muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/4154, Karar No: 2020/14717, Tarih: 08.12.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/4154 E.  ,  2020/14717 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Sanık tüm ifadelerinde ısrarla suça konu iş yeri ile kendisinin hiçbir alakası olmadığını, söz konusu iş yerini ... Kardeşler isimli şahısların işlettiğini, kendisinin pasajda bir üst katta tapulu iş yeri olduğunu savunduğu, suça konu 21/01/2011 tarihli kaçak/usulsüz elektrik tespit tutanağında da sanığın imzasının bulunmadığı ve kullanıcı olarak ....’ın isminin yer aldığı, bu şahsın beyanında da söz konusu iş yeri ile kendisi ve kardeşinin alakasının olmadığını beyan ettiğinin anlaşılması karşısında; tutanağı düzenleyen tutanak mümzileri dinlenerek söz konusu iş yerinde suç tarihinde kimin bulunduğunun sorulması, ayrıca iş yerinin tapusunun kime ait olduğunun tespiti ile tapu sahibinden ve suça konu pasaj içindeki diğer iş yerlerinden suç tarihinde söz konusu yerin kimin kullanımında olduğu sorularak, tespit yapıldıktan sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ve kovuşturma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Kabule göre de;

Dosyada bulunan mevcut bilirkişi raporunda katılan kurumun zararının denetime olanak verecek şekilde vergili ve cezasız olarak hesaplanmaması karşısında; katılan kurumun normal tarifeye göre vergili ve cezasız gerçek zararının bilirkişi marifetiyle kesin olarak tespiti ile sanığa miktar da belirtilmek suretiyle “bilirkişinin hesapladığı kurumun vergili ve cezasız gerçek zararını gidermesi durumunda 6352 sayılı Kanun'un geçici 2. maddesi gereğince hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verileceğine" ilişkin bildirimde bulunulduktan sonra yasal sürenin geçmesi nedeni ile sanığa makul bir süre de tanınıp bu süre beklenilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafii ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 08.12.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5541, Karar No: 2013/7319, Tarih: 15.05.2013

**14. Hukuk Dairesi         2013/5541 E.  ,  2013/7319 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 01.08.2011 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil (önalım hakkından kaynaklanan) istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın kabulüne dair verilen 09.10.2012 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davalı ... vekili tarafından duruşmalı olarak temyiz edilen dava dosyası için 2 adet tebligat pulunun gerekli olduğu anlaşılmıştır.

Davalı ... tarafından Çatalca Mahkemeler Veznesine 60,00 TL'lik gider avansı ödendiği tespit edilmiştir. Tebligat pullarının da bu avanstan karşılanması gerektiğinden gider avasından 2 adet tebligat pulu aldırılarak Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 15.05.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4642, Karar No: 2012/10107, Tarih: 26.09.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2012/4642 E.  ,  2012/10107 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalının sürücüsü ve işleteni olduğu araç nedeniyle meydana gelen kaza sonucu müvekkili şirkete kasko sigortalı araçta meydana gelen 6.614,57 TL hasar bedelinin sigortalıya ödendiğini, kazanın davalının %100 kusuruyla meydana geldiğini belirterek bu meblağın ödeme tarihinden işleyecek faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı, usulüne uygun davetiye tebliğine rağmen davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile 6.614,57 TL tazminatın ödeme tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline dair verilen hükmün, davalının temyizi üzerine Yargıtay 17.Hukuk Dairesinin 2010/11720 esas-2011/521 karar sayılı ilamıyla bozulmasına karar verilmiş olup, mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde davanın kısmen kabulü ile, 3.523,43 TL.nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davalının yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı

156,79 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 26.9.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/28611, Karar No: 2015/15418, Tarih: 01.04.2015

**8. Ceza Dairesi         2014/28611 E.  ,  2015/15418 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık, genel güvenliği kasten tehlikeye sokacak şekilde silahla ateş etme ve taksirle yaralama

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Sanık hakkında taksirle yaralama suçundan tayin edilen adli para cezalarının tutarına ve karar tarihinde yürürlükte olan 6217 sayılı Kanunun 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 2. madde uyarınca hüküm kesin nitelikte olup temyizi olanaklı olmadığından sanık müdafii ile katılan vekilinin, bu suça yönelik temyiz istek- lerinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 317. maddesi uyarınca oybirliğiyle (REDDİNE),

2- Sanık hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve genel güvenliği tehlikeye sokmak suçlarından kurulan hükümlere ilişkin temyize gelince;

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçların oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanık müdafiinin, bir nedene dayan- mayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin (ONANMASINA), 25.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4270, Karar No: 2023/5539, Tarih: 20.11.2023

**7. Hukuk Dairesi         2023/4270 E.  ,  2023/5539 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/4 E., 2021/13 K.

KARAR : Tavzih talebinin reddine

Taraflar arasındaki komşuluk hukukundan kaynaklı el atmanın önlenmesi davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay (Kapatılan) 14. Hukuk Dairesinin 02.09.2019 tarihli ve 2016/14218 Esas, 2019/6110 Karar sayılı ilamı ile kararın bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiş, ilgili hüküm 10.03.2021 tarihinde kesinleşmiştir.

Kesinleşen karara karşı davacı vekili tarafından tavzih talebinde bulunulmuş, Mahkemece 19.07.2022 tarihli ek karar ile tavzih talebinin reddine karar verilmiştir.

Ek karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin maliki olduğu 753 ve 754 parselde kayıtlı taşınmazına giden ve arsasına sınır olan köy alanı ve yolu olarak kullanılan alanın girişine davalı tarafından çit çekilerek evine girişinin engellediğini, yine taşınmazına inşaat yaparak el attığını ve davalıya ait armut ağacının dalları ve ağacın gövdesi ve köklerinin evine ve müştemilatına zarar verdiğini belirterek el atmanın önlenmesi ve kâl isteminde bulunmuştur.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; müdahalesinin olmadığını, davanın reddini savunmuştur.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 24.06.2016 tarihli ve 2014/407 Esas, 2016/515 sayılı Kararıyla; davanın kısmen kabulü ile davalının 754 ve 753 No.lu parsellere vaki müdahalesinin men'ine, yapıların kal'ine, yola vaki müdahale yönünden davacının ... başına talep hakkı bulunmadığından bu husustaki talebinin reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin 24.06.2016 tarihli ve 2014/407 Esas, 2016/515 sayılı Kararına karşı davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (Kapatılan) 14. Hukuk Dairesinin 02.09.2019 tarihli ve 2016/14218 Esas, 2019/6110 Karar sayılı ilamında; hükmün infaza elverişli olmadığı ve yola müdahalenin men'ini istemekte davacının hukuki yararı olduğu gerekçesiyle mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin 24.06.2016 tarihli ve 2014/407 Esas, 2016/515 sayılı Kararına karşı davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (Kapatılan) 14. Hukuk Dairesinin 02.09.2019 tarihli ve 2016/14218 Esas, 2019/6110 Karar sayılı ilamında; hükmün infaza elverişli olmadığı ve yola müdahalenin men'ini istemekte davacının hukuki yararı olduğu gerekçesiyle mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin, yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında; davacının el atma davasının kabulü ile Zonguldak ili, Merkez ilçesi, Olukyanı Köyü 122 ada 14 No.lu parsel içinde bulunan armut ağacının ana gövdesinin zemine en yakın yerden kesildikten sonra kireç ile ya da kimyasal maddeler ile kurutularak el almanın önlenmesine, masrafın davalı tarafından karşılanmasına, davacının 122 ada 14 parseline girişine engel olan tahta çitlerin kaldırılmak sureti ile el atmanın önlenmesine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin 28.01.2021 tarihli kararı temyiz edilmeksizin 10.03.2021 tarihinde kesinleşmiştir.

