muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/4281, Karar No: 2021/8412, Tarih: 16.06.2021

**10. Hukuk Dairesi         2020/4281 E.  ,  2021/8412 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : ... 5. İş Mahkemesi

Dava, 01.12.1993 - 26.09.1994, 25.03.1995 - 15.04.1995, 29.06.1995 - 16.08.1996, 06.07.2000 - 09.08.2000, 09.07.2001 - 30.11.2002 tarihleri arasını Almanya ev kadınlığı süresi olarak 3201 sayılı Kanun kapsamında borçlanılabileceğinin tespiti istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, davanın kabulüne dair verilen karara karşı davalı Kurum vekilince istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın reddine karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince verilen kararın temyizen incelenmesi davacı vekilince istenmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

I-İSTEM

Davacı vekili, aksine davalı Kurum işleminin iptali ile 3201 sayılı Kanun kapsamında Almanya’da geçen ev kadınlığı süresinden Türkiye’de bulunduğu süreler dışlanmaksızın 01.12.1993 - 26.09.1994, 25.03.1995 - 15.4.1995, 29.06.1995 - 16.08.1996, 06.07.2000 - 09.08.2000, 09.07.2001 - 30.11.2002 tarihleri arasında borçlanma hakkı olduğunun tespitini talep etmiştir.

II-CEVAP

Davalı Kurum vekili yapılan işlemlerde hukuka aykırı bir husus bulunmadığından davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

III-MAHKEME KARARI

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

Mahkemesince “... Dava konusu olayda davacının 19/02/1991 tarihinden itibaren Almanya' da ikamet ettiğine dair ikamet belgesini kuruma ibraz ederek Yurtdışı Hizmet Borçlanma başvurusunda bulunduğu, ancak davalı kurum tarafından ikamet belgesine rağmen davacının yurda giriş çıkış kayıtları değerlendirmeye esas tutularak davacının Türkiye' de bulunduğu tarihleri borçlanmasına ilişkin talebinin reddedildiği, Yurtdışında Geçen Sürelerin Borçlandırılması ve Değerlendirilmesine İlişkin Yönetmeliğin 9/2 maddesine göre ev kadını olarak geçen sürelerin, yurtdışında oturulduğuna dair alınacak ikamet belgesinin onaylanmış tercümesi ile belgelendirilmesinin arandığı, yönetmelik gereği ikamet belgesinin temin edilememesi halinde emniyet müdürlüklerinden alınacak yurda giriş ve çıkış çizelgesi aranması gerektiği, davalı Kurum tarafından yönetmelik hükümlerine aykırı davranılarak ve kurum içi genelge gerekçe gösterilerek ikamet belgesinin mevcut olmasına rağmen giriş çıkış kayıtlarına göre işlem yapılması yerinde görülmediğinden davanın kabulüne dair aşağıdaki şekilde hüküm kurmak gerekmiştir...” gerekçesi ile, “...1-Davanın kabulü ile,

Davacının 01/12/1993 - 26/09/1994, 25/03/1995 - 15/04/1995, 29/06/1995 - 16/08/1996, 06/07/2000 - 09/08/2000, 09/07/2001 - 30/11/2002 tarihleri arasında Türkiye'de bulunduğu süreleri 3201 sayılı Yasa kapsamında borçlanma hakkı olduğunun tespiti ile aksi yöndeki Kurum işleminin iptaline,...” karar verilmiştir.

B-BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesince “... Yukarıda değinilen yasal düzenlemeler ve Yargıtay içtihadı kapsamında eldeki davada; davacının yurtdışında ev kadını iken, Türkiye'de fiilen geçirdiği dava konusu 01.12.1993 - 26.09.1994, 25.03.1995 - 15.04.1995, 29.06.1995 - 16.08.1996, 06.07.2000 - 09.08.2000, 09.07.2001 - 30.11.2002 tarihleri arasındaki süreler bakımından 3201 sayılı Kanun kapsamında yurtdışı hizmet borçlanması yapabilmesi mümkün olmamasına karşın, yanılgılı değerlendirme yapılarak davanın kabulüne karar verilmesi usûl ve esas yönlerden hukuka aykırı olduğu kanaatine varılmıştır. Hal böyle olunca, davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile HMK'nin 353/1-b maddesinin (2) numaralı alt bendi uyarınca, düzeltilmek üzere incelenen kararın kaldırılması ve davanın reddine dair esas hakkında yeniden karar verilmesi gerekmiştir.

Ayrıca, sonuca etkisinin bulunmaması nedeniyle "27.06.2012 ilk talep tarihindeki asgari ücretler üzerinden borçlanmanın yapılması ve borçlanma tutarlarının ilk talep tarihine göre belirlenmesine" ilişkin dava konusu yapılan istemin ayrıca değerlendirilmesine gerek kalmadığını da belirtmek gerekir....” gerekçesi ile, “...A-)Davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile ... 5. İş Mahkemesinin 25.05.2018 tarih ve 2017/298 Esas - 2018/205 Karar sayılı kararının, HMK'nin 353/1-b maddesinin (2) numaralı alt bendi uyarınca kaldırılmasına ve esas hakkında yeniden karar verilmesine,

1-)Davanın reddine,...” karar verilmiştir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU NEDENLERİ

Davacı vekili, usul ve yasaya aykırı kararın bozulmasını talep etmiştir.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE ESASIN İNCELEMESİ

1-)Davanın reddine,...” karar verilmiştir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU NEDENLERİ

Davacı vekili, usul ve yasaya aykırı kararın bozulmasını talep etmiştir.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE ESASIN İNCELEMESİ

Eldeki dosyada, davacının Almanya’da 19.2.1991 - 21.12.2000 tarihleri arasında ikametgah kaydının bulunduğu, 16.09.2004 tarihi itibariyle izinle Türk Vatandaşlığından çıktığı, 21.04.2017 tarihinde Kuruma verdiği yurtdışı ev hanımlığı, çalışılan ve boşta geçen sürelerden 19.2.1991 tarihinden itibaren 5300 gün borçlanma talebinde bulunduğu, davalı Kurum tarafından 19.02.1991-15.09.2004 tarihleri arasında Türkiye’de geçen süreler dışlanarak 3626 günlük tahakkuk yapıldığı, davacının yapılan tahakkuka itirazının reddi üzerine eldeki davanın açıldığı, İlk Derece Mahkemesince talep gibi 01.12.1993-26.09.1994, 25.03.1995-15.04.1995, 29.06.1995-16.08.1996, 06.07.2000-09.08.2000, 09.07.2001-30.11.2002 tarihleri arasında borçlanma hakkının olduğuna karar verildiği, davalı Kurum vekilinin istinaf talebi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince davacının yurtdışında ev kadını iken, Türkiye'de fiilen geçirdiği süreler bakımından 3201 sayılı Kanun kapsamında yurtdışı hizmet borçlanması yapabilmesi mümkün olmaması gerekçesi ile istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve davanın reddine karar verildiği görülmektedir. Karar eksik araştırma ve incelemeye dayalıdır.

Davacının yurtdışı ikamet süresi başlangıcı olan 19.02.1991 tarihinden Türk Vatandaşlığından izinle çıktığı 15.09.2004 tarihi arası dönemi (4877 gün) tamamen borçlanması mümkün olup buna göre talep gibi karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun kabulüne ilişkin kararı bozulmalıdır.

SONUÇ: ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi kararının yukarıda açıklanan nedenlerle HMK’nın 373/2 maddesi gereği BOZULMASINA, dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 16.06.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13151, Karar No: 2017/12036, Tarih: 31.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/13151 E.  ,  2017/12036 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargitay Birinci Baskanlik Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayili "Daireler Arasindaki Is Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik karari, 30/12/2016 tarih 29934 sayili Resmi Gazete'de yayimlanarak yürürlüge girmistir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarina iliskin dosyalarin temyiz incelemesi yapilmak üzere Yargitay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERILMESINE, 31/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/628, Karar No: 2014/5073, Tarih: 10.03.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/628 E.  ,  2014/5073 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava dosyası inceleme için elektronik ortamda gönderilmiştir.

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların "taranma" suretiyle elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur.(HUMK md. 445)Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış,eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranamayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi (duruşmalı temyiz edilen dosyaların her halükarda elektronik değil, fiziki olarak gönderilmesi) gerekmektedir. Fiziki olarak gönderilen dosyalar ayrıca elektronik ortamda gönderilmemelidir.

Dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Mahkemesince dosyanın yeniden kontrol edilerek eksikliklerin gösterilen şekilde tamamlanması, fiziki imkansızlık sebebiyle bunun mümkün olmaması halinde ise elektronik ortamda değil,fiziki olarak gönderilmesi amacıyla dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 10.03.2014 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2013/40497, Karar No: 2014/18588, Tarih: 26.05.2014

**4. Ceza Dairesi         2013/40497 E.  ,  2014/18588 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2012/66185

MAHKEMESİ : Adana 4. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 07/12/2011

NUMARASI : 2011/660 (E) ve 2011/2617 (K)

SUÇ : Tehdit

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın, suç tarihinde eşi olan katılanın kullandığı ... numaralı telefon hattından “sana 3. bir yılan da doğurmamak için çocuğumu aldırdım” şeklinde mesaj göndererek kendisini kışkırtması üzerine suça konu mesajları gönderdiğini savunması karşısında, katılan da mesajı atma nedenine ilişkin olarak dinlenerek olayın çıkış nedeni ve gelişmesi üzerinde durulup, sanık lehine TCK'nın 29. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

Kanuna aykırı ve sanık M.. Ö.. müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 26/05/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2415, Karar No: 2019/3728, Tarih: 24.04.2019

**3. Hukuk Dairesi         2019/2415 E.  ,  2019/3728 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tüketici hakem heyeti kararının iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, abonesi olan davalıya tahakkuk ettirdiği faturalarda kayıp kaçak vb. ad altında yansıttığı bedellerin tüketiciye iadesine yönelik Tüketici Hakem Heyeti kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davacı ... şirketi tarafından, bedellerin davalı aboneden tahsil edilmesinin doğru olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafça temyiz edilmiştir.

1-)Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak vb. bedelin tüketiciye iadesine yönelik Tüketici Hakem Heyeti kararının iptali istemine ilişkindir.

Kayıp-kaçak bedeli ile dağıtım-iletim bedeli sayaç okuma ve perakende satış hizmet bedelleri hakkında 17.06.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6719 sayılı kanun öncesinde Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “ Herkes, kamu giderlerini karşılamak üzere, mali gücüne göre, vergi ödemekle yükümlüdür.Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır. Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülüklerin muaflık, istisnalar ve indirimleriyle oranlarına ilişkin hükümlerinde kanunun belirttiği yukarı ve aşağı sınırlar içinde değişiklik yapmak yetkisi Bakanlar Kuruluna verilebilir" şeklindeki düzenlemeye göre kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığından bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'ya sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devleti nin

vazgeçilmez unsuru olduğundan EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınması doğru bulunmayarak hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

vazgeçilmez unsuru olduğundan EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınması doğru bulunmayarak hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ancak, Uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih ve 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanun "17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., Geçici 19. ile 20.maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davacının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davacı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, Tüketici Hakem Heyeti’ne başvuru tarihinin 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanunun yürürlükte olduğu dönemde olması nedeniyle verilecek kararların ard etkisi olduğu kabul edildiğinden 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 24.04.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12602, Karar No: 2013/7397, Tarih: 10.06.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/12602 E.  ,  2013/7397 K.**

**"İçtihat Metni"**

Fuhuş suçlarından sanıklar ... ve ...'nın, çocuğun kaçırılması ve alıkonulması ve fuhuş suçlarından sanık ...'in yapılan yargılamaları sonunda; sanıkların fuhuş suçlarından beraatlerine, sanık ...'in diğer atılı suçlardan mahkûmiyetine dair ... Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 10.03.2008 gün ve 2008/402 Esas, 2008/526 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi ... Kurumu (...) vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Mağdureler ... ve ...'nin koruma kararı uyarınca kurum bünyesinde bakım altında olduğu ve mağdurelerin kalmakta olduğu ... Çocuk Gençlik Merkezi'nin müdürü ...'ın davaya katılmak istemediğini bildirdiği anlaşılmış ise de, ... Çocuk Gençlik Merkezi'nin müdürünün ... kurum temsilcisi olmaması nedeniyle davanın ... Genel Müdürlüğüne ihbar edilmesi gerektiği, gerekçeli karardan önce ... Genel Müdürlüğü tarafından davanın öğrenilmesi üzerine 02.04.2008 tarihinde davaya katılma talebinde bulunduğu ve ... vekilinin kararı temyiz ederek sanıklardan şikâyetçi olduğunu bildirdiği gözetildiğinde, ... vekili ilgili olarak CMK.nın 238/2. maddesi gereğince katılma hususunda bir karar verilmemiş ise de;

CMK.nın 260/1. maddesjne göre katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunanlar için kanun yolunun açık olduğu, koruma kararına istinaden suçtan zarar gören ... vekilinin mahkemece verilen hükümleri temyiz ederek açıkça katılma iradesini ortaya koyduğu, Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.10.2010 gün ve 2010/9-149 Esas, 2010/205 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere mağdurelerin katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar gördüğü konusunda araştırma yapmayı gerektirecek bir tereddüt bulunmadığı görülmekle, CMK.nın 237/2. maddesi uyarınca suçtan zarar gören ... vekili Av. ...'in katılan vekili olarak kabul edilmesine karar verilerek yapılan incelemede;

Sanık ... hakkında çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçundan kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik temyizin incelenmesinde;

21.07.2004 günlü Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanunun 3/B maddesi ile değişik CMUK.nın 305/1-3. maddesi gereğince 2000 TL'ye kadar olan para cezaları kesin nitelikte bulunup, hükmü temyiz kabiliyeti bulunmadığından, CMUK.nın 317. maddesi uyarınca katılan ... vekilinin temyiz isteminin REDDİNE,

Sanıkların mağdureler ... ve ...'ye karşı fuhuş suçlarından kurulan beraat hükümlerine ilişkin temyizin incelenmesine gelince;

21.07.2004 günlü Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanunun 3/B maddesi ile değişik CMUK.nın 305/1-3. maddesi gereğince 2000 TL'ye kadar olan para cezaları kesin nitelikte bulunup, hükmü temyiz kabiliyeti bulunmadığından, CMUK.nın 317. maddesi uyarınca katılan ... vekilinin temyiz isteminin REDDİNE,

Sanıkların mağdureler ... ve ...'ye karşı fuhuş suçlarından kurulan beraat hükümlerine ilişkin temyizin incelenmesine gelince;

Mağdureler ... ve ...'nin soruşturma evresindeki samimi görülen anlatımları, sanıkların kaçamaklı savunmaları, tanık ...'in hazırlıkta alınan beyanı, 29.01.2008 tarihli canlı teşhis tutanağı ve tüm dosya içeriğinden; sanıkların mağdurelere karşı fuhuş suçlarını işledikleri sabit olduğu halde, mahkûmiyetleri yerine oluşa uygun düşmeyen gerekçeyle beraat kararları verilmesi,

Kanuna aykırı, katılan ... vekilinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18718, Karar No: 2018/6480, Tarih: 11.12.2018

**19. Hukuk Dairesi         2016/18718 E.  ,  2018/6480 K.**

**"İçtihat Metni"**

19. HUKUK DAİRESİ

YARGITAY KARARI

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, ... ile ... Gıda Tarım ve Hayvancılık ... ve Ortakları Adi Şirketi arasında alım-satım sözleşmesi akdedildiğini, sözleşmeye istinaden 52.000 Euro'luk senet düzenlendiğini, davacının ... şirketinin yetkilisi olduğunu, davaya konu senette davacının açığa atılı imzası bulunmadığını, şirket yetkilisi olarak senedi imzaladığını ileri sürerek davacının davalıya borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının senette isim ve imzasının ayrıca bulunduğunu ,senet nedeniyle davacının borçlu olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece toplanan delillere göre,dava konusu senedin keşideci kısmında davacının adının hemen altında ... ibaresinin bulunduğu ve şirketin adresinin yazılı olduğu, imza bölümünde ise şirketin iki kaşesinin olup, bu kaşeler üzerinde de birer imzanın bulunduğu, açığa atılan bir imzanın bulunmadığı bu nedenle davacının şirket kaşesi üzerine attığı imzanın şirketi temsilen atılan bir imza olduğunun kabulü gerektiği davacının şahsen sorumluluğunu gerektirecek ayrı bir imzanın olmaması nedeniyle davacının bu senetten dolayı davalı tarafa borçlu olmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 11/12/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14138, Karar No: 2019/4729, Tarih: 02.07.2019

**20. Hukuk Dairesi         2016/14138 E.  ,  2019/4729 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Dava konusu yapılan ... 378, 380 ve 383 sayılı taşınmazların ilk tesisinden itibaren tüm tedavüllerini gösterir tapu kütük sayfasının tapu müdürlüğünden

2- Davacılar tarafından 2924 sayılı Kanun uyarınca yapılan çalışma nedeni ile dava konusu 378, 380, 383 parseller için satın alma başvurusunda bulunup bulunmadıkları, bulunmuşlarsa başvurularının sonuçları, 2924 sayılı Kanun kapsamında kullanıcı olarak belirlendiklerini iddia ettikleri bu taşınmazlar bakımından idareye bir ödeme yapıp yapmadıkları, yaptılarsa ödemeye ilişkin belgeler, ödeme sonucu taşınmazların adlarına neden tescil işlemi yapılmadığı ve aynı taşınmazlar için 6292 sayılı Kanun uyarınca yapılan başvuru olup olmadığı varsa sonucu, bu taşınmazların satışının yapılıp yapılmadığının İstanbul Defterdarlığı Milli Emlak Dairesi Başkanlığından sorularak varsa bu taleplerine ilişkin tüm evrakın getirtildikten sonra bütün cevabî yazıların bu dosya arasına konulması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın YEREL MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE 02/07/2019 gününde oy birliği ile karar verildi.