muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/7842, Karar No: 2020/11224, Tarih: 14.12.2020

**5. Hukuk Dairesi         2019/7842 E.  ,  2020/11224 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi ... Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı davacı idare vekilinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesinin 6. Hukuk Dairesinin istinaf isteminin esastan reddine dair kararı ile birlikte ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2017/697 E. - 2019/49 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davacı idare vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesince esastan reddine karar verilmiş olup; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Aşağıda açıklanan gerekçelerle ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun esastan ret kararı kaldırıldıktan sonra ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2017/697 Esas ve 2019/49 Karar sayılı kararının incelenmesinde,

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki ... ili ... ilçesi ... mahallesi ... ada ... parsel sayılı taşınmazın zeminine emsalin üstün ve eksik yönleri belirlenip kıyaslama yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Dava konusu taşınmaz üzerindeki yapının bedeli hesaplanırken değerlendirme yılı için belirlenen resmi birim fiyatlarının o yılın tamamını kapsadığı düşünülmeden, yapı bedelinin dava tarihine endekslenmesi suretiyle fazla bedel tespiti, doğru olmadığı gibi;

2-Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunun 10/8. Fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak hüküm kurulması gerektiğinden,

Hükmün yukarıda açıklanan gerekçelerle davacı idare vekilinin temyiz isteminin kabulü ile BOZULMASINA, HMK’nun 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, 14/12/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3539, Karar No: 2024/1261, Tarih: 20.02.2024

**11. Hukuk Dairesi         2023/3539 E.  ,  2024/1261 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI :2016/178 Esas, 2018/1206 Karar

DAVA TARİHİ :

HÜKÜM :Kabul

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonucunda Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalının müvekkili aleyhine bonoya dayalı olarak başlatmış olduğu icra takibinden taşınmazlara haciz işlemi yapılması üzerine haberdar olduklarını, takibe konu senetteki imzanın müvekkiline ait olmadığını ileri sürerek borçlu olunmadığının tespitine, takibin iptaline ve davalı aleyhine %20 kötü niyet tazminatına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının takipten daha önceden haberdar olduğunu, icra hukuk mahkemesine itiraz ettiğini ancak duruşmaya gelmediğinden dosyanın işlemden kaldırıldığını, icra takibinin kesinleşmesinden 1 yıl sonra açılan işbu davanın zamanaşımına uğradığını, senetteki imzanın da davacıya ait olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARLARI, BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Mahkemece Verilen Karar

Mahkemece 16.12.2014 tarihli, 2014/810 E. ve 2014/420 K. sayılı kararıyla; davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmiş, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

B. Bozma Kararı

Dairemizin 20.10.2015 tarih, 2015/3722 E. ve 2015/13084 K. sayılı kararı ile takibe binaen yapılan ödemenin istirdadına yönelik olmayıp, bonodaki imza inkarına dayalı menfi tespit istemine ilişkin olup bu nedenle 2004 sayılı İcra İflas Kanunu'nun (2004 sayılı Kanun) 72 nci maddesindeki 1 yıllık hak düşürücü süresinin somut olayda uygulanmayacağı, mahkemece imza itirazı yönünden işin esasına girilerek karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulmasının isabetsiz olduğu gerekçesiyle bozulmuştur.

C. Mahkemece Verilen Karar

C. Mahkemece Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu senetteki imzanın davacıya ait olup olmadığı hususunun tespitinde 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 190 ıncı maddesi uyarınca ispat yükünün senedin davacı tarafça imzalandığını iddia eden davalı tarafa ait olduğu, Adli Tıp Kurumu Fizik İhtisas Dairesi vasıtası ile düzenlenen 10.05.2018 tarihli raporlar ile imzanın davacı tarafa ait olup olmadığı belirlenememiş olmakla birlikte 12.10.2017 ve 27.12.2016 tarihli raporlar ile senetteki borçlu imzalarının davacının ... ürünü olmadığının tespit edildiği, bu haliyle davalı tarafın senetteki imzanın davacı tarafa ait olduğunu ispat edemediği, davalı tarafın tüm aşamalarda senedin davacının kendi yanında imzalandığı hususunda istikrarlı beyanda bulunduğu ve takibin kötü niyetli yapıldığını gösterir delil elde edilmediği gerekçesiyle davanın kabulü ile İstanbul 12.İcra Dairesinin 2013/2041 sayılı icra dosyasına konu 04.09.2012 tanzim, 12.09.2012 vade tarihli 100.000,00 TL bedelli senetten dolayı davacı ...'ın borçlu olmadığının tespitine, dava konusu senedin ve senede dayalı icra takibinin davacı açısından iptaline, davacı tarafın %20 tazminat talebinin reddine karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; imzanın davacıya ait olduğunu iddia eden alacaklının bunu ispat etmekle yükümlü olduğunu, imzanın davacı tarafından atıldığını beyan edilmesine rağmen bu beyanını somut delillerle ispat edemediğini, bilirkişi raporlarının da imzanın müvekkilin elinden çıktığına dair tespitte bulunamadığını, bu sebeple davalı tarafın kötü niyetle davrandığının aşikar olduğunu, davalının imzayı atarken gördüğünü beyan ... dosya kapsamında aldırılan 4 bilirkişi raporunda da imzanın müvekkile ait olmadığının tespit edilmesinin davalının ağır kusurlu ve kötü niyetli davrandığının çok açık bir şekilde göstergesi olduğunu, davacı lehine alacağın %20'sinden az olmamak üzere kötü niyet tazminatına hükmedilmesi gerektiğini belirterek kötü niyet tazminatına ilişkin taleplerinin reddine dair kurulan hükmün kısmen bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, icra takibine konu bonodaki imza inkarına dayalı menfi tespit istemine ilişkin açılan davada davalının takibinde kötü niyetli olup olmadığı ve kötü niyet tazminatına hükmedilmesi gerekip gerekmediği noktalarında toplanmıştır.

2. İlgili Hukuk

2004 sayılı Kanun'un 72 nci maddesinin beşinci fıkrası.

3. Değerlendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, icra takibine konu bonodaki imza inkarına dayalı menfi tespit istemine ilişkin açılan davada davalının takibinde kötü niyetli olup olmadığı ve kötü niyet tazminatına hükmedilmesi gerekip gerekmediği noktalarında toplanmıştır.

2. İlgili Hukuk

2004 sayılı Kanun'un 72 nci maddesinin beşinci fıkrası.

3. Değerlendirme

İcra takibe konu bonodaki imzanın davacıya ait olmadığı iddiasına dayalı menfi tespit davasında mahkemece davanın kabulüne ile kötü niyet tazminatı talebinin reddine karar verilmiştir. Somut olayda takibe konu bono keşidecisi davacı, lehtarı ise davalıdır. Davalı takibe konu bonodaki imzanın davacıya ait olduğunu savunmuş, yargılama sırasında bononun davacı tarafından kendi yanında imzalandığı beyanında bulunmuş ancak davacının bağlayıcı imzasını kanıtlayamamıştır. 2004 sayılı Kanun'un 72 nci maddesinin beşinci fıkrasında borçluyu menfi tespit davası açmaya zorlayan icra takibinin haksız ve kötü niyetle yapılmış olması durumunda istem üzerine takip konusu alacağın yüzde yirmisinden ... olmamak üzere borçlunun dava nedeniyle uğradığı zararın alacaklıdan tahsiline karar verileceği düzenlenmiştir. O halde, anılan hüküm gereğince keşideci imzasının davacıya ait olup olmadığını bilebilecek durumda olan davalının takibinde haksız ve kötü niyetli olduğunun kabulü ile davacı lehine kötü niyet tazminatına hükmedilmesi gerekirken mahkemece takibin kötü niyetli yapıldığını gösterir delil elde edilemediği gerekçesi ile hatalı değerlendirme sonucu tazminat talebinin reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

V. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Mahkeme kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

20.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11465, Karar No: 2018/1816, Tarih: 28.02.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/11465 E.  ,  2018/1816 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık hakkında "2010 takvim yılında sahte fatura kullanmak" suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık ve müdafilerinin temyiz talebinde bulunduğu, ancak tebliğnamede mahkeme hükmünde yer almayan 2006 ve 2007 takvim yılları için iki kez 213 sayılı Yasanın 359/a-2, 43, 62, 51. maddeleri gereğince cezalandırılmasına ilişkin uygulama ile ilgili görüş bulunduğu, mahkeme hükmünün konusunu oluşturan “2010 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçu” ile ilgili bir görüşe yer verilmediği anlaşılmakla; bu hususta ek tebliğname düzenlenmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3020, Karar No: 2017/4963, Tarih: 09.06.2017

**12. Ceza Dairesi         2016/3020 E.  ,  2017/4963 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Dava : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

Hüküm : Davanın kısmen kabulü ile 40,30 -TL maddi,300,00 -TL manevi tazminatın davalı hazineden

alınarak davacıya verilmesine

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Gerekçeli karar başlığında, dava türü olarak, "Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat'' yerine "Yakalama veya Tutuklama Sonrası KYO veya Beraat Kararı Verilmesi Halinde Tazminat'', "25.03.2014" olan dava tarihi yerine "2007" ibarelerine yer verilmesi mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım yanlışlığı, hüküm duruşmasında hazır bulunan Cumhuriyet Savcısının isim ve sicil bilgilerine yer verilmemiş olması mahallinde ilavesi mümkün yazım eksikliği olarak kabul edilmiştir.

Nesnel bir ölçüt olmamakla birlikte, davacı lehine hükmedilecek manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklu kaldığı süre ve tazminat davasının kesinleşeceği tarihe kadar yasal faizi ile birlikte elde edeceği parasal değer dikkate alınıp, hak ve nasafet ilkelerine uygun makul bir miktar olarak tayin ve tespiti gerekirken, belirlenen ölçütlere uymayacak miktarda fazla manevi tazminata hükmolunması, temyiz edenin sıfatına göre bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan incelemeye, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davacı vekilinin tazminat miktarına ve sair nedenlere ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün, isteme uygun olarak ONANMASINA, 09.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/5407, Karar No: 2006/7671, Tarih: 27.12.2006

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2006/5407 E.  ,  2006/7671 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Kural olarak eser sözleşmelerinde işin yapıldığını ve teslim edildiğini kanıtlamak yükleniciye aittir. Bu hususta tanık dinlenebilir ise de, davacı tanık ifadelerinden hangi işlerin yapıldığı kanaat verici nitelikte anlaşılmış değildir. Esasen bakım ve onarım işi olduğu için keşifle tesbit de edilememiştir. O halde tanık ifadelerine göre hükme varılamaz. Ne var ki, davacının delil listesinde “vesair yasal deliller” denilmek suretiyle yemin deliline de dayanmış olduğunun kabulü ile bu hususta davalıya yemin teklifine hakkı olduğu hatırlatılmalı, hasıl olacak sonuca göre karar verilmelidir. Eksik inceleme ile hüküm tesisi doğru olmamış, kararın bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ:Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davacının diğer temyiz itirazlarının reddne, 2. bent uyarınca hükmün davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 27.12.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13620, Karar No: 2012/14614, Tarih: 20.12.2012

**14. Hukuk Dairesi         2012/13620 E.  ,  2012/14614 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalı aleyhine 26.10.2010 gününde verilen dilekçe ile komşuluk hukukuna aykırılığın giderilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 11.07.2012 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, komşuluk hukukuna aykırı davranışın giderilmesi isteğine ilişkindir.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davanın kabulü ile davalıya ait 125 ada 199 parsel sayılı taşınmazda bulunan ağaçların kesilmesi suretiyle müdahalenin men'ine karar verilmiştir.

Hükmü, davalı temyiz etmiştir.

Medeni Kanunun 683. maddesi “Bir şeye malik olan kimse, hukuk düzeninin sınırları içerisinde o şey üzerinde dilediği gibi kullanma, yararlanma ve tasarrufta bulunma yetkisine sahiptir.” hükmü ile malikin mülkiyet hakkının yasal sınırlar içinde kullanabileceğini düzenlemiştir. Anılan Kanunun taşınmaz mülkiyet hakkının kısıtlamalarını düzenleyen “Komşu hakkı” bölümünde yer alan 740. maddesi, başkasının mülküne geçip zarar veren dal ve köklerin, zarar gören mülk sahibi tarafından kesilebileceği hükmünü içermektedir. Bu madde ile de mülkiyetin aşkın kullanımına kısıtlama getirilmiştir. Mülk sahibi bu hakkını kendisi kullanabileceği gibi bu zararın mahkeme aracılığıyla da giderilmesini isteyebilir.

Somut olayda davacılar, davalıya ait 125 ada 199 parsel sayılı taşınmazın sınırına dikilen ağaçların köklerinin ve dallarının kendilerine ait 125 ada 58 parsel sayılı taşınmaza zarar verdiğini ileri sürerek, ağaçların sökülmesi suretiyle komşuluk hukukuna aykırılığın giderilmesini istemişlerdir.

Davanın kabulüne karar verilmiş ise de mahkemece yapılan araştırma ve incelemeler hüküm kurmaya yeterli değildir. 02.04.2012 tarihli bilirkişi ek raporunda dava konusu ağaçların müşterek sınıra uzaklığı, tüm ağaçların dallarının gölge yapıp yapmadığı ve ağaçların davacı taşınmazına taşkın olup olmadığı tespit edilmemiştir.

Mahkemece, mahallinde keşif yapılarak daha önceki bilirkişi raporunda eksik bırakılan bu hususlar bilirkişilere tespit ettirilmeli, dava konusu tüm ağaçların dalları ve kökleriyle davacı taşınmazına zarar verip vermediği, komşuluk hukuku kuralları çerçevesinde tahammül sınırlarını aşıp aşmadığı belirlendikten sonra; öncelikle budanmaları veya dalların seyretilmesi suretiyle komşuluk hukukuna aykırılığı giderilmesi, ağaçların kökten kesilmesinin en son çözüm yolu olduğu hususu göz önünde bulundurularak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekir.

Eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

Eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin yatırılan temyiz harcının yatırana iadesine, 20.12.2012 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3818, Karar No: 2010/5715, Tarih: 03.05.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/3818 E.  ,  2010/5715 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Köyü 101 ada 9 parsel sayılı 858493.10 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, orman niteliği ile Hazine adına tesbit edilmiştir. Davacı gerçek kişi, harici satış senedi ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak 101 ada 9 parsel içinde kalan bir kısım yere dava açmıştır. Mahkemece, davanın reddine ve dava konusu 101 ada 9 parselin tespit gibi Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 Sayılı Yasanın 5304 Sayılı Yasa ile değişik 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parsel orman alanı içinde bırakılmıştır.

Davacı vekili, 14.10 2009 tarihli celsede ... Asliye Hukuk Mahkemesinde duruşmasının bulunduğunu bildirerek ... Asliye Hukuk Mahkemesindeki davanın dosya numarasını vererek mazeret bildirmiştir. Mahkemece hiç bir gerekçe gösterilmeksizin davacı vekilinin mazeretini reddine karar verilerek esas hakkında hüküm kurulmuştur. Bir önceki celse davacı vekiline bilirkişi raporlarını inceleyip beyanda bulunmak için süre verilmiş olduğundan gerekçe gösterilmeksizin davacı vekilinin mazeretinin reddine karar verilerek esas hakkında hüküm kurulmuş olması savunma hakkının kısıtlanması niteliğindedir. Mahkemece davacı vekiline bilirkişi raporlarına karşı beyanda bulunması için usulune uygun olarak süre verilerek oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmelidir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair yönlerin bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine 03/05/2010 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3916, Karar No: 2017/3149, Tarih: 26.09.2017

**15. Hukuk Dairesi         2016/3916 E.  ,  2017/3149 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... İnş. Karoser Oto. Tem. Taş. Gıda Ormancılık San. ve Tic. Ltd. Şti. ile davalı ... arasındaki davadan dolayı ... 2. Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 26.11.2015 gün ve 2014/708-2015/947 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Heyetçe incelenmesine gerek görüldüğünden;

Kutu menfez yapım işi ile ilgili davacı şirket ile davalı ...'na devredilen ... Belediye Başkanlığı arasında imzalanan sözleşme ve ekleri ile işlem dosyasının tamamının davalıdan temin edilerek birlikte gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26.09.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1123, Karar No: 2024/8216, Tarih: 04.11.2024

**2. Hukuk Dairesi         2024/1123 E.  ,  2024/8216 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1378 E., 2023/1660 K.

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

İLK DERECE MAHKEMESİ : Amasra Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

SAYISI : 2020/357 E., 2021/424 K.

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl ve karşı davanın kabulüne, tarafların boşanmalarına ve boşanmanın fer'îlerine karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince taraflarca yapılan istinaf başvurusunun ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı-karşı davacı erkek vekili ve katılma yoluyla davacı-karşı davalı kadın vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda,

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) öngördüğü yargılama sistemine göre ilk derece mahkemesinin kesin olmayan kararına karşı önce istinaf yoluna başvurulabilmektedir. istinaf başvurusu üzerine bölge adliye mahkemesince, başvuran tarafın istinaf başvurusunun usulden ya da esastan reddine karar verilebilir veya ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden hüküm kurulabilir. bu durumda bölge adliye mahkemesi kararına karşı, istinaf başvurusu reddedilen tarafın ya da istinaf incelemesi sonucunda ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak yeni hüküm kurulması hâlinde aleyhine karar verilen tarafın temyiz hakkı bulunmaktadır. başka bir deyişle istinaf başvurusunun reddi hâlinde bölge adliye mahkemesi kararına karşı temyiz hakkı sadece istinaf başvurusu reddedilen tarafa ait olup, bu hâlde ilk derece mahkemesi kararını istinaf etmeyen tarafın temyiz hakkı bulunmamaktadır.

Somut uyuşmazlıkta, İlk Derece Mahkemesince verilen karara karşı davalı-karşı davacı erkek vekili vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuş ise de davacı-karşı davalı kadının boşanma talebinin kabulüne ilişkin karar istinaf konusu yapılmayarak kesinleşmiştir. Bu nedenle davalı-karşı davacı erkek vekilinin, istinaf edilmeyerek kesinleşen bu yöne ilişkin temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Davalı-karşı davacı erkek vekilinin diğer yönlerden, davacı-karşı davalı kadın vekilinin tüm yönlerden temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA