muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/10329, Karar No: 2013/15281, Tarih: 05.06.2013

**12. Ceza Dairesi         2013/10329 E.  ,  2013/15281 K.**

**"İçtihat Metni"**

İtirazname no : KD - 2009/229687

Dairemizce verilen 14.02.2013 gün ve 2012/5852 Esas, 2013/3226 Karar sayılı karara Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca itiraz edilmekle,

02.07.2012 gün ve 6352 sayılı Kanun'un 99. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 308. maddesine eklenen (2) ve (3). fıkra hükümleri uyarınca itiraz konusu değerlendirildi;

UYAP’tan temin edilen, sanık ...'e ait nüfus kaydında Sivas İli, Altınyayla ilçesi, Kale Mahallesi nüfusuna kayıtlı, Sefer ve Hüsne oğlu, Kale doğumlu sanık ...'in 05.02.2013 tarihinde öldüğü anlaşılmakla,

Gereği düşünüldü;

1- İtirazın kabulü ile sanık ... hakkındaki 14.02.2013 gün ve 2012/5852 Esas, 2013/3226 Karar sayılı ONAMA kararının KALDIRILMASINA,

2- Sivas 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 28.05.2009 tarih ve 2008/54 Esas, 2009/56 Karar sayılı hükmünün bu sebepten dolayı, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 05.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9795, Karar No: 2016/4611, Tarih: 13.06.2016

**6. Hukuk Dairesi         2015/9795 E.  ,  2016/4611 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Kiralananın gösterilmesine izin

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı kiralananın gösterilmesine izin davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, satışa çıkarılan kiralananın haftanın belli gün ve saatlerinde alıcılara gösterilmesine izin verilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne, halen davalının kullanımında olan taşınmazın Pazar günleri hariç haftanın 6 günü saat 10:00 ile 17:00 saatleri arasında talep gibi alıcılara gösterilmesine, her bir alıcı için günde üç kez ve yarım saati aşmamak üzere süre verilmesine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili dava dilekçesinde, müvekkilinin kiralananı satmak istediğini ve bu nedenle evin alıcılara gösterilmesi gerektiğini, müvekkilinin bu hususu kiracıya 19.11.2014 ve 05.12.2014 tarihli ihtarnameler ile bildirdiğini, müvekkilinin yasadan kaynaklanan evin alıcılara gösterilmesi hakkını kullanamadığını ileri sürerek, belirlenen günlerde evin alıcılara gezdirilip gösterilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davalı cevap dilekçesinde, davacının taleplerine açıkça cevap verilmemiş olması ve suskun kalınmasının itiraz anlamına gelmediğini, aksine davacının telefon ile bildirmek kaydıyla her zaman taşınmazı alıcılara gösterebilecekken bunu dava yoluyla ileri sürmesinin doğru olmadığını, oysaki davacının eve bakmak üzere hiç kimseyi kiralanana getirmediğini bildirerek davanın reddini savunmuştur.

Anayasamızca teminat altına alınan özel hayatın gizliliği ve korunması ilkesi gereğince, kişinin konut dokunulmazlığı korunmaya alınmıştır. Kanunun açıkça gösterdiği hallerde usulüne göre verilmiş Hâkim kararı olmadıkça; ... veya kamu düzeni bakımından gecikmede sakınca bulunan hallerde de, kanunla yetkili kılınan merciin emri bulunmadıkça konuta girilemez. Ancak konut dokunulmazlığına sahip kişinin bu hakkını kullanması mutlak olmadığından yasal koşulların oluşması halinde bu hak sınırlandırılabilir. Somut uyuşmazlıkta olduğu gibi kiralayanlar taşınmazı satmak istediğinde kiracının taşınmazı satın almak isteyen kişilere göstermemesi halinde mahkemeye müracaat edildiğinde, mahkemece izin kararı verilmelidir. Bu husus tarafların ve mahkemenin de kabulündedir. Ne var ki herkes hakkını objektif iyiniyet kuralları içerisinde kullanmalıdır.

Mahkemece, taşınmazın Pazar günleri hariç haftanın 6 günü saat 10:00 ile 17:00 saatleri arasında, yani kiracıyı haftanın altı günü gündüz vakti yedi saat boyunda eve bağlı kalacak şekilde alıcılara gösterilmesine, her bir alıcı için günde üç kez ve yarım saati aşmamak üzere izin verilmesine karar verilmiştir. Karar bu haliyle davacıya tanınan hakkın

./..

Mahkemece, taşınmazın Pazar günleri hariç haftanın 6 günü saat 10:00 ile 17:00 saatleri arasında, yani kiracıyı haftanın altı günü gündüz vakti yedi saat boyunda eve bağlı kalacak şekilde alıcılara gösterilmesine, her bir alıcı için günde üç kez ve yarım saati aşmamak üzere izin verilmesine karar verilmiştir. Karar bu haliyle davacıya tanınan hakkın

./..

kötüye kullanılmasına müsait olduğundan yeni uyuşmazlıkların doğmasına engel olmak için verilen izne süre sınırlaması getirilmesi gerekir. O halde mahkemece, mahallinde keşif ve bilirkişi incelemesi yapılarak, ekonomik koşullar, taşınmazın bulunduğu yer, taşınmazın nitelikleri, davalının mesken olarak kullandığı hususları da gözetilerek kiralananın ne kadar sürede satılabileceği tespit edilerek, taşınmazın gösterimine bu süre ile sınırlı olarak ve davalının iş ve beşeri ilişkileri de göz önüne alınarak izin verilmesi gerekirken bu konuda araştırma yapılmadan yazılı şekilde eksik araştırmayla karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 13.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3019, Karar No: 2010/7274, Tarih: 16.12.2010

**7. Hukuk Dairesi         2010/3019 E.  ,  2010/7274 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı hazine tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında dava ve temyize konu 142 ada 5 parsel sayılı 1361,60 m² yüzölçümündeki taşınmaz ham toprak niteliğiyle davalı hazine adına tespit edilmiştir. Davacı ... miras yoluyla gelen hakka ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmış, yargılama sırasında vergi kayıtlarına da dayanmıştır. Mahkemece davanın kabulüne, 142 ada 5 parsel sayılı taşınmazın davacı ... adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava ve temyize konu 142 ada 5 parsel sayılı üzerinde tespit gününde adına tescil kararı verilen zilyet davacı ... yararına 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14. maddesi hükmünde öngörülen kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile taşınmaz edinme koşullarının gerçekleştiği, mahkemece yapılan keşif, uygulama ve toplanıp değerlendirilen delillerle belirlenmiştir. Bu nedenler ve hükümde gösterilen diğer gerekçelere göre mahkemece oluşturulan hükümde bir isabetsizlik bulunmadığından davalı hazinenin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 16.12.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6581, Karar No: 2014/12436, Tarih: 30.06.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/6581 E.  ,  2014/12436 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 01/10/2013 tarih ve 2013/135-2013/45 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin Almanya'da bulunan başka bir firmaya göndermek üzere dava dışı şirketten aldığı cam emtiasını taşıyan davalının, emtiayı tam ve eksiksiz teslim almasına rağmen teslim yerinde hasarlı olduğunun anlaşıldığını, 7 sandık palet içerisinde yer alan camların alıcıya teslim edilmeden kırıldığını, zararının 51.255,96 TL olarak saptandığını, taşıyıcının bu zarardan sorumlu bulunduğunu ileri sürerek 51.255,96 TL fatura tutarı, 7.508,10 TL nakliye bedeli, 4.000 TL sandık paketleme bedeli ve 2.500 TL hasardan dolayı araçtan palet boşaltma bedeli olmak üzere toplam 65.276 TL zararın ihtarname tarihinden itibaren işleyecek değişen oranlardaki ticari temerrüt faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının Hollanda vatandaşı olması sebebiyle teminat göstermesinin zorunlu olduğunu, esasa ilişkin olarak da ambalajın fena yapılmasından dolayı meydana gelen zarar ve ziyandan taşıyıcının sorumlu olmayacağını, istifleme işleminin dava dışı Isıncam Şirketinde gerçekleştirildiğini, yükleme ve istiflemeden dolayı oluşacak hatalardan taşıyıcının sorumlu olmayacağını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, her ne kadar davalı taraf CMR belgesindeki yükleme ve istiflemeden dolayı oluşacak hatalardan taşıyıcının sorumlu olamayacağını belirtmiş ise de taşıyıcının gerek tacir olması, gerekse CMR 8/1-2 maddesindeki yükümlülüklerini yerine getirdiğine ilişkin teslim aldığı ürünlerdeki istifleme, yükleme ve ambalajlamadaki hatalara yönelik ihtirazi kayıt koymadan malları teslim alması, davacının da taşımaya konu ürünlerin cam olması sebebiyle bu ürünlere yönelik istifleme, yükleme ve ambalaj kurallarına uymadığı dosya kapsamında anlaşıldığından meydana gelen hasardan tarafların birlikte kusuru olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 29.382,03 TL alacağın 03/10/2011 tarihinden itibaren işleyecek değişik oranlardaki ticari faizi ile davalıdan alınıp davacıya verilmesine fazlaya yönelik istemin reddine karar verilmiştir.

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, taraf vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, taraf vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, istek halinde aşağıda yazılı 502,20 TL harcın temyiz eden davacıya iadesine, aşağıda yazılı bakiye 1.506,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 30.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/24938, Karar No: 2013/21088, Tarih: 08.10.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/24938 E.  ,  2013/21088 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, fazla çalışma, ulusal bayram genel tatil, yıllık izin ücreti ile ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı ... avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı işçi, davalılardan Çankaya Belediyesi Gençlik ve Spor Kulübü İktisadi İşletmesinin (dilekçe metninde şirket olarak belirtilmiş) işverenliğinde diğer davalı belediyenin asıl işverenliğinde güvenlik görevlisi olarak çalışmaya başladığını, emir ve talimatları davalı belediyenin yetkililerinden aldığını, ücretlerinin uzun süre ödenmediğini, iş sözleşmesinin davalı belediye tarafından gerekçesiz olarak feshedildiğini iddia ederek ihbar ve kıdem tazminatı ile diğer işçilik alacaklarının ödetilmesini istemiştir.

Davalı belediye, davacının dava dilekçesinde spor kulübünde çalıştığını açıkça beyan ettiğini, spor kulübü ile belediye arasında hukuki ve fiili ilişkilerinin bulunmadığını, davacının belediye nezdinde işçi statüsünde çalışmadığını ileri sürerek taraf sıfatı bulunmadığından davanın reddini savunmuştur.

Davanın yönetildiği diğer davalı ... Gençlik ve Spor Kulübü İktisadi İşletmeleri davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece davacının asıl işveren olan davalı belediyeye bağlı olarak çalıştığı, ihbar ve kıdem tazminatı talep koşullarının oluştuğu, aksinin davalı belediye tarafından kanıtlanmadığı gerekçesiyle davalı spor kulübü yönünden davanın reddine, diğer davalı belediye yönünden ilamda belirtilen şekilde kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı belediye tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, Çankaya Belediye Başkanlığı ile Çankaya Belediyesi Gençlik ve Spor Kulübü İktisadi İşletmelerine karşı açılmış ve dava dilekçesinde davanın yöneltildiği davalılar arasında asıl işveren- alt işveren ilişkisi bulunduğu belirtilmiştir. Dosya içeriğine göre; davacının Sosyal Güvenlik Kurumuna hizmet bildirimlerinin davalı ... Gençlik ve Spor Kulübü İktisadi İşletmeleri tarafından yapıldığı, ancak mahkemece adı geçen işletmelerin tüzel kişiliğe sahip olup olmadığı dolayısıyla davada pasif husumet ehliyetinin bulunup bulunmadığı, araştırılıp belirlenmediği gibi hakkında hüküm kurulan Çankaya Spor Kulübüne tebligat yapılmadığı ve davada taraf olması sağlanmadan karar verildiği anlaşılmaktadır.

Somut olayda, öncelikle davanın yöneltildiği İktisadi İşletmenin tüzel kişiliğe sahip olup olmadığının araştırılıp belirlenmesi, tüzel kişiliğe sahip değilse davanın bu işletmenin bağlı olduğu anlaşılan Çankaya Spor Kulübüne yöneltilmesi ve bu suretle taraf teşkili sağlandıktan sonra davacının işyeri özlük dosyasıyla ücret, tahakkuk ve tediye belgeleri ile diğer işyeri kayıtlarının getirtilmesi, bundan sonra davalılar arasındaki ilişkinin niteliğinin belirlenmesi ve oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken tüm bu yönler dikkate alınmadan eksik inceleme ile karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, 08.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2002, Karar No: 2017/1973, Tarih: 29.05.2017

**1. Ceza Dairesi         2016/2002 E.  ,  2017/1973 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme, kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : Sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında;

TCK.nun 81/1, 29, 62/1, 53/1. maddeleri uyarınca 15'er yıl hapis cezası,

Sanık ... hakkında;

Özgür ve Şükür'e yönelik eylemleri nedeniyle, TCK.nun 81/1, 35, 29, 62/1, 53/1. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası (2 kez).

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanıklar ..., ..., ... ve ...’in, maktul ...’ı kasten öldürme suçundan açılan davada; olayın tanığı olan ...’in alınan ifadesinde; maktulün kardeşi olduğu ve sanıklardan şikayetçi olduğunu beyan etmesi üzerine, kamu davasına katılma hakkı bulunan ...’e yokluğunda verilen gerekçeli kararın tebliğ edilmediği anlaşılmakla, kararın adı geçene tebliğiyle, tebliğ evrakı ve temyiz dilekçesi verilmesi halinde dosyaya eklenmesinden ve bu durumda ek tebliğname düzenlenmesinden sonra geri gönderilmesi amacıyla dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay

Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 29/05/2017 gününde oybirliği ile karar verildi.

29/05/2017 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ...'in huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanıklar ..., ..., ... ve ... müdafii Avukatlar ..., ... ve ...'un yokluklarında 01/06/2017 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2024/8086, Karar No: 2024/10689, Tarih: 26.12.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/8086 E.  ,  2024/10689 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2024/200 Esas, 2024/340 Karar

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmiş ve Dairemizin 14.02.2024 tarihli ve 2023/8244 Esas, 2024/1679 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararı kaldırılarak İlk Derece Mahkemesi kararı bozulmuştur.

Dairemiz bozma kararına Mahkemece direnilmesi üzerine karar davalı idare vekili tarafından temyiz edilmekle 6100 sayılı Hukuk Mahkemeleri Kanunu’nun 373 üncü maddesinin beşinci fıkrası gereğince Dairemizce yapılan incelemede;

Dairemizin 14.02.2024 tarihli ve 2023/8244 Esas, 2024/1679 Karar sayılı bozma kararında da açıklandığı üzere; Köyde 20.05.2022 tarihli muhtar beyanına göre her ne kadar köyde yaşayan kimse olmadığından askı ve hoparlör ilanının yapılamadığı anlaşılmış ise de hükme esas alınan bilirkişi raporunda, kurumuş olan 46 adet 7-8 yaşlarında kayısı ağaçları ile 6 adet ceviz ağacının olduğu, bu ağaçların askı ilanından önce dikildiği belirtilerek kapama karışık meyve bahçesi olarak değerlendirilmiş ve kamulaştırma bedeli hesap edilmiştir. Her ne kadar ağaçların askı ilan tarihinden önce dikildiği belirtilmişse de keşfin 24.10.2022 tarihinde yapıldığı, ağaçların yaşları dikkate alındığında ağaçların askı ilanından önce dikildiği hususunun şüpheden uzak şekilde ortaya konulamadığı, yine kıymet takdir raporunda ağaçların varlığı tespit edilmediği gibi uydu görüntüsünde de dağınık halde ağaçların bulunduğu anlaşılmış olup hükme esas alınan bilirkişi raporu ile dosya içerisindeki bilgi ve belgeler arasında çelişki oluşmaktadır. Buna göre, tüm bu hususların değerlendirildiği, çelişkiyi giderici rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerektiğine ilişkin Dairemiz kararının usul ve kanuna uygun olduğu anlaşıldığından dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay Hukuk Genel Kuruluna gönderilmesine karar verilmesi gerekmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Dosyanın YARGITAY HUKUK GENEL KURULUNA GÖNDERİLMESİNE, 26.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1589, Karar No: 2022/11215, Tarih: 26.09.2022

**10. Hukuk Dairesi         2022/1589 E.  ,  2022/11215 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, 1.6.1991-30.11.1992 ve 15.2.1994-31.7.1997 tarihleri arası zorunlu Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra Tetkik Hakimi ... düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi

1.6.1991-30.11.1992 ve 15.2.1994-31.7.1997 tarihleri arası vergi kaydı bulunan davacı zorunlu Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespitini istemiş Mahkemece, 1479 sayılı Kanunun 24 ve 25. maddeler kapsamında bağkur sigortalı olması gerektiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

1.4.1972 tarihinde yürürlüğe giren 1479 sayılı Yasanın 24. maddesinde zorunlu Bağ-Kur sigortalılığı için esnaf sicili veya kanunla kurulu meslek kuruluşu kaydı aranırken 20.4.1982 tarihinde yürürlüğe giren 2654 sayılı Yasa ile 1479 sayılı Yasanın 24. maddesi değiştirilecek zorunlu Bağ-Kur sigortalılığı için gelir vergisi mükellefi olması şartı getirilmiş ancak gelir vergisinden muaf olanlar için meslek kuruluşuna kayıtlı olma yeterli görülmüş, 22.3.1985 tarihinde yürürlüğe giren 3165 sayılı Yasa ile 24. madde değiştirilerek zorunlu Bağ-Kur sigortalılığı için vergi kaydı veya esnaf sicil kaydı veya oda kaydının bulunması yeterli görülmüş, 2.8.2003 tarihinde yürürlüğe giren 4956 sayılı Yasa ile 24. madde değiştirilerek zorunlu Bağ-Kur sigortalılığı için gelir vergisi mükellefi olma şartı getirilmiş ancak gelir vergisinden muaf olanlar için esnaf sicil kaydı ve oda kaydının bir arada bulunması yeterli görülmüştür.

1479 sayılı Yasa'ya 4956 sayılı Yasa ile eklenen Geçici 18. maddesinde; bu Kanuna göre sigortalılık niteliği taşıdıkları halde 04.10.2000 tarihine kadar kayıt ve tescilini yaptırmamış olan sigortalıların sigortalılık hak ve mükellefiyetlerinin 04.10.2000 tarihinden itibaren başlayacağı, ancak bu Kanuna göre zorunlu sigortalı olarak tescil edilmiş olanların sigortalılıklarının, bu kanunun yürürlük tarihinden itibaren altı ay içinde kuruma yazılı olarak başvurmaları ve 20.4.1982-4.10.2000 tarihleri arasındaki vergi kayıtlarını belgelemek ve belgelenen bu sürelere ilişkin olarak prim borçlarının tamamını tebliğ tarihinden itibaren 1 yıl içinde ödemek kaydıyla bu sürelerin sigortalılık süresi olarak değerlendirileceği bildirilmiştir.

4956 sayılı Yasanın yürürlüğe girdiği 02/08/2003 tarihine kadar tescilleri, prim ödemeleri veya tescil başvuruları yoksa aynı tarihten sonra sadece aynı yasa ile 1479 sayılı Yasaya eklenen geçici 18. maddeye göre vergide kayıtlı olan süreleri için borçlanma haklarını kullanarak sigortalılık süresi elde edebilirler. Geçmişe yönelik hizmetlerini tespit ettiremezler. 02/08/2003 tarihinden önceki tarihte Kuruma tescil edilmiş, giriş bildirgesi vermiş veya bir şekilde kendi adına tescil isteği yerine geçecek şekilde prim ödemiş olan ve 1479 sayılı Yasa kapsamında kendi adına veya hesabına bağımsız çalışanlar, 20/04/1982 tarihinden itibaren vergi kaydına dayalı olarak, 22/03/1985 tarihinden itibaren de vergi, esnaf sicili veya meslek kuruluşu kayıtlarına dayalı olarak sigortalılıklarının tespitini isteyebilirler.

Somut olayda, 1.9.2003 tarihinde kuruma intikal eden bağkur giriş bildirgesine istinaden vergi kaydına dayalı olarak 4.10.2000 tarihinde bağkur tescilinin başlatıldığı anlaşılmaktadır. Davacının Kuruma giriş bildirgesinin 2.8.2003 tarihinden sonra kuruma intikal ettiğinden 1479 sayılı Kanunun 24 ve 25 maddelerinden yararlanması mümkün bulunmamakta olup Mahkemece, 1479 sayılı yasanın geçici 18. maddesi kapsamında değerlendirilerek karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 26.09.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.