muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/5186, Karar No: 2006/8208, Tarih: 18.04.2006

**12. Hukuk Dairesi         2006/5186 E.  ,  2006/8208 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Malatya İcra Mahkemesi

TARİHİ : 28/09/2005

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Dosyada konulu olan Adli Tıp Kurumu Başkanlığının 28.4.2004 tarihli raporunda (inceleme konusu senetteki borçlu imzalarının birbirleriyle uyum içinde atılmış oldukları) belirlendikten sonra, (sözkonusu imzalardan M.S imzalarına benzer biçimde tersim edilmiş imza bulunmadığı)nın açıklandığı görülmektedir. Sözü edilen rapor içeriğine göre; takip dayanağı senedin borçlu bölümünde atılan imzaların birbirleriyle uyum içinde oldukları ancak, bunlar arasında itiraz eden borçlu M. S'a ait ve onu sorumlu kılacak bir imzanın bulunmadığı sonucuna varılmalıdır.

Bu durumda İİK'nun 170/3. maddesi gereğince itirazın kabulü ile takibin durdurulmasına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde istemin reddi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 18.04.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/28548, Karar No: 2015/30340, Tarih: 28.10.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/28548 E.  ,  2015/30340 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2015/305286- Kanun Yararına Bozma

Basit yaralama suçundan suça sürüklenen çocuk B.. T..’un, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2, 86/3-e, 29, 31/3,62/1 ve 52. maddeleri gereğince 1.860,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, anılan Kanun’un 52/4. maddesi gereğince 10 eşit aylık taksitler halinde ödenmesine, taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde kalan kısmın tamamının tahsil edilmesine ve ödenmeyen adlî para cezasının hapis cezasına çevrilmesine dair Karayazı Sulh Ceza Mahkemesinin 17/09/2012 tarihli ve 2010/155 esas, 2012/102 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığı'nın 31.08.2015 tarih ve 2015/17648–57182 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 10.09.2015 tarih ve 2015/305286 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, 5275 sayılı Cezaların İnfazı Hakkında Kanun'un 106/4. maddesinde yer alan, “Çocuklar hakkında hükmedilen adlî para cezasının ödenmemesi hâlinde, bu ceza hapse çevrilemez. Bu takdirde onbirinci fıkra hükmü uygulanır.” şeklindeki ve aynı maddenin 11. fıkrasında yer alan, “İnfaz edilen hapsin süresi, adlî para cezasını tamamıyla karşılamamış olursa, geri kalan adlî para cezasının tahsili için ilâm, Cumhuriyet Başsavcılığınca mahallin en büyük mal memuruna verilir. Bu makamlarca 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanuna göre kalan adlî para cezası tahsil edilir.” biçimindeki düzenleme karşısında, fiili işlediği tarihte 18 yaşından küçük olan sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinde hapse çevrilmesinin mümkün olmadığı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde; isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309.maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Adalet Bakanlığı'nın kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden; Karayazı Sulh Ceza Mahkemesinin 17/09/2012 tarihli ve 2010/155 esas, 2012/102 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309/4. maddesi ( d ) bendi gereğince kanun yararına BOZULMASINA, hüküm fıkrasından “...ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrilmesine” kısmının çıkarılmasına, infazın bu şekilde yapılmasına, hükmün diğer kısımlarının aynen bırakılmasına, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5351, Karar No: 2019/17584, Tarih: 08.10.2019

**9. Hukuk Dairesi         2019/5351 E.  ,  2019/17584 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BURSA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 3. HUKUK DAİRESİ

DAVA : Davacı, işçilik alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin kısmen kabul kararına karşı davalı avukatı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi davalı avukatının istinaf başvurusunu esastan reddetmiştir.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi'nin kararı süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nun 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesi'ne, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 08/10/2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11587, Karar No: 2015/574, Tarih: 13.01.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/11587 E.  ,  2015/574 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KARAKOÇAN ASLİYE HUKUK(TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

TARİHİ : 12/12/2012

NUMARASI : 2012/1141-2012/774

Taraflar arasında görülen Tüketici Sorunları Hakem Heyeti Kararına İtiraz davasının yapılan yargılaması sonunda yerel mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davalı; elektrik faturaları yoluyla dağıtım şirketi tarafından kendisinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin iadesi için Tüketici Sorunları Hakem Heyetine başvurmuş, hakem heyetide tüketicinin talebini kabul ederek, 25,00 TL'nin iadesine karar vermiş, davacıda bu kararın iptali için Tüketici Mahkemesine başvurmuş, mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hükmün davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine, esas kararın kesin olarak verildiği gerekçesiyle temyiz inceleme isteğinin reddine karar verilmiş, davacıda süresinde ek kararı temyiz etmiştir.

Hemen belirtmek gerekir ki; kayıp-kaçak ve diğer bedellerin başvuru tarihinden sonraki faturaların düzenleme biçimine de etkisi olacağı, bir başka deyişle kararın ileriye yönelik ve art etkisinin uygulaması bulunduğu, bu yöndeki talebin de devamlılık arz eden bir isteme ilişkin olduğu, uyuşmazlığı tek abone yargı yoluna taşımış olmasına rağmen ortada bütün aboneleri ilgilendiren bir uyuşmazlığın bulunduğu, Dairece de benimsenen Hukuk Genel Kurulu’nun aynı doğrultudaki uygulaması da gözetildiğinde yerel mahkemece verilen kararın kesin olduğundan söz etmek mümkün değildir. Hâl böyle olunca, mahkemece; temyiz isteminin yazılı gerekçeyle reddine karar verilmesi isabetsiz olup, davacı tarafın bu yöne ilişen temyiz itirazının kabulü ile temyiz isteminin reddine ilişkin mahkemece verilen ek kararın KALDIRILMASINA,

./..

-2-

ESAS NO : 2014/11587

KARAR NO : 2015/574

Temyiz isteminin esastan incelenmesi sonunda;

Özellikle Hukuk Genel Kurulunun, kayıp-kaçak bedelinin abonelerden alınamayacağı yönündeki kararına ve Dairenin kayıp-kaçak bedeli ve dava konusu edilen diğer bedellerinde abonelerden alınamayacağı yönünde istikrar kazanmış uygulamasına, dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanunî gerektirici sebeplere ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacının yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 2.50 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 13.01.2015 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15408, Karar No: 2013/2138, Tarih: 19.02.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/15408 E.  ,  2013/2138 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava konusu taşınmazın değerlendirilmesinde somut emsal alınarak incelenen ... Mahallesi 254 ada 378 parsel sayılı taşınmazın, geri çevirme kararı üzerine getirtilen İnegöl Belediye Başkanlığı'nın 13.08.2012 tarihli yazısında 2010 yılı emlak vergisine esas asgari m² değerinin 180,00 TL olarak bildirildiği, Dairemizce aynı gün incelenen 2013/1363, 2013/1376, 2013/1392 (aynı mahkemenin 2010/547, 2010/545, 2010/546) esas sayılı dosyalarında ise aynı emsalle ilgili olarak İnegöl Belediye Başkanlığı'nın 21.12.2012 tarihli yazılarında ise 2010 yılı emlak vergisine esas asgari m² değerinin 17,90 TL olarak bildirildiği, böylece aynı parselle ilgili 2010 yılı emlak vergisine esas asgari m² değerinin farklı dosyalarda farklı bildirilerek çelişki oluştuğu anlaşılmakla bu çelişkinin neden kaynaklandığı ilgili belediye başkanlığından sorularak somut emsal olarak incelenen 254 ada 378 parsel sayılı taşınmazın 2010 yılı emlak vergisine esas asgari m² değerinin dosyaya getirtilmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 19.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19243, Karar No: 2018/10809, Tarih: 15.11.2018

**17. Hukuk Dairesi         2015/19243 E.  ,  2018/10809 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ...Ş. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili dava dilekçesinde;02.01.2015 tarihinde ... sevk ve idaresindeki ... plakalı aracın yolun solundan karşıya geçiş yapmakta olan muris ... 'ye çarpması sonucu ... 'nin öldüğünü,meydana gelen zarardan sürücünün yanı sıra araç maliki ile aracın ZMMS'ni yapan sigorta şirketinin de sorumlu olduğunu,davacının murisin desteğinden yoksun kaldığını beyanla;belirsiz alacak davası kapsamında 100,00TL maddi zararın davalıdan temerrüde düştüğü tarihten itibaren tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ...Ş. vekili cevap dilekçesinde kazaya karışan aracın ZMSS poliçesi ile sigortalı olduğunu, sigortalının kusurlu olması halinde sorumlu olduğunu,gerçek zararın belirlenmesi için ATK dan ve aktüer bilirkişiden rapor aldırılması gerektiğini beyan etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre davanın kabulü ile 16.310,00TL zararın dava tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiş hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere göre davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan ölüm nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece hükme esas alınan aktüer bilirkişi raporunda, davacı ve murisin muhtemel bakiye yaşam süresinin TRH 2010 Yaşam Tablosu'na göre tespiti suretiyle hesaplama yapıldığı görülmektedir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 1989/4-586 esas, 1990/199 sayılı kararı ve Dairemizin yerleşik içtihatları gereği, Population Masculine Et– Feminine (PMF 1931)Tablosu esas alınarak davacının muhtemel yaşam süresinin belirlenmesi gerekirken, anılan biçimdeki tespite göre hesap yapan ve hükme esas almaya elverişli bir rapor olmayan rapora göre karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

3-Kabule göre de; çalışma hayatının aktif çalışma dönemi ve emeklilik dönemi olan pasif devre olarak ayrılması ve özel yasalarında çalışma süreleri ayrık olarak belirtilmemiş (asker, polis vb. gibi) kişiler yönünden 60 yaşın aktif çalışma devresini, bakiye yaşam süresi varsa bu sürenin de pasif çalışma dönemini oluşturduğu, tazminatın hesabında pasif devrede de zararın oluşacağı ve bu zararın asgari ücret düzeyinde bir zarar olacağının kabulünün gerektiği de Dairemizin yerleşmiş içtihatlarındandır.

Somut olayda davacının desteği kaza tarihinde 70 yaşında olup, pasif dönemde olduğundan aktif devre geliri dahil edilerek tazminat hesabı yapılması da doğru değildir.

Somut olayda davacının desteği kaza tarihinde 70 yaşında olup, pasif dönemde olduğundan aktif devre geliri dahil edilerek tazminat hesabı yapılması da doğru değildir.

Bu nedenlerle Mahkemece,yukarıda yapılan açıklamalar doğrultusunda, başka bir bilirkişiden aktüer hesaplama yöntemine uygun rapor alınarak, denetime elverişli ve tarafların itirazlarını karşılayacak şekilde tazminatların belirlenmesi ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hatalı aktüer raporuna göre hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ... AŞ vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine; (2) ve (3) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile verilen hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 15/11/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1741, Karar No: 2014/5813, Tarih: 17.03.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/1741 E.  ,  2014/5813 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava dosyası inceleme için elektronik ortamda gönderilmiştir.

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların "taranma" suretiyle elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur.(HUMK md. 445)Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış,eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranamayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi (duruşmalı temyiz edilen dosyaların her halükarda elektronik değil, fiziki olarak gönderilmesi) gerekmektedir. Fiziki olarak gönderilen dosyalar ayrıca elektronik ortamda gönderilmemelidir.

Dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Mahkemesince dosyanın yeniden kontrol edilerek eksikliklerin gösterilen şekilde tamamlanması, fiziki imkansızlık sebebiyle bunun mümkün olmaması halinde ise elektronik ortamda değil,fiziki olarak gönderilmesi amacıyla dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 17.03.2014 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2021/9483, Karar No: 2022/2394, Tarih: 23.02.2022

**10. Hukuk Dairesi         2021/9483 E.  ,  2022/2394 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : ... Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesi

No : 2019/1581-2021/746

İlk Derece

Mahkemesi : Kırklareli İş Mahkemesi

Dava, vefat eden oğlundan dolayı ölüm aylığı almakta olan davacının, aynı zamanda kocasından dolayı da ölüm aylığı almaya hak kazandığının, aksi halde yüksek olan oğlundan dolayı ölüm aylığının ödenmesi gerektiğinin tespiti istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne dair verilen karara karşı davalı ... Başkanlığı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun kabulüne, İlk Derece Mahkemesinin kararının kaldırılmasına ve davanın reddine karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesince verilen kararın, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

I-İSTEM

Davacı vekili, müvekkilinin oğlu ...'ün 01.01.2008 tarihinde vefat ettiğini, oğlundan dolayı aylık bağlandığını, aylığı 2012 yılı Mart ayı dahil almaya devam ettiğini, eşinin 23.02.2009 tarihinde vefat ettiğini, kurum tarafından aylık bağlandığını, hem eşi hem oğlundan aylık almakta iken aylığının Bağ-Kur'a tabi hizmetlerinden dolayı emekli olduğundan bahisle kesildiğini, 25.03.2009- 24.04.2012 arası yersiz ödemelerin talep edildiğini, müvekkilinin Bağ-Kurdan emekli olmadığını, bağlanan maaşın eşinin Bağ-Kur hizmetlerinden kaynaklandığını, kuruma başvurarak eşinden dolayı bağlanan aylığın kesilmesini istediğini, bu kez eşden dolayı bağlanan aylığın ancak yeniden evlenme halinde kesilebileceği belirtilerek talebin reddedildiğini, kurum işleminin hukuka aykırı olduğunu belirterek, müvekkilinin hem eşinden hem oğlundan aylık almaya devam etmesine, bu mümkün olmadığı taktirde vefat eden eşinden almakta olduğu aylığın kesilerek, oğlundan dolayı yeniden aylık bağlanarak devamına, müvekkilinin kesilen aylığından dolayı kendisinden istenen fazla ve yersiz ödemelere ilişkin kararın iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

II- CEVAP

Davalı SGK vekili, davacıya vefat eden eşinden dolayı aylık bağlandığını, davacının bağlanmış olan aylıktan vazgeçme, feragat etme hakkı bulunmadığını, 01.10.2008 sonrası ölen sigortalıların hak sahiplerine kanun hükümlerine göre aylık bağlandığını 2013/26 sayılı genelge hükümlerine göre eşinden dolayı aylık bağlanan davacıya oğlundan bağlanan aylığın kesildiğini, aylıkların birleşmesinin söz konusu olmadığını belirterek davanın reddini talep etmiştir.

III- MAHKEME KARARI:

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk derece mahkemesi tarafından; davanın kısmen kabulü ile;

III- MAHKEME KARARI:

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk derece mahkemesi tarafından; davanın kısmen kabulü ile;

a-Davacıya oğlundan dolayı bağlanan ölüm aylığının kesilmesine ve ödenen ölüm aylıklarının yersiz ödeme olduklarından bahisle geri alınmasına dair davalı Kurum işlemlerinin ayrı ayrı iptaline,

b-Davacıya oğlundan dolayı ölüm aylığı ödenmesine devam edilmesine ve kesilen ölüm aylıklarının ödenmesi gereken tarihlerden işleyecek yasal faizi ile birlikte davacıya iadesine,

c-Davacıya eşinden dolayı ölüm aylığı ödenmesi işleminin iptaline ve ödenen ölüm aylıklarından dolayı davacının dava tarihi (15.06.2016) itibariyle 4.514,67 TL borçlu olduğunun tespitine karar verilmiştir.

B- BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesince; “1-Davalının istinaf başvurusunun kabulüne, 2-Kırklareli İş Mahkemesinin 2016/149 Esas 2019/83 Karar sayılı 19.03.2019 tarihli kararının Kaldırılmasına, 3-Davanın reddine,” karar verilmiştir.

IV- TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

Davacı vekili tarafından sunulan temyiz dilekçesi ile Hukuk güvenliği ilkesinin sağlanması bakımından kazanılmış hak kavramının önemli bir mekanizma olduğu, dava konusu Kurum işleminin bu bakımdan müvekkilimin kazanılmış hakkına ve hukuki güvenlik ilkesine aykırı olduğu, müvekkilime her iki aylığın birlikte bağlanmasına kanunen imkan bulunmadığı takdirde hukuk devleti ilkesi gereğince müvekkilimin kanuni koşullarını sağladığı iki ölüm aylığı arasında tercih yapma hakkı olduğu belirtilerek kararının bozulmasına karar verilmesi talep olunmuştur.

V- İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME:

V- İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME:

Eldeki dosya kapsamından; davacının oğlu ...'ün 01.01.2008 tarihinde vefat ettiği davacıya müteveffa oğlundan dolayı 506 sayılı Yasanın 66/c bendi gereği 01.04.2008 tarihinden geçerli olarak ölüm aylığı bağlandığı, davacının eşi ...ün ise 23.02.2009 tarihinde vefat ettiği, davacı tarafından 27.07.2011 tarihinde davalı Kurum kayıtlarına intikal eden dilekçesi ile oğlundan dolayı aylık aldığını, eşinden dolayı da aylık alıp alamayacağının bildirilmesini talep ettiği, daha sonra davacı tarafından 12.09.2011 tarihli tahsis talep dilekçesi ile eşinden dolayı da ölüm aylığı talebinde bulunulması üzerine davacıya 26.11.2011 onay tarihli 01.03.2009 tarihinden geçerli olarak aylık bağlandığı, ancak davalı kurumun 14.12.2012 tarihli yazısına göre davacının eşinden dolayı aylık aldığından oğlundan dolayı aldığı aylığın 01.03.2009 tarihinden itibaren kesildiği ve yapılmış ödemelerin yersiz ödeme olarak talep edildiği, davacının 13.03.3013 tarihli dilekçesi ile eşinden bağlanmış olan aylığı kesilmesini, oğlundan dolayı kesilen aylıkların yeniden bağlanmasını talep ettiği, kurumun 12.04.2013 tarihli yazısı ile eşlerin ölüm aylıklarının yasa gereği ancak evlenmeleri durumunda kesildiğini, bu nedenle talebinin kabul edilmediğinin bildirildiği, bunun üzerine, vefat eden oğlundan dolayı ölüm aylığı almakta olan davacının, aynı zamanda kocasından dolayı da ölüm aylığı almaya hak kazandığının, aksi halde yüksek olan oğlundan dolayı ölüm aylığının ödenmesi gerektiğinin tespiti istemine ilişkin dava açıldığı anlaşılmaktadır.

Davacının 506 sayılı Kanun kapsamında sigortalı olan oğlunun ölümü üzerine, bu Kanuna göre ölüm aylığı bağlanmıştır. Ana-babaya aylık bağlanmasını düzenleyen 506 sayılı Kanun m.69/1 fıkrasına göre; sigortalının ölümü halinde artan hisse olursa, eşit olarak, sosyal güvenlik kurumlarında çalışmayan veya 2022 sayılı Kanuna göre bağlanan aylık hariç olmak üzere bu kurumlardan her ne ad altında olursa olsun gelir/aylık almayan ana-babaya aylık bağlanır. Ölüm aylığının kesme sebepleri de 29.07.2003 tarihli 4958 sayılı Kanunla 506 sayılı Kanuna eklenen Ek 46’ncı maddede düzenlenmiştir. Davanın yasal dayanağı olan 506 sayılı Yasaya 4958 sayılı Kanunun 06.08.2003 tarihi itibariyle yürürlüğe giren 53. maddesiyle eklenen ek 46.maddesinde ” Bu maddenin yürürlüğe girmesinden sonra ölen sigortalıların anne ve babalarına bağlanan gelir ve aylıklar sosyal güvenlik kuruluşlarına tabi olarak çalışmaya başladıkları veya 01.07.1976 tarihli ve 2022 sayılı Kanuna göre bağlanan aylık hariç olmak üzere, bunlardan her ne ad altında olursa olsun gelir veya aylık almaya başladıkları tarihi takip eden ödeme dönemi başından itibaren kesilir.” hükmünü amirdir. Buna göre; sigortalıların ana-babasına bağlanan gelir ve aylıklar, sosyal güvenlik kuruluşlarına tâbi olarak çalışmaya başlamaları veya 2022 sayılı Kanuna göre bağlanan aylık hariç, buralardan her ne ad altında olursa olsun gelir/aylık almaya başlamaları halinde kesilecektir.