muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/31233, Karar No: 2015/31704, Tarih: 09.11.2015

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Yerel Mahkemece, davacının üyesi olduğu Hizmet-İş Sendikası ile işvereni olan Davalı .. Konut İmar Planı Ulaşım Turizm San. ve Tic. A.Ş. arasında da davacıyı kapsayan toplu iş sözleşmelerinin yapıldığı, davalı .. personelinin sahip olduğu hakların ... Konut İmar Planı Ulaşım Turizm San. ve Tic. A.Ş. ile de yapılan ya da yapılacak olan toplu iş sözleşmeleri ile davacı ve benzer personele de sağlanmasının mümkün olduğu ancak davalı .. Konut İmar Planı Ulaşım Turizm San. ve Tic. A.Ş. personelinin taraf olmadığı toplu iş sözleşmesine dayanarak davalı .. personelinin sahip olduğu haklardan yararlanması ve aynı dönemde iki toplu iş sözleşmesinden yararlanılması hukuken mümkün olmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili yasal süresi içerisinde temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davalılar arasındaki ilişkinin geçerli bir alt işverenlik ilişkisi olup olmadığı ve buna bağlı olarak davacının başından itibaren davalı .. işçisi sayılmasının gerekip gerekmediği noktasında toplanmaktadır.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 2. maddesinde, “…Asıl işverenin işçilerinin alt işveren tarafından işe alınarak çalıştırılmaya devam ettirilmesi suretiyle hakları kısıtlanamaz veya daha önce o işyerinde çalıştırılan kimse ile alt işveren ilişkisi kurulamaz. Aksi halde ve genel olarak asıl işveren alt işveren ilişkisinin muvazaalı işleme dayandığı kabul edilerek alt işverenin işçileri başlangıçtan itibaren asıl işverenin işçisi sayılarak işlem görürler. İşletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işler dışında asıl iş bölünerek alt işverenlere verilemez…” denilerek alt işverenlik ilişkisinde muvazaaya bağlanan hukuki sonuç açıklanmıştır.

Aynı Kanun’un 3. maddesinin 2. fıkrasında ise, “Bu Kanunun 2. maddesinin 6.fıkrasına göre iş alan alt işveren; kendi işyerinin tescili için asıl işverenden aldığı yazılı alt işverenlik sözleşmesi ve gerekli belgelerle birlikte, birinci fıkra hükmüne göre bildirim yapmakla yükümlüdür. Bölge müdürlüğünce tescili yapılan bu işyerine ait belgeler gerektiğinde iş müfettişlerince incelenir. İnceleme sonucunda muvazaalı işlemin tespiti halinde, bu tespite ilişkin gerekçeli müfettiş raporu işverenlere tebliğ edilir. Bu rapora karşı tebliğ tarihinden itibaren altı işgünü içinde işverenlerce yetkili iş mahkemesine itiraz edilebilir. İtiraz üzerine verilen kararlar kesindir. Rapora altı iş günü içinde itiraz edilmemiş veya mahkeme muvazaalı işlemin tespitini onamış ise tescil işlemi iptal edilir ve alt işverenin işçileri başlangıçtan itibaren asıl işverenin işçileri sayılır.” düzenlemesi yer almıştır.

5216 sayılı Büyükşehir Belediyesi Kanununun 26. maddesinde ise, “Büyükşehir belediyesi kendisine verilen görev ve hizmet alanlarında, ilgili mevzuatta belirtilen usullere göre sermaye şirketleri kurabilir. Genel sekreter ile belediye ve bağlı kuruluşlarında yöneticilik sıfatını haiz personel bu şirketlerin yönetim ve denetim kurullarında görev alabilirler. Büyükşehir belediyesi, mülkiyeti veya tasarrufundaki hafriyat sahalarını, toplu ulaşım hizmetlerini, sosyal tesisler, büfe, otopark ve çay bahçelerini işletebilir, ya da bu yerlerin belediye veya bağlı kuruluşlarının % 50'sinden fazlasına ortak olduğu şirketler ile bu şirketlerin % 50'sinden fazlasına ortak olduğu şirketler ile bu şirketlerin % 50'sinden fazlasına ortak olduğu şirketlere, 08.09.1983 tarihli ve 2886 sayılı Devlet İhale Kanunu hükümlerine tabi olmaksızın belediye meclisince belirlenecek süre ve bedelle işletilmesini devredebilir.” hükmüne yer verilmiştir.

Yine Büyükşehir Belediye Kanunu’nun 28. maddesinde, “Belediye Kanunu ve diğer ilgili Kanunların bu kanuna aykırı olmayan hükümleri ilgisine göre büyükşehir, büyükşehir ilçe ve ilk kademe belediyeleri hakkında da uygulanır.” hükmü getirilerek söz konusu kanunda kural bulunmayan hallerde uygulanacak kanunlara ilişkin atıf kuralına yer verilmiştir.

Diğer taraftan 5393 sayılı Belediye Kanunu’nun 67. maddesinde, Belediyede belediye meclisinin, belediyeye bağlı kuruluşlarda yetkili organın kararı ile toplu ulaşım ve taşıma hizmetlerinin süresi ilk mahallî idareler genel seçimlerini izleyen altıncı ayın sonunu geçmemek üzere ihale yoluyla üçüncü şahıslara gördürülebileceği hüküm altına alınmıştır.

.., .. Belediyesi’ne bağlı genel müdürlük şeklinde örgütlenen bir kamu tüzelkişisi olup 3645 sayılı İstanbul Elektrik, Tramvay Ve Tünel İdareleri Teşkilat Ve Tesisatının İstanbul Belediyesine Devrine Dair Kanun ile kurulmuştur. Yine aynı Kanun ile söz konusu idarelerin görevleri İETT’ye devredilmiştir. .. Konut İmar Planı Ulaşım Turizm San. ve Tic. A.Ş. ise Büyükşehir Belediyesi Kanunu’nun 26. maddesine göre kurulmuş olan .. Belediyesi iştiraki olup sermayesinin %99 .. Belediyesi’ne kalan %1’i ise .. Belediyesinin diğer iştiraklerine aittir.

Davalıların yapıları ortaya konulduktan sonra davalılar arasındaki şoför ve bakım personeli hizmet alımı sözleşmeleriyle hukuken geçerli bir alt işverenlik ilişkisi kurulup kurulmadığının, kurulmuş ise söz konusu ilişkinin muvazaalı olup olmadığının tespit edilmesi gereklidir.

Davalıların yapıları ortaya konulduktan sonra davalılar arasındaki şoför ve bakım personeli hizmet alımı sözleşmeleriyle hukuken geçerli bir alt işverenlik ilişkisi kurulup kurulmadığının, kurulmuş ise söz konusu ilişkinin muvazaalı olup olmadığının tespit edilmesi gereklidir.

Dosya kapsamına göre, davalı ..’nin merkezi yönetimin sınırlı kadro uygulaması sebebiyle şoför ve yardımcı personel ihtiyacını önce .. Belediyesi iştiraki olan .. A.Ş.’den sonra yine Büyükşehir Belediyesi iştiraki olan ... Konut İmar Planı Ulaşım Turizm San. ve Tic. A.Ş.’den hizmet alım yoluyla sağladığı konusunda taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. .. Büyükşehir Belediyesi sınırları içinde toplu taşıma işini yapmakta olup şoför ve bakım işçisi ihtiyacını .. Konut İmar Planı Ulaşım Turizm San. ve Tic. A.Ş. ile aralarındaki hizmet alım sözleşmeleri uyarınca bu şirket üzerinden gidermektedir. Öte yandan işçilerin işe alınmalarında, işin yapılmasında ve işin yönetiminde .. söz sahibi olup işveren yetkileri .. tarafından kullanılmaktadır. Ayrıca .. işçileri ile .. Konut İmar Planı Ulaşım Turizm San. ve Tic. A.Ş. işçilerinin aynı organizasyon kapsamında aynı işi, .. tarafından sağlanan malzeme ve araçlarla yaptıkları anlaşılmaktadır.

