muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/13841, Karar No: 2012/13822, Tarih: 12.07.2012

Anılan 56'ncı maddede yalın olarak “eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen” ibareleri yer almakta olup, kanun koyucu tarafından örneğin; “sosyal güvenlik kanunları kapsamında ölüm aylığına hak kazanmak amacıyla eşinden boşanan”, “hak sahibi sıfatını haksız yere elde etme amacıyla eşinden boşanan”, “gerçek boşanma iradesi söz konusu olmaksızın (muvazaalı olarak) eşinden boşanan” veya bunlara benzer ifadelere yer verilmemiş, sade olarak kaleme alınan metinle uygulama alanı genişletilmiştir. Maddede boşanma amacına/saikine yönelik herhangi bir düzenlemeye yer verilmediğinden, gerek Kurumca, gerekse yargı organlarınca uygulama yapılırken; eşlerin boşanma iradelerinin gerçekliğinin/samimiliğinin araştırılıp ortaya konulması söz konusu olmamalı, boşanmanın muvazaalı olup olmadığına ilişkin herhangi bir araştırma/irdeleme ve boşanma yönündeki kesinleşmiş yargı kararının geçerliliğinin sorgulaması yapılmamalı, özellikle, kesinleşmiş yargı organının verdiği karara dayanan “boşanma” hukuki durum ve sonucunun eşlerin gerçek iradelerine dayanıp dayanmadığının araştırılmasının bir başka organın yetki ve görevi içerisinde yer almadığı, kaldı ki, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununda “anlaşmalı boşanma” adı altında hukuki bir düzenlemenin de bulunduğu dikkate alınmalıdır. Şu durumda sonuç olarak belirtilmelidir ki, boşanma tarihi itibarıyla gerçek/samimi boşanma iradelerine sahip olan (evlilik birliği temelinden sarsılan) veya olmayan tüm eşlerin, maddenin yürürlük tarihi olan 01.10.2008 tarihinden itibaren her ne sebeple olursa olsun eylemli olarak birlikte yaşadıklarının saptanması durumunda gelirin/aylığın kesilmesi zorunluluğu bulunmaktadır.

Gelirin/aylığın kesilme tarihi ile Kurumun geri alım (istirdat) hakkının kapsamına ilişkin olarak; eylemli birlikte yaşama olgusunun gerçekleşme/başlama tarihi esas alınarak bu tarih itibarıyla gelir/aylık kesme veya iptal işlemi tesis edilip ilgiliye, anılan tarihten itibaren yapılan ödemeler yasal dayanaktan yoksun/yersiz kabul edilmeli, ancak, söz konusu madde 01.10.2008 günü yürürlüğe girdiğinden, eylemli birliktelik daha önce başlamış olsa dahi maddenin yürürlük günü öncesine gidilmemeli, başka bir anlatımla 01.10.2008 tarihi öncesine ilişkin borç tahakkuku söz konusu olmamalı, böylelikle açıklığa kavuşturulacak yersiz ödeme dönemine ilişkin olarak 5510 sayılı Kanunun 96'ncı maddesine göre uygulama yapılmalıdır. İnceleme konusu 56'ncı maddede, “eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle” ibareleri yer aldığından, birden fazla evlilik ve doğal olarak birden fazla boşanmanın gerçekleşmiş olması durumunda, boşanılan herhangi bir eşle eylemli olarak birlikte yaşama durumunda madde hükmünün uygulanacağı gözetilmelidir.

5510 sayılı Kanun, önceki sosyal güvenlik yasalarını birleştiren temel yasa niteliğinde olduğundan, gerek değiştirilen veya yürürlükten kaldırılan, gerekse geçici ve geçiş hükümlerinin yer aldığı maddelerle birlikte ele alınıp değerlendirmeye tabi tutulması gerekmektedir. Bu yönden bakıldığında Kanunun “Malûllük, yaşlılık ve ölüm sigortasına ilişkin bazı geçiş hükümleri” başlığını taşıyan geçici 1'inci ve “5434 sayılı Kanuna ilişkin geçiş hükümleri” başlıklı geçici 4'üncü maddesinin irdelenmesi zorunluluğu bulunmaktadır. Anılan geçici maddelerle kanun koyucu tarafından, 5510 sayılı Kanunun yürürlüğü öncesinde yukarıda belirtilen beş adet sosyal güvenlik kanunu hükümleri uygulanmak suretiyle hak sahiplerine bağlanan gelirin/aylığın, durum değişikliği sebebine bağlı olarak kesilmesi veya yeniden bağlanmasında, yine anılan kanun hükümlerinin esas alınması gerektiğinin benimsendiği anlaşılmaktadır. Söz konusu kanunlarda, boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama olgusu, gelirin/aylığın bağlanması engeli veya kesilmesi nedeni olarak öngörülmediğinden, 56'ncı maddenin zaman bakımından uygulanmasında kuşku ve duraksamaya düşülmesi olasılığı bulunmaktadır. Bu durumda, 4721 sayılı Kanunun “Herkes, haklarını kullanırken ve borçlarını yerine getirirken dürüstlük kurallarına uymak zorundadır. Bir hakkın açıkça kötüye kullanılmasını hukuk düzeni korumaz.” hükmünü içeren ve “Dürüst davranma” başlığını taşıyan 2'nci maddesinde yer alan dürüstlük ( = objektif iyi niyet) kuralı çerçevesinde çözüme gidilmeli, evrensel hukuk ilkeleri arasında yer alan “hiç kimsenin kendi kusurundan yararlanamayacağı” ilkesi sosyal güvenlik hukuku alanında da göz önünde bulundurulmalıdır. Bu bakımdan, 56'ncı madde açısından 01.10.2008 tarihinden önce hakkın kazanıldığı durumlarda, söz konusu yasal düzenleme öncesinde ilgililer her ne şekilde/amaçla/saikle boşanmış olurlarsa olsunlar, başka bir anlatımla eşlerin boşanma iradeleri gerçek/samimi olsun veya olmasın, eylemli birlikteliklerini 5510 sayılı Kanunla getirilen yeni düzenleme sonrasında da sürdürdüklerinin veya söz konusu düzenlemeden itibaren anılan tür ve nitelikte bir beraberliğe başladıklarının kanıtlanması durumunda, başka bir anlatımla eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun saptandığı durumlarda, anılan 2'nci madde kapsamında hakkın kötüye kullanımının varlığı kabul edilerek ilgililere gelir/aylık tahsisi yapılmaması, bağlanan gelirin/aylığın da kesilmesi gerekmektedir. Kuşkusuz, hak sahibine, eylemli birlikteliğin sona erdiği tarihten itibaren, diğer koşulların da varlığı durumunda gelir/aylık bağlanabileceği kabul edilmelidir.

Sonuç olarak; 5510 sayılı Kanunun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrasına dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve özellikle taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir. Bu aşamada, ayrıntıları yukarıda açıklandığı üzere, özellikle Anayasa'nın 20., 5510 sayılı Kanunun 59., 100., 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri Ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanunun 28., 45., 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 3., 45 – 53., 4857 sayılı İş Kanununun 32., 01.10.2011 günü yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 6., 24 – 33., 189., 190., 191., 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 6., 19., 20., maddeleri ve diğer ilgili mevzuat hükümleri göz önünde bulundurulmak suretiyle yöntemince araştırma yapılmalı, tarafların göstereceği tüm kanıtlar toplanmalı, bildirilen ve dinlenilmesi istenilen tanıkların ifadeleri alınmalı, davacı ile boşandığı eşinin yerleşim yerlerinin saptanmasına ilişkin olarak; muhtarlıktan ikametgah senetleri elde edilmeli, ilgili Nüfus Müdürlüklerinden sağlanan nüfus kayıt örnekleri ile yerleşim yeri ve diğer adres belgelerinden yararlanılmalı, adres değişiklik ve nakillerine ilişkin bilgilere ulaşılmalı, özellikle ilgili Nüfus Müdürlüğü’nden adres hareketleri, tarihleriyle birlikte istenilmeli, ilgililerin su, elektrik, telefon aboneliklerinin hangi adreste kimin adına tesis edildiği saptanmalı, seçmen bilgi kayıtları getirtilmeli, varsa çalışmaları nedeniyle resmi/özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, boşanılan eş 4857 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yer almakta ise adına ödeme yapılabilecek özel olarak açılan banka hesabı bulunup bulunmadığı belirlenmeli, boşanan eşlerin kayıtlı oldukları bölge/bölgeler yönünden geniş kapsamlı Emniyet Müdürlüğü/Jandarma Komutanlığı araştırması yapılmalı, 2004 yılından itibaren görev yapan anılan mahalle/köy muhtar ve azalarının tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, boşandığı eşiyle davalının yeniden evlenmesine ilişkin olgunun eldeki davaya etkisi üzerinde durulmalı, böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu davanın reddine karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç:Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 12.07.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8224, Karar No: 2013/8555, Tarih: 09.05.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/8224 E.  ,  2013/8555 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dava kamulaştırmaya konu edilen taşınmaz üzerindeki muhdesatın aidiyetinin tespiti istemine ilişkindir.

İddia ve savunmaya, duruşma tutanaklarına yansıyan bilgi ve belgelere, bu yolla saptanan dava niteliğine ve özellikle iddia ve savunmanın kıymetlendirilmesi yönünden bilgilerine başvurulan ve hükme dayanak yapılan uzman bilirkişi raporunun niteliği, içeriği ve dosya kapsamında toplanıp değerlendirilen delillere, delillerin takdir, tahlil ve tartışımına ilişkin hükümde gösterilen gerekçelere göre, dava konusu bina (ev) niteliğindeki muhdesatın davacı tarafından meydana getirildiğinin belirlenmesinde bir isabetsizlik bulunmayıp davalı Hazine'nin sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ne var ki, gerek eski Medeni Kanun ve gerekse sonradan yürürlüğe giren Türk Medeni Kanunu hükümlerine göre arz üzerindeki bütünleyici parça nitelikli muhtesatların mülkiyetinin arzın mülkiyetine tabi olduğu gözetildiğinde, sadece muhtesatın davacı tarafça meydana getirildiğinin tespitine karar verilmekle yetinilmesi, mülkiyetin tespiti isteminin ise reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz, davalı Hazine'nin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde ise de, yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirmedi- ğinden, hüküm yerinin bir numaralı bendinden “….mülkiyetinin davacıya ait olduğunun…” sözlerinin çıkarılmasına, yerine “…davacı ... tarafından meydana getirildiğinin..” sözlerinin yazılmasına, hükmün düzeltilen bu şekli ile ONANMASINA, hüküm düzeltilerek onandığından ve Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 09.05.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13637, Karar No: 2011/2226, Tarih: 16.02.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/13637 E.  ,  2011/2226 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacılar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacılar, davalı Belediyenin satacağı arsa karşılığında 8.000.TL' dan toplam 16.000.00.TL tahsil ettiğini ve karşılığında da iki adet 8.000.00.TL' lık 20.09.2006 tarihli Gayrımenkul satışı hayvancılık bölgesi arsa satışı bedeli olarak tahsil edildiğini gösterir tahsilat makbuzu kesip verdiğini, Borçlu Belediyeden ... 3. Noterliğinin 13.06.2008 tarih ve 14353 yevmiye sayılı ihtarnamesi ile 16.000.00.TL' nın işlemiş olan 2.520.00.TL faizi ile birlikte toplam 18.520.00.TL' nın tebliğden itibaren 15 gün içerisinde ödenmesini istediklerini, ihtarnamenin 17.06.2008 tarihinde tebliğ edilmesine rağmen yazılı cevap verilmediğini bunun üzerine 18.520.TL asıl alacak ve 97.23.TL işlemiş faiz olmak üzere 18.617.23.TL toplam alacağın asıl alacağa işleyecek yasal faizi ile tahsili için 16.07.2008 tarihinde takip başlattıklarını, takibe davalının itiraz ettiğini bu nedenlerle vaki itirazın iptali ile takibin devamına, davalının %40' dan aşağı olmamak üzere tazminata mahkum edilmesine karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, "davalı belediyeye ait 04.10.2007 gün ve 9 numaralı meclis kararından gündemin 5. maddesinin e bendinde Organize Hayvancılık Bölgesi İrtifak Hakkı Sözleşmesinin görüşüldüğü, kasaba sınırları dahilinde bulunan ... Hazinesine ait bir kısım taşınmazlarda organize hayvancılık yapılması kaydıyla kaymakamlık makamı ile yapılan kira sözleşmesi gereği; daha önce iştirak bedeli yatıran kişilerin yatırdıkları bedellerin kira bedelinden düşürülmesine dair bir karar alındığı, iştirak bedeli yatıran kişilerin içinde davacıların da adının soyadının ve yatırdığı iştirak bedelinin bulunduğu anlaşılmıştır. Hal böyle olunca davacıların iddia ettiği gibi taraflar arasında satım akti yapılmasına ilişkin bir anlaşma olmadığı, dava konusu edilen bedelinin davacılar tarafından davalı belediye tarafından tahsis edilecek taşınmazda organize hayvancılık yapılabilmesi için ödenen iştirak bedeli olduğu” gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, davalı Belediyenin 20.09.2006 tarihli gayrımenkul satışı hayvancılık bölgesi arsa satışı bedeli olarak tahsil edildiğini gösterir tahsilat makbuzu karşılığında davacılardan toplam 16.000.00.TL tahsil etmesine rağmen arsa satışını gerçekleştirmediği iddiasıyla satım bedelinin iadesi için yapılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir. Davalı Belediye tarafından davacıların her birinden 8.000.00.TL tahsil edildiği ve karşılığında da 20.09.2006 tarihli gayrımenkul satışı hayvancılık bölgesi arsa satışı bedeli olarak 8.000.00.TL tahsil edildiğini gösterir tahsilat makbuzları verdiği ancak davalı tarafından tahsil ettiği bu bedeller karşılığında davacılara hayvancılık bölgesinde herhangi bir arsa satışının gerçekleştirmediği dosya kapsamı ile sabittir. Davalı Belediyenin davacılardan 20.09.2006 tarihinde tahsil ettiği paralarla ilgili olarak daha sonradan Belediye Meclisi’ nin 04.10.2007 tarih ve 9 Karar sayılı gündemin 5. maddesi e. fıkrası gereğince, ... Hazinesine ait olması nedeniyle ancak organize hayvancılık yapılması amacıyla 20 yıllık süre ile kiralanabilen arsaların, 02.11.2006 tarih ve 9 sayılı meclis kararına göre para yatıran kişilere kiraya verilmesine ve bu kişilerin yatırdıkları paraların iştirak bedeli olarak sayılmasına yönelik verdiği karar, davalı Belediyenin iç ilişkisinde aldığı bir karar olması nedeniyle davacıları bağlamaz. Buna göre, davacılar arsa satışının yapılamaması nedeniyle davalı Belediyeden 20.09.2006 tarihinde gayrımenkul satışı hayvancılık bölgesi arsa satışı bedeli olarak yatırdıkları toplam 16.000.00.TL’ nın iadesini talep edebilirler. Mahkemece, az yukarıda belirtilen hususlar yönünden inceleme yapılarak hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davacılar yararına BOZULMASINA, peşin alınan 17.15 TL. temyiz harcının istek halinde iadesine, 15.2.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/703, Karar No: 2023/3586, Tarih: 04.07.2023

**2. Hukuk Dairesi         2023/703 E.  ,  2023/3586 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1742 E., 2022/2768 K.

DAVALI-DAVACI : ... vekili Av. ... vd.

KARAR : Başvurunun kısmen kabulü ile yeniden esas hakkında hüküm kurma

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 4. Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma ve ziynet alacağı davalarından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince kadının boşanma davasının kabulüne, erkeğin boşanma davasının açılmamış sayılmasına, kadının ziynet alacağı davasının kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı- davalı erkek vekili tarafından kusur belirlenmesi, aleyhine hükmolunan ziynet alacağı, yoksulluk nafakası, maddî ve manevî tazminat, velâyet yönlerinden, davalı- davacı kadın vekili tarafından nafakalar ile tazminatların miktarları yönlerinden istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince erkek vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, kadın vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulüne, esas hakkında yeniden hüküm kurulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı- davalı erkek vekili tarafından kusur belirlenmesi, aleyhine hükmolunan ziynet alacağı, tedbir ve yoksulluk nafakası, maddî ve manevî tazminat, velâyet yönlerinden temyiz edilmekle; kesinlik, süre temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda;

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) öngördüğü yargılama sistemine göre ilk derece mahkemesinin kesin olmayan kararına karşı önce istinaf yoluna başvurulabilmektedir. İstinaf başvurusu üzerine bölge adliye mahkemesince, başvuran tarafın istinaf başvurusunun usulden ya da esastan reddine karar verilebilir veya ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden hüküm kurulabilir. Bu durumda bölge adliye mahkemesi kararına karşı, istinaf başvurusu reddedilen tarafın ya da istinaf incelemesi sonucunda ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak yeni hüküm kurulması hâlinde aleyhine karar verilen tarafın temyiz hakkı bulunmaktadır. Başka bir deyişle istinaf başvurusunun reddi hâlinde bölge adliye mahkemesi kararına karşı temyiz hakkı sadece istinaf başvurusu reddedilen tarafa ait olup bu hâlde ilk derece mahkemesi kararını istinaf etmeyen tarafın temyiz hakkı bulunmamaktadır.

Somut uyuşmazlıkta, İlk Derece Mahkemesince verilen tedbir nafakasına dair karara karşı davacı- davalı erkek vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmamış, yine ziynet alacağı davasına yönelik istinaf başvurusunda harç noksanlığı nedeniyle vazgeçmiş sayılmasına karar verilmiş, bu karar istinaf edilmeyerek kesinleşmiştir. Hâl böyle iken İlk Derece Mahkemesinin tedbir nafakası ve kadının ziynet alacağı davasının kabulü kararına karşı istinaf yoluna başvurmayan davacı- davalı erkek vekilinin, tedbir nafakası ve ziynet alacağı davası yönünden temyiz isteminin reddine karar vermek gerekir.

Davacı- davalı erkek vekili vekilinin gerekli şartları taşıdığı anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı- davalı erkek vekili dava dilekçesinde özetle; kadının müvekkiline karşı hakaretlerde bulunduğunu, aile içinde olan şeyleri başkalarına anlatarak sadakat yükümlülüklerini de yerine getirmediğini belirterek, tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereğince boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin müvekkiline verilmesine, müvekkili yararına 20.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı kadın vekili cevap ve karşı dava dilekçesinde özetle; erkeğin ekonomik şiddet uyguladığını, güven sarsıcı davranışları olduğunu, bu olaydan sonra karşı tarafın evden ayrıldığını belirterek, tarafların 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereğince boşanmalarına, ortak çocuk yararına aylık 1.000,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, müvekkili yararına aylık 1.000,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına, nafakaların her yıl ÜFE oranında artırılmasına, müvekkili yararına 100.000,00 TL maddî, 100.000,00 TL manevî tazminata, daha sonra bilirkişi raporuna göre artırılmak üzere yasal faizi ile birlikte şimdilik 8.000,00 TL ziynet alacağının karşı taraftan alınarak müvekkiline verilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı karşı davalının açmış olduğu asıl davaya ilişkin olarak 02.10.2019 tarihli duruşmasında, asıl davanın taraflarca takip edilmemesi nedeniyle işlemden kaldırılmasına karar verildiği, 08.01.2020 tarihli duruşmada 03.01.2020 tarihi itibariyle esas dava yönünden açılmamış sayılmasına ilişkin ara karar kurulmuş olduğundan, bu haliyle bu hususta yeniden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş, davalı karşı davacının açtığı karşı davada yapılan değerlendirmede ise, davalı- davacının tanıklarının anlatımlarına göre davalı- davacının, davacı- davalının telefonunda başka bir kadınla duygusal içerikli yazışmalarını gördüğü, yine bu mesajın tanıklar ... ve ... tarafından da görüldüğü, yine anlatımlarına göre davacı- davalının bu hususu kabul ettiği, davalı- davalının bu nedenle sinir krizi geçirdiğini beyan ettikleri, bu haliyle davacı- davalının ağır kusurlu hareketleri sonucunda ortak hayatın devamı kendilerinden beklenemeyecek derecede temelinden sarsıldığı gerekçesi ile; davacı- davalı erkeğin açmış olduğu boşanma ve davası hakkında 08.01.2020 tarihli celsede 03.01.2020 tarihinden itibaren açılmamış sayılmasına karar verildiğinden bu hususta yeniden karar verilmesine yer olmadığına, davalı- davacı kadının boşanma davasının kabulü ile tarafların 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereğince boşanmalarına, ortak çocuğun velâyetinin anneye verilmesine, ortak çocuk ile baba arasında kişisel ilişki tesisine, ortak çocuk için dava tarihinden itibaren hükmedilen aylık 400,00 TL tedbir nafakasının hükmün kesinleşmesi ile birlikte iştirak nafakası olarak devamına, davacı- davalıdan alınarak davalı- davacıya verilmesine, ilerleyen yıllarda TÜİK tarafından belirlenen ÜFE oranında artırılmasına, fazlaya ilişkin istemin reddine, davalı- davacı için dava tarihinden itibaren hükmedilen aylık 500,00 TL tedbir nafakasının hükmün kesinleşmesi ile birlikte yoksulluk nafakası olarak devamına, davacı- davalıdan alınarak davalı- davacıya verilmesine, ilerleyen yıllarda TÜİK tarafından belirlenen ÜFE oranında arttırılmasına, fazlaya ilişkin istemin reddine, 20.000,00 TL maddî ve 20.000,00 TL manevî tazminatın davacı- davalıdan alınarak davalı- davacıya verilmesine, davalı- davacının, ziynet eşyasının aynen iadesi, olmadığı takdirde bedelinin yasal faizi ile tahsili istemine göre aynen iade talebinin reddine, bedelinin ödenmesine ilişkin istemin kabulüyle 48.527,00 TL ziynet eşyası alacağının karşı dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davacı- davalıdan alınarak davalı- davacıya verilmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı-davalı erkek ve davalı-davacı kadın vekili istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri