser hastası olması nedeniyle müvekkilinin kızı tarafından eve getirilerek onun tarafından bakıldığını, bu süreçte de herhangi bir şekilde karı koca ilişkilerinin olmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III-MAHKEME KARARI

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

Kurum Denetmenince davalının boşandığı eşiyle boşandıktan sonra fiilen birlikte yaşadıklarına dair tespit yapıldığı,ancak tanık beyanları bir bütün olarak değerlendirildiğinde yapılan tespitin aksine davalının boşandığı eşi ile kesin ve net olarak tespit yapılan adreslerde karı koca birlikteliği oluşturacak şekilde birlikte yaşamasının mevcut olmadığı belirtilerek, davanın reddine karar verilmiştir.

İSTİNAF SEBEPLERİ:

Davacı Kurum vekili istinaf başvuru dilekçesinde; Davalı ile boşandığı eşinin birlikte yaşadıklarının sabit olduğunu, Kurum müfettişince hazırlanan belgelerin resmi belge niteliğinde olduğunu, Kurumca yapılan işlemlerin usul ve yasal mevzuata uygun olduğunu belirterek yerel mahkeme kararının bozulmasını talep etmiştir.

B-BAM KARARI

İSTİNAF SEBEPLERİ:

Davacı Kurum vekili istinaf başvuru dilekçesinde; Davalı ile boşandığı eşinin birlikte yaşadıklarının sabit olduğunu, Kurum müfettişince hazırlanan belgelerin resmi belge niteliğinde olduğunu, Kurumca yapılan işlemlerin usul ve yasal mevzuata uygun olduğunu belirterek yerel mahkeme kararının bozulmasını talep etmiştir.

B-BAM KARARI

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesince, birlikte yaşama olgusunun kanıtlanamadığı, davanın reddine dair mahkeme kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu anlaşıldığından, davacı Kurum vekilinin istinaf isteminin 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b.1 bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

Davacı vekili istinaf dilekçesinde belirtilen nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi Kararının bozulması gerektiğini beyan etmiştir.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME:

Davanın, yasal dayanağı 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrasıdır. Fıkrada “Eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir. Bu kişilere ödenmiş olan tutarlar, 96'ncı madde hükümlerine göre geri alınır.” düzenlemesine yer verilmiştir. Anılan madde 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe girmiştir. 5510 sayılı Yasanın 56 maddesinin Anayasa’ya aykırı olduğu gerekçesiyle iptali istemiyle Anayasa Mahkemesi'ne yapılan 2009/86 Esas numaralı başvuru, 28.04.2011 tarihinde verilen karar ile reddedilmiştir.

5510 sayılı Kanunun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrasında daha önceki sosyal güvenlik kanunlarında yer almayan, boşanılan eşle fiilen (eylemli olarak) birlikte yaşama olgusu, gelir-aylık kesme nedeni olarak düzenlendiği gibi, eylemli olarak birlikte yaşama, aynı zamanda gelir-aylık bağlama engeli olarak da benimsenmiştir. Burada, eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun/durumunun tanımlanması, hukuki sınır ve çerçevesinin çizilip ortaya konulması önem arz etmektedir. Taraflar arasında hangi hukuki sebep ve maddi vakıaya dayanmış olursa olsun sona ermiş evlilik birliğinin hak ve yükümlülüklerinin sürdürüldüğü beraberlikler veya kesinleşmiş yargı kararına bağlı olarak gerçekleşmiş boşanmanın var olan-olası sonuçlarını ortadan kaldırıcı/giderici nitelikteki birliktelikler madde kapsamında değerlendirilmeli, ortak çocuk-çocuklar yönünden, boşanma kararına bağlanan veya bağlanmayan kişisel ilişkilerin yürütülmesini sağlamaya yönelik olarak, eşlerin belirli aralıklarda ve günlerde zorunlu şekilde bir araya gelmeleri durumunda ise kanun koyucunun bu türden ilişkinin varlığının gelir-aylık bağlanmaması veya kesilmesi nedeni olarak öngörmediği kabul edilmeli, boşanılan eşle kurulan-yürütülen ilişkinin, eylemli olarak birlikte yaşama kavramı kapsamında yer alıp almadığı dikkatlice irdelenerek saptama yapılmalıdır.