Alt işveren, bir işyerinde yürütülen mal ve hizmet üretimine ilişkin asıl işin bir bölümünde veya yardımcı işlerde, işletmenin ve işin gereği ile teknolojik sebeplerle uzmanlık gerektiren alanlarda iş alan ve bu iş için görevlendirdiği işçilerini, sadece bu işyerinde aldığı işte çalıştıran diğer işveren olarak tanımlanabilir. Alt işverenin iş aldığı işveren ise asıl işveren olarak adlandırılabilir. Bu tanımlamalara göre asıl işveren - alt işveren ilişkisinin varlığından söz edebilmek için iki ayrı işverenin olması, mal veya hizmet üretimine dair bir işin varlığı, işçilerin sadece asıl işverenden alınan iş kapsamında çalıştırılması ve tarafların muvazaalı bir ilişki içine girmemeleri gerekmektedir.

Somut olayda davalılar arasında işçi temine yönelik bir ilişki söz konusu olup geçerli bir alt işverenlik ilişkisi mevcut değildir. Diğer taraftan Belediye Kanunu’nun 67. maddesi anlamında toplu taşıma işinin alt işverene verilmesi de söz konusu değildir. Çünkü alt işverenin de işveren sıfatını taşıması ve kendi organizasyonunun bulunması gereklidir. Oysa işin yapılması için gerekli bütün donanım ve organizasyon diğer davalı ..’ye aittir. Yine 4857 sayılı İş Kanunu’na 5538 sayılı Kanunla eklenen fıkralar muvazaayı dışlayıp geçersiz bir alt işverenlik ilişkisini geçerli kabul etmeyi sağlayacak içeriğe de sahip değildir. Bu düzenlemelerde hukuka uygun bir alt işverenlik ilişkisinin kamu kurumları açısından bazı sonuçları özel olarak düzenlenmiştir.

Ayrıca davalılar arasında hukuka uygun bir alt işverenlik ilişkisi olmadığına dair iki adet iş müfettişi raporu mevcut olup, bu raporlara karşı yapılan itirazlar mahkemeler tarafından kesin olarak reddedilmiştir (İstanbul 1. İş Mahkemesi, 2010/1115 esas, 2012/695 karar ve İstanbul 9. İş Mahkemesi, 2010/1086 esas, 2011/425 karar sayılı kararlar). Bu şekilde iş müfettişi raporundaki belirlemeler ile söz konusu dava dosyaları kuvvetli delil niteliği taşımaktadır.

Sonuç olarak, davalılar arasında geçerli bir alt işverenlik ilişkisi bulunmaması kayden ve .. işçisi olarak gözüken davacının, başından itibaren ... işçisi olması karşısında muvazaanın olmadığına dair yazılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmesi isabetsizdir.

Dairemizin 25.02.2014 tarih ve 2012/38150 Esas 2014/5814 Karar sayılı bozma, 09.11.2015 tarih ve 2015/29133 Esas 2015/31688 Karar sayılı onama ilamları ile davalılar arasındaki hukuki ilişkinin muvazaalı olduğu hüküm altına alınmıştır.

Mahkemece davacının başından beri ..'nin işçisi olduğu kabul edilerek, davacının davalı ...’nin taraf olduğu toplu iş sözleşmelerinden yararlanması için gerekli diğer şartların mevcut olup olmadığı ile talep ettiği alacaklara hak kazanıp kazanmadığı ayrıca değerlendirildikten sonra sonucuna göre davacının talepleri hakkında karar verilmelidir. Eksik inceleme ve hatalı değerlendirmeye dayalı hükmün bozulması gerekmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 09.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/25748, Karar No: 2015/17642, Tarih: 02.06.2015

**13. Hukuk Dairesi         2014/25748 E.  ,  2015/17642 K.**

**"İçtihat Metni"**

1-... 2-... vekili avukat ... ile 1... 2-... vekili avukat ..., İhbar Olunan ... vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında ....Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen 01.10.2013 tarih ve 2008/666 2013/438 sayılı hükmün Dairenin 9.4.2014 tarih ve 2213/33453 2014/10841 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davacı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

