muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/13276, Karar No: 2012/17477, Tarih: 06.11.2012

**11. Hukuk Dairesi         2012/13276 E.  ,  2012/17477 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Bursa 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 29/11/2010 gün ve 2007/319-2010/651 sayılı kararı onayan Daire’nin 04/06/2012 gün ve 2011/3308-2012/9668 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili ve davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, T.Halk Bankası Heykel Şubesi eski personeli Sevda Gürbüzer'in usulsüz işlemlerle davalının hesaplarında pek çok fiktif işlem gerçekleştirdiğini, bu nedenle Bursa 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nde yargılandığını, davalının hesaplarının da incelemeye alındığını, davalı tarafça Bursa 6. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2005/289 esas sayılı dosyasıyla müvekkili aleyhine alacak davası açıldığını, bu dava derdestken devam eden müfettiş incelemesi sırasında 22/10/2002 tarihli, kriminalistik raporla davalının eli ile imza edilmiş 47.000,00 TL'lik dekont tespit edildiğini, bu şekilde davalıya fazla ödeme yapıldığının anlaşıldığını ileri sürerek faizle birlikte 48.290,28 TL alacağın ödeme tarihinden itibaren yasal faiziyle tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, Bursa 6. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2005/289 esas sayılı dosyasında müvekkili tarafından davacı aleyhine açılmış bir alacak davası bulunduğunu, bu davada müvekkili davalının davacıdan 53.000,00 TL alacaklı olduğuna dair bilirkişi raporu alındığını, davacının alacağı bulunmadığını, tarafları ve konusu aynı olan davanın Bursa 6. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2005/289 esas sayılı sayılı dosyası ile birleştirilmesi gerektiğini, olmadığı takdirde davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, Bursa 6. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2005/289 esas sayılı dosyasında davacı ...'in açmış olduğu davanın kabulü ile 51.232,12 YTL'nin davalı bankadan tahsiline karar verildiği, kararın Yargıtay 11. Hukuk Dairesi'nin 17/12/2009 tarihli ilamı ile düzeltilerek onandığı, davalı banka vekilinin karar düzeltme isteminin reddine karar verildiği, bankanın 47.000,00 TL'lik dekontla ilgili iddialarını bu dava dosyasında da ileri sürdüğü ve 47.000 TL'lik dekont da incelenerek davacının davalı bankadan alacaklı olduğuna karar verildiği, dolayısıyla aynı taraflar arasında, aynı dava sebebine dayanarak daha önce dava açılmış olup bu davada verilen hüküm kesinleştiği için kesin hüküm oluştuğu gerekçesiyle davanın reddine dair verilen karar taraf vekilleri tarafından temyzi üzerine Dairemizin 04/06/2012 tarihli kararı ile onanmıştır.

Davacı vekili ve davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Davacı vekili ve davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekili ve davalı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekili ve davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 22,75 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 203,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davalı ...'den alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, karar düzeltme isteyen davacı harç ve cezadan muaf olduğundan harç ve ceza alınmasına mahal olmadığına, 06/11/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17646, Karar No: 2015/871, Tarih: 26.01.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/17646 E.  ,  2015/871 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/02/2014

NUMARASI : 2012/280-2014/142

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava konusu 291 ve 292 parsellerin yenilenmelerinden sonra oluşan 104 ada 53 ve 52 parselin tapu kayıtlarının ilgili Tapu Sicil Müdürlüğünden istendikten sonra,

Birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10524, Karar No: 2019/5566, Tarih: 22.05.2019

**5. Ceza Dairesi         2015/10524 E.  ,  2019/5566 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Belediye başkanı ve encümen üyesi olan sanıkların, belediyenin arsa satış ihalesi öncesinde meclis kararı olmadan katılandan şartlı bağış adı altında para aldıkları, ardından katılanın ihaleye katılarak kazanması göz önüne alındığında; sanıkların ihalenin açıklık ve rekabetin sağlanması ilkelerine aykırı davranarak görevi kötüye kullanma suçunu işledikleri iddiasıyla cezalandırılmaları istemiyle kamu davası açılmış olması karşısında, eylemlerin ihaleye fesat karıştırma suçunu oluşturup oluşturmayacağı değerlendirmesi ile bu suçtan dolayı yargılama yapma, delilleri değerlendirme ve suç vasfını belirleme görevinin iddianame tarihi itibarıyla üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek 5235 sayılı Yasanın 12 ve 5271 sayılı CMK'nın 4/1. maddeleri gereğince görevsizlik kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden yargılamaya devamla yazılı şekilde hükümler kurulması,

Kanuna aykırı, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321 ve 326/son maddeleri uyarınca BOZULMASINA 22/05/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Yz İşl. Md. M/Ç
Yargıtay — Esas No: 2017/28599, Karar No: 2017/28493, Tarih: 20.12.2017

**15. Ceza Dairesi         2017/28599 E.  ,  2017/28493 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Sanıkların hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan beraatlarına ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanıklardan ...'in ... San. A.Ş'nin yetkilisi olduğu ve İSKİ Genel Müdürlüğüne alınacak 1.020 km uzunluğunda düktil 8 kalem boru ve 192 kalem bağlantı parçaları ile ilgili ihaleyi kazandığı, mal alım ihalelerine ait tip sözleşmesinin 13.2..3. ve tip idari şartnamesinin 46.3 maddesinde "İhale YTL haricinde fiyat teklif eden istekli uhdesinde kalması halinde, fatura malların teslim edildiği tarihteki Merkez Bankası Döviz alış kuru karşılığı YTL olarak düzenlenecek ve ödenecektir." hükmüne aykırı olarak ihale konusu malzemelerin B serisi sevk irsaliyeleri ile ambara teslim edilmesine rağmen, yine aynı malzemeler için bir günde teslim alınmış gibi tek fatura ve tek A tipi sevk irsaliyesinin yüklenici firmadan alınarak kayıt ve kabul işlemlerinin yapılması suretiyle katılan kurumun toplam 642.957,50 TL zararına sebebiyet verildiği, İSKİ Kağıthane ambarında ambar memuru olarak görev yapan diğer sanık ...'in de bu eyleme işirak ettiği iddia edilen olayda;

... İdaresi (İSKİ) Genel Müdürlüğü tarafından yapılan "1020 km (8 kalem) font düktil boru ve bağlanlı parçaları (192 kalem) temini" işi 31/01/2008 tarih ve 2008/72 sayılı yönetim kurulu kararıyla onaylanarak... Tic. A.Ş. firmasına ihale edilmesine karar verildiği, sanık ...'in yetkilisi olduğu yüklenici firma ile 09/05/2008 tarihinde sözleşme imzalandığı, yüklenici firmanın ihale konusu malzemeleri farklı tarihlerde partiler halinde Kağıthane ambarına ve Merdivenköy ambarına teslim ettiği, firmanın malzemeleri idarenin ambarına kendi adına düzenlediği B serisi sevk irsaliyesi düzenlemek suretiyle naklettiği, bu malzemelerin mezkur irsaliyelerle ambar görevlisi olan sanık ... tarafından teslim alındığı ve kayıt işlemlerinin yapıldığı, katılan kurum tarafından teşvik belgesinin 12/06/2008 tarihinde verilmesi üzerine, yine aynı malzemeler için firma tarafından ikinci kez İSKİ Genel Müdürlüğü adına A serisi irsaliye ve fatura düzenlenerek ambar görevlisine teslim edildiği, ambar görevlilisi olan sanığın da bu fatura ve irsaliyelere göre işlem yaptığı, katılan kurum ve sanık ... arasındaki uyuşmazlığın satılan emtia bedellerinin B tipi sevk irsaliyeleri ile ambara giren malların ambara giriş (teslim) tarihindeki kur üzerinden mi hesaplanması gerektiği, yoksa A tipi irsaliyelerin düzenlenmesi ve fatura tarihi itibariyle yürürlükte bulunan kur üzerinden mi hesaplanması gerektiği hususunda, ihale sözleşmesinden kaynaklanan hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu, sanık ... tarafından katılan kurum aleyhine açılan alacak davasının İstanbul 44. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 17/09/2013 tarih ve 2011/117 esas, 2013/280 karar sayılı ilamıyla kabulüne karar verildiği ve bu kararın Yargıtay 19. Hukuk Dairesi'nin 03/07/2014 tarih ve 2014/7016 esas, 2014/12263 karar sayılı ilamıyla onanarak kesinleştiği anlaşılmakla, sanıklara yüklenen hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunun yasal unsurları itibariyle oluşmadığı gerekçesiyle verilen beraat hükümlerinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçun unsurlarının oluşmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin, olayda ayrıca görevi kötüye kullanma suçu açısından araştırma yapılmadığına, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükümlerin ONANMASINA, 20/12/2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/11958, Karar No: 2025/4190, Tarih: 27.03.2025

**5. Hukuk Dairesi         2024/11958 E.  ,  2025/4190 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SAYISI : 2024/217 Tedbir Talep Dosyası

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Hatay Çocuk Mahkemesinin 26.06.2024 Tarihli ve 2024/178 Tedbir Talep Sayılı Kararı

Korunmaya ihtiyacı olan küçük hakkında eğitim tedbiri uygulanmasına karar verilmiştir.

Mahkemece 19.07.2024 tarihli ek karar ile yapılan kolluk araştırması sonucunda Kepez-Antalya'da ikamet ettiğinin tespit edildiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Antalya 2. Çocuk Mahkemesinin 08.08.2024 Tarihli ve 2024/217 Tedbir Talep Sayılı Kararı

Koruyucu ve destekleyici tedbir kararlarının hangi hakim ya da mahkeme tarafından alınmış ise uygulamasını takip, uygulanan tedbirin sonuçlarını inceleyerek kaldırma, süresini uzatma veya değiştirme görevinin de kararı veren hakim veya mahkemeye ait olacağı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun (5395 sayılı Kanun) 5 inci maddesinin birinci fıkrasının b alt bendi uyarınca hakkında eğitim tedbiri uygulanan küçüğün, eğitim tedbirinin uygulamasını takibe ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 5395 sayılı Kanun’un “Tedbirlerde yetki” başlıklı 8 inci maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Korunma ihtiyacı olan çocuklar hakkında koruyucu ve destekleyici tedbirler, çocuğun menfaatleri bakımından kendisinin, ana, baba, vasisi veya birlikte yaşadığı kimselerin bulunduğu yerdeki çocuk hâkimince alınır. Tedbir kararlarının uygulanması, kararı veren hâkim veya mahkemece en geç üçer aylık sürelerle incelettirilir. Hâkim veya mahkeme; denetim memurları, çocuğun velisi, vasisi, bakım ve gözetimini üstlenen kimselerin, tedbir kararını yerine getiren kişi ve kuruluşun temsilcisi ile Cumhuriyet savcısının talebi üzerine veya resen çocuğa uygulanan tedbirin sonuçlarını inceleyerek kaldırabilir, süresini uzatabilir veya değiştirebilir.”

C. Değerlendirme

C. Değerlendirme

Dosya kapsamından, Hatay Çocuk Mahkemesinin 2024/178 Tedbir sayılı dosyasında 26.06.2024 tarihli karar ile küçük hakkında 5395 sayılı Kanun gereğince danışmanlık tedbirinin uygulanmasına karar verildiği, daha sonra 19.07.2024 tarihli ek kararla resen yetkisizlik kararı verildiği anlaşılmaktadır. Koruyucu ve destekleyici tedbir kararlarının hangi hakim ya da mahkeme tarafından alınmış ise uygulamasını takip, uygulanan tedbirin sonuçlarını inceleyerek kaldırma, süresini uzatma veya değiştirme görevinin kararı veren hakim veya mahkemeye ait olacağından, uyuşmazlığın Hatay Çocuk Mahkemesince sonuçlandırılması gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Hatay Çocuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

27.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/16073, Karar No: 2023/22618, Tarih: 16.10.2023

**4. Ceza Dairesi         2021/16073 E.  ,  2023/22618 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/504 E., 2016/217 K.

SUÇ : Sesli yazılı veya görüntülü bir ileti ile hakaret

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İzmir 4. Asliye Ceza Mahkemesinin kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin ikinci, birinci fıkrası, 62 ve 51 inci maddeleri uyarınca verilen 2 ay 15 gün hapis cezasına ilişkin hükmün ertelenmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ve resen tespit edilecek nedenlerle hükmün bozulması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yönetici olan katılanın bina giderleri ile ilgili mesaj atması üzerine sanık tarafından "hayvan herif", öküz herif, kuş beyinli..." gibi hakaret içerikli mesajlar attığı kabul edilerek cezalandırılmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanığın temyiz sebepleri ile sair yönlerden yapılan incelemede dosya kapsamı, 12.06.2014 tarihli mesaj çıktılarına göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

1. Seçimlik ceza öngören hakaret suçundan hüküm kurulurken tekerrüre esas sabıkası bulunmayan sanık hakkında yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden seçimlik hapis cezasının tercih edilmesi,

2. Hükümden sonra 17.10.2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 5271 sayılı Kanun'a 7188 sayılı Kanun'la eklenen geçici 5 inci maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesi'nin 14.01.2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38 inci maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin birinci fıkrası kapsamına giren suç yönünden; Anayasa'nın 38 inci maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 7 ve 5271 sayılı Kanun'un 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu bulunduğundan karar bu yönleriyle hukuka aykırı değerlendirilmiştir.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

16.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15586, Karar No: 2014/5820, Tarih: 25.02.2014

**9. Hukuk Dairesi         2013/15586 E.  ,  2014/5820 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BAKIRKÖY 3. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 26/04/2013

NUMARASI : 2012/135-2013/277

DAVA :Davacı, ücret farkı, sosyal yardım farkı, jübile ücreti ve kıdem tazminatı farkı, banka promosyonu, bayram parası, kumanya parası ve farkı, mesai ücreti farkı, yemek ücreti farkı ile ikramiye alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteğin reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin otobüs şoförü olduğunu ve İ.E.T.T. işçisi olarak işe başladığını, daha sonra kadrosunun İstanbul Büyükşehir Belediyesi bünyesinde yer alan İstanbul Ulaşım A.Ş.'de gösterildiğini, davacının kesintisiz çalışıp aynı işi yaparken kadrosunun yine İstanbul Büyükşehir Belediyesi iştiraki olan K..’a geçtiğini, kağıt üzerinde K.. işçisi olarak gözükmesine rağmen İ.E.T.T. işçileriyle aynı işi yaptığını, ancak onların yararlandığı toplu iş sözleşmesinden yararlanamadığını, davalılar arasındaki ilişkinin muvazaalı olduğunu, davacının başından itibaren İ.E.T.T. işçisi sayılması gerektiğini iddia ederek davalılar arasındaki muvazaanın tespiti ile müvekkilinin çalışmaya başladığı tarihten itibaren İ.E.T.T.’nin kadrolu işçisi sayılmasına ve işe başladığı tarihten itibaren doğan hak kayıplarına karşılık ücret farkı, ikramiye, sosyal yardım farkı, jübile ücreti ve kıdem tazminatı farkı, banka promosyonu, bayram parası, kumanya parası ve farkı, mesai ücreti farkı ve yemek ücreti farkı alacaklarının davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı İ.E.T.T. vekili, yetki ve zamanaşımı itirazında bulunduklarını, davacının K.. işçisi olduğunu, davacının muvazaa iddiasının doğru olduğu bir an için kabul edilse bile davalılar arasında yapılan sözleşmenin Borçlar Kanunu’nun muvazaaya dair hükümleri gereğince batıl olup hükümsüz sayılması gerekeceğinden davacının istihdamına dayanak olan hizmet ilişkisinin de kendiliğinden ortadan kalkacağını, davacının İ.E.T.T. ile sendika arasındaki toplu iş sözleşmesinden yararlanma isteğinin kanuni olmadığını, kendi işvereni ile sendika arasındaki toplu iş sözleşmesinden zaten yararlandığını, İ.E.T.T.'nin bir kamu kurumu olması sebebiyle gerek işçi, gerekse memur personelinin genel kadro ve bütçe kanunu ile sınırlandırıldığını, bu sınırların aşılamayacağını, bu sınırlama sebebiyle de davacının İ.E.T.T. kadrosunda çalıştırılmasının mümkün olmadığını, müvekkilinin personel açığını kapatmak üzere merkezi yönetimden daimi işçi kadroları için açıktan atama izni talep ettiğini, merkezi yönetimden izin çıkmaması üzerine zorunlu olarak toplu taşıma hizmetinin aksamadan yürütülmesi için ihale ile hizmet alımına gidildiğini, ihalenin istihdam değil, hizmet alımı için yapıldığını, yapılan işin bir zorunluluktan kaynaklandığını, 4857 sayılı İş Kanunu’na 5538 sayılı Kanunla eklenen fıkralar uyarınca davacının taleplerinin yerinde olmadığını, işçilerin özlük haklarının işverenleri olan K.. tarafından yürütüldüğünü, işçilerin seçiminde, işin yürütümünde İ.E.T.T.’nin rol oynamasının muvazaayı göstermeyeceğini, davacı tarafın muvazaa, ücret ve diğer hakları hakkında şimdiye kadar herhangi bir itirazının sözkonusu olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı K.. vekili, davalıların iki ayrı kurum olduğunu, davacının K..’ın personeli olduğunu bu durumun mahkeme kararları ile sabit olduğunu, K..’ın İstanbul Büyükşehir Belediyesi iştiraki olduğunu, davalılar arasında yapılan sözleşmenin hukuka uygun olduğunu, aksinin kabulünün kurulu bir sistemi geçmişe dönük olarak ortadan kaldıracağını, davacı ile K.. arasında imzalanan iş sözleşmesinin geçerli olduğunu, K..’ın davacıya karşı bütün yükümlülüklerini eksiksiz yerine getirdiğini, tespit davası ile alacak davasının aynı yargılamada talep edilemeyeceğini, davacının taleplerinin zamanaşımına uğradığını, geçmişe yönelik hak ve alacak talebinin hukuken mümkün olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere dayanılarak, muvazaanın ispat edilemediği, bilirkişi raporunun bağlayıcı olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı süresi içersinde davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davalılar arasındaki ilişkinin geçerli bir alt işverenlik ilişkisi olup olmadığı ve buna bağlı olarak davacının başından itibaren davalı İ.E.T.T. işçisi sayılmasının gerekip gerekmediği noktasında toplanmaktadır.