muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/15402, Karar No: 2024/2320, Tarih: 12.03.2024

2. Katılan çocuk aşamalarda değişmeyen iddialarında özetle; sanık ...'ın üvey babası olduğunu, kendisini dövdüğünü, tokat atıp demir çubukla sırtına vurduğunu, bazen sopa ve şişe ile de vurduğunu, temyiz dışı annesinin sürekli olmasa da ara sırada dövdüğünü ama üvey babasının sürekli olarak dövdüğünü beyan etmiştir.

3. Temyiz dışı sanık annenin kasten yaralama suçundan mahkumiyetine ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilip karar kesinleşmiştir.

4. Sanık aşamalardaki savunmalarında; iddiaları kabul etmediğini, yalnızca tanık R.K'nın kendisini ihbar ettiği gün katılan çocuğa iki tokat attığını beyan etmiştir.

5. Tanık R.K; sanığın çocuğu dövdüğü yönünde Jandarma'ya ihbarda bulunan ve soruşturma sürecini başlatan kişi olup ifadelerinde; " "Çocuk ve ailesi benim mısır tarlamın yanına çadır kurmuşlardı. Ramazan günü çocuk yanıma geldi. İftardan sonra hem ona yemek yedirmek hem de ailesine yemek göndermek için iftarı beklemesini söyledim. Birlikte yemek yedikten sonra kaplara yemek koyup çocuğu kabinle bir traktörle ailesine götürdüm. Haliyle karanlık çökmüştü. Üvey babası ve annesi neden geç geldin diye çocuğu tartaklamaya başladılar. Çocukta traktörün kabinine sığındı ve bana abi beni bırakma dedi ve ağladı. Bende çocuğu bu halde bırakmak istemedim. Birlikte köye geldik. Jandarmayı aradım..." şeklinde ifadede bulunmuştur.

6. İstanbul Adli Tıp Kurumu 2. İhtisas Dairesi Raporunda; katılanın 17.10.2016 tarihinde yapılan muayenesinde vücudunun çeşitli yerlerinde eskiye ait bir kısmı iyileşme belirtileri gösteren ve künt travmatik nitelikte yaralanmalar tanımlandığı, bulguların ne zaman ve ne şekilde oluştuğunun veya lezyonların hepsinin aynı andı mı yoksa farklı zamanlarda maruz kalınan travmalar ile mi oluştuğunun mevcut tıbbi belgelerle tıbben ayırt edilemediğinin bildirildiği görüldü.

7. Bayramiç Devlet Hastanesince düzenlenen 13.07.2015 tarihli ilk raporda da, lezyonların hepsinin en az bir ay öncesinde oluştuğu, basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek nitelikte olduğu, raporlarda belirtilen arazların mağdurun anlatımlarıyla da uyuştuğunun anlaşıldığı belirtilmiştir.

8. Mahkemesince sanığın kasten basit yaralama suçundan mahkumiyetine, hak yoksunluklarının uygulanmasına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Bayramiç Asliye Ceza Mahkemesinin 20.09.2017 tarihli kararının sanık ... Cumhuriyet Savcısı tarafından (aleyhe) istinaf edilmesi üzerine; sanığın eylemlerinin sistematik ve sürekli olduğu anlaşıldığından; ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak sanığın eziyet suçundan mahkumiyetine, hak yoksunluklarının uygulanmasına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Bayramiç Asliye Ceza Mahkemesinin 20.09.2017 tarihli kararının sanık ... Cumhuriyet Savcısı tarafından (aleyhe) istinaf edilmesi üzerine; sanığın eylemlerinin sistematik ve sürekli olduğu anlaşıldığından; ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak sanığın eziyet suçundan mahkumiyetine, hak yoksunluklarının uygulanmasına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 96 ncı maddesinde; sanığın eylemine uyan çocuğa karşı eziyet suçunun cezası 3 yıldan 8 yıla kadar hapis cezası olarak düzenlenmiştir. Bu cihetle; suç tarihinde dokuz yaşında olan katılan çocuğu, üvey babası olan sanığın okula göndermemesi, çalıştırması, uzun süre demir sopa, şişe gibi araçlarla dövmesi, katılan çocukta meydana gelen yaralanmaların boyutu ve çokluğu ile sanığın mükerrir kişiliği ve suç işleme konusundaki ısrarı birlikte değerlendirildiğinde; alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayini gerektiği gözetilmeden en alt sınırdan cezalandırılmasına karar verilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

1.5237 sayılı Kanun'un 96 ncı maddesinde "bir kimsenin eziyet çekmesine yol açacak davranışları gerçekleştiren kişi..." ibaresi yer almakta olup; Kanunda eziyet kabul edilen eylemler tanımlanmamaktadır. Madde gerekçesinde ise "eziyet olarak, bir kişiye karşı insan onuruyla bağdaşmayan ve bedensel veya ruhsal yönden acı çekmesine, aşağılanmasına yol açacak davranışlarda bulunulması gerekir. Aslında bu fiiller de kasten yaralama, hakaret, tehdit, cinsel taciz niteliği taşıyabilirler. Ancak, bu fiiller, ani olarak değil, sistematik bir şekilde ve belli bir süreç içinde işlenmektedirler. Bir süreç içinde süreklilik arzeder bir tarzda işlenen eziyetin özelliği, işkence gibi, kişinin psikolojisi ve ruh sağlığı üzerinde tahrip edici etkilerinin olmasıdır. Bu etkilerin uzun bir süre ve hatta hayat boyu devam etmesi, eziyetin bu kapsamda işlenen fiillere nazaran daha ağır ceza yaptırımı altına alınmasını gerektirmiştir." denilmektedir.

2. Bu açıklamalar ışığında somut olay incelendiğinde;

2. Bu açıklamalar ışığında somut olay incelendiğinde;

Sanık aşamalarda; olay günü katılan çocuğun eve geç gelmesi nedeniyle sinirlenerek iki kere tokat attığını diğer eylemleri kabul etmediğini beyan etmiştir. Katılan çocuk; üvey babası olan sanığın kendisini sürekli dövdüğüne, okula göndermediğine ve çalıştırdığına, bazen şişe ile bazen demir sopayla vurduğuna ilişkin iddialarda bulunmuştur. "Olay ve olgular" bölümünün altıncı ve yedinci maddelerinde detaylandırılan doktor raporlarına göre; katılan çocuğun vücudunun çeşitli yerlerinde eskiye ait bir kısmı iyileşme belirtileri gösteren ve künt travmatik nitelikte yaralanmalar tanımlanmaktadır. Doktor raporlarının katılan çocuğun anlatımıyla uyumlu olması ve sanığın eylemlerinin sistematik ve sürekli olduğunu delillendirmesi hususları ile ihbarcı tanık R.K'nın katılan çocuğun iddialarını doğrulayan beyanları birlikte değerlendirildiğinde; suç tarihinde 9 yaşında olan katılan çocuğun sanığın eylemleri nedeniyle bedensel ve ruhsal yönden acı çektiği sabit olduğundan; sanığın eziyet suçundan mahkumiyetine karar verilmesinde isabetsizlik görülmemektedir.

3. Sanığın hakkında lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine dair temyiz isteminin incelenmesinde ise;

Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi gereğince indirim yapılmıştır. 5237 sayılı Kanun'un 50 nci maddesinin uygulanması için sonuç cezanın 1 yıl ya da daha kısa süreli olması gerektiği; 5237 sayılı Kanun'un 51 inci maddesinin ve 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin uygulanması için ise sonuç cezanın 2 yıl ya da daha kısa süreli olması gerektiği; ancak somut olayda, sonuç cezanın 2 yıl 6 ay hapis cezası olduğu gözetildiğinde; yasal engel bulunması nedeniyle sanık hakkında lehe hükümlerin uygulanmamasında isabetsizlik görülmemiştir.

Açıklanan nedenlerle sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 18.02.2019 tarihli ve 2018/580 Esas, 2019/460 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bayramiç Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.03.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/10143, Karar No: 2010/594, Tarih: 26.01.2010

**1. Hukuk Dairesi         2009/10143 E.  ,  2010/594 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BAKIRKÖY 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 19/02/2009

Taraflar arasında görülen davada;Davacılar, kayden davalı ile birlikte paydaşı oldukları 78 parsel sayılı taşınmazdaki 1 nolu bağımsız bölümün kiraya vermek ve daha sonrada ikamet etmek suretiyle davalının tamamında tasarruf ettiğini ileri sürerek elatmanın önlenmesi ve ecrimisil isteğinde bulunmuşlardır.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, atiye bırakıldığından elatmanın önlenmesi isteği yönünden karar verilmesine yer olmadığına, ecrimisil isteğinin ise kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, taraflar vekillerince süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 26.01.2010 Salı günü saat 9.35 de daireye gelmeleri için taraf vekillerine tebligat yapıldığı halde gelmedikleri anlaşıldı, incelemenin dosya üzerinde yapılmasına, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra Tetkik Hakimi ....'ün raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, paydaşlar arasında elatmanın önlenmesi ve ecrimisil isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, elatmanın önlenmesi isteği yönünden karar verilmesine yer olmadığına ve kısmen ecrimisile karar verilmiştir.

Dosya içeriğine ve toplanan delillere göre; elatmanın önlenmesine ilişkin dava atiye bırakıldığından karar verilmesine yer olmadığına ve davalının çekişme konusu taşınmazın tamamını tasarufunda bulundurduğu, böylece intifadan men koşulunun gerçekleştiği gözetilerek ecrimisile hükmedilmiş olması kural olarak doğrudur. Davalının tüm temyiz itirazları yerinde değildir. Reddine

Davacıların temyizine gelince; çekişme konusu 78 sayılı parseldeki (1) nolu bağımsız bölümün tarafların ortak miras bırakanları anneleri N.A. ve babaları M. A. adına 1/2 'şer pay oranında kayıtlı iken, M.'nın 14.4.1987 tarihinde ölümüyle çekişmeli (1) nolu bağımsız bölümün 1/2 payında tarafların anneleri N. ile birlikte iştirak halinde malik oldukları, davalının, çekişmeli (1) nolu bağımsız bölümü 20.6.1999 başlanğıç tarihli kira sözleşmesiyle dava dışı C. K. isimli kişiye kiraya verdiği, sonradan anneleri N.'nin 11.2.2002 tarihinde ölümü ile tarafların taşınmazın tamamında işirak halinde malik durumuna geldikleri, davacıların, Üsküdar 8.Noterliğince düzenlenen 19.07.2002 tarih, 7737 yevmiye nolu ihtarname ile taşınmazı boşaltmasını kiracı C.'a ihtaren bildirdikleri, davacıların, anılan ihtarnamenin düzenlendiği 19.07.2002 tarihine kadar taşınmazın davalı tarafından kiraya verilmek suretiyle tasarrufunda bulundurulmasına muvafakat ettikleri, ancak, ihtarnamenin düzenlendiği tarihte muvafakatlarını geri aldıkları, davalının ise, bu tarihten sonrada davanın açıldığı tarihe kadarki dönem içerisinde gerek kiraya vermek, tasarrufunda bulundurmak,gerekse Eylül 2005 tarihinde bizzat oturmak suretiyle davacıların taşınmazı kullanmalarına engel olduğu anlaşılmaktadır. .

Hal böyle olunca, yukarıda sözü edilen ihtarnamenin tebliğ tarihinden itibaren dava tarihine kadarki dönemi kapsayacak şekilde belirlenecek ecrimisilin hüküm altına alınması gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile davalının taşınmazda bizzat oturduğu tarihin esas alınması suretiyle yazılı olduğu üzere karar verilmiş olması doğru değildir.

Davacıların bu yöne değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle hükmün açıklanan nedenden ötürü HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 26.01.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2473, Karar No: 2018/7853, Tarih: 04.09.2018

**3. Hukuk Dairesi         2018/2473 E.  ,  2018/7853 K.**

**"İçtihat Metni"**

......

Taraflar arasındaki ....... İtiraz davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, abonesi olan davalıya tahakkuk ettirdiği faturalarda kayıp kaçak vb. ad altında yansıttığı bedellerin tüketiciye iadesine yönelik Tüketici Hakem Heyeti kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davacı ... şirketi tarafından, bedellerin davalı aboneden tahsil edilmesinin doğru olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafça temyiz edilmiştir.

1-)Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak vb. bedelin tüketiciye iadesine yönelik.........kararının iptali istemine ilişkindir.

Kayıp-kaçak bedeli ile dağıtım-iletim bedeli sayaç okuma ve perakende satış hizmet bedelleri hakkında 17.06.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6719 sayılı kanun öncesinde Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “ Herkes, kamu giderlerini karşılamak üzere, mali gücüne göre, vergi ödemekle yükümlüdür.Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır. Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülüklerin muaflık, istisnalar ve indirimleriyle oranlarına ilişkin hükümlerinde kanunun belirttiği yukarı ve aşağı sınırlar içinde değişiklik yapmak yetkisi Bakanlar Kuruluna verilebilir" şeklindeki düzenlemeye göre kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının ..... Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde ...... tarafından belirlenerek uygulandığından bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin .... sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı , bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devleti nin vazgeçilmez unsuru olduğundan ...... kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınması doğru bulunmayarak hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

./..

-2-

./..

-2-

Ancak, Uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih ve 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanun "17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış , bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde ....... nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., Geçici 19. ile 20.maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davacının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre davacının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davacı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine,...... başvuru tarihinin 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanunun yürürlükte olduğu dönemde olması nedeniyle verilecek kararların ard etkisi olduğu kabul edildiğinden 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 04/09/2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.Başkan

.....
Yargıtay — Esas No: 2011/6902, Karar No: 2012/17031, Tarih: 17.05.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/6902 E.  ,  2012/17031 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

13.06.2008 tarihli ... Jandarma Bölge Kriminal Laboratuvar raporuna göre suça konu silahın namlusunun iç kısmında açıklık olduğu, özel şekil ve nitelikteki ateşli silah fişeklerini atabilecek boşluk bulunan silahın kuru-sıkı olması karşısında; suça konu silahın marka, model, üretim yılı tespit edilip Bilim, Sanayii ve Teknoloji Bakanlığından üretim yılı, model ve marka itibariyle bu silahların gaz ayırıcı parçasının halkavi yapıda üretilmesine izin verilip verilmediği ve izne uygun şekilde üretilip üretilmediği araştırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile yazılı biçimde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 17.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3943, Karar No: 2012/7729, Tarih: 05.07.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/3943 E.  ,  2012/7729 K.**

**"İçtihat Metni"**

Basit cinsel saldırı suçundan sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; TCK.nın 32/1. maddesi uyarınca sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına ve TCK.nın 57. maddesi gereğince akıl hastalarına özgü güvenlik tedbirlerinin uygulanmasına dair Dazkırı Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 14.03.2007 gün ve 2006/190 Esas, 2007/70 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Suçun niteliğine etkisi bakımından mağdurenin nüfus kaydı getirtilmeden hüküm kurulmuşsa da; Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden nüfus kaydı örneği temin edildiğinden bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Takibi şikâyete bağlı, basit cinsel saldırı suçundan, mağdurenin 06.09.2006 günlü kolluk beyanında, sanıktan şikâyetçi olmadığını belirtmesi karşısında, kamu davasının TCK.nın 73/4 ve CMK.nın 223/8. maddeleri gereğince düşmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 05.07.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1257, Karar No: 2021/6635, Tarih: 29.04.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/1257 E.  ,  2021/6635 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçelerle istenilmiş, davalı vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla, duruşma için belirlenen 29/04/2021 günü usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediklerinden taraf vekillerinin yokluklarında incelemenin evrak üzerinden yapılmasına karar verilerek, dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş, karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyulmuşsa da bozma gerekleri tam olarak yerine getirilmemiştir. Şöyle ki;

1-Hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda, taşınmazın m² birim bedeli 254,69-TL olarak belirlenmişse de, aynı kamulaştırma kapsamında; dava konusu taşınmaza yakın konumda olan Barbaros mahallesi 6608 ada 7 parsel sayılı taşınmaz için Kahramanmaraş 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2017/658 E. - 2019/43 K. sayılı dosyasında 23.02.2015 değerlendirme tarihi itibariyle 454,14-TL/m²; dava konusu taşınmaza bitişik konumda olan 6608 ada 8 parsel sayılı taşınmaz için aynı mahkemenin 2017/660 E. - 2019/44 K. sayılı dosyasında 461,27-TL/m² birim fiyatı takdir olunduğu ve verilen kararlar Dairemiz denetiminden geçtiği dikkate alındığında tespit edilen bedeller güçlü delil niteliğinde olduğundan, mahkemece söz konusu dosyalar getirtilerek bilirkişi kurulundan belirlenen bedellereden ayrılma nedenleri konusunda ek rapor alınmadan eksik inceleme ile hüküm kurulması,

2-Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alındığında davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru olmadığı gibi;