muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/4585, Karar No: 2022/15059, Tarih: 01.11.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/4585 E.  ,  2022/15059 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

İLK DERECE MAHKEMESİ: Bursa 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı davacı idare vekili tarafından yapılan istinaf başvuru talebinin Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesince esastan reddine, davalı vekili tarafından yapılan istinaf başvuru talebinin ise kısmen kabulü ile 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına dair verilen karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arazi niteliğindeki Bursa İli, ... İlçesi, ... Mahallesi, 112 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-f maddesi uyarınca gelir metodu esas alınarak değer biçilmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı davacı idare vekili tarafından yapılan istinaf başvuru talebinin HMK'nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine, davalı vekili tarafından yapılan istinaf başvuru talebinin ise kısmen kabulü ile taşınmazın ilk derece mahkemesince belirlenen m² birim fiyatına uygulanan % 200 objektif değer artış oranının % 250'ye çıkartılmak suretiyle hesaplanan bedel üzerinden yeniden esas hakkında hüküm kurulmasında bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

İlk Derece Mahkemesi kararı ile tespit edilen 267.390,00 TL bedelin davalı tarafa derhal ödenmesine karar verildiği gözetildiğinde bu bedele dava tarihinin dört ay sonrası olan 10.09.2017 tarihinden ilk karar tarihi olan 27.04.2018 tarihine kadar, Bölge Adliye Mahkemesi kararı ile belirlenen bedelden ilk derece mahkemesi kararı ile belirlenen bedelin mahsubu sonrası kalan 44.550,00 TL bedele 10.09.2017 tarihinden istinaf karar tarihi olan 30.11.2021 tarihine kadar faiz uygulaması gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru değil ise de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden;

Doğru değil ise de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden;

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesinin 2019/2813 Esas, 2021/2606 Karar sayılı ilamın 4. bendinin tümüyle çıkartılmasına, yerine (İlk Derece Mahkemesi kararı ile tespit edilen 267.390,00 TL bedelin davalı tarafa derhal ödenmesine karar verildiği gözetildiğinde, bu bedele dava tarihinin dört ay sonrası olan 10.09.2017 tarihinden ilk karar tarihi olan 27.04.2018 tarihine kadar, Bölge Adliye Mahkemesi kararı ile belirlenen bedelden ilk derece mahkemesi kararı ile belirlenen bedelin mahsubu sonrası kalan 44.550,00 TL bedele 10.09.2017 tarihinden istinaf karar tarihi olan 30.11.2021 tarihine kadar faiz uygulamasına) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece HMK'nın 370/2. maddesi uyarınca DÜZELTİLEREK ONANMASINA, HMK'nın 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 01.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6242, Karar No: 2022/7754, Tarih: 03.11.2022

**11. Hukuk Dairesi         2021/6242 E.  ,  2022/7754 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 14. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 19.04.2021 tarih ve 2019/532 E. - 2021/354 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirketin maliki bulunduğu taşınmaz üzerine davacı lehine 02.12.1998 tarihinden geçerli olmak üzere 20 yıl süreli intifa hakkı tesis edilip, intifa bedelinin peşin ödendiğini, taşınmaz üzerinde kurulu akaryakıt istasyonunun işleticiliği / bayiliğinin de taraflar arasında akdedilen bayilik anlaşması gereğince davalıya tevdi edildiğini, anlaşmalar çerçevesinde taşınmaz üzerindeki akaryakıt istasyonunda davacı marka ve logosu adı altında ürün satışının intifa hakkı süresince devam edeceği inancı ile akaryakıt istasyonunun faaliyetinin iyileştirilmesi amacıyla yatırımlar yapılıp, davacının satış faaliyetinin geliştirilmesi, diğer bayiler arasındaki rekabetçi konumunun güçlendirilmesi, iyileştirilmesi amacıyla yatırımlar yapılıp, satış teşvik primi veya başka adlar altında finansal destek ödemelerinde bulunulduğunu, ancak Rekabet Kurulu'nun 12.03.2009 tarihinde yayınlanan genel bildirimi ile sözleşme süresi ile intifa süresinin kısıtlanması sonunda işlememiş süreye (18.09.2010 tarihinden sonrası geçersiz sayılan) tekabül eden intifa bedeli, ticari teşvik primi, yatırımlar bedeli yönünden davacı yönünden sebepsiz zenginleşme oluşturduğunu belirterek, anılan kalem değerlerinin denkleştirici adalet ilkesine göre hesaplanan güncelleştirilmiş miktarları toplamı olan 124.412,00 TL'nin temerrüt tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak alınan bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre, bilirkişi heyetince davacının 22.09.2020 tarihli dilekçesinde belirttiği kalıcı yatırımların ve davalı istasyondaki demirbaşların incelendiği, davacı tarafça iddia edilen demirbaşlara ait dava dosyasında faturalarının olmadığı, marka, model tip ve seri no'larının belirtilmediği, dosya içerisinde bulunan taraflar arasında düzenlenmiş tutanakla davacının sunmuş olduğu demirbaşlara ait listenin karşılaştırıldığı, yapılan keşif ve bilirkişi incelemesi ile davalı istasyonun dava dışı Shell bayisi olarak ticaretine devam ettiği, 26 kalem demirbaş olduğu, bunların 15 adedinin dava dışı Shell giydirmeleri olduğu, 11 adedinde ise herhangi bir marka veya giydirme olmadığı, tesisin otogar tarafında 5 kalem demirbaşın bulunduğu, bunların 3 kaleminin dava dışı Shell giydirmeli olduğu, 2 kaleminin marka veya giydirmesi olmadığı, davacı tarafın imzasının bulunduğu tutanakla demirbaşların çoğunluğunun davacı tarafa teslim edildiği, davacı tarafça bildirilen kalıcı yatırımlardan 3 kalem ürünün davacıya teslim edildiğine dair tespit yapılamamakla birlikte bu ürünlerin davalı tesisinde kullanılmadığı, davalının yatırımları kullanarak ticaretine devam etmediği, anılan kalıcı yatırımların taşınmaza değer katmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 21,40 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 03/11/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9974, Karar No: 2013/24007, Tarih: 24.10.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/9974 E.  ,  2013/24007 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İstanbul 4. Aile Mahkemesi

