muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/596, Karar No: 2018/8679, Tarih: 11.09.2018

**19. Ceza Dairesi         2017/596 E.  ,  2018/8679 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanununun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nun 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Kabule göre de,

Dava ve cezanın İİK’nın 354.maddesinde yazılı sebeplerle düşeceğinin kararda belirtilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 11.09.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19663, Karar No: 2014/21770, Tarih: 16.12.2014

**11. Ceza Dairesi         2014/19663 E.  ,  2014/21770 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2013/230956

MAHKEMESİ : Gaziantep 6. (Gaziantep 20. (Kapatılan)) Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 07/03/2013

NUMARASI : 2010/171 (E) ve 2013/126 (K)

SUÇ : 213 sayılı VUK'na muhalefet

1 - Gaziantep Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 03.12.2009 gün ve 2009/23705 Esas sayılı iddianamesi ile "2007, 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak” suçundan kamu davası açıldığı, "sahte fatura kullanmak" ve "sahte fatura düzenlemek" suçları, birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olup biri diğerinin unsuru olmadığı gibi vergi suçu raporu ile “mütalaa” yazısının “2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçu ile ilgili olduğu gözetilmeden, vergi incelemesine konu yapılmayıp, dava şartı olan “mütalaa” verilmeyen "sahte fatura kullanmak" suçundan açılan davaya devamla sanık hakkında hüküm kurulması,

2 - ...-Bir Demir Çelik Ürünleri Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi yetkilisi olmadan şirketin işlerini yürüten sanığın vergi dairesi mütalaası ve vergi suçu raporuna aykırı olarak 2007, 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak suçundan cezalandırılması için 03.12.2009 günlü iddianame ile temyize konu davanın açılması, Dairemizin 2013/1961 Esas sayısında kayıtlı iken 16.12.2014 gün ve 2014/21769 karar ile bozulan Gaziantep (Kapatılan) 19. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2009/129 Esas, 2010/61 karar sayılı dava dosyasına konu 18.11.2009 günlü iddianamede ise aynı döneme ilişkin sahte fatura düzenlemek suçundan şirket yetkilisi olan M.. K..'nın cezalandırılmasının istendiğinin anlaşılmasına, her iki dosyada yer alan vergi dairesi mütalaası ve vergi suçu raporlarında şirketin 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek eylemlerinden bahsedilmesine göre, Gaziantep (Kapatılan) 19. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2009/129 Esas, 2010/61 Karar sayılı dosyası ile (Gaziantep (Kapatılan) 20. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2010/171 Esas, 2013/126 Karar sayılı dosyasının birleştirilip, delillerin birlikte değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi yasaya aykırı,

Katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 16.12.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/31662, Karar No: 2015/19595, Tarih: 19.10.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/31662 E.  ,  2015/19595 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İnegöl 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

(İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Tarihi : 25/05/2015

Numarası : 2013/75-2015/367

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı vekilinin yerinde bulunmayan tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davalıya yükletilmesine, 19/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/22336, Karar No: 2022/846, Tarih: 07.02.2022

**9. Ceza Dairesi         2021/22336 E.  ,  2022/846 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Sanığın atılı suçtan beraatine dair Samsun 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 26.01.2017 gün ve 2016/174 Esas, 2017/17 Karar sayılı hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanığın hükümden önce 20.03.2017 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, katılan Bakanlık vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 02.06.2017 gün ve 2017/925 Esas, 2017/1022 Karar sayılı vaki istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik hükmünün 5271 sayılı CMK'nın 302/2-4. maddeleri gereğince BOZULMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmesine, 07.02.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11023, Karar No: 2012/16740, Tarih: 03.07.2012

**3. Hukuk Dairesi         2012/11023 E.  ,  2012/16740 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 13.188 TL alacağın faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Dairemizin 24.05.2011 tarih 2011/ 6323 E.-8691 K. karar düzeltme isteminin reddine ilişkin ilamın, karar düzeltme isteyenden 185 TL para cezası alınmasına ilişkin bölümünün tavzih yolu ile düzeltilmesi istenmekle dosya incelendi.... 5020 sayılı Yasa ile değişik 4389 sayılı Yasanın 14.maddesinin 5.fıkrasının C bendine göre dava ve icra takiplerinde her türlü resim, harç ve fondan muaftır. Anılan Yasa gereğince davacı ... Fonunun karar düzeltme isteminin reddi halinde HUMK.nun 442/III.maddesi uyarınca alınması gereken para cezasından da sorumlu tutulmaması gerekmesine rağmen Dairemizin 24.05.2011 tarih 2011/ 6323 E.-8691 K. karar sayılı ilamında maddi hata yapılarak para cezası alındığı anlaşıldığından tavzih isteminin kabulü ile, Dairemizin para cezası alınmasına ilişkin bölümünün kaldırılmasına karar verilmiştir.SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle tavzih isteminin kabulüne, Dairemizin 24.05.2011 tarih 2011/ 6323 E.-8691 K. sayılı karar düzeltme isteminin reddine dair ilamının sonuç kısmındaki "...185,00 TL para cezasının düzeltme isteyenden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine" ibaresinin çıkartılmasına, yerine "karar düzeltme isteyen Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonundan para cezası alınmasına yer olmadığına" ibaresinin eklenmesine ve ilamın bu şekilde tavzihi ve düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, 03/07/2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/27994, Karar No: 2018/21164, Tarih: 21.11.2018

**9. Hukuk Dairesi         2015/27994 E.  ,  2018/21164 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı iş yerinde sekreter olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin haksız olarak feshedildiğini kıdem ve ihbar tazminatlarının ödenmediğini iddia ederek, kıdem ve ihbar tazminatlarının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Yetkilisinin Cevabının Özeti:

Davalı, davacının çalışmaya devam ederken iş aradığını, haber vermeden işe gelmediğini, karşılıklı güven ilişkisi nedeni ile hakkında tutanak düzenlenmediğini, iş sözleşmesinin haklı nedenle feshedildiğini savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davalı işveren feshin haklı olduğunu ispat edemediğinden davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığı, ancak davacının ikramiye alacağını ispat edemediğinden ikramiye alacağına hak kazanamadığı gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar davalı yetkilisi tarafından temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanunî gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Davacı dava dilekçesinde kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ve ikramiye alacağının ödenmediğini iddia ederek, toplam 2.850,00 TL. nin tahsilini talep etmiş, ancak hangi alacak kaleminde kaç lira istediğini açıklamamış, mahkemece bu konuda bir açıklama istenilmemiştir.

HMK. nın 119/ğ maddesine göre dava dilekçesinde talep sonucu açıkça belirtilmek zorundadır.

Dava yığılmasının olduğu hallerde davacı hangi alacak kaleminde kaç lira istediğini belirtmek zorundadır.

Bu açıklık sağlanmadığı sürece taleple bağlılık, hangi kalemde, ne şekilde hüküm kurulacağı, kaç liraya hangi tarihten, hangi tür faiz uygulanacağı, hangi kalemde, kaç lira reddin olduğu hususları muğlak kalacak, HMK. nın 297. maddesine uygun bir hüküm kurulamayacaktır.

Bu nedenle mahkemece hangi kalemde kaç lira talep edildiği açıklatılmadan yargılama yapılıp, hüküm kurulması hatalıdır.

3-Davacı yargılama sırasında talep artırımına gitmemiş, bu yolda bir dilekçe sunmamıştır.

Bu nedenle mahkemece kabul edilen alacak kalemleri açısından davacının kaç lira hak ettiği belirlenip, taleple bağlı kalınarak hüküm kurulması gerekirken, mahkemece taleple bağlılık kuralı ihlal edilerek ve dosyada görülmeyen ıslahtan söz edilerek karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F)SONUÇ:

3-Davacı yargılama sırasında talep artırımına gitmemiş, bu yolda bir dilekçe sunmamıştır.

Bu nedenle mahkemece kabul edilen alacak kalemleri açısından davacının kaç lira hak ettiği belirlenip, taleple bağlı kalınarak hüküm kurulması gerekirken, mahkemece taleple bağlılık kuralı ihlal edilerek ve dosyada görülmeyen ıslahtan söz edilerek karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F)SONUÇ:

Temyiz edilen kararın yukarıda gösterilen sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının isteği halinde ilgiliye iadesine, 21/11/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4138, Karar No: 2016/3548, Tarih: 11.10.2016

**1. Ceza Dairesi         2015/4138 E.  ,  2016/3548 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : TCK.nun 86/1, 86/3-e, 87/1-d-son, 29/1, 62/1, 53/1, 63. maddeleri uyarınca 3 sene 1 ay 15 gün hapis cezası

TÜRK MİLLETİ ADINA

Oluşa ve dosya içeriğine göre, ... ve sanık ...'ın babası...'in, .... ve mağdur ...'a borcu olduğu, olay günü...'in mağdurların dükkanına gelerek borcun tamamını ödemesi gerekirken bir kısmını ödemek istemesi üzerine,... ile Burhan ve .... arasında tartışma geçtiği,...’in mağdurların dükkanından çıktıktan sonra oğulları olan ... ve...'ı olay yerine çağırdığı, sanık ...'ın olay yerine gelirken yanına bıçak aldığı,..., ...ve ...'in mağdurların dükkanına girip mağdurlarla kavga ettikleri, sanık ...'ın mağdur ...’ı sol göğüs bölgesinden ve dorsal bölgesinden bıçakla hayati tehlikeye sebep olacak şekilde yaraladığı, olay yerinde bulunan tanıkların...ın bıçak tutan eline sandalye ile vurmak suretiyle tarafları ayırdığı olayda;

Dairemizin 19.02.2014 tarih 2014/88 esas 2014/968 karar sayılı suçun kasten adam öldürmeye teşebbüs olarak nitelendirilmesine ilişkin bozma ilamına 12/05/2014 tarihli celsede uyulmasına karar verildiği halde, bozma ilamını etkisiz bırakacak şekilde bozma ilamından önceki hükmün aynen verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmekle, hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak CMUK'nun 326. maddesi gözetilmek suretiyle BOZULMASINA, 11/10/2016 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8626, Karar No: 2015/5208, Tarih: 07.10.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/8626 E.  ,  2015/5208 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2011/61595

MAHKEMESİ : Konya 5. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 27/05/2010

NUMARASI : 2008/503 (E) ve 2010/609 (K)

SUÇ : 213 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Suç tarihinin 21.11.2006 olduğu halde gerekçeli karar başlığında 2006 şeklinde yazılması mahallinde düzeltilebilir hata kabul edilerek gereği görüşüldü:

''A..Mühendislik...LTD.ŞTİ''nin yetkilisi olan sanığın 2006 takvim yılında Mevlana Vergi Dairesi Müdürlüğü'nün 0550314300 vergi kimlik numaralı mükellefi ''Almek Isıtma Soğutma...LTD ŞTİ.'' tarafından ve Meram Vergi Dairesi Müdürlüğü'nün 8550018283 vergi kimlik numaralı mükellefi ''U...İnşaat Harfiyat...LTD ŞTİ.'' tarafından düzenlenen sahte faturaları kullandığının iddia olunması karşısında, adı geçen mükellefler hakkında 29.08.2007 tarih ve VDENR-2007-1994/14 sayılı, 15.06.2006 tarih ve VDENR-2006-1161/15 sayılı vergi tekniği raporları düzenlendiği anlaşıldığından, rapor akıbetleri araştırılıp mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının vergi dairesinden sorulması, açılmış ise bu dava ile birleştirilememesi halinde, dava dosyaları celp edilip incelenerek özetlerinin duruşma tutanağına geçirilmesi, bu davayı ilgilendiren ve sahteliği belirleyen delillerin dava dosyasına intikal ettirilmesi, faturaların gerçek alım satım karşılığı olup olmadığının tesbiti bakımından, mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim tesellüm belgeleri, bedellerinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun kanıtlama yeteneği olan geçerli ödeme belgeleri ve satıcının kasasına ya da banka hesabına girip girmediğinin tespiti ile, faturaları düzenleyen mükelleflerin yeterli üretimi, mal girişi ya da stoğu olup olmadığı dikkate alınarak, faturaları düzenleyenler ile sanığın ticari defter ve belgeleri üzerinde karşılaştırmalı bilirkişi incelemesi yaptırılması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik kovuşturma ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve O Yer Cumhuriyet Savcısı ile katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 07.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1168, Karar No: 2014/5123, Tarih: 10.03.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/1168 E.  ,  2014/5123 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava dosyası inceleme için elektronik ortamda gönderilmiştir.

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların "taranma" suretiyle elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur.(HUMK md. 445)Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış,eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranamayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi (duruşmalı temyiz edilen dosyaların her halükarda elektronik değil, fiziki olarak gönderilmesi) gerekmektedir. Fiziki olarak gönderilen dosyalar ayrıca elektronik ortamda gönderilmemelidir.

Dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Mahkemesince dosyanın yeniden kontrol edilerek eksikliklerin gösterilen şekilde tamamlanması, fiziki imkansızlık sebebiyle bunun mümkün olmaması halinde ise elektronik ortamda değil,fiziki olarak gönderilmesi amacıyla dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 10.03.2014 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2016/5111, Karar No: 2018/3583, Tarih: 17.04.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/5111 E.  ,  2018/3583 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

1- Sanık hakkında Adana Cumhuriyet Başsavcılığı‘nın 08.09.2011 tarih ve 2011/18317 esas sayılı iddianamesi ile 2010 takvim yılında “sahte fatura kullanma” suçundan kamu davası açıldığının, dosya içerisinde 213 sayılı Vergi Usul Kanunun 367. maddesi uyarınca dava şartı olan rapor değerlendirme komisyonu mütalaasının bulunmadığının, buna karşılık ...’nün 31.03.2011 tarihli üst yazısında 2010 yılında sahte belge düzenlediği tespit edilen sanık hakkında 17.03.2011( dosya içeriğine göre 17.05.2011tarihli de olabilir) tarih ve ... sayılı rapor değerlendirme komisyonu mütalaasının verildiğinden söz edildiğinin, üst yazı ekindeki 13.05.2011 tarih ve ...sayılı vergi suçu raporunda sanığın “2010 takvim yılında sahte belge düzenlediğinin belirtildiğinin, 12.05.2011 tarih ve... sayılı vergi tekniği raporunun da “2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte belge düzenleme” suçuna ilişkin olduğunun anlaşılması karşısında; 5271 sayılı CMK'nın 225. maddesi uyarınca hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiil ve failden ibaret olup, iddianamede açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılarak açılmayan davadan yargılama yapılıp hüküm kurulmasının mümkün bulunmadığı, VUK'nın 367. maddesi uyarınca komisyon mütalaasının dava şartı olduğu ve dosya içerisinde 17.03.2011 tarih ve RDK-1/287 sayılı rapor değerlendirme komisyonu mütalaasının bulunmadığı anlaşılmakla, öncelikle rapor değerlendirme komisyonu mütalaasının dosya içerisine celbi, sanık hakkında iddianame konusu yapılan “2010 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçuna ilişkin olup olmadığının tespiti, mütalaanın kapsamının “sahte fatura düzenleme” suçuna ilişkin olduğunun belirlenmesi halinde; her takvim yılı bakımından sahte fatura düzenleme ve kullanma eylemlerinin birbirinden bağımsız ve ayrı suçları oluşturduğu ve birbirine dönüşmeyeceği gözetilip, mütalaa konusu eylem yönünden Cumhuriyet Başsavcılığı'na ihbarda bulunulup dava açılması halinde birleştirilerek “sahte fatura düzenleme” suçu yönünden hüküm kurulması ve “2010 takvim yılında sahte fatura kullanma” suçundan verilmiş dava şartı olan mütalaa bulunmaması nedeniyle sanık hakkında sahte fatura kullanma suçundan mütalaa verilip verilmeyeceği vergi dairesinden sorulup, verilmemesi halinde sahte fatura kullanma suçu yönünden davanın düşürülmesine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabule göre de;

a- Aynı takvim yılı içinde birden fazla sahte fatura kullanma eyleminin zincirleme suç oluşturduğu ve sanık hakkında TCK'nın 43. maddesi hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, yasaya aykırı,

b- 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2- Kabule göre de;

a- Aynı takvim yılı içinde birden fazla sahte fatura kullanma eyleminin zincirleme suç oluşturduğu ve sanık hakkında TCK'nın 43. maddesi hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, yasaya aykırı,

b- 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 17.04.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.