muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/8541, Karar No: 2016/5546, Tarih: 11.04.2016

.

Uyuşmazlık; davacı elektrik abonesinin, abonelik sözleşmesi gereğince davalı dağıtım şirketi tarafından gönderilen faturalarda yer alan; kayıp/kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedellerinin iadesi için başvurduğu hakem heyetince verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğu iddiasıyla iptali istemine ilişkindir.

Uyuşmazlığın esasına geçmeden önce ilgili mevzuatın açıklanmasında yarar bulunmaktadır.

28.05.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun'un 68. maddesinin 1. fıkrası; "Değeri 2.000 TL'nin altında bulunan uyuşmazlıklarda ilçe tüketim hakem heyetlerine, 3.000 TL'nin altında bulunan uyuşmazlıklarda il tüketici hakem heyetlerine, büyükşehir statüsünde bulunan illerde ise 2.000 TL ile 3.000 TL arasındaki uyuşmazlıklarda il tüketici hakem heyetlerine başvuru zorunludur. Bu değerlerin üzerindeki uyuşmazlıklar için tüketici hakem heyetlerine başvuru yapılamaz.",

Aynı kanunun 70. maddesinin 3. fıkrası; "Taraflar, tüketici hakem heyetinin kararlarına karşı tebliğ tarihinden itibaren on beş gün içinde tüketici hakem heyetinin bulunduğu yerdeki tüketici mahkemesine itiraz edebilir. İtiraz, tüketici hakem heyeti kararının icrasını durdurmaz. Ancak talep edilmesi şartıyla hâkim, tüketici hakem heyeti kararının icrasını tedbir yoluyla durdurabilir.”,

4. fıkrası; "İtiraz olunan kararın, esas yönünden kanuna uygun olup da, kanunun olaya uygulanmasında hata edilmiş olmasından dolayı itirazın kabul edilmesi gerektiği veya kanuna uymayan husus hakkında yeniden yargılamayı gerektirmediği takdirde tüketici mahkemesi evrak üzerinde, kararı değiştirerek veya düzelterek onama kararı verebilir. Tarafların kimliklerine, ticari unvanlarına ait yanlışlıklarla, yazı, hesap veya diğer açık ifade yanlışlıkları hakkında da bu hüküm uygulanır. Karar, usule ve kanuna uygun olup da gösterilen gerekçe doğru bulunmazsa, gerekçe değiştirilerek veya düzeltilerek onanır.",

Aynı kanunun 73. maddesinin 1. fıkrası ise; "Tüketici işlemleri ile tüketiciye yönelik uygulamalardan doğabilecek uyuşmazlıklara ilişkin davalarda tüketici mahkemeleri görevlidir." hükümlerini içermektedir.

Somut olayda, dava 02.02.2015 tarihinde açılmış olup, davacı tarafın tüketici sorunları hakem heyeti kararına karşı yapmış olduğu itirazın, kararın iptali yanında hukuka aykırı olarak alındığı bildirilen kayıp/kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedellerinin iadesi istemini de içerdiği anlaşılmaktadır.

Somut olayda, dava 02.02.2015 tarihinde açılmış olup, davacı tarafın tüketici sorunları hakem heyeti kararına karşı yapmış olduğu itirazın, kararın iptali yanında hukuka aykırı olarak alındığı bildirilen kayıp/kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedellerinin iadesi istemini de içerdiği anlaşılmaktadır.

Uyuşmazlığın açıklanan bu niteliği ile uygulanacak mevzuat hükümleri birlikte değerlendirildiğinde; davacı abonenin, kayıp/kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedellerinin elektrik faturalarına yansıtılmasını öngören... Düzenleme Kurumu kararlarının kanuna aykırı olduğu gerekçesi ile iptaline ilişkin bir isteminin bulunmadığı, aksine istemin taraflar arasındaki özel hukuk ilişkisinden (mesken aboneliğine ilişkin sözleşmeden) kaynaklanan ve yersiz tahsil edildiği iddia edilen kayıp/kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedellerinin istirdadına ilişkin olduğu, bu durumda uyuşmazlığın bir adli yargı merci olan Tüketici Mahkemesinde görülmesi gerektiği ortadadır.

Hal böyle olunca, mahkemece; uyuşmazlığa uygulanacak yasa maddeleri nazara alınarak, davacı tarafça tüketici sorunları hakem heyeti kararına karşı yapılan itirazın, kararın iptali yanında hukuka aykırı olarak alındığı bildirilen kayıp/kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedellerinin iadesi istemini de içerdiği kabul edilerek, bilirkişi görüşüne başvurulması ve ulaşılacak sonuca göre uyuşmazlığın esası hakkında bir karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile davanın reddine karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 11.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11358, Karar No: 2012/2295, Tarih: 06.03.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/11358 E.  ,  2012/2295 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı dava dilekçesinde, nüfus kütüğüne kayıtlı olduğu "Yukarıhacıbekir" köyünün değiştirilerek "Aşağıhacıbekir" köyü nüfusuna kayıt edilmesine karar verilmesini istemiş, mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı dava dilekçesinde; Ankara İli, Bala İlçesi, Hacıbekir Köyü nüfus kütüğüne kayıtlı olup, halen bu köyde ikamet ettiğini, yapılan bir değişiklikle köyün Yukarıhacıbekir ve Aşağıhacıbekir olarak iki kısma ayrıldığını ve idarenin yazım hatası nedeniyle nüfus kaydının Yukarıhacıbekir köyüne yapıldığını bildirerek, yazım hatasından kaynaklanan bu yanlışlığın düzeltilerek nüfusa kayıtlı olduğu yerin ve doğum yerinin Aşağıhacıbekir Köyü olarak düzeltilmesini istemiş, mahkemece istemin idari nitelikte olduğu gerekçesiyle ret kararı verilmiştir.

Dava, yanlış yazılan nüfus kaydının düzeltilmesi istemine ilişkin olup, 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu'nun 36. maddesine göre asliye hukuk mahkemesi görevlidir. İşin esasının incelenmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile şimdilik diğer yönleri incelenmeksizin hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 06.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10473, Karar No: 2010/6986, Tarih: 16.03.2010

**9. Hukuk Dairesi         2010/10473 E.  ,  2010/6986 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA :Davacı, tasarruf teşvik ve nema alacaklarının ödetilmesine karar

Verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, davanın reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı işçi davalı ... Müsteşarlığı hakkında açtığı davada, daha dava dışı işveren hakkında açılan kısmi davadan da söz edilerek saklı tutulan tasarruf teşvik ve nema alacaklarının tahsili isteğinde bulunulmuştur.

Davalı ... Müsteşarlığı cevabında husumet ve görev yönlerinden itirazlarda bulunmuştur.

Mahkemece, Hazine Müsteşarlığının dava dışı belediyenin külli halefi konumunda olduğundan söz ederek işin esasına girilmiş ve yapılan yargılama sonunda davanın esastan reddine dair karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili süresi içinde temyiz etmiştir.

Dosya içeriğine göre bu davadan önce, davacı işçi 2007 yılında belediye hakkında açtığı davada fazlaya dair haklarını saklı tutarak aynı isteklerde bulunmuş, davalı vekili davayı kabul ettiğin bildirmiş ve alacağın tamamının ödendiğini belirten bir savunma yapmıştır. Kısmi davanın yargılaması sırasında davacı vekili, alacağın tamamının belirlenmesi ve yapılan ödemenin tüm hakları karşılayıp karşılamadığının bilirkişi incelemesi yapılarak tespit edilmesi gerektiğini ileri sürmüştür. Mahkemece alınan bilirkişi raporunda davacı işçi yönünden işverence yapılan ödemenin gerçekleşen alacağı karşılamadığı belirlenmiş, hak kazanabileceği tutar tespit edilmiştir. Kısmi davada her iki taraf vekilleri de bilirkişi raporuna itiraz etmiş, ancak mahkemece itirazların reddine dair ara kararı verilerek yargılamaya devam olunmuş ve davaya konu miktarların ödendiği gerekçesiyle davanın konusuz kaldığından bahisle karar verilmesine yer olmadığına dair hüküm kurulmuştur. Kısmi davada verilen sözü edilen karara karşı her iki taraf da temyiz yoluna başvurmamıştır.

Davacı tarafından daha sonra Hazine müsteşarlığı hakkında bu dava açılmış ve saklı tutulan fazlaya dair hakları talep edilmiştir. Mahkemece, kısmi davada bilirkişi raporuna karşı itirazların reddedildiği ve verilen kararın temyiz edilmeksizin kesinleştiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Öncelikle davalının husumet itirazı üzerinde durulmalıdır.

Tasarruf teşvik kesintisi ve katkı payı ödemeleri, 18.3.1988 tarihinde yürürlüğe giren 3417 sayılı yasa ile öngörülmüş, anılan yasanın 6. maddesine göre anılan ödemelerin ilgili adına açılacak banka hesabına yatırılmaması durumunda, Sosyal Sigortalar Kurumunun tahsil görevinin olduğu açıklanmıştır.

Öncelikle davalının husumet itirazı üzerinde durulmalıdır.

Tasarruf teşvik kesintisi ve katkı payı ödemeleri, 18.3.1988 tarihinde yürürlüğe giren 3417 sayılı yasa ile öngörülmüş, anılan yasanın 6. maddesine göre anılan ödemelerin ilgili adına açılacak banka hesabına yatırılmaması durumunda, Sosyal Sigortalar Kurumunun tahsil görevinin olduğu açıklanmıştır.

3417 sayılı yasa 24.4.2003 tarih ve 4853 sayılı yasa ile yürürlükten kaldırılmış ve sözü edilen yasanın 7. maddesinde, “3417 sayılı Kanunun mülga 2 nci maddesi kapsamındaki hak sahipleri tarafından bu Kanun kapsamına giren alacaklarla ilgili olarak yargı mercilerine açılmış ve devam eden davalar ile icra takipleri hakkında bu Kanun hükümleri uygulanır” şeklinde kurala yer verilmiştir. 4853 sayılı yasanın 8. maddesinde ise, tasarruf teşvik kesintileri ile katkı paylarını süresinde işverence yatırılmaması halinde, Sosyal Sigortalar Kurumu tarafından primlerin tahsiline ilişkin hükümler çerçevesinde tahsil edileceği açıklamıştır.

4853 sayılı Kanuna 26.12.2006 tarihinde 5568 sayılı eklenen ek madde 1 hükmü doğrultusunda, tasarruf teşvik hesaplarına dair tüm varlık ve yükümlülükler 31.12.2007 tarihi itibarıyla Hazineye devredilmiş durumdadır. Anılan hükümde, “Mülga 9/3/1988 tarihli ve 3417 sayılı Kanunla kurulan ve bu kapsamda hak sahiplerine yapılacak ödemelere ilişkin usûl ve esasları belirlemek üzere 24/4/2003 tarihli ve 4853 sayılı Kanunla tasfiye edilen Çalışanların Tasarruflarını Teşvik Hesabına ait tüm varlık ve yükümlülükler, 31/12/2007 tarihine kadar Hazineye devrolunur. Devre ilişkin hususları belirlemeye Hazine Müsteşarlığının bağlı olduğu Bakan yetkilidir. Devir tarihinden sonra hak sahiplerine yapılacak her türlü ödeme, Türkiye Cumhuriyeti Ziraat Bankası Anonim Şirketi kayıtları esas alınarak Banka tarafından gerçekleştirilir. Bu ödemelere ilişkin bilgi ve belgelerin Hazine Müsteşarlığına iletilmesini takiben söz konusu ödeme karşılığı tutarlar Müsteşarlık bütçesine bu amaçla konulacak ödenekten karşılanmak suretiyle hak sahibine ödenmek üzere Bankaya aktarılır. Konusu suç teşkil eden fiillerden kaynaklanan ödemeler hariç hak sahiplerine fazla ödeme yapıldığının tespiti halinde, bu tutarların tahsilinden vazgeçilerek terkin edilir ve Türkiye Cumhuriyeti Ziraat Bankası Anonim Şirketi yönünden gerçekleşmiş ödemelere ilişkin tüm hak ve yükümlülükler kendiliğinden sona erer” şeklinde kurala yer verilmiştir. 13.07.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5393 sayılı Belediye Kanunu Geçici 5.maddesinde yer alan "Belediyeler ve bağlı kuruluşları ile sermayesinin yüzde ellisinden fazlası belediyelere ait şirketlerin, 31.12.2004 tarihi itibariyle kamu kurum ve kuruluşlarından olan kamu ve özel hukuka tâbi alacakları, bunların diğer kamu kurum ve kuruluşlarına olan borçlarına karşılık olmak üzere 31.12.2005 tarihine kadar takas ve mahsup edilir. Bakanlar Kurulu bu süreyi altı aya kadar uzatmaya yetkilidir. Bu madde kapsamındaki alacak ve borç ifadesi bu alacak ve borçlara ilişkin fer'ileri ve cezaları da kapsar. Yukarıda açıklanan kapsamda yer alan kuruluşların takas ve mahsup işlemine konu olan veya olmayan borçları, genel bütçe vergi gelirlerinden her ay ayrılacak paylarının yüzde kırkını geçmemek üzere kesinti yapılarak tahsil edilmektedir. Bu noktada sözü edilen kurum ve kuruluşlar bakımından Sosyal Güvenlik Kurumuna olan tasarruf teşvik kesintisi ve katkı paylarını da içeren borçların yeniden yapılandırılmasının gerçekleşip gerçekleşmediği ve bu konuda Hazine Müsteşarlığı ile uzlaşma yoluna gidilip gidilmediği hususu sorumluluğun belirlenmesi bakımından önemlidir.

Uzlaşma kapsamında tahsil edilecek tasarruf teşvik kesintisi ile katkı payını tahsil eden tasarruf teşvik kesintisi, işveren katkı payı ve bunların neması işçiye ait bir hak olsa da; yasa gereği, işverenden tahsil yükümü Sosyal Sigortalar Kurumuna ait olmakla, Kurum tarafından tasarruf teşvik kesintisinin uzlaşma kapsamında tahsiline başlanmış olması halinde işverenin yükümlülüğünün devam ettiğinden söz edilemez. Aksi halde, davalı belediyenin aynı borç sebebiyle mükerrer şekilde sorumluluğuna gidilmiş olur.

Hal böyle olunca, 5393 Sayılı Kanunun 5.maddesi kapsamında uzlaşma kapsamına alınan tasarrufu teşvik kesintisi, katkı payı ve nema alacaklarından sorumluluğun Sosyal Güvenlik Kurumu ve Hazineye ait olduğu kabul edilmelidir(Yargıtay HGK 23.12.2009 gün 2009/ 9-480 E, 2009/ 596 K.). Bu durumda, uzlaşma kapsamına alınan borç miktarı kadar sorumluluk işveren yönünden kalkacağından husumetin Hazineye yöneltilmesi gerekir.

Hazinenin sorumluluğunun 4853 sayılı Kanuna 26.12.2006 tarihinde 5568 Kanun ile eklenen ek madde 1 hükmüne dayandırılması halinde, özel sektörün de sağlaması gereken katkı payı ve nema alacağından da, hazinenin sorumlu olduğu sonucu ortaya çıkar. Ancak somut olayda bu hükmün uygulanmasının mümkün olmadığı açıktır.

Davalı işveren tarafından T.C. Ziraat Bankasına yatırılan tasarrufu teşvik kesintisinin bulunması halinde ise, hesapta bulunan tasarrufu teşvik kesintisi ve nemasından tarafların sorumlu olmayacağı göz önünde bulundurulmalıdır.

Yerel mahkemece, yukarıda belirtilen ilkeler çerçevesinde araştırma, inceleme ve değerlendirmede bulunmak suretiyle davalı ... Müsteşarlığının ve dava dışı işveren ile Sosyal Güvenlik Kurumunun sorumlu olup olamayacağı belirlenmelidir. Dava dışı belediye ile davalı ... Müsteşarlığı arasında Sosyal Güvenlik Kurumuna olan tasarruf teşvik borçlarını da içeren kurum alacakları yönünden bir yeniden yapılandırma noktasında bir uzlaşmaya gidilmemiş olması durumunda husumetin Hazine Müsteşarlığına yöneltilmesi mümkün olmaz. Böyle bir durumda ödenmeyen tasarruf teşvik alacaklarından işverenin sorumluluğuna gidilmelidir.

3- Yukarıdaki bent uyarınca yapılacak olan inceleme sonucunda davalı ... Müsteşarlığının sorumlu olduğu kabul edildiği taktirde işin esasına girilmeli, kısmi davada alınan bilirkişi raporunda davacı işçinin tasarruf teşvik ana para ve nema alacakları kesinleşmiş olmakla ve işverence yapılan ödemenin hak kazanılan tutardan daha az olduğu görülmekle iş bu davada bakiyesi yönünden karar verilmelidir. Dava dışı bazı işçiler yönünden işverence yapılan ödemenin fazla olması davacı işçinin bakiye alacağını talep etmesine engel değildir. Mahkemece eksik incelemeyle ve kısmi davada alınan bilirkişi raporunun taraflar için bağlayıcı olduğu belirtildiği halde, sözü edilen raporda yapılan hesaba itibar edilmeyerek kısmi ödeme sebebiyle davanın reddi hatalı olup kararın bu yönlerden bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 16/03/2010 gününde oy çokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY

Davacı ve arkadaşları daha önce aynı istekle ... Belediye Başkanlığına karşı açtıkları davada, mahkemece dava konusu alacağın ödenmesi nedeniyle davanın konusuz kaldığından bahisle karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş ve temyiz edilmeyerek kesinleşmiştir.

Davanın konusuz kalması nedeniyle karar verilmesine yer olmadığı şeklinde oluşturulan karar dava konusu hakkında kesin hüküm oluşturmaz. Ne var ki davacı o davada alacağının bilirkişi tarafından tespit edilen miktardan daha fazla olduğunu ileri sürerek itirazda bulunmasına rağmen kararı temyiz etmeyerek alacağının Belediyece ödenen miktar kadar olduğunu zımnen kabul etmiştir. Dolayısıyla sonradan alacağının Belediyece yapılan ödemeden daha fazla olduğunu ileri süremez. Kaldı ki alacağının Belediyece ödenenden ne kadar fazla olduğunu açıklamamış ve gerçekten bir alacağı varsa bunu ödemeyi yapan Belediyeden talep etmeden Hazine Müsteşarlığına karşı dava açarak miktarının yeniden tespitini istemesi iyi niyet kuralları ile de bağdaşmamaktadır.

Açıklanan tüm bu nedenlerle yerel mahkemenin yazılı gerekçe ile oluşturduğu karar sonucu itibariyle doğru olduğundan onanması gerektiği görüşünde olduğumdan sayın çoğunluğun aksi düşüncesi ile oluşturduğu bozma kararına katılamıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2008/2546, Karar No: 2008/3824, Tarih: 24.03.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/2546 E.  ,  2008/3824 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 30.05.2003 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 08.06.2007 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ..., öncesi Belediye sınırları içerisinde kalan kapanmış yol fazlası olan taşınmaz kaydının iptali ve adına tescilini istemiştir.

Davalı ... Belediye Başkanlığı, dava konusu taşınmazın bulunduğu alanın ... Valiliği İl İdare Kurulunun 16.12.1999 tarih 1999/99 sayılı kararından önce kendi belediye sınırları içerisinde kaldığını ancak kararın 23.06.2003 tarihinde kesinleştiğini, Belediye Meclis Kararı ile yol fazlası olan bu yerin kararın kesinleşmesinden önce 13.03.2003 tarihinde adlarına ihdasen tescil edildiğini, taşınmazı satış yoluyla davalılardan ... Mühendislik Ltd. Şti.ne temlik ettiklerini, açılan davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... Ltd. Şti. taşınmaza ihale satışı sonucu malik olduklarını; diğer davalı ... ..., Türk Medeni Kanununun 1023.maddesinde sözü edilen iyiniyetli malik olduğunu, açılan davanın reddini bildirmişlerdir.

Mahkemece, ... 1.İdare Mahkemesinin 2004/326 esasında kayıtlı ve davacı ... tarafından açılan davalı ... Encümeninin 15.01.2003 tarihli kararının iptaline dair dava, süre aşımı nedeniyle red olunduğundan diğer taraftan yine davacı tarafından davalılardan Belediye aleyhine açılan ... 1.Asliye Hukuk 2003/198 esasında kayıtlı dava da red olunduğundan böylelikle işlemler kesinleştiğinden bahisle istek red edilmiştir.

Hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyada yer alan bilgi ve belgelerden çekişme konusu 1117 parselin kapanmış yol olduğu, bu özelliği nedeniyle davalı Kurtpınar Belediye Encümeninin 15.01.2003 tarihli kararıyla belediye adına ihdasen tescil edildiği, 18.03.2003 tarihli ... Belediye Meclis Kararı ile satışı konusunda Encümene yetki verildiği, 31.03.2003 tarihli ihaleyle satışı suretiyle mülkiyetin 02.04.2003 tarihinde davalılardan ... Mühendislik Ltd. Şti.ne geçtiği, davanın görüldüğü sırada da onun satışı ile 05.03.2004 tarihinde taşınmaza davalı ... ...’ın malik olduğu anlaşılmaktadır.

Yapılan uygulamada dava konusu taşınmazın bulunduğu yerin ... Valiliği İl İdare Kurulunun 16.12.1999 tarihli kararına uygun olarak davacı ... hudutları dahilinde kaldığı saptanmıştır. Gerçekten, 2644 sayılı Tapu Kanununun 21.maddesi hükmünce Köy ve Belediye sınırları içerisinde kalan kapanmış yollarla yol fazlaları ancak o Köy veya Belediyeden hangisinin sınırları içerisinde ise onun adına tescil olunabilir. Dava konusu 1117 parsel Sarımazı Belediye sınırları içerisinde bulunduğundan davalılardan ... Belediye Başkanlığının yetki aşımı suretiyle 1117 parseli 15.01.2003 tarihli Encümen Kararıyla Kurtpınar Belediyesi adına tescili yolsuz tescildir. Türk Medeni Kanununun 1024. maddesi gereğince de bir ayni hak yolsuz olarak tescil edilmiş ise bunu bilen veya bilmesi gereken üçüncü kişiler bu tescile dayanamayacakları gibi bağlayıcı olmayan bir hukuki işleme dayanan veya hukuki sebepten yoksun bulunan tescil yolsuzdur.

Her ne kadar davacı ..., davalılardan Belediye’nin 15.01.2003 tarihli Encümen Kararının iptali için dava açmış, açtığı bu dava süre aşımı nedeniyle reddedilmiş, ayrıca, yine aynı davacı hakem sıfatıyla ... 1.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2003/198 Esasında mülkiyet tespiti talebinde bulunmuş ve bu talebi de idari işlemin iptali için açılan bir dava olmadığından söz edilerek reddedilmiş ise de, anılan kararlar eldeki mülkiyete ilişkin davada kesin hüküm sonucu meydana getirmez. Çünkü, az yukarıda sözü edildiği üzere bağlayıcı olmayan bir hukuki işleme dayanan veya hukuki sebepten yoksun bulunan tescil yolsuzdur.

Somut uyuşmazlıkta, incelenmesi gereken diğer bir sorunda davalılardan ... Mühendislik Ltd. Şti. ile davalı ...’ın hukuki durumlarıdır.

Ayni hak, kütüğe tescil yoluyla yazılmışsa kural olarak böyle bir tescile dayanan iyiniyetli kişinin iktisabı korunur. Fakat, tescilin yanı başında,bir de bunun haklı bir sebebe dayanması ve tescil talebinin o hak üzerinde tasarruf yetkisine sahip olan kimse ( TMK.m.1013 ) tarafından yapılmış olması şarttır.Yetkisiz bir kimse tarafından yapılan talep veya haklı bir sebep olmadan yapılan bir tescil hakkı iktisap ettirmez.Ancak bu yönden tescil sakat dahi olsa,iyiniyetli,yani sakatlığı bilmeyen ve bilmeleri de kendilerinden beklenemeyen kimseler ( TMK.m.3 ) karşısında geçerli bir tescilin sonuçlarını doğurur.Böyle bir tescile dayanarak iyiniyetle o gayrimenkul üzerinde ayni bir hak iktisap eden korunur (TMK.m.1023).Yani iyiniyetli kimseler kütüğün görünüşüne inanmakta haklıdır. Bu kuralın tapu kütüğüne güven sağlamak için getirildiği kuşkusuzdur (TMK.m.1020 ).

Somut olayda, davalılardan ... Mühendislik Ltd. Şti.nin davalı ... Belediyesinin imar planlarını yapan şirket olduğu kanıtlanmıştır. İş alanı imar uygulaması yapmak olan ticari bir şirketin diğer bir belediye sınırındaki taşınmazın hukuki durumunu bilmediğini kabul etmek hayatın olağan akışına uygun düşmez. Davalı bundan ötürü diğer davalı ...’nin ayni hakkını yolsuz kazandığını bilebilecek durumdadır. Davalılardan ... ... da taşınmaz mülkiyetini davanın görüldüğü sırada davalı olduğunu bilerek kazandığından iyiniyetli değildir. Bu durumdaki kişilerin Türk Medeni Kanununun 3.maddesi hükmü karşısında ayrıca kötü niyetinin ispatı gerekmediğinden davacı Belediyenin isteminin hüküm altına alınması yerine bağlayıcı bir yanı olmayan dava dosyalarından söz edilerek istem reddedildiğinden karar bozulmalıdır.

Karar açıklanan bu nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 24.03.2008 tarihinde oybirliği ile karar verildi