muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/6200, Karar No: 2019/543, Tarih: 04.02.2019

**20. Hukuk Dairesi         2018/6200 E.  ,  2019/543 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada ... .... Asliye Hukuk ile ... Asliye Ticaret Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı Bölge Adliye Mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, trafik kazasından kaynaklanan rücuen tazminat istemine ilişkindir.

... Asliye Ticaret Mahkemesince, somut olayda; haksız fiilin işlendiği yer .../..., davacının merkezinin bulunduğu yer ise ...'dur. Dava açıldığı tarihte davalının ikametgahı ise ...'dır. Davacı kendisine tanınan haklardan birini kullanarak yetkili sayılan mahkemelerden birinde dava açtığı takdirde davalı tarafın yetki itirazı dinlenemeyecektir. Ancak davacı yetki konusunda seçimlik yetkilerden hiç birini seçmemiş olduğundan yetkili mahkemeyi seçme hakkı davalı tarafa cevap dilekçesi ile verilmektedir (HMK madde 19). Tüm bu nedenler ile ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesi tarafından 11/06/2015 tarihli 3 nolu celsede verilmiş olan yetki itirazının reddine ilişkin karardan dönülerek; yetkili mahkeme ... Nöbetçi Asliye Hukuk(Ticaret) Mahkemesi olup anılan yasal düzenlemeler de nazara alındığında davanın ... Nöbetçi Asliye Hukuk(Ticaret) Mahkemesince görülmesi gerektiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... .... Asliye Hukuk Mahkemesince ise 6100 sayılı HMK'nın 6. maddesine göre, genel yetkili mahkeme, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim mahkemeleridir. Yetki ilk itirazında bulunan davalının adresi dava dilekçesinde ... olarak gösterilmiş, gösterilen bu adreste de davalıya tebligat yapılmıştır. Bu itibarla bu davalının dava tarihinde ikametgahının ... olduğu hususu sabittir. Aynı kanunun haksız fiilden doğan davalarda yetkiyi düzenleyen 16. maddesi uyarınca, haksız fiilden doğan davalarda, haksız fiilin işlendiği veya zararın meydana geldiği yahut gelme ihtimalinin bulunduğu yer ya da zarar görenin yerleşim yeri mahkemesinin de yetkili olduğu öngörülmüş olup ... Asliye Ticaret Mahkemesinin yetkisizlik karar gerekçesinde haksız fiilin meydana geldiği veya gelme ihtimalinin bulunduğu yerin ... olduğu belirtilmiş ise de dava dilekçesinde kazanın meydana geldiği yer ... ili, ... ilçesi, olarak belirtilmiş olduğundan haksız fiilin meydana geldiği yer ... ili ... olmadığı gibi ayrı adli teşkilatın mevcut olduğu ... ilçe de değildir. Haksız fiilin meydana geldiği yer de yine ayrı adli teşkilatın bulunduğu .../... ilçesi olup HMK'nın 16. maddesi uyarınca haksız fiilin meydana geldiği yer olarak ... Mahkemeleri yetkili olmayıp ... Mahkemeleri yetkilidir. Ayrıca dava dilekçesinde davacı zarar görenin adresi ... olarak gösterilmiş olup mahkememiz zarar görenin yerleşim yeri olarakta yetkili değildir. Aynı Kanunun, davalının birden fazla olması halinde yetkiyi düzenleyen 7/(...) maddesi ile; "Davalı birden fazla ise dava, bunlardan birinin yerleşim yeri mahkemesinde açılabilir. Ancak, dava sebebine göre kanunda, davalıların tamamı hakkında ortak yetkiyi taşıyan bir mahkeme belirtilmişse, davaya o yer mahkemesinde bakılır." hükmüne yer verilmiş olup eldeki davanın dayanağı haksız fiil için davalıların tamamı hakkında ortak yetkiyi taşıyan bir mahkeme yasada belirtilmemiş olduğundan ... Asliye Ticaret Mahkemesi haksız fiilin meydana geldiği veya gelme ihtimalinin bulunduğu yer ile zarar görenin yerleşim yeri olarak yetkili değil ise de davalının yerleşim yeri olarak genel yetki kuralı uyarınca yetkilidir.

Davanın açılması sırasında seçim hakkı davacı tarafta olup birden fazla yetkili mahkemenin bulunması halinde davacı dilediği yetkili yerde davasını açabilir. Eldeki davada davacının seçim hakkını kullanarak davayı kendi yerleşim yeri mahkemesinde açmıştır. Kaldı ki, yetki itirazının ileri sürülmesini düzenleyen 6100 sayılı HMK.'nun 19/(2) maddesi; "Yetki itirazında bulunan taraf, yetkili mahkemeyi; birden fazla yetkili mahkeme varsa seçtiği mahkemeyi bildirir. Aksi takdirde yetki itirazı dikkate alınmaz." hükmünü amir olup, eldeki davada, yukarıda da beyan edildiği üzere birden fazla yetkili mahkeme mevcut olduğundan, yetki ilk itirazında bulunan davalılar vekilinin seçtiği yetkili mahkemeyi" ... Mahkemelerinin yetkili olduğunu" bildirdiği gerekçesiyle karşı yetkisizlik kararı verilmiştir.

6100 sayılı HMK'nın genel yetkiyi düzenleyen 6. maddesininin birinci fıkrasına göre; "Genel yetkili mahkeme, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesidir." Yine aynı Kanunun 16. maddesinde ise "Haksız fiilden doğan davalarda, haksız fiilin işlendiği veya zararın meydana geldiği yahut gelme ihtimalinin bulunduğu yer ya da zarar görenin yerleşim yeri mahkemesi de yetkilidir." hükmü yer almaktadır.

6100 sayılı HMK'nın haksız fiillerde yetkiyi düzenleyen 16. maddesinde HMK'nın 7/...-2. cümlesindeki düzenleme anlamında kesin yetki sözkonusu değildir. Haksız fiil halinde HMK'nın 16. maddesi gereğince birden fazla mahkemenin yetkili kılınarak davacıya bir seçimlik hak tanınmış olduğu gözönüne alındığında, davacı, bu mahkemelerden birinde dava açmak hususunda seçimlik hakka sahiptir. Davacı, davasının bu genel ve özel yetkili mahkemelerden hiç birisinde açmaz ve yetkisiz bir mahkeme de açar ise o zaman seçme hakkı davalılara geçer.

Bir davada, birden fazla genel ve özel yetkili mahkeme varsa, davacı bu mahkemelerden birinde dava açmak hususunda bir seçimlik hakka sahiptir. Davacı, davasını bu genel ve özel yetkili mahkemelerden hiçbirinde açmaz ve yetkisiz bir mahkemede açarsa, o zaman şeçme hakkı davalılara geçer.

Somut olayda, haksız fiil .../...'de meydana gelmiş, zarar görenin yerleşim yerinin ise ... olduğu, dolayısı ile davacının birden çok mahkemenin yetkili olduğu ve kesin yetki kuralının bulunmadığı bu davada, davacı davayı zarar görenin yerleşim yerinin bulunduğu ... ilinde açarak yetkili mahkemeyi seçmiş olduğu anlaşıldığına göre davanın ... Asliye Ticaret Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince ... Asliye Ticaret Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 04/02/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5566, Karar No: 2020/11371, Tarih: 16.12.2020

**5. Hukuk Dairesi         2020/5566 E.  ,  2020/11371 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi ... Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı taraf vekillerinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesinin 14. Hukuk Dairesinin istinaf isteminin esastan reddine dair kararı ile birlikte ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2017/1003 E. - 2018/623 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusunun ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesince HMK'nun 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiş; hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Aşağıda açıklanan gerekçelerle ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun esastan ret kararı kaldırıldıktan sonra ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2017/1003 Esas-2018/623 Karar sayılı kararının incelenmesinde;

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arazi niteliğindeki ... mahallesi ... parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-f maddesi uyarınca gelir metodu esas alınarak değer biçilmesine bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

Davalı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 7139 sayılı Yasa ile değişik 10/9 maddesi uyarınca tespit edilen bedelin davacı idarenin kıymet takdir komisyonu raporunda

belirlenen kısmının hükmün kesinleşmesi beklenmeden, kalan kısmının ise kesinleşen karara göre davalılara ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmasına karar verildiğinden ve fark bedel davalılara karar tarihi itibariyle ödenemeyeceğinden, bu kısım için işletilecek yasal faizin bitiş tarihinin kararın kesinleşme tarihi olması gerektiği düşünülmeden bedele yazılı şekilde karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesine karar verilmesi,

Doğru değil ise de; bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

... Asliye Hukuk Mahkemesi 2017/1003 E. ve 2018/623 K. sayılı kararının hüküm fıkrasının 8 nolu bendinde yer alan (karar tarihi olan 18/12/2018) ibaresinin hükümden çıkarılmasına yerine (kararın kesinleşme) ibaresinin yazılmasına,

Doğru değil ise de; bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

... Asliye Hukuk Mahkemesi 2017/1003 E. ve 2018/623 K. sayılı kararının hüküm fıkrasının 8 nolu bendinde yer alan (karar tarihi olan 18/12/2018) ibaresinin hükümden çıkarılmasına yerine (kararın kesinleşme) ibaresinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, HMK'nun 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 16/12/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2251, Karar No: 2014/91, Tarih: 13.01.2014

**17. Hukuk Dairesi         2013/2251 E.  ,  2014/91 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kayseri 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ :19/11/2012

NUMARASI :2011/16-2012/630

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, müvekkillerinin desteği olan B.. K.. ve M.. E..'ye, davalıların işleteni, sürücüsü, zorunlu ve ihtiyari mali sorumluluk sigortacısı olduğu aracın çarparak ölümlerine neden olduğunu belirterek davacılar için destekten yoksun kalma tazminatı ile birlikte desteklerin anne ve babaları için 60.000,00'er TL, destek Mustafa'nın kardeşleri Zülküf için 20.000,00 TL, Fatma ve Ayşe için 10.000'er TL, Yağmur ve Medine için 2.000,00 TL manevi tazminat ile destek Bayram'ın kardeşleri Celal, Aliye, Asya, İbrahim, Saniye ve Adem için 20.000,00'er TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren (davalı sigorta şirketleri yönünden dava tarihinden itibaren ve poliçe limitiyle sınırlı sorumlu olmak üzere) işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davacıların maddi tazminat talebi konusuz kaldığından bu hususta karar verilmesine yer olmadığına, davalı sigorta şirketleri açısından manevi tazminat talebinin

reddine, manevi tazminat talebinin davalılar M.. E.. ve E.. E.. açısından kısmen kabulü ile, davacı M.. E..'nin ölümü nedeniyle F.. E.. ve G.. E.. için 10.000,00'er TL, Z.. E.., F.. E.., A.. E.. için 2.000,00'er TL, Yağmur ve M.. E.. için 500,00'er TL olmak üzere toplam 27.000,00 TL manevi tazminat ile B.. K..'nın ölümü nedeniyle K.. K.. için 10.000,00 TL, C.. K.. için 10.000,00 TL, C.. K.., A.. A.., A.. K.., İ.. K.., S.. K.. ve A.. K.. için 2.000,00'er TL olmak üzere toplam 32.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihi 23/12/2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, fazlaya ilişkin istemin reddine, karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma zararının tazmini istemine yönelik maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma zararının tazmini istemine yönelik maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Borçlar Kanunu'nun 47. maddesi hükmüne göre (6098 sayılı TBK m. 56), hakimin özel halleri göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği bir para tutarı adalete uygun olmalıdır. Manevi tazminat, zarara uğrayanda, manevi huzuru gerçekleştirecek ve tazminata benzer bir fonksiyonu da olan özgün bir nitelik taşır. Manevi tazminat bir ceza olmadığı gibi, mamelek hukukuna ilişkin zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. Zarar görenin zenginleşmemesi, zarar sorumlusunun da fakirleşmemesi gerekmektedir. Takdir edilecek miktarın, mevcut halde elde edilmek istenen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22.6.1976 günlü ve 7/7 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı’nın gerekçesinde de takdir edilecek manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden, hakim bu konuda takdir hakkını kullanır iken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.

O halde mahkemece, meydana gelen trafik kazası sonucu davacıların desteklerinin ölümü nedeniyle duyulan acı ve elemin kısmen de olsa giderilmesi amacıyla tarafların sosyal ve ekonomik durumları, olayın meydana geliş şekli, davalıların sorumluluğunun niteliği, kusur oranları da gözönünde tutularak, olay tarihindeki paranın alım gücüne uygun düşen, davacılar için hak ve nesafet kuralları çerçevesinde daha yüksek manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken, somut olay ile bağdaşmayan miktarda manevi tazminata hükmedilmesi uygun görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine 13.1.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1981, Karar No: 2021/6471, Tarih: 04.10.2021

**12. Ceza Dairesi         2021/1981 E.  ,  2021/6471 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Dava : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

Hüküm: Davalı vekilinin temyiz isteminin reddi

Davalı vekilinin temyiz isteminin reddine ilişkin ek karar ile davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hükme yönelik, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda 08.07.2020 tarihli, 2020/400 Esas, 2020/2047 Karar sayılı " düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine " ilişkin kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Karar tarihi itibariyle temyiz kesinlik sınırının 72.070 TL olduğu ve davacı lehine hükmedilen tazminat miktarının 108.578,41 TL olması nedeniyle hükmün davalı açısından kesin olmadığı görülmekle;

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda 08.07.2020 tarihli, 2020/400 Esas, 2020/2047 Karar sayılı "düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine" dair kararı, davalı açısından 6100 sayılı HMK’nın 24.11.2016 tarih ve 6763 sayılı Kanunun 42. maddesi ile değişik 362. maddesinin (a) bendinde yer alan temyiz sınırı ve kabul edilen tazminat miktarına göre kesin nitelikte olmadığı anlaşıldığından, davalı vekilinin temyiz talebinin reddine ilişkin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin, 18.09.2020 tarih ve 2020/400 Esas, 2020/2047 Karar sayılı ek kararında isabet bulunmadığından, temyiz isteminin reddine dair ek kararın kaldırılarak yapılan incelemede;

Tazminat talebinin dayanağı olan Tekirdağ 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2018/246 Esas – 2018/278 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının uyuşturucu veya uyarıcı madde imal ve ticareti suçundan 31.03.2015 – 06.05.2018 tarihleri arasında 3 yıl 1 ay 6 gün gözaltında ve tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 27.11.2018 tarihinde kesinleştiği, tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı ve kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu anlaşılmakla;

Davacının 300.000 TL maddi, 300.000 TL manevi tazminatın ödenmesi talebine ilişkin söz konusu davada, yerel mahkemece 49.216 TL maddi, 60.000 TL manevi tazminatın davalıdan alınarak davacıya ödenmesine hükmedilmesi üzerine davalı vekili tarafından yapılan istinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesince yapılan istinaf incelemesi sonucunda maddi tazminatın 48.578,41 TL’ye indirilmesi suretiyle düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesinde;

Davacının 300.000 TL maddi, 300.000 TL manevi tazminatın ödenmesi talebine ilişkin söz konusu davada, yerel mahkemece 49.216 TL maddi, 60.000 TL manevi tazminatın davalıdan alınarak davacıya ödenmesine hükmedilmesi üzerine davalı vekili tarafından yapılan istinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesince yapılan istinaf incelemesi sonucunda maddi tazminatın 48.578,41 TL’ye indirilmesi suretiyle düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesinde;

Nesnel bir ölçüt olmamakla birlikte, davacı lehine hükmedilecek manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklu kaldığı süre ve benzeri hususlar dikkate alınıp, hak ve nesafet ilkelerine uygun, makul bir miktar olarak tayin ve tespiti gerekirken, belirlenen ölçütlere uymayacak miktarda eksik manevi tazminata hükmolunması, temyiz edenin sıfatına göre bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, davalı vekilinin davanın reddi gerektiğine ilişkin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak;

Maddi tazminatın, davacının gözaltında ve tutuklu kaldığı döneme ilişkin net asgari ücret üzerinden hesaplanan ‘’48.012,71’’ TL yerine, hatalı hesaplama ile bu miktarın üstünde kalacak şekilde ‘’48.578,41’’ TL olarak tayin edilmesi suretiyle, davacı lehine fazla maddi tazminata hükmolunması,

Kanuna aykırı olup, davalı vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5271 sayılı CMK'nın 303/1. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapmayı gerektirmeyen bu hususun aynı madde uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, davacı lehine hükmedilen maddi tazminat miktarının 48.012,71 TL’ye indirilmesi suretiyle, sair yönleri usul ve Kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin 08.07.2020 tarihli, 2020/400 Esas, 2020/2047 Karar sayılı kararına karşı yapılan temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE; 5271 sayılı CMK'nın 7165 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 8. maddesi ile değişik 304/1. maddesi uyarınca, dosyanın gereği için Bakırköy 10. Ağır Ceza Mahkemesi'ne; kararın bir örneğinin de İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesi'ne iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 04.10.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/418, Karar No: 2022/10480, Tarih: 30.05.2022

**11. Ceza Dairesi         2019/418 E.  ,  2022/10480 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanunu'na aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gaziantep Cumhuriyet Başsavcılığının 01.02.2013 tarihli, 2013/1616 Esas sayılı iddianamesiyle, dava şartı olan mütalaaya uygun şekilde sanık hakkında 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme ve aynı takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçlarından kamu davası açıldığı, her takvim yılında işlenen sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarının biri diğerine dönüşmeyen, ayrı ve bağımsız suçlar olduğu gözetilmeden, aynı takvim yılındaki sahte fatura düzenleme ve kullanma suçları yönünden sahte fatura düzenleyerek kullandığı şeklindeki ibareyle tek hüküm kurulması yasaya aykırı ise de, zamanaşımının olumsuz muhakeme şartı olduğu gözetilerek; hüküm fıkrasında ve tebliğnamenin (3) no.lu bendinde 2012 yılı olarak belirtilen suç tarihinin 2009 yılı olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığa yüklenen “2008 ve 2009 takvim yıllarında Vergi Usul Kanunu'na aykırılık” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanık müdafisinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 30.05.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.