muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/218, Karar No: 2016/12904, Tarih: 13.12.2016

2-Dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan ağaçlara değerlendirme yılı itibariyle gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünce belirlenen rayiç değerlerine göre bedel tespitiyle yetinilmesi gerekirken yasal olmayan şekilde %10 oranında toprak değeri adı altında indirim yapılarak eksik bedele hükmedilmesi,

3-Davacı idare tarafından dava konusu taşınmazla ilgili olarak hazırlanan kıymet taktir raporunda 3 adet duvar, tel çit, tel kafes, demir direk ve foseptik unsurları belirtilerek 1.806,27 TL yapı bedeli takdir edildiği halde hükme esas alınan bilirkişi raporunda bu hususta bir araştırma ve açıklama yapılmadan sadece tel çit ve 3 adet duvar bedeli için 1.818,00 TL belirlenmek suretiyle eksik bedele hükmedilmesi,

4-Kabule göre de; dava konusu taşınmaz imar parseli, emsal alınan taşınmaz kadastro parseli olduğu halde, dava konusu taşınmazın emsal uygulamasıyla dava tarihindeki değeri bulunduktan sonra, dava konusu taşınmaz imar parseline dönüştürülürken hangi oranda DOP kesilmişse, bu oranın ilave edilmesinde bir yanlışlık olmamakla birlikte, ekleme yönteminin, dava konusu taşınmazın DOP oranının tam bir sayıdan(1) çıkartılmak suretiyle bulunan oranın dava konusu taşınmazın emsal uygulanmasından sonra bulunan m² bedeline bölünerek yapılması gerekirken, dava konusu taşınmazın DOP payına tam bir sayı(1) eklenerek, bulunan rakamla çarpmak suretiyle dava konusu taşınmazın m² bedelini hesaplayan bilirkişi raporunun hükme esas alınması, (örnek: dava konusu taşınmazdan kesilen DOP oranı %30 ise, dava konusu taşınmazın emsal uygulamasıyla bulunan m² bedelinin 0,70'e bölünmesi gerekir)

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, Yargıtay duruşmasında vekille temsil edilen davalı ve davacı yararına takdir edilen 1.350,00 TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacı tarafa, davacıdan alınarak davalı tarafa verilmesine, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 13.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10435, Karar No: 2013/9786, Tarih: 24.10.2013

**16. Hukuk Dairesi         2013/10435 E.  ,  2013/9786 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucu kumluk arazi olması nedeni ile tescil harici bırakılan Birlik Köyü çalışma alanında bulunan 2573 parsel sayılı 4415,31 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, idari yoldan tarla vasfıyla Hazine adına tescil edilmiştir. Davacı ... vekili, irsen intikal ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine ve çekişmeli taşınmazın davacı ve murisleri tarafından imar-ihya edildiği iddiasına dayanarak tapu iptali ve tescil istemiyle 08.02.2013 tarihinde dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, dava şartları mevcut olmadığı, dava konusu taşınmazın kumluk arazi olduğu, Hazine adına tapuda kayıtlı bulunan taşınmazın zilyetlikle edinilemeyeceği ve davacının çekişmeli taşınmaz üzerinde sürdürdüğü zilyetliğinin malik sıfatı ile olmadığı gerekçeleri ile taraflara duruşma günü bildirmeksizin yapılan ön inceleme duruşması ile davanın reddine karar verilmiş ise de yapılan araştırma, inceleme ve uygulama hüküm için yeterli bulunmamaktadır. HMK'nın 138. maddesi, dosya üzerinden karar verilebilecek halleri, HMK'nın 114. madde ise, dava şartlarını düzenlemiştir. HMK'nın 138. maddesine göre; sadece dava şartları ile ilk itirazlar hakkında dosya üzerinden karar verilebilir. Taşınmazın nitleliğinin tespiti ve çekişmeli taşınmaz üzerinde sürdürülen zilyetliğin süresi ve hangi sıfatla sürdürüldüğü gibi hususların tespiti işin esasına ilişkin olup dava şartları kapsamında değerlendirilemez. Temyize konu dava dosyasında, dava, taşınmazın aynına ilişkin olup; iddia ve savunmaların değerlendirilmesi için öncelikle HMK'nın 137 ve müteakip maddeleri gereğince öninceleme ve öninceleme duruşması yapılması, tarafların delillerinin toplanması tamamlandıktan sonra tahkikat duruşmasına geçilerek çekişmeli taşınmazın niteliğinin belirlenmesi bakımından taşınmaz başında keşif yapılması gerekmektedir. Mahkemece, tarafların delil ve savunmaları tespit edilmeden ve taşınmaz başında keşif yapılmadan yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir. Bu şekilde eksik araştırma ve inceleme ile hüküm kurulamaz. Doğru sonuca varılabilmesi için, çekişmeli taşınmazın tarla vasfı ile davalı Hazine adına idari yoldan oluşan 7.3.2006 tarihli tapu kaydı ve dayanağı belgeler getirtilmeli, taşınmazın bulunduğu yere ilişkin en eski tarihi 1983 olan beşer yıllık üç ayrı döneme ait hava fotoğrafları dosya arasına alınmalı, aynı tarihler arasında düzenlenen fotoplan, fotometrik ve fotogrometrik paftalar ise İl Kadastro Müdürlüğünden getirtilmeli, dava konusu taşınmazla ilgili ecrimisil belgeleri celbedilmeli, taşınmaz başında yerel bilirkişiler, tanıklar, fen bilirkişisi, 3 kişilik ziraatçi bilirkişi kurulu ve harita ve fotogrometri uzmanı bilirkişi katılımı ile keşif yapılmalıdır

