muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/10934, Karar No: 2012/12727, Tarih: 05.11.2012

Dava konusu taşınmazın 442 sayılı Köy Kanununa 3367 sayılı Yasa ile eklenen 13. Ek maddesi gereğince davacıya satışının yapıldığı, bedelin ödendiği ve davacının Köy Yerleşme Alanı Uygulama Yönetmeliğinin 12/c maddesiyle getirilen şartlara sahip olduğu ispatlanmış olup davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken davanın reddine dair hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 05.11.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9416, Karar No: 2017/4145, Tarih: 21.09.2017

**14. Ceza Dairesi         2014/9416 E.  ,  2017/4145 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 08.12.2015 gün ve 710-502 sayılı Kararında belirtildiği üzere, TCK'nın 110. maddesindeki etkin pişmanlık hükmünün uygulanabilmesi için failin, mağduru herhangi bir baskı veya zorlama olmaksızın, gerçek bir pişmanlık sonucu kendiliğinden serbest bırakması gerektiği, hangi nedenlerle bıraktığının önemli olmadığı, herhangi bir dış zorlama bulunmaksızın mağdurun özgür iradeyle serbest bırakılmasının yeterli oldugu, savunmaya, mağdurenin anlatımlarına ve tüm dosya içeriğine göre, sanıkların hürriyeti tahdit eylemini sürdürme olanakları bulunmasına rağmen herhangi bir dış zorlama olmaksızın, olay günü saat 21:00 sularında soruşturma başlamadan önce şahsına zarar vermeksizin mağdureyi serbest bırakıp zorla tuttukları evin sahibi tanık ... ile birlikte kolluğa gitmesine izin verdikleri anlaşıldığından, haklarında şartları oluştuğu halde TCK'nın 110. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin tatbik edilmemesi suretiyle cezaların fazla tayini,

Kanuna aykırı, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 21.09.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/12809, Karar No: 2010/16155, Tarih: 14.12.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/12809 E.  ,  2010/16155 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde işgal edilen kapıcı dairesinden davalının tahliyesi istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı dava dilekçesinde; anataşınmazın 2004 yılında kombili doğalgazla ısınma sistemine geçtiğini, 20.03.2009 tarihinde yapılan toplantıda alınan kararla apartman görevlisi ...'e tüm yasal hakları ödenerek işine son verilip 15 gün içerisinde görevli dairesini boşaltmasının kararlaştırıldığını, kendisine ihtarname de çekilmesine rağmen kapıcı dairesini boşaltmadığını ileri sürerek kapıcı dairesine yapılan tecavüzün önlenmesini ve bu yerin boşaltılmasını istemiş, mahkemece anataşınmazın kat malikleri kurulunca 20.03.2009 ve 25.04.2009 günleri yapılan toplantılarda sayı ve arsa payı çoğunluğu bulunmadan karar alındığı ve ayrıca kat maliki olmayan yöneticiye böyle bir dava açılması için özel yetki verilmediği gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içindeki bilgi ve belgelerden; dava konusu anataşınmazın A ve B Bloklardan oluştuğu A blokta 37, B Blokta 14 bağımsız bölümün bulunduğu, A Bloğun toplam arsa payının 960/1200, B Bloğun toplam arsa payının ise 240/1200 olduğu, B Bloğun okul olarak kullanıldığı anataşınmazın yönetiminde ve faaliyetinde A Bloktan bağımsız olarak hareket ettiği, A Bloğun yönetim ve gereksinimleriyle ilgilenmediği, davalı kapıcının A Bloğa ait kat maliklerine hizmet verdiği ve bu kişiler tarafından işe alınıp işten çıkartıldığı, kapıcının işine son verilmesine ilişkin 25.04.2009 günlü A Blok kat malikleri tarafından yapılan toplantıya bu bloktaki 37 bağımsız bölüm malikinden 20'sinin katıldığı bu bloğa ait 960 arsa payından 538/1200 payın toplantıya katılan kişilere ait olduğu, 634 Sayılı Kat Mülkiyeti Yasası'nın 69/1 maddesinde yer olan anayapıda ortak yerleri bulunan blok yapıların herbirinin kendi sorunlarına ilişkin olarak o blokta bulunan bağımız bölüm maliklerinden oluşan kat malikleri kurulunca yönetilir biçimindeki hükmün kıyas yoluyla somut olaya da uygulandığı A bloğun kendi başına kat malikleri kurulunu toplayıp yönetici ve kapıcı atadığı, kapıcının işine son verdiği anlaşılmaktadır.

