muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/12770, Karar No: 2013/16315, Tarih: 20.11.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/12770 E.  ,  2013/16315 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Yanlar arasında görülen muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptal ve tescil davası sonunda yerel mahkemece asıl ve birleşen davaların, reddine ilişkin olarak verilen karar davacılar vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'nın raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Asıl ve birleşen davalar, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptal ve tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, asıl ve birleşen davaların reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; miras bırakan ...'ün maliki olduğu bahçeli kerpiç ev nitelikli 24 parsel sayılı taşınmazını 18.11.1986 tarihli akitle davalı oğluna satış suretiyle temlik ettiği anlaşılmaktadır.

Davacılar, anılan temlikin mirasçıdan mal kaçırma amaçlı, bedelsiz ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek eldeki davayı açmışlardır.

Bilindiği üzere; uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 1.4.1974 tarih 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunun 706., Türk Borçlar Kanunun 237. (Borçlar Kanunun 213.) ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun içinde ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olaya gelince; yapılan araştırma ve uygulama sonucu çekişme konusu taşınmazın resmi akitte gösterilen değeri ile o tarihteki gerçek değeri arasında açık nispetsizlik bulunduğu, mirasbırakanın tek malvarlığının çekişme konusu taşınmaz olduğu, tüm mirasçıların muris ile ilgilendikleri, masraflarına davacılarında katıldıkları, ayrıca terekesinden para çıkmadığı, öte yandan satıldığı halde ölene kadar taşınmazı kendisinin tasarruf ettiği dosya kapsamıyla sabittir.

Belirlenen bu olgular, yukarıda açıklanan ilkelerle birlikte değerlendirildiğinde dava konusu taşınmazın mirasbırakan tarafından davalıya temlikinin bedelsiz, muvazaalı ve mirasçıdan mal kaçırma amaçlı olduğu sonucuna varılmaktadır.

Hal böyle olunca; asıl ve birleşen davaların kabulüne karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması doğru değildir.

Davacıların temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle hükmün açıklanan nedenlerle (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 20.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14314, Karar No: 2013/24911, Tarih: 18.09.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/14314 E.  ,  2013/24911 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Ayrıntılı olmayan kolluk ifadesinde saat 05:00 sularında uyandığında salonda bir şahsın elinde bıçak olduğu halde durduğunu gördüğünü ve bahsi geçen şahsın masa üzerindeki çantayı alarak evin kapısından çıkarak gittiğini beyan eden ve kovuşturma aşamasında ifadesi alınmayan mağdurun ayrıntılı olarak ifadesi alınarak failin olay sırasında mağduru görüp görmediği, elinde tuttuğu bıçakla mağdura yönelik herhangi hareketinin olup olmadığı, eylemi gerçekleştirirken bıçağın mağdur üzerindeki korkutucu etkisinden yararlanıp yararlanmadığı hususları duraksamaya yer bırakmayacak açıklıkta belirlendikten sonra sanığın mağduru gördüğünün ve en azından bıçağın mağdur üzerindeki korkutucu etkisinden yararlandığına dair bir emare bulunduğunun anlaşılması durumunda sanığın eyleminin yağma suçunu oluşturup oluşturmadığına ilişkin kanıtları takdir ve tartışma görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilmeden, görevsizlik kararı yerine duruşmaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

1-”04.07.2007” olan suç tarihinin gerekçeli karar başlığında hatalı yazılması,

2-Konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümde uygulama maddesinin gösterilmemesi,

3-Konut dokunulmazlığının ihlali suçunun suç tarihi itibarıyla uzlaşma kapsamında olduğunun anlaşılması karşısında; 5560 sayılı Yasa'nın 25. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 254. maddesi uyarınca, aynı Yasa'nın 253. maddesindeki yöntem izlenerek uzlaşma girişiminde bulunulması gerektiğinin düşünülmemesi,

4-Kovuşturma aşamasında ifadesi alınmayan mağdurun 04.07.2007 tarihli kolluk ifadesinde suça konu çanta içerisinde havalimanı giriş kartı bulunduğunu belirtmiş olmasına göre; ayrıntılı olarak ifadesi alınıp hırsızlanan çanta içerisinde başkaca bir eşyası olup olmadığının sorulması, suça konu eşyanın değeri duraksamaya yer bırakmayacak açıklıkta belirlendikten sonra değer azlığının kabulü halinde sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesinin uygulanma koşullarının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

5-Sanığın suç tarihi itibariyle sabıkası bulunmadığı halde, gerek hırsızlık gerekse de konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerde sanığın sabıkalı olduğu şeklindeki yerinde olmayan gerekçeler ile 5237 sayılı TCK'nın 62. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, 18.09.2013 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3323, Karar No: 2017/6383, Tarih: 05.07.2017

**19. Ceza Dairesi         2016/3323 E.  ,  2017/6383 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1)02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaşma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaşmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

2)Dava ve cezanın İİK'nın 354. maddesinde yazılı sebeplerden düşeceğinin kararda belirtilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 05.07.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/1242, Karar No: 2025/2003, Tarih: 14.04.2025

**7. Hukuk Dairesi         2025/1242 E.  ,  2025/2003 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 53. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/1195 E., 2024/934 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bakırköy 3. Tüketici Mahkemesi

SAYISI : 2021/610 E., 2023/421 K.

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil, olmadığı taktirde alacak ve tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın görev yönünden usulden reddine (görevsizlik) karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan kesin olarak reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince verilen 01.10.2024 tarihli ek karar ile, davacı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiştir.

Ek karar davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi; Bölge Adliye Mahkemesince verilen, davacı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine ilişkin 01.10.2024 tarihli ek karara ilişkindir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362. maddesinde, temyiz edilemeyen kararlar düzenlemesinin yer aldığı, 362. maddenin birinci fıkrasının (c) bendi uyarınca "Yargı çevresi içinde bulunan İlk Derece Mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek için verilen kararlar..." şeklindeki düzenleme karşısında, anılan ilk derece mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 362. maddesi uyarınca temyiz edilemeyen kararlardan olduğu anlaşılmakla, Bölge Adliye Mahkemesince kesin olarak karar verilmesi ve iş bu karara karşı yapılan temyiz başvurusuna ilişkin, temyiz başvuru dilekçesinin reddine yönelik ek karar verilmesi doğru olup, anılan Kanun’un 366. maddesi atfıyla aynı Kanun’un 346. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Belirtilen nedenlerle; Temyiz başvuru dilekçesinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile söz konusu ek kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesince verilen 01.10.2024 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

14.04.2025 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11046, Karar No: 2012/3975, Tarih: 02.04.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/11046 E.  ,  2012/3975 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekili ile davalılar ... ve ... tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı borçlu aleyhine icra takibi yaptıklarını, borcu karşılayacak malı bulunamadığını ileri sürerek borçlunun, dava konusu aracı davalı ...'e, onunda ...'e satışına ilişkin tasarrufların iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, satışın yakın akrabalar arasında yapıldığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiş hüküm davalılar ..., ... ile ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, borçlu İdris'in davalı ...'nın eniştesi, diğer davalı ...'nın ise kardeşi olmasına, 6183 sayılı Kanun’un 28/1 maddesinde bu derece akrabalar arasında yapılan tasarrufların bağışlama hükmünde sayıldığının ve iptale tabi olduğunun öngörülmesine buna ilaveten davalı ... ve Zehra'nın, borçlu İdris'in amme alacağının tahsiline imkan bırakmamak maksadı ile hareket ettiğini bilebilecek kişilerden olması nedeniyle de tasarrufun iptali gerekeceğine (6183 S.K. m.30) ve kararda yazılı diğer gerekçelere göre davalı ... vekili ile davalılar ... ve ...'in sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dava 6183 sayılı Yasa’nın 24 ve devamı maddelerine dayalı tasarrufun iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, davacının yaptığı takiple ilgili 2007, 2008, 2009 2010 ve 2011 yıllarına ait vergi borçlarından dolayı mevcut bulunan davacı alacağının sağlanması yönünden tasarrufun iptaline karar verilmiş ise de yapılan araştırma ve inceleme hüküm kurmaya yeterli değildir. Yasada öngörülen iptal koşullarının oluşması halinde 3. kişi yararına yapılan tasarruf tarihine kadar doğmuş ve kesinleşmiş olan vergi borcunun ulaştığı miktar ve ferileri ile sınırlı olarak iptale karar verilmesi gerekir. Somut olayda davacı Hazine, 2007, 2008, 2010 ve 2011 yıllarına ait birikmiş vergi borcu toplamı 7.549,93-TL kamu alacağının tahsiline yönelik olarak dava açmıştır.

O halde, mahkemece davacı vekilinden vergi alacağının hangi yıllara ait olduğu sorularak tespit edildikten sonra, ilgili yıllara ilişkin vergi dairesi tarafından davalı borçlu İdris'in vergi borcunun tahsili için yapılan takip evraklarının, ödeme emirlerinin, haciz varakalarının ve vergi borçlarının ödeme müddetinin başladığı tarihleri gösteren belgelerin eksiksiz olarak ilgili yerlerden getirtildikten sonra gerektiğinde bilirkişi incelemesine de başvurulmak suretiyle önceki tasarruf tarihi olan 18/07/2008 gününe kadar doğan ve itiraza uğramadan kesinleşen borç miktarı belirlenerek hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmelidir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ... ve ... ile davalı ... vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile usul ve yasaya aykırı bulunan hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalılara geri verilmesine 02/04/2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/471, Karar No: 2024/2354, Tarih: 01.07.2024

**6. Hukuk Dairesi         2023/471 E.  ,  2024/2354 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/3027 E., 2022/3041 K.

DAVACILAR : ... vekili Avukat ... ve diğer 11 davacı

DAVA TARİHİ : 18.07.2019

HÜKÜM/KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ: Samsun 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/364 E., 2022/441 K.

Taraflar arasındaki arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca eksik iş bedelinin tazmini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen karar verilmiştir.

Kararın taraflar vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraflar vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde özetle; davalı yüklenici ile arsa sahipleri arasında 21.10.2010 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi yapıldığını, yapılan inşaatta bir çok eksik bulunduğunu, iskan ruhsatının alınmadığını, davacıların her birinin 9.628,20 TL para yatırarak yapı kayıt belgesi aldıklarını, kat mülkiyetine geçmek için yine para yatırmaları gerektiğini ileri sürerek, eksik iş bedeli için şimdilik 2.000,00 TL'nin ve yapı kayıt belgesi için ödenen 115.538,40 TL nin davalıdan alınarak davacılara verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın belirsiz alacak davası olarak açılamaycağını, davacılardan Bünyamin Şimşek, ... ve ...’in arsa sahiplerinden bağımsız bölüm satın aldıklarını, bu nedenle aktif husumet ehliyetleri olmadığını, davalılardan ... ve ...’nın ise, yükleniciden bağımsız bölüm satın aldıklarını ve bu davanın tüketici mahkemelerinde görülmesi gerektiğini, taşınmazı teslim aldıktan 7 yıl sonra dava açılmasının kötü niyetli olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın eksik ve ayıplı iş bedeline ilişkin olduğu, davacıların kendi bağımsız bölümlerindeki eksiklik bedelini talep edebilecekleri, ortak alanlardaki eksik iş bedelinden sadece paylarında düşen oranda talepte bulunabilecekleri, eksik iş bedelinden davacıların hissesine düşen bedelin 253.832,74 TL olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne, yapı kayıt belgesi için ödenen bedel talep edilmiş ise de, sadece yapıların kullanılmasına için geçici statü sağlayan yapı kayıt belgesinin masrafı için talep edilen kısım yönünden ise bu istek kalemi bakımından davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresinde taraflar vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresinde taraflar vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacılar vekili istinaf başvuru dilekçesinde özetle; yapı kayıt belgesi masrafına ilişkin red kararının hatalı olduğunu, yüklenicinin anahtar teslim şartını yerine getirmediğini, su ihtiyacını karşılamak için başvurunun zorunlu olduğunu beyan ederek, ilk derece mahkemesin kararının kaldırılmasını talep etmişlerdir.

Davalı vekili istinaf başvuru dilekçesinde özetle; cevap dilekçesini tekrar ederek davacıların bir kısmı yönünden aktif husumet yokluğu nedeni ile davanın reddine karar verilmesi gerektiğini ileri sürerek ilk derece mahkemesin kararının kaldırılmasını talep etmişlerdir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile ilk derece mahkemesi kararında usul ve esas bakımından yasaya aykırılık görülmediğinden istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresinde taraflar vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili ve davalı vekili istinaf başvuru dilekçeleri içeriklerini tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmişlerdir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine dayanan eksik ve ayıplı iş bedeli istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

TBK’nın 470 vd. maddeleri

3. Değerlendirme

1- Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine dayanan eksik iş bedelinin tazminine ilişkin davada kural olarak uyuşmazlığın arsa sahibi ile davalı yüklenici arasında çözümlenmesi gerekir. Arsa payı inşaat sözleşmesi uyarınca arsa sahibinden bağımsız bölüm alanların akidi olmayan davalı yükleniciye karşı dava açması mümkün değildir. Ancak arsa sahiplerinden sözleşmeden kaynaklanan haklarını temlik alması halinde bu davayı açabilirler.

2- Somut olayda davalı yüklenici davacıların bir kısmının arsa sahibinden bağımsız bölüm satın alanlar, bir kısmının ise yükleniciden bağımsız bölüm satın alanlar oldukları savunmuş olup, mahkemece bu konuda bir araştırma yapılmamıştır. Bu durumda mahkemece tapu kayıtları da incelenmek sureti ile davacıların bağımsız bölümleri ne şekilde iktisap ettikleri araştırılarak, bağımsız bölümün davacı arsa sahiplerinden satın aldıklarının anlaşılması halinde bu davacılar yönünden arsa sahiplerinin arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklanan haklarını davayı birlikte açmak sureti ile temlik aldıklarının kabulü ile esasa ilişkin taleplerinin incelenmesi, dava dışı arsa sahiplerinden satın alan davacıların ise arsa sahibinden arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine dayalı hakları ayrıca temlik alıp almadıklarına ilişkin temliknamenin sunulması halinde esasa ilişkin taleplerinin incelenmesi gerekmektedir.