muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/6857, Karar No: 2015/7095, Tarih: 12.05.2015

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olaya gelince; davacı tanıkları, murisin çocuğu olmadığı için ölümü halinde mirasçıların davalı eşini evden çıkaracakları endişesi ile temliki yaptığını bildirmişler, davalı tanıkları ise murisinden intikal eden taşınmazın satışından elde edilen paradan davalının miras payını aldığını, bu paranın murise verildiğini, karşılığında taşınmazın devredildiğini ifade etmişlerdir. Miras bırakanın diğer mirasçıları ile bir ihtilafının olduğu da dosyaya yansımış değildir.

Bu somut olgular yukardaki ilkelerle birlikte değerlendirildiğinde murisin gerçek irade ve amacının diğer mirasçılardan mal kaçırmak olmayıp, çocukları olmadığından ölümü halinde eşini güvenceye almak olduğu sonucuna varılmaktadır.

Hâl böyle olunca davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle hükmün açıklanan nedenden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 12.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3244, Karar No: 2019/852, Tarih: 04.02.2019

**17. Hukuk Dairesi         2018/3244 E.  ,  2019/852 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; müvekkilin iş yerinde 24/10/2013 tarihli hava yağış şartları nedeniyle, sel ve fırtına hasarı meydana geldiğini, müvekkilinin iş yerinin 07/09/2012 başlangıç tarihli, yangın sigorta poliçesiyle sigortalı olduğunu, poliçenin sel ve su baskını ile fırtına klozlarını kapsadığını, ancak sigorta şirketinin süresi içinde ödeme yapmadığını, 9. İcra Müdürlüğünün 2013/2125 sayılı dosyasından takip başlatıldığını, davalı şirketin sel hasarına tekabül eden 23.250,09 TL'yi ödediğini ancak bunun dışında kalan borca kısmen itiraz ettiğini ve takibin durduğunu, fırtına hasarının da poliçe kapsamında olduğunu belirterek, itirazın iptali ve %20 tazminata hükmedilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; hasar talebinin poliçe teminatının kapsamı dışında olduğunu, meteoroloji raporunun incelenmesinde rüzgar hızının fırtına seviyesine ulaşmadığını, sigortalının hasar talebini rüzgar hızının fırtına tanımına uymaması sebebiyle haklı olarak red edildiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere göre; davacının davasının kısmen kabulü ile ... 9. İcra Müdürlüğünün 2013/2225 sayılı dosyasında davalı tarafın asıl alacak olan 11.415,87 TL'ye karşı yaptığı itirazın iptaline, takibin bu miktar üzerinden asıl alacağa işleyecek yasal faiz ile davalıdan tahsiline olacak şekilde devamına, dava konusu alacak yargılamayı gerektirdiğinden davacı tarafın icra inkar tazminat talebinin reddine, karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, işyeri sigorta poliçesi gereği davacının başlattığı icra takibine davalının kısmi itirazının iptali istemine ilişkindir.

Dava, işyeri sigorta poliçesi gereği davacının başlattığı icra takibine davalının kısmi itirazının iptali istemine ilişkindir.

Davacı taraf, davalı ile aralarındaki işyeri sigorta poliçesinde ek teminat verilen fırtına rizikosu nedeniyle oluşan zarardan davalının sorumlu olduğu gerekçesiyle alacak isteminde bulunmuştur. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi heyeti raporunda; Yangın sigortası genel şartları fırtına klozuna göre; yağmur, kar, dolu ile beraber olsun olmasın münhasıran fırtına (10 metre yükseklikte hızı saniyede 17,1 metre "7 bofor" dan fazla esen rüzgarlar) veya fırtına sırasında rüzgarın sürüklediği veya attığı şeylerin çarpması sonucu sigortalı şeylerde doğrudan meydana gelecek zararlar şeklinde tanımlandığı, dosyada yer alan Meteoroloji raporuna göre 24/10/2012 tarihinde maksimum rüzgar hızının; 3 bofor, 25/10/2012 tarihinde ise 5 bofor derecesinde olduğunu, istasyonda ölçülen maksimum rüzgar hızının dava konusu hasarı oluşturmak için yeterli görülmediğini, ancak yerel rüzgarı etkileyen bazı parametrelerin de bulunduğunu, bu nedenle günlük hava tahmin raporlarına bakmak gerektiğini belirterek günlük hava tahmin raporlarının da incelenmesi sonucunda bölgede dava konusu zarara yol açabilecek rüzgarların, oluşmasının muhtemel ve çok yüksek ihtimalde olduğu kanaati belirtilmiştir. Mahkemece rapordaki bu görüşe itibar edilerek davalı sigortacının zarardan sorumluluğuna hükmedilmiştir. Bilirkişi raporu hüküm vermeye yeterli bulunmamaktadır. Bilirkişiler oluşan kanaatin gerekçeleri raporda yeterince tartışmamışlardır.

Taraflar arasındaki Yangın Sigorta Poliçesi ile davalı sigortacının teminat altına aldığı rizikolar incelendiğinde, fırtına rizikosu için ek teminat verildiği görülmektedir. Davalının ek teminat verdiği fırtına rizikosu bakımından Yangın Sigortası Genel Şartları'nda tanımı-şartları-niteliği belirtilen özellikte rüzgar olması gerekmektedir ki, davalı sigortacının verdiği ek teminat gereği sorumluluğu doğabilsin. Yangın Sigortası Genel Şartları içinde düzenlenen fırtına klozu başlıklı maddede "Yağmur, kar, dolu ile beraber olsun olmasın münhasıran fırtına (10 metre yükseklikte hızı, saniyede 17.1 metre “7 bofor”dan fazla esen rüzgarlardır)" denilmek suretiyle hangi hızdaki rüzgarın fırtına sayılacağı düzenlenmiştir. Dava konusu olayın gerçekleştiği 24/10/2012 tarihindeki rüzgar hızına ilişkin olarak, Meteoroloji raporunda, maksimum rüzgar hızının "3 bofor" olarak ölçüldüğü belirtilmiş, ancak; mahkemece alınan bilirkişi heyeti raporunda; yerel rüzgarı etkileyen bazı parametrelerin de bulunduğu belirtilmiş daha sonra ise günlük hava tahmin raporları incelenmişse de; ölçüm yapılan istasyon binasının ve zarar gören sigortalı işyerinin bulunduğu konum değerlendirilmemiştir. Buna göre; mahkemece aynı bilirkişi heyetinden ek rapor alınarak ölçüm yapılan istasyonun bulunduğu konumun düz bir alanda kurulu olup olmadığını, sigortalı işyerinin ölçüm yapılan istasyondan daha yüksekte olup olmadığı böylece rüzgar hızının etkisinin sigortalı işyerinin bulunduğu bölgede olay tarihi itibariyle en fazla ne kadar olabileceğinin parametreler ve hava tahmin raporları ile birlikte yeterince tartışılarak belirlenmesi ve buna göre teminat kapsamında olup olamayacağının değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı olduğu biçimde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 04/02/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7404, Karar No: 2016/4267, Tarih: 11.05.2016

**21. Ceza Dairesi         2015/7404 E.  ,  2016/4267 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Sanık hakkında, suça konu sahte oluşturulmuş 7500 TL tutarındaki çeki daha önceden doğmuş olan borcuna karşılık müştekiye verdiğinin iddia olunması karşısında; sanık kovuşturma aşamasında müştekiyi tanımadığını ve çek vermediğini beyan etmişse de sanığın bu savunmasının dosya kapsamıyla uyumsuz olduğu anlaşılmakla, maddi gerçekliğin kuşkuya yer vermecek şekilde tespiti için, öncelikle sanığın resmi kurumlardaki tatbike medar samimi yazı ve imza örnekleri celp edilip, çekin ön ve arka yüzündeki yazı ve imzaların eli ürünü olup olmadığı yönünde bilirkişi incelemesi yaptırılarak, olayla ilgili bilgisi olduğu anlaşılan tanık ... ile sanığın isteği doğrultusunda müşteki tarafından malların gönderileceği kişiler olan ve aynı zamanda suça çekin arkasında cirosu olduğu anlaşılan .......... ve ...............'ın, müştekinin 10.03.2009 havale tarihli dilekçesinde belirttiği adreslerden araştırılarak, adresleri tespit edilebildiği takdirde tanık sıfatıyla ifadelerine başvurulması, yine müşteki tarafından dosyaya sunulmuş olan fatura ve sevk irsaliyesi belgeleri ile sanığın soruşturma aşamasındaki beyanlarında suça konu çeki müştekiye vermiş olabileceğini ifade etmesi de göz önüne alınarak, toplanan tüm deliller birlikte değerlendirildikten sonra sanığın hukuki durumun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ve yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 11.05.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10424, Karar No: 2013/28795, Tarih: 10.12.2013

**8. Ceza Dairesi         2013/10424 E.  ,  2013/28795 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Bozmaya uyularak; yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunlda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın, bir sebebe dayanmayan temyiz itirazlarının reddine, ancak:

Suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine hükümler içeren 6136 sayılı Yasanın 13/1. maddesi uyarınca temel adli para cezasının 5252 sayılı Yasanın 4 ve 5/2. maddeleri uyarınca 450 TL'den fazla olamayacağı gözetilmeden, sanığın aleyhine olacak şekilde suç tarihinde yürürlükte olmayan ve 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa ile değişik 6136 sayılı Kanunun 13/1. madde uyarınca gün üzerinden adli para cezası belirlenerek fazla adli para cezası tayini,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden gün üzerinden adli para cezası tayin edilmesine ilişkin bölümler çıkarılarak yerine, 6136 sayılı Yasanın 13/1. maddesi uyarınca sanık hakkında temel cezaların tayin edildiği hüküm fıkrasına “450 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına”, TCK.nun 62. maddesinin uygulanmasına ilişkin hüküm fıkrasına ise “375 TL. adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibarelerinin yazılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 10/12/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3699, Karar No: 2021/11269, Tarih: 29.11.2021

**3. Ceza Dairesi         2021/3699 E.  ,  2021/11269 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

Mahkemesi :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesi : ... 8. Ağır Ceza Mahkemesinin 26.11.2019 tarih ve 2018/159 - 2019/508 sayılı kararı

Katılanlar : 1-İçişleri Bakanlığı Emniyet Genel Müdürlüğü,

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma, resmi belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık

28.03.2010 (Resmi belgede sahtecilik)

14.07.2017 (Nitelikli dolandırıcılık)

Hüküm : 1-Sanık ... hakkında CMK’nın 223/2-e maddesi gereğince beraatine,

2-Sanıklar ..., ... ve ... hakkında; TCK'nın 314/2, 62, 53, 58/9, 63, 3713 sayılı Kanunun 5/1. maddeleri uyarınca mahkumiyet kararına yönelik istinaf başvurularının ayrı ayrı esastan reddi,

3-Sanık ... hakkında; TCK'nın 204/1,

3713 sayılı Kanunun 5, 158/1-e-son, 158/3, 43/1,

62/1, 52/2, 158/1-son, 52/4, 53/1, 58/9 maddeleri

uyarınca mahkumiyet kararlarına yönelik istinaf

başvurularının düzeltilerek esastan reddi

Temyiz edenler : Sanıklar ..., ... ve Mehmet

Sabah müdafileri, T.C. İçişleri Bakanlığı Emniyet

Genel Müdürlüğü vekili, ...

vekili, Bölge Adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısı

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle;

Temyiz edenlerin sıfatı, başvurularının süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz taleplerinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Sanıklar hakkında silahlı terör örgütüne üye olmak, sanık ... ... hakkında ise resmi belgede sahtecilik ve kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık suçlarından kurulan hükümlere yönelik İçişleri Bakanlığı Emniyet Genel Müdürlüğü ile ... vekili tarafından yapılan temyiz başvurularının incelenmesinde;

İçişleri Bakanlığı Emniyet Genel Müdürlüğü ile ... vekilinin, silahlı terör örgütüne üye olmak, resmi belgede sahtecilik ve kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık suçlarının nitelikleri itibariyle doğrudan doğruya zarar görmedikleri, bu nedenle de davaya katılma hakları bulunmayıp, verilen katılma kararının hukuki değerden yoksun olup söz konusu suçlara ilişkin hükümleri temyiz yetkileri olmadığından, temyiz istemlerinin 5271 sayılı CMK’nın 298/1. maddesi uyarınca REDDİNE,

2-Sanıklar ... ve ... hakkında silahlı terör örgütüne üye olmak suçu yönünden verilen mahkumiyet kararlarına karşı sanıklar müdafiilerinin, sanık ... hakkında silahlı terör örgütüne üye olmak suçundan kurulan beraat hükmüne ilişkin ise Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz itirazlarının incelenmesinde;

2-Sanıklar ... ve ... hakkında silahlı terör örgütüne üye olmak suçu yönünden verilen mahkumiyet kararlarına karşı sanıklar müdafiilerinin, sanık ... hakkında silahlı terör örgütüne üye olmak suçundan kurulan beraat hükmüne ilişkin ise Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, mahkumiyete ilişkin vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı, sanık ... bakımından yapılan yargılama sonunda yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğu anlaşılmakla; sanıklar müdafileri ve Cumhuriyet savcısının temyiz dilekçelerinde ileri sürdükleri nedenler yerinde görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle beraate ve mahkumiyete ilişkin hükümlerin ayrı ayrı ONANMASINA,

3-Sanık ... hakkında silahlı terör örgütüne üye olmak suçu yönünden, sanık ... hakkında ise kamu kurum ve kuruluşları hakkında nitelikli dolandırıcılık suçu yönünden verilen mahkumiyet kararlarına karşı sanıklar müdafilerinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

a) Sanık ... ... hakkındaki nitelikli dolandırıcılık suçu yönünden;

Oluş, iddia, mahkeme kabulü ve tüm dosya kapsamına göre;

3-Sanık ... hakkında silahlı terör örgütüne üye olmak suçu yönünden, sanık ... hakkında ise kamu kurum ve kuruluşları hakkında nitelikli dolandırıcılık suçu yönünden verilen mahkumiyet kararlarına karşı sanıklar müdafilerinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

a) Sanık ... ... hakkındaki nitelikli dolandırıcılık suçu yönünden;

Oluş, iddia, mahkeme kabulü ve tüm dosya kapsamına göre;

Mahkeme kabulüne esas alınan bilirkişi raporuna göre "2010 yılında yapılan Komiser Yardımcılığı sınavında sorulan 80 sorudan, zorluk derecesine göre: 10 tanesinin çok zor, 14 tanesinin zor, 24 tanesinin orta ve 32 tanesini kolay olduğu, sanığın; "zorluk derecesi açından, çok zor olduğu düşünülen 10 soru arasında yer alan ve adaylar tarafından çözülmesi imkansız olduğu değerlendirilen 8 sorunun 6' sına, zor olduğu düşünülen 14 soru arasında yer alan ve adaylar tarafından çözülmesi imkansız olduğu düşünülen 3 sorunun 3'üne, mahkeme kararı ile iptal edilen 12 soru ile idare tarafından iptal edilen, ancak tüm adaylar için doğru kabul edilen 1 soru olmak üzere toplam 13 sorudan tek şıkta birleşmenin imkansız olduğu değerledirilen 8 sorudan 6 tanesine, cevaplamanın imkansız olduğu 7 sorudan 6 tanesine, idare tarafından hatalı olması nedeniyle iptal edilen ve cevaplanması halinde adayların C şıkkı dışındaki herhangi bir şıkkı doğru cevap olarak düşünmesi gereken A Kitapçığı 5. soruya C şıkkı olarak" doğru cevap verdiği, sınavda sorulan 100 soru arasında Polis Akademisinin hazırladığı 80 soruda 17 yanlış; MEB tarafından hazırlanan 20 soruda 9 yanlış yaptığının, bu itibarla, yakalanma yüzdesi üzerinden yapılan 5'li sınıflandırmaya göre şüphelinin, 4 ölçütten 4 üne yakalananlar grubunda ve "Çok Kuvvetli Düzeyde Şüpheli" oluşan adaylar kategorisindeki 479 kişi arasında yer aldığının tespit edildiği" belirtilerek sanığın yargılamaya konu nitelikli dolandırıcılık suçunu işlediği kabul edilmiş ise de;

Ceza yargılamasının asıl amacının, maddi gerçeğin her türlü şüpheden arındırılmış şekilde ortaya çıkarmaktır. Sanığın üzerine atılı suçu işlediğinin hukuka uygun yollarla elde edilmiş somut delillerle ortaya konulması gerekmektedir. Bu temel amaca ulaşabilmek için bir takım temel ve evrensel ilkelerden yararlanılmaktadır. Bu ilkelerden en önemlisi de, şüpheden sanık yararlanır ilkesidir.

Bu kapsamda somut olay irdelendiğinde;

Ceza yargılamasının asıl amacının, maddi gerçeğin her türlü şüpheden arındırılmış şekilde ortaya çıkarmaktır. Sanığın üzerine atılı suçu işlediğinin hukuka uygun yollarla elde edilmiş somut delillerle ortaya konulması gerekmektedir. Bu temel amaca ulaşabilmek için bir takım temel ve evrensel ilkelerden yararlanılmaktadır. Bu ilkelerden en önemlisi de, şüpheden sanık yararlanır ilkesidir.

Bu kapsamda somut olay irdelendiğinde;

Sanığın üzerine atılı nitelikli dolandırıcılık suçunu işlediğine dair mahkumiyetine yeterli her türlü şüpheden uzak sübuta ulaşabilmek amacıyla öncelikle aynı sınava giren ve bilirkişi raporunda belirtilen 479 kişi ile ilgili herhangi bir soruşturma veya kovuşturma açılıp açılmadığının belirlenmesi, söz konusu soruşturma veya kovuşturmanın açıldığının tespiti halinde, ilgililerin beyanlarında, bu sınava ilişkin soruların önceden sanığın da içinde bulunan şahıslara verilip verilmediğine yönelik ifade olup olmadığının saptanmaya çalışılması, şayet böyle bir tespite ulaşılmaması halinde, şüpheden sanık yararlanır hükmü de gözetilerek, "dosya kapsamına yansıyan eylemlerden sanık hakkında, üzerine atılı nitelikli dolandırıcılık suçunu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil olmadığından beraatine dair karar verilmesi gerekirken eksik inceleme sonucu yazılı şekilde mahkumiyetine yönelik hüküm kurulması,

b) Sanık ... hakkında silahlı terör örgütüne üye olmak suçu yönünden;

Ayrıntıları ve hukuki mahiyeti Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından onanarak kesinleşen Dairemizin İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 Esas, 2017/3 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Örgüt üyesi, örgüt amacını benimseyen, örgütün hiyerarşik yapısına dahil olan ve bu suretle verilecek görevleri yerine getirmeye hazır olmak üzere kendi iradesini örgüt iradesine terk eden kişidir. Örgüt üyeliği, örgüte katılmayı, bağlanmayı, örgüte hakim olan hiyerarşik gücün emrine girmeyi ifade etmektedir. Örgüt üyesi örgütle organik bağ kurup faaliyetlerine katılmalıdır. Organik bağ, canlı, geçişken, etkin, faili emir ve talimat almaya açık tutan ve hiyerarşik konumunu tespit eden bağ olup, üyeliğin en önemli unsurudur. Örgüte yardımda veya örgüt adına suç işlemede de, örgüt yöneticileri veya diğer mensuplarının emir ya da talimatları vardır. Ancak örgüt üyeliğini belirlemede ayırt edici fark, örgüt üyesinin örgüt hiyerarşisi dahilinde verilen her türlü emir ve talimatı sorgulamaksızın tamamen teslimiyet duygusuyla yerine getirmeye hazır olması ve öylece ifa etmesidir.

Silahlı örgüte üyelik suçunun oluşabilmesi için örgütle organik bağ kurulması ve kural olarak süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk gerektiren eylem ve faaliyetlerin bulunması aranmaktadır. Ancak niteliği, işleniş biçimi, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı, örgütün amacı ve menfaatlerine katkısı itibariyle süreklilik, çeşitlilik ve yoğunluk özelliği olmasa da ancak örgüt üyeleri tarafından işlenebilen suçların faillerinin de örgüt üyesi olduğunun kabulü gerekir. Örgüte sadece sempati duymak ya da örgütün amaçlarını, değerlerini, ideolojisini benimsemek, buna ilişkin yayınları okumak, bulundurmak, örgüt liderine saygı duymak gibi eylemler örgüt üyeliği için yeterli değildir (Evik, Cürüm işlemek İçin örgütlenme, Syf 383 vd.).

Örgüt üyesinin, örgüte bilerek ve isteyerek katılması, katıldığı örgütün niteliğini ve amaçlarını bilmesi, onun bir parçası olmayı istemesi, katılma iradesinin devamlılık arz etmesi gerekir. Örgüte üye olan kimse, bir örgüte girerken örgütün kanunun suç saydığı fiilleri işlemek amacıyla kurulan bir örgüt olduğunu bilerek üye olmak kastı ve iradesiyle hareket etmelidir. Suç işlemek amacıyla kurulmuş örgüte üye olmak suçu için de saikin "suç işlemek amacı" olması aranır(Toroslu özel kısım syf.263-266, Alacakaptan Cürüm işlemek için Örgüt syf. 28, Özgenç Genel Hükümler syf.280).

Suç örgütünün tanımlanıp yaptırıma bağlandığı 5237 sayılı TCK’nın 220. maddesinin 7. fıkrasında yardım fiiline yer verilmiştir. “Örgüt içindeki hiyerarşik yapıya dahil olmamakla birlikte, örgüte bilerek ve isteyerek yardım eden kişinin, örgüt üyesi olarak” cezalandırılacağı belirtilmiş, anılan normun konuluş amacı, gerekçesinde; “örgüte hakim olan hiyerarşik ilişki içinde olmamakla beraber, örgütün amacına bilerek ve isteyerek hizmet eden kişi, örgüt üyesi olarak kabul edilerek cezalandırılır.” şeklinde açıklanmış, 765 sayılı TCK’nın sistematiğinden tamamen farklı bir anlayışla düzenlenen maddede yardım etme fiilleri de örgüt üyeliği kapsamında değerlendirilerek, bağımsız bir şekilde örgüte yardım suçuna yer verilmemiştir.

Yardım fiilini işleyen failin örgütün hiyerarşik yapısına dahil olmaması, yardımda bulunduğu örgütün TCK’nın 314. maddesi kapsamında silahlı terör örgütü olduğunu bilmesi, yardımın örgütün amacına hizmet eder nitelikte bulunması yardım ettiği kişinin örgüt yöneticisi ya da üyesi olması gereklidir. Yardımdan fiilen yararlanmak zorunlu değildir. Örgütün istifadesine sunulmuş olması ve üzerinde tasarruf imkanının bulunması suçun tamamlanması için yeterlidir.