muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/305, Karar No: 2022/1485, Tarih: 10.11.2022

. maddesine göre tutulan ve aynı Kanun’un 156. maddesine göre ispata özgülenen tutanağa göre (11.08.2016 tarihli duruşma zaptı) davacı vekili aracılığı ile Türkiye’deki adresine teşhis ve tanınmaya yarayacak şekilde beyan ettiği, bunun İİK’nın 134. maddesinden kaynaklanan ve adres yokluğu üzerinden meydana gelen yetmezliğin aşılması için yeterli olduğu, İİK’nın 134/2. maddesinin bir yabancının Türkiye'de kendisi ile iletişime geçilmesine imkân verecek adresin yargılamanın belli bir aşamasında giderilmesini yasaklamadığı, Yargıtayın birçok kararında adil yargılanma hakkının mahkemelere erişim boyutunu dilekçelerdeki adres yokluğu yahut standart defolarından ötürü zedelenmemesi için ikinci bent kapsamında kalan eksikliklerin dilekçe dışındaki dosya kapsamında bulunan sair bilgi ve belgelerden teminine cevaz verdiği, böylelikle salt dilekçede bulunmamakla birlikte şu ya da bu şekilde kayıtlara geçirilmiş tutanaklara alınmış, yahut vekâletname gibi belgeler üzeriden tedarik edilmiş adres bilgisi ile İİK’nın 134/2. maddesinin ikinci cümlesi üzerinden vücuda getiren yükümlülüğün aşılabileceği gerekçesi ile direnme kararı verilmiştir.

Direnme Kararının Temyizi:

12. Direnme kararı süresi içinde alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

II. UYUŞMAZLIK

13. Direnme yoluyla Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık; somut olayda İcra ve İflas Kanunu’nun 134. maddesinin 2. fıkrasına göre “yurt içinde bir adres göstermek” koşulunun gerçekleşip gerçekleşmediği noktasında toplanmaktadır.

III. GEREKÇE

14. 17.07.2003 tarihli ve 4949 sayılı Kanun’un 38. maddesi ile değişik İİK’nın 134. maddesinin 2. fıkrası “İhalenin feshini, Borçlar Kanununun 226 ncı maddesinde yazılı sebepler de dahil olmak üzere yalnız satış isteyen alacaklı, borçlu, tapu sicilindeki ilgililer ve pey sürmek suretiyle ihaleye iştirak edenler yurt içinde bir adres göstermek koşuluyla icra mahkemesinden şikayet yolu ile ihale tarihinden itibaren yedi gün içinde isteyebilirler. İlgililerin ihale yapıldığı ana kadar cereyan eden muamelelerdeki yolsuzluklara en geç ihale günü ıttıla peyda ettiği kabul edilir. İhalenin feshi talebi üzerine tetkik icra mahkemesi talep tarihinden itibaren yirmi gün içinde duruşma yapar ve taraflar gelmeseler bile icap eden kararı verir…” hükmünü içermektedir.

15. Anılan maddenin gerekçesinde “ihaleye iştirak edenlerin şikayet yoluyla ihalenin feshini isteyebilmeleri için yurt içinde adres göstermeleri zorunluluğu getirmek suretiyle kötü niyetli isteklilerin önüne geçilmesinin amaçlandığı” belirtilmiştir.

16. Bu hükümle, ihalenin feshini isteyebilecek olan hukuk süjeleri açıkça vurgulandığı gibi, şikâyetçilerin yurt içinde adres göstermeleri koşulu öngörülmüştür (Postacıoğlu, İlhan/ Altay, Sümer: İcra Hukuku Esasları, ... 2010, s. 616).

17. İcra ve İflas Kanunu, HMK’ya göre özel kanun olup, HMK icra mahkemesinde görülen şikâyet ve itirazlarda ancak İİK’da açıkça gönderme olduğunda ya da işin niteliğine uygun düştüğü ölçüde uygulanır. İİK’nın 134. maddesinin 2. fıkrasına göre cebri icra yolu ile yapılan satışların feshi şikâyet yolu ile icra mahkemelerinden istenebilir. İcra mahkemesi talep tarihinden itibaren yirmi gün içinde duruşma yapar ve taraflar gelmeseler bile icap eden kararı verir. “Yurt içinde bir adres göstermek” koşulu şikâyet yoluna başvurulabilmesi şartı olup, kötüniyetli şikâyetlerin önlenmesi amaçlandığından, bu koşulun sonradan yerine getirilmesi olanaklı değildir.

18. Belirtilen bu koşul takip dosyasında yurt içinde bir adresi mevcut olan alacaklı ve borçlu için aranmamaktadır. Alacaklı veya borçlunun şikâyet dilekçesinde yurt içinde bir adresi gösterilmese bile takip dosyasında yurt içinde bir adresinin bulunması hâlinde bu koşul yerine getirilmiş sayılır.

18. Belirtilen bu koşul takip dosyasında yurt içinde bir adresi mevcut olan alacaklı ve borçlu için aranmamaktadır. Alacaklı veya borçlunun şikâyet dilekçesinde yurt içinde bir adresi gösterilmese bile takip dosyasında yurt içinde bir adresinin bulunması hâlinde bu koşul yerine getirilmiş sayılır.

19. Diğer taraftan şikâyetçi asılın kendisini vekille temsil ettirmesi hâlinde dahi anılan maddede belirtilen bu koşulun yerine getirilmesi gerekir. Yurt dışında bulunan şikâyetçinin, vekâletnamesinde yurtdışı adresinin yazılı olması ve vekilin de yurt içi adresinin gösterilmesi yurt içinde adres gösterme koşulunu ortadan kaldırmaz. Vekilin vekâletten çekilmesi ihtimali gerçekleştiğinde şikâyetçi asıla yapılacak tebligatlar için ve işin sürüncemede kalmamasını amaçlayan “yurt içinde adres gösterme” koşulu yerine getirilmelidir. Ancak borçlunun şikâyet dilekçesinde yurt dışında bir adres gösterilmemiş ve şikâyet dilekçesi ekindeki vekâletnamede borçlunun tebligata yarar Türkiye’deki 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 10. maddesinin 1. fıkrası anlamında adresi gösterilmiş ise yasanın aradığı yurt içinde adres gösterme koşulunun yerine getirildiğinin kabulü gerekir.

20. Somut olayda, ihalenin feshini isteyen borçlunun takip dosyasında yurt içinde bir adresi bulunmamaktadır. Şikâyet dilekçesinde ise yurt dışında bir adresi gösterilmiştir. Borçlu vekilinin vekâletnamesinde de borçlunun aynı adresi yer almaktadır. Borçlu vekili 11.08.2016 tarihli duruşmada “müvekkilimin Türkiyede ikamet adresi yoktur yabancı uyrukludur ancak tebligat adresi benim adresimdir. Bana yapılan tebilgatlar müvekkilime yapılmış sayılır” şeklinde, 18.08.2016 tarihli beyan dilekçesinde ise “…yabancı uyruklu olan müvekkilin tebligat adresi vekilinin adresi ile aynıdır. Dolayısıyla tarafımızca ''... Mh. ... Cd. ... Sk. No:... .../...'' adresi, müvekkilin yurt içinde geçerli adresi olarak belirtilmek suretiyle dava şartı noksanlığının giderileceği açık olmakla birlikte, işbu adrese yapılacak tebligatların geçerli olduğundan bahisle de Sayın Mahkemeniz tarafından dava şartı yokluğu sebebiyle esasa girilmeksizin davanın usulden reddi yerinde olmayacaktır…” şeklinde beyanda bulunmuştur.

21. Şu hâle göre şikâyet dilekçesinde borçlunun yurt dışında bir adresi gösterilmiş olup, İİK’nın 134. maddesinin 2. fıkrasına göre “yurt içinde bir adres göstermek” koşulu gerçekleşmemiştir. Borçlu vekilinin sonradan kendisine ait yurt içi adresini bildirmesi ile bu koşulun yerine getirildiğinden söz edilemez. Yukarıda açıklandığı gibi vekilin vekâletten çekilmesi ihtimali gerçekleştiğinde şikâyetçi asıla yapılacak tebligatlar ve işin sürüncemede kalmamasını amaçlayan “yurt içinde adres gösterme” koşulunun gerçekleşmesi için şikâyet dilekçesinde borçlu asılın yurt içinde bir adresinin gösterilmesi zorunludur.

22. Hukuk Genel Kurulunda yapılan görüşmeler sırasında, yurt içinde adres bildirimi davanın görülebilirliği esasına değil davanın açılabilirliği esasına göre getirilmiş bir dava şartı olduğundan, dava şartı eksikliği tamamlanabilir bir dava şartı değil ise de buna rağmen bu eksiklik yargılama sırasında tamamlanmış ise dava şartının getiriliş amacının gerçekleşmiş olduğu gerekçesi ile direnme kararının uygun olduğu, işin esası incelenmek üzere dosyanın Özel Daireye gönderilmesi gerektiği ileri sürülmüş ise de bu görüş Kurul çoğunluğunca benimsenmemiştir.

23. Hâl böyle olunca Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulması gerekirken önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

24. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

IV. SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının Özel Daire bozma kararında belirtilen nedenlerden dolayı 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK’nın 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddeleri uyarınca BOZULMASINA,

İstek hâlinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine,

Dosyanın 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 373/2. maddesi uyarınca kararı veren bölge adliye mahkemesine gönderilmesine, 10.11.2022 tarihinde oy çokluğu ile kesin olarak karar verildi.

KARŞI OY

2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu 134/2. maddeye göre; ihalenin feshini, 11.01.2011 tarihli ve 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 281'inci maddesinde yazılı sebepler de dâhil olmak üzere yalnız satış isteyen alacaklı, borçlu, mahcuzun resmî sicilinde kayıtlı olan ilgililer ve sınırlı ayni hak sahipleri ile pey sürmek suretiyle ihaleye iştirak edenler yurt içinde bir adres göstermek koşuluyla icra mahkemesinden şikâyet yolu ile ihale tarihinden itibaren yedi gün içinde isteyebilirler. İlgililerin ihale yapıldığı ana kadar cereyan eden muamelelerdeki yolsuzluklara en geç ihale günü ıttıla peyda ettiği kabul edilir.

Burada adres bildirme koşulu yönünden HMK’da yer almayan başka kanunda düzenlenmiş özel bir dava şartı bulunmaktadır. Bu dava şartı ihalenin feshini şikâyet yoluyla isteyebilmek için yurt içinde bir adres göstermenin şart olmasıdır.

Burada adres bildirme koşulu yönünden HMK’da yer almayan başka kanunda düzenlenmiş özel bir dava şartı bulunmaktadır. Bu dava şartı ihalenin feshini şikâyet yoluyla isteyebilmek için yurt içinde bir adres göstermenin şart olmasıdır.

Dava şartlarının nasıl inceleneceği HMK 115. maddede düzenlenmiştir. Mahkeme, dava şartlarının mevcut olup olmadığını, davanın her aşamasında kendiliğinden araştırır. Taraflar da dava şartı noksanlığını her zaman ileri sürebilirler (HMK 115/1). Mahkeme, dava şartı noksanlığını tespit ederse davanın usulden reddine karar verir. Ancak, dava şartı noksanlığının giderilmesi mümkün ise bunun tamamlanması için kesin süre verir. Bu süre içinde dava şartı noksanlığı giderilmemişse davayı dava şartı yokluğu sebebiyle usulden reddeder (HMK 115/2). Dava şartı noksanlığı, mahkemece, davanın esasına girilmesinden önce fark edilmemiş, taraflarca ileri sürülmemiş ve fakat hüküm anında bu noksanlık giderilmişse, başlangıçtaki dava şartı noksanlığından ötürü, dava usulden reddedilemez (HMK 115/3).

Özel Daire ile mahkeme arasındaki uyuşmazlık İcra ve İflas Kanunu'nda yer alan bu özel dava şartının tamamlanabilir dava şartı olup olmadığı noktasında toplanmaktadır. Tamamlanabilir dava şartı ise mahkeme davaya hemen usulden reddetmeyip yurtiçinden adres göstermesi için davacıya süre verecektir. Tamamlanabilir dava şartı değil ise böyle bir süre vermeye gerek olmaksızın dava şartı yokluğu nedeniyle davanın usulden reddine karar verecektir.

Dava şartlarında davanın açılabilirliği değil davanın görülebilirliği ön plandadır. Hakim dava şartlarının varlığını dava tarihine göre değil, bu konuda inceleme yaptığı tarihe göre belirler. Çünkü HMK 115. madde dava açılırken bu dava şartlarının bulunmasını bir önşart olarak öngörmemiş ve tamamlanabilme, tamamlandığında dikkate alma esasına göre bu dava şartlarını getirdiğini de açıkça ortaya koymuştur. Ama yasa koyucu somut olaydaki dava şartında bu genel ilkeden ayrılmış ve bu dava şartını davanın görülebilmesi için değil davanın açılabilmesi için bir şart olarak getirdiğini de açıkça düzenlemiştir. Çünkü ihalenin feshini şikâyet yoluyla isteyebilmek için yurtiçinden adres gösterilmesi dava açılabilmesinin şartı olarak belirtilmiştir. En başta aranacak bir şart olarak getirildiği açıkça belli olan bu dava şartındaki eksikliğin tamamlatılması için süre verilmesi gerektiğinden de söz edilemeyecektir.

Ayrıca bu dava şartının getiriliş amacı düşünüldüğünde de farklı bir sonuca varılamaz. Bu dava şartının getirilmesindeki amaç, ihalenin feshinin yurt dışına tebligat yapılmasına neden olarak kötü niyetle uzatılmasını önlemektir. Bu amacın gerçekleşebilmesi için de yurtdışı adresi yerine tebliğe elverişli yurtiçinden adres gösterilmek suretiyle ihalenin feshinin istenmiş olması gerekir. Tamamlanabilir dava şartı dendiğinde ise bu kez bu eksikliğin tamamlanması için yine yurt dışı adresine tebliğ yapılmak zorunda kalınabilecektir. Bu ise dava şartının getiriliş amacıyla asla bağdaşan bir durum değildir.

Bazen bu eksikliğe dikkat edilmeksizin davaya devam edilmiş olabilir. Hakim bunu fark ettiğinde yurtiçinden bir adres bildirilmiş durumda ise dava şartı eksikliği giderilmiş olacak mıdır? Burada HMK 115/3. madde devreye gireceğinden inceleme tarihi itibarıyla dava şartının getiriliş amacına aykırı bir eksiklik kalmamış olduğundan davanın sürdürülmesi mümkündür. Bu tamamlanabilir dava şartı eksikliğinin tamamlanması değil, dava şartından beklenen amacın gerçekleşerek davanın görülmesine engel kalmamış olmasındandır. Bu şart her ne kadar davanın açılabilirliğine ilişkin bir şart ise de yargılama sürecinde eksiklik farkedilmeyerek adresin bildirilmiş ve bu eksikliğin tamamlanmış olması, davanın açılabilirliğine ilişkin şartın aranması gereğini de ortadan kaldırmış olduğundan bu dava görülebilecek ve artık dava şartı eksikliği bulunduğundan söz edilemeyecektir. Diğer bir ifadeyle fark edilmeksizin tamamlanma hâlinde bu dava şartı eksikliği ortadan kalkar ise de bu dava şartı, yukarıda açıkladığımız nedenlerle en başta incelenmesi gereken ve eksikliği hâlinde tamamlatılması için süre verilmesi gerekli olmayan bir dava şartıdır.

Yukarıda yapılan açıklama ve sözü edilen kurallarla birlikte somut olay değerlendirildiğinde; ihalenin feshine ilişkin talep dilekçesinde şikâyet eden borçlu adresi olarak Almanya adresi gösterilmiş, dilekçe içeriğinde de davacının hiçbir zaman Türkiye’de ikamet etmediği belirtilmiştir. Sunulan vekâletnamede de dilekçede yer alan aynı adres bulunmakta olup Türkiye’den bir adres bildirilmemiştir.

Karşı yan vekili 11.08.2016 tarihli duruşmada, davacının yabancı uyruklu olup Türkiye’de dava açmak için ikamet göstermesi gerekirken bunu yapmamış olduğunu belirterek davanın dava şartı yokluğu nedeniyle reddine karar verilmesini talep etmiştir. Bu duruşmada dosya tetkike alınmış duruşma 25.08.2016 tarihine bırakılmıştır.

