muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/1024, Karar No: 2024/9231, Tarih: 19.12.2024

**11. Hukuk Dairesi         2024/1024 E.  ,  2024/9231 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 44. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/1950 Esas, 2023/1594 Karar

HÜKÜM : Davanın usulden reddine

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 1.Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/93 E., 2019/77 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; ... Gazete Dergi Basım Yay. San. ve Tic. A. Ş. ve ... Haber Ajansı A.Ş. ile davalı arasında imzalanan sözleşmeler kapsamında davalı yazar ...'in meydana getireceği eserler üzerindeki mali haklar bu şirketlere ait iken şirketlere Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonu (TMSF) tarafından el konulduğunu, bu şirketlere bağlı tüm mecraların davacı şirket tarafından arşivleri ile birlikte satın alındığını, davalıların, mali ve manevi hakları kullanım yetkisi davacıya ait olan dava konusu eseri, izinsiz kullanmak ve yayınlamak suretiyle telif hakkına tecavüz ve haksız rekabet yaratıldığını, bu nedenle davalıların, davaya konu ... Gazetesinde ve sahibi olduğu İnternet sitesi de dahil olmak üzere, sair gazete ve benzeri yazılı ya da görsel basın unsurları üzerinde, davalı ...'in şirkette çalışmış olduğu süreçte yazmış olduğu yazılar ile davacıya ait diğer eserleri sözleşme kapsamında sayılacak şekilde kullanmasının ve yayınlamasının önlenmesine, kaldırılmasına, www.sozcu.com.tr internet sitesinde halen yayında olan dava konusu yazının içeriğinin yayından kaldırılmasına, telif ve haksız rekabet eylemlerinin önlenmesine ve sonuçlarının ortadan kaldırılmasına, fazlaya ilişkin talep hakları saklı kalmak kaydıyla, 5.000,00 TL maddi tazminatın, 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu'nun (5846 sayılı Kanun) madde 70/3 uyarınca temin edilen karın davacıya ödenmesine, hükmün ilanına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalılar vekili cevap dilekçesinde, davacının dava açma ehliyetinin bulunmadığını, davalı yazarın 14 yıl önce dava dışı gazete ile bir sözleşme imzaladığını, bu sözleşme kapsamında, yıllar önce yazılan bir yazı sebebiyle, sözleşmenin tarafı olmayan bir şirket tarafından sorumlu tutulmaya çalışıldığını, TMSF ve davacı arasında yapılan sözleşmede, hak ve yükümlülüklerin devrine ilişkin bir hüküm bulunsa da, davalı ile ... Gazete arasında yapılan sözleşmede, gazetenin devri sonrası hak ve yükümlülüklerin devam edeceğine ilişkin herhangi bir hüküm bulunmadığından davacının huzurdaki davayı açma hakkı bulunmadığını, basın sektörü gibi, el değiştirdikçe yayın politikasının da değiştiği bir sektörde, hak ve yükümlülüklerin, şirketin devri sonrası da devam ettiği halde, gazeteciler istemedikleri durumlarla ve hak ihlalleriyle karşılaşabileceklerinden, sözleşmelerinde böyle bir düzenlemeye yer vermediklerini, dolayısıyla sözleşmenin davalı ... yönünden bağlayıcılığı bulunmadığını, kaldı ki köşe yazısının, başlı başına davalı ...’in zihninin ürünü ve kişiye sıkı sıkıya bağlı bir hak olarak yalnızca ...’e ait olduğunu, dolayısıyla esasa girilmeden davanın usul yönünden reddi gerektiğini, esas yönünden de davalının 2006 yılında ... Gazetesinde yazdığı yazıda, ücretsiz hasta baktığı için haklarında dava açılan doktorları kaleme aldığını ve herkesin ücretsiz sağlık hizmetinden yararlanabilme hakkına değinerek, bu konuyu eleştirdiğini, yazının ücretsiz sağlık hizmeti verilmesi ve bunun sonucunda doktorlar hakkında dava açılması hakkında olduğunu, 2018 yılında ... Gazetesinde yazdığı yazıda ise, İstanbul Üniversitesi Rektörlüğü seçimlerinde, ... Birliği Başkanı’nın en yüksek oyu olmasına karşın rektör seçilmemesini, alanında uzman olmayan kişilerin belirli görevlerde bulunmasını eleştirdiğini, her iki köşe yazısında da o döneme ait güncelliği bulunan bir konunun kaleme alındığını ve onu eleştirildiğini, konunun içeriği ve köşe yazısının ana fikri tamamen farklı olduğunu, köşe yazıların 5846 sayılı Kanun kapsamında aynı eser olduğunun iddia edilemeyeceğini, davacının iddiasındaki benzerlik içerdiği iddia edilen cümlelerin, genel geçer, alenileşmiş, herhangi bir fikir ürünü olmayan, ortalama zeka düzeyine sahip her vatandaş tarafından kurulabilecek cümlelerden olduğunu,Türk basınında doktorlarla ilgili herhangi bir köşe yazısında da bu ve benzeri cümlelerin sıkça kullanıldığını, bir köşe yazısına sahip olduğu değeri veren şeyin, yazarın kendine ait güncel siyasi konu ile ilgili yorumu, eleştirisi olduğunu, hatta yazarının kim olduğunu bilmeden, sadece yazı okunarak yazarını tahmin etme imkanı veren bir durumun köşe yazarlığı için söz konusu olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, davalı yazar tarafından doktorlarla ilgili yazılarda sıkça kullanılan ifadeler üzerinde yani toplumdaki ortak kullanılan ifadeler, cümleler üzerinde telif hakkı ihlalinden söz edilemeyeği, öte yandan bir köşe yazısına sahip olduğu değeri veren ön önemli husus yazarın kendine ait güncel siyasi konu ile ilgili yorum ve eleştirisi olduğu, hatta yazarı takip eden okurlar, yazarın kim olduğunu bilmeden, sadece yazı okunarak yazarın uslubundan, hayata bakış açısından savunduğu ilke, görüş ve hayat felsefesinden dahi yazarı tahmin edebildiği, dolayısıyla yazarın çok farklı konularda yeni yazılarında aynı uslubu ve topluma mal olmuş cümleleri kullanması kadar doğal bir durum olamayacağı, aksinin düşünülmesi yazarın uslubünü değiştirmeye zorlanması anlamına geleceği, davacının benzerlik içeren cümleler sebebiyle, telif haklarının ihlal edildiğini ve haksız rekabet teşkil eden eylem sebebiyle maddi zararı oluştuğunu iddia ettiği, ancak hükme dayanak yapılan bilirkişi raporu ile köşe yazılarının içerikleri ve içinde kullanılan genel ifadeler dikkate alındığında subut bulmayan davanın esastan reddine karar vermek gerektiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından istinaf edilmiştir.

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, 5846 sayılı Kanun'un 49 uncu maddesinin birinci fıkrasında "Eser sahibi veya mirasçılarından mali bir hak veya böyle bir hakkı kullanma ruhsatını iktisap etmiş olan bir kimse, ancak bunların yazılı muvaffakatı ile bu hakkı veya kullanma ruhsatını diğer birine devredebilir." hükmü düzenlenmekle, mali hakları kullanma yetkisine sahip olan ...-... Ticari ve İktisadi Bütünlüğü'nün sözleşmede mali hak devir yetkisinin bulunmadığı gibi, 5846 sayılı Kanun'un 8/1 maddesi gereğince eser sahibi olan davalı ...'den de devir yönünden yazılı muvafakat alınmadığından, gazetenin ihale ile devralınmasının tüm mali hakların otomatik olarak davalıya devrini gerektirmeyeceğinden, davacının mali hak sahibi bulunmadığından davacının aktif dava ehliyeti bulunmadığından davanın usulden reddine karar verilmesi gerekirken, intihal olmadığı gerekçesiyle davanın esastan reddine karar verilmesi yerinde olmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın dava şartı yokluğundan usulden reddine karar verilmiş, karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, telif hakkına yönelik eylemlerin ve haksız rekabet eylemlerinin önlenmesi,sonuçlarının ortadan kaldırılması, fazlaya ilişkin talep hakları saklı kalmak kaydıyla, 5.000,00 TL maddi tazminat, 5846 sayılı Kanun'un 70 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca temin edilen karın davacıya ödenmesi, hükmün ilanı taleplerine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

V. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, telif hakkına yönelik eylemlerin ve haksız rekabet eylemlerinin önlenmesi,sonuçlarının ortadan kaldırılması, fazlaya ilişkin talep hakları saklı kalmak kaydıyla, 5.000,00 TL maddi tazminat, 5846 sayılı Kanun'un 70 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca temin edilen karın davacıya ödenmesi, hükmün ilanı taleplerine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri,

3. Değerlendirme

İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine 6100 sayılı Kanun'un 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi aynı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ve 371 inci maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI.SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372 nci maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 19.12.2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20041, Karar No: 2015/23018, Tarih: 14.12.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/20041 E.  ,  2015/23018 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık hakkında denetim süresi içinde yeni bir suç işlemesi nedeniyle verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kaldırılarak hükmün açıklanması durumunda, mahkemece 5271 sayılı CMK'nın 231/11 maddesi uyarınca eski hükmün aynen açıklanması gerekirken, sanığın cezasının bu kez seçenek yaptırıma çevrilmesine karar verilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; sanık hakkında hükmolunan adli para cezası 5237 sayılı TCK'nın 52/4 maddesi uyarınca taksitlendirilirken, hükümde taksit aralığı gösterilmemiş ise de, taksitlerin birer ay ara ile ödeneceği kabul edilmiş; yapılan duruşmaya toplanan delillere mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun oluşan kanaat ve takdirine göre diğer itirazlar yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığa yüklenen suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçu için 5237 sayılı TCK'nın 165/1.maddesinin suç tarihinde yürürlükte bulunan şekli ile "altı aydan üç yıla kadar hapis ve bin güne kadar adli para cezası" yaptırımlarının birlikte öngörüldüğü, kanunda hapisle birlikte öngörülen adli para cezasının gün sayısının alt sınırının gösterilmediği hallerde aynı Kanun'un 52/1. maddesi gereğince alt sınırın beş gün olduğu; somut olayda, "suçun işleniş biçimi, faillerin kastı göz önüne alınarak" hapis cezası, kanun maddesinde gösterilen alt sınırdan belirlendiği halde, farklı bir gerekçe gösterilmeden aynı gerekçeyle adli para cezasının, gün sayısının 5 gün yerine, 6 gün olarak belirlenmesi suretiyle 5237 sayılı TCK'nın 165/1 ve 52/1.maddelerine aykırı davranılması sonucu sanık hakkında fazla adli para cezasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün CMUK'nın 321.maddesi gereğince istem gibi BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322.maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; "5237 sayılı TCK'nın 165/1. maddesi uyarınca hükmolunan temel adli para cezasının 5 gün olarak belirlenmesine, aynı Kanun'un 62. maddesi uyarınca takdire göre 1/6 oranında indirim yapılarak, sanığın 4 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5237 sayılı TCK'nın 52/2. maddesi uyarınca mahkemenin takdiri gözetilerek bir gün karşılığı 20 TL kabul edilerek sonuç adli para cezasının 80 TL olarak belirlenmesine" karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 14/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/12063, Karar No: 2024/10674, Tarih: 07.11.2024

**10. Hukuk Dairesi         2023/12063 E.  ,  2024/10674 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

SAYISI : 2016/257 E., 2022/365 K.

KARAR : Kısmen kabul

Taraflar arasında Mahkemede görülen iş kazasından kaynaklı maddi ve manevi tazminat davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, (Kapatılan) Yargıtay 21 . Hukuk Dairesince Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

6100 sayılı HMK'nun 373/4 üncü maddesi; ''Yargıtayın bozma kararı üzerine İlk Derece Mahkemesince bozmaya uygun olarak karar verildiği takdirde, bu karara karşı temyiz yoluna başvurulabilir.'' hükmünü, Geçici 3/2 nci maddesi; "Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce verilen kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Kanun'un 26.09.2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki 427 ila 454 üncü madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunur. Bu kararlara ilişkin dosyalar Bölge Adliye Mahkemelerine gönderilemez.'' hükmünü içermektedir.

Yukarıda açıklanan kanun maddelerinin düzenleniş amacı, Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce verilen kararlara karşı temyiz kanun yoluna başvurulmasını ve karar kesinleşinceye kadar kanun yolu denetiminin Yargıtay tarafından yapılmasını sağlamaktır. Diğer bir anlatımla, Yargıtay'ın verdiği bozma kararları üzerine verilen kararların tekrar Yargıtay denetiminden geçmesi ile Yargıtay kararının istinaf yolu ile denetlenmesinin önüne geçilmesi amaçlanmıştır.

Yukarıda açıklanan kanun maddelerinin düzenleniş amacı, Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce verilen kararlara karşı temyiz kanun yoluna başvurulmasını ve karar kesinleşinceye kadar kanun yolu denetiminin Yargıtay tarafından yapılmasını sağlamaktır. Diğer bir anlatımla, Yargıtay'ın verdiği bozma kararları üzerine verilen kararların tekrar Yargıtay denetiminden geçmesi ile Yargıtay kararının istinaf yolu ile denetlenmesinin önüne geçilmesi amaçlanmıştır.

Somut uyuşmazlıkta, davacı vekili 04.10.2012 tarihinde davasını açarak davalı şirkette depo görevlisi olarak çalıştığını, 06.02.2010 yılında iş kazası geçirdiğini, ayağının kayması sonucunda 2 m yükseklikte sağ omzunun üzerine düştüğünü, organın işlevinde sürekli bir azalmanın olduğunu, işkazası nedeniyle oluşan kazanç kaybı için 2000 TL maddi, maluliyeti nedeniyle 5.000 TL maddi ve 40.000,00 TL manevi tazminat talebinde bulunulduğu, Saray (Tekirdağ) Asliye Hukuk Mahkemesi kararında, davanın takipsiz bırakılması nedeniyle açılmamış sayılmasına karar verildiği, Mahkeme kararının davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 21.Hukuk Dairesince somut olayda, 15.09.2014 tarihli duruşmada takip edilmediği için işlem kaldırılan dava dosyasında, 3 ay içerisinde yenilenmediği gerekçesiyle 30.12.2014 tarihinde açılmamış sayılmasına karar verildiği, oysa davacı vekilinin 15.09.2015 hakim havale tarihli yenileme talebine ilişkin dilekçe dava dosyasında bulunduğu, hal böyle olunca Mahkemece, davacı vekilince süresinde dosyaya sunulan yenileme dilekçesi gereğince davaya devam edilmesi gerekirken; hakim havaleli yenileme dilekçesi işleme alınmadan, dosyadaki bilgi ve belgelere aykırı şekilde 3 ay içerisinde yenilenmediği şeklinde gerekçeyle davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi usul ve kanuna aykırı olduğu gerekçesiyle kararın bozulmasına karar verildiği, Mahkemece bozmaya uyularak anılan karar uyarınca yargılamaya devam olunduğu ve Mahkemece davanın kısmen kabulü ile davacı lehine 67.000,00 TL maddi tazminat ile 15.000,00 TL manevi tazminata hükmolunduğu, Mahkemece isabetli bir şekilde kanun yolunun istinaf olarak belirlendiği, davalı vekilince kararın istinaf edildiği bölge adliye mahkemesince kanun yolunun temyiz olduğundan bahisle dosyanın iade edilip akabinde temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderildiği anlaşılmaktadır.

Yukarıda açıklanan bozma ilamında Yargıtay 21. Hukuk Dairesinin bozma kararından anlaşılacağı üzere dava dosyası ile ilgili olarak Yargıtay'ın esas yönüyle herhangi bir denetimi söz konusu değildir.

Bu itibarla, 02.12.2022 tarihinde verilen ve daha önce esas yönünden Yargıtay denetiminden geçmeyen kararın kanun yolu denetimi ''İstinaf'' olup, görevli merciinin Bölge Adliye Mahkemesi olduğu anlaşıldığından, dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmek üzere İlk Derece Mahkemesine iadesine karar vermek gerekmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Bu itibarla, 02.12.2022 tarihinde verilen ve daha önce esas yönünden Yargıtay denetiminden geçmeyen kararın kanun yolu denetimi ''İstinaf'' olup, görevli merciinin Bölge Adliye Mahkemesi olduğu anlaşıldığından, dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmek üzere İlk Derece Mahkemesine iadesine karar vermek gerekmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

İncelemeye konu olan kararın kanun yolu denetimini yapmakla görevli olan merci Bölge Adliye Mahkemesi olduğundan, dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmek üzere İlk Derece Mahkemesine İADESİNE,

07.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8169, Karar No: 2016/7751, Tarih: 23.11.2016

**11. Ceza Dairesi         2016/8169 E.  ,  2016/7751 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Aykırı Davranmak

HÜKÜM : Sanık ...: 2005 takvim yılında işlediği suçtan beraat, 2005 takvim yılında işlediği suçtan mahkumiyet

Sanık ...: 2005 ve 2006 takvim yıllarında işlediği suçlardan beraat

Katılan vekilinin, sanıklar hakkında verilen beraat kararlarına, sanık ...'in ise hakkında verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

...Matbaacılık Tic.Ltd.Şti ortakları olan sanıkların 2005-2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenledikleri iddiasıyla açılan kamu davasında, şirket müdürü olan ...'in istikrarlı savunmalarında, diğer sanık ... ve ...isimli şahısların kendisine maaş vereceklerini söyleyerek kandırıp bir çok şirkete ortak yaptıklarını şirket faaliyetlerinden ve sahte fatura düzenlenmesinden haberi olmadığını iddia etmesi karşısında gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi bakımından şirket adına düzenlenen belgelerdeki sanıklara atfen atılan imzalar ile faturalar üzerindeki imzaların sanıklar eli ürünü olup olmadığı konusunda da bilirkişi raporu alınıp, faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişiler de dinlenerek sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak aldıkları ve sanıkları tanıyıp tanımadıkları saptanıp, sanıkların 2005 takvim yılında düzenledikleri sahte faturaların ...Hastanesi Sağlık Hiz.Ltd.Şti tarafından kullanılmış olduğunun iddia edilmesi karşısında bu şirket hakkında karşıt inceleme yapılıp yapılmadığı araştırılıp, yapılmış ise haklarında düzenlenen vergi inceleme ve sair raporların onaylı suretleri getirtilerek incelenmesi, kamu davası açılıp açılmadığının sorulması, açıldığının tespiti halinde dava dosyasına intikali sağlanarak ayrıntılı özetinin tutanağa geçirilmesi,gerekirse bu hususta yeniden bilirkişi raporu alınması ve düzenlenen son fatura tarihinin de suç tarihi olacağı cihetle 2005 takvim yılında düzenlendiği iddia olunan son sahte faturanın dava zamanaşımı yönünden önemli olduğu da nazara alınarak suç tarihinin kuşkuya yer vermeyecek bir biçimde belirlenebilmesi için, 2005 takvim yılında ...Hastanesi Sağlık Hiz.Ltd.Şti'ne düzenlenen son fatura tarihi araştırılıp, 213 sayılı VUK'nun 227/3 ve 230. maddelerinde öngörüldüğü üzere anılan suçun oluşabilmesi için düzenlenen sahte faturaların Kanunda öngörülen zorunlu bilgileri içermesi gerektiğinden, bu dönem içerisinde düzenlenen faturaların asılları ya da suretlerinin de dosya içerisine alınarak, suç tarihi somut olarak belirlendikten sonra, sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 23.11.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4452, Karar No: 2021/7471, Tarih: 24.05.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/4452 E.  ,  2021/7471 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne, ... yönünden husumetten reddine ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı davalı ... vekilinin istinaf başvurusu üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince istinaf isteminin kısmen kabulü ile HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davalı ... vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davalı ... vekilince yapılan istinaf başvurusunun İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince kısmen kabulü ile gerekçeli kararın hüküm fıkrasının tapu kaydının iptali ile harca ilişkin bentleri yönünden HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında verilen karar, davalı ... vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; dava konusu İstanbul İli, ... İlçesi, ... Mahallesi, 4029 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesine ve bedelinin davalı ... Müdürlüğünden tahsiline ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile hükmün, tapu kaydının iptali ile harca ilişkin bentlerinin 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı ... vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nun 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davalı ... harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, 24/05/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.