Anılan 56'ncı maddede, oldukça yalın olarak “eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen” ibareleri yer almakta olup, kanun koyucu tarafından örneğin; “sosyal güvenlik kanunları kapsamında ölüm aylığına hak kazanmak amacıyla eşinden boşanan”, “hak sahibi sıfatını haksız yere elde etme amacıyla eşinden boşanan”, “gerçek boşanma iradesi söz konusu olmaksızın (muvazaalı olarak) eşinden boşanan” veya bunlara benzer ifadelere yer verilmemiş, sade olarak kaleme alınan metinle uygulama alanı genişletilmiştir. Maddede boşanma amacına-saikine yönelik herhangi bir düzenlemeye yer verilmediğinden, gerek Kurumca, gerekse yargı organlarınca uygulama yapılırken;eşlerin boşanma iradelerinin gerçekliğinin-samimiliğinin araştırılıp ortaya konulması söz konusu olmamalı, boşanmanın muvazaalı olup olmadığına ilişkin herhangi bir araştırma-irdeleme ve boşanma yönündeki kesinleşmiş yargı kararının geçerliliğinin sorgulaması yapılmamalı, özellikle, kesinleşmiş yargı organının verdiği karara dayanan “boşanma” hukuki durum ve sonucunun eşlerin gerçek iradelerine dayanıp dayanmadığının araştırılmasının bir başka organın yetki ve görevi içerisinde yer almadığı, kaldı ki, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununda “anlaşmalı boşanma” adı altında hukuki bir düzenlemenin de bulunduğu dikkate alınmalıdır. Boşanma tarihi itibarıyla gerçek - samimi boşanma iradelerine sahip olan (evlilik birliği temelinden sarsılan) veya olmayan tüm eşlerin, maddenin yürürlük tarihi olan 01.10.2008 tarihinden itibaren her ne sebeple olursa olsun eylemli olarak birlikte yaşadıklarının saptanması durumunda gelirin-aylığın kesilmesi zorunluluğu bulunmaktadır.

Gelirin-aylığın kesilme tarihi ile Kurumun geri alım (istirdat) hakkının kapsamına ilişkin olarak; eylemli birlikte yaşama olgusunun gerçekleşme-başlama tarihi esas alınarak bu tarih itibarıyla gelir-aylık kesme veya iptal işlemi tesis edilip, ilgiliye anılan tarihten itibaren yapılan ödemeler yasal dayanaktan yoksun-yersiz kabul edilmeli, ancak, söz konusu madde 01.10.2008 günü yürürlüğe girdiğinden, eylemli birliktelik daha önce başlamış olsa dahi maddenin yürürlük günü öncesine gidilmemeli, başka bir anlatımla 01.10.2008 tarihi öncesine ilişkin borç tahakkuku söz konusu olmamalı, böylelikle açıklığa kavuşturulacak yersiz ödeme dönemine ilişkin olarak 5510 sayılı Kanunun 96'ncı maddesine göre uygulama yapılmalıdır. 56'ncı maddede, “eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle” ibareleri yer aldığından, birden fazla evlilik ve doğal olarak birden fazla boşanmanın gerçekleşmiş olması durumunda, boşanılan herhangi bir eşle eylemli olarak birlikte yaşama durumunda madde hükmünün uygulanacağı gözetilmelidir.

5510 sayılı Sosyal Sigortalar Ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrasına dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve özellikle taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir. Bu nedenle Anayasa'nın 20'nci maddesi ile 5510 sayılı Kanun, 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu, 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri Ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanun, 4857 sayılı İş Kanunu, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu ve diğer ilgili mevzuat hükümleri göz önünde bulundurulmak suretiyle yöntemince araştırma yapılmalı, tarafların göstereceği tüm kanıtlar toplanmalı, bildirilen ve dinlenilmesi istenilen tanıkların ifadeleri alınmalı, davacı ile boşandığı eşinin yerleşim yerlerinin saptanmasına ilişkin olarak; muhtarlıktan ikametgah senetleri elde edilmeli, ilgili Nüfus Müdürlüklerinden sağlanan nüfus kayıt örnekleri ile yerleşim yeri ve diğer adres belgelerinden yararlanılmalı, adres değişiklik ve nakillerine ilişkin bilgilere ulaşılmalı, özellikle ilgili Nüfus Müdürlüğü’nden adres hareketleri, tarihleriyle birlikte istenilmeli, ilgililerin su, elektrik, telefon aboneliklerinin hangi adreste kimin adına tesis edildiği saptanmalı, seçmen bilgi kayıtları getirtilmeli, varsa çalışmaları nedeniyle resmi-özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, boşanan eşler 4857 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yer almakta iseler adlarına ödeme yapılabilecek özel olarak açılan banka hesabı bulunup bulunmadığı belirlenmeli, boşanan eşlerin kayıtlı oldukları bölge-bölgeler yönünden kapsamlı Emniyet Müdürlüğü-Jandarma Komutanlığı araştırması yapılmalı, anılan mahalle-köy muhtar ve azalarının tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre karar verilmelidir.

Yargılama konusu somut olayda; mahkemece, dosya kapsamındaki bilgi, belge ve kayıtlar değerlendirilmek suretiyle davanın reddine karar verilmiş ise de boşanılan eşle eylemli birlikteliğin tespiti yönünden yapılan araştırma ve incelemenin hüküm kurmaya yeterli olmadığı anlaşılmıştır;

1- Davalının, boşandığı eşine kanser teşhisi konulması üzerine kızı tarafından 2015 yılı başında eve getirildiğini ve vefat ettiği 9.aya kadar evinde kaldığını gerek icra takibine yapılan itirazda gerekse yargılama sırasında beyan ettiğinden, bu süre için davalının boşandığı eşi ile fiilen birlikte yaşadığına dair kabulün varlığı karşısında, söz konusu sürede davanın kabulü gerekeceği hususunun göz ardı edilmesi hatalıdır.