. Yerel bilirkişi ve tanıklardan taşınmazın kim tarafından ne zamandan beri ve ne suretle kullanıldığı imar-ihya yapılıp yapılmadığı, yapılmış ise ne zaman tamamlandığı hususlarında ayrıntılı bilgi alınmalı, hava fotoğrafları ile dava tarihinden önceki evrelere ilişkin kadastro paftası harita çizim programıyla çakıştırılmalı, fen bilirkişisinden keşfi takibe imkan verir rapor alınmalı, ziraat bilirkişi kurulundan taşınmazın öncesinin ne olduğu, ne zamandan beri ne vasıfla kullanıldığı, toprak yapısı, eğimi ve niteliği hususlarında bilimsel verilere dayalı ayrıntılı rapor alınmalı, jeodezi veya fotogrametri uzmanı harita mühendisine belirtilen tarihlerde çekilmiş hava fotoğraflarının stereoskop aletiyle inceleme yaptırılmalı, temin edilebilen en eski tarihli uydu fotoğrafları değerlendirilmeli, çekişmeli taşınmazın önceki ve şimdiki niteliğinin, imar-ihyaya en erken ne zaman başlanıldığının ve tamamlandığının, arazinin ekonomik amacına uygun olarak tarım arazisi niteliğiyle zilyetliğine ne zaman başlanıldığının belirlenmesine çalışılmalı ve bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilmek suretiyle hüküm kurulmalıdır. Açıklanan nedenler gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde davacıya iadesine, 24.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1236, Karar No: 2023/5370, Tarih: 22.06.2023

**8. Ceza Dairesi         2023/1236 E.  ,  2023/5370 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/188 E., 2023/342 K.

SUÇ : Hükümlü veya tutuklunun kaçması

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bursa Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 16.09.2015 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2. Bursa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.12.2015 tarihli kararı ile sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan, 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

3. Bursa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.12.2015 tarihli kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 07.04.2021 tarihli ve 2019/18124 Esas, 2021/7989 Karar sayılı kararı ile ''...basit yargılama usulü yönünden mahkemesince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu..." nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Yargıtay bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada; Bursa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.11.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında basit yargılama usûlünün uygulanmasına karar verilmekle hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan, 3 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

5. Bursa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.11.2022 tarihli kararına sanık tarafından itiraz edilmesi üzerine Mahkemece 02.03.2023 tarihli kararıyla sanık hakkında hükümlü veya tutuklunun kaçması suçundan 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, hakkında lehe hükümlerin uygulanmasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, Bursa H Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu'nda hükümlü olarak bulunan sanığın Gemlik Açık Ceza İnfaz Kurumuna ayrılmasına karar verilmesinden sonra teslim olması gereken 09.09.2015 tarihinin üzerinden 48 saat geçmesine rağmen teslim olmayarak atılı suçu işlediği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, hakkında lehe hükümlerin uygulanmasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, Bursa H Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu'nda hükümlü olarak bulunan sanığın Gemlik Açık Ceza İnfaz Kurumuna ayrılmasına karar verilmesinden sonra teslim olması gereken 09.09.2015 tarihinin üzerinden 48 saat geçmesine rağmen teslim olmayarak atılı suçu işlediği iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

Her ne kadar hükümde sanık hakkında hangi ilamın tekerrüre esas alındığı gösterilmemiş ise de; Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 22.01.2013 tarih ve 2012/1431 Esas, 2013/18 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere, mahkemenin hükümlü hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanması gerektiği yönündeki iradesini açıkça ortaya koymasının yeterli olduğu, tekerrüre esas alınabilecek bir hükümlülüğün bulunması halinde bu mahkumiyet, birden fazla hükümlülüğün bulunması halinde ise bunlardan en ağır olanı infaz aşamasında kendiliğinden dikkate alınması ve uygulanması mümkün görüldüğünden bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından sanığın, lehe hükümlerin uygulanmasına yönelik temyiz talepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bursa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.03.2023 tarihli ve 2023/188 Esas, 2023/342 Karar sayılı kararında, sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.06.2023 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2010/3933, Karar No: 2010/6584, Tarih: 13.04.2010

**3. Hukuk Dairesi         2010/3933 E.  ,  2010/6584 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 34.000 lira alacağın faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davada, davacılar kök murisi adına tapuda kayıtlı bulunan taşınmazın, orman vasfında olduğu gerekçesi ile tapu kaydının iptal edildiği ancak taşınmaz üzerinde yetiştirilmiş zeytin ağaçları bulunduğu ileri sürülerek (bu ağaçlar nedeniyle sebepsiz zenginleşen davalı taraftan) ağaç bedellerinin tahsili istenilmiş; mahkemece, yargı kararı ile orman niteliğinde olduğu kesinleşen taşınmazın, hüküm ve tasarrufunun devlete ait olduğu, özel şahısların kullanma ve yararlanma hakkının olmadığı gerekçesi ile istemin reddine karar verilmiştir.

Anayasanın 169/2. maddesine göre; “...devlet ormanları kanuna göre devletçe yönetilir ve işletilir. Bu ormanlar zamanaşımı ile mülk edinilemez ve kamu yararı dışında irtifak hakkına konu olamaz.”

Yine,Danıştay’ın 07.12.1989 gün ve 64 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında da benimsendiği üzere iç hukukun bir parçası olan “Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi” ne Ek Protokolün 1/1. maddesi şöyledir: “Her hakiki veya hükmi şahıs,mallarının masuniyetine riayet edilmesi hakkına sahiptir. Her hangi bir kimse ancak kamu menfaati icabı olarak ve kanunda öngörülen şartlar ve de uluslararası hukukun genel ilkeleri içerisinde mülkünden mahrum edilebilir.”

TMK.’nun 729. maddesinde ise; bir kimse başkasının fidanını kendi arazisine yada kendisinin veya bir üçüncü kişinin fidanını başkasının arazisine diker ise, başkasının malzemesini kullanarak yapılan yapılara veya taşınır yapılara ilişkin hükümler (TMK madde 722-728) bunlar hakkında da uygulanır düzenlemesine yer verilmiştir.

Somut olayda, dava konusu taşınmaz, 1947-1948 yıllarında yapılıp kesinleşen orman kadastrosuna göre orman sınırları içerisinde olmasına rağmen, tapu siciline bu yönde bir bildirimde bulunulmamış, 1969 yılında yapılan genel arazi kadastrosunda davacılar murisi adına tespit görmüş, bu tapu kaydına güven ile taşınmaz üzerinde yaklaşık 30 yılı aşkın bir süre nizasız olarak davacı taraf tasarrufta bulunmuş ve taşınmazda dava konusu zeytin ağaçları yetiştirilmiş, 2001 yılında açılan tapu iptali ve tescil davası sonucu taşınmazın orman sınırları içinde kaldığı gerekçesi ile orman niteliği ile Hazine adına tesciline karar verilmiş ve yine aynı yer için orman idaresinin açtığı meni müdahale davası kabul edilerek 2006 yılında sonuçlandırılmış, ardından zeytin ağaçlarının bedeli istemiyle iş bu dava açılmıştır.

Yukarıda açıklanan hukuki düzenlemeler, orman ve genel kadastro süreci ve yargılama aşamaları gözetildiğinde, davaya konu zeytin ağaçlarının dikildiği toprağın orman sınırları içerisinde olduğu ne var ki uzun bir süre davacılar murisi adına tapuda kayıtlı bulunduğu ve bu aşamada ağaçların dikilip yetiştirildiği, sonrasında kamu yararı, Anayasa ve yasal düzenlemelere göre gerçek kişi adına olan tapusunun iptal edildiği son olarak ta davacıların kullanımının engellenmesine karar verildiği anlaşılmaktadır. Böylece her ne kadar taşınmaz tapusu iptal edilmiş ve buna bağlı ağaçların mülkiyeti de Hazineye geçmiş ise de, Hazinenin tapu iptali ile elde etmek istediği amaç arazi mülkiyetidir. Bunun yanı sıra üzerindeki ağaçlarında mülkiyetinin karşılıksız olarak elde edilmesi, mülkiyet hakkına kamu yararı gereğince (tapu iptali tescil suretiyle) yapılan müdahalenin “orantılılık ilkesine” aykırı olduğu, hukuken haksız bir iktisap niteliğinde bulunduğu dolayısı ile davacıların muhik bir tazminat isteme hakları bulunduğu dikkate alınmadan davacıların ağaçlar üzerinde salt kullanım hakkı olmadığı gerekçesi ile tazminat isteminin tümüyle reddi bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 13.4.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2427, Karar No: 2011/5243, Tarih: 28.04.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/2427 E.  ,  2011/5243 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar Hazine ve Orman Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Köyü 102 ada 1 parsel sayılı 56171.22 m2 yüzölçümündeki taşınmaz orman niteliğiyle Hazine adına tesbit edilmiştir. Davacı, tapu kaydı ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece davanın kabulüne, dava konusu ... köyü, Camii Mahallesi mevkiinde bulunan 102 ada 1 parsel sayılı taşınmaza ait 28.04.2008 tarihli kadastro tespitinin iptaline, kadastro bilirkişileri Harita Mühendisi ... ve Kadastro Teknisyeni ....nun 17.06.2010 tarihli raporu ve krokisinde (A) harfi ile gösterilen 1546.456 m2 yüzölçümüne sahip kısmının, fındık ve meyve bahçesi niteliğiyle ... oğlu, 1947 doğumlu ... adına tapuya tesciline, taşınmazın geriye kalan 5 ha 4624.764 m2 yüzölçümüne sahip kısmının orman niteliğiyle Maliye Hazinesi adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı Hazine ve Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 Sayılı Yasanın 4. maddesi hükmüne göre yapılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi tarafından eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada çekişmeli taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve adına tescil kararı verilen davacı yararına 3402 sayılı Yasanın 14. maddesinde yazılı kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluştuğu belirlenerek yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının Orman Yönetimine yükletilmesine, Hazineden harç alınmasına yer olmadığına 28/04/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/15207, Karar No: 2012/33765, Tarih: 12.11.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/15207 E.  ,  2012/33765 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre, sanığın eksik soruşturmaya yönelik temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine, ancak:

Sanık hakkında hapis cezası alt sınırdan tayin olunduğu halde, aynı gerekçe ile gün adli para cezasının alt sınırdan uzaklaşılarak tayini suretiyle çelişkiye neden olunması ve 5237 sayılı TCK.nda cezaların içtimaına dair bir düzenleme bulunmadığı gözetilmeden, hapisten çevrilen para cezası ile doğrudan verilen para cezasının toplanması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden 6136 sayılı Yasanın 13/1. madde ve fıkrası uyarınca hapis cezası yanında hükmolunan adli para cezasına esas alınan 60 günün 30 güne, TCK.nun 62. maddesinin uygulanmasıyla belirlenen 50 günün 25 güne, bir gün karşılığı takdir olunan 20 TL ile sonuç gün sayısının çarpılması sonucu bulunan 1.000 TL'nin 500 TL'ye indirilmesi ve ''sonuçta sanığın 350 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına'' ve ''7.000 TL'' ibarelerinin çıkarılarak ''sanığa verilen 6.000 TL ve 500 TL adli para cezalarının ayrı ayrı infazına'' ibaresinin eklenmesi olarak düzeltilmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 12.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17559, Karar No: 2013/26701, Tarih: 30.10.2013

**4. Ceza Dairesi         2013/17559 E.  ,  2013/26701 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığa yükletilen tehdit ve yaralama eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Mağdurun soruşturma aşamasındaki ifadesinde, sanığın elinde bıçak olduğunu beyan etmesi, temyiz incelemesi dışında olan diğer sanıkların duruşmadaki savunmalarında, sanığın elinde bıçak olduğunu söylemeleri, ayrıca mağdura, götürdükleri manav dükkanında prize taktıkları kablo ile elektrik vereceklerini söylemeleri, olayda hem bıçak kullanılmış olması hem de elektriğin saldırı ve savunma amacıyla yapılmış olmasa bile fiilen bu amaçla kullanmaya uygun bir araç olması, TCK'nın 6/1-f-4 maddesine göre silah niteliğini taşıması karşısında; ayrıca 106/2. maddesinin (a) bendinin de tatbik edilmesi gerektiği gözetilmemiş ise de; karşı temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı,

Anlaşıldığından sanık ... müdafiinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, 30/10/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.