muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/2156, Karar No: 2015/1338, Tarih: 13.05.2015

**Hukuk Genel Kurulu         2013/2156 E.  ,  2015/1338 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 1.Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 25.04.2013

NUMARASI : 2013/267 E-2013/393 K.

Taraflar arasındaki “itirazın iptali” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; İzmir 1.Sulh Hukuk Mahkemesince davanın reddine dair verilen 30.06.2011 gün ve 2010/62 E-2011/782 K. Sayılı kararın incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 17.Hukuk Dairesinin 22.03.2012 gün ve 2011/10354 E-2012/3541 K. Sayılı ilamıyla;

(...Davacı vekili müvekkili nezdinde trafik sigortalı aracın davalı tarafından kullanılması sırasında meydana gelen kazada hasar gören araç için tazminat ödendiğini, ödenen tazminatın rücuan tahsili için başlatılan icra takibinin davalının haksız itirazı ile durduğunu ileri sürerek itirazın iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, kazada alkolün etkisi bulunmadığını savunmuştur.

Mahkemece iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre ceza yargılamasında davalı araç sürücüsü dışında diğer araç sürücüsünün de kusurlu olduğunun anlaşıldığı, kazanın münhasıran alkolün etkisi ile meydana gelmediği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, trafik zorunlu mali sorumluluk sigortacısı tarafından dava dışı hak sahiplerine ödenen tazminatın rücuan tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece diğer araç sürücüsünün de olayda tali kusuru olduğu kazanın salt alkolün etkisi ile meydana gelmediği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş ise de varılan sonuç dosya içindeki bilgi ve belgelere uygun düşmektedir. Genel Şartlar’ın B.4-d bendinde sürücünün alkollü olmasının etkisi ile neden olduğu kaza sonrasında gerçekleşen zarar nedeni ile sigortacının hak sahiplerine yaptığı ödemenin sigortalı araç işleteninden rücu edilebileceği düzenlenmiştir. Ancak rücu koşulunun oluşması için alkolün münhasıran kazaya etken olması gerekir.

Somut uyuşmazlıkta sigortalı araç sürücüsünün 0,70 promil alkollü olduğu ve neden olduğu kazada birisi park halinde olan iki ayrı aracın hasar gördüğü anlaşılmaktadır. Mahkemece alınan trafik ve nöroloji alanında uzman bilirkişiler tarafından düzenlenen raporda sigortalı araç sürücüsünün ana yola çıkarken dikkatsiz olduğu, tam kusurlu olup kazanın münhasıran alkolün etkisi ile meydana geldiği belirtilmiştir. Davacı vekili tarafından dosyaya sunulan belgelerden yine taraflar arasında görülen ve sürücünün alkollü olmasının etkisi ile meydana gelen kazada zarar gören kişilere ödenen tazminatın rücuan tahsili için açılan davalardan İzmir 7.Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2009/472 Esas ve 2009/1502 Karar sayılı ilamında alkol nedeni ile rücu koşullarının oluştuğu kabul edilmiş, yine İzmir 4. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2009/540 Esas, 2010/413 Karar sayılı ilamında da taraflar aynı olup kazanın münhasıran alkolün etkisi ile meydana geldiği kabul edilerek ödenen tazminatın davalıdan tahsiline dair yerel mahkeme hüküm derecattan geçerek kesinleşmiştir.

Mahkemece kazaya konu ceza yargılamasında sigortalı araç sürücüsünün asli, diğer araç sürücüsü müştekinin tali kusurlu olduğunun belirlendiği, belirlenen bu maddi olgu ile kazanın münhasıran alkolün etkisi ile meydana geldiğinden sözedilemeyeceği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir. B.K'nun 53. maddesi uyarınca ceza mahkemesinin belirlediği kusur oranı hukuk mahkemesi için bağlayıcı değildir ancak belirlenen maddi olgu bağlayıcıdır. Yukarıda sözü edilen Asliye ve Sulh Hukuk Mahkemeleri yargılamaları aşamasında ve eldeki dava yargılamasında alınan bilirkişi raporlarında davalı (sürücü) M.. G..'ın kazanın meydana gelmesinde %100 kusurlu olduğu kazanın münhasıran (salt) alkolün etkisi ile meydana geldiği belirlenmiştir. Her üç dosyanında kazaya karışanların kusur durumları ve alkolün kazadaki etkisi yönünden bir çelişki bulunmamaktadır. derecattan geçerek kesinleşen rücu davaları eldeki dava için kesin hüküm olarak kabul edilmese bile kazanın salt alkolün etkisiyle meydana gelmesi yönünden güçlü delil olarak kabulü gerekir.

O halde mahkemece, açıklanan maddi ve hukuksal gerekçelerle işin esasına girilerek varılacak sonuca göre karar vermek gerekirken yazılı olduğu biçimde davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir...)

gerekçesiyle karar bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN : Davacı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava; trafik zorunlu mali sorumluluk sigortacısı tarafından dava dışı hak sahiplerine ödenen tazminatın rücuan tahsili için girişilen icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

Mahkemenin, davanın reddine dair verdiği karar davacı vekilinin temyizi üzerine Özel Dairece, yukarıda yazılı gerekçeyle bozulmuş; yerel mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

Direnme kararını, davacı vekili temyiz etmiştir.

Direnme yoluyla Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık; haksız eylemin salt alkolün etkisiyle meydana gelip gelmediği noktasında toplanmaktadır.

Hemen belirtilmelidir ki, Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) Genel Şartları A-1.maddesinde, sigortacının poliçede belirtilen aracın işletilmesi sırasında bir kimsenin ölümüne veya yaralanmasına veya bir şeyin zarara uğramasına sebebiyet vermiş olmasından dolayı 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanununa (KTK) göre işletene düşen hukuki sorumluluğu zorunlu sigorta limitlerine kadar temin edeceği, Motorlu Kara Taşıtları İhtiyari Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartlarının sigorta teminatının kapsamı başlıklı 1.maddesinde ise sigortacı aracın işletenine yükletilebilecek hukuki sorumluluğun poliçe teminatı kapsamında olmak şartıyla zorunlu mali sorumluluk sigortası haddi üstünde kalan kısmını poliçede yazılı azami miktara kadar temin edeceği düzenlenmiştir.

2918 sayılı KTK’nun 95/2.maddesi Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartlarının B-4.maddesi hükmü uyarınca, sigorta şirketi tazminat yükümlülüğünün azaltılması ve kaldırılmasına ilişkin halleri üçüncü kişilere karşı ileri süremeyeceğinden, zarar görene ödeme yaptıktan sonra sigorta sözleşmesine ve bu sözleşmeye ilişkin kanun hükümlerine göre, tazminatın kaldırılmasını ve indirilmesini sağlayabileceği oranda kendi sigorta ettirenine rücu edebilecektir. Taraflar arasındaki ZMSS Genel Şartları B.4.d maddesi ve İhtiyari Mali Sorumluluk Sigortası (İMSS) Genel Şartlarının 4.c maddesi gereğince, sigorta şirketinin kendi sigortalısından kazaya karışan diğer araç için ödediği tazminatı talep edebilmesi için sigortalı veya sürücüsünün salt alkolün etkisi ile kazaya neden olması, alkol dışında başka unsurların olayın meydana gelmesinde etkili olmaması gerekir.

Öte yandan, ceza mahkemesi kararlarının hukuk mahkemesine etkisi mülga 818 sayılı Borçlar Kanununun (BK)53.maddesinde (6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu m.74) düzenlenmiş olup, hukuk hâkimi ceza mahkemesinin kesinleşmiş kararları karşısında esas bakımından ilke olarak bağımsız kılınmıştır. BK’nun 53.maddesinde, “Hakim, kusur olup olmadığına yahut haksız fiilin faili temyiz kudretini haiz bulunup bulunmadığına karar vermek için ceza hukukunun mesuliyete ilişkin hükümleri ile bağlı olmadığı gibi, ceza mahkemesinde verilen beraat kararı ile de mukayyet değildir. Bundan başka ceza mahkemesinin kararı, kusurun takdiri ve zararın miktarını tayin hususunda dahi hukuk hâkimini takyit etmez.” hükmü öngörülmüştür. Bu açık hüküm karşısında, ceza mahkemesince verilen beraat kararı, kusur ve derecesi, zarar tutarı, temyiz gücü ve yükletilme yeterliği, illiyet gibi esasların hukuk hâkimini bağlamayacağı konusunda duraksama bulunmamaktadır. Ceza mahkemesinde bir maddi olayın varlığı ya da yokluğu konusundaki kesinleşmiş kabule rağmen aynı konunun hukuk mahkemesinde yeniden tartışılması olanaklı değildir (Hukuk Genel Kurulunun 11.10.1989 gün ve E:1989/11-373, K:1989/472 ). Bunun nedeni, ceza yargılamasındaki ispat araçları bakımından ceza hâkiminin hukuk hâkiminden çok daha elverişli konumda bulunmasıdır. O halde, bir ceza mahkemesinin uyuşmazlık konusu olayın tespitine; diğer bir söyleyişle, maddi olgulara ilişkin kesinleşmiş saptamasının, aynı konudaki hukuk mahkemesinde de kesin delil oluşturacağı açıktır (Hukuk Genel Kurulunun 17.9.2008 gün ve E:2008/4-564, K: 2008/536).

Yukarıda yapılan açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; dava konusu kaza nedeniyle İzmir 22.Asliye Ceza Mahkemesinin 02.03.2011 tarih ve E:2010/97, K:2011/85 sayılı dosyasında davalı araç sürücüsü taksirle yaralama suçu nedeniyle yargılanmış, sanığın olayın meydana gelmesinde asli kusurlu olduğu gerekçesi ile mahkumiyetine karar verilmiş, hüküm temyiz edilmeden kesinleşmiştir. Ceza mahkemesinde hükme esas alınan 04.01.2011 tarihli Adli Tıp Kurumu raporunda sanığın kavşağa gelmeden önce yolun soluna geçmeden arkadan gelen trafiği kontrol etmediği, kontrolsüz olarak sola dönüş yaptığından asli kusurlu, katılan diğer araç sürücüsünün ise kavşağa yaklaşırken hızını azaltmaması nedeniyle tali kusurlu olduğu belirlenmiştir.

Her ne kadar ceza mahkemesi tarafından belirlenen kusur oranları hukuk mahkemesi hakimini bağlamaz ise de ceza mahkemesi tarafından belirlenen maddi olgu hukuk mahkemesi hakimini bağlayacağından; dava konusu olayda kesinleşen ceza mahkemesi dosyasında davalının kavşakta sola dönüş yaparken arkadan gelen trafiği kontrol etmemesi nedeniyle asli kusurlu olduğu, dava dışı diğer araç sürücüsünün de kavşağa yaklaşırken hızı azaltmaması nedeniyle tali kusurlu olduğunun belirlenmiş olmasına göre, kazaya karışan diğer araç sürücüsüne de kusur verildiğinden kazanın münhasıran davalının alkollü olması nedeniyle meydana geldiği kabul edilemez.

Bu kapsamda, tarafları aynı olan İzmir 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin 29.11.2010 tarih ve E:2009/540, K:2010/413 sayılı davanın kabulüne dair verilen kararın temyizi üzerine Yargıtay 17. Hukuk Dairesinin 15.05.2012 gün ve E:2012/4782, K:2012/6166 sayılı ilamıyla kazanın salt alkolün etkisiyle meydana gelmediği, kazada davalı araç sürücüsü yanında karşı tarafta bulunan araç sürücüsüne de kusur verilmesi nedeniyle ve az yukarıda içeriğine yer verilen ceza mahkemesindeki maddi olguya atıf yapılmak suretiyle bozulmuştur, Mahkemece bozmaya uyularak davanın reddine dair verilen 19.11.2012 tarih ve E:2012/380, 2012/513 sayılı kararın temyizi üzerine, Yargıtay 17. Hukuk Dairesinin 20.06.2013 gün ve E:2013/6326, K:2013/9416 sayılı ilamıyla hüküm onanmış; aynı ilama yönelik karar düzeltme istemi de anılan Özel Dairenin 06.02.2014 gün ve E:2013/17529, K:2014/1204 sayılı ilamıyla reddedilmiştir.

Açıklanan nedenlerle, 2918 sayılı KTK m.95/2 ve Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları B.4.d maddesinde belirtilen rücu şartları oluşmadığından, yerel mahkemece aynı yöndeki gerekçeyle davanın reddine karar verilmesi isabetlidir.

Hal böyle olunca; yerel mahkemece, aynı gerekçelerle Özel Daire bozma kararına karşı, önceki kararda direnilmiş olması usul ve yasaya uygundur.

Bu nedenle direnme kararı onanmalıdır.

S O N U Ç : Davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile, direnme kararının yukarıda gösterilen nedenlerden dolayı ONANMASINA, gerekli temyiz ilam harcı peşin alınmış olduğundan başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 13.05.2015 gününde oyçokluğu ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4201, Karar No: 2011/2801, Tarih: 23.05.2011

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2011/4201 E.  ,  2011/2801 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 104 ada, 5 parsel sayılı 4176,06 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, Hazinenin taraf olduğu tescil ilamıyla oluşan tapu kaydı nedeniyle davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacı Hazine, yasal süresi içinde taşınmazın sınırda bulunan çaydan genişletildiği, devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğu iddiası ile dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine, çekişmeli taşınmazın tespit gibi tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, çekişmeli taşınmazın dere yatağında bulunmadığı ve davalı lehine 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14. maddesinde öngörülen kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yolu ile kazanma koşullarının oluştuğu kabul edilmek suretiyle hüküm kurulmuş ise de; yapılan araştırma, inceleme ve uygulama hüküm vermeye yeterli bulunmamaktadır. Çekişmeli taşınmazın doğu sınırı Eskipazar Çayı ile bitişik olduğu halde, taşınmazın çaydan kazanılıp kazanılmadığı yönünde yapılan inceleme yetersiz olduğu gibi, tespitte uygulanan, Hazinenin de taraf olduğu tescil ilamıyla oluşan tapu kaydı, keşif sırasında yöntemince uygulanarak kapsamı belirlenmemiştir. Sağlıklı sonuca ulaşabilmek için; mahallinde yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen, davada yararı bulunmayan, şahıslar arasından seçilecek yerel bilirkişiler, aynı yönteme göre tespit edilecek taraf ve zilyetlik tanıkları, belirtmelik bilirkişileri ile önceki keşiflerde dinlenen mahalli bilirkişi ve taraf tanıkları, üçer kişilik ziraat ve jeoloji mühendisleri kurulu ve fen bilirkişisi huzuruyla yeniden keşif yapılmalıdır. Keşif sırasında davalının tapusunun tescil ilamı ile oluştuğu, 3402 sayılı Kanun'un 20/A maddesi yarınca harita ve krokiye dayanan tapu kapsamlarının harita ve krokisine göre belirlenmesinin zorunlu olduğu gözetilerek, tescil haritası krokisi ile birlikte getirtilip, kadastro paftası ile çakıştırılmak suretiyle zemine uygulanmalı, kaydın kapsamı haritasına göre belirlenmeli, harita uygulanamıyorsa kaydın değişir sınırlı olup, miktarı ile geçerli olduğu göz önünde bulundurulmalıdır. Tapu tesisinden tespit tarihine kadar 20 yıllık sürenin dolup dolmadığı ve tesis tarihinde taşınmazın aktif Eskipazar Çayının kenarında bulunduğu hususları gözetilmeli, kayıt miktar fazlası yönünden bu ilkeler çerçevesinde araştırma ve inceleme yapılmalı, jeolog bilirkişi kurulundan taşınmazın çaydan kazanılıp kazanılmadığı, ziraat mühendislerinden oluşan bilirkişi kurulundan çekişmeli taşınmazın toprak yapısı ile

ilgili ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınmalı, keşif sırasında dinlenecek yerel bilirkişi ve taraf tanıklarından taşınmazın geçmişte ne durumda bulunduğu, kime ait olduğu, kimden nasıl intikal ettiği, kim tarafından, ne zamandan beri, ne suretle kullanıldığı, taşınmazın öncesinin devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olması halinde imar ve ihyaya konu edilip edilmediği, imar ve ihyaya konu edilmişse, ihyanın hangi tarihte başlayıp, ne zaman bitirildiği etraflıca sorulup, maddi olaylara dayalı olarak açıklattırılmalı, alınan beyanlarla önceki keşifte dinlenen mahalli bilirkişi ve tanık beyanları arasında çelişki ortaya çıktığı takdirde giderilmeye çalışılmalı, teknik bilirkişiden keşfi ve uygulamayı denetlemeye elverişli ayrıntılı rapor ve kroki alınmalı, bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir. Mahkemece belirtilen hususlar dikkate alınmaksızın karar verilmesi isabetsiz olup, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 23.05.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/846, Karar No: 2020/2403, Tarih: 11.03.2020

**11. Ceza Dairesi         2018/846 E.  ,  2020/2403 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

1- Katılan vekilinin temyiz talebinin, dilekçe içeriğine göre, 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarına yönelik olduğunun kabulü ile yapılan incelemede;

Eskişehir Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 16.01.2014 tarih, 2014/650 esas sayılı iddianamesiyle sanık hakkında 213 sayılı Yasanın 367. maddesine göre dava şartı olan mütalaaya uygun olarak 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından da kamu davası açılmış olmasına karşın bu yıllara dair hüküm kurulmadığı, katılan vekilinin temyiz isteminin bu takvim yıllarından hüküm kurulmamasına ilişkin olduğu anlaşılmakla; temyizen incelenecek bir hüküm bulunmadığından incelenmeksizin İADESİNE,

2- 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın temyiz nedenlerinin incelenmesinde;

Yokluğunda verilen ve usulüne uygun şekilde 16.02.2015 tarihinde tebliğ edilen hükmün, sanık tarafından 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 310. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süre geçtikten sonra 24.02.2015 tarihinde temyiz edildiği anlaşıldığından; yasal süresinden sonra yapılan temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

11.03.2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/189, Karar No: 2024/5559, Tarih: 09.12.2024

**7. Hukuk Dairesi         2024/189 E.  ,  2024/5559 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/3178 E., 2023/3302 K.

DAVACILAR : ... vd. vekili Avukat ...

DAVA TARİHİ : 22.11.2017

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Giresun 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/2 E., 2023/318 K.

Taraflar arasındaki el atmanın önlenmesi, eski hale getirme ve tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili; müvekkillerinin 104 ada 25 parsel sayılı taşınmazın maliki olduğunu, taşınmazın komşu parseli olan 104 ada 44 parselin ise davalıya ait olup taşınmazların dere yatağı yönünde eğimli olduğunu, davalının kendi parselinin taş ocağına çevrilmesi ve eğimi düzleştirmek sureti ile davacının arazisinin kenarında yer yer 50-60 metreye varan kot farkı ile bir uçurumun oluşmasına sebebiyet verdiğini, anılan bu kot farkının herhangi bir önlem alınmaksızın davalı tarafından meydana getirildiğini, müvekkilinin arazisinin heyelanla çökmesi, tam ve gereği gibi kullanamaması, tarım mahsullerinin zarar görmesi gibi sonuçlar doğuracak nitelikte ve yine maddi tehlikenin yanında can güvenliğini de riske atacak derecede tehlike arz ettiğini belirterek el atmanın önlenmesini, taşınmazın eski hale getirilmesini ve taşınmazdaki değer kaybı nedeniyle tazminat talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; dava konusu taşınmaza komşu olan 104 ada 44 parselin müvekkilinin mülkiyetine 16.01.2017 tarihinde geçtiğini, iddiaya konu çalışmaların bu tarihinden çok önce yani eski malik zamanında gerçekleştiğini, tespit dosyasında yokluklarında yapılan keşfi kabul etmediklerini belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı vekili; dava konusu taşınmaza komşu olan 104 ada 44 parselin müvekkilinin mülkiyetine 16.01.2017 tarihinde geçtiğini, iddiaya konu çalışmaların bu tarihinden çok önce yani eski malik zamanında gerçekleştiğini, tespit dosyasında yokluklarında yapılan keşfi kabul etmediklerini belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile 104 ada 44 parsel sayılı taşınmazın davalı tarafından 16.01.2017 tarihinde satış olarak devraldığı, dava tarihinden önce Giresun 2.Sulh Hukuk Mahkemesinin 2017/7 D.İş sayılı dosyası ile (20.09.2017) tespit yapıldığı, 02.10.2017 tarihli bilirkişi raporunda taşınmazın bulunduğu alanda açık yarma yapılarak taş alınmakta olduğu tespiti ile açık yarma ve taş alımının devam ettiği, dava dışı eski malik ... Kerestecilik İnş. ve Tic. Ltd. Şirketinde davalının ortak olduğu, 104 ada 44 parsel ve 104 ada 25 parsel sayılı taşınmazların komşu taşınmaz olduğu, komşu taşınmazların yerleri, nitelikleri, konumları, kullanma amaçları göz önünde tutulduğunda normal bir insanın hoşgörü ve tahammül sınırlarını aşan bir el atmanın bulunduğu, 24.04.2023 tarihli bilirkişi raporunda; davacının taşınmazında herhangi bir zararın gözlemlenmemiş olduğu ancak söz konusu taş ocağı olarak kullanılan alanda yarma şeklinde oluşan şevin her ne kadar bazaltik bir yapıya sahip olduğu gözlenmiş olsa da bazalt sütunlarının kazıyla ortaya çıkan ve hava ile temas eden kısımları altere olduğu, (kimyasal bozunma ve ayrılma) söz konusu yapının aşırı yağmur ve kar yağışları ile donma, çözülme etkisi ve çatlaklı bir yapı kazanması ile oluşan küçük kaya parçaları arazi sınırında stabilite sorunlarının ortaya çıkmasına sebep olabileceğinden, hafriyat alanındaki parsel sınırına 60 m x 4 m ölçülerinde istinat duvarı yapılarak önlem alınmasının uygun olacağı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, davalı tarafından 104 ada 44 parselde yapılan taş ocağı, taş kırma, kazı ve hafriyat faaliyetleri nedeniyle davacılara ait 104 ada 25 parsele yönelik müdahalenin men'ine, tehlikenin giderilmesi hususunda davalı tarafından hafriyat alanındaki parsel sınırına 60 m x 4 m ölçülerinde istinat duvarı yapılarak önlem alınmasına, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri