muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/13038, Karar No: 2010/8450, Tarih: 15.07.2010

Mahkemece bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davanın davalı adına tescilli TR 1997 01018 tescil nolu patentin 2 - 14 ve 17 nolu istemlerinin yeni ve tekniğin bilinen durumunu aşmadığı iddiasıyla hükümsüzlüğü istemine ilişkin olduğu, hükümsüzlüğü istenilen dava konusu TR 1997 01018 B tescil numaralı patentin 24/03/1995 US 08/410, 465 numaralı Amerikan patent başvurusunun rüçhanını alarak tescil edildiği, daha sonra rüçhanı alınan başvurunun geri çekilerek istemlerde değişiklik yapıldıktan sonra 12 Haziran 2002 tarihinde US 7229,643 numara ile tescil edildiği, rüçhanı alınan Amerikan patent başvurusu geri çekilerek istemlerine ilk başvuruda olmayan "kaplamanın polietilen Glikol içermemesi negatif unsuru eklenerek patent alınabildiği, Patentin (1) numaralı isteminin, 551 sayılı KHK’nin 42/1-c maddesi gereğince buluşa patent vermenin ön koşulu kabul edilen "istemlerin patentle korunması istenilen buluşun unsur veya unsurlarını kapsaması" hükmüne ve ayrıca istemlerin açık ve öz olma gerektiğine ilişkin 47. maddenin emredici hükümlerine aykırı olduğu, bu nedenle patent başvurusunun eksik olduğu, KHK’nin 129/1-b maddesinde belirtildiği üzere "buluşun buluş konusunun ilgili olduğu teknik alanda bir uzmanın onu uygulamaya koyabilmesini mümkün kılacak yeterlikte açık ve tam olarak tanımlanmadığının kanıtlandığı, bu nedenle hükümsüzlük koşullarının oluştuğu, diğer istemlere gelince; (2) ve (3) numaralı istemlerin bir numaralı isteme bağlı olup; (1) numaralı istemde belirtilen formulasyonun seçildiği polimer grubunun tarif edildiği, 7 ile 17. arasındaki diğer istemler (1) numaralı isteme bağımlı istemler olduğu, (1) numaralı bağımsız istemin geçersizliği nedeniyle bunların da geçersiz olduğu, (4) numaralı istemde kaplamanın propilen glikol içermemesine yer verilmiş olup, teknik bilirkişilerin beyanlarında (istem 4 de bahsedilen "propilen glikol" ile ilgili olarak tarifnamede kaplama konusunda hiç bir açıklık ve bilgi bulunmadığı, bu propilen glikolin bir polimer olmadığı, nem çekici özelliği olan diğer dozajlarda kullanılan yardımcı bir madde olduğunu, esasen tablet kaplamada da bu maddenin kullanılmadığını buraya yanlışlıkla girmiş olabileceği, istem 4 de bahsi geçen propilen glikol ile tarifnamede bahsi geçen polietilen glikol'un farklı kimyasal yapıda olup, farklı kullanım amacına sahip maddeler olduğunu) ifade ettikleri, bu durumda 4 numaralı istemin 47.maddeye aykırı olarak tarifname içeriğini aştığı (içeriğinin tarifnamede yer almadığı) gerek 4. ve gerekse 4 numaralı isteme bağlı sonraki bağımsız istemlerin geçersiz olduğu, diğer bağımlı istemlerdeki teknikler raporda ayrıntılı olarak açıklandığı üzere yeni olmadığından hükümsüzlüğe ilişkin talebin yerinde olduğu sonucuna varılarak, davalı adına tescilli TR 1997 01018 tescil numaralı patentin (1) numaralı bağımsız istem ile ona bağlı (2-14) ve (17) numaralı istemler itibariyle hükümsüzlüğüne, sicilden terkinine, ilan talebinin reddine karar verilmiştir.

Karar, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, takdir edilen 750.00 TL duruşma vekillik ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 03,15 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 15.07.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/23282, Karar No: 2017/24698, Tarih: 14.11.2017

**5. Hukuk Dairesi         2017/23282 E.  ,  2017/24698 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın ... yönünden reddine, ... yönünden kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı ... vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1)... Belediye Encümeninin 22/08/2013 tarih ve 1361/2919 sayılı kararı ile uygun görülüp, ...Büyükşehir Belediye Encümeninin 12/09/2013 tarih ve 2466/5324 sayılı kararı ile onaylanan 8401615 nolu parselasyon planı ile düzenlemeye alındığı ve ... 5. İdare Mahkemesinin 09/03/2016 tarih ve 2015/2403 Esas - 2992 Karar sayılı kararı ile encümen kararları ile parselasyon planına dayanan imar planlarının onayına ait meclis kararlarına ilişkin Yürütmenin Durdurulması kararı verildiği bildirildiğinden,

... 5. İdare Mahkemesinin 09/03/2016 tarih ve 2015/2403 Esas - 2992 Karar sayılı Yürütmenin Durdurulması kararı sonrası dosyanın akibeti ile karara çıkmış ise kesinleşme şerhi içerir karar örneğinin ilgili mahkemeden istenildikten,

2)En son yapılan 8401618 nolu parselasyon planı ile davacının 83.34 m² payın Ticari Rekreasyon Alanı kullanımındaki 64287 ada 1 nolu parsele tahsis edildiği ve dosya içindeki tapu kaydına göre bu parselde ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı'nın da 1929 m² payının olduğu anlaşılmasına göre, davacının müstakil yapılaşma hakkı olup olmadığı, ilgili Belediye Başkanlığından sorulduktan,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14/11/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/409, Karar No: 2010/1706, Tarih: 09.02.2010

**3. Hukuk Dairesi         2010/409 E.  ,  2010/1706 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı, dava dilekçesinin açıklama kısmında; kendisi ve müşterek çocuk için aylık 200-TL.yoksulluk nafakası bağlandığını, çocuğun velayetinin de kendisine verildiğini; çocuğun okul masraflarının arttığını, ekonomik şartlar nedeniyle zorlandığını, geçim sıkıntısı çektiğini ileri sürerek; aylık 200-TL.yoksulluk nafakasının 300-TL.'ye yükseltilmesini, velayeti kendisinde olan çocuk için de aylık nafakanın 300-TL'ye yükseltilmesini talep etmiş, dilekçesinin sonuç ve istek kısmında ise; evvelce 200-TL olan yoksulluk nafakasının ayda 300-TL'ye çıkarılmasını talep ve dava etmiştir.

Mahkemece; davanın kabulü ile, aylık 200-TL.yoksulluk nafakasının dava tarihinden itibaren aylık 300-TL.ye yükseltilmesine karar verilmiş, hükmü davacı iştirak nafakası yönünden temyiz etmektedir.

HUMK.nun 75/2.maddesine göre, Hakim, müphem ve mütenakız gördüğü iddia veya sebepler hakkında taraflardan izahat isteyebilir.

Dilekçe içeriğinden davacının boşanma kararı ile hem kendisi için hem de müşterek çocuk için hükmedilen nafakaların artırılmasını istediği anlaşılmaktadır. Mahkemece; davacının dava dilekçesindeki talebi açık ve anlaşılır bulunmadıysa, yukarıda belirtilen madde hükmü gereğince, davacıya dava dilekçesindeki talebi açıklattırılmalı, sonucu dairesinde inceleme ve araştırma yapılarak davacının her bir talebi hakkında hüküm kurulmalıdır. Dava dilekçesinin sonuç kısmı dikkate alınarak hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 9.2.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3276, Karar No: 2014/21649, Tarih: 15.12.2014

**11. Ceza Dairesi         2013/3276 E.  ,  2014/21649 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2011/22139

MAHKEMESİ : Kayseri 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 07/07/2010

NUMARASI : 2009/468 (E) ve 2010/553 (K)

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

1-5271 sayılı CMK'nun 225. (1412 sayılı CMUK'nun 257 ve 150.) maddesi uyarınca hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiilden ibaret olup, vergi suçu raporu ile vergi dairesi başkanlığının "2003, 2004, 2005, 2006, 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçundan verdiği mütalaaya uygun olarak Kayseri Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 18.03.2009 gün ve 2009/3752 esas sayılı iddianamesi ile sanığın "2003, 2004, 2005, 2006, 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçundan cezalandırılmasının talep edildiği gibi birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olan ''sahte fatura düzenlemek'' ve ''sahte fatura kullanmak'' suçlarının birbirine dönüşmeyeceği de gözetilmeden, iddianame dışına çıkılmak suretiyle dava konusu yapılmayan "2003, 2004, 2005, 2006, 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte ve yanıltıcı belge kullanmak” suçundan hangi takvim yılına ilişkin karar verildiği de belirtilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabul ve uygulamaya göre de;her bir takvim yılının kendi içerisinde teselsül eden birbirinden bağımsız ayrı suçları oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde tek suçtan uygulama yapılması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, kazanılmış hakkın saklı tutulmasına 15.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4657, Karar No: 2010/5193, Tarih: 03.05.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/4657 E.  ,  2010/5193 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, 04/07/1997 tarihinde davalıya satılan 10395 parsel sayılı arsa üzerine, imzalanan özel şartname gereğince ihale tarihinden itibaren altı ay içerisinde inşaat yapılması gerektiği aksi takdirde işlemin iptal edileceğinin kararlaştırılmış olmasına karşın davalının belirtilen şartnameye, yapı yapmayarak, aykırı davrandığını ileri sürerek, tapu iptali ve tescil isteğinde bulunmuştur.

Davalı, davacının yükümlendiği alt yapı çalışmalarını yapmamış olması nedeniyle taşınmazın üzerine inşaat yapılamadığını, kusurunun bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, taraflar arasında düzenlenmiş arsa özel şartnamesi gereğince dava konusu taşınmaz üzerinde davalı tarafından inşaata başlanılmadığının belirlenmiş olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'in raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, duruşma isteği değerden reddedilerek, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle, çekişme konusu taşınmazın satışı sırasında öngörülen koşulların davalı tarafından yerine getirilmediği, esasen gerek 1580 sayılı Belediye Yasasının 70. ve 5393 sayılı Belediye Yasasının 18.maddeleri uyarınca belediye taşınmazlarının satış yetkisinin belediye meclisine ait olduğu somut olayda ise taşınmaz satışının meclis kararına dayanmadığı anlaşıldığına göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 183.00.-TL bakiye onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 03.05.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2010/4815, Karar No: 2010/6644, Tarih: 13.10.2010

**1. Ceza Dairesi         2010/4815 E.  ,  2010/6644 K.**

**"İçtihat Metni"**

... ile ...'yı yaralamaktan sanık ..., kavgada korkutmak maksadıyla silah boşaltmaktan ve izinsiz silah taşımaktan sanık ...'un yapılan yargılanmaları sonunda: Hükümlülüklerine ilişkin (ISPARTA) Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 21/03/2006 gün ve 428/86 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanıklar müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle; incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-a) Sanık ...'ın kavgada silah boşaltmak ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçları yönünden;

Sanığın Isparta 2.Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2000/74-583 sayılı ilamı ile kasıtlı suçtan mahkum olduğu, ilamın 22/10/2002 tarihinde yerine getirildiği anlaşılmakla, karar tarihinden sonra yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa ile değişik CMK.nun 231.maddesinin yasal olarak uygulanması olanağı bulunmadığından,

b) Sanık ...'ın 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçu yönünden;

5237 sayılı TCK.nun 53.maddesinin uygulanmasına karar verilmemiş ise de, bu husus mahkumiyetin yasal sonucu olup infaz aşamasında dikkate alınması mümkün görüldüğünden,

c) Sanık ...'nin mağdur ...'i yaralama suçu yönünden;

Sanığın savunmasında tahrik nedeni olarak ileri sürdüğü hususların gerçek olup olmadığı araştırılmadan, hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanması aleyhe temyiz olmadığından;

Bozma nedeni yapılmamıştır.

2) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'nin mağdur ...'i yaralama, sanık ...'ın kavgada silah boşaltma ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, takdire ve eleştiri nedeni saklı kalmak kaydıyla sanık ...'nin yaralama suçu yönünden tahrike ilişen cezayı azaltıcı

sebeplerinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle kısmen reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin meşru savunmaya, zaruret haline, tahrikin derecesine yönelen, sanık ... müdafiinin bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

3) Sanık ...'nin mağdur ...'i yaralama suçu yönünden;

Hüküm tarihinden sonra yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanun'un 562.maddesi ile değiştirilen 5271 sayılı CMK.nun 231.maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasında; ceza miktarının üst sınırının 2 yıla çıkartılması, soruşturulması ve kovuşturulması şikayete bağlı olan suçlarla ilgili sınırlandırmanın da kaldırılması nedeniyle yerel mahkemece yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün farklı gerekçeyle tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), 13/10/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10921, Karar No: 2019/4629, Tarih: 11.04.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/10921 E.  ,  2019/4629 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, davacının davalı şirkete sigortalı bulunan öğrenci servisinden düşmesi sonucu yaralandığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 50.000,00 TL nin davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, toplanan delillere göre, davanın kısmen kabulü ile toplam 14.936,43 TL maddi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, karar verilmiş; hüküm, davacı vekili temyiz edilmiştir.

1-Dava, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir.

Maddi tazminatın (zararın) hesaplanmasında gelirin doğru olarak belirlenmesi önemli bir yer tutmaktadır. Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının inşaat teknikerliği okuduğunu iddia etmiştir. Dosya içerisindeki mezuniyet belgesine göre de davacının 2 yıllık inşaat teknolojisi programı ön lisans mezunu olduğu anlaşılmaktadır. Mahkemece davacının geliri ile ilgili İsdemire müzekkere yazılmış aylık brüt ücretin 2.427 TL olabileceği bildirilmiş, Hükme esas alınan hesap bilirkişi raporunda ise davacının gelirinin ilgili kurum ve kuruluşlar vasıtasıyla tespit edilmediği bildirilerek geliri asgari

ücret kabul edilmek suretiyle hesap yapılmıştır. Tazminata esas alınan davacının gelirinin belirlenmesine ilişkin araştırma yetersizdir.

Bu durumda mahkemece; davacının mesleğine göre muhtemel gelirinin saptanması için; emsal gelir araştırması yapılması, ilgili meslek odaları ve meslek kuruluşlarından aylık kazancının ne kadar olacağı yönünde araştırma yapılarak bu araştırmaların sonuçları dahilinde gerçek gelirin net biçimde saptanmasından sonra tazminat hesabı konusunda rapor alınarak oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeyle yazılı olduğu biçimde hüküm tesisi doğru görülmemiştir.

2-. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda Yargıtay yerleşik uygulamalarında kabul edilen Population Masculine Et – Feminine PMF yaşam tablosunun esas alınması davacının bakiye ömrünün PMF tablosuna göre belirlenmesi isabetli ise de, tazminat miktarı hesaplanırken muhtemel yaşam süresi sonu , yanlış tespit edilmiştir. O Halde başka bir bilirkişiden rapor alınarak muhtemel yaşam süresine göre belirlenecek ömür sonu tarihine kadar gerçek zararın hesaplanması için hüküm bozulmuştur.

SONUÇ: Yukarıda (1) ve (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 11/04/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1192, Karar No: 2012/2688, Tarih: 27.02.2012

**14. Hukuk Dairesi         2012/1192 E.  ,  2012/2688 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 15.05.2009 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 31.05.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, belediyenin tahsis işlemine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Davalı ..., davacıların mirasbırakanının kararlaştırılan tahsis bedelini ödemediğini, tahsis kararının iptal edildiğini, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava kabul edilmiştir.

Hükmü, davalı ... temyiz etmiştir.

5393 sayılı Belediyeler Kanununun “meclisin görev ve yetkileri” başlıklı 18.maddesinin (e) bendine göre “taşınmaz mal alımına, satımına, takasına, tahsisine, tahsis şeklinin değiştirilmesine veya tahsisli bir taşınmazın kamu hizmetinde ihtiyaç duyulmaması hâlinde tahsisin kaldırılmasına; üç yıldan fazla kiralanmasına ve süresi otuz yılı geçmemek kaydıyla bunlar üzerinde sınırlı aynî hak tesisine karar vermek” yetkisi belediye meclisine aittir.

Somut olayda ise, tahsise ait iş ve işlemlerin, belediye meclisi tarafından veya belediye meclisinin verdiği yetkiye dayanarak encümen tarafından değil doğrudan belediye encümeni tarafından yapıldığı anlaşılmaktadır.

Tahsis işlemi, yasanın aradığı koşula uygun yapılmadığından davanın reddi yerine istemin yazılı bazı gerekçelerle kabulü doğru olmamıştır.

Karar, açıklanan nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde iadesine, 27.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3942, Karar No: 2021/3580, Tarih: 12.04.2021

**11. Ceza Dairesi         2021/3942 E.  ,  2021/3580 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü’nün 14/01/2021 tarih ve 2020/18768 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 05/02/2021 tarih ve KYB-2021/11231 sayılı ihbarname ile;

213 sayılı Vergi Usul Kanunu'na muhalefet suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda Ankara Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 19/10/2020 tarihli ve 2020/133334 soruşturma, 2020/41068 esas, 2020/28755 sayılı iddianamenin iadesine dair Ankara 17. Asliye Ceza Mahkemesinin 04/11/2020 tarihli ve 2020/1023 iddianame değerlendirme sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin Ankara 8. Ağır Ceza Mahkemesinin 09/11/2020 tarihli ve 2020/1063 değişik iş sayılı kararının "Ankara 17. Asliye Ceza Mahkemesinin 04/11/2020 tarihli kararı ile "... şüphelinin mal alışverişinde bulunduğu firma yetkililerinin tespit edilerek ifadelerinin alınmadığı ayrıca tespit edilen firmaların vergi suçu raporu, vergi tekniği raporu ve karşıt inceleme tutanağının dosya arasında bulunmadığı, firmanın muhasebecisinin beyanının alınmadığı, şüphelinin sahte fatura düzenlediği iddia edilen firmaların yetkilileri hakkında dava açılıp açılmadığının tespit edilmediği anlaşılmış olmakla ...." gerekçeleriyle iddianame iade edilmiş ise de;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 2018/427 esas, 2018/517 karar sayılı ilâmında da belirtildiği üzere, vergi suçlarında fatura asıllarına ulaşarak duruşmada incelenmesi zorunluluğundan vazgeçilmiş olduğu, somut olayda iddianameye konu eylemin 5237 sayılı Kanun'un 204. maddesinde düzenlenen sahtecilik suçunu değil, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359/b maddesinde düzenlenen vergi suçunu teşkil ettiği, faturaların sahte olduğuna ilişkin dosyada mevcut vergi tekniği raporu, vergi suçu raporu ve komisyon mütalaası bulunmakla birlikte karşıt inceleme tutanağının da dosya arasında bulunduğu, mahkemenin bu hususta tekrar rapor alabileceği gibi iade gerekçelerinin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 174. maddesinde sayılan iade sebepleri kapsamında da bulunmadığı gözetilmeden, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden” bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, bozulması istenilmiş olmakla,

Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

İncelenen dosya içeriğine göre; kanun yararına bozma istemine atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden, Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından düzenlenen 19/10/2020 tarihli 2020/133334 Soruşturma ve 2020/41068 Esas sayılı iddianamenin iadesine ilişkin Ankara 17. Asliye Ceza Mahkemesi‘nin 04/11/2020 tarih ve 2020/1023 iddianame değerlendirme sayılı kararına vaki itirazın reddine dair Ankara 8. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 09/11/2020 tarih ve 2020/1063 Değişik İş sayılı kararının, 5271 sayılı CMK’nin 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde takdir ve ifasına, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 12/04/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8097, Karar No: 2020/298, Tarih: 14.01.2020

**9. Hukuk Dairesi         2019/8097 E.  ,  2020/298 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BURSA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 9. HUKUK DAİRESİ

MAHKEMESİ : TAVŞANLI İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, işçilik alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin kabul kararına karşı davalı avukatı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi davalı avukatının istinaf başvurusunu esastan reddetmiştir.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi'nin kararı süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nun 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesi'ne, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 14/01/2020 gününde oybirliği ile karar verildi.