muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/6570, Karar No: 2021/12175, Tarih: 27.10.2021

Hükmün yukarıda açıklanan gerekçelerle davacı idare vekilinin temyiz isteminin kabulü ile HUMK'un 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 27/10/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5170, Karar No: 2018/23, Tarih: 15.01.2018

**10. Hukuk Dairesi         2017/5170 E.  ,  2018/23 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün ve temyiz talebinin reddine ilişkin ek kararın, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, ek karara ilişkin temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 8. maddesi gereğince, iş mahkemesinin nihai kararları, yüze karşı verildiğinde tefhim, yoklukta verildiği takdirde tebliğ tarihinden itibaren 8 gün içinde temyiz edilebilmektedir. Kararı temyiz eden davalı vekili temyiz dilekçesini yasal süresi içinde vermemiştir. “Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 434. maddesi (6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesinde yer alan 1086 sayılı Yasanın temyize ilişkin hükümlerinin uygulanmasının gerektiğine ilişkin düzenleme gereğince) ile ilgili 25.01.1985 gün ve 5/1 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı hükmü gereğince, temyiz isteği, dilekçenin temyiz defterine kaydettirildiği tarihte yapılmış sayılır....”

Davada ise, yukarıda sözü edilen yasa ve İçtihadı Birleştirme Kararı hükmüne aykırı olarak hükmü temyiz eden davalı vekili tarafından temyiz dilekçesinin yasal temyiz süresi içerisinde verilmediği anlaşılmaktadır.

Gerekçeli kararın davalı vekiline 10.08.2017 tarihinde tebliğ edildiği, davalı vekilinin temyiz dilekçesinin 21.08.2017 havale tarihli olduğu anlaşılmıştır. Mahkemece davalı vekilinin kararı temyiz etmemiş sayılmasına dair 23.08.2017 tarihinde ek karar verildiği, ek kararın; Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 434/son maddesindeki yönteme uygun olduğu anlaşıldığından, davalı vekilinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan 23.08.2017 tarihli “kararın temyiz edilmemiş sayılmasına” ilişkin ek kararın onanması gerekmektedir.

S O N U Ç : Yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan, temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararın ONANMASINA, 15.01.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3778, Karar No: 2015/2191, Tarih: 02.04.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/3778 E.  ,  2015/2191 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili şirket ile davalı kurum arasında 2008-2009-2010 yıllarına ait genel temizlik, yükleme, boşaltma ve ilaçlama hizmet alımı sözleşmesi yapıldığını, müvekkilinin sözleşmedeki edimlerini tam olarak yerine getirdiğini, ancak davalının çalışanların 2010 yılı Aralık ayına ilişkin istihkaklarının ödemediğini ve ödemeyeceğini 03.02.2011 tarihli yazı ile müvekkiline bildirdiğini, sözleşme konusu hizmette çalıştırılan işçilerine kıdem ve ihbar tazminatı borcu bulunmadığını, bu hususun davalı yana bildirildiğini ileri sürerek, sözleşmeye dayalı olarak çalıştırılan işçilerin dava açılış tarihine kadar oluşmuş bir ihbar ve kıdem tazminatı alacaklarının bulunmadığının tespitini, 25.811,14 TL'nin en yüksek ticaret reeskont faizi ile birlikte ödemesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davada muhatabın ...el Müdürlüğü olduğunu, taraflar arasında imzalanan hizmet alımı sözleşmesinin 13.2.13. maddesinde yüklenici işin hizmetin bitiminde çalıştırdığı tüm personelden kıdem ve ihbar tazminatı ile başkaca bir alacağının olmadığına dair imzalı bir belge alarak idareye tevdi edileceği, aksi halde yüklenicinin son istihkakının ödenmeyeceğinin belirtildiğini, davacı vekilinin, işçiler için kıdem tazminatı borçlarının oluşmadığı iddiasının gerçekleri yansıtmadığını, sözleşme konusu işin, ihale dokümanı hükümlerine uygun olarak yerine getirilip getirilmediğinin henüz belli olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne dair verilen karar davalı vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizce, taraflar arasındaki sözleşmenin açık hükmü dikkate alınarak, son hak edişin ödenmesi şartları oluşmadığından davanın reddi gerekirken, sözleşme hükmü nazara alınmadan yazılı şekilde hüküm kurulmasının doğru olmadığı gerekçesiyle bozulmuş, mahkemece uyulmasına karar verilen bozma ilamı gereğince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı doğrultusunda inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle davalı vekilinin 06.02.2014 tarihli dilekçede iadesini talep ettiği harcın mahkemece her zaman davalı tarafa iadesine karar verilebileceğinin tabi bulunmasına göre, taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı doğrultusunda inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle davalı vekilinin 06.02.2014 tarihli dilekçede iadesini talep ettiği harcın mahkemece her zaman davalı tarafa iadesine karar verilebileceğinin tabi bulunmasına göre, taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, taraf vekillerinin temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harçlarının temyiz edenlerden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 02.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1268, Karar No: 2024/4798, Tarih: 30.09.2024

**12. Ceza Dairesi         2023/1268 E.  ,  2024/4798 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2019/279 E., 2019/711 K.

SUÇ : Kişilerin huzur ve sükununu bozma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Bozma

Sanık hakkında Yargıtay 18. Ceza Dairesince verilen bozma ilâmı üzerine kurulan hükmün; sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemenin sanık hakkında kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan 5237 sayılı TCK'nın 123/1, 62/1, 50/1 ve 52. maddeleri uyarınca 1.500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin kararına yönelik sanık müdafinin temyiz istemine dayalı olarak yapılan inceleme sonucunda Yargıtay 18. Ceza Dairesince verilen 15.04.2019 tarihli bozma ilâmı üzerine Yerel Mahkemece genel hükümlere göre yapılan yargılama sonunda sanık hakkında kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan 5237 sayılı TCK'nın 123/1, 62/1, 50/1 ve 52. maddeleri uyarınca 1.500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca hükmün bozulmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz sebepleri, somut ve kesin delil bulunmaksızın hüküm kurulduğuna, vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, Yargıtay 18. Ceza Dairesince verilen bozma ilâmı üzerine genel hükümlere göre yapılan yargılama sonunda; dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede, üç yıl önce ayrıldığı katılanla yeniden barışmak için katılanı sürekli telefonla arayan ve aracıyla ısrarla takip ederek katılana rahatsızlık veren sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 123/1. maddesindeki kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

IV. GEREKÇE ve KARAR

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığa isnat edilen eylemin, 5237 sayılı Kanun'un 123/1. maddesinde düzenlenen “kişilerin huzur ve sükununu bozma” suçuna ilişkin olduğu, “kişilerin huzur ve sükununu bozma” suçu için TCK'nın 123/1. maddesinde temel ceza miktarının “üç aydan bir yıla kadar hapis cezası” olarak belirlendiği; 5271 sayılı CMK'nın 17.10.2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile başlığı ile birlikte yeniden düzenlenmiş olan "Basit Yargılama Usulü" başlıklı 251/1. maddesinde yer alan; “Asliye ceza mahkemesince, iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir.” şeklindeki düzenlemeye, 7188 sayılı Kanun'un geçici 5/1-d maddesinde yer alan “01.01.2020 tarihi itibarıyla kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz.” şeklindeki düzenleme ile sınırlama getirilmiş ise de; Anayasa Mahkemesinin 19.08.2020 tarihli 31218 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 25.06.2020 tarihli ve 2020/16 Esas, 2020/33 Karar sayılı ve 16.03.2021 tarihli 31425 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 14.01.2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı iptal kararları ile “...kovuşturma evresine geçilmiş..., ...hükme bağlanmış...” ibarelerinin, aynı bentte yer alan “... basit yargılama usulü...” yönünden Anayasaya aykırı bulunarak iptaline karar verilmesi sebebiyle;

Kovuşturma evresine geçilmiş veya hükme bağlanmış olan ve basit yargılama usulü uygulanabilecek dosyalar yönünden 7188 sayılı Kanunun 5/1-d maddesinde yer alan kesinleşmiş hükümler haricindeki düzenlemelerin iptal edildiği anlaşıldığından; Anayasa Mahkemesi kararlarının geriye yürümesi mümkün olmayıp, Ceza Muhakemesi Kanununda yapılan değişikliklerin ise derhal uygulanması gerekmekle birlikte, basit yargılama usulü uygulanan olaylarda 5271 sayılı Kanun'un 251/3. maddesine göre; “mahkûmiyet kararı verildiği takdirde sonuç ceza dörtte bir oranında indirilir.” şeklindeki düzenleme karşısında, Anayasa Mahkemesinin anılan iptal kararlarının neticeleri itibariyle maddi ceza hukukuna ilişkin ve 5271 sayılı Kanun'un 251/3. maddesinde yer alan düzenlemenin sanık lehine sonuç doğurabilecek nitelikte olduğunun anlaşılması karşısında, 5237 sayılı TCK'nın 7. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 251. maddesi hükümleri gözetilmek suretiyle, sanık lehine olan uygulamanın belirlenerek yerine getirilmesi ve gereği için dosyanın, “Basit Yargılama Usulü” yönünden yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk görülmüş olup,

