muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/9995, Karar No: 2024/7586, Tarih: 12.09.2024

3. Değerlendirme

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına göre davalı vekilinin aşağıda yer alan bentlerin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Dava, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir.

İtiraz Hakem Heyetince hükme esas alınan ve aktüer bilirkişi Şebnem Yalçınkaya tarafından düzenlenen 11.05.2022 tarihli bilirkişi raporunun sonuç kısmında, TRH 2010 Yaşam Tablosu'na göre hesap yapıldığı belirtilmiş, raporun içerik kısmında ise PMF Yaşam Tablosu'ndan bahsedilerek ve davacının rapor tarihindeki yaşı olarak 25-26 yaşa göre lineer interpolasyon ile 25,41 yaş esas alınarak bakiye ömür için 53,51 yıl olarak hesaplama yapıldığı belirtilmiştir. Raporun incelenmesinden; davacının muhtemel bakiye ömür süresi belirlenirken hangi yaşam tablosunun esas alındığı net olarak anlaşılamadığı gibi, davacının erkek olduğu dikkate alındığında hesaplamanın buna göre yapılıp yapılmadığı da raporda açık olarak belirtilmemiş olup, bu yönüyle rapor denetime elverişli değildir.

Bu durumda; davacının TRH 2010 Erkek Yaşam Tablosu'na göre bakiye ömür süresi belirlenerek, işleyecek aktif ve pasif dönem başlangıç bitiş tarihleri ve süreleri gösterilmek suretiyle belirlenen muhtemel ömür sonuna kadar hesap yapılmak üzere, denetime elverişli olacak şekilde daha önce rapor düzenleyen bilirkişiden ek rapor alınıp, oluşacak sonuca göre (hükmü temyiz eden davalı lehine oluşan usuli kazanılmış haklar dikkate alınarak) karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeyle yazılı biçimde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

3. Davalı vekilince taraflar arasında uzlaştırma tutanağı düzenlendiği belirtilmiş olup, mahkemece uzlaştırma tutanağı incelenerek uzlaşmanın edimli olup olmadığı belirlendikten sonra edimli uzlaşma sağlanmış olması halinde hesaplanacak tazminattan indirilip indirilmeyeceği hususu tartışılmadan karar verilmesi yerinde görülmemiş kararı bu nedenle de bozulması gerekmiştir.

VI. KARAR

1. Değerlendirme bölümünün (1) numaralı bendinde açıklanan sebeplerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE,

2. Değerlendirme bölümünün (2) ve (3) numaralı bentlerinde açıklanan sebeplerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan İtiraz Hakem Heyeti kararının BOZULMASINA,Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde davalıya iadesine,Dosyanın Mahkemeye gönderilmesine, 12.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/214, Karar No: 2021/11105, Tarih: 30.11.2021

**11. Ceza Dairesi         2018/214 E.  ,  2021/11105 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme ve kullanma

Sahte fatura kullanma suçunda; sahte faturaların KDV beyannamesinde kullanılması nedeniyle suç tarihlerinin 2005 takvim yılı için 21/01/2006, 2006 takvim yılı içinse 21/01/2007 olduğu, sahte fatura düzenleme suçunda ise suç tarihinin en aleyhe kabulle 31/12/2005 olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanık ...’na yüklenen “2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura kullanma” suçlarının, sanık ...’na yüklenen “ 2005 takvim yılında sahte fatura düzenleme ve kullanma” suçlarının, Kanundaki cezalarının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 30.11.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/6141, Karar No: 2024/10811, Tarih: 11.12.2024

**9. Ceza Dairesi         2024/6141 E.  ,  2024/10811 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/130 E., 2024/59 K.

SUÇLAR : Çocuğun cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama, bozma

İlk Derece Mahkemesince bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Suça sürüklenen çocuk hakkında çocuğun cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediği iddiası ile açılan kamu davasında bozma üzerine yapılan yargılama sonucunda, Kayseri 6. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde suça sürüklenen çocuğun ağaçlık alanda ve boş evin içinde katılan mağdureye sarıldığı, yanaklarından öptüğü, dudağından ve boynundan öptüğü, okul eteğini kaldırıp çorabının içinden eliyle cinsel organına dokunmak istediği ancak katılan mağdurenin buna da izin vermemesi üzerine arkadaşlarının yanına parka geri döndükleri, başka tarihte elini katılan mağdurenin ceketinin yakasından içeriye sokup kıyafetlerinin içinden göğüslerine dokunduğu kabul edilerek çocuğun cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz İsteği

Özetle sübuta, beyan dışında destekleyen delil bulunmadığına, kabul anlamına gelmemek kaydıyla eylemlerin rızayla gerçekleştiğine, delillerin hatalı değerlendirildiğine, beraat kararı verilmesi ve hükümlerin bozulması talebine ve dilekçesine yer alan diğer hususlara ilişkindir.

III. GEREKÇE

Olayın intikal şekli ve zamanı, katılan mağdure beyanları, tanık beyanları, savunma ve tüm dosya içeriği nazara alındığında; katılan mağdurenin mernis doğum tutanağı ile varsa tescile esas doğum raporu getirtilerek, resmi bir sağlık kurumunda doğup doğmadığının araştırılması, doğmadığının anlaşılması halinde yaş tespitine esas olacak eski tarihli kemik grafileri bulunması halinde içinde radyoloji uzmanının da bulunduğu sağlık kurulundan rapor alınıp, gerektiğinde Adli Tıp Kurumundan da görüş sorularak katılan mağdurenin suç tarihindeki gerçek yaşının bilimsel olarak tespit edildikten sonra karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde mahkumiyet hükümleri kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kayseri 6. Ağır Ceza Mahkemesinin kararına yönelik suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye farklı gerekçe ile kısmen uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

11.12.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/183, Karar No: 2021/14225, Tarih: 18.11.2021

**1. Ceza Dairesi         2021/183 E.  ,  2021/14225 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kasten Öldürme

HÜKÜM : 1) İnegöl Ağır Ceza Mahkemesinin 09/07/2020 tarih

ve 2019/142 (E), 2020/139 (K) sayılı;

Sanık hakkında maktule yönelik kasten öldürme

suçundan TCK'nin 81/1, 62, 53, 58, 63. maddeleri

uyarınca 25 yıl hapis cezası ile mahkumiyetine dair,

2) ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza

Dairesinin 08/10/2020, 2020/1912 (E) ve 2020/1476

(K) sayılı;

Sanık hakkında maktule yönelik kasten öldürme

suçundan kurulan hükmüne yönelen "istinaf

başvurularının düzeltilerek esastan reddine" dair

kararı.

TÜRK MİLLETİ ADINA

... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 08/10/2020 tarih, 2020/1912 (E) ve 2020/1476 (K) sayılı kararının sanık müdafii tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının beş yılın üzerinde olması nedeniyle bölge adliye mahkemesi kararının temyize tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 08/10/2020 tarih, 2020/1912 (E) ve 2020/1476 (K) sayılı "istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi" hükmünün tüm dosya kapsamına göre hukuka uygun olduğu anlaşıldığından; sanık müdafinin eksik incelemeye, sübuta, TCK'nin 25. ve 27. maddelerinin uygulanması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK'nin 302/1. maddesi gereğince isteme uygun olarak TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA, sanık hakkında hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçen süre göz önüne alındığında, sanık müdafinin tahliye talebinin REDDİNE,

Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 304/1. maddesi gereğince "İnegöl Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere" Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.11.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11443, Karar No: 2013/3768, Tarih: 04.03.2013

**21. Hukuk Dairesi         2011/11443 E.  ,  2013/3768 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde çalışmaya başladığı tarihin tespitiyle, hizmetlerinin birleştirilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalılar vekillerinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edenlerden ... Kutsan A.Ş.'ye yükletilmesine, 04/03/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/15224, Karar No: 2009/18470, Tarih: 11.12.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/15224 E.  ,  2009/18470 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine ve davaya katılan ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 7. Hukuk Dairesinin 31/01/2008 gün ve 2007/4983-193 sayılı bozma kararında özetle: "Yapılan araştırma yetersizdir. Öncelikle Hazinenin dayandığı vergi kayıtlarının tarih ve tahrir sayıları sorularak saptanmalı, vergi kaydının oluşma nedenini gösterir şekilde vergi kayıtları getirtilmeli, vergi kayıtlarında ..., hududu yazılı olduğundan orman yönünden araştırma yapılması gerektiği düşünülmeli, vergi kayıtları oluşma nedeni ile ilgili olarak defterlerden bilirkişi marifeti ile inceleme yapımalı, komşu parsellerin tamamının getirtilerek, çekişmeli taşınmaz yönünü ne gösterdiği incelenmeli, tesbit bilirkişilerinin dinlenmesi gerektiği düşünülmeli, davalı ve öncekiler yönünden 3402 Sayılı Yasanın 14. maddesi gereğince araştırma yapılması " gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma kararına uyulduktan sonra davanın reddine ve dava konusu parselin tesbit gibi davalı adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ve davaya katılan ... Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tespit tarihinden önce orman kadastrosu yapılmamıştır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının Orman Yönetimine yükletilmesine, Hazineden harç alınmasına yer olmadığına 11.12.2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1875, Karar No: 2024/5405, Tarih: 06.05.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/1875 E.  ,  2024/5405 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

SAYISI : 2024/25 Esas, 2024/23 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. İstanbul Anadolu 2. Çocuk Mahkemesinin 08.02.2023 Tarihli ve 2023/29 Tedbir Talep Sayılı Kararı

Korunmaya ihtiyacı olan küçük hakkında sağlık tedbiri uygulanmasına karar verilmiştir.

İstanbul Valiliği İl Sağlık Müdürlüğünce küçük hakkında hazırlanan sağlık tedbiri uygulama değerlendirme raporu sunulmuştur.

Mahkemece ek karar ile korunmaya ihtiyacı olan küçüğün yerleşim yeri adresinin Manisa ili olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Manisa 2. Aile Mahkemesinin 10.01.2024 Tarihli ve 2024/25 Esas, 2024/23 Karar Sayılı Kararı

Tedbir kararlarının uygulanmasının, kararı veren hakim veya mahkemece belirli süreler inceleneceği, hakim veya mahkemece uygulanan tedbirin sonuçlarını inceleyerek kaldırabileceği, süresinin uzatabileceği veya değiştirebileceği, bu nedenle davanın İstanbul Anadolu 2. Çocuk Mahkemesince sonuçlandırılması gerektiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun (5395 sayılı Kanun) 5 inci maddesinin birinci fıkrasının d alt bendi uyarınca hakkında sağlık tedbiri uygulanan küçüğün, sağlık tedbirinin uygulamasının takibine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 5395 sayılı Kanun’un “Tedbirlerde yetki” başlıklı 8 inci maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Korunma ihtiyacı olan çocuklar hakkında koruyucu ve destekleyici tedbirler, çocuğun menfaatleri bakımından kendisinin, ana, baba, vasisi veya birlikte yaşadığı kimselerin bulunduğu yerdeki çocuk hâkimince alınır. Tedbir kararlarının uygulanması, kararı veren hâkim veya mahkemece en geç üçer aylık sürelerle incelettirilir. Hâkim veya mahkeme; denetim memurları, çocuğun velisi, vasisi, bakım ve gözetimini üstlenen kimselerin, tedbir kararını yerine getiren kişi ve kuruluşun temsilcisi ile Cumhuriyet savcısının talebi üzerine veya re'sen çocuğa uygulanan tedbirin sonuçlarını inceleyerek kaldırabilir, süresini uzatabilir veya değiştirebilir.

”

C. Değerlendirme

”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamından, İstanbul Anadolu 2. Çocuk Mahkemesinin 2023/29 Tedbir Talep sayılı dosyasında 08.02.2023 tarihli karar ile küçük hakkında 5395 sayılı Kanun gereğince sağlık tedbirlerinin uygulanmasına karar verildiği, daha sonra ek kararla resen yetkisizlik kararı verildiği anlaşılmaktadır. Koruyucu ve destekleyici tedbir kararlarının hangi hakim ya da mahkeme tarafından alınmış ise uygulamasını takip, uygulanan tedbirin sonuçlarını inceleyerek kaldırma, süresini uzatma veya değiştirme görevinin kararı veren hakim veya mahkemeye ait olacağından, uyuşmazlığın İstanbul Anadolu 2. Çocuk Mahkemesince sonuçlandırılması gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince İstanbul Anadolu 2. Çocuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

06.05.2024 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10904, Karar No: 2018/4240, Tarih: 10.04.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/10904 E.  ,  2018/4240 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Kabule göre de;

Suç tarihi şikayet tarihi olan 23.10.2013 olmasına rağmen gerekçeli karar başlığında 2013 olarak gösterilmesi

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 10/04/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/23665, Karar No: 2024/5160, Tarih: 04.04.2024

**3. Ceza Dairesi         2022/23665 E.  ,  2024/5160 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/328 E., 2021/1125 K

..., ..., ...,

..., ..., ..., ..., ..., ..., ...

SUÇLAR : Silahlı terör örgütüne üye olma, silahlı terör örgütüne bilerek ve isteyerek yardım etme

HÜKÜM : Beraat, Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama, Düzeltilerek onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle,

Sanık ..., İsmail Çağatay, müdafinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği yasal şartları oluşmadığından reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Çankırı Ağır Ceza Mahkemesinin 09.01.2020 tarih ve 2016/80 Esas, 2020/2 sayılı kararıyla; sayılı kararı ile silahlı terör örgütüne üye olma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 314/2, 3713 Terörle Mücadele Kanun'un (3173 sayılı kanun) 3-5/1, 5237 sayılı Kanun 62/1, 53/1,2,3, 58/9, 63 maddeleri uyarınca, silahlı terör örgütüne yardım etme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 314/3 ve 220/7 nci maddeleri delaletiyle 5237 sayılı Kanun'un 314/2, 220/7, 3713 Terörle Mücadele Kanun'un (3173 sayılı kanun) 5/1, 5237 sayılı Kanun 62, 53/1,2,3, 63 üncü maddeleri uyarınca, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir .

2. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesinin 03.06.2021 gün ve 2020/328 Esas, 2021/1125 sayılı kararıyla sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurularının, 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 03.03.2022 tarihli onama ve düzelterek onama görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... hakkında kurulan beraat hükümlerine ilişkin temyiz talepleri ile olarak;

Mahallinde hukuka uygun olarak ikame olunup usulünce tartışılan delillere ve dosya kapsamına göre, Bölge Adliye Mahkemesinin kararlarında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılan sanıklar hakkında;

3. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 03.03.2022 tarihli onama ve düzelterek onama görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... hakkında kurulan beraat hükümlerine ilişkin temyiz talepleri ile olarak;

Mahallinde hukuka uygun olarak ikame olunup usulünce tartışılan delillere ve dosya kapsamına göre, Bölge Adliye Mahkemesinin kararlarında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılan sanıklar hakkında;

Yapılan yargılama sonunda yüklenen suçun maddi unsurlarının oluşmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğu anlaşılmakla; Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısı, Sanık ... ve ...'ın ileri sürdüğü temyiz sebepleri ve sair hususlar yerinde görülmemekle, sanıklar hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmadığından hükmün tebliğnameye uygun olarak oy birliği ile ONANMASINA,

B. Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... haklarında kurulan mahkumiyet hükümlerine ilişkin temyiz talepleri ile olarak;

A.Kemalettin Sazoğlu, ... hakkında;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan inceleme sonunda,

BDDK’nın 29.05.2015 tarihli kararı ile temettü hariç ortaklık hakları ile yönetim ve denetimi Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonuna devredilen ve 22 Temmuz 2016 tarihli kararı ile de 5411 sayılı Bankacılık Kanunun 107. maddesinin son fıkrası gereğince faaliyet izni kaldırılıncaya kadar yasal bankacılık faaliyetlerine devam eden, FETÖ/PDY silahlı terör örgütü ile iltisaklı Asya Katılım Bankası A.Ş.'de gerçekleştirilen mutad hesap hareketlerinin örgütsel faaliyet ya da örgüte yardım etmek kapsamında değerlendirilemeyeceği gözetilerek, örgüt liderinin talimatı üzerine örgütün amacına hizmet eden ve bankanın yararına yapılan ödeme ve sair işlemlerin, örgüte üye olmak suçu bakımından örgütsel faaliyet, tek başına ise örgüte yardım etmek olarak kabul edilebileceği nazara alındığında;

Sanıkların örgüt liderinin talimatına denk gelen dönemlerde hesaplar açtığı ve para yatırdığı tespit edilmiş ise de; talimat tarihleri dışında da bu tür işlemler yapması, anılan hesabını Bank Asya'nın TMSF'ye devrinden sonra olacak şekilde de aktif şekilde kullanmaya devam etmesi, talimat döneminden önce de hesap hareketlerinin bulunması ve sanıkların savunmasında bankadaki hesapların rutin bankacılık faaliyetleri kapsamında kullandığını beyan etmeleri hususları karşısında; dosya kapsamında savunmasının aksini ispat edecek şekilde, sanıkların örgüt ele başının talimatıyla örgüte yardım kastıyla hareket ettiğine ve dolayısıyla FETÖ/PDY silahlı terör örgütüne bilerek ve isteyerek yardım suçunu işlediğine dair mahkumiyetine yeterli her türlü şüpheden arınmış, kesin, somut ve tam inandırıcı delil elde edilemediğinden "şüpheden sanık yararlanır" ilkesi gereği atılı suçtan beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi, suretiyle hüküm kurulması;

Kabul ve uygulamaya göre de;