muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/5003, Karar No: 2024/6787, Tarih: 25.09.2024

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince,davalının "PALADIN" ibareli marka başvurusu ile davacının "PALODİN" ibareli tescilli markası arasında biçim, düzenleme ve tertip tarzı itibariyle görsel ve sesçil olarak ortalama tüketicileri iltibasa düşürecek derecede bir benzerlik bulunduğu, davacıya ait AZADİN ( 2012/86976) ibareli markası arasında ise benzerlik oluşmadığı, dava dilekçesinde de bu markaya dayanılmadığı ancak YİDK kararı iptali şeklinde talep edildiğinden YİDK da bu marka itiraz mesnedi olarak yer aldığından gerekçede bu markaya da değinildiği, marka başvuru sürecinde davacının itirazı karşısında 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu (6769 sayılı Kanun)'nun 19'uncu maddesinin ikinci fıkrası açısından davalı taraf kullanım ispatı talebinde bulunduğu, davacı yanın 2011/83785 sayılı markasının kullanımını ispatlamaya yönelik sunduğu delillerin, dava konusu markanın başvuru tarihinden geriye dönük son beş yılı kapsamadığı gibi mesnet olan markanın kullanımının "İnsan sağlığı için ilaçlar" mallarına yönelik olduğu, dava konusu markanın ise “Tarımsal amaçlı mikrop öldürücüler; mantar öldürücüler; herbisitler; zararlı ot ilaçları; böcek öldürücüler ve parazit öldürücüler.” mallarına ilişkin bulunduğu, bu mallar için kullanım ispatı yükümlülüğünün yerine getiremediği, 6769 sayılı Kanun'un 19'uncu maddesinin ikinci fıkrası maddesinin göndermesi ile mesnet markanın kullanılması ispatı hususu davacı tarafça yerine getirilmediğinden 6769 sayılı Kanun'un 6'ncı maddesinin birinci fıkrasındaki iltibas koşulunun geçekleşmediği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince istinaf edilmiştir.

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesince, davalı Şirketin "PALADİN" ibareli marka başvurusu ile davacının itirazına mesnet "PALODİN" ibareli tescilli markası arasında biçim, düzenleme ve tertip tarzı itibariyle görsel ve sesçil olarak ortalama tüketicileri iltibasa düşürecek derecede bir benzerlik bulunduğu, davacıya ait AZADİN (2012/86976) ibareli markası ile arasında bir benzerlik oluşmadığı, ancak davacının 2011/83785 sayılı markasının kullanımını ispatlamaya yönelik sunduğu delillerin, markanın kullanımının "İnsan sağlığı için ilaçlar" mallarına yönelik olduğunu gösterdiği, oysa dava konusu markanın kapsamının “Tarımsal amaçlı mikrop öldürücüler; mantar öldürücüler; herbisitler; zararlı ot ilaçları; böcek öldürücüler ve parazit öldürücüler.” mallarına ilişkin bulunduğu, davacı tarafça bu mallar için kullanım ispatı yükümlülüğünün yerine getiremediği, 6769 sayılı Kanun'un 6'ncı maddesinin birinci fıkrasındaki iltibas koşulunun geçekleşmediği, dolayısıyla mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

V. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, davalının 2018/87093 numaralı PALADİN ibareli marka başvurusuna karşı, davacının PALODİN ibareli markasını mesnet göstererek yapmış olduğu itirazın nihai olarak reddine dair YİDK'nın 2020-M-8658 sayılı kararının iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 6769 sayılı Kanun'un 6'ncı maddesi.

3. Değerlendirme

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) numaralı alt bendi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372 nci maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 25.09.2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8806, Karar No: 2013/22751, Tarih: 03.10.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/8806 E.  ,  2013/22751 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sakarya 1. Aile Mahkemesi

TARİHİ :23.01.2013

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davalı, 21.06.2012 tarihli ön inceleme duruşmasına gelmiş, aynı duruşmaya davacı mazeret bildirmiş, mazereti kabul edilerek, başka bir işlem yapılmaksızın duruşma 17.07.2012 gününe bırakılmıştır. 17.07.2012 günlü duruşmaya da davalı gelmemiş, bu duruşmada"davacının gösterdiği delillerin toplanması" yönünde ara kararı verilmiş, takip eden ve sonraki oturumlarda davacının tanıkları dinlenip tahkikat bitirilmiştir.

