muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/11359, Karar No: 2012/17432, Tarih: 05.11.2012

Mahkemece, bilirkişi raporu doğrultusunda, Türkiye için yolcu ve bagaj taşımacılığında bağlayıcı hukuk metninin 1955 Lahey Protokolü ile değiştirilen Varşavo Konvansiyonu sistemi olduğu, buna göre sorumluluğun üst sınırının eksik bagajın kg başına 250 Frank ile sınırlı olduğu, sorumluluğun üst sınırı olarak 17.040 TL kabul edilmesi gerektiği, dosyaya ibraz edilen faturlardan eşyaların değerinin, dava tarihi itibari ile 4.783,02 TL olduğu, bununla birlikte bu eşyaların tamamının kaybolan bagaj içinde olduğunun davacı tarafça ispatlanamadığı,ayrıca bu eşyaların tümünün bagaj içerisinde olmasının, bagajın boyutları da dikkate alındığında hayatın olağan akışına uygun olmadığı, bununla birlikte davalı tarafın bagaj ve içindeki malzemelerin azami değerinin kg başına 20 USD olduğu yönündeki kurala göre karar verilmesinin adil olmayacağı, davacının maddi zararını karşılayamayacağı, davalının bagajın kaybında kusurlu olduğu, davacının herhangi bir kusurunun olmadığı ve davalının bagajının kaybolması nedeniyle üzüntü yaşamış olduğu gerekçesiyle, maddi tazminat talebinin kısmen kabulü ile 2.391,51 TL maddi ve 1.000 TL manevi tazminatın, 21.06.2008 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1) Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

2) Mahkemece, yazılı gerekçelerle manevi tazminata hükmedilmiştir;ancak davacı yan manevi tazminat sebebi olarak kaybolan bagajda manevi değeri olan eşyaları olduğunu iddia etmiş ise de; toplanan delillerle bunu ispat edememiştir. Sözleşmeye aykırı olarak bagajın kaybı, tek başına manevi tazminat sebebi sayılamayacağından, bu konuda istemin reddi yerine talebin kabulü doğru görülmemiş, bu sebeple davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinn temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle, kararın davalı lehine BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 05/11/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/908, Karar No: 2024/1940, Tarih: 03.04.2024

**7. Hukuk Dairesi         2024/908 E.  ,  2024/1940 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/405 E., 2022/7 K.

DAVA TARİHİ : 18.04.2013

KARAR : Davalı ... yönünden davanın kabulüne, davalı ... Belediyesi Başkanlığı yönünden husumetten reddine

Taraflar arasında görülen tapu iptal ve tescil davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesince Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davalı ... yönünden davanın kabulüne, davalı ... Belediyesi Başkanlığı yönünden husumetten reddine karar verilmiştir.

Mahkeme karar davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde; ... ilçesi, ... Beldesi, ... - ... Mahallesinde doğusu ...'ya ait taşınmaz, batısı yol, kuzeyi ...'ya ait taşınmaz, güneyi ...'a ait taşınmaz ve yol ile çevrili tahminen 2000 m2 miktarında taşınmaz içerisinde davacıların mesken olarak kullandığı ev ve meyveli ağaçlarından oluşan bahçesi olduğunu, taşınmazın evveliyatının çevresindeki diğer taşınmazlar ile birlikte bir bütün halinde babaları ...'ye ait olup ölümü ile birlikte davacılara kaldığını, muris ...'nün taşınmazı 1960 yılında imar ihya edip tarla haline

getirdiğini, taşınmazın idari yoldan davalı ... adına tapuya tescil edildiğini belirterek taşınmazın tapu kaydının iptaline ve davacılar adına tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1. Davalı ... Belediyesi vekili cevap dilekçesinde; davada idare mahkemelerinin görevli olduğunu, dava açmak için hak düşürücü sürenin geçtiğini, kazandırıcı zamanaşımı hükümlerine göre açılacak tescil davalarına konu taşınmazın tapuda kayıtlı olmamasının şart olduğunu, davacı tarafından zilyetlik koşulunun sağlanmadığını ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

2. 6360 sayılı Kanun uyarınca, ... Belediyesi'nin tüzel kişilik sıfatı kalmamış, Mahkemece ... Belediyesi ve Mersin Büyükşehir Belediyesi davaya davalı olarak dahil edilmiştir.

3. Davalı ... Belediyesi Başkanlığı vekili cevap dilekçesinde; öncelikle davanın süre yönünden reddinin gerektiğini, taşınmazın 1986 yılında Belediye adına tescil edildiğini, tapulu taşınmazlarda tescilden itibaren 10 yıl içerisinde tapu iptal davasının açılabileceğini, 10 yıllık hak düşürücü süre geçtikten sonra davanın açıldığını, ... Belediyesinin davaların kabulüne dair Meclis Kararının yok hükmünde olduğunu, zilyetlik koşullarının davada mevcut olmadığını ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

4. Davalı ... Belediyesi Başkanlığı vekili cevap dilekçesinde; tüzel kişiliği kaldırılan belde ve köylerin taşınmaz satış ve borçlanmalarının İçişleri Bakanlığının onayına tabi olduğunu, kabule yönelik Meclis Kararının yok hükmünde olduğunu, dava konusu taşınmazın tapu kütüğünde kayıtlı bir taşınmaz olduğunu, kazandırıcı zamanaşımı yolu ile bu taşınmazın mülkiyetinin kazanılmasının mümkün olmadığını ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI:

Mahkemece 25.04.2017 tarihli kararıyla 20 yıllık zilyetlik süresi dolmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin 25.04.2017 tarihli kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesi 02.11.2020 tarihli, 2018/1413 E. ve 2020/4985 K. sayılı ilamı ile, 02.01.2014 tarihinde ... Belediye Meclisince davanın kabul edilmesine dair 2014/5 sayılı kararın alındığı, bu karar uyarınca çekişmeli taşınmazın davalı ... adına olan tapu kaydının iptaline ve davacılar adına miras payları oranında tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olduğu gerekçesiyle kararın bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkeme, yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında, 02.01.2014 tarihinde ... Belediye Meclisince davanın kabul edilmesine dair 2014/5 sayılı kararın belediyenin yetkili organı tarafından alındığı ve usule uygun şekilde ibraz olunduğu gerekçesiyle davanın kabulüne, davalı ...

Belediye Başkanlığı adına kayıtlı Mersin ili, ... ilçesi, ... Mahallesi, 1483 parsel sayılı taşınmazın, fen bilirkişisi ...'in 02.01.2014 tarihli rapor ve krokisinde A harfi ile belirttiği 2031,98 m2' lik alan alanın 1483 sayılı parselden ifraz edilerek davacılar adına ... 2. Noterliğinin 08781 yevmiye No.lu 24.12.2012 tarihli veraset ilamındaki hisseleri oranında adlarına ayrı parsel

numarası alarak tapuya kayıt ve tesciline, 1 No.lu hüküm fıkrası gereği davacı adına kayıt yapıldıktan sonra kalan kısımların aynı parsel numarası ile (1483 parsel ) davalı ... adına olan tapu kaydının devamına, davanın ... Belediye Başkanlığı yönünden husumetten reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar ... Belediyesi Başkanlığı vekili ve ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davalı ... Belediyesi Başkanlığı vekili temyiz dilekçesinde özetle; ... Belediyesi yönünden davanın husumetten reddine karar verildiği bu nedenle nispi vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğini belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar ... Belediyesi Başkanlığı vekili ve ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davalı ... Belediyesi Başkanlığı vekili temyiz dilekçesinde özetle; ... Belediyesi yönünden davanın husumetten reddine karar verildiği bu nedenle nispi vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğini belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

2. Davalı ... vekili temyiz dilekçesinde özetle; meclis kararının yok hükmünde olduğunu, davanın kabulüne karar verilmesinin hatalı olduğunu, dava konusu yerde imar çalışması yapılıp yapılmadığının sorulmadığını, kazandırıcı zamanaşımı süresinin dolmadığını belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, imar ihya nedenine dayalı tapu iptal ve tescil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedi, sekiz ve dokuzuncu fıkraları ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası.

2.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297 nci maddesi.

3.3194 sayılı İmar Kanunu.

4.6360 sayılı Kanun.

5.Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 7 nci maddesinin ikinci fıkrası.

3. Değerlendirme

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelerin yerinde olduğunun anlaşılmasına göre davalı ... Belediyesi ve .... Büyükşehir Belediyesi vekilinin aşağıdaki bendin dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. 10.11.1985 tarihinde yürürlüğe giren 3194 sayılı İmar Kanunu kamu düzeni ile ilgili olup sözü edilen Kanunu'nun 15 ve 16 ncı maddesiyle Belediye ve mücavir alan hudutları dahilindeki taşınmazların ifrazının Belediye Encümenlerince, bu alanların dışında bulunan taşınmazların ifrazlarının ise İl İdare Kurullarında onaylanması gerektiği hüküm altına alınmıştır.

3. Başka bir ifade ile İmar Kanunu kamu yararı (kamu düzeni) düşüncesiyle kabul edilmiş olan ve özellikle tarafların arzu ve rızası ile bertaraf edilmeyecek hükümler içeren bir Yasa'dır. Bu niteliği ile ifraz hususunun, davanın her aşamasında re'sen nazara alınması ve belediye encümen kararına dayalı olup olmadığının araştırılması zorunludur.

3. Başka bir ifade ile İmar Kanunu kamu yararı (kamu düzeni) düşüncesiyle kabul edilmiş olan ve özellikle tarafların arzu ve rızası ile bertaraf edilmeyecek hükümler içeren bir Yasa'dır. Bu niteliği ile ifraz hususunun, davanın her aşamasında re'sen nazara alınması ve belediye encümen kararına dayalı olup olmadığının araştırılması zorunludur.

4. Öte yandan, 6100 sayılı HMK’nın 297 nci maddesinin ikinci fıkrası gereğince; hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir. Kamu düzeninden olan doğru sicil oluşturma ilkesi gereğince hâkimin infazı kabil karar verme yükümlülüğü bulunmaktadır. Bu biçim, yargıda açıklık ve netlik prensibinin gereğidir. Aksi hâl, hükmün infazında zorluklara ve tereddütlere, yargılamanın ve davaların gereksiz yere uzamasına, davanın tarafı bulunan kişi ve kurumların mağduriyetlerine sebebiyet verecek ve kamu düzeni ve barışını olumsuz yönde etkileyecektir.

5. Somut olayda, mahkemece 1483 sayılı taşınmazın bilirkişi raporunda A harfi ile şeklinde belirtilen toplam 2.031.98 m2'lik kısmın tapu kaydının iptali ile ifrazen davacılar adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş ise de, verilen hükmün infaza elverişli olduğunu söylemek mümkün değildir. Şöyle ki, Mahkemece 3194 sayılı İmar Kanunu'nun 15 ve 16 ncı maddeleri uyarınca, davaya konu taşınmaza ilişkin ifraz projesi hazırlatılıp ifrazın mümkün olup olmadığı hususunun Belediyeye sorulmadığı anlaşılmıştır. O halde Mahkemece yapılacak iş, teknik bilirkişiye taşınmazın ifraz projesi düzenlettirilerek 1483 parsel yönünden hazırlanan bu projeye göre Belediye Encümeninden karar alınmak suretiyle taşınmazın ifrazının mümkün olup olmadığının sorulması, mümkünse taşınmazın ifraz edilerek ayrı parsel numarası ile davacılar adına tesciline karar verilmesi; taşınmazın ifrazının mümkün olmaması halinde ise, iptaline karar verilen miktarın tapu kaydına tekabül eden pay oranı belirlenip oran belirlendikten sonra belirlenen orandaki payın iptali ile davacılar adına tesciline, kalan payın davalı ... Belediyesi Başkanlığı üzerinde bırakılması yönünde bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile infaza elverişli olmayacak şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

6. Davalı ... Belediyesinin vekalet ücreti yönündeki temyiz itirazlarına gelince, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 7 nci maddesin ikinci fıkrası uyarınca, davanın husumet nedeniyle reddine karar verilmesi halinde, davanın görüldüğü mahkemeye göre bu Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde yazılı miktarları (maktu vekalet ücreti) geçmemek üzere üçüncü kısımda yazılı avukatlık ücretine (nispi vekalet ücreti) hükmolunur. Somut olayda, mahkemece .... Belediyesi Başkanlığı yönünden davanın husumetten reddine karar verildiği fakat davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmediği anlaşılmıştır. Bu halde mahkemece, davalı ... Belediyesi lehine maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi de isabetsizdir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Yukarıda V.C.3.1 inci paragrafında açıklanan nedenlerle davalı ... Belediyesi vekilinin ve Mersin Büyükşehir Belediyesi vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE,

Yukarıda V.C.3.(2.) ve devamındaki bentlerde açıklanan nedenlerle temyiz olunan Mahkeme kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

Kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

03.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1040, Karar No: 2017/1497, Tarih: 02.03.2017

**11. Ceza Dairesi         2017/1040 E.  ,  2017/1497 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

2797 sayılı Yargıtay Yasası'nın 6545 sayılı Yasa ile değişik 14. maddesindeki “Daireler arasındaki iş bölümünün belirlenmesinde mahkeme kararındaki nitelendirme, mahkûmiyet dışındaki kararlarda ise iddianamede veya iddianame yerine geçen belgedeki nitelendirme esas alınır. Çeşitli suçlara ait davalarda, suçların en ağırını incelemeye yetkili olan daire görevlidir” hükmü yer almaktadır. Yasa, mahkumiyet dışındaki kararlarda sevk maddelerine değil, iddianamedeki tavsife ağırlık tanımıştır.

Dosya kapsamına göre; iddianamedeki anlatım ve tavsife göre, Özel Şifa Sağlık Grubu Özel Hastane Hizmetleri A.Ş.’de yönetim kurulu başkanı, yönetim kurulu üyesi ve doktor olarak görev yapan sanıklara yüklenen sahtecilik eyleminin TCK'nın 210. maddesinin 2. fıkrasında yer alan “Gerçeğe aykırı belge düzenleyen tabip, diş tabibi, eczacı, ebe, hemşire veya diğer sağlık mesleği mensubu, üç aydan bir yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır. Düzenlenen belgenin kişiye haksız bir menfaat sağlaması ya da kamunun veya kişilerin zararına bir sonuç doğurucu nitelik taşıması halinde, resmi belgede sahtecilik hükümlerine göre cezaya hükmolunur” şeklindeki düzenleme uyarınca, maddede belirtilen özel sağlık mesleği mensuplarının sahtecilik eylemlerinin, fıkranın ikinci cümlesindeki koşulun gerçekleşmesi halinde devamlılık gösteren daire kararlarında da açıklandığı üzere kamu görevlisi olmaması nedeniyle (bu yönde Dairemiz dışında Yüksek 21. Ceza Dairesinin 28.12.2015 gün 2015/13365-6682 E, K, 18. Ceza Dairesinin 01.07.2015 tarih 2015/3449-3800 E, K ve 15. Ceza Dairesinin özel hastane doktoru tarafından düzenlenen belgenin özel belgede sahtecilik olduğuna ilişkin 01.12.2014 gün 2013/4106 E., 2014/20090 sayılı kararı) ancak TCK'nın 204. maddesinin 1. fıkrasındaki resmi belgede sahtecilik suçunu oluşturacağı ve iddianamede TCK'nın 204. maddesinin 2. fıkrası kapsamında bir kamu görevlisinin resmi belgede sahtecilik eyleminden dolayı açılmış bir dava bulunmaması karşısında; TCK'nın 158/1-e maddesindeki nitelikli dolandırıcılık suçunun ceza miktarına, tebliğname tarihine, iddianamedeki tavsife, hükümlerin konusuna, temyizin kapsamına ve Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesine göre temyiz inceleme görevinin Yüksek 15. Ceza Dairesi'ne ait olduğundan Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, Dairemiz ile 15. Ceza Dairesi arasında doğan görev uyuşmazlığının giderilmesi için dosyanın Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu'na gönderilmesine, 02.03.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/937, Karar No: 2013/2131, Tarih: 21.02.2013

**17. Hukuk Dairesi         2013/937 E.  ,  2013/2131 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada ... Asliye Hukuk Mahkemesi ile ... Aile Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı, davalı ...'nın yanında işçi olarak çalıştığı esnada bu şahsın kızı olan 2002 doğumlu ... isimli çocuğun okula gitmesi için kendisi ve eşi üzerine kaydedilmesine rıza gösterdiğini, bu çocuğun gerçekte kendilerinin olmadığını belirterek kaydın düzeltilmesini talep etmiştir.

Asliye Hukuk Mahkemesince, davanın nesebe ilişkin olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Aile Mahkemesi ise, uyuşmazlığın nüfus kaydında düzeltim niteliğinde olduğu belirtilerek yetkisizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

Aile Mahkemeleri TMK.'nun 282 ve devamı maddelerinde sınırlı olarak belirtilen soybağının reddi (TMK.'nın 286. vd.) babalık, tanıma, tanımanın iptali gibi davalara bakmakla görevlidir. Somut olayda davanın kabul edilmesi halinde 2002 doğumlu ...'un anne adının değiştirilmesinin yanında nüfusta babası gözüken kişi ile soybağının iptali de gerekeceğinden, dava bu niteliği itibariyle bir nesep davasıdır. Soybağı hukuku ile ilgili davalar 4787 sayılı Aile Mahkemelerinin görev ve yargılama usullerine dair kanunun 4. maddesinde gösterilen davalardan olup TMK.'nın 282 vd. maddelerinde düzenlenen soybağı kurulmasıyla ilgili olan bu davanın Aile Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.’nın 21. ve 22. maddeleri gereğince Kartal 2. Aile Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 21.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3186, Karar No: 2018/1821, Tarih: 13.03.2018

**4. Hukuk Dairesi         2017/3186 E.  ,  2018/1821 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ....Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesi

Davacı ....İnş. Taah. San. ve Tic. A.Ş. vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 13/02/2015 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; Mahkemece açılan maddi tazminat davasının kabulüne, manevi tazminat davasının reddine dair verilen 08/11/2016 günlü karara karşı davalı tarafın istinaf başvurusu üzerine yapılan incelemede; davalının istinaf başvurusunun kısmen kabulüne,.... Asliye Hukuk Mahkemesinin 08/11/2016 tarih ve 2015/57 esas, 2016/344 karar sayılı kararın HMK. 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek; davacının manevi tazminat talebinin reddine, maddi tazminat talebinin ise kısmen kabulüne dair 10/04/2017 günlü ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi kararının Yargıtay'ca duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili, duruşmasız olarak incelenmesi de davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 13/03/2018 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı vekilleri Avukat ..., Avukat ..., Avukat ... ile karşı taraftan davacı vekili Avukat ... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra taraflara duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hâkimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kâğıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

Dava, idari işlem ve eylemden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir. İlk derece mahkemesince maddi tazminat isteminin kabulüne, manevi tazminat isteminin ise reddine dair verilen hüküm hakkında Bölge Adliye Mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelemesinde; istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile; maddi tazminat isteminin kısmen kabulüne, manevi tazminat isteminin ise reddine karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Davacı vekili; davacı ile Maliye Bakanlığı İstanbul Defterdarlığı arasında düzenleme şeklinde kat karşılığı inşaat sözleşmesi imzalandığını, 18/02/2005 tarihinde 1/5000 ölçekli nazım imar planının meclis kararı ile onaylandığını, 1/1000 ölçekli uygulama imar planının da 11/05/2006 tarihinde İstanbul Büyükşehir Belediye Meclis kararı ile onaylandığını ve 04/08/2006 günü kesinleştiğini, davacının 27/11/2006 tarihinde davalı idareye başvurarak imar durumu verilmesini talep ettiğini, 22/02/2007 tarihinde Belediyenin kısıtlı imar durumu verdiğini beyanla, davalı ... Başkanlığının uzun zaman sonra 19/09/2007 tarihinde A, B, C, D bloklar için ayrı ayrı yapı ruhsatı verdiğini belirtmiştir. Ancak hafriyat devam

ederken davalı idarenin müracaatı üzerine... İdare Mahkemesinin 2006/2769 esas sayılı dosyasında 1/5000 ölçekli nazım imar planının yürütmesinin durdurulduğunu, bu aşamada davacı şirketin 1/5000 ölçekli imar planının tadilat teklifini .... Büyükşehir Belediye Başkanlığına sunduğunu, tadilat teklifinin 23/05/2008 de onaylandığını,... Belediye Başkanlığının ikinci plana da itiraz ettiğini, temel ruhsatının değerlendirilmesi için 27/08/2009 tarihinde davalı idareye dilekçe verdiklerini ancak kabul edilmediğini, .... İdare Mahkemesinin 1/5000 ölçekli imar planını yasaya uygun görerek davayı reddettiğini, sonuç olarak inşaata ancak 2010 yılında başlanabildiğini, davalı Belediyenin haksız engellemeleri nedeniyle işin yapım süreci maliyetlerinin önemli şekilde arttığını ve şirketin büyük zarara uğradığını belirterek, uğranılan zararın davalıdan tazmini isteminde bulunmuştur.

Davalı vekili; idarenin eylem ve işlemlerden dolayı hakları doğrudan muhtel olanlar tarafından açılan tam yargı davalarının idare mahkemelerinin görev alanına girdiğini, bu sebeple davanın öncelikle görev yönünden reddinin gerektiğini, ayrıca 18/02/2005 gün ve 381 sayılı .... Büyükşehir Belediye Meclis kararında dava konusu parsel için ayrıcalıklı bir plan kararı alınarak tüm bölgede net parselden uygulama yapılırken bu parsel için brüt parselden 2.07 emsal şartı getirildiğini, 1/5000 ölçekli nazım imar planının 09/03/2005 tarihinde Büyükşehir Belediye Başkanlığınca onaylandığını, söz konusu nazım imar planına uygun olarak başkanlıkça hazırlanan 1/1000 ölçekli uygulama imar planının ise 11/05/2006 tarihinde Büyükşehir Belediye Başkanlığınca onaylandığını, bu tarihten sonra yasa ve yönetmeliklere uygun olarak yapılan itirazların değerlendirildiğini, yapılan işlemlerde davalı idarenin hiç bir kusuru bulunmadığını belirterek, davanın esastan da reddi gerektiğini savunmuştur.

İlk derece mahkemesince; inşaatın gecikmesinden doğan maliyet artışı ve finansman maliyetinden davalı idarenin sorumlu olduğu gerekçesiyle maddi tazminat talebinin kabulüne, manevi tazminat talebinin ise reddine dair verilen kararın istinaf incelemesinde; Bölge Adliye Mahkemesi, davacı şirketin yüklendiği işin tamamına yakınını kredi kullanmak suretiyle gerçekleştirdiği ve imalat maliyet artışından kaynaklı zararı hüküm altına alındığından, ayrıca finansman gider artışından kaynaklı zarar istemesinin mümkün olmadığı gerekçesiyle, istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile maddi tazminat talebinin kısmen kabulüne, manevi tazminat talebinin ise reddine karar verilmiştir.