muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/2037, Karar No: 2023/8260, Tarih: 03.10.2023

2. Davalı ... istinaf dilekçesinde özetle; hükme esas alınan bilirkişi raporunun hatalı olduğunu, değerlendirmeye esas alınan emsalin Yargıtay içtihatlarına uygun olmadığını, taşınmazın değerinin düşük belirlendiğini, gerçek değerinin tespit edilmesi gerektiğini ileri sürerek, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; 155 ada 1 parsel sayılı taşınmazın, dava konusu taşınmaza emsal alınmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, her iki taşınmazın da imar parseli olup, emlak vergisine esas birim m² fiyatları karşılaştırıldığında, dava konusu taşınmazın emsal taşınmazdan daha değerli olduğu, hükme esas alınan bilirkişi raporunun 2942 sayılı Kanun'un değerlendirmeye ilişkin hükümlerine aykırılık teşkil etmediği, kararda usul ve kanuna aykırı bir yön bulunmadığı gerekçesiyle, davacı idare vekili ile davalı ...'nun istinaf başvurularının ayrı ayrı esastan reddine karar verilnmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili ile davalı ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek, kararın bozulmasını talep etmiştir.

2. Davalı ... vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürülen sebepleri tekrar ederek, kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, dava konusu taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesi ile 11 inci ve 18 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Arsa niteliğindeki dava konusu taşınmaza 2942 sayılı Kanun'un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca emsalin üstün ve eksik yönleri belirlenip kıyaslaması yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

3. Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ile 01.06.2019 tarihli ve 30791 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı kararı göz önüne alınarak davacı idare lehine vekâlet ücretine hükmedilmemesi yerindedir.

4. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davacı idare vekilinin tüm, davalı ... vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

4. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davacı idare vekilinin tüm, davalı ... vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

5. İlk Derece Mahkemesince kamulaştırmaya konu taşınmazın mülkiyetinin ihtilaflı olduğu dikkate alınarak tespit edilen kamulaştırma bedelinin 2942 sayılı Kanun'un 18 inci maddesi uyarınca mülkiyet ihtilafına ilişkin Denizli 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2007/266 Esas sayılı dosyasının sonucuna göre belirlenecek olan hak sahibine ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesaba yatırılmasına karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi doğru görülmemiştir.

Ne var ki bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davacı idare vekilinin tüm, davalı ... vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine,

2. Davalı ... vekilinin temyiz itirazının kısmen kabulü ile temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA, İlk Derece Mahkemesinin kararının hüküm fıkrasının kamulaştırma bedelinin tespitine ilişkin (2) numaralı bendinin devamına "tespit edilen kamulaştırma bedelinin Denizli 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2007/266 Esas sayılı dosyasının sonucuna göre belirlenecek olan hak sahibine ödenmek üzere, üçer aylık vadeli hesaba yatırılarak nemalandırılmasına," ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Davacı idareden peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine, davalı ...'ndan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

03.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17398, Karar No: 2012/25293, Tarih: 05.12.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/17398 E.  ,  2012/25293 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10.maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemeleri yaptırılmıştır. Alınan raporlar hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

Dava konusu taşınmaza arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanununun kıymet takdir esaslarını belirten 11.maddesinin 1.fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Bu itibarla, emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tespiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerekirken, başka bir dosyadaki taşınmaza ilişkin birim m2 fiyatı dava tarihine endekslenerek değer biçildiğinden bu rapora göre hüküm kurulması mümkün değildir.

Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalılardan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 05.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/12435, Karar No: 2010/14649, Tarih: 04.05.2010

**2. Ceza Dairesi         2009/12435 E.  ,  2010/14649 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2007/172608

MAHKEMESİ : İzmir 2. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 13/03/2007

NUMARASI : 2007/135

SUÇ : Kasten yaralama

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olduğu anlaşıldığından, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için aranan, 5271 sayılı CMK.nun 231/6.maddesinin (a) bendinde yazılı “kasıtlı bir suçtan mahkum olmama” koşulunun bulunmaması nedeniyle, sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

5237 Sayılı TCK.nun 58.maddesinin 3.fıkrasında "tekerrür halinde sonraki suça ilişkin kanun maddesinde seçimlik olarak hapis cezasıyla adli para cezası öngörülmüşse hapis cezasına hükmolunacağı" ve aynı Kanunun 50.maddesinin 2.fıkrasında ise, "suç tanımında hapis cezası ile adli para cezasının seçenek olarak öngörüldüğü hallerde hapis cezasına hükmedilmişse bu cezanın artık adli para cezasına çevrilemeyeceği" düzenlenmiştir. Bu düzenlemeler birlikte değerlendirildiğinde; sanık hakkında mükerrir olması nedeniyle uygulanan maddede seçenek olarak öngörülen yaptırımlardan hakimin tercih hakkı bulunmadığından zorunlu olarak hapis cezasına hükmedilmiş olması karşısında, bu cezanın, koşulların bulunması durumunda aynı Kanun'un 50/1.maddesinde yazılı seçenek yaptırımlardan birisine çevrilmesine yasal bir engel bulunmamaktadır.

Ancak; 5237 Sayılı TCK.nun 50/2.maddesine göre, uygulanan maddede hapis cezası ile adli para cezasının seçenek olarak öngörülmesi ve zorunluluk olmaksızın hapis

cezasının mahkemece tercih edilmesi halinde bu durumda artık hapis cezası adli para cezasına çevrilemeyecektir.

Açıklanan nedenlerle, somut olayda kasten yaralama suçundan hüküm kurulurken seçenekli cezalardan kısa süreli hapis cezasına tekerrür nedeniyle zorunlu olarak hükmedildiğinden, bu cezanın yasada aranan diğer koşullar bulunduğunda adli para cezası ya da önlemlerden birine çevrilmesine yasal bir engel bulunmadığı halde yasal engel bulunduğu belirtilerek tayin olunan kısa süreli hapis cezasının, para cezasına çevrilmesine yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi gereğince BOZULMASINA, 04/05/2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1905, Karar No: 2020/7231, Tarih: 17.12.2020

**12. Ceza Dairesi         2020/1905 E.  ,  2020/7231 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : CMK’nın 231/11. maddesi gereğince hükmün açıklanması ile; 2863 sayılı Kanunun 67/2, TCK’nın 62/1, 53. maddeleri gereğince mahkumiyet

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve müşteki vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanık hakkında yapılan yargılama sonucunda, 2863 sayılı Kanunun 67/2, TCK’nın 62/1. maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay 25 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231/5. maddesi gereğince sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, aynı maddenin 8. fıkrası uyarınca 5 yıllık denetim süresine tabi tutulmasına dair Kale Asliye Ceza Mahkemesinin 01/07/2009 tarihli ve 2008/95 esas, 2009/53 karar sayılı kararının 07/09/2009 tarihinde kesinleşmesine müteakip sanığın denetim süresi içinde 18/07/2010 tarihinde TCK’nın 142/1-b maddesinde tanımlanan nitelikli hırsızlık suçunu işlediği ve Kale (Denizli) Asliye Ceza Mahkemesinin bu suçtan sanığın mahkumiyetine karar verdiği, hükmün 22/05/2019 tarihinde kesinleştiği ve ihbar üzerine dosya yeniden ele alınarak, önceki hükmün 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231/11. maddesi gereğince açıklanmasına dair Kale (Denizli) Asliye Ceza Mahkemesinin 04/12/2019 tarihli ve 2019/176 Esas, 2019/160 Karar sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

20/07/2016 tarihi ve sonrasında kanun yoluna ilk kez başvurulması halinde istinaf yasa yolu hükümleri uygulanacağından, sanığın mahkumiyetine ilişkin karar istinaf yasa yoluna tabi olup, temyiz kabiliyeti bulunmadığından temyiz incelemesi yapılmaksızın, gereğinin merciince yerine getirilmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17/12/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/11016, Karar No: 2024/6695, Tarih: 03.07.2024

**9. Ceza Dairesi         2023/11016 E.  ,  2024/6695 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/32 E., 2023/125 K.

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, İlk Derece Mahkemesinde silahların eşitliği ve çekişmeli yargılama ilkesi doğrultusunda savunmaya yeterli imkanın sağlanması ve bu hakkın etkin bir şekilde kullandırılmış olması, temyiz denetiminde sınırsız şekilde yazılı savunma kullanılması karşısında savunma hakkının kısıtlanması söz konusu olmadığından 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi uyarınca takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ, OLAY VE OLGULAR

1. Sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103/2, 103/3-b, 43/1. maddeleri uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, İstanbul 12. Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.01.2021 tarihli ve 2020/369 Esas, 2021/7 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 103/2, 103/3-c, 43, 62, 53. maddeleri uyarınca 25 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına dair verilen kararın o yer Cumhuriyet savcısı, katılan ... ve katılan mağdure Yağmur vekili, katılan Bakanlık vekili ve sanık müdafii tarafından istinaf edilmesi üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesi kararı ile istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 25. Ceza Dairesi kararının katılan Bakanlık vekili ile sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 12.10.2022 tarihli ve 2021/21378 Esas, 2022/8978 Karar sayılı kararı ile mağdurenin eylemlerin oluş şekline yönelik anlatımları ile rehberlik öğretmeninin mağdure tarafından kendisine anlatıldığını söylediği eylemler arasındaki farklılıklar, çocuk izlem merkezinde alınan ifadesinde maruz kaldığını iddia ettiği iki eylem arasındaki zaman aralığına yönelik somut bir anlatımının olmamasına rağmen annesinin iki eylem arasında 5-6 ay bulunduğunu kendisine anlattığını öne sürmesi ve suç tarihlerine ilişkin çelişkiler nazara alındığında; olayın tek görgü tanığı konumunda bulunan mağdurenin İlk Derece Mahkemesince temin edilerek beyanlar arasındaki çelişkinin de giderilerek, toplanacak delillere göre sanığın hukuki durumu ile suç vasfının tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun'un 304/2-a maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

3. İstanbul 12. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.03.2023 tarihli ve 2023/32 Esas, 2023/125 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 103/2, 103/3-c, 43, 62, 53. maddeleri uyarınca 25 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmekle, 5271 sayılı Kanun'un 307/3. maddesinde yer verilen; "Yargıtaydan verilen bozma kararına uyulması hâlinde ilk derece mahkemesi tarafından verilen karara karşı, istinaf veya temyiz sınırlarına bakılmaksızın sadece temyiz yoluna başvurulabilir." hükmü uyarınca dava dosyası doğrudan temyiz merciine gönderilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan ... ve Katılan Mağdure Yağmur Vekilinin Temyiz İstemi

Sanığın müspet herhangi bir davranışının bulunmadığı ve eylemini birden çok defa tekrarladığı gözetilmeden hakkında takdiri indirim uygulanmasının hatalı olduğuna, dolayısıyla sanık hakkında indirim uygulanmaksızın alt sınırdan uzaklaşılarak karar verilmesi için hükmün bozulması gerektiğine, 6763 sayılı Kanun ile getirilen değişikliğin sanık lehine değerlendirilmesinin hukuka ve hakkaniyete uygun olmadığına, sanığın eylemini cebir kullanmak suretiyle işlediğinin, uluslararası sözleşmelerin de cinsel istismar suçlarında caydırıcı ceza verilmesi gerektiğini temenni ettiklerinin gözetilmediğine, bu nedenle hükmün bozulması gerektiğine ilişkindir.

B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi

5237 sayılı Kanun'un 3 ve 61. maddeleri uyarınca kusurun yoğunluğu, suçun işleniş biçimi, meydana gelen zararın ağırlığı göz önüne alınıp alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesinin, yine aynı Kanun'un 62. maddesi gereğince takdiri indirim uygulanmasının hatalı olduğuna, katılan kurum lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmediğine, bu nedenle hükmün bozulması gerektiğine ilişkindir.

B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi

5237 sayılı Kanun'un 3 ve 61. maddeleri uyarınca kusurun yoğunluğu, suçun işleniş biçimi, meydana gelen zararın ağırlığı göz önüne alınıp alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesinin, yine aynı Kanun'un 62. maddesi gereğince takdiri indirim uygulanmasının hatalı olduğuna, katılan kurum lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmediğine, bu nedenle hükmün bozulması gerektiğine ilişkindir.

C. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

Mahkemenin bozma kararındaki hiçbir eksikliği gidermeden aynı kararı verdiğine, hiçbir somut delil olmaksızın katılan mağdure, katılan ... tanıkların çelişkili ve tutarsız ifadelerinin hükme esas alındığına, katılan mağdurenin ifadesinde belirttiği ve Yeşilpınar'daki evde gerçekleştiğini söylediği olayların meydana gelmesinin maddi olarak imkansız olduğuna, sanığın atılı suçu işlediğine ilişkin katılan mağdurenin ifadeleri dışında somut hiçbir delil bulunmadığının gözetilmediğine, Mahkemenin katılan ...'ın sosyal medya platformlarında ve yazılı basında oluşturduğu baskıya maruz kaldığına, katılan mağdurenin babası Ü.D'nin sanık lehine olan ifadelerinin dikkate alınmadığına, bu nedenlerle hükmün bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Olayın intikal şekli ve süresi, katılan mağdure ile annesinin aşamalarda farklılaşan çelişkili beyanları, ikinci eylemin 2016 yılında Yeşilpınar'da bulunan evde gerçekleştiği iddia edilmesine rağmen sanık müdafii tarafından ibraz edilen belgelere ve tanık beyanlarına göre söz konusu eve 01.06.2017 tarihinde taşınıldığının ve sanığın 03.05.2017 - 03.05.2018 tarihleri arasında askerlik görevini yaptığının anlaşılması, savunma ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında; sanığın atılı suçu işlediği hususunda her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi, hukuka aykırı görülmüştür.

IV. KARAR

Gerekçede açıklanan nedenlerle, katılan ... ve katılan mağdure Yağmur vekili, katılan Bakanlık vekili ile sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden İstanbul 12. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.03.2023 tarihli ve 2023/32 Esas, 2023/125 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye farklı gerekçeyle uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Bozma sebebine göre sanığın TAHLİYESİNE, başka suçtan tutuklu veya hükümlü olmadığı takdirde derhal salıverilmesinin ilgili yerlere en seri şekilde bildirilmesi için müzekkere yazılmasına,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/4.maddesi uyarınca İstanbul 12. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,03.07.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11078, Karar No: 2011/11893, Tarih: 15.09.2011

**3. Ceza Dairesi         2010/11078 E.  ,  2011/11893 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın beraatine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine; Ancak;

Davanın ormanlık alandan 7 adet ağaç kesilme eyleminden açıldığı, yapılan keşif sonucu orman mühendisinin kesilen ağaçlardan 2 sinin zabıttan iki hafta önce ormandan açılan tarla içinde, 5 adedinin de ormanlık sahada kaldığını başka bir deyişle kesilen ağaçların tamamının orman sahasında kaldığını belirtmesine rağmen fenni bilirkişinin raporunda tarlanın (492 m2) ... arazisi olduğu açıklamasına göre, mahalinde yeniden imzacı tanık ile köy muhtarı ... yer gösterimleri ile harita ve orman mühendislerinden oluşacak üç kişilik heyet ile keşif yapılıp öncelikle buğday ekili 492 m2 mesahasındaki tarlayı kimin ektiği belirlenip, bu tarlanın da orman sahası içinde kalıp kalmadığı, bu saha içinden kesilen 2 ağacın kökü ile orman arazisinden kesilen ağaçların köklerinin kesim şekli, kesim tarihi itibariyle birbirine uyup uymadığı tam olarak araştırılıp sonucuna göre tarla açma ve ağaç kesme suçlarını oluşturup oluşturmayacağı tam olarak değerlendirilmeden tutanakda adı geçen köy muhtarı dahi dinlenmeden yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 15.09.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/27739, Karar No: 2014/2487, Tarih: 30.01.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/27739 E.  ,  2014/2487 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İspir Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/11/2012

NUMARASI : 2012/249-2012/499

Taraflar arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Taşınmazın ve emsal olarak incelenen taşınmazların Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan metrekare değerlerinin getirtilmesi için dosyanın geri çevrilmesi üzerine; İspir İlçesi Çamlıkaya Belediye'sinin yazısında, dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 2012 yılındaki emlak vergisine esas metrekare değerinin bildirilmediği anlaşıldığından, taşınmazın Arsa Metrekare Rayiç Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas metrekare değerinin, ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden araştırıldıktan,

Sonra, alınacak cevapla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine 2. kez GERİ ÇEVRİLMESİNE, 30.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.