muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/5757, Karar No: 2019/3708, Tarih: 19.06.2019

C) Konunun Değerlendirilmesi:

İncelenen dosyada; şüpheli hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı verilen İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının 20/10/2015 tarihli, 2015/138073 soruşturma ve 2015/1450 sayılı, 5237 sayılı TCK’nın 191/2. maddesi gereğince beş yıl süre ile kamu davasının açılmasının ertelenmesine, aynı Kanun'un 191/3. maddesi uyarınca erteleme süresi içerisinde bir yıl süre ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, aynı Kanun'un 191/4. maddesi gereğince erteleme süresi içerisinde kendisine yüklenen yükümlülüklere veya uygulanan tedavinin gereklerine uygun davranmamakta ısrar etmesi ya da tekrar kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması durumunda hakkında kamu davası açılacağının ihtarına ilişkin kararının şüpheliye 04/11/2015 tarihinde tebliğ edildiği, kararın tebliği ve şüphelinin bu karara itiraz süresi beklenmeden infazı için 21/10/2015 tarihinde İstanbul Anadolu Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderildiği, şüpheliye 23/10/2015 tarihli uyarılı ilk çağrı yazısının 30/10/2015 tarihinde tebliğ edildiği, şüphelinin bu çağrıya uyarak Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne başvurması üzerine 09/11/2015 tarihinde Denetimli Serbestlik Süreci Yükümlü Ön Bilgilendirme formu tebliğ edilerek ve bilgilendirilerek tedbirin infazına başlanıldığı, şüphelinin tedavi gereklerine uygun davranmaması nedeniyle 08/04/2016 tarihinde “yükümlülüklerini 2. kez ihlal etmesi halinde tekrar uyarılmadan denetimli serbestlik uygulamasına son verileceği ve hakkında kamu davası açılacağı” açıklamasını içeren uyarı yazısının şüpheliye tebliğ edildiği, ancak şüphelinin müdürlüğe başvurmadığı , yükümlülüklerini 2. kez ihlal etmesi üzerine erteleme kararının kaldırılarak hakkında kamu davası açıldığı, yargılama sonucunda, İstanbul Anadolu 69 . Asliye Ceza Mahkemesinin 28/03/2018 tarihli ve 2016/354 esas, 2018/161 sayılı kararı ile “kamu davasının durmasına” karar verildiği anlaşılmıştır.

28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile değişik TCK'nın 191. maddesinde,

28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile değişik TCK'nın 191. maddesinde,

Kamu davasının açılmasının ertelenmesi kararı ve bu kararla birlikte verilebilecek olan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararlara yönelik TCK'nın 191/2. maddesinin 2. cümlesinde yer alan "Cumhuriyet savcısı, bu durumda şüpheliyi, erteleme süresi zarfında kendisine yüklenen yükümlülüklere uygun davranmadığı veya yasakları ihlal ettiği takdirde kendisi bakımından ortaya çıkabilecek sonuçlar konusunda uyarır." şeklindeki düzenleme gereği, "Kamu davasının açılmasının ertelenmesi" kararı ve bu karar ile birlikte verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin kararların, şüpheliye tebliğ edilmesinin gerektiği, incelemeye konu dosyada ise, İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen "Kamu davasının açılmasının beş yıl süre ile ertelenmesi ve 1 yıl süre ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına" ilişkin karar, şüpheliye tebliğ edilmeden önce, Denetimli Serbestlik Şube Müdürlüğüne gönderildiği ve tedbirin infazı için işlemlere başlandığı anlaşıldığından, şüpheli hakkında verilen karar kendisine tebliğ edilmeden tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına başlanamayacağı dikkate alındığında durma kararının yerinde olduğu anlaşıldığından kanun yararına bozma isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

D) Karar:

Açıklanan nedenlerle;

İstanbul Anadolu 69. Asliye Ceza Mahkemesinin 28/03/2018 tarihli ve 2016/354 esas, 2018/161 sayılı kararına yönelik yerinde görülmeyen kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, dosyanın adı geçen Mahkemeye iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’na gönderilmesine,

19/06/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6568, Karar No: 2022/20370, Tarih: 15.12.2022

**11. Ceza Dairesi         2021/6568 E.  ,  2022/20370 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Sahte fatura düzenleme, Defter, kayıt ve belgeleri gizleme

...

...

...

Sanık ...’ın temyiz dilekçeleri içeriği itibarıyla defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararı da temyiz ettiği belirlenerek yapılan incelemede;

1) Sanık ... hakkında defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına yönelik sanığın temyizinin incelenmesinde;

Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların 5560 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK’nin 231/12. maddesi uyarınca temyizi mümkün olmayıp itiraz yoluna tabi olduğundan; sanığın temyiz talebinin itiraz dilekçesi olarak kabulü ile merciinde incelenmek üzere dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

2) Sanıklar ... ve ... hakkında 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından verilen mahkûmiyet hükümlerine yönelik sanıkların, sanık ... hakkında 2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyizinin incelenmesinde;

Sahte fatura düzenleme suçunda suç tarihinin en son düzenlenen fatura tarihi olması, 2010 takvim yılında KDV beyannamesi verilmemesi, Ba-Bs form analizi sonucuna göre 2010 takvim yılında düzenlendiği bildirilen faturaların en son 2010 yılı Mayıs ayında düzenlendiğinin anlaşılması karşısında; 2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme suç tarihinin 2010 yılı Mayıs ayı olduğu, sanık ...’nın 01.01.2009 - 06.01.2009 tarihleri arasında yüklenen suçu işlediğinin iddia edildiği, sanıklar ... ve ...’in ise 06.01.2009 tarihinden sonra yüklenen suçu iştirak halinde işlediklerinin iddia ve kabul olunduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanık ...’na yüklenen “2009 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e maddesinde öngörülen olağan dava zamanaşımının, kesen son sebep olan sanığın sorgusunun yapıldığı 06.10.2012 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar; sanıklar ... ve ...’a yüklenen “2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarının Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği, bu itibarla sanıklar ... ve ... ile katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 15.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/16449, Karar No: 2012/11892, Tarih: 21.05.2012

**4. Ceza Dairesi         2010/16449 E.  ,  2012/11892 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret

HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak; Kayseri ve Civarı Elektrik ... Anonim Şirketinin 04.12.2984 tarihli ve 3096 ...; Türkiye Elektrik Kurumu Dışındaki Kuruluşların Elektrik Üretimi, İletimi, Dağıtımı ve Ticareti ile Görevlendirilmesi Hakkında Kanun uyarınca 27.11.1988 tarihli Bakanlar Kurulu Kararı ile elektrik denetimi, iletimi ve dağıtımı konularında görevlendirildiği ve anılan şirketin Ana Sözleşmesinin 1. maddesine göre 233 ve 399 ... Kanun Hükmünde Kararnamelerle ilgisi bulunmayıp, özel hukuk hükümlerine göre faaliyette bulunan kamu sermayeli ticari şirket olduğu ve (KİT) vasfının da bulunmaması nedeniyle kamusal faaliyet yürütmediği anlaşılan şirket teknisyeninin kamu görevlisi kabul edilemeyeceği ve kaçak elektrik kullanan sanığın, hakkında işlem yapan şirket teknisyeni yakınana karşı eylemlerinin hakaret ve tehdit suçlarını oluşturacağı gözetilmeden, görevliye hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarından hükümler kurulması,

Yasaya aykırı ve sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 21.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1581, Karar No: 2014/5602, Tarih: 30.04.2014

**14. Hukuk Dairesi         2014/1581 E.  ,  2014/5602 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 08/10/2013

NUMARASI : 2012/196-2013/538

Davacılar vekili tarafından, davalı aleyhine 24.05.2012 gününde verilen dilekçe ile elatmanın önlenmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 08.10.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Davacı vekili, komşu taşınmaza kurulan baz istasyonları nedeniyle çevre ve insan sağlığının olumsuz etkilendiğini iddia ederek davalı GSM şirketlerine ait baz istasyonunun kaldırılmasını, mümkün olmadığı takdirde taşınmazının davalı GSM şirketlerince satın alınmasını, ayrıca komşu taşınmaza baz istasyonu kurulması nedeniyle taşınmazının değerinin de azaldığını ileri sürerek bu zararının tazminini istemiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir.

Baz istasyonları, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanununun 37. maddesi gereğince BTK tarafından bu konuyu düzenleyen Yönetmelikteki yer, ölçü ve limit değerlere göre verilen güvenlik sertifikası gereğince kurulan, günümüzde haberleşme ve iletişimin sağlanmasında önemli bir yeri olan, genel olarak alıcı/verici antenleri sayesinde elektromanyetik dalgaları (sinyalleri) alma ve gönderme işlemi yapan sistemlerdir. Konuşmanın az olduğu kırsal alanlarda 35 km’lik, konuşma trafiğinin daha yoğun olduğu şehir merkezlerinde ise 1-2 km’lik bir mesafe içinde hizmet verebilen, çıkış güçleri oldukça düşük olan cihazlardan oluşmaktadır.

Ulaşılan son teknolojik gelişmelere göre, telefonla haberleşme ve iletişimin sağlıklı ve verimli olarak gerçekleştirilebilmesi için baz istasyonlarının bal peteği benzeri hücresel bir yapıda ve her bir peteğin içinde de en az bir baz istasyonu bulunacak şekilde kurulması zorunludur. Her bir istasyon kapasitesi itibariyle belirli sayıda abonenin haberleşmesini sağlayabileceğinden nüfusun yoğun olduğu yerleşim merkezlerinde daha çok sayıda baz istasyonu kurulması gerekmektedir. Şehirlerin dışına çıkartılmaları halinde hücresel yapı bozulacağından haberleşme ve iletişimin sağlanabilmesi için gerek baz istasyonlarından abonelere gerekse abonelerden baz istasyonlarına karşılıklı olarak gereğinden çok yüksek elektromanyetik dalgalar gönderilmek zorunda kalınacak, toplum sağlığı olumsuz yönde etkilenecektir.

Sağlığa zarar verdiği iddiası dışında baz istasyonlarının sertifikada belirtilen limit değerlere ve güvenlik mesafesine uygun olarak kurulmadığı, başlangıçta uygun kurulsa dahi sonradan sertifikadaki limit değer ve güvenlik mesafelerine aykırı davranıldığı gerekçesi ile kaldırılmasına ilişkin talep ve itirazların ilgili mevzuat gereğince BTK’ya yapılması gerekmektedir. Bu kurumun uygulamalarına ve kararlarına karşı da idari yargıda dava açılmalıdır. Keza davacı, baz istasyonunun limit değerlere ve güvenlik mesafelerine uygun olmasına rağmen zararlı olduğunu iddia ediyorsa, idari yargıda idareye karşı yönetmeliğin iptali davası açması gerekir.

Adli yargıda görülecek davalarda ise davanın kabul edilebilmesi için öncelikle baz istasyonunun yönetmelikte belirtilen limit değerlere uygun bulunmadığı ve sağlığa zarar verdiğine ilişkin iddiaların kanıtlanması gerekir. Bunun için de Dairemizin yukarıda belirtilen ilkeleri doğrultusunda dava konusu baz istasyonunun yönetmelikte belirtilen limit değerlere ve güvenlik mesafesine uygun olup olmadığı, davacının sağlığına zarar verip vermediği konusunda tarafların göstermiş oldukları deliller toplanıp yine yukarıda açıklanan Yönetmelik ve Tebliğname hükümleri dikkate alınarak belirlenecek uzman bilirkişiler marifetiyle keşif yapılarak alınacak bilirkişi raporları ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir.

Bütün bu anlatılanlardan sonra somut olaya gelince; henüz zarar gerçekleşmeden ve somut bir zarar tehlikesi de mevcut değilken taşınmazda değer azalması olduğu iddiası ile zararın tazmini istenemez. Davacının henüz gerçekleşmemiş (güncel olmayan) gelecekte duyabileceği hukuki korunma ihtiyacı doğmadan tazminat talep etmesinde hukuki yararı bulunmamaktadır. Mahkemece bu yönden ret kararı verilmesi yerinde ise de davacının çevre ve insan sağlığına zarar verildiği iddiasının değerlendirilmesi için mahkemece yapılan keşif sonucu alınan 08.07.2013 tarihli bilirkişi raporunda baz istasyonun geçici güvenlik sertifikasında belirtilen güvenlik mesafelerine uygun

olarak kurulup kurulmadığı ayrıca limit değerlerin aşılıp aşılmadığı konusunda yukarıda belirtilen şekilde bir ölçüm yapılmadığı anlaşılmıştır.

Bu itibarla mahkemece eksik incelemeye dayalı olarak davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde iadesine, 30.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3072, Karar No: 2022/4890, Tarih: 04.04.2022

**10. Hukuk Dairesi         2022/3072 E.  ,  2022/4890 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

No : 2021/949-2021/908

İlk Derece

Mahkemesi : Kahta 1. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne dair verilen karara karşı davalı ve feri müdahil Kurum vekilleri tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, Antep Bölge Adliye Mahkemesi 10 Hukuk Dairesince davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Gantep Bölge Adliye Mahkemesi 10 Hukuk Dairesince verilen kararın, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 31.5.2021 tarihli kararı ile bozulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından davanın kabulüne dair verilen kararın davalı ve feri müdahil Kurum vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

I- İSTEM

Davacı, meslek lisesinde okurken zorunlu stajını Milli Eğitim Bakanlığına bağlı anaokulunda yapmasına karşın sigortalılığının bildirilmediğini beyanla tespitini talep etmiştir.

II-CEVAP:

Davalı ... vekili, davanın görev yönünden reddini, aksi takdirde zamanaşımı, hak düşürücü süre ve husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmesini istemiştir.

Fer'i müdahil Kurum vekili, davanın hak düşürücü süre ve husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmesini istemiştir.

III-MAHKEME KARARI

A-İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

"Davanın kabulüne, davacı asilin 01.05.2013-31.05.2015 tarihleri arasında davalı işveren yanında 150 gün süreyle hizmetinin bulunduğunun tespitine," karar verilmiştir.

B-BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI:

Davalı ve fer'i müdahil Kurum vekillerinin istinaf başvurularının kabulü ile; Kahta 1. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesinin 27.02.2019 tarih ve 2016/812 Esas -2019/195 Karar sayılı kararının, HMK’nin 353/1-b maddesinin (2) numaralı alt bendi uyarınca, düzeltilmek üzere kaldırılarak ve esas hakkında yeniden karar verilmek suretiyle,Hukuki yarar dava şartı yokluğu nedeniyle HMK'nin 114/1-h ve 115/2. maddeleri gereğince davanın usulden reddine,dair karar üzerine 31.5.2021 tarihli bozma ilamında Dairemizce, dava dilekçesinden davacının talebinin tam olarak ne olduğunun anlaşılamadığı, davacıya talebinin kısa vadeden mi yoksa uzun vadeli sigorta kollarından mı ve talebinin hangi tarihler arasına ilişkin olduğu hususu açıklattırılarak yapılacak değerlendirmeye göre karar verilmesi gerektiği belirtilmiştir.Bölge Adliye Mahkemesi tarafından 1-)Yargıtay 10. Hukuk Dairesi 31.05.2021 tarih, 2020/3269 esas, 2021/7235 karar sayılı ilamı doğrultusunda Kahta 1. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi 27.02.2019 tarih 2016/812 Esas - 2019/195 Karar sayılı ilamının HMK 353/1-b maddesinin (2) numaralı alt bendi uyarınca düzeltilmek üzere kaldırılarak ve düzeltilerek esas hakkında yeniden karar verilmesi suretiyle,

2-a)Davanın kabulü ile davacının 17.09.2012 - 26.09.2012, 01.01.2013 - 25.01.2013 ve 11.02.2013 - 14.06.2013 tarihleri arasında davalı işverene ait iş yerinde kısa vadeli sigorta kollarına tabi hizmeti bulunduğunun tespitine, karar vermiştir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

Davalı ve feri müdahil vekili verilen kararın hatalı olduğunu belirtip, kararın bozulmasını istemiştir.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME:

01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Kanun'un; dava konusu dönem itibariyle yürürlükte olan 5/b maddesi, "b) (Değişik: 13/2/2011-6111/24 md.) 5/6/1986 tarihli ve 3308 sayılı Meslekî Eğitim Kanununda belirtilen aday çırak, çırak ve işletmelerde meslekî eğitim gören öğrenciler hakkında iş kazası ve meslek hastalığı ile hastalık sigortası; meslekî ve teknik ortaöğretim ile yükseköğrenimleri sırasında staja tabi tutulan öğrenciler, mesleki ve teknik ortaöğretim sırasında tamamlayıcı eğitim ya da alan eğitimi gören öğrenciler, kamu kurum ve kuruluşları tarafından desteklenen projelerde görevli bursiyerler ile 2547 sayılı Yükseköğretim Kanununun 46 ncı maddesine tabi olarak kısmi zamanlı çalıştırılan öğrencilerden aylık prime esas kazanç tutarı, 82 nci maddeye göre belirlenen günlük prime esas kazanç alt sınırının otuz katından fazla olmayanlar hakkında ise iş kazası ve meslek hastalığı sigortası uygulanır. Bu bentte sayılanlar, 4 üncü maddenin birinci fıkrasının (a) bendi kapsamında sigortalı sayılırlar ..."

3. maddesi, "3) Sosyal sigortalar: Kısa ve uzun vadeli sigorta kollarını, 4) Kısa vadeli sigorta kolları: İş kazası ve meslek hastalığı, hastalık ve analık sigortası kollarını, 5) Uzun vadeli sigorta kolları: Malûllük, yaşlılık ve ölüm sigortası kollarını, 6) Sigortalı: Kısa ve/veya uzun vadeli sigorta kolları bakımından adına prim ödenmesi gereken veya kendi adına prim ödemesi gereken kişiyi, ... ifade eder."

Dava konusu dönem itibariyle yürürlükte olan 3308 sayılı Çıraklık ve Mesleki Eğitim Kanunu'nun 18. maddesi, "(Değişik : 29/06/2001 - 4702/13 md) On ve daha fazla işçi çalıştıran işletmeler, çalıştırdıkları işçi sayısının yüzde beşinden az, yüzde onundan fazla olmamak üzere, meslek lisesi öğrencilerine beceri eğitimi yaptırırlar." 25. maddesinde, "Aday çırak, çırak ve işletmelerde meslek eğitimi gören öğrencilere ödenecek ücret ve bu ücretlerdeki artışlar; aday çırak veya çırağın velisi veya vasisi veya kişi reşit ise kendisi; öğrenciler için okul müdürlüğü ile işyeri sahibi arasında Bakanlıkça belirlenen esaslara göre düzenlenecek sözleşme ile tespit edilir. Ancak, işletmelerde meslek eğitimi gören öğrenci, aday çırak ve çırağa yaşına uygun asgari ücretin % 30'undan aşağı ücret ödenemez.

Aday çırak, çırak ve öğrencinin eğitimi sırasında işyerinin kusuru halinde meydana gelecek iş kazaları ve meslek hastalıklarından işveren sorumludur.

Aday çırak, çırak ve öğrencilere ödenecek ücretler her türlü vergiden müstesnadır.

Aday çırak, çırak ve öğrencinin eğitimi sırasında işyerinin kusuru halinde meydana gelecek iş kazaları ve meslek hastalıklarından işveren sorumludur.

Aday çırak, çırak ve öğrencilere ödenecek ücretler her türlü vergiden müstesnadır.

Aday çırak, çırak ve işletmelerde meslek eğitimi gören öğrencilere sözleşmenin akdedilmesi ile 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanununun iş kazaları ve meslek hastalıkları ile hastalık sigortaları hükümleri uygulanır. Sigorta primleri 1475 sayılı İş Kanununun 33 üncü maddesi gereğince bunların yaşına uygun asgari ücretin % 50'si üzerinden Bakanlık bütçesine konulan ödenekle karşılanır." düzenlemeleri mevcuttur.

Dava konusu dönemde yürürlükte olan 5510 sayılı Kanun'un 6. maddesi, "Bu Kanunun kısa ve uzun vadeli sigorta kolları hükümlerinin uygulanmasında; ... f)Resmî meslek ve sanat okulları ile yetkili resmî makamların izniyle kurulan meslek veya sanat okullarında ve yüksek okullarda fiilen normal eğitim süreleri içinde yapılan, tatbikî mahiyetteki yapım ve üretim işlerinde çalışan öğrenciler, ... 4 üncü ve 5 inci maddelere göre sigortalı sayılmaz.” düzenlemesini içermekte iken, 2.12.2016 tarihli ve 6764 sayılı Kanunun 55. maddesiyle, “Resmî meslek ve sanat okulları ile yetkili resmî makamların izniyle kurulan meslek veya sanat okullarında ve” ibaresi madde metninden çıkarılmıştır.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, kız meslek lisesinde çocuk gelişimi bölümü öğrencisi olan davacının 17.09.2012 tarihli işletmelerde meslek eğitimi sözleşmesiyle 1.10.2012-31.5.2013 arasında Cendere Meslek Lisesi öğrencisi olarak Hürriyet İlkokulunda işletmeye gittiği, 27.9.2012-31.12.2012 arasında Kahta Kız Teknik ve Meslek Lisesi işyerinden kısa vadeli sigorta kollarından bildiriminin yapıldığı belirgindir.

Davacı bozma sonrası açıklamalarında kısa vadeli sigrota kollarından bildirim yapılmasını istediğini beyan etmiş, Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş ise de verilen karar eksik incelemeye dayalıdır.Bu nedenle Mahkemece davacının staj dosyası, devam çizelgesi, staj başlama bitişine ilişkin tüm belgeler getirtilmeli, davacının stajını yaptığı işyerine ilişkin bordro tanıkları dinlenmeli davacının çalıştığı süreler yöntemince belirlenmeli sonucuna göre karar verilmelidir.

Yukarıda açıklanan maddi ve hukuki esaslar doğrultusunda yargılama yaparak elde edilecek sonuca göre karar vermesi gerekirken, eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı ve feri müdahil vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun kabulüne ilişkin kararı bozulmalıdır.

SONUÇ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi kararının HMK'nın 373/2. maddesi gereğince BOZULMASINA, dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 04.04.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.