muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/9584, Karar No: 2023/4286, Tarih: 11.05.2023

IV. GEREKÇE

Suç tarihleri 25.02.2014, 28.02.2014, 06.03.2014 ve 10.07.2014 olduğu halde gerekçeli karar başlığında 10.07.2014 olarak gösterilmesi; mahallinde düzeltilebilir yazım hatası kabul edilmiştir.

Yakalama, Gözaltına Alma ve İfade Alma Yönetmeliğinin "Tanımlar" başlıklı 4 üncü maddesinde, "Bilgi alma: Bir suçun tespitine veya aydınlatılmasına yönelik olarak müşteki ve suçtan zarar gören ile suç işleme şüphesi altında bulunmayan diğer kişilerin dinlenmesini ve tutanağa geçirilmesini ifade eder" şeklinde tanımlanmıştır. Bu düzenlemeden de anlaşılacağı üzere bilgi toplama, suç işleme şüphesi altında bulunmayan kişiler için söz konusudur. Soruşturma aşamasında bilgisine başvurulan kişi kovuşturma aşamasında tanığa dönüşecektir. Bilgisine başvurulan kişinin daha sonraki süreçte şüpheli olma ihtimali önemlidir. Çünkü bu kişilerin şüpheli veya sanık olarak belirli haklarının doğup doğmayacağının tespit edilmesi gerekir. Ceza muhakemesinde soruşturmanın başlamasına neden olacak başlangıç şüphesi ortaya çıktığı andan itibaren 5271 sayılı Kanun'un 147 nci maddesi anlamında ifade alma usul ve esasları

geçerli olacaktır. Alınan beyanlar kişinin kendisinin aleyhine olduğu takdirde bu bilgilerin ceza muhakemesinde o kişiye karşı delil olarak kullanılabilmesi için kişinin haklarından haberdar olması gerekir. Aksi durumda kişinin özgür iradesinden söz edilemez. Ayrıca hakları hatırlatmadan suçlama yöneltiliyormuş gibi ifade alınması, Anayasanın 38 inci maddesinin beşinci fıkrasında yer alan kendini suçlamama hakkının ihlalini oluşturacaktır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; haklarında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan soruşturma yapılan şüphelilerin yakalanmalarından sonra kolluk görevlileri tarafından bilgi alma tutanakları ile ifadeleri alınmış ise de; uyuşturucu madde ile yakalanan şüphelilerin eylemlerinin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağının, yani suç işleme şüphesi altında bulunduklarının dolayısıyla şüpheli konumunda olan birilerinin bilgi sahibi sıfatıyla ifadelerinin alınamayacağının, sanıktan kullanmak için uyuşturucu madde alan kişilerin kendi suçları için "şüpheli"; uyuşturucu madde aldıkları kişinin suçu için "bilgi sahibi" sıfatı ile ifadelerinin alınmasının hukuka uygun olmadığının anlaşılması karşısında; dosyada bulunan bilgi alma tutanaklarının hukuki değerden yoksun olduğu değerlendirilerek yapılan incelemede;

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, Mahkemenin, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin sanık hakkında uygulanmamasına ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, dosyadaki delillerin suçun sübutunu tayinde yeterli olduğu anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, eleştiri dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 05.05.2015 tarihli ve 2014/309 Esas, 2015/127 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle, hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

11.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/8724, Karar No: 2018/13956, Tarih: 06.12.2018

