muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/17158, Karar No: 2012/23762, Tarih: 29.11.2012

Anılan 56. maddede yalın olarak “eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen” ibareleri yer almakta olup, kanun koyucu tarafından örneğin; “sosyal güvenlik kanunları kapsamında ölüm aylığına hak kazanmak amacıyla eşinden boşanan”, “hak sahibi sıfatını haksız yere elde etme amacıyla eşinden boşanan”, “gerçek boşanma iradesi söz konusu olmaksızın (muvazaalı olarak) eşinden boşanan” veya bunlara benzer ifadelere yer verilmemiş, sade olarak kaleme alınan metinle uygulama alanı genişletilmiştir. Maddede boşanma amacına/saikine yönelik herhangi bir düzenlemeye yer verilmediğinden, gerek Kurumca, gerekse yargı organlarınca uygulama yapılırken; eşlerin boşanma iradelerinin gerçekliğinin/samimiliğinin araştırılıp ortaya konulması söz konusu olmamalı, boşanmanın muvazaalı olup olmadığına ilişkin herhangi bir araştırma/irdeleme ve boşanma yönündeki kesinleşmiş yargı kararının geçerliliğinin sorgulaması yapılmamalı, özellikle, kesinleşmiş yargı organının verdiği karara dayanan “boşanma” hukuki durum ve sonucunun eşlerin gerçek iradelerine dayanıp dayanmadığının araştırılmasının bir başka organın yetki ve görevi içerisinde yer almadığı, kaldı ki, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununda “anlaşmalı boşanma” adı altında hukuki bir düzenlemenin de bulunduğu dikkate alınmalıdır. Şu durumda sonuç olarak belirtilmelidir ki, boşanma tarihi itibarıyla gerçek/samimi boşanma iradelerine sahip olan (evlilik birliği temelinden sarsılan) veya olmayan tüm eşlerin, maddenin yürürlük tarihi olan 01.10.2008 tarihinden itibaren her ne sebeple olursa olsun eylemli olarak birlikte yaşadıklarının saptanması durumunda gelirin/aylığın kesilmesi zorunluluğu bulunmaktadır.

Gelirin/aylığın kesilme tarihi ile Kurumun geri alım (istirdat) hakkının kapsamına ilişkin olarak; eylemli birlikte yaşama olgusunun gerçekleşme/başlama tarihi esas alınarak bu tarih itibarıyla gelir/aylık kesme veya iptal işlemi tesis edilip ilgiliye, anılan tarihten itibaren yapılan ödemeler yasal dayanaktan yoksun/yersiz kabul edilmeli, ancak, söz konusu madde 01.10.2008 günü yürürlüğe girdiğinden, eylemli birliktelik daha önce başlamış olsa dahi maddenin yürürlük günü öncesine gidilmemeli, başka bir anlatımla 01.10.2008 tarihi öncesine ilişkin borç tahakkuku söz konusu olmamalı, böylelikle açıklığa kavuşturulacak yersiz ödeme dönemine ilişkin olarak 5510 sayılı Kanunun 96. maddesine göre uygulama yapılmalıdır. İnceleme konusu 56. maddede, “eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle” ibareleri yer aldığından, birden fazla evlilik ve doğal olarak birden fazla boşanmanın gerçekleşmiş olması durumunda, boşanılan herhangi bir eşle eylemli olarak birlikte yaşama durumunda madde hükmünün uygulanacağı gözetilmelidir.

5510 sayılı Kanun, önceki sosyal güvenlik yasalarını birleştiren temel yasa niteliğinde olduğundan, gerek değiştirilen veya yürürlükten kaldırılan, gerekse geçici ve geçiş hükümlerinin yer aldığı maddelerle birlikte ele alınıp değerlendirmeye tabi tutulması gerekmektedir. Bu yönden bakıldığında Kanunun “Malûllük, yaşlılık ve ölüm sigortasına ilişkin bazı geçiş hükümleri” başlığını taşıyan geçici 1. ve “5434 sayılı Kanuna ilişkin geçiş hükümleri” başlıklı geçici 4. maddesinin irdelenmesi zorunluluğu bulunmaktadır. Anılan geçici maddelerle kanun koyucu tarafından, 5510 sayılı Kanunun yürürlüğü öncesinde yukarıda belirtilen beş adet sosyal güvenlik kanunu hükümleri uygulanmak suretiyle hak sahiplerine bağlanan gelirin/aylığın, durum değişikliği sebebine bağlı olarak kesilmesi veya yeniden bağlanmasında, yine anılan kanun hükümlerinin esas alınması gerektiğinin benimsendiği anlaşılmaktadır. Söz konusu kanunlarda, boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama olgusu, gelirin/aylığın bağlanması engeli veya kesilmesi nedeni olarak öngörülmediğinden, 56. maddenin zaman bakımından uygulanmasında kuşku ve duraksamaya düşülmesi olasılığı bulunmaktadır. Bu durumda, 4721 sayılı Kanunun “Herkes, haklarını kullanırken ve borçlarını yerine getirirken dürüstlük kurallarına uymak zorundadır. Bir hakkın açıkça kötüye kullanılmasını hukuk düzeni korumaz.” hükmünü içeren ve “Dürüst davranma” başlığını taşıyan 2. maddesinde yer alan dürüstlük ( = objektif iyi niyet) kuralı çerçevesinde çözüme gidilmeli, evrensel hukuk ilkeleri arasında yer alan “hiç kimsenin kendi kusurundan yararlanamayacağı” ilkesi sosyal güvenlik hukuku alanında da göz önünde bulundurulmalıdır. Bu bakımdan, 56. madde açısından 01.10.2008 tarihinden önce hakkın kazanıldığı durumlarda, söz konusu yasal düzenleme öncesinde ilgililer her ne şekilde/amaçla/saikle boşanmış olurlarsa olsunlar, başka bir anlatımla eşlerin boşanma iradeleri gerçek/samimi olsun veya olmasın, eylemli birlikteliklerini 5510 sayılı Kanunla getirilen yeni düzenleme sonrasında da sürdürdüklerinin veya söz konusu düzenlemeden itibaren anılan tür ve nitelikte bir beraberliğe başladıklarının kanıtlanması durumunda, başka bir anlatımla eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun saptandığı durumlarda, anılan 2. madde kapsamında hakkın kötüye kullanımının varlığı kabul edilerek ilgililere gelir/aylık tahsisi yapılmaması, bağlanan gelirin/aylığın da kesilmesi gerekmektedir. Kuşkusuz, hak sahibine, eylemli birlikteliğin sona erdiği tarihten itibaren, diğer koşulların da varlığı durumunda gelir/aylık bağlanabileceği kabul edilmelidir.

Sonuç olarak; 5510 sayılı Kanunun 56. maddesinin ikinci fıkrasına dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve özellikle taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir. Bu aşamada, ayrıntıları yukarıda açıklandığı üzere öncelikle, ölüm (yetim) aylığının hangi tarih itibarıyla ne zaman iptal edilip (kesilip), davalı Kurumca hangi dönem yönünden borç tahakkuk işlemi tesis edildiği belirlenerek dava konusu dönem saptanmalı, sonrasında, özellikle Anayasa'nın 20., 5510 sayılı Kanunun 59., 100., 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri Ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanunun 28., 45., 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 3., 45 – 53., 4857 sayılı İş Kanununun 32., 01.10.2011 günü yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 6., 24 – 33., 189., 190., 191., 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 6., 19., 20., maddeleri ve diğer ilgili mevzuat hükümleri göz önünde bulundurulmak suretiyle yöntemince araştırma yapılmalı, tarafların göstereceği tüm kanıtlar toplanmalı, bildirilen ve dinlenilmesi istenilen tanıkların ifadeleri alınmalı, davalı ile boşandığı eşinin yerleşim yerlerinin saptanmasına ilişkin olarak; muhtarlıktan ikametgah senetleri elde edilmeli, ilgili Nüfus Müdürlüklerinden sağlanan nüfus kayıt örnekleri ile yerleşim yeri ve diğer adres belgelerinden yararlanılmalı, adres değişiklik ve nakillerine ilişkin bilgilere ulaşılmalı, özellikle ilgili Nüfus Müdürlüğü’nden adres hareketleri, tarihleriyle birlikte istenilmeli, ilgililerin su, elektrik, telefon aboneliklerinin hangi adreste kimin adına tesis edildiği saptanmalı, seçmen bilgi kayıtları getirtilmeli, varsa çalışmaları nedeniyle resmi/özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, boşanılan eş 4857 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yer almakta ise adına ödeme yapılabilecek özel olarak açılan banka hesabı bulunup bulunmadığı belirlenmeli; özellikle inceleme konusu davaya ilişkin olarak ise, Emniyet Müdürlüğü görevlilerince yapılan araştırma sonunda düzenlenen 27.03.2012 tarihli tutanak içeriği dikkate alınarak boşanan eşlerin kayıtlı oldukları ..., ..., ..., ... Mahalleleri yönünden geniş kapsamlı Emniyet Müdürlüğü araştırması yapılmalı, 2004 yılından itibaren görev yapan anılan mahalleler muhtar ve azalarının tümünün tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, davacının, boşandığı eşiyle 02.11.2010 tarihinde yeniden evlenmesine ilişkin olgunun eldeki davaya etkisi üzerinde durulmalı, böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu davanın reddine karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu davanın reddine karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının isteği durumunda davacıya geri verilmesine, 29.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2011/20, Karar No: 2011/5649, Tarih: 13.10.2011

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2011/20 E.  ,  2011/5649 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 273 ada 2 parsel sayılı 2.123,87 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz irsen intikal, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davacı ... ile davalı ... ve arkadaşları adına tespit edilmiştir. Davacı ..., çekişmeli taşınmazın üzerindeki 2 katlı betonarme evin tüm mirasçılara ait olduğunun tutanağın beyanlar hanesinde gösterilmesi istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine ve çekişmeli taşınmazın tespit gibi tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir. Mahkemece, eksik yatırılan temyiz masraflarının tamamlatılması için davacıya ...çıkartılmış, yasal süre içinde masraf yatırılmadığı gerekçesiyle kararın temyiz edilmemiş sayılmasına dair ek karar verilmiş; ek karar davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı ..., Nöbetçi Asliye Hukuk Mahkemesi vasıtası ile gönderdiği 24.12.2009 havale tarihli temyiz dilekçesi ile gerekçeli kararı temyiz etmiştir. Mahkemece, davacıya dosyanın Yargıtay'a gidiş dönüş, Yargıtay ilamı ve duruşma günü tebliği için gerekli masrafları tamamlaması hususunda ...çıkarılmıştır. ...davacıya, 06.12.2010 tarihinde tebliğ edildiği halde 7 günlük kanuni süre içinde dosyaya herhangi bir masraf yatırılmamış ve mahkemece, 01.07.2010 tarihinde kararın temyiz edilmemiş sayılmasına dair ek karar verilmiştir. Ek karar davacıya 14.07.2010 tarihinde tebliğ edilmiştir. Davacı bu kez 09.08.2010 havale tarihli ve ek kararın temyizi mahiyetindeki dilekçesini sunmuştur.

Mahkemece verilen ek kararı temyiz eden davacı ...'a kararın tebliğ edildiği 14.07.2010 tarihi ile temyiz tarihi olan 09.08.2010 tarihi arasında H.U.M.K'nun 432/1. maddesinde öngörülen temyiz süresinin geçtiği belirlenmiştir. Bu nedenlerle ve Yargıtay İçtihatları Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 01.06.1990 tarih 1989/3 Esas, 1990/4 sayılı Kararı ve H.U.M.K.'nun 432/4. maddesi uyarınca temyiz inceleme isteminin REDDİNE, 13.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11312, Karar No: 2010/13482, Tarih: 05.07.2010

**2. Hukuk Dairesi         2010/11312 E.  ,  2010/13482 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Akseki Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :16.10.2008

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm kusur, velayetler, nafakalar ve manevi tazminat yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalı kadının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışına kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Toplanan delillerden müşterek çocukların davanın devamı sırasında ve halen davalı anne yanında kaldıkları, anne yanında okula gittikleri ve annenin çocuklara karşı kötü bir davranışının bulunmadığı anlaşılmaktadır. Duruşmada alınan beyanlarında da anneleri ile birlikte yaşamak istediklerini ifade etmişlerdir. Küçüklerin alıştıkları ortamdan ayrılmalarının onların gelişimine olumsuz etki yapacağı da açıktır. Açıklanan nedenlerle müşterek çocuklar 1998 doğumlu Uğur Berk ile 2000 doğumlu Zeynep'in velayetlerinin davalı anneye verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi bozmayı gerektirmiştir.

3-Davacı kocanın faiz isteği bulunmamasına karşılık hüküm altına alınan manevi tazminata yasal faiz uygulanmasına karar verilmesi de isabetsizdir. (HUMK.md.74)

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. ve 3.bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümün ise yukarıda 1.bentte açıklanan nedenlerle ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 05.07.2010 (pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2022/12134, Karar No: 2023/1187, Tarih: 15.02.2023

**5. Hukuk Dairesi         2022/12134 E.  ,  2023/1187 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

KARAR : Düzeltilerek Yeniden Esas Hakkında Verilen Karar

İLK DERECE MAHKEMESİ : Manisa 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalı ... Belediye Başkanlığının istinaf başvurusunun esastan reddine, davacılar vekili ve davalı ... vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili ile davalı ... Belediye Başkanlığı tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usûl eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda,

Miktar veya her paydaş için değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın her paydaş için değeri kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Ecrimisil bedeli olarak hüküm altına alınan ve temyize konu edilen miktar Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 107.090,00 TL’nin altında kalmaktadır.

Bu nedenle; davacılar vekili ile davalı ... Belediye Başkanlığı vekilinin ecrimisile ilişkin temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

Davacılar vekili ile davalı ... Belediye Başkanlığı vekilinin kamulaştırmasız el atma nedeniyle tazminat bedeli yönünden gerekli şartları taşıdığı anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; Manisa ili, ... ilçesi, ... Mahallesi 220 ada 105 parsel sayılı taşınmazına eski Manisa Belediye Başkanlığı tarafından kafe olarak kiraya verilmek ve park yapılmak suretiyle fiilen el atıldığını belirterek kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ile ecrimisil talep etmiştir.

II. CEVAP

1. Davalı ... cevap dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmazda bulunan Manisa Belediye Başkanlığı hissesinin Devir, Tasfiye ve Paylaştırma Komisyonu kararı uyarınca ... Belediye Başkanlığına devredilmesine karar verildiğini, Manisa 1. İdare Mahkemesinin 2015/109 Esas sayılı dosyasının bekletici mesele yapılması gerektiğini, davanın zamanaşımına uğradığını, idari yargının görevli olduğunu, ecrimisil talep edilemeyeceğini ileri sürerek davanın reddini talep etmiştir.

II. CEVAP

1. Davalı ... cevap dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmazda bulunan Manisa Belediye Başkanlığı hissesinin Devir, Tasfiye ve Paylaştırma Komisyonu kararı uyarınca ... Belediye Başkanlığına devredilmesine karar verildiğini, Manisa 1. İdare Mahkemesinin 2015/109 Esas sayılı dosyasının bekletici mesele yapılması gerektiğini, davanın zamanaşımına uğradığını, idari yargının görevli olduğunu, ecrimisil talep edilemeyeceğini ileri sürerek davanın reddini talep etmiştir.

2. Davalı ... Belediye Başkanlığı vekili cevap dilekçesinde özetle; Belediyenin 01.04.2014 tarihinde tüzel kişilik kazandığını, dava konusu taşınmazdaki Manisa Belediye Başkanlığı hisseleri ... Belediye Başkanlığıne devredilmiş ise de tescil işlemleri henüz gerçekleştirilmediğinden husumetin kendilerine yöneltilemeyeceğini, Manisa 1. İdare Mahkemesinin 2015/109 Esas sayılı dosyasının bekletici mesele yapılması gerektiğini, uzlaşma dava şartının yerine getirilmediğini belirterek davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulü ile taşınmaz bedelinin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte kaldırım yapılarak el atılan 115 metrekarelik bölümünün bedelinin Manisa Büyükşehir Belediye Başkanlığından, geriye kalan bölümünün ise ... Belediye Başkanlığından alınarak davacıya verilmesine ve el atılan kısmın tapusunun iptali ile kaldırım yapılarak el atılan 115 metrekarelik bölümün davacıların payı oranında ... adına, geriye kalan bölümünde davacılar payına düşen kısmın ise ... Belediye Başkanlığı adına tesciline ve dava tarihinden geriye dönük 5 yıllık ecrimisile karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacılar vekili istinaf dilekçesinde özetle; emlak vergi değerlerine göre dava konusu taşınmaz emsal alınan taşınmazdan üç kat daha değerli olduğu ve dava konusu taşınmaz emsalden çok daha değerli bir konumda bulunduğu halde dava konusu taşınmaza biçilen değerin düşük olduğunu, ecrimisil yönünden sundukları kira bedelleri değerlendirilmeden hesaplanan bedelin de düşük olduğunu ileri sürmüştür.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacılar vekili istinaf dilekçesinde özetle; emlak vergi değerlerine göre dava konusu taşınmaz emsal alınan taşınmazdan üç kat daha değerli olduğu ve dava konusu taşınmaz emsalden çok daha değerli bir konumda bulunduğu halde dava konusu taşınmaza biçilen değerin düşük olduğunu, ecrimisil yönünden sundukları kira bedelleri değerlendirilmeden hesaplanan bedelin de düşük olduğunu ileri sürmüştür.

2. Davalı ... Belediye Başkanlığı istinaf dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmaza el atma tarihinde belediyelerinin henüz kurulmadığını,rekreasyon alanında kalan taşınmazın fiili durumunun yeşil alan olması nedeniyle bu taşınmazdan gelir elde edilemeyeceği dikkate alınarak ecrimisil talebinin reddine karar verilmesi gerektiğini, ...’nin 16.05.2017 tarihli ve 356 sayılı Meclis Kararı ile yol genişliğinin 18 metreden daha geniş olması nedeniyle Manisa Büyükşehir Belediye Başkanlığınin sorumluluğunda, park alanının ise 20.000 metrekareden küçük olması nedeniyle ...’nın 09.05.2017 tarih ve 308 sayılı Meclis kararı ile ... Belediye Başkanlığı sorumluluğunda bulunduğunu, Büyükşehir Belediyer Kanunu’nun 7 nci maddesi uyarınca dava konusu taşınmazın bulunduğu caddenin Büyükşehir Belediye Başkanlığı sorumluluğunda olduğunu, emsal incelemesinin hatalı olduğunu ve belirlenen tazminat ve ecrimisil bedelinin yüksek olduğunu ileri sürmüştür.

3. Davalı ... istinaf dilekçesinde özetle; belirlenen bedelin yüksek olduğunu, idari yargının görevli olduğunu, Manisa Valiliğinin Devir, Tasfiye ve Paylaştırma Komisyonu kararı ile taşınmazın bulunduğu alanın ... Belediye Başkanlığıne devredildiğini idarelerinin sorumluluğu bulunmadığını,davanın zamanaşımı ve hak düşürücü süre nedeniyle reddi gerektiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

3. Davalı ... istinaf dilekçesinde özetle; belirlenen bedelin yüksek olduğunu, idari yargının görevli olduğunu, Manisa Valiliğinin Devir, Tasfiye ve Paylaştırma Komisyonu kararı ile taşınmazın bulunduğu alanın ... Belediye Başkanlığıne devredildiğini idarelerinin sorumluluğu bulunmadığını,davanın zamanaşımı ve hak düşürücü süre nedeniyle reddi gerektiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; ecrimisil yönünden, her bir davacı payına isabet eden miktar kesinlik sınırı altında kaldığından ecrimisil yönünden istinaf başvurularının reddine karar verildikten sonra, tazminata ilişkin olarak yapılan inceleme sonucunda; mahallinde yapılan keşif sonucunda taşınmaza park ve yürüyüş yolu yapılmak suretiyle el atıldığı, taşınmazın ... Bulvarından cephe aldığı, hükme esas alınan bilirkişi raporu ile arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesi yöntem itibarıyla doğru ise de; dava konusu taşınmazın 2015 yılında emlak vergisine esas metrekare rayiç değeri 3.242,00 TL, emsalin ise 1.037,94 TL olduğu halde dava konusu taşınmazın emsalden %10 daha değerli kabul edilmesi inandırıcı olmadığından dava konusu taşınmazın konumu,taşınmaz üzerinde bulunan parkın içinde uzun zamandır kafeterya niteliğindeki işletme olması, ana arter niteliğindeki ... Bulvarına cepheli bulunması, emsal taşınmazın şehir merkezine daha uzak mesafede bulunması dikkate alınarak dava konusu taşınmazın emsal taşınmazdan %70 oranında daha değerli kabulü gerektiğinden dava konusu taşınmazın m² birim bedelinin 5.395,00 TL olarak belirlenmesi ve Manisa Valiliğinin Devir, Tasfiye ve Paylaştırma Komisyonu’nun 19.03.2014 tarihli kararı ile dava konusu taşınmazın davalı ... Belediye Başkanlığına devredilmesine karar verilmesi ve Manisa Büyükşehir Belediye Başkanlığınce dava konusu taşınmazın ilçe Belediye Başkanlığıne verilmesine dair kararın iptali için idare mahkemesinde açılan dava reddedilmesi nazara alınarak hükmedilecek tazminat ve ecrimisil bedelinin tamamından davalı ... Belediye Başkanlığınin sorumlu tutulması gerektiği gerekçesiyle davalı ... Belediye Başkanlığınin istinaf başvurusunun esastan reddine, davacılar vekili ve davalı ... vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (3) üncü alt bendi uyarınca hüküm kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar ve davalı ... Belediye Başkanlığı vekilleri ile davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri