muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/13991, Karar No: 2017/11499, Tarih: 06.09.2017

tarafından belirlenerek uygulandığından bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'ya sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devleti nin vazgeçilmez unsuru olduğundan EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınması doğru bulunmayarak hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ancak uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih ve 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanun "17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK'nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17.madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17.madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., Geçici 19. ile 20.maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-)Bozma nedenlerine göre davacının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davacı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, Tüketici Hakem Heyeti’ne başvuru tarihinin 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanunun yürürlükte olduğu dönemde olması nedeniyle verilecek kararların ard etkisi olduğu kabul edildiğinden HUMK'nun 440/I maddesi uyarınca karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 06.09.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3223, Karar No: 2015/13399, Tarih: 07.12.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/3223 E.  ,  2015/13399 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Elazığ 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 07/11/2013

NUMARASI : 2012/358-2013/708

-K A R A R-

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların “taranma” suretiyle okunaklı biçimde elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur. (HMK'nin 445. maddesi) Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranmayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi gerekmektedir.

Temyize konu, dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. (Örn:Tebligatların şerhli bölümleri, harç tahsil makbuzları ve bunun gibi bir kısım evraklar dosyada görülmediği gibi var olan bir kısım evrakların okunaklı olmadığı görülmüştür.) Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Temyiz denetiminin sağlıklı bir şekilde yapılabilmesi için dosyanın fiziken incelenmesi gerektiğinden dava dosyasının tümünün fiziken gönderilmesi için dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 07/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/26034, Karar No: 2022/24952, Tarih: 08.12.2022

**4. Ceza Dairesi         2020/26034 E.  ,  2022/24952 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyete ilişkin sanığın temyiz isteminin reddine dair ek karara karşı sanık tarafından temyiz başvurusunda bulunulmadığı belirlenerek dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Olay günü taraflar arasında yaşanan kavga sırasında sanığın üzerindeki bıçağı katılana göstererek "seni öldüreceğim" şeklinde sözlerle tehditte bulunduğu, bıçağı katılana doğru salladığı ve bıçağın katılanın koluna isabet etmesi nedeniyle yaralanmanın meydana geldiği biçiminde kabul edilen eylemin bir bütün halinde silahla kasten yaralama suçunu oluşturduğu gözetilmeden tehdit ve kasten yaralama suçlarından ayrı ayrı mahkumiyet hükümleri kurulması,

Kanuna aykırı ve sanık ...'ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 08.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9299, Karar No: 2015/26329, Tarih: 13.05.2015

**11. Ceza Dairesi         2013/9299 E.  ,  2015/26329 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

13.04.2011 havale tarihli dilekçesinde katılma talebinde bulunan ekinde 18.04.2011 tarihli duruşmaya katılamayacağına dair mazeret dilekçesi ile buna ilişkin duruşma zaptı sunan müşteki vekilinin davaya katılma talebinin kabulüne karar verildiği halde mazereti ile ilgili herhangi bir karar verilmeden duruşmaya devam edilerek yokluğunda hüküm kurulması suretiyle 5271 sayılı CMK’nun 234/1-b maddesine aykırı davranılması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA,13.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/20295, Karar No: 2015/8156, Tarih: 15.12.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/20295 E.  ,  2015/8156 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme, kamu kurum ve kuruluşlarındaki eşya hakkında hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk ... ile yaş büyüklüğü nedeniyle dosyası tefrik edilen...., suç tarihinde saat 06.30 sıralarında ...Otelcilik ve Turizm Meslek Lisesi'nin giriş kapısından girerek üst katta bulunan bilgisayar laboratuvarı odasının tahta kapısını zorlayıp içeri girdikleri, okulun hizmetlisinin kendilerini fark etmeleri üzerine odadan herhangi bir şey alamadan ayrıldıkları bu suretle suça sürüklenen çocuğun kamu kurum ve kuruluşlarındaki eşya hakkında hırsızlığa teşebbüs etmek ve kamu malına zarar verme suçlarını işlediği iddia ve kabul edildiği olayda;

Suç tarihinde 15-18 yaş grubunda olan suça sürüklenen çocuğun, suç tarihi itibariyle üzerine atılı kamu malına zarar verme ve 18.06.2014 tarih ve 6545 sayılı Kanun'un 65. maddesiyle “bir yıldan altı” ibaresi “bir yıldan dört” şeklinde değiştirilmiş olan kamu kurum ve kuruluşlarındaki eşya hakkında hırsızlık suçunun gerektirdiği cezaların miktar ve nevi itibariyle, TCK'nın 66/1-e, 66/2 ve 67/4 maddelerine göre hesaplanan ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 21.02.2011 tarihinde durup denetim süresi içerisinde ikinci suçun işlendiği 03.02.2012 tarihinde yeniden işlemeye başlayan 7 yıl 12 aylık dava zamanaşımının, suç tarihi olan 22.09.2006 günü ile inceleme tarihleri arasında gerçekleştiği anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak kamu davaların gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 15/12/2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5989, Karar No: 2018/3577, Tarih: 17.05.2018

**15. Ceza Dairesi         2015/5989 E.  ,  2018/3577 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Hükmün açıklanması ile TCK'nun 155/2, 31/3, 62, 50/1-a, 52. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Hizmet nedeni ile güveni kötüye kullanma suçundan, suça sürüklenen çocuğun mahkumiyetine ilişkin hüküm, suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü.

Suça sürüklenen çocuğun, müştekinin işyerinde yardımcı eleman olarak işe başladıktan kısa bir süre sonra arızalı bilgisayarı tamir etmek üzere bir arkadaşını işyerine davet ettiği, daha sonra bilgisayar ve monitörü söküp götürdüğü ve suça konu eşyaları uhdesinde tutup müştekiye teslim etmediği, bu surette hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediği, suça sürüklenen çocuğun ikrarı, müşteki beyanı ve tüm dosya kapsamından anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk hakkında hizmet nedeni ile güveni kötüye kullanma suçundan verilen mahkumiyet hükmünde her hangi bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; suça sürüklenen çocuk müdafiinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 155/2 maddesi gereğince 5 gün adli para cezası verildikten sonra, suç tarihi itibari ile uygulanması mümkün bulunmayan 5252 sayılı yasanın 5. maddesi gereğince, doğrudan verilen adli para cezasının 450 TL adli para cezasına dönüştürmek suretiyle fazla cezaya hükmedilmiş olması,

Bozmayı gerektirmiş olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılanmayı gerektirmeyen bu hususta, aynı kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, doğrudan adli para cezasına mahkumiyete ilişkin uygulamanın hükümden çıkarılarak yerine “5237 sayılı TCK'nın 155/2 maddesi gereğince doğrudan 5 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı kanunun 31/3 maddesi gereğince cezasından 1/3 oranında indirim yapılarak 3 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanunun 62. maddesi gereğince cezasından 1/6 oranında indirim yapılarak 2 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı kanunun 52/2 maddesi gereğince günlüğü 20 TL'den hesap edilmek üzere, sonuç olarak 40 TL doğrudan adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibarelerinin eklenmesi suretiyle, hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 17/05/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11341, Karar No: 2022/5912, Tarih: 20.06.2022

**8. Hukuk Dairesi         2021/11341 E.  ,  2022/5912 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Uygulama Kadastrosu

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece verilen hükmün davalı ... İdaresi vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Uygulama kadastrosu sırasında ... Köyü çalışma alanında bulunan ve tapuda davacı ... adına kayıtlı bulunan eski 1631 parsel sayılı 3.606,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, 219 ada 21 parsel numarasıyla ve 3.476,29 metrekare yüzölçümlü olarak; eski 654 parsel sayılı 2.000,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, 199 ada 45 parsel numarasıyla ve 1.798,62 metrekare yüzölçümlü olarak tespit edilmiştir.

Davacı vekili, 05.08.2015 tarihli dilekçesinde özetle; dava dilekçesinde 189 ada 53 ve 51 nolu parsellerden bahsettiklerini ada numarasını sehven yanlış belirttiklerini doğrusunun 199 ada 53 ve 51 nolu parseller olduklarını ancak bu taşınmazlar yönünden davadan vazgeçtiklerini beyan ederek 219 ada 20 parsel sayılı taşınmazın maliklerinin davaya dahil edilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, ... Köyü 219 ada 20 parsel sayılı taşınmazın Mahkemenin 2015/12 Esas ve 2015/9 Esas sayılı dosyalarında davalı olduğu, her iki dava arasında fiili ve hukuki irtibat bulunduğu anlaşılmakla 2015/9 ve 2015/12 Esas sayılı dosyalar birleştirilerek yargılamaya devam edilmiştir.

Mahkemece, ... Köyü 219 ada 20 parsel sayılı taşınmazın Mahkemenin 2015/12 Esas ve 2015/9 Esas sayılı dosyalarında davalı olduğu, her iki dava arasında fiili ve hukuki irtibat bulunduğu anlaşılmakla 2015/9 ve 2015/12 Esas sayılı dosyalar birleştirilerek yargılamaya devam edilmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda; asıl davanın kısmen kabulüne, Kadastro Müdürlüğü aleyhine açılan davanın husumet yokluğu nedeniyle reddine, Afyonkarahisar İli Merkez ... Mahallesinde bulunan 199 Ada 45 parsel sayılı taşınmaza yönelik davanın reddine ve taşınmazın tespit gibi tesciline, Afyonkarahisar İli Merkez ... Mahallesinde bulunan 219 Ada 20, 21 parsel ve Afyonkarahisar İli Merkez, ... Mahallesinde bulunan 275 Ada 1 parsel sayılı taşınmazlara yönelik davanın kısmen kabulü ile bu parsel sayılı taşınmazların kadastro tespitinin iptaline, 219 ada 21 parsel sayılı taşınmazın sınırında bulunan 14.09.2018 tarihli kadastro teknisyeni ... ... ve harita mühendisi ... ...'in raporuna ekli Ek- 11 nolu krokide kırmızı renk ve (A) harfi ile gösterilen dava konusu 219 ada 20 nolu parselin güneyindeki 61,12 m² büyüklüğündeki yerin 219 ada 20 parsel sayılı taşınmazdan ifraz edilerek, 219 ada 21 nolu parsele eklenmesine, 219 ada 21 parsel sayılı taşınmazın sınırında bulunan 14.09.2018 tarihli kadastro teknisyeni ... ... ve harita mühendisi ... ...'in raporuna ekli Ek- 11 nolu krokide kırmızı renk ve (B) harfi ile gösterilen dava konusu 219 ada 21 parsel sayılı taşınmazın batısındaki 66,80m² büyüklüğündeki yerin 275 ada 1 parsel sayılı taşınmazdan ifraz edilerek 219 ada 21 nolu parsele eklenmesine; böylece Afyonkarahisar İli Merkez ... Mahallesinde bulunan 219 ada 21 parsel sayılı taşınmazın yüzölçümünün 3604,21m² olarak, Afyonkarahisar İli Merkez ... Mahallesinde bulunan 219 ada 20 parsel sayılı taşınmazın yüzölçümünün 6480,55m² olarak, Afyonkarahisar İli Merkez, ... Mahallesinde bulunan 275 ada 1 parsel sayılı taşınmazın yüzölçümünün 5887482,24m² yüzölçümüyle tapuya kayıt ve tesciline; birleşen 2015/12 esas sayılı dosyada davanın reddine, Kadastro Müdürlüğü aleyhine açılan davanın husumet yokluğu nedeniyle reddine, 219 Ada 15 nolu parsel sayılı tanışmaza yönelik davanın feragat nedeniyle reddine ve taşınmazın tespit gibi tesciline, 219 Ada 22 parsel sayılı taşınmaza yönelik davanın reddine ve taşınmazın tespit gibi tesciline karar verilmiştir. Hüküm, davalı ... İdaresi vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 7139 sayılı Kanun'un 33. maddesi uyarınca Orman İdaresinden ve yine harçtan muaf olduğundan Hazineden harç alınmasına yer olmadığına 20.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3282, Karar No: 2018/6316, Tarih: 03.07.2018

**10. Hukuk Dairesi         2017/3282 E.  ,  2018/6316 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bölge Adliye Mahkemesi : ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

İlk Derece Mahkemesi : ... 8. İş Mahkemesi

Dava, Alman rant sigortasına giriş tarihi olan 11.11.1988 tarihinin Türkiye'de sigortalılık başlangıcı sayılması ve tahsis istemine ilişkindir

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne dair verilen karara karşı davalı Kurum vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun kabulüne karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince verilen kararın, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

I-İSTEM:

Davacı, aksi Kurum işleminin iptali ile Yurtdışında ev kadının olarak geçen 11.11.1988 tarihinin Türkiye’de sigortalılık başlangıç tarihi olması gerektiğinin tespiti ile 01.09.2015 tarihinden itibaren yaşlılık aylığı tahsisi gerektiğinin tespitini istemiştir.

II-CEVAP:

Davalı Kurum vekili, aleyhe hususları kabul etmeyerek, davanın reddini savunmuştur.

III-MAHKEME KARARI

A-İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk derece mahkemesi, Davacının doğum tarihi 20/08/1970 olup tahsis talebinde bulunduğu tarihte 45 yaşını ikmal ettiği, 11/11/1988-25/08/2015 tarihleri arası 26 yıl 9 ay 14 gün sigortalılık süresinin bulunduğu ayrıca 18/07/2013-27/07/2013 tarihleri arasında 10 gün süre ile 5510 sayılı Yasanın 4/1-a bendi kapsamında sigortalılık süresinin bulunduğu ve 5309 gün yurt dışı borçlanma süresi ile birlikte toplamda 5319 gün prim ödemesinin mevcut olduğu anlaşılmıştır. Davacının 25/08/2015 tarihli tahsis talebine göre 506 sayılı Kanunun 4759 sayılı Kanunun 3. maddesi ile değişik geçici 81-B-d bendine göre 20 yıl sigortalılık, 45 yaş ve 5300 gün prim ödeme şartlarını yerine getirdiği anlaşılmakla tahsis talep tarihini takip eden aybaşı itibari ile yani 01/09/2015 tarihi itibariyle davacıya yaşlılık aylığı bağlanması gerektiğinden oluşa uygun bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiş isede hüküm kurulurken sehven aylık başlangıç tarihinin 01/12/2015 tarihi olduğu yazılmıştır.

B-BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

B-BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

...Bölge Adliye Mahkemesi, 20/08/1970 doğumlu davacının 23/10/1989 tarihinden itibaren hamilelik sebebiyle yurtdışı zorunlu sigortalılığı bulunduğu, 03/09/2015 tarihli kurum kararına göre davacının 01/01/1990-27/07/2013 tarih arası borçlanma işlemini uyguladığı, kurumca borçlanılan son tarihten geriye doğru yürütülerek başlangıç tarihinin tespit edildiği, davacının talebi dikkate alındığında, ev kadınlığı ve boşta geçen 11/11/1988-23/04/2007 tarih arasını borçlanmış sayılması gerektiğine göre sigortalılık başlangıcının bu tarih olması gerektiği, Türk-Alman Sosyal Güvenlik Sözleşmesinin uygulaması gereğince yurtdışı rant sigortası başlangıcı sigortalılık başlangıcı kabul edildiğine göre 3201 sayılı Kanunda yapılan değişiklikle bu konuya açıklık getirilmesi karşısında kurumun daha önce yapmadığı işlemleri bu kez kanun hükmüyle açıkça amir hüküm olarak belirtildiği için muaraza çıkarmadan yaptığı, kanun değişikliği olmasaydı da sosyal güvenlik sözleşmesi gereğince işlemin yapılması gerektiği anlaşıldığından ilk derece mahkemesinin Alman rant sigortasına giriş tarihinden borçlanılan süre kadar geriye yürütülerek sigortalılık başlangıcının 11/11/1988 olarak alınması ve 5510 sayılı Yasanın geçici 81/B-f maddesi gereğince 13 yıl 6 ay 12 gün sigortalılığı, tahsis talep tarihinde 20 yılı aşkın sigortalılık süresi, 45 yaş ikmal etmiş olması ve 5300 günden fazla primi ödenmiş sigortalılığı bulunmasına göre hukuki değerlendirmenin hakim tarafından yapılacağı da gözetildiğinde dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, bununla birlikte tahsis talep tarihini takip eden aybaşından itibaren aylık bağlanmasına karar verilmesi gerektiğinden davacının istinaf isteminin kısmen kabulüyle bu doğrultuda yeniden esas hakkında karar vermiş ve ilk derece mahkemesi kararının kaldırılması ile Davanın KABULÜ ile, davacının yurt dışı sigortalılık başlangıç tarihinin 11/11/1988 olduğunun, davacıya tahsis talep tarihini takip eden aybaşı olan 01/09/2015 tarihi itibariyle yaşlılık aylığı bağlanması gerektiğinin tespitine, dair karar vermiştir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

Davalı Kurum vekili, davanın reddine karar verilmesi gerekirken kabule hükmedilmesinin hatalı olduğunu beyanla kararın bozulmasını istemiştir.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME:

Ülkemiz sosyal güvenlik mevzuatında malullük, yaşlılık ve ölüm hallerinde Türkiye’de geçmiş hizmet gibi değerlendirilmesini sağlamak amacıyla kabul edilen 3201 sayılı Kanun hükümleri uyarınca borçlandırılan sürelere dayalı olarak hangi şartlarda aylık bağlanacağı anılan Kanunun 6’ıncı maddesinde belirlenmiştir.