muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/5810, Karar No: 2024/2196, Tarih: 18.03.2024

**11. Hukuk Dairesi         2022/5810 E.  ,  2024/2196 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/1295 Esas, 2022/873 Karar

DAVACILAR : 1....

2.Eis Eczacıbaşı İlaç Sınai ve Finansal Yatırımlar Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketi vekili Avukat ...

DAVALILAR : 1.... vekili

Avukat ...

2.Türk Patent ve Marka Kurumu (TÜRKPATENT) vekili

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/168 E., 2019/584 K.

Taraflar arasındaki TÜRKPATENT Yeniden İnceleme Değerlendirme Kurulu (YİDK) kararının iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalılar vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde; müvekkili şirketlerin 2004/02152, 2004/17890, 2004/02150, 2011/76454, 2014/109106, 2015/27750, 2015/27761 sayılı, "kanyon", "kanyon+şekil", "kanyon levent", "kanyonline", "kanyon", "radyo kanyon" ibareli tanınmış markaların sahibi olduklarını, davalı şirketin bu markalar ile karıştırma ihtimali bulunacak derecede benzer nitelikteki “KALYON MAHALLESİ” ibaresini marka olarak tescil ettirmek üzere başvurduğunu, 2017/81307 kod numarasını alan başvuruya müvekkilince yapılan itirazın davalı Kurum tarafından reddedildiğini, dava konusu başvuru ile müvekkili markaları arasında karıştırılmaya yol açacak derecede benzerlik bulunduğunu, Yargıtay 11.HD. tarafından verilen 22.01.2019 tarih ve 2017/3672 E., 2019/600 K. sayılı emsal nitelikte kararda da, "kalyon gayrimenkul yatırım" ibareli başvurunun müvekkillerinin markaları ile iltibas oluşturur şekilde benzer kabul edildiğini, benzer marka başvurularının müvekkilleri markaları ile iltibas oluşturduğuna dair derecattan geçmiş kararların olduğunu ileri sürerek, YİDK’in 2019-M-610 sayılı kararının iptaline, dava konusu markanın hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı TÜRKPATENT vekili cevap dilekçesinde; müvekkili kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu, dava konusu başvuru ile davacının itirazına mesnet markalar arasında iltibasa yol açacak düzeyde benzerlik olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı TÜRKPATENT vekili cevap dilekçesinde; müvekkili kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu, dava konusu başvuru ile davacının itirazına mesnet markalar arasında iltibasa yol açacak düzeyde benzerlik olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı şirket vekili cevap dilekçesinde, davanın hak düşürücü sürede açılmadığını, "KALYON MAHALLESİ" ibaresinin 2006 yılından beri müvekkili tarafından çekişmesiz bir şekilde kullanıldığını, davacıların 2006 yılından beri müvekkilinin kullanımına sessiz kalmalarının, işbu davanın haksızlığını ve 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 2 nci maddesine aykırılığını gösterdiğini, taraf markaları arasında iltibasa sebebiyet verecek bir benzerliğin bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında, 6769 sayılı Kanun'un altıncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca yapılan değerlendirmeye göre; dava konusu marka başvurusu kapsamındaki 19, 36, 37, 41, 43. sınıftaki mal ve hizmetlerin, itiraza dayanak markaların kapsamındaki mal ve hizmetlerle aynı/benzer oldukları, dava konusu marka başvurusunda şekil unsurunun yer almadığı, davacıların markalarında genel itibari ile şekil unsurlarına yer verildiği, dolayısı ile markaların görsel olarak benzerliğinden söz edilemeyeceği, markaların esaslı unsuru olan KALYON ve KANYON ibarelerinin kavramsal olarak farklı anlamlara gelmesi nedeni ile markalar arasında anlamsal bir benzerlik de bulunmadığı, markaların sesçil yönden benzer olduğu, sesçil benzerlik nedeniyle markalar arasında işitsel etki ile anlamsal olarak da yakınlaşma ihtimalinin ortaya çıkabileceği, taraf markaları bütünsel olarak karşılaştırıldığında ve tüketicilerin markaları her zaman yan yana görme olanağı bulunmadığı hususu dikkate alındığında KALYON ve KANYON ibarelerinin birbiri ile ilişkilendirilmesinin mümkün olduğu, zira tüketim sürecinde tüketicilerin, zihinlerinde kalan hatıra ile markaya yönelmelerinin de söz konusu olduğu, davacıların ortak markalarının tamamında şekil unsurunun olmaması, şekil unsuru olan markalardaki bu unsurların tüketicinin zihninde her zaman ve çok kuvvetli bir etki yaratacağının kesin olarak kabul edilmesinin mümkün olmaması karşısında markaların birbirinin yerine tercih edilmesi gibi bir karışıklık veya birbirleri ile ilişkilendirme sonucuna neden olacak derecede bütünsel benzerlik içinde oldukları, dosya içeriğine göre davacının KANYON ibareli markalarının inşaat sektöründe belirli bir bilinirlik düzeyine ulaştığı, davalının anılan marka başvurusunun tescili halinde aynı alanda faaliyette bulunan firmaların benzer markaları nedeni dava konusu markanın kapsamında bulunan inşaat sektörü ile ilgili olan 19 ve 37. sınıftaki malların/hizmetlerin tamamı bakımından haksız bir yararın sağlanabileceği, markanın itibarının zarar görebileceği veya ayırt edici karakterinin zedelenebileceği, ancak dava konusu marka kapsamında bulunan sigorta, finans, eğitim, yeme-içme gibi sektörlerle ilgili olan 36, 41 ve 43. sınıftaki hizmetler bakımından davacıların KANYON markasının inşaat sektörü ile sınırlı olan tanınmışlığından haksız bir yarar sağlanması, itibarına zarar verilmesi veya ayırt edici karakterinin zedelenmesi gibi hallere sebep olabilecek bir imaj transferinin söz konusu olmayacağı, dolayısı ile somut olayda dava konusu markanın kapsamında bulunan 19 ve 37.sınıftaki malların/hizmetlerin tamamı bakımından 6769 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesinin beşinci fıkrası koşullarının somut olayda oluştuğu gerekçesiyle davanın kabulüne, TÜRKPATENT YİDK'in 2019-M-610 sayılı kararının iptaline, 2017/81307 sayılı markanın hükümsüzlüğü ile sicilden terkinine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davalı TÜRKPATENT vekili istinaf dilekçesinde özetle; dava konusu başvuru ile davacıların itiraza mesnet markalar arasında görsel, işitsel, kavramsal düzeyde ilişkilendirilme ihtimali dahil olmak üzere karıştırılmaya yol açabilecek derecede benzerlik bulunmadığını, başvuruya yeterli ayırt ediciliğin sağlandığını belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını istemiştir.

2. Davalı şirket vekili istinaf dilekçesinde özetle; 2006 yılından beri müvekkil tarafından tescilsiz biçimde markasal olarak kullanılmakta olan “KANYON MAHALLESİ” ibaresi üzerinde müvekkilinin gerçek hak sahibi olup, müvekkilinin gerçek hak sahipliğinin ve markanın 2006 yılından beri kullanım sureti ile müvekkili ile özdeş, ayırt edici karaktere kavuştuğunun gözetilmemesinin hukuka aykırı olduğunu, “kalyonmahallesi” ibaresi ile davacı tarafın “kanyon” ibareli marka tescilleri arasında iltibasa sebebiyet verebilecek herhangi bir benzerlik olmadığını, markalar arasında görsel, işitsel ve anlamsal kıyaslama yapıldığında da iltibas sonucuna varılamadığını, müvekkilinin 2006 yılından beri çekişmesiz kullanım ile gerçek hak sahipliğini elde etmiş oluşu ve her halükarda davacının 2006 yılından 2017 yılına kadar sessiz kalmakla hak kaybına uğradığı tartışılmadan verilen kararın hukuka aykırı olduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında, "KALYON MAHALLESİ" ibareli başvuru ile davacıların itiraza mesnet "KANYON" asıl unsurlu markaları arasında, başvuru kapsamında yer alan tüm mal ve hizmetler yönünden 6769 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesinin birinci fıkrası anlamında ortalama alıcılar nezdinde görsel, işitsel ve anlamsal olarak bıraktıkları genel izlenim itibariyle ilişkilendirilme ihtimalini de içerecek şekilde iltibas tehlikesinin bulunduğu, nitekim Yargıtay 11. Hukuk Dairesinin 22.01.2019 tarihli ve 2017/3672 E., 2019/600 K. sayılı ilamında da, "KANYON" ibaresi ile "KALYON" ibaresi arasında karıştırılmaya yol açacak derecede benzerlik bulunduğunun kabul edildiği, her ne kadar davalı şirket tarafından, başvuruya konu ibarenin 2006 yılından beri kullanıldığı ve ibare üzerindeki gerçek hak sahibinin kendisi olduğu, davacının da bu kullanımlara sessiz kalması nedeniyle hak kaybına uğradığı savunulmuş ise de eldeki davanın konusunun, marka başvurusuna yapılan itirazın reddine ilişkin YİDK kararının iptali olduğu, bu tür bir davada davalının, başvuru konusu ibare üzerinde gerçek hak sahibi olup olmadığının ya da davacının, davalı kullanımına sessiz kalması nedeniyle hak kaybına uğrayıp uğramadığının tartışılamayacağı, davacı tarafın tescilli markaları hüküm ifade ederken, davalının tescilsiz kullanımına dayalı olarak bu ibareyi tescil ettirmesinin mümkün olmadığı gerekçesiyle davalılar vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davalı TÜRKPATENT vekili temyiz dilekçesinde istinaf aşamasındaki itirazlarını yineleyerek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

2. Davalı şirket vekili temyiz dilekçesinde istinaf aşamasındaki itirazlarını yineleyerek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, davalı şirket marka başvurusuna yapılan itirazın reddine dair davalı Kurum kararının iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 6769 sayılı Kanun'un altıncı maddesinin birinci fıkrası.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 6769 sayılı Kanun'un altıncı maddesinin birinci fıkrası.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve yasaya uygun olup davalılar vekillerince temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

18.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3381, Karar No: 2012/612, Tarih: 06.02.2012

**15. Hukuk Dairesi         2011/3381 E.  ,  2012/612 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kat karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince edimini yerine getirmeyerek inşaatta eksik işler bırakan davalı yüklenicilerin kendilerine ait bağımsız bölümlerin tapularını almamaları nedeniyle zorunlu olarak arsa sahibi davacı tarafından ödenen emlak vergisi 12.150,00 TL’nin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsili istemi ile açılmış, mahkemece davanın reddine dair verilen karar davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Yanlar arasında imzalanan 25.02.1997 tarihli Düzenleme Şeklinde Gayrimenkul Satış Vaadi ve Kat Karşılığı İnşaat Sözleşmesinin 3. sayfasında inşaatın ruhsat tarihinden itibaren 40 ay içinde bitirilip iskân ruhsatı alınarak teslim edileceği, her türlü masraf ve giderler ile vergilerin yapımcılara ait olacağı yazılıdır. Sözleşme 25.02.1997 tarihinde akdedilmiş davalı savunmasına göre iskân izni (yapı kullanma izin belgesi) 25.12.2000 tarihinde alınmıştır. İskân ruhsatı dosyada mevcut olmadığından öncelikle binaya iskân ruhsatı alınıp alınmadığı araştırılmalıdır. İskân alınmış ise sözleşme tarihinden iskân alım tarihine kadar olan dönem için sözleşmedeki düzenleme gereği ödenen emlak vergisinin tamamından, iskân alındıktan sonraki dönem için ise yüklenicilerin kendilerine ait olan bağımsız bölümlerin emlak vergisinden sorumlu oldukları kabul edilmelidir. İskân alınmamış ise sözleşmede teslim iskân koşuluna bağlandığından emlak vergisinin tamamından davalı yükleniciler sorumlu olacaklardır.

Bu itibarla öncelikle davacıya talep edilen emlak vergisinin hangi döneme ait olduğu açıklattırılarak davalıların sorumlu oldukları dönem itibariyle emlak vergisinin tahsiline karar verilmesi gerekirken, davaya konu edilen eksik işlerin davacı tarafça tamamlandığının ispat edilemediği, iddianın aksine davacının tapuyu vermekten imtina ettiğinin anlaşıldığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmesi doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 06.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/14560, Karar No: 2023/551, Tarih: 21.02.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/14560 E.  ,  2023/551 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İnegöl 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.04.2016 tarihli ve 2016/9 Esas, 2016/113 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81 ... maddesinin birinci fıkrası, 39 uncu maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 14 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. İnegöl 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.04.2016 tarihli ve 2016/9 Esas, 2016/113 Karar sayılı kararının Cumhuriyet savcısı, katılan vekili ve sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 15.10.2019 tarihli ve 2017/3287 Esas, 2019/4375 Karar sayılı ilâmı ile özetle;

"Dairemizce de benimsenen Ceza Genel Kurulunun 20.10.2009 gün ve 2009/1-85/242 sayılı kararında açıklandığı üzere; sanıklardan birisinin savunulmasının diğer sanık yönünden savunmada zafiyet yarattığı durumlarda sanıklar arasında menfaat uyuşmazlığı bulunduğunun kabulü gerektiğinden; somut olayda sanıklar müdafilerinin yargılama ve duruşmalı temyiz incelemesi sırasında, sanık ... hakkında meşru müdafaa veya meşru müdafaada sınırın aşılması hükümlerinin uygulanmasının gerektiğini, sanık ...'ın ise suça iştirakinin olmadığını ifade etmesi karşısında, sanıklar arasında menfaat uyuşmazlığı bulunduğu anlaşılmakla; sanıkların ayrı ayrı müdafiler yerine aynı müdafiler tarafından savunmalarının yapılması suretiyle 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 38/1 ve 5271 sayılı CMK'nin 152. maddelerine aykırı davranılması"

Nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. İnegöl 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.09.2020 tarihli ve 2019/284 Esas, 2020/189 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 81 ... maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 25 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

Nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. İnegöl 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.09.2020 tarihli ve 2019/284 Esas, 2020/189 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 81 ... maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 25 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

4. İnegöl 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.09.2020 tarihli ve 2021/8449 Esas, 2021/14708 Karar sayılı kararının katılan vekili ve sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 07.12.2021 tarihli ve 2021/8499 Esas, 2021/14708 Karar sayılı ilâmı ile özetle; "Oluşa ve dosya kapsamına göre, sanık ...'nın olaydan önce maktülün ailesinin evinin önünde diğer mağdurlara tehdit ve hakarette bulunması üzerine maktul ve ev sahibi...'nin sanık ...'yı ailesine şikayet etmek için sanığın evine geldikleri kapıyı sanık ...'ın açtığı ev sahibi...'nin şikayette bulunması üzerine,

sanık ...'ın sanık ...'ya "gel lan bunların evini göster, neymiş ben kendilerine göstereyim" dediği, sanık ...'nın "öldüreceğim ben onları" dediği ve Suriyeli mağdurların evine doğru koşmaya başladıkları, maktulün de... ile arkalarından olay yerine geldikleri, burada maktul ile mağdurlar ile sanıklar arasında başlayan kavga sırasında, sanık ...'nın maktulü bıçakladığı, sanık ...'ın ise maktulün abisi olan ... ile mücadele ettiği ve ...'in kardeşi maktule yardım etmesine engel olduğu, sanık ...'nın maktulü bıçaklamasının ardından sanık ...'ın yeğenini olay yerinden uzaklaştırdığı anlaşılan olayda, sanık ...'ın suç işleme kararını kuvvetlendirmek ve maktule yönelik suçun icrasını kolaylaştıran eylemlerinin, TCK’nin 39. maddesi kapsamında yardım niteliğinde bulunduğu gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmesi,"

Nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

5. İnegöl+

IV.GEREKÇE

1. Katılan Vekilinin İştirak Derecesine Yönelen Temyiz İstemi Yönünden

Hukukî Süreç başlığı altında (4) numaralı paragrafta ayrıntılarına yer verilen Yargıtay bozma ilâmının içeriği karşısında, mezkûr ilâma uyma kararı veren Mahkemece iştirakin derecesinin belirlenmesinde ve

sanık ...'ın maktule yönelik kasten öldürme suçunu işlemesine manevi destek ve suçun işlenmesine yardımda bulunmak suretiyle suç işleme kararını kuvvetlendirdiği bu şekilde kasten öldürme eylemine 5237 sayılı Kanun'un 39 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi kapsamında yardım eden sıfatıyla katıldığının kabulünde bir isabetsizlik görülmediğinden, katılan vekilinin iştirakin derecesine yönelen temyiz istemi bakımından hükümde aykırılık bulunmamıştır.

2. Katılan Vekilinin Tehdit Suçundan Hüküm Kurulması Gerektiğine Yönelen Temyiz İstemi Yönünden

2. Katılan Vekilinin Tehdit Suçundan Hüküm Kurulması Gerektiğine Yönelen Temyiz İstemi Yönünden

Sanık hakkında tehdit suçundan kurulan bir hüküm bulunmadığı, bozma öncesi yargılama sonucunda hukuki süreç başlığı altında (4) numaralı paragrafta belirtilen Yargıtay ilamı ile anılan suça ilişkin hükmün onanmasına karar verildiği anlaşılmakla katılan vekilinin temyiz istemi reddedilmiştir.

3. Sanık Müdafinin Eksik İnceleme ve Sübuta Yönelen Temyiz İstemleri Yönünden

Sanığın eyleminin sübuta erdiğinin kabulü ile hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmasında bir isabetsizlik görülmediği, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, hükümde eksik inceleme ve sübut yönünden hukuka aykırılık bulunmamıştır.

4. Sanık Müdafinin Haksız Tahrîke Yönelen Temyiz İstemi Yönünden

Maktulden sanığa yönelen, haksız tahrik teşkil edebilecek herhangi bir söz veya davranışın bulunmadığı anlaşılmakla, sanık lehine haksız tahrik hükümlerinin uygulanmamasında bir isabetsizlik görülmediğinden hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

5. Sanık Müdafinin Meşru Müdafaaya Yönelen Temyiz İstemi Yönünden

Maktul tarafından sanığa yönelmiş, gerçekleşen ve gerçekleşmesi veya tekrarı muhakkak olan haksız bir saldırıyı o andaki hal ve koşullara göre saldırı ile orantılı biçimde defetme zorunluluğu altında bulunmadığı anlaşılan sanık hakkında meşru savunma hükümlerinin uygulanmaması yönünden hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

6. Sanık Müdafinin Vesaire Yönelik Temyiz Sebebi Yönünden

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz istemleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İnegöl 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 31.03.2022 tarihli ve 2022/7 Esas, 2022/148 Karar sayılı kararında katılan vekilince ve sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden

katılan vekilinin ve sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.02.2023 tarihinde karar verildi.