muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/9603, Karar No: 2024/3065, Tarih: 06.03.2024

**6. Ceza Dairesi         2022/9603 E.  ,  2024/3065 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/1464 E., 2021/484 K.

SUÇ : İşyerinde silahla yağma

HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ :Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının 17.06.2019 tarihli ve 2019/35257 Esas sayılı iddianamesiyle sanık hakkında nitelikli yağma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 149/1-a-d.3, 53 üncü maddeleri gereğince cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2.İstanbul Anadolu 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 20/02/2020 tarihli ve 2019/410 Esas ve 2020/116 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında nitelikli yağma suçundan 5237 sayılı Kanun’un 149/1-a-d, 168/3, 62, 53, 58 inci maddeleri gereğince verilen 6 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmiştir.

3.İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 29. Ceza Dairesinin 10.03.2021 tarihli ve 2020/1464 Esas, 2021/484 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli yağma suçundan İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurusunun;

1-Sanık hakkında TCK'nın 58/6.maddesi ile uygulama yapılırken İstanbul Anadolu 29. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2017/149 (E) 2017/246 (K) sayılı ilamı ile hükmolunan 2 yıl 1 ay hapis cezası tekerrüre esas alınmış ise de, sanığa ait adli sicil kaydı incelendiğinde; İstanbul Anadolu 11.Ağır Ceza Mahkemesinin 2015/489 (E) 2016/256 (K) sayılı ilamı ile hükmolunan 12 yıl hapis cezasının suç tarihinden önce 08/11/2017 tarihinde kesinleşmiş olup daha ağır cezayı içeriyor olması sebebiyle, bu mahkumiyet ilamının tekerrüre esas alınması gerekirken kararda yazılı ilamın tekerrüre esas alınması aleyhe istinaf istemi bulunmadığından,

2- CMK’nın 324/2 maddesinde ''Hüküm ve kararda yargılama giderlerinin kimlere yükletileceğinin gösterilmesi gerektiği'' belirtilmiş olmasına karşın, mahkemece hükmün esasını oluşturan kısa karara yargılama gideri miktarının yazılmaması, gerekçeli kararda ayrıntılı olarak tamamlanmış olması nedeniyle neticeye etkili görülmediğinden, Tespit edilen bu hukuka aykırılıklar bozma yada davanın yeniden görülme sebebi sayılmamış, ELEŞTİRİ ile ancak; Kurulan hükümde temel ceza 11 yıl hapis cezası olarak belirlendikten sonra bu cezadan TCK'nın 168/3 maddesi ile 1/3 oranında indirim yapılarak 7 yıl 4 ay hapis cezası bulunduğu, hükme de bu şekilde yazılmış olmasına karşın bu cezanın önüne fazladan (3) rakamının yazıldığı, bu yazım yanlışlığının hükümde karışıklığa neden olduğu görülmüş, bu yazım hatasının yeniden araştırma gerektirmeyen ve duruşma yapılmaksızın düzeltilebilir nitelikte olduğu görülmekle, hükmün (1) nolu fıkrasının (2.) paragrafına fazladan yazılan "3" rakamının hükümden çıkartılmasına, diğer hüküm fıkralarının aynen korunmasına, 5271 sayılı CMK’nın 303/1-a ve 280/1-a.2 maddeleri uyarınca hükmün DÜZELTİLEREK esastan reddine karar verilmiştir

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri

1.5237 sayılı Kanun’un 150/2 maddesi uygulanmadığına,

2.Zararın giderildiğine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1.Suç tarihinde saat 17.15 sıralarında mağdur ...'nın yetkilisi olduğu diğer mağdur ...'in kasiyer olarak çalıştığı ... isimli market şubesine müşteri gibi gelen sanığın elinde bulunan suyu masaya bıraktıktan sonra kasada bulunan mağdur kasiyere ''olayın ciddiyetine varalım, ne kadar ciddi olduğumu görüyorsunuzdur, bu bir soygundur'' diyerek belinden siyah renkli silahı çıkartarak kasadan 800,00 TL parayı alarak gittiği, eylemin ilk derece mahkemesi tarafından maddi vakıa olarak kabul edildiği anlaşılmıştır.

2-Sanığın ''2016 yılında gasp suçundan üzerime atılı iftira yüzünden cezaevine girdim ve 2,5 yıl cezaevinde kaldım. Psikolojim bozuldu. Açık cezaevine çıkmıştım. Çocuklarımı da görememiştim ve açık cezaevinde firar ettim. Olay günü de firar olduğum dönemde psikolojimin bozuk olması nedeni ile paraya ihtiyacım olmadığı halde iddianamede anlatılan şekilde gasp olayını gerçekleştirdim. Gasp ettiğim paraları Sarıgazi'de gariban çocuklara dağıttım. Gasp suçunda kullandığım silahı da Sarıgazi'de tanımadığım birisinden 4.000 TL karşılığında aldım. Suçlamayı kabul ediyorum, çok pişmanım. Bir sinir, öfke ve cehaletin vermiş olduğu bir olaydır. Bu saatten sonra ne olacak bilemiyorum, müştekilerin zararını gidermek istiyorum," şeklinde''şeklindeki ikrar içeren savunması dosyada mevcuttur.

3.Mağdur ...'nın '' kendisinin ... Markette mağaza sorumlusu olduğunu, kasiyer ...'in olayı kendisine olayı haber vermesi üzerine, merkeze durumu bildirdiğini, polislerce kameralardan sanığın tespit edildiği, ve alınan paranın 800 tl olduğunun tespit ettikleri'' beyanı dosyada mevcuttur.

3.Mağdur ...'nın '' kendisinin ... Markette mağaza sorumlusu olduğunu, kasiyer ...'in olayı kendisine olayı haber vermesi üzerine, merkeze durumu bildirdiğini, polislerce kameralardan sanığın tespit edildiği, ve alınan paranın 800 tl olduğunun tespit ettikleri'' beyanı dosyada mevcuttur.

4.Mağdur ...'in ''kendisinin ... markette kasiyer olarak çalışdığını, müşteri ile ilgilenirken huzurda bulunan sanığın reyonların arasında dolaşttktan sonra kasaya geldiğini, sanığın önünde kasada bekleyen 2-3 müşteriden sonra kasaya geldiğini, belinden bir tabanca çıkardığını, silahı doğrultarak kasadaki paraları bana ver dediğini, kendisinin de kasadan 800 TL'yi çıkarıp sanığa verdiğini, sanığı emniyette de şu anda da teşhis ettiğini'' şeklindeki beyanı dosyada mevcuttur.

5-Kamera kayıtları, CD inceleme tutanağı dosyada mevcuttur.

6-Mağdurun, sanığı teşhis ettiği eşgal tutanağı dosyada mevcuttur.

7-Olay yerinden elde edilen su şişesine ait uzmanlık raporu dosyada mevcuttur.

8-Olay yeri inceleme tutanağı dosyada mevcuttur.

9-Sanığın silahın yerini gösterdiği yakalama tutanağı dosyada mevcuttur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Sanık hakkında nitelikli yağma suçundan İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurusunun;

1-Sanık hakkında TCK'nın 58/6.maddesi ile uygulama yapılırken İstanbul Anadolu 29. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2017/149 (E) 2017/246 (K) sayılı ilamı ile hükmolunan 2 yıl 1 ay hapis cezası tekerrüre esas alınmış ise de, sanığa ait adli sicil kaydı incelendiğinde; İstanbul Anadolu 11.Ağır Ceza Mahkemesinin 2015/489 (E) 2016/256 (K) sayılı ilamı ile hükmolunan 12 yıl hapis cezasının suç tarihinden önce 08/11/2017 tarihinde kesinleşmiş olup daha ağır cezayı içeriyor olması sebebiyle, bu mahkumiyet ilamının tekerrüre esas alınması gerekirken kararda yazılı ilamın tekerrüre esas alınması aleyhe istinaf istemi bulunmadığından,

2- CMK’nın 324/2 maddesinde ''Hüküm ve kararda yargılama giderlerinin kimlere yükletileceğinin gösterilmesi gerektiği'' belirtilmiş olmasına karşın, mahkemece hükmün esasını oluşturan kısa karara yargılama gideri miktarının yazılmaması, gerekçeli kararda ayrıntılı olarak tamamlanmış olması nedeniyle neticeye etkili görülmediğinden, Tespit edilen bu hukuka aykırılıklar bozma yada davanın yeniden görülme sebebi sayılmamış, ELEŞTİRİ ile ancak; Kurulan hükümde temel ceza 11 yıl hapis cezası olarak belirlendikten sonra bu cezadan TCK'nın 168/3 maddesi ile 1/3 oranında indirim yapılarak 7 yıl 4 ay hapis cezası bulunduğu, hükme de bu şekilde yazılmış olmasına karşın bu cezanın önüne fazladan (3) rakamının yazıldığı, bu yazım yanlışlığının hükümde karışıklığa neden olduğu görülmüş, bu yazım hatasının yeniden araştırma gerektirmeyen ve duruşma yapılmaksızın düzeltilebilir nitelikte olduğu görülmekle, hükmün (1) nolu fıkrasının (2.) paragrafına fazladan yazılan "3" rakamının hükümden çıkartılmasına, diğer hüküm fıkralarının aynen korunmasına, 5271 sayılı CMK’nın 303/1-a ve 280/1-a.2 maddeleri uyarınca hükmün DÜZELTİLEREK esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanık Müdafiinin 5237 sayılı Kanun’un 150/2 Maddesi Uygulanmadığına, Zararın Giderildiğine, İlişkin Temyiz Sebepleri Yönünden

1-800,00 TL paranın işyerinden yağmalanması eyleminde suç tarihi itibariyle paranın satın alma gücü ve günün ekonomik koşulları ile birlikte değerlendirildiğinde, sanığa verilen cezadan değer azlığı nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 150 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca indirim uygulanması gerekmediğinden hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2-Sanığın ikrarı içeren savunması, mağdur beyanları, kamera kayıtları, CD inceleme tutanağı, mağdurun sanığı teşhis ettiği eşgal tutanağı, olay yerinden elde edilen su şişesine ait uzmanlık raporu, olay yeri inceleme tutanağı, sanığın silahın yerini gösterdiği, yakalama tutanağı ve tüm dosya kapsamına göre hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 29. Ceza Dairesinin 10.03.2021 tarihli ve 2020/1464 Esas, 2021/484 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ile re'sen incelenecek hükümler yönünden ve 5271 sayılı Kanun’un 288 inci ve 289 uncu maddeleri kapsamında kapsamında re'sen gösterilen sebepler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İstanbul Anadolu 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 29. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

06.03.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13075, Karar No: 2016/19394, Tarih: 19.12.2016

**18. Ceza Dairesi         2015/13075 E.  ,  2016/19394 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çevrenin kasten kirletilmesi

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

I- Genel İlkeler:

Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 56/1. maddesine göre herkes, sağlıklı ve dengeli bir çevrede yaşama hakkına sahiptir. Aynı maddenin ikinci fıkrasında getirilen düzenleme ile de çevreyi geliştirmek, çevre sağlığını korumak ve çevre kirlenmesini önlemek gerek Devlete gerekse vatandaşlara ödev olarak yüklenmiştir. Anayasada yer alan bu ilkeler 2872 sayılı Çevre Kanunu'nun 3/a maddesinde de benzer biçimde düzenlenmiştir. Buna göre; gerçek ya da tüzel kişi olarak herkes, çevrenin korunması ve kirliliğin önlenmesi ile görevli olup, alınacak tedbirlere ve belirlenen esaslara uymakla yükümlüdür. Bu bağlamda, “kamu sağlığını ve çevreyi koruma” prensibi Türk Ceza Kanunu’nun birinci maddesinde Kanun’un amaçlarından birisi olarak öngörülmüş, ayrıca “sağlıklı bir çevrede yaşama hakkı” başta bu Kanunun 181 ilâ 184. maddeleri olmak üzere, 2872 sayılı Çevre Kanunu’nda ve diğer bir kısım mevzuatta koruma altına alınmış, çevreyi kirletme eylemi farklı suç ve kabahat türleri ile yaptırıma bağlanmıştır.

Türk Ceza Kanununun 181. maddesinin birinci fıkrasında suç olarak düzenlenen atık veya artıklarla çevrenin kasten kirletilmesi fiili, kanunlarda belirtilen teknik usullere aykırı olarak, çevreye zarar verecek şekilde atık veya artıkların alıcı ortamlar olan toprak, su ve havaya kasten verilmesidir. Buna göre suç, atık veya artıkların teknik usullere aykırı olarak bir defa alıcı ortama verilmesiyle oluşacaktır.

Fıkrada sözü edilen “ilgili kanunlarla belirlenen teknik usullere aykırılık” hali; 2872 sayılı Çevre Kanunu, 2690 sayılı Türkiye Atom Enerjisi Kurumu Kanunu, 5977 sayılı Biyogüvenlik Kanunu, 3213 sayılı Maden Kanunu gibi kanunların, kapsadıkları alanlarla ilgili olarak “çevreyi kirletmeme” ilkesi gereğince çerçeve olarak benimsedikleri düzenlemelere dayanılarak oluşturulan yönetmeliklerde açıklanan ve somut olayın özelliklerine göre değerlendirilecek olan, arıtma, depolama, imha etme, taşıma, koruma, alıcı ortama verme, uzaklaştırma gibi hususlar bakımından öngörülen yükümlülüklere aykırı davranmayı ifade etmektedir.

“Çevreyi kirletmeme” prensibi ise genel olarak 2872 sayılı Çevre Kanunu’nun “Kirletme Yasağı” kenar başlıklı 8. maddesinde düzenlenmiştir.

Buna göre;

“Her türlü atık ve artığı çevreye zarar verecek şekilde, ilgili yönetmeliklerde belirlenen standartlara ve yöntemlere aykırı olarak doğrudan ve dolaylı biçimde alıcı ortama vermek, depolamak, taşımak, uzaklaştırmak ve benzeri faaliyetlerde bulunmak yasaktır.

“Çevreyi kirletmeme” prensibi ise genel olarak 2872 sayılı Çevre Kanunu’nun “Kirletme Yasağı” kenar başlıklı 8. maddesinde düzenlenmiştir.

Buna göre;

“Her türlü atık ve artığı çevreye zarar verecek şekilde, ilgili yönetmeliklerde belirlenen standartlara ve yöntemlere aykırı olarak doğrudan ve dolaylı biçimde alıcı ortama vermek, depolamak, taşımak, uzaklaştırmak ve benzeri faaliyetlerde bulunmak yasaktır.

Kirlenme ihtimalinin bulunduğu durumlarda ilgililer kirlenmeyi önlemekle, kirlenmenin meydana geldiği hallerde ise kirleten, kirlenmeyi durdurmak, kirlenmenin etkilerini gidermek veya azaltmak için gerekli tedbirleri almakla yükümlüdür.”

Yine aynı Kanunun “Tanımlar” kenar başlıklı 2. maddesine göre atık, herhangi bir faaliyet sonucunda oluşan, çevreye atılan veya bırakılan her türlü madde, alıcı ortam ise hava, su, toprak ortamları ve bu ortamlarla ilişkili ekosistemlerdir. Mevzuatımızda tanımı bulunmayan “artık” ise; öğretideki düşüncelerden de yararlanılarak, bir maddenin tüketimi, kullanımı ya da harcanmasından sonra artan, geriye kalan kısım olarak tanımlanabilir.

Türk Ceza Kanununun “çevreyi kasten kirletme” suçunu düzenleyen 181/1, “taksirle kirletme” suçunu düzenleyen 182/1 ve 2872 sayılı Çevre Kanunu’nun 8. maddelerinde suçun unsuru olarak kabul edilen “çevreye zarar verecek şekilde” kavramı ise, “gerçekleşen somut bir zararı” değil, “zarar vermeye elverişliliği, zarar ihtimalini” anlatmaktadır. Madde gerekçesinde de açıklandığı üzere atık veya artığın; kasten su, hava ve toprak şeklinde gruplandırılan alıcı ortama ya da bu ortamlarla ilişkili ekosistemlerden birine verilmesi ile suç oluşacaktır. Çevrenin kasten kirletilmesi, kanunda tehlike suçu olarak düzenlenmiştir. Zararın gerçekleşmesi, bu suçta unsur olmadığı gibi cezalandırma şartı da değildir.

Öte yandan atık veya artıkların toprakta, suda veya havada kalıcı özellik göstermesi hali TCK'nın 181. maddesinin 3. fıkrasında, bunların insan veya hayvanlar açısından tedavisi zor hastalıkların ortaya çıkmasına, üreme yeteneğinin körelmesine, hayvanların veya bitkilerin doğal özelliklerini değiştirmeye neden olabilecek etkilerinin olması ise aynı maddenin 4. fıkrasında cezanın artırılmasını gerektiren nitelikli haller olarak düzenlenmiştir.

II – Yargılamaya Konu Olayda Uygulanacak Mevzuat ve Düzenleyici İşlemler:

2872 sayılı Kanun’un 20. maddesinin (ı) ve (n) bentleri, denizler, içme ve kullanma suları (yapay ya da tabii göller, barajlar, akarsular, yer altı suları vs) ile içme ve kullanma suyu sağlama amacı dışındaki sular şeklinde üç grup su kaynağı belirlemiş, tanker, gemi ve diğer deniz araçlarının kirletme faaliyetleri ayrıca düzenlenerek, sular her türlü kirlenmeye karşı koruma altına alınmıştır.

II – Yargılamaya Konu Olayda Uygulanacak Mevzuat ve Düzenleyici İşlemler:

2872 sayılı Kanun’un 20. maddesinin (ı) ve (n) bentleri, denizler, içme ve kullanma suları (yapay ya da tabii göller, barajlar, akarsular, yer altı suları vs) ile içme ve kullanma suyu sağlama amacı dışındaki sular şeklinde üç grup su kaynağı belirlemiş, tanker, gemi ve diğer deniz araçlarının kirletme faaliyetleri ayrıca düzenlenerek, sular her türlü kirlenmeye karşı koruma altına alınmıştır.

Öte yandan Su Kirliliği Kontrolü Yönetmeliği, 2872 sayılı Çevre Kanunu’nun 8, 9, 11, 12, 15 ve 20. maddelerine dayanılarak “Ülkenin yeraltı ve yerüstü su kaynakları potansiyelinin korunması ve en iyi bir biçimde kullanımının sağlanması için, su kirlenmesinin önlenmesini sürdürülebilir kalkınma hedefleriyle uyumlu bir şekilde gerçekleştirmek üzere gerekli olan hukuki ve teknik esasları belirleme” amacıyla kabul edilmiştir.

Bu yönetmeliğin 16 ilâ 21. maddelerinde içme ve kullanma suyu temin edilen yüzeysel sularla ilgili kirletme yasaklarına, 23. maddesinde denizlerle ilgili kirletme yasaklarına yer verilmiş, 25 ilâ 36. maddelerinde ise atıksuların boşaltım ilkeleri açıklanmıştır.

Yine Yönetmeliğin 6. maddesinde alıcı su ortamını kirleten en önemli kaynaklar ve etkenler dokuz bent halinde örnekleme yoluyla sayılmış, sınırlayıcı bir belirleme yapılmamıştır. Buna göre; fekal atıklar, organik atıklar, kimyasal atıklar, aşırı üretim artışına neden olan besin maddelerinin alıcı ortamın dengesini bozacak şekilde aşırı boşaltımı, atık ısı, radyoaktif atıklar, deniz dibinden taranan malzeme, çamur, çöp ve hafriyat artıklarının ve benzeri atıkların boşaltımı, gemilerden kaynaklanan petrol türevli katı ve sıvı atıklar (sintine suyu, kirli balast, slaç, slop, yağ ve benzeri atıklar), Tehlikeli Maddelerin Su ve Çevresinde Neden Olduğu Kirliliğin Kontrolü Yönetmeliğinin eklerinde belirtilen maddeler, örnekleme yoluyla sayılmış kirletici unsurlardır.

Yönetmeliğin tanımlar kenar başlıklı 3. maddesinde alıcı ortam; “Atıksuların deşarj edildiği veya dolaylı olarak karıştığı göl, akarsu, kıyı ve deniz suları ile yeraltı suları gibi yakın veya uzak çevre” şeklinde tüm su kaynaklarını kapsayacak şekilde tanımlanmıştır. Aynı maddede atık “Her türlü üretim ve tüketim faaliyetleri sonunda, fiziksel, kimyasal ve bakteriyolojik özellikleriyle karıştıkları alıcı ortamların doğal bileşim ve özelliklerinin değişmesine yol açarak dolaylı veya doğrudan zararlara yol açabilen ve ortamın kullanım potansiyelini etkileyen katı, sıvı veya gaz halindeki maddelerle atık enerji”, atıksu ise “Evsel, endüstriyel, tarımsal ve diğer kullanımlar sonucunda kirlenmiş veya özellikleri kısmen veya tamamen değişmiş sular ile maden ocakları ve cevher hazırlama tesislerinden kaynaklanan sular ve yapılaşmış kaplamalı ve kaplamasız şehir bölgelerinden cadde, otopark ve benzeri alanlardan yağışların yüzey veya yüzeyaltı akışa dönüşmesi sonucunda gelen sular” şeklinde tarif edilmiştir.

Suların korunması ile ilgili esasları düzenleyen Yönetmeliğin 4/j maddesinde belirtilen genel ilke, atıksuların arıtılmadan doğrudan alıcı ortama verilmemesidir. Keza “Alıcı Ortama Doğrudan Boşaltım Esasları” kenar başlıklı 26. maddenin (d) bendine göre “her türlü katı atık ve artıklarla, arıtma çamurları ve fosseptik çamurlarının alıcı su ortamlarına boşaltılması” da yasaktır.

Alıcı ortam olan denizlerin korunması ile ilgili düzenlemelere gelince;

Anılan Yönetmeliğin “Denizlerle İlgili Kirletme Yasakları” kenar başlıklı 23. maddesinde özetle; 6. maddede bahsedilen kirletici etkileri doğuran her türlü deniz ve kıyı suyu kullanımı ile boşaltımlar tamamen yasaklanmış veya izne bağlanmıştır. Hiç kimse gerekli izni almadıkça denizlere yasaklanmış veya izne tabi kılınmış maddeleri atamaz ve boşaltamaz. Gemilerden çöp, petrol ve petrol türevleri ile bunlarla bulaşık sintine suları, kirli balast suları, slaç, slop, yağ ve benzeri katı ve sıvı atıklar ile her türlü kargo artık ve atıklarının boşaltılması yasaktır. Öte yandan gemilerden evsel nitelikli atıksu boşaltımı, tüm gemiler için Denizlerin Gemiler Tarafından Kirletilmesinin Önlenmesine Ait Uluslararası Sözleşmenin (Marpol 73/78) Ek-IV hükümlerine tabidir. Hassas alan niteliğindeki koy ve körfezlerde, gemide arıtma cihazı olsa dahi gemilerden evsel nitelikli atıksu boşaltımı yapılamaz. Yüzme ve rekreasyon amacıyla kullanılan kıyı sularının kirlenmesinin önlenmesi için sahillerin kum bandı üzerinde veya burayı etkileyecek yakınlıkta inşa edilen fosseptiklerin sızdırmasız olması ve oluşan atıksuyun arıtma tesisi ya da kanalizasyon sistemine verilmesi gereklidir. Hafriyat artıkları, moloz, arıtma ve proses artığı çamurlar ve benzeri atıkların bertaraf amacıyla deniz ve kıyı sularına boşaltımı yasaktır.

Yukarıda belirtildiği üzere denizlere deşarj izni bazı durumlarda atıksuyun arıtılmış olması koşuluna bağlanmıştır. Öte yandan atıksuyun arıtılmış su olduğunun kabul edilebilmesi için de, bunların Yönetmeliğin 31. maddesinde belirtilen 16 sektör bakımından Yönetmeliğin ekindeki tabloda gruplar halinde öngörülen limit deşarj değerlerine uygun olması gerekir. Aksi durumda atıksuyun tam olarak arıtıldığından, dolayısıyla deşarj edilme koşulunun gerçekleştiğinden bahsedilemez.

Görüleceği üzere; açıklanan mevzuatla, çevrenin kirletilmesinin önlenmesi amaçlanmış, kişilere, temiz, sağlıklı ve dengeli bir çevrede yaşama hakkı sağlanması hedeflenmiştir.

III - Yargılamaya Konu Olay

Görüleceği üzere; açıklanan mevzuatla, çevrenin kirletilmesinin önlenmesi amaçlanmış, kişilere, temiz, sağlıklı ve dengeli bir çevrede yaşama hakkı sağlanması hedeflenmiştir.

III - Yargılamaya Konu Olay

Sanığın gemi kaptanı olarak görev yaptığı gemiden denize evsel nitelikli su deşarj edildiği, gemiden alınan numune üzerinde yapılan analizde, KOİ ve askıda katı madde değerlerinin, limit deşarj değerlerini aştığının belirlendiği, alınan numunelere göre Su Kirliliği Kontrol Yönetmeliğinin ekindeki tablolarda belirlenen limit değerlerin aşılması suretiyle, 2872 sayılı Çevre Kanunu’nun 8, 20, Su Kirliliği Kontrol Yönetmeliği’nin 23 ve 26. maddelerine aykırı olarak arıtılmamış kirli suyun doğrudan alıcı ortam olan denize deşarj edilmesi suretiyle çevrenin kirletildiği anlaşılmıştır.

Sanığın, yüklenen eylemden kast ya da taksir şeklindeki kusurluluk türlerinden hangisinden sorumlu olduğu tartışılarak sonucuna göre hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik inceleme ile beraat kararı verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

IV – Sonuç ve Karar

Açıklanan gerekçelerle katılan... Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 19.12.2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.