muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/18791, Karar No: 2015/34911, Tarih: 07.12.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/18791 E.  ,  2015/34911 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2015/43083

MAHKEMESİ : Çorlu 5. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 12/06/2014

NUMARASI : 2013/112 (E) ve 2014/594 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Tüm dosya kapsamına göre, sanığın olay tarihinde bir düğünde tanımadığı kişilerle tartıştığı, eve geldiklerinde de mağdur kardeşleri Ayhan ve Erhan'a tartışmada kendisine arka çıkmadıkları gerekçesiyle saldırdığı, mağdur kardeşi Ayhan'ı basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikte yaraladığı, ardından da mağdur Ayhan'a bıçak fırlattığı ancak bıçağın mağdur Ayhan'a isabet etmediği, yine mağdur Erhan'da herhangi bir yaralanma bulgusunun olmadığı gözetildiğinde sanığın mağdur Erhan'a yönelik eyleminin teşebbüs aşamasında kaldığı ve mağdur Erhan'a yönelik eylemde bıçak kullanılmadığı anlaşılmakla, sanığın mağdur Ayhan'a yönelik eyleminden dolayı iddianamede gösterilmeyen 5237 sayılı TCK'nin 86/3-e maddesinden 5271 sayılı CMK'nin 226. maddesi uyarınca ek savunma hakkı verilerek 5237 sayılı TCK'nin 86/2, 86/3-a,e maddeleri uyarınca, mağdur Erhan'a yönelik eyleminden dolayı ise 5237 sayılı TCK'nin 86/2, 86/3-a ve 35. maddeleri uyarınca cezalandırılması gerekirken, maddi gerçekle uyuşmayan gerekçelerle, mağdur Erhan'a yönelik eylemde silahtan sayılan bıçak kullanıldığı kabul edilip mağdur Ayhan'a yönelik eylemde ise silahtan sayılan bıçağın kullanıldığı gözetilmeden sanığın mağdurlara yönelik eylemleri karıştırılarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

2) Sanık hakkında, 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına karar verilirken, 5237 sayılı TCK'nin 53/1-c maddesinde belirtilen hakları kendi altsoyu üzerinde koşullu salıverilme tarihine kadar, kendi altsoyu dışındakiler bakımından hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar kullanamayacağına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, yine Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas- 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinde belirtilen hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, 07.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/40747, Karar No: 2019/13696, Tarih: 20.06.2019

**22. Hukuk Dairesi         2017/40747 E.  ,  2019/13696 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, yasadan kaynaklı bir kısım ek ödemeleri hak etmiş olmasına karşın kendisine ödeme yapılmadığını,maaş ilmühaberinde ücretinin bu nedenle eksik tespit edildiğini beyanla haklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, kurum işleminin yürürlükteki mevzuata uygun olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.

İstinaf başvurusu:

İlk derece mahkemesinin kararına karşı, davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti:

Bölge adliye mahkemesince, ilk derece mahkemesi kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesiyle, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Temyiz başvurusu:

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Uyuşmazlık, 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek II. cetvelinde yer alan ve özelleştirme sonucu hissesi devredilen davalı kurumda TİP 2 sözleşmesi ile nakle tabi olarak çalışan davacının davalının özelleştirmeden önce tabi olduğu ve özelleştirme ile bazı hükümleri değişen 406 sayılı Kanun'un Ek 29. maddesi kapsamındaki düzenleme ve sözleşmedeki hüküm sebebi ile 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin Ek 3. maddesi ve 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek II. cetvelinde yer alan kurumlarda çalışan sözleşmeli personele yapılan artışlardan yararlanıp yararlanmayacağı,nakledilirken bu artışların ve ödenen ikramiye,ilave tediye gibi ücretlerin maaş nakil ilmühaberindeki ücretinde dikkate alınıp alınmayacağı noktasında toplanmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta kanuni dayanaklar 406 sayılı Kanun'un Ek. 29. maddesi, 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek 3. maddesi, 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek II cetveli ve bu kanun hükmünde kararnamelere dayanılarak çıkarılan 2006/1, 2006/3, 2007/1 ve 2008/1 sayılı tebliğler yanında taraflar arasındaki sözleşme hükümleridir.

Somut uyuşmazlıkta kanuni dayanaklar 406 sayılı Kanun'un Ek. 29. maddesi, 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek 3. maddesi, 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Ek II cetveli ve bu kanun hükmünde kararnamelere dayanılarak çıkarılan 2006/1, 2006/3, 2007/1 ve 2008/1 sayılı tebliğler yanında taraflar arasındaki sözleşme hükümleridir.

406 sayılı Kanun'un 29. maddesinin 3. fıkrasının birinci cümlesine göre “399 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameye tâbi olarak sözleşmeli personel ve kapsam dışı personel statüsünde çalışanlar hakkında, 4046 sayılı Kanun'un 22. maddesinin dördüncü ve beşinci fıkrası hükümlerinin uygulanmasında, Devlet Personel Başkanlığına bildirildikleri tarihteki ünvanları esas alınarak Yönetim Kurulunca 15.4.2004 tarihi itibarıyla bu ünvana göre belirlenmiş olan ücret ve diğer malî haklarına bu tarihten Devlet Personel Başkanlığına bildirildikleri tarihteki kadro ve pozisyonlarına ilişkin olarak bildirim tarihine kadar geçen süre içinde kamu görevlilerine yapılacak artış oran ve/veya miktarları uygulanmak suretiyle bulunacak tutar dikkate alınır. Kapsam dışı personelden Devlet Personel Başkanlığına bildirilenlerin 15.4.2004 tarihi itibarıyla ünvanlarına göre ücretinin belirlenmemiş olması durumunda, benzer görevlerde bulunanlar dikkate alınarak bu tarih için ücret ve diğer malî hakları tespit etmeye Yönetim Kurulu yetkilidir”.

Taraflar arasında imzalanan TİP 2 sözleşmenin 7. maddesindeki kurallara göre ise “Nakil hakkını saklı tutan çalışanın ikramiye, yardım vs. gibi mali ve özlük hakları için iş mevzuatına tabi kapsam dışı personel esaslarında yer alan hükümler uygulanır. Ancak ücretlerde yapılacak artış oranı, kamudaki memur maaş artış oranında olacaktır ”.

Diğer taraftan özelleştirme uygulamaları sebebi ile nakilleri düzenleyen 4046 sayılı Kanun'un 22/5 maddesinde özelleştirme sebebiyle kamu kurum ve kuruluşlarına nakledilen sözleşmeli ve iş kanunlarına tabi personelin Devlet Personel Başkanlığına bildirildikleri tarihteki kadro ve pozisyonlarına göre almakta oldukları ücret yanında, bildirim tarihi itibarı ile almakta oldukları ikramiye, ek ödeme gibi ek ödemelerinde sabit bir değer olarak bildirileceği hükmünü içermektedir.

Ancak 406 sayılı Telgraf ve Telefon Kanunu Türk Telekom personeli için farklı bir uygulama benimsemiş özel düzenleme olduğundan bu kanunun 29. maddesinin davacı hakkında uygulanması gerektiği anlaşılmaktadır.

Ancak 406 sayılı Telgraf ve Telefon Kanunu Türk Telekom personeli için farklı bir uygulama benimsemiş özel düzenleme olduğundan bu kanunun 29. maddesinin davacı hakkında uygulanması gerektiği anlaşılmaktadır.

406 sayılı Kanunda değişiklik yapan ve 02.07.2004 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan 5189 sayılı Kanun ile Türk Telekom Personelinin parasal haklarının tespitinde Türk Telekom Yönetim Kurulu yetkili kılınmış olup 406 sayılı Kanun'un Ek 29. maddesiyle başka kurumlara atanmak üzere Devlet Personel Başkanlığına bildirilecek personelin 4046 sayılı Kanun'un 22. maddesi uyarınca eski görevleriyle yeni görevlerinin parasal hakları arasındaki farkın ödenmesi sırasında yönetim kurulunca bu personelin diğer kamu personeline göre yüksek tutarlara çıkarılmış parasal hakları yerine 15.04.2004 tarihi itibariyle aldıkları ücretlerine iş sözleşmelerinin sona erdiği 15 ocak tarihine kadar kamu görevlilerine yapılmış zamlar uygulanmış olup bu düzenlemeyle Türk Telekom A.Ş.'de çalışmakta iken özelleştirme nedeniyle başka kurumlara atananların ücretleriyle aynı unvanlarla özelleştirme kapsamındaki başka kurumlarda görev yapılmakta iken naklen atananların parasal hakları arasında eşitlik sağlanması amaçlanmıştır.

27.06.1989 tarih ve 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameye 21.03.2006 tarih ve 5473 sayılı Kanun ile eklenilen ek 3. maddede öngörülen ek ödemeler kamu görevlilerine yapılan genel bir artış niteliğinde olmadığından, davacının bu ödemeden yararlanması için anılan kanun kapsamındaki kamu görevlilerinden olması gerekir. Gerek 406 sayılı Kanun'un Ek 29. Maddesi, gerekse sözleşmenin 7. maddesi hükümleri davacının iş sözleşmesi ile çalıştığı dönemde kamu görevlilerine yapılan genel nitelikli artışlardan mahrum kalmasını engellemeyi amaçlamaktadır. Davacı davalıya ait işyerinde çalışmasaydı, 15.04.2004 tarihi itibariyle belirlenmiş olan ünvanın ücret ve diğer mali haklarıyla bir kamu kurumuna atanacak ve kamu görevlilerinin ücretlerine yapılan artışlardan yararlanacaktı.Kamu görevlisi olarak çalıştığında hak kazanamayacağı bir ödemeden davalı şirkette çalıştığı sırada yararlanması için bu konuda özel bir düzenleme olması gerekir. Bu bağlamda sözleşmenin 7. maddesi genel artışlarla ilgilidir.

Sonuç olarak, 375 sayılı KHK ek 3. maddesi uyarınca yapılan ek ödemelerin kamu personeli arasındaki ücret dengesizliğinin giderilmesi amacıyla madde kapsamında sayılan kamu idarelerindeki personel ile sınırlı olan ödeme olduğunu, yapılan düzenlemenin kamu personeli arasındaki ücret adaletini sağlayama yönelik olduğu ve kamu personelinin tamamını kapsayan genel bir artış niteliğinde olmadığı anlaşılmaktadır. Davacının davalı şirkette nakle tabi personel olarak çalıştığı dönemde kamuda çalışanlara yapılan zam oranında maaşına zam yapılarak belirlenen ücrete göre nakil ilmuhaberinde ücretin tespit edildiği sabittir.

Davacıya nakle tabi olarak çalıştığı dönemde TİP 2 sözleşmesi uyarınca davalı işverence ikramiye ve ilave tediye ödemesi yapıldığı anlaşılmaktadır. Bu ödemelerin davacının kamuya geçiş hakkını saklı tutarak imzaladığı sözleşme kapsamında kapsam dışı işçilik süresiyle sınırlı olduğu, Devlet Personel Başkanlığına bildirilen ücretine dahil edilmesi yönünde bir düzenleme bulunmadığı,4046 sayılı Kanun'un 22/5. maddesinin davacı hakkında uygulanamıyacağı, buna göre Devlet Personel Başkanlığına bildirilen ücretine eklenmesinin mümkün olmadığı anlaşılmaktadır.

Bu itibarla davalı şirkette çalışmakta iken 406 sayılı Kanun'un ek 29. maddesi uyarınca diğer kamu kurum ve kuruluşlarına nakledilmek üzere Devlet Personel Başkanlığına bildirilen davacının dava konusu ek ödemeden yararlanamıyacağı, sözleşme kapsamında ödenen ikramiye ve ilave tediye gibi ücretlerin nakil ilmuhaberindeki ücrete eklenemiyeceği, nakil ilmuhaberindeki ücretinin eksik belirtilmediği anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca Mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekli iken yazılı gerekçe ile kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan ilk derece mahkemesi kararının ve bu karara karşı istinaf başvurusunu esastan reddeden bölge adliye mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebepten/sebeplerden dolayı BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA, dosyanın kararı veren ilk derece mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin ise kararı veren bölge adliye mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 20.06.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4350, Karar No: 2014/7397, Tarih: 28.03.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/4350 E.  ,  2014/7397 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Karşılıklı Boşanma - Alacak

Yukarıda tarihi, konusu ve tarafları gösterilen hükmün; onanmasına dair Dairemizin 20.11.2013 gün ve 13517 - 27004 sayılı ilamıyla ilgili karar düzeltme isteminde bulunulmakla, evrak okundu, gereği düşünüldü;

Dava dosyası inceleme için elektronik ortamda gönderilmiştir.

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların "taranma" suretiyle elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur.(HUMK md. 445)Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış,eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranamayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi (duruşmalı temyiz edilen dosyaların her halükarda elektronik değil, fiziki olarak gönderilmesi) gerekmektedir. Fiziki olarak gönderilen dosyalar ayrıca elektronik ortamda gönderilmemelidir.

Dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Mahkemesince dosyanın yeniden kontrol edilerek eksikliklerin gösterilen şekilde tamamlanması, fiziki imkansızlık sebebiyle bunun mümkün olmaması halinde ise elektronik ortamda değil,fiziki olarak gönderilmesi amacıyla dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 28.03.2014 (Cuma)
Yargıtay — Esas No: 2021/17135, Karar No: 2024/1001, Tarih: 07.02.2024

**8. Ceza Dairesi         2021/17135 E.  ,  2024/1001 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/1754 E., 2020/655 K.

SUÇLAR : Başkalarına ait banka hesaplarıyla ilişkilendirilerek sahte banka veya kredi kartı üretme,satma vb., sahte banka veya kredi kartı kullanmak suretiyle yarar sağlama

HÜKÜMLER :İstinaf başvurusunun kabulü üzerine mahkumiyet kararları kaldırılarak, sanığın beraatine dair karar

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü;

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Adana Cumhuriyet Başsavcılığı'nın, 10.05.2016 tarihli iddianamesi ile sanığın, başkalarına ait banka hesaplarıyla ilişkilendirilerek sahte banka veya kredi kartı üretme, satma vb. ve zincirleme şekilde sahte banka veya kredi kartı kullanmak suretiyle yarar sağlama suçlarından cezalandırılması talep olunmuştur.

2. Adana 4. Asliye Ceza Mahkemesi'nin, 13.03.2019 tarih, 2017/531 E. 2019/124 K. sayılı kararı ile sanığın, başkalarına ait banka hesaplarıyla ilişkilendirilerek sahte banka veya kredi kartı üretme,satma vb.suçundan, 2 yıl 6 ay hapis ve 80 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, zincirleme şekilde sahte banka veya kredi kartı kullanmak suretiyle yarar sağlama suçundan, 4 yıl 2 ay hapis ve 100 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. Verilen karar ile ilgili sanık tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 07.07.2020 tarihli, 2019/1754 E., 2020/655 Karar sayılı kararı ile, istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kabulü ile, sanığın atılı suçlardan beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Banka vekilinin temyiz sebepleri;

Atılı suçların sanık tarafından işlendiği sabit olmasına rağmen, mahkumiyet kararına yönelik istinaf başvurusunun kabulü ile sanığın beraatine karar verilmesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanığın, ...'a başvurarak başkası adına sahte kredi kartı düzenlettirdiği ve tahsis edilen sahte kredi kartını kullandığı iddialarına ilişikindir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Banka vekilinin temyiz sebepleri;

Atılı suçların sanık tarafından işlendiği sabit olmasına rağmen, mahkumiyet kararına yönelik istinaf başvurusunun kabulü ile sanığın beraatine karar verilmesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanığın, ...'a başvurarak başkası adına sahte kredi kartı düzenlettirdiği ve tahsis edilen sahte kredi kartını kullandığı iddialarına ilişikindir.

2. ... adına kayıtlı 5210 \*\*\*\* \*\*\*\* 7767 numaralı kredi kartı başvurusunun direkt satış (mobil Başvuru) aracılığıyla gerçekleştiğine, bankanın Adana Gazipaşa Şubesi tarafından tahsis edilmiş olduğuna, kartın sanık ...'a teslim edildiğine, kart ile 04.03.2013 günü saat:15.08'de Adana Çarşı ATM'sinden 200 TL para çekildiğine, saat: 15:12'de Denizbank üye işyeri olan Tunyac Tırang Adana isimli firmadan 300 TL, 3D şifreli olarak harcama yapıldığına, şifrenin banka sisteminde kayıtlı bulunan 0 534 \*\*\* \*\* 73 numaralı cep telefonuna gönderildiğine dair hesap özeti dökümü ve banka yazıları dosyada mevcuttur.

3. ATM'den para çekme anına dair kayıtların saklama süresinin dolması nedeni ile elde edilemediği bildirilmiştir.

4. Telekomünikasyon İletişim Başkanlığı ile yapılan yazışma sonucu alınan cevabi yazıda, 0 534 \*\*\* \*\* 73 numaralı hattın temyiz dışı sanık ...'ya ait olduğu tespit edilmiştir.

5. Teslimat belgesi ve bankacılık sözleşmesi asıllarının kaybolması üzerine fotokopiler üzerindeki yazı ve imzalar ile ilgili yapılan inceleme sonucunda, Adana Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü'nün 01.02.2016-02.01.2016 tarih, ADN, BLG, 16-00640 numaralı uzmanlık raporu ile, imza ve yazıların kart sahibine ait olmadığı, sanığa ait olduğuna dair de yeterli bulgu elde edilemediği bildirilmiştir.

6. Kart sahibi hakkında borcundan dolayı Adana 9.İcra Müdürlüğü'nün 2015/4747 dosyası üzerinden icra takibi yapıldığına dair evraklar dosyaya celp edilmiştir.

7. Harcama yapılan iş yeri yetkilisi T.T tanık olarak alınan ifadesinde "Suça konu harcamayı kimin yaptığını hatırlamadığını, sanıkları tanımadığını" beyan etmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Tebliğname yönünden;

6. Kart sahibi hakkında borcundan dolayı Adana 9.İcra Müdürlüğü'nün 2015/4747 dosyası üzerinden icra takibi yapıldığına dair evraklar dosyaya celp edilmiştir.

7. Harcama yapılan iş yeri yetkilisi T.T tanık olarak alınan ifadesinde "Suça konu harcamayı kimin yaptığını hatırlamadığını, sanıkları tanımadığını" beyan etmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Tebliğname yönünden;

Ceza Genel Kurulu’nun 17.05.2022 gün ve 2020/248 Esas, 2022/359 Karar sayılı ilamı ve 5271 sayılı Kanunun 280/1-a maddesinde ''İlk derece mahkemesinin kararında usule veya esasa ilişkin herhangi bir hukuka aykırılığın bulunmadığını, delillerde veya işlemlerde herhangi bir eksiklik olmadığını, ispat bakımından değerlendirmenin yerinde olduğunu saptadığında istinaf başvurusunun esastan reddine, 303 üncü maddenin birinci fıkrasının (a), (c), (d), (e), (f), (g) ve (h) bentlerinde yer alan ihlallerin varlığı hâlinde "hukuka aykırılığın düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine'' duruşma açılmasına gerek olmadan karar verilebileceğinin düzenlenmiş olması ve aynı kanunun 303/1-a bendinde ''Olayın daha ziyade aydınlanması gerekmeden beraate veya davanın düşmesine ya da alt ve üst sınırı olmayan sabit bir cezaya hükmolunması gerekirse'' şeklinde yer alan düzenleme birlikte değerlendirildiğinde istinaf mahkemesince dosya üzerinden beraat kararı verilmesinde usul ve yasaya aykırılık olmadığından tebliğnamede yer alan bozma görüşüne iştirak olunmamıştır

B. Katılan Banka vekilinin sübuta ilişkin temyiz sebepleri yönünden;

Sanığın, ...'a mobil başvuru aracılığı ile başvurarak, ... adına kayıtlı 5210 \*\*\*\* \*\*\*\* 7767 numaralı kredi kartının düzenlenmesini sağladığı, akabinde sahte olarak üretilen bu kartı teslim almak ve kullanmak suretiyle para çekimi ve harcama yaptığı iddialarına dayanan olayda;

Sanığın savunmasında suçlamaları kabul etmemesi, kartın sanık adına teslim edildiği belirlenmiş ise de, teslimat belgesi ve ekinde herhangi bir kimlik bilgisi ve belgenin yer almaması, teslimat belgesi ve bankacılık sözleşmesi asıllarının kaybolması üzerine fotokopiler üzerindeki yazı ve imzalar ile ilgili yapılan inceleme sonucunda hazırlanan uzmanlık raporunda, imza ve yazıların sanığa ait olduğuna dair yeterli bulgu elde edilemediğinin bildirilmesi, yine karttan para çekilme anına dair ATM kamera kayıtlarına ulaşılamadığı gibi, yapılan harcamanın da sanık ile ilgisinin ispat edilememesi ve sanığın isminin teslim sırasında bir başkası tarafında kullanılmış olma ihtimali karşısında, atılı suçların sanık tarafından işlediğine dair dosya kapsamında herhangi bir delil bulunmadığı anlaşılmakla, Bölge Adliye Mahkemesinin kararında hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 07.07.2020 tarihli, 2019/1754 E., 2020/655 Karar sayılı kararında katılan banka vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Adana 4. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.02.2024 tarihinde karar verildi.