muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/10522, Karar No: 2021/16251, Tarih: 07.12.2021

(12) Tarafların arabuluculuk faaliyeti sonunda anlaşmaları hâlinde, arabuluculuk ücreti, Arabuluculuk Asgari Ücret Tarifesinin eki Arabuluculuk Ücret Tarifesinin İkinci Kısmına göre aksi kararlaştırılmadıkça taraflarca eşit şekilde karşılanır. Bu durumda ücret, Tarifenin Birinci Kısmında belirlenen iki saatlik ücret tutarından az olamaz.

(13) Arabuluculuk faaliyeti sonunda taraflara ulaşılamaması, taraflar katılmadığı için görüşme yapılamaması veya iki saatten az süren görüşmeler sonunda tarafların anlaşamamaları hâllerinde, iki saatlik ücret tutarı Tarifenin Birinci Kısmına göre Adalet Bakanlığı bütçesinden ödenir. İki saatten fazla süren görüşmeler sonunda tarafların anlaşamamaları hâlinde ise iki saati aşan kısma ilişkin ücret aksi kararlaştırılmadıkça taraflarca eşit şekilde uyuşmazlığın konusu dikkate alınarak Tarifenin Birinci Kısmına göre karşılanır. Adalet Bakanlığı bütçesinden ödenen ve taraflarca karşılanan arabuluculuk ücreti, yargılama giderlerinden sayılır.

(14) Bu madde uyarınca arabuluculuk bürosu tarafından yapılması gereken zaruri giderler; arabuluculuk faaliyeti sonunda anlaşmaya varılması hâlinde anlaşma uyarınca taraflarca ödenmek, anlaşmaya varılamaması hâlinde ise ileride haksız çıkacak taraftan tahsil olunmak üzere Adalet Bakanlığı bütçesinden karşılanır.” şeklinde düzenlenmiştir.

Somut uyuşmazlıkta, tarafların zorunlu arabuluculuk kapsamında arabuluculuk faaliyetinde bulundukları, davalı tarafın arabuluculuk toplantısına mazeretsiz olarak katılmadığı ve sürecin bu nedenle sona erdiği anlaşılmıştır. Bölge Adliye Mahkemesince yapılan yargılama sonunda Hazine tarafından karşılanan arabuluculuk ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.Yukarıda belirtilen mevzuat uyarınca söz konusu ücretin, arabuluculuk görüşmesine katılmayan davalıdan alınarak Hazineye gelir kaydına karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile “davalıdan alınarak davacıya verilmesine” şeklinde karar verilmesi hatalı olmuştur. Açıklanan husus bozma sebebi ise de, yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığından, Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370/2’nci maddesi uyarınca aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

3-Somut uyuşmazlıkta, 6325 sayılı Hukuk Uyuşmazlıklarında Arabuluculuk Kanunu’nun 18/A maddesinin 11’inci fıkrası hükmü uyarınca geçerli bir mazeret göstermeksizin ilk toplantıya katılmaması sebebiyle arabuluculuk faaliyetinin sona ermesi durumunda toplantıya katılmayan taraf lehine vekâlet ücretine hükmedilemeyeceği gözetilerek mazeretsiz olarak arabuluculuk sürecine katılmayan davalı lehine duruşmalı olarak yapılan temyiz incelemesi nedeniyle yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 2/2’nci maddesinde düzenlenen duruşma vekalet ücretine hükmedilmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda yazılı sebeplerden, temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının, hüküm fıkrasının 3 numaralı bendinde geçen “arabuluculuk yargılama giderinin arabuluculuk görüşmesine katılmayan davalıdan alınarak davacıya verilmesine,” sözcüklerinin karar metninden çıkarılarak yerine, “arabuluculuk yargılama giderinin arabuluculuk görüşmesine katılmayan davalıdan alınarak Hazineye gelir kaydına” sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 07.12.2021 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6484, Karar No: 2017/5328, Tarih: 13.06.2017

**20. Hukuk Dairesi         2017/6484 E.  ,  2017/5328 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan yargılaması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 13.06.2017 günü için yapılan tebligat üzerine, temyiz eden davalılar ... mirasçıları ... ve arkadaşları vekili Av. ... ile karşı taraftan davacı ... vekili Av. ... ve dahili davalı ... Yönetimi vekili Av. ...geldiler, başka gelen olmadı, açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Daha sonra dosya içindeki tüm belgeler incelenip, gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Çekişmeli ... köyü 400 parsel sayılı taşınmaz hakkında tersimat hatalarının düzeltilmesine ilişkin bir çalışma yapılıp yapılmadığı, yapılmışsa kesinleşip kesinleşmediği kadastro müdürlüğünden sorularak buna ilişkin belgelerin getirtilmesi;

2) Davalılar tarafından 6292 sayılı Kanunun 7. maddesi gereğince idareden iade talebinde bulunulduğu anlaşıldığından, başvurunun sonucunun araştırılarak, alınacak cevabî yazının dosya arasına konulması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun 302/4. maddesi ve Bölge Adliye ve Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri İle Cumhuriyet Başsavcılıkları İdarî ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddesi uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın YEREL MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE 13/06/2017 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7974, Karar No: 2019/4750, Tarih: 14.11.2019

**23. Hukuk Dairesi         2016/7974 E.  ,  2019/4750 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki ticari şirket (ortaklıktan çıkma veya çıkarılmaya ilişkin) davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, kooperatif üyesi olan müvekkilinin 08.06.2015 tarihli ihtarname ile iş yeri veya ikamet yerinin kooperatifin çalışma bölgesi içinde olmadığından ortaklıktan çıkarıldığını, müvekkilinin kooperatifte 40 yıldır ortak olup, ortaklığa girdiği tarihteki ev ve iş yeri adresinde herhangi bir değişikliğinin olmadığını, alınan kararın dürüstlük kuralına da aykırı bulunduğunu ileri sürerek ihraç kararının iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, Maltepe bölgesinin 1992 yılında ilçe yapıldığından davacının ikamet yerinin kooperatif çalışma bölgesi dışında kaldığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, dosya kapsamı ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacının ikamet adresinde ihraç tarihine kadar herhangi bir değişiklik olmadığını, Maltepenin Kartal ilçesinden ayrılarak 1992 yılında ilçe olduğu tarihten bu yana davacının ortaklığının da sürdürüldüğü, aradan bu kadar zaman geçtikten sonra davacının ortaklık koşullarını kaybettiği nedeni ile ihraç edilmesinin TMK'nın 2. maddesine uygun düşmediği gerekçesiyle davanın kabulü ile ihraç kararının iptaline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 14.11.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13405, Karar No: 2012/15502, Tarih: 02.07.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/13405 E.  ,  2012/15502 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Yargıtay Büyük Genel Kurulunun dairelerin iş bölümüne ilişkin 09.02.2012 tarihli ve 2012/1 sayılı kararı, 18.02.2012 tarihli ve 28208 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe girmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlığın niteliğine ve Yargıtay Büyük Genel Kurulunun anılan kararına göre iş kazaları ve meslek hastalığından ... maddi ve manevi tazminat davalarından kaynaklanan işveren ve işçi arasındaki rücu davaları ile, iş kazaları ve meslek hastalığından ... maddi ve manevi tazminat istemiyle birlikte açılan işçilik alacaklarına ilişkin hüküm ve kararların temyiz incelemesi Yargıtay 21. Hukuk Dairesinin görev alanı içerisine girmektedir.

SONUÇ: Taraflar arasındaki uyuşmazlığın niteliğine ve Yargıtay Büyük Genel Kurulunun anılan kararına göre, dosyanın Yargıtay 21. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 02.07.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1472, Karar No: 2010/2928, Tarih: 26.04.2010

**1. Ceza Dairesi         2010/1472 E.  ,  2010/2928 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adam öldürmek ve izinsiz silah taşımaktan suçlarından ... hakkında verilen hüküm Dairemizce onanarak kesinleşmiş olup 01.06.2005 tarihinde 5237 sayılı Yasanın yürürlüğe girmesi nedeniyle yeniden duruşma açılarak TCK.nun 82/1,j, 62, 6136 sayılı Kanunun 13/1, 59/2. Maddeleri gereğince hükümlülüğüne dair (...) Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 16.06.2009 gün ve 89/143 sayılı kararın Yargıtay’ca incelenmesi hükümlü tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Hükümlü ... hakkında 765 Sayılı TCK.nun 450/10, 59, 6136 sayılı Kanunun 13/1, 765 sayılı TCK nun 59. maddeleri uyarınca kurulup, Yargıtay 1. Ceza Dairesince ONANMAK suretiyle kesinleşen hükümlerden sonra yürürlüğe giren 5237 Sayılı TCK.nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddesi uyarınca yeniden duruşma açılarak yapılan uyarlama sonucu bozma üzerine kurulan hükümlerde düzeltme nedeni dışında isabetsizlik görülmediğinden, hükümlü müdafiinin bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, 6136 sayılı Kanuna Muhalefet suçu ile ilgili olarak suça konu tabancanın 765 sayılı TCK nun 36. maddesi yerine 5237 sayılı TCK nun 54. maddesi uyarınca zoralımına karar verilmesi, yasa gereği zorunlu olarak yapılan uyarlama yargılamasında sanığın yargılama giderlerinden sorumlu tutulamayacağı, katılan lehine vekalet ücretine hükmedilemeyeceği, daha önce verilip kesinleşen ve uyarlama yargılamasına konu hükümdeki yargılama gideri ve vekalet ücretine hükmedilmesi ile yetinilmesi gerektiğinin düşünülmemesi yasaya aykırı ise de, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, CMUK nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasındaki zoralım ile ilgili bölümdeki uygulama maddesinin 765 sayılı TCK nun 36. maddesi olarak değiştirilmesine, yargılama giderlerinin sanıktan alınmasına ilişkin bölümün hükümden çıkartılmasına, vekalet ücreti ile ilgili bölümdeki “1250 TL” ibaresinin çıkartılarak yerine “ 35 TL“ ibaresinin eklenmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 26.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6571, Karar No: 2016/6562, Tarih: 28.09.2016

**11. Ceza Dairesi         2016/6571 E.  ,  2016/6562 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Katılan hazine vekilinin 13.01.2014 havale tarihli dilekçesi ile temyiz talebinden vazgeçtiği anlaşılmakla, sanığın “2005-2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçlarından kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz istemine hasren yapılan incelemede,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

1) Sahte fatura düzenleme suçunda suçun maddi konusunun fatura olması ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanun'un Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre faturaların Vergi Usul Kanunu'nun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi karşısında, anılan yıllara ait fatura ayrıntılarının Vergi Dairesi'nden sorularak her takvim yılı için kanaat oluşturacak sayıda fatura aslı ya da onaylı suretinin istenerek dosya arasında bulundurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabule göre ise;

2-5237 sayılı TCK’nun 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.09.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3355, Karar No: 2022/5625, Tarih: 08.09.2022

**11. Hukuk Dairesi         2021/3355 E.  ,  2022/5625 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 8. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 07.09.2020 tarih ve 2020/156 E. - 2020/331 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi (temlik alan) davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili aleyhine icra takibine geçildiğini, takibe konu çek üzerindeki imzanın davacı şirket yetkilisine ait olmadığını ileri sürerek müvekkili şirketin davalı alacaklıya borçlu olmadığının tespitine, kötüniyet tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davalı bankanın çeki kredi borcuna mahsup etmek amacıyla ciro yolu ile aldığını, iyiniyetli yetkili son hamil olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak, dava konusu çekteki keşideci imzasının davacı şirket yetkilisine ait olmadığı anlaşıldığı gerekçesiyle dava konusu çek nedeniyle davacının davalı tarafa borçlu olmadığının tespitine, şartları bulunmayan kötü niyet tazminat talebinin reddine karar verilmiştir.

Kararı, temlik alan İstanbul Varlık Yönetim A.Ş. vekili temyiz etmiştir.

Dava, çeke dayalı menfi tespit istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne dair verilen 03.04.2015 tarihli kararın temlik alan davalı ... AŞ vekilince temyizi üzerine Yargıtay 19. Hukuk Dairesinin 15.02.2016 tarih 2015/11025 E. 2016/2299K. Sayılı ilamı ile davacı vekilinin çekteki imzanın şirket yetkilisine ait olmadığını belirterek menfi tespit isteminde bulunduğu, hükme esas alınan imza incelenmesine ilişkin 05.02.2015 tarihli bilirkişi raporunda mukayese imzaların fotokopi belgeler üzerinde inceleme yapılmak suretiyle sonuca varıldığı, mahkemece çekin keşide tarihi olan 15.04.2013 tarihinden önceki ihtilafsız döneme ait davacı şirket yetkilisi tarafından resmi kurumlar önünde atılan imza asılları getirtilip yeniden bilirkişi aracılığı ile inceleme yapılarak rapor alınıp sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile karar verilmesinin doğru olmadığı gerekçesiyle bozulduğu ve mahkemece bozma ilamına uyulduğu anlaşılmıştır.

Bozma ilamına uyulmasından sonra davacı vekilinin, müvekkilinin yetkilisinin imza örneklerinin bulunduğu kurum ve kuruluşların bildirilmesine dair 21.11.2016 havaleli dilekçe sunduğu anlaşılmıştır.

Bozma ilamına uyulmasından sonra davacı vekilinin, müvekkilinin yetkilisinin imza örneklerinin bulunduğu kurum ve kuruluşların bildirilmesine dair 21.11.2016 havaleli dilekçe sunduğu anlaşılmıştır.

Mahkemece hükme esas alınan ek bilirkişi raporunda, şirket yetkilisinin 22.05.2014 tarihinde hakim huzurunda alınan imza örnekleri, Kartal 3. Noterliğinin 11/07/1997 tarihinde düzenlenerek onanmış Seç-Al Yemek Üretim Tesisleri San. Tic. Ltd. Şti. ait “Ana Sözleşme Aslı” ve ekindeki “Araç Rehin Sözleşmesinin” aslı ve dava konusu çekteki imza karşılaştırılarak, çekteki imzanın davacı şirket yetkilisinin eli ürünü olmadığı görüşü bildirilmiştir.

Davalı vekili ise söz konusu ek rapora itirazında imza incelemesinin yasa ve Yargıtay içtihatlarında aranan kriterlere uyulmadan yapıldığını, dava konusu çekin keşide tarihi 15.04.2013 olmasına rağmen bilirkişi tarafından incelenen belgelerin 1997-1999 tarihli olduğunu bildirmiştir.

Buna göre mahkemece bozma ilamına uyulduğu halde bozma gereği yerine getirilmeden hüküm kurulmuştur. Davacı şirket yetkilisine ait dosyada mevcut imzanın zaman içinde farklılaşmakta olduğu nazara alınarak, fotokopileri daha önce dosyaya sunulan belge asılları celp edilerek davacı vekilinin bildirdiği belge asılları da ilgili yerlerden getirtilmek suretiyle davacı şirket yetkilisinin mukayese imzaları ile çek üzerindeki imza karşılaştırılarak neticesine göre karar verilmek gerekirken dava konusu çekin keşide tarihinden çok önceye dayalı evrak üzerinde yapılan incelemeye dayalı karar verilmesi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temlik alan davalı ... AŞ vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın anılan davalı yararına BOZULMASINA, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden (temlik alan) davalıya iadesine, 08/09/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11289, Karar No: 2012/11251, Tarih: 15.10.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/11289 E.  ,  2012/11251 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairenin 25.06.2012 tarihli geri çevirme kararı tam olarak yerine getirilmemiştir.

Bu nedenle, bilirkişi kurulunca değerlendirmeye esas alınan buğday, kavun ve karpuz ürününün 2011 yılı itibarıyla sulu ve kuru şartlarda dekar başına üretim giderinin (kalem kalem gösterir şekilde) gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilip dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 15.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/418, Karar No: 2023/547, Tarih: 31.05.2023

**Hukuk Genel Kurulu         2021/418 E.  ,  2023/547 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2020/399 E., 2020/671 K.

KARAR : Davanın reddine

1. Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; ... Asliye Ticaret Mahkemesince verilen davanın reddine ilişkin karar, davacı vekilinin temyiz istemi üzerine Yargıtay 11. Hukuk Dairesince önce onanmış, davacı vekilinin karar düzeltme istemi üzerine Özel Dairece yapılan inceleme sonunda bozulmuş, Mahkemece Özel Daire bozma kararına karşı direnilmiştir.

2. Direnme kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

3. Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve direnme kararının verildiği tarih itibariyle 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (HMK) Geçici 3 üncü maddesine göre uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun (HUMK) 26.09.2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanun’la değişikliği öncesi hâliyle 438 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü gereğince direnme kararının temyiz incelemesinde duruşma yapılmayacağından davacı vekilinin duruşma talebinin reddine karar verilip dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği düşünüldü:

I. YARGILAMA SÜRECİ

Davacı İstemi

I. YARGILAMA SÜRECİ

Davacı İstemi

4. Davacı vekili; dava dışı Cognis Kimya San. ve Tic. A.Ş.nin 06.07.2007 tarihli Ticaret Sicil Gazetesinde yayımlanan genel kurul kararı ile kısmen bölündüğünü, anılan bölünme ile net 20.457.135,50 TL kayıtlı değer ile yer alan “tekstil ve deri kimyasalları üretim işletmesi”nin müvekkiline ayni sermaye olarak devredildiğini, bölünmeye dair genel kurul kararının tescil tarihi itibariyle devri gereken tüm mal varlığının mülkiyetinin müvekkiline tescilsiz olarak intikal ettiğini, tescil işleminin açıklayıcı olduğunu, bu kapsamda bölünme sonrası bir kısım araçların ilgili sicilde tescilinin yapıldığını, devrolunan “Binalar” için de benzer işlemlerle arsa paylarıyla birlikte müvekkiline devredildiğini, ancak Cognis Kimya San. ve Tic. A.Ş.nin taşınmaz devirlerinde hukuka aykırı davrandığını, devredilmesi gereken taşınmazlardan ... ili Menemen ilçesi, Kesikköyü 188 ada 3 parsel sayılı taşınmazın on beş ay sonra gerçeğe aykırı şekilde satış gösterilerek müvekkiline devredildiğini, ancak bölünme sözleşmesinin 252 numaralı hesabında yer alan binalardan 3.567.269,73 TL değer biçilen binalar için sicilde devir işleminin yapılmadığını, anılan binaların sicilde intikali gerçekleştirilmemesine rağmen müvekkili tarafından kendi hissesine düşen emlak vergilerinin ödendiğini, zira anılan taşınmazların ifrazı mümkün olmadığından paylı mülkiyet kapsamında müvekkili hissesine tekabül eden emlak vergisini ödeyen Cognis Kimya San. ve Tic. A.Ş.nin müvekkilinden hissesine düşen miktarda emlak vergisini talep ve tahsil ederek taşınmazdaki bu hissenin müvekkilinin mülkiyetine geçtiğini kabul ettiğini, Cognis Kimya San. ve Tic. A.Ş.nin 06.10.2011 tarihli ticaret sicil gazetesinde yayınlandığı şekilde aktif ve pasifleriyle birlikte devralınmak suretiyle davalı ile birleştiğini, Cognis Kimya San. ve Tic. A.Ş.yi devralan davalının külli halef olarak bu durumun bilincinde olmasına rağmen bölünme sözleşmesine göre devredilmesi gereken taşınmaz/taşınmaz hissesinin müvekkiline devretmediğini, bu hususta gönderilen ihtarnamelerin sonuçsuz kaldığını ileri sürerek fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak üzere dava konusu tamamı davalı adına tescilli taşınmazın %23,48 oranındaki hissesinin tapu kaydının iptali ile müvekkili adına tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabı