muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/1858, Karar No: 2014/18607, Tarih: 03.11.2014

**6. Ceza Dairesi         2014/1858 E.  ,  2014/18607 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2013/95036

MAHKEMESİ : Karabük Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 31/01/2013

NUMARASI : 2013/3 (E) ve 2013/8 (K)

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Oluş ve dosya içeriğine göre, sanık ile yakınanın 12 yıl evli kaldıktan sonra boşandıkları, yakınanın kollukta; “sanık olay günü beni telefon ile arayarak, Bana geri döneceksin, başka çaren yok, dönmezsen seni öldürürüm, abdestini al.” dedi. Aynı gün 11:30 sıralarında işyerime geldi. Belinden bir bıçak çıkartıp, Bana döneceksin, seni öldürürüm. dedi. Dükkandan çıkmasını istedim. O esnada dükkana pazarlamacı olan bir şahıs girince sanık olay yerinden kaçtı,” diyerek beyanda bulunduğu; yine yakınanın 31.01.2013 tarihli celsede ise, “Sabah saatlerinde sanık beni telefon ile aradı. Bana “ben geliyorum, canını alacağım, abdestini al. dedi. Alkollü olduğu için dikkate almadım. Aynı gün 11:30 sıralarında dükkana geldiğinde elinde bıçak vardı. Kudurmuş gibiydi. Bana 'Sigara ver lan oradan' dedi. Ben 'Rahat durmasını, böyle yapmamasını' söyleyince daha da hiddetlendi, bıçakla beni dükkan içinde kovalamaya başladı. Kısa süre içerde boğuştuk, sonra dışarıdaki arkadaşlardan yardım istedim. Sanık olay günü benden sadece sigara istedi, ayrıca 'Ver lan ne kazandın.' dedi. Ben sanığın o günkü kazancımı istediğini hitap şeklinden düşündüm," dediği, olay yerinde bulunan tanıklar B.. G.. ve S.. K..'ın kollukta ve duruşmada, “Olay günü söz konusu büfenin önünde stant düzenlerken içeriden yakınan ile sanığın seslerini duyduk. Önce aile içi tartışma diyerek müdahale etmedik ama sesler yükselince içeri girdik. Sanık elindeki bıçakla, siz karışmayın diyerek dışarı kaçtı.” şeklinde ifade verdiklerinin anlaşılması karşısında, sanığın eyleminin silahla tehdit suçunu oluşturacağı düşünülmeden suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık Y.. Ü.. savunmanının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 03.11.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/24430, Karar No: 2013/15602, Tarih: 09.09.2013

**10. Hukuk Dairesi         2012/24430 E.  ,  2013/15602 K.**

**"İçtihat Metni"**

......

Dava, yersiz ödendiği iddia edilen ölüm aylıklarının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

506, 1479, 2925, 2926, 5434 sayılı Kanunlarda yer almamakla birlikte ilk kez 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun “Gelir ve aylık bağlanmayacak haller” başlığını taşıyan 56'ncı maddesinin ikinci (son) fıkrasında düzenlenen davanın yasal dayanağı niteliğindeki norm 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe girmiş, fıkrada “Eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir. Bu kişilere ödenmiş olan tutarlar, 96'ncı madde hükümlerine göre geri alınır.” düzenlemesine yer verilmiştir. Öncelikle belirtilmelidir ki, inceleme konusu hükmün Anayasa'ya aykırı olduğu gerekçesiyle iptali istemiyle yapılan başvurunun, Anayasa Mahkemesi'nin 15.12.2011 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanan 28.04.2011 gün ve 2009/86 Esas – 2011/70 Karar sayılı kararı ile reddedildiği, dolayısıyla iptal edilmeyen fıkranın yürürlükte olduğu belirgindir.

Fıkra, oldukça sade biçimde kaleme alınmış, madde başlığında “bağlanmayacak” sözcüğüne yer verildikten sonra fıkra metninde “bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir” ibareleri kullanılmış, böylelikle, daha önceki sosyal güvenlik kanunlarında yer almayan, boşanılan eşle fiilen (eylemli olarak) birlikte yaşama olgusu, gelir/aylık kesme nedeni olarak düzenlendiği gibi, eylemli olarak birlikte yaşama, aynı zamanda gelir/aylık bağlama engeli olarak da benimsenmiştir. Burada, eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun/durumunun tanımlanması, hukuki sınır ve çerçevesinin çizilip ortaya konulması önem arz etmektedir. Taraflar arasında hangi hukuki sebep ve maddi vakıaya dayanmış olursa olsun sona ermiş evlilik birliğinin hak ve yükümlülüklerinin sürdürüldüğü beraberlikler veya kesinleşmiş yargı kararına bağlı olarak gerçekleşmiş boşanmanın var olan/olası sonuçlarını

./....

-2-

ortadan kaldırıcı/giderici nitelikteki birliktelikler madde kapsamında değerlendirilmeli, ortak çocuk/çocuklar yönünden, boşanma kararına bağlanan veya bağlanmayan kişisel ilişkilerin yürütülmesini sağlamaya yönelik olarak, eşlerin belirli aralıklarda ve günlerde zorunlu şekilde bir araya gelmeleri durumunda ise kanun koyucunun bu türden ilişkinin varlığının gelir/aylık bağlanmaması veya kesilmesi nedeni olarak öngörmediği kabul edilmeli, boşanılan eşle kurulan/yürütülen ilişkinin, eylemli olarak birlikte yaşama kavramı kapsamında yer alıp almadığı dikkatlice irdelenerek saptama yapılmalıdır.

Anılan 56'ncı maddede yalın olarak “eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen” ibareleri yer almakta olup, kanun koyucu tarafından örneğin; “sosyal güvenlik kanunları kapsamında ölüm aylığına hak kazanmak amacıyla eşinden boşanan”, “hak sahibi sıfatını haksız yere elde etme amacıyla eşinden boşanan”, “gerçek boşanma iradesi söz konusu olmaksızın (muvazaalı olarak) eşinden boşanan” veya bunlara benzer ifadelere yer verilmemiş, sade olarak kaleme alınan metinle uygulama alanı genişletilmiştir. Maddede boşanma amacına/saikine yönelik herhangi bir düzenlemeye yer verilmediğinden, gerek Kurumca, gerekse yargı organlarınca uygulama yapılırken; eşlerin boşanma iradelerinin gerçekliğinin/samimiliğinin araştırılıp ortaya konulması söz konusu olmamalı, boşanmanın muvazaalı olup olmadığına ilişkin herhangi bir araştırma/irdeleme ve boşanma yönündeki kesinleşmiş yargı kararının geçerliliğinin sorgulaması yapılmamalı, özellikle, kesinleşmiş yargı organının verdiği karara dayanan “boşanma” hukuki durum ve sonucunun eşlerin gerçek iradelerine dayanıp dayanmadığının araştırılmasının bir başka organın yetki ve görevi içerisinde yer almadığı, kaldı ki, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununda “anlaşmalı boşanma” adı altında hukuki bir düzenlemenin de bulunduğu dikkate alınmalıdır. Şu durumda sonuç olarak belirtilmelidir ki, boşanma tarihi itibarıyla gerçek/samimi boşanma iradelerine sahip olan (evlilik birliği temelinden sarsılan) veya olmayan tüm eşlerin, maddenin yürürlük tarihi olan 01.10.2008 tarihinden itibaren her ne sebeple olursa olsun eylemli olarak birlikte yaşadıklarının saptanması durumunda gelirin/aylığın kesilmesi zorunluluğu bulunmaktadır.

Önemle vurgulanmalıdır ki, 818 sayılı Borçlar Kanununun 53'üncü maddesinde, hukuk mahkemesi hakiminin kusur belirlemesi yaparken ceza hukukunun sorumluluğa ilişkin hükümleri ve ceza mahkemesinden verilen beraat kararı ile bağlı olmadığı, ceza mahkemesi kararının, kusurun takdiri ve zararın miktarının belirlenmesi konusunda dahi hukuk hakimini bağlamayacağı yönünde düzenleme yapılmış olup, anılan maddede hukuk hakiminin ceza kararında kesinleşen maddi olgularla bağlı olduğuna ilişkin herhangi bir açıklık bulunmamasına karşın, öğreti tarafından ve uygulayıcı konumundaki yargı makamlarınca “maddi olgularla bağlılık” ilkesi benimsenmiştir. Bunun temelinde hiç kuşkusuz mahkemelere güven duygusu bulunmaktadır. Bu bakımdan, ceza mahkemesince görülüp kesinleşen dava

../....

-3-

dosyasındaki boşanan eşlerin eylemli birlikteliklerine ilişkin saptamalar da, anılan ilke gereğince değerlendirmeye alınmalıdır.

../....

-3-

dosyasındaki boşanan eşlerin eylemli birlikteliklerine ilişkin saptamalar da, anılan ilke gereğince değerlendirmeye alınmalıdır.

Gelirin/aylığın kesilme tarihi ile Kurumun geri alım (istirdat) hakkının kapsamına ilişkin olarak; eylemli birlikte yaşama olgusunun gerçekleşme/başlama tarihi esas alınarak bu tarih itibarıyla gelir/aylık kesme veya iptal işlemi tesis edilip ilgiliye, anılan tarihten itibaren yapılan ödemeler yasal dayanaktan yoksun/yersiz kabul edilmeli, ancak, söz konusu madde 01.10.2008 günü yürürlüğe girdiğinden, eylemli birliktelik daha önce başlamış olsa dahi maddenin yürürlük günü öncesine gidilmemeli, başka bir anlatımla 01.10.2008 tarihi öncesine ilişkin borç tahakkuku söz konusu olmamalı, böylelikle açıklığa kavuşturulacak yersiz ödeme dönemine ilişkin olarak 5510 sayılı Kanunun 96'ncı maddesine göre uygulama yapılmalıdır. İnceleme konusu 56'ncı maddede, “eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle” ibareleri yer aldığından, birden fazla evlilik ve doğal olarak birden fazla boşanmanın gerçekleşmiş olması durumunda, boşanılan herhangi bir eşle eylemli olarak birlikte yaşama durumunda madde hükmünün uygulanacağı gözetilmelidir.

5510 sayılı Kanun, önceki sosyal güvenlik yasalarını birleştiren temel yasa niteliğinde olduğundan, gerek değiştirilen veya yürürlükten kaldırılan, gerekse geçici ve geçiş hükümlerinin yer aldığı maddelerle birlikte ele alınıp değerlendirmeye tabi tutulması gerekmektedir. Bu yönden bakıldığında Kanunun “Malûllük, yaşlılık ve ölüm sigortasına ilişkin bazı geçiş hükümleri” başlığını taşıyan geçici 1'inci ve “5434 sayılı Kanuna ilişkin geçiş hükümleri” başlıklı geçici 4'üncü maddesinin irdelenmesi zorunluluğu bulunmaktadır. Anılan geçici maddelerle kanun koyucu tarafından, 5510 sayılı Kanunun yürürlüğü öncesinde yukarıda belirtilen beş adet sosyal güvenlik kanunu hükümleri uygulanmak suretiyle hak sahiplerine bağlanan gelirin/aylığın, durum değişikliği sebebine bağlı olarak kesilmesi veya yeniden bağlanmasında, yine anılan kanun hükümlerinin esas alınması gerektiğinin benimsendiği anlaşılmaktadır. Söz konusu kanunlarda, boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama olgusu, gelirin/aylığın bağlanması engeli veya kesilmesi nedeni olarak öngörülmediğinden, 56'ncı maddenin zaman bakımından uygulanmasında kuşku ve duraksamaya düşülmesi olasılığı bulunmaktadır. Bu durumda, 4721 sayılı Kanunun “Herkes, haklarını kullanırken ve borçlarını yerine getirirken dürüstlük kurallarına uymak zorundadır. Bir hakkın açıkça kötüye kullanılmasını hukuk düzeni korumaz.” hükmünü içeren ve “Dürüst davranma” başlığını taşıyan 2'nci maddesinde yer alan dürüstlük ( = objektif iyi niyet) kuralı çerçevesinde çözüme gidilmeli, evrensel hukuk ilkeleri arasında yer alan “hiç kimsenin kendi kusurundan yararlanamayacağı” ilkesi sosyal güvenlik hukuku alanında da göz önünde bulundurulmalıdır. Bu bakımdan, 56'ncı madde açısından 01.10.2008 tarihinden önce hakkın kazanıldığı durumlarda, söz konusu yasal düzenleme öncesinde ilgililer her ne şekilde/amaçla/saikle boşanmış olurlarsa olsunlar, başka bir anlatımla eşlerin boşanma iradeleri gerçek/samimi olsun veya olmasın, eylemli birlikteliklerini 5510 sayılı Kanunla getirilen yeni düzenleme sonrasında da sürdürdüklerinin veya söz konusu düzenlemeden itibaren anılan tür ve

.../....

-4-

nitelikte bir beraberliğe başladıklarının kanıtlanması durumunda, başka bir anlatımla eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun saptandığı durumlarda, anılan 2'nci madde kapsamında hakkın kötüye kullanımının varlığı kabul edilerek ilgililere gelir/aylık tahsisi yapılmaması, bağlanan gelirin/aylığın da kesilmesi gerekmektedir. Kuşkusuz, hak sahibine, eylemli birlikteliğin sona erdiği tarihten itibaren, diğer koşulların da varlığı durumunda gelir/aylık bağlanabileceği kabul edilmelidir.

-4-

nitelikte bir beraberliğe başladıklarının kanıtlanması durumunda, başka bir anlatımla eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun saptandığı durumlarda, anılan 2'nci madde kapsamında hakkın kötüye kullanımının varlığı kabul edilerek ilgililere gelir/aylık tahsisi yapılmaması, bağlanan gelirin/aylığın da kesilmesi gerekmektedir. Kuşkusuz, hak sahibine, eylemli birlikteliğin sona erdiği tarihten itibaren, diğer koşulların da varlığı durumunda gelir/aylık bağlanabileceği kabul edilmelidir.

Sonuç olarak, 5510 sayılı Kanunun 56. maddesinin ikinci fıkrasına dayalı açılan bu tür davalarda, eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve özellikle taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir. Ayrıntıları yukarıda açıklandığı üzere özellikle Anayasa'nın 20., 5510 sayılı Kanunun 59., 100., 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri Ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanunun 28., 45., 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 3., 45 – 53., 4857 sayılı İş Kanununun 32., 01.10.2011 günü yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 6., 24 – 33., 189., 190., 191., 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 6., 19., 20., maddeleri ve diğer ilgili mevzuat hükümleri göz önünde bulundurulmak suretiyle yöntemince araştırma yapılmalı, ilgililerin su, elektrik, telefon aboneliklerinin hangi adreste kimin adına tesis edildiği saptanmalı, seçmen bilgi kayıtları getirtilmeli, varsa çalışmaları nedeniyle resmi/özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, boşanılan eş 4857 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yer almakta ise adına ödeme yapılabilecek özel olarak açılan banka hesabı bulunup bulunmadığı belirlenmeli, boşanan eşlerin kayıtlı oldukları bölge/bölgeler yönünden ihtilaf konusu dönemi kapsar şekilde geçmişe yönelik kapsamlı .....araştırması yapılmalı, böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 09.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

....
Yargıtay — Esas No: 2013/17487, Karar No: 2014/9017, Tarih: 08.05.2014

**11. Ceza Dairesi         2013/17487 E.  ,  2014/9017 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : IC - 2013/196768

MAHKEMESİ : Uşak İcra Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 12/04/2013

NUMARASI : 2006/728 (E) ve 2013/469 (K)

SUÇ : İİK.nun 333/a maddesine muhalefet etmek

İİK.nun 349. maddesinin 6. fıkrası gereğince müşteki veya vekilinin duruşmada hazır bulunmasının zorunlu olması, şikayetçi vekilinin 12.04.2013 tarihli duruşma için mazeret dilekçesi göndermesi ve bu hususun duruşma tutanağına da yazılmasına karşın, mazeretin kabulü veya reddi yönünde bir karar verilmesi gerekirken, şikayetçinin yokluğunda karar verilemeyeceği gözetilmeyerek, yargılamaya devamla yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 08.05.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1207, Karar No: 2021/5331, Tarih: 04.11.2021

**5. Ceza Dairesi         2018/1207 E.  ,  2021/5331 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : İcbar suretiyle irtikap

...

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında iddianame yerine geçen görevsizlik kararı ile irtikap suçundan kamu davası açıldığı, 3628 sayılı Yasa'nın 17 ve 18. maddelerine göre ilgili kamu kurum veya kuruluşlarının da bu suçun zarar göreni oldukları, bu sıfatının gereği olarak CMK'nin 234/1-b maddesi gereğince kovuşturma evresinde sahip olduğu davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmesi için Gençlik ve Spor Bakanlığının dava ve duruşmalardan haberdar edilmesi gerektiği, diğer yandan aynı Kanun'un 260/1. maddesine göre kamu davasından haberdar edilmemiş bulunup da katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olanların kanun yollarına başvurma haklarının bulunduğu gözetilerek hükmün bildirilmesinin gerektiği, ancak dosyada ilgili bakanlığın duruşmadan haberdar edildiğine ilişkin bilgi ve belgeye rastlanmadığının anlaşılması karşısında; evvela Gençlik ve Spor Bakanlığına davanın haber verildiğini ve hükmün tebliğ edildiğini gösteren bilgi ve belgeler var ise dosya içine konulmasından, aksi halde anılan tebligat noksanlığının giderilerek tebellüğ belgesinin ve verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenmesinden, hükmün temyiz edilmesi halinde ise bu konuda ek tebliğname düzenlenmesinden sonra iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 04/11/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Yzl. İşl. Md. ...
Yargıtay — Esas No: 2013/6890, Karar No: 2014/13686, Tarih: 12.09.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/6890 E.  ,  2014/13686 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ...Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 27/11/2012 tarih ve 2009/135-2012/242 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili ile davalılardan ... ve ... Ltd. Şti. vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 03.09.2014 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davacı vekili Av. ..., davalılardan ... ve ... Ltd. Şti. vekili Av... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili müvekkilinin ... sanatçısı, ... ve yapımcı olduğunu, 1994 yılından bu yana performans, reklam, tv ve sinema için yaklaşık 5 bin ... imza attığını ve bu eserlerin ulusul ve uluslararası bir çok ödül kazandığını, uluslararası ödülleri arasında 2007 yılında ... ile kazandığı üç adet "...i" ödülünün de bulunduğunu, müvekkilinin ... adlı film için bestelediği müzik eserlerinin müvekkilinden izin alınmaksızın, yapımcılığını davalıların yaptığı "..." isimli filmde kullanıldığını, izinsiz kullanımın yanında filmin jeneriğinde ve afişlerinde müvekkilinin adı yerine ...'nin yazıldığının tespit edildiğini iddia ederek, şimdilik talep olunan 10.000,00 TL. mali hak bedelinin, FSEK 68. Maddesinin uygulanması ile bu bedelin üç katı olan 30.000,00 TL. olarak ve ayrıca 50.000,00 TL. manevi hak bedeli olmak üzere toplam 80.000,00 TL. tazminatın, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla faizi ile birlikte davalılardan müşterken ve müteselsilen tahsilini, tecavüzün ref'ini, men'ini ve hükmün ilanını talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili davacının dava konusu mali hakkın sahibi olduğunu ispat etmesi gerektiğini, davacının müvekkili davalı şirket ortakları müvekkili ... ile ...'a husumet yöneltilmesine hukuki yararı olmadığı ve husumet yöneltmenin yasaya aykırı olduğunu, müvekkili şirketin yapımcılığını üstlendiği ... isimli sinema filminin 20/1./20.. tarihinde vizyona girdiğini, dava konusunun sinema eseri değil, müzik eseri olduğunu, belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalılar vekili davacının dava konusu mali hakkın sahibi olduğunu ispat etmesi gerektiğini, davacının müvekkili davalı şirket ortakları müvekkili ... ile ...'a husumet yöneltilmesine hukuki yararı olmadığı ve husumet yöneltmenin yasaya aykırı olduğunu, müvekkili şirketin yapımcılığını üstlendiği ... isimli sinema filminin 20/1./20.. tarihinde vizyona girdiğini, dava konusunun sinema eseri değil, müzik eseri olduğunu, belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, dosyadaki kanıtlar ve bilirkişi raporuna göre, davacının dava dışı yapımcılarla anlaşması doğrultusunda “...” isimli filmde eser sahibi olduğu film müziğini davalıların yapımcısı oldukları “...” adlı filimde 15 ayrı sahnede 5 dakika süreyle izinsiz olarak kullandıkları, aynı filmin eser işletme belgesinde ise film müziğini ...'nin yaptığı belirtilerek davacının adına yer verilmediği, bu halde davacının eser sahibi olduğu müziğin izinsiz kullanılması sebebiyle FSEK 23. maddedeki yayma hakkının, adından bahsedilmemesi sebebiyle de 15. maddedeki adının belirtilmesi hakkının ihlal edildiği gerekçeleriyle davanın kısmen kabulü ile takdiren 15.000 TL maddi ve takdiren 5.000 TL manevi tazminatın faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, fazla talepler ile diğer taleplerin reddine, karar kesinleştiğinde özetinin ilanına karar verilmiştir.

Karar davacı vekili ile davalılardan ... ve ...vekilince temyiz edilmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekili ile davalılardan ... ve ... Ltd. Şti. vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekili ile davalılardan ... ve ... Ltd. Şti. vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, takdir olunan 1.100 TL vekalet ücretinin her bir yandan alınarak yek diğerine verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 0,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, aşağıda yazılı bakiye 1.069,20 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı ... Ltd. Şti'den alınmasına, 12.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1042, Karar No: 2013/20925, Tarih: 20.09.2013

**12. Ceza Dairesi         2013/1042 E.  ,  2013/20925 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Öldürme

Hüküm : CMK'nın 223/2-a-c. maddesi gereğince beraat

Taksirle öldürme suçundan sanıkların beraatine ilişkin hükümler, mahalli Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre; ölen ...'ın bipolar duygulanım bozukluğu, bunama ve tanımlanmamış parkinson hastası olup, sanıklar tarafından kullanılan ağılın bitişiğinde bulunan ve yağmur suları nedeniyle sıvılaşmış olan gübre çukuruna düşmesi sonucu ölümü ile sonuçlanan olayda, mahkemece alınan ve polis memuru tarafından düzenlenen 02.05.2011 tarihli bilirkişi raporunda, yapılan gözlemde köylerde yaşayan insanların büyük veya küçük baş hayvan yetiştirme işlemleri için kullanmış oldukları hayvan damlarının, sanıkların kullanmış oldukları hayvan damı ile aynı türde olduğu, genellikle hayvan damının arka kısmına hayvanların dışkılarının atıldığı ve biriken hayvan dışkılarının belirli bir süre geçtikten sonra tarlalarda veya bitkilerde kullanıldığından dolayı meydana gelen ölüm nedeniyle sanıkların herhangi bir kusurlarının bulunmadığı belirtilmiş ve mahkemece de bu rapor hükme esas alınmış ise de, Cumhuriyet Başsavcılığınca alınan ve ziraat mühendisi tarafından düzenlenen 16.06.2010 tarihli bilirkişi raporunda, sanıkların gübre depolama çukurunun etrafına ve ayrıca gübre çukurunun bulunduğu bahçenin yol tarafına, insan ve hayvan düşmelerine ve girmelerine karşı güvenlik önlemi olarak duvar veya çit yapılmaması nedeniyle sanıkların kusurlu olduklarının belirtildiği ve anılan bilirkişi raporunun oluşa ve dosya içeriğine uygun olduğu da dikkate alındığında sanıkların mahkumiyeti yerine beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, mahalli Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 20.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.