muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/30468, Karar No: 2014/34059, Tarih: 24.11.2014

Görüleceği üzere; açıklanan mevzuatla, çevrenin kirletilmesinin önlenmesi amaçlanmış, kişilere, temiz, sağlıklı ve dengeli bir çevrede yaşama hakkı sağlanması hedeflenmiştir.

III - Yargılamaya Konu Olay

Sanığın kaptanı olduğu kuru yük gemisinin iskele kıç tarafından denize evsel nitelikli su deşarj edildiği, gemiden alınan numune % 85 yağ içerdiğinden analiz edilemediği, atıktan ve denizden alınan numunelere göre Su Kirliliği Kontrol Yönetmeliğinin ekindeki tablolarda belirlenen limit değerlerin aşıldığı, 2872 sayılı Çevre Kanunu’nun 8, 20, Su Kirliliği Kontrol Yönetmeliği’nin 23 ve 26. maddelerine aykırı olarak arıtılmamış kirli suyun doğrudan alıcı ortam olan denize deşarj edilmesi suretiyle çevrenin kasten kirletildiği anlaşılmıştır.

IV – Sonuç ve Karar

Sanığa yükletilen çevrenin kasten kirletilmesi eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından sanık ... müdafiinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 24.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2439, Karar No: 2024/6427, Tarih: 10.09.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/2439 E.  ,  2024/6427 K.**

**"İçtihat Metni"**

T U T U K L U

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/296 E., 2023/175 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : Ret

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanığın duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Isparta Cumhuriyet Başsavcılığının, 16.09.2022 tarihli iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 53 üncü maddesi, 58 inci maddesi ve 63 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

B. Isparta 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.11.2022 tarihli kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesi, 54 üncü maddesi ve 58 inci maddesi uyarınca 15 yıl 7 ay 15 gün hapis ve 31.240,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

C. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin, 01.02.2023 tarihli ve 2023/296 Esas, 2023/175 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan ve re'sen de istinafa tabi olan hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle; suçun unsurlarının oluşmadığına, tüm tanıkların dinlenmemesi, çelişkilerin giderilmemesi, kullanıcı tanıklardan ele geçen maddeler yönünden gerekli kriminal inceleme yapılmaması sebebiyle eksik inceleme ve araştırma ile karar verildiğine, kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna, tanıkların uyuşturucu etkisinde olup olmadıkları araştırılmadan ilk ifadelerine dayanılarak karar verildiği, etkin pişmanlık hükümleri uygulanması gerektiği, gerekçenin yetersiz kaldığına, zincirleme suç hükümleri uygulamasının yerinde olmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Uyuşturucu madde kullanmak suçundan haklarında işlem yapılan kullanıcı tanıklar H.Ç. ve A.A.'nın beyanlarında eroini sanık ...'dan 100'er TL vererek satın aldıklarını beyan etmeleri üzerine sanığın üzerinde ve ikametinde yapılan aramada satışa hazır halde paketlenmiş halde uyuşturucu madde ele geçtiği, sanıktan ele geçen madde, paketlemesinde kullanılan takvim-ajandadan yırtıldığı mukayese tutanağından anlaşılan kağıt parçalarının aynı oluşu, kamera inceleme tutanağına göre kullanıcı tanıkların sanık ... ile buluşmaları ve A.A.'nın telefonundan yapılan messenger yazışmalarının sanıktan uyuşturucu madde aldıklarını net olarak ortaya koyması ve sanıkta iki adet 100 TL'lik banknot ele geçmesi karşısında tanıkların müdafii eşliğinde, olayın hemen akabinde, sıcağı sıcağına alınan beyanlarına üstünlük tanınmış, sanığı cezadan kurtarmaya dönük huzurdaki beyanları hükme esas alınmamış, sanığın neticen ayrı ayrı 100'er TL alarak tanıklara ayrı ayrı birer paket eroin maddesini sattığı sabit görülmüş, inkara yönelen savunmalarına itibar edilmediği gerekçesiyle sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına, sübutuna, sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmamasına, 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendinin uygulanmasına, arama kararında bir hukuka aykırılık bulunmadığına, delillerin hukuka uygun olarak toplandığına ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı, kullanıcı tanıkların olayın sıcaklığı ile kolluk aşamasında müdafii huzurunda alınan beyanlarında sanığa ayrı ayrı 100 TL para verdikleri ve karşılığında iki ayrı paket uyuşturucu madde aldıklarını beyan etmeleri karşısında sanık hakkında zincirleme suç hükümleri uygulamasının yerinde olduğu, kullanıcı tanıklardan ele geçen maddeler üzerinde yapılan incelemede uyuşturucu madde eroin olduğunun tespit edildiği, mevcut delil durumu itibariyle sanığın her iki kullanıcı tanığa ayrı ayrı uyuşturucu madde eroin satmak suretiyle menfaat sağladığı, zincirleme şekilde uyuşturucu ve uyarıcı madde ticareti suçunu işlediği anlaşılmakla sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve kanuna uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin, 01.02.2023 tarihli ve 2023/296 Esas, 2023/175 Karar sayılı kararında sanık müdafince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Isparta 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.09.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5365, Karar No: 2024/2642, Tarih: 01.04.2024

**11. Hukuk Dairesi         2023/5365 E.  ,  2024/2642 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

(Asliye Ticaret Mahkemesi sıfatıyla)

SAYISI : 2022/247 Esas, 2022/323 Karar

HÜKÜM :Davacı ... tarafından açılan 1.000,00 TL'lik davanın aktif husumet yokluğu nedeniyle reddi, davacı ... San. Tic. Ltd. Şti. tarafından açılan davanın konusuz kalması nedeniyle esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına,

Taraflar arasındaki şirket yöneticisinin sorumluluğundan kaynaklanan alacak davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonucunda Mahkemece davacı ... tarafından açılan 1.000,00 TL'lik davanın aktif husumet yokluğu nedeniyle reddi, davacı ... San. Tic. Ltd. Şti. tarafından açılan davanın konusuz kalması nedeniyle esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Mahkeme kararı, davacı ... Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde, müvekkili şirkette davalı ...'in 02.08.2002 ile 22.06.2009 tarihleri arasında müdürlük yaptığını, bu sırada şirket aleyhine bir çok haksız eylemde bulunduğunu, şirketi zarara uğrattığını, davalının müdürlük yaptığı 7 yıllık süre içerisinde, kasten şirket defterlerinin eksik ve hatalı tutulmasından dolayı şirketin vergi cezasına çarptırılmasına sebebiyet verdiğini, bunun dışında davalının... isimli ve davacı şirkete rakip aynı işle iştigal eden bir başka şirketin ortağı ve müdürü eşi ... ile anlaşıp müvekkili şirketinin kullanımında bulunan maden ocağının giriş yolunu, otuz dönümlük tarlayı eşi üzerine tapu ettiğini, bununla ilgili davanın devam ettiğini, davalının şirket müdürlüğü devam ederken 12.06.2008 tarihinde eşi ... ve oğlu ...’in... isimli bir şirket kurduğunu bilmesine rağmen, davacı şirketin nam ve şöhretinden faydalanmalarına müsaade ettiğini, müvekkili şirketin unvanının kullanmasına göz yumduğunu, şirketin müşteri bilgilerini onlara vererek kendi ortağı ve aynı zaman müdürü olduğu şirketin adeta içini boşaltarak zarar uğramasına neden olduğunu ileri sürerek şirket zararının 10.000,00 TL’sinin davalıdan alınarak davacı şirkete ve hissesi oranında şirket ortağı ve müdürü ...’e verilmesini talep etmiş, 19.02.2014 tarihinde 10.000,00 TL’nin 1.000,00 TL’sinin davacı ...'e verilmesini, bakiye 9.000,00 TL’nin ise ıslah edilen 673.832,57 TL miktarın birleştirilmesi sonucu toplam 682.832,57 TL’nin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacı şirkete verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacılardan ...'in aktif dava ehliyetinin olmadığını, ayrıca zarardan itibaren 5 yıllık sürenin geçtiğini, zamanaşımının dolduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacılardan ...'in aktif dava ehliyetinin olmadığını, ayrıca zarardan itibaren 5 yıllık sürenin geçtiğini, zamanaşımının dolduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARLARI, BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Mahkemece Verilen İlk Karar

