muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/25754, Karar No: 2023/8787, Tarih: 27.11.2023

**11. Ceza Dairesi         2021/25754 E.  ,  2023/8787 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2019/370 E., 2019/410 K.

SUÇLAR : Kamu kurum ve kuruluşlarını araç olarak kullanmak suretiyle dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Bozma üzerine İstanbul 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 22.10.2019 tarihli ve 2019/370 Esas, 2019/410 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında;

a)Nitelikli dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, 35 inci ve 52 nci maddelerinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 4 ay hapis ve 200,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

b)Resmi belgede sahtecilik suçundan 5237 sayılı Kanun'un 204 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

Karar verilmiştir.

II.TEMYİZ NEDENLERİ

Sanık müdafiinin temyizi; bozma sonrası ilk duruşmaya mazeret gerekçesini belgelendirerek katılmadığı halde Mahkemesince mazeretinin haksızca reddedildiğine, Cumhuriyet savcısının da mütalaası alınmak suretiyle kendisine tebliğ edilmeksizin sanığın cezalandırılmasına karar verildiğine, savunmanın yok sayıldığına ve savunma hakkının kısıtlandığına ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümlerinde sanık müdafiinin gerekçeli mazeret dilekçesi ile ilgili herhangi bir karar verilmeden hükümler kurulması sebebiyle savunma hakkının kısıtlandığı gerekçesiyle Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin 22.05.2019 tarihli ve 2017/28254 Esas, 2019/6139 Karar sayılı kararıyla hükümlerin bozulmasından sonra yapılan ilk oturumda sanık müdafiinin başka mahkemede duruşmasının olduğunu belirterek mazeret dilekçesi vermesine rağmen bu mazeretin yargılamayı uzatmaya matuf olduğu belirtilerek talebin reddine karar verilip yeniden mahkûmiyet hükümleri kurulmak suretiyle savunma hakkının kısıtlanması karşısında kurulan hükümler hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

IV. KARAR

İstanbul 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 22.10.2019 tarihli ve 2019/370 Esas, 2019/410 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği, gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

27.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3690, Karar No: 2012/5891, Tarih: 12.09.2012

**7. Hukuk Dairesi         2012/3690 E.  ,  2012/5891 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hasımsız olarak görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dava, mirasçılık belgesi verilmesi istemine ilişkindir.

İddia ve savunmaya, duruşma tutanaklarına yansıyan bilgi ve belgelere, mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, hüküm yerinde gösterilen gerekçelere göre davacı ... vekilinin 29.06.2010 ve 26.10.2011 tarihli duruşmaları mazeretsiz olarak takipsiz bıraktığı, en son 09.12.2012 tarihli duruşmaya katılamayacağına dair mazeret dilekçesi göndermiş ise de, yeni verilecek duruşmanın kendisine tebliği için gerekli ve zorunlu olan tebligat giderini yatırmadığı, duruşma gününün kalemden öğreneceğine dair mazeret dilekçesinin altına not olarak yazdığı anlaşılmaktadır.

Duruşma gününün kalemden öğrenilebileceğine dair usul kuralının bulunmadığı tartışmasızdır. Hal böyle olunca; davacı ...'nun yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, harç peşin alındığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, 12.09.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12678, Karar No: 2022/3678, Tarih: 16.03.2022

**10. Hukuk Dairesi         2021/12678 E.  ,  2022/3678 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

İlk DereceMahkemesi :... 17. İş Mahkemesi

Dava, ölüm aylığının kesildiği tarihten itibaren yeniden bağlanarak faiziyle ödenmesi istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın reddine dair verilen karara karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince verilen kararın, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

I-İSTEM:

Davacı vekili, müvekkilinin boşandığı eşi ile beraber yaşamadığını, davalı Kurum tarafından haksız şekilde kesilen ölüm aylığının yeniden kesildiği tarihten bağlanmasını ödenmeyen aylıkların faizleriyle ödenmesi gerektiğinin tespitini istemiştir.

II-CEVAP:

Davalı Kurum vekili yapılan Kurum işlemlerinin usul ve yasaya uygun olduğunu beyanla davanın reddini istemiştir.

III-İLK DERECE MAHKEME KARARI

Mahkemesince “...-Davanın reddine,...” karar verilmiştir.

IV-BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesince, “...)Davacı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine,...” karar verilmiştir.

V-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ

Davacı vekili, eksik araştırma ve inceleme sonucu verilen kararın bozulmasını istemiştir.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME:

Davanın, yasal dayanağı 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrasıdır. Fıkrada “Eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir. Bu kişilere ödenmiş olan tutarlar, 96'ncı madde hükümlerine göre geri alınır.” düzenlemesine yer verilmiştir. Anılan madde 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe girmiştir. 5510 sayılı Yasanın 56. maddesinin Anayasa’ya aykırı olduğu gerekçesiyle iptali istemiyle Anayasa Mahkemesi'ne yapılan 2009/86 Esas numaralı başvurunun, 28.04.2011 tarihinde verilen karar ile reddedilmiştir.

5510 sayılı Kanunun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrası, daha önceki sosyal güvenlik kanunlarında yer almayan, boşanılan eşle fiilen (eylemli olarak) birlikte yaşama olgusu, gelir-aylık kesme nedeni olarak düzenlendiği gibi, eylemli olarak birlikte yaşama, aynı zamanda gelir-aylık bağlama engeli olarak da benimsenmiştir. Burada, eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun/durumunun tanımlanması, hukuki sınır ve çerçevesinin çizilip ortaya konulması önem arz etmektedir. Taraflar arasında hangi hukuki sebep ve maddi vakıaya dayanmış olursa olsun sona ermiş evlilik birliğinin hak ve yükümlülüklerinin sürdürüldüğü beraberlikler veya kesinleşmiş yargı kararına bağlı olarak gerçekleşmiş boşanmanın var olan-olası sonuçlarını ortadan kaldırıcı/giderici nitelikteki birliktelikler madde kapsamında değerlendirilmeli, ortak çocuk-çocuklar yönünden, boşanma kararına bağlanan veya bağlanmayan kişisel ilişkilerin yürütülmesini sağlamaya yönelik olarak, eşlerin belirli aralıklarda ve günlerde zorunlu şekilde bir araya gelmeleri durumunda ise kanun koyucunun bu türden ilişkinin varlığının gelir-aylık bağlanmaması veya kesilmesi nedeni olarak öngörmediği kabul edilmeli, boşanılan eşle kurulan-yürütülen ilişkinin, eylemli olarak birlikte yaşama kavramı kapsamında yer alıp almadığı dikkatlice irdelenerek saptama yapılmalıdır.

Anılan 56'ncı maddede, oldukça yalın olarak “eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen” ibareleri yer almakta olup, kanun koyucu tarafından örneğin; “sosyal güvenlik kanunları kapsamında ölüm aylığına hak kazanmak amacıyla eşinden boşanan”, “hak sahibi sıfatını haksız yere elde etme amacıyla eşinden boşanan”, “gerçek boşanma iradesi söz konusu olmaksızın (muvazaalı olarak) eşinden boşanan” veya bunlara benzer ifadelere yer verilmemiş, sade olarak kaleme alınan metinle uygulama alanı genişletilmiştir. Maddede boşanma amacına-saikine yönelik herhangi bir düzenlemeye yer verilmediğinden, gerek Kurumca, gerekse yargı organlarınca uygulama yapılırken; eşlerin boşanma iradelerinin gerçekliğinin-samimiliğinin araştırılıp ortaya konulması söz konusu olmamalı, boşanmanın muvazaalı olup olmadığına ilişkin herhangi bir araştırma-irdeleme ve boşanma yönündeki kesinleşmiş yargı kararının geçerliliğinin sorgulaması yapılmamalı, özellikle, kesinleşmiş yargı organının verdiği karara dayanan “boşanma” hukuki durum ve sonucunun eşlerin gerçek iradelerine dayanıp dayanmadığının araştırılmasının bir başka organın yetki ve görevi içerisinde yer almadığı, kaldı ki, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununda “anlaşmalı boşanma” adı altında hukuki bir düzenlemenin de bulunduğu dikkate alınmalıdır. Şu durumda sonuç olarak vurgulanmalıdır ki, boşanma tarihi itibarıyla gerçek-samimi boşanma iradelerine sahip olan (evlilik birliği temelinden sarsılan) veya olmayan tüm eşlerin, maddenin yürürlük tarihi olan 01.10.2008 tarihinden itibaren her ne sebeple olursa olsun eylemli olarak birlikte yaşadıklarının saptanması durumunda gelirin-aylığın kesilmesi zorunluluğu bulunmaktadır.

Gelirin-aylığın kesilme tarihi ile Kurumun geri alım (istirdat) hakkının kapsamına ilişkin olarak; eylemli birlikte yaşama olgusunun gerçekleşme-başlama tarihi esas alınarak bu tarih itibarıyla gelir-aylık kesme veya iptal işlemi tesis edilip ilgiliye, anılan tarihten itibaren yapılan ödemeler yasal dayanaktan yoksun-yersiz kabul edilmeli, ancak, söz konusu madde 01.10.2008 günü yürürlüğe girdiğinden, eylemli birliktelik daha önce başlamış olsa dahi maddenin yürürlük günü öncesine gidilmemeli, başka bir anlatımla 01.10.2008 tarihi öncesine ilişkin borç tahakkuku söz konusu olmamalı, böylelikle açıklığa kavuşturulacak yersiz ödeme dönemine ilişkin olarak 5510 sayılı Kanunun 96'ncı maddesine göre uygulama yapılmalıdır. İnceleme konusu 56'ncı maddede, “eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle” ibareleri yer aldığından, birden fazla evlilik ve doğal olarak birden fazla boşanmanın gerçekleşmiş olması durumunda, boşanılan herhangi bir eşle eylemli olarak birlikte yaşama durumunda madde hükmünün uygulanacağı gözetilmelidir.

Sonuç olarak; 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrasına dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve özellikle taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir. Bu aşamada, özellikle Anayasa'nın 20., 5510 sayılı Kanunun 59., 100., 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanunun 28., 45., 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 3., 45 – 53., 4857 sayılı İş Kanununun 32., 01.10.2011 günü yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 6., 24 – 33., 189., 190., 191., 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 6., 19., 20., maddeleri ve diğer ilgili mevzuat hükümleri göz önünde bulundurulmak suretiyle yöntemince araştırma yapılmalı, tarafların göstereceği tüm kanıtlar toplanmalı, bildirilen ve dinlenilmesi istenilen tanıkların ifadeleri alınmalı, davacı ile boşandığı eşinin yerleşim yerlerinin saptanmasına ilişkin olarak; muhtarlıktan ikametgah senetleri elde edilmeli, ilgili Nüfus Müdürlüklerinden sağlanan nüfus kayıt örnekleri ile yerleşim yeri ve diğer adres belgelerinden yararlanılmalı, adres değişiklik ve nakillerine ilişkin bilgilere ulaşılmalı, özellikle ilgili Nüfus Müdürlüğü’nden adres hareketleri, tarihleriyle birlikte istenilmeli, ilgililerin su, elektrik, telefon aboneliklerinin hangi adreste kimin adına tesis edildiği saptanmalı, seçmen bilgi kayıtları getirtilmeli, varsa çalışmaları nedeniyle resmi-özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, boşanan eşler 4857 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yer almakta iseler adlarına ödeme yapılabilecek özel olarak açılan banka hesabı bulunup bulunmadığı belirlenmeli, boşanan eşlerin kayıtlı oldukları bölge-bölgeler yönünden kapsamlı Emniyet Müdürlüğü-Jandarma Komutanlığı araştırması yapılmalı, anılan mahalle-köy muhtar ve azalarının tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre karar verilmelidir.

Eldeki dosyada, dava konusu edilen aylıklar yönünden davacı ile boşandığı eşinin fiilen birlikte yaşadığının kabulü ile davanın reddine dair verilen Mahkeme kararı eksik inceleme ve araştırmaya dayalıdır. 12.9.2014 tarihinde boşanan ve 18.6.2014 tarihinde vefat eden babası üzerinden 1.10.2014 tarihinden itibaren 5434 sayılı kanun kapsamında ölüm aylığı alan davacının, 13.10.2014 tarihinde beyan ettiği mernis adresinde yapılan denetim sonucu ve davacının boşandığı eşinin mernis adresinin kentsel dönüşüm kapsamında yıkık bir adres olması sebebiyle beraber yaşadıklarından bahisle davacının ölüm aylığının bağlandığı tarih itibariyle kesilerek ödenen aylıkların ödeme tarihlerinden faiziyle borç kaydedilmesi üzerine açılan davada, Mahkemece, davacının boşandığı eşinin geri izleme adreslerinden zabıta araştırması yaptırılarak tespit edilebilecek adreslerden beraber yaşayıp yaşamadıklarının sorulması, davacının denetim yapılan adresindeki komşulardan, beraber yaşama konusunda bilgisi olabilecek muhtar ve azaların dinlenmesi, denetim yapılan adresteki apartmanın aidatlarını ödeyen toplantıya katılanın kim olduğunun sorulması ve varsa kayıtların getirtilmesi ile toplanacak tüm delillere göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve araştırma sonucu verilen karar usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararının kaldırılarak, İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ :

... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Dairesi kararının HMK’nın 373/1 maddesi gereği kaldırılarak temyiz edilen ilk derece mahkemesi hükmünün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine, dosyanın kararı veren İlk derece Mahkemesine gönderilmesine, 16.03.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15100, Karar No: 2016/2585, Tarih: 02.03.2016

**17. Hukuk Dairesi         2015/15100 E.  ,  2016/2585 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :....#Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; müvekkiline ait aracın park halinde iken davalı sigorta şirketi bünyesinde zmms poliçesi ile sigortalı bulunan aracın çarpması sonucu maddi hasarlı kaza meydana geldiğini, davalı sigorta şirketi tarafından aracın hasar bedeli ödenmediğini, belirterek 5.581,58 TL maddi tazminatın davalıdan tahsiline, karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı sigorta şirketi vekili; kazaya ilişkin görüntülerin izlenmesi üzerine tespit edilen hasarın işbu kazada meydana gelmesinin teknik olarak mümkün olmadığını, sigortalı aracın geri geri çıkarken davacıya araca çarptığını, çarpmanın şiddetinin hafif olduğunu, bu çarpma nedeniyle araçta mevcut hasarların meydana gelmesinin mümkün olmadığını, belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna göre, kazanın oluşuna uygun parça değişimleri olmadığı, gerekçesiyle davanın reddine, karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA 02/03/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5189, Karar No: 2016/16023, Tarih: 15.11.2016

**5. Hukuk Dairesi         2016/5189 E.  ,  2016/16023 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca ONANMASI hakkında Daireden çıkan kararı kapsayan 17/11/2015 gün ve 2015/6957 Esas - 2015/20933 Karar sayılı ilama karşı davacı idare vekilince verilen dilekçe ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup gereği konuşulup düşünüldü:

-K A R A R-

Dava; 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne dair verilen karar; Dairemizce onanmış, bu karara karşı davacı idare vekilince karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Bu kez yapılan incelemede; dava konusu taşınmaz ile aynı ada içerisinde bulunan ve aynı amaçla kamulaştırılan 108 ada 1,2,8,13 ve 25 parsel sayılı taşınmazlar ile ilgili olarak davacı idare tarafından düzenlenen Kıymet Takdir Komisyonu raporlarında 70,00 TL ile 178,00 TL arasında değişen metrekare birim fiyatları takdir edilip, söz konusu taşınmazlar ile ilgili olarak Ordu Asliye Hukuk Mahkemelerinde farklı esas numaraları üzerinden açılan davalarda, somut emsal olarak dava konusu taşınmazlara yaklaşık 1.5 km mesafede ve Üniversite ana giriş kapısının karşısında bulunan 112 ada 8 parsel sayılı taşınmazın 24/01/2012 tarihli satışı incelenmek suretiyle bahsedilen taşınmazlara 166,00 TL ile 200,00 TL arasında değişen metrekare birim fiyatları takdir edilmek suretiyle kamulaştırma bedellerinin tespitine karar verildiği anlaşılmıştır.

Hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda, gerekse aynı adada bulunan ve aynı amaçla kamulaştırılan taşınmazlarla ilgili olarak, idarece düzenlenen kıymet takdir raporlarında birbirinden oldukça farklı bedeller takdir edilmesinin gerekçeye bağlanmaması, gerekse de dava konusu taşınmaza son derece yakın mesafede bulunan

somut emsal 112 ada 8 parsel sayılı taşınmaz ile dava konusu taşınmaz arasında yapılan kıyaslamada emsal taşınmazın 2,80 kat daha değerli kabul edilmesi nedeniyle alınan rapor ve yapılan inceleme inandırıcı olmadığından,

Davacı idare vekilinin karar düzeltme isteminin kabulu ile Dairemizin 2015/6957 Esas 2015/20933 Karar ve 17/11/2015 günlü Onama kararının kaldırılmasına karar verildikten sonra yapılan incelemede,

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor ve yapılan inceleme yukarıda açıklanan gerekçe ile hüküm kurmaya elverişli değildir.

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor ve yapılan inceleme yukarıda açıklanan gerekçe ile hüküm kurmaya elverişli değildir.

Bu durumda mahkemece taraflara dava konusu taşınmaza yakın benzer yüz ölçümlü ve yakın tarihte satışı yapılan emsalleri bildirmeleri için süre verilip gerektiğinde resen emsal celbi yoluna gidilerek mahkemece mahallinde yeniden keşif yapılıp alınacak rapor sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 15/11/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/2479, Karar No: 2009/5198, Tarih: 27.03.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/2479 E.  ,  2009/5198 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki elatmanın önlenmesi ve tescil davasının yapılan yargılaması sonunda davacı Hazinenin davasının reddi yolunda kurulan 28/12/2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... ile duruşmalı olarak incelenmesi davacı Hazine vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 22/05/2007 günü için yapılan tebligat üzerine, temyiz eden Hazine vekili Av. ... ..., Orman Yönetimi vekili Av. ...ile karşı taraftan ... vekili Av. ... ...geldiler, başka gelen olmadı, açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Birlikte aynı gün Dairede duruşması yapılan 36 adet dava dosyasının tümü iade edilip bir kısım eksiklikler ve yine daha sonra bu dava dosyalarından klavuz dosya olan mahkemenin 2006/168 (Dairenin 2008/17379) sayılı dava dosyası 11.03.2008 tarihinde yine iade edilerek eksikliklerin tümü tamamlandıktan sonra dosya içindeki tüm belgeler incelenip, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine, ... İlçesi ... Köyü, YIKIKHAN Mevkiinde bulunan tescil harici taşınmazın, davalı tarafından açılan tescil davası sonucunda Mahkemenin 17.04.2002 Tarih, 1999/407 Esas,2002/316 sayılı kararı ile 20 yıllık zilyetlik süresi dolmadığından, davanın reddine karar verildiğini ve dava konusu taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğunu iddia ederek, Hazine adına tapuya kayıt ve tescilini, çekişmeli taşınmaza davalının el atmasının önlenmesini istemiştir.