**8. Ceza Dairesi         2018/8724 E.  ,  2018/13956 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında önceki hükümlerdeki doğrudan verilen adli para cezaları yerine 200TL adli para cezası olarak eksik tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Ceza Genel Kurulu'nun 03.04.2018 tarih ve 2017/853 esas, 2018/135 karar sayılı ilamı da gözetildiğinde; bozmadan önce verilen 24.11.2011 tarihli kararda sanık hakkında Finansbank'a karşı 5237 sayılı TCK 158/1...f, 43/1, 168/2, 62, 52, 53. maddeleri gereğince 1 yıl 6 ay 22 gün hapis ve 3.371,89TL adli para cezasına ve Yapı Kredi Bankasına karşı da 5237 sy TCK'nun 158/1...f, 43/1, 168/2, 62, 52, 53. maddeleri gereğince 1 yıl 6 ay 22 gün hapis ve 1.707,76TL adli para cezasına hükmedildiği ve bu kararın aleyhe temyiz edilmediğinden CMUK.nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak kuralının gözetilerek bozmadan önceki kararda tayin edilen 1 yıl 6 ay 22 gün hapis ve 200 TL adli para cezası üzerinden infaz olunacağının belirtilmesi ile yetinilmesi gerekirken sonuç cezanın 1 yıl 6 ay 22 gün hapis ve 200TL adli para cezası olarak belirlenmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümlerin sonuç fıkraları çıkartılarak yerlerine "CMUK.nun 326/son maddesi uyarınca infazının 1 yıl 6 ay 22 gün hapis ve 200TL adli para cezası üzerinden yapılmasına" ibareleri yazılmak suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 06.12.2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/4527, Karar No: 2008/4738, Tarih: 11.07.2008

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2007/4527 E.  ,  2008/4738 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hüküm davalı-k.davacı ... ve asıl ve birleşen davalar davalısı ... vekillerince temyiz edilmiş, davalı-k.davacı ... vekili tarafından duruşma istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacılar vekilleri gelmedi. Davalı ... vekili avukat .... Davalı-k.davacı ... vekili ve davalı ... İnş.San.Tic.A.Ş. gelmedi. Temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan davalı ... avukatı dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Asıl dava tapu iptâli ve tescil, birleşen davalar ise men’i müdahale, eksik ve kusurlu ... bedeli, kira tazminatı, ifaya ekli ceza ve tapu iptâli ve tescil istemlerine ilişkindir.

Mahkemece asıl davada davacı üçüncü kişi ...’un ve birleşen 2000/392 Esas sayılı davada davacı üçüncü kişi ... ’in tapu iptâli ve tescil davalarının kabulüne, birleşen 2002/345 ve 2000/1186 Esas sayılı davalarda arsa sahibinin yükleniciden bağımsız bölüm satın alan üçüncü kişiler aleyhine açtığı men’i müdahale davalarının reddine, yine arsa sahibinin birleşen 2000/529 Esas sayılı davada inşaatın ilk yüklenicisi aleyhine açtığı davanın reddine, birleşen 2000/1185 Esas sayılı arsa sahibince yüklenici aleyhine açılan davada eksik ... bedeli ve kira tazminatına ilişkin istemlerin kabulüne, diğer taleplerin reddine karar verilmiş, karar davalı yüklenici ... ve davacı ve karşı davalı arsa sahibi ... tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı yüklenici ve davacı ve karşı davalı arsa sahibinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Yüklenici ... ’in temyiz itirazları yönünden;

Mahkemece birleştirilen 2000/1185 Esas sayılı davada eksik işler bedeli olarak hüküm altına alınan 10.023,00 YTL.ye, Bornova 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2000/195 D.... sayılı dosyasından alınan bilirkişi raporunun tarihi olan 29.09.2000 tarihinden itibaren faiz yürütülmüştür. Tesbit bilirkişi raporu davalı yükleniciye tebliğ edilse bile ödeme talebini içermediğinden temerrüt ihtarı yerine geçmez. Bir alacağa dava veya icra takip tarihinden önce temerrüt faizi yürütülebilmesi için alacağın miktarı açıkça gösterilmek ve talep edilmek suretiyle alacaklının göndereceği ihtarname ile borçlunun temerrüde düşürülmesi gerekir. Davalı yüklenicinin belirtilen şekilde düzenlenmiş bir ihtarname ile temerrüde düşürüldüğü iddia ve ispat edilemediğine göre temerrüt birleşen dava tarihinde gerçekleşmiştir. O halde 10.023,00 YTL eksik ve ayıplı işler bedeline dava tarihi olan 14.11.2000 tarihi yerine 29.09.2000 tarihinden itibaren faiz yürütülmesi doğru olmamıştır.

3-Arsa sahibi ile yüklenici arasında Bornova 4. Noterliği’nde düzenleme şeklinde yapılan 20.10.1997 tarihli “Gayrimenkul Satış Vaadi ve Kat Karşılığı İnşaat Sözleşmesi”nin 3. sayfasında “İnşaatın süresi” başlıklı bölümde “müteahhitin gecikme halinde bağımsız bölüm başına ve her ay 150 DM kira tazminatı ödeyeceği …” hükme bağlanmıştır. Birleşen 2000/1185 Esas sayılı davanın, dava dilekçesinde arsa sahibince diğer talepler yanında, davalı yükleniciden 32 aylık süre için 1.000,00 YTL rayiç kira bedeli ile ifaya ekli ceza olarak aylık 150 DM üzerinden 2000 DM kira tazminatının tahsili talep edilmiştir. mahkemece de inşaatın bitirilip arsa sahibine teslim edilmesi gereken tarih olarak kabul edilen 25.05.2000 tarihinden, iskân ruhsatının alındığı tarih olan 09.08.2001 tarihine kadar geçen 14 ay 15 günlük süre için, sözleşmenin yukarıda yer verilen hükmüne dayanılarak aylık 150 DM’den kira tazminatı olarak 28.275 DM.ye hükmedilmiştir. HUMK’nın 74. maddesi hükmü gereğince, hakim tarafların iddia ve savunmaları ile bağlı olup, talepten fazlaya veya başka bir şeye hüküm veremez. Mahkemece hem miktar hem de süre yönünden (dava tarihinden sonrasını da içerir biçimde) davacı talebi aşılmak suretiyle kira tazminatına hükmedilmiş olup bu durum usulün 74. maddesine aykırı olmuştur.

Kaldı ki, arsa payı devri karşılığı inşaat yapımı sözleşmelerinde arsa sahibinin finans bakımından yükleniciye olanca kolaylığı göstermesi, bu arada sözleşmede kararlaştırılan tapu ferağını gecikmeden vermesi gerekir. Ancak bunun için yüklenicinin hakettiği tapu devirlerini (satış yetkisini) arsa sahibinden isteyerek arsa sahibini temerrüde düşürmesi zorunludur. Sözleşmede yükleniciye tapu devrinin kademeli olarak yapılması öngörülmüştür. Yüklenicinin 16.09.1999 ve 05.06.2000 tarihli ihtarlarına rağmen davalı ve karşı davacı arsa sahibi öncelikli edimini yerine getirmemiş, sözleşme hükmüne aykırı davranarak yükleniciye satış yetkisini vermemiştir. Bu durumda arsa sahibinin gerçekleşen temerrüdü nedeniyle inşaatın geciktiği sabit olup kira tazminatı talebinin reddi gerekir. Mahkemece kira tazminatı isteminin reddi yerine usulün 74. maddesine de aykırı olarak kabulüne karar verilmesi doğru olmamıştır.

4-Davacı ve karşı davalı arsa sahibi ...’ın temyiz itirazlarına gelince;

Asıl dava ile birleştirilen 2000/1185 Esas sayılı davada arsa sahibi diğer talepleri yanında sözleşme konusu inşaat nedeniyle SSK prim borcu, gecikme cezası, vergi borcu ve sair masrafların tesbiti ile saptanacak tutarının yasal faizi ile birlikte tahsilini talep etmiştir. Bu kalemle ilgili olarak dava dilekçesinde belirli bir miktar gösterilerek harcı yatırılmamıştır. Nevar ki, mahkemece HUMK’nın 179 ve 193/1. maddeleri uyarınca dava dilekçesinin bu yönden reddi yoluna gidilmediğinden, davacıya bu talebi açıklattırılarak talep ettiği miktarın harcının da ikmâl ettirilmesi, bu suretle davacının bu talebi yönünden de hüküm kurulması yerine olumlu veya olumsuz bir karar verilmemiş olması da doğru görülmemiştir.

Karar açıklanan nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalı yüklenici ve davacı ve karşı davalı arsa sahibinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2. ve 3. bentte açıklanan nedenlerle kararın temyiz eden davalı yüklenici yararına, 4. bentte açıklanan nedenlerle de arsa sahibi yararına BOZULMASINA, 550,00 YTL duruşma vekâlet ücretinin davacı ve karşı davalı ...’dan alınarak Yargıtay duruşmasında vekille temsil olunan davalı ... ’e ödenmesine, ödedikleri temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden taraflara geri verilmesine, 11.07.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11416, Karar No: 2023/2925, Tarih: 10.05.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/11416 E.  ,  2023/2925 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Neticesi Sebebiyle Ağırlaşmış Yaralama

HÜKÜM : Beraat

Sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (a) ve (e) bendleri ve 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması talebiyle açılan kamu davasında, İlk derece Mahkemesince sanığın mahkumiyetine, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından ise sanığın 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 223 üncü maddesinn ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verildiği, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.03.2018 tarih, 2018/11-38 Esas ve 2018/113 Karar sayılı kararı uyarınca ilk derece mahkemesince verilen ''mahkumiyet" kararı, istinaf mercii tarafından ''beraat" kararı verilerek hüküm türü değiştirildiğinden, kararın temyizi kabil olduğu belirlenerek yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü;

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İznik Asliye Ceza Makemesinin, 23.05.2019 tarihli 2019/281 Esas 2019/578 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mağdura karşı neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan; 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (a) ve (e) bendleri, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, 87 nci maddesinin birinci fıkrasının son cümlesi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları, 54 üncü maddesi, 63 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, karar verilmiştir.

2. Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleşmesi üzerine, denetim süresince suç işlenmesi üzerine aynen infaz kararı verildiği, bu kararın Cumhuriyet savcısı (aleyhe), sanık müdafii, katılan vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 08.02.2021 tarihli 2019/3886 Esas 2021/339 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan mağdura karşı neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan; 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemi; sanık hakkında üst sınırdan ceza verilmesi gerektiğine, lehe hükümlerin uygulanmasının hatalı olduğuna, eksik incelemeye, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Sanık ile mağdurun baba oğul oldukları, olay tarihinde sanık ile mağdur arasında araba verme meselesi üzerine tartışma çıktığı, meydana gelen tartışmada sanığın bıçak ile babası olan mağduru ... Devlet Hastanesinden alınan 12.01.2015 tarihli raporu uyarınca basit tıbbi müdahale ile giderilemez ve yaşamını tehlikeye sokacak şekilde yaraladığı, anlaşılmıştır.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Sanık ile mağdurun baba oğul oldukları, olay tarihinde sanık ile mağdur arasında araba verme meselesi üzerine tartışma çıktığı, meydana gelen tartışmada sanığın bıçak ile babası olan mağduru ... Devlet Hastanesinden alınan 12.01.2015 tarihli raporu uyarınca basit tıbbi müdahale ile giderilemez ve yaşamını tehlikeye sokacak şekilde yaraladığı, anlaşılmıştır.

2.Tanık S.A. beyanları, ... Devlet Hastanesinin 12.01.2015 tarihli raporu, sanığa ait nüfus ve sabıka kayıtları, dosya içesinde bulunmaktadır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Olay tarihinde mağdurun kasığına saplanan bıçak yarası nedeniyle basit tıbbi müdahale ile giderilemez ve hayati tehlike geçirecek şekilde yaralandığı, mağdurun alınan beyanında gece mutfağa bir şeyler yemeye gittiğini bıçak aldığını bir anda dengesini kaybetmesi nedeniyle yere bıçağın üzerine düştüğünü bıçağın kasığına denk geldiğini beyan etmiş, sanık suçlamayı kabul etmemiş, gece annesinin kendisini uyandırdığını babana bıçak saplandı amcan hastaneye götürdü dediğini, kendisinin atılı suçu işlemediğini kardeşinin neden o şekilde ifade verdiğini bilmediğini beyan etmiş, mağdurun eşi olan tanık ... gece uyandığında mutfağın ışığının yandığını, eşinin bıçağın üzerine düştüm kasığıma saplandı dediğini, çocuklarının o esnada uyuduklarını, sanığın uykudan hiç kalkmadığını ilgisi bulunmadığını beyan ettiği, sanığın kardeşi tanık ...'ın hazırlıktaki beyanında abisi olan sanıkla babasının tartıştıklarını, abisinin babasının kasığına ekmek bıçağını sapladığını gördüğünü, annesinin kanlı bıçağı alıp çekmeceye

koyduğunu beyan ettiği, duruşma aşamasında ise kendisinin olayı görmediğini neden öyle yazılmış olduğunu bilmediğini beyan etmiş, dosya içindeki bu tanıkla ilgili rapor incelendiğinde tanığın %50 oranında mental retardasyon rahatsızlığı bulunup %25 özürlü olduğu anlaşılmakla, sanığın atılı suçu işlediğine dair mental retardasyon rahatsızlığı bulunan ve ifadesini de duruşmada değiştirmiş olan tanık ...'ın beyanından başka mahkumiyetine yeter, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinden, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince sanığın üzerine atılı suçun sübuta erdiği tam olarak ispatlanamadığından sanık hakkında atılı suçtan beraatine karar verildiği, anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Katılan Bakanlık vekilinin; beraat kararının hatalı olduğuna, sanık hakkında üst sınırdan ceza verilmesi gerektiğine, lehe hükümlerin uygulanmasının hatalı olduğuna, eksik incelemeye, yönelen temyiz sebepleri yönünden;

IV. GEREKÇE

Katılan Bakanlık vekilinin; beraat kararının hatalı olduğuna, sanık hakkında üst sınırdan ceza verilmesi gerektiğine, lehe hükümlerin uygulanmasının hatalı olduğuna, eksik incelemeye, yönelen temyiz sebepleri yönünden;

Olaylar ve olgular paragrafında açıklandığı üzere sanık ile mağdurun baba oğul oldukları, olay tarihinde sanık ile mağdur arasında araba verme meselesi üzerine tartışma çıktığı, meydana gelen tartışmada sanığın bıçak ile babası olan mağduru ... Devlet Hastanesinden alınan 12.01.2015 tarihli doktor raporu uyarınca basit tıbbi müdahale ile giderilemez ve yaşamını tehlikeye sokacak şekilde yaraladığı, dosya içerisinde bulunan doktor raporu, tanık ...'nın olayın sıcağı sıcağına alınan ve olayın oluşumu ile ilgili detaylı anlatımı ve tüm dosya kapsamından anlaşıldığından, sanık hakkında kasten yaralama suçundan mahkumiyetine karar verilmesi yerine, suçun sübuta ermediğinden bahisle beraatine karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan sanığın mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi nedeniyle katılan Bakanlık vekilinin temyizi yerinde görülmekle ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 08.02.2021 tarihli 2019/3886 Esas 2021/339 Karar sayılı kararın 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca takdiren ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

10.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/22329, Karar No: 2012/20146, Tarih: 22.11.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/22329 E.  ,  2012/20146 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Defter ve belge ibraz etmemek

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık hakkında 2003 yılına ait defter ve belgeleri incelenmek üzere istenmesine rağmen ibraz etmediğinden bahisle 2007 takvim yılında defter ve belge ibraz etmemek suçunu işlediğinden bahisle açılan kamu davasında; dosyada mevcut Vergi Denetmeni ...imzalı Düzce Vergi Dairesi Müdürlüğüne hitaben yazılan 23.07.2007, Düzce Defterdarlık Vergi Dairesi Müdürlüğü tarafından mahkemeye gönderilen 11.11.2008 tarihli yazı içeriklerinden, sanıktan 2003 takvim yılına ilişkin defter ve belgelerin incelenmek üzere 2004 yılında istendiği, sanığın o tarihte defter ve belgeleri ibraz etmemesi nedeniyle yüklenen suçun oluştuğu ancak 2004 takvim yılında işlenen bu suçun dava konusu yapılmadığının anlaşılması karşısında iddianameye konu defter ve belgelerin 2007 takvim yılında yeniden incelenmek üzere istenmesinin yeni bir suç oluşturmayacağı gözetilmeden sanığın yüklenen suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 22.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/452, Karar No: 2025/3371, Tarih: 24.04.2025

**9. Ceza Dairesi         2025/452 E.  ,  2025/3371 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2024/330 E., 2024/503 K.

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında çocuğun istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında, bozma üzerine yapılan yargılama sonucunda, İnegöl 1. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği

Özetle, sanık hakkında takdiri indirim uygulanmaması ve katılan lehine vekalet ücreti verilmesi gerektiğine ilişkindir.

B. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği

Özetle, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair somut deliller bulunmadığına, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İnegöl 1. Ağır Ceza Mahkemesinin kararında sanık müdafii ile katılan mağdure vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

24.04.2025 tarihinde karar verildi.