muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/12896, Karar No: 2024/2151, Tarih: 28.03.2024

2. Sanıkların savunmaları, katılan beyanları, tanık anlatımları, katılan hakkında Adli Tıp Kurumu 2. İhtisas Kurulunca düzenlenen 22.11.2017 tarihli, Tekirdağ Adli Tıp Şube Müdürlüğünce düzenlenen 01.11.2018 tarihli adlî muayene raporları ve İstanbul ... Adli Tıp Şube Müdürlüğünce düzenlenen 26.02.2019 tarihli adli muayene raporları, sanık ...'in ceza ehliyetinin tam olduğuna dair ... Üniversitesi Sağlık Uygulama ve Araştırma Merkezi Müdürlüğünce düzenlenen 13.11.2017 rapor, yazı cevapları, uzmanlık raporları, nüfus ve adli sicil kayıtları, tutanaklar ve diğer tüm deliller dava dosyasında mevcuttur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Bölge Adliye Mahkemesince duruşmalı yapılan inceleme neticesinde; olay günü tarafların yanlarında tanık Furkan B. de olduğu halde birlikte alkol alıp gezdikleri, sanıkların daha önce olduğu gibi katılandan kullanmış olduğu uyuşturucu niteliği olan ilaçtan istedikleri, katılanın ilacı kendisinin tedavi amaçlı kullandığını, kendisinde ilaçtan kalmadığını beyanla vermeyeceğini söylemesi üzerine, aralarında çıkan tartışmada sanık ...'ın katılanın muşta olarak tarif ettiği kesici delici alet ile katılanın kulağının üst kısmına vurduğu, sanık ...'in ise, katılanın yüzüne taşla vurduğu ve sonrasında katılanı bacağından bıçakla yaraladığı olayda sanıkların fikir ve eylem birliği içerisinde katılanı yaraladıkları ve birden fazla nitelikli hal ihlali ile atılı suçu işleyen sanıklar hakkında temel cezada sonuca etkili olacak şekilde alt sınırdan uzaklaşılarak hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden eksik ceza tayin edilmesi gerekçesi ile İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılmak suretiyle sanıklar hakkında Hukuki Süreç başlığının (B) bendinde ayrıntısına yer verilen hükümler kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, dosya kapsamında eksik incelemenin söz konusu olmadığı, mevcut delillerin isabetli şekilde değerlendirildiği, adil yargılanma ve savunma hakkının ihlal edilmediği, eylemin sanıklar tarafından fikir ve eylem birliği içerisinde fiil üzerine hakimiyet kurmak suretiyle gerçekleştirildiğinin sanıkların tevilli ikrara yönelen savunmaları ve katılanın aşamalardaki beyanları ile saptandığı, somut olayda meşru savunma koşullarının oluşmadığı, sanıkların eylemi ile katılanda meydana gelen yaralanma arasında illiyet bağı bulunduğunun katılanın yaralanmasına ilişkin adli muayene raporu içeriklerinden anlaşıldığından, Cumhuriyet savcısı, sanık ... ve sanıklar müdafilerinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 26.05.2022 tarihli ve 2018/1427 Esas, 2022/1734 Karar sayılı kararında Cumhuriyet savcısı, sanık ..., sanıklar müdafilerince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy çokluğuyla TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Tekirdağ 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

28.03.2024 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nda suça iştirakte, faillik ve şeriklik ayrımı öngörülmüş, azmettirme ve yardım etme şeriklik kavramı içinde değerlendirilmiştir.

Kanun’un 37. maddesindeki;

"(1) Suçun kanuni tanımında yer alan fiili birlikte gerçekleştiren kişilerden her biri, fail olarak sorumlu olur.

(2) Suçun işlenmesinde bir başkasını araç olarak kullanan kişi de fail olarak sorumlu tutulur. Kusur yeteneği olmayanları suçun işlenmesinde araç olarak kullanan kişinin cezası, üçte birden yarısına kadar artırılır" şeklindeki hüküm ile maddenin birinci fıkrasında müşterek faillik, ikinci fıkrasında ise dolaylı faillik düzenlenmiştir.

Kanun’da suç olarak tanımlanan fiilin, birden fazla suç ortağı tarafından iştirak hâlinde gerçekleştirilmesi durumunda TCK’nın 37/1. maddesinde düzenlenen müşterek faillik söz konusu olacaktır.

Öğretideki görüşler de dikkate alındığında müşterek faillik için iki şartın birlikte gerçekleşmesi gerekmektedir:

1- Failler arasında birlikte suç işleme kararı bulunmalıdır.

2- Suçun işlenişi üzerinde birlikte hâkimiyet kurulmalıdır.

Müşterek faillikte, birlikte suç işleme kararının yanı sıra fiil üzerinde ortak hâkimiyet kurulduğu için her bir suç ortağı “fail” konumundadır. Fiil üzerinde ortak hâkimiyetin kurulup kurulmadığının belirlenmesinde suç ortaklarının suçun icrasında üstlendikleri rolleri ve katkılarının taşıdığı önem göz önünde bulundurulmalıdır.

TCK’nın 39/2. maddesindeki düzenlemeye göre, yardım etme; maddi yardım ve manevi yardım olarak ikiye ayrılmaktadır.

1- Bir suçun işlenmesine maddi yardımda bulunma çok çeşitli şekillerde ortaya çıkmakla birlikte anılan maddede maddi yardım;

a) Suçun işlenmesinde kullanılan araçları temin etmek,

b) Suçun işlenmesinden önce veya işlenmesi sırasında maddi yardımda bulunarak icrasını kolaylaştırmak,

Olarak sayılmıştır.

2- Manevi yardım ise;

a) Suç işlemeye teşvik etmek,

b) Suç işleme kararını kuvvetlendirmek,

c) Suçun işlenmesinden sonra yardımda bulunmayı vaad etmek,

d) Suçun nasıl işleneceği konusunda yol göstermek,

Şeklinde belirtilmiştir.

a) Suçun işlenmesinde kullanılan araçları temin etmek,

b) Suçun işlenmesinden önce veya işlenmesi sırasında maddi yardımda bulunarak icrasını kolaylaştırmak,

Olarak sayılmıştır.

2- Manevi yardım ise;

a) Suç işlemeye teşvik etmek,

b) Suç işleme kararını kuvvetlendirmek,

c) Suçun işlenmesinden sonra yardımda bulunmayı vaad etmek,

d) Suçun nasıl işleneceği konusunda yol göstermek,

Şeklinde belirtilmiştir.

Suça iştiraki için öncelikle faillerin bir suçu işlemek konusunda iştirak iradelerini ortaya koymaları ve anlaşmaları gerekir. İştirak iradesi suç işlenmeden önce veya en geç suçun işlenmesi sırasında ortaya çıkmış olmalıdır. İştirak iradesinin mevcudiyeti için, her şerikin diğer faillerle birlikte belirli bir suçun işlenmesine katıldığını bilmesi gerekir. İştirakin kabulü için failde, suça iştirak iradesi olmalıdır.

Yani suça katılanlar önceden, belli bir suçu işleme konusunda aralarında anlaşmalı, irade birliğine varmalıdırlar. Kararlaştırılan bir suç işlenirken, faillerden birisinin diğerlerinden habersiz bir başka suçu daha işlemesi halinde ise önceden anlaşma olmadığı için, ikinci failin icrasına yardım etmeyen diğer failler, bu suçtan sorumlu tutulmazlar. Herhalde failin başkasının fiiline katıldığını bilmesi ve bunu istemiş olması lazımdır. İstenmemiş olan neticenin husulünde her failin sadece tesadüfî olarak fiillerinin birleşmiş olması iştirake yeterli değildir. Bir suça iştirak ettiğini bilmeyen kimsenin bu cehaleti kastı ortadan kaldırır. İştirak halinde suç işlenmesi halinde, iştirakin nevini saptamak için faillerin karar verme ve icra safhalarındaki tüm hareketlerinin nazara alınması ve topluca değerlendirme yapılması gerekmektedir. Kast insanın iç dünyası ile ilgili bir kavram olup, kastın açıkça ifade edilmediği durumlarda, iç dünyaya ait bu olgunun dış dünyaya yansıyan davranışlara bakılarak belirlenmesi yoluna gidilmektedir.

Kişinin eyleminin, bir suça katılma aşamasına ulaşıp ulaşmadığı, ulaşmışsa da suça katılma düzeyinin saptanması için, eylemin bir evresindeki durumun değil, eylemin yapılması için verilen kararın, bu kararın icra ediliş biçiminin, olay öncesi, sırası ve sonraki davranışların da dikkate alınıp, tüm kanıtların birlikte değerlendirilmesi gerekir. Suç işleme kararının aynı suç konusunda alınması gerekir. Yeni ceza yasası kusur teorisini benimsediğini ileri sürmesine rağmen, iştirak konusunda irade teorisini esas almış gözükmektedir. Zira kusur teorisi nedensellik bağından sarfı nazar edemez. İştirak anlaşmasına konu hareket işlenirken kastı aşan bir netice meydana gelmişse, bundan tüm ortaklar kusurları derecesinde sorumlu olurlar.

İştirak anlaşmasına konu suç dışında bir suç işlenmişse, ortakların sorumluluğu bu suça iştirak etmiş sayılıp sayılmayacakları hususunun tespitinden sonra tayin edilmelidir.

Bu açıklamalar ışığında;

Sanık ... Hakkında Kurulan Mahkumiyet Hükmü Yönünden

İştirak anlaşmasına konu suç dışında bir suç işlenmişse, ortakların sorumluluğu bu suça iştirak etmiş sayılıp sayılmayacakları hususunun tespitinden sonra tayin edilmelidir.

Bu açıklamalar ışığında;

Sanık ... Hakkında Kurulan Mahkumiyet Hükmü Yönünden

Sanıkların olaydan önce birbirlerini tanımadıkları, sanık ..., katılan ve tanığın birlikte alkol alıp katılana ait psikotik haplardan kullandıktan sonra birlikte sahile doğru yürüdükleri, yolda katılan ile tanık Furkan'ın tanıdığı sanık ... ile karşılaştıkları, katılanın iddiasına göre sanık ...'in

Furkan ve kendisi ile sanık ... için hap istemesi, katılanın da vermek istememesi üzerine tartışma çıktığı, aniden başlayan tartışma sırasında sanık ...'ın muşta denilen kesici bir aletle katılanın sol kulak bölgesine vurarak yaralamasının ardından yere düştüğü, 5 sn sonra da sanık ...'in de bıçakla katılanın sağ bacak arka kısmına vurarak yaşamsal tehlike geçirecek ve organlarından birinin işlevinin yitirilmesine neden olacak şekilde yaraladığı, sanık ...'ın üzerindeki atletini çıkararak ...'in bacağına tampon yaptığı ve ambulans çağırdığı, gelen ambulans ile de ...'in hastaneye gitmesini sağladıkları, mağdurun Sol kulak kepçesinde tam kat kesiye neden olduğu bildirilen yaralanmasının ise basit bir tıbbi müdahaleyle giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte olmadığı olayda, birbirlerini olay anına kadar tanımayan sanıklar ile katılan arasında ani gelişen olayda, sanıkların fikir ve eylem birliği içerisinde fiil üzerinde hakimiyet kurarak hareket ettiklerinden söz edilemeyeceği, sanık ...'ın mağdur ...'in kulağını yaralamasından sonra mağdura yönelik başka bir davranışının olmadığı, gece vakti saat 04.00 sıralarında karanlık bir ortamda şarap fabrikası civarında olayın meydana geldiği, sanık ... ve sanık ...'in aynı anda mağduru yaralamaları veya sanık ...'in mağdura bıçak vuracağı sırada sanık ...'in mağdurun savunmasını zorlaştırmak için onu tutması veya başka bir darbe vurmaya kalkışması durumunda ancak neticesi sebebiyle ağırlaşan eylemden dolayı sorumlu tutulabileceği, ayrıca sanıkların ayrı ayrı saiklerle ve eş zamanlı olmayan şekilde hareket ettikleri, ayrıca sanık ...'in mağdurun kulağını kesmesi sonrasında sanık ...'in mağdura yönelik ağır eylemi olmadığı durumda mağdurun neticesi sebebiyle ağırlaşan yaralanmasınında söz konusu olmayacağı dikkate alınarak sanık ...'ın katılanın kulak arkasında oluşan kesiden sorumlu olacak şekilde mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği görüşündeyim.
Yargıtay — Esas No: 2020/11155, Karar No: 2021/7149, Tarih: 18.05.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/11155 E.  ,  2021/7149 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı davacı idare vekilinin istinaf başvurusu üzerine Sakarya Bölge Adliye Mahkemesinin 4. Hukuk Dairesinin istinaf isteminin esastan reddine dair kararı ile birlikte Gebze 5. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2019/103 E. - 2020/12 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davacı vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesince esastan reddine karar verilmiş olup; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Aşağıda açıklanan gerekçelerle Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun esastan ret kararı kaldırıldıktan sonra Gebze 5. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2019/103 E.- 2020/12 K. sayılı kararının incelenmesinde;

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki ... İlçesi, Tavşanlı Mahallesi ... ada ... parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-g maddesi uyarınca emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesine ve tespit edilen bedelin davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak,

Kıymet takdirinde belirlenen ve davalılara ödenmesine karar verilen bedele 24.05.2019 tarihinden 11.02.2020 karar tarihine, fark bedele ise karar kesinleşinceye kadar yasal faiz işletilmesi gerektiği halde tüm bedele karar kesinleşinceye kadar faiz işletilmesi,

Doğru değil ise de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden;

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

Faiz hükmüne ilişkin 2 nolu bendinin b fıkrasının hüküm fıkrasından çıkartılmasına, yerine (Tespit edilen bedelin kıymet takdir raporunda belirlenen ve derhal ödenmesine karar verilen 27.885,00 TL'sine 24.05.2019 tarihinden karar tarihi olan 11.02.2020 tarihine kadar, üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmasına karar verilen bakiye 126.286,68 TL'sine ise 24.05.2019 tarihinden kararın kesinleşme tarihine kadar yasal faiz işletilmesine,) cümlesinin yazılmasına,

Faiz hükmüne ilişkin 2 nolu bendinin b fıkrasının hüküm fıkrasından çıkartılmasına, yerine (Tespit edilen bedelin kıymet takdir raporunda belirlenen ve derhal ödenmesine karar verilen 27.885,00 TL'sine 24.05.2019 tarihinden karar tarihi olan 11.02.2020 tarihine kadar, üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmasına karar verilen bakiye 126.286,68 TL'sine ise 24.05.2019 tarihinden kararın kesinleşme tarihine kadar yasal faiz işletilmesine,) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece HMK'nun 370/2. maddesi uyarınca DÜZELTİLEREK ONANMASINA, HMK'nun 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, 18/05/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14112, Karar No: 2013/1133, Tarih: 23.01.2013

**19. Hukuk Dairesi         2012/14112 E.  ,  2013/1133 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, genel kredi sözleşmesine dayanarak davalı bankanın müvekkili aleyhine icra takibine giriştiğini, müvekkilinin kredi kullanmadığını, sözleşmedeki imzanın müvekkiline ait olmadığını, banka çalışanı ...’in sahte belgelerle bankayı dolandırdığını ileri sürerek müvekkilinin borçlu olmadığının tespiti ile % 40 tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, banka personeli hakkında kesinleşmemiş soruşturma ve kovuşturmaların bulunduğunu, bu iddia ile açılan menfi tespit davasının yerinde olmadığını, müvekkili bankanın kasasından yüklü miktarda para çıktığını belirterek davanın reddi ile % 40 tazminatın davacıdan tahsilini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama, toplanan deliller, benimsenen bilirkişi raporuna göre, Genel Kredi Sözleşmesindeki imzanın davacıya ait olmadığı anlaşıldığından davanın kabulüne, icra takip dosyasından dolayı davacının davalı bankaya borçlu olmadığının tespitine, takip konusu asıl alacağın % 40’ı oranındaki tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporuna göre, imza incelemesine esas alınan (huzurda alınan imzalar dışındaki) imzaları taşıyan belgelerin fotokopi olduğu ve bunlar üzerinde inceleme yapılarak sonuca gidildiği dosya içeriğinden anlaşılmaktadır. Fotokopi belgeler üzerinde sağlıklı bir imza incelemesi yapılamaz. Hal böyle olunca mahkemece kredi sözleşmesinin imzalandığı tarihten önceki tarihlere ilişkin davacının tatbike elverişli imzalarını taşıyan belge asılları getirtilip imza incelemesi yönünden ayrıntılı ve Yargıtay denetimine elverişli yeni bir rapor alınması gerektiğinden varsa kredi tediye makbuzu üzerindeki imza bakımından da aynı şekilde araştırma ve inceleme yapılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 23.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/895, Karar No: 2024/4966, Tarih: 10.06.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/895 E.  ,  2024/4966 K.**

**"İçtihat Metni"**

T U T U K L U

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/1376 E., 2022/1422 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 09.02.2022 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

B. Ankara 21. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.09.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci, 52 nci, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 12 yıl 6 ay hapis ve 25.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

C. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 29.11.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hüküm eleştirilerek ve hükümdeki hukuka aykırılıklar düzeltilerek, sanık müdafiinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi,

Suçun unsurlarının bulunmadığına, sanık aleyhine somut mahkumiyete yeter delil bulunmadığına, etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Temyizin kapsamına göre; sanığın ikametinde uyuşturucu madde satışı yaptığına dair bilgi alınması üzerine başlatılan çalışmada, ikametin önünde bekler vaziyetteki tanık ile binanın önüne ticari taksi ile gelen sanık arasında gerçekleşen alışverişin ardından sanığın binaya girdiği ve yaya olarak uzaklaşan tanığın 170,00 TL vererek sanıktan aldığını beyanı ile iki adet şeffaf poşete sarılı vaziyette eroini teslim ettiği, ardından sanığın ikametinde usulüne uygun şekilde yapılan aramada, şeffaf poşetlere sarılı vaziyette bir parça eroin, ayrıcı 4 adet satışa hazır hale getirilmiş eroin ve suboxon hap ele geçirildiği iddiasına ilişkindir.

2. Sanığın savunmasında uyuşturucu maddeleri aldığını beyan ettiği Çeto lakaplı kişi hakkında tespite yeter ve elverişli bilgiler vermemiş olması nedeniyle şahsın tespit edilemediği anlaşılmıştır.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Tanığın soruşturma aşamasında olayın sıcaklığı içerisinde ve müdafii huzurunda alınan beyanı, tutanak mümziinin tutanak içeriğini doğrulayan ayrıntılı beyanları, sanığın evinden ve tanığın üzerinden ele geçirilen madde türlerinin aynı olduğunun anlaşılması karşısında, sanığın inkar içeren savunmalarının sırf suçtan ve cezadan kurtulmaya yönelik soyut savunmalar olduğu kanaatine varıldığı gerekçesi ile sanığın üzerine atılı suçtan cezalandırılmasına, uyuşturucu maddeleri aldığını savunduğu Çeto lakaplı şahsın tespit edilemediği ve bu haliyle sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına yer olmadığına karar verildiği anlaşılmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların dosya içindeki bilgi ve belgelerle birlikte tartışılarak mahkemece eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı kabul edilerek; sanığın eroin ile yakalandığı yere yaklaşık 150 metre mesafede Aile Yaşam Merkezi olduğuna ilişkin dosya arasında kroki bulunduğu nazara alındığında, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (b) bendinin uygulama koşullarının varlığının tartışılması ile aynı Kanun'un 188 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (a) ve (b) bentleri uyarınca iki nitelikli hal nedeniyle temel cezanın alt sınırdan ayrılarak belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe istinaf başvurusu bulunmadığından eleştirilmek ve adli emanette kayıtlı poşetlerin müsaderesi esnasında uygulama maddesinin karar yerinde gösterilmemesi, sanıktan elde edilen 345,00 TL'nin 170,00 TL'sinin suçtan elde edildiği belirlendiğinden, 5237 sayılı Kanun'un 55 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 170,00 TL'nin müsaderesi ile geri kalan 175,00 TL'nin iadesine karar verilmemesi, tekerrür hükümleri uygulanırken sanık hakkında denetimli serbestlik uygulanacağının belirtilmemesi hususları düzeltilmek suretiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna, delillerin hukuka uygun olarak toplandığına, etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmamasına ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş; hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usûl ve kanuna uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR