muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/3438, Karar No: 2014/6592, Tarih: 24.03.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/3438 E.  ,  2014/6592 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Yukarıda tarihi, konusu ve tarafları gösterilen hükmün; onanmasına dair Dairemizin 19.12.2013 gün ve 17466-30181 sayılı ilamıyla ilgili karar düzeltme isteminde bulunulmakla, evrak okundu, gereği düşünüldü;

Dava dosyası inceleme için elektronik ortamda gönderilmiştir.

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların "taranma" suretiyle elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur.(HUMK md. 445)Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış,eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranamayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi (duruşmalı temyiz edilen dosyaların her halükarda elektronik değil, fiziki olarak gönderilmesi) gerekmektedir. Fiziki olarak gönderilen dosyalar ayrıca elektronik ortamda gönderilmemelidir.

Dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Mahkemesince dosyanın yeniden kontrol edilerek eksikliklerin gösterilen şekilde tamamlanması, fiziki imkansızlık sebebiyle bunun mümkün olmaması halinde ise elektronik ortamda değil,fiziki olarak gönderilmesi amacıyla dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 24.03.2014 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2019/4231, Karar No: 2020/1517, Tarih: 19.02.2020

**11. Ceza Dairesi         2019/4231 E.  ,  2020/1517 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜM : Düşme

2005 takvim yılında kullanılan son fatura tarihinin 06.01.2005, 2006 takvim yılında son kullanılan fatura tarihinin ise 03.07.2006 olduğu ve faturaların KDV indiriminde kullanıldığı anlaşılmakla, gerekçeli karar başlığında 2005 ve 2006 olarak eksik yazılan suç tarihlerinin "21.02.2005" ve "21.08.2006" olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Bozmaya uyularak yapılan yargılamada, sanığın 2005 takvim yılında kullandığı son sahte fatura tarihinin 06.01.2005 olduğu ve KDV indiriminde kullanıldığı, buna göre suç tarihinin 21.02.2005 olduğu ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359/b-1 maddesinde düzenlenen "sahte fatura kullanma" suçunun cezasının üst sınırı ve suç tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK'nin 102/4 ve 104/2 maddelerinde öngörülen zamanaşımı süresine tabi olduğu gözetilmeden ve hangi yıllardan hüküm verildiği belirtilmeden, 5237 sayılı TCK hükümleri uygulanmak suretiyle zamanaşımı nedeniyle düşme hükmü verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz talepleri bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Yasanın 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının 1. maddesinde "anlaşılmakla" kelimesinden sonra gelmek üzere "2005 takvim yılı yönünden sanığın 765 sayılı TCK'nin 102/4, 104/2 maddeleri uyarınca, 2006 takvim yılı yönünden ise" ibareleri eklenmesi suretiyle, hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 19.02.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6838, Karar No: 2022/15004, Tarih: 31.10.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/6838 E.  ,  2022/15004 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

İLK DERECE MAHKEMESİ: Ünye 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekillerince yapılan istinaf başvurusunun ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesince HMK’nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiş olup; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Aşağıda açıklanan nedenlerle, ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararı kaldırıldıktan sonra, Ünye 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2021/92 Esas, 2021/194 Karar sayılı kararının incelenmesinde;

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; kısmen kapama fındık ve kısmen tarım arazisi niteliğindeki ...İli, ... İlçesi, ... Mahallesi 105 ada 22 parsel sayılı taşınmazın zemininin 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-f maddesi uyarınca olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri üzerinden bilimsel yolla değerinin tespit edilmesinde; üzerinde bulunan yapıya aynı kanunun 11/1-h maddesi uyarınca resmi birim fiyatları esas alınıp yıpranma payı düşülerek, ağaçlara ise yaş, cins ve verim durumlarına göre değer biçilmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle; davacı idare ve vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

Davalılar vekilinin temyizine gelince;

Kaldırma kararı öncesi ilk karar ile tespit edilen bedel üçer aylık vadeli hesaba yatırılarak karar kesinleştiğinde ödenmesine karar verilmiş olup, bu bedel ilk karar tarihi itibarıyla ilk kararı istinaf etmeyen davalı ...'a ödenmediğinden, ödenmesi yönünde hüküm kurulan son karar tarihine kadar yasal faize hükmedilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru değilse de bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden;

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının; (C) bendindeki (ilk karar tarihi olan 31.07.2019) ibaresinin hükümden çıkartılmasına, yerine (son karar tarihi olan 22.12.2021) ibaresinin yazılmasına,

Doğru değilse de bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden;

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının; (C) bendindeki (ilk karar tarihi olan 31.07.2019) ibaresinin hükümden çıkartılmasına, yerine (son karar tarihi olan 22.12.2021) ibaresinin yazılmasına,

Ünye 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2021/92 Esas - 2021/194 Karar sayılı hükmünün böylece HMK'nın 370/2. maddesi uyarınca DÜZELTİLEREK ONANMASINA, HMK'nın 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, davacı idare ve davalılardan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 31.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/13486, Karar No: 2007/4654, Tarih: 22.03.2007

**2. Hukuk Dairesi         2006/13486 E.  ,  2007/4654 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ       :Ankara 3. A.H.

TARİHİ        :27.03.2006

SONUÇ: Açıklanan nedenlerle, hükmün BOZULMASINA, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere  oybirliğiyle karar verildi. 22.03.2007 per.
Yargıtay — Esas No: 2013/1743, Karar No: 2013/15782, Tarih: 12.09.2013

**21. Hukuk Dairesi         2013/1743 E.  ,  2013/15782 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, yetim aylığının iptaline ilişkin Kurum işleminin iptaliyle, kesilen aylıkların yeniden bağlanmasına biriken aylıkların tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Davacı vekili, müvekkilinin maaşını kesen Kurum işleminin iptaliyle, kesilen maaşının yeniden bağlanmasına, kesildiği tarihten itibaren yasal faiziyle tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava, 5510 sayılı Kanunun 56/2 fıkrası uyarınca kesilen ölüm aylığının kesilme tarihi itibarıyla yeniden bağlanması gerektiğinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davanın, yasal dayanağı 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 56. maddesinin ikinci fıkrasıdır. Fıkrada “Eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir. Bu kişilere ödenmiş olan tutarlar, 96. madde hükümlerine göre geri alınır.” düzenlemesine yer verilmiştir. Anılan madde 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe girmiştir. 5510 sayılı Yasanın 56. maddesinin Anayasa'ya aykırı olduğu gerekçesiyle iptali istemiyle Anayasa Mahkemesi'ne yapılan 2009/86 Esas numaralı başvurunun, 28.04.2011 tarihinde verilen karar ile reddedilmiştir.

5510 sayılı Kanunun 56. maddesinin ikinci fıkrası, daha önceki sosyal güvenlik kanunlarında yer almayan, boşanılan eşle fiilen (eylemli olarak) birlikte yaşama olgusu, gelir/aylık kesme nedeni olarak düzenlendiği gibi, eylemli olarak birlikte yaşama, aynı zamanda gelir/aylık bağlama engeli olarak da benimsenmiştir. Burada, eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun/durumunun tanımlanması, hukuki sınır ve çerçevesinin çizilip ortaya

5510 sayılı Kanunun 56. maddesinin ikinci fıkrası, daha önceki sosyal güvenlik kanunlarında yer almayan, boşanılan eşle fiilen (eylemli olarak) birlikte yaşama olgusu, gelir/aylık kesme nedeni olarak düzenlendiği gibi, eylemli olarak birlikte yaşama, aynı zamanda gelir/aylık bağlama engeli olarak da benimsenmiştir. Burada, eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun/durumunun tanımlanması, hukuki sınır ve çerçevesinin çizilip ortaya

konulması önem arz etmektedir. Taraflar arasında hangi hukuki sebep ve maddi vakıaya dayanmış olursa olsun sona ermiş evlilik birliğinin hak ve yükümlülüklerinin sürdürüldüğü beraberlikler veya kesinleşmiş yargı kararına bağlı olarak gerçekleşmiş boşanmanın var olan/olası sonuçlarını ortadan kaldırıcı/giderici nitelikteki birliktelikler madde kapsamında değerlendirilmeli, ortak çocuk/çocuklar yönünden, boşanma kararına bağlanan veya bağlanmayan kişisel ilişkilerin yürütülmesini sağlamaya yönelik olarak, eşlerin belirli aralıklarda ve günlerde zorunlu şekilde bir araya gelmeleri durumunda ise kanun koyucunun bu türden ilişkinin varlığının gelir/aylık bağlanmaması veya kesilmesi nedeni olarak öngörmediği kabul edilmeli, boşanılan eşle kurulan/yürütülen ilişkinin, eylemli olarak birlikte yaşama kavramı kapsamında yer alıp almadığı dikkatlice irdelenerek saptama yapılmalıdır.

Anılan 56. madde de, oldukça yalın olarak “eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen” ibareleri yer almakta olup, kanun koyucu tarafından örneğin; “sosyal güvenlik kanunları kapsamında ölüm aylığına hak kazanmak amacıyla eşinden boşanan”, “hak sahibi sıfatını haksız yere elde etme amacıyla eşinden boşanan”, “gerçek boşanma iradesi söz konusu olmaksızın (muvazaalı olarak) eşinden boşanan” veya bunlara benzer ifadelere yer verilmemiş, sade olarak kaleme alınan metinle uygulama alanı genişletilmiştir. Maddede boşanma amacına/saikine yönelik herhangi bir düzenlemeye yer verilmediğinden, gerek Kurumca, gerekse yargı organlarınca uygulama yapılırken; eşlerin boşanma iradelerinin gerçekliğinin/samimiliğinin araştırılıp ortaya konulması söz konusu olmamalı, boşanmanın muvazaalı olup olmadığına ilişkin herhangi bir araştırma/irdeleme ve boşanma yönündeki kesinleşmiş yargı kararının geçerliliğinin sorgulaması yapılmamalı, özellikle, kesinleşmiş yargı organının verdiği karara dayanan “boşanma” hukuki durum ve sonucunun eşlerin gerçek iradelerine dayanıp dayanmadığının araştırılmasının bir başka organın yetki ve görevi içerisinde yer almadığı, kaldı ki, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununda “anlaşmalı boşanma” adı altında hukuki bir düzenlemenin de bulunduğu dikkate alınmalıdır. Şu durumda sonuç olarak vurgulanmalıdır ki, boşanma tarihi itibarıyla gerçek/samimi boşanma iradelerine sahip olan (evlilik birliği temelinden sarsılan) veya olmayan tüm eşlerin, maddenin yürürlük tarihi olan 01.10.2008 tarihinden itibaren her ne sebeple olursa olsun eylemli olarak birlikte yaşadıklarının saptanması durumunda gelirin/aylığın kesilmesi zorunluluğu bulunmaktadır.

Gelirin/aylığın kesilme tarihi ile Kurumun geri alım (istirdat) hakkının kapsamına ilişkin olarak; eylemli birlikte yaşama olgusunun gerçekleşme/başlama tarihi esas alınarak bu tarih itibarıyla gelir/aylık kesme veya iptal işlemi tesis edilip ilgiliye, anılan tarihten itibaren yapılan ödemeler yasal dayanaktan yoksun/yersiz kabul edilmeli, ancak, söz konusu madde 01.10.2008 günü yürürlüğe girdiğinden, eylemli birliktelik daha önce başlamış olsa dahi maddenin yürürlük günü öncesine gidilmemeli, başka bir anlatımla 01.10.2008 tarihi öncesine ilişkin borç tahakkuku söz konusu olmamalı, böylelikle açıklığa kavuşturulacak yersiz ödeme dönemine ilişkin olarak 5510 sayılı Kanunun 96'ncı maddesine göre uygulama yapılmalıdır. İnceleme konusu 56'ncı maddede, “eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle” ibareleri yer aldığından, birden fazla evlilik ve doğal olarak birden fazla boşanmanın gerçekleşmiş olması durumunda, boşanılan herhangi bir eşle eylemli olarak birlikte yaşama durumunda madde hükmünün uygulanacağı gözetilmelidir.

Sonuç olarak; 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 56. maddesinin ikinci fıkrasına dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve özellikle taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir. Bu nedenle Anayasa'nın 20. maddesi ile 5510 sayılı Kanun, 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu, 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri Ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanun, 4857 sayılı İş Kanunu, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu ve diğer ilgili mevzuat hükümleri göz önünde bulundurulmak suretiyle yöntemince araştırma yapılmalı, tarafların göstereceği tüm kanıtlar toplanmalı, bildirilen ve dinlenilmesi istenilen tanıkların ifadeleri alınmalı, davacı ile boşandığı eşinin yerleşim yerlerinin saptanmasına ilişkin olarak; muhtarlıktan ikametgah senetleri elde edilmeli, ilgili Nüfus Müdürlüklerinden sağlanan nüfus kayıt örnekleri ile yerleşim yeri ve diğer adres belgelerinden yararlanılmalı, adres değişiklik ve nakillerine ilişkin bilgilere ulaşılmalı, özellikle ilgili Nüfus Müdürlüğü’nden adres hareketleri, tarihleriyle birlikte istenilmeli, ilgililerin su, elektrik, telefon aboneliklerinin hangi adreste kimin adına tesis edildiği saptanmalı, seçmen bilgi kayıtları getirtilmeli, varsa çalışmaları nedeniyle resmi/özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, boşanan eşler 4857 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yer almakta iseler adlarına ödeme yapılabilecek özel olarak açılan banka hesabı bulunup bulunmadığı belirlenmeli, boşanan eşlerin kayıtlı oldukları bölge/bölgeler yönünden kapsamlı Emniyet Müdürlüğü/Jandarma Komutanlığı araştırması yapılmalı, anılan mahalle/köy muhtar ve azalarının tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, davacıya ait boşanma dosyasının ilgili mahkemesinden getirtilerek toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre karar verilmelidir.

Somut olayda, davacı ve boşandığı eşine ait ikametgah senetleri istenilmeden, davacı ve boşandığı eşinin boşanma tarihinden itibaren adres hareketleri ilgili nüfus müdürlüğünden istenilmeden ve kontrol memuru raporunda belitrilen davacının eski eşiyle fiilen yaşadığı belirtilen, ikametgah adresindeki muhtarın vefaat ettiği bildirildiğinden azaların tanık olarak dinlenilmemesi ve bu şekilde davanın kabulüne karar verilmesi hükmün bozulmasını gerekmektedir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 12/09/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/394, Karar No: 2022/154, Tarih: 08.03.2022

**Ceza Genel Kurulu         2021/394 E.  ,  2022/154 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Dairesi : 1. Ceza Dairesi

..

Sanık ...'ın kasten öldürme suçuna teşebbüsten TCK'nın 81/1, 35, 62, 53/1-2-3 ve 54/4. maddeleri uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve müsadereye ilişkin ... Ağır Ceza Mahkemesince verilen 19.06.2020 tarihli ve 394-183 sayılı hükme yönelik sanık müdafisi tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine dosyayı inceleyen ... Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesince duruşma açılarak yapılan yargılama sonucunda 20.10.2020 tarih ve 1598-407 sayı ile sanığın eyleminin kasten yaralama suçunu oluşturduğu kabul edilerek CMK'nın 280/2. maddesi uyarınca Yerel Mahkeme kararının kaldırılmasına, sanığın TCK'nın 86/1, 86/3-e, 87/1-d, 53/1-2-3, 63 ve 54/1. maddeleri uyarınca 6 yıl 18 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna, mahsuba ve müsadereye karar verilmiştir.

Kararın sanık müdafisi ve Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 1. Ceza Dairesince 10.02.2021 tarih, 5430-926 sayı ve oy çokluğuyla; sanığın 22.12.2020 tarihli dilekçesiyle temyiz talebinden feragat etmesi nedeniyle sanık müdafisinin temyiz isteminin reddine, Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmiş,

Daire Üyesi İ. İlhan; "...Sanığın mağdura neden ateş ettiği anlaşılamamıştır. Mağdur, sanığın başkası tarafından azmettirildiğini, sanık ise mağdur ile aralarında husumet bulunduğunu beyan etmişler ise de, bu husus netleştirilmese de sanığın kullandığı aletin elverişliliği, hedef aldığı vücut bölgeleri, yakın mesafeden vücudun daha aşağı bölgelerini tek veya iki atışla yaralama imkânı varken kalça ve batın gibi hayati organların yer aldığı vücudun orta bölgesini hedef alması, mağdurun ilk atıştan sonra yere düşmesine rağmen ateş etmeye devam etmiş olması, silahında sadece tek mermi kalıncaya kadar ateş etmiş olması, mağdurda meydana gelen yaralanmaların niteliği bir bütün olarak ele alındığında, sanığın öldürme kastıyla hareket ettiği" düşüncesiyle karşı oy kullanmıştır.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 20.03.2021 tarih ve 100986 sayı ile;

"...Dosya içeriğine göre katılan ...'ın kahvehanede arkadaşları ile sohbet ettiği, sanık ...'ın yanlarına gelip oturduğu, ...'ın ...'a çay söylediği, Mert'in de İsmet'e sigara verdiği, Mert'in yanlarından ayrıldığı, ... ayakta sırtı dönük bulunduğu sırada ...'a 3-4 metre mesafeden sırtına ateş ederek kaçtığı, karakola giderek teslim olduğu, tabancasını teslim ettiği, tabancasında bir adet merminin bulunduğu belirlenmiştir. Olay yerinde sanığın tabancasından atıldığı belirlenen dört adet boş kovan bulunmuştur.

... Adli Tıp Şube Müdürlüğünün raporunda '... hakkında ... Devlet Hastanesine ait ... sayılı epikrizde; kişinin ateşli silah yaralanması nedeniyle yatırıldığı, abdomen BT'de; kolon-mesane komşuluğunda mermi çekirdeği izlenmesi üzerine acil operasyona alındığı, sol gluteal lateralde mermi giriş deliği, bacakta multipl mermi giriş deliği olduğu, operasyon notunda; mezorektal alana girildiğinde hematom, gaita bulaşığı ve mermi çekirdeği izlenmediği, bulunmadığı, genel anestezi altında rektal tuşede gaita olduğu, ancak parmağa kan bulaşığının izlenmediği, periton kapatılarak ... yerleştirildiği, alt batın BT tetkikinde, batın alt kadran düzeyinde intraabdominal alanda serbest hava değerleri izlendiği, pelvik bölge düzeyinde solda rektum komşuluğunda metalik yabancı cisime ait değerlendirilen hiperdens görünüm olduğu, metalik artefaktlar nedeniyle bu düzeyde optimal değerlendirme yapılamadığı, değerlendirilebildiği kadarıyla yabancı cismin rektum duvarıyla ilişkisi izlenmediği, solda asetabulum posterior kesimde parçalı deplase fraktür hatları izlendiği belirtildiği, kişide sol kalçada 1 adet ve sağ kalçada 2 adet olmak üzere toplam 3 adet ateşli silah yaralanması tarif edildiği, alt batın BT tetkikinde, batın alt kadran düzeyinde intraabdominal alanda serbest hava değerleri izlendiği belirtildiğinden yaralanmanın batın boşluğuyla ilişkili olduğu kanaatine varıldığı; sol kalça bölgesinde tarif edilen ateşli silah yarasının yaşamsal tehlike oluşturduğu, tüm yaralamaların müştereken yaşamsal tehlike oluşturduğu' belirtilmiştir.

Katılan ...'ın sol kalçada 1 adet ve sağ kalçada 2 adet olmak üzere toplam 3 adet ateşli silah yaralanması ile yaralandığı, batın alt kadran düzeyinde intraabdominal alanda serbest hava değerleri izlendiği belirtildiğinden yaralanmanın batın boşluğuyla ilişkili olduğundan hayati tehlike geçirdiği, acil operasyona alındığı, yaşama döndürüldüğü, kullanılan silahın niteliği, hedef alınan ve merminin isabet ettiği vücut bölgesi, üç adet mermi yarasının bulunması, katılanın kardeşi ... ve iki arkadaşının olay yerinde olması nedeniyle kaçtığı birlikte değerlendirildiğinde sanığın ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu ve bu nedenle öldürmeye teşebbüs suçundan cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiği" görüşüyle itiraz kanun yoluna başvurmuştur.

CMK'nın 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Yargıtay 1. Ceza Dairesince 06.10.2021 tarih ve 7650-13117 sayı ile itiraz nedenlerinin yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI