muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/7203, Karar No: 2012/14896, Tarih: 03.10.2012

Davalı ...Ş. vekili, yurtdışından getirilen yükün toplam değerinin 180.000 Euro olduğunu, müvekkili tarafından taşınan yükün değerinin 30.000 Euro olarak belirlendiğini belirterek, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, emtia nakliyat sigorta poliçesinde sigorta bedelinin 950.000 Euro olarak kararlaştırıldığı, davacı tarafından hasara uğrayan makinelerin dava dışı firma tarafından tamir ve montajına ilişkin ibraz edilen fatura tutarının 207.898 TL olduğu, yurtdışından temin edilen emtianın sekiz kalemine ait proforma fatura bedelinin 310.000 Euro olduğunun anlaşıldığı, somut olayda eksik sigortanın bulunmadığı, matbaacı bilirkişilerin de içinde bulunduğu heyet tarafından tanzim edilen ikinci raporda zararın tespit raporunda belirtildiği gibi 108.560 Euro olduğu, sigorta şirketi tarafından yapılan ödemenin düşülmesiyle geri kalan miktarın kur karşılığının 128.800 TL olarak bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile bu miktarın davalı ... şirketinden 16/01/2009, davalı nakliye şirketinden ise olay tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, ayrı ayrı davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılar vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalılar vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 5.739,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalılardan ayrı ayrı alınmasına, 03.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/67195, Karar No: 2013/10826, Tarih: 11.06.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/67195 E.  ,  2013/10826 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Güveni kötüye kulllanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hırsızlık suçunda ise; menkul bir malın, sahibinin rızası dışında alınması, mal üzerinde mağdurun zilyetliğine son verilmesi, mağdurun suç konusu eşya üzerindeki zilyetlikten ... tasarruf haklarını kullanmasının olanaksız hale gelmesi söz konusudur.

Katılan ...'den cep telefonunu kısa süreliğine inceleyip iade etmek üzere teslim alan sanığın, katılanın dalgınlığından faydalanarak bir anda olay yerinden kaçması şeklinde gelişen olayda, başlangıçtan itibaren hırsızlık kastıyla hareket ettiği anlaşılan sanık ile katılan arasında yasa koyucu tarafından güveni kötüye kullanma suçunun oluşması amacıyla aranan nitelikte, zilyetliğin devrine ilişkin, tarafların aldatılmamış özgür iradeleriyle kurulan ve hukuken geçerli olan bir sözleşme, dolayısıyla hukuksal anlamda geçerli bir zilyetlik devrinin bulunduğundan ve sözleşme sonucu meydana gelmiş olan güvenden söz edilemeyeceğinden, eylemin hırsızlık suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delillerin takdirinin üst dereceli Asliye Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilip görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla yazılı Şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, üst C.Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca, diğer yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, 11.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/32255, Karar No: 2016/3722, Tarih: 02.05.2016

**6. Ceza Dairesi         2013/32255 E.  ,  2016/3722 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulu'nun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 gün, 2014/140-2015/85 Esas ve Karar sayılı kararı ile TCK'nın 53/1-b maddesinde yazılı, "seçme, seçilme ve diğer siyasi hakları kullanmaktan" ibaresinin iptal edilmiş olması,

2- T.C. Anayasasının 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanıktan, yargılandığı suç nedeniyle baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunman ücretinin alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, O yer Cumhuriyet Savcısı ile sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılarak yerine, "Sanığın, kasten işlemiş olduğu suç için hapis cezasıyla mahkumiyetinin yasal sonucu olarak, TCK'nın 53/1. maddesinin uygulanması yönünden, (a, c, d ve e) bentleri ile (b) bendinde yazılı seçme, seçilme ve diğer siyasi hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına; aynı Kanunun 53/2. maddesinin uygulanması açısından, 53/1. maddesinin (a, c, d ve e) bentleri ile (b) bendinde yazılı seçme ve diğer siyasi hakları ve aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca, (c) bendinde yazılı kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkilerini mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar kullanamamasına" cümlesi yazılarak ve hükmün yargılama giderleri ile ilgili bölümündeki sanığa yükletilen zorunlu savunman ücretlerinin çıkartılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 02/05/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/14528, Karar No: 2018/20304, Tarih: 27.09.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/14528 E.  ,  2018/20304 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen karar, süresi içinde davalı vekili tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmiş ise de; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369. maddesi gereğince duruşma isteğinin miktardan reddine ve incelemenin dosya üzerinden yapılmasına karar verildikten sonra Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin davalıya ait ... şantiyesinde alt işveren... Denizcilik İnş Nak. San. ve Tic. Ltd. Şti. nezdinde 29/06/2013-01/10/2013 tarihleri arasında gemi ahşap söküm ustası olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin haklı bir sebep olmaksızın ve ihbar sürelerine riayet edilmeksizin feshedildiğini,müvekkilinin davalı işyerinde parça başı ücretle çalıştığını, çalışmaların üçer kişilik ekipler ile yürütüldüğünü ve ekiplere ton başına 30,00 TL ücret verildiğini,bir ekibin aylık ortalama 600-700 ton civarında ahşap sökümü yaptığını,bu çerçevede bir işçinin aylık ortalama gelirinin 4.000,00 TL civarında olduğunu belirterek ihbar tazminatı ve ücret alacağının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının ihale ile iş alan yüklenici firmanın işçisi olduğu, müvekkilinin işçisi olmadığını, müvekkili ile dava dışı ... Ltd. Şti. arasında eser sözleşmesi bulunduğunu, ihale makamının sorumluluğunun İş Kanunun 36. maddesi uyarınca üç ay süre ile sınırlandırıldığını, zamanaşımı definde bulunduklarını, davaya konu iş sözleşmesinin belirli süreli iş sözleşmesi olduğunu, dolayısıyla ihbar tazminatı talebinin yerinde olmadığını,parça başı ücretin söz konusu olamayacağını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında işçiye ödenen aylık ücretin miktarı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında işçiye ödenen aylık ücretin miktarı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda, davacı aylık ortalama net 4.000,00 TL ücretle çalıştığını iddia etmiştir. Mahkemece, sendikadan emsal ücret araştırması yapılmış, gelen cevapta aylık net 2.500,00-3.000,00 TL arasında ücret alabileceği belirtilmiş, davacı tanıkları ton başına 30 TL ücret aldıklarını, günde 30-35 ton söküm yaptıklarını beyan etmişlerdir. Dosya bulunan imzasız bordrolarda ücretin brüt 1.025,00 TL olarak belirtildiği anlaşılmaktadır. Mahkemece net 6.000,00 TL esas alınarak yapılan hesaplamaya itibar edilmiştir. Yapılan emsal ücret araştırması yetersiz olup davacının meslekte geçirdiği süre, işyerinde çalıştığı tarihler, meslek unvanı ve fiilen yaptığı iş bildirilerek ilgili meslek odalarından ve diğer kuruluşlardan yapılacak emsal ücret araştırması ve Türkiye İstatistik Kurumu'nun resmi internet sitesindeki “kazanç bilgisi sorgulama” kısmındaki bilgiler dikkate alınarak araştırma genişletilmeli ve dosya kapsamındaki tüm deliller bir arada değerlendirilerek, aylık ücret miktarı noktasındaki uyuşmazlık çözümlenmelidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine 27.09.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2475, Karar No: 2019/4910, Tarih: 23.10.2019

**19. Hukuk Dairesi         2018/2475 E.  ,  2019/4910 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tic. Mah. Sıf.)

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, davalı şirket tarafından, davacı şirkete 29.11.2012 tarihli sipariş sözleşmesi ile çeşitli ölçü ve ebatlarda kutu siparişi verildiğini, davacı şirketin 40x25 ölçülerinde 40.000 adet ve 25x40 baskısız 10.000 adet siparişi teslim ettiğini, bedeli ödenmediğinden davalı şirket aleyhine dava dışı icra takibi yaptığını, davalının da itiraz etmeksizin takip borcunu ödediğini, bahse konu sipariş sözleşmesindeki 40.000 adet 45x45 ölçülerinde kutunun ise davacı tarafından üretildiğini ancak davalı tarafça teslim alınmadığını, bu nedenle fatura da düzenlenemediğini, teslim alınması için ihtarname gönderildiğini, davalı tarafça ihtarnameye verilen cevapta taraflar arasındaki sözleşmenin inkar edildiğini ve malın teslim alınmayacağının bildirildiğini, malların davalı şirket yetkilisi... imzası ile 29.11.2012 tarihli satış sözleşmesi ile sipariş edilen mallar olduğunu iddia ederek davalı tarafça 45x45 ölçülerindeki bahse konu kutuların teslim alınmaması ve bedellerinin ödenmemesi nedeniyle 9.752.00-TL' nin davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, taraflar arasında sipariş ve satış sözleşmesi bulunmadığını, davalıya ait fabrikada... isimli personelin yetkili olmadığını, bu sözleşme kendisine sorulduğunda da imza atmadığını söylediğini, kabul etmemekle birlikte böyle bir sözleşme olsa dahi yetkili kişilerce imzalanmadığından yok hükmünde olduğunu, taraflar arasında önceden sipariş edilmiş ve tahsil edilmiş başka malların dayanak gösterilerek infaz olunan icra dosyası delil olarak sunularak, talep edilmeyen sözleşme ile sipariş edilmeyen ürünlerin sipariş edilmiş gibi gösterilmeye çalışılmasının kötüniyetli bir davranış olduğunu, icra takibine konu olan siparişin 2013 tarihli sipariş olduğunu, davaya konu edilenin 2012 tarihli olduğunu, kabul anlamına gelmemekle davacının teslim etmediği malların bedelini talep edemeyeceğini, ancak kazanç kaybını talep edebileceğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davalı şirketin 29/11/2012 tarihli satış sözleşmesini kabul etmediği, söz konusu sözleşmenin aslının olmadığı, sözleşmede davalı şirketi temsilen... isminin altındaki imzanın...'e ait olduğunun tespit edilemediği, davacı vekilinin davalı ile aralarındaki sözleşmesel ilişkiyi kanıtlayamadığı gibi yetkisiz temsilci durumunda bulunan...'in imzasının davalı şirketi bağlamayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, davalı tarafça davacı şirkete 29.11.2012 tarihinde gönderildiği iddia edilen satış sözleşmesinin, (1) nolu bendinde yer alan ürünlerin teslim alınmaması ancak bedellerinin ödenmemesi nedeniyle, teslim edilen mal bedellerinin tahsili istemine ilişkindir. Davalı şirketin sözleşme ilişkisini kabul etmemesi ve sipariş sözleşmesinin aslının imza incelemesine esas olmak üzere sunulamaması sonucunda yerel mahkemece açıklanan gerekçelerle davanın reddine karar verilmiş ise de dava dosyasına sunulan ve delil olarak dayanılan satış sözleşmesinin faks üzerinden gönderilmesi sebebiyle davacının sözleşmenin aslını sunamadığı anlaşılmaktadır. Dosyaya sunulan satış sözleşmesinde ise birbirinden ayrı faks numaraları bulunmaktadır, yine davacı taraf bu satış sözleşmesinde yer alan (2) ve (3) nolu bentteki ürünlerin hazırlanıp teslim edildiğini, bu bedellerinde icra takibi sonrasında tahsil edildiğini de ayrıca ileri sürmektedir, bu durumda mahkemece yapılacak iş gerek faks numaralarının kime ait olduğunun ve gerek diğer iki siparişe ilişkin olduğu iddia edilen icra takip dosyaları ile tarafların defter ve kayıtları üzerinde, konusunda uzman mali müşavirden rapor alınıp, ödendiği iddia edilen ve takibe konu olan siparişlere ait fatura ve varsa sevk irsaliyelerinin de taraf kayıtlarında ne şekilde göründüğünün tespiti gerekir. Mahkemece bu iddialar irdelenmeden, eksik incelemeye dayalı verilen karar doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde temyiz eden davacıya iadesine, 23/10/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2054, Karar No: 2013/3856, Tarih: 18.02.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/2054 E.  ,  2013/3856 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Antalya 6. Aile Mahkemesi

TARİHİ :01.10.2012

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, küçüklerin babası Burhan Mayda tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı, Uluslararası Çocuk Kaçırmanın Hukuki Veçhelerine Dair 1980 tarihli Lahey Sözleşmesi hükümlerine göre, “merkezi makam” görevini ifa eden Adalet Bakanlığı Uluslar arası Hukuk ve Dış İlişkiler Genel Müdürlüğüne başvurarak, çocukları A.E.ve E. mutat meskenlerinin bulunduğu Avusturya’ya Lahey Sözleşmesi hükümlerine göre iadesi için dava ikame edeceğini ileri sürerek, çocuklarının güvenliklerinin sağlanması ve halen bulundukları yerin değiştirilmemesi için önlem alınmasını istemiştir. Bu başvuru üzerine, mahkemece; duruşma açılmaksızın evrak üzerinde yapılan inceleme sonucu, çocukların iade davası açılması durumunda dava sonuçlanıncaya kadar nüfus kayıtlarının alınması ve değiştirilmesi işlemleri ile okul ve muhtarlık kayıtlarının değiştirilmesinin tedbiren durdurulmasına, ikametlerinin değiştirilmemesi için tedbir konulmasına karar verilmiş, kararı küçüklerin babası temyiz etmiştir.

Uluslararası Çocuk Kaçırmanın Hukuki Veçhelerine Dair 1980 tarihli Lahey Sözleşmesinin uygulanmasına yönelik usul ve esasları düzenleyen 5717 sayılı Kanuna göre, geçici koruma tedbirlerinin alınabilmesi için iade davasının açılmış olması gerekir (md.10) ya da iadeye karar verilmesi halinde bu kararın yerine getirilmesi aşamasında tedbir alınabilir (md.24). Dava sonuna kadar talep üzerine veya re’sen alınabilecek geçici koruma tedbirlerinin neler olduğu Yasanın 10. maddesinde, iade kararının yerine getirilmesi aşamasında alınabilecek geçici tedbirler ise 24. maddede sayılmıştır. Dava açılmadan yasanın 10. maddesindeki tedbirlere, iade kararı verilip kesinleşmeden de 24. maddedeki tedbirlere başvurulamaz. Henüz iade davası açılmadığına göre, davacının talebinin 10. madde çerçevesinde değerlendirilmesine de olanak yoktur. Bu husus gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.18.02.2013 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2012/12252, Karar No: 2012/12168, Tarih: 01.11.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/12252 E.  ,  2012/12168 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasındaki davadan dolayı Çatalca 1. Asliye Hukuk Hakimliğinden verilen 15/11/2011 gün ve 2008/208 esas 2011/467 karar sayılı hükmün onanmasına ilişkin olan 08.05.2012 gün ve 2146-5393 sayılı kararın düzeltilmesi süresinde davalı ... vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya incelendi gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Karar düzeltme dilekçesinde yazılı nedenler HUMK.'nun 440.maddesinde gösterilen dört halden hiçbirine uymamaktadır. Bu nedenle, 6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollamasıyla karar düzeltme isteğinin REDDİNE, davalı ...'ndan usulün 442/3. maddesi ve 4421 sayılı Yasa gereğince takdiren 203.00.-TL para cezası ile 41.00.-TL red harcının alınarak Hazineye gelir kaydına, 01.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4049, Karar No: 2015/6155, Tarih: 03.12.2015

**15. Hukuk Dairesi         2015/4049 E.  ,  2015/6155 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İskenderun 3. Asliye Hukuk Hakimliği

Tarihi :20.05.2014

Numarası :2012/8-2014/498

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış, eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmâl edilerek gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan iş bedeli alacağının tahsili için yapılan icra takibine itirazın iptâli, takibin devamı ve %40 icra inkâr giderimi tayini istemine ilişkindir.

Yerel mahkemede görülen davanın açık yargılaması sonucunda verilen davanın kısmen kabulüne, İskenderun 4. İcra Müdürlüğü'nün 2011/5484 Esas sayılı takip dosyasına yapılan itirazın 3.224,87 TL'lik kısmının iptâline, takibin bu miktar üzerinden devamına icra inkâr giderimi ve fazlaya ilişkin istemin reddine ilişkin karar taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı yüklenici, davalı iş sahibine ait K... Y....'te bulunan binanın 34 kalemden oluşan, tadilat, tamirat, dekorasyon işlerini üstlenmiş, yanlar arasında 18.02.2011 tarihli sözleşme düzenlenmiş, eserin toplam bedeli götürü usulde 80.000,00 TL olarak belirlenmiştir.

Davacı yüklenici işe başlayıp edimini kısmen ifa etmiştir.

Taraflar arasındaki temel uyuşmazlık, eserin hangi oranda gerçekleştiği, davacı yüklenicinin kaç TL bedele hak kazandığı, davalı iş sahibince ne miktar ödeme yapıldığı, hakedilen iş bedeli ile kanıtlanan ödemeler karşılaştırıldığında davacının bakiye alacağı kalıp kalmadığı noktalarında toplanmaktadır.

Davacı, işi yapıp teslim etmesine rağmen bakiye iş bedeli 40.000,00 TL alacağı için düzenlediği fatura karşılığının ödenmediğini, yaptığı icra takibine itirazın haksız olduğunu belirterek itirazın iptâlini istemiştir.

Davalı iş sahibi, yüklenicinin 18.11.2011 tarihli sözleşmedeki taahhütlerini tam olarak yerine getirmediğini, malzemelerin 57.275,16 TL ücretini kendisinin ödediğini, eksik ve ayıplı imalâtların giderim bedelinin 19.500,00 TL olarak tesbit edildiğini, esasen davacıdan alacaklı olduğunu savunmuştur.

Mahkemece, yapılan keşif sonucu alınan bilirkişi raporuna göre 80.000,00 TL götürü iş bedelinden eksik ve ayıplı iş bedeli 19.500,00 TL ile davalının temin ettiği malzemelerin bedeli olan 57.275,16 TL'nin mahsubuyla kalan 3.365,95 TL yönünden icra takibine itirazın iptâline karar verilmiştir.

Sözleşme tarihinde yürürlükte bulunan 818 sayılı Borçlar Yasası'nın 365/1. maddesi uyarınca ücret önceden kesin olarak tayin edilmiş ise yüklenici eseri bu bedele tamamlamak yükümündedir. Üstelik önceden öngürülen fazla çalışma veya daha büyük giderler yapmış olsa bile herhangi bir artırma isteyemez. Mahkemece anılan bu yasal düzenlemenin dikkate alınmaması isabetli olmamıştır. Eksik inceleme ile karar verilemez.

Sözleşme tarihinde yürürlükte bulunan 818 sayılı Borçlar Yasası'nın 365/1. maddesi uyarınca ücret önceden kesin olarak tayin edilmiş ise yüklenici eseri bu bedele tamamlamak yükümündedir. Üstelik önceden öngürülen fazla çalışma veya daha büyük giderler yapmış olsa bile herhangi bir artırma isteyemez. Mahkemece anılan bu yasal düzenlemenin dikkate alınmaması isabetli olmamıştır. Eksik inceleme ile karar verilemez.

O halde mahkemece yapılması gereken iş; sözleşmede götürü ücret kararlaştırıldığına göre bilirkişi kurulundan ek rapor alınarak eserdeki ayıbın eserin reddini gerektirip gerektirmediği, değilse tamirinin olanaklı olup olmadığı veya ayıp nedeniyle bedelden indirim gerekip gerekmediği hususları tartışılmalı, eserin reddi gerekmiyorsa davacı yüklenicinin işten el çektiği gündeki yapılan işin durumuna göre tüm işin fiziksel olarak kaçta kaçının yapıldığı saptanmalı, bu yöntemle bulunacak oran götürü ücrete uygulanmalı ve kurulacak orantı sonucu yapılan işe düşen tutar tesbit edilmeli, bu miktar yapılan işin karşılığı olarak kabul edilerek yüklenicinin hakettiği alacak miktarı belirlenmeli, yüklenici tarafından temin edilmesi gerekirken iş sahibinin verdiği malzeme bedeli de nazara alınarak ve varsa ödemeler de her türlü kuşkudan uzak bir şekilde tesbit edilip iş bedelinden mahsup edilmek suretiyle sonucuna göre bir karar verilmekten ibaret olmalıdır.

Açıklanan olgular gözden uzak tutularak eksik araştırma ve inceleme sonucu karar verilmesi doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda yazılı nedenlerle kararın temyiz eden taraflar yararına BOZULMASINA, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine, ödedikleri temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz eden taraflara geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 03.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.