muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/10438, Karar No: 2010/6951, Tarih: 16.03.2010

Uzlaşma kapsamında tahsil edilecek tasarruf teşvik kesintisi ile katkı payını tahsil eden tasarruf teşvik kesintisi, işveren katkı payı ve bunların neması işçiye ait bir hak olsa da; yasa gereği, işverenden tahsil yükümü Sosyal Sigortalar Kurumuna ait olmakla, Kurum tarafından tasarruf teşvik kesintisinin uzlaşma kapsamında tahsiline başlanmış olması halinde işverenin yükümlülüğünün devam ettiğinden söz edilemez. Aksi halde, davalı belediyenin aynı borç sebebiyle mükerrer şekilde sorumluluğuna gidilmiş olur.

Hal böyle olunca, 5393 Sayılı Kanunun 5.maddesi kapsamında uzlaşma kapsamına alınan tasarrufu teşvik kesintisi, katkı payı ve nema alacaklarından sorumluluğun Sosyal Güvenlik Kurumu ve Hazineye ait olduğu kabul edilmelidir(Yargıtay HGK 23.12.2009 gün 2009/ 9-480 E, 2009/ 596 K.). Bu durumda, uzlaşma kapsamına alınan borç miktarı kadar sorumluluk işveren yönünden kalkacağından husumetin Hazineye yöneltilmesi gerekir.

Hazinenin sorumluluğunun 4853 sayılı Kanuna 26.12.2006 tarihinde 5568 Kanun ile eklenen ek madde 1 hükmüne dayandırılması halinde, özel sektörün de sağlaması gereken katkı payı ve nema alacağından da, hazinenin sorumlu olduğu sonucu ortaya çıkar. Ancak somut olayda bu hükmün uygulanmasının mümkün olmadığı açıktır.

Davalı işveren tarafından T.C. Ziraat Bankasına yatırılan tasarrufu teşvik kesintisinin bulunması halinde ise, hesapta bulunan tasarrufu teşvik kesintisi ve nemasından tarafların sorumlu olmayacağı göz önünde bulundurulmalıdır.

Yerel mahkemece, yukarıda belirtilen ilkeler çerçevesinde araştırma, inceleme ve değerlendirmede bulunmak suretiyle davalı ... Müsteşarlığının ve dava dışı işveren ile Sosyal Güvenlik Kurumunun sorumlu olup olamayacağı belirlenmelidir. Dava dışı belediye ile davalı ... Müsteşarlığı arasında Sosyal Güvenlik Kurumuna olan tasarruf teşvik borçlarını da içeren kurum alacakları yönünden bir yeniden yapılandırma noktasında bir uzlaşmaya gidilmemiş olması durumunda husumetin Hazine Müsteşarlığına yöneltilmesi mümkün olmaz. Böyle bir durumda ödenmeyen tasarruf teşvik alacaklarından işverenin sorumluluğuna gidilmelidir.

3- Yukarıdaki bent uyarınca yapılacak olan inceleme sonucunda davalı ... Müsteşarlığının sorumlu olduğu kabul edildiği taktirde işin esasına girilmeli, kısmi davada alınan bilirkişi raporunda davacı işçinin tasarruf teşvik ana para ve nema alacakları kesinleşmiş olmakla ve işverence yapılan ödemenin hak kazanılan tutardan daha az olduğu görülmekle iş bu davada bakiyesi yönünden karar verilmelidir. Dava dışı bazı işçiler yönünden işverence yapılan ödemenin fazla olması davacı işçinin bakiye alacağını talep etmesine engel değildir. Mahkemece eksik incelemeyle ve kısmi davada alınan bilirkişi raporunun taraflar için bağlayıcı olduğu belirtildiği halde, sözü edilen raporda yapılan hesaba itibar edilmeyerek kısmi ödeme sebebiyle davanın reddi hatalı olup kararın bu yönlerden bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 16/03/2010 gününde oy çokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY

Davacı ve arkadaşları daha önce aynı istekle ... Belediye Başkanlığına karşı açtıkları davada, mahkemece dava konusu alacağın ödenmesi nedeniyle davanın konusuz kaldığından bahisle karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş ve temyiz edilmeyerek kesinleşmiştir.

Davanın konusuz kalması nedeniyle karar verilmesine yer olmadığı şeklinde oluşturulan karar dava konusu hakkında kesin hüküm oluşturmaz. Ne var ki davacı o davada alacağının bilirkişi tarafından tespit edilen miktardan daha fazla olduğunu ileri sürerek itirazda bulunmasına rağmen kararı temyiz etmeyerek alacağının Belediyece ödenen miktar kadar olduğunu zımnen kabul etmiştir. Dolayısıyla sonradan alacağının Belediyece yapılan ödemeden daha fazla olduğunu ileri süremez. Kaldı ki alacağının Belediyece ödenenden ne kadar fazla olduğunu açıklamamış ve gerçekten bir alacağı varsa bunu ödemeyi yapan Belediyeden talep etmeden Hazine Müsteşarlığına karşı dava açarak miktarının yeniden tespitini istemesi iyi niyet kuralları ile de bağdaşmamaktadır.

Açıklanan tüm bu nedenlerle yerel mahkemenin yazılı gerekçe ile oluşturduğu karar sonucu itibariyle doğru olduğundan onanması gerektiği görüşünde olduğumdan sayın çoğunluğun aksi düşüncesi ile oluşturduğu bozma kararına katılamıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2019/8086, Karar No: 2020/287, Tarih: 14.01.2020

**9. Hukuk Dairesi         2019/8086 E.  ,  2020/287 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BURSA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 9. HUKUK DAİRESİ

MAHKEMESİ : TAVŞANLI İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, işçilik alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin kabul kararına karşı davalı avukatı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi davalı avukatının istinaf başvurusunu esastan reddetmiştir.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi'nin kararı süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nun 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesi'ne, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 14/01/2020 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/762, Karar No: 2020/2463, Tarih: 03.03.2020

**17. Hukuk Dairesi         2018/762 E.  ,  2020/2463 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3.Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki hayat sigortasından kaynaklı alacak davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; davacıların müşterek murisi ...’nin 27/05/2014 tarihinde vefat ettiğini, murisin Akbank AŞ. Görele Şubesi kredi müşterilerinden olup, banka Şubesinden üç kez olmak üzere toplam 50.000,00 TL kredi kullandığını Y-2442012- 2401731-2565704 vefat poliçesi yaparak kullanmış olduğu bu kredileri sigorta ettirdiğini ve şirket sigortalısı olduğunu, sigorta poliçesini Akbank Görele Şubesi'nin acenteliği ile yaptığını, muris ...’nin ölümü sebebiyle davalı sigorta şirketinden sigorta bedelinin ve primin iadesinin mirasçıları tarafından talep edildiğini, davalı şirketin 15/07/2014 tarih ve 208565 nolu yazısında “...’nin vefat dosyasının incelenmesi sonucunda, sigorta başlangıç tarihinden önce Koah, Kalp Damar Hastalığı ve Prostat

Kanseri hastalıklarının bulunduğunu bildirilmediği gerekçesi ile ödemede bulunulmadığını, davalı şirketin iddia ve red gerekçelerinin doğru olmadığını, bu durumun yapılacak olan yargılama neticesinde aldırılacak Adli Tıp Raporu ile ortaya çıkabileceğini, ölüm nedeni olarak sayılan hastalıkların sigortacının sözleşmeyi yapmamasını veya daha ağır şartlarda yapmasını gerektirecek durumda olmadığını, durum muris tarafından bildirilse dahi davalı tarafından sözleşmenin yapılacağını, davalı sigorta şirketinin muristen herhangi bir rapor istemediğini. murisi bilgilendirmediğini, muris ...’nin ölüme sebep olan hastalığın KANSER değil, sigorta sözleşmelerinden sonra ortaya çıkan başka hastalıklar olduğundan bahisle fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak şartıyla şimdilik 20.000,00 TL alacağın (sigorta teminat bedelinin) davalıdan alınarak davacılara kanuni miras hisseleri oranında ödenmesini ve alacağa-sigorta teminat bedeline- 15/07/2014 tarihinden, olmadığı takdirde dava tarihinden itibaren geçerli olmak üzere T.C. Merkez Bankası kısa vadeli krediler için ödenen avans faiz oranı üzerinden faiz işletilmesine karar verilmesini talep etmiştir. Islah dilekçesiyle talebini 50.000,00 TL'ye arttırmıştır.

Davalı vekili; murisin gerçek ölüm nedeninin tespiti için ATK.dan rapor aldırılmasını, bu talep kabul edilmez ise müvekkili şirketin cayma hakkını kullanmakta haklı olduğu göz önüne alınarak davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece tüm dosya kapsamına göre, davanın kabulü ile 50.000,00 TL tazminatının 15/07/2014 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalı taraftan tahsili ile Görele Noterliğinin 03/06/2014 tarih, 2014/2595 yevmiye numaralı veraset ilamındaki payları oranında davacılara ödenmesine karar verilmiş; karara karşı, davalı vekilince istinaf yoluna başvurulmuştur.

Mahkemece tüm dosya kapsamına göre, davanın kabulü ile 50.000,00 TL tazminatının 15/07/2014 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalı taraftan tahsili ile Görele Noterliğinin 03/06/2014 tarih, 2014/2595 yevmiye numaralı veraset ilamındaki payları oranında davacılara ödenmesine karar verilmiş; karara karşı, davalı vekilince istinaf yoluna başvurulmuştur.

Samsun Bölge Adliye Mahkemesince, davalı vekilinin karara yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi'nce verilen karara yönelik olarak davalı vekili tarafından yapılan istinaf başvurusu üzerine

HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesi'nce esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre, usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin ise Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, aşağıda dökümü yazılı 2.592,90 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 03/03/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17131, Karar No: 2013/15825, Tarih: 15.04.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/17131 E.  ,  2013/15825 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair.

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın katılanı bıçakla önce bacağından ve elinden yaralayıp, ardından kafa atıp burun kemiği kırığı oluşacak şekilde yaraladığı olayda, kemik kırığı yaralanmasının bıçaktan kaynaklanmadığının anlaşılması karşısında; öncelikle katılandaki kemik kırığı ve bıçak yaraları açısından ayrı ayrı TCK'nin 86 ve 87. maddelerine uygun şekilde rapor alınıp, sonucuna göre; TCK'nin 44. maddesi uyarınca sanığın en ağır cezayı gerektiren fiilden dolayı sorumlu tutulması gerekirken, yazılı şekilde TCK'nin 86/3.e ve 87/3 maddeleri uyarınca sanığın cezasından ayrı ayrı artırım yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 15.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1924, Karar No: 2014/10432, Tarih: 10.04.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/1924 E.  ,  2014/10432 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalılardan ... vd. vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava konusu taşınmazın ve emsal olarak incelenen taşınmazların Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan metrekare değerlerinin getirtilmesi için dosyanın geri çevrilmesi üzerine; İspir ilçesi Çamlıkaya Belediye'sinin yazısında, dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 2012 yılındaki emlak vergisine esas metrekare değerinin bildirilmediği anlaşıldığından, taşınmazın Arsa Metrekare Rayiç Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas metrekare değerinin ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden araştırıldıktan,

Sonra, alınacak cevapla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine 2. kez GERİ ÇEVRİLMESİNE, 10.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7933, Karar No: 2020/3684, Tarih: 01.07.2020

**20. Ceza Dairesi         2019/7933 E.  ,  2020/3684 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : KONYA Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Sanığın mahkûmiyetine dair Konya 1. Ağır Ceza Mahkemesi’nin: 19.02.2019 tarih 2018/165 esas ve 2019/86 karar sayılı ilamına yönelik istinaf isteminin esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesi'nce verilen hüküm sanık ve müdafii tarafından temyiz edilmekle, temyiz edenlerin sıfatı, başvuruların süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Sanık müdafii süresinde duruşma talebinde bulunmuş ise de; dosya kapsamı dikkate alınarak 5271 sayılı CMK'nın 299. maddesinin 1. fıkrası uyarınca sanık hakkındaki inceleme takdiren duruşmasız olarak yapılmıştır.

5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile CMK'nın 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde belirttiği temyiz sebeplerinin CMK 294/2. maddesi kapsamında olduğu ve hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu değerlendirilerek yapılan incelemede;

1- Gerekçeli kararda temel cezanın belirlenmesi sırasında TCK’nın 188. maddesinin 4. fıkrasının (a) ve (b) bentlerinin birlikte ihlal edilmesi nedeniyle cezanın teşdiden tayin edildiği anlaşılmakla; sanığın yakalandığı yerin Zeliha Seymen İlköğretim Okuluna 140,35 metre mesafe içerisinde olduğunun belirtildiği 17.02.2018 tarihli basit kroki tutanağında yapılan kuş uçuşu ölçüme göre hüküm kurulması karşısında; mahallinde keşif yapılarak suçun işlendiği yerin, kroki tutanağında yer alan Zeliha Seymen İlköğretim Okuluna olan mesafesinin tespitinden sonra TCK'nın 188/4-b maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı ve buna bağlı olarak temel cezanın artırım yapılarak belirlenip belirlenemeyeceği tartışılmadan eksik araştırma ve yetersiz rapora dayanılarak yazılı şekilde karar verilmesi,

2- Sanığın, uyuşturucu maddeyi aldığını söylediği ... isimli şahıs hakkındaki suç duyurusunda bulunulması, akıbeti araştırılıp, anılan şahısın duruşmada tanık sıfatıyla beyanının alınmasından sonra tüm deliller birlikte değerlendirilip sonucuna göre sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 192/3. maddesi gereğince etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiği gözetilmeden, etkin pişmanlık yönünden hiç bir değerlendirme yapılmadan yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, tutuklu kalınan süre göz önüne alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin reddine, 28/02/2019 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca dosyanın Konya 1. Ağır Ceza Mahkemesi'ne, kararın bir örneğinin Konya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi'ne gönderilmesine, 01.07.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17219, Karar No: 2013/11561, Tarih: 19.06.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/17219 E.  ,  2013/11561 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının tüm temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı temyizine gelince; Davacı vekili, davacının 01.04.1991 tarihinden itibaren davalı Üniversite ile dava dışı ... Şirketi arasında imzalanan ihale sözleşmeleri uyarınca davalıya ait Tıp Fakültesi Araştırma ( ... ) Hastanesinde teknisyen olarak işe başladığını ve halen aynı işi yaptığını davacının üyesi bulunduğu ... İş sendikası tarafından yapılan başvuru nedeniyle ÇSGB iş müfettişliğince davalıya bağlı ... Tıp Fakültesi Araştırma Hastanesi işyerinde yapılan incelemede 01.01.2008-31.12.2010 tarihleri arasında 1000 işçi ile yapılan temizlik hizmetleri işi ile bu işten ayrılarak 01.01.2009-31.12.2010 tarihleri arasında 200 işçi ile yapılan Biyomedikal aletlerin temizlik işi sözleşmelerinin asıl işveren ile alt işverenleri arasında muvazaa tanımına uygun olarak yapıldığı belirlenerek asıl işveren ile asıl işverenden üç ihale ile iş alan iki işverenliğin yemek hazırlama ve dağıtım işi dışında kalan sözleşmelerin muvazaalı işlem olduğu ve hukuka aykırı bulunduğunu işyerinde çalıştırılan işçilerin baştan beri asıl işverenin işçisi oldukları yönünde muvazaa raporu düzenlendiğini 4857 sayılı yasanın 3/2 maddesi uyarınca düzenlenen raporun Rektörlük ile ihale yolu ile iş alan şirkete tebliğ edildiğini, Üniversite ve diğer ilgililer tarafından yasada belirtilen 6 iş günü içinde yetkili iş mahkemesinde itiraz edilmediğini, muvazaa raporunun kesinleştiğini, muvazaa raporunun kesinleşmesi ile müvekkilinin de işe başladığı tarihten itibaren 4857 sayılı iş yasası uyarınca davalı üniversitenin işçisi konumuna geldiğini, muvazaalı işlem nedeniyle müvekkilinin 6772 sayılı yasa gereği ödenmesi gereken yıllık iki aylık ( 52 günlük ) ilave tediyelerden yoksun bırakıldığını, müvekkilinin işe başladığı tarihten itibaren davalının işçisi sayıldığından ilave tediyelerin kendisine ödenmesinin yasal bir zorunluluk olduğunu belirterek ilave tediye alacağının ödetilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının ... Hastanesinin temizlik işlerini ihale ile üstlenen yüklenici firma işçisi olduğunu dava dışı firma ile idare arasında alt asıl işveren ilişkisi bulunmadığından davacının işverenin idarelerinin olduğunu kabul edilemeyeceği gibi yürürlükteki mevzuata uygun olarak ihale edilen iş ile ilgili olarak ileri sürülen muvazaa iddiasının yerinde olmadığını davacıyı işe alan ücretini ve sosyal haklarını sigorta primlerini ödeyen çalıştıran kendi işyerinde işe giriş ve prim bildirgesi veren idareden ihale yolu ile temizlik işlerini üstlenen dava dışı yüklenici firma olduğunu yüklenici firma ile Rektörlük arasındaki ilişkinin muvazaalı olduğu yönündeki iddialara sübjektif ölçütlerin esas alındığını, sonuç olarak Üniversitenin ... Hastanesi temizlik işlerini ihale yoluyla üstlenen yüklenici firma işçisi olan davacının ÇSGB iş müfettişliğince düzenlenen rapor doğrultusunda muvazaa kararı esas alınarak kamu işçisi sayılması ve kendisine ilave tediye ücreti ödenmesinin hukuka ve mevzuat hükümlerine aykırı olduğunu, zamanaşımı nedeniyle mevcut taleplerinin incelenmesinin mümkün olmadığını belirterek, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davalı Üniversitenin, dava dışı ... temizlik şirketi ile ihale sözleşme yapıp temizlik işçisi altında aldığı kişileri vasıflı işler olan Marangoz, teknisyen, hasta bakıcılık, tıbbi sekreterlik gibi işlerde 17.01.2006’den – 09.09.2011 (dava tarihi) çalıştırmıştır. Davacının tüm çalışma süresi içinde davalı üniversite ile dava dışı şirketler arasında muvazaalıdır. İlave tediye alacakları davacının tüm çalışma süresi üzerinden zamanaşımına uğrayan kısım dışlandıktan sonra dava tarihine kadar geçen süre üzerinden hesaplanması gerekirken hatalı değerlendirme sonucu Çalışma Bakanlığı Müfettişlerinin inceleme yaptığı dönemle sınırlı olarak hesaplattırılıp hüküm altına alınması hatalı olmuştur.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ;Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine 19.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8540, Karar No: 2016/5545, Tarih: 11.04.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/8540 E.  ,  2016/5545 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki Tüketici Sorunları Hakem Heyeti Kararına İtiraz davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesinde; davalı dağıtım şirketinin elektrik abonesi olan davacının, dönem faturalarına ilave edilen kayıp/kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedellerinin iadesi için ... Tüketici Hakem Heyetine başvuruda bulunduğunu, ancak hakem heyetinin iadesi istenilen bedellerle ilgili düzenleme yetkisinin... Düzenleme Kurumu'nda olduğu gerekçesiyle başvuru hakkında yetkisizlik kararı verdiğini, anılan kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu ileri sürerek; ... Kaymakamlığı Tüketici Hakem Heyeti Başkanlığının 12.01.2015 tarih ve 299 sayılı kararının iptali ile kayıp/kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedellerinin davacıya iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili; davanın reddini istemiştir.

Mahkemece;... Düzenleme Kurumu'nun, kanunun kendisine verdiği yetki çerçevesinde ve kanunun temel amaçlarına uygun şekilde kayıp-kaçak vd. bedeller için aldığı kurul kararlarının tüm tüzel ve gerçek kişileri bağlayacağı, dağıtım şirketlerinin kurul kararlarına aykırılık teşkil edecek herhangi bir işlemde bulunamayacakları, Elektrik Piyasası Kanunu'nun 12. Maddesinde "... idari para cezaları dahil, kurul tarafından alınan bütün kararlara karşı açılan iptal davaları İlk Derece Mahkemesi olarak ... da görülür. ..., Kurul kararlarına karşı yapılan başvuruları acele işlerden sayar..." denildiği, bu hüküm çerçevesinde kurul kararlarının iptali için yargı yoluna başvurmanın her zaman mümkün olduğu, ancak kurul kararlarının iptali için açılacak davaların ... da görülebileceğinin açık hükme bağlandığı, dolayısıyla ... Tüketici Hakem Heyetinin 4077 sayılı kanun gereğince kendi görevine girmeyen talebin reddine dair verdiği kararda bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık; davacı ... abonesinin, abonelik sözleşmesi gereğince davalı dağıtım şirketi tarafından gönderilen faturalarda yer alan; kayıp/kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedellerinin iadesi için başvurduğu hakem heyetince verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğu iddiasıyla iptali istemine ilişkindir.

Uyuşmazlığın esasına geçmeden önce ilgili mevzuatın açıklanmasında yarar bulunmaktadır.