muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/4155, Karar No: 2019/130, Tarih: 09.01.2019

**20. Ceza Dairesi         2018/4155 E.  ,  2019/130 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Sanığın Cezalandırılmasına ilişkib Bakırköy 12. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 01.11.2017 tarih 2017/57 esas ve 2017/241 karar sayılı ilamına yönelik istinaf isteminin esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler dikkate alınarak, CMK'nın 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri ile sanık müdafiinin arama kararı bulunmadan delillerin hukuka aykırı elde edildiğine, eksik araştırma ile hüküm kurulduğuna ilişkin temyiz sebeplerinin hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere bağlı olarak yapılan incelemede;

Oluş ve dosya içeriğine göre, kolluk metruk binalar kontrol edildiği esnada sanığın ikametine dışardan bakıldığında iki şahsın eğilerek bir şeylerle uğraştığının görülmesi üzerine binaya girilmeye çalışıldığı ön kapının kilitli olması nedeniyle buraya görevli bırakılarak arka tarftaki tahta kapı tekmelenmek suretiyle içeri girildiği ve uyuşturucu maddenin ele geçirildiği, dosya kapsamında sanığın ikametinde arama yapılmasına ilişkin CMK'nın 116-119. maddeleri uyarınca düzenlenmiş yazılı arama emri yada arama kararı bulunması gerektiğinin anlaşılması karşısında sanığın ikametinde arama yapılmasına ilişkin olarak CMK’nın 116-119. maddeleri uyarınca adli arama kararı ya da yazılı adli arama emri bulunup bulunmadığının araştırılması, varsa aslı veya onaylı örneğinin getirtilmesi, sonucuna göre ev aramasında ele geçirilen uyuşturucular yönünden sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün BOZULMASINA, 09.01.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10211, Karar No: 2014/29246, Tarih: 25.09.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/10211 E.  ,  2014/29246 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 21. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/12/2013

NUMARASI : 2012/691-2013/613

Taraflar arasındaki muarazanın önlenmesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, tıbbi malzeme alım ihalesini kazandığını, sözleşme ve şartnameye uygun şekilde malları teslim etmesine rağmen davalı idare tarafından sözleşmenin haksız şekilde feshedilip teminatın irat kaydedildiğini ileri sürerek,feshin geçersizliğinin tespiti ile irat kaydedilen 3.174,00 TL teminatın irat kaydedildiği tarihten işleyecek ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davacı firma tarafından teslim edilen malzemenin ihale şartnamesinden farklı olduğunun tespit edilmesi üzerine haklı olarak sözleşmenin feshedildiğini ve teminatın irat kaydedildiğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1- Dava, ihale sözleşmesinin haksız feshi iddiasına dayalı olarak muarazanın giderilmesi ve teminatın iadesi istemine ilişkindir.

Gülhane Askeri Tıp Akademisi Komutanlığı ile davacı arasındaki ihale evrakı ve sözleşme kapsamından, 11 kalem tıbbi cihaz alım ihalesinin 52.885,00TL ile davacı üzerinde kaldığı, 3.124,00TL kesin teminatın davacı tarafça yatırıldığı, 2.2.2012 tarihli sözleşmede belirtilen malzemeler arasında Diş hastalıkları ve tedavisi ana bilim dalında kullanılmak üzere teslimi kararlaştırılan 3 adet binoküler operasyon lupunun ihale şartnamesi ve idari/teknik şartnamede belirlenen şartlara uygun olmadığı, zira 3 kutudan birinde şartnameden farklı merceğin bulunduğunun fonksiyon test raporunda belirlenmesinden sonra, davacının da imzası bulunan 4.9.2012 tarihli çalışma mesafesinin idari şartnamede istenen 340 +- 10mm olmadığının tesptine ilişkin muayene tutanağın tanzimi üzerine sözleşmenin feshedildiği ve teminatın irat kaydedildiği ihtilafsızdır. Fesihten sonra davacının talebi üzerine Ankara 9. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2012/135 değişik iş sayılı dosyası üzerinden yapılan keşif ve bilirkişi incelemesi ile bir nolu kutu içerisinde bulunan 340 ve 500lük iki ayrı merceğin muayene esanasında kutuda bulunup bulunmadığının tespit edilemediği bildirilmiş, yargılama esanasında alınan bilirkişi raporunda da özetle kutunun orjinalinde yedek mercek için yer bulunmadığı ve bu sebeple orjinal olmadığı ancak gizlice konulduğuna ilişkin delil bulunmadığına göre tespit anı itibariyle 340lık merceğin de teslim edildiğinin kabulü gerektiği mütalaa edilmiş, mahkemece de bu rapor esas alınarak feshin haksız olduğu kabul edilmiştir.

Ne var ki, tespit dosyasında çekilen fotoğraflardan açıkça kutunun orjinalinde bulunan lenslerin yanına yedek lens için boşluk bulunmamasına rağmen bir çift lens daha iliştirildiği görüldüğü gibi, muayene tutanağını imzalayan davacı yetkilisinin de tutanak içeriğinin doğru olmadığına ilişkin herhangi bir itiraz beyanı bulunmamaktadır. Bilirkişi tarafından da kutunun bu haliyle orjinal olmadığı tespit olunmuştur. Tüm bunlar ışığında davacının teslim ettiği kutulardan birinde yer alan malzemenin idari şartnamede kararlaştırılan ürün olmaması nedeniyle kabulünün yapılamadığı ve sözleşmenin ihale evrakı gereğince haklı nedenle feshedildiğinin kabulü ile davanın reddinin gerektiği gözetilmeliyken yazılı gerekçeyle ikinci lensin sonradan gizlice eklendiğine dair delil bulunmamasını dayanak kabul eden bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup hükmün bozulmasını gerektirir.

2- Bozma nedenine göre davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenlerle davalının birinci bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 25.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/566, Karar No: 2015/12094, Tarih: 01.06.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/566 E.  ,  2015/12094 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çermik Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/10/2014

NUMARASI : 2014/125-2014/282

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü: - K A R A R –

Bilirkişi raporlarında münavebe ürünü olarak alınan bağ'ın (üzüm) dekar başına verim miktarlarının İl/İlçe Tarım Müdürlüğünden, değerlendirme tarihi olan 2014 yılı dekar başına üretim masraflarının kalem kalem neler olduğunun ve hasat dönemindeki ortalama toptan kg. satış fiyatlarının da ilgili İlçe ve İl Tarım Müdürlüklerinden ayrı ayrı sorulduktan,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 01.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/491, Karar No: 2018/5369, Tarih: 10.09.2018

**14. Hukuk Dairesi         2016/491 E.  ,  2018/5369 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalı aleyhine 10.06.2014 gününde verilen dilekçe ile elatmanın önlenmesi ve kal talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 14.07.2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, komşuluk hukukuna dayalı elatmanın önlenmesi ve kal isteğine ilişkindir.

Davacı, ... Mahallesi 970 Sokakta ... ile sınır komşusu olduklarını, davalının aralarındaki tel örgü yakınına dikmiş olduğu Çam, Ardıç ve Ceviz ağaçlarının boyunun en az 20 m olduğunu, bu ağaçların evinin üzerine yıkılıp canına ve malına zarar vereceğini, yaprakları ve gazellerinin evinin üzerinde bulunan yağan yağmur sularının tahliyesi için yapılmış yağmur oluklarını tıkadığını, gazel halindeki yaprakların evinin önüne dökülüp etrafı kirlettiğini, kendisine sözlü olarak söylediğini; ancak, dikkate almadığını bu nedenle ağaçların kesilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davacının evini ...'ten beğenerek aldığını, bu ağaçların önceden de var olduğunu, ağaçların ...'ın evine ve canına hiç bir şekilde tehlike yaratmadığını, 30 yıllık ağaç olduklarını, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, davacının komşuluk hukukuna dayalı müdahalenin meni talebinin kabulü ile; Fen bilirkişilerinin hazırladıkları 19/06/2015 tarihli bilirkişi raporuna ekli krokide ... ada ... parsel içinde bulunan ve yeşil renk ile gösterilen ağaçların kesilmesine karar verilmiştir.

Hükmü, davalı temyiz etmiştir.

TMK m. 683 deki "Bir şeye malik olan kimse, hukuk düzeninin sınırları içinde, o şey üzerinde dilediği gibi kullanma, yararlanma ve tasarrufta bulunma yetkisine sahiptir. Malik, malını haksız olarak elinde bulunduran kimseye karşı istihkak davası açabileceği gibi, her türlü haksız elatmanın önlenmesini de dava edebilir” hükmü ile mülkiyet hakkının kanunla toplum yararına kısıtlanabileceği temel ilke olarak kabul edilmiştir. Aynı maddenin ikinci fıkrasında, mülkiyet hakkının nasıl korunacağı hükme bağlanmış, 730 ve 737. maddeleriyle de taşınmaz malikinin başkalarına zarar vermesinin önlenmesi hedeflenmiştir.

Yapma, kaçınma, katlanma olarak özetlenebilecek bu sınırlamaların önemli bir bölümü TMK’nun "komşu hakkı" başlığı altında, 737 ile 750. maddelerinde düzenlenmiş, 751 ile 761. maddelerinde de yine malikin yapması ve katlanması gereken hususlar belirtilmiştir.

Yapma, kaçınma, katlanma olarak özetlenebilecek bu sınırlamaların önemli bir bölümü TMK’nun "komşu hakkı" başlığı altında, 737 ile 750. maddelerinde düzenlenmiş, 751 ile 761. maddelerinde de yine malikin yapması ve katlanması gereken hususlar belirtilmiştir.

Elatmanın önlenmesi davası açılabilmesi için kural olarak zararın doğmuş olması gerekir. İleride zarar doğacağından bahisle dava açılamayacağından bu şekilde açılan davalar reddedilmelidir. Ancak, istisnai durumlarda, henüz zarar doğmadığı halde, yakın gelecekte zarar doğacağı pek muhtemel veya muhakkak ise, davacıya zarar tehlikesinin önlenmesi davasını açma hakkı tanınmalı, zararın doğması beklenmemelidir.

Komşuluk hukukundan kaynaklanan elatmanın önlenmesi davalarında davalının kusurlu olması aranmaz. Davalının kusurlu olup olmaması, kasıtlı hareket edip etmemesi, elatmanın önlenmesi davasına etkili değildir. Yeter ki, davalının eylemi ile davacının zararı arasında illiyet bağı bulunsun. Davalının hiçbir kusuru olmasa dahi, elatmanın önlenmesine, eski hale getirme ve tazminata hükmedilebilir. Kural olarak davacının zararının doğmaması için bir önlem almaması da elatmanın önlenmesi davasını etkilemez.

Davaya konu olayda uygulama imkanı bulunan TMK’nun 740. maddesi, başkasının mülküne geçip zarar veren dal ve köklerin, zarar gören mülk sahibi tarafından kesilebileceği hükmünü içermektedir. Malikin kendi taşınmazı üzerine diktiği ağaçların dalları ve kökleri komşunun taşınmazına geçip zarar verdiği takdirde, ikaz üzerine münasip bir müddet içerisinde bu dal ve köklerin kesilmesi gerekir. Malik tarafından kesilmediği takdirde, komşunun bu dal ve kökleri kesip zaptetmek hakkı doğar. Ancak tüm ağaçların kesilmesine ilişkin hüküm kurulmamalıdır.

Taşkınlığın belirlenebilmesi için mahkemece öncelikle taraflara ait taşınmazların tapu kayıtları ile çap ve krokileri getirtilmeli, yapılacak keşifte, kadastro mühendisi veya tapu fen memuru bilirkişi yanında ziraatçi bir bilirkişi de hazır bulundurulmalıdır. Davalının kendi taşınmazı içerisine diktiği ağaçların gölge yapmak suretiyle davacının taşınmazı üzerindeki bitkilere, katlanma sınırını aşacak şekilde zarar verdiği yapılan keşif ve uzman bilirkişi raporu ile belirlendiği takdirde, bu zarar ağaç dallarının budanması veya seyreltilmesi ile giderilebiliyorsa bu önlemlere, buna rağmen davacının zararı önlenemiyorsa ağaçların kökten kesilmesine veya sökülmesine karar verilmelidir.

Ancak davalının kendi taşınmazı içerisine diktiği ağaçların, ileride büyüyüp davacının taşınmazına gölge yapıp zarar vereceği iddiası ile açılan davaların reddi gerekir. Uzun zaman sonra doğacak muhtemel zararlar için mülkiyet hakkının kısıtlanması, mülkiyetin genel kurallarına ve bizzat Medeni Kanunun 737. maddesi hükmüne ters düşer.

Hemen belirtmek gerekir ki, bu madde uygulamasında doğrudan bir tecavüz söz konusu olduğundan, ayrıca katlanma sınırını aşan bir zararın bulunup bulunmadığını, mülkiyetin taşkın kullanılıp kullanılmadığını araştırmaya gerek yoktur.

Hemen belirtmek gerekir ki, bu madde uygulamasında doğrudan bir tecavüz söz konusu olduğundan, ayrıca katlanma sınırını aşan bir zararın bulunup bulunmadığını, mülkiyetin taşkın kullanılıp kullanılmadığını araştırmaya gerek yoktur.

Bu ilkeler ışığında somut olaya gelince; mahallinde 16.06.2015 tarihinde keşif yapıldığı, keşif sonucu alınan bilirkişi raporlarında dava konusu ağaçlar nedeniyle mevcut bir zararın oluşmadığı anlaşılmaktadır. Davalının dikmiş olduğu ağaçlar bilirkişi raporunda da belirtildiği şekilde henüz bir zarara sebebiyet vermediğinden, TMK'nın 737. maddesine göre doğmamış zararlar için mülkiyet hakkının kısıtlanması mümkün olmadığından ve TMK 'nın 732. maddesi gereğince de davalının eyleminin komşular arasında hoşgörülebilecek dereceyi aşmadığı anlaşıldığından, mahkemece, muhtemel zarar gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 10.09.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6969, Karar No: 2022/6692, Tarih: 24.10.2022

**3. Ceza Dairesi         2021/6969 E.  ,  2022/6692 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

Mahkemesi :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesi : Sakarya 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 22.02.2018 tarih ve 2018/60 - 2018/54 sayılı kararı

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : 5237 sayılı Kanunun 314/2, 53, 58/6-9, 63, 3713 sayılı Kanunun 5/1. maddeleri uyarınca hükmedilen hapis cezasına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge adliye mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Hükmedilen cezanın süresine göre koşulları bulunmadığından sanık müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin CMK'nın 299. maddesi uyarınca REDDİNE,

22.02.2018 tarihli son celsede sanık müdafiinin mesleki mazereti nedeniyle duruşmaya katılamayacağına ilişkin mazeret dilekçesi sunmasına rağmen, yasal olmayan gerekçeyle mazeretin reddine karar verilip, savunma hakkının kısıtlanmasına yol açacak şekilde sanık ve müdafii olmadan, mütalaaya karşı savunmaları alınmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün sair yönleri incelenmeksizin öncelikle bu nedenle CMK'nın

302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304/1. maddesi uyarınca dosyanın Sakarya 5. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12625, Karar No: 2013/13498, Tarih: 21.10.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/12625 E.  ,  2013/13498 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı idare vekili ile davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmışsa da alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir.

Şöyle ki;

2942 sayılı Yasanın 11. maddesinin (d) bendi gereğince emlak vergi değerlerinin de dava konusu taşınmaz ile emsalin karşılaştırılmasında gözönünde tutulması gerekir. Bu itibarla dava konusu taşınmazların ve emsalin emlak vergisine esas tutulan asgari m² değerlerinin oranı ile bilirkişi raporunda değerlendirmeye esas alınan oran birbirinden fahiş ölçüde farklı olduğunda bu farklılık ve çelişki giderilmelidir. Dosyadaki kayıtlara göre 2011 yılında dava konusu 9236 ada 1 parsel sayılı taşınmazın emlak vergisine esas değeri 31,15 TL, emsal alınan 1574 parselin değeri ise 23,88 TL dir. Buna göre dava konusu taşınmazın emsal taşınmazdan daha değerli olduğu anlaşıldığı halde hükme esas alınan bilirkişi raporunda emsal taşınmazın daha değerli kabul edilmesi nedeniyle yapılan inceleme hüküm kurmaya yeterli ve inandırıcı bulunmamıştır.

Bu durumda, taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden, yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü yeni emsal satışları bildirmeleri için imkan tanınması, gerektiğinde emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu eşliğinde keşif yapılarak hüküm kurulması gerektiği düşünülmeden, eksik inceleme ile karar verilmesi doğru görülmemiştir,

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 21.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7653, Karar No: 2009/10197, Tarih: 05.11.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/7653 E.  ,  2009/10197 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı doğrultusunda inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava bonolarla borçlu olunmadığının tespiti istemine ilişkindir. Davacı vekili 11.04.2007 tarihli delil listesinde yemin deliline de dayanmıştır. Yemin iddiasını ispat edemeyen tarafın en son başvuracağı usule ilişkin ispat yolu olup davacıya, davalıya yemin teklif etme hakkı olduğu hatırlatılarak uygun sonucu dairesinde bir karar verilmesi gerekirken yemin teklifi hakkı hatırlatılmadan yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenle davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenle hükmün davacı yararına BOZULMASINA,peşin harcın istek halinde iadesine, 05.11.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/27761, Karar No: 2014/2483, Tarih: 30.01.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/27761 E.  ,  2014/2483 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İspir Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/11/2012

NUMARASI : 2012/323-2012/567

Taraflar arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Taşınmazın ve emsal olarak incelenen taşınmazların Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan metrekare değerlerinin getirtilmesi için dosyanın geri çevrilmesi üzerine; İspir İlçesi Çamlıkaya Belediye'sinin yazısında, dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 2012 yılındaki emlak vergisine esas metrekare değerinin bildirilmediği anlaşıldığından, taşınmazın Arsa Metrekare Rayiç Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas metrekare değerinin, ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden araştırıldıktan,

Sonra, alınacak cevapla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine 2. kez GERİ ÇEVRİLMESİNE, 30.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/25428, Karar No: 2015/16158, Tarih: 03.06.2015

**7. Ceza Dairesi         2014/25428 E.  ,  2015/16158 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasa'ya Muhalefet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

CMK.'nun 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesine engel hali bulunmayan ve mahkemede alınan savunmasında hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesini kabul ettiğini beyan eden sanığa, dava konusu eşyanın bilirkişi tarafından belirlenen Cif değeri esas alınarak gümrük idaresince hesaplanan "eşyanın ithalinde öngörülen gümrük vergileri ve diğer eş etkili vergiler ile mali yükler toplam tutarı” olan miktarın kamu zararı olduğunun bildirilmesi ve sonucuna göre, gerektiğinde Ceza Muhakemesi Kanun'nun 231/9 fıkrası da gözetilerek bir karar verilmesi gerekirken, gümrük idaresinin yaptığı masraflara ilişkin tutarın kamu zararı olduğu bildirilerek, engel sabıkası olmayan sanık hakkında, bu zararı gidermemesinin Hükmün Açıklanmasının Geri Bırakılması'na engel olduğu belirtilmişse de, gerekçede yeniden suç işlemeyeceği hususunda olumlu kanaate varılamadığına da yer verilmesi nedeniyle bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

01.03.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5739 sayılı Yasa'nın 5. maddesi ile yapılan değişiklikle 5237 sayılı TCK.'nın 50/6 madde ve fıkrasında yer alan "yaptırım" ibaresinin "tedbir" olarak değiştirilip, 5275 sayılı Yasa'nın 106. maddesinin 4 ve 9. fıkralarının yeniden düzenlenmesi ve 10. fıkrasının da yürürlükten kaldırılması karşısında, hükümde infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde, doğrudan verilen adli para cezasının ödenmemesi durumunda 5275 sayılı Yasa'nın 106/3. maddesi uyarınca hapse çevrileceğinin sanığa ihtar edilmesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.'nun 322. maddesi uyarınca;

Hükümden, "...ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin..." ifadesinin çıkartılması ve sair kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 03/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.