1- Davalının, boşandığı eşine kanser teşhisi konulması üzerine kızı tarafından 2015 yılı başında eve getirildiğini ve vefat ettiği 9.aya kadar evinde kaldığını gerek icra takibine yapılan itirazda gerekse yargılama sırasında beyan ettiğinden, bu süre için davalının boşandığı eşi ile fiilen birlikte yaşadığına dair kabulün varlığı karşısında, söz konusu sürede davanın kabulü gerekeceği hususunun göz ardı edilmesi hatalıdır.

2-Bakiye süre yönünden ise sadece taraf tanıklarının beyanları ile yetinilmeyip, davacı ve boşandığı eşinin ihtilaf konusu dönemde; nüfusa kayıtlı oldukları tüm adreslerden ayrı ayrı kapsamlı mahalli kolluk araştırması yapılmalı, bu adreslerden resen tespit edilecek çevre esnaf, komşular gibi kanaat edinmeye yetecek kadar tanığın bilgi ve görgülerine başvurulmalı, tanık beyanlarındaki çelişkiler giderilmeli, medula kayıtları getirtilerek medula sistemi üzerindeki adres kayıtları mahkemece araştırılmalı, toplanan delillere göre boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği değerlendirilerek, sonucuna göre hüküm kurulmalıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu davanın kabulüne karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi'nin istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararının kaldırılarak İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi kararının HMK’nın 373/1 maddesi gereği kaldırılarak temyiz edilen ilk derece mahkemesi hükmünün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, kararın bir örneğinin BAM' a, dosyanın kararı veren İlk derece Mahkemesine gönderilmesine, 23.05.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3219, Karar No: 2019/7950, Tarih: 23.09.2019

**8. Hukuk Dairesi         2016/3219 E.  ,  2019/7950 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, davalılardan ...’ın, davacının da hissedar olduğu ... 4 ada 3 parsel sayılı taşınmazla ilgili izale-i şüyuu davası açtığını, taşınmaz üzerinde davacıya ait betonarme bina, bahçe ve muhtelif sayı ve çeşitte ağaçlar bulunduğunu açıklayarak, davaya konu taşınmaz üzerindeki davacıya ait muhdesatların tespitini talep etmiştir.

Davalılardan ... vekili, taşınmaz üzerindeki binanın davacıya değil, murisleri...’a ait olduğunu açıklayarak, davanın reddini savunmuş, yargılamanın devamında davalı ... davayı kabul etmiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile ... ili ... ilçesi... köyü, 376 ada 1 parsel (eski 4 ada 3 parsel) üzerinde bulunan fen bilirkişisi tarafından düzenlenen 25.06.2012 tarihli raporda sarı ile çizilerek gösterilen 1000 m2 lik alanda yer alan; tek katlı evin, 1 adet 5-6 yaşlarında armut ağacı, 2 adet 28-30 yaşlarında asma,1 adet 10-12 yaşlarında ayva ağacı, 1 adet 18-20 yaşlarında avokado, 3 adet 4-5 yaşlarında elma ağacı, 1 adet 18-20 yaşlarında elma ağacı,1 adet 16-18 yaşlarında erik ağacı,1 adet 25-27 yaşlarında incir ağacı, 1 adet 8-10 yaşlarında kayısı ağacı, 1 adet 8-10 yaşlarında nar ağacı, 1 adet 20-22 yaşlarında şeftali ağacı, 1 adet 7-8 yaşlarında zeytin ağacı, 3 adet meyve fidanı, 4 adet dut ağacı, 3 adet kara selvi ağacının davacı ... tarafından yapıldığının tespitine, davalı ... yönünden açılan davanın husumet nedeni ile reddine, karar verilmiş, hüküm süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1. Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, harcı tamamlanan değer ve tarafların tapudaki payları karşısında davacı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, muhdesatın tespiti davasıdır.

Bilindiği üzere, 6100 sayılı HMK'nin 326/1. maddesi uyarınca Kanunda yazılı haller dışında yargılama giderlerinin aleyhine hüküm verilen taraftan alınmasına karar verilir. Kanunda yazılı hallerden birisi hiç şüphesiz Yasa'nın 312/2. maddesidir. Bu madde hükmüne göre davalı taraf davanın açılmasına sebebiyet vermemiş ve yargılamanın ilk duruşmasında da davacının talep sonucunu kabul etmiş ise yargılama giderinden sorumlu değildir. Hemen belirtmek gerekir ki; anılan maddenin uygulanabilirliği, bu iki koşulun birlikte gerçekleşmesine bağlıdır.