muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/188, Karar No: 2014/22671, Tarih: 12.11.2014

**12. Ceza Dairesi         2014/188 E.  ,  2014/22671 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/4, 62/1, 50/1-a, 52/4, 50/6, 53/6. maddeleri gereğince mahkûmiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafileri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafilerinin, kusura, eksik incelemeye ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Hükmün esasını teşkil eden kısa kararda ve gerekçeli kararın hüküm kısmında, sanığa hükmolunan hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken, adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının gösterilmemesi ve bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktarın belirlenmesi sırasında uygulanan kanun ve maddesinin gösterilmemesi,

2-Sanık hakkında hükmolunan adli para cezası taksitlendirilirken TCK'nın 52/4 maddesi uyarınca ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtar edilmesi yerine TCK'nın 50/6. maddesinin tedbirlerle sınırlı olduğunun gözetilmeksizin, TCK'nın 50/6 maddesi uyarınca ihtarata karar verilmesi,

3-17.11.2012 olan suç tarihinin gerekçeli karar başlığında "20.11.2012" olarak yanlış gösterilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususlarda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hüküm fıkrasının 3. bendindeki "TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince" ibaresinden sonra gelmek üzere "adli para cezasına çevrilmesine; TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 300 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2. maddesi ile" ibarelerinin eklenmesi; hüküm fıkrasının 4. bendindeki "aynı

kanunun 50/6 hükmü gereğince hüküm kesinleştikten sonra Cumhuriyet Başsavcılığınca yapılan tebligata rağmen 30 gün içinde seçenek yaptırımın gereklerinin yerine getirilmesine başlanmadığı veya başlanıp da devam edilmediği takdirde para cezasının hapse çevrileceğinin sanığa ihtarına," ibarelerinin çıkartılarak yerine " ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin sanığa ihtarına" ibarelerinin yazılması ve gerekçeli karar başlığındaki 20.11.2012 olan suç tarihinin çıkartılarak yerine "17.11.2012" ibaresinin yazılması suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7933, Karar No: 2012/17472, Tarih: 15.10.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2011/7933 E.  ,  2012/17472 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu malüliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, iş kazasına uğrayan sigortalının, maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, maddi tazminat isteminin feragat nedeniyle reddine, manevi tazminat isteminin kısmen kabulü ile; 70.000 TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 12.04.2008 tarihinden itibaren yasıl faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; zararlandırıcı olayın Çalışma ve... Başkanlığı’nın 19.06.2009 tarihli raporu ile iş kazası olarak kabul edilmiş olduğu, olayın meydana gelmesinde davacının % 30, davalının % 40, dava dışı kazazede diğer işçi ...’in % 30 oranında kusurlu olduklarının belirtildiği, ... Maluliyet ve Sağlık Kurulları Daire Başkanlığı’nın 24.10.2010 tarihli ve 24.01.2011 tarihli yazı cevaplarında davacının Gaziantep ... Hastanesi’ne sevkinin yapıldığı ve maluliyet raporunun henüz gelmediğinin belirtildiği, davacı vekili tarafından haricen temin edilerek dosyaya sunulan Gaziantep ... Hastanesi’nin 30.11.2010 tarih ve 18238 sayılı raporunda, davacının özür durumuna göre vücut kayıp oranının % 85 olduğunun belirtildiği, mahkemece 3 kişilik bilirkişiden alınan kusur raporunda, olayın meydana gelemsinde davacının % 30, davalının % 70 oranında kusurlu olduklarının belirtildiği anlaşılmıştır.

Sigortalıya bağlanacak gelir ve hükmedilecek tazminatın miktarını doğrudan etkilemesi nedeniyle, işçide oluşan meslekte güç kayıp oranının hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeksizin kesin olarak saptanması gerekir.

Sigortalıya bağlanacak gelir ve hükmedilecek tazminatın miktarını doğrudan etkilemesi nedeniyle, işçide oluşan meslekte güç kayıp oranının hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeksizin kesin olarak saptanması gerekir.

Bu yönüyle davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Yasanın 19. maddesidir. Anılan maddeye göre iş kazası veya meslek hastalığı sonucu oluşan hastalık ve özürler nedeniyle Kurumca yetkilendirilen sağlık hizmeti sunucularının sağlık kurulları tarafından verilen raporlara istinaden Kurum sağlık kurulunca meslekte kazanma gücü en az %10 oranında azalmış bulunduğu tespit edilen sigortalının sürekli iş göremezlik gelirine hak kazanacağı, iş kazası ve meslek hastalığı sonucu sürekli iş göremezlik hallerinde meslekte kazanma gücündeki kayıp oranının belirlenmesine ve bu maddenin uygulanmasına ilişkin diğer usul ve esasların Kurum tarafından çıkarılacak yönetmelikle düzenleneceği bildirilmiştir. Bu yasal düzenleme gereğince düzenlenen Sosyal Sigorta İşlemleri Yönetmeliği’nin 45. maddesinde sürekli iş göremezlik gelirinin iş kazası veya meslek hastalığı sonucu oluşan hastalık ve özürler nedeniyle Kurumca yetkilendirilen sağlık hizmeti sunucularının sağlık kurulları tarafından verilen raporlara istinaden Kurum Sağlık Kurulunca meslekte kazanma gücü en az %10 oranında azalmış bulunduğu tespit edilen sigortalıya bağlanacağı bildirilmiştir.

Yapılacak iş; davacının, meslekte kazanma gücündeki kayıp oranının ... tarafından belirlenmesinin beklenilmesi ve kesinleşmesinden sonra, dava konusu olayda yaralanan dava dışı diğer işçi ...’in davalı aleyhine açtığı bir dava olup olmadığının araştırılması ile, şayet açılan dava varsa ilgili dava dosyası getirtilerek, Çalışma ve... Başkanlığı’nın raporu ile temyize konu iş bu dava dosyasındaki kusur raporu arasında çelişki bulunduğundan, diğer işçinin açtığı davada varsa bilirkişi raporu da dahil olmak üzere birlikte değerlendirilmek üzere yeniden bilirkişi incelemesi yaptırılarak, sonuca göre karar verilmesinden ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

O halde, davalı tarafın bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün, sair yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine

15.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/34577, Karar No: 2012/36168, Tarih: 05.11.2012

**9. Hukuk Dairesi         2012/34577 E.  ,  2012/36168 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı vekili, davalıya ait işyerinde kapsam dışı personel olarak çalışan ve başka kamu kurumuna nakledilen davacının ücretine sözleşme gereği zam yapılmaması nedeni ile eksik ücret ödendiğini belirterek, bu ücretin davalı işverenden tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne, kararın miktar itibari ile kesin olduğuna karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine de ek karar ile kararın kesin olması nedeni ile temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.

Ek kararın davalı vekili tarafından süresinde temyiz edildiği anlaşılmış olup, her ne kadar davacının hüküm altına alınan fark ücret alacağı, karar tarihi itibari ile kesinlik sınırında kalmakta ise de fark ücretin doğmasına neden olan artışların, davacının nakledildiği kamu kurumunda ücret nakil ilmühaberinde de değerlendirilmesi gerektiği ve devamlılık arzettiği, bu nedenle uyuşmazlıkta fark ücretin kesinliğinden söz edilemeyeceği anlaşıldığından, yerel mahkemenin 05.01.0212 günlü temyiz isteminin reddine dair ek kararının ORTADAN KALDIRILMASINA, kararın temyize incelemesine tabi olduğu kabul edilerek, Dairemizin 12.03.2012 gün ve 8535-7955 sayılı kararı ile “davacı ile ilgili davalı işyerinde tüm bordrolar, ücret ve mali haklarına ilişkin işverence alınan tüm işletmesel kararların getirtilmesi, davacının kapsamdışı nakle tabi olarak çalıştığı dönemde 406 sayılı kanunun Ek. 29 ve sözleşmenin 7. Maddeleri uyarınca aynı statüde kamuda çalışan ve 399 sayılı KHK.’un ek II. cetveline tabi çalışanlara uygulanan artışlardan yararlandırılıp yararlandırılmadığı, artış yapılıp yapılmadığı, yapılan artışın tebliğlerle getirilen artışların altında kalıp kalmadığı, davacının fark alacağı olup olmadığı konusunda uzman bilirkişiden rapor alınması ve sonucuna göre karar verilmesi” gerektiği gerekçesi ile bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozma sonrası yapılan yargılama sonunda, “davalı vekilinin cevap dilekçesi ve diğer beyanlarında davacıya denge tazminatı ödenmediğinin açık olduğu zaten davalı vekilince de bu tazminatın davalıya ödenmemesi gerektiğinin savunulduğu dolayısıyla Yargıtay bozma ilamında belirtildiği üzere davacıya çalıştığı dönemde 406 sayılı kanunun Ek. 29 ve sözleşmenin 7. Maddeleri uyarınca aynı statüde kamuda çalışan ve 399 sayılı KHK.’un ek II. cetveline tabi çalışanlara uygulanan artışlardan yararlandırılıp yararlandırılmadığı, artış yapılıp yapılmadığı, yapılan artışın tebliğlerle getirilen artışların altında kalıp kalmadığı, davacının fark alacağı olup olmadığı hususunun araştırılmasına gerek bulunmadığı ayrıca verilen kararın kesin nitelikli olmasına rağmen temyiz edildiği ve kesin kararın bozulmasına karar verildiği” gerekçesi ile bozmaya karşı direnilmiş ve kararın kesin olduğu vurgulanmıştır.

Direnme kararının süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiş olup, Dairemizin 6352 sayılı kanunun 40. maddesi ile eklenen 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun geçici ikinci maddesi uyarınca öncelikle inceleme yetkisi olduğu anlaşılmakla Tetkik Hakimi ... tarafından dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairemizin “davacı ile ilgili davalı işyerinde tüm bordrolar, ücret ve mali haklarına ilişkin işverence alınan tüm işletmesel kararların getirtilmesi, davacının kapsamdışı nakle tabi olarak çalıştığı dönemde 406 sayılı kanunun Ek. 29 ve sözleşmenin 7. Maddeleri uyarınca aynı statüde kamuda çalışan ve 399 sayılı KHK.’un ek II. cetveline tabi çalışanlara uygulanan artışlardan yararlandırılıp yararlandırılmadığı, artış yapılıp yapılmadığı, yapılan artışın tebliğlerle getirilen artışların altında kalıp kalmadığı, davacının fark alacağı olup olmadığı konusunda uzman bilirkişiden rapor alınması ve sonucuna göre karar verilmesi” gerekçesi ile verilen bozma kararına karşı yerel mahkemece direnilmiş ise de;

Temyize konu alacağa kesin olarak karar verildiği ve ayrıca Dairemizce daha sonra gelen uyuşmazlıklarda görev yönünden değişik bozma kararı verildiği için kesinlik ve değişik bozma hususlarını değerlendirmenin Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun yetki ve görevi dahilinde olduğu anlaşılmakla, dosyanın 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun geçici ek ikinci maddesi uyarınca yetkili ve görevli Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’na GÖNDERİLMESİNE, 05.11.2012 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11145, Karar No: 2014/9798, Tarih: 18.03.2014

**13. Ceza Dairesi         2013/11145 E.  ,  2014/9798 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/218184

MAHKEMESİ : İzmir 9. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 26/10/2009

NUMARASI : 2008/427 (E) ve 2009/797 (K)

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın vekaletnameli müdafiinin 07.05.2009 tarihinde dosyaya mazeret dilekçesi ibraz etmesi üzerine mazeretinin kabulüne ve duruşma gününün tebliğine karar verildiği fakat tebligat yapılmayarak müdafiinin duruşmalardan haberdar edilmeden tarafların yokluğunda yargılamaya devamla hüküm kurulması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık Z.. A.. müdafiinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 18.03.2014 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2252, Karar No: 2017/8213, Tarih: 01.11.2017

**12. Ceza Dairesi         2016/2252 E.  ,  2017/8213 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 22/6 maddesi gereğince ceza verilmesine yer olmadığına

Taksirle öldürme suçundan sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin hüküm, Katılan ... vekili ile katılanlar ..., ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılanlar ..., ... ve ... vekilinin duruşmalı inceleme isteminin, incelenen hükmün ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin olması nedeniyle CMK'nın 299.maddesi uyarınca reddine karar verilerek, duruşmasız yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, katılanlar vekillerinin, sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Olay yeri inceleme ve ölü muayene tutanağı, sanığa ait 22.05.2013 tarih, 5956 numaralı adli muayene raporu, 29.05.2013 tarihli ekspertiz raporu, İzmir Morg İhtisas Dairesi raporu, ölenin katılan sıfatını alan anne ve kardeşleri ile tanıkların soruşturma ve kovuşturma aşamasında alınan anlatımları ve tüm dosya kapsamından, olay tarihinde, resmi nikahlı eşi ile müşterek evlerinin koridorunda karşılıklı oturdukları sırada sanığın, emniyet mandalı açık, ağzında mermi, namlusu ölene doğru olan av tüfeği elinde oturduğu yerden ayağa kalkarken sol elinin tüfeğin tetiğine değmesi ile bitişik mesafeden yapılan atışa maruz kaldığı tespit edilen ölenin av tüfeği kuş saçma taneleri yaralanmasına bağlı kafatası ve yüz kemikleri kırıkları ile birlikte beyin doku ve beyin zarları harabiyeti ile gelişen kanama sonucu öldüğü kabulü yapılan olayda; mahallinde tatbiki keşif yapılıp sanığın beyanlarının otopsi sonucunda belirlenen bulgular ile uyumlu olup olmadığının tespitinin yapıldıktan sonra olayın gerçekleşme biçimi belirlenerek sanığın hukuki durumu hakkında değerlendirme yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabule göre de;

Bilinçli taksir koşulları hariç sanığın taksirli eylemi neticesinde, kişisel ve ailevi durumu bakımından artık bir cezanın hükmedilmesini gereksiz kılacak derecede mağdur olması halinde ceza verilemeyeceği, bilinçli taksir halinde ise, sanığa verilecek cezanın yarıdan altıda bire kadar indirilebileceği TCK'nın 22/6. maddesinde belirtilmesine rağmen, tanık olarak dinlenen sanık ... ölenin apartman komşuları, ölenin iş arkadaşları ile sanık ... ölenin müşterek çocuğunun beyanlarından, sanık ile ölen arasında geçimsizlik olduğu tartışmalarının olduğu, sanığın kişisel ve ailevi durumu bakımından artık bir cezanın hükmedilmesini gereksiz kılacak derecede mağdur olduğundan bahsedilemeyeceği bu nedenle sanık hakkında TCK'nın 22/6. maddesinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, katılanlar vekillerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin bu sebepden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 01.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2013/2496, Karar No: 2014/706, Tarih: 21.01.2014

**17. Hukuk Dairesi         2013/2496 E.  ,  2014/706 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Nurdağı Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/07/2012

NUMARASI : 2010/109-2012/119

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili ve davalılar M.. M.. ve H.. B.. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, davalıların işleteni, sürücüsü ve zorunlu mali sorumluluk sigortacısı oldukları aracın davacıların desteği yaya S.. D..’e çarparak ölümüne neden olduğunu, davalı öğrenci yurdunun faaliyeti kapsamında öğrenci taşınırken kaza meydana geldiğinden davalı Derneğin de sorumlu olduğunu belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere, davacı Cemile için 1.300 TL. maddi, 10.000 TL. manevi, yaşı küçük çocukların her biri için 100 TL. maddi, 5.000 TL. manevi, davacılar Mehmet ve Vakkas için ayrı ayrı 2.000 TL. manevi tazminatın davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, ıslah dilekçesi ile maddi tazminat talebini 14.219,38 TL. arttırmıştır.

Davalı Hasan ve Mehmet Ali vekili, kusur oranı ve tazminat miktarını kabul etmediklerini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı İslahiye Kurs ve Okul Talebelerine Yardım Derneği vekili, derneğin herhangi bir görevlendirme yapmadığını, belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davalı İslahiye Kurs ve Okul Talebelerine Yardım Derneği hakkında açılan davanın reddine, Cemile için 4.687,62 TL., Güllü için 1.057,74 TL., Fatma için 1.313,35 TL., Berna için 1.653,88 TL., Ökkeş için 1760,76 TL., Hilmi 1.874,12 TL., Bilal için 1.874,12 TL., Perihan için 1.997,79 TL., maddi tazminatın davalılardan tahsiline, Cemile için 5.000 TL., küçük çocukların her biri için 2.500 TL., Mehmet için 2.000 TL., Vakkas için 2.000 TL., manevi tazminatın davalılar M.. M.. ve H.. B..’dan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili ve davalılar M.. M.. ile H.. B.. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle, ceza yargılaması sırasında alınan ve kesinleşen bilirkişi raporundaki kusur dağılımının oluşa ve dosya içeriğine uygun bulunması sebebiyle mahkemece benimsenmesinde ve uzman bilirkişice düzenlenen tazminata ilişkin raporun hükme esas alınmasında, ayrıca manevi tazminatın takdirinde B.K.nun 47.maddesindeki özel haller dikkate alınarak hak ve nesafet kuralları çerçevesinde hüküm kurulmuş olmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre davacılar vekilinin ve davalılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatı ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Davacılar vekili dava dilekçesi ile davalı İslahiye Kurs ve Okul Talebelerine Yardım Derneği’nin yurtta kalan öğrencileri yarışmaya götürdüğünü, davalı öğrenci yurdunun faaliyeti kapsamında öğrenci taşınırken kaza meydana geldiğinden davalı Derneğin de sorumlu olduğunu belirtmiştir. Dosya içeriğine göre araç sürücüsü olan davalı H.. B..’ın aynı zamanda yurt müdürü olarak görev yaptığı, aracın yurt öğrencilerini taşıdığı dikkate alındığında davalı İslahiye Kurs ve Okul Talebelerine Yardım Derneği’nin istihdam eden olarak sorumluluğu bulunup bulunmadığının tartışılmadan karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.

3-Davacılar dava dilekçesi ile maddi ve manevi tazminat talebinde bulunmuşlar mahkemece maddi tazminat talebinin kabulüne, manevi tazminat talebinin kısmen kabulüne karar verilmiştir. Ancak mahkemece manevi tazminatın kısmen kabul kısmen reddine karar verildiğine göre reddedilen manevi tazminat miktarı dikkate alınarak davada vekil ile temsil edilen davalılar M.. M.. ve H.. B.. yararına da vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken bu hususta bir karar verilmemiş olması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekili ve davalılar vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, 2 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin, 3 numaralı bentte açıklanan nedenlerle de davalılar M.. M.. ve H.. B.. vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılar ile davalılar M.. M.. ve H.. B..'a geri verilmesine 21.1.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/5775, Karar No: 2006/8269, Tarih: 18.04.2006

**12. Hukuk Dairesi         2006/5775 E.  ,  2006/8269 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Karataş İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/12/2005

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Borçlu hakkında vergi borcundan dolayı Karataş Vergi Dairesince 6183 sayılı Amme alacaklarının tahsili hakkındaki Kanun hükümleri gereğince takip başlatıldığı anlaşılmaktadır.

Borçlu haczedilmezlik şikayeti için önce Karataş İş Mahkemesine başvurmuş ve anılan mahkemenin görevsizlik kararı vermesi üzerine dosyanın icra mahkemesine intikal ettiği görülmektedir. Şikayete konu edilen husus vergi dairesince konulan haciz işlemidir. Bu işlem idari nitelikte olup, bu nedenlerle anlaşmazlığın çözümü vergi mahkemelerinin görevine girdiğinden, mahkemece yargı yolu nedeniyle şikayet dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekirken işin esasına girilerek yazılı şekilde sonuca gidilmesi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 18.04.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.