muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/13438, Karar No: 2017/4004, Tarih: 15.05.2017

**21. Hukuk Dairesi         2016/13438 E.  ,  2017/4004 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, subut bulmayan davanın reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, sigortalının iş kazasında sürekli iş göremezliği iddiası ile maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, iddiaların sübut bulmaması nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir.

5510 sayılı Yasa’nın 13. maddesinde iş kazasının, 4 ncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ile 5 nci madde kapsamında bulunan sigortalılar bakımından bunları çalıştıran işveren tarafından, o yer yetkili kolluk kuvvetlerine derhal ve Kuruma en geç kazadan sonraki üç işgünü içinde iş kazası ve meslek hastalığı bildirgesi ile doğrudan ya da taahhütlü posta ile bildirilmesinin zorunlu olduğu, iş kazasının işverenin kontrolü dışındaki yerlerde meydana gelmesi halinde iş kazasının öğrenildiği tarihten başlayacağı, Kuruma bildirilen olayın iş kazası sayılıp sayılmayacağı hakkında bir karara varılabilmesi için gerektiğinde, Kurumun denetim ve kontrol ile yetkilendirilen memurları tarafından veya Bakanlık İş Müfettişleri vasıtasıyla soruşturma yapılabileceği bildirilmiştir.

Dava konusu kaza tarihinden yürürlükte bulunan 506 sayılı Yasa'nın 27, 28 ve 29. maddelerinde, işverenin iş kazasını en geç iki gün içinde Sosyal Sigortalar Kurumuna bildirmekle yükümlü olduğu, haber verme kağıdındaki bildirilen olayın iş kazası sayılıp sayılmayacağı hakkında gerekirse Kurum tarafından soruşturma yapılabileceği ve varılan sonucun en geç üç ay içinde ilgililere yazı ile bildirileceği, ilgililerce yetkili mahkemeye başvurularak Kurum kararına itiraz olunabileceği, itiraz halinde Kurum kararının ancak mahkeme kararının kesinleşmesi ile kesin hale geleceği açıklanmıştır.

Davacı taraf, davalı ... bünyesinde çalışırken 01.08.2005 günü iş kazası geçirdiğini ve malul kaldığını iddia etmektedir.

Dava dosyasına göre, davaya konu iş kazası iddiaları ile ilgili Sosyal Güvenlik Kurumuna herhangi bir bildirim ve başvurunun yapılmadığı anlaşılmaktadır.

Uyuşmazlığın çözümü için, davaya konu zararlandırıcı olayın iş kazası niteliğinde olup olmadığının tesbiti ön sorundur.

Davacı taraf, davalı ... bünyesinde çalışırken 01.08.2005 günü iş kazası geçirdiğini ve malul kaldığını iddia etmektedir.

Dava dosyasına göre, davaya konu iş kazası iddiaları ile ilgili Sosyal Güvenlik Kurumuna herhangi bir bildirim ve başvurunun yapılmadığı anlaşılmaktadır.

Uyuşmazlığın çözümü için, davaya konu zararlandırıcı olayın iş kazası niteliğinde olup olmadığının tesbiti ön sorundur.

5510 sayılı Yasanın 95. Maddesine göre "Bu Kanun gereğince, yurt dışında tedavi için yapılacak sevklere, çalışma gücü kaybı, geçici iş göremezlik ödeneklerinin verilmesine ilişkin raporlar ile iş kazası ve meslek hastalığı sonucu meslekte kazanma gücü veya çalışma gücü kaybına esas teşkil edecek sağlık kurulu raporlarının usûl ve esaslarını, bu raporları vermeye yetkili sağlık hizmeti sunucularının sahip olması gereken kriterleri belirlemeye, usûlüne uygun olmayan sağlık kurulu raporu ve dayanağı tıbbî belgeleri düzenleyen sağlık hizmet sunucusuna iade edecek belirlenen bilgileri içerecek şekilde yeniden düzenlenmesini istemeye Kurum yetkilidir. Usûlüne uygun sağlık kurulu raporu ve dayanağı tıbbî belgeler ile gerekli diğer belgelerin incelenmesiyle; yurt dışında tedavi için yapılacak sevklere, vazife malullük derecesini, iş kazası veya meslek hastalığı sonucu tespit edilen meslekte kazanma gücünün kaybına veya meslekte kazanma gücünün kaybı derecelerine ilişkin usûlüne uygun düzenlenmiş sağlık kurulu raporları ve diğer belgelere istinaden Kurumca verilen karara ilgililerin itirazı halinde, durum Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulunca karara bağlanır.

Yapılacak iş; iş kazası iddialarının tahkikatı için Sosyal Güvenlik Kurumuna başvuruda bulunması amacıyla davacı tarafa süre verilmesi, iş kazasının Kurum tarafından kabul edilmesi halinde maluliyet raporu alınması, davada maddi tazminat talebinin de bulunması nedeniyle, şartları oluştuğu takdirde kurum tarafından bağlanacak gelire ilişkin ilk peşin sermaye değerli gelir miktarının kurumdan sorulması neticesinde Kurumun iş kazası tahkikatı, maluliyet kararı ve ilk peşin sermaye değerli gelir kararının dosya arasına celbi gerekir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin eksik araştırma sonucu yazılı şekilde karar verilmesi usule ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle ve sair yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 15.05.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4645, Karar No: 2024/10446, Tarih: 23.09.2024

**11. Ceza Dairesi         2021/4645 E.  ,  2024/10446 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/473 E., 2016/185 K.

SUÇLAR : Kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği, görevi kötüye kullanma

HÜKÜMLER : Beraat

TEMYİZ EDENLER : Cumhuriyet savcısı, katılan vekili

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Turhal 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.03.2016 tarihli ve 2015/473 Esas, 2016/185 Karar sayılı kararının, katılan ve Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

Katılan ...'ın Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden temin olunan nüfus kayıt örneğine göre hükümleri temyizinden sonra, 15.11.2021 tarihinde vefat ettiği anlaşılmıştır.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 243/1 maddesinde yer verilen; "Katılan, vazgeçerse veya ölürse katılma hükümsüz kalır. Mirasçılar, katılanın haklarını takip etmek üzere davaya katılabilirler." şeklindeki hüküm uyarınca inceleme konusu gerekçeli kararın, adı geçen katılanın yasal mirasçılarına usulüne uygun şekilde tebliği ile tebliğ - tebellüğ evrakının ve hükümleri temyiz etmeleri durumunda temyiz dilekçelerinin dava dosyasına eklenmesi ve bu durumda ileri sürülen yeni temyiz istemleri hakkında ek Tebliğname düzenlenmesinden sonra dava dosyasının, geri gönderilmek kaydıyla, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,23.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4206, Karar No: 2014/8813, Tarih: 24.04.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/4206 E.  ,  2014/8813 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ İş Mahkemesi

TARİHİ : 26/12/2012

NUMARASI : 2010/163-2012/310

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacının 01.04.1979-30.03.1984; 01.08.1984-30.10.1988 ve 01.11.1988-08.11.1999 tarihleri arasında davalı işverenlere ait tuğla fabrikasında kesintisiz geçen sigortalı çalışmalarının Kuruma eksik bildirilmesi nedeniyle Kuruma bildirilmeyen sigortalı çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davacının ilk kez davalı Y.T. Sa. A.Ş.'de 01/05/1982 tarihinde işe giriş bildirgesinin bulunduğu, eldeki davanın 26/07/2010 tarihinde açılmış olması nedeni ile 506 sayılı Yasa'nın 79/10 ve 5510 sayılı yasanın 86. maddesi gereğince işe giriş bildirgesinin verildiği 01/05/1982 tarihinden önceki tespiti istenilen 01/04/1979 ila 01/05/1982 tarihleri arasındaki döneme ilişkin taleplerinin ve davalı T.Tuğla San.Tic.A.Ş. isimli iş yerinden 31/03/1999 tarihinde çıkış bildirgesinin verildiği, bu tarihten itibaren davanın açıldığı 26/07/2010 tarihine kadar 5 yıldan fazla sürenin geçtiği dolayısıyla davacının davalı T.Tuğla San.Tic.A.Ş.isimli işyerindeki 31/03/1999 ila 08/11/1999 tarihleri arasındaki döneme ilişkin taleplerinin 506 sayılı Yasa'nın 79/10 maddesi ve 5510 sayılı yasanın 86. maddeleri gereğince hak düşürücü süreye uğradığı gerekçesiyle, diğer dönemlere ilişkin taleplerinin ise dinlenen bordro tanıklarının beyanları ile davacını davalı işyerlerindeki çalışmalarının kesintisiz devam eden bir çalışma olduğuna ilişkin somut ve kesin bir delilin bulunmaması , bir kısım bordro tanıklarının beyanlarına göre de davacının yılın her ayı çalışmadığı, yılın üç dört ayı memleketine gittiği, dolayısıyla davacının çalışmasının kesintili bir çalışma olduğunun anlaşılması nedeni ile davanın karar verilmiştir.

Mahkemece ilk işe giriş bildirgesinin verildiği 01/05/1982 tarihinden önceki tespiti istenilen 01/04/1979 ila 01/05/1982 tarihleri arasındaki döneme ilişkin taleplerinin ve davalı T. Tuğla San.Tic.A.Ş. isimli iş yerinden 31/03/1999 tarihinde çıkış bildirgesinin verildiği, bu tarihten itibaren davanın açıldığı 26/07/2010 tarihine kadar 5 yıldan fazla sürenin geçtiği dolayısıyla davacının davalı T. Tuğla San.Tic.A.Ş.isimli işyerindeki 31/03/1999 ila 08/11/1999 tarihleri arasındaki döneme ilişkin taleplerinin 506 sayılı Yasa'nın 79/10 maddesi ve 5510 sayılı yasanın 86. maddeleri gereğince hak düşürücü süreye uğradığı gerekçesiyle reddi doğrudur.

01.05.1982-30.03.1984; 01.08.1984-30.10.1988 ve 01.11.1988-31.03.1999 tarihleri arasındaki hizmet sürelerine ilişkin taleplere gelince;

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/9. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de, davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacının davalı işverenlere ait tuğla fabrikası işyerinde işçi çavuşu olarak 01.05.1982-31.03.1999 tarihleri arasında geçen sigortalı çalışmalarının SGK'na kısmi ve kesintili olarak bildirildiği anlaşılmaktadır.

Yapılacak iş; davacının tesbitini istediği 01.05.1982-30.03.1984; 01.08.1984-30.10.1988 ve 01.11.1988-31.03.1999 tarihleri arasındaki hizmet sürelerine ilişkin dinlenen bazı bordro tanıklarının davacının bu işyerinde devamlı çalıştığını doğruladığı da dikkate alınarak, gerek görülürse dönem bordrolarında kayıtlı diğer tanıklar saptanarak bunların bilgilerine başvurmak, bordolarda adı geçen kişilerin adreslerinin tespit edilememesi veya beyanları ile yetinilmediği takdirde, Sosyal Güvenlik Kurumu, zabıta, maliye, meslek odası aracılığı ve Muhtarlık marifetiyle işyerine o tarihte komşu olan diğer işyerlerinde uyuşmazlık konusu dönemde çalıştığı tespit edilen kayıtlı komşu işyeri çalışanları; yoksa işyeri sahipleri araştırılıp tesbit edilerek çalışmanın niteliği ile gerçek bir çalışma olup olmadığı yönünde yöntemince beyanlarını almak, işyerinin mevsimlik bir işyeri olup olmadığını araştırarak, davacının ileri sürüldüğü gibi uyuşmazlık döneminde aralıksız çalışıp çalışmadığını somut ve inandırıcı bilgilere dayalı şekilde kanıtladıktan sonra imzalı ücret bordrosu bulunmayan veya üzerindeki imzanın davacıya ait olmadığı bilirkişi incelemesi ile saptanan ücret bordrolarının ait olduğu aylarda davacının tam ay çalıştığının tespitine karar verilmesinden ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 24.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6950, Karar No: 2017/7655, Tarih: 16.03.2017

**15. Ceza Dairesi         2017/6950 E.  ,  2017/7655 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanıkların beraatlerine ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşündü.

Sanıkların üzerlerine atılı suç için kanunda öngörülen ceza miktarı nazara alındığında katılan vekilinin duruşmalı inceleme talebinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 318. maddesi uyarınca reddine karar verilerek yapılan incelemede;

Sanık ..., psikolojik rahatsızlığı bulunan katılana duygusal açıdan yaklaşarak ailesinden miras kalan ...ili ....İlçesi ... Köyü 17 parselde kayıtlı dağ evini butik otele çevirmek için yardımcı olacağını söylediği, bankalara yaptıkları başvurular sonucunda kredi alamadıkları, bunun üzerine sanık ...'nın .... Eğitim Öğretim Hizmetleri Ticaret Ltd. Şti'nin sahipleri olan ... ve ...'dan kredi temin edebileceklerini, ancak taşınmazın teminat olarak ismi geçen sanıklara devredilmesi gerektiğini söylediği, devir işlemleri için de katılanın, sanık ...'nın yanında çalışan diğer sanık ...'a vekaletname vermesinin istendiği, sanık ...'nın cezaevinde olduğu bir dönemde katılandan para istediği bahanesi ile sanık ... tarafından diğer sanıklar ... ve ...'ya ait dershaneye götürüldüğü, burada kendisine birden çok çekin ciro ettirildiğinin iddia edildiği olayda, sanıkların birbirlerini doğrulayan savunmaları, dosyada fotokopisi bulunan tediye makbuzlarından katılana yapılan ödemelere ilişkin olanların altındaki imzaların katılan tarafından kabul edilmesi ve Antalya 5. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 17.04.2012 tarih, 2010/1562 esas ve 2012/440 karar sayılı kararı ile katılanın sınırlı entelektüel kapasite ve şizoid kişilik özellikleri olduğu, vasi tayinin gerekmediği belirtilerek yasal oy danışmanı atanmasına karar verilmesi karşısında taşınmazın bedeline ilişkin uyuşmazlığın hukuki ihtilaf niteliğinde olduğu gerekçesine dayanan beraat hükmünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 16/03/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/12337, Karar No: 2019/9766, Tarih: 03.10.2019

**12. Ceza Dairesi         2017/12337 E.  ,  2019/9766 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : 2863 sayılı Kanunun 65/1, TCK'nın 62, 52/2, 51/1-3, 53.

maddeleri gereğince mahkumiyet

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hüküm, katılan vekili ve sanıklar müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Dairemizin 11/06/2013 tarihli ve 2012/31253 Esas, 2013/15925 Karar sayılı bozma ilamında, dava konusu 55 parselde kuruyan zeytin ağaçlarının yerine dikilen yeni ağaçların kaç yaşında olduklarının tespit edilmesi gerektiği belirtilerek hükmün bozulduğu, bozma ilamına uyularak 05/05/2014 tarihinde yapılan keşif sonrası dosyaya sunulan ziraat mühendisi bilirkişi raporunda, dava konusu 41 parselde bulunan zeytin ağaçlarının 13-14 yaşlarında, 55 parseldeki ağaçların 13-14 yaşlarında olduklarının, 55 parselde kuruyan zeytin ağaçları yerine dikilen yeni zeytin ağaçlarının ise keşif tarihi olan 05/05/2014 tarihi itibariyle 5-6 yaşlarında olduklarının tespit edilmesi karşısında, suç tarihinin 2000 – 2002 yılları olduğunun; yeni dikilen zeytin ağaçlarına ilişkin olarak ise suç tarihinin 2009 olduğunun kabulünde zurunluluk bulunduğu, yeni zeytin ağaçlarının 25/03/2008 tarihli iddianame tanziminden sonra dikildiklerinin sabit olduğu, dolayısıyla hukuki kesinti gerçekleştikten sonra yapılan müdahaleler (kuruyan zeytin ağaçları yerine yeni zeytin ağaçlarının dikilmesi) nedeniyle sanıklar hakkında zamanaşımı süresince gereğinin takdir ve ifası mümkün görülmüştür.

Sanıklara isnat edilen ve daha ağır bir suçu oluşturma ihtimali bulunmayan eylem 2863 sayılı Kanunun 65/1. maddesinde yaptırıma bağlanmış olup, anılan suç 5237 sayılı TCK’nın 7/2. maddesi yollamasıyla lehe neticeler doğuran (mülga) 765 sayılı TCK'nın 102/4. maddesi uyarınca 5 yıllık zamanaşımına tabidir. Dava zamanaşımını kesen nedenlerin varlığı halinde süre yeniden işlemekte ise de, bu süre 104/2. maddesi uyarınca en fazla yarı oranında uzayacağından, suç tarihi olan 2000 - 2002 tarihinden itibaren 765 sayılı TCK’nın 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık zamanaşımının, karar tarihinden önce dolduğu halde yargılamaya devamla mahkumiyet hükmü kurulması kanuna aykırı olup, sanıklar müdafinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 765 sayılı TCK’nın 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddeleri gereğince kamu davasının isteme aykırı olarak DÜŞMESİNE, 03/10/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9907, Karar No: 2015/8999, Tarih: 22.12.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/9907 E.  ,  2015/8999 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2014/27094

MAHKEMESİ : Kale(Denizli)(Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 01/10/2013

NUMARASI : 2012/161 (E) ve 2013/111 (K)

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

I)Sanık hakkında 6831 sayılı Kanun'un 108/1. maddesine aykırılık eyleminden açılan davadan verilen beraat hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelemesinde;

Eyleme ve yükletilen suça yönelik katılan vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

II)Sanık hakkında verilen idari para cezasına yönelik itirazların incelemesinde;

Sanığın eyleminin 6831 sayılı Kanun'un 91/5. maddesi kapsamında olduğu ve 14.04.2011 tarih 27905 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 11. maddesi ile 6831 sayılı Kanun'un 91/5. maddesinde yapılan değişiklik nazara alındığında bu suçun 5326 sayılı Kabahatler Kanunu gereğince kabahat nev’ine dönüşüp suç tarihi ile inceleme tarihi arasında 5326 sayılı Kanun'un 20/2-c maddesinde öngörülen zamanaşımı süresinin gerçekleşmesi,

Bozmayı gerektirmiş ve katılan vekilinin temyiz nedenleri ile tebliğnameye uygun olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5326 sayılı Kanun'un 20. maddesi gereğince sanığa İDARİ PARA CEZASI VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA, suça konu emvalin 5326 sayılı Kanun'un 18. maddesi ve 6831 sayılı Kanun'un 91. maddesi uyarınca mülkiyetinin kamuya geçirilmesine, suçta kullanılan canlı nakil vasıtasının sahibine iadesine, 22.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16978, Karar No: 2015/4261, Tarih: 16.03.2015

**17. Hukuk Dairesi         2013/16978 E.  ,  2015/4261 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline ait, davalıya işyeri sigorta poliçesi ile sigortalı işyerinin yoğun kar ve yağmur sularının sızması sonucu hasar gördüğünü, yapılan ekspertiz incelemesi sonucu, davalı sigorta şirketi tarafından 4.770,00 TL ödeme yapıldığını, oysa mahkeme aracılığı ile yapılan tespite göre hasarın 24.930,00 TL olduğunu belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 24.930,00 TL'nin ihbar tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, baca boşluğundan giren suların oluşturduğu hasarın teminat dışı olduğunu, davacının gerekli önlemleri almayarak zararın artmasına neden olduğunu ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kısmen kabulü ile 19.706,00 TL'nin temerrüt tarihi olan 21/08/2010 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline,fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 1.009,12 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 16.3.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4598, Karar No: 2018/1059, Tarih: 19.02.2018

**4. Hukuk Dairesi         2016/4598 E.  ,  2018/1059 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar ... ve ...'e velayeten ... ve ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve diğerleri aleyhine 22/05/2014 gününde verilen dilekçe ile haksız şikayet nedeniyle kişilik haklarına saldırıdan kaynaklı manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 06/10/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.Tebligat Kanunu'nun 10. Maddesine, 19/01/2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı yasa ile eklenen 2. fıkraya göre; bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır. Yine Tebligat Kanunu'nun aynı yasa ile değişik 35/2. maddesine göre; adresini değiştiren kimse yenisini bildirmediği "ve" adres kayıt sisteminde yerleşim yeri adresi de tespit edilemediği takdirde bu maddeye göre tebligat yapılır. Dosyanın incelenmesinden, davalılar ... ve ...’e gerekçeli kararın 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 35. maddesi hükümlerine göre tebliğ edildiği anlaşılmaktadır. Yukarıda belirtilen düzenlemeler uyarınca, adı geçen davalıların adres kayıt sistemindeki adresi araştırılmadan iade adresine Tebligat Kanunu'nun 35. maddesi hükümlerine de uymayan şekilde usulsüz tebligat yapılması doğru bulunmamıştır. Öncelikle davalıların adres kayıt sisteminde kayıtlı adresi araştırılıp bu adrese normal tebligat çıkarılması, bu tebligatların iadesi halinde ise mernis şerhi verilerek Tebligat Kanunu 21/2 maddesi uyarınca tebligat yapılmak üzere davalılardan ... ve ...’e usulüne uygun tebliği sağlandıktan ve yasal temyiz süresi beklenildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere yeniden gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir. SONUÇ: Yukarıda belirtilen şekilde işlem yapılıp eksiklikler tamamlandıktan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere yeniden gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 19/02/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.