1.10.2013 tarihli mahkeme kararı, davacılar tarafından 20.11.2013 havale tarihli dilekçe ile mürafaalı olarak temyiz edilmiş ise de, dosyanın Dairemizce zuhulen mürafaa açılmadan incelendiği, bu kez yapılan inceleme ile anlaşıldığından, davacının talebinin kabulü ile Dairemizin 9.4.2014 gün 2013/33453 esas, 2014/10841 karar sayılı “onama” ilamının kaldırılmasına, duruşma günü verilmesi için dosyanın kaleme tevdiine karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacıların karar düzeltme talebinin kabulüne, Dairemize ait 9.4.2014 tarihli 2013/33453 esas ve 2014/10841 karar sayılı “onama” ilamının kaldırılmasına, duruşma günü verilmesi için dosyanın kaleme tevdiine, 02/06/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/17577, Karar No: 2023/293, Tarih: 17.01.2023

**10. Ceza Dairesi         2020/17577 E.  ,  2023/293 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Küçükçekmece Cumhuriyet Başsavcılığının iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 54 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Küçükçekmece (Kapatılan) 8. Sulh Ceza Mahkemesinin, 25.03.2013 tarihli ve 2012/998 Esas, 2013/291 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5560 sayılı Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun’un 191 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilmiştir. Kararın 29.04.2013 tarihinde itiraz edilmeksizin kesinleşmesi üzerine, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı için dosya Denetimli Serbestlik Müdürlüğüne gönderilmiştir.

3. Sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin gerektirdiği yükümlülüklere uymadığının bildirilmesi üzerine dosya yeniden ele alınarak yapılan yargılama sonucunda Küçükçekmece 21. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.02.2016 tarihli ve 2014/1073 Esas, 2016/127 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçundan lehine olan 5237 sayılı Kanun’un 5560 sayılı Kanun ile değişik 191 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 58 inci maddesinin altıncı ve yedinci fıkraları uyarınca 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, eline herhangi bir tedbir kararı geçmediğine, adres değişikliği yüzünden tebliğ gelmediğine, hakkında denetim uygulanmasını istediğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, eline herhangi bir tedbir kararı geçmediğine, adres değişikliği yüzünden tebliğ gelmediğine, hakkında denetim uygulanmasını istediğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın suç tarihinde durumundan şüphelenilerek durdurulduğu, üzerinin aranacağı sırada montunun cebinden çıkarttığı Methylone içeren 49 adet extazi hapı kendi rızası ile polislere teslim ettiği, tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı için çıkartılan tebligatın, savunma beyanlarında belirttiği adrese usulüne uygun olarak tebliğ edildiği, sanığın haklı ve geçerli bir mazereti olmaksızın müdürlüğe başvuruda bulunmadığı gerekçesiyle mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Olay tarihinde durumundan şüphelenilerek durdurulan sanığın üzerinden Methylone içeren 49 adet extazi hap ele geçirilmesi karşısında, suç konusu uyuşturucu maddelerin sayısı, niteliği ve ele geçiriliş biçimine göre, sanığın eyleminin ticaret amacıyla uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturup oluşturmadığına ilişkin delilleri tartışma ve değerlendirme görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilip, görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla hüküm kurulması, hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Küçükçekmece 21. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.02.2016 tarihli ve 2014/1073 Esas, 2016/127 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy çokluğuyla BOZULMASINA, 1412 sayılı Kanun'un 326 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca sonuç ceza yönünden sanığın KAZANILMIŞ HAKKININ SAKLI TUTULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

17.01.2023 tarihinde karar verildi.

K A R Ş I O Y

25.02.2012 tarihinde sanık ... de ele geçirilen 49 adet hapların, Emniyet Genel Müdürlüğü İstanbul Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü tarafından yapılan analizi sonucunda düzenlenen, 14.08.2012 tarih ve KİM-2012/8391 Uzmanlık Numaralı Ekspertiz raporunda;

1. 49 adet (kolluk görevlilerince extazi olarak adlandırılan) hapların uyuşturucu ve uyarıcı maddeler kapsamında değerlendirilmeyen METHYLONE (3,4-metyhlenedioxy-N- methylcathinone) isimli madde olduğu,

2. Aynı analiz raporunda uyuşturucu ve uyarıcı maddeler kapsamında değerlendirilmeyen ancak, suistimali bulunan amfetamin türevlerinden 4-fluoro methamphetamine etken maddelerini ihtiva ettiği tespit edildiği,

3. İstanbul Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü raporu içinde METHYLONE maddesinin 22.03.2012 tarih ve 28241 sayılı Resmi Gazete de yayınlanan Bakanlar Kurulu’nun kararı ile Uyuşturucu Maddelerin Murakabesi Hakkında Kanun hükümlerine tabi tutulacağı belirtilmiştir.

2. Aynı analiz raporunda uyuşturucu ve uyarıcı maddeler kapsamında değerlendirilmeyen ancak, suistimali bulunan amfetamin türevlerinden 4-fluoro methamphetamine etken maddelerini ihtiva ettiği tespit edildiği,

3. İstanbul Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü raporu içinde METHYLONE maddesinin 22.03.2012 tarih ve 28241 sayılı Resmi Gazete de yayınlanan Bakanlar Kurulu’nun kararı ile Uyuşturucu Maddelerin Murakabesi Hakkında Kanun hükümlerine tabi tutulacağı belirtilmiştir.

Bu duruma göre, sanık da ele geçirilen suç konusu hapların suç tarihi 25.02.2012 olup, o tarihte henüz METHYLONE (3,4-metyhlenedioxy-N-methylcathinone) isimli maddenin, Bakanlar Kurulu’nun kararı ile 2313 sayılı Uyuşturucu Maddelerin Murakabesi Hakkında Kanun’un kapsamı altına alınmadığı açıktır.

Bu işlem, bir eylemin kanunlar ile cezalandırılması ya da suç konusunun yasaklanması/cezalandırılması, anlamında bir kanunlaştırma işlemidir.

Bu nedenle sanığın bulundurduğu, METHYLONE ismiyle belirtilen kimyasal formülü (3,4-metyhlenedioxy-N-methylcathinone) olan, 49 adet hap bu suçun konusu olamaz.

4. Yine Analiz raporunda, ‘‘uyuşturucu ve uyarıcı maddeler kapsamında değerlendirilmeyen ancak, suistimali bulunan amfetamin türevlerinden 4-fluoro methamphetamine etken maddelerini ihtiva ettiği tespit edildiği,’’ ibaresi bulunmaktadır.

Analiz raporundaki bu ifade son derece yanlıştır. Bir madde uyuşturucu veya uyarıcı maddeler kapsamında değerlendirilmeyen madde ise zaten suç konusu da olamaz, uyuşturucu ya da uyarıcı madde değilse, maddenin ‘‘suistimali’’ kötüye kullanımı nasıl olabilir ?

İstanbul Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü’nün Analiz raporundaki bu ifade de anlatılmak istenen aslında, suistimali/kötüye kullanımı bulunan maddenin, Amfetamin türevlerinden ‘‘4-fluoromethamphetamin’in’’ kendisi olmadığı, bu maddenin oluşumunda kullanılabilecek bazı

maddeleri ihtiva ettiği anlamında mı olduğu, yoksa bu maddenin varlığının tespiti mahiyetinde mi olduğu açıkça belirlenmelidir.

Bunun içinde, suça konu edilen haplardan halen emanette ya da İstanbul Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü’nde şahit numune alınmış ve duruyorsa yeniden Adli Tıp Kurumu’ndan rapor alınarak sonucuna göre, sanığın durumu belirlendikten sonra karar verilmesi gerektiği düşüncesinde olduğumdan çoğunluğun bu bozma görüşüne katılmıyorum. 17.01.2023
Yargıtay — Esas No: 2007/6454, Karar No: 2008/1182, Tarih: 13.02.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2007/6454 E.  ,  2008/1182 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

- K A R A R -

Uyuşmazlığın özel sipariş üzerine logo baskılı mukavva kutu üretimi işini konu olan eser sözleşmesinden kaynaklanmasına göre kararın temyiz incelemesi Dairemizin görevi dışındadır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın temyiz incelemesini yapmakla görevli Yüksek 15.Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine, 13.02.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Aslı gibidir.
Yargıtay — Esas No: 2020/11085, Karar No: 2021/5565, Tarih: 06.07.2021

**12. Ceza Dairesi         2020/11085 E.  ,  2021/5565 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : 2863 sayılı Kanunun 65/b, TCK’nın 62, 52/2, 51/1-3, 53. maddeleri gereğince kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin reddine dair ek karar

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine yönelik temyiz isteminin reddine dair ek karar, sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçeli kararın sanığa 09/07/2008 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edildiği, sanığın 7 günlük temyiz süresini geçirdikten sonra hükmü 21/07/2008 tarihinde temyiz ettiği gerekçesiyle süresinde yapılmayan temyiz isteminin reddine ilişkin Didim Asliye Ceza Mahkemesinin 27/08/2008 gün ve 2007/1107 Esas, 2008/640 Karar sayılı ek kararında isabetsizlik bulunmadığından, temyiz isteminin reddine dair ek kararın isteme uygun olarak ONANMASINA, 06/07/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/764, Karar No: 2011/16452, Tarih: 22.09.2011

**12. Hukuk Dairesi         2011/764 E.  ,  2011/16452 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 13. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/12/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçi tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Katma Değer Vergisi Kanunu’nun 1/3-d maddesine göre; müzayede mahallerinde yapılan satışlar katma değer vergisine tabidir. Burada satılan malın ait olduğu kişinin KDV mükellefi olup olmamasının bir önemi bulunmamaktadır. Kanun koyucu tarafından bu yerlerdeki satışlar özel olarak KDV’ye tabi tutulmuştur. KDV Kanunu’nun 40.maddesine 4108 Sayılı Kanunla eklenen (5) numaralı fıkra ile Kanunun 17.maddesinin 1.fıkrasında sayılan kurum ve kuruluşlara, sadece vergiye tabi işlemlerinin bulunduğu dönemler için beyanname verdirme, beyanname yerine kaim olmak üzere işleme esas belgeleri kabul etme, bu mükelleflere ait verginin beyan ve ödeme zamanı ile tahsiline ilişkin usul ve esasları belirleme konusunda Maliye Bakanlığı’na yetki verilmiş bulunmaktadır. Söz konusu yetki çerçevesinde Kanunun 1/3-d maddesi uyarınca müzayede yoluyla satış yapan icra dairelerinin, bu satışlarıyla ilgili KDV’nin beyan ve ödenmesi ile ilgili işlemleri, KDV genel tebliğlerinde yer alan açıklamalara uygun yürütülür. Bu bağlamda 48 seri no’lu KDV genel tebliğinin (D) bölümünde, icra yoluyla yapılan satışlarda verginin mükellefinin satışı gerçekleştiren icra daireleri olduğu düzenlemesi yer almaktadır.

Buna göre icra müdürlüğünce, KDV’nin tarh ve tahakkuk işlemleri, anılan verginin mükellefi sıfatı ile yapılmakta olup, bu işlemlerden doğan ihtilafların çözüm yeri de vergi mahkemeleridir.

O halde mahkemece yargı yolu nedeniyle şikayet dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekirken işin esası incelenerek şikayetin reddi şeklinde hüküm tesisi isabetsiz ise de, sonuçta istem reddedildiğinden sonucu doğru mahkeme kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ :Şikayetçinin temyiz itirazlarının reddi ile sonucu doğru mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 17.15.TL onama harcının mahsubuna, bakiye 1.25.TL harcın temyiz edenden alınmasına, 22/09/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.