muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/16066, Karar No: 2017/14947, Tarih: 31.10.2017

Ancak, Uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih ve 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanun "17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış , bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde ... nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan ... kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., Geçici 19. ile 20.maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davacının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre davacının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davacı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, Tüketici Hakem Heyeti’ne başvuru tarihinin 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanunun yürürlükte olduğu dönemde olması nedeniyle verilecek kararların ard etkisi olduğu kabul edildiğinden 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 31.10.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/26019, Karar No: 2014/10421, Tarih: 28.05.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/26019 E.  ,  2014/10421 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2010/91810

MAHKEMESİ : Kocaeli 4. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 07/10/2009

NUMARASI : 2009/338 (E) ve 2009/568 (K)

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

1- Defter ve belge isteme yazısının 14.07.2008 tarihinde işyeri adresinde imzasına tebliğ edilen ve vergi raporları içeriğinden kardeşi olduğu anlaşılan E. D.'un işyerinde yetkili sıfatının bulunmadığı gibi sanığın da muhasebecisinin defterleri işletmemiş olması nedeniyle ibraz etmediğini savunması karşısında; VUK'nun 139/2. maddesinde öngörülen istisnalardan birinin bulunmadığı cihetle; suçun unsurları itibariyle oluşmadığı gözetilerek beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

2- Kabule göre de;

a) Belge basmak suçundan verilen mahkumiyetin yasal sonucu olan hak mahrumiyetleri kararda gösterilmemiş olsa bile kazanılmış hakka konu olmayacağı nazara alınarak, 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinde yazılı hak yoksunluklarından aynı maddenin l-c bendinde belirtilen hak yoksunlukları hakkında herhangi bir karar verilmemesi,

b- İncelenen dosya içeriğine göre; matbaa sahibi sanık hakkında Maliye Bakanlığı ile anlaşması olmadığı halde başka mükelleflere fatura ve irsaliye bastığından bahisle eylemine uyan 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359/b-2. maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açıldığı düzenlenen vergi raporlarında somut bir zarara yer verilmediği cihetle; sanığın vaki eylemi nedeniyle hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesinin uygulanmasına engel oluşturabilecek somut bir zararın meydana geldiğinin kanıtlanamadığı gözetilmeden suçtan oluşan zararın giderilmemiş olmasından bahisle objektif ve sübjektif diğer koşullar değerlendirilmeksizin yazılı şekilde CMUK'nun 231. maddesinin uygulanmaması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/2293, Karar No: 2007/7472, Tarih: 13.07.2007

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2007/2293 E.  ,  2007/7472 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili şirket ile davalı arasında 14.5.2003 tarihli 10 yıl süreli Akaryakıt İstasyonu Bayilik Sözleşmesi akdedildiğini, davalının münhasıran müvekkilinden alacağı ürünleri satmayı taahhüt ettiğini, ayrıca sözleşmenin 2. maddesinde 500 m3/yıl beyaz ürün cinsi akaryakıt ile 1 ton/yıl madeni yağ satmayı taahhüt ettiğini, sözleşmenin 7.maddesinde fesih halleri sayılarak cezai şart öngörüldüğünü, davalının asgari satım taahhüdünü yerine getirmediğini ve müvekkilinin sözleşmenin 7/b maddesine istinaden cezai şart alacağı doğduğunu belirterek fazlaya dair haklar saklı kalmak üzere 5.500 YTL alacağın reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, sözleşmedeki asgari satım taahhüdüne ilişkin şartın Rekabet Hukukuna aykırı olduğunu, davacı şirket dışında kaçak akaryakıt alınmadığını ve istasyonda davacı ürünlerinin satıldığını, davacı ile akaryakıt bayiliğine başlandığı dönemde ... A.Ş ile de otogaz LPG bayiliğine başlandığını ve 2 yıldır bu şekilde işlediğini, davacının otogaz bayiliği kâr payı talebinin kabul edilmemesi üzerine bu davanın açıldığını bildirerek haksız davanın reddini istemiştir.

Mahkemece toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, taraflar arasındaki bayilik sözleşmesine istinaden, davalının asgari satım yükümlülüğünü yerine getirmediği, davacının bu nedenle uğradığı zararın 145.090 USD olduğu, davanın cezai şart istemine ilişkin bulunduğu gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, bayilik sözleşmesi gereğince taahhüt edilen miktar akaryakıt ve madeni yağın satın alınmaması nedeniyle cezai şart istemine ilişkindir.

Taraflar arasında bağıtlanan sözleşmenin 7/b maddesinde "... iş bu sözleşmenin ... tarafından fesih hakkının doğduğu durumlarda fesih hakkı ...'ca kullanılsın, kullanılmasın; Bayi ...'a şartı ceza olarak satışını taahhüt ettiği miktar üzerinden (madde 2) akaryakıtta 50 $/ton sözleşme süresi (madde 10), madeni yağda 300 $/ton sözleşme süresi şeklinde hesaplanacak ceza bedelini mahkeme hükmü, ihtar ve rızasının aranmasına gerek kalmaksızın gayri kabili rücu olarak ödemeyi kabul, beyan ve taahhüt etmiştir.

..., Bayiinin feshe sebebiyet vermesinden dolayı maruz kaldığı zararı ve satış kaybından dolayı mahrum kaldığı kâr kaybını da bayiden talep etme haklarını haizdir. ...'ın mahrum kaldığı kârın hesaplanış tarzı, sözleşme devam etmesi kararlaştırılan sürede satışı taahhüt edilen ürün miktarından (madde 2 ve 12.) sözleşme süresi içinde bayi tarafından satılan ürün miktarı düşüldükten sonra bulunacak miktara (ton) akaryakıtta 35 $ /ton madeni yağda 250 $/ton şeklinde olacaktır" hükmü öngörülmüştür.

Davacı, sözleşmenin 7/b-1.maddesi hükmüne göre;

Sözleşme feshedilmeden cezai şart talep edebilir ise de, cezai şartın talep tarihindeki sözleşme süresinde eksik satın alınan mal tutarı göz önüne alınarak belirlenmesi gerekirken mahkemece aynı sözleşmenin kâr kaybı ile ilgili 7/b-2 maddesi hükmüne göre hesaplama yapan bilirkişi raporu esas alınarak yazılı şekilde hüküm verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 13.7 .2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3890, Karar No: 2022/13097, Tarih: 22.06.2022

**11. Ceza Dairesi         2022/3890 E.  ,  2022/13097 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Düşme

TEBLİĞNAMEDEKİ DÜŞÜNCELER : Düşme, onama

1) 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan verilen zamanaşımı nedeniyle düşme hükmüne yönelik temyiz incelemesinde;

Sanığa yüklenen “2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihlerinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği ve sanık hakkındaki kamu davalarının düşmesine karar verilmesi gerektiği Mahkemece gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olmakla; katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükümlerin ONANMASINA,

2) 2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen zamanaşımı nedeniyle düşme hükmüne yönelik temyiz incelemesinde;

2010 takvim yılı yönünden son matrahlı KDV beyanının Mayıs ayına ait olduğu ve bu tarihten sonra fatura düzenlendiğine dair dosya kapsamında delil bulunmadığı anlaşılmakla suç tarihinin "31.05.2010" olduğu tespit edilerek yapılan incelemede;

Sanığa yüklenen “2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçuna ilişkin dava zamanaşımının, suç tarihinden hüküm tarihine kadar dolmadığı gözetilmeden, kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşmesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı; katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak sanığa yüklenen “2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e maddesinde öngörülen olağan dava zamanaşımının, kesen son sebep olan sanık hakkında mahkûmiyet hükümlerinin kurulduğu 10.04.2014 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu hususun yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediği anlaşılmakla CMUK'nin 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 22.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20149, Karar No: 2014/25460, Tarih: 02.12.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/20149 E.  ,  2014/25460 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Karşıyaka 1. İş Mahkemesi

Tarihi : 29.01.2014

No : 2012/227-2014/9

Dava, davacının davalı işverene ait işyerlerinde geçen çalışmaları kapsamında itibari hizmet süresinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak, ilamında belirtildiği gibi davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, tarafların vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi. Davalı işveren vekili tarafından duruşma talebinde bulunulmuş ise de, temyiz konusu hükme ilişkin dava, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hâllerden hiçbirine uymadığından, temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğin reddine karar verildikten sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1 – Davalılar vekilleri temyizi yönünden;

Davanın yasal dayanağı olan 506 sayılı Kanunun Ek 5. maddesinde, anılan Kanuna göre sigortalı sayılanların, aşağıda sayılan görevlerde geçen sigortalılık sürelerine, bu sürelerin her tam yılı için hizalarında gösterilen sürelerin sigortalılık süresi olarak ekleneceği belirtildikten sonra, maddenin II numaralı bendinde “Sigortalılar” başlığı altında “Basım ve gazetecilik işyerlerinden 1475 sayılı Kanun ve değişikliklerine göre çalışan sigortalılar.” sözcüklerine yer verilmiş, bu bende ilişkin “Hizmetin Geçtiği Yer” başlıklı kısımda ise “a) Solunum ve cilt yoluyla vücuda geçen gaz veya diğer zehirleyici maddelerle çalışan işyerleri, b) Fazla gürültü ve ihtizaz yapıcı makine ve aletlerle çalışarak iş yapılan işyerleri, c) Doğrudan doğruya yüksek hararete maruz bulunarak çalışılan işyerleri, d) Fazla ve devamlı adalî gayret sarf edilerek iş yapılan işyerleri, e) Tabii ışığın hiç olmadığı ve münhasıran suni ışık altında çalışılan işyerleri, f) Günlük mesainin yarıdan fazlası saat 20.00’den sonra çalışılarak yapılan işyerleri.” sıralaması yapılmıştır.

Maddede düzenlenen itibari hizmet süresi; fiziksel, ruhsal ve fizyolojik yönlerden insan sağlığını ve çalışma gücünü olumsuz yönde etkileyerek yaşam süresini kısaltan ağır ve yıpratıcı koşullar altında çeşitli tehlikelere açık olarak çalışanlar için getirilmiş, sosyal amaçlı, maddede belirtilen işyerleri ve işlerde çalışan sigortalıların sigortalılık sürelerine, prim ödeme gün sayılarının belli bir bölümünün eklenmesine olanak tanıyan bir uygulama olup, konu ile ilgili 2098 ve 3395 sayılı Kanunlardaki amaç, bu işlerde çalışanlara, anılan etkenler bakımından farklı ortamlarda çalışanlara göre özel bir koruma sağlamaktır. Bu maddeyle, ağır, riskli ve sağlığa zararlı işlerde çalışan kişilere itibari hizmet süresinden yararlanma olanağı tanınmasının amacı, bu işlerin fiziksel, ruhsal ve fizyolojik olarak insan sağlığını olumsuz yönde etkileyen şartlar altında yapılıyor olmasıdır. İtibari hizmet süresinden yararlanacak olanlar belirlenirken, maddenin tanımından yola çıkılarak, işyerinin ve yapılan işin niteliğinin dikkate alınması, maddede tanımlanan, ağır, riskli ve sağlığa zararlı işlerin, belirtilen işyerlerinde fiilen yapılması aranmakta, maddede yazılı fiziksel koşullarla birlikte iş kolu ve işyeri şartlarının da gerçekleşmiş olması gerekmektedir. Başka bir anlatımla düzenleme, ancak, bentlerde sayılı ve sınırlı olarak öngörülen iş kolları, işyerleri, çalışma şartlarının gerçekleştiği durum ve sigortalılar için uygulama olanağına sahiptir.

Mahkemece kurulan ilk hüküm Dairemizce, davalı işverenin başka bir işçinin açtığı davanın red kararının onanması, Bakanlık İş Müfettişininn1993 yılından beri noksanlık bulunmadığına ilişkin raporları değerlendirilmek suretiyle, hangi olumsuz dış etkenlere maruz kaldığı somut kanıtlarla ortaya konulması yönünden bozulduğu, bozma sonrasında mahkemece, alınan bilirkişi raporunda, davası reddedilen çalışanın dosyasında alınan bilirkişi raporundaki tespitlerin, keşif tarihi itibariyle olduğu, davacının dava konusu olan dönemdeki çalışma şartlarına göre aynı çatı altındaki çalışmalarda baskı işlerinde kullanılan kimyasal ve solvent buharlarının 506 sayılı Ek 5. maddesin II – (a) bendindeki şartın gerçekleşmesine neden olduğundan bahisle itibari hizmet süresinden faydalanma şartlarının gerçekleştiğine yönelik kanaat bildirmiş ise de, davalı işyerindeki basım işinin niteliği, basımı yapılan malzemelerin kullanıldığı sektörler (gıda, temizlik, vs.), ile davacının, davalı işveren nezdindeki çalışma şekli ve çalıştığı şartlar hiçbir kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespit edilip, 506 sayılı Ek 5. maddsinin II- (a,b,c,d,e,f) alt bentlerindeki şartların davacı yönünden gerçekleşip gerçekleşmediği somut olarak ortaya koyulmayan bilirkişi raporu, karara dayanak kılınarak, mahkemece yazılı şekilde hüküm kurulmuştur.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece, eksik inceleme ve araştırma sonucu, yazılı şekilde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece, eksik inceleme ve araştırma sonucu, yazılı şekilde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

2 – Davacı vekili temyizi yönünden;

Yargıtay İçtihatları Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 16.05.2000 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanan 18.02.2000 gün ve 1997/1 Esas - 2000/1 Karar sayılı kararında, anılan Kanunun Ek 5'inci maddesinde öngörülen itibari hizmet süresinin, salt sigortalılık süresine eklenmesi gerekeceği, ayrıca bu sürenin fiili prim ödeme gün sayısına eklenmesinin söz konusu olamayacağı açıklanmıştır. İnceleme konusu davada; anılan Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı göz ardı edilerek, davacının yararlanması gereken itibari hizmet sürelerinin, sigortalılık süresine eklenmesi gereği hükümde belirtilmemiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, tarafların vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacı ve davalılardan ... Ambalaj San. ve Tic. A.Ş.'ye iadesine, 02.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2534, Karar No: 2015/14596, Tarih: 21.12.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/2534 E.  ,  2015/14596 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Malatya 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11.12.2014

NUMARASI : 2014/1794-2014/1794

-K A R A R-

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların “taranma” suretiyle okunaklı biçimde elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur. (HMK'nin 445. maddesi) Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranmayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi gerekmektedir.

Temyize konu, dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. (Örn: Tebligatların şerhli bölümleri, harç tahsil makbuzları ve bunun gibi bir kısım evraklar dosyada görülmediği gibi var olan bir kısım evrakların okunaklı olmadığı görülmüştür.) Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Temyiz denetiminin sağlıklı bir şekilde yapılabilmesi için dosyanın fiziken incelenmesi gerektiğinden dava dosyasının tümünün fiziken gönderilmesi için dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 21/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8220, Karar No: 2016/9304, Tarih: 24.11.2016

**16. Hukuk Dairesi         2016/8220 E.  ,  2016/9304 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın onanmasına ilişkin yukarda belirtilen ilamın karar düzeltme yolu ile incelenmesi ... tarafından süresinde istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Davacı, karar düzeltme nedeni olarak İdare Mahkemesinin kıyı-kenar çizgisinin iptaline ilişkin kararına dayanmış olup, idarece oluşturulan kıyı-kenar çizgisinin oluşturulmasında hukuka uyarlık bulunmadığı belirtilerek verilen iptal kararının gerekçesinin bağlayıcı olmayıp, açıklayıcı olmasına ve daha sonra idarece oluşturulan kıyı-kenar çizgisi de taraflarına usulünce tebliğ edilmediğinden yine tarafları bağlayıcılığından söz edilemeyeceğine ve Mahkemece dava konusu taşınmaz yönünden yeniden Kıyı Kanunu ve 28.11.1997 tarih 5/3 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararına göre yapılan bilirkişi incelemesi sonucu alınan rapor usulüne uygun olup, bu rapor esas alınarak verilen kararda isabetsizlik bulunmamasına göre Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiçbirisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, aynı Kanun'un 442. maddesi uyarınca 264.60 TL para cezasının düzeltme isteminde bulunandan alınmasına, karar düzeltme harcı peşin yatırıldığından red harcı alınmasına yer olmadığına, 24.11.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6816, Karar No: 2016/4960, Tarih: 21.04.2016

**20. Hukuk Dairesi         2015/6816 E.  ,  2016/4960 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Dava konusu taşınmazın bulunduğu yörede yapılan orman tahdidine, 2/B uygulamalarına, fennî hataların düzeltilmesi çalışmalarına ait dava konusu ve çevresindeki parsellere ait sınırlandırma bilgilerini içeren tutanaklar ile bütün işe başlama, çalışma, işi bitirme ve sonuçlarının askı ilân tutanakları ile taşınmazın bulunduğu yeri orman tahdit sınır noktalarıyla birlikte gösterir onaylı orman tahdit harita örneğinin,

2) Fennî hataların düzeltilmesi çalışmalarındaki heyetin kimlerden oluştuğuna dair bilgileri içerir işe başlama tutanağının,

3) Dava konusu taşınmazın bulunduğu yörede yapılan fakat dosyadaki bilgilere göre henüz askı ilânına çıkmamış arazi kadastrosu çalışmalarının ilân edilip edilmediğinin ilgili yerlerden sorularak alınacak cevabî yazının,

bu dosyaya konulması; ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri İle Cumhuriyet Başsavcılıkları İdarî ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 21/04/2016 günü oy birliğiyle karar verildi.