muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/17692, Karar No: 2021/8045, Tarih: 08.06.2021

**7. Ceza Dairesi         2018/17692 E.  ,  2021/8045 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme, müsadere, nakil aracının müsadesine yer olmadığına

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I- Katılan ... İdaresi vekilinin suçta kullanılan nakil vasıtasının iade edilmesi kararına yönelik temyiz isteğinin incelenmesinde ;

Suçta kullanılan nakil vasıtasının iadesine ilişkin yerel mahkeme gerekçesi yerinde olmakla katılan ... İdaresi vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle iade kararının onanmasına,

II)Sanık hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik katılan ... İdaresi vekilinin temyiz talebinin incelenmesinde ise;

1- 22.10.2014 tarihinde, sanığın sürücülüğünü yaptığı ...plakalı çekicinin yakıt deposunda 325 litre marker seviyesi geçersiz motorin ele geçirildiği, sanığın aşamalarda değişmeyen savunmalarında çekiciyi aracın kayden maliki olan ...’in kardeşi ...tarafından işletildiğini, araca motorinle birlikte on numara yağın ...tarafından karıştırıldığını ve on numara yağların da ...’ den satın alındığını savunması karşısında, aracın kayden maliki olan ... ve işleteni ...ile on numara yağların satıcısı olduğu iddia edilen ...'ün CMK'nun 48. maddesindeki çekinme hakları hatırlatılarak tanık olarak dinlenerek gerektiğinde suç duyurusunda bulunulması, dava açılması halinde dosyaların birleştirilmesi, dava açılmaması halinde soruşturma evrakının getirtilip incelenmesi, ilgili belge örneklerinin onaylı suretlerinin dosya içerisine alınması ve delillerin birlikte değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

2- Sanık hakkında suç tarihinde yürürlükte bulunan ve 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Yasanın 89. maddesiyle değişik 5607 sayılı Yasanın 3/11-son cümle delaletiyle anılan Yasanın 3/5, 3/10. madde ve fıkraları gereğince uygulama yapılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi,

2- Sanık hakkında suç tarihinde yürürlükte bulunan ve 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Yasanın 89. maddesiyle değişik 5607 sayılı Yasanın 3/11-son cümle delaletiyle anılan Yasanın 3/5, 3/10. madde ve fıkraları gereğince uygulama yapılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi,

3- Hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Yasanın 61. maddesi ile 5607 sayılı Yasanın 3/22. maddesine eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanık lehine hükümler içermesi, yine aynı Yasanın 62. maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 5/2. maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK'nun 7. maddesi ve 7242 sayılı Yasanın 63. maddesi ile 5607 sayılı Yasaya eklenen Geçici 12. maddenin 2. fıkrası gözetilerek ilgili hükümlerin yasal koşullarının oluşup oluşmadığının saptanması ve sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunması zorunluluğu,

4- TCK'nun 53. maddesinin uygulanması açısından 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 E. - 2015/85 K. sayılı kararı gözönünde bulundurularak hüküm oluşturulmasının gerekmesi,

5- Dava konusu kaçak eşyanın 5607 sayılı Yasanın 13/1. maddesi yollamasıyla 5237 sayılı TCK'nun 54/4. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi,

Yasaya aykırı, katılan ... İdaresi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 08/06/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9833, Karar No: 2015/2580, Tarih: 10.03.2015

**14. Ceza Dairesi         2014/9833 E.  ,  2015/2580 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilep kısmen re'sen de temyize tâbi hükümler sanık müdafii tarafından duruşmalı temyiz edilmesi üzerine; dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğnam ile Daireye gönderilmekle 25.02.2015 Çarşamba saat 13:30'a duruşma günü tayin olunarak sanık müdafiine çağrı kâğıdı gönderilmişti.

Belli günde hakimler duruşma salonunda toplanarak Yargıtay Cumhuriyet Savcılarından .... hazır olduğu halde oturum açıldı.

Yapılan tebligat üzerine sanık müdafiin gelmediği, UYAP üzerinden göndermiş olduğu dilekçe ile Kayseri 1. Ağır Ceza Mahkemesi ve Sarız Asliye Ceza Mahkemelerinde olan duruşmaları nedeniyle mazeret dilekçesi gönderdiği anlaşıldı.

Yargıtaydaki duruşmaların öncelik arz etmesi nedeniyle mazereti yerinde görülmediğinden mazeretinin reddine karar verilmekle,

Yargıtay Cumhuriyet Savcısının uygun görülen talep ve mütalaası dairesinde DURUŞMASIZ inceleme yapılmasına oybirliğiyle karar verilerek, vaktin darlığına binaen dosyanın incelenmesi başka bir güne bırakılmıştır.

Bugün oturum açıldı. 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemelerde gözetilerek aşağıda yazılı karar ittihaz olundu.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, kısmen re'sen de temyize tâbi hükümlerin ONANMASINA, 10.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6476, Karar No: 2014/6503, Tarih: 01.04.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/6476 E.  ,  2014/6503 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Mersin 3. İş Mahkemesi

TARİHİ : 22/11/2012

NUMARASI : 2012/47-2012/36

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi M. K. tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının 01.01.2000 - 28.05.2008 tarihleri arasında davalı işverene ait iş yerinde geçen ve Kuruma bildirilmeyen sigortalı çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile hükümde yazılı şekilde karar verilmiş ise de bu sonuca eksik araştırma ve inceleme ile gidilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; 75030 sicil numaralı davalı işyerinin 01.01.1993 tarihinde 506 sayılı Kanun kapsamına alındığı, bu işyerinden davacı adına 10.11.2003 ve 28.12.2007 tarihli işe giriş bildirgelerinin verildiği ve ihtilaflı dönemde 10.10.2003 - 31.08.2007 ve 28.12.2007 – 28.05.2008 tarihleri arasında davalı işyerinden, 22.11.2007 – 27.12.2007 tarihleri arasında davadışı işyerinden davacının çalışmalarının bildirildiği, Kasım 2003 ila Ağustos 2007 tarihleri arasında ve Aralık 2007 ila - Mayıs 2008 tarihleri arasında imzalı işçi aylık pusulalarının olduğu görülmüştür.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/9. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de, davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir.

Somut olayda, davacı tanıklarının, dava konusu dönemde davacının tam zamanlı çalışmasını doğrulamalarına rağmen, davalı tanıklarının kısmi olarak çalıştığını beyan ettikleri, resen tanık seçilerek dinlenilmediği ve tanık beyanları arasındaki çelişkinin giderilmediği, imzalı ücret bordrolarının varlığına rağmen imzalı ücret bordrolarına göre eksik bildirilen aylara ait çalışmaların da tamamlandığı anlaşılmıştır.

Somut olayda, davacı tanıklarının, dava konusu dönemde davacının tam zamanlı çalışmasını doğrulamalarına rağmen, davalı tanıklarının kısmi olarak çalıştığını beyan ettikleri, resen tanık seçilerek dinlenilmediği ve tanık beyanları arasındaki çelişkinin giderilmediği, imzalı ücret bordrolarının varlığına rağmen imzalı ücret bordrolarına göre eksik bildirilen aylara ait çalışmaların da tamamlandığı anlaşılmıştır.

Gerçekten, davacının, işyerindeki bir kısım çalışmaları aylık bordrolara dayanılarak Kuruma kısmi olarak bildirilmiş ve bildirime uygun olarak da primleri ödenmiştir. İmzalı bordrolar davacı çalışmalarının işyerinde otuz günün altında geçtiğinin karinesidir. Karinenin tersinin ise, eşdeğerdeki belgelerle kanıtlanması gerektiği söz götürmez. Başka bir anlatımla, yazılı belgelerin varlığı halinde tanık sözlerine itibar edilemez. Dairemizin, giderek Yargıtay'ın oturmuş ve yerleşmiş görüşleri de bu doğrultudadır. Davalı işveren tarafından ibraz edilen ücret bordrolarına göre, Kasım 2003 ila Ağustos 2007 tarihleri arasında ve Aralık 2007 ila - Mayıs 2008 tarihleri arasında davacının çalışmaları eksik bildirildiği halde Mahkemece bu bordrolardaki imzaların davacının eli ürünü olup olmadığı sorulmadan ve gerekirse imza incelemesi yaptırılmadan bu dönemler yönünden 30 güne tamamlayacak şekilde çalışmaya hükmedilmesi hatalı olmuştur.

Yapılacak iş; imzalı ücret bordrosu olan dönemlerde imzalı ücret bordrosu kadar, imzalı ücret bordrosu olmayan veya olup da itiraz edilen imzaların davacıya ait olmadığı anlaşılan dönemlerde, ihtilaflı döneme ilişkin dönem bordrolarından, ihtilaflı dönemin tamamında kayıtlı ve tarafsız tanıklar saptanarak bunların bilgilerine başvurmak, bordrolarda adı geçen kişilerin adreslerinin tespit edilememesi veya beyanları ile yetinilmediği takdirde, Sosyal Güvenlik Kurumu, zabıta, maliye, meslek odası aracılığı ve muhtarlık marifetiyle işyerine o tarihte komşu olan diğer işyerlerinde uyuşmazlık konusu dönemde çalıştığı tespit edilen kayıtlı komşu işyeri çalışanları; yoksa işyeri sahipleri araştırılıp tespit edilerek çalışmanın niteliği ile gerçek bir çalışma olup olmadığı yönünde yöntemince beyanlarını almak ve gerçek çalışma olgusunu somut ve inandırıcı bilgilere dayalı şekilde ortaya koyduktan sonra sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, tarafların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacı ile davalılardan A. Plastik San. ve Tic. Ltd. Şti.'ne iadesine, 01.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/675, Karar No: 2016/130, Tarih: 10.02.2016

**Hukuk Genel Kurulu         2014/675 E.  ,  2016/130 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki “alacak” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; İstanbul 5.Asliye Ticaret Mahkemesince davanın kısmen kabulüne dair verilen 28.11.2011 gün ve 2011/519 E. - 2011/473 K.sayılı kararın incelenmesi taraf vekillerince istenilmesi üzerine, Yargıtay 19.Hukuk Dairesinin 20.11.2012 gün ve 2012/6616 E.- 2012/ 17259 K. sayılı kararı ile;

(... Dava, ayıplı mal satımından kaynaklanan alacağın tahsili istemine ilişkindir.

Davalı vekili, ayıp ihbarının süresinde yapılmadığını, davacının satın aldığı malın bedelini ödemediğini, iflas davasına karşı alacak davası açılamayacağını, talep edilen faiz ile kazanç kaybının fahiş olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, karşı davanın asıl dava olan iflas davasından tefriki suretiyle yapılan yargılamada önceki heyet raporları ile ek raporlarında malın ayıplı olduğunun ve ayıp ihbarının süresinde yapıldığının kabul edilmesine rağmen son heyet raporunda ayıbın kumaşın dokunmasından mı? Yoksa davacı tarafından yıkanarak kimyasal işleme tabi tutulmasından mı? Kaynaklandığının tespit edilemediği, bu iki ihtimale göre takdirin mahkemeye bırakıldığı, son heyet tarafından düzenlenen raporun bilimsel, objektif ve denetime elverişli bulunduğu, ayıbın oluş anı belirlenemediğinden ayıp nedeniyle meydana gelen zarardan tarafların yarı oranında sorumlu tutulmaları gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hükmü taraflar vekilleri temyiz etmiştir.

Yargılama sırasında üç ayrı teknik bilirkişi kumaşların ayıplı olduğu yönünde görüş bildirmiş, son heyet raporunda ise kumaşların ayıplı olduğunun önceki raporlara göre kabul edilebileceği ya da işlenmemiş (ham) kumaşların incelemeye sunulmaması nedeniyle kumaşların ayıplı olup olmadıklarının tespitinin mümkün olmadığı, bu nedenle de ayıbın ispat edildiğinin kabul edilemeyeceği biçiminde iki alternatif seçenek sunularak konu hâkimin takdirine bırakılmıştır. Mahkemece son bilirkişi kurulu raporunun yasal, bilimsel ve tarafsız olması nedeniyle denetime elverişli olduğu, ancak ayıbın kumaşın dokutulmasından mı yoksa davacı tarafından işlenmesinden mi kaynaklandığının tespit edilemediği gerekçesiyle davacı zararının davanın tarafları arasında yarı oranında paylaştırılması suretiyle hüküm kurulmuştur. Ne var ki mahkemece son heyet raporunun yasal, bilimsel ve tarafsız olması nedeniyle denetime elverişli olduğu kabul edilirken, önceki bilirkişi kurulu raporlarının neden bu nitelikleri taşımadığı ve hükme esas alınmadığı Yargıtay denetimine elverişli şekilde açıklanmamıştır. Kumaşların ayıplı olduğu konusunda üç adet farklı teknik bilirkişi görüşü mevcut olup, son heyet raporundaki teknik bilirkişinin görüşünün farklı olması, kumaşların ayıplı olup olmadığı konusunda tüm teknik araştırmaların yapılmasına rağmen ayıbın tespit edilemediği şeklinde yorumlanamaz. Bilirkişi raporları arasında çelişki bulunması hâlinde mahkemece yeni bir bilirkişi kurulundan rapor alınarak çelişkinin giderilmesi gerekir.

Öte yandan ayıbın ispat edilememesi hâlinde meydana gelen zararın alıcı ve satıcı arasında yarı yarıya paylaştırılmasına olanak veren hukuki sebebin kararın gerekçesinde açıklanmaması da isabetsizdir...)

gerekçesi ile bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava; ayıplı mal satışından kaynaklanan zararın ve kazanç kaybının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, istem kısmen kabul edilmiş; tarafların temyizi üzerine karar Özel Dairece, yukarıda başlık bölümünde açıklanan gerekçeyle bozulmuş; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

Direnme kararını, taraflar temyize getirmiştir.

Uyuşmazlık; satıma konu maldaki ayıp olgusunun mu yoksa ayıbın oluş anının mı kanıtlanamadığına dair kabulün dosya içerisindeki bilirkişi raporları ile çelişip çelişmediği, varılacak sonuca göre mahkemece yapılan araştırmanın hükme yeterli olup olmadığı ve ayıbın oluşma anının kanıtlanamaması halinde zararın taraflar arasında bölüştürülüp bölüştürülemeyeceği noktasında toplanmaktadır.

I-Davalı vekilinin temyizi yönünden;

Direnme kararını, taraflar temyize getirmiştir.

Uyuşmazlık; satıma konu maldaki ayıp olgusunun mu yoksa ayıbın oluş anının mı kanıtlanamadığına dair kabulün dosya içerisindeki bilirkişi raporları ile çelişip çelişmediği, varılacak sonuca göre mahkemece yapılan araştırmanın hükme yeterli olup olmadığı ve ayıbın oluşma anının kanıtlanamaması halinde zararın taraflar arasında bölüştürülüp bölüştürülemeyeceği noktasında toplanmaktadır.

I-Davalı vekilinin temyizi yönünden;

Davanın kısmen kabulüne dair verilen ilk hükmü temyiz eden davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile lehine yerel mahkeme kararı bozulmasına rağmen bozmadan sonra davalı vekilinin 16.09.2013 tarihli oturumda; "... her ne kadar Yargıtay bozma ilamı her iki taraf lehine de olsa biz mahkemenin önceki kararda direnmesini istiyoruz. Mahkeme 10 yıl süren yargılama sürecinde tüm araştırmalara rağmen kusur oranını tespit edememiştir. Çünkü mahkeme ilamında belirttiği üzere ayıbı yok saymamış ayıp vardır ve kimden kaynaklandığı belli değil demiştir. Bu nedenle mahkeme adil olarak zararı yarı yarıya paylaştırmıştır ve bu yolda hüküm kurmuştur. Bu nedenle direnilmesini istiyoruz..." şeklindeki beyanı karşısında; hükmün temyizen bozulmasını talep edip edemeyeceği hususu ön sorun olarak incelenmiştir.

Davalının yukarıda anılan beyanı karşısında ilk hükmü temyiz etmesine rağmen davalı vekilinin artık bozma üzerine verilen bu direnme kararını temyiz etmesinde hukuki yararı bulunmamaktadır.

II-Davacı vekilinin temyiz istemi yönünden;

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Açıklanan nedenlerle direnme kararı bozulmalıdır.

S O N U Ç : 1- Yukarıda ( I ) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz isteminin REDDİNE,

2- Yukarıda ( II ) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, 10.02.2016 gününde yapılan ikinci görüşmede oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5447, Karar No: 2016/5869, Tarih: 23.06.2016

**11. Ceza Dairesi         2016/5447 E.  ,  2016/5869 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 367. maddesi uyarınca sanık hakkında dava şartı olan Defterdarlık veya Vergi Dairesi Başkanlığından mütalaa alınmadan açılan kamu davasına devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 23.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/281, Karar No: 2011/12592, Tarih: 20.12.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/281 E.  ,  2011/12592 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalıya ait olup müvekkili şirkete zorunlu mali sorumluluk sigorta poliçesi ile sigortalı aracın karıştığı kaza nedeniyle zarar gören araçta meydana gelen hasar bedelinin ödendiğini, davalıya ait araç sürücüsünün kaza sırasında sürücü belgesinin bulunmaması nedeniyle ... poliçe genel şartları gereğince rücu hakkının doğduğunu belirterek 12.500 TL tazminatın ödeme tarihinden işleyecek faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı beyanında, kazanın aracın aksının kırılması nedeniyle meydana geldiğini, belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre;kazanın meydana gelmesinde aracın aksının kırılmasının etkili olduğu, sürücünün sürücü belgesinin bulunmamasının kazaya etkili olmadığı, ... Genel Şartlarının 4/C maddesinde belirtilen rücu koşullarının oluşmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmama-

sına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 1,25 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 20.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7581, Karar No: 2015/5392, Tarih: 14.10.2015

**22. Ceza Dairesi         2015/7581 E.  ,  2015/5392 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını ihlal etme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararların nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Gerekçeli karar başlığında katılan sıfatı ile Milli Eğitim Bakanlığına izafeten Hazine yerine SHÇEK Genel Müdürlüğünün yazılmış olması, mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle, hükmün istem gibi ONANMASINA,

II- Suça sürüklenen çocuk hakkında işyeri dokunulmazlığını ihlal etme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dosya kapsamına göre diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Müştekinin 06.04.2009 tarihli beyanında güvenlik kamera kayıtlarına göre suça sürüklenen çocuğun saat 16:00 da okula girip projektör cihazını aldığının ve olay tarihinde gece vaktinin saat 20:11 itibariyle başladığının anlaşılması karşısında; suçun geceleyin işlendiğine ilişkin kanıtların nelerden ibaret olduğu karar yerinde gösterilip tartışılmadan işyeri dokunulmazlığını ihlal etme suçundan 5237 sayılı Yasanın 116/4. maddesiyle hüküm kurulması,

2-Daha önce kasıtlı bir suçtan hükümlülüğü bulunmayan suça sürüklenen çocuğun işyeri dokunulmazlığının ihlali eyleminin, niteliği gereği maddi nitelikte bir zarar bulunmadığı anlaşıldığından, CMK'nın 231/6-(b) bendinde yer alan ölçütün tartışılıp değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, "zararı gidermediği" biçimindeki yasal olmayan gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Kabule göre de;

3-İddianame ile suça sürüklenen çocuğun 5237 sayılı TCK'nın 116/2. maddesi uyarınca cezalandırılması talep edildiği halde suça sürüklenen çocuğa 5271 sayılı CMK’nun 226. maddesi uyarınca 5237 sayılı TCK'nın 116/4. maddesinin uygulanma ihtimaline binaen ek savunma hakkı tanınmadan anılan hükmün uygulanması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 14.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.