muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/2610, Karar No: 2018/1986, Tarih: 08.03.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/2610 E.  ,  2018/1986 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Beraat

... .. isimli firmanın sahibi olan sanık ...'ın, 2006, 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenlediği iddiası ile açılan kamu davasının yargılaması sonucunda, mahkemece beraat kararı verilmiş ise de, sanığın savunmasının aksine mükellefiyetin hali hazırda kullandığı nüfus cüzdanı bilgileri ile tesis ettirildiğinin anlaşılması ve davaya konu edilen faturaların dosya kapsamında bulunmaması karşısında; maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından, öncelikle sahte olduğu iddia olunan faturaların her bir takvim yılı için kanaat oluşturacak miktardaki asıllarının veya onaylı örneklerinin dosya arasına getirtilip, özellikleri duruşma tutanağına geçirilerek 213 sayılı Yasanın 227/3 ve 230. maddeleri kapsamında yasal unsurları taşıyıp taşımadıkları belirlenip, suç tarihlerinin de kuşkuya yer vermeyecek biçimde tespiti ile kullanan şirketler hakkında karşıt inceleme yapılıp yapılmadığı araştırılıp, yapılmış ise haklarında düzenlenen vergi inceleme raporlarının onaylı suretleri getirtilerek incelenmesi, haklarında kamu davası açılıp açılmadığının sorulması, açıldığının tespiti halinde dava dosyasının intikalinin sağlanarak ayrıntılı özetinin tutanağa geçirilmesi, bu davayı ilgilendiren bilgi ve belgelerin onaylı örneklerinin alınarak dosyaya konulması, faturaları kullanan şirket yetkilileri dinlenerek, sözü edilen faturaları kimden ve hangi hukuki ilişkiye dayanarak aldıkları ve bunlarla ilgili belgeler olup olmadığı, sanıkla yüzleştirilerek sanığı tanıyıp tanımadıkları sorulup, gerekli görüldüğünde ele geçirilen faturalar üzerindeki yazı ve imzaların sanığın eli ürünü olup olmadığı hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması ve toplanan deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ile yazılı şekilde beraat hükümleri kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince istem gibi BOZULMASINA, 08.03.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15356, Karar No: 2016/1628, Tarih: 17.02.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/15356 E.  ,  2016/1628 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

.

Taraflar arasında görülen davada ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 19/01/2015 tarih ve 2013/379-2015/36 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ...Ş. vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili firmanın 1996 yılından beri sebze ve meyve ticareti yapmakta olduğunu, 2007 yılından itibaren de dünyaya açıldığını, müvekkilinin davalılardan... ... ve Ambalaj San. A.Ş'den karton kutu alımı yaptığını ancak ticari ilişkilerinin 08/02/2013 tarihinde son bulduğunu, müvekkili firmanın bilgilerinin yazılı olduğu karton kutuların içerisinde sebze olacak şekilde kullanıldığını ve bu kutularla ihracat yapıldığını öğrendiklerini, kutularla ihraç edilen ürünlerin kalitesinin düşük olduğunu, müvekkilinin ticari itibarının zarar gördüğünü, ayrıca ticarete olan güveninin sarsıldığını ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 20.000 TL maddi ve 10.000 TL manevi tazminatın davalıdan tahsilini talep etmiş, ıslah dilekçesi ile maddi ve manevi tazminat taleplerini ayrı ayrı 100.000 TL'ye yükseltmiş; ayrıca husumeti... Ambalaj Malzemeleri yerine...'a yöneltmişlerdir.

Davalı ... ... Ambalaj San. A.Ş. vekili, davanın reddini savunmuştur.

Diğer davalı yargılamaya katılmamıştır.

Mahkemece, koşulları oluşmayan maddi tazminat talebinin reddine, manevi tazminat talebinin ise, davalı şirketin davacının siparişi üzerine ürettiği ve davacının isminin yazılı olduğu kutuları, diğer davalı ... aracılığı ile dava dışı şirkete sattığı, bu şekilde davacı şirketin isminin haksız olarak kullanıldığı, davalı şirketin davacının isminin yazılı olduğu kutuların aynı konuda faaliyet gösteren kişi veya firmalarca alınabileceğini değerlendirmek zorunda olduğu, davalı ...'ın kutuları aynı konuda faaliyet gösteren firma tarafından kullanılacağını bilmesi nazara alınarak davalı ... yönünden 4.000 TL, davalı şirket yönünden 20.000 TL için kabulüne, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

Kararı davalı ... ... San. A.Ş. vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve davalının eyleminin 6100 sayılı TTK'nın 55/(1)-a-1 maddesi anlamında bir haksız rekabet teşkil ettiğinin anlaşılmış olmasına göre davalı şirket vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı davalı ... ... San. A.Ş. vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve davalının eyleminin 6100 sayılı TTK'nın 55/(1)-a-1 maddesi anlamında bir haksız rekabet teşkil ettiğinin anlaşılmış olmasına göre davalı şirket vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Manevi tazminat, kişinin çekmiş olduğu fiziksel ve manevi acıları dindirmeyi, hafifletmeyi amaçlar. Bu tazminat bizzat yaşanan acı ve elemin karşılığıdır. Bu tazminat türü, kişinin haksız eylem sonucu duyduğu acı ve elemin giderilmesini amaçladığı için, zarar gören kişi, öngördüğü miktarı belirleyerek istemde bulunabilir.

Maddi zararda olduğu gibi manevi zararın kesin bir şekilde hesaplanması olanaksızdır. Bunun için miktarı, somut olayın özelliği, tarafların sosyal ve ekonomik durumları dikkate alınarak 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 4. maddesi uyarınca hakim tarafından takdir ve tayin edilir. Hakim, manevi tazminatın miktarını belirlemede geniş bir yetkiye sahiptir.

Zarar gören, uğradığı haksız eylemden kaynaklanan maddi tazminatının miktarını tayin edip, talep edebilir. Hatta zarar gören, maddi zararını kısmi dava olarak bir defada değil, zamanaşımı, süresi içinde, birden fazla talepler halinde isteyebilir. Oysa manevi zarar, haksız eylemin sonucunda, uğranılan kişilik değerlerindeki azalmanın karşılığı olduğu ve zarar gören tarafından da takdir ve tayin edilebilir bulunduğu için birden fazla bölümler halinde istenemez. Bu tazminat bizzat yaşanan acı ve elemin karşılığı olduğu için, haksız eylemin meydana geldiği anda gerçekleşir. Acı ve elemin bölünerek bir kısmının açılacak kısmi dava ile kalanının açılacak başka bir davada talep edilmesi, manevi tazminatın özüne ve işlevine aykırı düşer. Bunun tek istisnası olay sonucu gerçekleşen uzuv zaafı ve uzuv kaybı oranının uzun süren tedavi aşamalarından sonra tam olarak anlaşıldığı durumlardır. İnsan yapısı gereği, manevi acı olay tarihinden uzaklaşıldıkça azalır, artmaz, bu nedenle olay tarihine en yakın açıklanan irade beyanı manevi acının şiddetini daha açık olarak ortaya koyar. Manevi acı tazminata hükmedilirken davalısına göre değişiklik göstermez.

Gerçekten, hukuka aykırı bir eylem yüzünden çekilen elem ve üzüntüler, o tarihte duyulan ve duyulması gereken bir haldir.

İstemin değiştirilmesi ve artırılması için, istekte bulunanın daha önceki isteminin dışında ve ondan daha fazla alacağının bulunması gerekir. Manevi zararda ise, zarar gören daha önce belirttiği istemi ile zararını açıkladığı ve belirttiği, artık geriye bir alacağı kalmadığı için gerek ayrı bir dava ve gerekse ıslah yoluyla bir istemde bulunamaz. Zira, manevi tazminat bir bütündür. Duyulan acı ve üzüntünün karşılığı dava yolu ile belirlenip, karşı tarafa bildirildikten sonra arttırılması veya yeni bir dava açılarak istenmesi mümkün değildir.

Öğretide ve kararlılık gösteren yargısal inançlarda da manevi tazminat davasının kısmi dava olarak açılamayacağı, ıslah yolu ile de istemin arttırılamayacağı benimsenmektedir.

Nitekim; Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 02.07.1980 gün ve E: 3/1477-2113 sayılı; 27.03.1981 gün ve E:9/1481-251 sayılı; 25.09.1996 gün ve 1996/21-397-637 sayılı; 13.10.1999 gün ve 1999/21-648-818 sayılı kararlarında da, aynı ilkeler vurgulanmıştır.

Somut olayda, yukarıdaki açıklamalar doğrultusunda, davacı vekilinin dava dilekçesinde 10.000 TL manevi tazminatın davalılardan kusurları oranında tahsili talebinde bulunmuş olduğu gözetilerek bir karar verilmesi gerekirken, ıslah ile arttırılan miktar esas alınmak suretiyle manevi tazminata hükmedilmesi doğru görülmemiş, hükmün temyiz eden davalı şirket yararına bozulması gerekmiştir.

./..

3- Bozma sebep ve şekline göre davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenle davalı şirket vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) nolu bentte açıklanan nedenle davalı şirket vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün temyiz eden davalı şirket yararına BOZULMASINA, (3) Bozma sebep ve şekline göre davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden Mondi Tire Kutsan San A.Ş'ye iadesine, 17/02/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2013/9117, Karar No: 2013/12188, Tarih: 24.09.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/9117 E.  ,  2013/12188 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Davacı tarafın temyiz dilekçesinin temyiz defterine kayıt tarihinin mahkeme kayıtlarından araştırılarak buna ilişkin tutulacak tutanağın dosya içerisine konulmasından,

2-Bilirkişi kurulunca değerlendirmeye esas alınan üzümün (kuru üzüm) 2012 yılına ait (kuru-sulu ayrımı yapılmak suretiyle) dekar başına ortalama verimi, üretim gideri (tüm masraflar kalem kalem belirtilerek) ve toptan ortalama kilogram satış fiyatını gösterir veri cetveli ile ilçe genelindeki mutad münavebe ürünlerinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilip dosya içerisine konulmasından,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 24.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/11582, Karar No: 2008/464, Tarih: 21.01.2008

**1. Hukuk Dairesi         2007/11582 E.  ,  2008/464 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : YALOVA 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 31/01/2007

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, Dereağzı mevkiinde bulunan Samanlıdere balıkçı barınağında devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan kıyı kenar çizgisi içerisinde kalan alana davalılar tarafından kum boşaltma rampası, iskele, gemi tamir bakım ve çekerek yeri yapılmak suretiyle müdahale edildiğini ileri sürerek, elatmanın önlenmesi,yıkım ve eski hale iadesine karar verilmesi isteminde bulunmuştur.

Davalılardan Namık, çekişme konusu taşınmazdaki iskelenin yıkılması nedeniyle kullanımı olmadığını belirterek, diğer davalılar da davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, müdahalenin sabit olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, bir kısım davalılar vekilleri tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dava, elatmanın önlenmesi ve yıkım isteklerine ilişkindir.Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.Dosya içeriği ve toplanan delillerden; çekişme konusu 2 ada 5 nolu parselin müstakil olarak Yalova Belediye, 2 ada 6 nolu parselinde Yalova Belediyesi ve köyleri soğuk hava deposu Meyve Suyu Konserve Yapma İşletme Birliği adlarına kayıtlı iken, Hazine tarafından kayıt maliklerine karşı ayrı ayrı asliye hukuk mahkemesinde açılan davalar sonucunda taşınmazlara ilişkin çap kayıtlarının bir kısmının tanımı 3621 Sayılı Yasanın 4.maddesinde yapılan kıyıda kaldığı tespit edilmek suretiyle bu bölümlere ilişkin sicil kaydının kütükten terkin edilmesine karar verilerek kararların kesinleştiği anlaşılmaktadır.

Ne varki, değinilen mahkeme kararlarının infaz edilip edilmediği, taşınmazların sicil durumunun ve son hukuki yapısının ne olduğu üzerinde durulmamıştır. Bu göre, mahkemece yapılan arıştırma ve incelemenin hükme elverişli olduğu söylenemez.

Öyleyse, öncelikle kayıt terkin davalarının sonucunun tespit edilmesi, çap kayıtlarının kıyıda kalan bölümlerinin kütükten terkin edilip edilmediğinin saptanması, ondan sonra bu bölümlere ilişkin olarak davalıların bir müdahalelerinin bulunup bulunmadığının duraksamaya yer bırakmayacak şekilde keşfen belirlenmesi ve sonucuna göre bir hüküm kurulması gerekirken, eksik inceleme ile yetinilerek yazılı olduğu üzere karar verilmiş olması doğru olmadığı gibi, Yalova 1.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2005/526 esas sayılı tespit dosyasındaki bilirkişi raporunun hükme esas alınarak karar verilmiş olması da isabetsizdir. Ayrıca, keşif zabtına geçilen mahkeme gözleminde davalılardan Namık Kahya'nın keşif tarihinde herhangi bir müdahalesinin bulunmadığının belirtilmesine karşın buna ters düşecek şekilde bu davalı hakkındaki davanın kabul edilmiş olması da doğru değildir.

Eksik inceleme ve araştırmaya dayalı olarak hüküm kurulamaz. O halde, kararı temyiz eden bir kısım davacıların temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 21.1.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11582, Karar No: 2023/823, Tarih: 23.01.2023

**4. Hukuk Dairesi         2022/11582 E.  ,  2023/823 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/190 E., 2022/94 K.

HÜKÜM/KARAR : Karar Verilmesine Yer Olmadığı

Taraflar arasında görülen 6183 sayılı Kanun'dan kaynaklanan tasarrufun iptali davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay (Kapatılan) 17. Hukuk Dairesince mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacı idarenin davalılardan ...'a ait kesinleşmiş 81.785,57 TL vergi borcu olduğundan bahisle vergi dairesince yapılan icra takiplerinin sonuçsuz kaldığını, borcun ödenmediğini, ...'ın ..., ..., ..., ... plakalı araçların sahibi iken bu araçların tamamını 06.02.2014 ve 07.02.2014 tarihlerinde babası ...'a sattığını, ... plakalı aracın ... tarafından 25.12.2014 tarihinde diğer davalı ...'a satıldığını, ...'ın, ...'nin babası olduğunu, ...'ın da amcasının oğlu olduğunu, bu kişilerin ...'nin borçlarını bilecek konumda olduklarını, mal kaçırmak amacıyla bu devirlerin gerçekleştirilmiş olduğunu belirterek bahsi geçen 4 araçla ilgili yapılan tasarrufların iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; dava açma şartlarının gerçekleşmediğini, kesinleşen vergi borcu olmadığını, geçmişteki vergi borçlarının ... tarafından ödenmesi sonucunda 06.02.2014 tarihinde daha önce vergi dairesince konulan tedbirlerin bizzat vergi dairesi tarafından kaldırıldığını, satışların da bu tedbir kararı kalktıktan ve vergi borcu ödendikten sonra gerçekleştirildiğini, dava dilekçesinde bahsedilen vergi borçlarının sonradan çıkarıldığını, bu vergi borçlarının kesinleşmediğini, yapılan satışların muvazaalı da olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

2.Diğer davalılar ayrı ayrı verdikleri cevap dilekçesi ile davalı ... ile benzer sebeplerle davanın reddini savunmuştur.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 22.10.2015 tarihli ve 2015/292 Esas, 2015/1151 Karar sayılı kararı ile araçların satış tarihlerinde henüz tahakkuk ettirilmiş vergi borcu bulunmadığı, sonradan tahakkuk ettirilen vergi borçlarının da hali hazırda davalı konumda olduğu ve kesinleşmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (Kapatılan) 17. Hukuk Dairesi'nin 28.05.2018 tarihli ve 2016/910 Esas, 2018/5540 Karar sayılı kararıyla;

"...

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (Kapatılan) 17. Hukuk Dairesi'nin 28.05.2018 tarihli ve 2016/910 Esas, 2018/5540 Karar sayılı kararıyla;

"...

Somut olayda davacı idarenin 20/05/2015 tarihli yazısına göre takip konusu borcun 2009-2013 arası döneme ilişkin olup toplam borcun 84.202,00 TL olduğu bildirilmiştir. Mahkemece borcun ödenip ödenmediği netleştirilmemiş, tasarruf tarihine kadar borçlu hakkında kesinleşen borç miktarı yönünden de bilirkişi incelemesi yaptırılmamıştır. Ayrıca; Davalı borçlu takip konusu borçlarla ilgili Vergi Mahkemesine açtığı davaların bir kısmının lehine sonuçlandığını ve temyiz aşamasında olduğunu belirtmiştir. O halde Mahkemece, Danıştay'daki dosyanın kesinleşmesi de beklenerek, davacı İdareden vergi borçlarının hangi dönemlere ait olduğuna ilişkin belgeler getirtilerek 06/02/2014-07/02/2014 tarihi (tasarruf tarihi) itibarıyla borç miktarı yönünden bilirkişi incelemesi yaptırarak borç miktarının belirlenmesi, borcun ödendiği iddia edildiğinden ödenip ödenmediği araştırılarak, tasarruf tarihine kadar kesinleşmiş ve ödenmemiş vergi borcu varsa; bu borç yönünden işin esasına girilerek tüm delillerin birlikte değerlendirilmesi ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik incelemeye dayalı hüküm tesisi isabetli görülmemiştir." gerekçesi ile karar bozularak dosya kararı veren Mahkemeye gönderilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; dava açıldıktan sonra davalı borçlu ...'ın 31.01.2020 tarihinde ve 29.08.2018 tarihinde dava konusu borcu davacı kuruma ödediği anlaşıldığından ve dava konusuz kaldığından esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına, davalı ...'ın davalı ...'nin amcasının oğlu, diğer davalı İzzetin'in ise yeğeni olması sebebiyle iyi niyetli olmadığı, davalı ...'nin amme alacağının tahsilini imkansız bırakmak için araçları devir ettiğini bildiği veya en azından bilmesinin lazım geldiği gerekçesiyle yargılama giderlerinden davalıların sorumlu olduğuna karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı ... vekili temyiz dilekçesinde; dava konusu iptali talep edilen tasarrufların gerçekleştiği tarih itibariyle müvekkilinin davacı idare nezdinde tahakkuk etmiş herhangi bir amme borcu bulunmadığını, araçların devir tarihinden önce tahakkuk eden ve kesinleşen tüm amme borçlarına dair araçlar üzerine konulan kamu hacizlerinin, borçların ödenmesine bağlı olarak bilfiil davacı idare tarafından kaldırıldığını ileri sürerek Mahkeme kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, 6183 Sayılı AATUHK’nun 24 ve devamı maddeleri gereğince açılmış tasarrufun iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedi, sekiz ve dokuzuncu fıkraları ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un (6183 sayılı Kanun) 24 ve devamı maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı, dava konusu vergi borçlarının 2009-2014 dönemlerine ilişkin olup, sonradan borcun ödendiği anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı ... vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda dökümü yazılı temyiz giderlerinin temyiz eden davalı ...'a yükletilmesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

23.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.