muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/3681, Karar No: 2016/5992, Tarih: 18.10.2016

.

talebi hakkında yeterli bir araştırma ve değerlendirme yapıldığı söylenemez. Mahkemece bu konuda taraf delilleri değerlendirilerek davalı-karşı davacının 2012 yılı hasılat kira alacağı olup olmadığı belirlenerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi de doğru değildir.

Hüküm bu nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda ... nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı-karşı davalı kiracı vekilinin, ... nolu açıklanan nedenlerle davalı-karşı davacı kiraya veren vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici ....madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca asıl dava ve karşı davaya ilişkin hükmün BOZULMASINA, ... duruşması için kendisini vekille temsil ettiren davacı-karşı davalı yararına takdir olunan ....350.- TL vekalet ücretinin davalı-karşı davacıdan alınarak davacı-karşı davalıya verilmesine keza kendisini vekille temsil ettiren davalı-karşı davacı yararına takdir olunan ....350.- TL vekalet ücretinin davacı-karşı davalıdan alınarak davalı-karşı davacıya verilmesine, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, .../.../2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2015/2117, Karar No: 2017/8957, Tarih: 09.11.2017

**7. Ceza Dairesi         2015/2117 E.  ,  2017/8957 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Sanık ... hakkında beraat; sanık ... hakkında hükümlülük, erteleme, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I-O yer Cumhuriyet savcısının sanık ... hakkında verilen beraat kararına yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanığın ikametinde yapılan arama neticesinde ele geçen ticari miktar ve mahiyetteki 271 karton sigaranın, dayısı olan diğer sanık ... tarafından ikametine bırakıldığının, kendisinin de suça konu kaçak sigaraların ikametine bırakılmış olduğundan haberdar olduğunun aşamalardaki beyanlarından anlaşılması karşısında, mahkumiyeti yerine oluşa ve dosya kapsamına uygun olmayacak şekilde beraatine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA,

II-Sanık ... hakkında verilen hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde ise;

Sanık hakkında UYAP kayıtlarının incelenmesi sonunda, temyiz edilmeden kesinleşen Antalya 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2013/176 Esas sayılı dosyasında suç tarihinin 17/09/2012, iddianame düzenleme tarihinin ise 01/03/2013 olduğu gözetilerek suç ve iddianame düzenleme tarihleri itibariyle suç delillerinin birlikte değerlendirilmesi ve eylemin TCK.nun 43. maddesi kapsamında kalıp kalmadığının belirlenmesi ile suç vasfının tayini için anılan dosyaların dikkate alınması suretiyle karar verilmesinin gerekmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup sanık müdafiinin ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca sair yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, 09/11/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/10415, Karar No: 2008/11657, Tarih: 06.11.2008

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2008/10415 E.  ,  2008/11657 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dairenin geri çevirme kararı üzerine dosyaya getirtilen ... Büyükşehir Belediye Başkanlığının 15.09.2008 tarih M.42.0.KBB.0.13.05.310.00/3424-11419 sayılı yazısı ile dava konusu taşınmazın kamulaştırma kararının alındığı 29.06.2005 tarihinden önce 19.07.1999 gününde Belediye Meclis kararıyla 1/1000 ölçekli uygulama imar planında yola isabet edecek alan olarak ayrıldığı anlaşılmıştır.

Taşınmazın belirtilen bu özelliklerine (1/1000 ölçekli plan içerisinde kalmış bulunduğuna) göre arsa niteliğinde olduğunun kabulü ile, 4650 Sayılı Yasa ile değişik 2942 Sayılı Kamulaştırma Yasasının 15. maddesinde belirtilen yönteme uygun olarak yeniden bilirkişi kurulu oluşturulup rapor alınarak hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, taşınmaza tarım arazisi özelliği ile değer belirleyen rapora dayanılarak hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile şimdilik diğer yönleri incelenmeksizin hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 06.11.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6675, Karar No: 2011/18965, Tarih: 25.10.2011

**7. Ceza Dairesi         2009/6675 E.  ,  2011/18965 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4922 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Beraatine

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

5326 Sayılı Yasanın 27/7 maddesi gereğince hükmün temyizinin kabil olduğu, üye ...'ın karşı oyuyla kabul edilerek yapılan incelemede;

Karar tarihinden önce 8.2.2008 gün ve 26781 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5728 sayılı yasanın 120.maddesi uyarınca 4922 sayılı yasanın 20. maddesinde yer alan hapis ve adli para cezasının idari para cezasına dönüştürüldüğü ve anılan yasanın geçici 3.maddesi gereğince sadece idari yaptırım kararı verilmesiyle yetinilmesi yerine, yazılı şekilde ayrıca beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün BOZULMASINA, uygulanabilecek idari para cezasının miktarına göre 5326 sayılı Kabahatler Kanunun 20/2-d maddesinde yazılı soruşturma zamanaşımının dolmuş olması karşısında anılan maddenin 1.fıkrası uyarınca ilgili kişiye İDARİ PARA CEZASI VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA, 25.10.2011 günü oyçokluğuyla karar verildi.

DEĞİŞİK GEREKÇE

Verilen kararın 5326 sayılı yasanın 27/7.fıkrasına göre verilmiş bir karar olup beraat yönünden sanığın hukuki bir yararı olmadığından temyiz talebinin bu karar yönünden reddi, idari ceza yönünden ise çoğunluk gerekçesi uyarınca idari para cezası verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği görüşüyle çoğunluğun beraat kararı yönündeki bozma nedenine katılmıyorum.

KARŞI OY

Hüküm tarihinden önce 08.02.2008 gün ve 26781 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5728 sayılı yasanın 120.maddesi uyarınca 4922 sayılı yasanın 20.maddesinde yer alan hapis ve adli para cezasının idari para cezasına dönüştürüldüğü ve anılan yasanın geçici 3.maddesi ile 5326 Sayılı Yasanın 29.maddesi uyarınca hükmün temyizi kabil olmayıp itirazı mümkün bulunduğundan dosyanın incelenmeksizin mahalline iade edilmek üzere tevdiine karar verilmesi yerine, yazılı şekilde hükmün esastan incelenmesi kararına katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2019/3831, Karar No: 2020/1434, Tarih: 10.06.2020

**15. Hukuk Dairesi         2019/3831 E.  ,  2020/1434 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı bozmaya uyularak verilen hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan haksız yere uygulanan gecikme cezası, fazla alınan damga vergisi, çalışılmayan dönemin hatalı değerlendirilmesinden kaynaklı fiyat farkı, proje dışı %10 u aşan imalat bedelinin tahsiline ilişkin olup, mahkemece yapılan yargılama sonucu verilen red kararının, davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine Dairemizce bozulmasına karar verilmiş, mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda, verilen kesin süreye ve ihtara rağmen gider avansının süresi içinde yatırılmamış olması nedeniyle davanın reddine karar verilmiş, karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava şartlarından olan gider avansı, davanın açılması sırasında alınmasının şart olmadığı gibi mahkemece sonradan bu eksiklik kesin süre vererek ikmâl ettirebilebilecektir. Buradan hareketle, davanın her aşamasında aranan gider avansının HMK 114/g, 115/2 ve 120 maddeleri gereği gözetilmesi şarttır. Davanın açıldığı tarihte eksik veya hiç gider alınmamış olsa bile gider avansı dava şartı olmakla hüküm verilinceye kadar ikmal ettirilebilir. Gider avansının yatırılmaması veya ikmal edilmemesi halinde dava usulden reddedilir. Somut olayda; Dairemizin bozma ilamında yeniden bilirkişi incelemesi yapılması gerektiği belirtilmiş, bunun üzerine mahkemece bozma ilamına uyularak, bilirkişi ücretinin yatırılması için davacıya 2 haftalık kesin süre verilmiş, davacı taraf, bir sonraki celse içinde mazeret sunarak, gider avansı yatırılması için yeniden kesin süre verilmesini ve duruşma gününün UYAP üzerinden öğrenilmesine karar verilmesini talep etmiştir. Davacıya 2. defa 2 haftalık kesin süre verilmiş ve kesin süre içerisinde gereği yerine getirilmediği takdirde anılan delile dayanmaktan vazgeçmiş sayılacağı hususunun ihtarına, davacı vekili uyaptan mazeret göndermiş olmakla bu husustaki ihtaratın uyaptan yapılmış sayılmasına karar verilmiştir. Mahkemece aynı zamanda usulüne uygun olarak yargılama gider avansının yatırılması hsusunda ihtaratlı tebligat gönderilmiş, 19.11.2018 tarihinde vekil tarafından bizzat tebliğ alınmıştır. Davacı tarafından 1.200,00 TL gider avansı, tebliğ tarihinden itibaren 8. gün 27.11.2018 tarihinde mahkeme veznesine yatırmıştır. Mahkemece, ara kararla verilen kesin sürenin, uyaptan öğrenildiği kabul edilerek bu tarih itibariyle, bilirkişi ücretinin süresinde yatırılmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de, davacı vekilinin 02.12.2018 tarihli mazeret dilekçesinin, duruşmaya mazeret bildirimine ilişkin olduğu, dilekçe içeriğindeki talebinin de açıkça ''mazeretin kabulü halinde, duruşma gününün tebliğine gerek duyulmaksızın, uyap sistemi üzerinden öğrenilmesine ilişkin olduğu'', bu talebin, bunun dışında kalan diğer ara kararların da bu şekilde uyap üzerinden tebliğ sonucunu doğurmayacağı, usulen böyle bir tebliğ metodunun bulunmadığı, ara kararın usulüne uygun olarak mahkemece davacı vekiline tebliğ edildiği ve verilen kesin süre içerisinde bilirkişi ücretinin de yatırıldığı dikkate alınarak bilirkişi incelemesine ilişkin ara kararın yerine getirirlerek hasıl olacak neticeye göre karar verilmesi gerekirken , bu şekilde karar verilmesi doğru olmamış, verilen kararın bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, ödenenden 5766 sayılı Kanun'un 11. maddesi ile yapılan değişiklik gereğince Harçlar Kanunu 42/2-d maddesi uyarınca alınması gereken 218,50 TL Yargıtay başvurma harcının mahsup edilerek, varsa fazla alınan temyiz harcının temyiz eden davacıya iadesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 10.06.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/7081, Karar No: 2009/38, Tarih: 12.01.2009

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2008/7081 E.  ,  2009/38 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiş, davacı-k.davalı ...Tur.İnş.Ltd.Şti. vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı-k.davalı vekili avukat ... ile davalı-k.davacılar vekili avukat ... .... Temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmal edilerek gelmiş dosyadaki kağıtlar okundu işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı yüklenici tarafından açılan asıl davada sözleşme gereği yükleniciye ait olan 1 nolu bağımsız bölümün davalılar adına olan tapusunun iptâli ile davacı adına tesciline ve 83.250,00 TL tazminatın tahsiline karar verilmesi talep edilmiş, davalı arsa sahipleri davanın tazminatla ilgili bölümünün reddini savunarak karşı davalarında ise eksik ve ayıplı işler bedeli ile kira kaybının tahsilini istemişlerdir.

Mahkemece asıl dava yönünden tescil isteminin kabulü ile 35.100,00 TL tazminatın dava tarihinden itibaren faizi ile davalı arsa sahiplerinden tahsiline, fazla istemin reddine, karşı dava yönünden ise 27.780,00 TL kira kaybı, 11.100,00 TL eksik ve ayıplı işler bedelinin 07.12.2004 ihtar, 03.03.2005 karşı dava ve 12.06.2005 ıslah tarihlerinden itibaren faiziyle tahsiline karar verilmiş ve karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Davacı yüklenici sözleşme gereği kendisine zemin üstü ikinci kattan bir bölümü parka, bir bölümü ise caddeye bakan daire verilecekken arsa sahiplerinin 5 bağımsız bölüm numaralı olan bu daireyi 3. kişilere sattıklarını, kendilerine 6 bağımsız bölüm numaralı daire kaldığını belirterek daireler arasındaki değer farkı 14.000,00 TL’nin tahsilini talep etmiştir. Mahkemece alınan 09.05.2005 tarihli asıl ve 13.05.2005 tarihli ek bilirkişi raporlarında dava tarihi itibariyle her iki daire arasındaki değer farkı 10.000,00 TL olarak hesaplandığı ve davacı yüklenici vekili 06.07.2005 günlü duruşmada ek rapora karşı bir diyeceğinin bulunmadığını bildirdiği halde daireler arasındaki değer farkı için 10.000,00 TL’ye hükmedilmesi gerekirken son alınan bilirkişi raporuna itibar edilerek 12.500,00 TL’nin hüküm altına alınması doğru olmamış, kararın arsa sahipleri lehine bozulması gerekmiştir.

3-Davacı yüklenici sözleşmenin 3. sayfasında yer alan bağımsız bölüm paylaşım maddesinde yükleniciye ait olan zemin kattaki dükkânın davalı arsa sahiplerinin dükkânlarından 15 m2 büyük olması gerekirken, yükleniciye düşen dükkânların büyüklüğünün davalı arsa sahiplerinin dükkânlarından sadece 2 m2 büyük olduğunu, 13 m2’lik dükkân alanının davalılara geçtiğini ileri sürerek 35.750,00 TL’nin tahsilini istemiş, mahkemece son alınan bilirkişi raporuna dayanılarak bu kalemden 22.500,00 TL’ye hükmedilmiştir. Yanlar arasındaki sözleşmede dükkânlar yönünden müteahhide düşen kısmın net 15 m2 fazla olacağı, mal sahiplerine kalan bölümde iki dükkân yapılacağı yazılı ise de; yüklenici taşınmazı teslim alıp mimari projeyi düzenleyerek tasdik ettirdiği ve inşaatı da ruhsata bağlı olarak projeye uygun şekilde ikmal ettiğinden sözleşmede yer alan bu hükme dayanarak tazminat talep etmesi mümkün değildir. Bu nedenle davacıya ait dükkânın küçük yapılması nedeniyle 22.500,00 TL tazminata hükmedilmesi doğru olmamış, kararın bu yönden de arsa sahipleri lehine bozulması gerekmiştir.

4-Davalı ve karşı davacı arsa sahipleri karşı davalarında talep ettikleri 3.000,00 TL kira tazminatına 07.12.2004 tarihinden itibaren faiz yürütülmesini talep etmişler, 12.06.2006 tarihli ıslah dilekçesi ile de toplam kira tazminatı taleplerini 27.780,00 TL’ye yükseltmişlerdir. Davalı-karşı davacı arsa sahipleri karşı dava tarihinden önce keşide ettikleri 07.12.2004 tarihli ihtarname ile ihtar tarihine kadar geçen süre için toplam 34.000,00 TL kira tazminatının ihtarın tebliğinden itibaren 10 gün içinde ödenmesini talep ettiklerinden, ihtarın tebliğ tarihi ve ihtarla tanınan 10 günlük süre de nazara alındığında temerrüt 07.01.2005 tarihinde gerçekleşmiştir. Talep edilen kira tazminatının tamamına 07.01.2005 temerrüt tarihinden itibaren faiz yürütülmesi gerekirken, 27.780,00 TL kira alacağının 24.780,00 TL’lik kısmına temerrüt tarihinden sonraki bir tarih olan 12.06.2006 ıslah tarihinden faiz yürütülmesi doğru olmamış, kararın bu yönden de arsa sahipleri lehine bozulması uygun bulunmuştur.

5-Davacı ve karşı davalı yüklenicinin temyiz itirazlarına gelince; Asıl davada talep edilen tazminatlara 12.11.2004 ihtar tarihinden itibaren faiz yürütülmesi istenmiş, mahkemece hüküm altına alınan miktara 18.02.2005 dava tarihinden itibaren faiz yürütülmüştür. Davacı yüklenici dava tarihinden önce keşide ettiği 12.11.2004 tarihli ihtarla miktar da belirtilmek suretiyle davaya konu edilen miktarın ihtarın tebliği tarihinden itibaren 10 gün içinde ödenmesini talep etmiştir. Sözü edilen ihtarnamenin tebliğ tarihi ve ihtarla tanınan süre nazara alındığında temerrüt 05.12.2004 tarihinde oluştuğu halde asıl davada hükmedilen miktara 05.12.2004 temerrüt tarihi yerine 18.02.2005 dava tarihinden itibaren faiz yürütülmesi doğru olmamış, kararın bu yönden davacı yüklenici lehine bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ:Yukarıda 1. bendde açıklanan nedenlerle tarafların sair temyiz itirazlarının reddine, 2, 3 ve 4. bendlerde açıklanan nedenlerle hükmün davalı-karşı davacı arsa sahipleri yararına, 5. bendde yazılı nedenlerle de davacı-karşı davalı yüklenici yararına BOZULMASINA, 550,00’şer TL vekâlet ücretinin taraflardan karşılıklı olarak alınarak Yargıtay duruşmasında vekille temsil olunan taraflara verilmesine, ödedikleri temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden taraflara geri verilmesine, 22.01.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/10785, Karar No: 2019/19724, Tarih: 04.11.2019

**3. Ceza Dairesi         2019/10785 E.  ,  2019/19724 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanık ... hakkında katılan ...'a yönelik kasten yaralama suçundan ve sanık ... hakkında mağdur ...'e yönelik tehdit suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine ilişkin yapılan temyiz incelemesinde;

Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümler iptal edilmiş ise de, sanıklar hakkında bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık ...'ın ve sanık ...'in yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

2) Sanık ... hakkında mağdur ...'e yönelik kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin yapılan temyiz incelemesinde;

a) Görgüye dayalı bilgisi olan tanıkların sanık ...'nin bıçak kullandığına dair ifadelerinin bulunmadığı, mağdur ...'in de sanığın elinde bıçak görmediğini ancak esnaf olarak komşusu olan boyacı ... olarak tanıdığı şahsın sanık ...'nin elinde bıçak olduğunu kendisine söylediğini beyan ettiği anlaşılmakla, "boyacı ..." olarak belirtilen şahsın mahkemede tanık olarak dinlenmesinden sonra kasten yaralama suçundan sanığın hukuki durumunun tayini gerekirken eksik inceleme ile hüküm kurulması,

b) Sanık hakkında tekerrüre esas alınan Kahramanmaraş 3. Sulh Ceza Mahkemesinin 27/02/2014 tarih ve 2013/707 Esas - 2014/314 Karar sayılı ilamıyla sanığın 5237 sayılı TCK'nin 106/1-1 maddesi gereğince tehdit suçundan cezalandırılmasına karar verildiği ancak; 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. maddesi gereğince uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenerek tekerrüre esas alınan suçun da uzlaşma kapsamına alındığı anlaşılmakla; TCK'nin 2. ve 7. maddeleri de gözetilerek, sanığın adli sicil kaydında bulunan ve tekerrüre esas alınan hükümde uzlaştırma işlemi uygulanıp uygulanmadığı araştırılarak sonucuna göre TCK'nin 58. maddesinde düzenlenen tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

c) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle, hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

c) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle, hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

3) Sanık ... hakkında mağdur ...'e yönelik tehdit suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin yapılan temyiz incelemesinde;

a) Görgüye dayalı bilgisi olan tanıkların sanık ...'nin bıçak kullandığına dair ifadelerinin bulunmadığı, mağdur ...'in de sanığın elinde bıçak görmediğini ancak esnaf olarak komşusu olan boyacı ... olarak tanıdığı şahsın sanık ...'nin elinde bıçak olduğunu kendisine söylediğini beyan ettiği anlaşılmakla, "boyacı ..." olarak belirtilen şahsın mahkemede tanık olarak dinlenmesi, tehdit olayının gerçekleştiği esnada sanık ...'nin elinde bıçak bulunup bulunmadığının ve sanığın bu bıçağı mağdur ...'i tehdit etmesi esnasında kullanıp kullanmadığı araştırılıp sonrasında TCK'nin 106/2-a maddesinin sanık hakkında uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

b) Sanık hakkında tekerrüre esas alınan Kahramanmaraş 3. Sulh Ceza Mahkemesinin 27/02/2014 tarih ve 2013/707 Esas - 2014/314 Karar sayılı ilamıyla sanığın 5237 sayılı TCK'nin 106/1-1 maddesi gereğince tehdit suçundan cezalandırılmasına karar verildiği ancak; 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. maddesi gereğince uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenerek tekerrüre esas alınan suçun da uzlaşma kapsamına alındığı anlaşılmakla; TCK'nin 2. ve 7. maddeleri de gözetilerek, sanığın adli sicil kaydında bulunan ve tekerrüre esas alınan hükümde uzlaştırma işlemi uygulanıp uygulanmadığı araştırılarak sonucuna göre TCK'nin 58. maddesinde düzenlenen tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

c) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle, hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,04.11.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/779, Karar No: 2007/1752, Tarih: 12.02.2007

**21. Hukuk Dairesi         2007/779 E.  ,  2007/1752 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ord1.Asliye Hukuk İş Mahkemesi

TARİHİ : 20/10/2006