muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/54400, Karar No: 2013/13885, Tarih: 08.05.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/54400 E.  ,  2013/13885 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, fazla mesai ücreti, genel tatil ücreti ve yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı işyerinde 10.09.2004 tarihinde Beden öğretmeni olarak göreve başladığını, iş akdinin işverenlikçe haksız olarak feshedildiği 30.06.2010 tarihine kadar aralıksız çalıştığını, davacı ile önce 1 yıllık, sonra 2 yıllık, sonra da birer yıllık sözleşme imzalandığını, son yapılan sözleşme tarihinin 30.06.2010 tarihinde bittiğini, sözleşmenin beşinci maddesinde açıkça ayrıca fesih ihbara gerek olmaksızın sürenin bitimiyle sözleşmenin kendiliğinden fesih olacağının hüküm altına alındığını, 30.06.2010 tarihinde sabah 09.00’da müvekkilinin aynı kurumda öğretmen olarak çalışan eşi ile birlikte okula gittiğini, kurum yöneticisinin önce müvekkilinin eşi ile görüştüğünü, hemen akabinde müvekkilini görüşmeye davet ettiğini, kurum yöneticisinin müvekkili ile yaptığı görüşmede direkt olarak eşi Banu Bilal’i işten çıkardığını, bundan böyle kurumda karı koca kimseyi çalıştırmayacağını, eşi olarak da davacı ile çalışmasının kurama fayda sağlamayacağını bahane ederek sözleşme imzalamayacaklarını söylediğini, hatta davacıya hitaben “seninle sözleşme imzalarsak, sen hıncını çocuklardan çıkarırsın, bu da okulumuzu zora sokar” şeklinde ifadelerde bulunduğunu, davalı işverene ihtarname gönderildiğini, her yılın Ekim ayının başında cumartesi Pazar çalışmalarının başladığını, bu çalışmaların 16 Mayısta bittiğini, resmi tatile denk gelmediği sürece davacının bu tarihler arasında her cumartesi-Pazar 10.00-13.00 arası spor okulu çalışmalarını gerçekleştirdiğini, akşamları 18.00’a kadar, cumartesi Pazar sürekli çalışmış ise de, ek yevmiye ve zamlı ücretlerin ödenmediğini, çalıştığı süre içinde 2 sene yaz okulunda çalıştığını, bu çalışmaların ek ve zamlı yevmiyelerinin ödenmediğini, yıllık izinlerini kullanmadığını iddia ederek kıdem tazminatı, fazla mesai, yıllık izin ve genel tatil ücreti alacaklarının faiziyle tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının belirli süreli iş akdi ile çalıştığını, sözleşme süresinin 30.06.2010 tarihinde sona erdiğini, iş akdinin belirli sürenin bitmesi nedeniyle son bulduğunu, davacının sözleşmesini kendisinin yenilemediğini, davacıya 30 Haziran 2010 tarihli ihtar keşide edilerek sözleşme imzalamaya davet edildiğini, davacının eşi ile birlikte bir başka okulda çalışmaya başladığını, bu davanın kıdem tazminatı alma amacına matuf çeşitli bahaneler yaratma gayretinden ibaret olduğunu, davacının kendi iradesi ile sözleşme imzalamadığını, sözleşme süresinin bitiminden ve işe davet edilmelerinden sonra haksız iddialarla çekmiş oldukları ihtara cevap verildiğini, davacının herhangi bir alacağı olmadığını, yaptığı her mesainin eksiksiz ödendiğini, izin ücreti alacağı da olmadığını, okulların MEB tarafından belirlenen sürelerde eğitim yaptığını, yaz tatillerinde okulların kapalı olduğunu ve izin kullanılmadığı iddiasının tamamen yersiz olduğunu savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacı ile davalı işveren arasında imzalanan sözleşmelerin imza tarihleri dikkate alındığında, son sözleşmenin bitim tarihi olan 30.06.2010 tarihinden önce davalı işveren tarafından akdi yenileme iradesi açık biçimde ortaya konulmadığından ve aynı gün davacı ile birlikte işten çıkartılan davacının eşinin aynı iddialar ile ilgili açtığı dava kabul edildiğinden iş akdinin 30.06.2010 tarihinde sona eren akdi yenilememek sureti ile davalı işveren tarafından feshedildiği, feshin haklı nedene dayanmadığı ve davacının kıdem tazminatı alacaklısı olduğu, tanık beyanlarının ve ibraz edilen belgelerin incelenmesinden ve değerlendirilmesinden; davacıya ait ücret bordrolarında ek ders ücreti olarak tahakkuk ettirilen tutarların bir tür fazla çalışma ücreti niteliğinde olduğu, davacının beden eğitimi öğretmeni olarak haftada 45 saatten fazla çalıştığına ilişkin bir tespit yapılamadığı gibi ek ders ücreti adı altında ödenen fazla mesai ücretinden daha fazla mesai ücreti alacaklısı olduğuna ilişkin yazılı bir delil de bulunmadığı ve davacının fazla mesai ücreti talebinin yerinde olmadığı; yine eğitim-öğretim yapılan davalı işyerinin dini ve milli bayramlarda kapalı olması nedeniyle davacının genel tatil ücreti talebinin de yerinde olmadığı ve davacının bu kalemlere ilişkin alacak iddialarını hesaplamaya elverişli bir şekilde ispatlayamadığı gerekçesiyle kıdem tazminatı ve izin ücreti alacaklarının tahsiline, fazla çalışma ve genel tatil ücreti alacaklarının reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı yasal gerektirici nedenlere göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacının ulusal bayramlarda görev aldığı tanık anlatımları ile sabit olmakla, ulusal bayram çalışma ücretinin hüküm altına alınması gerekirken bu istemin reddi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

D) Temyiz:

Karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı yasal gerektirici nedenlere göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacının ulusal bayramlarda görev aldığı tanık anlatımları ile sabit olmakla, ulusal bayram çalışma ücretinin hüküm altına alınması gerekirken bu istemin reddi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının ilgiliye iadesine, 08.05.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/26612, Karar No: 2014/1652, Tarih: 22.01.2014

**4. Ceza Dairesi         2013/26612 E.  ,  2014/1652 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2011/289965

MAHKEMESİ : İnegöl 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 08/07/2010

NUMARASI : 2010/20 (E) ve 2010/540 (K)

SUÇ : İftira

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Yokluğunda verilen hüküm kendisine 7201 sayılı Tebligat Kanunun 21. maddesine göre 29.07.2010 tarihinde tebliğ edilen sanığın tebligat tarihlerinde Bursa Yenişehir Cezaevinde bulunduğu belirlenmekle, yapılan tebligat geçersiz olduğundan öğrenme üzerine verilen 22.06.2011 tarihli temyiz isteminin yasal süresinde olduğu kabul edilerek, temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-İftira suçunun oluşabilmesi için; yetkili makamlara ihbar veya şikayette bulunarak işlemediğini bildiği halde, hakkında soruşturma ve kovuşturma başlatılmasını ya da idari bir yaptırım uygulanmasını sağlamak için bir kimseye hukuka aykırı bir fiil isnat edilmesi gerekir. Somut olayda, sanığın müştekilere yönelik iddiaları nedeniyle yürütülen soruşturmada "kovuşturmaya yer olmadığına" dair verilen kararın, iftira suçunun işlendiğinin kesin kanıtı olamayacağı ve sanığın Anayasa'nın 74. maddesi ile teminat altına alınan "Anayasal dilekçe-şikayet hakkı" nı kullandığı gözetilmeden ve iftira suçunun öğeleri ile suçsuz olduğunu bildiği bir kişiye karşı suç yükleme özel kastının nasıl oluştuğu da açıklanıp tartışılmadan, kanuni temelden yoksun gerekçeyle hükümlülük kararı verilmesi,

2-Kabule göre de;

Sanığın İnegöl Cumhuriyet Başsavcılığına verdiği 25.08.2006 havale tarihli dilekçe ile aynı suç işleme kararıyla tek bir fiille katılan N.. K.. ile müşteki B.. A..'a karşı gerçekleştirdiği iftirada eylemi nedeniyle, TCK'nın 43/2. maddesinin uygulanması gerektiği düşünülmeden, aynı Kanunun 267/1. maddesi uyarınca şikayetçi sayısınca ayrı ayrı mahkumiyet kararları verilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık E.. A.. müdafinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 22.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4888, Karar No: 2019/9402, Tarih: 03.10.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/4888 E.  ,  2019/9402 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından, sanığın beraatine ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılanın, sanığın sahibi olduğu ... isimli alış veriş merkezinden 10/12/2010 tarihinde 500 TL, 18/01/2011 tarihinde 268 TL ve 19/01/2011 tarihinde 408 TL bedelli ev eşyaları satın aldığı, buna karşılık 408 TL, 500 TL ve 268 TL bedelli bonoları imzalayarak teslim ettiği, söz konusu bono bedellerinin ödenmesine rağmen sanığın bonoları katılana iade etmeyerek, 408 TL bedelli bonoya "0" rakamını ekleyerek 4.080,00 TL, 500 TL bedelli bonoya "0" rakamını ekleyerek 5.000,00 TL, 268 TL bedelli bonoya da "1" rakamını ekleyerek 1.268,00 TL bedelli bono haline getirerek katılan aleyhine Bursa 5. İcra Müdürlüğü’nün 2012/7684 Esas sayılı dosyasından icra takibi yaptığı, suça konu senetler üzerinde, 05/12/2012 tarihinde yapılan kriminal incelemede, 4.080,00 TL'lik senetteki rakamlardan birler basamağındaki "0" rakamının aynı bölümde bulunan diğer rakamlara göre kalem mürekkebi yönünden farklılık gösterdiği, "0" rakamının mevcut yerine sonradan ilave yolu ile tahrifen yazılmış olduğu ve bu bölümdeki diğer rakamlar üzerinden mükerrer gidildiği; 5.000,00 TL değerinde gözüken senet üzerinde yapılan incelemede, birler basamağındaki "0" rakamının aynı bölümde bulunan diğer rakamlara göre kalem mürekkebi yönünden farklılık gösterdiği, "0" rakamının mevcut yerine sonradan ilave yolu ile tahrifen yazılmış olduğu ve bu bölümdeki diğer rakamlar üzerinden mükerrer gidildiği, 1.268,00 TL değerinde gözüken senet üzerinde yapılan incelemede, 1.268,00 TL şeklindeki rakamlardan "1" rakamının aynı bölümde bulunan diğer rakamlara istif, sıkışıklık, fulaj izi, ve konumlandırılış yönünden farklılık gösterdiği, bahse konu "1" rakamının bulunduğu yere sonradan ilave yolu ile tahrifen yazılmış olduğu ve bu rakam üzerinden mükerrer olarak gidildiği sonucuna ulaşıldığının bildirildiği; katılan ...'nın davacı olduğu Bursa 4. İcra Hukuk Mahkemesi’nin 2012/845 esas sayılı dosyasında, davanın kabulü ile Bursa 5. İcra Müdürlüğü’nün 2012/7684 esas sayılı dosya dayanağı olan, 19/01/2011 tanzim ve 19/02/2011 vade tarihli senet bedelinin 268 TL, 20/12/2010 tanzim ve 20/01/2011 vade tarihli senet bedelinin 500 TL, 20/01/2011 tanzim ve 20/02/2011 vade tarihli senet bedelinin ise 408 TL olduğunun tespitiyle, fazlaya ilişkin alacak miktarı ve faize yönelik takibin iptaline karar verildiği; sanığın bu suretle nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarını işlediğinin iddia edildiği olayda;

Sanığın aşamalarda atılı suçlamayı kabul etmediği ve katılanın sonradan yaptığı alışverişlerinin bulunduğunu ifade ettiği; katılan ve tanık anlatımlarında da taraflar arasında zaten mevcut bir hukuki ilişkinin var olduğunun beyan edilmesi ve katılana ait hesap ekstresi örneğinin içeriği karşısında, Bursa 5. İcra Müdürlüğünün 2012/7684 esas sayılı dosyasının dosya içerisine alınması, taraflar arasında başkaca icra takip dosyası varsa getirilmesi ardından katılanın hesap ekstresinde kayıtlı olan fatura örneklerinin celp edilerek sanığın işyerinden hangi tarihlerde ne kadarlık ve toplam kaç TL'lik alışveriş yaptığı, kaç TL'sini ödediği, takip tarihi itibariyle ne kadar borcunun kaldığının tespiti için bilirkişi incelemesi yaptırılması, suça konu senetlerin önceye dayalı alacağın tahsili amacıyla icraya konup konmadığının tespit edilmesi, sonuca göre sanık hakkında sahtecilik suçu yönünden TCK’nın 211. maddesi, nitelikli dolandırıcılık suçu yönünden ise TCK’nın 159. maddesinin uygulanma ihtimali de tartışılarak hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik kovuşturma ile yazılı şekilde beraat hükümleri kurulması,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03/10/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/21935, Karar No: 2012/22160, Tarih: 05.12.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/21935 E.  ,  2012/22160 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

Davacılar, murisinin ... kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde isteğin açılmamış sayılmasına karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava, ... kazasının tespiti ile maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacının 13.03.2001, 14.03.2002 ve 18.10.2011 tarihlerinde üç defa davayı takip etmemesi nedeniyle HMK'nın 320/4 maddesi gereğince davanın açılmamış sayılmasına karar verildiği, davacı vekilinin 18.10.2011 tarihinde saat 16:20 de PTT kanalıyla mahkemeye mazeret telgrafı göndererek doktor raporunu daha sonra sunacağını belirttiği, mazeret telgrafının mahkemeye 19.10.2011 tarihinde ulaştığı, davacı vekilinin 31.10.2011 tarihinde yenileme ve eski hale getirme dilekçesi sunduğu, mahkemece mazeret dilekçesinin zamanında ulaşmaması ve belgelendirilmediği gerekçesiyle davanın açılmamış sayılmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.

Uyuşmazlık, eski hale getirme koşullarının bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır.

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 95.maddesine göre elde olmayan sebeplerle, kanunda belirtilen veya hâkimin kesin olarak belirlediği süre içinde bir işlemi yapamayan kimse, eski hâle getirme talebinde bulunabilir. Süresinde yapılamayan işlemle ulaşılmak istenen aynı sonuca, eski hâle getirme dışında, başka bir hukuki yoldan ulaşılabiliyorsa, eski hâle getirme talebinde bulunulamaz.

Kanun'un 96.maddesine göre eski hâle getirme, işlemin süresinde yapılamamasına sebep olan engelin ortadan kalkmasından itibaren iki hafta içinde talep edilmelidir. İlk derece ve istinaf yargılamalarında, en geç nihai karar verilinceye kadar eski hâle getirme talebinde bulunmak mümkündür. Ancak, nihai karar bir tarafın yokluğunda verilmişse, tahkikat aşamasında kaçırılan süreler için kararın verilmesinden sonra da eski hâle getirme talebinde bulunulabilir.

Kanun'un 96.maddesine göre eski hâle getirme, işlemin süresinde yapılamamasına sebep olan engelin ortadan kalkmasından itibaren iki hafta içinde talep edilmelidir. İlk derece ve istinaf yargılamalarında, en geç nihai karar verilinceye kadar eski hâle getirme talebinde bulunmak mümkündür. Ancak, nihai karar bir tarafın yokluğunda verilmişse, tahkikat aşamasında kaçırılan süreler için kararın verilmesinden sonra da eski hâle getirme talebinde bulunulabilir.

Somut olayda, davacı vekilinin 18.10.2011 tarihinde rahatsızlanması üzerine hekim raporuyla (2) gün istirahat verildiği, davacı vekilinin duruşma saatinden sonra da olsa mazeret dilekçesi göndererek hekim raporunu mahkemeye sunacağını bildirdiği, mahkemenin davacı vekilinin duruşmayı takip etmediği gerekçesiyle davanın açılmamış sayılmasına karar vermesi üzerine HMK'nın 96.maddesine göre duruşma tarihinden itibaren (2) haftalık süre içerisinde eski hale getirme isteminde bulunduğu, davacı vekilinin duruşmaya katılmamasının "geçerli bir özüre" dayandığı ve bu nedenle dosyanın takipsiz bırakıldığının kabulünün mümkün bulunmadığı, öte yandan eski hale getirme dilekçesi ve delillerinin dosyaya (2) hafta içinde sunulması mümkün olup davacının hekim raporu sunması mümkün sürenin sona ermesi beklenmeden yazılı şekilde eski hale getirme isteminin reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine 05/12/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/869, Karar No: 2018/5801, Tarih: 09.05.2018

**19. Ceza Dairesi         2018/869 E.  ,  2018/5801 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nun 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Kabule göre de;

Sanık hakkında hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak TCK'nın 53. maddesinin uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine 09/05/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4416, Karar No: 2012/8124, Tarih: 17.05.2012

**11. Hukuk Dairesi         2012/4416 E.  ,  2012/8124 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Akçadağ Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 06/10/2011 tarih ve 2009/224-2011/141 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin Akçadağ İlçesi Develi Köyü'nde bulunan kayısı bahçelerini Tarsim “Devlet Destekli Bitkisel Ürün Sigortaları” poliçesi ile don vs rizikolarına karşı sigortalattığını, dava konusu parsellerin bulunduğu bölgede 03 Mayıs 2009 tarihinde don olayı yaşandığını ve yaşanan don, yağmur ve fırtına nedeniyle sağlıklı bir şekilde çiçekleme devresini tamamlayan ve çağla denilen kayısı meyvelerinin dökülmeye başladığını, bu olaydan hemen sonra acente aracılığı ile ihbarda bulunduğu halde tutanak tutulmadığını ve zararının karşılanmadığını ileri sürerek şimdilik 21.486,00 TL'nin hasar tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacının teminat kapsamında zarar oluştuğu iddiasını destekleyici resmi delillerin mevcut olmadığı ve oluştuğu iddia edilen rizikonun sigorta teminatı kapsamında gerçekleştiğinin kabulünün ve hasar miktarının tespitinin mümkün olamayacağı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,75 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 17/05/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.