muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/5345, Karar No: 2012/10165, Tarih: 31.05.2012

5510 sayılı Kanun, önceki sosyal güvenlik yasalarını birleştiren temel yasa niteliğinde olduğundan, gerek değiştirilen veya yürürlükten kaldırılan, gerekse geçici ve geçiş hükümlerinin yer aldığı maddelerle birlikte ele alınıp değerlendirmeye tabi tutulması gerekmektedir. Bu yönden bakıldığında Kanunun “Malûllük, yaşlılık ve ölüm sigortasına ilişkin bazı geçiş hükümleri” başlığını taşıyan geçici 1'inci ve “5434 sayılı Kanuna ilişkin geçiş hükümleri” başlıklı geçici 4'üncü maddesinin irdelenmesi zorunluluğu bulunmaktadır. Anılan geçici maddelerle kanun koyucu tarafından, 5510 sayılı Kanunun yürürlüğü öncesinde yukarıda belirtilen beş adet sosyal güvenlik kanunu hükümleri uygulanmak suretiyle hak sahiplerine bağlanan gelirin/aylığın, durum değişikliği sebebine bağlı olarak kesilmesi veya yeniden bağlanmasında, yine anılan kanun hükümlerinin esas alınması gerektiğinin benimsendiği anlaşılmaktadır. Söz konusu kanunlarda, boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama olgusu, gelirin/aylığın bağlanması engeli veya kesilmesi nedeni olarak öngörülmediğinden, 56'ncı maddenin zaman bakımından uygulanmasında kuşku ve duraksamaya düşülmesi olasılığı bulunmaktadır. Bu durumda, 4721 sayılı Kanunun “Herkes, haklarını kullanırken ve borçlarını yerine getirirken dürüstlük kurallarına uymak zorundadır. Bir hakkın açıkça kötüye kullanılmasını hukuk düzeni korumaz.” hükmünü içeren ve “Dürüst davranma” başlığını taşıyan 2'nci maddesinde yer alan dürüstlük ( = objektif iyi niyet) kuralı çerçevesinde çözüme gidilmeli, evrensel hukuk ilkeleri arasında yer alan “hiç kimsenin kendi kusurundan yararlanamayacağı” ilkesi sosyal güvenlik hukuku alanında da göz önünde bulundurulmalıdır. Bu bakımdan, 56'ncı madde açısından 01.10.2008 tarihinden önce hakkın kazanıldığı durumlarda, söz konusu yasal düzenleme öncesinde ilgililer her ne şekilde/amaçla/saikle boşanmış olurlarsa olsunlar, başka bir anlatımla eşlerin boşanma iradeleri gerçek/samimi olsun veya olmasın, eylemli birlikteliklerini 5510 sayılı Kanunla getirilen yeni düzenleme sonrasında da sürdürdüklerinin veya söz konusu düzenlemeden itibaren anılan tür ve nitelikte bir beraberliğe başladıklarının kanıtlanması durumunda, başka bir anlatımla eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun saptandığı durumlarda, anılan 2'nci madde kapsamında hakkın kötüye kullanımının varlığı kabul edilerek ilgililere gelir/aylık tahsisi yapılmaması, bağlanan gelirin/aylığın da kesilmesi gerekmektedir. Kuşkusuz, hak sahibine, eylemli birlikteliğin sona erdiği tarihten itibaren, diğer koşulların da varlığı durumunda gelir/aylık bağlanabileceği kabul edilmelidir.

Sonuç olarak; 5510 sayılı Kanunun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrasına dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve özellikle taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir. Bu aşamada, öncelikle ilgili tahsis dosyası ve boşanma dosyası celbedilmeli, ayrıca aylığın kesilmesine dayanak kılınan Kurum işlemlerinin dayanağı olan belgeler davalı Kurumdan getirilip dosyaya eklenmeli, ayrıntıları yukarıda açıklandığı üzere özellikle Anayasa'nın 20., 5510 sayılı Kanunun 59., 100., 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri Ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanunun 28., 45., 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 3., 45 – 53., 4857 sayılı İş Kanununun 32., 01.10.2011 günü yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 6., 24 – 33., 189., 190., 191., 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 6., 19., 20., maddeleri ve diğer ilgili mevzuat hükümleri göz önünde bulundurulmak suretiyle yöntemince araştırma yapılmalı, tarafların göstereceği tüm kanıtlar toplanmalı, bildirilen ve dinlenilmesi istenilen tanıkların ifadeleri alınmalı, davacı ile boşandığı eşinin yerleşim yerlerinin saptanmasına ilişkin olarak; muhtarlıktan ikametgah senetleri elde edilmeli, ilgili Nüfus Müdürlüklerinden sağlanan nüfus kayıt örnekleri ile yerleşim yeri ve diğer adres belgelerinden yararlanılmalı, adres değişiklik ve nakillerine ilişkin bilgilere ulaşılmalı, özellikle ilgili Nüfus Müdürlüğü’nden adres hareketleri, tarihleriyle birlikte istenilmeli, ilgililerin su, elektrik, telefon aboneliklerinin hangi adreste kimin adına tesis edildiği saptanmalı, seçmen bilgi kayıtları getirtilmeli, varsa çalışmaları nedeniyle resmi/özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, boşanılan eş 4857 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yer almakta ise adına ödeme yapılabilecek özel olarak açılan banka hesabı bulunup bulunmadığı belirlenmeli, boşanan eşlerin kayıtlı oldukları bölge/bölgeler yönünden kapsamlı Emniyet Müdürlüğü/Jandarma Komutanlığı araştırması yapılmalı, 2007 yılından itibaren görev yapan anılan mahalle/köy muhtar ve azalarının tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu davanın reddine karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 31.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/15343, Karar No: 2021/4486, Tarih: 04.03.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/15343 E.  ,  2021/4486 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığına

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin 09/12/2015 tarihli dilekçesi ile hastalık nedeniyle mazeretini bildirerek yeni duruşma günü verilmesi talebinde bulunduğu, mahkemece mazeretin kabulüne ancak yeni duruşma günü verilmesi talebinin dosyanın geldiği aşama nazara alınarak reddine ve suça sürüklenen çocuk hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verildiği, kararın suça sürüklenen çocuğun yüzüne karşı ve müdafiinin yokluğunda verilerek, yasa yolu bildiriminde kararın suça sürüklenen çocuk müdafiine tebliğinden itibaren 7 gün içinde temyiz edilebileceğinin belirtildiği, kararın suça sürüklenen çocuk müdafiine 09/02/2016 tarihinde tebliğ edildiği, UYAP’tan yapılan incelemede kararın suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından 16/02/2016 tarihinde saat 23.35.28’de süresinde temyiz edildiğinin anlaşılması karşısında, tebliğnamedeki süre yönünden ret isteyen düşünceye katılınmamıştır.

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün ONANMASINA, 04/03/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/36009, Karar No: 2018/3187, Tarih: 21.03.2018

**19. Ceza Dairesi         2015/36009 E.  ,  2018/3187 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1-02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanıklar hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

2-Karar başlığında suç tarihinin 16/12/2013 yerine 21/01/2014 olarak yazılması,

Bozmayı gerektirmiş ve O Yer Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca, BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 21/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/10254, Karar No: 2019/11879, Tarih: 17.12.2019

**12. Ceza Dairesi         2019/10254 E.  ,  2019/11879 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/1-2, 62, 52/2-4.maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin ve sanık müdafinin sair temyiz itirazlarının reddine ancak;

... A.Ş tarafından Kipa alışveriş merkezinin inşaat ve tesisat işleri yapımının 26.11.2007 tarihli sözleşme ile sanığın ortağı ve yetkilisi oldugu Yapı Üretim İnşaat Taah. San. ve Tic. A.Ş’ye devredildiği, suç tarihinde söz konusu alışveriş merkezi içerisinde bulunan ... mağazasının tavan ve alçıpan işlerinin yapımını üstelenen Karaca firmasının işi verdiği İmam isimli inşaat ustasının yanında çalışan 17 yaşındaki katılanın, saat 22.00 sıralarında işini bitirdikten sonra ışığın gözünü alması sonucu farkedemediği ve etrafı korkulukla kapatılmayan merdiven boşluğundan düşerek hayati tehlike geçirecek, hayati fonksiyonlarına etkisi 3. derece kemik kırığı olacak ve yüzde sabit meydana getirecek şekilde yaralandığı, katılanın merdiven etrafında güvenlik önlemi almayan Kipa şirketinden şikayetçi olduğunu beyan ettiği ancak söz konusu güvenlik önlemlerinin alınmasının işin yapımını üstlenen sanığın yetkilisi olduğu müteahit firmaya ait olduğunun tespit edildiği olayda;

1-Yukarıda bahsi geçen sözleşmenin 7. maddesindeki “Müteahhit, şantiyede çalışma saatleri içerisinde devamlı olarak, mimar ya da inşaat mühendisi 1 şantiye şefi, kaba inşaat sorumlusu en az 2 inşaat mühendisi, ince inşaat sorumlusu en az 2 inşaat mühendisi veya mimar, diğer tüm saha işlerinden sorumlu en az 1 inşaat mühendisi, hakediş ve ofis işlerinden sorumlu en az 2 inşaat mühendisi veya mimar, 1 mimar proje sorumlusu, 2 elektrik mühendisi, 2 makine mühendisi, 1 harita mühendisi veya teknisyeni, 3 inşaat teknikeri, 3 tesisat teknisyen ya da teknikeri ve 3 formen bulundurmak zorundadır.” şeklindeki düzenleme ile, 12. maddesindeki “Müteahhit, işin güvenliğini sağlamak, işçilerin sağlığını korumak ve resmi makamlara karşı sorumluluklarını yerine getirmek için şantiyede bir sertifikalı işgüvenliği sorumlusu bulunduracaktır. Aynı kişi, şantiyede, tüm iş süresince, işgüvenliği ve işçi sağlığı ile ilgili koordinasyonu da sağlayacaktır.Müteahhit, çalışanlarının güvenliğini sağlamak adına Yapı İşlerinde işçi Sağlığı ve İş Güvenliği Tüzüğü'de dahil olmak üzere ilgili tüm mevzuat hükümlerine uygun hareket etmekle yükümlüdür.Müteahhit, şantiye kurulumundan işin bitim tarihine kadar.Çalışma Bakanlığı tarafından yayımlanmış ve yürürlükte bulunan "Yapı İşlerinde Sağlık ve Güvenlik Yönetmeliği", "İş Ekipmanlarının Kullanımında Sağlık ve Güvenlik Şartları Yönetmeliği", "iş Güvenliği ile Görevli Mühendis veya Teknik Elemanların Görev Yetki ve Sorumlulukları ile Çalışma Usul ve Esasları Hakkında Yönetmelik", "işyeri Bina ve Eklentilerinde Alınacak Sağlık ve Güvenlik önlemlerine ilişkin Yönetmelik" ve "Geçici veya Belirli Süreli İşlerde iş Sağlığı ve Güvenliği Hakkında Yönetmelik" ile ... işçi Sağlığı ve İş Güvenliği prosedürlerine uymak zorundadır.” şeklindeki düzenlemeler ışığında işin yapımını üstlenen sanığın yetkilisi olduğu müteahit şirketin anılan görevlendirmeleri yapmış olmaları durumunda kusur durumunun değişeceğinin anlaşılması karşısında; öncelikle Yapı Üretim A

... işçi Sağlığı ve İş Güvenliği prosedürlerine uymak zorundadır.” şeklindeki düzenlemeler ışığında işin yapımını üstlenen sanığın yetkilisi olduğu müteahit şirketin anılan görevlendirmeleri yapmış olmaları durumunda kusur durumunun değişeceğinin anlaşılması karşısında; öncelikle Yapı Üretim A.Ş tarafından sözleşme hükümleri gereğince üst işveren şirket tarafından istenilen görevlendirmeleri yerine getirip getirmediği, getirmiş ise söz konusu inşaatta çalışanlara ilişkin personel şeması da getirtilerek cezaların şahsiliği prensibi gereğince gerekli iş güvenliği önlemlerinin alınmasının ve denetlenmesinin kimlerin sorumluluğunda olduğunun tespit edilerek, belirlenecek sorumluların kusur durumlarının mahkemece tespit edilebilmesi ve hangi eylemleri sebebiyle iş kazasının meydana gelmesinde kusurlu olduklarının sebep sonuç ilişkisi içerisinde iş güvenliğine dair mevzuat ışığında değerlendirilmesi için teknik üniversitelerin inşaat mühendisliği bölümlerinde görevli öğretim üyelerinden oluşan üç kişilik bir bilirkişi heyetine dosyanın tevdii edilerek görüş alınması, sanık haricinde başka yetkililere kusur atfedilmesi halinde ilgili şahıs veya şahıslar hakkında suç duyurusunda bulunularak, haklarında iddianame tanzim edilmesi halinde dosyaların birleştirilerek yargılamaya devam edilmesi, haklarında kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmesi halinde ise soruşturma evrakının denetime olanak verecek şekilde dosya arasına alınarak sanığın hukuki durumunun tespit ve tayini gerekirken eksik inceleme ile uzman bilirkişi raporu alınmadan kusurun sanığa ait olduğunu kabulle yazılı şekilde hüküm tesisi,

2-Katılanın 06.11.2009 tarihli raporunda işlev fonksiyonlarının tespiti için şahsa yeniden kemik penceresinden çektirilecek BT’nin bir röntgen uzmanınca değerlendirilerek kraniektomi defektinin mm. ölçülerde değerlendirme sonucunu, yine şahsa yaptırılacak ortopedi ve nöroloji kontrol muayene sonucunu içeren tibbi belgenin temini gerektiği bildirilmesine rağmen bahsedilen eksiklik giderilip katılanın yaralanmasının derecesini bildirir kati adli raporu aldırılmadan karar verilmesi,

Kabule göre de;

Katılanın yaralanmasının kemik kırılmasına, yüzünde sabit ize ve yaşamını tehlikeye sokan bir duruma neden olduğu tespit edilmesine rağmen sanık hakkında TCK’nın 89/1. maddesi gereğince belirlenen temel cezadan TCK’nın 89/2. maddesi gereğince artırım yapılması sırasında uygulama maddesinin 89/2-b-d-e şeklinde gösterilmesi gerekirken 89/2. şeklinde gösterilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden 5320 sayılı kanunun 8/1. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA,17/12/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6211, Karar No: 2021/11045, Tarih: 07.10.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/6211 E.  ,  2021/11045 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idareler vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davalı idareler vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arsa niteliğindeki Kocasinan İlçesi, ... Mahallesi, 633 ada 32 ve 620 ada 31 parsel sayılı taşınmazlara emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

1-Bilirkişi kurulunca emsal alınan taşınmazların, kadastral parsel mi imar parseli mi olduğu ilgili belediye başkanlığı imar müdürlüğünden sorulup, dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların 2010 ve 2011 yıllarında, Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m² değerleri ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Müdürlüğünden getirtilip, alınacak cevaplara göre bilirkişi kurulu raporları denetlenmesi gerektiği gibi, Dairemiz denetiminden onanarak geçen Kayseri 1. Asliye Hukuk Mahkemesi 2017/172 E-2018/122 K sayılı dosyasında dava konusu taşınmazlara yakın mesafede, benzer özelliklere sahip 630 ada 20 parsel sayılı taşınmaz hakkında açılan davada ve taşınmazın m²'sine Mart 2012 değerlendirme tarihi itibariyle 480-TL, yine Kayseri 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2015/116 E-2018/151 K sayılı dosyasında 622 ada 19 parsel sayılı taşınmaz için Kasım 2012 tarihi itibariyle 285 TL/m2 değer Dairemiz denetiminden geçerek kesinleştiği halde halde dava konusu taşınmazların 2010-2011 yılları itibariyle 752,75 TL/m2-892,74 TL/m2 aralığında belirleyen rapor inandırıcı görülmemiştir.

Bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibariyle, emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-HMK'nın 177/2. maddesi uyarınca aynı davada ikinci kez ıslah ile talep arttırılması mümkün değildir. Fazlaya dair hakların ek dava açılmak suretiyle istenmesi gerekir.

Bu itibarla, kısmi dava olarak açılan eldeki davada bozma öncesi ıslahla arttırılan miktar üzerinden hüküm kurulması gerekirken, bozma sonrası ikinci kez yapılan ıslah dilekçesindeki talep nazara alınarak fazlaya karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idareler vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle HUMK'un 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalı idarelerden peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 07/10/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9264, Karar No: 2016/13803, Tarih: 01.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/9264 E.  ,  2016/13803 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (AİLE) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki nafaka davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesinde; davalı eşi ile yaklaşık 12 yıldan beri evli olduklarını ve bu evliliklerinden bir müşterek çocuklarının olduğunu, son zamanlarda eşi ile aralarında çıkan anlaşmazlıkların karakola ve savcılığa intikal ettiğini, yalnız başına yaşam mücadalesi verdiğini, çocuğunun yaşamı ve okul ihtiyaçlarını karşılamak üzere ayda 200,00 TL , kendisi için 500,00 TL olmak üzere toplam 700,00 TL nafakanın davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, cevap dilekçesinde; davacı tarafın oturduğu evin kirasını verdiğini, elektrik, su faturalarını ödediğini çocuğunun ihtiyaçlarını karşıladığını, bunun haricinde nafaka ödeme gücünün olmadığını beyan ederek; davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulüne,davacı için aylık 350,00 TL önlem nafakasının, müşterek çocuk Neriman Nisanur için aylık 250,00 TL iştirak nafakasının davalıdan alınarak davacıya verilmesine, karar verilmiş; sözkonusu karar davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

Dava konusu uyuşmazlık; tedbir nafakası istemine ilişkindir .

1-)Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2-)6100 sayılı HMK 26. maddesine (HUMK 74) gereğince; hakim iki tarafın iddia ve savunmaları ile bağlı olup, talepten fazlasına veya başka bir şeye karar veremez.

Somut olayda; mahkemece, davacı tarafça müşterek çocuk için aylık 200 TL tedbir nafakasına hükmedilmesi talep edilmiş, harç da bu miktar üzerinden alınmış olmasına rağmen, davacı tarafın ıslahı da olmamasına karşın talep aşılmak suretiyle müşterek çocuk lehine aylık 250 TL tedbir nafakasına hükmedildiği anlaşılmaktadır. Mahkemece; taleple bağlılık ilkesine ilişkin yukarıda ifade edilen yasa hükmü gözetilmeden taleple bağlılık ilkesine aykırı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

O halde, mahkemece yapılacak iş; taleple bağlılık ilkesi gözetilmek suretiyle yeniden inceleme ve değerlendirme yapılarak, hüküm tesisi yoluna gitmek olmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda 1. bendde açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine; 2. bendde açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 01.12.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10427, Karar No: 2013/9778, Tarih: 24.10.2013

**16. Hukuk Dairesi         2013/10427 E.  ,  2013/9778 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucu kumluk arazi olması nedeni ile tescil harici bırakılan Birlik Köyü çalışma alanında bulunan 2575 parsel sayılı 8395,14 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, idari yoldan tarla vasfıyla Hazine adına tescil edilmiştir. Davacı ... vekili, irsen intikal ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine ve çekişmeli taşınmazın davacı ve murisleri tarafından imar-ihya edildiği iddiasına dayanarak tapu iptali ve tescil istemiyle 01.02.2013 tarihinde dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.