muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/2200, Karar No: 2019/4685, Tarih: 14.05.2019

**11. Ceza Dairesi         2019/2200 E.  ,  2019/4685 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Sanıklar ..., ..., ... haklarında; beraat

Sanık ... hakkında; mahkumiyet

A) Sanık ... hakkında “2006 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan hüküm kurulması gerektiğine yönelik katılan vekilinin temyiz talebinin incelenmesi:

Sanık ... hakkında “2006 takim yılında sahte fatura düzenleme” suçuna ilişkin Mahkemenin 07.05.2014 tarih ve 2010/429-2014/219 sayılı kararı ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, bu karara karşı katılan vekili tarafından yapılan itirazın Karşıyaka 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 10.07.2014 tarih ve 2014/1870 D.İş sayılı kararı ile reddedildiği anlaşıldığından, katılan vekilinin temyiz talebinin ... sayılı Kanun’un 8/1. maddesi yollamasıyla ... sayılı CMUK'nin 317. maddesi gereğince REDDİNE,

B) Sanıklar ... ve ... hakkında “2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme”, sanık ... hakkında “2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçlarından kurulan beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin temyiz talebinin incelenmesi:

Yargılama sürecindeki işlemlerin hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen görüşler ile delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışılarak değerlendirildiği, yüklenen suçların sanıklar tarafından işlendiğinin sabit olmadığına ilişkin vicdanî kanının deliller ve dosyadaki bilgilerle uyumlu verilere dayandırıldığı, kurulan hükümlerde bir aykırılık bulunmadığı anlaşılmış; katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan, hükümlerin ONANMASINA,

C) Sanık ... hakkında “2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik sanık müdafiinin temyiz talebinin incelenmesi:

Yargılama sürecindeki işlemlerin hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen görüşler ile delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışılarak değerlendirildiği, vicdanî kanının deliller ve dosyadaki bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, fiilin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, fiile uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlenip uygulandığı, kurulan hükümde bir aykırılık bulunmadığı anlaşılmış; sanık müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan, hükmün ONANMASINA,

D) Sanıklar ... ve ... hakkında “2005, 2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme”, sanık ... hakkında “2005 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçlarından kurulan beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin temyiz talebinin incelenmesi:

D) Sanıklar ... ve ... hakkında “2005, 2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme”, sanık ... hakkında “2005 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçlarından kurulan beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin temyiz talebinin incelenmesi:

Sanıklar ... hakkında “2005 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırına göre, ... sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen uzatılmış dava zamanaşımının, en aleyhe kabul ile 31.12.2005 olan suç tarihinden hüküm tarihine tarihine kadar gerçekleştiği; sanıklar Vedat ve Ferhat hakkında “2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarının yasada gerektirdiği cezalarının türü ve üst sınırına göre, ... sayılı TCK’nin 66/1-e. maddesinde öngörülen asli dava zamanaşımının, süreyi kesen son işlem olan sanıkların sorgularının yapıldığı 07.12.2010 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin ... sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken ... sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak, sanıklar hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle ... sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE,

14.05.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9518, Karar No: 2022/13249, Tarih: 27.10.2022

**10. Hukuk Dairesi         2022/9518 E.  ,  2022/13249 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bölge Adliye

Mahkemesi : ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

No :

Asıl dava, davacının yetim aylığını kesen Kurum işlemi ile borç tahakkukuna ilişkin Kurum işleminin iptali, birleşen (karşı) dava ise, yersiz ödenen aylıkların tahsili istemlerine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle asıl davanın reddine, birleşen davanın kabulüne dair verilen karara karşı, davacı-birleşen dava davalısı (asil) tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince, istinaf başvusunun esastan reddine karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince verilen kararın, davacı-birleşen dava davalısı (asil) tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

I-İSTEM

Davacı vekili, davalı Kurum tarafından yetim aylığının kesilmesine ilişkin işlemin iptal ile aylığının kesilme tarihi itibariyle yasal faizi ile birlikte tekrar bağlanarak ödenmesine, kesilme tarihi itibariyle ödenmeyen aylara ilişkin aylıkların (2019 kasım, aralık, 2020 ocak, şubat) dava sonuna kadar ihtiyati tedbir yoluyla ödenmesine, tarafına tahakkuk edilen borcun dava sonuna kadar tedbiren tahsilinin durdurulmasına ve Kuruma 81.171,07 TL borçlu bulunmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Birleşen dava dosyasında davacı Kurum vekili, davalının boşandığı eşi ile fiilen birlikte yaşamaya devam ettiklerinin tespit edilmesi nedeniyle davalıya yersiz olarak ödendiği tespit edilen 58.41314 TL Kurum zararının her bir aylık ödemesi için ödemenin yapıldığı tarihten itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II-CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın reddini istemiştir. Birleşen dosyada davalı, Kurum tarafından hazırlanan raporu kabul etmediğini, eski eşi ile birlikte yaşadığının ispatlanamadığını beyanla davanın reddini istemiştir.

