muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/6803, Karar No: 2013/22955, Tarih: 16.12.2013

Mahkemece, sigortalı emtianın depoya teslim edildikten sonra kaybolduğu, noksanlığın taşıyıcı ile birlikte tespit edilmiş olduğuna ilişkin herhangi bir tutanak bulunmadığı gibi noksan yükün teslim alınmasından itibaren 7 gün içinde taşıyıcıya yapılmış bir ihtarın da olmadığı, meydana gelen zarardan davalı taşıyanın sorumluluğunun bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 16.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18665, Karar No: 2014/32462, Tarih: 19.11.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/18665 E.  ,  2014/32462 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 29/04/2014

NUMARASI : 2013/240-2014/176

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacının ücretinin düşürülmesine dair işverene dilekçe verip vermediği ilgili taraflardan sorularak,

Davacının en son nakledildiği Bursa İl Tarım Müdürlüğündeki şahsi sicil dosyasının ilgili Kurumdan istenilerek, alınacak belge ve cevaplar eklendikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine, GERİ ÇEVRİLMESİNE 19.112014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7633, Karar No: 2016/11459, Tarih: 26.04.2016

**13. Hukuk Dairesi         2015/7633 E.  ,  2016/11459 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi sıfatıyla)

Taraflar arasındaki maaş haczinin kaldırılması davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı devlet hastanesinde eczacı olduğunu ve maaşının davalı bankada bulunan hesabına yatırıldığını, yaptığı kontrolde maaş hesabının bir kısmının .... Bankası ... şubesine transfer edildiğini, kalanına da bloke konulduğunu öğrendiğini, maaşına konulan blokenin kaldırılmasının ve kesintilerin iadesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı banka, davaya cevap vermemiş, duruşmalara katılmamıştır.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında imzalanan kredi sözleşmesi ile davacının davalı bankadan kullandığı kredinin teminatı olarak sözleşmenin 33.1 maddesi ile banka nezdinde bulunan maaş alacakları da dahil olmak üzere tüm alacakları, mevduat ve bloke hesapları üzerinde hapis, mahsup ve takas etme yetkisini davalı bankaya verdiği açıktır. Banka bu yetkiyi davacının borcunu sözleşme şartlarına uygun olarak ödemediği takdirde kullanacaktır. Davacının bankadan aldığı kredi borcunu sözleşme şartlarına uygun olarak ödemesi gerekir. Ödememesi halinde kredi borcunun teminatı olarak bankaya sözleşmenin ilgili maddeleri gereğince yetki vermesinin haksız şart olarak nitelendirilmesi mümkün değildir. Zira davacı sözleşmenin her sayfasını ayrı ayrı imzalamış olup, serbest iradesi ile sözleşme şartlarına uygun olarak kredi borcu taksitlerinin bankadan aldığı maaşdan ödenmesi için otomatik ödeme talimatı verdiğine göre artık sözleşmenin söz konusu hükmünün müzakere edilerek kararlaştırılmadığı söylenemez. Aksinin kabulü halinde; kredi isteyen kişinin mali durumu ve maaş gelirine göre borcunun ödenebileceği güvencesiyle kredi veren bankanın alacağının imkansızlaşması, kötü niyetli bir kredi borçlusunun borcunu hiç ödememesi gibi bir sonuç doğacaktır. Bu nedenlerle davanın reddine karar verilmesi gerekirken davalı bankadan kredi alabilmek için davacının serbest iradesi ile kabul edip onayladığı söz konusu sözleşme hükmünün haksız şart olarak nitelendirilip, yanlış değerlendirme ile davanın kısmen kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 26/04/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10027, Karar No: 2012/17310, Tarih: 20.11.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/10027 E.  ,  2012/17310 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalının müvekkili şirkete olan cari hesap bakiyesinden kaynaklanan borcunun tahsili için davalı aleyhine K. Çekmece 2. İcra Müdürlüğü' nün 2010/7162 E. sayılı dosyasından icra takibi başlatıldığını, davalının takip başladıktan sonra müvekkiline 1.583,39-TL' lik ödeme yaptığını, ancak takibe de haksız ve kötü niyetli olarak tüm borcu ve ferilerini kapsayacak şekilde itiraz ettiğini, itiraz üzerine takibin durduğunu belirterek, itirazın iptaline, takibin devamına ve davalı aleyhine alacağın %40' dan az olmamak üzere icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin davacıdan aldığı kumaşların ödemelerinin 60 günlük kur bazlı olarak kararlaştırıldığını, ödeme gününde kur düştüğünde müvekkili lehine alacak doğduğunu, taraflar arasındaki cari ilişkinin hem TL hem de EURO bazında takibinin gerektiğini, müvekkilinin cari hesabı kapatmak amacıyla davacıya kur farkından kaynaklanan alacağına dair faturayı gönderdiğini ve kalan 1.583,39-TL' yi de henüz kendisine ödeme emri tebliğ edilmeden önce ödediğini, bu suretle cari hesabın kapandığını, sözkonusu faturanın kargo yoluyla davacıya teslim edildiğini beyanla, davanın reddine ve davacı aleyhine %40 kötü niyet tazminatına karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda, takip başladıktan sonra davalının davacıya 1.583,39-TL ödeme yaptığı da dikkate alınarak, hükme esas alınan bilirkişi raporu doğrultusunda, davacının davalıdan 446,55-TL alacağının olduğu belirtilerek, davanın kısmen kabul ve kısmen reddi ile, takipteki 446,55-TL asıl alacak, 90,24-TL avans faizi olmak üzere toplam 536,79-TL için itirazın iptaline ve takibin bu miktar üzerinden devamına, takip tarihinden itibaren Merkez Bankasının üçer aylık dönemler halinde belirlediği avans faizinin uygulanmasına, faize faiz yürütülmemesine, davalı aleyhine kabul edilen asıl alacak bedeli olan 446,55-TL nin %40'ı oranında icra inkar tazminatına hükmedilmesine, davacının kötü niyetli olduğu ispatlanamadığından davacı aleyhine kötü niyet tazminatına hükmedilmemesine karar verilmiş, hüküm her iki taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Yanlar arasındaki sözleşmenin 7. maddesinde kur farkı konusunda düzenleme bulunmaktadır. Bilirkişinin, takibe konu olan cari hesap alacağı yönünden hesaplama yaptığı, icra takibinden sonra dava tarihinden önce yapılan ödemeleri dikkate almadığı görülmüş tarafların bu rapora karşı itirazda bulundukları, ancak mahkemenin bilirkişiden itirazları karşılayacak mahiyette ek rapor almadan hüküm tesis ettiği anlaşılmıştır. Mahkemece yapılacak iş, bilirkişiden tarafların itirazlarını karşılayacak mahiyette ek rapor alınarak sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın davacı yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre bu aşamada diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 20.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/25569, Karar No: 2010/7673, Tarih: 01.04.2010

**12. Hukuk Dairesi         2009/25569 E.  ,  2010/7673 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 07/12/2005

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile başlatılan takipte borçlu, vekili vasıtasıyla imzaya itiraz etmiştir. İcra mahkemesince tensip zaptının 3.bendinde, borçlu vekiline müvekkilini hazır etmesi gerektiğinden bahisle, gelmediği takdirde imza itirazından vazgeçilmiş sayılacağına ilişkin meşruhatlı davetiye tebliğ edilmiş, borçlu vekilinin müteakip duruşmaya gelmemesi üzerine, alacaklı vekilinin "Davayı takip ediyorum davanın reddine karar verilsin" açıklamasına itibar olunarak istem reddedilmiştir.

Kural olarak İİK.nun 170/3.maddesi yollamasıyla imza incelemesi 68/a maddesine göre yapılır. Anılan maddenin 4.kısmı imza incelemesinin ne şekilde yapılacağını belirtmiştir. Dairemizin süregelen içtihatlarında da vurgulandığı üzere, imza itirazında bulunan borçluya, 68/a maddesi gereğince meşruhatlı davetiye bizzat tebliğ edilmek zorundadır. Anılan maddenin 2.fıkrasında ise, icra dairesinin yetki çevresi dışında ödeme emri tebliğ edilen borçlunun istinabe yoluyla isticvabına karar verilmesi halinde dahi, meşruhatlı davetiyenin bizzat borçluya tebliği zorunludur. Bu nedenlerle mahkemece borçlu vekiline tebliğ edilen meşruhatlı davetiye bu aşamada hukuki sonuç doğurmaz. Kaldı ki somut olayda gözlendiği gibi borçlunun adresi (..mah. ..cad. N0:...levent/İstanbul) olmakla, borçlunun istinabe suretiyle imza örneklerinin alınmaması da doğru değildir. Kabule göre de; imzanın borçluya ait olduğunu iddia eden alacaklının, borçlu vekilinin duruşmaya gelmemesi üzerine, davaya devam edeceğini açıklamakla, imzanın borçluya ait olduğunu ispatla da mükellef olacağı düşünülmeksizin eksik incelemeyle yazılı şekilde istemin reddine karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 01.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1582, Karar No: 2011/7499, Tarih: 15.06.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/1582 E.  ,  2011/7499 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davacı Hazine tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1- Dava konusu 120 ada 36 parsel sayılı taşınmaza komşu olan 120 ada 30, 31, 32, 33 ve 35 parsellere ait kesinleşme şerhli kadastro tespit tutanak suretleri ile eğer itirazlı iseler dava dosyalarının, kesinleşmiş iseler kadastro sonucu oluşan tapu kayıtlarının,

2- ... köyü çalışma alanında Davalı ve murisinin 3402 sayılı Yasanın 14. Maddesine göre sulu ve kuruda senetsiz ve belgesizden taşınmaz edinip edinmediğinin tapu sicil ve kadastro müdürlüğü ile mahkeme hukuk yazı işleri müdürlüğünden sorularak alınacak cevabın,

3- Davacı Hazinenin dayandığı Nisan 1289 tarih 140 ve 206 sıra sayılı tapu kayıtlarının ilk oluşumundan itibaren tüm geldi ve gitti kayıtları ile birlikte tapu sicil müdürlüğünden istenerek (elle yazılmak suretiyle, tapu defteri fotokopisi değil), ayrıca kadastro sırasında revizyon görüp görmediği tapu sicil müdürlüğünden sorularak revizyon görmüş ise revizyon gördüğü parsel veya parsellere ait kadastro tespit tutanağı ile eğer itirazlı ise dava dosyasının,

bu dosya içine konulması; ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 15/06/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15958, Karar No: 2018/2884, Tarih: 27.03.2018

**21. Hukuk Dairesi         2016/15958 E.  ,  2018/2884 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, murisinin iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün, davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre; davalılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, iş kazası sonucu vefat eden sigortalının hak sahiplerinin maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, davacıların maddi ve manevi tazminat taleplerinin reddine karar verilmiş devamla davalılar lehine tek maktu vekalet ücretine hükmedilmiştir.

Karar başlığında davacı çocuklar ...ile ...'in isimlerinin yazılmaması maddi hataya dayalı olup bu durumun karar mahallinde mahkemece her zaman düzeltilmesinin mümkün olduğu anlaşıldığından bozma sebebi yapılmamış ise de karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT’nin 10/4.maddesi gereğince manevi tazminat davasının, maddi tazminat veya parayla değerlendirilmesi mümkün diğer taleplerle birlikte açılması durumunda; manevi tazminat açısından avukatlık ücreti ayrı bir kalem olarak hükmedileceği düzenleme altına alınmış olması nedeniyle, maddi ve manevi tazminat vekalet ücretini ayrı ayrı takdir edilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HMK'nun 370/2. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Hüküm fıkrasının 3.bendinin çıkartılarak yerine:

“3- Davalılar kendini vekille temsil ettirdiklerinden karar tarihinde yürürlükte olan A.A.Ü.T’nin 10/4.maddesi gereğince maddi tazminat isteminin reddi nedeniyle 1.800,0 TL, manevi tazminat isteminin reddi nedeniyle 1.800,00 TL vekalet ücretinin davacılardan alınarak davalılara verilmesine” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davalılara yükletilmesine, 27.03.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2011/35284, Karar No: 2013/21796, Tarih: 25.09.2013

**2. Ceza Dairesi         2011/35284 E.  ,  2013/21796 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2009/243820

MAHKEMESİ : Küçükçekmece 3. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 17/12/2008

NUMARASI : 2008/513 (E) ve 2008/1250 (K)

SUÇ : Hakaret

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya kapsamına göre diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Ceza yasasında, hapis cezası ile adli para cezasının seçenekli yaptırım olarak öngörüldüğü durumlarda mahkemece, öncelikle hapis ya da adli para cezasının neden seçildiğine ilişkin yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeli, daha sonra ise alt ve üst sınırları arasında yasal ve yeterli gerekçe gösterilerek temel ceza belirlenmelidir.

Somut olayda sanığa yüklenen suç kamu görevlisine karşı görevinden dolayı hakaret suçu olup, hakaret suçunun düzenlendiği 5237 sayılı TCK'nun 125/1. maddesinde hapis ve adli para cezası olarak öngörülen seçenekli yaptırım, aynı maddenin 3-a fıkrasında yer alan görevliye hakaret suçunu da kapsadığından, 20.12.2009 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5491 sayılı ''Çek Kanunu'' ile 3167 sayılı ''Çekle Ödemelerin Düzenlenmesi ve Çek Hamillerinin Korunması Hakkında Kanun'' yürürlükten kaldırıldığı ve sanığa ait adli sicil kaydında yer alan önceki mahkumiyetine ilişkin 3167 sayılı Kanunun 13/1. ve 16/1. maddelerinde düzenlenen fiilerin suç olmaktan çıkarılmış olduğu gözetilerek, kamu görevlisine karşı hakaret suçundan, seçenekli yaptırımlardan neden hapis ya da adli para cezasına hükmedildiğinin yasal ve yeterli gerekçesi gösterilip, daha sonra hükmedilen hapis ya da adli para cezasının alt ve üst sınırı arasında temel cezanın belirlenmesinde yasal ve yeterli gerekçe gösterilmesi gerekirken, yalnızca hapis cezasının alt ve üst sınırları arasında temel cezanın belirlenmesine ilişkin gerekçe gösterilmesi,

2-Suç için, yasada, kısa süreli özgürlüğü bağlayıcı ceza(hapis cezası) ve para cezası seçenekli olarak öngörülmüş olup da, mahkemece özgürlüğü bağlayıcı cezaya (hapis cezasına) hükmedilmişse, bu ceza artık adli para cezasına çevrilemez(Yeni TCY.m.50/2). Bu durumda, yasada yalnızca adli para cezasına çevrilemeyeceği belirtildiği için, önlemlere çevrilebilir.

TCY.nın 125/3-a maddesindeki suç tanımında, hapis cezası ile adli para cezası seçenekli olarak öngörülmüştür. Mahkemece hapis cezasına hükmedilmesine karşın, bu cezanın artık adli para cezasına çevrilemeyeceği gözetilmeden, hapis cezasının adli para cezasına dönüştürülmesi suretiyle aynı Yasanın 50/2.maddesine aykırı davranılması,

TCY.nın 125/3-a maddesindeki suç tanımında, hapis cezası ile adli para cezası seçenekli olarak öngörülmüştür. Mahkemece hapis cezasına hükmedilmesine karşın, bu cezanın artık adli para cezasına çevrilemeyeceği gözetilmeden, hapis cezasının adli para cezasına dönüştürülmesi suretiyle aynı Yasanın 50/2.maddesine aykırı davranılması,

3-Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03.02.2009 tarih ve 2008/11-250, 2009/13 sayılı kararında da kabul edildiği gibi, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde nazara alınacak zararın maddi zarar olduğu, manevi zararı kapsamadığı, olayda mağdurun tazminat istemi bulunmadığı gibi dosyaya yansıyan maddi bir zararının da belirlenemediği, 20.12.2009 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5491 sayılı ''Çek Kanunu'' ile 3167 sayılı ''Çekle Ödemelerin Düzenlenmesi ve Çek Hamillerinin Korunması Hakkında Kanun'' yürürlükten kaldırıldığı ve sanığa ait adli sicil kaydında yer alan önceki mahkumiyetine ilişkin 3167 sayılı Kanunun 13/1. ve 16/1 maddelerinde düzenlenen fiillerin suç olmaktan çıkarılmış olduğu gözetilerek; 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 6. fıkrasının ( b ) bendi uyarınca, kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işleyip işlemeyeceği hususunda oluşacak kanaate göre hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılamayacağına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden; “maddi ve manevi zararının giderilmediği böylelikle koşulları oluşmadığından sanık hakkında CMK'nın 231. Maddesi lehe hükümler uygulanmamıştır. ” şeklinde, yasal olmayan, yetersiz gerekçeyle sanık hakkında aynı Kanunun 231/5. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde, 5320 sayılı Yasanın 8. maddesi gereğince halen yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 326/son maddesinin gözetilmesine 25.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11411, Karar No: 2011/13727, Tarih: 27.12.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/11411 E.  ,  2011/13727 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : GEBZE 3. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 23/02/2011

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı Belediye, dava konusu 139 ada 2 parsel sayılı taşınmazın 442 sayılı Köy Kanunu hükümleri gereğince ...Köy Tüzel Kişiliğine satılarak bilahare davalı adına tescil edildiğini, anılan Yasanın uygulama Yönetmeliğine göre davalının satış yapılacak kişilerden olmadığı gibi yasada öngörülen 5 yıllık süre içerisinde bina yapma şartını da yerine getirmediğini, taşınmazın davalıya satışının geçersiz olduğunu ileri sürerek, tapu iptal tescil isteğinde bulunmuştur.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, Köy Kanununda taşınmaz satışı için yasada öngörülen koşulların bulunmadığı ve davalıya yapılan satışın geçersiz olduğu gerekçesiyle tapunun iptali ile davacı adına tesciline karar verilmiştir.

Karar, davalı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava tapu iptal ve tescil isteğine ilişkin olup, 442 sayılı Yasaya bazı düzenlemeler ilave eden 3367 sayılı Yasa ve buna ilişkin Yönetmelik hükümleri uyarınca davalıya belirli koşullarla temlik edilen taşınmazın davalı tarafın yasanın öngördüğü koşulları gerçekleştirmemesi ve taşımaması sebebiyle davanın kabul edildiği anlaşılmaktadır.

Oysa, 19/01/2011tarihinde yürürlüğe giren 6111 sayılı Yasanın 187. maddesi ile 442 sayılı Köy Kanununa eklenen geçici madde “…31/12/2009 tarihinden önce belediye haline dönüşmek veya başka bir belediyenin sınırlarına dâhil olmak suretiyle tüzel kişiliğini kaybeden köylerde, kendilerine bu Kanunun ek 13 üncü maddesine göre taşınmaz satışı yapılan hak sahipleri hakkında satış bedelinin ödenmesi kaydıyla ek 13 üncü maddede öngörülen diğer şartlar uygulanmaz. Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarih itibarıyla henüz kesinleşmemiş davalarda da bu madde hükümleri uygulanır…”hükmünü öngörmektedir. O halde anılan hüküm gözetilerek bir karar verilmesi gerekeceği açıktır.

Ancak, 5393 sayılı Yasanın 18. maddesi hükmü gereğince Belediye Meclisi tarafından alınan kararla davadan feragat öngörülmüş ve ibraz edilen 21.04.2011 tarihli dilekçe ilede feragat edilmiştir.

Bilindiği üzere, feragat kati hükmün hukuki neticelerini doğurur ve karar kesinleşinceye kadar davanın her aşamasında gözetilmesi gerekir.

Hal böyle olunca, feragat nedeniyle bir karar verilmek üzere hüküm bozulmalıdır. Davalının bu yöne değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesine göre) HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 27.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6314, Karar No: 2019/27968, Tarih: 14.03.2019

**7. Ceza Dairesi         2018/6314 E.  ,  2019/27968 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Beraat, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK'nun 66. maddesinin 1. fıkrasının (e) bendine göre dava zamanaşımı süresinin 8 yıl olduğu, zamanaşımını kesen en son işlemin sanığın ifadesinin alındığı 16.09.2010 tarihi itibarıyla öngörülen 8 yıllık dava zamanaşımının temyiz inceleme gününe kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve katılan ... İdaresi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken, 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 5237 sayılı TCK'nun 66/1-e ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri uyarınca sanıklar hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, ele geçirilen çay ve sigaraların 5607 sayılı Yasanın 13/1. maddesi delaletiyle TCK'nun 54/4. maddesi uyarınca MÜSADERESİNE 56 AK 252 plaka sayılı araç üzerine konulan "Satılamaz ve devredilemez" şerhinin kaldırılmasına ve sahibine İADESİNE, 14.03.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.