Başkaca yönleri incelenmeyen Tekirdağ 4. Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık müdafinin temyiz isteği bu itibarla yerinde görüldüğünden açıklanan nedenlerle hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

30.09.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8807, Karar No: 2021/14724, Tarih: 08.12.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/8807 E.  ,  2021/14724 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 31/b maddesi gereğince taşınmazın tapu kaydına konulan şerhin terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı, taraf vekillerinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'nce davalı idare vekilinin istinaf talebinin reddine, davacı vekilinin istinaf talebinin kabulü ile HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi kararı düzeltilmek suretiyle esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 31/b maddesi gereğince taşınmazın tapu kaydına konulan şerhin terkini istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekillerince yapılan istinaf başvurusunun ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince davalı idare vekili yönünden esastan reddine; davacı vekili yönünden ise kabulü ile HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca vekalet ücreti yönünden düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı dava vekilince yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile hükmün vekalet ücretine ilişkin bendi yönünden HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 08/12/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8879, Karar No: 2017/11442, Tarih: 25.09.2017

**8. Hukuk Dairesi         2015/8879 E.  ,  2017/11442 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne ve kısmen reddine karar verilmiş olup hükmün davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacılar vekili, ortaklığın giderilmesi davasına konu 115 ada 36, 44, 50, 58, 63 ve 108 ada 39, 40 parseller 106 ada 51 parsel sayılı taşınmazlar üzerinde bulunan fındık ağaçlarının vekil edenleri tarafından dikildiğini açıklayarak vekil edenlerine ait olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... vekili, dava konusu fındık ağaçlarının muris ölmeden evvel dikildiğini açıklayarak davanın reddine karar verilmesini savunmuş, diğer davalılar savunmada bulunmamıştır.

Mahkemece, davanın kısmen kabul kısmen reddi ile dava konusu 115 ada 44 parsel sayılı taşınmaz açısından açılan davanın reddine, dava konusu 115 ada 36 parsel, 115 ada 50 parsel, 115 ada 63 parsel, 115 ada 58 parsel, 108 ada 40 parsel, 108 ada 39 parsel, 106 ada 51 parsel sayılı taşınmazlardaki fındık ağaçlarının davacılara ait olduğunun tespitine karar verilmesi üzerine; hüküm, davalı ... vekili tarafından tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, davalı ... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2- Davacılar, tarafların ortak mirasbırakanı Melek Kalaycı'dan intikal eden ve kadastro çalışmaları sırasında taksim nedeni ile taraflar adına tescil edilen dava konusu 115 ada 36, 44. 50, 58, 63, 108 ada 39 ve 40 ile 106 ada 51 parsel sayılı taşınmazlar üzerinde bulunan fındık ağaçlarının kendileri tarafından dikildiğini iddia etmişlerdir. Taşınmaz üzerindeki muhdesatın kim tarafından meydana getirildiğinin tespitine ilişkin davalarda; Mahkemece araştırılması gereken husus muhdesatın kim tarafından, hangi gelirlerle, kimin adına ve hesabına yaptırıldığıdır.

Toplanan deliller ve dosya kapsamından, mahalli bilirkişi ve taraf tanıklarının, dava konusu 115 ada 36, 50, 58 ve 63 parsel sayılı taşınmazlar üzerinde bulunan fındık ağaçlarının Tevfik Kalaycı, dava konusu 108 ada 39,40 ile 106 ada 51 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan fındık ağaçlarının davacılar, 115 ada 63 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki ağaçların davacıların babaları tarafından dikildiğinin beyan ettikleri, davalı ... Öztürk vekilinin 10.11.2014 tarihli beyanların sunulmasına ilişkin dilekçede, dava konusu 115 ada 36, 50, 58 ve 63 parsel sayılı taşınmazlarda vekil edeni ve mirasbırakanın birlikte fındık ağaçlarını diktiklerini, 108 ada 39, 40 ile 106 ada 51 parsel sayılı taşınmazlar üzerinde bulunan ağaçların dikiminde vekil edeninin katkısının bulunmadığını, dava konusu 115 ada 36, 50, 58 ve 63 parsel sayılı taşınmazlar yönünden davanın reddine karar verilmesini savunduğu, 27.10.2014 ve 17.11.2014 havale tarihli ziraat bilirkişi raporlarında ise dava konusu 115 ada 36, 50, 58 ve 60 parsel sayılı taşınmazlar üzerinde bulunan fındık ağaçlarının gövdeleri itibariyle 55-60 yıllık, 108 ada 30, 40 ile 106 ada 51 parsel sayılı taşınmazlar üzerinde bulunan fındık ağaçlarının da 20-25 yıllık olduklarının belirtildiği görülmüştür.

