muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/20317, Karar No: 2014/8269, Tarih: 25.04.2014

**6. Ceza Dairesi         2011/20317 E.  ,  2014/8269 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, Konut dokunulmazlığını ihlal etmek, Mala zarar vermek

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

31.03.2011 günlü 6217 sayılı Yargı Hizmetlerinin Hızlandırılması Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 13. maddesiyle değişik 492 sayılı Harç Kanununun 1 sayılı tarifesinin mahkeme harçları bölümünün “IV. Temyiz, istinaf ve itiraz harçları, kısmındaki “Yargıtay Ceza Dairelerine yapılacak temyiz başvurularında 40 TL” temyiz harcı alınacağına ilişkin (b) fıkrasının Anayasa Mahkemesinin 20.10.2011 tarih 2011/54 Esas – 142 Karar sayılı ilamı ile iptal edildiği ve iptal hükmünün 29.06.2012 tarihinde yürürlüğe girdiğinin anlaşılması karşısında, anılan iptal kararının inceleme tarihinde yürürlükte olması nedeniyle hukuki değerden yoksun bulunan ... 2. Çocuk Mahkemesinin 26.08.2011 günlü temyiz başvuru harcını ihtaratlı tebliğe rağmen yatırmadığından sanığın temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararının kaldırılarak 13.04.2011 gün 2011/210 Esas – 265 sayılı karara yönelik temyiz incelemesinde;

Anayasa Mahkemesinin 23.07.2009 gün 2006/65, 2009/114 sayılı kararı ile 1412 sayılı CMUK'nın 305/1. maddesinin yürürlüğe girdiği 6217 sayılı Yasanında 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe girmesi nazara alındığında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyizi olanaklı olduğundan tebliğnamedeki bu suç yönündeki düşünce benimsenmemiştir.

Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin incelemesinde,

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

TC Anayasa’sının 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunman ücretlerinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, soruşturma aşamasında görevlendirilen zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından yargılama giderlerinin tahsiline ilişkin bölümden sanık hakkında hükmolunan “160,00 TL zorunlu müdafii giderinin” çıkarılarak, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19194, Karar No: 2015/1972, Tarih: 17.02.2015

**2. Hukuk Dairesi         2014/19194 E.  ,  2015/1972 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :İtirazın İptali

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Tarafların, boşanma ve fer’i sonuçlarında anlaşmalarına dayanılarak Türk Medeni Kanununun 166/3. maddesi gereğince boşanmalarına karar verilmiş, kararla müşterek çocuğun velayeti davacı (anne)'ye bırakılmış, karar 30.09.2011 tarihinde kesinleşmiştir. Tarafların aralarında düzenledikleri boşanmaya esas alınan protokolde, müşterek çocuk için kamu ya da özel okulların öğrenim giderleri ile öğrenim kursları için gerekecek tüm giderlerin (servis ve yemek giderleri dahil olmak üzere) davalı (baba) tarafından karşılanacağı taraflarca kararlaştırılmış, protokoldeki bu hüküm boşanma kararına da geçirilmiştir. Davacı, anlaşmalı boşanmaya esas alınan, hakim tarafından da tasdik edilen protokolden kaynaklanan müşterek çocuğun eğitim giderleri ile ilgili harcamalar için ... icra takibinde bulunmuş, davalının süresi içerisinde bu takibe itiraz etmesi üzerine davacı tarafından açılan itirazın iptali davası sonunda, mahkemece "ortada icra edilebilir bir alacak miktarı bulunmadığı, davacının ayrı bir dava açarak alacağını ve miktarını ispatlaması gerektiği" gerekçe gösterilerek dava reddedilmiştir. Davalı, hakim tarafından tasdik olunan boşanma protokolü ile, müşterek çocuğun eğitim giderlerini karşılamayı üstlenmiştir. Bu protokoldeki taahhüdü ile bağlıdır. Kesinleşen boşanma ilamına göre, davacı annenin müşterek çocuk için yaptığı eğitim- öğretim giderlerini davalı babadan isteme hakkı mevcuttur. Alacağın esası, itirazın iptali davasında incelenebilir. Bunun için takipten önce alacakla ilgili bir ilam alınmış olmasına lüzum bulunmamaktadır. Bu durumda; mahkemece alacağın miktarının belirlenmesi yönünden taraf delilerinin değerlendirilmesi, gerektiğinde bilirkişi incelemesi yapılması ve gerçekleşecek sonucu uyarınca işin esası hakkında bir karar verilmesi gerekirken, boşanma ilamında alacak miktarının kesin ve net olarak belirlenmediği gerekçesiyle davanın reddedilmesi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 17.02.2015 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2011/21065, Karar No: 2012/18025, Tarih: 28.06.2012

