muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/12258, Karar No: 2015/7640, Tarih: 29.04.2015

Somut olayda davacı, 19.10.2005 tarihinde Asliye Hukuk Mahkemesinde 2005/379 E sayılı dosya ile açtığı davada o tarihe kadar olan dönem için faydalanmadığı sakatlık indiriminden doğan ücretinden kesilen gelir vergisinin iadesini istemiş bu davanın 12.03.2009 tarihinde açılmamış sayılmasına karar verilmiştir. Karar 30.06.2009 tarihinde davacıya tebliğ edilmiş ve 8 gün sonra 08.07.2009 tarihinde karar kesinleşmiştir. Bu dava ise 01.04.2009 tarihinde açılmıştır. Davacının 19.10.2005 tarihine kadar ücretinden fazla kesilen verginin iadesine ilişkin davasının derdest dava bulunduğundan derdestlik nedeni ile reddine karar verilmesi gerekirken işin esasına girilerek hüküm kurulması hatalı olup bozma sebebidir.

3-Davacının 19.10.2005 ile 2007 tarihleri arasındaki fazla kesilen vergisinin iadesine ilişkin davasına gelince yapılacak iş, davalının davacının ücretinden fazla kestiği verginin Vergi Dairesine yatırıp yatırmadığı belirlenip yatırılmışsa davacı bu miktarı açacağı bir idari dava ile Vergi Dairesinden talep edebileceğinden davalı işverene yönelik davanın husumetten reddine, davalı fazla kestiği vergileri Vergi Dairesine yatırmamış alıkoymuş ise işin esasına girilerek çıkacak sonuca göre bir karar vermektir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde davalıya iadesine, aşağıda yazılı temyiz harcının davacıya yükletilmesine, 29/04/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10861, Karar No: 2016/13715, Tarih: 11.10.2016

**2. Hukuk Dairesi         2016/10861 E.  ,  2016/13715 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Tasarruf Yetkisinin Sınırlandırılması

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Ailenin ekonomik varlığının korunması veya evlilik birliğinden doğan mali bir yükümlülüğün yerine getirilmesi gerektiği ölçüde, eşlerden birinin istemi üzerine hakim belirleyeceği malvarlığı değerleriyle ilgili tasarrufların ancak onun rızasıyla yapılabileceğine karar verebilir. Hakim bu durumda gerekli önlemleri alır (TMK m. 199). Amaç, evlilik birliğini ve eşlerin ekonomik geleceğini güvence altına almaktır. Dava, Türk Medeni Kanununun 199. maddesinde dayalı olarak açılmıştır. Taraflar tanık deliline dayanmışlardır. Mahkemece tarafların delilleri toplanmadan davanın kabulüne karar verilmiştir. Mahkemece taraf delilleri toplanmadan ve tanıkları dinlenilmeden hukuki dinlenilme hakkına (HMK m. 27) aykırı olarak eksik inceleme ile verilen karar usul ve yasaya aykın olup, bozmayı gerektirmiştir

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukanda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 11.10.2016 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2008/6113, Karar No: 2008/8804, Tarih: 25.09.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/6113 E.  ,  2008/8804 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi:Ticaret Mahkemesi

Tarih : 07.11.2007

No : 153-643

Taraflar arasındaki kayıt kabul davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müflis şirketin sorumlu bulunduğu Mudurnu Piliç Restoranları A.Ş.nin 333.620.10.-YTL. vergi borcunun masaya kayıt talebinin 112.566.67.-YTL.sinin kabul edilirken, 221.053.40.-YTL.sinin reddedildiğini, Yargıtay uygulamasına göre iflas idaresinin vergi alacağının doğumu, miktarı, gerçekliği, zamanaşımına uğrayıp uğramadığı gibi hususları tartışamayacağı belirtilerek reddedilen alacağın kayıt ve kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece reddedilen alacağın mükerrer olmadığı, iflas idaresinin vergi alacağına karşı müflisin yerine idari yargıya başvurarak vergi borcunun bulunmadığını iddia ve ispat etmekte özgür olduğu belirtilerek davanın reddine karar verilmiştir.

Davalı vekili kararı temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 25.09.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23240, Karar No: 2014/33912, Tarih: 01.12.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/23240 E.  ,  2014/33912 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 4. İş Mahkemesi

TARİHİ : 16/05/2013

NUMARASI : 2011/946-2013/256

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili; müvekkilinin davalı işyerinde 1993-29.09.2011 tarihleri arasında aylık net “2.700,00” TL ücretle elektrik teknisyeni olarak çalıştığını, fazla çalışma yapmak istememesi sebebiyle iş sözleşmesinin feshedildiğini belirtilerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, bir kısım işçilik alacakları ve tazminatlarının faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesi ve duruşmadaki beyanlarında özetle; davacının taleplerinin zamanaşımına uğradığını, işe giriş tarihinin 26.04.1994 olduğunu, istifa ederek işten ayrıldığını, son ay brüt ücretinin 1.200,00 TL olduğunu, yıllık ve haftalık izinlerini kullandığını, resmi tatillerde ve dini bayramlarda işyerinde çalışma olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece toplanan deliller ve alınan bilirkişi raporundaki hesaplamalar dikkate alınarak davacının kıdem ve ihbar tazminatı, ücret, fazla mesai, yıllık ücretli izin, genel tatil ücreti alacaklarının kısmen kabulü ile hafta tatil alacağı yönünden davanın reddine karar verilmiştir.

Karar davalı vekilince süresinde temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Uyuşmazlık iş sözleşmesinin işçi tarafından haklı sebebe dayalı olarak feshedilip feshedilmediği noktasındadır.

İşçinin emeğinin karşılığı olan ücret işçi için en önemli hak, işveren için en temel borçtur. 4857 sayılı İş Kanunu'nun 32. maddesinin dördüncü fıkrasında, ücretin en geç ayda bir ödeneceği kurala bağlanmıştır.

4857 sayılı Kanun'un 24. maddesinin (II) numaralı bendinin (e) alt bendinde sözü edilen ücret, geniş anlamda ücret olarak değerlendirilmelidir. İkramiye, prim, yakacak yardımı, giyecek yardımı, fazla mesai, hafta tatili, genel tatil gibi alacakların ödenmemesi durumunda da işçinin haklı fesih imkânı bulunmaktadır.

4857 sayılı Kanun'un 24. maddesinin (II) numaralı bendinin (e) alt bendinde sözü edilen ücret, geniş anlamda ücret olarak değerlendirilmelidir. İkramiye, prim, yakacak yardımı, giyecek yardımı, fazla mesai, hafta tatili, genel tatil gibi alacakların ödenmemesi durumunda da işçinin haklı fesih imkânı bulunmaktadır.

Davacının 26.04.1194-29.09.2011 tarihleri arasında davalı işyerinde elektrik teknisyeni olarak çalıştığı, iş sözleşmesinin haklı bir sebep olmaksızın davalı tarafından 29.09.2011 tarihinde feshedildiğini ileri sürdüğü, davalı işverenliğinse davacının 30.09.2011 günü ve sonrasında mazeretsiz olarak işe gelmediğini, ihtarname göndermelerine rağmen işe başlamadığını bu sebeple davacının iş sözleşmesinin 4857 sayılı İş Kanun'un 25. maddesi uyarınca haklı sebeple feshedildiğini savunduğu, mahkemece işverenin "çalışmayacaksan istifa edeceksin" demesi üzerine baskı ile istifa dilekçesinin verildiği, bu açıdan davalı tarafça haksız olarak feshedildiği değerlendirilerek davacının kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin kabulüne karar verilmiştir.

Somut olayda mahkemece dinlenen tanıkların, davacının başka bir iş ile meşgulken fazla mesai suretiyle de ek bir verilmesi üzerine kabul etmemesi sonucu işverenin “çalışmayacaksan istifa et” dediğini belirttiği, bunun üzerine davacı işçinin istifa dilekçesi yazdığı, ardından da ihtarname keşide ederek davalıdan işçilik alacaklarını talep ettiği, yapılan yargılama sonunda davacının ücret alacaklarına hükmedilmesine göre tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde davacının esas iradesinin iş sözleşmesini fazla mesai yaptığı halde ücretinin ödenmediği ve yine fazla mesaiye zorlandığı gerekçesi ile haklı sebeple feshetmek olduğu anlaşılmış olup, mahkemece ihbar tazminatı talebinin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olmuştur.

2-Davacı alacaklarının 04.10.2011 tarihli noter ihtarının tebliğinden itibaren yedi gün içinde ödenmesini ve açtığı davada da faizin bu temerrüt tarihinden itibaren işletilmesini talep etmiştir. İhtarname davalı tarafa hangi tarihte tebliğ edildiğine dair bir belge dosya içerisinde mevcut değildir. Bu husus saptandıktan sonra belgenin davalıya tebliğinden itibaren yedi gün sonra yani temerrüt tarihinden itibaren alacaklara faiz yürütülmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi bozma sebebidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 01.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2208, Karar No: 2022/5712, Tarih: 23.03.2022

**7. Ceza Dairesi         2022/2208 E.  ,  2022/5712 K.**

**"İçtihat Metni"**

5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun 38/1. maddesine aykırılık eyleminden dolayı kabahatli Arif Şevki Kurşun hakkında Fatsa Belediye Başkanlığının 14/08/2020 tarihli ve 014726 sayfa sayılı kararı ile uygulanan 187,00 Türk lirası idarî para cezasına yönelik başvurunun reddine dair FATSA Sulh Ceza Hâkimliğinin 24/04/2021 tarihli ve 2020/1701 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 09.12.2021 tarihli kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 11.01.2022 tarihli ve KYB. 2021/155156 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

1608 sayılı Umuru Belediyeye Müteallik Ahkamı Cezaiye Hakkında 16 Nisan 1340 Tarih ve 486 Numaralı Kanunun Bazı Maddelerini Muaddil Kanun'un 1. maddesinde yer alan "Belediye meclis ve encümenlerinin kendilerine kanun, nizam ve talimatnamelerin verdiği vazife ve salahiyet dairesinde ittihaz ettikleri kararlara muhalif hareket edenlerle belediye kanun ve nizam ve talimatnamelerinin men veya emrettiği fiilleri işleyenlere veya yapmayanlara belediye encümenince Kabahatler Kanununun 32 nci maddesi hükmüne göre idarî para cezası ve yasaklanan faaliyetin menine karar verilir.” şeklindeki düzenleme gereğince anılan madde kapsamında değerlendirilmesi gereken kaldırım işgali eylemi nedeniyle idari para cezası verme yetkisinin belediye encümenine ait olduğu anlaşıldığı halde cezanın belediye kolluk görevlilerince verildiği nazara alınmadan, itirazın bu yönden kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Fatsa Belediye Başkanlığınca muterizin yol üzerinde park yaparak yolu işgal ettiği gerekçesi ile 5326 sayılı Yasanın 38/1. maddesine aykırı davrandığından bahisle hakkında idari para cezası düzenlenmiş ise de,

Dosya kapsamına göre muterizin eyleminin aracını yol üzerine park etmekten ibaret olduğu, buna karşın 5326 sayılı Yasasının 38/1. maddesinin "Yetkili makamların açık ve yazılı izni olmaksızın meydan, cadde, sokak veya yayaların gelip geçtiği kaldırımları işgal eden veya buralarda mal satışa arz eden kişiye, belediye zabıta görevlileri tarafından elli Türk Lirası idari para cezası verilir. " şeklinde düzenlendiği, bu kapsamda muterizin usulsüz park eyleminin caddenin işgali olarak nitelendirilemeyeceği ancak 2918 sayılı Yasanın 61. maddesinde yer alan yasak yere park etme kabahatini oluşturacağı ve bu kabahat nedeniyle idari para cezası tutanağı düzenleme yetkisinin de aynı yasanın 114. maddesi uyarınca Emniyet Genel Müdürlüğü ya da Jandarma Genel Komutanlığında olduğu,

Hususunda da kanun yararına bozma isteminde bulunup bulunulmayacağının değerlendirilmesi için Adalet Bakanlığı'na gönderilmek üzere dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23/03/2022 tarihinde, oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7743, Karar No: 2021/29227, Tarih: 14.12.2021

**4. Ceza Dairesi         2019/7743 E.  ,  2021/29227 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Konut dokunulmazlığının ihlali, tehdit

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre sanık ... hakkında hakaret suçundan zamanaşımı süresi içinde hüküm kurulabileceği hükmolunan cezanın süresi itibarıyla koşulları bulunmadığından sanık ... müdafisinin duruşmalı inceleme isteminin reddine karar verilerek, dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak

1- Konut dokunulmazlığının ihlali suçunun birden fazla kişi tarafından birlikte işlendiğinin anlaşılması karşısında, 5237 sayılı TCK'nın 119/1-c maddesi gereğince cezada artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2- 6545 sayılı Kanun’un 72. maddesiyle, CMK’nın 231/8. maddesinde yapılan değişikliğin suç tarihi itibariyle yürürlükte olmaması nedeniyle, CMK'nın 231. maddesinin uygulanmasına engel mahkumiyeti bulunmayan sanık hakkında, kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları gözönünde bulundurularak, yeniden suç işleyip işlemeyeceği konusunda bir değerlendirme yapılıp, sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, "Sanığın daha önce hakkında birden fazla kez HAGB kararı verilmesine karşın denetim süresi içinde yeniden kasıtlı suç işlediği anlaşılmakla birden fazla kez denetim süresi içinde HAGB kararı verilemeyeceğine ilişkin 6545 sayılı yasa ile değişik CMK'nın 231. maddesi uyarınca sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına” şeklindeki kanuni olmayan gerekçeyle sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık ... müdafisinin temyiz nedenleri yerinde görülmekle, tebliğnameye aykırı olarak, HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince yürürlükte olan 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca cezayı aleyhe değiştirme yasağının gözetilmesine, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 14/12/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15458, Karar No: 2018/1758, Tarih: 03.04.2018

**19. Hukuk Dairesi         2016/15458 E.  ,  2018/1758 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak ve tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vek. Av. ... ve davalı vek. Av. ...'ın gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü. -KARAR-

Davacı vekili, davalı idarenin çıktığı servis kutusu alım ihalesinin davacı üzerinde kaldığını, davacının teknik şartnameye uygun olarak teslim ettiği malların keyfi olarak iade edildiğini ve teknik şartnamede olmayan işlerin talep edildiğini, bu nedenle davacının katlamak zorunda kaldığı ekstra işçilik ve malzeme maliyetleri olmasına rağmen davalının sözleşmeyi haksız olarak feshederek davacının teminatını gelir kaydedip, davacı hakkında kamu ihalelerinden yasaklanmasına karar verdiğini ileri sürerek, şimdilik 15.000,00 TL alacağı ile 5.000,00 TL maddi ve manevi zararın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, 24/02/2014 tarihli dilekçesi ile talebini toplam 853.244,67 TL alacak ve maddi tazminat ayrıca 500,00 TL manevi tazminat olarak ıslah etmiştir.

Davalı vekili, davacının teslim programına göre ürünlerin tam ve ayıpsız olarak teslimi yükümlülüğünü yerine getiremediğini, bu nedenle feshe kendisinin neden olduğunu, ürünlerin red sebeplerinin davacıya bildirildiğini, 4735 sayılı Kamu İhaleleri Sözleşmeleri Kanunu'nun 25. maddesi uyarınca davacı hakkında yasaklama kararı verilmesinde ve idarece yapılan işlemlerde hukuka aykırılık bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacının taraflar arasındaki sözleşme ve teknik şartnameye uygun ayıptan ari ürünü süresi içinde davalıya teslim edemediği, davalının ayıplı ürünleri reddetmesinin sözleşmeye ve hukuka uygun olduğu, davalının ayıpsız ürünleri teslim aldığı dolayısıyla kötüniyetli olduğunun ileri sürülemeyeceği, davalının davacıya ürünlerin ayıptan arındırılması için gerekli süreyi tanındığı, ancak davacı tarafça ayıpsız ürün tesliminin gerçekleştirilemediği, dolayısıyla davacının teminat mektubunun paraya çevrilmesinin hukuka aykırı bir yanının bulunmadığı, davalının sözleşmeye aykırı davrandığının ispat edilemediği ve davacının talep edebileceği alacağın 3.024,41 TL cari hesap alacağından ibaret olduğu gerekçesiyle davanın bu bedel üzerinden kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, davalı tarafından ihalesi gerçekleştirilen doğalgaz servis kutularının alım sözleşmesi nedeniyle sözleşmenin haksız feshedildiği ileri sürülerek uğranılan maddi ve manevi tazminat ile cari hesap alacağının tahsiline ilişkindir.

Taraflar arasındaki sözleşmenin 8/2 maddesinde; "Yüklenicinin taahhüdünü ihale dokümanı ve sözleşme hükümlerine uygun olarak yerine getirmemesi veya işi süresinde bitirmemesi üzerine, ... yükleniciye en az yirmi gün süreli bir ihtar gönderir. İhtar süresi malzemeye olan ihtiyacı göz önüne alınarak ... tarafından belirlenir. İhtara rağmen yüklenici işi ifa etmezse ... sözleşmeyi feshedebilir. Verilen ihtar süresi dolmamış da olsa ... ek süre içinde yüklenicinin taahhüdünü yerine getirmeyeceğine kani olursa sürenin tamamlanmasını beklemeden sözleşmeyi feshedebilir. Bu madde ceza hükümlerinin uygulanmasını ortadan kaldırmaz." hükmü yer almaktadır. Bu hüküm uyarınca davalı ... tarafından sözleşmenin feshi için yükleniciye an az 20 gün süreli bir ihtar gönderilmesi gerekmekte olup, ihtara rağmen yüklenici işi ifa etmezse davalının sözleşmeyi feshedebileceği, ancak davalının sözleşmenin bu maddesinde düzenlenen en az 20 gün süreli ihtarnameyi göndermediği anlaşıldığından sözleşmenin haklı nedenle feshedildiğinin kabulü doğru değildir.

Davalı, davacı tarafından verilen doğalgaz servis kutularının taraflar arasındaki sözleşme ve teknik şartnameye uygun üretilmediğini ayıplı olduğu iddiasında bulunmuş, mahkemece benimsenen bilirkişi raporunda ihaleye konu kutuların ayıplı olduğu kanaatine varılmıştır. Ancak teknik bilirkişiler tarafından taraflar arasındaki sözleşme ve teknik şartname hükümleri değerlendirilmemiş, söz konusu kutuların teknik şartnamenin hangi maddesine aykırı olduğu, ayıbın nitelikleri üzerinde durulmamıştır. Söz konusu eksik ve ayıpların basit şekilde giderilebilecek kullanıma engel olup olmayacağı hususları da tartışılmamıştır. Ayrıca taraflar arasında kutuların üretimi aşamasında görüşmeler yapıldığı ve eksikliklerin giderilmesi yönünde kararlar alındığı anlaşılmaktadır.

Davacı tarafından davalıya numune verildiği ve imalatın bu numune üzerinden yapıldığı iddia edilmiş olup bilirkişilerce iddia edilen numunelerin bulunup bulunmadığı davacının yaptığı imalatın bu numunelere uygun olup olmadığı da değerlendirilmemiştir.

Mahkemece konusunda uzman bilirkişi kurulu aracılığıyla kutuların bulunduğu depoda keşif yapılmak suretiyle söz konusu kutuların taraflar arasındaki sözleşme, teknik şartname ve varsa numunelere uygun olup olmadığı, önceki bilirkişi raporlarına yapılan itirazlar dikkate alınarak yukarıda belirtilen hususları da karşılayacak şekilde denetime elverişli rapor alınarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna göre yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, mahkeme kararının bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davacı yararına takdir edilen 1.630,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, peşin harcın istek halinde temyiz eden davalıya iadesine, 03/04/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.