muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/638, Karar No: 2023/11604, Tarih: 25.12.2023

2. Olay (07.04.2021 tarihli) kapsamında; yine Develi Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından yürütülen soruşturma kapsamında hakkında teknik takip yapılan sanık ...'in 0539 841 31 69 numaralı hat ile Mustafa Gülcan üzerine kayıtlı 0531 494 62 76 numaralı hattan telefon görüşmesi yapıldığı ve uyuşturucu satışı yapılacağı değerlendirilerek teknik takip ekiplerinin bilgi vermesi üzerine kolluk görevlilerince yine konuşmada bahsi geçen A 101 marketin bulunduğu Şehit Hasan Şahan Mahellesi'nde fiziki takibe başlanıldığı, bir süre sonra gelen kişinin daha önce de hakkında işlem yapılan tanık ... olduğunun anlaşıldığı, tanık Kürşat'ın yanında 5 dakika kadar sonra sanık ...'in geldiği, sanık ...'nın tanık Kürşat'a ileriye doğru git şeklinde işaret yapmasından sonra sanık ... ve tanık Kürşat'ın Kulaklar Cami ve Milli Birlik İlkokulu'nun bulunduğu bölgede yer alan çocuk parkında buluştukları, sanık ...'nın tanık Kürşat'la birbirlerine bir şey alıp verdiklerinin görüldüğü, sanık ile tanığın ayrılmasından sonra tanık Kürşat'ın kolluk görevlilerince durdurulduğu ve tanığın üzerinden alüminyum folyoya sarılı halde 4,09 gram bonzai olduğu değerlendirilen ele geçirildiği, sözü edilen olguların 07.04.2021 tarihli fiziki takip ve yakalama tutanağı ile sabit olduğu ve ele geçirilen

uyuşturucuların “ADB-BUTINACA etken maddesi” içerdiğinin Merkez Jandarma Kriminal Laboratuvar Amirliği tarafından tanzim edilen 21/04/2021 tarihli raporuyla sabit olduğu anlaşıldığı,

3. Olay (07.04.2021 tarihli) kapsamında; yine Develi Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından yürütülen soruşturma kapsamında hakkında teknik takip yapılan sanık ...'in 0539 841 31 69 numaralı hat ile Emrullah Duran üzerine kayıtlı 0531 853 90 37 numaralı hattan telefon görüşmesi yapıldığı ve uyuşturucu satışı yapılacağı değerlendirilerek teknik takip ekiplerinin bilgi vermesi üzerine kolluk görevlilerince konuşmada bahsi geçen Kadın Doğum ve Çocuk Hastanesi'nin bulunduğu yerde fiziki takibe başlanıldığı, hastane önünde beklenildiği sırada Hastane'den sanık ...'in çıktığı ve kimliği kolluk tarafından tespit edilen tanık ... ile buluştukları, sanığın tanık Abdulkadir'e cebinden bir şey çıkartıp verdiği, tanığın da sanığa bir şey verdiğinin görüldüğü, ayrıldıktan sonra tanığın kolluk görevlilerince durdurulduğu esnada tanık Abdulkadir'in cebinden peçete attığının görüldüğü ve yere atılan peçeteye sarılı vaziyette 6,60 gram bonzai olduğu değerlendirilen uyuşturucunun ele geçirildiği, sözü edilen olguların 07.04.2021 tarihli fiziki takip ve yakalama tutanağı ile sabit olduğu ve ele geçirilen uyuşturucuların “ADB-BUTINACA etken maddesi” içerdiğinin Merkez Jandarma Kriminal Laboratuvar Amirliği tarafından tanzim edilen 21.04.2021 tarihli raporuyla sabit olduğu anlaşıldığı,

Merkez Jandarma Kriminal Laboratuvar Amirliği tarafından düzenlenen 21.04.2021 tarihli uzmanlık raporlarına göre; tanıklar Kürşat ve Abdulkadir üzerinden ele geçirilen uyuşturucuların sırasıyla ayrı ayrı net 0,16 gram ve 0,28 gram olduğu ve "Sentetik Kannabinoid" grubunda yer alan "ADB-BUTINACA etken maddesi" içerdiğinin tespit edildiği anlaşıldığı,

Yakalamalar sonrası usulüne uygun alınan arama kararı sonrasında sanık ... ve sanık ...'nın ikametinde ayrı ayrı yapılan aramalarda; sanık ...'nın ikametinde vestiyer üzerinde 1,29 gram bonzai olduğu değerlendirilen uyuşturucu ve 3 adet pet şişe ele geçirildiği, sanık ...'in ikametinde ise uyuşturucu maddeye rastlanılmadığı ancak pet şişe, 5 adet sigara izmariti, kağıt, alüminyum folyo ve 2 adet ampülün ele geçirildiği, sözü edilen olguların 16.04.2021 tarihli yakalama tutanağı ile sabit olduğu ve sanık ...'in ikametinden ele geçirilen; 5 adet sigara izmariti, kağıt ve alüminyum folyo üzerinde yapılan incelemede Nikotin ve ADB-BUTINACA içerdiğinin, 2 adet cam ampül üzerinde yapılan incelemede uyuşturucu ve uyarıcı madde içermediğinin, pet şişe üzerinde yapılan incelemede ADB-BUTINACA içerdiğinin Merkez Jandarma Kriminal Laboratuvar Amirliği tarafından tanzim edilen 27.04.2021 tarihli raporuyla sabit olduğu; sanık ...'in ikametinden ele geçirilen; daralı ağırlığı (1,29) gr olan yeşil renkli bitki parçaları üzerinde yapılan incelemede uyuşturucu ve uyarıcı madde etken maddesini içermediğinin, alt kısmı kesilmiş halde "pepsi" ibareli pet şişe üzerinde yapılan

incelemede NİKOTİN ve ADB-BUTINACA içerdiğinin, üst kısmı ve alt kısmı kesilmiş halde "pepsi" ibareli pet şişe üzerinde yapılan incelemede uyuşturucu ve uyarıcı madde etken maddesini içermediğinin, alt kısmı kesilmiş halde kapaksız pet şişe üzerinde yapılan incelemede ADB-BUTINACA içerdiğinin Merkez Jandarma Kriminal Laboratuvar Amirliği tarafından tanzim edilen 27.04.2021 tarihli raporuyla sabit olduğu anlaşıldığı,

incelemede NİKOTİN ve ADB-BUTINACA içerdiğinin, üst kısmı ve alt kısmı kesilmiş halde "pepsi" ibareli pet şişe üzerinde yapılan incelemede uyuşturucu ve uyarıcı madde etken maddesini içermediğinin, alt kısmı kesilmiş halde kapaksız pet şişe üzerinde yapılan incelemede ADB-BUTINACA içerdiğinin Merkez Jandarma Kriminal Laboratuvar Amirliği tarafından tanzim edilen 27.04.2021 tarihli raporuyla sabit olduğu anlaşıldığı,

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; olayın oluş şekli, istihbari bilgi olması, teknik ve fiziki takip sonucunda kolluk görevlilerinin sanıklar ve tanıklar arasında gerçekleşen uyuşturucu alışverişine dair görgülerinin bulunması, CD çözümleme tutanağında da alışverişin sabit olması, fiziki takip ve olay tutanağı içeriğinin, olayın oluş şeklinin ve tanıklardan elde edilen uyuşturucunun ele geçiriliş şeklinin birbiri ile uyumlu olması, sanıkların mahkeme huzurunda ikrar içeren beyanları, tanıkların soruşturma aşamasında alınan beyanları ile sanıkların mahkeme huzurundaki savunmalarının uyumlu olması, 1.ve 2. olayda sanık ...'in tanıklara uyuşturucu satmak üzere görüştüğünün ve tanıklara diğer sanık ...'yı yönlendirdiğinin kabul edildiği, 3. olayda ise tanık Abdulkadir'e bizzat uyuşturucu sattığının görüldüğü, 1. ve 2. olayda da diğer sanık ...'nın bizzat tanığa uyuşturucu sattığının görüldüğü, uyuşturucuların bulunduruluş şekilleri ve miktarları da nazara alınarak sanıklar Mustafa ve Hamit'in sabit görülen eylemlerinin 5237 sayılı Kanun’un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrasında yasal unsurları tanımlanan suçu oluşturduğu anlaşılmakla ayrı ayrı 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca cezalandırılmalarına, sanık ... yönünden 3 olaya da iştirakinin olması, Kürşat'a ve Abdulkadir'e uyuşturucu satmak suretiyle zincirleme şeklinde uyuşturucu madde ticareti suçu işlemesi sebebiyle eylem sayısının fazlalığı da nazara alınarak 5237 sayılı Kanun’un 43 üncü maddesi uyarınca cezasının takdiren 1/3 oranında arttırılmasına, sanık ... yönünden 1. ve 2. olaya ilişkin tanık Kürşat'a uyuşturucu satmak suretiyle zincirleme şeklinde uyuşturucu madde ticareti suçu işlemesi sebebiyle eylem sayısı da nazara alınarak 5237 sayılı Kanun’un 43 üncü maddesi uyarınca cezasının takdiren 1/4 oranında arttırılmasına, sanıklar üzerine atılı suçun vasıf ve mahiyeti, kuvvetli suç şüphesi, mevcut delil durumu, ceza miktarı dikkate alınarak 5271 sayılı Kanun'un 108 inci maddesi gereğince yapılan değerlendirme sonucunda hükmen tutukluluk hallerinin devamına karar vermek gerektiği gerekçesiyle sanıkların mahkûmiyetlerine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, hükümde isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, hükümde isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna, sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmamasına ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, Cumhuriyet savcısının ve sanıklar müdafilerinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümlerde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 14.10.2021 tarihli ve 2021/1625 Esas, 2021/1384 Karar sayılı kararında Cumhuriyet savcısı ve sanıklar müdafilerince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Kayseri 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/32165, Karar No: 2018/5437, Tarih: 09.05.2018

**13. Hukuk Dairesi         2015/32165 E.  ,  2018/5437 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı şirketin inşa ettiği siteden 154.000,00 TL bedelle bir adet daire satın aldığını ve tapu devrinin yapıldığını, teslim tarihinin 30.08.2011 olarak kararlaştırıldığını, sözleşmede öngörülen 6 aylık sürenin de 01.03.2012 tarihinde dolmasına karşın teslimin gerçekleşmediğini ve bu nedenle davalının satış bedelinin binde üçü oranında olmak üzere aylık 420,00 TL gecikme tazminatı ödemesi gerektiğini, teknik şartnameye göre binanın giriş kapısı, yer döşemeleri, duvar kaplamaları, kat merdivenleri ile konutun giriş kapısı, oda ve balkon kapıları, pencere doğramaları, mutfak dolapları, ankastre sistemi, evye, oda ve ıslak zemin yer ve duvar döşemeleri, banyo malzemeleri gibi ince imalata yönelik kalemlerin cinsi ve markalarının belirlenmesine rağmen düşük kalite ürünlerle yapıldığını, kalitesiz boya kullanıldığını, ayrıca taahhüt edilen çocuk parkı, yüzme havuzu, otopark gibi sosyal donatı alanları ile kameralı güvenlik sisteminin tamamlanmadığını, bu haliyle konutun başlangıçtaki değerini dahi muhafaza edilmesinin söz konusu olamayacağını ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla ve HMK'nun 107. maddesi uyarınca arttırılmak üzere; dava tarihine kadar işlemiş 2.118,00 TL işlemiş gecikme tazminatı ile dava tarihinden itibaren her ay işleyecek 462,00TL aylık gecikme tazminatının, ayıplı imalattan dolayı 5.000,00TL maddi zararın ve yüzme havuzu, çocuk bahçesi ve çevre düzenlemesi gibi sosyal donatı alanlarının inşa edilmemesi nedeni ile 5.000,00TL değer kaybının dava tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsilini istemiş; ıslah dilekçesi ile talebini arttırmıştır.

Davalı, davaya cevap vermemiş, yargılamaya katılmamıştır.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 18.300,00 TL ayıplı imalat bedeli nedeniyle tazminat ve 2.118,00TL gecikme tazminatının dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davacının gecikme tazminatına ilişkin temyiz itirazlarının reddi gerekir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davacının gecikme tazminatına ilişkin temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı, taahhüt edilen çocuk parkı, yüzme havuzu, otopark gibi sosyal donatı alanlarının halen inşa edilmemesi nedeni ile değer kaybı talebinde bulunmuştur. Mahkemece, davalı müteahhidin sözleşmede ve özellikle de projede olmayan sosyal donatı alanlarını imar mevzuatına aykırı olarak davacı onay verse de yapmasının mümkün olmadığı, projeye aykırı olan bu alanların yapılmamış olmasının yüklenicinin ayıplı işi olarak değerlendirilemeyeceği, projenin davacı incelenmesinden hile ile gizlendiği yönünde bir iddia da mevcut olmadığına göre davacının projeye aykırı olan sosyal alanlara yönelik değer kaybı istemesinin doğru görülmediği kabul edilerek bu talep yönünden davanın reddine karar vermiştir.

Dava tarihi itibari ile yürürlükte olan 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun (TKHK)’un 4. maddesinin birinci fıkrasında; “Ambalajında, etiketinde, tanıtma ve kullanma kılavuzunda yer alan veya satıcı tarafından vaat edilen veya standardında tespit edilen nitelik ve/veya niceliğine aykırı olan ya da tahsis veya kullanım amacı bakımından değerini veya tüketicinin ondan beklediği faydaları azaltan veya ortadan kaldıran maddi, hukuki veya ekonomik eksiklikler içeren mal veya hizmetler, ayıplı mal veya ayıplı hizmet olarak kabul edilir.” denilmekte, devam eden fıkralarda ise buna ilişkin biçimsel koşullar sayılmaktadır. O halde satıcı, sözleşmeden başka ayrıca ilan ve reklamlarda, broşür ve kataloglarda vaat ettiği hususlar yönünden de alıcı tüketiciye karşı sorumludur. Dosyanın incelenmesinde; davalı tarafından hazırlanan projeye ilişkin broşürde “yeşili doyasıya kucakladığınız sitenizde siz havuzda günün yorgunluğunu atarken çocuklarınız onlar için özel olarak tasarlanan oyun alanlarında özgürce çocukluklarının tadını çıkaracaklar” ibaresi yer almaktadır. Hal böyle olunca mahkemece, davalının ilan ve reklamlarda, broşür ve kataloglarda vaat ettiği hususlar yönünden de davacıya karşı sorumlu olduğu gözetilerek ve bu yönde yapılacak araştırma sonucu hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile değer kaybı talebinin reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

3- Bozma nedenine göre davacının yargılama giderlerine yönelik temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacının gecikme tazminatına yönelik temyiz itirazlarının reddine, (2) no’lu bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davacı yararına BOZULMASINA, 3 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacının sair temyiz itirazlarının bu şamada incelenmesine yer olmadığına, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 09/05/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11283, Karar No: 2014/14414, Tarih: 01.10.2014

**19. Hukuk Dairesi         2014/11283 E.  ,  2014/14414 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Büyükçekmece 5. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 03/01/2014

NUMARASI : 2013/123-2014/3

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin açılmamış sayılmasına yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili tarafından davalı aleyhine faturalardan kaynaklı alacağın tahsili için girişilen icra takibinin yetkiye ve borca itiraz sonucu durduğunu ileri sürerek itirazın iptali ile takibin devamına ve icra inkâr tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili şirket ikametgahı Bergama'da olup, takibin ve davanın yetkisiz yerde açıldığını, dava konusu fatura bedellerinin ödendiğini, müvekkilinin davacıya borcunun bulunmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, davacı vekilinin 25.09.2013 tarihli oturumdan haberdar olduğu halde duruşmaya gelmediği gibi herhangi bir mazerette bildirmediği, 6100 Sayılı HMK.nun 150/1 maddesi uyarınca, davanın yenileninceye kadar dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verildiği, taraflarca 3 aylık yasal yenileme süresi içerisinde davanın yenilenmemiş olduğu gerekçesiyle davanın 6100 Sayılı HMK.nun 150/5 maddesi uyarınca açılmamış sayılmasına karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dairemizce UYAP üzerinden yapılan araştırmada davacı vekilinin 24.09.2013 tarih ve 16:18 saatinde uyap üzerinden dava dosyasına 25.09.2013 tarihli oturumda hazır bulunamayacağını belirterek mazeret dilekçesi gönderdiği anlaşılmaktadır. Mahkemece 25.09.2013 tarihinde 10:55 saatinde dosyanın duruşmasının yapılarak davacının mazeretsiz duruşmaya gelmediğinden bahisle davanın takip edilmemesi nedeniyle işlemden kaldırılmasına karar verildiği, sonrasında da davanın 3 aylık yasal süre içerisinde yenilenmediğinden davanın açılmamış sayılması yönünden hüküm kurulmuştur.

Bu durumda mahkemece anılan mazeret üzerinde durularak bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 01.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12251, Karar No: 2014/14117, Tarih: 17.12.2014

**6. Hukuk Dairesi         2014/12251 E.  ,  2014/14117 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Rize Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 08/07/2014

NUMARASI : 2013/122-2014/665

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava yeniden inşaat nedeniyle kiralananın tahliyesine ilişkindir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmesi üzerine, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili dava dilekçesinde; Rize İli Merkez ilçesi Pekmezli Köyünde bulunan parsel sayılı boş arsa vasıflı mülkiyeti idareye ait olan taşınmazın müvekkili tarafından 01/01/2010 başlangıç tarihli sözleşme ile 3 yıllığına davalıya kiralandığını, taraflar arasında akdedilen kira sözleşmesinin 11. Maddesinde ihtiyaç halinde ve eğitim-öğretim amacıyla kullanılmak gereğinin hasıl olması sebebiyle müvekkiline sözleşmeyi tek taraflı olarak fesih hakkı tanındığını, bu hususta 27/11/2012 tarihinde davalıya ihtarname keşide edilmek suretiyle bildirimde bulunulduğunu, ancak davalının taşınmazı tahliye etmediğini, ayrıca davalı ile müvekkili idare arasında yapılmış olan kira kontratının da süresinin dolduğunu, süre uzatımına da gidilmediğini, dava konusu taşınmaz üzerinde Milli Eğitim Bakanlığı tarafından spor salonu ve 300 yatak kapasiteli öğrenci pansiyonu yapılacağını, davalının halen taşınmazı tahliye etmemesinden dolayı inşaata başlanamadığını belirterek kiracının taşınmazdan tahliyesine karar verilmesini istemiştir. Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının amacının davalıyı haksız olarak mecurdan çıkarmak olduğunu, mecura yakın yerde bulunan spor lisesinin daha yeni yapıldığını, davacı idarenin okulun diğer tarafında bulunan taşınmazlarda kamulaştırma yapmak suretiyle daha geniş bir arazi üzerinde amacına uygun olarak belirtilen tesisleri yapmak imkanına sahip olduğunu, ayrıca müvekkiline ait taşınmazın belli bir kısmının da spor salonu yapılmak üzere boşaltılması hususunda anlaştıklarını, müvekkilinin 2.000 m² lik kısmı boşaltmayı kabul ettiğini belirterek davanın reddini savunmuştur. Mahkemece yeniden inşaat nedeniyle tahliye şartları oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Davada dayanılan ve hükme esas alınan 01/01/2010 başlangıç tarihli ve 3 yıl süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşmenin konusu olan taşınmaz boş arsa olarak kullanılmak üzere kiraya verilmiştir. Yine mahkemece yapılan keşif, keşif sonucunda alınan bilirkişi raporu ve rapora ekli kroki ile hava fotoğraflarında kiralananın boş arsa olduğu anlaşılmaktadır. Kiralananın bu niteliğine göre olaya, 818 sayılı Borçlar Kanunu’nun adi kiraya (1.7.2012 de yürürlüğe giren 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun genel hükümlerine) ilişkin hükümlerinin uygulanması gerekir.

6098 Sayılı Türk Borçlar Kanunu 327. maddesinde yer alan düzenlemeye göre genel hükümlere tabi kira sözleşmelerinde kira sözleşmesinin başlangıcı ve süresi belli ise kira sözleşmesinde sürenin dolması ile kira sözleşmesi kendiliğinden sona erer. Kiraya veren sözleşmenin bitim tarihinden itibaren bir ay içinde dava açarak herhangi bir sebep aranmaksızın süre bitimi nedeniyle tahliye talep edebilir. Sözleşme 01/01/2010 başlangıç tarihli ve 3 yıl süreli olmakla 01/01/2013 tarihinde sona ermiştir. Kira sözleşmesinin sona ermesinden itibaren bir ay içinde tahliye davası açıldığından davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken mahkemece yanılgıya düşülerek ortada çatılı işyeri kirasına tabi bir taşınmaz varmışcasına değerlendirme yapılarak yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 17.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/17930, Karar No: 2018/4266, Tarih: 16.04.2018

**8. Ceza Dairesi         2017/17930 E.  ,  2018/4266 K.**

**"İçtihat Metni"**

Başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan sanık ...’ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 245/1, 62 ve 52/1...2. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis ve 1.000,00 Türk lirası adli para cezaları ile cezalandırılmasına dair ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.02.2012 tarihli ve 2011/332 esas, 2012/72 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına ve mahkemenin kabulüne göre; olay günü müştekinin emekli maaşını bankamatik kartı ile çekmek üzere Çiğili Vakıfbank Şubesi önündeki ATM’ye gittiği, bu sırada bankamatik önünde bekleyen sanığın, yardımcı olma bahanesi ile müştekinin bankamatik şifresini öğrendikten sonra, kartını alarak 550,00 Türk lirası para çekme işlemi gerçekleştirdiği, parayı hızlıca cebine koyduğu ve müştekiye bankamatikten para alamadığını söyleyerek bankamatik kartını iade ettiğinin anlaşılması karşısında, sanığın eyleminin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 141 ve devam eden maddelerinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı biçimde hüküm kurulmasında isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 19.07.2017 gün ve 4611 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 01.08.2017 gün ve KYB/2017...46425 sayılı ihbarnamesi ile dairemize tevdii kılınmakla incelendi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

5237 sayılı TCK.nun 245/1. madde ve fıkrasında, başkasına ait bir banka veya kredi kartını, her ne suretle olursa olsun ele geçiren veya elinde bulunduran kimsenin kart sahibinin veya kartın kendisine verilmesi gereken kişinin rızası olmaksızın bunu kullanarak veya kullandırtarak kendisine veya başkasına yarar sağlaması halinde cezalandırılacağı hükme bağlanmıştır. Madde gerekçesinde de belirtildiği üzere; söz konusu madde, “banka veya kredi kartlarının hukuka aykırı olarak kullanılması suretiyle bankaların veya kredi veya banka kartı sahiplerinin zarara sokulmasını, bu yolla çıkar sağlanmasını önlemek ve failleri cezalandırmak amacıyla kaleme alınmıştır.... Aslında hırsızlık, dolandırıcılık, güveni kötüye kullanma ve sahtecilik suçlarının ratio legis’lerinin tümünü de içeren bu fiillerin, duraksamaları ve içtihat farklılıklarını önlemek amacıyla, bağımsız suç hâline getirilmeleri uygun görülmüştür.”