III-MAHKEME KARARI

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesince; Asıl dava 2021/476 Esas yönünden; ...'ın davasının reddine, Birleşen dava 2021/383 Esas yönünden; Davanın kabulü ile 58.413,14-TL Kurum zararının her bir aylık ödemesi için ödemenin yapıldığı tarihten itibaren işletilecek yasal faiziyle birlikte davalı ...'dan tahsiline, fazlaya ilişkin hakların saklı tutulmasına, şeklinde karar verilmiştir.

B-BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Davacı vekili/birleşen dava dosyası davalısı tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ

B-BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Davacı vekili/birleşen dava dosyası davalısı tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ

Davacı vekili/birleşen dava dosyası davalısı tarafından sunulan temyiz dilekçesi ile özet olarak eski eşinin ciddi rahatsızlıkları sonrası onunla görüşmeye başladığı, Mahkemece yeterli bir araştırmayla sonuca gidilmediği, karara dayanak olarak gösterilen tanık beyanlarının iddiayı ispatlamaktan uzak olduğu, eski eşi ile evlerinin, ikametgahlarının, faturalarının ayrı olduğu, Kurum işleminin usulsüz, açıça hukuka ve kanuna aykırı olduğu belirtilerek Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılarak İlk Derece Mahkemesince verilen kararın bozulmasına karar verilmesi talep edilmiştir.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME

Davanın Yasal dayanağı, 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu’nun 56. maddesinin ikinci fıkrasıdır. Fıkrada: “Eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir. Bu kişilere ödenmiş olan tutarlar, 96. madde hükümlerine göre geri alınır.” düzenlemesine yer verilmiştir. Düzenleme ile ölen sigortalının kız çocuğu veya dul eşi yönünden, boşanılan eşle boşanma sonrasında fiilen birlikte olma durumunda, ölüm aylığının kesilmesi ve ödenmiş aylıkların geri alınması öngörülmektedir. Buna göre, daha önce sosyal güvenlik kanunlarında yer almayan, boşanılan eşle fiilen birlikte yaşama olgusu, gelir veya aylık kesme nedeni ve bağlama engeli olarak benimsenmiştir. 5510 sayılı Yasa'nın 56. maddesinin Anayasa'ya aykırı olduğu gerekçesiyle iptali istemiyle Anayasa Mahkemesi'ne yapılan 2009/86 Esas numaralı başvuru, 28.04.2011 tarihinde verilen karar ile reddedilmiştir.

5510 sayılı Kanunun 56. maddesinin ikinci fıkrası, daha önceki sosyal güvenlik kanunlarında yer almayan, boşanılan eşle fiilen (eylemli olarak) birlikte yaşama olgusu, gelir/aylık kesme nedeni olarak düzenlendiği gibi, eylemli olarak birlikte yaşama, aynı zamanda gelir-aylık bağlama engeli olarak da benimsenmiştir. Burada, eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun/durumunun tanımlanması, hukuki sınır ve çerçevesinin çizilip ortaya konulması önem arz etmektedir. Taraflar arasında hangi hukuki sebep ve maddi vakıaya dayanmış olursa olsun sona ermiş evlilik birliğinin hak ve yükümlülüklerinin sürdürüldüğü beraberlikler veya kesinleşmiş yargı kararına bağlı olarak gerçekleşmiş boşanmanın var olan-olası sonuçlarını ortadan kaldırıcı/giderici nitelikteki birliktelikler madde kapsamında değerlendirilmeli, ortak çocuk-çocuklar yönünden, boşanma kararına bağlanan veya bağlanmayan kişisel ilişkilerin yürütülmesini sağlamaya yönelik olarak, eşlerin belirli aralıklarda ve günlerde zorunlu şekilde bir araya gelmeleri durumunda ise Kanun koyucunun bu türden ilişkinin varlığının gelir-aylık bağlanmaması veya kesilmesi nedeni olarak öngörmediği kabul edilmeli, boşanılan eşle kurulan-yürütülen ilişkinin, eylemli olarak birlikte yaşama kavramı kapsamında yer alıp almadığı dikkatlice irdelenerek saptama yapılmalıdır.

Anılan 56. maddede, oldukça yalın olarak “eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen” ibareleri yer almakta olup, Kanun koyucu tarafından örneğin; “sosyal güvenlik kanunları kapsamında ölüm aylığına hak kazanmak amacıyla eşinden boşanan”, “hak sahibi sıfatını haksız yere elde etme amacıyla eşinden boşanan”, “gerçek boşanma iradesi söz konusu olmaksızın (muvazaalı olarak) eşinden boşanan” veya bunlara benzer ifadelere yer verilmemiş, sade olarak kaleme alınan metinle uygulama alanı genişletilmiştir. Maddede boşanma amacına/saikine yönelik herhangi bir düzenlemeye yer verilmediğinden, gerek Kurumca, gerekse yargı organlarınca uygulama yapılırken;eşlerin boşanma iradelerinin gerçekliğinin-samimiliğinin araştırılıp ortaya konulması söz konusu olmamalı, boşanmanın muvazaalı olup olmadığına ilişkin herhangi bir araştırma-irdeleme ve boşanma yönündeki kesinleşmiş yargı kararının geçerliliğinin sorgulaması yapılmamalı, özellikle, kesinleşmiş yargı organının verdiği karara dayanan “boşanma” hukuki durum ve sonucunun eşlerin gerçek iradelerine dayanıp dayanmadığının araştırılmasının bir başka organın yetki ve görevi içerisinde yer almadığı, kaldı ki, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununda “anlaşmalı boşanma” adı altında hukuki bir düzenlemenin de bulunduğu dikkate alınmalıdır. Şu durumda sonuç olarak vurgulanmalıdır ki, boşanma tarihi itibarıyla gerçek-samimi boşanma iradelerine sahip olan (evlilik birliği temelinden sarsılan) veya olmayan tüm eşlerin, maddenin yürürlük tarihi olan 01.10.2008 tarihinden itibaren her ne sebeple olursa olsun eylemli olarak birlikte yaşadıklarının saptanması durumunda gelirin-aylığın kesilmesi zorunluluğu bulunmaktadır.

Gelirin-aylığın kesilme tarihi ile Kurumun geri alım (istirdat) hakkının kapsamına ilişkin olarak; eylemli birlikte yaşama olgusunun gerçekleşme-başlama tarihi esas alınarak bu tarih itibarıyla gelir-aylık kesme veya iptal işlemi tesis edilip ilgiliye, anılan tarihten itibaren yapılan ödemeler yasal dayanaktan yoksun-yersiz kabul edilmeli, ancak, söz konusu madde 01.10.2008 günü yürürlüğe girdiğinden, eylemli birliktelik daha önce başlamış olsa dahi maddenin yürürlük günü öncesine gidilmemeli, başka bir anlatımla 01.10.2008 tarihi öncesine ilişkin borç tahakkuku söz konusu olmamalı, böylelikle açıklığa kavuşturulacak yersiz ödeme dönemine ilişkin olarak 5510 sayılı Kanunun 96. maddesine göre uygulama yapılmalıdır. İnceleme konusu 56. maddede, “eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle” ibareleri yer aldığından, birden fazla evlilik ve doğal olarak birden fazla boşanmanın gerçekleşmiş olması durumunda, boşanılan herhangi bir eşle eylemli olarak birlikte yaşama durumunda madde hükmünün uygulanacağı gözetilmelidir.

5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 56. maddesinin ikinci fıkrasına dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve özellikle taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir. Bu aşamada, özellikle, Anayasa'nın 20., 5510 sayılı Kanunun 59., 100., 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanunun 28., 45., 5490 sayılı ... Hizmetleri Kanunu'nun 3., 45 – 53., 4857 sayılı İş Kanunu'nun 32., 01.10.2011 günü yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 6., 24 – 33., 189., 190., 191., 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 6., 19., 20., maddeleri ve diğer ilgili mevzuat hükümleri göz önünde bulundurulmak suretiyle yöntemince araştırma yapılmalı, tarafların göstereceği tüm kanıtlar toplanmalı, bildirilen ve dinlenilmesi istenilen tanıkların ifadeleri alınmalı, davacı ile boşandığı eşinin yerleşim yerlerinin saptanmasına ilişkin olarak; ilgili ... Müdürlüklerinden sağlanan ... kayıt örnekleri ile yerleşim yeri ve diğer adres belgelerinden yararlanılmalı, adres değişiklik ve nakillerine ilişkin bilgilere ulaşılmalı, özellikle ilgili ... Müdürlüğü’nden adres hareketleri, tarihleriyle birlikte istenilmeli, ilgililerin su, elektrik, telefon aboneliklerinin hangi adreste kimin adına tesis edildiği saptanmalı, seçmen bilgi kayıtları getirtilmeli, varsa çalışmaları nedeniyle resmi/özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, medula sisteminde kayıtlarda görülen adresler ilgili sağlık kuruluşlarından araştırılmalı, eşlerin boşanma sebebi, boşanma ilamında velayet, çocukla kişisel ilişki, nafaka, tazminat hükümleri varsa nasıl yerine getirildikleri belirlenmeli, boşanılan eş 4857 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yer almakta ise ödeme için adına açılan banka hesabında kayıtlı yerleşim yeri saptanmalı, boşanan eşlerin kayıtlı oldukları bölge/bölgeler yönünden geniş kapsamlı Kolluk araştırması yapılmalı, anılan mahallelerde görev yapmış/yapmakta olan muhtar ve azalardan istem hakkında düşünce edinmeye yetecek kadarının tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, Kurum işlemine dayanak tutanakları tutan görevliler dinlenilmeli, böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Somut uyuşmazlıkta, Mahkeme kabulü eksik inceleme ve araştırmaya dayalıdır. Davacının Akhisar-... adresinde yapılan araştırmada ihtilaf konusu ( 01.02.2011-25.02.2020 tarihleri arasında ) dönem yönünden davacının ve boşandığı eşinin dört yıldır birlikte yaşadıklarına ilişkin tanık beyanları mevcut olmakla öncesine ilişkin birlikte yaşama olgusuna dair herhangi bir tespit yapılamamıştır. Öte yandan, boşanılan eşin adresinde (Buca-...) de gerekli inceleme ve araştırmalar yapılmadan sonuca gidilmesi hatalı olmuştur.

Mahkemece yapılması gereken iş, davacının boşandığı eski eşinin adres kayıt sistemindeki adresinde birlikte yaşadıkları iddia edilen dönem yönünden birlikte yaşayıp yaşamadıkları zabıta marifetiyle araştırılmalı, söz konusu adreslerdeki komşular tespit edilerek ifadelerine başvurulmalı, ayrıca boşanılan eski eşin “cam toptancısı” olduğu anlaşılmakla işyerinin nerede olduğu, işyerini Akhisar-... adresine taşıyıp taşımadığı ilgili mesleki oda kuruluşlarından, belediyeden ve vergi dairesinden araştırılmalı, toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilmeli, boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, gerçekleşmiş ise hangi dönemden itibaren gerçekleşmiş kabul edilebileceği hususu hiç bir şüpheye yer bırakmayacak şekilde ortaya konularak sonucuna göre infaza elverişli bir karar verilmelidir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, eksik inceleme ve araştırma sonucu verilen karar usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve ... Bölge Adliye Mahkemesi 10.Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararının kaldırılarak İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi kararının HMK'nın 373/1. maddesi gereğince kaldırılarak temyiz edilen İlk Derece Mahkemesi hükmünün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 27.10.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2609, Karar No: 2022/8714, Tarih: 28.04.2022

**7. Ceza Dairesi         2022/2609 E.  ,  2022/8714 K.**

**"İçtihat Metni"**

6343 sayılı Veteriner Hekimliği Mesleğinin İcrasına, Türk Veteriner Hekimleri Birliği İle Odalarının Teşekkül Tarzına Ve Göreceği İşlere Dair Kanun'a muhalefet suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda ... Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 04/11/2020 tarihli ve 2020/3119 soruşturma, 2020/3183 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii ... Sulh Ceza Hâkimliğinin 11/01/2021 tarihli ve 2021/31 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 18/01/2022 tarihli kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 08/02/2022 tarihli ve KYB. 2022/13664 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