Karşı yan vekili 11.08.2016 tarihli duruşmada, davacının yabancı uyruklu olup Türkiye’de dava açmak için ikamet göstermesi gerekirken bunu yapmamış olduğunu belirterek davanın dava şartı yokluğu nedeniyle reddine karar verilmesini talep etmiştir. Bu duruşmada dosya tetkike alınmış duruşma 25.08.2016 tarihine bırakılmıştır.

Borçlu vekili 18.08.2016 tarihli dilekçesinde “yurtiçi bir adres göstermenin müvekkili açısından dava şartı teşkil etmediğini ancak mahkeme, yurtiçinden bir adres bildirimi yapılması gerektiği kanaatinde ise duruşmanın birinci celsesinde beyan edildiği üzere yabancı uyruklu olan müvekkilinin tebligat adresinin vekili adresi ile aynı adres olduğu, dolayısıyla “... Mh. ... Cd. ... Sk. No:... .../ ...” adresinin müvekkilinin yurtiçinde geçerli adresi olarak belirtilmek suretiyle dava şartı noksanlığının giderileceğinin açık olduğunu beyan etmiştir. Dilekçenin netice ve talep bölümünde yer alan ikinci maddede bu husus tekrarlanarak, sayın mahkemeniz yurtiçinde bir adres bildirilmesi gerektiği kanaatinde ise, tarafımızca 11.08.2016 tarihli duruşmanın birinci celsesinde de beyan edildiği üzere yabancı uyruklu olan müvekkilin tebligat adresi vekilin adresi olan “... Mh. ... Cd. ... Sk. No:... .../ ...” adresiyle aynı olup müvekkilin yurtiçinde geçerli adresi olarak belirtilmek suretiyle esas alınarak dava şartı noksanlığının giderilmesi ve işbu adrese yapılacak tebligatların geçerli olduğundan bahisle de sayın mahkememiz tarafından dava şartı yokluğu sebebiyle esasa girilmeksizin davanın usulden reddinin yerinde olmadığından dolayı işbu ihalenin feshi talebimizin dosyanın esasına girilerek incelenmesine” ifadeleri yazılmak suretiyle yurtiçinden bir adres bildirimi gerçekleştirilmiştir.

Yurtiçinde adres bildirimi davanın görülebilirliği esasına değil davanın açılabilirliği esasına göre getirilmiş bir dava şartı olduğundan dava şartı eksikliği tamamlanabilir bir dava şartı değil ise de buna rağmen bu eksiklik yargılama sırasında tamamlanmış ise dava şartının getiriliş amacı gerçekleşmiş olduğundan dava şartı eksikliği nedeniyle davanın reddine karar verilmesi mümkün olmaktan çıkmıştır.

Yukarıda açıklanan nedenlerle direnme uygun bulunarak işin esası incelenmek üzere dosyanın Özel Daireye gönderilmesi gerektiği görüşünde olduğumuzdan Özel Daire kararı gibi kararın bozulması yönünde oluşan değerli çoğunluk görüşüne katılamıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2020/1383, Karar No: 2020/2981, Tarih: 02.07.2020

**14. Ceza Dairesi         2020/1383 E.  ,  2020/2981 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

( Asliye Ceza Mahkemesi)

SUÇ : Cinsel taciz

HÜKÜM : Mahkumiyet, temyiz isteminin reddi

İlk derece mahkemesince temyiz isteminin reddine dair verilen ek karar temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Gerekçesi gösterilmek suretiyle temyiz isteminin reddine dair verilen ek karar usul ve kanuna uygun bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle ek kararın ONANMASINA, 02.07.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3382, Karar No: 2022/16718, Tarih: 23.11.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/3382 E.  ,  2022/16718 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan yargılaması sonunda; Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtayca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü;

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar davacı idare vekili ve davalı vekilince temyiz edilmiş, davalı vekilinin temyiz başvuru dilekçesi mahkemece 26.11.2021 tarihli ek karar ile süresinde olmadığından reddedilmiş, iş bu redde ilişkin ek karar da davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı vekiline mahkemenin gerekçeli kararın 11.12.2019 tarihinde tebliğ edildiği, davacı idare vekilinin temyiz başvuru dilekçesinin 08.02.2020 tarihinde tebliğ edildiği, davalı vekilinin 27.12.2019 tarihinde temyiz başvuru dilekçesini sunduğu anlaşılmıştır.

Davalı vekilinin temyiz isteminin süresi geçirilmiş olup temyiz dilekçesi süresinde değildir. Bu itibarla; temyiz süresi geçtikten sonra verilen temyiz dilekçesinin reddine ilişkin ek kararda bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazlarına gelince ;

Dosyadaki bilgi ve belgelere göre; arazi niteliğindeki dava konusu Ortabağ Köyü 266 ada 1 parsel sayılı taşınmaza net geliri esas alınarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Anayasa Mahkemesinin 27.11.2020 tarihli ve 31.317 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan 16.07.2020 tarihli ve 2018/104 Esas, 2020/39 Karar sayılı kararın ile 7139 sayılı Kanun'la Değişik Kamulaştırma Kanunu'nun 10/8. fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiğibedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa'ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak fark kamulaştırma bedeline dava tarihinden 4 ay sonrasından başlayarak Dairemiz karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesi ve derhal ödenmesi gerektiğinden,

a) Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 3. bendinde yer alan (ödenmesi için iş bu karar kesinleştiğinde) ibaresinin çıkartılmasına, yerine (derhal ödeme yapılması için) ibaresinin eklenmesine,

a) Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 3. bendinde yer alan (ödenmesi için iş bu karar kesinleştiğinde) ibaresinin çıkartılmasına, yerine (derhal ödeme yapılması için) ibaresinin eklenmesine,

b) Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 4. bendinde yazılı (iş bu kararın kesinleşme) ibaresinin çıkartılmasına, yerine (Dairemiz karar) ibaresinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 23.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/16553, Karar No: 2021/20367, Tarih: 03.11.2021

**8. Ceza Dairesi         2020/16553 E.  ,  2021/20367 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Eziyet etme, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk ... ve sanık ... haklarında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümlere yönelik suça sürüklenen çocuk müdafinin ve sanık müdafinin temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuk ve sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu silahtan sayılan sopa ile gerçekleştirdikleri ve haklarında TCK.nın 109/3-a.maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında TCK.nın 109/2, 109/3-b ve 31/3. maddeleri uygulamasıyla belirlenen, 2 yıl 8 ay hapis cezasından, TCK.nın 62. maddesi gereğince 1/6 indirim uygulanırken hesap hatası yapılarak "2 yıl 2 ay 20 gün" yerine "1 yıl 14 ay 20 gün " olarak eksik tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçların oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre; suça sürüklenen çocuk müdafinin suçun unsurlarının oluşmadığına, suç işleme kastı bulunmadığına yönelik, sanık müdafinin lehe hükümler uygulanmasına yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

II-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında eziyet suçundan kurulan hükme yönelik suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz talebinin incelenmesinde;

Mağdur ...'ın olay tarihinde 18 yaşından büyük olduğu anlaşılmakla, atılı suçun 5237 sayılı TCK.nın 96/2. madde kapsamındaki unsurları taşımayıp, unsurları oluştuğu takdirde ise TCK.nın 96/1.madde kapsamında kaldığı belirlenerek yapılan incelemede;

Suç tarihi itibariyle 15 yaşını doldurup 18 yaşını doldurmayan suça sürüklenen çocuğa yüklenen suçun Yasa maddesinde öngörülen cezasının türü ve üst sınırı itibariyle 5237 sayılı TCK.nın 66/1-e ve 66/2. maddelerinde belirlenen 5 yıl 4 aylık olağan dava zamanaşımının, TCK.nın 67/2-a maddesinde belirtilen zamanaşımını kesici son işlem olan mahkumiyet kararının verildiği 21.01.2016 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmekle hükmün, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak; yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta anılan Yasanın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK.nın 66/1-e, 66/2. ve CMK.nın 223/8. maddeleri gözetilerek DÜŞÜRÜLMESİNE,