muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/4398, Karar No: 2025/4790, Tarih: 22.05.2025

. İradi bir davranış bulunmadığı takdirde taksirden bahsedilemeyeceği gibi, öngörülemeyecek bir sonucun gerçekleşmesi hâlinde de failin taksirli suçtan sorumluluğuna gidilemeyecektir. Sonucun gerçekleşmesinde mağdurun taksirli davranışının da etkisinin olması hâlinde, diğer taksirli davranış nedensellik bağını kesmediği sürece bu durum, failin sorumluluğunu ortadan kaldırmayacağı gibi, taksirin niteliğini de değiştirmeyecektir. Türk Ceza Kanunu'nda kusurun derecelendirilmesi suretiyle herhangi bir ceza indirimi söz konusu olmadığından, bu hâl ancak temel cezanın tayininde dikkate alınabilecektir. Türk Ceza Kanunu'nda taksir; "basit" ve "bilinçli" taksir olarak ikili bir ayrıma tabi tutulmuş, 22. maddesinin üçüncü fıkrasında bilinçli taksir; "kişinin öngördüğü neticeyi istememesine karşın, neticenin meydana gelmesi" şeklinde tanımlanmış, bu hâlde taksirli suça ilişkin cezanın üçte birden yarıya kadar arttırılacağı öngörülmüştür. Basit taksir ile bilinçli taksir arasındaki ayırt edici ölçüt; taksirde failin öngörülebilir nitelikteki neticeyi öngörmemesi, bilinçli taksir hâlinde ise bu neticeyi öngörmüş olmasıdır. Bilinçli taksirde gerçekleşen sonuç, fail tarafından öngörüldüğü hâlde istenmemiştir. Gerçekten neticeyi öngördüğü hâlde, sırf şansına veya başka etkenlere, hatta kendi beceri veya bilgisine güvenerek hareket eden kimsenin tehlikelilik hâli, bunu öngörememiş olan kimsenin tehlikelilik hâli ile bir tutulamayacaktır. Neticeyi öngören kimse, ne olursa olsun bu sonucu meydana getirecek harekette bulunmamakla yükümlüdür. Türk Ceza Kanunu'nun 21. maddesinin ikinci fıkrasında; "kişinin, suçun kanuni tanımındaki unsurların gerçekleşebileceğini öngörmesine rağmen, fiili işlemesi" şeklinde tanımlanıp başkaca ayırıcı unsura yer verilmeyen olası kast ile aynı Kanun'un 22. maddesinin üçüncü fıkrasında; "kişinin, öngördüğü neticeyi istememesine karşın, neticenin meydana gelmesi halinde bilinçli taksir vardır" biçiminde tanımlanan bilinçli taksirin karıştırılacağı hususu öğretide dile getirilmiş, kanun koyucu da madde metninde yer vermediği "kabullenme" ölçüsünü aynı maddenin gerekçesinde; "olası kast halinde suçun kanuni tanımında yer alan unsurlardan birinin somut olayda gerçekleşeceği öngörülmesine rağmen, kişi fiili işlemektedir, diğer bir deyişle, fail unsurların meydana gelmesini kabullenmektedir" şeklinde açıklamak suretiyle, olası kastı bilinçli taksirden ayıracak kıstası ortaya koymuştur. Olası kasıtla bilinçli taksiri ayırdetme konusunda doktrinde “Her ikisi arasındaki ayrımı belirlemek bakımından Frank formülü uygulanmalıdır. Buna göre eğer ‘öyle veya böyle fail her hâlde hareketi gerçekleştirirdi’ diyebiliyorsak olası kast; ‘neticenin gerçekleşeceğini bilseydi hareketi gerçekleştirmeyecekti’ diyebiliyorsak bilinçli taksirden söz edilir..

. Olası kasıtla bilinçli taksiri ayırdetme konusunda doktrinde “Her ikisi arasındaki ayrımı belirlemek bakımından Frank formülü uygulanmalıdır. Buna göre eğer ‘öyle veya böyle fail her hâlde hareketi gerçekleştirirdi’ diyebiliyorsak olası kast; ‘neticenin gerçekleşeceğini bilseydi hareketi gerçekleştirmeyecekti’ diyebiliyorsak bilinçli taksirden söz edilir...Her ikisi arasında bir ayrım yapılabilmesi için her somut olay bakımından failin ayrıca neticeyi göze almış, kabullenmiş sayılıp sayılamayacağı yönünde bir değerlendirme yapılması zorunlu görünmektedir” şeklinde görüşler mevcuttur (..., Uygulamalı Ceza Hukuku ve Güvenlik Tedbirleri Hukuku, ... ve Mesleki Yayınlar, 17. Baskı, Ankara 2017, s. 303-304.). Öngörülen muhtemel neticenin meydana gelmesine kayıtsız kalınması durumunda olası kasıt, öngörülen muhtemel neticenin meydana gelmesinin istenmemesine rağmen neticenin meydana gelmesinin engellenemediği ahvalde bilinçli taksir söz konusu olacaktır. Diğer bir deyişle, failin neticeyi istememekle beraber neticenin meydana gelmesinin muhtemel olduğunu bilmesine rağmen duruma kayıtsız kalarak hareketini sürdürmek suretiyle muhtemel neticeyi kabullenmesi durumunda olası kasıt, failin neticeyi öngörmesine rağmen becerisine, şansına, tecrübesine ya da başka bir etkene güvenip neticenin meydana gelmeyeceğine inanarak gerektiğinde muhtemel neticenin gerçekleşmemesi için gerekli önlemleri de almak suretiyle hareketini sürdürmesi hâlinde ise bilinçli taksir söz konusu olacaktır. TCK'nın 21. Maddesinde suçun manevi unsuru olan, failin iç dünyasını ilgilendiren kast, dış dünyaya yansıyan davranışlara bakılarak, daha açık bir ifadeyle, failin olay öncesi, olay sırası ve olay sonrası davranışları ölçü alınarak belirlenmelidir. Somut olayda; sanıkların çalışmış oldukları ... TV isimli kanal adına çekim yapmak için araçları ile birinci derece doğal sit alanı olarak tescil edilen Meke Gölüne geldikleri, araçlarının çamura saplanması üzerine araçlarını çamurdan çıkarmaya çalıştıkları sırada göl çevresinin görüntüsüne zarar verecek şekilde teker izleri oluşturmaları şeklinde gerçekleşen olayda sanıkların kasten işlenebilen suçlardan olan 2863 sayılı Kanunun 65/1 maddesinde tanımlanan suçu doğrudan veya olası kasıtla işlediklerine dair haklarında savunmalarının aksine mahkumiyetlerine yeterli delil bulunmadığından CMK 223/2-c maddeleri gereğince sanıkların ayrı ayrı beraatlerine karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle mahkumiyet hükümleri kaldırılarak sanıkların beraatine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve Kanun'a uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından, katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Karapınar Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise, Konya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.05.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3578, Karar No: 2022/4154, Tarih: 14.03.2022

**11. Ceza Dairesi         2019/3578 E.  ,  2022/4154 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜMLER : Beraat

Sanık hakkında 2006, 2007, 2008, 2009, 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından açılan davalarda suç tarihlerinin; 2006, 2007, 2008, 2009 takvim yılları yönünden "31.12.2006", "31.12.2007", "31.12.2008", "31.12.2009" ve 2010 takvim yılı yönünden, son matrahlı KDV beyannamesi verilme tarihinin Ocak 2010 olması nedeniyle en aleyhe kabulle "31.01.2010" olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığa yüklenen “2006, 2007, 2008, 2009, 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçlarının Kanundaki cezalarının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4 maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1 maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8 maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 14.03.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6048, Karar No: 2016/5953, Tarih: 05.04.2016

**21. Hukuk Dairesi         2016/6048 E.  ,  2016/5953 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

Dairemizin 19.01.2016 gün ve 2015/4740 E. - 2016/194 K. Sayılı kararında; “Davacı vekilinin, Mahkeme kararını 06.02.2015 tarihinde UYAP ortamında temyiz ettiğine dair temyiz dilekçesi vermesine rağmen dosya içinde yapılan inceleme ve sistem üzerinden yapılan araştırmada davacı tarafından maktu temyiz karar harcının ve temyiz yoluna başvurma harcının yatırıldığına dair makbuza rastlanmaması, harcın yatırılmaması halinde temyiz edene yazılan gerekli harç ve giderleri yatırması için mahkemece çıkarılmış bir muhtıranın bulunamaması karşısında, mahkemece varsa davacı tarafından yatırılmış temyiz harcına dair makbuzun dosyaya eklenmek suretiyle, harcın yatırılmamış olması durumunda 6100 sayılı HMK’nun 344, 346 ve 366. maddeleri ile, Hukuk ve Ticaret Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğinin 53. maddesi gereğince işlem yapılıp temyiz süresi dolduktan sonra gönderilmesi için dosyanın mahalli mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,” karar verildiği,

Buna rağmen Mahkemece geri çevirme kararının gereğinin yerine getirilmeden dosyanın temyiz incelemesi için Dairemize gönderildiği anlaşıldığından;

a) Varsa davacı tarafından yatırılmış temyiz harcına dair makbuzun dosyaya eklenmek suretiyle,

b) Harcın yatırılmamış olması durumunda 6100 sayılı HMK’nun 344, 346 ve 366. maddeleri ile, Hukuk ve Ticaret Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğinin 53. maddesi gereğince işlem yapılıp temyiz süresi dolduktan sonra gönderilmesi için,

Dosyanın mahalli mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 05.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.Başkan
Yargıtay — Esas No: 2020/2922, Karar No: 2021/5323, Tarih: 07.10.2021

**1. Hukuk Dairesi         2020/2922 E.  ,  2021/5323 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAH 16. HUKUK DAİRESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL - TENKİS

Taraflar arasında görülen davada;

Asıl dava ve birleştirilen dava tapu iptal ve tescil, olmazsa tenkis talebine ilişkindir.

Asıl davada davacılar, mirasbırakan ...’ın ilk evliliğinden doğan çocukları olduklarını, mirasbırakanın maliki bulunduğu 6-7-8 numaralı bağımsız bölümleri ikinci eşi davalı ...’e satış göstermek suretiyle bedelsiz olarak temlik ettiğini, temlikin muvazaalı olduğunu ileri sürerek, dava konusu 6-7-8 numaralı bağımsız bölümlerin davalı adına olan tapu kayıtlarının iptali ile miras hisseleri oranında adlarına tesciline, olmazsa tenkise karar verilmesini istemişlerdir.

Asıl davada davalı, söz konusu temliklerin gerçek satış suretiyle yapıldığını, satış bedelinin ödendiğini, mirasbırakanın her bir davacıya aynı parselde üçer bağımsız bölümü satış göstermek suretiyle bağışladığını, kalan malvarlığının dahi saklı payları karşılamaya yeter durumda olduğunu belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Birleştirilen davada davacı ..., eşi mirasbırakan ...’ın kendisinden mal kaçırmak amacıyla maliki bulunduğu 4-5-14-20 ve 25 numaralı bağımsız bölümleri satış göstermek suretiyle ilk evliliğinden olma kızları davalılara temlik ettiğini, işlemin bedelsiz olarak yapıldığını ve mirasbırakanın asıl amacının mirasçılarından mal kaçırmak olduğunu, ayrıca temlik tarihinde mirasbırakanın rahatsız olduğunu ileri sürerek, dava konusu 4-5-14-20-25 numaralı bağımsız bölümlerin davalılar adına olan tapu kayıtlarının iptali ile miras payı oranında adına tesciline, olmazsa tenkise karar verilmesini istemiştir.

Birleştirilen davada davalılar, mirasbırakanın davacı ...'e yaptığı temlikin mal kaçırma kastının bulunmadığını ortaya koyduğunu, mirasbırakanın 1-9-10-33-34 ve 37 numaralı bağımsız bölümleri de torunu ...a vasiyet ettiğini, davacının Sulh Hukuk Mahkemesince açılan vasiyete bir itirazı bulunmadığını, dava konusu taşınmazların temliklerinin yapıldığı sırada mirasbırakanın akli melekelerinin yerinde olduğunu, dava konusu 14-25-20 numaralı bağımsız bölümlerin...tan miras yoluyla intikal ettiğini, 4 ve 5 numaralı bağımsız bölümlerin ise ... tarafından mirasbırakandan satın alındığını belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

İlk Derece Mahkemesince asıl davanın kabulüne, birleştirilen davanın ise 4 ve 5 nolu bağımsız bölümler yönünden kabulüne, 14-20-25 nolu bağımsız bölümler yönünden reddine dair karara karşı her iki taraf vekillerince istinaf başvurusunda bulunmuş, ... Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesince, asıl davada davacı, birleştirilen davada davalıların istinaf başvurularının yargılama gideri yönünden kabulüne, asıl davada davalı, birleştirilen davada davacı ...’ın istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Karar, asıl davada davalı, birleştirilen davada davacı ... vekili tarafından süresinde temyiz isteğinde bulunulmuş olup, Tetkik Hakimi ...’nun raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; asıl dava davalısı/birleşen dava davalısı ...'ın yerinde bulunmayan temyiz itirazının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 10.950,94 TL. bakiye onama harcının temyiz edenden alınmasına, 07/10/2021 tarihinde kesin olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3872, Karar No: 2021/4573, Tarih: 07.06.2021

**12. Ceza Dairesi         2019/3872 E.  ,  2021/4573 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç :Taksirle öldürme

Hüküm :CMK'nın 223/2-c maddesi gereğince beraat

Taksirle öldürme suçundan sanıkların beraatine ilişkin hüküm katılanlar vekili mahalli tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Sanık ... hakkında verilen beraat hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Uludağ Elektrik Dağıtım A.Ş Avşa İşletme Şefliğine bağlı Uluğ Enerji Dağıtım A.Ş’de arıza onarım bakım elemanı - elektrik teknisyeni olarak çalışan ...’nın, arıza onarım bakım elemanı sanık ... ile birlikte Manastır Caddesinde bulunan elektrik kutuları arasındaki alçak gerilim hattının arızalı olan yer altı kablosunu değiştirmek üzere iki kişi görev yerine gittikleri, iki elektrik dağıtım kutusu arasında kablo geçmesi için çukur kazdıkları, daha sonra olayın gerçekleştiği elektrik kutusunun altından yeni kablo geçirilmesi için yer açmaya çalıştıkları, sanık ... ’ın elindeki küreğin sopa kısmıyla kutunun alt tarafını ittirerek kablo giriş yeri açmaya çalıştığı, bu sırada ...’nın elektrik kutusunu açıp eğilerek alt tarafta kablo geçmesi için uygun yer açılıp açılmadığını kontrol ettiği sırada başının elektrik barasına temas etmesi sonucu elektrik çarpması nedeniyle öldüğü, işçilerin çalıştıkları sırada emniyet tedbirlerine riayet etmedikleri ve kutunun 125 metre solunda bulunan ana trafodan elektrik akımını kesmedikleri, sanık ... ’ın olaydan sonra ana trafodan akımı kestiği, ancak olaydan önce elektrikle işleri olmadığını düşündükleri için elektrik hattını kapamadıklarını belirttiği olayda; sanık ... ’ın hazırlık aşamasında alınan 23.05.2014 tarihli rapor ile mahkemece hükme esas alınan 15.04.2015 tarihli bilirkişi heyet raporunda tali kusurlu olduğu tespit edildiği ve mahkemece kabul edildiği halde, sanığın mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken, delillerin hatalı değerlendirilmesi sonucu sanığın iş kazasında asli kusurlu olmadığı şeklindeki gerekçe ile beraatine karar verilmesi;

Kanuna aykırı olup, katılanlar vekilinin ve mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi ve halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA,

2-Sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

UYAP sisteminden temin edilen nüfus kayıt örneğinde sanık ...’ın 02.12.2017 tarihinde temyiz aşamasında öldüğünün tespit edilmiş olması karşısında, sanık hakkında açılan kamu davasının 5237 sayılı TCK’nın 64/1. maddesi uyarınca düşmesine karar verilmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 07.06.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/11159, Karar No: 2019/3615, Tarih: 12.03.2019

**13. Ceza Dairesi         2018/11159 E.  ,  2019/3615 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Kovuşturma evresinde aynı yargı çevresi içerisinde ... Çocuk ve Gençlik Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka suçtan hükümlü olarak bulunan suça sürüklenen çocuk ...’ün duruşmadan vareste tutulmak isteyip istemediği sorulmadan ve bu hususta bir karar alınmadan yokluğunda yargılamaya devamla hüküm açıklanmak suretiyle CMK'nın 196. maddesine aykırı olarak savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 12/03/2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2015/13918, Karar No: 2016/4949, Tarih: 22.03.2016

**21. Hukuk Dairesi         2015/13918 E.  ,  2016/4949 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı, Bağ-Kur sigortalılığının 23/02/1983 tarihi itibariyle sona erdiğinin ve bu tarihten sonra prim borcu olmadığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Davacı, kaydının 23/02/1983 tarihi itibarıyla sona erdiğinin ve bu tarihten itibaren Bağ-Kur prim borcu olmadığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile davacının zorunlu Bağ-Kur sigortalılık süresinin 13/01/1981 - 23/02/1983 tarihleri arasında olduğunun; sigortalılığının 23/02/1983 tarihinde sona erdiğinin ; bu tarihten sonra davalı kurumca tahakkuk ettirilen prim borçlarının iptali gerektiğinin tespitine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacının 01.01.1981-01.08.1982 tarihleri arasında vergi kaydının bulunduğu, Kurum denetmeni tarafından düzenlenen 20/04/2011 tarihli oda kayıt tespit tutanağında İnegöl Kırtasiyeciler - züccaciyeciler -hırdavatçılar ve Bakkallar odası üye kayıt defterinde davacının 13/01/1981 tarihi itibarıyla kaydının yapıldığı, üye çıkış tarihi olarak 23/02/1983 tarihi belirtilmiş olmasına rağmen isminin satırarasına sonradan farkı bir kalem ile yazıldığının belirlendiği ve bu tutanak sonucu davacının oda kaydının devam ettiği sonucuna varıldığı anlaşılmaktadır.

Somut olayda; oda kayıt tarihinin sona ermesi sonradan farkı bir kalem ile yazılmış olup,sahteliği sabittir. O halde sahteliği açık olan oda kaydının bitiş tarihi nazara alınarak iptal kararı verilmesi hatalı olmuştur.

Ancak, 5510 sayılı yasanın Geçici 63. Maddesi kapsamında davacının prim ödemeleri dikkate alınarak sigortalılığının durdurulması mümkün olabilmektedir. 6645 sayılı Kanunun 56. maddesi ile 5510 sayılı Yasa’ya eklenen ve 23.4.2015 tarihinde yürürlüğe giren Geçici 63. maddesi uyarınca 30.04.2015 tarihi itibari ile Bağ-Kur veya tarım Bağ-Kur sigortalılığı kapsamında 12 ay ve daha fazla süreye ilişkin prim borcu olanların, bu sürelere ilişkin prim borçlarını 31.07.2015 tarihine kadar ödememeleri veya yapılandırmamaları halinde, prim ödemesi bulunan sigortalıların ise daha önce ödedikleri primin tam olarak karşıladığı ay sonu itibariyle, prim ödemesi bulunmayan sigortalıların ise tescil tarihi itibariyle sigortalılığı durdurulur.

.../...

.../...

5510 sayılı Yasanın Geçici 17.maddesinde “ Kendi adına ve hesabına bağımsız çalışanlarla tarımda kendi adına ve hesabına bağımsız çalışanlardan, 1479 ve 2926 sayılı kanunlara göre tescilleri yapıldığı halde, bu maddenin yürürlük tarihi itibarıyla (30.04.2008) beş yılı aşan süreye ilişkin prim borcu bulunanların, bu sürelere ilişkin prim borçlarını, prim borçlarının ödenmesine ilişkin Kurumca çıkarılacak genel tebliğin yayımı tarihini takip eden aybaşından itibaren 6 ay içerisinde ödememeleri halinde, prim ödemesi bulunan sigortalıların daha önce ödedikleri primlerin tam olarak karşıladığı ayın sonu itibarıyla, prim ödemesi bulunmayan sigortalıların ise tescil tarihi itibarıyla sigortalılığı durdurulur. Prim borcuna ilişkin süreler sigortalılık süresi olarak değerlendirilmez ve bu sürelere ilişkin Kurum alacakları takip edilmeyerek, Kurum alacakları arasında yer verilmez.

Ancak, sigortalı ya da hak sahipleri daha sonra müracaatları tarihindeki 80 inci maddenin ikinci fıkrasına göre belirlenecek prime esas kazanç tutarı üzerinden hesaplanacak borç tutarının tamamını, borcun tebliğ tarihinden itibaren üç ay içinde ödedikleri takdirde, bu süreler sigortalılık süresi olarak değerlendirilir.

Sigortalılıkları önceki kanunlara göre durdurulanlar için de bu maddenin ikinci fıkrası hükmü uygulanır.” hükmü yer almaktadır.

Mahkemece yapılacak iş, 6645 sayılı Kanunun 56. maddesi ile 5510 sayılı Yasa’ya eklenen ve 23.4.2015 tarihinde yürürlüğe giren Geçici 63. maddesi ve 5510 sayılı Yasanın Geçici 17.maddesi değerlendirilerek sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 22.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/926, Karar No: 2014/5823, Tarih: 25.02.2014

**9. Hukuk Dairesi         2014/926 E.  ,  2014/5823 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BAKIRKÖY 3. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 26/04/2013

NUMARASI : 2012/133-2013/276

DAVA :Davacı, ücret farkı, sosyal yardım farkı, jübile ücreti ve kıdem tazminatı farkı, banka promosyonu, bayram parası, kumanya parası ve farkı, mesai ücreti farkı, yemek ücreti farkı ile ikramiye alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteğin reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin otobüs şoförü olduğunu ve İ.E.T.T. işçisi olarak işe başladığını, daha sonra kadrosunun İstanbul Büyükşehir Belediyesi bünyesinde yer alan İstanbul Ulaşım A.Ş.'de gösterildiğini, davacının kesintisiz çalışıp aynı işi yaparken kadrosunun yine İstanbul Büyükşehir Belediyesi iştiraki olan K..’a geçtiğini, kağıt üzerinde K.. işçisi olarak gözükmesine rağmen İ.E.T.T. işçileriyle aynı işi yaptığını, ancak onların yararlandığı toplu iş sözleşmesinden yararlanamadığını, davalılar arasındaki ilişkinin muvazaalı olduğunu, davacının başından itibaren İ.E.T.T. işçisi sayılması gerektiğini iddia ederek davalılar arasındaki muvazaanın tespiti ile müvekkilinin çalışmaya başladığı tarihten itibaren İ.E.T.T.’nin kadrolu işçisi sayılmasına ve işe başladığı tarihten itibaren doğan hak kayıplarına karşılık ücret farkı, ikramiye, sosyal yardım farkı, jübile ücreti ve kıdem tazminatı farkı, banka promosyonu, bayram parası, kumanya parası ve farkı, mesai ücreti farkı ve yemek ücreti farkı alacaklarının davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti: