muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/14828, Karar No: 2018/14661, Tarih: 17.09.2018

**4. Ceza Dairesi         2017/14828 E.  ,  2018/14661 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

2-Kabule göre de;

Sanığın tekerrüre esas alınan, adli sicil kaydındaki ilama konu suçun TCK'nın 86/2. maddesi uyarınca hükmolunan kasten yaralama suçu olması, hükümden sonra 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığın tekerrüre esas alınan bu suçu önceden de uzlaşma kapsamında ise de, 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle, 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin 24 ve 25. fıkralarındaki uzlaştırma bürosuna ilişkin düzenleme karşısında, anılan hükme ilişkin uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı araştırılarak sonucuna göre tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin HÜKMÜN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 17.09.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/30391, Karar No: 2014/5117, Tarih: 03.03.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/30391 E.  ,  2014/5117 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62, 50/1, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olaydan 3 saat kadar sonra aldırılan raporunda 112 promil alkollü olduğu tespit edilen sanığın, kazayı alkolün etkisi ile yaptığı anlaşıldığından, hakkında bilinçli taksir hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni sayılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin kusur kabulü ile ceza uygulamasına yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmedilen 2 yıl 2 ay 20 gün hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi esnasında adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının belirtilmemesi, keza hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine yasal dayanak oluşturan TCK'nın 50/1-a, 50/4. maddelerinin ve bir gün karşılığı takdir edilen adli para cezası miktarına ve yapılan taksitlendirmeye esas teşkil eden yasal dayanak maddeleri olan TCK'nın 52/2, 52/4 maddelerinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 3. paragrafının çıkarılarak yerine “Sanığa verilen hürriyeti bağlayıcı cezanın sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu, yargılama sürecinde gözlemlenen davranışları ve suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak TCK'nın 50/4. maddesi delaletiyle TCK’nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 810 tam gün olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 50 TL olarak hesabıyla 40.500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibarelerinin eklenmesi, ayrıca 4.paragrafa ''TCK'nın 52/4. maddesi gereğince'' ibaresinin eklenmesi ve hükümdeki usul ve kanuna uygun bulunan sair hususların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 03.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6985, Karar No: 2012/8261, Tarih: 14.11.2012

**1. Ceza Dairesi         2010/6985 E.  ,  2012/8261 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2010/255545

MAHKEMESİ : Bakırköy 6. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 11/03/2010, 2009/212 (E) ve 2010/67 (K)

SUÇ : Taksirle ölüme neden olma

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık Feyzullah hakkında maktul Musa'yı taksirle öldürme suçundan kurulan hükmün incelemesinde;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçeler ile reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin sübuta, haksız tahrikin varlığına, cezanın tedbire çevrilmesi gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Oluşa ve dosya içeriğine göre; sanığın, maktulün babasından kiraladığı evde kiracı olarak oturduğu ve aynı zamanda maktul ile komşu olduğu, maktulün babasının vefatı üzerine kira bedelini maktule ödemeye başladığı, maktulün, kira ücretini artırmak istemesi sanığın da bu artışı kabul etmemesi nedeniyle maktulün sanıktan evi boşaltmasını istediği, olay tarihinde sanığın evine mobilya geldiğini gören maktulün eşya getiren kişilere "evi boşaltacak neden buraya mobilya getiriyorsunuz" dediği, mobilyacılardan bu hususu duyan sanığın konuşmak üzere kendi işyerinin yanında bulunan börekçideki maktulün yanına gittiği ve neden bu şekilde konuştuğunu sorduğu, maktulün, sanığa " burası senin tapulu malın mı çıkacaksın lan" diyerek cevap verdiği ve maktulün bulunduğu yerden kalkarak sanığa kafa attığı bunun üzerine sanığın da maktule yumruk ile karşılık verdiği, tanıkların araya girmesiyle maktulün evine çıktığı, sanığın da maktulün peşinden giderek kapısına vurup "çık dışarı seni öldüreceğim" diyerek bağırıp küfür etmesi üzerine maktulün evin içinde, kendisinde daha önce var olan kalp rahatsızlığı nedeniyle fenalaşarak hastaneye kaldırıldığı ve hayatını kaybettiği, ölüm ile olay arasında illiyet bağı bulunduğunun anlaşıldığı olayda;

Olayın başlama sebebi, maktulün olay öncesi ve sonrasındaki davranışları ile sanığın olaydaki taksire bağlı kusurunun ağırlığı dikkate alınarak sanık hakkında temel ceza alt sınırdan belirlenmesi gerekirken, dosya içeriğini uygun düşmeyecek gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün tebilğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA ), 14/11/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10089, Karar No: 2012/14985, Tarih: 29.06.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/10089 E.  ,  2012/14985 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, yıllık izin ücret alacağı, işe başlatmama tazminatı, boşta geçen süre ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili; davacının davalı işyerinde 01/01/2007 tarihinde çalışmaya başladığını, iş aktinin haksız olarak 05/07/2008 tarihinde feshedildiğini, işe iade davası açıldığını, mahkemece işe iade kararı verildiğini, kararın onanarak kesinleştiğini, davacının işe iade talebinin işverence kabul edilmediğini ... sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, kıdem tazminatının iş aktinin feshi tarihinden itibaren mevduata uygulanan en yüksek faiz oranı üzerinden yürütülecek faiziyle, fazla çalışma ve genel tatil ücretinin hak ediş tarihi olan fazla mesainin yapıldığı her ay sonundan itibaren mevduata uygulanan en yüksek faiz oranı üzerinden yürütülecek faiziyle, yıllık izin ücretinin dava tarihinden itibaren yürütülecek yasal faiziyle, boşta geçen süreye ilişkin ücret alacağı ve işe başlatmama tazminatından fesih tarihinden itibaren mevduata uygulanan en yüksek faiz oranı üzerinden yürütülecek faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmesine talep etmiş, davasını 20/10/2009 tarihinde ıslah etmiştir.

Davalı vekili; davacının 21/09/2007 tarihinde çalışmaya başladığını, iş akdinin haklı nedenle 05/07/2008 tarihinde feshedildiğini,işverenin işe iade sonrası işe başlatmadığı nedeniyle davacıya ödenmesi gereken miktarın ödenmek istendiğini, davacının cevap vermemesi nedeniyle ödenemediğini ... sürerek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davacının iş akdi haksız olarak işverence feshedildiğinden kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığı, davacının işe iade kararının kesinleşmesinden sonra kanuni süre içerisinde işverene başvurmasına rağmen iş veren tarafından yasal süre içinde işe başlatılmadığı ve işe başlatmama ve boşta geçen süre ücretlerinin de ödenmediği anlaşıldığından işe başlatmama tazminatı ve boşta geçen süre ücret alacakları talebinin kabulüne, davacının kullandırılmayan yıllık ücretli izinlerinin karşılığının ödendiği ispatlanamadığından izin ücreti taleplerinin kabulüne ve davalı işyerinde fazla mesai yapıldığı tespit edilmekle yapılan işin vasıf ve mahiyeti çalışılan süreye göre davacının sürekli aynı oranda fazla mesai yapmasının mümkün olmaması, ayrıca davacının mazeret izinli ve raporlu olabileceği günler de dikkate alınarak hesap edilen fazla mesaiden taktiren 1/3 oranında indirim yapılarak fazla mesai talebinin kısmen kabulüne karar verilmesi gerektiği belirtilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı yasal süresi içinde davacı temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 21. maddesinin 5. fıkrasına göre, işçi kesinleşen mahkeme kararının kendisine tebliğinden itibaren 10 iş günü içinde işe başlamak için işverene başvuruda bulunmak zorundadır. Aksi halde işverence yapılan fesih geçeri bir feshin sonuçlarını doğurur.

16.06.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5904 sayılı Kanun ile 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'nda değişiklik yapılmış ve işe başlatmama tazminatı gelir vergisi istisnaları arasında gösterilmiştir. Buna göre işe başlatmama tazminatından gelir vergisi kesilmemeli, sadece damga vergisi kesilmesiyle yetinilmelidir.

Aynı Kanun ile 193 sayılı Gelir Vergisi Kanunu'na eklenen geçici 77. maddede ise, “Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten önceki dönemlerle ilgili olarak 22/05/2003 tarihli ve 4857 sayılı Kanun'un 21. maddesi uyarınca işverenlerce işçiye ödenen işe başlatmama tazminatları, damga vergisi hariç herhangi bir vergiye tabi tutulmaz. Anılan dönemlere ilişkin işe başlatmama tazminatı gelir vergisi tevkifatına tabi tutulan mükelleflerin; tarha yetkili vergi dairelerine başvurmaları ve dava açmamaları, açılmış davalardan vazgeçmeleri şartıyla 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun düzeltmeye ilişkin hükümleri uyarınca tahsil edilen gelir vergisinin red ve iade işlemleri yapılır” şeklinde kurala yer verilerek daha önce kesilen gelir vergisi ile ilgili iade esasları belirlenmiştir. Anılan düzenlemeye göre daha önce kesilen gelir vergisi tutarları vergi yükümlüsüne iade edilmelidir. Vergi yükümlüsü işçi olup, işçinin fazla ödenen vergiyi ilgili vergi dairesinden talep etme hakkı vardır. Yasada, vergi sorumlusu olan işverene iadeye dair bir düzenlemeye yer verilmemiştir. İşçi haksız yere kesilen gelir vergisini ilgili vergi dairesinden talep edebileceğine göre, işverenin aynı tutardan sorumluluğuna dair karar verilmesi, mükerrer sorumluluğuna ... açar. Bu nedenle işverence işe başlatmama tazminatından kesilerek vergi dairesine yatırılan gelir vergisi yönünden işverenin sorumlu tutulması doğru olmaz.

Somut olayda, işe başlatmama tazminatından işverence yapılan gelir vergisi kesintisinin vergi dairesine yatırılıp yatırılmadığı araştırılarak, yatırıldığının tesbiti halinde şimdiki gibi, yatırılmadığının tesbiti halinde ise gelir vergisi olarak kesilen miktardanda işverenin sorumlu olduğu kabul edilerek karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması hatalı olmuştur.

2-İşyeri kayıtlarına dayanılarak hesaplanan fazla çalışma alacağından hakkaniyet indirimi yapılamayacağı düşünülmeden yazılı şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeple BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 29.06.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/11031, Karar No: 2023/13240, Tarih: 25.12.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/11031 E.  ,  2023/13240 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/1379 Esas, 2023/1635 Karar

2797 ... Yargıtay Kanunu'nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği'nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede;

Her ne kadar mahkemelerce yetkisizlik kararı verilmiş ise de kısıtlı adayının yaşadığı belirtilen yerlerde kolluk araştırması yapılmadığı ve kısıtlı adayının dava tarihi itibariyle yerleşim yerinin tespit edilmediği anlaşılmaktadır. Bu nedenle, kısıtlı adayının dava tarihi itibariyle nerede ikamet ettiğinin tespit edilebilmesi için kolluk vasıtasıyla, dosyada mevcut bütün adreslerde araştırma yaptırıldıktan ve kısıtlı adayının dava tarihi itibariyle ikamet adresi tespit edildikten sonra yargı yeri belirlenmesi amacıyla dosyanın gönderilmesi gerekmektedir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren İlk Derece Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

25.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1097, Karar No: 2023/2554, Tarih: 27.04.2023

**9. Ceza Dairesi         2023/1097 E.  ,  2023/2554 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Niğde Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 2021/2799 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci ve üçüncü cümleleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Niğde 1.Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.11.2021 tarihli ve 2021/312 Esas, 2021/375 Karar sayılı kararı ile sanığın sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci ve ikinci cümleleri ve 53 üncü maddesi uyarınca 7 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3. Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 23.03.2022 tarihli ve 2022/313 Esas, 2022/445 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan mağdure vekili, o yer Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan mağdure Vekilinin Temyiz İstemi

Mahkemece suçun nitelendirilmesine hataya düşüldüğüne, çocuğun cinsel istismarı suçundan ceza verilmesi gerektiğine, sanığın müsnet suçu insanların toplu olarak bir arada yaşama zorunluluğunda bulunduğu ortamların sağladığı kolaylıktan faydalanmak suretiyle işlediği hususu göz önünde bulundurulmadan karar verildiğine ilişkindir.

B. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

Sanığın mağdureye karşı herhangi bir şekilde cinsel duygularını tatmin amacı gütmediğine, failin güttüğü amacın tespitinde sanığın mağdurenin vücudunda hangi bölgelere dokunduğunun ve süresinin tespitine dikkat edilmesi gerektiğine, sanığın atılı suçu işlediğine dair herhangi bir delil olmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

B. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

Sanığın mağdureye karşı herhangi bir şekilde cinsel duygularını tatmin amacı gütmediğine, failin güttüğü amacın tespitinde sanığın mağdurenin vücudunda hangi bölgelere dokunduğunun ve süresinin tespitine dikkat edilmesi gerektiğine, sanığın atılı suçu işlediğine dair herhangi bir delil olmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Mahkemece; sanığın mağdurenin okuluna giderek servisten inen mağdureye kardeşi ...'i aradığını ve kendisine yardım etmesini istediği, mağdurenin kabul etmesi üzerine birlikte okulun içerisine girdikleri, mağdurenin anlatımları ve onu doğrulayan kamera görüntülerine göre sanığın mağdurenin omzuna elini koyup yanağından öptüğü, bir süre kamera kadrajından çıktıkları ve sanığın kolu mağdurenin omzunda geri döndüklerinin görüldüğü olayda, sanık hakkında her ne kadar oniki yaşını tamamlamayan çocuğun cinsel istismarı suçundan dava açılmış ise de mağdureyi omzundan tutup öpmesi şeklinde gerçekleşen olayda cinsel arzularını tatmine yönelik bedensel temas içeren ve belirli bir yoğunluğa ulaşmayan, kesik ve ani hareketlerle işlendiği dikkate alındığında eylemlerinin sarkıntılık suçu kapsamında kaldığı ve mağdurenin oniki yaşından küçük olduğu dikkate alınarak sanığa ek savunma hakkı verilmek suretiyle 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının ikinci ve üçüncü cümleleri uyarınca olayın meydana geldiği yer, zarar ve tehlikenin ağırlığı dikkate alındığında alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle hüküm kurulmuş, pişmanlık göstermeyen, hakkında benzer suçlardan dava dosyası bulunan sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi uygulanmamış, mevcut delil durumu, sanığa verilen ceza miktarına göre kaçma şüphesinin varlığı da dikkate alınarak hükümle birlikte tutukluluk halinin devamına karar verilmiştir.

2. Sanık, savcılık ve Sulh Ceza Hakimliği'nde müdafii ile alınan beyanlarında olayları hatırlamadığını, bir arkadaşının kendisine verdiği sigara nedeniyle kendinde olmadığını beyan etmiş ise de mahkemede alınan beyanlarında üzerinde baskı olduğundan soruşturma aşamasında böyle beyanda bulunduğunu belirtmiş, sanığın soruşturma aşamasında baskı ile verdiğini beyan ettiği beyanlarının müdafii eşliğinde alınmış olması, mahkemede verdiği beyanlarında olayı hatırladığını ve mağdureyi öpmediğini söylemesine karşın kamera kayıtlarının bu savunmalarını doğrulamadığı, olay günü farklı okullarda da benzer olayları olduğu, kardeşini arayan sanığın okul yöneticileri yada öğretmenler ile konuşup kardeşini sorması gerekirken henüz 11 yaşında olan mağdureden sadece kardeşinin adını söyleyerek yardım istemesinin hayatın olağan akışına aykırı olduğu gerekçesiyle savunmalarına itibar edilmemiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

5271 sayılı Kanun'un 288 ve 294 üncü maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanun'un 289 uncu maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri ve katılan mağdure vekili ile sanık müdafiinin temyiz dilekçelerinde belirttikleri nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, İlk Derece Mahkemesinin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdiriyle anılan hükme ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen inceleme neticesinde vaki istinaf başvurusunun esastan reddine dair kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 23.03.2022 tarihli ve 2022/313 Esas, 2022/445 Karar sayılı kararında katılan mağdure vekili ve sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Niğde 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

27.04.2023 tarihinde karar verildi.