Saptanan bu olgular karşısında, dava konusu 115 ada 36, 50, 58 ve 63 parsel üzerinde bulunan fındık ağaçlarının davacılar tarafından kendi emek ve sermayeleri ile meydana getirildiği ispatlanamamıştır.

Hal böyle olunca, Mahkemece, yapılan açıklamalar gözönünde bulundurularak, davacılar tarafından meydana getirildiği iddia edilen dava konusu 115 ada 36, 50, 58 ve 63 parsel sayılı taşınmazlar üzerinde bulunan fındık ağaçlarının davacıların kendi emek ve sermayeleri ile meydana getirildiği ispatlanamadığından bu taşınmazlar üzerinde bulunan fındık ağaçları yönünden davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir. Bozma nedenine göre davalı ... vekilinin harç ve vekalet ücretine ilişkin temyiz itirazları şimdilik incelenmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 2. bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulü ile usul ve kanuna aykırı bulunan hükmün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, diğer temyiz itirazlarının 1. bentte yazılı sebeplerle yerinde görülmediğinden reddine, harç ve vekalet ücretine ilişkin temyiz itirazlarının bozma nedenine göre şimdilik incelenmesine yer olmadığına, taraflarca HUMK'nun 440/1 maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 25.09.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5871, Karar No: 2011/7289, Tarih: 26.09.2011

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2010/5871 E.  ,  2011/7289 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVALILAR : 1-SOSYAL GÜVENLİK KURUMU Vek. Av. ...

2-DİYARBAKIR İL VALİLİĞİ

3-...

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 23.2.1988-22.6.2009 tarihleri arasında geçen çalışmalarının tesbitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, görevsizliğine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava davacının davalıya ait işyerinde 23.2.1988-22.6.2009 tarihleri arasında köy korucusu olarak 506 sayılı Yasanın 2. maddesi 5510 sayılı Yasanın 4/1-a maddesi kapsamında sigortalı olarak geçen çalışmalarının tesbiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davacının çalışmalarının 442 sayılı Köy Kanunundan kaynaklandığından, davacı ile davalılar arasında işçi işveren ilişkisi olmadığı, uyuşmazlığın İş Kanundan ve iş sözleşmesinden kaynaklanmadığından davaya bakmaya adli yargı yeri değil idari yargı yeri görevli olduğundan dava dilekçesinin yargı yolu bakımından reddine, karar kesinleştiğinde talep halinde dosyanın görevli ve yetkili Diyarbakır İdare Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

5521 sayılı İş Mahkemeleri Yasasının 1.nci maddesinde, İş Mahkemelerinin görev alanı belirlenmiş olup İş Yasasına göre işçi sayılan kişilerle işverenler arasında hizmet akdinden veya İş Yasasına dayanan her türlü hak iddialarından doğan hukuk (iş) davaları ile sendikaların açacakları ve bu sıfatla aleyhlerine açılacak hukuk davalarına; Sosyal Sigortalar Kurumu ile Sigortalılar veya yerine kaim olan hak sahipleri arasındaki uyuşmazlıklardan doğan itiraz ve davalara bakılacağı öngörülmüştür.

Mülga 506 sayılı Yasanın 134., 5510 sayılı Yasanın 101. maddesinde bu kanunların uygulanmasından doğan uyuşmazlıkların iş mahkemelerinde görüleceği bildirilmiştir.

Davanın niteliğinin gereği olarak, öncelikle geçici köy korucularının hukuki statülerinin belirlenmesinde yarar bulunmaktadır. Yasama organı, ülkemizde terör eylemlerinin yoğunluk kazanması üzerine özellikle güvenlik güçlerinden ve jandarma karakollarından uzak yerleşim birimlerinde yaşamını sürdüren bireylerin mal ve ... güvenliğinin korunmasında güvenlik güçlerine destek ve yardımcı olmak ve anında müdahaleyi gerçekleştirmek amacıyla 26.03.1985 gün ve 3175 sayılı, 28.12.2005 gün ve 5442 sayılı, 27.5.2007 gün ve 5673 sayılı Kanunları kabul ederek 442 sayılı Köy Kanununun 74’üncü maddesine fıkralar eklemiştir. Buna göre ;

../...

-2-