B. Mahkemenin Kesin Kararına Karşı Tavzih Talebinde Bulunanlar

Davacı vekili, gerekçede bahsedilen dava konusu parseller ile hüküm kurulan parsellerin farklı olduğu gerekçesiyle çelişkili durum oluşturan iş bu maddi hatanın düzeltimi için hükmün tavzihini talep etmiştir.

C. Mahkemenin Tavzih Talebinin Değerlendirilmesi Kararı

Mahkemece, dava konusu tapu kayıtlarının, yargılama sırasında 3402 sayılı Kanun 22/A maddesi uyarınca pasife alınarak değiştiği, değişen güncel tapular dikkate alınarak hüküm tesis edildiği belirtilerek hüküm ile gerekçedeki tapu kayıtlarında çelişkili olduğu yönündeki tavzih taleplerinin yerinde görülmediği açıklanarak tavzih talebinin reddine karar vermiştir.

D. İlk Derece Mahkemesi Kararına Karşı Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen tavzih kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

E. Temyiz Nedenleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; davanın kabulüne ilişkin kararın dava dilekçesindeki talepleri karşılamadığını, dava dilekçesinde 753 ve 754 parsellere yönelik taleplerinin, hükümde karşılanmadığını ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.

F. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, komşuluk hukukuna dayalı el atmanın önlenmesi davasında davanın kabulüne dair verilen ve kesinleşen kararın tavzihi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 ... maddesi, 438 ... maddesinin yedi, sekiz ve dokuzuncu fıkraları ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 304 üncü (1086 sayılı Hukuk Usulü ve Muhakemeleri Kanunu'nun 455 ...) ve 305 ... maddeleri.

3. Değerlendirme

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 ... maddesi, 438 ... maddesinin yedi, sekiz ve dokuzuncu fıkraları ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 304 üncü (1086 sayılı Hukuk Usulü ve Muhakemeleri Kanunu'nun 455 ...) ve 305 ... maddeleri.

3. Değerlendirme

Somut olaya gelince; davacı vekili, dava konusu parseller ile hükümde belirtilen parsellerin farklı olduğu gerekçesiyle maddi hatanın düzeltimi için tavzih talebinde bulunmuşsa da; dava konusu taşınmazların tapu kayıtlarının, yargılama sırasında 3402 sayılı Kanun 22/a maddesi uygulaması ile pasif kayda dönüştüğü, Mahkemece ... kayıtlar dikkate alınarak hüküm tesis edildiği anlaşıldığından, hüküm ile gerekçedeki tapu kayıtlarında çelişkili olduğu yönündeki tavzih taleplerinin yerinde olmadığı açıklanarak tavzih talebinin reddine ilişkin verilen ek kararda bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacı vekili tarafından ileri sürülen ek karara yönelik temyiz itirazlarının reddiyle Mahkemece verilen 19.07.2022 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

20.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/17610, Karar No: 2010/1474, Tarih: 18.02.2010

**11. Ceza Dairesi         2009/17610 E.  ,  2010/1474 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık, sahtecilik

HÜKÜM : Sanık ...'ın Erkal Eczanesi ile ilgili dolandırıcılık suçundan; 5237 sayılı TCK.nun 158/1-e, 43, 52, 53/1-2-3.maddeleri uyarınca 5 yıl 4 ay hapis ve 16.000 YTL adli para cezası,

Sanıklar ..., ... ve ... haklarında dolandırıcılık suçundan açılan kamu davası nedeniyle mahkemesince bir hüküm kurulması mümkün görülmüş, sanıklar ..., ..., ..., ..., ... müdafilerinin yasal şartları oluşmayan Duruşmalı inceleme isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. nun 318. maddesi uyarınca reddine karar verilip incelenerek gereği görüşüldü:

I-Katılan vekilinin sanıklar ... ve ... haklarında kurulan beraat hükmüne yönelen temyiz itirazında;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 Sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükümleri karşısında; sanıklara yüklenen “görevi ihmal” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK. nun 102/4. maddesinde öngörülen 5 yıllık asli zamanaşımının; kesici son işlem olan sanıkların sorgularının yapıldığı 13.12.2002 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı kanunun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 102/4. maddesi uyarınca ORTADAN KALDIRILMASINA,

II-Sanık ... müdafiinin “dolandırıcılık” suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelen temyiz itirazlarında;

Lehe yasanın tespitinde; eylemin uygun bulunduğu her iki yasa maddelerindeki cezaların üst sınırlarının nazara alınması, 5252 sayılı Yasanın 9/3.maddesine aykırı ise de; hükmolunan sonuç cezaların 5 yıl 4 ay hapis cezası olması ve 765 sayılı Yasanın 31, 33.maddeleri gereğince tayin olunacak fer-i cezaların 5237 sayılı TCK.nun 53.maddesinde öngörülen hak ve yoksunluğuna göre sanık aleyhine olduğundan 5237 sayılı Yasanın uygulanmasında sonuç itibariyle bir isabetsizlik görülmemiştir.

Lehe yasanın tespitinde; eylemin uygun bulunduğu her iki yasa maddelerindeki cezaların üst sınırlarının nazara alınması, 5252 sayılı Yasanın 9/3.maddesine aykırı ise de; hükmolunan sonuç cezaların 5 yıl 4 ay hapis cezası olması ve 765 sayılı Yasanın 31, 33.maddeleri gereğince tayin olunacak fer-i cezaların 5237 sayılı TCK.nun 53.maddesinde öngörülen hak ve yoksunluğuna göre sanık aleyhine olduğundan 5237 sayılı Yasanın uygulanmasında sonuç itibariyle bir isabetsizlik görülmemiştir.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, yüklenen suçların sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasıfları tayin, cezaları artırıcı sebeplerin nitelik ve dereceleri takdir kılınmış, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri uyarınca mahkemece 765 ve 5237 sayılı Yasa hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların denetime imkân verecek şekilde gösterilip birbiriyle karşılaştırılması suretiyle lehe yasa belirlenerek sonucuna göre hüküm kurulmuş ve incelenen dosyaya göre verilen kararda bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık ... müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

III -Sanıklar ..., ..., ... ..., ... ve ... müdafilerinin temyiz itirazlarına gelince;

1-Sanıklar ... ve ... tarafından ilaç bedeli olarak düzenlenen faturaların gerçeğe aykırı olduğuna dair bir iddia bulunmadığı gibi dosya içeriğine göre sanıklar tarafından düzenlenip emekli sandığına verilen faturalar üzerinde sonradan adı geçen kurumda memur olarak çalışan ... tarafından miktarda değişiklik yapılmak suretiyle bu faturalara dayanılarak ve hiç fatura da olmadığı halde düzenlenen ödeme emirlerinde yetkili amirlerin imzaları sanık ... tarafından atılmak suretiyle eczaneye fazla miktarda yapılan ödemenin sanık ... ile eczacı olan sanıkların yanında kalfa olarak çalışan sanıklar ..., ... ve ... tarafından tahsil edilerek fatura bedellerinin eczacıya, fazla miktarın ise eczacı olan sanıkların haberi olmadan sanık ...’a ödenmesi nedeniyle suça katılmadıklarına ilişkin savunmalarının aksine mahkümiyetlerine yeterli kesin ve inandırıcı delil bulunmayan sanıklar ... ve ...’nın beraatleri yerine yazılı şekilde mahkümiyetlerine karar verilmesi,

2-Hakkında gerçeğe aykırı fatura düzenlendiğine ilişkin bir kanıt bulunmayan sanık ...’ ün, Emekli Sandığında görevli ... tarafından düzenlenen ödeme emirlerine dayalı olarak banka hesabına yatırılan paraları bir başka eczaneye ait olduğu veya yanlışlıkla hesaba yatırıldığından bahisle istek üzerine ...’a iade etmesinden ibaret eyleminde, kurumdan alacaklarını erken tahsil etmek amacıyla sanık ...’a yardımda bulunması dışında onun fiiline bilerek ve isteyerek katıldığına dair savunmasının aksini gösterir yeterli ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden beraati yerine yazılı şekilde mahkümiyetine karar verilmesi,

3-İlaç bedellerinin tahsili için sanıklar ..., ... ve ...’un kalfa olarak çalıştıkları eczaneler tarafından düzenlenen faturaların gerçeğe uygun bulunduğu, kuruma verildikten sonra sanıkların katkısı olmadan kurumda çalışan sanık ... tarafından fatura miktarlarında değişiklik yapılarak, hatta; bazen de hiç fatura düzenlenmeden yetkililerin imzaları taklit edilerek gerçeğe aykırı ödeme emirlerinin düzenlenmesi fiiline sanıkların ne şekilde iştirak ettikleri kararın gerekçe bölümünde açıklanıp bu husustaki deliller gösterilmeden yazılı şekilde mahkümiyetlerine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, ..., ..., ..., ..., ... ve ... müdafilerin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, 18.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6245, Karar No: 2015/14606, Tarih: 21.12.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/6245 E.  ,  2015/14606 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Eskişehir Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 11/12/2014

NUMARASI : 2014/814-2014/403

-K A R A R-

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların “taranma” suretiyle okunaklı biçimde elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur. (HMK'nin 445. maddesi) Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranmayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi gerekmektedir.

Temyize konu, dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. (Örn: Tebligatların şerhli bölümleri, harç tahsil makbuzları ve bunun gibi bir kısım evraklar dosyada görülmediği gibi var olan bir kısım evrakların okunaklı olmadığı görülmüştür.) Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Temyiz denetiminin sağlıklı bir şekilde yapılabilmesi için dosyanın fiziken incelenmesi gerektiğinden dava dosyasının tümünün fiziken gönderilmesi için dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 21/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11948, Karar No: 2019/119, Tarih: 16.01.2019

**4. Hukuk Dairesi         2016/11948 E.  ,  2019/119 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve diğerleri aleyhine 05/03/2010 gününde verilen dilekçe ile rücuen tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın davalı ... yönünden reddine, diğer davalılar yönünden kabulüne dair verilen 30/04/2015 günlü kararın ve davalının temyiz isteminden vazgeçmiş sayılmasına dair verilen 20/06/2016 tarihli ek kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Davalı vekilinin ek karara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dosya kapsamından, mahkemece, temyiz harcı ve posta masraflarının ikmali için davalıya 10/12/2015 tarihli ihtarnamenin usulüne uygun tebliğ edildiği, ancak davalı tarafından eksik harcın süresinde yatırılmadığı gerekçesiyle davalının temyiz dilekçesinin reddine ilişkin ek karar verildiği, ek kararın 22/06/2016 tarihinde davalıya tebliğ edildiği ve ek kararın süresinde temyiz edildiği anlaşılmaktadır.

Davalıya gönderilen ihtarnamenin Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun değişik 434. maddesinin üçüncü fıkrasına aykırı olduğu, bu maddede belirtilen eksik harcın ödenmesi için verilecek yedi günlük kesin sürenin ihtarnamede belirtilmediği, bu nedenle ihtarnamenin usule uygun olmadığı, davalının temyiz harcını ikmal etmiş olduğu, şu halde davalının kararı temyiz hakkı olduğunun kabulü gerektiği anlaşılmıştır.

Açıklanan nedenlerle, kararın davalı tarafından süresinde temyiz edilmemiş sayılmasına ilişkin 20/06/2016 günlü ek kararın kaldırılmasına karar verilerek asıl kararın temyiz incelemesine geçilmiştir.

2-Davalının, asıl karara yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 16/01/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.