muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/217, Karar No: 2023/281, Tarih: 17.05.2023

Mahkemede; olaydan bir gün önce ... Köyü'ne gittiğini, tanık ...’nın evinde kaldığını, sabah saat 09.00-09.30 sıralarında tanık ...’nın köydeki iki kadına ait odunları dizmeleri için gönderdiğini, yanında tanık ... ile odunların sahibi olan ... ve ... olduklarını, burada saat 12.00’ye kadar çalıştıklarını, saat 12.00’den sonra tanık ...’nın kendilerini çağırdığını, ... ve ...’in odunlarını dizmek için onların evlerine gittiklerini, yanında ..., ..., ..., ..., ... ve ...’un olduğunu, burada saat 14.00-14.30 sıralarına kadar çalıştıklarını, yağmur yağdığından ötürü elleri çamur olduğu için tanık ...’ten telefonla kardeşi inceleme dışı sanık ...’yı aramasını istediğini, ... ile kendisinin değil ...’in konuşup mesajını ilettiğini, ...’dan yaprakların üzerine çadır atmasını istediğini, ...'nın ...’e kafasının bozuk olduğunu söylediğini, ...’e inceleme dışı sanık ...'i de arattığını, ...’i de yaprakların üzerine çadır atması ve ...’nın kafasının niye bozuk olduğunu sorması için arattığını, 5-6 dakika sonra tanık ...’in kendisine, "... olay var. ... olay yapmış." dediğini, tanık ...’e ...’i aramasını ve ... ya da ... Köyü'ne gelmesini söylemesini istediğini, yanında bulunanlara olayın olduğunu söyleyip ayrıldığını, yanında tanık ... olduğu hâlde ... Köyü'ne gitmek üzere yola çıktıklarını, köyün çıkışında kardeşi ...’yı birkaç kez aradığını, cevap alamayınca ...’i aradığını, ...’e ... Köyü'ne gittiklerini söyleyip oraya gelmesini istediğini, tanık ...’in telefonunu alıp ...’ya mesaj attığını, okuması yazması olmadığı için mesajın ne olduğunu bilmediğini, ... Köyü'nün arkasında ... ile buluştuklarını, birlikte ...’ın evine gittiklerini, ...’a ...’nın birilerini öldürdüğünü anlattığını, ...’ya kızıp telefonunu kırdığını, olaydan sonra ... Köyü'nde boş bir evde 5-6 gün kaldığını, iki gece ...’ün evinde kaldığını, muhtarla birlikte Jandarmayı aradıklarını, olayda adının geçtiğini öğrenince gelip teslim olduğunu, olaydan sonra yaptığı telefon görüşmesinin içeriklerini kabul ettiğini,

Savunmuştur.

V. GEREKÇE

A.İlgili Mevzuat ve Öğretide Uyuşmazlık Konularına İlişkin Görüşler

Savunmuştur.

V. GEREKÇE

A.İlgili Mevzuat ve Öğretide Uyuşmazlık Konularına İlişkin Görüşler

Amacı, somut olayda maddi gerçeğe ulaşarak adaleti sağlamak, suçu işlediği sabit olan faili cezalandırmak, kamu düzeninin bozulmasını önlemek ve bozulan kamu düzenini yeniden tesis etmek olan ceza muhakemesinin en önemli ve evrensel nitelikteki ilkelerinden biri de, öğreti ve uygulamada; suçsuzluk ya da masumiyet karinesi olarak adlandırılan kuralın bir uzantısı olan ve Latincede; in dubio pro reo olarak ifade edilen şüpheden sanık yararlanır ilkesidir. Bu ilkenin özü, ceza davasında sanığın mahkûmiyetine karar verilebilmesi bakımından göz önünde bulundurulması gereken herhangi bir soruna ilişkin şüphenin, mutlaka sanık yararına değerlendirilmesidir. Oldukça geniş bir uygulama alanı bulunan bu kural dava konusu suçun işlenip işlenmediği, işlenmişse sanık tarafından işlenip işlenmediği veya gerçekleştirilme biçimi konusunda bir şüphe belirmesi hâlinde de geçerlidir. Sanığın bir suçtan cezalandırılmasına karar verilebilmesinin temel şartı, suçun hiçbir şüpheye mahal bırakmayacak kesinlikle ispat edilebilmesidir. Gerçekleşme şekli şüpheli veya tam olarak aydınlatılamamış olaylar ve iddialar sanığın aleyhine yorumlanarak mahkûmiyet hükmü kurulamaz. Ceza mahkûmiyeti; herhangi bir ihtimale değil, kesin ve açık bir ispata dayanmalıdır. Bu ispat, toplanan delillerin bir kısmına dayanılıp diğer kısmı gözardı edilerek ulaşılan kanaate değil, kesin ve açık bir ispata dayanmalı ve hiçbir şüphe veya başka türlü oluşa imkân vermeyecek açıklıkta olmalıdır. Yüksek de olsa bir ihtimale dayanılarak sanığı cezalandırmak, ceza muhakemesinin en önemli amacı olan maddi gerçeğe ulaşmadan hüküm vermek anlamına gelecektir.

B. Somut Olayda Hukuki Nitelendirme

B. Somut Olayda Hukuki Nitelendirme

Sanığın babası olan ...'un arazi anlaşmazlığı yüzünden ... soy isimli aile fertleri tarafından öldürülmesi sebebiyle ... ve ... aileleri arasında husumet oluştuğu, olay tarihinde sanığın kardeşleri olan inceleme dışı sanıklar ... ve ...'nın bu olayın intikamını almak amacıyla ve kan gütme saiki ile ... isimli şahısların bazılarını öldürmeye karar verdikleri, 23.10.2012 tarihinde maktullerin inceleme dışı sanık ...'ın kullandığı aracın içerisinde bulunduklarını ve ... Köyü'ne doğru seyir hâlinde olduklarını öğrenmeleri üzerine sanık ile inceleme dışı sanıklar ... ve ...'nın adı geçen Köy yolu üzerine 4-5 adet taş koyarak yolun hemen kenarında bulunan bir duvarın arkasına gizlenip aracın gelmesini bekledikleri, katılan ...'in sürücüsü olduğu ve içerisinde maktullerin bulunduğu aracın sanık ile inceleme dışı sanıklar ... ve ...'nın bulunduğu yere gelmesi üzerine katılan ...'in yol üzerindeki taşı görerek hızını azalttığı, bu sırada inceleme dışı sanık ...'in, elindeki uzun namlulu silah ile taş duvarın arkasından yola çıkarak gelen aracın önünü kestiği, araçtan çıkmasını ve kendisiyle bir işi olmadığını söylediği katılan ...'ten olay yerinden uzaklaşmasını istediği, ardından sanık ile inceleme dışı sanıklar ... ve ...'nın uzun namlulu silahlar ile maktullere ateş açtıkları, açılan ateş sonucunda maktullerin öldükleri hususlarının İlk Derece Mahkemesince kabul edildiği olayda;

Her ne kadar olaydan sonra 28.11.2012 tarihinde ifadesine başvurulan maktuller ... ve ...'nin oğlu olan katılan ...'in; kiminin elinde kalashnikov, kiminin ise av tüfeği olan ..., inceleme dışı sanıklar ..., ... ve ... ile sanığı görünce hemen saklandığını, şahısların köyün su deposuna doğru kaçtıklarını; maktul ...'nın akrabası katılan ...'nın katılan ... ile birlikte olayın olduğu yere doğru giderken ellerinde silah olan ..., ..., inceleme dışı sanıklar ... ve ... ile sanığın koşarak kaçtıklarını gördüğünü, ... ile inceleme dışı sanılar ... ve ...'ın ... Mezrası'na, ... ve sanığın ise ... Köyü ile ... Köyü arasında kalan dağlık bölgeye doğru ilerlediklerini beyan ettikleri anlaşılmış ise de;

Katılanlar ... ve ... ile maktullerin bir kısmı arasında akrabalık bağı bulunduğu, anılan katılanların olay yerinde gördüklerini ileri sürdükleri ...'ın resmî kayıtlara göre 09.09.2012 tarihinde Irak'a gittiği, tekrar Türkiye'ye giriş yapmadığı ve adı geçen hakkında kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiği, katılan ...'nın kovuşturma evresinde ... olarak gördüğü kişinin kardeşi ... olduğunu, birbirlerine çok benzedikleri için adı geçenleri karıştırdığını beyan ettiği ve ... Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünce düzenlenen 24.12.2012 tarihli ekspertiz raporunda, olay yerinden elde edilen kovanların uzun namlulu iki ayrı ateşli silahtan atıldıklarının belirtildiği, açıklanan nedenlerle adı geçen katılanların beyanlarının çelişkili ve taraflı olduğunun kabulünde zorunluluk bulunduğu, sanığın tüm aşamalarda, olay tarihinde ... Köyü'nde olduğunu savunduğu, bu savunmanın tanıklar ..., ..., ..., ... ve ...'nın anlatımları ile doğrulandığı, yine 09.05.2015 tarihli bilirkişi analiz raporuna göre olay günü inceleme dışı sanık ... ile sanık arasında telefonla toplam beş kez iletişim sağlandığının ve bu iletişimler sırasında sanığın telefonunun ilçe merkezi PTT Binası, ...'den baz aldığının belirlendiği, tüm bu hususlara ek olarak sanığın olay yerinde bulunması hâlinde hayatın olağan akışı uyarınca olayı gerçekleştiren kardeşleri olan inceleme dışı sanıklarla telefonla görüşmesine gerek bulunmadığı, sanığın olay öncesi ve sonrasında dahi olsa, asli faillerden inceleme dışı sanık ... ile görüşmesinin, adı geçenlerin kardeş olmaları nedeniyle doğal karşılanması gerektiği ve görüşme içeriklerinin de bilinmediği hususları bir bütün olarak değerlendirildiğinde; mahkûmiyet kararı verilebilmesi için suçun hiç bir şüpheye mahal bırakmayacak şekilde ispat edilmesi gerektiğine ve gerçekleşme şekli şüpheli veya tam olarak aydınlanmamış olaylar ve iddiaların sanık aleyhine yorumlanamayacağına dair şüpheden sanık yararlanır kuralı uyarınca yüklenen suçların sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı kabul edilmelidir.

Bu itibarla, haklı nedene dayanan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının kabulüne, Yargıtay 1. Ceza Dairesinin onama kararının kaldırılmasına, Diyarbakır 3. Ağır Ceza Mahkemesinin sanığın mahkûmiyetine ilişkin kararlarının sanığın nitelikli kasten öldürme suçlarını işlediğine ilişkin her türlü kuşkudan uzak kesin delil bulunmaması nedeniyle şüpheden sanık yararlanır kuralı gereğince beraati yerine mahkûmiyetine karar verilmesi isabetsizliğinden bozulmasına, cezanın infazının durdurulmasına ve sanığın başka suçtan tutuklu veya hükümlü değilse derhal tahliyesine karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan Ceza Genel Kurulu Üyesi ...; "Oluşa ve dosya kapsamına göre; sanık ...'ın babası ..., arazi anlaşmazlığı yüzünden 11.05.2008 tarihinde maktullerin mensup olduğu ailenin bazı fertleri tarafından öldürüldüğü, anılan dosyadaki faillerin sanık ...'ı da öldürmeye teşebbüs ettiklerinin iddia olunduğu, ancak bu husus sabit olmadığından öldürmeye teşebbüs suçundan beraat kararı verildiği ve kesinleştiği, olay günü maktullerin 351 araçla seyir halinde iken araçlarının durdurulduğu ve vahim nitelikteki silahlarla kendilerine açılan ateş sonucu tasarlanarak ve kan gütme saiki ile öldürüldükleri olayda, katılanlar ... ve ...'nın aşamalardaki beyanları, iletişim tespit kayıtlarının içerikleri ile HTS analiz raporu kapsamından sanık ...'ın da diğer sanıklar ... ve ... ile fikir ve eylem birliği içerisinde hareket ederek maktullerin öldürülmesi suçuna iştirak ettiğinin sabit olduğu, sanık ...'ın olay sırasında başka köyde olduğuna dair beyanda bulunan tanıkların iletişim tespit tutanaklarına göre yönlendirme ile bu şekilde ifade verdiklerinin anlaşılması karşısında, sanığın sübut bulan maktullere karşı nitelikli kasten öldürme suçlarından mahkumiyeti gerektiği," görüşüyle,

Çoğunluk görüşüne katılmayan sekiz Ceza Genel Kurulu Üyesi de; sanığa atılı suçların sabit olduğu düşüncesiyle,

Karşı oy kullanmışlardır.

SONUÇ :

Açıklanan nedenlerle,,

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının KABULÜNE,

2- Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 02.11.2021 tarihli ve 6975-13819 sayılı onama kararının KALDIRILMASINA,

3- Diyarbakır 3. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 24.09.2020 tarihli ve 296-163 sayılı kararın, sanığın nitelikli kasten öldürme suçlarını işlediğine ilişkin her türlü kuşkudan uzak kesin delil bulunmaması nedeniyle şüpheden sanık yararlanır kuralı gereğince beraati yerine mahkûmiyetine karar verilmesi isabetsizliğinden BOZULMASINA,

4- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazı kabul edilip Özel Dairenin sanık hakkındaki onama kararı kaldırılarak Diyarbakır 3. Ağır Ceza Mahkemesinin mahkûmiyet hükümlerinin bozulmasına karar verilmesi nedeniyle sanığın cezasının İNFAZININ DURDURULMASINA, başka bir suçtan tutuklu veya hükümlü bulunmaması hâlinde derhal TAHLİYESİNE,

5- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.05.2023 tarihinde yapılan birinci müzakerede yeterli yasal çoğunluk sağlanamadığından 17.05.2023 tarihinde yapılan ikinci müzakerede oy çokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7419, Karar No: 2012/3984, Tarih: 08.05.2012

**8. Hukuk Dairesi         2011/7419 E.  ,  2012/3984 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali ve tescil

... ile Hazine ve Yağmurca Köyü Tüzel Kişiliği aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının reddine dair Bafra 1. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 21.06.2011 gün ve 370/467 sayılı hükmün Yargıtay'ca duruşmalı olarak incelenmesi davacı tarafından süresinde istenilmiş ise de, duruşma isteminin gider olmadığından reddine karar verilerek dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, dava konusu 468 sayılı parselin eklemeli olarak 60 yıldır vekil edeninin zilyetliğinde bulunan bölümünün 160 m2'lik kısmında bodrumlu ve tek katlı bina bulunduğunu, binanın müşterek yolla irtibatının sağlanması için yaklaşık 100 m2'lik yerin yol olarak bırakılması gerektiğini, binanın kapladığı alan ile bırakılması gerekli yolun toplam 400 m2 olduğunu; ayrıca, bina değerinin arsa değerinden fazla bulunduğunu açıklayarak, dava konusu taşınmazda nizalı yaklaşık 400 m2'lik kısmın bedeli karşılığında davacı adına tapuya tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Hazine vekili, dava konusu taşınmazın Hazine'ye ait olduğunu ve 1996 yılında Samsun 19 Mayıs Üniversitesi'ne "kampus yeri" olarak tahsis edildiğini, yargılamaya konu yerin zilyetlik yoluyla kazanılmasının mümkün olmadığını açıklayarak davanın reddine karar verilmesini savunmuştur. Davalı Köy Tüzel Kişiliği temsilcisine dava dilekçesi yöntemine uygun biçimde tebliğ edilmesine karşın yargılama oturumlarına katılmamış ve davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece; dava konusu taşınmazın 1986 yılında tapuya tescil edildiğinden nizalı bölümün zilyetlik yoluyla kazanılamayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili her ne kadar dava dilekçesinde, TMK.nun 722 vd. maddeleri gereğince iptal ve tescil isteğinde bulunmuş ise de, vekilin çekildiği 22.03.2011 tarihli yargılama oturumunda davacı asıl davasını tamamen ıslah ederek zilyetliğe dayalı tapu iptali ve tescile dönüştürdüğüne göre davanın TMK.nun 713/1 ve 3402 s.K.nun 14. maddesi gereğince çözümlenmesi gerekmektedir.

Davacı vekili her ne kadar dava dilekçesinde, TMK.nun 722 vd. maddeleri gereğince iptal ve tescil isteğinde bulunmuş ise de, vekilin çekildiği 22.03.2011 tarihli yargılama oturumunda davacı asıl davasını tamamen ıslah ederek zilyetliğe dayalı tapu iptali ve tescile dönüştürdüğüne göre davanın TMK.nun 713/1 ve 3402 s.K.nun 14. maddesi gereğince çözümlenmesi gerekmektedir.

Toplanan deliller ve tüm dosya kapsamından; dava konusu 468 sayılı parsel, idari yoldan 25.11.1986 tarihinde "ham toprak" niteliğiyle 768.700,00 m2 olarak Hazine adına tescil edilmiştir. Keşfe katılan teknik bilirkişinin rapor ve ekindeki krokisinde, uyuşmazlık konusu yerin 468 parsel sayılı taşınmaz içerisinde kalan 2509,62 m2'lik bölüm olduğu açıklanmıştır. Bu kapsamda dava, tapu kaydının kısmen iptaliyle tescili isteğine ilişkindir. Öncelikle, taşınmaz idari yoldan tapuya tescil edildiğine göre, taşınmazın tescil edildiği tarihine kadar zilyetlik yoluyla tüm kazanma koşullarının gerçekleşmesi halinde, nizalı yerin mülkiyetinin kazanılması mümkündür. Ne var ki, salt bina yapmak ekonomik amaca uygun zilyetlik sayılmaz. Daire'nin yerleşmiş içtihatları da bu yöndedir. Her ne kadar uzman ziraat bilirkişisi, dava konusu yer üzerinde toplam 38 adet ağaç bulunduğunu bildirmiş ise de, ağaçların niteliği ve yaşları ile nizalı bölümün miktarı birlikte değerlendirildiğinde, davacının davanın nizalı yer üzerinde ekonomik amaca uygun zilyetliğinin bulunduğunun kabulü mümkün değildir. Öte yandan, TMK.nun 713/1. maddesine dayanılarak geçit hakkı istenemeyecektir. Öyle ise, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçeyle hüküm kurulmuş ise de karar redde ilişkin olup sonucu itibariyle doğrudur.

Kabule göre de; tapu iptali ve tescile ilişkin davalar, tapu sicilinde malik olarak gözüken gerçek kişi ya da tüzel kişiler aleyhine, gerçek kişilerin ölmesi durumunda ise yasal mirasçılarına yöneltilir. Çekişme konusu taşınmazın malikleri arasında Yağmurca Köyü Tüzel Kişiliği bulunmamaktadır. Bu nedenle anılan Köy Tüzel Kişiliği aleyhine açılan davanın pasif taraf ehliyeti yokluğundan reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle reddine karar verilmesi doğru değil ise de, temyiz edenin sıfatına göre bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Davacının temyiz itirazlarının reddiyle sonucu itibariyle usul ve yasa hükümlerine uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 18,40 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 2,75 TL'nin temyiz eden davacıdan alınmasına 08.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/11116, Karar No: 2021/2541, Tarih: 03.03.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/11116 E.  ,  2021/2541 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arsa niteliğindeki ... mahallesi 1048 ada 14 parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi yöntem itibariyle doğrudur. Ancak;

1-Aynı bölgeden intikal eden ve Dairemizin 2020/789 E. sayılı ilamı ile denetimden geçen ... 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2018/536E. sayılı dava dosyasında 04.12.2014 değerlendirme tarihi itibariyle dava konusu taşınmaza yakın konumda olup aynı amaçla kamulaştırılan benzer nitelikteki 1048 ada 10 parsel sayılı taşınmazın metrekaresine 481,55-TL değer biçilmiş ve bu karar Dairemiz denetiminden geçmiştir. Bu nedenle belirtilen dosya getirtilerek, bu m² fiyatından ayrılma nedenleri konusunda bilirkişi heyetinden ek rapor alınmadan eksik inceleme ile hüküm kurulması,

2-Avrupa İnsan Haklari Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alınarak, davanın niteliği gereği davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru olmadığı gibi;

2-Avrupa İnsan Haklari Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alınarak, davanın niteliği gereği davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru olmadığı gibi;

3-Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunun 10/8. Fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak hüküm kurulması gerektiğinden,Hükmün yukarıda açıklanan gerekçelerle taraf vekillerinin temyiz isteminin kabulü ile BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 03/03/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9370, Karar No: 2014/480, Tarih: 16.01.2014

**5. Ceza Dairesi         2012/9370 E.  ,  2014/480 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suç tarihinde ... Belediye Başkanı olan ... ve belediye meclis üyesi olan diğer sanıklar tarafından, ilçede beton, büz, parke ve bordür taşı üretimi faaliyetinde bulunması öngörülen ... İnşaat Taahhüt Ticaret Ltd. Şti'ne belediyeye ait kum ocağından maliyetler ve amortisman giderleri üzerine %10 kar payı konularak kum verilmesi, aynı şekilde maliyet ve %10 kar ile fabrikada üretilen ürünlerin belediye tarafından alınması hususlarında karar alınarak ilgili şirketle sözleşme imzalanması konusunda sanık ...'ye yetki verildiği, buna dayalı olarak sanıkla şirket yetkilisi Hakkı arasında kararda belirtilen şekilde kum verilip beton ürünleri alınmasına ilişkin 12/04/2006 tarihli sözleşme imzalanmak suretiyle 2886 sayılı Kanunun 1 ve 5393 sayılı Kanunun 18. maddelerine aykırı davranıldığı iddia edilmişse de;

Temyiz eden Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığının sanıklar hakkında görevi kötüye kullanmak suçundan açılan davaya katılma hakkı olmadığı, usulsüz olarak verilen katılma kararının hükmü temyize hak ve yetki vermeyeceği cihetle, SGK vekilinin beraet hükümlerine ilişkin temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 16/01/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/19158, Karar No: 2024/1634, Tarih: 07.02.2024

**9. Hukuk Dairesi         2023/19158 E.  ,  2024/1634 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 30. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1362 E., 2023/3705 K.

KARAR : İstinaf başvurularının esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 31. ... Mahkemesi

SAYISI : 2016/1192 E., 2021/33 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacının istinaf başvurusunun ve davalının istinaf başvurusunun ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre ... ilişkisinin sona erdiği, davalı aleyhine hüküm altına alınan ve temyize konu edilen toplam miktarın, Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibarıyla kesinlik sınırı olan 238.730,00 TL’nin altında kaldığı anlaşılmakla; davalı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Davacı vekilinin gerekli şartları taşıdığı anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının, davalı işveren bünyesinde 10.04.2015 tarihinde çalışmaya başladığını, ... sözleşmesinin davalı işveren tarafından 11.11.2016 tarihinde haksız ve bildirimsiz olarak feshedildiğini, davalı tarafça ilan edilen çalışma saatlerinin dışında hafta içi 08.45-20.30 saatleri arasında çalıştığını, 3 ayda en az 1 defa cumartesi günü 10.00-16.00 saatleri arasında da çalışmak zorunda olduğunu, davalı işveren tarafından davacıya fazla çalışma ve prim ücretinin ödenmediğini, kullandırılmayan izin haklarının olduğunu, son dönemlerde bir takım haksız uygulamalara maruz kaldığını; istifa etmesi gerektiğini, aksi takdirde şubeye müfettiş çağıracağını, müfettişin nasıl olsa açık bulacağını ve işten tazminatsız çıkartılacağını, portföyündeki banka müşterileri hakkında işlem yapmasının engellendiğini ileri sürerek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti alacağı, prim alacağı, fazla çalışma ve fazla sürelerle çalışma ücreti alacakları, hafta tatili ücreti ile ... ... ve genel tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP