muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/1858, Karar No: 2013/13178, Tarih: 26.09.2013

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2013/1858 E.  ,  2013/13178 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Muarazanın meni

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı muarazanın meni davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, çekişmenin önlenmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili dava dilekçesinde, müvekkilinin davalıya ait ... yerleşkesinde bulunan yüzme havuzu içindeki ürün satış yerinde davalı rektörlüğün kiracısı olduğunu, davalının sözleşmeyi tek taraflı olarak feshettiğini, sözleşmesinin feshinin gerekçesinin 05.12.2011 tarih ve 3055 sayılı yazıda işletmenin faaliyete geçmemesinin gösterildiğini, en önemlisinin bu feshe dayanarak işyerini boşaltması için kolluk güçlerine yazı yazıldığını belirterek davalının sataşma ve boşaltmaya dair talebinin öncelikle dava sonuna kadar ihtiyati tedbir yoluyla durdurulmasına, davacının davalı rektörlüğün kiracısı olduğuna ve sözleşmenin feshinin haksız olduğunun tesbitine karar verilmesini istemiştir. Davalı ise, taraflar arasında düzenlenen sözleşme gereğince davacının edimlerine süresi içerisinde yerine getirmediğini, 2886 sayılı kanunun 62. maddesi ve sözleşme eki şartnamenin 23. maddesi çerçevesinde sözleşmenin 30.11.2011 tarihi itibariyle feshedildiğini ve bunun davacının sözleşmede beyan ettiği adresine ve ticaret sicil kaydında yer alan adresine gönderildiğini belirterek açılan davanın haksız ve yersiz olduğunu belirterek reddini savunmuştur.

Davacı dava dilekçesinde, 23.5.2011 başlangıç tarihli 3 yıl süreli kira sözleşmesine dayanarak akdin haksız feshedildiği, kiracılık sıfatının devam ettiğine karar verilmesini istemiştir. Taraflar arasında imzalanan kira sözleşmesinde, kiralananın niteliği açıkça belirtilmemiş olmakla birlikte, sözleşmenin 1. maddesinde “sözleşmenin konusu ... Üniversitesine bağlı Tandoğan yerleşkesinde bulunan olimpik yüzme havuzu ürün satış mağazasının işletilmesidir” açıklamaları yapılmış olup, bu açıklamalardan kiralananın dava tarihi itibariyle yürürlükte bulunan Borçlar Kanununa mı yoksa 6570 sayılı Gayrimenkul Kiraları Hakkındaki Yasaya mı tabi olduğu anlaşılamamaktadır. Adi kira sözleşmesine tabi taşınmazın Borçlar Kanununa tabi olması ve akdin sona ermesi halinde kiracının bu nedenle tahliyesi mümkün ise de, kiralananın 6570 sayılı Yasaya tabi olması halinde Yasanın 7.

maddesindeki sebepler olmaksızın, akdin sona ermesi nedeni ile tahliye talep edilemez. Ayrıca davalı Üniversite 2886 Sayılı Yasanın 75. maddesinden yararlanan kurumlardan değildir. Bu nedenle mahkemece uzman bilirkişi marifetiyle mahallinde keşif yapılarak, kiralananın Borçlar Kanununa mı yoksa 6570 sayılı Yasaya mı tabi olduğunun belirlenmesi ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 26.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/19505, Karar No: 2012/17836, Tarih: 02.07.2012

**2. Ceza Dairesi         2012/19505 E.  ,  2012/17836 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I- 1412 sayılı CMUK.nun 310. maddesinde öngörülen yasal bir aylık süreden sonra hükmü temyiz eden O Yer C. Savcısının temyiz isteminin aynı Kanunun 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

II- Sanıkların temyiz itirazlarının incelenmesinde;

1-) Sanık ... yargılama sırasındaki savunmasında suçlamaları reddederek sözkonusu motosikleti "Saçaklı Mahallesinde oturduğunu bildiğim Özgür Deniz Akbaş adındaki şahsın çaldığını ve bırakacak yeri olmadığından evlerine bıraktığını" beyan etmesine göre, bu şahıs tanık olarak dinlenildikten sonra sonucuna göre tüm deliller birlikte değerlendirilerek sanıkların hukuki durumlarının takdir ve tayini gerekirken eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-) Kabule göre de;

Dosya içeriğine ve anlatımlara göre, şikayetçinin direksiyondan kilitlemek suretiyle evinin önündeki sokağa bıraktığı motosikletin kilidi kırılmadan alınması şeklindeki eylemleri motosikletin herhangi bir yere sabitlenmeden sokakta bırakılmasının adet gereği açıkta bırakılmış eşya olarak kabul edilemeyeği ve bu itibarla 5237 sayılı TCK'nın 141/1. maddesinde öngörülen hırsızlık suçunu oluşturmasına rağmen aynı kanunun 142/1-b maddesi ile uygulama yapılarak fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 02/07/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2446, Karar No: 2019/2037, Tarih: 26.03.2019

**16. Ceza Dairesi         2018/2446 E.  ,  2019/2037 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : İstinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Ceza süresi yönünden yasal şartları oluşmadığından; sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin CMK'nın 299. maddesi uyarınca REDDİNE,

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Sanıklardan ...’in hükmü yasal süresinden sonra temyiz ettiği anlaşılmakla sanık müdafiinin temyizi üzerine yapılan incelemede;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre sanıklardan ...’in çocuğunu örgüte müzahir okula göndermesinin, ...’nın zaman gazetesine aboneliğinin bulunmasının, ...’nın çocuklarını örgüte müzahir okullara göndermesinin ve Türkçe Olimpiyatlarına katılmasının örgütsel faaliyet olarak kabul edilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

Sanıklardan ...’nın ByLock uygulamasını kullandığının kuşkuya yer vermeyecek şekilde teknik verilerle tespiti gerekli ise de; sanığın müdafii huzurundaki

kolluk ifadesi ile Sulh Ceza Hakimliği sorgusundaki açık ikrarı ve toplanıp tartışılan deliller suçun sübuta erdiği hususunda vicdani kanının oluşması için yeterli olup, şüpheye yer bırakmamış olması karşısında, ayrıntılı ByLock tespit ve değerlendirme tutanağının getirilmemesi ve İlk derece mahkemesince, bylock kullanıcısı olan sanık ... hakkında, dosyada mevcut delillerde yer almamasına rağmen, sanığın örgütün "sohbet" adı verilen toplantılarına katıldığı ve örgüte himmet adı altında para verdiği şeklinde dosya kapsamıyla örtüşmeyen gerekçeye yer verilmesi hususları diğer deliller karşısında sonuca etkili görülmemiştir.

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanıklar müdafiilerinin temyiz dilekçelerinde ileri sürdükleri nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Elazığ 2. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.03.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/1318, Karar No: 2007/1670, Tarih: 15.05.2007

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2007/1318 E.  ,  2007/1670 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı NOSAB vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili müvekkili şirkete kasko sigortalı araçta meydana gelen 1.767.90YTL hasar bedelinin sigortalıya ödendiğini belirterek davalı tarafın kusur oranına isabet eden 1.767.90YTL'nin ödeme tarihinden işleyecek faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

Davalı NOSAB vekilleri kaza tesbit tutanağını, kusur ve hasar miktarını kabul etmediklerini, diğer davalı ....Şti'nin aralarındaki sözleşme gereğince ... Organize Sanayi Bölgesi içinde çeşitli yollarda bordür ve yağmur suyu kanalı yapım işini üstlendiğini, sözleşmeye göre tüm sorumluluğun yüklenici şirkete ait olduğunu, sigortalı araç sürücüsünün de kusurlu olması gerektiğini, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece toplanan deliller, benimsenen bilirkişi raporuna göre davanın kısmen kabulü ile 1.767.89YTL tazminatın ödeme tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalılardan tahsiline, davalılardan NOSAB'ın iç ilişki yönünden ödeyeceği miktar itibari ile diğer davalıya rücu etmekte muhtariyetine karar verilmiş, hüküm davalı NOSAB vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre davalı NOSAB vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, ve aşağıda dökümü yazılı 71.46.-YTL kalan onama harcın temyiz edenden alınmasına 15.5.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/40383, Karar No: 2010/2953, Tarih: 09.02.2010

**9. Hukuk Dairesi         2009/40383 E.  ,  2010/2953 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA :Davacı, ilava tediye farkının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 09.02.2010 gününde oyçokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 09.02.2010 gününde oyçokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY

Birden çok kişi hakkında aynı sebepten doğan ve aynı hukuksal nedene dayanılarak grup halinde açılan ve uygulamada “ seri dava” olarakda adlandırılan davalarda, grubun (serinin ) ilk dosyasında yapılan araştırma ve inceleme bundan sonra gelen tüm dosyalar içinde geçerlidir. Başka bir anlatımla grubun (serinin ) ilk dosyasında yapılan tahkikat bundan sonraki tüm dosyaları da kapsar. Nitekim somut olayda davacı ve arkadaşları aynı sebep ve hukuksal nedene dayanarak talepte bulunduklarından davaları grup halinde açılmış, aynı avukat tarafından takip edilmiş ve ilk dosya üzerinden yapılan araştırma ve inceleme esas alınarak sonuçlandırılmıştır. Dolayısıyla avukatın bir dosyadaki çabası, sarf ettiği emek ve kaybettiği zamana dayalı olarak tüm davalar neticeye bağlanmıştır. Hal böyle olmasına rağmen grupta yer alan davaların her biri için ayrı ayrı tarifede öngörülen vekalet ücretine hükmolunması adalete ve giderek hukuka aykırı düşmekte ve özellikle yüzlerce, hatta binlerce dosyayı kapsayan ve her birinin değeri tarifede öngörülen asgari miktarın altında kalan davalarda haksız zenginleşmeye yol açmaktadır. İşte bu nedenledir ki 2000 yılından önceki Avukatlık Asgari Ücret Tarifelerinin avukatlık ücretinin sınırlarını düzenleyen maddelerinde “ aynı avukat tarafından izlenen ve ayrı ayrı emek ve çaba harcanmasını gerektirmeyen aynı konudaki birden çok işin sayısı dikkate alınarak her biri için tarifede yazılı miktarlar onda bire kadar indirilebilir” kuralına yer verilerek adalete ve hukuka aykırı sonucun meydana gelmesi önlenmişti. Ne varki 2000 yılından sonra yürürlüğe konulan tarifelerde bu kurala yer verilmeyerek bu konuda bir boşluk meydana getirilmiş ayrıca nisbi tarifenin uygulanmasını gerektiren işlerde de belirlenecek avukatlık ücretinin maktu miktardan az olamayacağı kuralı getirilerek grup davalarda her dava için değeri ne olursa olsun maktu miktarın altında olmamak üzere vekalet ücreti takdir edilmesine olanak sağlanmıştır. Ancak grup davalarda her dava için ayrı ayrı ve tam vekalet ücretine hükmolunmasının somut olayda olduğu gibi adalete ve hukuka aykırı olduğu ve haksız zenginleşmeye yol açtığı açıktır. Tüm bu nedenlerle grup davalar bakımından tarifede boşluk bulunduğu kabul edilerek hakkaniyete uygun sonucun oluşturulması bakımından dava sayısı dikkate alınıp avukatlık ücretinin takdiri indirime tabi tutulması için hükmün bozulması gerektiği görüşünde olduğumdan çoğunluk kararına katılamıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2007/16170, Karar No: 2007/19317, Tarih: 23.10.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/16170 E.  ,  2007/19317 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Mersin 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 08/06/2007

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

5393 Sayılı Belediye Kanununun 15. maddesinin son paragrafında "Belediyenin proje karşılığı borçlanma yolu ile elde ettiği gelirleri, şartlı bağışlar ve kamu hizmetlerinde fiilen kullanılan malları ile belediye tarafından tahsil edilen vergi, resim ve harç gelirleri haczedilemez" hükmü mevcuttur.

Ayrıca 277 sayılı Kanunun 3986 sayılı yasa ile değişik 1. maddesine göre 5237 sayılı Belediye Gelirleri Kanunu ile diğer kanunlarla belediyeye verilmekte olan her çeşit paylar belediye vergi ve resmi hükmündedir. Bu paylar belediyelerin 6183 sayılı  Amme Alacaklarının Tahsili Usulü Hakkındaki Kanun hükümlerine göre tahsili gereken borçları dışında haczedilemez.

Borçlu belediye vekili T.C. Vakıflar Bankası Mersin Merkez Şube Müdürlüğü nezdindeki 2031775 nolu hesap üzerine konulan haczin kaldırılmasını şikayet yolu ile talep etmiştir.

Mahkemece yaptırılan bilirkişi raporunda hacze konu vadesiz mevduat hesabının dökümü incelenmeksizin Vakıflar Bankası Mersin Şubesinin icra müdürlüğüne hitaben yazdığı 12.3.2007 tarihli yazı esas alınarak, hesaptaki paraların kamu hizmetine tahsis edilen İller Bankası ve Maliye Bakınlığı tarafından Genel Bütçe vergi gelirlerinden ayrılan paylar dışındaki gelirlerden tahsil edilen havale yolu ile gelen paralardan oluştuğundan dolayı haczi kabil bulunduğu sonucuna varılmıştır.

Oysa anılan hesaptaki gelirlerin 5393 sayılı kanunun 15/son maddesi hükmünde belirtilen gelirler kapsamına giren ilan  reklam vergisi, yangın sigorta vergisi, çevre temizlik vergisi gibi vergiler, işgal harcı belediye hal rüsumu zemin tahripi, tıbbi atık, otogar fiş, mezarlık, otobüs gelirleri, çöp satış, gibi gelirlerden ve haczi kabil kira gelirlerinden oluştuğu, borçlu belediyenin mali hizmet biriminin belediye hukuk müşavirliğine yazdığı 1.6.2007 tarihli yazısı ile banka hesap dökümlerinin incelenmesinden anlaşılmaktadır.

Mahkemece gerektiğinde borçlu belediyeden de sorulmak sureti ile banka hesap dökümleri üzerinde ayrıntılı bir bilirkişi incelemesi yaptırılarak hesaptaki paranın kendiliğinden veya fiilen kamuya tahsisli olup olmadığının  belirlenmesinden sonra sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yetersiz bilirkişi raporu esas alınarak şikayetin reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 23.10.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4021, Karar No: 2019/5645, Tarih: 08.10.2019

**20. Hukuk Dairesi         2019/4021 E.  ,  2019/5645 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı Bölge Adliye Mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

Dava, kayyım tayini istemine ilişkindir.

... Mahkemesince, küçüğün adresinin "...." olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

...Mahkemesi ise, .... Komutanlığına müzekkere yazılarak kısıtlı adayının MERNİS adresinde fiilen ikamet edip etmediğine ilişkin araştırma yapılması istenilmiş ve gelen yazı cevabında ... isimli şahsın annesi olan ...yanında olduğunu, .... adresinde ikamet ettiğinin bildirildiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı vermiştir.

Türk Medenî Kanununun 426. maddesinde "Vesayet makamı, aşağıda yazılı olan veya kanunda gösterilen diğer hallerde ilgilisinin isteği üzerine veya re'sen temsil kayyımı atar. Bir işte yasal temsilcinin menfaati ile küçüğün veya kısıtlının menfaati çatışıyorsa..." hükmü; 431. maddesinde ise "Vasinin atanması usûlüne ilişkin kurallar, kayyım ve yasal danışmanın atanmasında da uygulanır." hükmü getirilmiştir. Diğer yandan, aynı Kanunun 411. maddesine göre de, "Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir."

Dosya kapsamında .. yapılan kolluk araştırmaları sonucunda ; küçük ... isimli şahsın annesi olan .... yanında olduğunu, ...." adresinde ikamet ettiğinin bildirildiği anlaşıldığından uyuşmazlığın .... 2.Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince...Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 08/10/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8828, Karar No: 2016/9306, Tarih: 24.11.2016

**16. Hukuk Dairesi         2016/8828 E.  ,  2016/9306 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın onanmasına ilişkin yukarda belirtilen ilamın karar düzeltme yolu ile incelenmesi ... tarafından süresinde istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Davacı, karar düzeltme nedeni olarak İdare Mahkemesinin kıyı-kenar çizgisinin iptaline ilişkin kararına dayanmış olup, idarece oluşturulan kıyı-kenar çizgisinin oluşturulmasında hukuka uyarlık bulunmadığı belirtilerek verilen iptal kararının gerekçesinin bağlayıcı olmayıp, açıklayıcı olmasına ve daha sonra idarece oluşturulan kıyı-kenar çizgisi de taraflarına usulünce tebliğ edilmediğinden yine tarafları bağlayıcılığından söz edilemeyeceğine ve Mahkemece dava konusu taşınmaz yönünden yeniden Kıyı Kanunu ve 28.11.1997 tarih 5/3 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararına göre yapılan bilirkişi incelemesi sonucu alınan rapor usulüne uygun olup, bu rapor esas alınarak verilen kararda isabetsizlik bulunmamasına göre Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiçbirisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, aynı Kanun'un 442. maddesi uyarınca 264.60 TL para cezası ile aşağıda yazılı bakiye red karar düzeltme harcının düzeltme isteminde bulunandan alınmasına, 24.11.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2896, Karar No: 2011/18478, Tarih: 11.10.2011

**12. Hukuk Dairesi         2011/2896 E.  ,  2011/18478 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Küçükçekmece 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 08/11/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçi tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Katma Değer Vergisi Kanunu’nun 1/3-d maddesine göre; müzayede mahallerinde yapılan satışlar katma değer vergisine tabidir. Burada satılan malın ait olduğu kişinin KDV mükellefi olup olmamasının bir önemi bulunmamaktadır. Kanun koyucu tarafından bu yerlerdeki satışlar özel olarak KDV’ye tabi tutulmuştur. KDV Kanunu’nun 40.maddesine 4108 Sayılı Kanunla eklenen (5) numaralı fıkra ile Kanunun 17.maddesinin 1.fıkrasında sayılan kurum ve kuruluşlara, sadece vergiye tabi işlemlerinin bulunduğu dönemler için beyanname verdirme, beyanname yerine kaim olmak üzere işleme esas belgeleri kabul etme, bu mükelleflere ait verginin beyan ve ödeme zamanı ile tahsiline ilişkin usul ve esasları belirleme konusunda Maliye Bakanlığı’na yetki verilmiş bulunmaktadır. Söz konusu yetki çerçevesinde Kanunun 1/3-d maddesi uyarınca müzayede yoluyla satış yapan icra dairelerinin, bu satışlarıyla ilgili KDV’nin beyan ve ödenmesi ile ilgili işlemleri, KDV genel tebliğlerinde yer alan açıklamalara uygun yürütülür. Bu bağlamda 48 seri no’lu KDV genel tebliğinin (D) bölümünde, icra yoluyla yapılan satışlarda verginin mükellefinin satışı gerçekleştiren icra daireleri olduğu düzenlemesi yer almaktadır.

Buna göre icra müdürlüğünce, KDV’nin tarh ve tahakkuk işlemleri, anılan verginin mükellefi sıfatı ile yapılmakta olup, bu işlemlerden doğan ihtilafların çözüm yeri de vergi mahkemeleridir.

O halde mahkemece yargı yolu nedeniyle şikayet dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekirken işin esası incelenerek yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz ise de sonuçta istem reddedildiğinden sonucu doğru mahkeme kararının onanması gerekmiştir.

SONUÇ  : Şikayetçinin temyiz itirazlarının reddi ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 17,15 TL onama harcının mahsubuna, bakiye 1,25 TL harcın temyiz edenden alınmasına, 11.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.