muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/12939, Karar No: 2023/9138, Tarih: 26.10.2023

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Açık adresi bildirilen ikamette uyuşturucu madde satışı yapıldığına ilişkin alınan iki ayrı ihbar üzerine yapılan araştırmalarda bahse konu adreste sanığın ikamet ettiği ve ikametinin sokağa bakan penceresinden uyuşturucu satışı yaptığı bilgisi üzerine yapılan fiziki takipte; olay günü haklarında

kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan ayrıca soruşturma yürütülen ...'ın pencerenin camını tıklattığı ve penceredeki erkek bir şahısla aralarında birşeyler alıp verdiğinin görüldüğü, ardından ...'dan 1 parça eroinin ele geçirildiği, görevlilerce adrese tekrar geçildiğinde pencerenin önüne haklarında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan ayrıca soruşturma yürütülen Murat ve Ulaş'ın geldikleri ve penceredeki erkek bir şahısla aralarında bir şeyler alıp verdiklerinin görüldüğü, tanıklardan suç konusu eroinlerin ele geçirildiği, bunun üzerine Cumhuriyet savcısından alınan arama emrine istinaden sanığın ikametinde yapılan aramada 1 parça eroin ile uyuşturucu madde paketlemesinde kullanılan alimünyum folyonun ele geçirildiği; tanıklar Murat, ... ve Ulaş'ın soruşturma aşamasında alınan ifadelerinde ele geçen uyuşturucu maddeleri sanıktan aldıklarını söylemeleri ve sanığı teşhis etmeleri, tutanak içeriğini doğrulayan tutanak tanığının anlatımı, tanıklardan ve ikamette ele geçen uyuşturucu maddelerin benzer şekilde paketlenmesi ve aynı türden olması dikkate alındığında sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçunu işlediği gerekçesiyle mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince sanık hakkındaki hükmün, sanığın birden fazla içici konumundaki tanıklar ..., Ulaş ve Murat'a uyuşturucu madde satışı yaptığı İlk Derece Mahkemesi tarafından kabul edildiği halde, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin uygulanmaması hususu eleştirilip, sanığın ikametinde yapılan aramada ele geçen 2.765,00 TL paranın 200,00 TL'sinin suçtan elde edildiğinden müsaderesine karar verilmesi gerektiği nedeniyle hukuka aykırılık düzeltilerek İlk Derece Mahkemesi hükmüne yönelik istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına ve suçun sübutuna ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, sanığın ikametinde ele geçen uyuşturucu madde olmasa dahi, dosya kapsamından sanığın tanıklar Murat, Ulaş ve ...'a uyuşturucu madde satmak suretiyle üzerine atılı uyuşturucu madde ticareti suçunun sübut bulduğu anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 14.06.2021 tarihli ve 2021/1205 Esas, 2021/1435 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İstanbul 9. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

26.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2773, Karar No: 2021/4498, Tarih: 13.10.2021

**5. Ceza Dairesi         2018/2773 E.  ,  2021/4498 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zimmet

HÜKÜM : Sanıklardan ... ve ... hakkında zimmet suçundan beraat, ... hakkında değişen suç vasfına göre görevi kötüye kullanma suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılması

...

EK TEBLİĞNAMEDEKİ DÜŞÜNCE : Onama

Mahalli mahkemece verilen hükümler ve karar temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklardan ... ve ... hakkında zimmet suçundan verilen beraat hükümlerinin suçtan zarar gören Hazine vekili tarafından temyiz edilmesine rağmen bu hususta 20/02/2018 tarihli ek tebliğnamede görüş bulunmadığının anlaşılması karşısında, anılan noksanlığın giderilerek ek tebliğname düzenlenmesinden, öte yandan Adli Emanetin 2011/357 Esas sırasında kayıtlı kooperatife ait defterlerin dosya arasında bulunmadığı anlaşılmakla, söz konusu evrakın varsa diğer ekleriyle birlikte denetime olanak sağlayacak biçimde asıllarının veya onaylı suretlerinin dosya arasına alınmasından sonra iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 13/10/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Yzl. İşl. Md.

...
Yargıtay — Esas No: 2015/17317, Karar No: 2015/10319, Tarih: 01.12.2015

**17. Ceza Dairesi         2015/17317 E.  ,  2015/10319 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; atılı suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanıkların, müştekiye ait kamyonun sol tarafında bulunan yakıt deposunun dip boşaltma tıpasını sökmek suretiyle mazot çalmaya kalkışma şeklinde gerçekleşen eylemlerinde, depo kapak kilidinin mevcut olup olmadığının, üzerinde kilit bulunup bulunmadığının araştırılarak, kilidin varlığını tespit halinde sanıkların eyleminin TCK'nın 142/1-b maddesinde yazılı bulunan suça uyduğu aksi halde sanıkların eyleminin aynı Yasa'nın 142/1-e maddesi kapsamında kaldığı gözetilmeden eksik araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

2-Dosya kapsamından, olay günü gündüzleyin, sanıklar ile temyiz dışı ...'ın, müştekiye ait park halinde bulunan kamyonun yakıt depo tıpasını sökerek, suça konu mazotu bidona boşalttıkları sırada tanık ... tarafından fark edilmeleri üzerine, bidonu olay yerinde bırakarak, olay yerine geldikleri araçla kaçmaya başladıkları, tanığın, sanıkların kaçış istikametini ve araçlarının plaka bilgisini vererek ihbarda bulunduğu, ekiplerin tarif edilen istikamet üzerinde her iki sanığı da araç içinde kovalamaca olmaksızın yakaladıklarının anlaşılması karşısında, teşebbüs aşamasında kalan suç nedeniyle indirim yapılırken TCK'nın 35/2. maddesi uyarınca sanıkların suç yolunda katettiği mesafe ile meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı göz önüne alınarak indirim oranının belirlenmesi gerektiği, suça konu mazot dolu bidonu olay yerinde bırakarak kaçan sanıkların, ihbar üzerine kolluk tarafından aynı anda yakalandıkları görülmekle, teşebbüs nedeniyle her iki sanık hakkında aynı oranda indirim yapılması gerektiği halde, yasa önünde eşitliği ihlal edecek şekilde, suç tarihinde sabıkasız olan sanık ... hakkında TCK'nın 35. maddesi uyarınca “olayın meydana geliş şekli dikkate alınarak” şeklinde yasal olmayan gerekçe ile 2/4 oranında indirim yapılması ile sanık ... hakkında aynı madde gereğince ceza indirimine gidildiği sırada temel cezanın belirlenmesinde ölçüt alınması gereken “sanığın suça meyilli kişiliği, kastının yoğunluğu dikkate alınarak” şeklinde yine yasal olmayan ve suç ortağı sanık ...'a nazaran aleyhe olacak şekilde azami had üzerinden ¼ oranında indirim yapılmak suretiyle hüküm kurulması,

3-T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ...'un temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, ceza süresi bakımından 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca sanıkların kazanılmış hakkının gözetilmesine, 01.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/20103, Karar No: 2015/18720, Tarih: 17.12.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/20103 E.  ,  2015/18720 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... İli Merkez İlçesi ... Köyü 173 ada 33 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ... vd. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Mahkemece, kamulatırma bedeli tespit edilerek hak sahibi dahili davalılara hisseleri oranında ödenmesine karar verilmiş ise de, tapu maliklerinden ¼ pay sahibi Ümmühan Yüktaşıroğlu'nun ölü olması nedeni ile mirasçıları davaya dahil edilmiştir. Temyiz eden davalılar vekili, Ümmühan Yüktaşıroğlu mirasçıları olarak davaya dahil edilen Nurdan ve Bekir'in Ümmühan çocukları olmaması nedeni ile nüfus kaydının iptali için dava açıldığını bildirmiş, Dairemiz geri çevirme kararına verilen yanıttan da davanın halen derdest olduğu anlaşılmıştır. Bu durum dikkate alınarak, tapu maliki Ümmühan Yüktaşıroğlu payına isabet eden kamulaştırma bedelinin ileride hak sahibi olacak kişilere ödenmek üzere, üçer aylık vadeli olarak açılacak banka hesabına yatırılması gerektiği nedeni ile kararın bozulması gerekmiştir.

Ayrıca;

2-Anayasa Mahkemesi 1. Bölümünün 19.12.2013 tarih ve 2013/817 sayılı kararında, kamulaştırma bedelinin tespiti için açılan davada uzun süren bir yargılama sonunda, dava tarihi itibarıyla belirlenen bedele hükmedilmesinin Anayasanın 35. maddesinde güvence altına alınan mülkiyet hakkının ihlal edildiği kabul edilerek mal sahibine tazminat ödenmesi gerektiği belirtilmiştir.

Yasa koyucu da, bu hak ihlalini dikkate alarak, 6459 sayılı Kanunun 6. maddesiyle 2942 sayılı Kanunun 10. maddesine eklenen fıkrada (yürürlük tarihi 30.04.2013) kamulaştırma bedelinin tesbiti için açılan davanın dört ay içinde sonuçlandırılmaması halinde, tespit edilen bedele bu sürenin bitiminden itibaren faiz uygulanmasına ilişkin düzenleme getirmiştir.

./..

2015/20103-18720 -2-

Yasa koyucu da, bu hak ihlalini dikkate alarak, 6459 sayılı Kanunun 6. maddesiyle 2942 sayılı Kanunun 10. maddesine eklenen fıkrada (yürürlük tarihi 30.04.2013) kamulaştırma bedelinin tesbiti için açılan davanın dört ay içinde sonuçlandırılmaması halinde, tespit edilen bedele bu sürenin bitiminden itibaren faiz uygulanmasına ilişkin düzenleme getirmiştir.

./..

2015/20103-18720 -2-

Her ne kadar, getirilen bu faiz hükmü maddi hukuka ilişkin olup, aynı yasanın 29. maddesi gereğince yayımı tarihinden sonra açılacak davalara uygulanması gerekir ise de; 30.04.2013 tarihinden sonra açılacak davalar için yapılan bu düzenleme ile Anayasa Mahkemesinin makul süreyi aşan yargılamanın hak ihlali oluşturduğuna ilişkin kararı birlikte değerlendirildiğinde, 30.04.2013 tarihinden önce açılmış ve henüz kesinleşmemiş kamulaştırma bedelinin tespiti ve tescili davalarında öngörülen dört aylık yargılama süresinin makul süre kabul edilerek, hakkaniyet gereğince taşınmaz malikinin zararının giderilmesi amacıyla dava tarihinden itibaren dört aylık sürenin bittiği tarihten karar tarihine kadar tespit edilen kamulaştırma bedeline faiz uygulanması gerektiğinden, davalılar lehine faize hükmedilmemesi de doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 17.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/23604, Karar No: 2019/21140, Tarih: 14.11.2019

**22. Hukuk Dairesi         2016/23604 E.  ,  2019/21140 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ: ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; iş sözleşmesine haklı bir neden olmadan işveren tarafından son verildiğini öne sürerek kıdem ve ihbar tazminatları ile bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece,yapılan yargılama sonucunda toplanan delillere göre ve bilirkişi raporu doğrultusunda yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında engelli indirim alacağının işvrenden istenip istenemeyeceği konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır. 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu’nun 31. maddesinde engellilik indirimi düzenlenmiştir.Somut uyuşmazlıkta, davacı, engelli işçi olarak çalışması nedeniyle kendisinden daha düşük oranda vergi kesilmesi gerektiği halde, işverence bu yasal gerekliliğe uyulmayarak kendisinden fazla gelir vergisi kesintisi yapıldığı gerekçesiyle alacak talebinde bulunmuştur.

Gelir vergisi, işverence kesildikten sonra vergi dairesine yatırılan bir kesinti tutarıdır. İşverenin görevi, kesintiyi yapmak ve davacı adına vergi dairesine ödemekten ibarettir. Kesintinin vergi dairesine intikalinden sonra bunun geri istenilmesinde işverene değil, ilgili vergi dairesine müracaat gerekir.Mahkemece; davacıdan fazla gelir vergisi kesilip ilgili kuruma yatırılıp yatırılmadığı araştırılarak, yatırıldığının tespiti halinde stopaj yapıp; vergi dairesine ödeme yapan işverenin sorumluluğuna gidilemeyeceği gözetilmeden yazılı şekilde bu alacağın davalıdan tahsiline karar verilmesi hatalıdır.SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 14/11/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11344, Karar No: 2023/18702, Tarih: 22.05.2023

**4. Ceza Dairesi         2021/11344 E.  ,  2023/18702 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

... 69. Asliye Ceza Mahkemesinin kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin birinci, üçüncü fıkrasının (a) bendi, 43 üncü, 62 nci, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 1 yıl 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteğinin sübuta ve resen tespit edilecek nedenlerle hükmün bozulması talebine ilişkin olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Hükümlü olan sanığın kaldığı koğuşta arama yapıldığı sırada kuş kafesinin de aranmasına kızarak sinkaflı küfrettiği kabul edilerek cezalandırılmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanığın temyiz sebepleri ile sair yönlerden yapılan incelemede dosya kapsamı gözetildiğinde başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

17.10.2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 5271 sayılı Kanun'a 7188 sayılı Kanun'la eklenen geçici 5 inci maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38 inci maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin birinci fıkrası kapsamına giren suç yönünden; Anayasa'nın 38 inci maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 7 ve 5271 sayılı Kanun'un 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunduğu belirlendiğinden karar bu yönüyle hukuka aykırı değerlendirilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE,

22.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6004, Karar No: 2023/4445, Tarih: 17.05.2023

**10. Ceza Dairesi         2023/6004 E.  ,  2023/4445 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/216 E., 2022/308 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEMYİZ EDENLER : Sanık ve müdafii

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.04.2014 tarihli ve 2014/35 Esas, 2014/62 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188'inci maddesinin üçüncü fıkrası, 43 üncü maddesi, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 5 yıl 2 ay 15 gün hapis ve 100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna karar verilmiştir.

B. ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.04.2014 tarihli ve 2014/35 Esas, 2014/62 Karar sayılı kararının, sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 11.11.2020 tarihli ve 2017/549 Esas, 2020/7297 Karar sayılı kararı ile;

"Gizli soruşturmacı görevlendirilmesine ilişkin kararın verildiği tarihte yürürlükte bulunan CMK'nın 139. maddesine göre gizli soruşturmacı görevlendirilebilmesi için işlenen suçun kanunda sayılan ve gizli soruşturmacı kullanılabilecek suçlardan olması, suçun işlendiği konusunda somut delillere dayanan kuvvetli şüphe sebeplerinin bulunması, başka yolla delil elde etme imkanının bulunmaması, suçun örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenmiş bir suç olması ve yetkili ve görevli mahkemece bir karar verilmesi gerekir.

Dava konusu suç uyuşturucu madde ticareti yapma suçu olduğu halde, örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenen suç olmadığı; zira CMK'nın 139. maddesinin 4. fıkrasına göre örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenmeyen suçlarda gizli soruşturmacı görevlendirilemeyeceği; yine CMK'nın "Teknik Araçlarla İzleme" başlıklı 140. maddesindeki düzenlemeye göre, sanıkların teknik araçlarla izlenmesine ilişkin bir karar bulunmadığı, gizli soruşturmacı görevlendirilmesine ilişkin karara dayanılarak ve CMK'nın 140. maddesi uyarınca ayrıca bir karar alınmadan teknik araçlarla izleme ve görüntüleme ve ses alma işlemi yapıldığı dosya kapsamından anlaşılmıştır.

Mahkemece suçun sübutu gizli soruşturmacı faaliyetleri ile teknik araçlarla izleme sonucu elde edilen kayıtlara ve sanıkların ikrarlarına dayandırılmıştır. CMK'nın 217. maddesine göre sanığa atılı suç hukuka uygun şekilde elde edilmiş her türlü delille ispat edilebilir. Hukuka uygun olmayan teknik araçlarla izleme sonucu elde edilen delile dayanılarak sübuta gidilmesi mümkün değildir.

a) Sanıklar hakkında 5271 sayılı CMK’nın 140. maddesi uyarınca teknik araçlarla izlemeye ilişkin verilmiş bir kararın bulunup bulunmadığı, bulunuyor ise hukuki denetime olanak sağlayacak şekilde aslı veya onaylı örneği getirtilerek bu dosya içine konulması; yoksa bu yöntemle elde edilen bilgilerin delil olarak değerlendirilemeyeceği hususu gözetilmeden ve sanıkların beyanları da dikkate alınarak

haklarında TCK'nın 192/3. maddesinde öngörülen etkin pişmanlık hükmünün uygulanıp uygulanmayacağı tartışılmadan eksik araştırma ile hüküm kurulması,

b) Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 28/04/2015 tarih, 2014/462 Esas, 2015/135 Karar ve 2014/848 Esas, 2015/136 Karar sayılı kararlarında da bahsedildiği üzere; gizli soruşturmacı tarafından sanıktan birden fazla kez esrar satın alınmasının, ayrıca suç oluşturmayacağı ve gerçek anlamda bir "alım-satımın" söz konusu olmadığı gözetilmeden atılı suçun zincirleme olarak işlendiği kabul edilerek, sanıkların cezalarının TCK'nın 43. maddesi ile artırılması suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,

c) Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi ve 7242 sayılı Kanun'un 10. maddesinde yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanıkların durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

d) Sanık ... için ''04.09.2013, 09.09.2013, 11.02.2014'' ve sanık Filiz için ''05.09.2013, 09.09.2013, 11.02.2014'' olan suç tarihlerinin gerekçeli karar başlığında sanık ayrımı yapılmadan ''11.02.2014'' şeklinde yazılması,

e) Emanete alınan uyuşturucu maddelerin müsaderesine karar verilmesi sırasında uygulanan kanun maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması," nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

C. ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.06.2021 tarihli ve 2020/257 Esas, 2021/177 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 188'inci maddesinin üçüncü fıkrası, 192 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 2 yıl 1 ay hapis ve 20,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna karar verilmiştir.