muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/13412, Karar No: 2014/7940, Tarih: 01.04.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/13412 E.  ,  2014/7940 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62/1, 50/1-a, 52/4, 53/6. maddelerince mahkumiyet,

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin kusura ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Sanık hakkında hükmedilen sonuç 1 yıl 8 ay hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesinde 12.100 TL yerine, hesap hatası sonucu 10.800 TL olarak eksik ceza tayini,

2- Hapis cezası adli para cezasına çevrilirken esas alınan tam gün sayısının ve adli para cezasına çevrilmesine esas alınması gereken TCK'nın 50/1-a, 4 ve 52/2. maddelerinin gösterilmemesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu hususların yeniden yargılama yapılmaksızın, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanık hakkında sonuç olarak hükmedilen adli para cezasına ilişkin bentteki " 10800 " ibaresi çıkartılıp yerine 12.100 TL yazılması ve hüküm fıkrasının 4. bendine, "TCK'nın 50/1-a, 4. maddesi uyarınca 605 gün adli para cezasına çevrilmesine" ibaresinin ve adli gün cezasının para cezasına çevrilmesine ilişkin bende "TCK'nın 52/2. maddesi gereğince" ibareleri eklenip sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 01/04/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/21827, Karar No: 2011/21574, Tarih: 12.12.2011

**2. Hukuk Dairesi         2011/21827 E.  ,  2011/21574 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İnegöl 1. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :11.11.2011
Yargıtay — Esas No: 2020/491, Karar No: 2020/857, Tarih: 17.02.2020

**21. Hukuk Dairesi         2020/491 E.  ,  2020/857 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi ... Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... İş Mahkemesi

KARAR

A)Davacı istemi;

Davacı, davalı işyerinde geçen çalışmalarının 506 sayılı Yasanın Ek 5/II maddesi kapsamında olduğundan bahisle,itibari hizmet süresinin tespiti ile sigortalılık süresine eklenmesini talep etmiştir.

B)Davalı Cevabı;

Davalı Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı vekili, itibari hizmet süresinden istifade edilebilmesi için sigortalının basım ve gazetecilik işyerinde çalışması ve 506 sayılı Kanunun Ek 5.madde II. bendinin (a-f) alt bentlerinde yazılı fiziksel dış etkenlerden birinin gerçekleşmiş olması gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... Ambalaj San. ve Tic. A.Ş. vekili, işyerinin 506 sayılı Kanun’un Ek 5. maddesinin 2. bendinde yer alan “basım ve gazetecilik işyerleri” niteliğinde bulunmadığını, işyerinde çalışma koşullarını ağırlaştıracak ve itibari hizmet süresinden yararlanılması sonucunu doğuracak koşulların söz konusu olmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C)İlk Derece Mahkemesi Kararı ve Gerekçesi ;

Mahkemece; davalı işyerinin 506 sayılı yasanın Ek 5/II. maddesi kapsamında basım işyeri olduğu, davacının itibari hizmet süresinden yararlanması için gerekli koşulların gerçekleştiği gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Bölge Adliye Mahkemesi Kararı ve Gerekçesi;

Bölge Adliye Mahkemesince , davalı işverene ait işyerinde aynı dönemde çalışan işçiler tarafından açılan emsal davalara ilişkin kesinleşen mahkeme kararları uyarınca matbaa işyeri sınıfında değerlendirilmesi gereken işyerinde,solunum ve cilt yoluyla vücuda geçen gaz veya diğer zehirleyici maddelerle çalışarak, işyeri ortamındaki etkenlere maruz kaldığı için davacının itibari hizmet süresinden yararlanma koşullarına sahip olduğu gerekçesi ile ... Ambalaj San. ve Tic. A.Ş. vekili ve SGK Başkanlığı vekilinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

E) Temyiz ;

Sosyal Güvenlik Kurumu vekili, işyerinde ambalaj üzerine baskı yapıldığını,mahiyeti itibariyle yasa kapsamında yer almadığını belirterek kararı temyiz etmiştir.

Davalı ... Ambalaj San ve Tic.AŞ vekili,basım işinin mevkute çıkarmaya yönelik olduğunu ,işyerinin ambalaj fabrikası olup yasa kapsamına girmediğini,davacının çalıştığı bölümde yasada belirtilen olumsuz koşulların bulunmadığını belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

F) Delillerin Değerlendirilmesi ve Gerekçe ;

Dava,itibari hizmet süresinin tespiti istemine ilişkindir.

Davalı ... Ambalaj San ve Tic.AŞ vekili,basım işinin mevkute çıkarmaya yönelik olduğunu ,işyerinin ambalaj fabrikası olup yasa kapsamına girmediğini,davacının çalıştığı bölümde yasada belirtilen olumsuz koşulların bulunmadığını belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

F) Delillerin Değerlendirilmesi ve Gerekçe ;

Dava,itibari hizmet süresinin tespiti istemine ilişkindir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden,davacının tespiti istenen dönemde davalı işyerinde kalite kontrol teknisyeni olarak çalıştığı,mahkemece keşif yapıldığı,bilirkişi raporunda davalı işyerinde baskı makineleri kullanılarak polietilen gibi plastik filmler ve kağıt ambalaj üzerine baskı işleri yapıldığı,esnek ambalaj malzemesi üretildiği,makinelerin tek çatı altında olması nedeniyle kullanılan kimyasalların tüm ortama yayıldığı,havalandırma sisteminin yeterli olmadığı tespitlerine yer verildiği,tanıkların dinlendiği,kapasite raporlarında ve Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı teftiş raporlarında işyerinde gıda sanayisine yönelik baskılı-baskısız ambalaj malzemeleri üretimi,esnek ambalaj ve torba üretimi yapıldığının belirtildiği,ticaret sicil kayıtlarında şirketin amaç ve konusunun,kağıttan,mukavvadan plastikten,selofandan,tenekeden vs. her türlü tabii,sınai,kimyevi,ham maddelerden,her türlü toprak mahsullerinin sınai mamullerin,sıvıların ve gıda maddelerinin ambalajlanmasında kullanılacak her boy ve şekilde torba,kap,kutu,şişe vb.nin imal ve ticareti olarak gösterildiği anlaşılmaktadır.

İtibari hizmet, gerçekte çalışılmayan ve prim ödemesi olmayan sürelerin kanun koyucu tarafından verilen imkân nedeniyle sigortalılık süresine eklenmesine, böylece,ağır ve yıpratıcı işlerde çalışan bir kısım sigortalıların daha erken yaşlılık aylığından yararlanmalarına imkan sağlamaktadır.

506 sayılı Yasa sistemine itibari hizmet kavramı 11.08.1977 günlü 2098 sayılı yasa ile girmiştir.

506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu’nun Ek 5. maddesi II bendinde 20/06/1987 tarihli 3395 sayılı Kanununun 13. maddesiyle yapılan değişikle itibari hizmetten yararlananların kapsamı genişletilmiştir.

Davanın yasal dayanağı olan Ek 5 madde II numaralı bendinde , “Basım ve gazetecilik iş yerlerinden 1475 sayılı Kanun ve değişikliklerine göre çalışan sigortalılardan,

a) Solunum ve cilt yoluyla vücuda geçen gaz veya diğer zehirleyici maddelerle çalışılan iş yerleri,

b) Fazla gürültü ve ihtizaz yapıcı makine ve aletlerle çalışarak iş yapılan işyerleri,

c) Doğrudan doğruya yüksek hararete maruz bulunarak çalışılan işyerleri,

d) Fazla ve devamlı adali gayret sarf edilerek iş yapılan işyerleri,

e) Tabii ışığın hiç olmadığı ve münhasıran suni ışık altında çalışılan işyerleri,

f) Günlük mesainin yarıdan fazlası saat 20.00'den sonra çalışılarak yapılan işyerlerinde” hizmeti geçenlerin sigortalılık süresine ,bu sürelerin her tam yılı için 90 gün ekleneceği belirtilmiştir.

c) Doğrudan doğruya yüksek hararete maruz bulunarak çalışılan işyerleri,

d) Fazla ve devamlı adali gayret sarf edilerek iş yapılan işyerleri,

e) Tabii ışığın hiç olmadığı ve münhasıran suni ışık altında çalışılan işyerleri,

f) Günlük mesainin yarıdan fazlası saat 20.00'den sonra çalışılarak yapılan işyerlerinde” hizmeti geçenlerin sigortalılık süresine ,bu sürelerin her tam yılı için 90 gün ekleneceği belirtilmiştir.

Sigortalıların itibari hizmetten yararlanabilmesi için iki koşulun birlikte gerçekleşmesi gerekir. Birinci koşul sigortalının basım ve gazetecilik iş yerlerinde çalışması, ikinci koşul ise; II. bendin (a-f) alt bendlerinde yazılı fiziksel dış etkenlerin ve olumsuz çalışma koşullarının olayda ayrıca gerçekleşmesidir. Söz konusu maddede, basım ve gazetecilik iş yeri birlikte ifade edilmişse de, gazetecilik işi yapılmayan sadece basım işi yapılan iş yerlerinde çalışan sigortalıların da, maddenin alt bentlerinde sayılan koşullardan herhangi birisi oluştuğu takdirde itibari hizmetten yaralanacakları açıktır. Ancak "basım" işinin matbaa iş yerinde mevkute çıkarmaya yönelik olduğunun kabulü gerekmektedir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 07.02.2018 tarih ve 2015/21-3371 Esas ve 2018/129 karar sayılı içtihadında da bu husus vurgulanmıştır.

Sigortalıya ve işyerine ilişkin koşul, yasada nitelikleri sayılı ve sınırlı bir biçimde belirtildiğinden bir sigortalının çalışma koşulları ne kadar ağır olursa olsun ,yasada sayılan sigortalılar ve işyeri kapsamına girmediği sürece itibari hizmetten yararlanması mümkün değildir.

İtibari hizmetten yararlananların emsallerine göre ayrıcalıklı şekilde erken emekli olabilme avantajı nedeniyle ,uygulamada ,yasanın kapsamının genişletilmesi amacıyla ve düzenlemenin Anayasanın eşitlik ilkesine aykırı olduğu iddiasıyla Anayasa Mahkemesine başvurular olmuştur.

Anayasa Mahkemesi, 1988/51 Esas,1989/18 Karar sayılı 02.05.1989 tarihli kararında ‘özde Anayasa'ya aykırı düşmeyen bir kuralın uygulama alanının genişletilmesi amacıyla iptal edilmeyeceği, bir kısım sigortalılara hak tanıyan itiraz konusu hükmün, öteki kesimlere de aynı hakkı tanıyan tamamlayıcı yasama işlemleriyle düzeltilmesi, düzenleme eksikliklerinin bu yöntemle giderilmesinin Anayasa'ya uygun olacağını’ belirterek itirazın reddine karar vermiştir.

Yine,söz konusu Ek maddede 3395 sayılı Yasa ile değişiklik yapılırken maddede yazılı dış etkenlere maruz başkaca iş kolları bulunduğu ve bunların da yasa kapsamına alınması TBMM Genel Kurulunca önerilmiş ancak istenilen düzenleme ileri tarihe bırakılmıştır. (TBMM 20.06.1987 günlü 121.Birleşime ilişkin Tutanak Dergisi )

506 sayılı Kanunun Ek 5. maddesinin II. bendinde yer alan “basım” işinin matbaa iş yerinde mevkute çıkarmaya yönelik olduğu hem madde metninden hem yasama belgelerinden anlaşılmaktadır.

506 sayılı Kanunun Ek 5. maddesinin II. bendinde yer alan “basım” işinin matbaa iş yerinde mevkute çıkarmaya yönelik olduğu hem madde metninden hem yasama belgelerinden anlaşılmaktadır.

Davalı iş yerinde gıda ve deterjan ambalajı üzerine baskı yapıldığı, söz konusu iş yerinde basım ve gazetecilik adına herhangi bir faaliyette bulunulmadığı, basım işyerinin mevkute çıkarmaya yönelik olarak faaliyet göstermesi gerektiği, bu nedenle davalı iş yerinin 506 sayılı Kanunun Ek 5’inci maddesinde belirtilen itibari hizmet süresinden yararlanılabilecek iş kollarına girmediği, itibari hizmet süresinde işçi yararına yorum ilkesi ile iş yeri alanlarının genişletilemeyeceği bu durumda davanın reddi gerektiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli, Bölge Adliye Mahkemesi kararı kaldırılarak ilk derece mahkemesi kararı bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı 6100 sayılı HMK’nun 373/1. maddesi uyarınca KALDIRILMASINA, ilk derece mahkemesi kararının yukarıda belirtilen nedenlerle BOZULMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, temyiz harcının istek halinde temyiz eden davalılardan işverene iadesine

17/02/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/230, Karar No: 2014/4274, Tarih: 03.03.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/230 E.  ,  2014/4274 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava dosyası inceleme için elektronik ortamda gönderilmiştir.

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların "taranma" suretiyle elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur.(HUMK md. 445)Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış,eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranamayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi (duruşmalı temyiz edilen dosyaların her halükarda elektronik değil, fiziki olarak gönderilmesi) gerekmektedir. Fiziki olarak gönderilen dosyalar ayrıca elektronik ortamda gönderilmemelidir.

Dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Mahkemesince dosyanın yeniden kontrol edilerek eksikliklerin gösterilen şekilde tamamlanması, fiziki imkansızlık sebebiyle bunun mümkün olmaması halinde ise elektronik ortamda değil,fiziki olarak gönderilmesi amacıyla dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 03.03.2014 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2020/6888, Karar No: 2021/5184, Tarih: 13.04.2021

**10. Hukuk Dairesi         2020/6888 E.  ,  2021/5184 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

Dava, meslek hastalığından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemlerine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne dair verilen karara karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesince verilen kararın, taraflarca temyiz edilmesi üzerine temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

6100 sayılı HMK’nın davadan feragat ve davayı kabulün zamanını düzenleyen 310. maddesinde feragat ve kabulün hüküm kesinleşinceye kadar her zaman yapılabileceği, feragat veya kabulün hükmün verilmesinden sonra yapılması halinde taraflarca kanun yoluna başvurulmuş olsa dahi, dosyanın kanun yolu incelemesine gönderilmeyeceği ve ilk derece mahkemesi veya bölge adliye mahkemesince feragat veya kabul doğrultusunda ek karar verileceği, feragat veya kabulün dosyanın temyiz incelemesine gönderilmesinden sonra yapılması halinde ise Yargıtay‘ın temyiz incelemesi yapmaksızın dosyayı feragat veya kabul hususunda ek karar verilmek üzere hükmü veren mahkemeye göndereceği düzenlenmiştir.

Somut olayda, dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemiz’e gelmesinden sonra vekaletnamesinde davadan feragat yetkisi de bulunan davacı vekilinin 17/03/2021 tarihli dilekçesi ile “%19 meslek hastalığı maluliyet oranı nedeniyle görülmekte olan davamızdan; ileride maluliyet oranının artması durumunda dava açma hakkımız saklı kalmak üzere müvekkilimin %19 Meslek Hastalığı Maluliyet Oranına dair ödeme yapılması nedeniyle feragat ediyoruz.” şeklinde davadan feragat beyanında bulunduğu anlaşılmakla dosyanın 6100 sayılı HMK’nın 310/3. maddesi gereğince değerlendirme yapılmak üzere Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi’ne GERİ ÇEVRİLMESİNE, temyiz itirazlarının bu noksanlıklar giderilip dosya geldikten sonra incelenmesine, 13/04/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3051, Karar No: 2023/8785, Tarih: 15.02.2023

**6. Ceza Dairesi         2022/3051 E.  ,  2023/8785 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hukuki ilişkiye dayanan alacağın tahsili amacıyla tehdit

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 7035 sayılı Bölge Adliye ve Bölge İdare Mahkemelerinin İşleyişinde Ortaya Çıkan Sorunların Giderilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 21 inci maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Cumhuriyet Başsavcılığının 2013/16485 soruşturma numaralı iddianamesi ile sanık hakkında nitelikli yağma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu (5237 sayılı Kanun) TCK 149/1.a-d, 35/2, 53/1, 58, 63, 54/1. maddeleri uyarınca kamu davası açılmıştır.

2. ... 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 14.10.2014 tarihli ve 2013/179 Esas ve 2014/206 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 106/2-a, 43/2, 62, 53 ve 58 maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğu ve tekerrür hükmünün uygulanmasına karar verilmiştir.

3. ... 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 14.10.2014 tarihli ve 2013/179 Esas ve 2014/206 Karar sayılı kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 11.02.2021 tarihli, 2019/2136 Esas, 2021/2186 Karar sayılı kararı ile;

"... D Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu'nda başka suçtan hükümlü olduğu anlaşılan ve duruşmalardan bağışık tutulma talebi de bulunmayan sanığın, 14.10.2014 tarihli karar oturumunda hazır edilmeden hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle, 5271 sayılı CMK’nun 196. maddesine aykırı olarak savunma hakkının kısıtlanması "

Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozma üzerine usulüne uygun uyma kararından sonra; ... 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.09.2021 tarihli ve 2021/81 Esas, 2021/253 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 106/2-a, 43/2, 62, 53, 58. maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna 58. maddesi uyarınca tekerrür hükmünün uygulanmasına, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri;

1.Sanığın katılandan alacaklı olması nedeniyle haksız tahrikin uygulanması gerektiğine,

2. Herhangi bir şekilde bıçak kullanıldığının açıkça tespit edilmediğine,

3. Müsnet suçun maddi ve manevi şartlarının oluşmadığına,

4.Vesaire

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri;

1.Sanığın katılandan alacaklı olması nedeniyle haksız tahrikin uygulanması gerektiğine,

2. Herhangi bir şekilde bıçak kullanıldığının açıkça tespit edilmediğine,

3. Müsnet suçun maddi ve manevi şartlarının oluşmadığına,

4.Vesaire

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Olay günü saat: 17.20 sıralarında sanığın mağdur ...'ın işyerine gelerek bıçağını çekip çıkartarak dayısı ...'a yönelik olarak "bana para vereceksin, beni besleyeceksin, ne biçim dayısın" şeklinde para istediği ve elindeki bıçakla ...'ın üzerine saldırdığı anlaşılmıştır.

2. Sanık savunmasında, dayısı olan mağdur ...'ın aracıyla mağdurun bir işi için yanındaki iki kişi ile birlikte gittiklerinde kaza yaptıklarını bu olay nedeniyle kendisinin ve yanındaki kişilerin ilaç masraflarını karşılamasından dolayı mağdur ...'dan alacaklı olduğunu, mağdur ile telefonla konuşurken bu parayı ödemeyeceğini, "gel kolunu bacağını kırdırayım" şeklinde konuşması üzerine olay günü bu masrafların ödenmesi için mağdur ...'ın işyerine gittiğini, "kim benim kolumu bacağımı kıracak" diye bağırdığını, içerideki odanın kapısı açılıp dayısı olan mağdur gelince kendisine bir şey yapacaklar diye çekinip bıçak çektiğini, mağdur ...'in iki oğlunun da işyerinde olduğunu, şeklinde savunma yaptığı anlaşılmıştır.

3. Mağdur ... mahkemedeki beyanında "Hakan benim aracımın arızası için bana yardımcı olmak için yine benim başka bir aracımla yardıma gelmişlerdi, dönüşte kaza geçirmişler, ben kendisine yardımcı olmak için bir miktar para vermiştim, olay günü yine bu hastane masrafları için para istemeye gelmiş idi" belirtiği, mağdurlar ... ve ...'ın mağdur ...'in beyanını destekler mahiyette beyanları olduğu görülmüştür.

4. Tanık H.S.'ın "sanığın elinde bıçak vardı ve paramı istiyorum, para vereceksiniz gibi bir şeyler söyledi, sanık diğerlerinden bir şey istemedi, sadece ... abiden para istedi, sanık ... ve ...'e bıçak sallamadı" beyanı dosya içerisinde mevcuttur.

5.Yakalama tutanağına göre sanığın üst aramasında bıçağın ele geçirildiği görülmüştür.

6. İş yerini gösteren kamera kayıtlarına göre sanığın iş yerinde bıçak çektiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Sanık Müdafiinin Haksız Tahrik Hükümlerinin Uygulanması Gerektiğine İlişkin Temyiz Sebebi Yönünden;

Sadece borcun ödenmemesinin haksız tahrik oluşturmayacağından, hükümde bu yönünden hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Ancak ;

1. Hükümde temel uygulama kanun maddesinin " 5237 sayılı Kanun'un 150/1. maddesi delâletiyle 106/2-a maddesi" olarak yazılması gerektiğinin gözetilmemesi,

6. İş yerini gösteren kamera kayıtlarına göre sanığın iş yerinde bıçak çektiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Sanık Müdafiinin Haksız Tahrik Hükümlerinin Uygulanması Gerektiğine İlişkin Temyiz Sebebi Yönünden;

Sadece borcun ödenmemesinin haksız tahrik oluşturmayacağından, hükümde bu yönünden hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Ancak ;

1. Hükümde temel uygulama kanun maddesinin " 5237 sayılı Kanun'un 150/1. maddesi delâletiyle 106/2-a maddesi" olarak yazılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2. Mağdurun aşamalardaki anlatımlarına ve mahkemenin kabulüne göre; sanığın hukuki ilişkiden kaynaklanan alacağını tahsil etmek için hukuki ihtilafın tarafı olan dayısı mağdur ...'ı bıçakla tehdit ettiği, sanığın dayısının çocukları olan mağdurlar ... ve ...'a yönelik doğrudan bir hareketinin olmadığı olayda; sanığın sübut bulan eyleminin mağdur ...'a karşı 5237 sayılı Kanun'un 150/1. maddesi delaletiyle 106/2-a maddesinin tatbikini gerektirdiği, ayrıca anılan Kanun'un 43/2. maddesinin uygulama koşullarının oluşmadığı düşünülmeden yazılı kanun maddesi ile sanığın cezasında arttırma yapılarak yazılı şekilde karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde yer alan B paragrafı (1) ve (2) numaralı bentlerde açıklanan nedenle ... 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.09.2021 tarihli ve 2021/81 Esas, 2021/253 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

15.02.2023 tarihinde karar verildi.