muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/1115, Karar No: 2023/4356, Tarih: 11.07.2023

**11. Hukuk Dairesi         2022/1115 E.  ,  2023/4356 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2019/2056 Esas, 2021/1194 Karar

HÜKÜM : Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İskenderun 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2016/1293 E., 2019/433 K.

Taraflar arasındaki markanın hükümsüzlüğü davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 2000 yılından bu yana yiyecek ve içecek hizmetlerini "Katık Döner" adı altında yürüttüğünü, markayı kullanan ilk kişi olduğunu, davalının müvekkilin eski ortağı olduğunu, ortaklıktan ayrılan davalının, önce kardeşi ... adına marka başvurusu yaptığını akabinde markayı kendi üzerine aldığını, davalının kardeşi ...'ın hiçbir zaman dava konusu marka ile ilgili faaliyette bulunmadığını, Katık Döner’in kurucusunun müvekkili olduğunu, marka sisteminin tam anlamıyla henüz bilinmediği bir dönemde uyuşmazlık konusu markayı kardeşi üzerine tescil ettirmek için 2011/118784 numaralı “ÇOBAN Katık Döner SİNCE 1988 AĞIZ TADINIZ” ibareli başvuruyu yaptığını, müvekkilinin aynı markayı "ÇOBAN” ibaresi olmadan kullandığını, bu sebeple davalının sahip olduğu bir markanın haklarından bahsetmenin mümkün olmadığını, müvekkilinin "Katık Döner" ibaresini davalıdan çok önce hem marka hem de ticari unvan olarak kullandığını belirterek, davalının 2011/118784 numaralı markasının hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacı ile müvekkilinin eski ortak olduklarını, ortaklığa konu iş kolunun atari oyun salonu işletmeciliği olduğunu, ortaklığın sona ermesinden sonra müvekkilinin "Çoban Katık Döner" markası ile cafe döner restoran işletmeciliğine devam ettiğini, bu sektörde markasını tescil ettirmek için girişimlerde bulunduğunu, müvekkilinin kardeşi ...'ın markayı kendi adına tescil ettirdikten sonra müvekkiline devrettiğini, “Katık Döner” markasının kullanıma dayalı gerçek ve şeklen hak sahipliğinin müvekkiline ait olduğunu, davacının “Katık Döner” adının kullandığından müşterilerden gelen şikâyet ve sorular üzerine haberdar olduklarını, Adana 7. Noterliğinin 05.02.2014 tarihli ihtarnamesi ile davacının haksız kullanımının sonlanması için uyarıda bulunduğunu, marka hakkına tecavüzün önlenmesi, kaldırılması, maddi ve manevi tazminat talepli dava açtığını, müvekkilinin TPMK nezdinde tescilli 2011/118784 başvuru numaralı markasının "çoban katık döner" olduğunu, müvekkilinin markasındaki iştigal alanı olan “Döner” ve “since 1988 ağız tadınız” şeklindeki sloganın davalının sahip olduğu markasını diğer tüm markalardan ayırt edici nitelikte olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile toplanan deliller ve aldırılan bilirkişi raporuna dayanılarak davacının 2001 tarihinden bu yana "katık döner’ adı altında restoran - cafe işletmeciliği yaptığının vergi dairesi kayıtları ve vergi kanunları gereği düzenlenmiş bulunan evrak ile sabit olduğu, davacının "katık döner” ibaresini/işaretini birden çok ilde ve şubede kullandığı, davalı adına tescilli "çoban katık döner" markası ile davacının kullandığı işaretin aynı mal ve hizmetler ile ilgili olduğu, dava konusu markanın, davalı tarafından davacının ticari işletme olarak kullandığı "katık döner" ibaresinin başına "çoban" ibaresi eklenerek üretilmiş olduğu, davacının, "Katık Döner” işaretini davalıdan daha önceki bir tarihten bu yana kullanmakta olduğu gözönüne alındığında, öncelikli hak sahibi olduğunun anlaşıldığı gerekçesiyle davanın kabulü ile davalının kullanmakta olduğu 2011/118784 tescil numaralı "ÇOBAN KATIK DÖNER" markasının hükümsüzlüğüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; müvekkilinin uzun yıllardan bu yana birçok ilde cafe restaurant ve döner satışı sektöründe faaliyet gösteren alanında en saygın firmalardan biri olduğunu, müvekkilinin "Katık Döner" markasını uzun yıllar kullanarak meşhur ve maruf hale getirdiğini, TPMK nezdinde 30.12.2011 tarihinde 2011/118784 başvuru numarası ile marka olarak tescil ettirdiğini, davacının 2000 yılından bu yana "Katık Döner" markasını kullandığı şeklindeki beyanının gerçek dışı olduğunu, hükme esas teşkil eden bilirkişi raporunun da eksik ve hatalı olduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesince verilen kararın kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tarafların ortak oldukları dönemde 2000'li yıllarda "Katık Döner" markasını birlikte kullandıkları, marka üzerindeki öncelik hakkının, o markayı yaratan, kullanan ve piyasada bilinir hale getiren kişiye ait olduğu, davacının, davalının kullanımından önce kullandığını iddia ettiği "Katık Döner" markasının kendisi tarafından oluşturulduğuna, yerelden daha geniş coğrafyada, ciddi ve sürekli olarak kullandığına, bu kullanımla markaya ayırt edici nitelik kazandırdığına dair dosyada delil bulunmadığı, tarafların ortak oldukları döneme ilişkin bir kısım fatura ve vergi dairesi tutanaklarında "Katık Döner" ibaresinin yer almasının, markanın davacı tarafından oluşturularak, tanınır hale getirildiğini ispatlayamayacağı, davacıya ait markanın esas unsurunun "Katık", davalıya ait markanın esas unsurunun ise "Çoban Katık" olduğu, katık kelimesinin sıfat olup, yiyecek adını nitelediği, bu ibarenin tanımlayıcı ibare olup, karşılaştırmada geri planda kalması gerektiği, buna göre taraflara ait markalar arasında karışıklık yaratacak şekilde benzerlik bulunmadığı, 556 sayılı Markaların Korunması Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin (556 sayılı KHK) 42 nci maddesinde belirtilen hükümsüzlük nedenlerinin gerçekleşmediği gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına, davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; İlk Derece Mahkemesince aldırılan raporun aksine bir rapor olmaksızın veya yeni bir rapor aldırılmaksızın genel ve soyut ifadelerle yerel mahkeme kararının kaldırılmasının açıkça usul ve yasaya aykırı olduğu, tarafların daha önceden birlikte ticari işletme ortaklığı yaptıklarını, müvekkilinin 2001 tarihinden bu yana "katık döner" adı altında restoran-cafe işletmeciliği yaptığının vergi dairesi kayıtları ve vergi kanunları gereği düzenlenmiş bulunan evrak ile sabit olduğunu, müvekkilinin "katık döner” ibaresini/işaretini birden çok ilde ve şubede kullandığının teyit edilmesine rağmen Bölge Adliye Mahkemesince usul ve yasaya aykırı olarak red kararı verildiğini belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davalının kullanmış olduğu markanın tescilinin hükümsüzlüğü istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 556 sayılı KHK'nın 42 nci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

11.07.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2684, Karar No: 2018/5733, Tarih: 08.05.2018

**19. Ceza Dairesi         2017/2684 E.  ,  2018/5733 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Hatay Ticaret Sicil Müdürlüğü’ne ait 08.12.2015 tarihli yazıda sanık ...’ın borçlu şirketin münferit yetkilisi olduğunun ve yetkisinin 04.04.2020’de bittiğinin belirtilmesi karşısında tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 08/05/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/13970, Karar No: 2013/2475, Tarih: 13.02.2013

**6. Ceza Dairesi         2009/13970 E.  ,  2013/2475 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma, 6136 sayılı Yasaya aykırılık, Tehdit, suç işlemek amacıyla örgüt kurma, adam öldürmeye teşebbüs, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Kısmen Mahkumiyet, Kısmen Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanıklar ..., ...,, ... ve ... hakkında yakınanlar ... Baloğlu, Namıla Abdullayev ve Maryam Mammodova'ya yönelik eylemleri nedeniyle Çorlu Cumhuriyet Başsavcılığının 07.12.2004 tarih 2004/5865 hazırlık, 2004/2375 Esas ve 2004/11 İddianame numarası ile 765 sayılı TCK'nın 179/2 maddesinde düzenlenen hürriyeti tahdit suçundan da cezalandırılmaları için iddianame düzenlendiği halde söz konusu suç için hüküm kurulmamış ise de, zamanaşımı içerisinde karar verilmesi olanaklı görülmüştür.

1-Sanık ... hakkında tehdit suçu ve sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hükmün incelenmesinde:

Sanık ...'ın eylemine uyan ve zamanaşımı bakımından daha lehe hükümler içeren 765 sayılı TCK’nun 188/1-3. maddesinde tanımlanan tehdit suçu ile sanık ... hakkında 6136 Sayılı Yasanın 13/1. maddesinde tanımlanan ruhsatsız silah taşıma suçunun 765 sayılı TCK'nın 102/4. maddesinde öngörülen 5 yıllık olağan zamanaşımına bağlı olduğu ve suçun işlendiği 17.10.2004 tarihinden incelemenin yapıldığı tarihe kadar 104/2. maddesinde belirtilen 7 yıl 6 aylık sürenin geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan,

hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanıklar hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

2-Sanıklar ..., ..., ve ... hakkında yakınan Yılmaz Baloğlu' na yönelik yağma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde:

Sanık Abdürrahman Yalçın'ın adının, iddianame ve gerekçeli karar başlığına nüfus kaydına uygun olarak yazılması, yerinde düzeltilmesi olanaklı eksiklik kabul edilmiştir.

2-Sanıklar ..., ..., ve ... hakkında yakınan Yılmaz Baloğlu' na yönelik yağma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde:

Sanık Abdürrahman Yalçın'ın adının, iddianame ve gerekçeli karar başlığına nüfus kaydına uygun olarak yazılması, yerinde düzeltilmesi olanaklı eksiklik kabul edilmiştir.

Ancak sanıkların 15.10.2004 günü geceleyin yakınan Yılmaz Baloğlu'nu, diğer yakınan ... Baloğlu'nun evinde iken kimliğini almak bahanesiyle, sanıklar Bülent ve Adem'in silah zoruyla kendi evine götürdüğü ve burada evde bulunan yakınan Maryam'ın kızına ait uçak bileti, pasaport ve bir paket sigarayı aldıktan sonra evden ayrılıp tekrar yakınan ...'in evine götürürken, sanıklar Bülent ve Adem'in olay yerine gelen kolluk kuvvetlerini görmeleri üzerine, yakınanı piknik alanına götürdükleri, kolluk kuvvetleri gidince serbest bıraktıkları, ertesi gün yakınan ...'in evi boşaltmaları konusunda telefonla tehdide devam ettikleri, 17.10.2004 günü sanık ..., yakınan Yılmaz'ı arayarak “bana 2000 dolar ya da arabanın anahtarını verin ve evi boşaltacağına dair kağıt ver” şeklinde maddi çıkar istedikleri, kolluk kuvvetlerinde kontrolü dahilinde yakınanın aracında, yakınanın para vereceği ve sanıklarında yakınanın evinde aldıkları pasaportu vermek amacıyla buluşmak üzere anlaştıkları, sanıklar ..., Abdürrahman Yalçın ve ...' in dışarda gözcülük yaparken yakalandıkları, sanık ...'in ise yakınanın aracına gizlendikten sonra elindeki bıçakla yakınanı yaraladığının anlaşılması karşısında, sanıkların eylemlerinin bir bütün halinde 765 sayılı TCK'nın 499/1-2. cümlesindeki suçu oluşturduğu, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 Sayılı TCK’nın aynı suça uyan 149/1-a, c, d, h, 53 ve 109/2-3,a, b, 53. maddelerinden, 5237 sayılı TCK’nın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3.maddeleri ışığında lehe olan yasanın yeniden değerlendirilme ve uygulama yapılmaması,

Bozmayı gerektirmiş, O Yer Cumhuriyet Savcısı ile sanıklar ..., ..., ve ... savunmanlarının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, 13.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6807, Karar No: 2014/10555, Tarih: 03.07.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/6807 E.  ,  2014/10555 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Vasi tayini istemine ilişkin davada ... 13..Sulh Hukuk Mahkemesi ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, aklen malül kişiye vasi tayini istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre ise “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir. “Aynı Yasanın 19. maddesinde de; “Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir.” hükümlerine yer verilmiştir.

Dosya kapsamından, kısıtlı adayının adrese dayalı nüfus kayıt sistemindeki adresinin “ ...“ olduğu, zabıta araştırmasına göre “ ...“ adresinde ikamet etmediği, mernis adresinde ikamet ettiğinin kendi beyanına göre tespit edildiği anlaşılmakla, davanın ... 13. Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21. ve 22. maddeleri gereğince ... 13. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 03.07.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/581, Karar No: 2023/4589, Tarih: 19.09.2023

**1. Hukuk Dairesi         2023/581 E.  ,  2023/4589 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2583 E., 2022/1737 K.

DAHİLİ DAVALI : ... vekili Avukat ...

DAVA TARİHİ : 08.07.2019

HÜKÜM/KARAR : Kısmen Kabul/İstinaf Başvurusunun Kabulüne

İLK DERECE MAHKEMESİ : Pınarbaşı(Kayseri) Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/85 E., 2022/60 K.

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın dahili davalı ... vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kabulü ile kararın kaldırılması suretiyle yeniden hüküm kurularak, davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, duruşma günü olarak saptanan 19.09.2023 Salı günü saat 09:50 de daireye gelmeleri için taraf vekillerine tebligat yapıldığı halde gelmedikleri anlaşıldı, incelemenin dosya üzerinde yapılmasına süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı, dava dışı ... ... ile birlikte ortak iş yaptıklarını, yine dava dışı ... ...’ın kendilerini ... isimli şahısla tanıştırdığını, kendisi ve ...’in ... ile iki tır yağ almak üzere sözlü olarak anlaştıklarını, bu sözleşme gereğince çekişme konusu 158 ada 7 parsel sayılı taşınmazdaki payını ...’un oğlu olan davalı ...’a devrettiğini, ancak ...’ın taahhüt ettiği yağ teslimini yapmadığını, temlikin hile ile yapıldığını ileri sürerek tapu kaydının iptali ile adına tesciline karar verilmesini istemiş, yargılama aşamasında taşınmazın ...’a devredilmesi üzerine HMK’nın 125. maddesi gereği davasını ...’a karşı devam ettirmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı ..., dava dışı ... ...’ın aracılığıyla davacı ile iki tır yağ satışı hususunda sözlü anlaşma yaptıklarını, davacının bu anlaşma gereği satış bedeli olarak dava konusu taşınmazdaki payını kendisine devrettiğini, ancak ...’nin kendisine 75.000,00 TL borcu bulunduğunu ve bu borcu ödemediğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

2.Dahili davalı ..., babası ile birlikte havyancılıkla uğraştıklarını, diğer davalı ...’e büyükbaş hayvan sattıklarını ve bedelini alamadıklarını, bu alacağının karşılığı olarak dava konusu taşınmazın kendisine devredildiğini, taşınmazda davacının ikamet ettiğini, taşınmazın tahliyesi için yapılan başvuruların sonuçsuz kaldığını, davacı tarafça hakkında yapılan şikayet nedeniyle Pınarbaşı Cumhuriyet Başsavcılığının 2021/252 soruşturma sayılı dosyasında takipsizlik kararı verildiğini, iyi niyetli olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Pınarbaşı (Kayseri) Asliye Hukuk Mahkemesinin 24.03.2022 tarihli, 2019/85 Esas, 2022/60 Karar sayılı kararı ile; temlikin hile ile yapıldığı, davalı ...’ın babası ... ile davalı ...’in babası ...’ın birlikte ticaret yaptıkları, davalı ...’ın iyi niyetli olmadığı, davalı ...’in ise kayıt maliki olmadığı gerekçesiyle davalı ... yönünden pasif husumet yokluğu nedeniyle davanın usulden reddine, davalı ... yönünden davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde dahili davalı ... vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Dahili davalı ... vekili istinaf dilekçesinde özetle; davalı ve babası ...’un hayvancılıkla uğraşmakta olup ticaretle uğraşan diğer davalı ...’a büyükbaş hayvan sattıklarını ve bedelini alamadıklarını, davalının dava konusu taşınmazı ...’ten olan alacağı kapsamında satın aldığını, bu aşamada taşınmazda davacının oturduğunu, Pınarbaşı Cumhuriyet Başsavcılığının 2021/252 soruşturma dosyasında davalı hakkında takipsizlik kararı verildiğini, kararın kesinleştiğini, evde davacının ikamet etmesi sebebi ile dairenin içinin gezilemediğini ve taşınmazın dışarıdan görülerek alındığını, davalının, malik sıfatı ile ve iyiniyetli olarak taşınmazı edindiğini, davacı ile diğer davalı arasında bilmedikleri hukuki ilişkilerin davalıyı bağlamadığını, davacı ile diğer davalı arasındaki ilişkiler hakkında, davalı ve davalının babası ...'ın bilgisinin duyumdan ibaret olduğunu, dava dosyasındaki hiçbir delilin davalının kötüniyetli olduğunu ispat edemediğini, davalının iyiniyetli üçüncü kişi konumunda olduğunu, bu nedenle de iktisabının korunması gerektiğini, davalının taşınmazı satın alırken gerekli dikkat ve özeni gösterdiğini, taşınmazı satın almadan önce tapu kaydını incelediğini, tapu kaydında herhangi bir kısıtlılık olmadığı ve ... adına tescilli olduğunu görünce de taşınmazın konumu ve dışarıdan yapısını incelemek sureti ile taşınmazı satın aldığını, olayın oluş şeklinden ve davada ileri sürülen delillerden davalının iyiniyetli üçüncü kişi olduğunun açık olduğunu, tüm bu hususlar göz önüne alınarak davanın reddine karar verilmesi gerektiğini belirterek kararın kararın kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç