muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/4459, Karar No: 2014/9035, Tarih: 30.04.2014

**1. Hukuk Dairesi         2014/4459 E.  ,  2014/9035 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : DİDİM(YENİHİSAR) 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 21/03/2007

NUMARASI : 2005/227-2007/122

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın, reddine ilişkin olarak verilen karar davacı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ... raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, tapu iptal ve tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davalının bedelini ödeyerek taşınmazı iyiniyetle satın aldığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Dava konusu 144 ada 1 parsel sayılı taşınmazın öncesinde devletin hüküm ve tasarrufu altında iken Aydın Valiliği Bayındırlık ve İskan Müdürlüğünün 19.12.1995 tarihli yazısı gereği yeniden tescil ve 2981 sayılı yasanın 10/c maddesi uyarınca Yenihisar Belediyesi adına sicil kaydının oluştuğu, davalının 2981 sayılı yasadan yararlanarak satın alma başvurusunda bulunduğu, belediye meclis kararı uyarınca Yenihisar Belediyesinin 17.2.1998 tarih 150 sayı encümen kararı ile satılarak davalı adına tescil edildiği kayden sabittir.

Davacı Hazine, taşınmazın 2981 sayılı Yasanın 10/c maddesi gereğince belediyeye devredildiğini, davalının hak sahipliği şartlarını taşımadığı halde Belediyenin 17.2.1998 tarih 150 sayılı encümen kararı ile davalıya satıldığını, idarenin işlemine karşı idari yargıda dava açıldığını ileri sürerek tapu iptal ve tescil isteği ile eldeki davayı açmıştır.

Hazinenin, davalı ve belediye aleyhine açtığı dava sonucunda, Aydın 1. İdare Mahkemesinin 2010/322 esas 2010/1179 karar ve 9.7.2010 günlü kararı ile belediyenin 17.2.1998 gün ve 150 sayılı encümen kararının iptaline karar verildiği, derecattan geçerek 7.8.2013 tarihinde kesinleştiği anlaşılmaktadır.

Ancak, davalı adına oluşan sicilin dayanağı belediye encümen kararı iptal edilmiş isede; belediye adına oluşan sicil kaydının dayanağını oluşturan 2981 sayılı yasanın 10/c maddesine göre yapılan idari işlemi idari yargı yerinde iptal edilmedikçe eldeki davanın dinlenmesine olanak yoktur.

O halde; 2981 sayılı yasanın 10/c maddesi uyarınca yapılan idari işlemin geçerli olup olmadığı yönünde araştırma ve inceleme yapılmadan eksik soruşturma ile yetinilip yasal olmayan gerekçe ile yazılı şekilde karar verilmiş olması isabetsizdir.

Davacının temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle, hükmün açıklanan nedenlerle(6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 30.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2090, Karar No: 2018/8739, Tarih: 04.06.2018

**13. Ceza Dairesi         2017/2090 E.  ,  2018/8739 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇLAR : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, 5271 sayılı CMK'nın 231/8. maddesi uyarınca sanıkların 3(üç) yıl süreyle denetim süresine tâbi tutulmasına, bu süre içerisinde 3 ay sanıkların denetimli serbestlik tedbiri olarak meslek ve sanat sahibi olmasını sağlamak amacıyla bir eğitim programına devam tebirine karar verildiği ve ...Denetimli Serbestlik Şube Müdürlüğünün 04/06/2014 tarih 2013/27 ÇDS sayılı yazısı ile tedbire uyulmadığından bahisle infaz dosyasının iade edildiği, dosyada mevcut ...Halk Eğitim Müdürlüğü'nün 27.12.2013 tarihli yazısı içeriğine göre de suça sürüklenen çocuğun 20.11.2013 - 16.01.2014 tarihleri arasında 09:00-12:05 saatlerinde bilgisayar kullanımı kursuna kaydının yapıldığı, 27.12.2013 tarihi itibariyle de devamsızlık yaptığından bahisle kurs ile ilişiğinin kesildiği belirtilmiş ise de Uyap kayıtları itibariyle suça sürüklenen çocuğun bahsedilen 27.12.2013 tarihinden 29.04.2014 gününe kadar .... Çocuk ve Gençlik Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka suçtan tutuklu bulunduğu ve bu sebeple hükmün açıklanamayacağı gözetilmeden yerinde ve yeterli olmayan gerekçe ile yazılı şekilde karar verilmesi,

2-.... Çocuk ve Gençlik Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka suçtan tutuklu bulunduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuğun duruşmalardan bağışık tutulma konusunda bir beyanının olmaması karşısında, 5271 sayılı CMK'nın 193/1 ve 196/5. maddelerine aykırı olarak, son oturumda hazır bulundurulmadan yokluğunda yargılamaya devam edilip hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin açıklanan nedenle isteme kısmen uygun olarak BOZULMASINA, 04.06.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/24961, Karar No: 2013/23833, Tarih: 24.12.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/24961 E.  ,  2013/23833 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor hüküm kurmaya yeterli değildir. Şöyle ki;

...)Dava konusu taşınmaz arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanununun kıymet takdir esaslarını belirten .... maddesinin .... fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Bilirkişi raporlarında bu yönteme uyulmadan dava tarihinden sonra satışı yapılan taşınmaz emsal olarak alınıp değer biçilmiştir. Bu durumda taraflara dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi doğru olmadığı gibi,

...)2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun geçici .... maddesinde değişiklik yapan ve ....06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasanın ....maddesi ile "kamulaştırmasız el atmadan kaynaklanan tazminat davalarında mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretleri bedel tespit davalarında öngörülen şekilde maktu olarak belirlenir. ... açılan ve kesinleşmeyen davalarda da uygulanır." hükmünün getirilmiş olduğu gözetildiğinde, vekalet ücretinin maktu olarak hüküm altına alınması gerektiğinden;

Mahkeme kararının açıklanan nedenle davalı idare vekilinin temyiz itirazı doğrultusunda BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 26.....2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8523, Karar No: 2014/14367, Tarih: 24.09.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/8523 E.  ,  2014/14367 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ÇATALCA SULH HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 03/12/2013

NUMARASI : 2010/1099-2013/838

Taraflar arasında görülen davada Çatalca Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 03/12/2013 tarih ve 2010/1099-2013/838 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili firma tarafından davalıya ait 21300 kap kartonun İstanbul'dan Yunanistan'a taşımasının gerçekleştirildiğini ve bu taşımaya ilişkin 1.350,00 EURO karşılığında fatura düzenlendiğini, davalı tarafından fatura bedelinin ödenmemesi üzerine icra takibi başlatıltığını, davalı tarafından borca ve yetkiye haksız itiraz edildiğini ileri sürerek itirazın iptali ve itiraz olunan kısım üzerinden %40 icra inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamı uyarınca 17/01/2013 tarihli celse de 1. kez HMK.150/1 maddesi uyarınca davanın yenileninceye kadar dava dosyasının işlemden kaldırılmasına karar verildiği, davacı vekilince tekrar süresinde davanın yenilendiği ancak davanın 2. kez işlemsiz bırakıldığı gerekçesiyle HMK 320/4 maddesi uyarınca davanın açılmamış sayılmasına kara verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, taşıma ilişkisinden kaynaklı itirazın iptali davasıdır. Mahkemece, 17.01.2013 tarihinde davacının mazaret sunmaksızın duruşmaya gelmediğinden bahisle dosya işlemden kaldırılmış, davacı vekilince yenilenen dosyada yargılamaya devam edilmiştir. 19.09.2013 tarihli celsede de davacı vekilinin mesleki mazaretinin kabulü ile yeni duruşma gün ve saatinin UYAP'dan öğrenilmesine karar verilmiştir. Takip eden 03.12.2013 tarihli celsede ise davacı vekilinin duruşmada olmadığından bahisle ikinci kez işlemsiz kalan davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir. HMK 150/1 maddesinin işletilebilmesi için öncelikle tarafların duruşma gün ve saatinden usulüne uygun şekilde haberdar olmaları gerekmektedir. Oysa, yeni duruşma günü davacı vekiline fiziki olarak tebliğ edilmemiş UYAP'dan öğrenilmesine dair ara karar kurulmuştur. Bu şekilde usulüne uygun bir şekilde bildirimden bahsedilemeyeceğine göre mahkemece dosyanın ikinci kez işlemden kaldırılması doğru olmamış davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, 24.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20906, Karar No: 2015/42101, Tarih: 29.06.2015

**6. Ceza Dairesi         2013/20906 E.  ,  2015/42101 K.**

**"İçtihat Metni"**

Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Yağma, Suç eşyasını satın almak veya kabul etmek

HÜKÜM : 1- Sanık .... hakkında TCK.nın 142/2-b,143, 53/1-a,b,c,d,e maddeleri uyarınca 3 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılma ve güvenlik tedbirlerinin uygulanmasına,

2- Sanık .... hakkında beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık ... hırsızlık suçundan hükümlülüğüne, sanık ... suç eşyasını satın almak, kabul etmek suçundan beraatine dair kararların yapılan temyiz incelemesinde;

Sanık .... yönünden, 14/02/2011 olan suç tarihi gerekçeli karar başlığına yazılmamış ise de bu husus yerinde eklenmesi olanaklı yazım eksikliği olarak kabul edilmiş,

1- Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulu'nun takdirine göre; hırsızlık suçunun sanık ... tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

a- Sanık ..., soruşturma aşamasında kolluk görevlilerine suça konu olan telefon, hafıza kartı ve sim kartının yerini söyleyerek katılana teslimini sağlayıp zararını giderdiği, telefon ve hafıza kartını suçtan elde edildiğini bilerek kabul eden sanık Bayram'ın bu husustaki menfaatinin hukuken korunamayacağı düşünülmeyerek koşulları gerçekleştiği halde TCK'nın 168/1.maddesinin uygulanmaması,

b- T.C. Anayasasının 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanıktan, yargılandığı suç nedeniyle baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunman ücretinin alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına karar verilmesi,

2- Oluşa ve dosya içeriğine göre, ikinci el cep telefonu alım satımı yapan sanık ..., uyuşturucu madde koklayarak sarhoş vaziyette çevrede dolaşmasıyla bilinen sanık ...'dan, herhangi bir aidiyet belgesi almadan, pin kodu bilinmediği için açılmayan cep telefonunu bu haliyle kabul ettiği olayda, suçunun sabit olduğu düşünülmeyerek, atılı suçtan hükümlülüğü yerine yazılı şekilde yerinde olmayan gerekçe ile beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık .... savunmanı ve o yer Cumhuriyet Savcısı ile katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 29/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1247, Karar No: 2021/2637, Tarih: 23.03.2021

**8. Hukuk Dairesi         2019/1247 E.  ,  2021/2637 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVALILAR : 1-..., 2-..., 3-...

İHBAR OLUNAN : ...

DAVA TÜRÜ : Muhdesatın Tespiti

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalılar Hazine ile ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacı vekili, Batman ili, Merkez ilçesi, Suçeken köyü 118 sayılı parsel sayılı taşınmaz üzerinde 480 m2'lik ev, üç adet çardak, 24,08 m2'lik garaj ve 200 adet meyve ağacının vekil edenince meydana getirildiğini belirterek muhdesatların tespitini talep ve dava etmiş, ıslah dilekçesiyle de 118 sayılı taşınmaz üzerinde bulunan iki katlı 480 m2 yüzölçümlü yeni bina, üç adet çardak, 79,92 m2 yüzölçümlü yer betonu, 128,25,00 m2 yüzölçümlü taş duvar, 259,50 metre tel çitin, 100 adet incir ağacı, 75 adet nar ağacı, 10 adet dut ağacı, 7 adet kaysı ağacı, 2 adet elma ağacı, 3 adet zeytin ağacı, 7 adet armut ağacı, 4 adet fıstık ağacı, 30 adet asma ağacının vekil edenince yapıldığını açıklayarak, muhdesatların tespitini istemiştir.

Davalılar vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir. Hüküm, davalılar Hazine ile ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, muhdesatın tespiti isteğine ilişkindir.

Mahkemece, Devlet Su İşleri Genel Müdürlüğüne müzekkere yazılmış gelen yazı cevabında dava konusu 118 nolu parselin kısmen kamulaştırma alanı içerisinde kaldığı belirtilmiştir. Bu durumda dava konusu yapıların ve ağaçlarının kamulaştırma alanı içiresinde kalıp kalmadığının tespiti amacıyla Mahkemece muhdesatların üzerinde bulunduğu taşınmaz hakkında kamulaştırma ile ilgili kayıt ve belgelerle kamulaştırma haritası getirtilip taşınmaz başında uzman bilirkişiler eşliğinde keşif yapılması, fen bilirkişi eliyle kadastro paftası ve kamulaştırma haritası ölçekleri eşitlenerek zemine uygulanması, bu yolla muhdesatların üzerinde bulunduğu taşınmazın gerçekten kamulaştırma alanı içinde kalıp kalmadığının, davacı tarafın tespit davası açmakta hukuki yararı bulunup bulunmadığının belirlenmesi, bu hususları gösterir denetime elverişli rapor alınması, toplanan ve toplanacak tüm delillerin sonucuna göre bir hüküm verilmesi gerekir. Mahkemece böylesine bir araştırma ve soruşturma yapılmadan, eksik araştırma ve soruşturma ile yazılı şekilde hüküm verilmesi usul ve Yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

Kabule göre de, 22.12.1995 tarihli ve 1/3 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında da vurgulandığı gibi eşya hukukunda, muhdesattan, bir arazi üzerindeki kalıcı yapı ve tesisler ile bağ ve bahçe şeklinde dikilen ağaçları anlamak gerekir.

Kabule göre de, 22.12.1995 tarihli ve 1/3 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında da vurgulandığı gibi eşya hukukunda, muhdesattan, bir arazi üzerindeki kalıcı yapı ve tesisler ile bağ ve bahçe şeklinde dikilen ağaçları anlamak gerekir.

Duraksamadan belirtmek gerekir ki; mevcut bir muhdesata sonradan yapılan imalatlar yeni bir muhdesat meydana getirme sayılamayacağı gibi, bu amaçla yapılan giderler de mevcut muhdesata değer kazandıran faydalı ve zorunlu giderlerdendir. Aynı şekilde bütünleyici parça niteliğinde olmayıp her zaman için ana taşınmazdan sökülüp götürülebilen ve taşınmazdan ayrılması mümkün olan eşyalar da teferruat niteliğindedir. Bu nitelikteki eşyalar yönünden muhdesat tespiti davası açılamayacağı, iyileştirici nitelikteki giderlerden paya düşenden fazlasını ancak koşullarının varlığı halinde Türk Borçlar Kanunu'nun 77 ve devam eden maddeleri hükmüne ve sebepsiz zenginleşme kurallarına göre açılacak eda nitelikli bir alacak davası ile istenebileceği kuşkusuzdur. Eda davası açma hakkının bulunduğu hallerde bu davaya öncü olacak bir tespit davası açılmasında hukuki yarar bulunduğundan söz edilemez. Hukuki yarar dava koşuludur.

Somut olaya gelince; mahallinde yapılan keşif sonucunda, dosyaya ibraz edilen bilirkişi raporlarına göre; tespiti istenen ve Mahkemece kabulüne karar verilen yer betonunun tamamlayıcı ve iyileştirici mahiyette olması, tel çitin ise sökülüp götürülebilir olması nedeniyle muhdesat niteliği yoktur. Bu yapılar nedeniyle kabul kararı verilmesi de doğru olmamıştır.

SONUÇ: Davalılar Hazine ve Çevre Şehircilik Bakanlığı vekilinin yukarıda açıklananan nedenlerle temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3.maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMKnun 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 23.03.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14730, Karar No: 2016/2208, Tarih: 02.03.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/14730 E.  ,  2016/2208 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : TCK'nın 151/1, 62/1 maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın evde bulduğu çapa sapıyla kendi ikametinin camlarını kırdığı daha sonra ikametinin karşısında bulunan müştekinin işlettiği kahvehanede oturan müşterilerin ona doğru baktıklarını görmeleri üzerine elinde bulunan sopa marifeti ile müştekiye ait kahvehanenin caddeye bakan iki camını kırarak zarar verdiği anlaşıldığından, mala zarar verme suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

TCK'nın 53. maddesi ile ilgili Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 2015/85 sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 02.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1272, Karar No: 2016/4435, Tarih: 18.02.2016

**12. Hukuk Dairesi         2016/1272 E.  ,  2016/4435 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlular tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Alacaklı tarafından bonoya dayalı olarak başlatılan kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile takipte borçlular imza itirazında bulunarak takibin iptalini istemiş, mahkemece imzaya itirazın reddi ile birlikte borçlular aleyhine %40 tazminata hükmedilmiştir.

İİK'nun 170/3. maddesi uyarınca imza itirazı reddedilen borç1unun tazminatla sorumlu tutulabilmesi için imza incelemesi sonucu imzanın borçluya ait olduğunun anlaşılması ve takibin ikinci fıkraya göre durdurulmuş olması gerekir.

Somut olayda, borçlunun imzaya itirazı üzerine mahkemenin, İİK'nun 170.maddesi uyarınca, takibin geçici durdurulmasına karar vermediği anlaşılmaktadır.

Mahkemece, takibin durdurulmadığı dikkate alınarak imza itirazının reddi ile yetinilmesi gerekir iken borçlular aleyhine ayrıca %40 tazminata hükmedilmesi isabetsiz ise de anılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını zorunlu kılmadığından kararın düzelterek onanması gerekmiştir.

SONUÇ : Borçluların temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile .. İcra Mahkemesi'nin 05.03.2014 tarih ve 2012/44 E. 2014/27 K. sayılı ilamının hüküm bölümünün inkar tazminatı ile ilgili ikinci cümlesinin karar metninden çıkartılmasına, kararın düzeltilmiş bu şekliyle İİK.nun 366. ve HUMK’nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), mahkeme kararı düzeltilerek onandığından harç alınmasına yer olmadığına, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 18.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.

ZA
Yargıtay — Esas No: 2017/1358, Karar No: 2018/10620, Tarih: 18.10.2018

**19. Ceza Dairesi         2017/1358 E.  ,  2018/10620 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-)Sanık hakkında kurulan hükümde, 6831 sayılı Kanun'un 91/4. maddesi uyarınca yapılan arttırım sırasındaki hesap hatası nedeniyle 8 ay hapis ve 80 gün adli para cezası yerine 6 ay hapis cezası ve 60 gün adli para cezası belirlenmesi suretiyle netice cezanın 8 ay hapis ve 80 gün adli para cezası yerine 6 ay hapis ve 60 gün adli para cezası şeklinde eksik tayin edilmesi,

2-)5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesi gereğince sanık hakkında verilen gün adli para cezasının 6 eşit taksitte ödenmesine karar verilirken infazda duraksamaya yol açacak şekilde taksit aralığının gösterilmemesi,

3-)TCK'nın 52/4. maddesi gereğince ödenmeyen adli para cezasının infaz aşamasında hapis cezasına çevrilebileceğinin ihtarı ile yetinilmesi gerekirken adli para cezasının ödenmemesi halinde hapis cezasına çevrilmesine karar verilmesi suretiyle infazda yetkinin kısıtlanması,

4-)Kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmiş ise de, 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı ile anılan maddenin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ile katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 18.10.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.