muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/29015, Karar No: 2013/29313, Tarih: 09.09.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/29015 E.  ,  2013/29313 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Katılan sanıklar ... ve ...'nin, ... ve ... 'a karşı işledikleri kasten yaralama suçuna ilişkin kurulan hükümlere yönelik temyizin incelenmesinde;

Hükmolunan cezaların tür ve miktarına göre; hükümlerin 14.7.2004 ... ve 5219 sayılı Kanunun 3/B maddesiyle değişik 1412 sayılı CMUK’un 305/1.maddesi gereğince temyizi mümkün bulunmadığından suç vasfına yönelik olmayan temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK’un 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

2) Sanık ...'ün katılan sanık ... 'a karşı işlediği bıçakla kasten yaralama suçuna ilişkin kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde ;

Ceza tertip edilirken TCK'nin 86/2. maddesi yerine TCK'nin 86/1. maddesinin yazılması, mahallinde düzeltilmesi mümkün maddi hata olarak görüldüğünden bozma nedeni yapılmamıştır

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA

3) Sanık ...'nin ... 'a karşı işlediği bıçakla kasten yaralama suçuna ilişkin kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde ;

Sanık ... 'nin Mühim ...”a karşı eyleminin TCK'nin 86/2. maddesi kapsamında kaldığı gözetilmeyerek ...'ın aşamalardaki beyanlarında ...'ı bıçakla yaralayan şahsın sanık ...'ün olduğunu beyan etmesi ve sanık ...'nin suçlamayı kabul etmemesi karşısında; sanık ...'ın sanık ...'un bıçakla kasten yaralama eylemine iştirak ettiğinden bahisle yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı BOZULMASINA, 09.09.2013 gününde oy birliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2021/11058, Karar No: 2021/15718, Tarih: 09.12.2021

**10. Hukuk Dairesi         2021/11058 E.  ,  2021/15718 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bölge Adliye

Mahkemesi : ... Bölge Adliye Mahkemesi ... Hukuk Dairesi

Dava, 1479 sayılı yasa kapsamında bağkur sigortalılığının tespiti istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın reddine dair verilen karara karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi .... Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi .... Hukuk Dairesince verilen kararın, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu. Temyiz konusu hükme ilişkin dava, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hâllerden hiçbirine uymadığından, temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğin reddine karar verildikten sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

I-İSTEM

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin 17/10/1975 tarihinde SGK giriş bildirgesinin bulunduğunu, müvekkilinin 25/12/1997 tarihinden 04/12/2012 tarihine kadar ... Esnaf ve Sanatkarlar Odası kaydının, 25/12/1997 tarihinden 30/04/2013 tarihine kadar ... Şoför ve Otm. Es. Odasına kaydının ve 30/12/1997 tarihinden 24/12/1999 tarihine kadar da 8480057056 vergi kimlik numarası ile vergi dairesi kaydının bulunduğunu, müvekkilinin vergi kaydı açılmış olmasına rağmen davalı kurum tarafından Bağ-Kur sigorta tescilinin yapılmadığını, oysa 1479 sayılı Kanunun zorunlu sigortalılık şemsiyesi altında en son alınan esnaf ve sanatkarlar ve diğer bağımsız çalışanlara kanunda yazılı sosyal güvenlik hükümlerini uygulama amacını taşıdığını, kurum tarafından re'sen teslim işleminin yapılmasının hükme bağlandığını, 1479 sayılı kanunun 3165 sayılı Kanunla değişik bahse konu hükmünün sigortalılık için aradığı şartlar dikkate alındığında müvekkilinin vergi kaydı başlangıç tarihi itibari ile zorunlu sigortalı olarak Bağ-Kur kapsamında değerlendirilmesi konusunda yasal zorunluluk bulunduğunu belirterek müvekkilinin Bağ-Kur başlangıç tarihinin vergi kaydı başlangıç tarihi olan 25/12/1997 tarihinden itibaren tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II-CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; Kurum işlemlerinde hata bulunmadığını belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

III-MAHKEME KARARI

A-İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II-CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; Kurum işlemlerinde hata bulunmadığını belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

III-MAHKEME KARARI

A-İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Mahkemece, “…davacının 01/10/2008 tarihinden önce Bağ-Kur a kayıt ve tescilinin bulunmadığı, tescil yerine geçen prim tevkifatı, sigorta işe giriş bildirgesi veya davalı kuruma prim ödendiğine dair herhangi bir prim ödemesinin de olmadığı, bu durumda davacının dava konusu 25/12/1997 tarihinden başlayan meslek kuruluşu kaydı, 25/12/1997 tarihinden başlayan esnaf ve sanatkarlar sicil kaydı ve 30/12/1997 tarihinden başlayan Karayolları şehir içi şoförlüğü vergi mükellefiyeti kaydı uyarınca Bağ-Kur sigortalısı olarak kabulünün mümkün olmadığı, bu konuda alınan bilirkişi raporunun denetime elverişli ve oluşa uygun görüldüğü anlaşılmış, davanın reddine karar verilmesi gerektiği düşüncesi ile aşağıdaki hüküm oluşturulmuştur.” gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

B-BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Davaya konu dönemlerde vergi kaydı bulunan davacının, 1479 sayılı Kanunun geçici 18. maddesi ve 5510 sayılı Yasanın geçici 8. maddesinde öngörülen sürelerde tescil başvurusu, vergi borçlanması veya prim ödemesi bulunmadığından davanın reddine dair mahkemenin maddi vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmakla davacı vekilinin istinaf isteminin 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b.1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ

Davacı vekili temyiz başvurusunda; Kurum işleminin hatalı olduğunu ileri sürmüş ve davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME

30.12.1997 – 24.12.1999 tarihleri arasında vergi, 25.12.1997 – 30.4.2013 tarihleri arasında Esnaf ve Sanatkarlar Odası kaydı, 25.12.1997 - 4/12/2018 tarihleri arasında esnaf sicil kaydının olduğu, 4/b tescil kaydı olmayan davacı 25.12.1997 tarihinden itibaren bağkur tespiti talepli eldeki davanın açıldığı Mahkemece, vergi kaydının sonaermesi sebebiyle bağkur sigortalı olamayacağı gerekçesiyle davanın reddine bölge adliye mahkemesi dairesince de esastan reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece, 1.10.2008 tarihi öncesi yönünden verilen karar isabetli ise de, 1.10.2008 tarihi sonrası dönem yönünden 5510 sayılı yasanın 4/b-2 maddesi kapsamında araştırılma yapılmaması hatalıdır.

Mahkemece, 1.10.2008 tarihi öncesi yönünden verilen karar isabetli ise de, 1.10.2008 tarihi sonrası dönem yönünden 5510 sayılı yasanın 4/b-2 maddesi kapsamında araştırılma yapılmaması hatalıdır.

5510 sayılı yasanın sigortalı sayılanlar başlıklı 4. maddesinde, Bu Kanunun kısa ve uzun vadeli sigorta kolları uygulaması bakımından;a) Hizmet akdi ile bir veya birden fazla işveren tarafından çalıştırılanlar,b) Köy ve mahalle muhtarları ile hizmet akdine bağlı olmaksızın kendi adına ve hesabına bağımsız çalışanlardan ise;1) Ticarî kazanç veya serbest meslek kazancı nedeniyle gerçek veya basit usûlde gelir vergisi mükellefi olanlar, 2) Gelir vergisinden muaf olup, esnaf ve sanatkâr siciline kayıtlı olanlar, sigortalı olacağı belirtilmiş olup Mahkemece, Vergi Dairesi Müdürlüğünden uyuşmazlık konusu 1.10.2008-4.12.2018 tarihleri arası davacın yaptığı faaliyetinin vergiden muaf olup olmadığının sorularak, vergiden muaf ise oda ve sicil kayıtları gözetilmek suretiyle kendi nam ve hesabına çalışıp çalışmadığı usulüne uygun olarak araştırılarak sonucuna göre karar verilmelidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz ardı edilerek eksik araştırma ve inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde,davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve ... Bölge Adliye Mahkemesi ... Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararının kaldırılarak İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : ... Bölge Adliye Mahkemesi ... Hukuk Dairesi kararının HMK’nın 373/1 maddesi gereği kaldırılarak temyiz edilen ilk derece mahkemesi hükmünün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, temyiz harcının istek halinde temyiz eden igiliye iadesine, 09.12.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1405, Karar No: 2021/72, Tarih: 04.03.2021

**Ceza Genel Kurulu         2016/1405 E.  ,  2021/72 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı Veren

Yargıtay Dairesi : 18. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Asliye Ceza

Sayısı : 541-711

Sanık ...'nın fuhuş suçundan TCK’nın 227/2, 62, 52/2-4, 53, 54 ve 63. maddeleri uyarınca üç kez 2 yıl 6 ay hapis ve 8.320 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına, taksitlendirmeye, hak yoksunluğuna, müsadereye ve mahsuba ilişkin İstanbul 62. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 02.12.2015 tarihli ve 541-711 sayılı hükümlerin sanık müdafisi tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 18. Ceza Dairesince 13.06.2016 tarih ve 3819-13023 sayı ile;

"1- CMK'nın 139. maddesi uyarınca gizli soruşturmacı tedbirine ancak CMK'nın 139. maddesinde sayılan katalog içerisinde yer alan suçu işleyen örgüt ve örgüt mensubu suçlu aleyhine başvurulabileceği ve örgüt faaliyeti kapsamında işlenmeyen suçlar yönünden gizli soruşturmacı görevlendirilemeyeceğinden parada sahtecilik, uyuşturucu madde ticareti ile fuhuş gibi suçlarda faile ulaşmak ve delil elde etmek amacıyla kolluk görevlisinin kimliği gizlenerek delil toplanmasının hukuka uygun olup olmadığı ile bunun hangi hâllerde hukuka uygun sayılacağının tespiti gerekir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu 12.05.2015 tarih. 2014/10-454 esas, 2015/156 sayılı kararında CMK'nın 139. maddesi dışındaki suçlar yönünden de kolluk görevlilerinin CMK'nın 160 ve devamı maddeleri uyarınca Cumhuriyet Savcısının emri doğrultusunda ve genel yetkileri ile görevleri kapsamında, suç ve failini belirlemek ve suçla ilgili delilleri toplamak amacıyla alıcı rolüne girerek suça azmettirmeden ve teşvik etmeden şüpheliden uyuşturucu madde satın almasını mümkün görmüştür. Aynı kararda bu durumda görev yapan görevlinin gizli soruşturmacı değil 'gizli soruşturma yapan adli kolluk görevlisi' olduğunu, suça teşvik etmeden veya azmettirmeden elde ettiği delillerin hukuka uygun olacağına hükmetmiştir.

AİHM de verdiği kararlarda gizli soruşturma yapan adli kolluk görevlisi yöntemine başvuru hâlinde, yapılan başvuruları AİHM'nin 6. maddesi kapsamında ele almaktadır.

YCGK kararı, AİHM kararları ve CMK'daki düzenlemeler uyarınca, gizli soruşturma yapan adli kolluk görevlisinin elde ettiği delillerin hukuka uygun kabul edilebilmesi için aşağıda belirtilen koşulların varlığı aranmalıdır:

a. Gizli soruşturma yapan adli kolluk görevlisi hiç bir zaman kışkırtıcı ajan gibi hareket etmemeli, önceden failde bulunmayan suç işleme kastı oluşturularak, fail suç işlemeye azmettirilmemeli.

YCGK kararı, AİHM kararları ve CMK'daki düzenlemeler uyarınca, gizli soruşturma yapan adli kolluk görevlisinin elde ettiği delillerin hukuka uygun kabul edilebilmesi için aşağıda belirtilen koşulların varlığı aranmalıdır:

a. Gizli soruşturma yapan adli kolluk görevlisi hiç bir zaman kışkırtıcı ajan gibi hareket etmemeli, önceden failde bulunmayan suç işleme kastı oluşturularak, fail suç işlemeye azmettirilmemeli.

'...Her ne kadar organize suçlardaki artış uygun önlemler alınmasını gerektirse de adil yargılamadan vazgeçilmemelidir. Bu nedenle amaca ulaşmak uğruna adil yargılama hakkı feda edilerek polisin kışkırtması sonucu elde edilen delilin kullanılması meşru değildir..., ...Somut olayda olacağına dair hiçbir bulgu öne sürülmediğinden polis memurlarının hareketlerinin onların gizli ajanlığının ötesine geçtiğinin ve adil yargılama hakkının ihlal edildiğinin kabulü gerekir... (Teixeria de Castro/Portekiz davası, Başvuru No:44/l 997/828/1034)'

'Mahkemelerce sadece gizli görevlinin tutanaklarına dayanarak değerlendirme yapılmamalıdır, tutanaklar başka sonuca götürecek unsurlarla teyit edilmelidir..., ...Sanık suç işleme potansiyeline sahip bir kişi olsa bile somut olayda görevlinin müdahalesinden önce failin suç işleme hazırlığında olduğunun başka delillerle desteklenmesi gerekir. Yani failin müdahale olmadan suçun işleyeceğinin başka delillerle kanıtlanması gerekir. (Hun-Türkiye davası. Başvuru no: 17570/04)'

b. CMK’nın 160 ve devamı maddeleri uyarınca Cumhuriyet savcısı tarafından yapılan bir görevlendirmenin bulunması gerekir.

CMK’nın 160 ve 161. maddeleri uyarınca Cumhuriyet savcısının gizli soruşturma yapan adli kolluk görevlisine bu emri yazılı veya acele hâllerde sözlü olarak vermesi gerekir. Cumhuriyet savcısının yazılı veya sözlü emri olmadan yine CMK'nın 161/2. maddesi uyarınca adli kolluk görevlisinin Cumhuriyet savcısına bilgi vermeden kimliğini gizleyerek adli işlem yapması hukuka aykırı olup elde ettiği delil de hukuka aykırı olduğundan. CMK.nın 216/3. maddesi hükme esas alınamaz. Kimliğin gizlenerek adli işlem ifası olağan bir işlem olmayıp ikincil bir tedbirdir. Bu tedbirin gerekliliği ve orantılılığının mutlaka Cumhuriyet savcısı tarafından denetlenmesi gerekir.

AİHM Hun-Türkiye davasında bu konuya şöyle temas etmiştir. 'AİHS sınırları belirlendiğinde ve güvence altına alındığında gizli ajanla müdahaleye tolerans gösterebilir.

AİHM İsviçre-Lüdi kararında İsviçre makamlarının Alman polisi tarafından haberdar edilmesi ve olayın soruşturma hâkiminin bilgisi dahilinde yürütülmesi nedeniyle 6. maddenin ihlal edilmediğine karar vermiştir. (Lüdi-İsviçre kararı başvuru No: 12433/86)

c. Kolluk görevlisinin tutanağı delil olarak kabul edildiğinde, diğer delillerle birlikte tutanağa da dayanılıyorsa mutlaka tutanak düzenleyiciler dinlenilmeli, sanığa, tutanak ve düzenleyicilerin anlatımlarına karşı savunma yapma imkanı verilmelidir.

c. Kolluk görevlisinin tutanağı delil olarak kabul edildiğinde, diğer delillerle birlikte tutanağa da dayanılıyorsa mutlaka tutanak düzenleyiciler dinlenilmeli, sanığa, tutanak ve düzenleyicilerin anlatımlarına karşı savunma yapma imkanı verilmelidir.

AİHM Calabro-İtalya kararında 'Gizli ajanın ifadeleri başvuranın mahkûmiyetinde belirleyici faktör olmamıştır. Buna ek olarak başvurana yargılama aşamasında, soruşturmada görev alan polis memurlarını sorgulama, polis operasyonunun niteliği ve kullanılan usulleri netleştirme fırsatı vermiştir. Bu nedenle adil yargılama hakkı ihlal edilmemiştir sonucuna ulaşmıştır. (Başvuru No:58895/0011 Mart 2002)'

Tüm bu ilkeler ışığında ayrıca; bir suç işlendiğini öğrenen kolluk görevlilerinin, gecikmeksizin durumu Cumhuriyet savcısına bildirerek, ihtiyaç duyulması hâlinde, şüphelilerin yakalanması ve suç delillerinin elde edilmesini temin amacıyla CMK'nın 116 ve devamı maddeleri uyarınca usulüne uygun arama kararı alarak işlem yapması gerekmektedir. CMK'nın 119. maddesi uyarınca konutta, iş yerinde ve kamuya açık olmayan kapalı alanlarda yapılacak aramanın ancak hâkim kararı veya gecikmesinde sakınca bulunan hâllerde Cumhuriyet savcısının yazılı emri ile yapılabileceği, CMK'nın 123. maddesi uyarınca, ispat aracı olarak yararlı görülen ya da eşya veya kazanç müsaderesinin konusunu oluşturan malvarlığı değerlerinin, muhafaza altına alınabileceği, yanında bulunduran kişinin rızasıyla teslim etmediği bu tür eşyaya ise elkonulabileceği, CMK'nın 127. maddesi uyarınca da hâkim kararı üzerine veya gecikmesinde sakınca bulunan hallerde Cumhuriyet savcısının. Cumhuriyet savcısına ulaşılamadığı hâllerde ise kolluk amirinin yazılı emri ile kolluk görevlilerinin, elkoyma işlemini gerçekleştirebileceği, hâkim kararı olmaksızın yapılan elkoyma işleminin, yirmidört saat içinde görevli hâkimin onayına sunulması gerektiği, hâkimin, kararını elkoymadan itibaren kırksekiz saat içinde açıklaması; aksi hâlde elkoymanın kendiliğinden kalkacağı, hususlarına riayet edilmelidir.

Somut olayda yukarıda sözü edilen yasal düzenlemelere aykırı şekilde kolluk görevlilerinin kendi yaptığı çalışmalar üzerine Cumhuriyet savcısının CMK'nın 160 vd. maddelerine göre yaptığı yazılı veya sözlü bir görevlendirme bulunmaksızın, bir sosyal paylaşım sitesinde bulunan ilanda yazılı cep telefonunu arayarak suça konu edilen eve önce bir kolluk görevlisinin müşteri olarak girdiği, içerideki bayanlardan biriyle fuhuş pazarlığı yaparak önceden seri numarası alınmış parayı bayana verdikten sonra polis kimliğini açıkladığı, ardından diğer kolluk görevlilerinin aynı eve girerek olay tespit tutanağında yazılı delillere el konulduğu, içeride bulunan sanık ve mağdurların kimlik tespitleri yapıldıktan sonra konu ile ilgili Cumhuriyet savcısına bilgi verilerek, mağdurların ifadesinin alınması, şüphelinin gözaltına alınması, el konulan suç unsurları ile tahkikat evrakının mevcutlu olarak gönderilmesi talimatı alındığı, daha sonra Sulh Ceza Hâkimliğinden, elde edilen delillerin rızaen teslim edildiğine dair tutanakta bir ibare bulunmamasına rağmen, CMK'nın 127. maddesi uyarınca el koyma kararı alındığı anlaşılmıştır.

Her ne kadar olay tespit tutanağında polislerin arama yapmadan evden ayrıldıkları yazılmışsa da, yapılan işlemlerin arama ve el koyma niteliğinde olup, CMK'nın 116 vd. ile 123 ve 127. maddelerine aykırı olduğu, bu nedenle elde edilen delillerin de hukuka aykırı yöntemle elde edilmiş delil niteliğinde bulunduğunun anlaşıldığı, yine mağdurların kolluk ifadelerine de yukarıda sözü edilen açıklamalar nazara alındığında, Cumhuriyet savcısının CMK'nın 160 vd. maddelerine göre yaptığı yazılı veya sözlü bir görevlendirme bulunmaksızın yapılan işlemler sonucu ulaşıldığından, bu ifadelere de itibar edilemeyeceği, kaldı ki mağdurların tercüman bulundurulmadan alınan kolluk ifadelerinden sonra mahkemeye sunup, içeriğini tekrar ettikleri noter tercümeli dilekçelerinde de, yeteri kadar Türkçe bilmeden alınan ifadelerini kabul etmediklerini, okuyup anlamadan kolluk görevlilerinin baskısıyla imzaladıklarını beyan etmeleri karşısında, bu ifadelerin de mahkûmiyete esas teşkil edecek nitelikte bulunmadığı, dolayısıyla sanığın üzerine atılı fuhuş suçunu işlediğine ilişkin, hukuka uygun yöntemlerle elde edilmiş delil bulunmadığının anlaşılması karşısında, sanığın beraati yerine mahkûmiyetine karar verilmesi..."

isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 03.08.2016 tarih ve 90295 sayı ile;

isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 03.08.2016 tarih ve 90295 sayı ile;

"...Somut olayda; sanığa isnat olunan fuhuş yaptırmak bir örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenmemiş olması nedeniyle, mahkemece 5271 sayılı CMK'nın 139. maddesi uyarınca 'gizli soruşturmacı' görevlendirilmesine gerek bulunmadığı, alıcı rolüne giren polis memurunun sanık ... Djurabeeva'dan cinsel ilişki kurmak üzere kadın bulmasını istemek şeklindeki eyleminin, görevlinin gizli soruşturmacı değil 'gizli soruşturma yapan adli kolluk görevlisi' olarak kabul edilmesi gerekmektedir. Bu görevlinin ancak suça azmettirmeden veya teşvik etmeden elde ettiği deliller hukuka uygun olacaktır.

Somut olayda, mağdureler ile sanığın Özbekistan uyruklu oldukları, mağdurların daha önce yasal yoldan Türkiye'ye giriş yaptıkları, mağdurların bazı işlerde çalıştıktan sonra ücretlerini ve çalışma koşullarını yetersiz buldukları, sanık ...'nında da teşvik ve önerisi ile sanığın mağdurlara Fatih İskenderpaşa Mah.......adresinde fuhuş yaptırdığı, sanığın mağdurların pasaportunu alıkoyduğu, mağdurlara erkek temin ettiği, cinsel ilişki karşılığı mağdurların hakettiği parayı müşterilerden aldığı, belli miktarını mağdurlara verdiği,

İnternet sitesinde yayınlanan eskort bayan ilanı üzerine güvenlik görevlilerinin durumdan haberdar oldukları, internet sitesindeki ilanda yer alan telefonun güvenlik görevlileri tarafından arandığı, telefonu açan ve konuşmasından yabancı olduğu anlaşılan bayanın cinsel ilişki kurmak üzere kadın ayarlayacağını bildirdiği, bunun üzerine bir güvenlik görevlisinin müşteri olarak gönderildiği,

Güvenlik görevlisinin yukarıda belirtilen adrese intikal ettiği, güvenlik görevlisinin kapıyı çaldığı, kapıyı açan sanığın güvenlik görevlisini içeriye davet ettiği, oturma odasında mağdurların bulunduğu, sanığın güvenlik görevlisine hangi mağduru tercih ettiğini sorduğu, güvenlik görevlisinin mağdur ...'yı işaret ettiği, güvenlik görevlisi ile bu mağdurun bildirilen odaya geçtikleri, güvenlik görevlisinin mağdur ... 'ya cinsel ilişki ücreti olan 200 TL'yi teslim ettiği, ilişki için hazırlandıkları sırada güvenlik görevlisinin durumu mağdura açıkladığı, önlem alan öbür güvenlik görevlilerine haber vermesi üzerine sanık ve mağdurların yakalandıkları, tutanak ile tespit edilmiş paranın güvenlik görevlilerince geri alındığı, sanığın bu şekilde üç mağdura da çaresizliklerinden istifade ederek fuhuş yaptırdığı, mağdurlar karakoldaki ifadelerinde para karşılığı sanığın bulduğu erkekler ile cinsel ilişkiye girdiklerini, ilişki karşılığı alınan paranın bir bölümünü sanığın aldığını beyan ettikleri anlaşılmakla böylelikle sanık ... hakkında bir kimseyi fuhşa teşvik etmek veya yaptırmak veya aracılık etmek veya yer temin etmek suçunu işlediği dosya kapsamından anlaşıldığı,