muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/20739, Karar No: 2015/645, Tarih: 19.01.2015

**18. Hukuk Dairesi         2014/20739 E.  ,  2015/645 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak taşınmaz bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın davalı ... yönünden pasif dava ehliyeti yönünden reddine; ... yönünden kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme ile alınan bilirkişi raporu hüküm kurmaya yeterli değildir.

Şöyle ki;

1-Kamulaştırma Yasası'nın 10. maddesi ile bedelin tespiti esaslarını düzenleyen 11. maddenin (g) bendi hükmüne göre; kamulaştırılacak taşınmazın arsa olarak kabulü halinde kamulaştırma (değerlendirme) gününden önceki özel amacı olmayan emsallerin satış değeri esas alınarak değerinin tespit edilmesi gerekir.

Bu esaslara göre gerçekçi ve doğru sonuçlara ulaşılabilmesi için; emsal alınan taşınmazın satış tarihinin değerlendirme tarihinden önce ve değerlendirme tarihine yakın bulunması, dava konusu taşınmaza örnek teşkil edebilecek nitelikte, dava konusu taşınmaz ile aynı veya yakın semtlerde bulunması, topografik yapısı, manzarası, konumu, üzerinde yapılabilecek inşaat ve katlar için izin ve ruhsat sınırları, yüzölçümleri, imar uygulamasına konu edilmiş olup olmadıkları, sokak, cadde veya şehir alanlarına cepheleri ve mesafeleri gibi yönlerden benzer ya da yakın özelliklere sahip bulunması gereklidir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda Sümer Mahallesi 4861 ada 2 parsel sayılı 800.00 m² yüzölçümlü taşınmazın tamamının 29.07.2009 tarihinde 1.396.680.00 TL bedelli satışının emsal alındığı belirtilmiş ise de, dosyaya getirtilen tapu kayıtlarında emsal alınan 4861 ada 2 parsel sayılı taşınmazın 29.07.2009 tarihinde böyle bir satışının olmadığı, dosya

içerisinde yer alan 09.11.2009 tarihli resmi satış akit tablosuna göre 800.00 m² yüzölçümlü arsa nitelikli taşınmazın 1/2 hissesinin 698.340.00 TL bedelle ve yine diğer 1/2 hissesinin de 698.340.00 TL bedelle satıldığı anlaşılmış olup, mahkemece bu çelişkiler giderilmeden gerçekte varolmayan bir satışı emsal olarak inceleyen bilirkişi raporuna göre hüküm kurulmuş olması,

Kabule göre de;

içerisinde yer alan 09.11.2009 tarihli resmi satış akit tablosuna göre 800.00 m² yüzölçümlü arsa nitelikli taşınmazın 1/2 hissesinin 698.340.00 TL bedelle ve yine diğer 1/2 hissesinin de 698.340.00 TL bedelle satıldığı anlaşılmış olup, mahkemece bu çelişkiler giderilmeden gerçekte varolmayan bir satışı emsal olarak inceleyen bilirkişi raporuna göre hüküm kurulmuş olması,

Kabule göre de;

2-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelerin incelenmesinde; dava konusu taşınmaz imar planında ilçe belediyesi sorumluluğunda yol olarak ayrıldığı, toplam 468.50 m² olan taşınmazın zeminde A harfi ile gösterilen 145.26 m² kısmına stabilize yol yapılmak suretiyle davalı ... tarafından el atıldığı ve buna göre fiilen el atılan kısmın fiilen el atılmayan kısımla proje bütünlüğü bulunduğu gözetilerek dava konusu taşınmazın krokide B harfi ile gösterilen 323.24 m²'lik kısımdaki davacıya düşen payın bedeline ve taşınmazdaki davacı payının iptali ile Kocasinan Belediyesi adına tesciline karar verilmesi gerekirken bu kısımla ilgili hukuki el atma olduğu ve davaya bakma görevinin idare mahkemesine ait olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiş olması,

3-11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasa ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun değiştirilen Geçici 6. maddesinin 7 ve 13. fıkralarında getirilen “Bu madde kapsamında açılan davalarda mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretleri bedel tespiti davalarında öngörülen şekilde maktu olarak belirlenir.” ve “…bu fıkra kapsamında kalan taşınmazlar hakkında açılan ve kesinleşmeyen davalarda da uygulanır.” düzenlemeleri gereğince maktu harç yerine nispi harç alınmasına karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 19.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2031, Karar No: 2018/3475, Tarih: 12.04.2018

**11. Ceza Dairesi         2017/2031 E.  ,  2018/3475 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Beraat

I-Sanık hakkında 2005 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçundan kurulan hükme yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Sanığa yüklenen “2005 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçunun suç tarihinde yürürlükte bulunan 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359/b-1 maddesinde öngörülen cezasının miktarına göre, tabi olduğu 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve katılan vekilinin temyiz itirazları üzerine, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanıklar hakkında açılan kamu davalarının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e, 67/4 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE,

II-Sanık hakkında 2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak suçundan kurulan hükme yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince:

Sanık hakkında 2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura kullandığı iddia olunması, sanığın vergi denetmenine verdiği ifadesinde, her türlü kırtasiye işlerini ... isimli şahsa yaptırdığını, adı geçenin işlerinin yoğun olması edeniyle bazı işleri ...'da bulunan firmalara yaptırdığını, yapılan işin faturasının düzenlenmesi sırasında ...'in cirosunun çok yükseldiğini belirterek kendisinin düzenlemesi gereken faturaların yerine, kayıtlara intikal ettirilen faturaları verdiğini ifade etmesi, tanık olarak dinlenen ...'in beyanında savunmayı doğrulamaması, dosyada mevcut karşıt inceleme raporları ve UYAP üzerinden yapılan incelemede, 2006 ve 2007 takvim yıllarında kanaat oluşturacak şekilde sanığa çok sayıda fatura düzenleyen ... Kırtasiye ve ... Kağıtçılık firmasının yetkilileri ... ve... hakkında açılmış çok sayıda dava bulunması, adı geçen kişilerin savunmaları ve vergi raporlarına göre anılan şirketlerin komisyon karşılığı sahte fatura ticareti yapmak amacıyla kurulduğunun anlaşılması karşısında, tüm dosya kapsamından sanığın üzerine atılı 2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak suçunun subut bulduğu ve mahkumiyet kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.04.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4165, Karar No: 2023/3750, Tarih: 14.03.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/4165 E.  ,  2023/3750 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 18.01.2023

SAYISI : 2022/3535 E., 2022/4375 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 40. ... Mahkemesi

SAYISI : 2021/175 E., 2022/138 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 18.01.2023 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin miktardan reddine karar verilmiştir.

Ek karar davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verilmiştir.

Davalı vekilince ek karara yönelik temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmiş ise de 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin ikinci fıkrası gereğince duruşma isteğinin miktardan reddine ve incelemenin dosya üzerinden yapılmasına karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi, temyiz konusu miktar veya değerin kesinlik sınırının altında olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine yönelik Bölge Adliye Mahkemesinin 18.01.2023 tarihli ek kararına ilişkindir.

Miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre dava açılmadan önce ... sözleşmesi son bulmuş davacı işçinin açtığı alacak davasında hüküm altına alınan ve temyize konu edilen toplam miktar 99.467,31 TL olup bu miktar, Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 107.090,00 TL’nin altında kalmaktadır.

Temyiz dilekçesinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Bölge Adliye Mahkemesince verilen 18.01.2023 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

14.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18761, Karar No: 2016/875, Tarih: 19.01.2016

**2. Hukuk Dairesi         2015/18761 E.  ,  2016/875 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 19.01.2016 günü duruşmalı temyiz eden davacı ... ve karşı taraf duruşmalı temyiz eden davalı ... vekili Av. ... geldiler. Davacı ... vekili Av. ...'nun hava muhalefeti sebebiyle mesleki mazeretine ilişkin dilekçe verdiği görüldü. Davacının birden fazla vekili olduğu görülmekle mazereti yerinde görülmedi. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre tarafların yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, duruşma için takdir olunan 1350.00 TL. vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalıya verilmesine, aşağıda yazılı harcın temyiz edenlere yüklenmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 136.00'şar TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.19.01.2016 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2014/13615, Karar No: 2014/14510, Tarih: 30.10.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/13615 E.  ,  2014/14510 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

TALEP EDEN : ... 2.Aile Mahkemesi

KISITLI ADAYI : ..., ...

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... 1.Sulh Hukuk ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, vasi tayini istemine ilişkindir.

Dosya kapsamından,kısıtlı adaylarının adrese dayalı nüfus kayıt sistemine göre yerleşim yeri olarak bildirilen "... Mahallesi, ... Sokak, NO:10, Merkez/ ..." adresinin ... Emniyet Müdürlüğünün, 19.03.2013 ve 14.01.2014 tarihli adres araştırması ile boş arsa olduğu ve önceki binanın yıkılarak 2013 yılında tekrar yapıldığı ve kısıtlıların ikamet etmediği ve bileninde olmadığı gibi, ...adreside kısıtlıların babasının köyü olduğu ve ikamet etmediği ... İlçe Jandarmacılığınca belirlendiği anlaşılmıştır.

Bu durumda, çocukların kaldığı ...Yetiştirme Yurdundan ve Çocuk evlerinden sorularak ve kolluk gücü ile araştırılarak yurda ve çocuk evine yerleştirilmedem önceki adreslerinin tesbiti ile belgelendirilmesi ve dosya arasına konulması, ondan sonra merci tayini incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 30.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14664, Karar No: 2015/5488, Tarih: 21.10.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/14664 E.  ,  2015/5488 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dikili ağaç, fidan veya bağ çubuğuna zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın katılana ait ceviz ağacının iki adet dalını keserek mala zarar verme suçunu işlediği iddia ve kabul edilen olayda; sanığın babaannesine ait olduğunu zannettiği evin önündeki ceviz ağacının dallarının çatıya sarktığı, çatı sacına zarar verdiği ve çanak antenin çalışmasını engellediği için dalları kestiğini savunması, tanık ...'ın katılana ait ceviz ağacının sanık ...'a ait eve ve evin çatısına doğru uzandığına ve sanığın bu dalları kestiğini beyan etmesi karşısında; gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti için olay yerinde keşif yapılarak, suça konu ceviz ağacının kime ait taşınmaz sınırları içinde kaldığı, sanığın taşınmazına sarkıp sarkmadığı ve budamanın ne derecede yapıldığı ,sanığın eyleminin 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 740. maddesinin 1. fıkrasında hukuka uygunluk sebebi olarak düzenlenmiş olan yasal düzenlemenin kapsamında kalıp kalmadığının da tartışılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 21/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5593, Karar No: 2014/16029, Tarih: 24.06.2014

**8. Ceza Dairesi         2014/5593 E.  ,  2014/16029 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2013/222260

MAHKEMESİ : Kastamonu 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 21/03/2013

NUMARASI : 2011/477 (E) ve 2013/100 (K)

SUÇ : Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın katılana ait banka kartını hukuka aykırı olarak ele geçirme eylemi ile ilgili olarak gereğinin mahallinde takdir ve ifası olanaklı görülmüştür.

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

1- Sonradan değiştirilmesini önlemek, delil olma yeteneğini ve güveni sağlamak için hükme esas alınan soruşturma evrakı örneklerinin, Cumhuriyet Başsavcılık- ları ile Adli Yargı İlk Derece Ceza Mahkemeleri Kalem Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmelik'in 26. maddesi uyarınca onaylanmış olması gerektiği gözetilmeden, onaysız belge fotokopilerine dayanılarak yazılı şekilde karar verilmesi,

2- Sanık hakkında, yasal gerekçeleri gösterilmek suretiyle teşdiden uygu- lama yapıldığının belirtilmesine rağmen sadece adli para cezasına teşdit uygulanıp hapis cezasının alt sınırdan tayin edilmesi suretiyle çelişkiye neden olunması,

3- Hükmedilen cezadan TCK.nun 62. maddesi uyarınca indirim yapılırken adli para cezasına esas birim günde indirim yapılmayarak fazla ceza tayini,

4- 20.04.2011 günü sanığın Terme'de yakalandığında cüzdanında ele geçen 3517 TL paranın inceleme konusu davaya konu suçun mağduruna ve başka dosyalardaki mağdurlara ait olduğundan bahisle sahiplerine iadesini talep ettiği ve dosyada geçen dört kişiye toplam 3302 TL ödeme yapıldığı, katılana ise ödeme yapılmadığı gözetilerek kalan paranın akıbeti araştırılıp, katılana iadesi mümkün para kalıp kalmadığı belirlenerek sonucuna göre mağdurun kısmi ödemeye rızası olup olmadığı sorularak TCK.nun 168. maddesinin uygulama yeri olup olmadığı da tartışılmak suretiyle, karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

5- TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkı ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilmeye, altsoyu dışında kalanlarla ilgili hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın ve katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 24.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18328, Karar No: 2017/6018, Tarih: 21.06.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/18328 E.  ,  2017/6018 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak

1- Sanık hakkındaki takdiri indirimin 5237 sayılı TCK'nın 62. maddesinin 1. fıkrası yerine aynı maddenin 2. fıkrası ile yapılması,

2- 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 331/1 maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 21/06/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4228, Karar No: 2016/14877, Tarih: 15.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/4228 E.  ,  2016/14877 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, .... nolu elektrik aboneliği nedeniyle düzenlenen faturalarda davalının 2011 Nisan ila 2012 Mart döneminde haksız olarak 36.283,79 TL kayıp-kaçak bedeli tahsil ettiğini ileri sürerek; söz konusu bedelin her bir faturanın tahsil edildiği günden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, 30.10.2015 harç tarihli dilekçe ile talebini 44.078 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.