5271 sayılı Kanunun 160. maddesi uyarınca, Cumhuriyet Savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlaması gerektiği, aynı Kanunun 170/2. maddesi gereğince yapacağı değerlendirme sonucunda, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açacağı, aksi halde ise anılan Kanunun 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vereceği, buna karşın Cumhuriyet Savcısının 5271 sayılı Kanunun kendisine yüklediği soruşturma görevini yerine getirmediği, ortada yasaya uygun bir soruşturmanın bulunmadığı durumda, anılan Kanunun 173/3. maddesindeki koşullar oluşmadığından, itirazı inceleyen merciin Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla itirazın kabulüne karar verebileceği yönündeki açıklamalar nazara alındığında,

Dosya kapsamına göre, müştekinin 28/08/2020 tarihli şikayet dilekçesinde ve aynı tarihte alınan ifadesinde özetle, ... İlçe Tarım Müdürlüğünden emekli olan şüphelinin veteriner sağlık teknisyeni olarak hayvanları muayene, teşhis ve tedavi yetkisi olmadığı halde, ... isimli kişiye ait büyükbaş hayvanı muayene ettiği ve sonrasında tedavi amaçlı ilaçlar verdiğinden bahisle hakkında yasal işlem yapılmasını talep ettiği somut olayda, ... Cumhuriyet Başsavcılığınca, şüphelinin oğlu olan ...'ın veteriner kliniğinde sağlık teknisyeni olarak çalıştığına ilişkin izin ruhsatının bulunması, Suni Tohumlama, Tabii Tohumlama Ve Embriyo Transferi Faaliyetleri Hakkında Yönetmeliğin 5. maddesinde tohumlama işlemini sağlık teknisyenlerinin de yapabileceğinin belirtilmesi, şüphelinin bu haliyle kendi yetkisi dışında tedaviler uyguladığına ilişkin somut delil bulunmadığı gerekçesi ile kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de; müşteki tarafından şüphelinin suni tohumlama iddiasından ziyade ... isimli kişiye ait büyükbaş hayvanı muayene ettiği ve sonrasında ise tedavi amaçlı rahim içine ve kas içine olmak üzere ilaçlar verdiğine yönelik iddiada bulunulması ve anılan Yönetmeliğin 5. maddesindeki düzenlemenin suni tohumlama ve embriyo transferi uygulaması ile sınırlı olması karşısında, ...'a ait büyükbaş hayvan üzerinde şüphelinin uyguladığı muayene yahut tedavi işlemi olup olmadığının ve varsa kapsamının tespiti amacıyla ... ile şüphelinin oğlu olduğu belirtilen ... isimli kişilerin olaya ilişkin tanık sıfatıyla ifadelerinin alınıp varsa ilgili belge ve kayıtların temin edilerek, şikayete konu büyükbaş hayvana şüpheli tarafından uygulanan işlemlerin yetkisi kapsamında olup olmadığının kesin olarak belirlenmesi, gerekirse bu hususta bilirkişi incelemesi yaptırılması, 6343 sayılı Kanunun 11. maddesinde yer alan "(Veteriner hekim) bulunan şehir, kasaba ve köylerde (Veteriner hekim) olmıyanların her türlü hayvan hastalıklarını muayene ve tedavi etmeleri, hayvanlar üzerinde ameliyat yapmaları yasaktır." şeklindeki düzenleme uyarınca olayın meydana geldiği köyde veteriner hekim bulunup bulunmadığı da araştırılarak, sonucuna göre şüphelinin hukukî durumunun tayin ve takdir edilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik soruşturma sonucu verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itiraz üzerine, soruşturmanın genişletilmesine karar verilmesi yerine, yazılı şekilde itirazın reddine karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

5271 sayılı CMK’nun 173/1. maddesinde Cumhuriyet Savcısının kovuşturmaya yer olmadığına dair kararına suçtan zarar gören tarafından itiraz edilebileceğinin düzenlendiği, soruşturmanın konusu ve şüpheliye atfedilen eylemin niteliğine göre müşteki ...’ın suçtan zarar görmediği, bu itibarla da kovuşturmaya yer olmadığına dair karara itiraz hak ve yetkisi bulunmadığı cihetle, adı geçenin itirazını esastan inceleyerek karara bağlayan ... Sulh Ceza Hakimliğinin 11.01.2021 tarih, 2021/31 D.İş sayılı kararı hukuki değerden yoksun olup, kanun yararına bozma istemine konu olamayacağından,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriğindeki hususlar yerinde görülmediğinden, CMK'nun 309. maddesi uyarınca kanun yararına kararın bozulmasına dair talebinin REDDİNE, 28.04.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.