Mahkemece 24.11.2015 tarihli ve 2011/94 E., 2015/192 K. sayılı kararı ile davanın, yönetici sorumluluğu ve haksız rekabetinden kaynaklanan alacak davasına ilişkin olduğu, Mahkemece alınan bilirkişi raporu ve dosyada mübrez vergi inceleme raporlarından anlaşılacağı üzere, şirket yetkilileri tarafından ilgili yıllarda gelir tablosu ile yevmiye defterinde farklı tutarların kullanılmış olduğu, hasılat faturalarının bir kısmının yevmiye defterine ve beyannamelere eksik aktarıldığı, beyannamelerde defter ve belgelerde ki tutardan fazla tutarlarda indirimler yapıldığı, ödemeler veresiye yapılmış gibi gösterilerek tamamının yıllık olarak tek seferde kasadan ödenmiş gibi gösterildiği, belgesi olmayan gider kayıtları ve mükerrer kayıtların yapıldığı, defter kayıtlarının, ilgili vesikaların doğru bir vergi incelemesi yapılmasına imkan vermeyecek derecede noksan, usulsüz ve karışık olduğu, tutulması zorunlu olan defterlerin veya verilen beyannamelerin gerçek durumu yansıtmadığı, tüm bu hususların şirket yetkililerin kanuna göre belirlenen muhasebe standartlarına, tek düzen hesap planına ve mali tablolara ilişkin usul ve esaslara uymadığı, ayrıca ticari defterlerin yanlış tutulmasından dolayı davalı müdürün sorumlu olduğu, yapılan incelemede 2005 yılı için 259.265,65 TL vergi ziyaı cezası ve 154.723,08 TL gecikme faizi, 2006 yılı için 12.000,00 TL vergi ziyaı cezası ile 109.802,10 TL faizi, 2007 yılı için 11.500,00 TL vergi ziyaı cezası, 119.286,74 TL faizi, 2008 yılı için 1.000,00 TL vergi ziyaı cezası olmak üzere toplam faiz ve vergi ziyaı cezası olarak 667.577,57 TL davacı şirketin cezaya çarptırılmasına neden olduğu, Mahkemece yazılan müzekkere üzerine vergi dairesinin 14.05.2015 tarihli cevabında en son olarak ... şirketinin 424.489,54 TL vergi aslı ve 111.788,31 TL faizi olmak üzere toplam 536.277,85 TL vergi borcunun olduğuna ilişkin cevap verildiği, her ne kadar davacı vekili 667.577,57 TL vergi alacağını talep etmiş ise de yapılandırma neticesinde şirketin toplam borcunun 536.277,85 TL olarak hesaplandığı, vergi borcundan dolayı davalının bu miktarla sorumlu tutulmasının uygun olacağı, davacı ... kendisi için 1.000,00 TL'nin verilmesini talep etmiş ise de verilen zararın ancak şirkete verilmesi istenebileceğinden davacı ...'in açtığı davanın reddine karar verilmesinin gerektiği, vergi borcu halen devam ettiğinden davalının zamanaşımı savunmasına itibar edilmediği, davalı şirket müdürünün şirketin ticaret unvanına çok benzer bir unvanla aynı sektörde bir şirketin eşi ve çocuğu tarafından 12.06.2008 tarihinde kurulmasına ve dava tarihine kadar faaliyet göstermesine göz yumduğu, dolayısıyla davalı bu davranışı ile özen yükümlülüğüne aykırı davranarak şirketin menfaatine zarar verdiğini, nitekim dosyada bulunan Sındırgı Sulh Ceza Mahkemesini 02.06.2009 tarihli ve 2008/173 E., 2009/98 K. sayılı ilamı ile davalının eşi ... ve oğlu ..

.06.2008 tarihinde kurulmasına ve dava tarihine kadar faaliyet göstermesine göz yumduğu, dolayısıyla davalı bu davranışı ile özen yükümlülüğüne aykırı davranarak şirketin menfaatine zarar verdiğini, nitekim dosyada bulunan Sındırgı Sulh Ceza Mahkemesini 02.06.2009 tarihli ve 2008/173 E., 2009/98 K. sayılı ilamı ile davalının eşi ... ve oğlu ...'in davacı şirketin ticaret unvanına benzer bir unvan kullanmak suretiyle haksız rekabet işlediği nedeniyle sanıkların mahkumiyetine karar verildiği ve Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 15.12.2011 tarihli ve 2011/25989 K. sayılı ilamı ile kararın onandığı, yapılan hesaplamada haksız rekabet nedeniyle davalının eşi ve oğlunun sahibi olduğu... şirketinin 2009 yılında elde ettiği kâr olan 30.509,21 TL’nin yarısının davacı şirkette müdürlük görevini yaptığı 2009 yılının ilk aylık dönemine ait olduğu kabul edilerek yaklaşık 15.255,00 TL haksız rekabetten dolayı tazminat talep edilebileceği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile davacı ...'in açtığı 1.000,00 TL’lik davanın aktif husumet nedeniyle usulden reddine, davacı şirket tarafından açılan davanın kısmen kabulü ile 1.000,00 TL’nin düşülmesinden sonra kalan 535.277,85 TL’nin davalından tahsiline karar verilmesinin gerektiği, 535.277,85 TL vergi borcu ve 15.255,00 TL haksız rekabetten dolayı toplamda 550.532,85 TL'nin 9.000,00 TL'nin dava tarihinden bakiye kısmı olan 541.532,85 TL’nin de ıslah tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacı şirkete ödenmesine karar verilmiş, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

B. Birinci Bozma Kararı

Dairemizin 09.10.2017 tarihli ve 2016/3215 E., 2017/5180 K. sayılı kararıyla, davalı vekilinin sair temyiz itirazları reddedilmiş ancak, 19.07.2013 tarihli bilirkişi heyeti raporunda davalının görevde olduğu dönem itibariyle vergi ziyaı cezası ve gecikme faizleri toplamının 667.557,00 TL olduğunun belirtildiği, Mahkemece hükme esas alınan Sındırgı Vergi Dairesinin 14.05.2015 tarihli yazı cevabında davacı şirketin 6552 sayılı İş Kanunu ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması ile Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılmasına Dair Kanun'a (6552 sayılı Kanun) dayalı olarak yeniden yapılandırma talebi üzerine 14.05.2015 tarihi itibarıyla 2005-2015 arası dönemin toplam vergi aslı tutarının 424.489,54 TL ve toplam Yİ-ÜFE tutarının ise 111.788,31 TL olduğunun bildirildiği, oysa, işbu davanın mülga 6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun (6762 sayılı Kanun) 336 ncı maddesine dayalı sorumluluk davası olması nedeniyle davalı müdürün sorumluluğunun ancak bu görevi yerine getirdiği dönem ile sınırlı olduğu, bu bakımdan, Vergi Dairesi tarafından Mahkemeye gönderilen yapılandırmaya ilişkin kayıt ve belgeler ile birlikte bilirkişiden 6552 sayılı Kanun'a dayalı olarak gerçekleştirilen işlem sonucu davalının çalıştığı dönemler itibarıyla defterleri usulüne uygun tutmaması nedeniyle vergi borcunun süresinde ödenmemesinden dolayı tahakkuk eden ve davalının sorumluluğunu gerektiren vergi ziyaı cezası ve gecikme faizleri hakkında ek rapor alındıktan sonra sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde vergi dairesinden bildirilen miktarın tümünü kapsayacak şekilde davalının sorumluluğuna hükmedilmesinin doğru görülmediği gerekçesiyle kararın davalı yararına bozulmasına karar verilmiştir.

C. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin 13.09.2019 tarihli ve 2018/59 E., 2019/298 K. sayılı kararı ile yapılandırmada davalının müdürlük yaptığı döneme ilişkin şirket lehine 240.192,60 TL tutarında bir kamu alacağından vazgeçildiğinin tespit edildiği, vergi inceleme raporlarına istinaden davalının müdürlük yaptığı döneme ilişkin 283.765,65 TL vergi ziyaı cezası, 383.811,92 TL gecikme cezası toplam 667.577,57 TL alacak ile haksız rekabete dayalı olarak tespit edilen 15.255,00 TL’nin toplamından yapılandırma ile vazgeçilen 240.192,60 TL’nin mahsubu ile 442.639,97 TL alacaktan davalının sorumlu olduğunun anlaşıldığı gerekçesiyle davacı ...'in açtığı 1.000,00 TL’lik davanın aktif husumet nedeniyle usulden reddine, davacı şirket tarafından açılan davanın kısmen kabulü ile 442.639,97 TL’nin davalıdan alınarak davacı şirkete verilmesine, fazlaya ilişkin taleplerin taleplerin reddine karar verilmiş, davalı vekilinin temyiz talebi karar Dairemizin 31.05.2021 tarihli ve 2021/1881 E., 2021/4572 K. sayılı ilamı ile reddedilerek karar onanmış, davalı vekilince karar düzeltme kanun yoluna başvurulmuştur.

D. İkinci Bozma Kararı

D. İkinci Bozma Kararı

Dairemizin 08.06.2022 tarihli ve 2021/6342 E., 2022/4628 K. sayılı kararı ile; onama ilamından sonra, 09.06.2021 tarihinde Resmî Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 7326 sayılı Bazı Alacakların Yeniden Yapılandırılması ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına İlişkin Kanun (7326 sayılı Kanun) uyarınca davacı şirketin müdürlüğünü yaptığı dönem için yapılandırma müracaatında bulunduğunu ileri sürdüğü, bilahare yapılandırma borcunu ödediğini, müdürlük görevini yaptığı süre içinde şirket defterlerini eksik ve hatalı tutulmasından dolayı şirketin vergi cezası ödeme yükünün tamamen sona erdiğini, mali sorumluluğunun kalmadığını belirttiği, buna ilişkin ödeme tablosu, tahsil alındısı ve peşin ödeme tutarının vezneye ödendiğine dair vergi dairesinin yazısını sunduğu, davalının dilekçe eklerinde sunduğu evrakın borcu kısmen ya da tamamen söndürebilecek mahiyeti bulunduğundan Mahkemece bu belgelerin değerlendirilip şirket yöneticisinin sorumluluğu talebi yönünden sonucuna göre bir karar verilmesini teminen davalı vekilinin karar düzeltme itirazlarının kabulü ile Dairemizin 31.05.2021 tarihli ve 2021/1881 E., 2021/4572 K. sayılı onama ilamının kaldırılmasına, Yerel Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

E. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Temyize Konu Karar

E. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Temyize Konu Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Mahkemenin 2018/59 E., 2021/4572 K. sayılı ilamının Yargıtay 11. Hukuk Dairesinin 2021/1881 E., 2022/4572 K. sayılı ilamı ile onandıktan sonra davaya ve onamaya konu bedeli ödemek için davalı tarafın 7326 sayılı Kanun uyarınca davacı şirketin müdürlüğünü yaptığı dönem için yapılandırma müracaatında bulunduğunu, esasında karar düzeltme talebinin yalnızca bu sebeple kabul edildiğinin açık olduğu, karar düzeltme neticesinde bozma ilamına uyulduğu, davaya konu bedelin yapılandırma başvurusuna dair tüm belgelerin vergi dairesinden istendiği, vergi dairesinden gelen 06.12.2022 tarihli cevabi müzekkerede, davaya konu bedelin tamamının yapılandırma hükümlerinden faydalanmak sureti ile 22.09.2021 tarihinde peşin ödendiğinin belirtildiği (dava dışı kurumun peşin ödeme ile yapılandırma kanunu ödeme tablosuna göre bakiye alacaktan da vazgeçtiği), hal böyle olunca davanın konusuz kaldığı, dava tarihi itibariyle ve dosyadaki onama ve karar düzeltme ilamı gözetilerek davanın açılmasına davalı tarafın sebebiyet verdiğinin sabit olduğu, dolayısıyla onama ilamına konu 442.639,97 TL üzerinden davacı şirket lehine yargılama giderine ve vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiği, davacı ... tarafından açılan dava hakkında verilen karar Yargıtay 11. Hukuk Dairesinin 2016/3215 E., 2017/5180 K. sayılı ilamı ile temyize ve bozmaya konu edilmediğinden şeklen kesinleştiği ve buna yönelik olarak Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 13 üncü maddesinin ikinci fıkrası gereği davacı aleyhine 1.000,00 TL vekâlet ücreti verilmesi gerektiği dikkate alınmışsa da usuli kazanılmış hakkın gözetildiği gerekçeleriyle, davacı ... tarafından açılan 1.000,00 TL'lik davanın aktif husumet yokluğu nedeniyle reddine, davacı ... San. Tic. Ltd. Şti. tarafından açılan davanın konusuz kalması nedeniyle esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı şirket vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri