muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/10495, Karar No: 2014/6039, Tarih: 17.03.2014

Sonuç olarak; 5510 sayılı Kanunun 56. maddesinin ikinci fıkrasına dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve özellikle taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir. Bu aşamada, ayrıntıları yukarıda açıklandığı üzere, özellikle Anayasa'nın 20., 5510 sayılı Kanunun 59., 100., 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri Ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanunun 28., 45., 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 3., 45 – 53., 4857 sayılı İş Kanununun 32., 01.10.2011 günü yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 6., 24 – 33., 189., 190., 191., 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 6., 19., 20. maddeleri ve diğer ilgili mevzuat hükümleri göz önünde bulundurulmak suretiyle yöntemince araştırma yapılmalı, tarafların göstereceği tüm kanıtlar toplanmalı, bildirilen ve dinlenilmesi istenilen tanıkların ifadeleri alınmalı, davalı ile boşandığı eşinin yerleşim yerlerinin saptanmasına ilişkin olarak; muhtarlıktan ikametgah senetleri elde edilmeli, ilgili Nüfus Müdürlüklerinden sağlanan nüfus kayıt örnekleri ile yerleşim yeri ve diğer adres belgelerinden yararlanılmalı, adres değişiklik ve nakillerine ilişkin bilgilere ulaşılmalı, ilgililerin su, elektrik, telefon aboneliklerinin hangi adreste kimin adına tesis edildiği saptanmalı, seçmen bilgi kayıtları getirtilmeli, varsa çalışmaları nedeniyle resmi/özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, boşanılan eş 4857 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yer almakta ise adına ödeme yapılabilecek özel olarak açılan banka hesabı bulunup bulunmadığı belirlenmelidir.

İnceleme konusu davaya ilişkin olarak ise; davacı ile boşandığı eşinin boşandıktan sonra birlikte yaşadıklarının yani fiili beraberliğin dava konusu dönemde sürdürülüp sürdürülmediği konusunda yargılamada ortaya çıkan çelişki ve belirsizliğin giderilmesi için; davacının boşandığı eşi hakkında yapılan kolluk araştırmasında aslen davacının eşinin Mudanya’da kaldığının belirtildiği, fakat Mudanya’da hangi adreste kaldığına dair herhangi bir tespit veya araştırma yapılmadığı anlaşılmakta olup, mahkemece her iki adres bakımından yeterli araştırma yapılmalı, aynı zamanda davacı ile boşandığı eşinin 2008 yılından sonra yapılan seçimlerde hangi adreslerde oy kullandıklarına dair araştırma yapıldıktan ve dinlenen tanığın beyanında kendisinin kapıcılık yaptığı apartmanda davacının oturduğunu beyan ettiği anlaşılmakla, bu tanığın Kurumdaki şahsi dosyası getirtilerek gerçekten apartmanda çalışıp çalışmadığı da tespit edildikten sonra “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece, eksik inceleme ve araştırma sonucu davanın reddine karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece, eksik inceleme ve araştırma sonucu davanın reddine karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 17.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4430, Karar No: 2018/2386, Tarih: 28.03.2018

**4. Hukuk Dairesi         2016/4430 E.  ,  2018/2386 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 03/10/2014 gününde verilen dilekçe ile alacak istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 26/01/2016 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, faiz alacağı istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili; davacı tarafından davalı aleyhine kısmi alacak davası açıldığını, ancak davada sehven faiz talebinde bulunulmadığını, mahkemece 14/11/2013 tarihinde davanın kabulüne karar verildiğini, talep olmadığından faize hükmedilmediğini, kararın Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin 17/04/2014 tarih ve 2014/4072 esas 2014/6518 karar sayılı ilamı ile onandığını belirterek, alacak için idareye başvuru tarihi olan 01/08/2007 ile karar tarihi olan 14/11/2013 arasında işlemiş olan faizin tahsili isteminde bulunmuştur.

Davalı vekili; davanın zamanaşımına uğradığını, ayrıca asıl borç ödendiğinde ona bağlı faiz ve diğer hakların da ortadan kalkacağını belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece; süresinde yapılmaması ve davacı tarafça kabul edilmemesi nedeniyle zamanaşımı itirazının reddine, faiz alacağının TBK'nun 131/2 maddesi gereği istenilmesine engel bir durum bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya kapsamına göre; dava dilekçesinin davalıya tebliğine ilişkin evraktaki açıklamalardan, tebligatın 659 sayılı Genel Bütçe Kapsamındaki Kamu İdareleri ve Özel Bütçeli İdarelerde Hukuk Hizmetlerinin Yürütülmesine İlişkin Kanun Hükmünde Kararname hükümlerine uygun şekilde yapılmadığı, bu nedenle davalı vekilinin zamanaşımı def’inin süresinde olduğu anlaşılmaktadır. Şu halde öncelikle bu hususun karara bağlanması gerekir.

Davacının davaya konu faiz istemine dayanak alacak talebi 01/08/2007 tarihinde yapılmış, faiz alacağına ilişkin eldeki dava ise 03/10/2014 tarihinde açılmıştır. 818 sayılı BK’nın 126/1. maddesi (6098 saylı TBK 147/1. maddesi) gereğince ana para faizi hakkındaki davalar 5 yıllık zamanaşımı süresine tabidir. O halde; zamanaşımının dolmuş olması nedeniyle davanın reddine karar verilmesi gerekirken işin esasına girilerek davanın kabulüne karar verilmesi doğru değildir. Kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın, yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA 28/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9517, Karar No: 2018/8230, Tarih: 18.10.2018

**10. Hukuk Dairesi         2016/9517 E.  ,  2018/8230 K.**

**"İçtihat Metni"**

.......

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1- Dava, 07.10.2011 tarihli iş kazası sonucu vefat eden sigortalının hak sahiplerine bağlanan ilk peşin sermaye değerli gelirlerden oluşan Kurum zararının rücuan tahsili istemine ilişkin olup, davanın yasal dayanağı 5510 sayılı kanunun 21. maddesidir.

5510 sayılı Kanunun 21. maddesinin ilk fıkrasında, iş kazası, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir davranışı sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamının, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirileceği belirtilmiş olmakla, işverenin rücu alacağından sorumluluğu belirlenirken, gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri ile yargılamada yöntemince hesaplanacak gerçek (maddi) zarar karşılaştırması yapılıp düşük (az) olan tutarın hükme esas alınması gerekmektedir.

Bu tür davalarda gerçek zarar hesabı, tazminat hukukuna ilişkin genel ilkeler doğrultusunda yapılmalı, sigortalı sürekli iş göremezlik durumuna girmişse bedensel zarar, ölüm halinde destekten yoksun kalma tazminatı hesabı dikkate alınmalıdır. Gerçek zararın belirlenmesinde, zarar ve tazminata doğrudan etkili olan sigortalının net geliri, kalan ömür süresi, iş görebilirlik çağı, iş göremezlik derecesi, kusur ve destek görenlerin gelirden alacakları pay oranları, eşin evlenme olasılığı gibi tüm veriler ortaya konulmalıdır. Gerçek zarar, sigortalının kaza tarihi itibarıyla kalan ömür süresine göre aktif ve pasif dönemde elde edeceği kazançlar toplamından oluşmaktadır. Sigortalı veya hak sahiplerinin kalan ömür süreleri yönünden ise, ..... çalışmalarıyla “....” adı verilen .....2012/32 sayılı Genelgeyle ilk peşin sermaye değerlerinin hesabında uygulamaya konulmuş olup özü itibarıyla varsayımlara dayalı gerçek zarar hesabında gerçeğe en yakın verilerin kullanılması gerektiğinden ülkemize özgü ve güncel verileri içeren ..... tablosu kalan ömür sürelerinde esas alınmalıdır.

Sigortalının 60 yaşına kadar aktif dönemde günlük net geliri üzerinden, 60 yaşından sonra kalan ömrü kadar pasif dönemde asgari ücret üzerinden, her yıl için ayrı ayrı hesaplama yapılacağı Yargıtayın yerleşmiş görüşlerindendir. Günlük net gelir saptanarak rapor tarihi itibarıyla bilinen dönemdeki kazanç, var olan verilere göre iskontolama ve artırma işlemi yapılmadan hesaplanmaktadır. Bilinmeyen dönemdeki kazanç bakımından ise tazminatların peşin olarak hesaplanmasına karşın gelirlerin taksit taksit elde edilmesi sonucunda tazminata esas gelire artırım ve iskonto uygulanmaktadır. Peşin sermayeden elde edilecek yarar, reel faiz kadar olduğundan şu durumda enflasyon dışlanmak suretiyle değişen ekonomik koşullar ve reel faiz oranları da gözetilerek %10 yerine Kurum ilk peşin sermaye değeri hesaplamalarına paralel olarak %5 oranı uygulanmalıdır. Meslekte kazanma gücü kaybı oranının (sürekli iş göremezlik derecesinin) %60’ın altında kaldığı durumlarda, emsallerine göre sigortalının daha fazla efor harcamak suretiyle de olsa çalışmasını sürdürüp yaşlılık aylığına hak kazanması olası bulunduğundan, 60 yaş sonrası yönünden pasif dönem zarar hesabı yapılmamalıdır.

Gerçek zarar hesaplanması yönteminde, hak sahibi eşin kalan ömür süresi daha uzun olsa bile, destek süresi, sigortalının kalan ömrü ile sınırlı olup çocuklardan erkeğin 18, ortaöğretimde 20, yüksek öğretim durumunda 25 yaşını doldurduğu tarih itibarıyla gelirden çıkacağı kabul edilmeli, evlenme tarihine kadar gelire hak kazanacağı belirgin bulunan kızın, aile bağlarına, sosyal ve ekonomik duruma, ülke şartlarına ve yörenin töresel koşullarına göre evlenme yaşı değişkenlik arz ettiğinden bu konuda Türkiye İstatistik Kurumunca bölgelere göre hazırlanan istatistiklerden yararlanılmalıdır.

Yukarıdaki yasal düzenleme ve açıklamalar ışığında dava değerlendirildiğinde, öngörülen ilkeler gereğince uzman bilirkişi tarafından yöntemince rapor düzenlenerek hak sahibinin gerçek zararı hesaplanmalı, bu miktar gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri ile karşılaştırılıp davalıların toplam kusur oranına göre davalı işverenlerin sorumluluğu belirlenmelidir.

Mahkemece yanılgılı değerlendirme sonucu davanın yasal dayanağının 5510 sayılı Kanunun 39. maddesi kabulü ile gerçek zarar hesabı yapılmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Mahkemece yanılgılı değerlendirme sonucu davanın yasal dayanağının 5510 sayılı Kanunun 39. maddesi kabulü ile gerçek zarar hesabı yapılmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

2-Diğer yandan, rücu davaları, kusur sorumluluğuna dayanmakta olup, iş kazasında kusuru olanlar davacı Kurumun rücu alacağından kusurları karşılığında sorumludur. Kusurun belirlenmesinde ise; zararlandırıcı sigorta olayının ne şekilde oluştuğunun, dosya içeriğindeki tüm deliller taktir olunarak belirlenmesi ve kabul edilen maddi olgular doğrultusunda, konusunda uzman sayılacak kişilerden oluşturulacak bilirkişi heyetinden, aynı olay nedeni ile daha önce açılmış ve kesinleşmiş tazminat ve ceza davaları varsa, bu davalardaki kusur raporları ile çelişki oluşturmayacak şekilde kusur oran ve aidiyeti konusunda rapor alınması gereklidir. Kusur durumu saptanırken, iş güvenliği mevzuatına göre hangi önlemlerin alınması gerektiğinin, bu önlemlerin işverence alınıp alınmadığını ve alınmış önlemlere sigortalı işçinin uyup uymadığının, olay tarihinde yürürlükte bulunan 5510 sayılı Kanunun 21. maddesi ve 4857 sayılı Kanunun 77. maddesi, İşçi sağlığı ve İş Güvenliği Tüzüğü hükümleri (6331 sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanunu 30.06.2012 tarihinde yürürlüğe girmiştir.) çerçevesinde değerlendirilerek belirlenmesi gerekir.

Bu nedenle, mahkemece maddi vakıanın tespitini sağlamak üzere Cumhuriyet Savcılığı tarafından verilen Kovuşturmaya Yer Olmadığına Dair Karara ilişkin celbedilen Hazırlık dosyası değerlendirilerek ve hak sahipleri tarafından açılmış tazminat davası bulunup bulunmadığı da araştırılarak, varsa dosyasının celp edilerek, iş kazasının gerçekleştiği iş kolu ile iş güvenliği alanında uzman kişilerden seçilecek bilirkişi kurulundan kusur raporu aldırılmak suretiyle maddi oluşa ve kanuna uygun olarak kusur oran ve aidiyetleri belirlenmeli, varılacak sonuca göre yukarıda açıklandığı üzere gerçek zarar hesabı da yapılmak suretiyle belirlenecek Kurum zararına hükmedilmelidir.

Mahkemece, açıklanan bu maddi ve hukuki olgular karşısında, sigortalıya bağlanan gelirler nedeniyle oluşan Kurum zararının, yukarıda açıklanan ilkeler çerçevesinde belirlenmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 18.10.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.......
Yargıtay — Esas No: 2010/11045, Karar No: 2010/14690, Tarih: 29.11.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/11045 E.  ,  2010/14690 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davalılar tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) 131 adada bulunan tüm parselleri komşu parselleri ile birlikte gösterir geniş kadastro paftasının bir suretinin,

2) Çekişmeli 131 ada 10 parsel sayılı taşınmaza komşu olan itirazlı olduğu anlaşılan 131 ada 11 ve 19 parsel sayılı taşınmazlara ilişkin dava dosyalarının,

3) Yörede 5304 Sayılı Yasa gereğince orman sınırlandırması yapıldığı anlaşılmakta olup, Orman Yönetimi tarafından çekişmeli taşınmaza ilişkin orman tahdidine itiraz davası açılıp açılmadığı araştırılarak açılmış ise buna ilişkin dava dosyasının,

4) Çekişmeli taşınmaza komşu 130 ada 8 ve 9 sayılı parsellere ait kadastro tespit tutanakları ile eğer itirazlı iseler dava dosyalarının,

5) Davalıların dayandığı T.Evvel 1942 tarih 111 ave 19.03.1960 tarih 39 nolu tapu kayıtları tüm geldi ve gitti kayıtları ile birlikte getirtilmeli, ayrıca dayanılan tapu kaytılarının kadastro sırasında herhangi bir parsele revizyon görüp görmediği tapu sicil ve kadastro müdürlüklerinden sorularak alınacak cevabi yazının dosyaya eklenmesi,

Ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 29.11.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10579, Karar No: 2012/9652, Tarih: 09.10.2012

**14. Ceza Dairesi         2012/10579 E.  ,  2012/9652 K.**

**"İçtihat Metni"**

Çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve fuhuş suçlarından sanıklar ..., ... ve ... ile fuhuş suçundan sanık ...'ın yapılan yargılamaları sonunda; ... ve ...'in beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkûmiyetlerine, fuhuş suçundan beraatlerine, ...ve ...'nin atılı suçlardan beraatlerine dair Bakırköy 5. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 21.12.2010 gün ve 2007/254 Esas, 2010/405 Karar sayılı hükümlerin sanıklar ... ve ... müdafileri tarafından duruşmalı olarak ve katılan vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle 03.10.2012 Çarşamba saat 13.30'a duruşma günü tayin olunarak sanıklar müdafilerine çağrı kâğıdı gönderilmişti.

Belli günde Hâkimler Kurulu duruşma salonunda toplanarak Yargıtay Cumhuriyet Savcılarından ...hazır olduğu halde oturum açıldı.

Yapılan tebligat üzerine ibraz ettiği vekâletnameye dayanarak sanık ... ve adına gelen Av. ... ve sanık ... adına ibraz ettiği yetki belgesine dayanarak gelen Av. ..., Yenice huzura alınarak duruşmaya başlandı.

Duruşma isteğinin süresinde ve yerinde olduğu anlaşıldıktan sonra uygun görülen talep ve mütalaa dairesinde sanıklar hakkında DURUŞMALI inceleme yapılmasına oybirliğiyle karar verilerek tefhim olunduktan sonra işin açıklanmasına dair raportör üye tarafından düzenlenen rapor okundu.

Raportör üye rapora ilave edecek bir cihet bulunmadığını bildirdi.

Sanıklar müdafileri temyiz layihalarını açıklayarak savunmada bulunup müvekkilleri hakkındaki hükmün BOZULMASINI istediler.

Sanık ...'tan soruldu. Avukatının savunmasına ilave edecek bir cihet bulunmadığını bildirdi.

Yargıtay Cumhuriyet Savcısı tebliğname içeriğini tekrar etti.

Son sözleri sorulan sanıklar müdafileri savunmalarına ilave edecek bir cihet bulunmadığını bildirmekle dosya incelenerek karar verilip tefhim olunmak üzere duruşmanın 17.10.2012 Çarşamba günü saat 13:30'a bırakılmasına oybirliğiyle karar verildi.

Belli günde oturum açıldı. Dava evrakı incelenip gereği görüşülmüş olduğundan aşağıda yazılı karar ittihaz olundu.

Yargıtay Cumhuriyet Savcısı tebliğname içeriğini tekrar etti.

Son sözleri sorulan sanıklar müdafileri savunmalarına ilave edecek bir cihet bulunmadığını bildirmekle dosya incelenerek karar verilip tefhim olunmak üzere duruşmanın 17.10.2012 Çarşamba günü saat 13:30'a bırakılmasına oybirliğiyle karar verildi.

Belli günde oturum açıldı. Dava evrakı incelenip gereği görüşülmüş olduğundan aşağıda yazılı karar ittihaz olundu.

Mağdure...in kovuşturma aşamasında diğer sanıkların suçuna iştiraki olmayan ve hakkında önce ayrı dava açılıp sonra birleştirilen sanık ...'den şikâyetçi olduğunu belirterek bu sanık yönünden kamu davasına katıldığı, diğer sanıklardan şikâyetçi olmadığı, bu sanıklar yönünden kamu davasına katılmasına da karar verilmediği anlaşıldığından, mağdure vekilinin sanıklar ..., ...ve ... hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1 maddesi gözetilerek CMUK.nın 317. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin mağdure ...vekilinin sanık ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan verilen mahkûmiyet hükmü ile fuhuş suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyizi ve sanıklar ... ve ... müdafilerinin bu iki sanık hakkında kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik temyizleriyle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkında fuhuş suçundan kurulan beraat hükmünün incelenmesinde;

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanıklar ... ve ... haklarında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükümlerin incelenmesine gelince;

Sanık ... hakkında fuhuş suçundan kurulan beraat hükmünün incelenmesinde;

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanıklar ... ve ... haklarında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükümlerin incelenmesine gelince;

Mağdurenin 30.03.2007 tarihinde Küçükçekmece Cumhuriyet Başsavcılığında vekili hazır bulunduğu halde alınan ifadesinde, sanık ...'nın kendisine yönelik öpme, elleme gibi herhangi bir eylemde bulunmaksızın sadece birlikte olmayı teklif ederek sarkıntılıkta bulunduğunu ve bu sanıktan şikâyetçi olduğunu, başka herhangi bir kimsenin kendisine cinsel tacizde bulunmadığını, 25.6.2007 günü Bahçelievler İlçe Emniyet Müdürlüğünde vekilinin katılımıyla alınan beyanında, annesi olan sanık ...'nin kendisini aralarında sanıklar ...'in de bulunduğu bir çok kişiye defalarca pazarladığını, kendisine cinsel istismarda bulunan diğer şahısların isimlerini ve kimden hamile kaldığını bilmediğini, kendisini pazarlayan sanık ... ve pazarladığı şahıslardan şikâyetçi olduğunu, 28.06.2007 tarihinde Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığında vekili huzurunda alınan ifadesinde, muhtar olan sanıklar ...'in kendisini ablası ...'ya zarar vermekle tehdit ederek cinsel ilişkiye zorladıklarını ve 2006 yılı kış aylarında Büyükçekmece gölü yakınlarına götürdüklerini, burada sanık ...'nın zorla kendisine tecavüz ederek kızlığını bozduğunu, sonraki dönemlerde de bu iki sanığın yine cebir ve tehditle kendisini müsait yerlere götürerek en az beşer kez tecavüz ettiklerini, sonrasında da tanımadığı başka erkeklere pazarlamaya başladıklarını, bu olayların beş ay kadar haftada üçer kez meydana geldiğini, polisteki ifadesinde söylediği annesinin