TARİHİ :27.12.2012
Yargıtay — Esas No: 2014/16131, Karar No: 2014/16361, Tarih: 03.09.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/16131 E.  ,  2014/16361 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava dosyası inceleme için elektronik ortamda gönderilmiştir.

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların "taranma" suretiyle elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur (HMK md. 445). Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranamayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi (duruşmalı temyiz edilen dosyaların her halükarda elektronik değil, fiziki olarak gönderilmesi) gerekmektedir. Fiziki olarak gönderilen dosyalar ayrıca elektronik ortamda gönderilmemelidir.

Yapılan incelemede tebliğ mazbataları ve bilirkişi raporunun taranmadığı, birden fazla dava dilekçesi, cevap dilekçesi, beyan dilekçesi ve temyiz dilekçesinin sisteme kaydedildiği ancak bunlardan bir kısmının tarandığı bir kısmının taranmadığı anlaşılmıştır.

Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün olmadığından, dosyanın fiziki olarak gönderilmesi için mahalli mahkemesine iadesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda gösterilen sebeple dosyanın fiziki olarak gönderilmesi amacıyla mahkemesine, İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 03.09.2014(Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2023/3716, Karar No: 2023/18349, Tarih: 15.05.2023

**4. Ceza Dairesi         2023/3716 E.  ,  2023/18349 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkeme kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 inci maddesi, 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca 1.300 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 06.03.2023 tarih ve 94660652-105-35-34552-2022-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 30.03.2023 tarihli ve KYB-2023/29801 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 30.03.2023 tarihli ve KYB-2023/29801 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Dosya kapsamına göre sanığın mahkumiyetine esas hakaret suçundan hüküm kurulurken temel cezanın 5237 sayılı Kanun'un 125/1 inci maddesi gereğince 90 gün adli para cezası olarak belirlenmesini müteakip, anılan Kanun'un 62/1 nci maddesi uyarınca yapılan 1/6 oranında indirim neticesinde 75 gün adli para cezasına hükmedilmesini takiben, 5271 sayılı Kanun'un 251/3. üncü maddesi gereğince yapılan 1/4 oranında indirim neticesinde hükmedilen 56 gün adli para cezasının 5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesi uyarınca bir gün karşılığı olarak takdir edilen 20,00 Türk lirası ile çarpılması sonrasında, sonuç olarak 1.120,00 Türk lirası yerine, 1.300,00 Türk lirası adlî para cezasına karar verilmek suretiyle, fazla ceza tayin edilmesinde isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1.5271 sayılı Kanun'un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendinin;

"Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder."

Şeklinde düzenlendiği belirlenmiştir.

2. İnceleme konusu hükümde, sanık hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin üçüncü fıkrası gereğince 56 gün adli para cezasına hükmedildiği, cezanın aynı Kanun'un 52 inci maddesinin ikinci fıkrası gereğince günlüğü 20,00 TL üzerinden çarpımı sonucunda sonuç cezanın 1.120,00 TL yerine 1.300,00 TL olarak fazla ceza tayini hukuka aykırıdır.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Yerel Mahkeme kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

3. 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bozma nedeninin daha hafif bir cezayı gerektirdiği belirlendiğinden;

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Yerel Mahkeme kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

3. 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bozma nedeninin daha hafif bir cezayı gerektirdiği belirlendiğinden;

"Sanığın hakaret suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin birinci fıkrası gereği 90 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına,

Sanığın cezasından 5237 Sayılı Kanun'un 62/1 inci maddesi uyarınca takdiren (1/6) oranında indirim yapılarak sanığın 75 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına,

Sanığın üzerine atılı suçun Basit Yargılama Usulüne tabi olması nedeniyle bu usulün uygulanmasına karar verildiğinden 5271 sayılı Kanun'un 251/3 üncü maddesi uyarınca sonuç cezada (1/4) oranında indirim yapılarak sanığın 56 GÜN ADLİ PARA CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA,

Sanığa verilen adli para cezasının 5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesi uyarınca sanığın ekonomik ve şahsi halleri gözetilerek 1 gün karşılığı 20,00 TL takdiri ile sanığın 1.120,00 TL ADLİ PARA CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA, kararın diğer kısımların aynen bırakılmasına,"

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

15.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4650, Karar No: 2012/6671, Tarih: 14.11.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/4650 E.  ,  2012/6671 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı karar verilmesine yer olmadığına ve davanın kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin davalı yüklenici ile ... ili, ... ilçesi, 1562 ada, 108 parselde bulunan binada mevcut dairesinin yıkılarak yerine mer'i imar planı doğrultusunda toplam 10 adet bağımsız bölümden oluşacak şekilde bina yapılması ve 7 nolu dairenin müvekkiline verilmesi konusunda düzenleme şeklinde satış vaadi ve kat karşılığı inşaat sözleşmesi yaptığını, sözleşmenin 31. maddesine göre tüm kat maliklerinin binayı boşaltmasını takip eden aydan başlamak üzere yeni dairelerin anahtar teslimine kadar geçecek süre için normal kat dairelere 800,00 TL kira desteğinin yüklenici tarafından ödenmesinin kararlaştırıldığını, davalının 2009 yılı Temmuz ayından 2010 yılı Şubat ayına kadar olan döneme ait kira yardımlarını ödemediğini, hakkında başlatılan icra takibine de haksız olarak itiraz ettiğini, takibe itirazdan sonra tarafların bir araya gelerek 23.02.2010 tarihli protokolün düzenlendiğini, bu protokolde 15.01.2010 tarihine kadar tahakkuk etmiş olan ve ödenmeyen 3.200,00 TL'nin ödendiği hususunda mutabık kalındığını, ancak 16.01.2010 tarihinde ödenmesi gereken 800,00 TL kira alacağının talep edilmesine rağmen ödenmediğini, davalının icra takibinin tamamına itiraz ettikten sonra itiraz ettiği borcun 3.200,00 TL'sini kabul edip ödeyerek ödediği kısım yönünden haksız itiraz yaptığının sabit olduğunu ileri sürerek, ödenmeyen 800,00 TL kira alacağına ilişkin itirazın iptali ile takibin tüm fer'ileriyle birlikte devamını, takipten ve itirazdan sonra ödenen 3.200,00 TL ve ödenmeyen 800,00 TL'nin toplamı olan 4.000,00 TL üzerinden %40 icra inkar tazminatının tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, sözleşmeye göre kira yardımının anahtar teslimine kadar ödeneceğini, 15.12.2009 tarihinde davacı ile davalı arasında geçici kabul protokolü yapılarak taşınmazın anahtarının davacıya teslim edildiğini, taraflar arasında yapılan 23.02.2010 tarihli protokolle 15.01.2010 tarihine kadar tahakkuk etmiş olan ve ödenmeyen 3.200,00 TL'nin ödendiğinin kabul edildiğini ve alacağın likit olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, kat karşılığı inşaat sözleşmesinde bağımsız bölüme ait anahtarın davacıya teslimine kadar geçecek süre için kira katkı payı ödenmesinin kabul edildiği, anahtar tesliminin 15.12.2009 tarihinde yazılı olarak yapıldığından 16.01.2010 tarihi için talep edilen kira katkı payı talebinin uygun görülmediği, 16.01.2010 tarihi dışındaki kira bedellerinin dava

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, kat karşılığı inşaat sözleşmesinde bağımsız bölüme ait anahtarın davacıya teslimine kadar geçecek süre için kira katkı payı ödenmesinin kabul edildiği, anahtar tesliminin 15.12.2009 tarihinde yazılı olarak yapıldığından 16.01.2010 tarihi için talep edilen kira katkı payı talebinin uygun görülmediği, 16.01.2010 tarihi dışındaki kira bedellerinin dava

açıldıktan sonra davalı tarafından ödendiği ve icra inkar tazminatı yönünden koşulların oluşmadığı gerekçesiyle, davacının Kartal 4. İcra Müdürlüğü'nün 2010/795 Esas sayılı takip dosyasına takibe dayalı borcun bir kısmını ödediğinden bu hususta karar verilmesine yer olmadığına, 16.01.2010 tarihli 800,00 TL kira alacağına yönelik itirazın iptali talebinin reddine, koşulları oluşmayan icra inkar tazminatı talebinin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, alınması gereken harç peşin yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 14.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/9667, Karar No: 2006/10700, Tarih: 18.12.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/9667 E.  ,  2006/10700 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyaya getirtilen Belediye Başkanlığının vergi değerlerini bildiren yazısında; 2005 yılı için dava konusu 529 ada 1 parsel nolu taşınmazın asgari m2 fiyatının 0,085 YTL, emsal alınan 527 ada 9 parselin ise 25,00 YTL olduğu, bilirkişi raporlarında ise hem dava konusu taşınmaz hem de emsal taşınmazın 2002 yılı için m2 vergi değerlerinin aynı (16 YTL) olduğu bildirilmiş olup raporlarda bildirilen ve belediye başkanlığınca bildirilen vergi değerleri arasındaki bu çelişkinin giderilmesi yönünden, yeniden dava konusu 529 ada 1 parsel ile emsal 527 ada 9 parsel nolu taşınmazların 2002 yılı ve 2005 yılları itibariyle emlak vergisine esas olmak üzere belirlenen asgari m2 değerlerinin Belediye Başkanlığından getirtilmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 18.12.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2402, Karar No: 2013/4389, Tarih: 25.06.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/2402 E.  ,  2013/4389 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki genel kurul kararının iptali davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vekili Av. ... ile davalı vekili Av. ...'ın gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, müvekkilinin, davalı kooperatiften sekiz adet daireyi 104.000,00 TL ödeyerek satın aldığını, buna rağmen ........2008 tarihli genel kurul toplantısında, kanuna ve iyiniyet kurallarına aykırı olarak davacıya ek ödeme yükümlülüğü getiren karar alındığını ileri sürerek, ........2008 tarihli genel kurul kararlarının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, uyulan bozma ilamı, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna göre, davacının kooperatif üyesi olduğundan kooperatifin yapacağı inşaatı tümüyle bitireceği tarihe kadar genel kurulca alınacak ek ödemelere katılmasının zorunlu olduğu, yönetim kurulunun, genel kurul kararı olmaksızın, dairelerin belirlenen peşin bedelle belli tarihte teslim edileceğine ilişkin taahhüdünün kooperatifi bağlamayacağı ve genel kurul kararlarının iptalini gerektirir bir neden bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, genel kurul kararının iptali istemine ilişkindir. Iptali istenen ........2008 tarihli genel kurulda, 2003 yılında yapılan genel kurulda belirlenen aidat ve ek ödemelerin genel kurulca karara bağlanması, bu konuda 1163 sayılı Kanun 46. maddesi uyarınca ödeme yapmayan üyeler ile davacının borcunun genel kurulca görüşülerek tüm borçlarının ve ek ödeme ile aidatlarınınanılan yasanın 52. maddesi uyarınca karar bağlanması kapsamında, davacının ....08.2003 tarihi itibariyle ödemesi gereken miktarın yasal faiz hariç 50.000,00 TL olduğu ve bugüne kadar ödeme yapmayarak kooperatifi zarara uğrattığı, bu nedenle bilanço esas alınarak hesaplanan 50.000,00 TL 'nin ....08.2003 tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte ödenmesi konusuunda karar alınmıştır.

Öncelikle, davacı peşin ortak olduğunu iddia etmiş ise de, bu konuda genel kurul kararı bulunduğunu iddia ve ispat etmediğine göre mahkemece, peşin ödemeli ortak olarak kabul edilmemesi ilke olarak doğrudur. Ancak, mahkemece yapılan araştırma ve inceleme hüküm vermek için yeterli değildir. 1163 sayılı Kooperatifler Kanunun .... maddesi hükmü uyarınca