muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/374, Karar No: 2022/77, Tarih: 10.02.2022

...’in kavga çıkar diye eve gittiğinde yanında silah getirmiş olduğunu, hatta silaha kendisinin de dokunduğunu ancak ...’un silahı en son ...'e verdiğini ve ...’in yanlarından birkaç metre uzaklaştıktan sonra silahı kafasına dayayarak kafasına bir el ateş ettiğini, sebebini anlayamadıklarını, hâlâ şokta olduğunu’ ağlayarak bize söyledi. Daha sonra olay yerine ambulans geldi. Ambulans olay yerinden yapılan ilk müdahalenin ardından ...'i alarak Gaziosmanpaşa Taksim İlk Yardım Hastanesine götürdü. Biz de kendi imkânlarımızla hastaneye gittik. Hastaneye gittiğimizde yanımda ..., ... ve ...vardı. Daha sonra hastaneye polisler geldi ve bizleri alarak ... Çocuk Büro Amirliğinize getirdiler ancak yanımızda bulunan ...olayı görmediği için kendisi büro amirliğine gelmedi. Ben ... ile ne zaman konuşsam bana ailevi problemlerinden ve kız arkadaşı Tuğçe Bayraktar ile yaşadıkları sorunlardan bahseder ve hep kendisini öldürmek istediğini söylerdi.”,

Tanık ... Kollukta; “Bugün yani 25.05.2014 günü saat 13.30 sıralarında ..., ..., ..., Simge Celep ve ...ile buluştuk. Alibeyköy İmar Blokları’nda bulunan Havuzlu Park’ta birkaç saat oturduktan sonra yanımıza yalnızca isimlerini bildiğim...ve Melih isimli şahıslar geldi ve... ile kısa süreli bir tartışma yaşadıktan sonra şahıslardan...cebinden bıçak çıkardı ve bize doğru sallamaya başladı. Bunun üzerine biz kendisine bıçağı cebine koymasını söyledik ancak...ve Melih bize hitaben 'Başınızı çok büyük belaya soktunuz, burada bekleyin emanetli adamlar alıp geleceğiz’ dediler ve yanımızdan koşarak ayrıldılar. Daha sonra ... yakında bulunan evine gitmek için yanımızdan ayrıldı ve aradan 5 dakika kadar geçtikten sonra tekrar yanımıza geldi. Daha sonra ben ... isimli arkadaşımla birlikte, Ömer ve Melih'in kavga etmek için geri geleceklerini bildiğimizden dolayı ... ve ... isimli arkadaşlarımızı bulmak amacıyla ... Mahallesi,...’ta bulunan ...Parkı’na gitmek üzere diğer arkadaşlarımızın yanından ayrıldık. Daha sora... Parkı’na doğru giderken ...'in ikametinin önünden geçtiğimiz esnada ... ve ...'u burada gördük ve bizi dövmeye geleceklerini söyleyerek hep birlikte ...Parkı’na gittik. Parka gittiğimizde ...'un belinde silahı fark ettim ve silaha dokundum. Ben silaha dokununca ... hemen irkildi ve ... ile birlikte bizim yanımızdan biraz uzaklaştılar. Bu esnada ... silahı ...'ye verdi. ... silahı aldıktan sonra parkın çıkışına doğru biraz yürüdü. Arkasından ...de yürüyordu. ... bir anda silahın mekanizmasını çekerek silaha mermi koydu. Daha sonra silahın şarjörünü çıkartarak yere fırlattı ve silahı kafasına dayayarak bir el ateş etti. Daha sonra ... olduğu yere yığıldı. Ben bu olayı görünce şok oldum, olduğum yerde kalakaldım. Daha sonra olay yerine ambulans geldi. Ambulans olay yerinde yapılan ilk müdahalenin ardından ...'i alarak Gaziosmanpaşa Taksim İlk Yardım Hastanesine götürdü. Biz de kendi imkânlarımızla hastaneye gittik. Hastaneye gittiğimizde yanımda ..., ... ve ...vardı. Daha sonra hastaneye polisler geldi ve bizleri alarak ... Çocuk Büro Amirliğinize getirdiler ancak yanımızda bulunan ...olayı görmediği için kendisi büro amirliğine gelmedi. Ben ... isimli arkadaşımın niye böyle bir hareket yaptığını bilmiyorum. Bir derdi olup olmadığını da bilmiyorum. Benim konu ile ilgili bildiklerim ve anlatacaklarım bunlardan ibarettir.”,

Mahkemede; “Olay günü Ben, Harun, Ulaş ile birlikte havuzlu parka gittik. ... da kız arkadaşı ile birlikte geldi. Parkta ... tanımadığımız bir çocukla tartıştı. Ona silah çekti, çocuklar silah getireceğiz diyerek gittiler. Biz de bu kişiler ile kavga olması ihtimali nedeniyle adam toplamak için ...Parkı’na gittik, kimse yoktu. Daha sonra ...'in evine doğru gittik. Orada ...ve ...'in konuştuğunu gördük. Durumu onlara anlattık, ... ‘...Parkı’na gidelim oraya gelsinler’ dedi ve parka gittik. Parkta ... ile ... yanımızdan ayrılıp bir süre görüştüler. Daha sonra ... yanımıza geldi ... ise parkın girişine doğru yukarıya çıktı, sonra arkasından ...gitti ancak yetişemedi. ... belindeki tabancayı çıkarttı, tabancanın ağzına mermiyi verdi, şarjörü çıkarttı, daha sonra kafasına sıktı. ... her zamanki gibiydi, intihar edecekmiş gibi bir hâlini sezmedim.”,

Tanık ... Kollukta şüpheli sıfatıyla; “25.05.2014 günü saat 23.15 sıralarında görevli memurlar ikametime gelerek ellerinde bulunan arama kararını bana gösterdiler ve ikametimde ayrıca ... yerimde arama yaptılar. Herhangi bir suç unsuruna rastlamadılar. Bana ikametimde silah olup olmadığını sorduklarında hurda işi yaptığımı hurda toplarken yaklaşık 3-4 gün kadar önce bir silah bulduğumu polise teslim etmek amacıyla hurdaların yanındaki dolaba bıraktığımı kendilerine söyledim. Bana aramada silah bulamadıklarını söyleyince görevli memurlarla birlikte hurdalığa baktığımızda silahın yerinde olmadığını gördüm. Daha sonrasında silahı oğlum ...'un aldığını ve bu silahla ... isimli şahsın kendini yaraladığını görevli memurlardan öğrendim. Ben çöpten bulmuş olduğum bu silahı hurdalıkta dolabın üzerine bırakmıştım. Oğlum ...'un bu silahı alıp almadığından haberim yoktu. Bu silahı alırken görmedim. Ben bu silahı polise teslim edecektim.”,

Şeklinde beyanda bulunmuşladır.

Şeklinde beyanda bulunmuşladır.

Suça sürüklenen çocuk ... Savcılıkta; “Dün akşam üzeri saatlerinde ...'teki ...Parkı’nda arkadaşlarım ..., ..., ... ve bunlar dışında isimlerini bilmediğim toplam 9-10 arkadaş sohbet ediyorduk. Bizim yanımızdan geçen üç çocukla aramızda tartışma çıktı. Kurusıkı tabanca getireceklerini ve abilerini çağıracaklarını söyleyerek yanımızdan ayrıldılar. Çocuklardan birinde bıçak vardı. Ben de bu nedenle hiçkimseye söylemeden kendiliğimden parkın karşısındaki evimize koşarak gittim. Evde kimse yoktu. Babama ait üç adet tabancadan birinin yerini biliyordum. Bu tabancayı yanıma alarak tekrar parka gittim. ... ve... ile üçümüz bizden büyük olan ...'e bazı çocukların bizimle kavgaya geleceklerini söylemek için onu parkın yakınında bulunan ağaçlık alanda gördük. ... yanında ... olduğu hâlde orada gaz çekiyordu. ...çekmiyordu. Gömleğinin iç kısmına yerleştirdiği bir şeyi ağzına doğru tutup nefes çekiyordu. Onun gaz çektiğini ve kollarını kestiğini daha önceden biliyorduk. ...'e kavga olacağını, karşı tarafın adam toplayıp geleceğini söyledik. Siz bizim yanımızda durun onlar gelsin size bir şey yapamazlar dedi. ...'i de yanımıza alarak tekrar parka gittik. Parka gittiğimizde ... belimdeki tabancayı görmüş. İstedi. ‘Ne yapacaksın?’ diye sordum. ‘Havaya sıkacağım’ dedi. Tabancayı vermedim ancak belime sarıldı zorla tabancayı aldı. Tabancayı beline koyup parkta biraz ilerledi. Park girişinde tabelanın yanında durdu. Tabancanın şarjöründe sekiz adet mermi olduğunu biliyordum. ... tabancayı aldığında şarjörde dolu mermiler olduğunu kontrol etmişti. Park girişinde çıkardı, namlusuna mermi sürdü. Şarjörü çıkarıp yere düşürdü ve tabancayı kafasına dayayıp tetiği çekti. Silah bir el patladı. ... yere düştü. Ambulansı oradaki bazı abiler aradılar. Hastaneye götürüldü. Yukarıda adını yazdırdığım ve adını bilmediğim diğer arkadaşlarla biz de hastaneye gittik. ... tabancayı benden zorla aldı. Kendisini vuracağına dair herhangi bir şey söylemedi. Ben onun kendisine ateş edeceğini bilmiyordum. Tabancayı da kendimi korumak amacıyla yanıma almıştım. ... daha önce ... adlı arkadaşımıza biz kızdan ayrıldığı için kendisini vuracağını söylemiş. Ben bunu Bahar'dan duymuştum. ...'in böyle bir söz söylediğini ben kulağımla duymadım. Olay bu şekilde meydana geldi.”,

Hakkındaki yakalama kararına istinaden çıkarıldığı ... 4. Çocuk Mahkemesinde; “Olay günü babama ait olan evde bulunan ruhsatsız tabancayı üzerime aldım. Havuzun orada yanımda ..., ... ve ... varken karşı tarafta 10-15 kişi vardı. Kavga ettik. ..., ...'i yürüyerek gidip parktan kavga ettiğimizi söyleyerek çağırdı. O da kavga yerine geldi. Benim belimdeki tabancıyı gördü. İstedi. Vermedim. Elini belime atıp zorla silahı aldı. Sorunları varmış. Biraz yürüdükten sonra kafasına dayayıp ateş etti, ben kendisini intihara yönlendirmedim. Bu tabancayı Babam ... da taşıyordu.”, soruşturma aşamasındaki ifadesi okunarak çelişki nedeni ile sorulduğunda; “Ben Bahar'ın ismini polislere söylemiştim. Yazmamışlar, karşı tarafta üç kişi değil on onbeş kişi vardı. İlk başta... gitti çağırdı, o bulamayınca üçümüz birlikte parka giderek onu çağırdık, ... silahı aldığında mermiyi ağzına verip şarjörü cebine koyduktan sonra başına dayayıp tetiği çekmişti. ..., arkadaşımız ...'a sevgilisi yanlış hatırlamıyorsam Tuğçe isimli kızdan ayrılacağı için intihar edeceğini söylemiş, ben Bahar'dan bunu duydum.”,

Şeklinde savunma yapmıştır.

Uyuşmazlık konularının ayrı ayrı değerlendirilmesine fayda bulunmaktadır.

1- Suça sürüklenen çocuğa atılı intihara yönlendirme suçunun unsurları itibarıyla sabit olup olmadığı;

5237 sayılı TCK’nın, yürürlüğe girdiği 01.06.2005 tarihinde “intihar” başlığı altında düzenlenip 08.07.2005 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 5377 sayılı Kanun’un 10. maddesiyle madde başlığı “İntihara yönlendirme” şeklinde değiştirilen 84. maddesi;

“(1) Başkasını intihara azmettiren, teşvik eden, başkasının intihar kararını kuvvetlendiren ya da başkasının intiharına herhangi bir şekilde yardım eden kişi, iki yıldan beş yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır.

(2) İntiharın gerçekleşmesi durumunda, kişi dört yıldan on yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır.

(3) Başkalarını intihara alenen teşvik eden kişi, üç yıldan sekiz yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır.

(4) İşlediği fiilin anlam ve sonuçlarını algılama yeteneği gelişmemiş olan veya ortadan kaldırılan kişileri intihara sevk edenlerle cebir veya tehdit kullanmak suretiyle kişileri intihara mecbur edenler, kasten öldürme suçundan sorumlu tutulurlar.” şeklinde düzenlenmiştir.

TCK’nın 84. maddesinin gerekçesi ise “Maddenin birinci fıkrasında bir başkasını intihara azmettirme, teşvik etme, başkasının intihar kararını kuvvetlendirme ya da başkasının intiharına herhangi bir şekilde yardım etme fiilleri, seçimlik hareketli bir suç olarak tanımlanmaktadır.

TCK’nın 84. maddesinin gerekçesi ise “Maddenin birinci fıkrasında bir başkasını intihara azmettirme, teşvik etme, başkasının intihar kararını kuvvetlendirme ya da başkasının intiharına herhangi bir şekilde yardım etme fiilleri, seçimlik hareketli bir suç olarak tanımlanmaktadır.

Canlı türü olarak insan, hayatını sürdürme konusunda bir içgüdüye sahiptir. Ancak, algılama yeteneğinin olmaması nedeniyle veya yakalandığı hastalıktan kaynaklanan acı ve ızdırabın etkisiyle kişide hayatını sona erdirmeye yönelik bir eğilim ortaya çıkabilir ve bunu bir irade açıklamasıyla ortaya koyabilir. Belirtmek gerekir ki, kişinin bu şartlar altında hayatını sona erdirme yönündeki iradesinin hukukî geçerliliği söz konusu değildir. Başka bir deyişle, belirtilen durumlarda hukuken muteber bir iradeden söz etmek mümkün değildir.

Ahlaken tasvip edilmeyen bir tasarruf olan intihar veya intihara teşebbüs olgusu, bizatihi cezalandırılabilir bir davranış niteliği taşımamaktadır. Buna karşılık, bir başkasını intihara azmettiren, teşvik eden, başkasının intihar kararını kuvvetlendiren ya da başkasının intiharına herhangi bir şekilde yardım eden kişinin bu fiilleri cezalandırılabilir niteliktedir.

Maddenin ikinci fıkrasında, intihara teşvik veya yardım suçunun neticesi sebebiyle ağırlaşmış hâli düzenlenmiştir. İntihara teşvik veya yardımın cezalandırılabilmesi için, kişinin intihar etmesi şart değildir. Teşvik veya yardım sonucunda intiharın gerçekleşmesi durumunda, söz konusu fıkraya göre cezanın artırılması gerekmektedir...” biçiminde ifadelere yer verilmiştir.

Türk Dil Kurumunun Güncel Türkçe Sözlüğü’ne göre, "Bir kimsenin toplumsal ve ruhsal nedenlerin etkisi ile kendi hayatına son vermesi” anlamına gelen ve madde gerekçesinde de belirtildiği üzere ahlaken tasvip edilmeyen bir tasarruf olan intihar veya intihara teşebbüs olgusu, bizatihi cezalandırılabilir bir davranış niteliği taşımamaktadır.

Türk Dil Kurumunun Güncel Türkçe Sözlüğü’ne göre, "Bir kimsenin toplumsal ve ruhsal nedenlerin etkisi ile kendi hayatına son vermesi” anlamına gelen ve madde gerekçesinde de belirtildiği üzere ahlaken tasvip edilmeyen bir tasarruf olan intihar veya intihara teşebbüs olgusu, bizatihi cezalandırılabilir bir davranış niteliği taşımamaktadır.

İntiharın bizatihi suç olarak kabul edilmemesi nedeniyle bir başkasını intihara sevk eden veya yardımda bulunan kişileri iştirak hükümlerine göre cezalandırmak da mümkün bulunmamaktadır. TCK’nın 40. maddesinde düzenlenen “bağlılık kuralı” gereğince suça iştirak için fail tarafından işlenen fiilin, tipik ve hukuka aykırı olması gerekir. Hâlbuki intihar veya intihara teşebbüs, ceza kanunlarında suç olarak tanımlanan bir fiil değildir. Böyle olunca iştirak kuralarını uygulamak suretiyle bir başkasının intiharına şerik (azmettiren ve yardım eden) olarak katılanları cezalandırmak mümkün değildir. Bu nedenle yasa koyucular, kişinin yaşama hakkını daha etkin bir şekilde korumak ve dolayısıyla kişinin kendi eliyle yaşamını sona erdirmesine bir başkasının müdahalesini önlemek için intihara yönlendirme fiilini bağımsız bir suç olarak düzenlemişlerdir. TCK’nın 84. maddesinde de intihara yönlendirme bağımsız bir suç olarak düzenlenmiştir. İntihara yönlendirme suçunu oluşturan davranışlar, TCK’nın “faillik” ve “şeriklik” olarak ikiye ayırdığı iştirak şekillerinden sadece “şeriklik” statüsünü oluşturan “azmettirme” ve “yardım etme” fiillerini kapsamaktadır. Bu itibarla bir başkasının intihar fiili veya intihar edenin iradesi üzerinde hâkimiyet kuran kişilerin, artık intihara yönlendirme suçundan değil, kasten öldürme suçunun doğrudan veya dolaylı faili olarak cezalandırılmaları gerekmektedir. Başka bir deyişle, intihar fiiline faillik türlerinden birisiyle iştirak edilmesi hâlinde, fiil artık intihara yönlendirme suçunu değil, kasten öldürme suçunu oluşturacaktır. Örneğin; evinin tavanına astığı iple intihar etmek isteyen kişi, arkadaşından altındaki sandalyeye tekme atmasını rica etse ve arkadaşı da intihar edenin o isteğini yerine getirse, bu durumda kasten öldürme suçundan söz edilmelidir. Çünkü, bu olayda intihar etmek isteyen kişi, kendi hareketiyle kendisini öldürmemekte, bir başkasının hareketiyle öldürülmüş olmaktadır.

İntihara yönlendirme suçu, “başkasını intihara azmettirme, teşvik etme, başkasının intihar kararını kuvvetlendirme ve başkasının intiharına herhangi bir şekilde yardım etme” şeklindeki hareketlerden oluşan seçimlik hareketli bir suçtur. Bu hareketlerden yalnızca birisinin yapılması suçun oluşması için yeterlidir. Suçu oluşturan seçimlik hareketlerden azmettirmek, teşvik etmek ve kararı kuvvetlendirmek, mağduru intihara yönlendirici manevi nitelikteki hareketlerdir. Nitekim bu hareketler TCK'nın 38. maddesinin 1. fıkrasında ve 39. maddesinin 2. fıkrasında suça iştirakin manevi şekilleri olarak düzenlenmiştir. Diğer seçimlik hareket olan "herhangi bir şekilde yardım etmek" ise daha çok maddi nitelikteki yardımları kapsamaktadır.

İntihar fiilini gerçekleştiren kişi bizatihi mağdurun kendisi olmalıdır. Failin intihara katkısı, maddede seçimlik olarak sayılan hareketlerle sınırlı olmalı, mağdurun kendi yaşamına son vermesi, kendi iradesiyle aldığı karara istinaden bizzat kendisi tarafından gerçekleştirilmelidir. Şayet fail, azmettirme, teşvik etme, kararı kuvvetlendirme veya yardım etme şeklindeki hareketlerin yanında veya tek başına ölümü meydana getiren icra hareketini kendisi gerçekleştirmişse, intihara yönlendirme suçunu değil, kasten öldürme suçunu işlemiş olur.

Suç teşkil eden seçimlik hareketlerden “intihara azmettirme”, aklında hiç intihar düşüncesi olmayan kimsede intihar düşüncesi uyandırmak, intihar etmesi yönünde karar verdirmek ve böylece intiharın ilk ve etkili sebebi olmak anlamına gelmektedir. “İntihara teşvik” ise, intihar etmeyi düşünen ve fakat henüz bu konuda kararını tam olarak vermemiş olan kişiyi intihar kararı verdirmeye yöneltmektir. Teşvikte, mevcut olan ancak ortaya çıkmamış bulunan intihar düşüncesi uyandırılmakta ve kişi intihara özendirilmektedir. Azmettirmede intihar kararını müntehirin iradesi üzerinde yoğun etkide bulunan azmettiren verdiği hâlde, teşvikte intihar kararını müntehir daha serbest vermektedir. “İntihar kararını kuvvetlendirme”, intihar kararını vermiş olan kişinin bu kararını güçlendirmek, almış olduğu intihar kararını icra safhasına koyması için motive etmektir. İntihara yönlendirme suçunun diğer bir seçimlik hareketi olan “intihara herhangi bir şekilde yardım etme” ise, intihara karar vermiş olan bir kimsenin intiharını fiilen ve etkili bir şekilde kolaylaştırmaya yönelik her türlü hareket olarak sayılmaktadır. Bu yardım intihardan önce olabileceği gibi intihar sırasında da yapılabilir. Yine bu yardım, maddi olabileceği gibi manevi de olabilir. Örneğin; bir kimseye intihar etmesi için silah, zehir, ip verme veya yüksekten atlayacağı yere götürme gibi hareketler maddi anlamda intihara yardım etme olarak sayılabilir. Müntehire, intiharı ne şekilde gerçekleştireceği konusunda yol gösterme, intihar sonrasında geride kalan çocuklarına bakacağını söyleme gibi hareketler manevi nitelikte yardımı teşkil etmektedir.

Başkasının intiharına yardım eden failin hareketleri bunlarla sınırlı kalmalı, intihar fiili müntehir tarafından gerçekleştirilmelidir. Şayet yardım eden kimse, kendini asanın ayağından çekmek, ipi boğazında sıkmak gibi kişinin ölümü sonucunu doğuran icrai hareketi de bizzat kendisi yapmışsa, bu takdirde intihara yönlendirme suçu değil, kasten öldürme suçu söz konusu olacaktır (Mahmut Koca-İlhan Üzülmez, Türk Ceza Hukuku Özel Hükümler, 7. Baskı, Seçkin Yayınevi, ..., 2020, s. 155-165.).

Bu bilgiler ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

11.10.1999 doğum tarihli olan suça sürüklenen çocuk ...’un, 25.05.2014 tarihinde arkadaşları olan ..., ..., ..., Simge Celep ve ...ile birlikte saat 13.30 sıralarında Alibeyköy’de bulunan Havuzlu Park içerisinde oturdukları sırada yanlarına ve gelen kimlik bilgileri tespit edilemeyen şahıslarla aralarında tartışma çıktığı, tartışma sırasında kendilerine bıçak çeken şahısların başka kişilerle birlikte kalabalık bir hâlde tekrar geleceklerini söyleyerek yanlarından ayrıldıkları, bunun üzerine suça sürüklenen çocuk ...’un eve giderek babasına ait yerini bildiği 7,65 mm çapındaki ruhsatsız tabancayı alarak geri döndüğü, suça sürüklenen çocuk ... ile arkadaşı tanık...’in kavga çıkacağını düşünerek mahalleden tanıdıkları olan ölen ... ile tanık ...’u bulmak amacıyla ...Parkı’na doğru giderken ölen ... ve tanık Taner’i gördükleri, kendilerine Havuzlu Park’taki yaşananları anlattıkları ve kavga çıkacağını söyledikleri, bunun üzerine suça sürüklenen çocuk, ölen ... ve tanıkların hep birlikte ...Parkı’na gittikleri, suça sürüklenen çocuk ... ile ölen ...’nin arkadaşlarının yanından ayrılarak parkın içine doğru uzaklaştıkları, suça sürüklenen çocuk ...’in yanında tabanca getirdiğini gören ölen ...’nin, tabancayı eline aldıktan sonra uzaklaşarak tabancanın namlusuna mermi sürüp şarjörünü çıkardığı ve tabancayı başına dayayarak bir el ateş ettiği, kaldırıldığı hastanede bir süre yoğun bakımda tedavi gören ölen ...’in 29.05.2014 tarihinde öldüğü olayda;

Suça sürüklenen çocuğun savunmasında, parka giderken ölen ...’yi gaz çekerken gördüğünü, daha önceden ölenin kendi kollarını kestiğini bildiğini, ölenin tanık ...’a kız arkadaşından ayrıldığını ve kendisini vuracağını söylediğini, bunu tanık Bahar’dan duyduğunu ancak olay anında ölenin kendisine ateş edeceğini bilmediğini, ölenin havaya ateş etmek amacıyla tabancayı elinden zorla aldığını beyan etmesi, suça sürüklenen çocuğun tabancayı, kalabalık bir grubun kendileriyle kavga etmek üzere geri gelmeleri ihtimaline binaen tedbiren yanına aldığının anlaşılması, suça sürüklenen çocuğun tabancayı ölenin intihar edeceğini bilerek ve kendi isteğiyle verdiğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilememesi karşısında; suça sürüklenen çocuğa atılı intihara yönlendirme suçunun unsurları itibarıyla oluşmadığı kabul edilmelidir.

Bu itibarla Yerel Mahkemenin direnme kararına konu hükmünün, suça sürüklenen çocuğun beraatine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmelidir.

Ulaşılan bu sonuç karşısında, hükmün eksik araştırmayla verilip verilmediğine ilişkin uyuşmazlık konusu değerlendirilmemiştir.

2- 6136 sayılı Kanun'a muhalefet etme suçunda dava zamanaşımının gerçekleşip gerçekleşmediği;

Suça sürüklenen çocuğa atılı 6136 sayılı Kanun’a muhalefet etme suçunun yaptırımı aynı Kanun’un 13/1. maddesinde bir yıldan üç yıla kadar hapis ve otuz günden yüz güne kadar adlî para cezası olarak düzenlenmiş olup TCK'nın 66/1-e ve 66/2. maddeleri uyarınca bu suçun asli dava zamanaşımı süresinin TCK’nın 31/2. maddesi kapsamında bulunan suça sürüklenen çocuk bakımından 4 yıl, aynı Kanun’un 67/4. maddesi göz önüne alındığında da kesintili dava zamanaşımı süresinin 6 yıl olduğunun anlaşılması karşısında; daha ağır cezayı gerektiren başka bir suçu oluşturma ihtimali bulunmayan ve 25.05.2014 tarihinde gerçekleştirilen eylemle ilgili olarak, suça sürüklenen çocuk hakkında dava zamanaşımını kesen en son işlem 03.03.2015 tarihli sorgusu olup bu tarihten sonra zamanaşımını kesen veya durduran başkaca bir sebebin gerçekleşmediği gözetildiğinde, TCK'nın 66/1-e ve 66/2. maddeleri uyarınca, 4 yıllık asli zamanaşımı süresi 03.03.2019 tarihinde dolmuş bulunmaktadır.

Bu itibarla, Yerel Mahkemenin direnme kararına konu 6136 sayılı Kanun’a muhalefet etme suçundan verilen ceza verilmesine yer olmadığına dair hükmünün, gerçekleşen dava zamanaşımı nedeni ile bozulmasına, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, 1412 sayılı CMUK'nın 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca uygulanması gereken 322. maddesine göre karar verilmesi mümkün olduğundan, TCK'nın 66/1-e, 66/2 ve CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca suça sürüklenen çocuk hakkında 6136 sayılı Kanun’a muhalefet etme suçu suçundan açılan kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle düşmesine karar verilmelidir.

Ulaşılan bu sonuç karşısında, 6136 sayılı Kanun’a muhalefet etme suçundan eksik araştırmayla hüküm kurulup kurulmadığına ilişkin uyuşmazlık değerlendirilmemiştir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yerel Mahkemenin direnme gerekçesinin İSABETLİ OLMADIĞINA,

2- ... 2. Çocuk Mahkemesinin 02.07.2019 tarih ve 528-407 sayılı direnme kararına konu ceza verilmesine yer olmadığına dair hükümlerinin,

a- İntihara yönlendirme suçunun unsurları itibarıyla oluşmadığı ve beraat kararı verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi isabetsizliğinden BOZULMASINA,

b- 6136 sayılı Kanun'a muhalefet etme suçu bakımından gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle BOZULMASINA,

Ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda 1412 sayılı CMUK'nın, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca uygulanması gereken 322. maddesine göre karar verilmesi mümkün olduğundan, suça sürüklenen çocuk hakkındaki 6136 sayılı Kanun'a muhalefet etme suçundan açılan kamu davasının TCK'nın 66/1-e, 66/2, ve CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞMESİNE,