muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/5449, Karar No: 2024/2054, Tarih: 22.02.2024

2. Sanık müdafiinin temyiz talebinde bulunması üzerine Yargıtay 11. Ceza Dairesince yapılan incelemede, anılan hükümlerin; ... eksik incelemeyle karar verilmesi, soyut gerekçeyle temel cezanın alt sınırın üzerinde ancak 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 43 üncü maddesindeki oranın alt sınırdan belirlenmesi nedeniyle, bozulmasına karar verilmiştir.

3. İzmir 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.03.2020 tarihli ve 2018/1275 Esas, 2020/247 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında,

a. 2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi, 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca kamu davasının, olağanüstü zamanaşımının gerçekleşmesi nedeniyle, düşmesine,

b. 2008, 2009, 2010, 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından, her takvim yılı için ayrı ayrı olmak üzere toplamda 5 kez, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun (213 sayılı Kanun) 359 uncu maddesinin (b) fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan vekilinin temyiz isteği; düşme hükmüne yönelik olup, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,

2. Sanık müdafiinin temyiz isteği; mahkûmiyet hükümlerine yönelik olup, suça konu faturaların gerçek alışveriş karşılığı düzenlendiğine, sanığın suç işleme kastının bulunmadığına, eksik araştırma ve incelemeyle delillerin takdirinde hataya düşülerek karar verildiğine, usulüne uygun şekilde düzenlenmiş komisyon mütalaası alınmadan dava açıldığına, sanıktan bozmaya karşı diyeceklerinin sorulmadığına, her takvim yılı için ayrı ayrı mahkûmiyet hükmü kurulmasının hatalı olduğuna, ilişkindir.

III. GEREKÇE

Hükümden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5 inci maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359 uncu maddesinin üç, dört, beş ve altıncı fıkraları uyarınca 5237 sayılı Kanun'un 7 nci maddesinin ikinci fıkrası da gözetilerek öncelikle lehe Kanun’un tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.

IV. KARAR

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İzmir 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.03.2020 tarihli ve 2018/1275 Esas, 2020/247 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekili ve sanık müdafiinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, Başkan Vekili ...'ın, 2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan kurulan düşme hükmünün onanmasına, 2008, 2009, 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümleri yönünden kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle düşmesine karar verilmesi gerektiğine yönelik karşı oyu ve oy çokluğuyla, 2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen düşme hükmünün onanması ve 2012 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçu yönünden verilen mahkumiyet hükmünün bozulması yönünden oybirliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.02.2024 tarihinde karar verildi.

(Karşı Oy)

DEĞİŞİK EK GEREKÇE

Dairemizin yukarıda esas ve karar numaraları belirtilen 22.02.2024 tarihli, ilamındaki IV sayılı - 2008, 2009, 2010, 2011 takvim yıllarında sahte belge düzenleme suçlarından kurulan hükümlerin bozulmasına dair çoğunluk görüşüne aşağıda belirtilen değişik ek gerekçe ile birlikte katılıyorum.

Sayın çoğunlukla ortaya çıkan aykırılığın konusu her biri bağımsızlığını koruyan ancak zincirleme şekilde işlenen suçlar yönünden zaman aşımının ayrı ayrı mı yoksa son işlenen suç tarihinden geriye doğru (zincirdeki suçların tamamını kapsayacak şekilde) bir bütün olarak mı hesaplanacağına ilişkindir.

İnceleme konusu bozma üzerine verilen yerel mahkeme kararında sahte fatura düzenleme eylemleri ile ilgili olarak sanık hakkında birden fazla takvim yılına ( 2008, 2009, 2010, 2011, 2012 takvim yılları) ilişkin TCK'nin 43 üncü maddesi de uygulanmak suretiyle ayrı ayrı mahkumiyet hükümleri kurulduğu anlaşılmaktadır.

Zincirleme suç hükümlerini düzenleyen TCK’nin 43/1 inci maddesine göre; “Bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi durumunda, bir cezaya hükmedilir. Ancak bu ceza, dörtte birinden dörtte üçüne kadar artırılır. Bir suçun temel şekli ile daha ağır veya daha az cezayı gerektiren nitelikli şekilleri, aynı suç sayılır. Mağduru belli bir kişi olmayan suçlarda da bu fıkra hükmü uygulanır.”

Zamanaşımının hesaplama yöntemini düzenleyen TCK’nin 66/6 ncı maddesine göre; “... zincirleme suçlarda son suçun işlendiği günden... işlemeye başlar.”

Yerel mahkemece sanığın birden fazla takvim yılına ilişkin sahte belge düzenleme suçlarından ayrı ayrı mahkumiyetine dair hüküm kurulmuş olup, inceleme tarihi itibariyle bazı takvim yılına ilişkin suçlardan açılan kamu davalarının yasada öngörülen olağanüstü zamanaşımı süresinin dolmuş olması sebebiyle TCK’nin 66/1-e ve 67/4 üncü maddeleri uyarınca düşürülmesi zorunludur.

Yerel mahkemece sanığın birden fazla takvim yılına ilişkin sahte belge düzenleme suçlarından ayrı ayrı mahkumiyetine dair hüküm kurulmuş olup, inceleme tarihi itibariyle bazı takvim yılına ilişkin suçlardan açılan kamu davalarının yasada öngörülen olağanüstü zamanaşımı süresinin dolmuş olması sebebiyle TCK’nin 66/1-e ve 67/4 üncü maddeleri uyarınca düşürülmesi zorunludur.

Sanığa atılı sahte belge düzenleme suçuna öngörülen olağan zamanaşımı süresi TCK’nin 66/1-e maddesine göre 8 yıl, olağanüstü zamanaşımı süresi ise TCK’nin 67/4 üncü maddesine göre 12 yıldır.

TCK’nin 43/1 inci maddesindeki düzenlemeye göre zincirleme suçlar aynı suç işleme kararı ile işlenmiş olmasına rağmen her biri bağımsızlığını korumaktadır. Buna karşılık bağımsızlığı koruyan suçlara tek bir ceza verilmesi, ancak bu cezanın artırılarak uygulanması benimsenmiştir. Dolayısıyla zincirleme suç kurumu sanık lehine bir düzenlemedir. Zincirleme olarak işlenen her bir suç bağımsızlığını koruduğu içinde birbirinden bağımsız olarak zamanaşımına uğraması gerekir. Diğer bir değişle zincirleme olarak işlenen suçlardan bazılarının zamanaşımına uğraması halinde bu suçların zincirden çıkarılması ve yalnızca zamanaşımına uğramayan suçların cezalandırılması gerekir. ( TANER, Fahri Gökçen, Ceza Hukukunda Zamanaşımı, A.Ü. Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, s.165; KUNTER, Ceza Hukukunda Zamanaşımı, s.69; ayrıca TAŞDEMİR Kubilay, Ceza Hukukunda Zamanaşımı, 2. Bası, Ocak 2015, s.134)

TCK’nin 66/6 ncı maddesindeki düzenleme zaman aşımının başlangıcının tespit açısından mahkemelere ışık tutan bir düzenlemedir. Diğer bir deyişle, yasa koyucu zincirleme şekilde işlenen suçlarda zamanaşımının zincirin hangi halkasından başlatılacağına ilişkin bir belirleme yapmaktadır. Esasen böyle bir düzenleme olmasaydı dahi suç teorisi gereği zamanaşımının zincirin en son halkasından başlatılması gereklidir.

Dolayısıyla kural olarak dava zamanaşımı süresi zincirleme suçlarda son suçun işlendiği günden itibaren başlarsa da bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi durumunda bu suçlar arasındaki zaman aralıkları net ve ayrı ayrı belirlenebilecek durumda ise zincirin halkasını teşkil eden suçlardan bir kısmının diğer suçlardan bağımsız olarak dava zamanaşımına uğraması mümkündür. TCK’nın 43/1 inci maddesinde fiillerin çokluğu korunurken cezanın birliği ilkesi benimsendiğine göre inceleme tarihi itibariyle zincirleme suçun halkalarına oluşturan suçlardan biri ve birkaçının zamanaşımına uğraması halinde bu suçlar bakımından düşme kararı verilmesi zorunludur. Çünkü TCK’nin 66/6 ncı maddesi fiillerin çokluğunu ortadan kaldıran bir düzenleme değildir.

Bu açıklamalar ışığında inceleme tarihi itibariyle olağanüstü zamanaşımı gerçekleşen (2008, 2009, 2010, 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından açılan) kamu davalarının düşürülmesi gerektiğine işaretle de bozulması gerektiği görüşündeyim. 22.02.2024
Yargıtay — Esas No: 2016/1668, Karar No: 2019/1471, Tarih: 14.02.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/1668 E.  ,  2019/1471 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline sigortalı konutun yoğun olarak yağmur ve dolu yağması ile yetersiz kalan davalının sorumluluğundaki kanalizasyon giderlerinden geri tepen sular sebebiyle hasar gördüğünü, bu zarar sebebi ile sigortalıya 19.612,00 TL'nin ödendiğini açıklayıp ödenenin rücuan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili; yoğun yağış sonucu vuku bulan su baskını olayının binanın kanal parsel hattı ile ana kanal hattı arasında parsel hattında bulunması gereken çekvalf sisteminin takılı olmamasından kot dairelerindeki suyu tahliye eden pompaların yetersiz olmasından kaynaklandığını, müvekkilinin kusuru ve sorumluluğu bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlara ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; sigortalı konutta geri tepmeyi önleyici tedbirlerin alınmadığından zararın meydana gelmesinde sigortalının %50 oranında kusurlu olduğu gerekçesi ile davanın kısmen kabulü ile 9.806,00 TL'nin tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranına ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre davacı vekili ve davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 16,70 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, aşağıda dökümü yazılı 503,00 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 14/02/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12531, Karar No: 2016/1141, Tarih: 26.01.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/12531 E.  ,  2016/1141 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çorum 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/01/2015

NUMARASI : 2013/221-2015/100

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor geçersizdir. Şöyle ki;

Dosyada bulunan Çorum Belediye Başkanlığı İmar Müdürlüğünün yazısına göre; dava konusu taşınmaz 1/1000'lik uygulama imar planı içerisinde olup arsa niteliğindedir.

Kamulaştırma Kanunu'nun kıymet takdir esaslarını belirten 11.maddesinin 1.fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için Kamulaştırma Kanununun 15. ve Yönetmeliğin 8. maddelerine uygun şekilde yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu ile keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, taşınmaza arazi olarak değer belirleyen rapora itibar edilerek bedel tespiti,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 26/01/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7491, Karar No: 2015/14872, Tarih: 24.06.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/7491 E.  ,  2015/14872 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 22/04/2014

NUMARASI : 2014/136-2014/361

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtayca incelenmesi, davacı vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 24.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6304, Karar No: 2011/432, Tarih: 07.02.2011

**1. Ceza Dairesi         2010/6304 E.  ,  2011/432 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 1-B/2010/233869

Adam öldürmek suçundan ... hakkında verilen hüküm Dairemizce onanarak kesinleşmiş olup 01.06.2005 tarihinde 5237 sayılı Yasanın yürürlüğe girmesi nedeniyle yeniden duruşma açılarak TCK.nun 81/1,29 maddeleri gereğince hükümlülüğüne dair (KADIKÖY) İkinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 06/05/2010 gün ve 134/139 sayılı karar resen temyize tabi olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Hükümlü ... hakkında 765 Sayılı TCK.nun 448,51/1,31,33 maddeleri gereğince kurulup, Yargıtay 1. Ceza Dairesince ONANMAK suretiyle kesinleşen hükümden sonra yürürlüğe giren 5237 Sayılı TCK.nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddesi uyarınca, yeniden duruşma açılarak yapılan uyarlama sonucu bozma üzerine kurulan hükümde isabetsizlik görülmemiş olduğundan, resen temyize tabi hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 07/02/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2014/32161, Karar No: 2015/35401, Tarih: 03.12.2015

**13. Hukuk Dairesi         2014/32161 E.  ,  2015/35401 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı şirket, davalının 30 kalem ilaç hammaddesinin alımı için ihale açtığını, 5 kalem malzemenin temini için sözleşme imzalandığını, 4 kalem malzemenin davalı idare tarafından teslim alındığını, ancak Sumtamisilin hammaddesinin evsafa uygun olmadığı gerekçesiyle reddedildiğini, sözleşmenin 30.1.9 maddesi gereğince kısmi kabul halinde bir kez daha uygun malzeme getirme hakları bulunduğu halde bu taleplerinin reddedildiğini, yatırılan teminatın tamamı olan 45.200,00-TL'nin irat kaydedildiğini, bu işlemin hukuka aykırı olduğunu, ayrıca bu nedenle kazanç kaybına uğradığını ileri sürerek muarazanın giderilmesi ile 45.200,00-TL yönünden borçlu olmadığının tespitine ve fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 1.000,00-TL mahrum kalınan kazancın ticari faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, idarece yapılan işlemlerin sözleşmeye uygun olduğunu savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile davalı tarafından yaratılan muarazanın men'ine, davacının 45.200,00-TL yönünden davalıya borçlu olmadığının tespitine, 1.000,00-TL kazanç kaybının dava tarihinden itibaren değişen oranlarda ticari faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-İİK'nun 72/6. maddesi uyarınca borçlu, menfi tespit davasında tedbir kararı almamış ve borç da ödenmiş olursa, davaya istirdat davası olarak devam edilir. Somut olayda, yargılama sürecinde kesin teminat mektubu bedelinin davacıdan tahsil edildiği ve davanın istirdada dönüştüğü anlaşıldığı halde mahkemece, sadece menfi tespit hükmü kurulması ile yetinilmesi, istirdat talebi yönünden bir karar verilmemiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalının tüm, davacının sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bent gereğince kararın temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 25,20 TL harcın istek halinde temyiz eden davacı ...Şti'ye iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 03/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verild.
Yargıtay — Esas No: 2012/20232, Karar No: 2013/18822, Tarih: 02.12.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/20232 E.  ,  2013/18822 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Katılan ... vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Katılanın yüzüne karşı 16/02/2011 tarihinde karar verildiği, katılan vekilinin yasal süresi geçtikten sonra yaptığı 02/03/2011 günlü temyiz inceleme başvurusunun, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2-Sanık müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp,onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Sanığın, şikayetçilere kendisinin, ...'ta maden mühendisi olduğunu, ...'ın hisselerini satın alan İnka Şirketler Grubu'nun Malatya'da bir doğalgaz şirketi açarak Malatya ve ilçelerinde doğalgaz çalışması yapacağını, buraya işçi lazım olduğunu belirterek, verdiği hesap numarasına para yatırmaları gerektiğini söylediği, şikayetçilerin de, sanığın vermiş olduğu banka hesap numaralarına ayrı ayrı 1.000 TL para yatırdıkları, fakat sanığın bahsettiği işçi alımının gerçekleşmediği, yapılan araştırmalara göre de, sanığın böyle bir yerde çalışmadığı ve bahsettiği işyerinin de mevcut olmadığının anlaşıldığı, böylece sanığın baştan beri suç işleme kastı ile hareket ederek, şikayetçilerden ayrı ayrı haksız menfaat temin etmek suretiyle yirmi iki kez dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda, sanık, müşteki, mağdur ve katılan beyanları, banka kayıtları ve tüm dosya kapsamına göre, suçların sanık tarafından işlendiği sabit olmakla, bu gerekçelere dayanan mahkemenin kararında bir isabetsizlik bulunmamıştır.

Sanığın, katılan ...'dan, işe yerleştirme bahanesiyle önce 1.000 TL para istediği, daha sonra, katılanın yaşının büyük olduğunu, daha fazla paraya ihtiyaç olduğunu belirterek yeniden bu kişiden para istemesi nedeniyle, katılanın ayrıca 500 TL daha verdiği dikkate alınarak, sanığın bu katılana yönelik eylemi nedeniyle, 5237 sayılı TCK'nın 43. maddesi gereğince, cezasının zincirleme suç hükümleri gereğince arttırılması gerektiğinin gözetilmeyerek eksik ceza tayin edilmesindeki isabetsizlik, bu katılana yönelik hüküm nedeniyle aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre katılan ... vekilinin ve sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde adli para cezası belirlenirken yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeyle tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle belirlenerek sanığa fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, katılan ... vekilinin ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; fakat, bu aykırılığın yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ...'e yönelik eylemler nedeniyle kurulan hükümler açısından; hüküm fıkralarından, adli para cezasının uygulanmasına ilişkin olarak sırasıyla "30 gün" ve "600 TL" adli para cezası terimlerinin tamamen çıkartılarak yerine, sırasıyla "5 gün" ve "100 TL" adli para cezası ibaresinin eklenmesi; ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ...'a yönelik eylemler nedeniyle kurulan hükümler açısından; hüküm fıkralarından, adli para cezasının uygulanmasına ilişkin olarak sırasıyla "30 gün", "15 gün" ve "300 TL" adli para cezası terimlerinin tamamen çıkartılarak yerine, sırasıyla "5 gün", "2 gün" ve "40 TL" adli para cezası ibaresinin eklenmesi suretiyle hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 02/12/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.