muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/8775, Karar No: 2016/9025, Tarih: 30.05.2016

**12. Ceza Dairesi         2015/8775 E.  ,  2016/9025 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi : 24/09/2014

Ek Karar Tarihi : 07/11/2014

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : Beraat

Beraat eden sanık lehine vekalet ücreti takdir edilmesi talebinin kabulüne ilişkin ek karar, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

24/09/2014 tarihli duruşmada, beraat hükmünün sanık müdafinin yüzüne karşı tefhim edildiği, temyiz süresinden sonra sanık müdafinin 03.11.2014 havale tarihli dilekçe ile beraat eden sanık lehine vekalet ücreti tayin edilmesi için ek karar talebinde bulunması üzerine, mahkemece dosyanın esası hakkında karar verip dosyadan el çektikten sonra sanık lehine, dosyada katılan bulunmamasına rağmen katılan aleyhine vekalet ücretine hükmedilmesine ilişkin 07/11/2014 tarihli ek karar hukuki değerden yoksun olup, temyizen incelenecek hüküm bulunmadığından dosyanın isteme aykırı olarak incelenmeksizin mahalli mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 30/05/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16846, Karar No: 2013/36305, Tarih: 26.11.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/16846 E.  ,  2013/36305 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suç konusu bisikletin binanın merdiven boşluğundan çalındığının anlaşılması karşısında, eylemin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesine uyan hırsızlık suçunu oluşturduğunun gözetilmemesi ve UYAP'tan alınan güneş doğuş batış çizelgesine göre olay günü güneşin 16.43'te battığı, sanığın eylemi 20.56'da gerçekleştirdiğinin anlaşılması karşısında, suçun gece vakti işlenmesi nedeniyle cezadan 5237 Sayılı TCK'nın 143/1. maddesi gereği artırım yapılmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ...'ın temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 26.11.2013 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/23222, Karar No: 2014/15135, Tarih: 18.06.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/23222 E.  ,  2014/15135 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2013/118239

İNCELENEN KARARIN;

Mahkemesi : Gaziantep 7. Asliye Ceza Mahkemesi

Tarihi : 21/02/2013

Numarası : 2012/803 - 2013/207

Suç : Taksirle öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

TCK'nın 22/3. maddesi gereğince, bilinçli taksir halinde, taksirli suça ilişkin cezanın üçte birden yarısına kadar artırılabileceği düzenlenmiş ise de, artırım miktarının gerekçe gösterilmeden, sadece “takdiren” denilmek suretiyle üst sınırdan yapılması,

Kabule göre de;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun Dairemizce de benimsenen 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan "sanığın güttüğü amaç ve saiki" gerekçesine dayanılmayacağının gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 18.06.2014 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ:

Sayın çoğunluğun, bilinçli taksir artırımının gerekçe gösterilmeden takdiren denilmek suretiyle üst sınırdan artırılması bozma nedenine katılmakla birlikte, temel cezanında üst sınırdan tayin edilmesinin de bozma sebebi yapılması gerektiğini düşünüyoruz.

Şöyle ki;

1. Sanık arabası ile gelini düğün evine getirmiş ve gelişinin duyulması amacıyla 2 el ateş ettiği sırada akrabası N.. Y..'ın ölümüne neden olmuştur.

2. Sanık, tam kusurludur. Temel cezayı tayinde alt sınırdan uzaklaşmak gerekir, bununla beraber üst sınır olan 6 yıl hapis cezası tayini adaletli olmamıştır. Nitekim Ceza Genel Kurulu 24.05.2011 tarih ve 2011/92-105 sayılı kararında üst sınır olan 6 yıl hapis cezasının esas alınmasını hak ve nasafet kurallarına aykırı olduğuna karar vermiştir.

3- Ölen ile sanık akraba olup mirasçıları sanıktan şikayetçi olmamışlardır.

Ölenin eşi A.. Y..'ın dosyaya sunduğu 16.10.2012 tarihli dilekçede "Sanık akrabamız olur, eşimi severdi, eşimin ölümüyle gerekli ızdırabı yaşamıştır ve çok büyük acı duymuştur. Tutkluluğu kendisini ve ailesini de çok mağdur etmiştir. Kendisinden şikayetçi değilim." beyanı da nazara alınarak, onarıcı adalet düşüncesi ile makul oranda alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayin edilmesi gerekirdi.

4.Sanık evli olup eşi ve en büyük 2004 doğumlu 4 çocuğunun geçimini sağlamaktadır.

Ölenin eşi A.. Y..'ın dosyaya sunduğu 16.10.2012 tarihli dilekçede "Sanık akrabamız olur, eşimi severdi, eşimin ölümüyle gerekli ızdırabı yaşamıştır ve çok büyük acı duymuştur. Tutkluluğu kendisini ve ailesini de çok mağdur etmiştir. Kendisinden şikayetçi değilim." beyanı da nazara alınarak, onarıcı adalet düşüncesi ile makul oranda alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayin edilmesi gerekirdi.

4.Sanık evli olup eşi ve en büyük 2004 doğumlu 4 çocuğunun geçimini sağlamaktadır.

Öyle anlaşılıyor ki, mahkeme kötü bir adet olan düğünlerde silah boşaltmanın önüne geçmeyi amaçlayan bir saikle cezayı üst sınırdan vermiştir. Eğer cezalarla bir takım kötü alışkanlıkların önüne geçilmiş olsaydı, trafik kazaları ve adam öldürmelerin her geçen gün azalması gerekirdi.

Dolayısıyla herkese ders olsun düşüncesi ile ceza tayin edilmemeli idi.

Sonuç olarak, açıkladığımız gerekçelerden dolayı ayrıca temel cezanın en üst sınırdan tayin edilmesi de bozma sebebi olması gerektiğini düşündüğümüzden sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2016/13507, Karar No: 2017/7975, Tarih: 19.10.2017

**21. Hukuk Dairesi         2016/13507 E.  ,  2017/7975 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, vergi kaydı başlangıç tarihi itibariyle zorunlu Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

Dava, davacının 1479 sayılı Yasa kapsamında sigortalılık başlangıç tarihinin vergi kaydı başlangıç tarihi olan 10/04/1984 tarihinden itibaren tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabul, kısmen reddine, davacının sigortalılık başlangıç tarihinin 01/01/1988 olduğu ve 01/01/1988-22/08/1988 tarihleri arasında kendi adına fiilen çalıştığının kabulü ile bu sürenin 5510 sayılı yasanın 4/b maddesine (1479 sayılı yasanın 24/1-a) göre sigortalı hizmet sürelerinin sayılması gerektiğinin tespitine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacının 01/01/1988-22/08/1988 tarihleri arasında vergi kaydının bulunduğu, zorunlu Bağ-Kur sigortalılık tescilinin bulunmadığı, 15/04/1999 tarihinde Kurum kayıtlarına intikal eden giriş bildirgesi ile isteğe bağlı Bağ-Kur sigortalısı olarak tescilinin olduğu anlaşılmaktadır.

1.4.1972 tarihinde yürürlüğe giren 1479 sayılı Yasanın 24. maddesinde zorunlu Bağ-Kur sigortalılığı için esnaf sicili veya kanunla kurulu meslek kuruluşu kaydı aranırken 20.4.1982 tarihinde yürürlüğe giren 2654 sayılı Yasa ile 1479 sayılı Yasanın 24. maddesi değiştirilecek zorunlu Bağ-Kur sigortalılığı için gelir vergisi mükellefi olması şartı getirilmiş ancak gelir vergisinden muaf olanlar için meslek kuruluşuna kayıtlı olma yeterli görülmüş, 22.3.1985 tarihinde yürürlüğe giren 3165 sayılı Yasa ile 24. madde değiştirilerek zorunlu Bağ-Kur sigortalılığı için vergi kaydı veya esnaf sicil kaydı veya oda kaydının bulunması yeterli görülmüş, 2.8.2003 tarihinde yürürlüğe giren 4956 sayılı Yasa ile 24. madde değiştirilerek zorunlu Bağ-Kur sigortalılığı için gelir vergisi mükellefi olma şartı getirilmiş ancak gelir vergisinden muaf olanlar için esnaf sicil kaydı ve oda kaydının bir arada bulunması yeterli görülmüştür.

1479 sayılı Yasa'ya 4956 sayılı Yasa ile eklenen Geçici 18. maddesinde; bu Kanuna göre sigortalılık niteliği taşıdıkları halde 04.10.2000 tarihine kadar kayıt ve tescilini yaptırmamış olan sigortalıların sigortalılık hak ve mükellefiyetlerinin 04.10.2000 tarihinden itibaren başlayacağı, ancak bu Kanuna göre zorunlu sigortalı olarak tescil edilmiş olanların sigortalılıklarının, bu kanunun yürürlük tarihinden itibaren altı ay içinde kuruma yazılı olarak başvurmaları ve 20.4.1982-4.10.2000 tarihleri arasındaki vergi kayıtlarını belgelemek ve belgelenen bu sürelere ilişkin olarak prim borçlarının tamamını tebliğ tarihinden itibaren 1 yıl içinde ödemek kaydıyla bu sürelerin sigortalılık süresi olarak değerlendirileceği bildirilmiştir.

4956 sayılı Yasanın yürürlüğe girdiği 02/08/2003 tarihine kadar tescilleri, prim ödemeleri veya tescil başvuruları yoksa aynı tarihten sonra sadece aynı yasa ile 1479 sayılı Yasaya eklenen geçici 18. maddeye göre vergide kayıtlı olan süreleri için borçlanma haklarını kullanarak sigortalılık süresi elde edebilirler. Geçmişe yönelik hizmetlerini tespit ettiremezler. 02/08/2003 tarihinden önceki tarihte Kuruma tescil edilmiş, giriş bildirgesi vermiş veya bir şekilde kendi adına tescil isteği yerine geçecek şekilde prim ödemiş olan ve 1479 sayılı Yasa kapsamında kendi adına veya hesabına bağımsız çalışanlar, 20/04/1982 tarihinden itibaren vergi kaydına dayalı olarak, 22/03/1985 tarihinden itibaren de esnaf sicili veya meslek kuruluşu kayıtlarına dayalı olarak sigortalılıklarının tespitini isteyebilirler.

Somut olayda, davacının 01/01/1988-22/08/1988 tarihleri arasında vergi mükellefiyetinin olması nedeni ile 1479 sayılı Yasa'nın 24. maddesi kapsamında sigortalı sayılması gerekir ise de davacının zorunlu sigortalılık koşullarına sahip olduğu dönemde ve 1479 sayılı Kanunun Geçici 18. maddesinde belirtilen sürede zorunlu Bağ-Kur sigortalısı olarak tescili yönünde herhangi bir talebinin bulunmadığı anlaşılmakla davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 19/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6808, Karar No: 2014/18395, Tarih: 30.10.2014

**6. Ceza Dairesi         2012/6808 E.  ,  2014/18395 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm duruşmalı olarak da temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Hükmedilen cezanın türü ve süresine göre sanık savunmanının duruşmalı inceleme isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nın 318. maddesi gereğince REDDİNE,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulu'nun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-) Oluş ve dosya içeriğine göre; suç tarihinde gündüzleyin saat 15:00 sularında bulunduğu stadyumdan çıkmak için merdivenlerde yürüdüğü sırada yakınanın üzerine düşerek sendelemesine neden olan sanığın, yakınanın ceketinin cebinde bulunan cep telefonunu aldığı, kendisini düzeltip cebini kontrol ettiğinde cep telefonunun yerinde olmadığını anlayan yakınanın sanığı elinden yakaladığı, sanığın yakınandan kaçması üzerine 2. kez yakınan tarafından yakalandığı, sanığın elinde bulunan yakınana ait telefonu orada bulunup, arbede çıkaran kimliği tespit edilmeyen arkadaşlarına verdiği, ortamın yoğunluğundan faydalanılarak telefonun bu şekilde elden ele dolaştırıldığı ve bu şeklide yakınanın telefonunu geri alamadığı olayda eylemin, yağma suçunda aranan cebir ve tehdit unsurlarını içermediği dikkate alınarak, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 142/2-b maddesi uyarınca hüküm kurulması gerekirken, yazılı şekilde uygulama yapılmak suretiyle suçun vasıflandırılmasında yanılgıya düşülmesi,

2-) TC. Anayasa’sının 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunmanın ücretlerinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde sanık için soruşturma ve kovuşturma aşamasında görevlendirilen zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

3-) Farik mümeyyizlik raporu için harcaması zorunlu kamu masrafının, sanığa yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi suretiyle Çocuk Haklarına Dair Sözleşme'ye aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık savunmanının temyiz itirazı ve tebliğnamedeki düşünce bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 30.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1288, Karar No: 2017/9822, Tarih: 12.06.2017

**3. Hukuk Dairesi         2017/1288 E.  ,  2017/9822 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalılar tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı,davalılardan .....A.Ş.’nin kendisinin bağlı olduğu diğer davalı ...Ş.’nin şebekesi vasıtasıyla kendisine elektrik enerjisi tedarik etmeyi üstlendiğini, davalı .....A.Ş. tarafından kendisine tahakkuk ettirilen faturalarda kayıp kaçak bedeli adı altında haksız bedeller tahsil edildiğini ileri sürerek,fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 20.000 TL’nin kendisinden tahsil edildiği tarihlerden itibaren işleyecek avans faizi ile davalılardan müşterek müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş14.03.2016 havale tarihli ıslah dilekçesi ile talebini 279.583,34 TL’ye yükseltmiştir.

Davalı ...Ş. ile davalı .....A.Ş.vekilleri ayrı ayrı sundukları cevap dilekçelerinde,davanın usulden ve esastan reddini istemişlerdir.

Mahkemece;davalı ... şirketlerinin kayıp-kaçak bedelini elektrik abonesi olan davacıdan tahsil etmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçe gösterilerek davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, daval .....A.Ş. vekili ile davalı ...Ş. vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedellerinin istirdadı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki

“... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının ... Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde ... tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin ...'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, ... kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişe de etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bent ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde ....nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan ... kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak bedeli ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalı .....A.Ş. vekili ile davalı ...Ş. vekillerinin diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalı .....A.Ş. vekili ile davalı ...Ş. vekillerinin diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı .....A.Ş. vekili ile davalı ...Ş. yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davalı .....A.Ş. vekili ile davalı ...Ş. vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 12.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3624, Karar No: 2013/24690, Tarih: 19.12.2013

**7. Ceza Dairesi         2013/3624 E.  ,  2013/24690 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Sanıkların hükümlülüklerine, ertelemeye ve müsadereye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Eksik araştırma bulunmadığına Üye ...`ün karşı oyu ve oyçokluğuyla karar verilerek yapılan incelemede;

1-Sanıkların savunmasının alındığı duruşmada hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesini talep etmesi karşısında; 5015 sayılı yasaya muhalefet suçundan doğan ve kamu zararı olarak kabul edilen "Eşyanın ithalinde öngörülen gümrük vergileri ve diğer eş etkili vergiler ile mali yükler" toplam tutarı sanığa bildirilmeden, sanığın kamu zararını gidermediğinden bahisle hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

2-Duruşmada suça konu sigaralardan üçer paket numune alınarak tasfiyesine karar verilmesi karşısında, sigaraların ne şekilde tasfiye edildiği tespit edilerek sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde müsaderesine karar verilmesi,

3-İnfazda yetkiyi kısıtlar şekilde doğrudan verilen para cezasının ödenmemesi halinde 5275 sayılı yasanın 106/3. maddesi uyarınca hapse çevrileceğinin belirtilmesi,

Yasaya aykırı, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca, hükmün BOZULMASINA, 19.12.2013 günü oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Sanık ... hiçbir aşamada suçlamayı kabullenmemiş, kaçak sigaraların kardeşi diğer sanık tarafından haberi olmadan araca koyulduğunu ifade etmiştir.

Sigaralar yol kontrolü sırasında, Bitlis Sulh Ceza Mahkemesinin 03.06.2010 gün ve 393 D. İş sayılı arama kararı uyarınca yapılan aramada ele geçirilmiştir. Sözü edilen arama kararı öncelikle dosyaya getirtilip, hukuka uygun biçimde verilmiş olup olmadığı denetlenmeli ve sonucuna göre suçlamayı reddeden sanık ... hakkında bir karar verilmelidir. Sanık yönünden eksik araştırma ile verilen hüküm bu ek gerekçe ile de bozulması gerektiği düşüncesindeyim.

KARŞI OY

1-Sanık ...`ın savunması ve diğer sanığın da savunmayı doğrular mahiyette beyanda bulunması karşısında mahkumiyete yeter delil olmadığı halde bu sanığın beraati yerine mahkumiyetine kararı verilmesi,

KARŞI OY

1-Sanık ...`ın savunması ve diğer sanığın da savunmayı doğrular mahiyette beyanda bulunması karşısında mahkumiyete yeter delil olmadığı halde bu sanığın beraati yerine mahkumiyetine kararı verilmesi,

2-4733 sayılı yasanın 8/4. fıkrasında "ambalajlarında bandrol, etiket, hologram, pul, damga veya benzeri işaret bulunmayan ürünleri ya da taklit işaretleri taşıyan ürünleri ticari amaçla bulunduran, nakleden, satışa arz eden veya satanlar ile ambalajlar üzerinde bulunan ürün bilgileri ile bandrol, etiket, hologram, pul, damga veya benzeri işaretleri içerdiği bilgilerin farklı olması halinde bu ürünleri üreten veya ithal edenlere" müeyyide getirilmiş olup bu fıkranın uygulanabilmesi için ürünün yurt içinde üretilmesi veya yurt dışından yasal olarak ithal edilmesi gerekir. Yurt dışından kaçak getirilen eşyaya bandrol, etiket, pul, hologram vs. konması mümkün değildir. Dolayısıyla 4733 sayılı yasa yönünden işlenemez suç söz konusu olduğundan kaçak sigara bulunduranlar için ancak 5607 sayılı kaçakçılık yasası uygulanabilir. Hükmün be nedenlerle bozulması gerektiği düşüncesindeyim.