Ön inceleme duruşmasında davacı vekilinin mazereti kabul edilip, başka bir usulü işlem yapılmaksızın duruşmanın bir başka güne bırakılmasına karar verildiğine göre, ön inceleme o gün tamamlanmamış, zorunlu sebeple yeni bir duruşma günü tayin edilmiş demektir (HMK md.140/4). Bu durumda, yasanın ön inceleme duruşmasında yapılmasını öngördüğü işlemlerin (HMK md. 137/1, 140/1-2), mahkemece yeniden belirlenen 17.07.2012 günlü duruşmada tamamlanması beklenir. Ne var ki, aynı duruşmaya bu defa davalı gelmediğine göre uyuşmazlık konularını tespit ve tarafları sulhe teşvik gibi ön incelemeye ait işlemlerin yapılmasının da mümkün olmadığı açıktır. Bu durumda mahkemece eylemli olarak tahkikata geçilmiş olduğuna göre, davalının tahkikat duruşmasına usulünce davet edilmiş olması gerekir (HMK md. 144). Davalının ön inceleme duruşmasında "bir daha duruşmaya gelmeyeceğini" ifade etmiş olması, mahkemenin tahkikat duruşmasına davet etmesi lüzumunu ortadan kaldırmaz. Bu bakımdan tahkikat duruşmasına davalı usulünce davet edilmeden, delil ve tanıklarını göstermesi için imkan tanınmadan yokluğunda hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 03.10.2013 (Per.)
Yargıtay — Esas No: 2014/14970, Karar No: 2014/16668, Tarih: 09.06.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/14970 E.  ,  2014/16668 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Alanya 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/01/2014

NUMARASI : 2013/101-2014/29

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi . .. tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Alacaklı tarafından çeke dayalı olarak başlatılan kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile icra takibine karşı keşideci borçlunun icra mahkemesine yaptığı başvuruda,takibe dayanak çekin keşide tarihinin tahrif edilerek üzerine paraf imza atıldığını,bu düzeltmenin ve paraf imzanın borçlu şirket yetkilisine ait olmadığını ileri sürerek takibin iptali isteğinde bulunduğu,ayrıca sair itiraz ve şikayetlerini bildirdiği anlaşılmaktadır.

HMK.'nun 207. maddesi hükmü gereğince senetteki düzeltmelerin borçlu (keşideci) tarafından paraf edilmesi gereklidir.Yani, senette mevcut olan çıkıntı veya senet metni altındaki hak ve silinti ayrıca tasdik edilmemiş ise; inkâr halinde yok hükmündedir. Bu nedenle,senet üzerinde yapılan değişikliklerin geçerli olabilmesi için, düzenleyen tarafından imza veya paraf edilmek suretiyle onaylanması gerekir.İmzaya veya paraf imzasına itiraz halinde ise, mahkemece, yöntemince imza incelemesi yapılmalıdır. Düzeltmenin onaylı olmaması veya imzanın keşideciye ait olmadığının anlaşılması halinde, düzeltme yok hükmünde olup, senedin düzeltme öncesi durumuna göre değerlendirme yapılır.

Çekin keşide tarihinde tahrifat yapıldığı ve paraf imzasının da sahte olduğu yönündeki itirazlar, çözümü özel ve teknik bilgiyi gerektirdiğinden HMK.'nun 266.maddesi uyarınca bilirkişi incelemesi ile sonuçlandırılmalıdır. Çek keşideci tarafından düzenlenmiş olduğundan, çek üzerindeki çıkıntı ve değişikliklerin keşideci tarafından paraf edilmesi gerekir.

Bu durumda, mahkemece, HMK'nun 266.maddesi uyarınca yöntemince bilirkişi incelemesi yaptırılarak takibe dayanak çekte düzeltilen keşide tarihi üzerindeki paraf imzasının keşideci yerinde mevcut keşideci imzası ile aynı el ürünü olup olmadığı belirlenerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken; paraf imzasının keşideciye ait olup olmadığı usulünce saptanmadan eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ :Borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 09.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/23880, Karar No: 2013/31692, Tarih: 08.10.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/23880 E.  ,  2013/31692 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/10/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının onanmasını mutazammın 09.05.2013 tarih, 2013/7938-17804 sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki şikayetçi tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair karar düzeltme istemleri yerinde değil ise de;

Şikayetçinin ihalenin feshi istemi ile icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece, ihalenin feshi isteminin husumet yönünden reddine ve para cezasına hükmedildiği görülmektedir.

İİK.nun 134/2. maddesinde ihalenin feshini isteyebilecek ilgililer sınırlı olarak sayılmıştır. Bunlar satış isteyen alacaklı, borçlu, tapu sicilindeki ilgililer ve pey sürmek suretiyle ihaleye iştirak edenlerdir. Öte yandan aynı maddeye göre; "Talebin reddine karar verilmesi halinde icra mahkemesi davacıyı feshi istenilen ihale bedelinin yüzde onu oranında para cezasına mahkum eder. Ancak işin esasına girilmemesi nedeniyle talebin reddi halinde para cezasına hükmolunamaz."

Mahkemece, ihalenin feshi davası aktif husumet yokluğundan reddedilip, işin esasına girilmediğine göre, şikayetçinin %10 para cezasına mahkum edilmesi isabetsiz olup, hükmün bu nedenle bozulması gerekirken sehven onandığı anlaşıldığından davacının karar düzeltme isteminin kabulü gerekmiştir. Ancak mahkemece para cezasına ilişkin olarak yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını zorunlu kılmadığından kararın düzeltilerek onanması yoluna gidilmiştir.

SONUÇ  : Şikayetçinin karar düzeltme isteminin kısmen kabulü ile Dairemizin 09.05.2013 tarih ve 2013/7938-17804 sayılı onama kararının para cezası yönünden kısmen kaldırılarak; Adana 2. İcra Hukuk Mahkemesi'nin 30.10.2012 tarih ve 2012/110-546 sayılı kararının (2) nolu kısmında yer alan "Davacının ihale bedeli olan 365.000,00 TL'nin %10'u oranında para cezası ile cezalandırılmasına" şeklindeki cümlenin karar metninden çıkartılmasına, kararın düzeltilmiş bu şekliyle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), mahkeme kararı düzeltilerek onandığından harç alınmasına yer olmadığına, 08/10/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11703, Karar No: 2024/3199, Tarih: 21.03.2024

**7. Ceza Dairesi         2021/11703 E.  ,  2024/3199 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2019/134 E., 2019/246 K.

SUÇ : 6831 sayılı Orman Kanunu'na muhalefet

HÜKÜMLER : Düşme

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz sebepleri; kararın ve vekâlet ücretine hükmedilmemesinin usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir.

Sanıklar müdafiin temyiz sebepleri; sanıkların ağaç kestiğine ilişkin delil bulunmadığına, usule uygun bir keşif ile bilirkişi raporu alınmadığına, tanıkların dinlenmediğine ve sanıkların beraati gerektiğine ilişkindir.

II. GEREKÇE

İhbar üzerine Cumhuriyet savcısının arama kararı ile sanık ...'in ikametinde yapılan

aramada, yaklaşık 20-25 gün önce kesilen yakacak kayın emval ele geçirildiği, sanığın emvali temin ettiği yeri göstermesi üzerine yapılan incelemede bir gün önce kesilen 1 adet ağaç kökünün tespit edildiği anlaşılmıştır.

Sanıklar hakkında 6831 sayılı Orman Kanunu'na muhalefet suçundan cezalandırılmaları istemiyle kamu davası açılmıştır.

Sanık ... savunmasında, ...'ın bahçesindeki ağacı kesebileceğini söylemesi üzerine sanık ... ile birlikte bir adet ağaç kesip evlerine getirdiklerini beyan etmiştir.

Sanık ..., ...'dan aldıkları bir adet testere ile ağaç kestiklerini ve evlerine getirdiklerini beyan etmiştir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu orman bilirkişisi tarafından düzenlenen raporda orman sayılmayan yerden bir adet ağaç kesildiği, kesilen ağaç ile sanıklardan ele geçirilen emvalin cins olarak farklı olduğu tespit edilmiştir.

Tanık ..., sanıkların kendisine ait motorlu testereyi alarak ağaç kestiklerini, kesilen ağacın kendi taşınmazı içinde kaldığını beyan etmiştir.

Suç tutanağı, sanıkların savunmaları, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre sanıklar hakkında kurulan hükümde Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen aşağıda belirtilen husus dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

Tanık ...'a ait olduğu anlaşılan ve adlî emanete alınan motorlu testerenin sahibine iadesi yerine "adlî emanetin müsaderesine" karar verilmesi isabetli bulunmamıştır.

III. KARAR

Suç tutanağı, sanıkların savunmaları, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre sanıklar hakkında kurulan hükümde Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen aşağıda belirtilen husus dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

Tanık ...'a ait olduğu anlaşılan ve adlî emanete alınan motorlu testerenin sahibine iadesi yerine "adlî emanetin müsaderesine" karar verilmesi isabetli bulunmamıştır.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle katılan vekili ve sanıklar müdafiin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hükmün müsadereye ilişkin (3) numaralı bendi çıkartılarak yerine "Suça konu orman emvalinin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca müsaderesine, adlî emanete alınan motorlu testerenin sahibine iadesine" bendinin eklenmesi suretiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 21.03.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2916, Karar No: 2020/3273, Tarih: 09.12.2020

**1. Ceza Dairesi         2018/2916 E.  ,  2020/3273 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’ın, maktul ...’i nitelikli kasten öldürme, 6136 sayılı Yasaya muhalefet ve resmi belgede sahtecilik suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç

nitelikleri tayin, takdire ilişkin cezayı azaltıcı sebeplerin niteliği ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, sanıklar ... ve ... hakkında kasten öldürmeye yardım suçlarından elde edilen delillerin hükümlülüklerine yeter nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınarak beraatlerine hükmedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin; sübuta, delil yetersizliğine, katılan vekilinin; sanıklar ... ve Muzaffer’in beraatlerine ilişkin ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, sanık ...’ın 6136 sayılı Yasaya muhalefet ve resmi belgede sahtecilik suçlarından kurulan mahkumiyet hükümleri ile sanıklar ... ve ... hakkında kasten öldürmeye yardım suçlarından beraat hükümlerinin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

Sanık ... hakkında kasten öldürme suçundan kurulan hükmün incelenmesinde ise;

Sanık ...’ın uzun seneler Almanya’da yaşadığı, 2012 yılında suç işlemesi sebebiyle sınırdışı edilerek Türkiye’ye döndüğü, Almanya’da bulunduğu sıralarda Alman ortağının kendisine devretmiş olduğu Ermenek Mahallesindeki taşınmazın tadilat işleri için maktulle anlaştığı, tanık beyanlarına göre maktulün burayı kendi imkanlarıyla tamamladığı, söz konusu taşınmaza yüklü miktarda para harcadığı, eve harcadığı parayı tahsil edemeyince ailesiyle bu eve taşınarak oturmaya başladığı, bu sırada sanığın Türkiye’ye döndüğü ve maktulden evi boşaltmasını istediği, buna ilişkin ... hukuk mahkemesinde dava açtığı, yargı faaliyetlerinin yavaş işlemesinden yakınarak maktulü öldüreceğini, duruma tahammül edemediğini diğer sanıklara beyan ettiği, bu amaçla da sürekli maktulün evinin yakınlarında gezdiğinin HTS kayıtları ile delillendirildiği ve olay günü de daha önceden yapmış olduğu plan dahilinde maktulü öldürdüğünün anlaşıldığı olayda;

Maktulün söz konusu taşınmazı tadilat amaçlı emanet aldığı, süregelen yıllar içerisinde gerek maktulün eşi gerekse tarafsız tanıklar tarafından maktulün evi kendi imkanlarıyla yaptırdığının söylenmesi, maktulün ev için harcadığı parayı sanık tarafından tahsil edememiş olması karşısında başta zilyedlik iradesi göstermeyen maktulün yaptığı masraflar karşılanana kadar evin boş durmaması amacıyla ailesiyle söz konusu yere taşındığı ve burada yaşamaya başladığı, sanığın bu duruma binaen iddia ettiği hakları meşru yollardan alma imkanı olduğu ve maktulden dosyaya yansıyan haksız tahrik oluşturacak herhangi bir durum bulunmadığı anlaşıldığından, sanık lehine 5237 sayılı TCK.nin 29. maddesi uyarınca tahrik nedeniyle ceza indirimi yapılması suretiyle eksik ceza tayini,

Yasaya aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmekle, hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, 09/12/2020 gününde oy birliği ile karar verildi.

09/12/2020 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ... huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... Aydoğan müdafii Avukat ...'ın yokluğunda 17/12/2020 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2011/11085, Karar No: 2011/13259, Tarih: 06.10.2011

**10. Hukuk Dairesi         2011/11085 E.  ,  2011/13259 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, iptal edilen yaşlılık aylığının yeniden bağlanması gerektiğinin ve yersiz ödeme nedeniyle Kuruma borçlu olunmadığının tespiti ile aylıkların yasal faiziyle birlikte alınması istemlerine ilişkindir.

Mahkemece, uyulan bozma ilamı sonrasında, aylıkların yasal faizinin tahsili talebi kabul edilip, konusuz kalan diğer istemler hakkında hüküm kurulmasına yer olmadığı yönünde karar verilmiştir.

Hükmün, taraflar avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilâmına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 06.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3101, Karar No: 2015/2819, Tarih: 04.05.2015

**1. Ceza Dairesi         2014/3101 E.  ,  2015/2819 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2013/218187

MAHKEMESİ : Aydın 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 27/03/2013, 2013/20 (E) ve 2013/281 (K)

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs, kasten yaralama, 6136 sayılı Yasaya muhalefet

1- Dosya içeriğine, mevcut delillere, oluşa ve mahkemenin gerekçesine göre; sanık Ö.. İ.. hakkında, mağdur sanık Sezgin’i kasten öldürmeye teşebbüs suçunda haksız tahrik hükmünün uygulanmasında isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamedeki haksız tahrik hükmünün uygulanmaması gerektiğine yönelen eleştiri düşüncesi benimsenmemiştir.

2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık Ö.. İ..’in kasten öldürmeye teşebbüs ve 6136 sayılı Kanuna muhalefet; sanık S.. Ü..’nün kasten silahla yaralama suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçlarının niteliği tayin, cezayı azaltıcı tahrik ve takdiri indirim sebebinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip kısmen reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde düzeltme nedeni dışında isabetsizlik görülmediğinden, sanık Ö. ve müdafiinin

meşru savunma koşullarının varlığına, suç vasfına vesaireye, sanık S. ve müdafiinin haksız tahrik nedeniyle yapılan indirimin az olduğuna vesaireye, Cumhuriyet Savcısının, sanık S.’in suçunda haksız tahrik hükmünün uygulanmaması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle; Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90.maddesi son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi uyarınca, 5271 sayılı CMK’nun 150, 234 ve 239.maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13.maddesine dayanılarak hazırlanan Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafii ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8.maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ücretlerinin sanıklardan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeksizin, yazılı şekilde zorunlu müdafii ücretlerinin sanıklar Ömer ve Sezgin’den tahsiline karar verilmesi, yasaya aykırı ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, sanıklardan eşit olarak alınmasına karar verilen "937.00.TL" olan yargılama giderleri toplamından, zorunlu müdafii ücreti olan 905.00.TL çıkartılması gerekeceği, bu durumda bakiye yargılama giderinin herbir sanığa düşen kısmının CMK.nun 324/4.maddesine göre belirlenen miktarın altında kalacağı gözetildiğinde "yargılama giderinin hazine üzerinde bırakılmasına" olarak değiştirilmesine karar verilmek suretiyle CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak DÜZELTİLEN hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 04/05/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.