muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/21356, Karar No: 2015/4018, Tarih: 06.03.2015

**10. Hukuk Dairesi         2014/21356 E.  ,  2015/4018 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İş Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir

Mahkemece, bozma ilamına uyularak hükümde belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi .....tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı 01.09.2006-07.02.2009 tarihleri arasında davalı işveren yanında hamal olarak çalıştığının tespitini istemiş, mahkemece bozma ilamına uyularak, davacı tanıkları dinlenilmiş, yapılan komşu işyeri araştırmasında komşu işyerinin bulunmadığı ile Esnaf ve Sanatkarlar odasına bağlı hamallık meslek kuruluşuna ait ihtisas odasının bulunmadığı tespit edilmiş ve davacının serbest hamal olarak çalıştığı, davalı tarafça yükleme yapılmak üzere çağrıldıkları zaman gelip yükleme yaptıkları, davacının davalıya ait araç dışında başka araçlara da yükleme yaptıkları, dolayısıyla davacı ile davalı arasında hizmet ilişkisi bulunmadığından bahisle davanın reddine karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağı, 506 sayılı Yasa'nın 79. ve 5510 sayılı Yasanın 86. maddesi olup bu tür sigortalı hizmetlerin tespitine ilişkin davaların, kamu düzeniyle ilgili olduğu ve bu nedenle de özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmesinin zorunlu ve gerekli bulunduğu açıktır. Bu çerçevede, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip, gerek görüldüğünde, re'sen araştırma yapılarak kanıt toplanabileceği de göz önünde bulundurulmalıdır.

Somut olay, incelendiğinde, bordrolu tanık..... ifadesinde, davalının yanında iki üç tane hamal çalıştığını, ara sıra çalıştıklarını, iş olursa işveren tarafından çağrıldıklarını, her gün yükleme yapıldığını, davacının 4-5 kamyonunun bulunduğunu, diğer akrabaları ile birlikte 8 kamyonunun bulunduğunu, hamalları

Somut olay, incelendiğinde, bordrolu tanık..... ifadesinde, davalının yanında iki üç tane hamal çalıştığını, ara sıra çalıştıklarını, iş olursa işveren tarafından çağrıldıklarını, her gün yükleme yapıldığını, davacının 4-5 kamyonunun bulunduğunu, diğer akrabaları ile birlikte 8 kamyonunun bulunduğunu, hamalları

şoförlerin bulduğunu ve şoförlerin davalının ücretli şoförleri olduğunu, hamalın parasını şoförün şirketten alıp hamallara verdiğini belirttiği, davalı işverenin iş yaptığı ... ve ...tesksil işyerlerinde bordrolu olarak çalışan tanıkların davacıyı çalışırken gördüklerini belirttikleri, davalı işverenin bazen hamalları işyerinin yanındaki kahvehaneden kendisinin çağırdığını belirttiği hususları nazarında, her gün yükleme yapılan bir işyerinde sürekli şekilde hamal ihtiyacı mevcut bulunduğundan, bu kapsamda daha detaylı araştırma yapılmalı, davalının gerek kendine ve gerekse de ortaklarına ait olduğu belirtilen kamyon şoförleri ayrıntılı dinlenilerek, her seferinde hangi hamallarla iş yaptıkları belirlenmeli, davalının en sık hangi firmalara yükleme ve boşaltma yaptığı tespit edilerek buradaki bordrolu tanıklardan kanaat edinmeye yetecek kadarı dinlenilmeli, işyerinin yanında olduğu iddia edilen kahvehane işleteni dinlenilmeli, kanaat oluşması durumunda ise tam veya kısmi süreli çalışma olup olmadığı değerlendirilmeli, böylece, uyuşmazlık konusu husus, hiçbir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak biçimde çözümlenip; deliller hep birlikte değerlendirilip takdir edilerek varılacak sonuç uyarınca bir karar verilmelidir.

Mahkemenin, yukarıda açıklanan esaslar doğrultusunda araştırma yaparak, elde edilecek sonuca göre karar vermesi gerekirken, eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan davacının temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istem halinde davacıya iadesine, 06.03.2015 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4440, Karar No: 2015/13390, Tarih: 22.10.2015

**19. Hukuk Dairesi         2015/4440 E.  ,  2015/13390 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı; davalı banka tarafından aleyhine başlatılan icra takibinin dayanağı olan Tarımsal Krediler İkraz Sözleşmesi'ndeki imzanın kendisine ait olmadığını belirterek, davalı bankaya borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; davanın reddini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama ve toplanan delillere göre; dava konusu 09.11.1999 tarihli ve 591 sayılı Tarımsal Krediler İkraz Sözleşmesi'nde davacıya atfen atılan imzanın davacı eli ürünü olmadığının Adli Tıp Kurumu raporu ile sabit olduğu, davacının imzasını taşıyan ve mukayeseye esas alınan belgeler arasında sözleşmenin imzalandığı tarihten önceki tarihli bir belgenin bulunmadığı, davalı ve davacının böyle bir belge bildirmediği, ancak HMK'nun 221. maddesinin b bendinde yer alan ''düzenlemeye göre, inceleme konusu sözleşmenin düzenlendiği tarihten önceki yazı ve belgelerin bulunmasının şart olmadığı, zaten uygulamada Adli Tıp Kurumu'nun toplanan imzaların yeterli olmadığı durumlarda mahkemeden yeni belgeler, imza ve yazı örnekleri talep ettiği, ayrıca böyle bir şartın aranmasının ispat külfetini tersine çevirmek anlamına geleceği gibi HMK'nun 25. maddesinde düzenlenen "taraflarca getirilme ilkesi" ne de aykırı olacağı, bu nedenle mukayeseye esas alınan belgeler arasında sözleşmenin imzalandığı tarihten önceki tarihli bir belgenin olmaması hususunun esasa etkili olmadığı kanaatine varıldığı gerekçesiyle davanın kabulü ile davacının ... İcra Müdürlüğü'nün 2007/277 Esas sayılı dosyası nedeniyle davalıya borçlu olmadığının tespitine karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Davacı, Tarımsal Krediler İkraz Sözleşmesi'nde kefil sıfatıyla atılan imzanın kendisine ait olmadığını belirterek menfi tespit isteminde bulunmuştur.

Mahkemece Tarımsal Krediler İkraz Sözleşmesi'nin tanzim tarihinden önceki tarihlere ait olacak şekilde davacının resmi kurumlar nezdinde atılmış imza asılları getirtilip, huzurda imza örnekleri de alındıktan sonra inceleme yapılması gerekirken, önceki döneme ait imza örnekleri getirtilmeden inceleme yaptırılması doğru olmamış, mahkeme kararının bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 22.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/19429, Karar No: 2010/21055, Tarih: 23.09.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/19429 E.  ,  2010/21055 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Mersin 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 29/05/1997

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İpotek borçlusu, kendi taşınmazı üzerine konulan ipotek bedelinin icra dosyasına yatırıldığını belirterek, konulan ipoteğin kaldırılmasını istemiş, mahkemece de dosya üzerinden yapılan inceleme sonucunda, yatırılan ipotek bedelinin alacaklı namına hıfzına ve ipoteğin kaldırılmasına karar verilmiştir.

İpotek alacaklısı temyiz dilekçesinde, söz konusu ipoteğin İmar Kanunu uyarınca konulduğunu, kendisine tebligat yapılmadan takibin kesinleştirildiğini ve davanın sonuçlandırıldığını, ileri sürerek fekkin iptalini talep etmiştir.

Tapu kaydına ekli belgelerden ve tüm dosya kapsamından ipoteğin İmar Kanunu'nun 18.maddesi uyarınca, imar uygulaması sonucunda oluşturulduğu, dolayısıyla tarafların özgür iradesiyle düzenlenmiş ipotek akit tablosunun bulunmadığı anlaşılmakla, İİK.nun 148. ve sonraki maddelerinde öngörülen nitelikte bir hukuki ilişkinin varlığından söz edilemeyeceğinden, bu durumda İİK.nun 153/2.maddesi hükmünün olayda uygulama yeri bulunmamaktadır. O halde, mahkemece ihtilafın çözümü yargılamayı gerektirdiğinden istemin reddi gerekirken kabulüne karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 23.09.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/8485, Karar No: 2020/5749, Tarih: 26.11.2020

**16. Hukuk Dairesi         2020/8485 E.  ,  2020/5749 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Aleyhine hüküm verilen dahili davalılardan ... adına tebliğe çıkartılan gerekçeli kararın, aynı konutta ikamet ettiği şerhi ile annesi olan davalı ... imzasına tebliğ edildiği, ancak davalı ... adına çıkartılan ve bizzat kendisine tebliğ edilen gerekçeli kararın tebligat evrakında belirtilen adres ile dahili davalı ...’un adresinin farklı olduğu ve bu hali ile adı geçen kişilerin aynı adreste ikamet ettiklerinin kabulüne olanak bulunmadığı;

Yine dahili davalı ... adına tebliğe çıkartılan temyiz dilekçesinin, aynı konutta ikamet ettiği şerhi ile bu kez annesi... imzasına tebliğ edildiği, ancak adı geçen kişinin annesinin esasen davalı ... olduğu ve bu haliyle dahili davalı ...’a yapılan gerekçeli karar ve temyiz dilekçesinin tebliğinin usulüne uygun olmadığı anlaşıldığından, adı geçen dahili davalı ...’a gerekçeli kararın ve temyiz dilekçesinin Tebligat Kanunu ile Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine uygun olarak tebliği ile temyiz süresinin beklenmesi,

2- 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 10/1. maddesi gereğince tebligat, muhatabın bilinen en son adresinde yapılır. Aynı maddenin 2. fıkrasına göre ise, bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması halinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat bu adrese yapılır. Dolayısıyla, muhataba önce bilinen en son adresi esas alınarak tebligat çıkartılmalı, bu tebligat yapılırken Tebligat Kanunu’nun 21/1. maddesi hükmü göz önüne alınmalı, adres tebligata elverişli değilse ya da tebligat yapılamazsa o zaman adres kayıt sistemindeki adresine MERNİS adresi olduğuna ilişkin şerh düşülmek suretiyle 7201 sayılı Yasa'nın 21/2. maddesi uyarınca tebligat yapılmalıdır.

Somut olayda; gerekçeli karar tebliği, dahili davalı ... ve ...’a tebligat adresinin MERNİS adresi olduğu şerhi konularak Tebligat Kanunu’nun 21/2. maddesi uyarınca doğrudan yapılmış olup, söz konusu tebligatın, yukarıda açıklanan ilke ve kurallara aykırı şekilde yapılmış olması nedeniyle usulsüz olduğu açıktır. Yine, ... adına çıkartılan temyiz dilekçesinin, aynı konutta ikamet ettiği şerhi yazılmak suretiyle yakını ...’a tebliğ edildiği, ancak bu şahsın esasen mahalle muhtarı olduğu dosya kapsamından anlaşılmış, ... adına çıkartılan temyiz dilekçesinin ise tebligat adresinin MERNİS adresi olduğu şerhi konularak Tebligat Kanunu’nun 21/2. maddesi uyarınca doğrudan tebliğ edilmiş olduğu anlaşılmıştır.

Hal böyle olunca; Mahkemece, dahili davalı ... ve ...’a gerekçeli kararın ve temyiz dilekçesinin 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanunun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde tebliğ edilerek temyiz süresinin beklenilmesi, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26.11.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/29683, Karar No: 2016/5821, Tarih: 25.02.2016

**13. Hukuk Dairesi         2015/29683 E.  ,  2016/5821 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı TOKİ' nin dava dışı şirkete inşa ettirdiği “Sıraevler” den satın aldığı bağımsız bölümü 21.08.2007 tarihinde teslim aldığını, konutun mantolama ve dış cephe boyasında hatalı imalatlar nedeniyle çatlamalar ve dökülmeler oluştuğunu ileri sürerek gizli ayıptan dolayı zarar ve ziyan bedeli olarak şimdilik 3.500.00.TL'nin, ıslah ile toplam 5.075.70.TL' nin yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, dava konusu dairenin eksiksiz olarak teslim edildiğini, ayıp ve eksik bulunmadığını, kaldı ki ayıp ihbar mükellefiyetinin de süresinde yerine getirilmediğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, bilirkişi raporu hükme esas alınarak davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-4077 sayılı TKHK.’nun 4. maddesinin 2. fıkrası hükmüne göre; tüketici, malın teslimi tarihinden itibaren otuz gün içerisinde açık ayıpları satıcıya bildirmekle yükümlüdür. Tüketici bu durumda, bedel iadesini de içeren sözleşmeden dönme, malın ayıpsız misliyle değiştirilmesi veya ayıp oranında bedel indirimi ya da ücretsiz onarım isteme haklarına sahiptir. Satıcı, tüketicinin tercih ettiği bu talebi yerine getirmekle yükümlüdür. Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’ da gizli ayıpların ne kadar sürede satıcıya ihbar edileceğine dair bir hüküm bulunmamaktadır. Öyle olunca, 4077 sayılı TKHK’nun 30. maddesi gereğince, bu kanunda hüküm bulunmayan hallerde, genel hükümlere göre uyuşmazlığın çözümü gerekli olduğundan, 818 sayılı Borçlar Kanunu’nun bu konudaki 198. maddesi (6098 Sayılı TBK.’nun 223. maddesi) uygulanacaktır. Anılan maddeye göre, alıcı, teslim aldığı malı işlerin olağan akışına göre, imkân bulunur bulunmaz gözden geçirmek ve satıcının sorumluluğunu gerektiren bir ayıp gördüğü zaman bunu satıcıya derhal (uygun süre içinde) ihbar etmekle yükümlüdür. Bunu ihmal ettiği takdirde, satılanı kabul etmiş sayılır. Ancak, satılanda olağan bir gözden geçirme ile meydana çıkarılamayacak bir ayıp bulunması halinde, bu ayıp sonradan meydana çıkarsa, bu durumu da hemen satıcıya bildirmediği takdirde yine satılanı bu ayıp ile birlikte kabul etmiş sayılır. O halde, gizli ayıpların, dava zamanaşımı süresi içinde ve ayıp ortaya çıktıktan sonra derhal (dürüstlük kuralına uygun olan en kısa sürede), ihbar edilmesi; ayıbın açık mı, yoksa gizli mi olduğunun tayininde ise, ortalama (vasat) bir tüketicinin bilgisinin dikkate alınması, gerekmektedir. 818 sayılı Borçlar Kanunu’ nun 198. maddesinde (6098 sayılı TBK.’ nun 223. maddesi) öngörülen süre içinde ihbar edilmeyen ayıplar için dava açılamaz.

Bu açıklamalar ışığında somut olaya bakıldığında; davacının satın aldığı bağımsız bölümün 21.08.2007 tarihinde teslim edildiği dosya kapsamı ile sabittir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda doğru olarak “gizli ayıp”lı olarak belirtilen bağımsız bölümün dış cephesinde mantolama ve dış cephe boyası ile ilgili ayıplar yönünden; bu ayıpların mevsimlerdeki yağmur, kar, güneş ve ısı durumları dikkate alınarak ne zaman oluştuğu yada oluşacağı ve bunu normal vasıflardaki tüketicinin ne zaman farkedebileceği ile (bağımsız bölümün teslim tarihi, varsa ihbar tarihi ve dava tarihi de göz önünde bulundurularak) yasal süresi içinde ayıp ihbarında bulunulup bulunulmadığı hususlarına yeterince yer verilmediği anlaşılmaktadır. 818 sayılı Borçlar Kanunu’nun 198. maddesi (6098 sayılı TBK.’nun 223. maddesi) hükmü ile gizli ayıplar yönünden kendisine yüklenen “derhal ihbar” mükellefiyetini yerine getirip getirmediğini ispat yükü davacıdadır. Site yönetiminin ve diğer tüketicilerin, tüketici adına ayıp ihbarında bulunma hak ve yetkisi bulunmamaktadır. Hal böyle olunca mahkemece, hükme esas alınan bilirkişi raporunu tanzim eden bilirkişi heyetinden, tarafların sunabileceği delillerde gözönünde tutularak “gizli ayıp” olarak nitelendirilen imalatların, niteliği ve ortaya çıktıkları (mevsimlerdeki yağmur, kar, güneş ve ısı durumları dikkate alınarak bu ayıpların ne zaman oluştuğu yada oluşacağı ve bunu normal vasıflardaki bir tüketicinin ne zaman farkedebileceği) zaman dilimi dikkate alınarak yasal süresi içinde ayıp ihbarında bulunulup bulunulmadığı yönünde taraf ve yargı denetimine esas olacak şekilde gerekçeli ek rapor alınarak hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken bu konuda gerekli inceleme ve araştırma yapılmaksızın eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre, davalının sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, 2. bent gereğince davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan 27,70 TL harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 25/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8406, Karar No: 2017/6506, Tarih: 10.10.2017

**11. Ceza Dairesi         2017/8406 E.  ,  2017/6506 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-Ankara Cumhuriyet Başsavcılığınca yürütülen 2005/127650 hazırlık sayılı soruşturma dosyası kapsamında ..... Emniyet Müdürlüğü Kaçakçılık ve Organize Suçlarla Mücadele Şube Müdürlüğünce yakalanan ..... ve arkadaşlarının sahte fatura ticareti yaptığının tespit edildiği, bu kişilerin ev- iş yeri ve araçlarında yapılan aramada çok sayıda fatura, çek, senet, kaşenin ele geçirildiği, 31/05/2007 tarihli ve VDNR-2007-913/21 sayılı vergi tekniği raporu ile vergi suçu raporu düzenlenilerek haklarında resmi belgede sahtecilik, suç işlemek amacıyla kurulan örgüte üye olmak, vergi usul kanununa muhalefet suçlarından Ankara 23. Asliye Ceza Mahkemesinde ayrı bir dava açıldığı, temyiz konusu bu davada ise yukarıda belirtilen vergi inceleme raporları ile soruşturma sırasında ele geçen belgeler ve telefon dinlemeleri sonucunda sanıkların .... ve arkadaşlarıyla birlikte sahte fatura düzenlediklerinin iddia olunması; sanıklar ..., ..., ..., ...'ın üzerine kayıtlı birden fazla şirket olduğu ve tüm bu şirketler hakkında komisyon karşılığı sahte fatura düzenledikleri yönünde düzenlenmiş vergi tekniği raporlarının bulunması, adı geçen sanıkların savunmalarında üzerine kayıtlı şirketlerin bulunduğunu soruşturma sırasında öğrendiklerini, sigortalı işe girecekleri düşüncesiyle bir takım belgelere imza attıklarını, kendilerinin şirket kurabilecek ya da şirkete ortak olabilecek sermaye birikimine sahip olmadıklarını beyan etmeleri, sanık ...'ın ise sahte fatura düzenleme eylemine iştirak ettiği hakkındaki suçlamanın tek delilinin telefon görüşmeleri olduğunu, bu tape kayıtlarında sözü edilen faturaların sahte olmadığını, ayrıca faturaların hangi takvim yılına ilişkin olduğu tespit edilemediği halde kendisinin haksız yere dört kez mahkumiyetine karar verildiğini beyan etmesi karşısında: gerçeğin ve her bir sanık yönünden suç tarihinin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından; vergi dairesinden sanıkların sorumlu tutuldukları faturaların hangileri olduğunun sorulması ve onaylı örneklerinin araştırılıp gönderilmesinin istenilmesi, yukarıda sözü edilen Ankara 23. Asliye Ceza Mahkemesinin 2009/182 Esas, 2014/7 Karar sayılı dava dosyasının akıbeti araştırılıp mümkünse bu dava dosyası ile birleştirilmesi, aksi halde gerekli evrakların onaylı suretlerinin dosya arasına alınması, sanıklar ..., ..., ... ve ..., .....'ın düzenlemiş olduğu faturaları kullanan şirket yetkililerinin suç konusu faturaları sanıklardan alıp almadıkları ve sanıkları tanıyıp tanımadıkları konusunda tanık olarak dinlenilmesi, şirketlerin banka hesapları, oda ve vergi dairesi kayıtları incelenerek ve belirlenecek diğer objektif yöntemlerle sanıkların fiilen şirket işlerini yürütüp yürütmediğinin araştırılması, toplanan deliller bir bütün halinde değerlendirilerek sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının takdir ve tayini gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Kabul ve uygulamaya göre;

a-Sahte fatura düzenlemek eylemi bakımından 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 4369 sayılı Yasa ile değişik 359/b-1. maddesinde onsekiz aydan üç yıla kadar hapis cezası öngörülmüş olup, aynı eylemin düzenlendiği 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 276. maddesi ile değişik 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359/b maddesinde ise üç yıldan beş yıla kadar hapis cezası öngörüldüğü nazara alındığında, 2008 ve 2009 takvim yıllarında temel cezanın 18 ay olarak belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayini,

b-5237 sayılı TCK'nın 43. maddesine göre "bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi" halinde zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği; sanıkların 2006-2007-2008-2009 takvim yılları içinde farklı tarihlerde birden fazla sahte fatura düzenlediğinin tespiti halinde hakkında zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

c-5237 sayılı TCK’nun 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafi ile sanıklar ..., ..., ... ve ...'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ceza miktarı itibarıyla kazanılmış hakkının saklı tutulmasına 10.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.