634 Sayılı Kat Mülkiyeti Yasasının 30. maddesine göre kat malikleri kurulu kat maliklerinin sayı ve arsa payı bakımından yarısından fazlasıyla toplanır ve oy çokluğuyla karar verir. Öte yandan aynı Yasa'nın 35. maddesinin 1. fıkrasının a bendinde kat malikleri kurulunca verilen kararların yerine getirilmesi yöneticiye yasal bir görev olarak verilmiştir. Yukarıdaki açıklamalardan da anlaşılacağı gibi anataşınmazın A Bloğunca alınan kat malikleri kurulu kararı yeterli yasal çoğunluğa sahip bir karardır ve dava açan yönetici bu kararı yerine getirmek amacıyla karara direnen davalı kapıcıya karşı bu davayı açmıştır.

Mahkemece tüm bu hususlar dikkate alınarak kanıtlanan davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle reddi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 14.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5337, Karar No: 2012/8244, Tarih: 18.10.2012

**16. Hukuk Dairesi         2012/5337 E.  ,  2012/8244 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Çengilli Köyünde yapılan kadastro sırasında 120 ada 9 parsel sayılı 11.857,77 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, Hazine adına tapuya kayıtlı ise de, 3402 sayılı Yasa'nın 14. ve 46. maddesi koşullarının gerçekleşmesi nedeniyle ... adına tespit edilmiştir. Davacı Hazine, çekişmeli taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu iddiasına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine ve çekişmeli parselin tespit gibi tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece; çekişmeli taşınmazın kadim ya da tahsisli mera olmadığı, davalı taraf yararına 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14. ve 46. maddelerinde öngörülen zilyetlikle mülk edinme şartlarının gerçekleştiği kabul edilmek suretiyle hüküm kurulmuş ise de, yapılan araştırma, inceleme ve uygulama hüküm için yeterli bulunmamaktadır. Çekişmeli taşınmaz Çengilli Köyünde 1966 tarihinde Toprak Tevzii Komisyonunca yapılan çalışmalar sonucu 293 no'lu tevzii parseli olarak 1937 tarih 899 tahrir numaralı vergi kaydının gayri sabit hudutlu olması nedeniyle ... işgalinde gösterilmiş, tablendikatifte vergi kaydı miktarı ifrazen 1695 parsel numarası ve 5.000 metrekare yüzölçümlü olarak ...’e bırakılmış, vergi kaydı miktar fazlası ise 5.500 metrekare yüzölçümlü olarak Hazine adına belirtilmiş ve Hazine adına 15.04.1967 tarih 184 no'lu tapu kaydına bağlanmıştır. Mahkemece yapılan keşifte belirtmelik dayanağı olan ve dört hududu mera okuyan 1937 tarih 899 tahrir numaralı vergi kaydı uygulanmamış, tespit bilirkişilerinin tamamı tanık sıfatıyla dinlenmemiş, Hazine adına oluşturulan 15.04.1967 tarih 184 numaralı tapu kaydının oluşumuna kadar vergi kaydı miktar fazlası üzerinde kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile iktisap koşullarının ne suretle gerçekleştiği tartışılmamıştır. Doğru sonuca varılabilmesi için öncelikle taraflardan iddia ve savunmalarıyla ilgili deliller istenmeli, komşu parsellerin tutanak ve dayanağını oluşturan belgeler ile komşu parsellere ait belirtmelik tutanakları ve belirtmelik dayanağı olan kayıtlar getirtilip dosya ikmal edildikten sonra mahallinde yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen, komşu köylerde ikamet edip davada yararı bulunmayan şahıslar arasından seçilecek yerel bilirkişi kurulu, belirtmelik bilirkişileri ve aynı yöntemle belirlenecek taraf tanıkları ve üç kişiden oluşacak ziraatçı bilirkişi kurulu da hazır olduğu halde keşif icra edilmelidir. Taşınmazın başında icra edilecek keşif sırasında 1937 tarih 899 tahrir numaralı vergi kaydı okunup kayıtta yazılı hudutlar yerel bilirkişilere zeminde göstertilmeli, yerel bilirkişilerin zeminde gösterdiği hudutlar teknik bilirkişiye harita üzerinde işaretlettirilmelidir. Kayıtlarda yazılı olup yerel bilirkişiler tarafından zeminde gösterilemeyen hudutların tespiti için taraflara tanık dinletme imkanı sağlanmalı, bu suretle kaydın kapsamı duraksamaya yer vermeyecek şekilde tespit edilmelidir. Keşif icrası sırasında dinlenecek yerel bilirkişi, belirtmelik bilirkişisi ve taraf tanıklarından vergi kaydı hudutlarının arz ettikleri özelliklerle taşınmazın tasarrufu hususunda maddi olaylara dayalı ayrıntılı bilgi alınmalıdır. Taşınmazın çevresi kadim mera ise eylemli duruma uygun düşen vergi kaydının aksinin aynı nitelikte başka bir kayıtla kanıtlanması gerektiği, vergi kaydının aksine bilirkişi ve tanık beyanlarına değer verilemeyeceği, dört hududu mera okuyan ve gayri sabit hudutlu olan vergi kaydının miktarı ile geçerli olduğu düşünülmelidir

. Taşınmazın çevresi kadim mera ise eylemli duruma uygun düşen vergi kaydının aksinin aynı nitelikte başka bir kayıtla kanıtlanması gerektiği, vergi kaydının aksine bilirkişi ve tanık beyanlarına değer verilemeyeceği, dört hududu mera okuyan ve gayri sabit hudutlu olan vergi kaydının miktarı ile geçerli olduğu düşünülmelidir. Yerel bilirkişi ve tanıkların kayıtların uygulanması ve taşınmazın tasarrufu hususundaki beyanlarının zemine uygunluğu komşu parsel tutanak ve dayanaklarıyla denetlenmeli, beraberinde götürülecek teknik bilirkişiye uygulanan kayıtların kapsamını belirtir keşfi takibe imkan verir ayrıntılı ve gerekçeli kroki ve rapor düzenlettirilmelidir. Üç kişiden oluşan uzman ziraat mühendisleri kurulundan arazinin niteliği komşu mera parseli ile arada ayırıcı doğal ya da yapay unsur bulunup bulunmadığı, taşınmaz üzerinde tarımsal faaliyetin ne şekilde sürdürüldüğü konusunda ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınmalı, taşınmazın vasfı kesin olarak saptanmalı ve fotoğrafları da çekilmeli, tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir. Eksik inceleme ile yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulüyle hükmün BOZULMASINA, 18.10.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1172, Karar No: 2014/3378, Tarih: 03.06.2014

**1. Ceza Dairesi         2014/1172 E.  ,  2014/3378 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kendisini savunamayacak durumdaki kardeşini öldürme

HÜKÜM : ...'i öldürmekten 5237 sayılı TCK.nun 82/1-b-d-e, 62, 53. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık...'ın uyuması nedeniyle kendini savunamayacak halde olan kardeşi maktulü kasten öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde düzeltme nedeni saklı kalmak kaydıyla suçun niteliği tayin, takdire ilişkin cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde düzeltme nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin eksik kovuşturmaya, tahrike, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazının reddiyle, sanığın sadece öldürme kastına yönelik çok sayıda bıçak darbesi vurmak şeklindeki eylemlerinin otopsi raporunda belirtilen yaraları meydana getirmesinin, canavarca hisle veya eziyet çektirerek öldürme amacı güttüğünü tek başına ortaya koymayacağı gibi, bu amaçla hareket ettiğine yönelik dosyada kesin ve inandırıcı kanıt bulunmadığı anlaşıldığından sanığın eylemine uyan TCK.nun 82/1-d-e maddeleri gereğince cezalandırılması yerine, suç vasfında yanılgıya düşülerek, canavarca hisle veya eziyet çektirerek öldürmek suçundan da cezalandırılmasına karar verilmesi ve T.C. Anayasası’nın 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa insan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi uyarınca, 5271 sayılı CMK.nun 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafii ve Vekillerin

Görevlendirilmeleri İle Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ücretlerinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin ... Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeksizin, yazılı şekilde zorunlu müdafii ücretlerinin sanıktan tahsiline karar verilmesi yasaya aykırı ise de, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak,

1-Hüküm fıkrasında temel cezanın belirlendiği bölümdeki “canavarca hisle” ibaresinin çıkartılmasına ve devamındaki “TCK.nun 82/1/b-d-e” ibaresinin ise “TCK.nun 82/1-d-e” şeklinde değiştirilmesine,

2-Yargılama giderlerinin tahsiline ilişkin bölümdeki “533,00 TL müd. ücreti” ibaresinin hükümden çıkartılmasına ve aynı bölümdeki toplam yargılama gideri olan “1.244,99 TL” ibaresinin “711,99 TL” olarak değiştirilmesine,

Karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN, sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 03/06/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/15068, Karar No: 2012/31404, Tarih: 18.10.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/15068 E.  ,  2012/31404 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük ve erteleme

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Köy boşluğuna tecavüz suçunun niteliğine göre suçtan doğrudan zarar görmeyen Maliye Hazinesinin davaya müdahale hakkı bulunmadığı ve mahkeme tarafından da müdahale kararı verilmiş olmasının hükmü temyiz hakkı vermeyeceği cihetle; Maliye Hazinesi vekilinin vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi uyarınca oybirliğiyle (REDDİNE),

2- Sanıklar hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesinde;

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre, sanıkların suçun sabit olmadığına yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin (ONANMASINA), 18.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2293, Karar No: 2019/4962, Tarih: 04.11.2019

**19. Hukuk Dairesi         2018/2293 E.  ,  2019/4962 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı vekilince süresinde temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, davalının satın aldığı mal bedellerini ödemediğini, alacağın tahsili için başlatılan ilamsız takibe de itiraz ettiğini iddia ederek itirazın iptaline, takibin devamına ve %20 oranında icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, yapılan yargılamada toplanan delillere göre, davacının ibraz ettiği fatura içeriğinde veresiye kaşesinin ve malın müessesede teslim edildiğine ilişkin şerh bulunduğu, düzenleme tarihi itibariyle itiraza konu edilmediği, bu sebeple yazılı delil başlangıcı olduğu, dinlenen davacı tanıklarının da faturaya konu malların davalı tarafından alındığını ve ancak bedelinin ödenmediğini beyan ettikleri gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı asil tarafından temyiz edilmiştir.

Hüküm, Dairemizin 2015/17756 Esas, 2016/6891 karar ve 20/04/2016 tarihli ilamıyla, takibe dayanak faturada davalının fatura konusu malları teslim aldığına dair bir imza bulunmadığı, davalının da fatura konusu malların kendisine teslim edilmediğini, davacı ile arasında hukuki bir ilişki bulunmadığını savunduğu, hal böyle olunca davacının takip dayanağı fatura konusu malları teslim ettiğini usulüne uygun delillerle ispat etmesi gerektiği, davalı açıkça icazet vermediği sürece teslim olgusunun tanık beyanı ile ispat olunamayacağı, bu sebeple tarafların iddia ve savunmaları gözetilerek, yukarıda açıklanan ilkeler çerçevesinde inceleme ve değerlendirme yapılarak varılacak uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerektiğinden bahisle bozulmuştur.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılamaya ve tüm dosya kapsamına göre, davacının iddia ettiği vakıaları yazılı delille ispatlama yükümlülüğü gereği delillerini sunması için süre verildiği, ancak davacının iddialarını yazılı delillerle ispatlayamadığı, dava dilekçesinde yemin deliline dayandığı, davalının da 03/05/2018 tarihli celsede yemin ettiği, davacının iddialarını ispat edemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılamaya ve tüm dosya kapsamına göre, davacının iddia ettiği vakıaları yazılı delille ispatlama yükümlülüğü gereği delillerini sunması için süre verildiği, ancak davacının iddialarını yazılı delillerle ispatlayamadığı, dava dilekçesinde yemin deliline dayandığı, davalının da 03/05/2018 tarihli celsede yemin ettiği, davacının iddialarını ispat edemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Mahkemece verilen ilk kararın Dairemizce bozulmasından sonra mahkemece bozmaya uyulmuş ve bozma kararı doğrultusunda davacının delilleri sorulmuş, davacı hem dava dilekçesinin deliller bölümünde hem de bozmadan sonraki delil dilekçesinde davalının ticari kayıtlarına dayanmıştır. Mahkemece davacının ticari kayıtlar delili ret edilerek yemin deliline dayanmaya zorlanması icapsız yemin olup öncelikle tarafların ticari defterlerinin incelenmesi gerekir. Mahkemece taraflara usulüne uygun şekilde tarafların ticari defterlerinin ibrazı için süre verilmeli ve ibraz edilen ticari defterler üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılmalıdır. Ayrıca davacının takip dayanağı yaptığı faturada da davalı müşterinin vergi dairesi ve vergi numarası bulunmaktadır. Bu bilgilerden hareketle davalının bu fatura ile ilgili -BA- “Büyük Alış” beyannamesi verip vermediği sorulmalı, böyle bir beyanname vermiş ise malları teslim almış sayılacağı değerlendirilmelidir. Mahkemece bu şekilde yapılacak tahkikat ile davacı davasını ispat edemez ise daha önce yemin deliline de dayanmış olduğundan davanın reddi gerekir. Ancak davacı yukarıda açıklanan tahkikat ile malları teslim ettiğini ispat edebilir ise daha önce edilen yemin icapsız yemin olduğundan usuli bir kıymet verilmeyecek olup bu kere davanın kabulü gerekirken, eksik tahkikatla hüküm kurulması doğru görülmediğinden hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde temyiz eden davacıya iadesine, 04/11/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14775, Karar No: 2012/2714, Tarih: 07.02.2012

**12. Hukuk Dairesi         2011/14775 E.  ,  2012/2714 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya 3. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 31/03/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Borçlu hakkında başlatılan icra takibinin kesinleşmesinden sonra talep üzerine icra müdürlüğünce adı geçenin almakta olduğu ek ders ücretlerinin ve maaş eklentilerinin üzerine haciz konulması için 10.02.2011 tarihinde ....... Mal Müdürlüğüne yazı yazıldığı görülmektedir.

Borçlunun icra mahkemesine başvurusu; ek ders ücretinin tamamına konan haczin kaldırılmasına yöneliktir. Ek ders ücretinin ve ek ödemeler maaştan sayılmadığından tamamının haczedilmesine yasal bir engel bulunmamaktadır. Mahkemece şikayetin reddi gerekirken, haczin 1/4 üzerinden devamı yönünde karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 07.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/925, Karar No: 2021/9800, Tarih: 16.09.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/925 E.  ,  2021/9800 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.maddesi uyarınca kamulaştırma bedelinin tespiti ile kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.maddesi uyarınca kamulaştırma bedelinin tespiti ile kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Kapama şeftali bahçesi niteliğindeki Toroslar İlçesi, Evcili Köyü, 362 parsel sayılı taşınmaza net geliri esas alınarak değer biçilmesinde yöntem itibari ile bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Bozma öncesi dava konusu taşınmazın, net gelir esas alınarak tespit edilen değere ilave edilen objektif değer arttırıcı unsur oranı için bozma yapılmadığından davalı lehine usuli kazanılmış hak oluştuğu gözetilmeden, bozma sonrasında daha düşük objektif değer artış oranı kabul eden bilirkişi raporuna göre eksik bedel tespiti,

2-Dava dört içinde sonuçlandırılamadığından tespit edilen kamulaştırma bedeline 21.07.2015 tarihinden itibaren faiz işletilmesine karar verilmesi gerekirken, faiz başlangıç tarihinin hatalı gösterilmesi,

3-Davacı idare harçtan muaf olduğu halde aleyhine harca hükmedilmesi,

Doğru olmadığı gibi;

4-Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alındığında davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi,