muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/548, Karar No: 2022/859, Tarih: 28.12.2022

CMK’nın 307/4 maddesindeki 'Yargıtaydan verilen bozma kararına bölge adliye veya ilk derece mahkemesinin direnme hakkı vardır. (Değişik ikinci cümle: 24/11/2016-6763/36 md.) Direnme kararları, kararına direnilen daireye gönderilir' şeklindeki düzenlemeden dolayı yanlış yorumlara sebebiyet veren 'Daire' sözcüğünden yola çıkılarak sırf 'Daire' sözcüğü kullanıldı diye 'Ceza Genel Kurulunca itiraz üzerine verilen bozma kararına direnilemeyeceği' şeklindeki sonuca ulaşan sayın çoğunluğun görüşüne iştirak etmemekle birlikte anılan görüşün bir an için doğru olduğunun kabul edilmesi halinde maddenin başındaki 'Yargıtay' sözcüğünün Ceza Genel Kurulunu da kapsadığı ve ayrım yapılmaksızın bu kararlara karşı direnilebileceğinin çok net bir şekilde vurgulanmasına karşın ikinci cümledeki 'Daire' sözcüğünden dolayı direnme kararının sadece daire kararlarına hasredilmesi çok büyük bir çelişki olarak karşımıza çıkacaktır. Böyle bir kabulbenzer olaylarda tereddütsüz uygulanan ve yerleşik uygulamaya dönüşen içtihatlara da aykırı olacaktır. Örneğin CMK”nın 308/1 maddesinin son cümlesinde 'sanık lehine itirazda süre aranmaz' denilerek sanık kelimesinin kullanılmasına karşın, ilk derece mahkemelerinin verdiği mahkumiyet hükümlerinin özel dairelerce onanması ile hükümlü statüsüne geçildiği halde, gerek özel daireler gerekse ceza genel kurulu tarafından bir taraftan hükmün onanması ile dava zamanaşımının sona ereceği tereddütsüzce kabul edilirken diğer taraftan onama tarihinden çok sonra Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından hükümlü lehine itirazda bulunulması üzerine, itirazın esasının incelenmesinde gerek uygulamada gerekse öğretide hiçbir duraksama yaşanmamış, sanık kelimesinin kullanılması hükümlü lehine incelemeyi hiçbir şekilde etkilememiştir. Kaldı ki! Daire tabirinin farklı bir çalışma usulü olsa da Ceza Genel Kurulunu kapsamadığı da söylenemez.

Ceza Genel Kurulunun itiraz üzerine verdiği bozma kararına direnilemeyeceğine ilişkin sayın çoğunluk tarafından ulaşılan sonucun, yukarıda ayrıntılı bir şekilde özetlenen yasal düzenlemeler ve Ceza Muhakemesi Hukukunun evrensel ilkeleri ile örtüşen Yargıtayın uzun yıllar öncesine dayanan ve yerleşik uygulamaya dönüşen içtihatlarına (C.G.K 1982/281 K, 2011/6 K , 2013/143 K, 2020/527 K) aykırı olacağı gibi taraf olduğumuz Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin devreye girmesi sonucunda adil yargılanma hakkının ayrılmaz bir parçası olarak kabul edilen ve çağdaş bütün hukuk sistemlerinde olduğu gibi bizim hukuk sistemimizde de değer bulan ceza hukukunun olmazsa olmaz ilkeleri arasında yer alan hakkaniyet ilkesine aykırı sonuçların ortaya çıkmasına sebebiyet verileceği kaçınılmaz bir gerçek olarak karşımıza çıkacaktır.

Sonuç itibariyle yerel mahkemece verilen mahkumiyet hükmünün Yargıtay Yüksek 9. Ceza Dairesi tarafından onanmasından sonra Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazı üzerine Yargıtay Yüksek 9. Ceza Dairesi tarafından verilen onama kararının kaldırılarak yerel mahkemece verilen mahkumiyet hükmünün bozulmasından sonra ilk derece mahkemesinin direnme hakkının bulunduğu kabul edilerek yeniden oluşturulan direnme gerekçesine göre mahkumiyet hükmünün esasının incelenmesi gerekirken, ceza genel kurulunca itiraz üzerine verilen bozma kararına karşı direnilemeyeceğinden bahisle yerel mahkemece verilen hükmün BOZULMASINA ilişkin sayın çoğunluğun görüşüne yukarıda arz ve izah edilen nedenlerle iştirak edilmemiştir." görüşüyle,

Çoğunluk görüşüne katılmayan dört Ceza Genel Kurulu Üyesi de; benzer düşüncelerle

Karşı oy kullanmışlardır.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- ... 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 14.06.2022 tarihli ve 112-310 sayılı kararının Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazı üzerine Ceza Genel Kurulunca verilen bozma kararına karşı direnme kararı verilmesinin mümkün olmadığının gözetilmemesi isabetsizliğinden BOZULMASINA,

2- Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 20.12.2022 tarihinde yapılan birinci müzakerede yasal çoğunluk sağlanamadığından, 28.12.2022 tarihinde yapılan ikinci müzakerede oy çokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2133, Karar No: 2015/3462, Tarih: 04.05.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/2133 E.  ,  2015/3462 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Hükümlü hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... Sulh Hukuk Mahkemesi, ... Sulh Hukuk Mahkemesi ve .. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 407. maddesi uyarınca hükümlüye vasi tayin edilmesine ilişkindir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince; hükümlünün kendi beyanı ile cezaevine girmeden önceki yerleşmek niyetiyle en son ikamet adresinin “.../...” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesi ise; kısıtlı adayı hükümlünün mernis adresinin “... ../...” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

.. Sulh Hukuk Mahkemesi ise, “...-..” adresini cezaevi adresi olduğu, kısıtlı adayı hükümlünün cezaevine girmeden önceki son ikamet adresinin hükümlü beyanına göre “..../....” olduğunu belirterek yetkisizlik yönünde hüküm kurmuştur.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, "Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir." Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca da, “Yerleşim yeri, bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

Dosya kapsamındaki, nüfus kayıt sisteminde yerleşim yeri olarak bildirilen “.... ../...” adresinin cezaevi adresi olduğu, kısıtlı adayının cezaevine girmeden önceki yerleşim yerinin ise “..../...” adresi olduğu ve vasi adayının da ... Sulh Hukuk Mahkemesi yargı çevresi içinde yer alan "..../..." adresinde ikamet ettiği, ... Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğünün 17/09/2014 günlü cevabî yazısındaki hükümlü beyanı ile anlaşılmıştır.

Bu durumda uyuşmazlığın, ... Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 04.05.2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/10585, Karar No: 2021/7442, Tarih: 24.05.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/10585 E.  ,  2021/7442 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı davalı idare vekilinin istinaf başvurusu üzerine Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesince istinaf isteminin kabulü ile HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin verilen karara karşı, davalı idare vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesince kabulü ile HMK’nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden karar verilmiş olup, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arazi niteliğindeki Muş İli, ... İlçesi, ... Köyü 268 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-f maddesi uyarınca gelir metodu esas alınarak değer biçilmesine ve alınan rapor uyarınca bedelinin tahsili ile ecrimisile karar verilmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile gerekçeli kararın harca ilişkin bendinin 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nun 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davalı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, 24/05/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3012, Karar No: 2018/7238, Tarih: 12.11.2018

**20. Hukuk Dairesi         2017/3012 E.  ,  2018/7238 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili, davalı ... vekili ve davalı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava dilekçesinde; davacı ...'ın ...ili, ... ilçesi, ... Meşrutiyet caddesi No:41/26-27 nolu dairelerin maliki olduğu ve bu dairelerin her sene artarak çoğalan tavan akıntısı karşısında davalıların ilgisiz kaldıkları, bu nedenle davacıya ait dairede ...3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2012/15 D.iş sayılı dosyası ile tespit edildiği üzere toplam 47.796,00.-TL masraf meydana geldiğinin belirlendiğini bildirerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla hasar bedeli için şimdilik 10.000,00.-TL'nin davalılardan tahsili, hasarın devam etmemesinin sağlanması için gerekli kararın verilmesi istenilmiştir.

Davacı vekili 27/05/2014 tarihli ıslah dilekçesinde; taleplerini 74.960,00.-TL artırarak, toplamda 84.960,00.-TL'nin davalı kat maliklerinden tahsili talep edilmiştir.

Mahkemece; ortak yerin tamiri gerektiğinde hakim, salt buna ve giderlerin kat maliklerince karşılanmasına karar verir. Belli bir meblağın hüküm altına alınmasına gerek yoktur.

Ana yapının ortak yerlerinde meydana gelen arıza ve bozulmalar sebebiyle bağımsız bölümlerde meydana gelen zararlardan tüm kat malikleri (zarara uğrayan bağımsız bölüm maliki dahil) arsa payları oranında sorumludurlar.

Ancak, terasın tamiri tüm kat maliklerinin sorumluğundadır. Terasın tamiri ve çelik kontrüksiyon çatı yapılması için gerekli giderlerin kat maliklerinden tahsil edilip davacıya verilmesinin ve bu suretle ortak yeri tamir görev ve yetkisinin davacıya tevdi edilmesinin bir hukuki dayanağı yoktur. Mahkememizce tamiratın yapılmasına karar vermek yeterlidir. Aksi takdirde değişen ekonomik koşullar içerisinde toplanacak paranın tamirata yetmemesi sebebiyle aksamasına neden olabileceği gibi davacının ortak yerin tamir bedeli sebebiyle şahsen alacaklı olmasıyla sonuçlanacağı için yasa hükümlerine uygun değildir. Açılan davanın kısmen kabulü ile; dava konusu "...ili, ... ilçesi, Kültür mahallesi, 1077 ada 32 parselde" tapuya kayıtlı Meşrutiyet caddesi No:41 ANKARA" adresinde bulunan Fatih Apartmanı açık terastan su akması nedeniyle 26 ve 27 nolu bağımsız bölümlerde, meydana gelen 18.880,00.-TL miktarındaki zararın davalı kat maliklerinden, arsa payları oranında tahsili ile davacıya ödenmesine,

Davacının fazla talebinin reddine,

Açık terasın izolasyon işlemleri ve tecridi veya üzerinin kapatılması ve tamirinin yapılmasına, bunun için yönetime kararın kesinleşmesinden itibaren 30 günlük süre verilmesine,

Davacının fazla talebinin reddine,

Açık terasın izolasyon işlemleri ve tecridi veya üzerinin kapatılması ve tamirinin yapılmasına, bunun için yönetime kararın kesinleşmesinden itibaren 30 günlük süre verilmesine,

Otuz (30) günlük süre içerisinde yöneticinin tamir yaptırmaması halinde bunu yaptırmak üzere davacının yetkili kılınmasına karar verilmiş, hüküm davacı vekili, davalı ... vekili ve davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, apartman ortak yerlerinden olan çatıdan, davacıya ait bağımsız bölümlere su sızması nedeniyle meydana gelen hasar bedeli ve yenileme masrafının kat maliklerinden tazmini istemine ilişkindir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelerin incelenmesinde;

634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanununun 19. maddesinin birinci fıkrasına göre tüm kat malikleri anataşınmazın bakımı ve sağlamlığını titizlikle korumaya mecbur olup aynı Kanunun 20. maddesi gereğince bunun için yapılacak masraflardan arsa payları oranında sorumludurlar. Somut olayda dosyada mevcut bilirkişi raporunda yerinde keşif yapılmadığı tespit edilmiştir. Mahkemece anataşınmaza ait mimari proje getirtilerek mahallinde keşif yapılarak bilirkişi raporu düzenlenmelidir. Bilirkişi raporunda davacıya ait bağımsız bölümlerde meydana gelen zararların ortak yerlerden kaynaklanıp kaynaklanmadığı, hangi zararların meydana geldiği ve zararın miktarı tespit edilerek ayrıca çatı yapılmasına ilişkin alınan kat malikleri kurul kararının olduğu iddia edilmekle araştırılarak bu konuda da gerekli inceleme yapılarak dava konusu uyuşmazlıkta sonuca etkili olup olmayacağı da değerlendirilerek oluşacak sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Mahkemece açık terasın izolasyon işlemleri ve tecridi veya üzerinin kapatılması ve tamirinin yapılmasına karar verilmiş olup bu hükmün anataşınmazın onaylı mimari projesine uygun olup olmadığı araştırılmalıdır. Öncelikle tüm bağımsız bölüm malikleri davaya dahil edilerek taraf teşkilinin sağlanması, anataşınmazın onaylı mimari projesinde olduğu gibi çatının onarımın ve bedelinin bilirkişiye tespit ettirilerek raporda belirlenecek onarımın yapılması için yöneticiye yetki verilmesi, onarım bedelinin davacı da dahil olmak üzere tüm kat maliklerinden arsa payları oranında avans niteliğinde tahsili ile yöneticiye ödenmesi, onarım bedelinin daha fazla olması halinde bununda davacıda dahil tüm kat maliklerinden arsa payları oranında yönetici tarafından tahsili bunun için yöneticiye uygun bir süre verilmesi bu süre içinden yöneticinin onarımı gerçekleştirmemesi halinde davacıya yetki verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 12/11/2018 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4319, Karar No: 2022/4263, Tarih: 31.05.2022

**12. Ceza Dairesi         2020/4319 E.  ,  2022/4263 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62, 50/4, 52/4, 63, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay günü sanık sürücü ... sevk ve idaresindeki otomobil ile meskun mahal dışında, azami hız limitinin 105 km/saat olduğu, bölünmüş, tek yönlü, asfalt kaplama, üç şeritli otoyol üzerinde gündüz vakti, yağmurlu havada, ıslak zeminde seyri esnasında olay mahalline geldiğinde aracın kontrolünü kaybederek önce sol taraftaki demir bariyerlere çarparak savrulması akabinde sağ yan tarafa devrilmesi ve yolun sağındaki bariyerlere çarparak kaza noktasından 25 metre uzaklıkta durması sonucu sanığın asli ve tam kusuru ile aracında yolcu olarak bulunan ...'ın ölümüne sebebiyet verdiği olayda,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin sair nedenlere ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken dayanak madde olan TCK'nın 50/4 maddesi delaletiyle 50/1-a.maddesinin ve adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısının gösterilmesi sırasında dayanak madde olan 52/3. maddesinin ve sonuç ceza olan adli para cezasının günlük miktarının takdir edilmesinin dayanak maddesi olan 52/2.maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususun aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hükmün (5) numaralı bendi hükümden çıkartılarak yerine “sanığın kişilik ve sosyal özellikleri nazara alınarak, sanığa verilen hapis cezasının TCK'nın 50/4. maddesi delaletiyle 50/1-a. maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, sanığa verilen adli para cezasının TCK'nın 52/3. maddesi gereğince 910 tam gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve şahsi halleri gözönünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20-TL olarak hesabıyla 18.200,00TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 31/05/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/779, Karar No: 2024/10619, Tarih: 15.10.2024

**6. Ceza Dairesi         2023/779 E.  ,  2024/10619 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/28 E., 2022/1404 K.

SUÇLAR : Nitelikli yağma, kasten yaralama

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurularının esastan reddi ile hükümlerin onanması

1.İlk Derece Mahkemesince sanıklar hakkında kasten yaralama suçundan verilen hükümlere konu cezaların türü ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen "esastan ret" kararları ve bu kararlara yönelik temyizlerin niteliği karşısında; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca, "ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının" temyizi mümkün olmadığından, sanıklar müdafiilerinin temyiz isteklerinin 5271 sayılı Kanun'un 298 inci maddesi uyarınca reddine karar verilmesi gerektiği,

2.İlk Derece Mahkemesince nitelikli yağma suçundan verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I-Sanıklar ... ve ... Hakkında Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hükümlerin İncelemesinde;

Kasten yaralama suçunda, 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanıklar müdafiilerinin temyiz istemlerinin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak REDDİNE,

II-Sanıklar ... ve ... Hakkında Nitelikli Yağma Suçundan Kurulan Hükümlerin İncelemesinde;

II-Sanıklar ... ve ... Hakkında Nitelikli Yağma Suçundan Kurulan Hükümlerin İncelemesinde;

5271 sayılı Kanun'un 288 nci maddesinin, ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanun'un 294 üncü maddesinin, ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukukî yönüne ilişkin olabilir.'' ve aynı Kanun'un 301 inci maddesinin, "Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usûle ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanıklar müdafiilerinin temyiz dilekçelerinde belirttikleri sebeplere yönelik olarak yapılan incelemede;

Oluş ve dosya içeriğine göre, nitelikli yağma suçunun yasal unsurlarının oluştuğu ve sanıklar hakkında kurulan hükümlerde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.

Ayrıca dosyada 5271 sayılı Kanun'un 289 uncu maddesinde sayılan hukuka kesin aykırılık hâllerinin herhangi birinin varlığı da tespit edilememiştir.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine göre, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 29.04.2022 tarihli ve 2022/28 Esas, 2022/1404 Karar sayılı kararında sanıklar müdafiilerince öne sürülen temyiz sebepleri ile re’sen incelenmesi gereken konular yönünden 5271 sayılı Kanun'un 288 inci ve 289 uncu maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı sayılı Kanun'un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Tekirdağ 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

15.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17319, Karar No: 2012/16249, Tarih: 27.09.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/17319 E.  ,  2012/16249 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : Ticareti usulüne aykırı terk etmek

HÜKÜM : İİK.nun 349/6. maddesi gereğince şikayet hakkının düşürülmesine dair

Şikayetçi vekili tarafından 20.09.2011 tarihli duruşma için mazeret dilekçesi gönderildiğinin anlaşılması karşısında, mazeretin kabulü veya reddi yönünde bir karar verilmeden yazılı şekilde şikayet hakkının düşürülmesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 27.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.