**2. Hukuk Dairesi         2011/21065 E.  ,  2012/18025 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Alanya 3. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :23.03.2010
Yargıtay — Esas No: 2012/10258, Karar No: 2012/20056, Tarih: 27.09.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/10258 E.  ,  2012/20056 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm duruşmalı olarak süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş ise de; işin mahiyeti itibarıyla duruşma isteminin reddine, incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilmiş olmakla dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı işçi vekili, davalı işverene ait işyerinde 15.02.1998 tarihinde çalışmaya başladığını, ancak işveren tarafından 03.06.2011 tarihinde emekliliğe zorlanarak kendisinden emeklilik talebini içeren dilekçe alındığını, 08.01.2012 tarihinde ise, ilişiğinin kesildiğini, davacının işveren tarafından kötü niyetle yanıltılarak matbu dilekçe alınmasının amacının ihbar tazminatı ödenmeden emekli edilmesi ilkesine dayandığını, benzer nitelikte ayrılanlara ihbar tazminatı ödendiğini, ancak bu haksızlık karşısında emeklilik hakkından vazgeçtiğini, işe devam etmek istediğini davalı işverene bildirdiğini, ancak kabul edilmediğini, emeklilik için alınan dilekçenin davacıdan aldatılarak alındığını, gerçek iradesinin emeklilik olmadığını belirterek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücret ve diğer haklarının belirlenmesini istemiştir.

Davalı işveren vekili, davacının kendi özgür iradesi ile 03.06.2011 tarihli dilekçe ile 08.01.2012 tarihinde emekli olmak istediğini, emeklilik sebebi ile görevinden ayrılmak istediğini, her hangi bir baskı ve yanıltma söz konusu olmadığını, idarece yapılan işlemde hukuka aykırılık bulunmadığını, davanın bir aylık hak düşürücü süre içinde açılmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davacının özgür iradesi ile emeklilik için kuruma dilekçe vermediği, başka bir göreve atanma ya da tazminatsız iş sözleşmesinin feshedileceği korkusu ile idarenin kendisine sunduğu 03.06.2011 tarihli dilekçeyi imzaladığı, bu doğrultuda kendisinin yanıltıldığı gerekçeleriyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

İşçinin iş güvencesi hükümlerinden yararlanabilmesi için iş sözleşmesinin işverence feshedilmiş olması gerekir.

Mahkemece, davacının özgür iradesi ile emeklilik için kuruma dilekçe vermediği, başka bir göreve atanma ya da tazminatsız iş sözleşmesinin feshedileceği korkusu ile idarenin kendisine sunduğu 03.06.2011 tarihli dilekçeyi imzaladığı, bu doğrultuda kendisinin yanıltıldığı gerekçeleriyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

İşçinin iş güvencesi hükümlerinden yararlanabilmesi için iş sözleşmesinin işverence feshedilmiş olması gerekir.

Somut olayda, davalı işyerinde lojistik müdürü olarak çalışan davacı işçinin 03.06.2011 tarihinde davalı işveren verdiği istifa dilekçesinde “ 08.01.2012 tarihi itibariyle emeklilik hakkımı kazanmış bulunuyorum. Birikmiş olan ... günlük yıllık ücretli iznimi tarihleri arasında kullanıp 08.01.2012 akşamı emeklilik nedeniyle görevimden ayrılmak istiyorum. Gereğini müsadelerinize arz ederim” yazdığı anlaşılmaktadır. Ayrıca dosya içeriğine göre davacıya kıdem tazminatının ödendiği, fakat ihbar tazminatının ödenmediği sabittir. Fesihten sonra 01.02.2012 tarihinde ise davacıya emekli aylığı bağlandığı görülmüştür. Davacı istifa dilekçesinin zorla imzalatıldığını ve iradesinin fesada uğradığını yöntemince ispatlayamamıştır. Bu durumda, iş sözleşmesinin davacı tarafından emeklilik sebebiyle feshedildiğinin kabulü gerekir. Haklı da olsa iş sözleşmesini fesheden işçinin iş güvencesi hükümlerinden yararlanamayacağı ve davanın reddi gerektiği düşünülmeden yazılı gerekçe ile kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Belirtilen sebeplerle, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM : Yukarıda açıklanan gerekçe ile;

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,

3-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4-Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 94,00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5-Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.200,00 TL vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6-Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, kesin olarak 27.09.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3670, Karar No: 2022/552, Tarih: 24.01.2022

**1. Hukuk Dairesi         2021/3670 E.  ,  2022/552 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 13. HUKUK DAİRESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasındaki yol vasfı ile tescil harici bırakılan taşınmazın tescili ile 114 ada 37 parsel sayılı taşınmazın tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince verilen davanın reddine ilişkin kararın, davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından yapılan inceleme sonucunda; başvurunun esastan reddine dair verilen karar, süresi içinde Davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, davacının Dağçatağı Köyü, Karamuh Mevkii 113 ada 2 parselde bulunan ahşap ev ambar ve arsası nitelikli taşınmaza hisseli olarak malik olduğunu, vefat eden muris ... ...'un ağır hasta olması sebebiyle 2009 yılındaki kadastro çalışmaları sırasında itiraz edemediğini, kadastro öncesi taşınmazın 235 m² civarında olduğunu, sonrasında 186 m2'ye düştüğünü, dava konusu edilen yerin bir kısmının 114 ada 37 parsel içerisinde, bir kısmının da yol olarak kaldığını ileri sürerek dava dilekçesine ekli krokide gösterilen kısımların tapularının iptali ile payları oranında tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

Yargılama sırasında ... ... mirasçılarının davaya muvafakati sağlanmıştır.

07.11.2017 tarihli dilekçe ile davacı vekili davalarını Fen Bilirkişisi raporu doğrultusunda ıslah ettiklerini beyan etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Hüseyin Yılmaz mirasçılarından ... ve ... davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Tosya Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 11.10.2018 tarihli 2016/394 Esas, 2018/356 Karar sayılı kararıyla; davacının, iddiasını ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

1. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2. İstinaf Nedenleri

Davacı vekili, mahalli bilirkişilerin ve tanıkların davacı taraf lehine beyanda bulunduklarını, Tosya Asliye Hukuk Mahkemesinin 2015/301 - 2016/134 sayılı dava dosyasının işbu dava dosyası ile ilgisinin olmadığını öne sürerek mahkeme kararının ortadan kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

3. Gerekçe ve Sonuç

1. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2. İstinaf Nedenleri

Davacı vekili, mahalli bilirkişilerin ve tanıkların davacı taraf lehine beyanda bulunduklarını, Tosya Asliye Hukuk Mahkemesinin 2015/301 - 2016/134 sayılı dava dosyasının işbu dava dosyası ile ilgisinin olmadığını öne sürerek mahkeme kararının ortadan kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

3. Gerekçe ve Sonuç

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesi’nin 27.06.2019 tarihli 2018/2117 Esas, 2019/1175 Karar sayılı kararı; davacı lehine zilyetlik koşullarının oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi gerekirken, taraflarının ve dava konusunun ayrı olması nedeniyle, iş bu dava dosyasının tarafları arasında kesin hüküm yada kuvvetli delil niteliği taşımayan, Tosya Asliye Hukuk Mahkemesinin 2015/301 - 2016/134 sayılı dava dosyasında, davacı tarafa ait olan 113 ada 2 parsel sayılı taşınmazın sınırlarının ve yüzölçümünün belirlendiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesinin isabetsiz olduğu, ancak ret kararının netice itibariyle doğru olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-b-1 bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

1.Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Temyiz Nedenleri

Davacı vekili, mahalli bilirkişilerin ve tanıkların davacı taraf lehine beyanda bulunduklarını, Fen Bilirkişisinin lehe olan ve dava konusu taşınmazın önceki halini ve gerçeği yansıtan değerlendirmelerinin nazara alınmadığını öne sürerek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

3.Gerekçe

3.1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Taraflar arasındaki uyuşmazlık 114 ada 37 parsel sayılı taşınmaz yönünden tapu kaydının iptali ve tescil, yol vasfı nedeniyle tescil harici bırakılan taşınmaz yönünden ise tescil istemine ilişkindir.

3.2. Değerlendirme

3.2.1. Kadastro sonucunda Kastamonu İli Tosya İlçesi Dağçatağı Köyü çalışma alanında bulunan taşınmazlardan 114 ada 37 parsel sayılı 255,64 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz irsen intikal, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği dolayısıyla Hüseyin Yılmaz adına tespit ve tescil edilmiştir.

Fen bilirkişisi raporunda ''B'' harfi ile gösterilen taşınmaz ise yol vasfı nedeniyle tespit harici bırakılmıştır.

3.2. Değerlendirme

3.2.1. Kadastro sonucunda Kastamonu İli Tosya İlçesi Dağçatağı Köyü çalışma alanında bulunan taşınmazlardan 114 ada 37 parsel sayılı 255,64 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz irsen intikal, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği dolayısıyla Hüseyin Yılmaz adına tespit ve tescil edilmiştir.

Fen bilirkişisi raporunda ''B'' harfi ile gösterilen taşınmaz ise yol vasfı nedeniyle tespit harici bırakılmıştır.

3.2.2. Fen Bilirkişi raporunda B harfi ile gösterilen ve tescil istemine konu taşınmaz bölümü yönünden yapılan incelemede; Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362. maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366. maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre, reddine karar verilen ve temyize konu edilen toplam miktar 1.051,20 TL olup Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 58.800,00 TL’nin altında kalmaktadır.

3.2.3. Fen Bilirkişi raporunda A harfi ile gösterilip 114 ada 37 parsel sayılı taşınmaz içinde kalan iptal-tescil istemine konu taşınmaz bölümü yönünden yapılan incelemede; Dosya içeriğine, toplanan delillere, kararın (IV./3.) nolu bendinde yer verilen Bölge Adliye Mahkemesi kararının gerekçesine göre, yazılı şekilde karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

VI. SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1. Davacı vekilinin, Fen bilirkişisi raporunda B harfi ile gösterilen yol olarak tescil harici bırakılmış taşınmaz bölümü yönünden temyiz dilekçesinin REDDİNE,

2. Davacı vekilinin, Fen bilirkişisi raporunda A harfi ile gösterilen taşınmaz bölümü yönünden yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nin 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, aşağıda yazılı 36,30 TL bakiye onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 24/01/2022 tarihinde kesin olmak üzere oyçokluğu ile karar verildi.

(Muhalif)

-MUHALEFET ŞERHİ-

Dava, kadastro öncesi sebebe dayalı Asliye Hukuk Mahkemesinde açılmış tapu iptal-tescil davasıdır.

Sayın çoğunluk ile aramızda oluşan uyuşmazlık, temyiz incelemesine konu kararın değer itibariyle verildiği anda kesin olup olmadığı, bir başka ifadeyle temyiz incelemesinin mümkün olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

Temyize ilişkin hükümler 6100 sayılı HMK da düzenlendiğine göre aynı Yasanın 448. maddesi “Zaman bakımından uygulanma” başlığıyla “Bu kanun hükümleri, tamamlanmış işlemleri etkilememek kaydıyla derhal uygulanır.” demektedir.

Sayın çoğunluk ile aramızda oluşan uyuşmazlık, temyiz incelemesine konu kararın değer itibariyle verildiği anda kesin olup olmadığı, bir başka ifadeyle temyiz incelemesinin mümkün olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

Temyize ilişkin hükümler 6100 sayılı HMK da düzenlendiğine göre aynı Yasanın 448. maddesi “Zaman bakımından uygulanma” başlığıyla “Bu kanun hükümleri, tamamlanmış işlemleri etkilememek kaydıyla derhal uygulanır.” demektedir.

Diğer yandan 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun Ek madde 6 ise “…kadastro öncesi nedene dayalı olarak açılan davalarda genel mahkemelerin verdiği kararlar …..miktar veya değerine bakılmaksızın 12/1/2011 tarihli ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu hükümlerine göre istinaf veya temyiz kanun yoluna başvurulabilir.” şeklindedir. Söz konusu bu düzenleme 22.07.2020 tarihli 7251 sayılı Yasanın 53. maddesi ile getirilmiştir. Yürürlük tarihi ise 28.07.2020'dir.

6100 sayılı HMK’nın geçici 3. maddesi ise “ Bölge Adliye Mahkemelerinin …göreve başlama tarihine kadar, 1086 sayılı Kanunun temyize ilişkin yürürlükteki hükümlerinin uygulanmasına devam olunur…” şeklinde düzenlenmiştir.

1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427/2.maddesi ise “ miktar veya değeri birmilyar lirayı geçmeyen taşınır mal ve alacak davalarına ilişkin nihai kararlar kesindir.” Demek suretiyle gayrımenkullere ilişkin uyuşmazlıklarda değere bakılmaksızın temyiz yolunun açık olduğu belirtilmiştir.

HMK’nın temyiz edilemeyen kararlar başlıklı 362. Maddesinin 1-a bendi ise “Miktar veya değeri kırk bin Türk Lirasını (bu tutar dahil) geçmeyen davalara ilişkin kararlar.” demek suretiyle temyiz sınırını belirlemiştir. Bu miktarın her yıl yeniden değerleme suretiyle arttırıldığı izahtan varestedir.

Bölge Adliye Mahkemeleri ise bilindiği üzere 20.07.2016 tarihinde faaliyete başlamıştır.

Bu yasal düzenlemeler karşısında çözümlenmesi gereken husus; Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçtiği 20.07. 2016 ile Kadastro Yasası'nın Ek 6. maddesinin yürürlüğe girdiği 28.07. 2020 tarihi arasında hüküm altına alınan ve miktar itibariyle verildiği anda yasa yolu kapalı olan uyuşmazlıklar açısından ek 6. maddenin uygulanıp uygulanmayacağı, bir başka ifade ile verildiği anda kesin olan bu kararlara karşı temyiz yolunun mümkün olup olmadığı hususudur.

Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçtiği tarihten sonra 1086 sayılı HUMK’un 427/2 maddesinin uygulanmasının mümkün olmadığı yine 6100 sayılı HMK’nın geçici 3. Maddesinin açık hükmüdür. 6100 sayılı Yasada temyiz sınırı için gayrımenkuller açısından bir ayrım yapılmamıştır.

3402 sayılı Yasanın ek 6. maddesinin geriye yürüyeceğine dair herhangi bir düzenleme de bulunmamaktadır. Genel kural, özel hukuk yargılamasına ilişkin kanun hükümlerinin yürürlük tarihinden sonra sonuç doğurmasıdır.

Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçtiği tarihten sonra 1086 sayılı HUMK’un 427/2 maddesinin uygulanmasının mümkün olmadığı yine 6100 sayılı HMK’nın geçici 3. Maddesinin açık hükmüdür. 6100 sayılı Yasada temyiz sınırı için gayrımenkuller açısından bir ayrım yapılmamıştır.

3402 sayılı Yasanın ek 6. maddesinin geriye yürüyeceğine dair herhangi bir düzenleme de bulunmamaktadır. Genel kural, özel hukuk yargılamasına ilişkin kanun hükümlerinin yürürlük tarihinden sonra sonuç doğurmasıdır.

Verildiği anda değer itibariyle istinaf veya temyiz sınırının altında kalan kararların o anda kesinleştiğinde ise şüphe yoktur. Bir kararın kesinleşmesi, ya verildiği anda miktar itibariyle kanun yoluna kapalı olması, veya kanunda açıkça kesin olduğunun belirtilmesi nedeniyle, ya da kanun yolları tüketilmek suretiyle olur. Verildiği anda kesin olan hüküm bakımından artık yargılama bitmiştir. Yargılama süreci biten bir uyuşmazlık için temyiz incelemesi mümkün değildir. Kesinlik, yargılamanın devamına engel bir durumdur. Hüküm verildiği anda kesin olduğu için artık tamamlanmış bir usulü işlem söz konusudur. Bu nedenle HMK 448.maddesi gereğince Kadastro Kanunu’nun ek 6. maddesinin tamamlanmış işlemlere uygulanması mümkün değildir. Ayrıca kesin olan bu kararın, lehine olan taraf bakımından usulü kazanılmış hak doğuracağı da unutulmamalıdır. Usulü kazanılmış hak ilkesi kamu düzeninden olup usul hukukunun en önemli ilkelerinden biridir.

Prof. Dr. Baki Kuru “Miktar veya değeri temyiz (kesinlik) sınırını geçmeyen menkul (taşınır) mal ve alacak davalarına ilişkin nihai kararlar kesindir.” (HUMK hükümlerine göre) derken Hukuk Muhakemeleri Usulü 2001 Altıncı baskı 4981.sayfasında “ Kanundan ötürü verildiği anda kesin olan bir karar temyiz edilirse, temyiz talebi (esasına girilmeden) mesmu olmadığından dolayı reddedilir. Fakat, Yargıtay, böyle bir (kesin) kararı yanlışlıkla bozarsa, bu bozma kararı ve mahkemenin bundan sonra yaptığı işlemler geçersizdir (yok sayılır)” demektedir.

Somut uyuşmazlığa gelince, keşfen belirlenen dava konusu taşınmaz değerinin (1.650TL) karar tarihi itibariyle temyiz kesinlik sınırının (58.800TL) altında kaldığı anlaşılmaktadır. Esasen bu nedenle Bölge Adliye Mahkemesi tarafından temyiz dilekçesinin değerden reddi yönünde ek karar verilmesi gerekir ise de, 01.06.1990 gün ve 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay tarafından da bir karar verilebilir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle, eldeki dava bakımından temyiz dilekçesinin değerden REDDİNE karar verilmesi gerekirken işin esasına girilerek temyiz incelemesi yapılmasının doğru olmadığı düşüncesiyle sayın çoğunluk görüşüne katılmıyorum.