muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/1727, Karar No: 2014/7418, Tarih: 18.12.2014

**15. Hukuk Dairesi         2014/1727 E.  ,  2014/7418 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Bakırköy 6. Asliye Ticaret Mahkemesi

Tarihi :10.12.2013

Numarası :2011/752-2013/515

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Uyuşmazlık, zaman bakımından uygulanması gereken 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 355 ve devamı maddelerinde düzenlenen eser sözleşmesi ilişkisinden kaynaklanmaktadır.

Davada ödenmeyen iş bedelinin tahsili istenmiş, mahkemece dava akdî ilişkinin varlığının ve fatura konusu malların davalıya teslim edildiğinin kanıtlanamadığı gerekçesiyle reddedilmiş, karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu alacağın dayanağını davacı tarafından davalıya kesilen 12.06.2008 tarihli 0090414 nolu 11.505,00 TL bedelli ve 12.06.2008 tarihli 0090416 nolu 17.785,55 TL bedelli faturalar oluşturmaktadır. Davalı şirket faturaların kendisine tebliğ edilmediğini, faturaları tebellüğ eden M. G.. T..'nun şirket çalışanı olmadığını, bu kişinin dava dışı ....Tekstil Ltd.Şti. çalışanı olup, şirketleri adına fatura ve mal teslim alma yetkisi bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir. Sözü edilen faturaların davalı şirket tarafından Ba/Bs formlarıyla vergi dairesine bildirilmesi halinde faturaların davalı şirkete tebliğ edildiğinin ve fatura konusu malların da teslim alındığının kabulü gerekir. Somut olayda, mahkemece, İstanbul Vergi Dairesi Başkanlığı Bahçelievler Uygulama Grup Müdürlüğü Kocasinan Vergi Dairesi Müdürlüğü'ne müzekkere yazılarak adı geçen faturaların vergi dairesine bildirilip bildirilmediği sorulmuş, verilen cevapta davalı şirketin davacı şirketten 2 adet fatura karşılığı toplam 24.822,00 TL mal ve hizmet aldığını Ba/Bs formuyla vergi dairesine bildirdiği belirtilmiştir. Ancak cevabi yazıda bildirilen tutarlar ile Ba/Bs formundaki fatura bilgileri karşılaştırıldığında birbirini tutmadığı, uyumsuzluk ve çelişki olduğu anlaşılmaktadır. Mali müşavir tarafından düzenlenen raporda da davacı ve davalı tarafından Vergi Dairesi Başkanlığı'na verilen Ba/Bs formlarının örtüşmediği bildirilmiştir. Bu deliller ile sağlıklı bir sonuca ulaşılması mümkün bulunmamaktadır. O halde mahkemece, dava konusu alacağın dayanağı olan faturaların tarih, miktar ve sıra numaları ayrıntılı bir şekilde yazılarak bu faturalarla ilgili Ba/Bs formlarının düzenlenip düzenlenmediğinin vergi dairesinden sorulması, durum açıklığa kavuşturulduktan sonra mali müşavir bilirkişiden ek rapor alınması ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek hükme varılması gerekirken, çelişkiler giderilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde davanın reddi doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacının temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 18.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3415, Karar No: 2018/3773, Tarih: 21.05.2018

**5. Ceza Dairesi         2016/3415 E.  ,  2018/3773 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İcrai davranışla görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Avsuyu Belediye meclis üyesi olarak görev yapan sanığın, Kozlu Mevkii 66 ve 67 nolu parselleri kanun ve yönetmelikte yazan usullere uymaksızın mevzi imar planını kabul ederek imara açmak ve anılan parsellerde ... tarafından ruhsat alınmaksızın inşaat yapılmasına, haklarında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen diğer sanıklarla birlikte göz yummak suretiyle bu şahsa haksız menfaat sağladığı iddia edilen olayda; her ne kadar iddianamede “tüm araştırmalara rağmen bu işlemler sırasında herhangi bir kamu görevlisine rüşvet verildiğine dair somut bir bulguya rastlanılamadığı” belirtilmiş ise de bu konuda sanık hakkında verilmiş kovuşturmaya yer olmadığına dair bir kararın bulunmadığı ve ...’ın savcılık ve mahkeme aşamasındaki beyanları nazara alındığında sanık hakkındaki isnadın sübutu halinde eylemin rüşvet alma suçunu oluşturabileceği gözetilerek delillerin takdir ve tartışmasının, davaya bakmanın 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun 12. maddesi uyarınca Ağır Ceza Mahkemesinin görevi kapsamında bulunduğu ve görevsizlik kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden yargılamaya devamla yazılı biçimde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden sonuç ceza miktarı itibariyle kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydıyla hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321 ve 326/son maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 21/05/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4919, Karar No: 2012/11906, Tarih: 26.11.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/4919 E.  ,  2012/11906 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı, (3 kez) tehdit ve müstehcenlik suçlarından sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı (3 kez) ve tehdit suçlarından beraatine, müstehcenlik suçundan mahkûmiyetine dair Sivas 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 18.09.2007 gün ve 2006/336 Esas, 2007/145 karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii ve mağdureler vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla alınan nüfus kayıt örneğinden hükümlerden sonra 06.11.2011 tarihinde öldüğü anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK.nın 64/1. maddesi uyarınca bir karar verilmesi lüzumu;

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafii ve mağdureler vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu hususta yeniden duruşma yapılmaksızın CMUK.nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün bulunduğundan, sanık hakkındaki kamu davalarının 5237 sayılı TCK.nın 64 ve CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞMESİNE, 26.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1706, Karar No: 2024/1358, Tarih: 15.02.2024

**10. Hukuk Dairesi         2023/1706 E.  ,  2024/1358 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2312 E., 2022/1901 K.

KARAR : Esastan red

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 1. İş Mahkemesi

SAYISI : 2021/138 E., 2022/129 K.

Taraflar arasındaki hizmet tespiti istemli davadan dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalılar ve fer'i müdahil Kurum vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalılar ve fer'i müdahil Kurum vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlenildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirketten olan işçilik alacakları için 10.05.2012 tarihinde ... 4. İş Mahkemesinin 2012/286 Esas sayılı dosyası ile açtığı davada verilen 2013/330 K. sayılı, 04.10.2013 tarihli ilam ile 1049 gün (2 Yıl 11 Ay 19 Gün) hizmeti olduğu belirlenerek bu süreye göre işçilik alacaklarının ödenmesine karar verildiğini, müvekkilinin, davalı şirket nezdinde otobüs şoförü olarak, 2000 yılının Nisan ayından iş akdinin feshi tarihi olan 30.10.2011 tarihine kadar aylık 2.000 TL ücret ile yurtdışı otobüs şoförlüğü hizmeti verdiğini, ancak sigortasız olarak çalıştırıldığını, davalı işyerinin 2003 yılına kadar şahıs işletmesi, 2003 yılından sonra da şirket olarak faaliyet gösterdiğini, hizmetlerinin tespiti istenilen işbu sürelerin, 1049 gününün müvekkilinin 10.05.2012 tarihinde açmış olduğu işçilik alacağı davasında belirlendiğini ve bu kararın kesinleştiğini, davalı şirketin, müvekkilinin çalıştığı süre boyunca sigorta primlerini hiçbir şekilde yatırmadığı gibi sigorta girişini de yapmadığını, müvekkilinin davalı işyerinde 2000/Nisan tarihinden iş akdinin feshi tarihi olan 30.10.2011 tarihine kadar çalıştığının ve sigorta başlangıç tarihinin 01.04.2000 olarak tespiti ile bu süreler içinde yatırılmayan primlerin davalılar tarafından yatırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

II.CEVAP

II.CEVAP

1.Davalı ... Turizm ve Tic. Ltd. Şti.vekili, davacının, müvekkili işveren nezdinde hizmet akdine tabi çalışmasının bulunmadığını, davacının kendi nam ve hesabına otobüs işletmeciliği yaptığını, bu nedenle 0776266476 Bağ-Kur numarası ile Kuruma kayıtlı bulunan sigortalı olduğunu, bu durumun sigorta çakışmasına neden olacağı gibi sosyal güvenlik hukukunda mevcut olan "sigortanın tekliği ilkesi"ne de aykırı olduğunu, davacının (eğer ödenmemiş prim borcu varsa) bugün bile 6736 sayılı Kanun gereğince Bağ-Kur’lu olduğu tüm sürenin borçlarını ödeyerek, davada talep ettiği bu süreleri adına tescil ettirebileceğini, ... 4. İş Mahkemesi'nin 2012/286 E-2013/330 K sayılı dosyasının bu dava için kesin delil niteliğinde olmadığını, kuvvetli delil niteliğinde olduğunu, davacının iddiasını hiçbir kuşkuya yer kalmayacak şekilde ispatlaması gerektiğini, alacak davasında davacının yurda giriş çıkış kayıtları dikkate alınarak, çalışma süresinin hesaplandığını, bu değerlendirmenin yeterli olmayıp hatalı olduğunu, kabul anlamına gelmemek üzere; iddiaya göre 2003 yılı öncesinde müvekkili şirkette çalışma olmadığını, bu süreden müvekkil şirketi sorumlu tutmanın mümkün olmadığını beyanla, davanın reddini talep etmiştir.

2.Fer'i müdahil SGK Başkanlığı vekili, davacının tespitine karar verilmesini istediği tarihlerin 506 sayılı Kanun'un 79 uncu maddesi uyarınca (5510 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesi uyarınca) 5 yıllık hak düşürücü süreye uğradığını, davacının çalıştığını iddia ettiği tarihte 506 sayılı Kanun'un 2 ve 6 ncı maddeleri anlamında (5510 sayılı Kanun'un 4 madde ve 5 maddeleri anlamında) fiili sigortalı olarak adlandırılabilecek çalışmaları bulunduğunu ispatlamak zorunda olduğunu, Yargıtay’ın yerleşmiş içtihatlarına göre 506 sayılı Kanun'un 79/10 uncu maddesine (5510/86 maddesine) dayanılarak açılan bu tür hizmet tespiti davaları kamu düzenini ilgilendirdiğinden özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiğini beyanla, davanın reddini talep etmiştir.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk derece mahkemesince; "Davacının dava konusu talebinin kısmen kabulüne, 1-Davacı .... TC kimlik, ....ss numaralı davacı ...’nın; fer’i müdahil Kurumda ..... sicil numaralı dosyada işlem gören 1762/1 Sok. 1/3, .../... adresinde bulunan ... Ünvanlı “Seyahat Acentesi” işi işyerinde 06.08.2000-02.08.2003 tarihleri arasında hizmet akdine istinaden asgari ücretle tur şoförü olarak aralıklı olarak;

06.08.2000 ile 31.08.2000 tarihleri arasında 25 gün,

19.09.2000 ile 30.09.2000 tarihleri arasında 11 gün,

23.12.2000 ile 01.01.2001 tarihleri arasında 8 gün,

03.03.2001 ile 11.03.2001 tarihleri arasında 8 gün,

22.06.2001 ile 07.07.2001 tarihleri arasında 15 gün,

10.08.2001 ile 24.08.2001 tarihleri arasında 14 gün,

21.09.2001 ile 05.10.2001 tarihleri arasında 14 gün,

15.12.2001 ile 23.12.2001 tarihleri arasında 8 gün,

16.02.2002 ile 24.02.2002 tarihleri arasında 8 gün,

06.08.2000 ile 31.08.2000 tarihleri arasında 25 gün,

19.09.2000 ile 30.09.2000 tarihleri arasında 11 gün,

23.12.2000 ile 01.01.2001 tarihleri arasında 8 gün,

03.03.2001 ile 11.03.2001 tarihleri arasında 8 gün,

22.06.2001 ile 07.07.2001 tarihleri arasında 15 gün,

10.08.2001 ile 24.08.2001 tarihleri arasında 14 gün,

21.09.2001 ile 05.10.2001 tarihleri arasında 14 gün,

15.12.2001 ile 23.12.2001 tarihleri arasında 8 gün,

16.02.2002 ile 24.02.2002 tarihleri arasında 8 gün,

17.07.2003 ile 02.08.2003 tarihleri arasında 16 gün olmak üzere toplam 127 gün çalıştığı, 127 günlük çalışmasının fer’i müdahil Kuruma bildirilmediğinin tespiti ile fer’i müdahil Kurumda .... sicil numaralı dosyada işlem gören 1719 Sokak No:18/7, ... adresinde kurulu bulunan davalı ... Turizm ve Tic. Ltd. Şti.’ne ait Turizm Seyahat Acenteliği işi işyerinde 08.08.2003-11.09.2011 tarihleri arasında hizmet akdine istinaden asgari ücretle tur şoförü olarak aralıklı şekilde;

08.08.2003 ile 23.08.2003 tarihleri arasında 15 gün,

12.09.2003 ile 27.09.2003 tarihleri arasında 15 gün,

22.11.2003 ile 30.11.2003 tarihleri arasında 8 gün,

21.04.2004 ile 07.05.2004 tarihleri arasında 16 gün,

12.05.2004 ile 28.05.2004 tarihleri arasında 16 gün,

02.06.2004 ile 18.06.2004 tarihleri arasında 16 gün,

25.06.2004 ile 18.07.2004 tarihleri arasında 23 gün,

23.07.2004 ile 07.08.2004 tarihleri arasında 15 gün,

24.08.2004 ile 14.09.2004 tarihleri arasında 21 gün,

21.09.2004 ile 06.10.2004 tarihleri arasında 15 gün,

12.11.2004 ile 21.11.2004 tarihleri arasında 9 gün,

30.01.2005 ile 07.02.2005 tarihleri arasında 8 gün,

21.04.2005 ile 08.05.2005 tarihleri arasında 17 gün,

14.05.2005 ile 30.05.2005 tarihleri arasında 16 gün,

03.06.2005 ile 18.06.2005 tarihleri arasında 15 gün,

26.06.2005 ile 20.07.2005 tarihleri arasında 24 gün,

24.07.2005 ile 09.08.2005 tarihleri arasında 16 gün,

16.08.2005 ile 10.09.2005 tarihleri arasında 25 gün,

15.09.2005 ile 30.09.2005 tarihleri arasında 15 gün,

07.01.2006 ile 15.01.2006 tarihleri arasında 8 gün,

02.06.2006 ile 18.06.2006 tarihleri arasında 16 gün,

24.06.2006 ile 14.07.2006 tarihleri arasında 20 gün,

22.07.2006 ile 07.08.2006 tarihleri arasında 16 gün,

23.08.2006 ile 08.09.2006 tarihleri arasında 16 gün,

12.09.2006 ile 03.10.2006 tarihleri arasında 21 gün,

20.10.2006 ile 29.10.2006 tarihleri arasında 9 gün,

19.05.2007 ile 15.07.2007 tarihleri arasında 57 gün,

20.08.2007 ile 05.09.2007 tarihleri arasında 16 gün,

11.10.2007 ile 26.10.2007 tarihleri arasında 15 gün,

17.05.2008 ile 12.07.2008 tarihleri arasında 56 gün,

09.08.2008 ile 24.08.2008 tarihleri arasında 15 gün,

28.09.2008 ile 14.10.2008 tarihleri arasında 16 gün,

17.10.2008 ile 27.10.2008 tarihleri arasında 10 gün,

03.04.2009 ile 18.04.2009 tarihleri arasında 15 gün,

22.04.2009 ile 06.05.2009 tarihleri arasında 14 gün,

18.06.2009 ile 31.07.2009 tarihleri arasında 43 gün,

11.09.2009 ile 27.09.2009 tarihleri arasında 16 gün,

11.10.2007 ile 26.10.2007 tarihleri arasında 15 gün,

17.05.2008 ile 12.07.2008 tarihleri arasında 56 gün,

09.08.2008 ile 24.08.2008 tarihleri arasında 15 gün,

28.09.2008 ile 14.10.2008 tarihleri arasında 16 gün,

17.10.2008 ile 27.10.2008 tarihleri arasında 10 gün,

03.04.2009 ile 18.04.2009 tarihleri arasında 15 gün,

22.04.2009 ile 06.05.2009 tarihleri arasında 14 gün,

18.06.2009 ile 31.07.2009 tarihleri arasında 43 gün,

11.09.2009 ile 27.09.2009 tarihleri arasında 16 gün,

30.09.2009 ile 11.10.2009 tarihleri arasında 11 gün,

15.05.2010 ile 24.06.2010 tarihleri arasında 40 gün,

24.06.2010 ile 14.07.2010 tarihleri arasında 20 gün,

23.07.2010 ile 08.08.2010 tarihleri arasında 16 gün,

13.08.2010 ile 29.08.2010 tarihleri arasında 16 gün,

23.09.2010 ile 08.10.2010 tarihleri arasında 15 gün,

15.10.2010 ile 26.10.2010 tarihleri arasında 11 gün,

12.11.2010 ile 22.11.2010 tarihleri arasında 10 gün,

12.04.2011 ile 23.04.2011 tarihleri arasında 11 gün,

01.05.2011 ile 23.05.2011 tarihleri arasında 22 gün,

10.06.2011 ile 30.07.2011 tarihleri arasında 50 gün,

26.08.2011 ile 11.09.2011 tarihleri arasında 16 gün olmak üzere toplam 922 gün çalıştığı, 922 günlük çalışmasının fer’i müdahil Kuruma bildirilmediğinin tespitine" karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar ve fer'i müdahil Kurum vekilleri istinaf yoluna başvurmuştur.

B.İstinaf Sebepleri:

1. Davalılar vekili, her ne kadar gerekçeli kararda, ... 4. İş Mahkemesi kararında olduğu gibi pasaport giriş-çıkış kayıtlarına dayanarak değerlendirme yapılmış ise de hem davacının iddiasının, hem de tanık anlatımlarının davacının yurt dışı turlara giderken şoför olarak çalıştığı yönünde olduğunu, ancak davacının başka işverenlerle veya kendi nam ve hesabına yurt dışına çıkıp çıkmadığı ve hatta gezmek maksadıyla çıkış yapıp yapmadığının bu dökümlerden anlaşılmasının mümkün olmadığını, davacının müvekkili şirket nezdinde 2010 yılından sonra çalıştığına dair hiçbir bulgu, belge ve delil yok iken, çalışmanın blok çalışmalar olduğuna kanaat getirilerek hak düşürücü sürenin işten tamamen ayrıldığı yılın sonundan 2011 yılından itibaren değerlendirildiğinin belirtildiğini, Mahkemece yapılan değerlendirmenin hukuka aykırı olduğunu, davacının 2011 yılında çalışmasının bulunmadığını ve davanın 5 yıllık hak düşürücü süre içinde açılmadığını, davacı tarafın, önce işçi alacağı davası açmak yerine, eldeki bu hizmet tespit davasını süresi içinde açabileceğini, Yargıtay uygulamalarının alacak davasından önce açılmış olan hizmet tespit davasının bekletici mesele yapılması yönünde olduğunu, davacı tarafın önce hizmet tespiti davası açmak yerine alacak davası açarak bu durumu avantaja dönüştürmek istediğini beyanla, İlk Derece Mahkemesinin kararının kaldırılmasını istemiştir.

2.Fer'i müdahil Kurum vekili istinaf dilekçesinde özetle; Mahkeme kararında kabul etmedikleri ve hukuka aykırı olarak düzenlenmiş bilirkişi raporunun esas alındığını, bilirkişinin raporunu tanzim ederken eksik bilgi verdiğini, tanıkların beyanlarındaki çelişkinin bilirkişi raporuna yansımadığını, Yerel Mahkemenin davalı lehine beyanları dikkate almadan karar verdiğini, hizmet tespitine yönelik davaların kamu düzenini ilgilendirdiği bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiğinin Yargıtay'ın yerleşik görüşü olup yasal dayanağı 506 sayılı ve 5510 sayılı Kanunlar olan bu tip davalarda öncelikle davacının çalışmalarına ilişkin belgelerin işveren tarafından verilip verilmediği ya da çalışmalarının Kurumca tespit edilip edilmediğine bakıldığını, davacının tespitine karar verilmesini istediği tarihte gerçek ve fiili çalışmasının varlığını yazılı belgelerle ispat edemediğini, Kurum kayıtlarına dayanarak hüküm kurulması gerekirken sadece tanık beyanlarına dayanarak hüküm kurulmasının davanın kabulü için yeterli olmadığından beyanla, İlk Derece Mahkemesinin kararının kaldırılmasına karar verilmesini istemiştir.

C.Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davalılar ve fer'i müdahil Kurum vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davalılar vekili; istinaf sebepleri doğrultusunda temyiz talebinde bulunmuştur.

2. Fer'i müdahil Kurum vekili; istinaf sebepleri doğrultusunda temyiz talebinde bulunmuştur.

C.Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava; hizmet tespiti istemine ilişkindir.

2.İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 506 sayılı Kanun'un 79 uncu maddesi, 5510 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, davalılar ve fer'i müdahil vekilleri tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden ilgililere yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

15.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4730, Karar No: 2016/7656, Tarih: 26.04.2016

**8. Hukuk Dairesi         2015/4730 E.  ,  2016/7656 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR

Alacaklı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değil isede;

11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasa’nın 21. maddesi ile değişik 2942 sayılı Yasa’nın Geçici 6. maddesinin 7. fıkrasında; ''Bu madde kapsamında açılan davalarda mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretleri bedel tespiti davalarında öngörülen şekilde maktu olarak belirlenir.'' Yine 13. fıkrasında da; ''04.11.1983 tarihinden bu fıkranın yürürlüğe girdiği tarihe kadar kamulaştırma işlemleri tamamlanmamış veya kamulaştırması hiç yapılmamış olmasına rağmen fiilen kamu hizmetine ayrılan veya kamu yararına ilişkin bir ihtiyaca tahsis edilerek üzerinde tesis yapılan taşınmazların idare tarafından kamulaştırılması hâlinde kamulaştırma bedeli ve mahkemelerce malikleri lehine hükmedilen tazminatlar için de bu maddenin on birinci fıkrası, bu fıkra kapsamında kalan taşınmazlar hakkında açılan her türlü davalarda ise yedinci fıkra hükümleri uygulanır.'' düzenlemeleri mevcuttur.