muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/1423, Karar No: 2024/8696, Tarih: 18.11.2024

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı-davacı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı-davacı erkek vekili temyiz dilekçesinde özetle; kusur incelemesi, nafaka artırımı ve kadın lehine hükmedilen tazminatlar yönlerinden kararın bozulmasını İlk Derece Mahkemesi kararının onanmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, açılan boşanma davasında taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak kusurun kimden kaynaklandığı, kadın yararına tazminat takdirinin ve miktarlarının isabetli olup olmadığı, çocuklar için hükmedilen nafakaların miktarının hakkaniyete ve dosya kapsamına uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 190 ıncı 194 üncü, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Kanun’un, 4 üncü, 6 ıncı, 166 ıncı, 174 üncü 182 inci maddeleri 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı-davacı erkek vekili temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

18.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4449, Karar No: 2023/8986, Tarih: 01.03.2023

**6. Ceza Dairesi         2022/4449 E.  ,  2023/8986 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli yağma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 7035 sayılı Bölge Adliye ve Bölge İdare Mahkemelerinin İşleyişinde Ortaya Çıkan Sorunların Giderilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 21 inci maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Cumhuriyet Başsavcılığının 21.10.2015 tarihli ve 2015/15019 Soruşturma numaralı iddianamesi ile sanık ... hakkında nitelikli yağma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 35 inci maddesi delaletiyle 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (d) ve (h) bentleri ile 58 inci maddesi uyarınca cezalandırılması için kamu davası açılmıştır.

2. ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.04.2016 tarihli ve 2015/301 Esas ve 2016/173 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında nitelikli yağma suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

3. ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.04.2016 tarihli ve 2015/301 Esas ve 2016/173 Karar sayılı kararının o yer Cumhuriyet Savcısı tarafından temyizi üzerine Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 05.10.2020 tarihli ve 2018/1088 Esas, 2020/3301 Karar sayılı kararı ile;

"...Mağdur ...’ün olayın hemen ardından kollukta vermiş olduğu ifadesinde; oğlu olan sanık ...’ün, yolda önüne çıkarak 100 TL para istediğini, aldığı olumsuz yanıt üzerine de “Sen bana para vermezsen seni öldürürüm, yaşatmam, ben babamın oğluysam sen bana para vermezsen seni öldürürüm” şeklinde tehdit ettiğini söylediği, tanık olarak dinlenen diğer oğlu ...’ün de mağdurun anlatımlarını doğrular şekilde beyanda bulunduğunun anlaşılması karşısında; sanık ...’ün yağma suçundan mahkumiyeti yerine, yerinde ve yeterli olmayan gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması..."

Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozma üzerine ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.11.2021 tarihli ve 2020/577 Esas ve 2021/731 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında nitelikli yağma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (h) bendi ve 35 inci maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve hükmedilen hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ... Müdafiinin Temyiz Sebepleri;

1. Sanığın annesi olan şikâyetçinin bir anlık öfkeyle salt cezalandırılmasına yönelik ifadesine dayanılarak mahkumiyet hükmü verilmesinin adil olmadığından beraat etmesi gerektiğine,

2. Suçun yasal unsurları oluşmadığından beraat etmesi gerektiğine,

3. Vesaire,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Olay günü gece saat 23.30 sıralarında sanık ...’ün annesi olan şikâyetçi ... ve kardeşi olan tanık A.Ö. birlikte yolda yürürlerken önlerine çıkarak şikâyetçiden 100,00 TL para istediği, aldığı olumsuz yanıt üzerine “Sen bana para vermezsen seni öldürürüm, yaşatmam, ben babamın oğluysam sen bana para vermezsen seni öldürürüm” demek suretiyle tehdit ettiği ve şikâyetçinin para vermemesi üzerine olay yerinden ayrıldığı anlaşılmıştır.

2. Sanık ...'ün olay günü annesi olan şikâyetçi ile yolda karşılaştıklarını şikâyetçiden para istediğini ancak parası olmadığından vermediğini savunanarak tevil yoluyla olayı doğrulamıştır.

3. Tanık A.Ö.'nün 17.07.2015 tarihli kolluk anlatımında şikâyetçiyi doğrular mahiyette beyanda bulunduğu görülmüştür.

4. Şikâyetçinin "sanığın çalışmaması ve kötü alışkanlıklarından dolayı kızgınlığımdan şikayetçi oldum, sanık benden para istemiş değildir." şeklinde beyanda bulunmak suretiyle sanığın oğlu olması sebebiyle suçtan kurtarmak amacıyla soruşturma aşamasında vermiş olduğu beyanını değiştirdiği anlaşılmıştır.

5. Sanığın üzerine atılı nitelikli yağma suçuna karşı 5237 sayılı Kanun'un 32/1 ve 32/2. maddelerinden istifade edemeyeceği, cezai ehliyetinin tam olduğu görüşünü bildirir ... Ruh Ve Sinir Hastalıkları Hastanesi tarafından tanzim olunan 03.06.2021 tarihli sağlık kurulu raporu dava dosyasında mevcuttur.

6. Sanık hakkında şikayetçi olan annesine karşı gerçekleştirmiş olduğu eyleminden ötürü 17.07.2015 tarihli 6284 sayılı Ailenin Korunması Ve Kadına Karşı Şiddetin Önlenmesine Dair Kanun kapsamında önleyici tedbir kararı verildiği anlaşılmıştır.

7. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (3) numaralı paragraflarda bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verildiği ve gereğinin yerine getirildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanık ... Müdafiinin Temyiz Sebeplerine İlişkin Olarak;

7. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (3) numaralı paragraflarda bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verildiği ve gereğinin yerine getirildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanık ... Müdafiinin Temyiz Sebeplerine İlişkin Olarak;

İleri sürülen temyiz sebepleri yönünden; şikâyetçi ve tanık A. Ö.'nün soruşturma aşamasında birbirleriyle uyumlu ve benzer nitelikteki beyanları olayın akışına uygun olup, şikayetçinin sonradan sanığı suçtan kurtarmak amacıyla beyanını değiştirmiş olduğu kanaatine varılmakla şikâyetçinin kovuşturma aşamasında vermiş olduğu beyanlarına itibar edilmemesi gerektiğinden, sanık savunmaları ve tüm dosya kapsamı bir bütün halinde değerlendirildiğinde sanığın kendisini suçtan kurtarmaya yönelik savunmalarına itibar edilmeyerek sanığın katılana karşı nitelikli yağma suçunu işlediği sabit görülmüş, kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamış ve diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Somut olayda; 5237 sayılı Kanun'un 150/2. maddesinde düzenlenen değer azlığı indiriminin uygulanıp uygulanmayacağı Dairemiz tarafından yeniden değerlendirilmiştir.

Olay günü gece saat 23.30 sıralarında sanık ...’ün annesi olan şikâyetçi ... ve kardeşi olan tanık A.Ö. birlikte yolda yürürlerken önlerine çıkarak şikâyetçiden 100,00 TL para istediği, aldığı olumsuz yanıt üzerine “Sen bana para vermezsen seni öldürürüm, yaşatmam, ben babamın oğluysam sen bana para vermezsen seni öldürürüm” demek suretiyle tehdit ettiği ve şikâyetçinin para vermemesi üzerine olay yerinden ayrıldığı olayda; sanığın şikâyetçiye yönelik eylemi hakkında aynı sayılı Kanun'un 149/1-h, 35 ve 58. maddeleri kapsamında mahkûmiyet hükmü verilmiştir ve değer azlığı indirimi de uygulanmamıştır.

5237 sayılı Kanun'un “Daha az cezayı gerektiren hâl” başlıklı 150/2. maddesinde; “Yağma suçunun konusunu oluşturan malın değerinin azlığı nedeniyle, verilecek ceza üçte birden yarıya kadar indirilebilir.” denilmektedir.

Maddenin gerekçesinde ise; “Maddenin ikinci fıkrasında, yağma suçunun konusunu oluşturan malın değerinin azlığı nedeniyle, verilecek cezada indirim yapılması gerektiği kabul edilmiştir.” açıklamasına yer verilmiştir.

Aynı Kanun'un 145. maddesiyle daha az ceza verilmesini gerektiren bir nitelikli hâl olarak “Değer azlığı”, hırsızlık suçu bakımından da suçun işleniş şekli ve özellikleri de göz önünde bulundurularak, ceza vermekten de vazgeçilebilir.” ibaresi ilâvesiyle hüküm altına alınmış bir husustur.

Aynı Kanun'un 145. maddesiyle daha az ceza verilmesini gerektiren bir nitelikli hâl olarak “Değer azlığı”, hırsızlık suçu bakımından da suçun işleniş şekli ve özellikleri de göz önünde bulundurularak, ceza vermekten de vazgeçilebilir.” ibaresi ilâvesiyle hüküm altına alınmış bir husustur.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun (Y.C.G.K) 15.12.2009 tarihli ve 6/242-291 Esas ve Karar sayılı içtihadında belirtildiği üzere, 5237 sayılı Yasa'nın 145. (veya 150/2.) maddelerinde veya gerekçelerinde “Daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma” koşulu yoktur. Elbette değerin az olmasına ilaveten, daha çoğunu alma olanağı varken daha azı alınmış ise; bu maddeler sanık lehine uygulanmalıdır. Ancak; her iki maddenin, yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir.

Aynı Yasa'nın 145 veya 150/2. maddeleri uyarınca faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması kural olarak yeterli olup, suç ve cezada kanunilik ilkesi ile aleyhe kıyas ve yorum yasağı gereği, kanunda bulunmayan başka bir koşul ihdas edilemez.

Hâkim indirim oranını aynı Yasa'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “İşlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

5237 sayılı Kanun'un 145 ve 150/2. maddelerinin uygulanmasında hâkime geniş bir takdir yetkisi tanınmış olup, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın 141/3, 5271 sayılı Kanun'un 34, 223, 230 ve 289. maddeleri uyarınca sözü edilen yetki kullanılırken, keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle açıklanmalı ve uygulama yapılmalıdır.

Öte yandan hâkim, 5237 sayılı Kanun'un 145 veya 150/2. maddeleriyle kendisine tanınan takdir yetkisini kullanırken, evrensel ceza hukuku prensiplerinden olan ve ceza kanunlarımızın hazırlanmasında esas alınan, kanunilik, belirlilik, orantılılık ve ölçülülük ilkeleri, kıyas ve aleyhe yorum yasağı ile mükerrer değerlendirme yasağına uygun bir değerlendirme yapmak zorundadır.

Bu açıklamalardan değer az ise, verilecek cezadan mutlaka indirim yapılmalıdır gibi bir anlam da çıkartılmamalıdır. Diğer bir anlatımla indirim yapıp yapmama hususu her somut olayda özenle değerlendirilmelidir.

Nitekim Y.C.G.K'nun Dairemizce benimsenen içtihatları uyarınca; rögar kapağı, plaka, sürücü belgesi, kimlik belgesi ve bankamatik kartı gibi eşyaların hırsızlık suçuna konu olması halinde, ortaya çıkan tehlike veya bunların yeniden çıkartılması için sarf edilecek emek ve mesai vb.’de gözetilerek değer azlığı indirimi yapılmamalıdır.

Bunun gibi kasten öldürme, kasten öldürmeye teşebbüs, cinsel istismar gibi ağır suçların yağma ile birlikte işlenmesi hallerinde değer azlığı indiriminin yapılmaması hukuka, vicdana ve adalete de uygun olacaktır.

Bunun gibi kasten öldürme, kasten öldürmeye teşebbüs, cinsel istismar gibi ağır suçların yağma ile birlikte işlenmesi hallerinde değer azlığı indiriminin yapılmaması hukuka, vicdana ve adalete de uygun olacaktır.

Bu açıklamalardan sonra somut olay değerlendirildiğinde, sanığın şikâyetçiyi tehdit etmek suretiyle 100,00 TL para istediği ancak herhangi bir para alamadan olay yerinden ayrıldığı anlaşılmakla, suç tarihi olan 16.07.2015 tarihi itibariyle paranın satın alma gücü ve günün ekonomik koşulları ile birlikte değerlendirildiğinde, sanığa verilen cezada değer azlığı indiriminin yapılması gerekir.

Açıklanan nedenlerle;

5237 sayılı Kanun'un 150/2. maddesiyle sanığa verilen cezadan değer azlığı nedeniyle indirim yapılması hususunun gözetilmemesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.11.2021 tarihli ve 2020/577 Esas, 2021/731 Karar sayılı kararına yönelik sanık ... müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

01.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3484, Karar No: 2020/1044, Tarih: 17.02.2020

**23. Hukuk Dairesi         2019/3484 E.  ,  2020/1044 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki iflasın kapatılması davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde ilgili Mevlana Vergi Dairesi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Talep eden İflas Müdürlüğünce 25.03.2013 tarihinde iflasına karar verilen müflis ... Nakliye Yapı San. ve Tic. A.Ş’nin iflas masasına kayıtlı alacak kaydı olmadığı gibi iflas masasının parasının da bulunmadığını, tasfiye edilecek taşınır, taşınmaz veya başka bir mal kalmadığını, İflas Müdürlüğünce gerekli ilan ve yazışmaların yapılmış olduğunu, tasfiyenin tamamlandığını ileri sürerek iflasın İcra İflas Kanunu'nun 254. maddesi uyarınca kapatılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia ve dosya kapsamına göre, müflis ... Nakliye Yapı San. ve Tic. A.Ş'nin, iflas ve tasfiyeye ilişkin gerekli işlemlerinin, ilan ve yazışmalarının yapıldığı, tasfiye edilecek her hangi bir taşınır veya taşınmaz mal veya paranın kalmadığı, tasfiye işlemlerinin tamamlanmış olduğu ve iflasın kapatılmasına engel bir durumun da bulunmadığı gerekçesiyle müflis şirketin iflasının kapatılmasına karar verilmiştir.

Kararı, ilgili Mevlana Vergi Dairesi vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre ilgili Mevlana Vergi Dairesi vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle ilgili Mevlana Vergi Dairesi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 492 Sayılı Harçlar Kanunu'nun 13/j maddesi uyarınca ilgili Mevlana Vergi Dairesinden harç alınmasına yer olmadığına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 17.02.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5749, Karar No: 2014/23070, Tarih: 10.06.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/5749 E.  ,  2014/23070 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/248374

MAHKEMESİ : Vakfıkebir Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 15/05/2013

NUMARASI : 2012/439 (E) ve 2013/198 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

Sanığın akıl hastalığı nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 32. maddesi kapsamında aldırılacak raporunun, Adli Tıp Kurumu 4. İhtisas Kurulundan ya da tam teşekküllü ruh sağlığı ve hastalıkları hastanesinden heyet raporu alınması gerektiği gözetilmeden Adli Tıp Şube Müdürlüğünce tek hekim tarafından düzenlenen 07.12.2012 tarihli raporla yetinilmek suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9303, Karar No: 2023/536, Tarih: 08.02.2023

**8. Hukuk Dairesi         2021/9303 E.  ,  2023/536 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

KARAR : Kabul

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesince İlk Derece Mahkemesi kararının kısmen onanmasına kısmen bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davalı Hazine vekili ve birleşen dosya davacısı/davalı Orman İdaresi vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1.Birleşen dosya davacısı Orman İdaresi vekili, ... Köyü 104 ada 253 ve 254 parsel sayılı taşınmazların orman sayılan yerlerden olduğunu belirterek kadastro tespitinin iptali ile orman vasfıyla Hazine adına tespit ve tescilini istemiştir.

2.Davacı ... kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak 101 ada 1 parsel ile 104 ada 2 ve 4 parseller içerisinde birer parça, 104 ada 1 parsel içinde ise iki parça taşınmazının kaldığı iddiasıyla dava açmış, mahkemece 104 ada 4 parsel dışındaki parsellere ilişkin açılan dava tefrik edilerek ayrı bir esasa kaydedilmiş, yörede devam eden arazi kadastrosu sırasında dava konusu 104 ada 4 parsele sınır olan 104 ada 253 ve 254 parsel sayılı taşınmazlar ihtilaflı sınırın mahkemece belirlenmesi için yüzölçüm haneleri boş olarak kadastro mahkemesine gönderilmiştir.

II. CEVAP

Davalılar, davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Aşkale Kadastro Mahkemesinin 10.03.2008 tarihli ve 2008/17 Esas, 2011/48 Karar sayılı kararıyla; davanın kısmen kabul kısmen reddine, dava konusu 104 ada 4 parsel sayılı taşınmazın krokide (B) harfi ile gösterilen kısmının orman parselinden ifrazi ile bu kısımların Hazine adına orman vasfı ile yapılan kadastro tespitinin iptaline, krokide (B) harfi ile gösterilen taşınmazın ... Köyü 104 ada 253 parsel sayılı taşınmazla tevhidi ile 104 ada 253 parsel numarası ile muris ...'nın mirasçıları adına payları nispetinde tapu siciline tesciline, dava konusu 104 ada 4 parsel sayılı taşınmazın ifrazından sonra kalan kısmının aynı ada ve parsel numarası ile kadastro tesbiti gibi tapu siciline tesciline, 104 ada 254 parsel sayılı taşınmazın kadastro tesbiti gibi tapu siciline tesciline karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı Orman İdaresi vekili temyiz başvurusunda bulunmuştur.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı Orman İdaresi vekili temyiz başvurusunda bulunmuştur.

2.Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesinin 14.12.2012 tarihli ve 2012/8559 Esas, 2012/14443 Karar sayılı kararıyla; davacının kısmî ilân süresi içerisinde orman vasfıyla tespit gören 104 ada 4 parsel içinde bir kısım taşınmazının kaldığı iddiasıyla dava açtığı, görülen bu dava nedeniyle ihtilaflı sınırın mahkemece belirlenmesinin temini için kadastro sırasında davacı ve kardeşleri adına tesbit gören 104 ada 253 ve 254 parsel sayılı taşınmazların yüzölçüm haneleri boş bırakılmak suretiyle mahkemeye gönderildiğine göre bu parsellerin yüzölçümlerinin mahkemece belirlenip kabul ve ret çerçevesinde fen bilirkişisine infaza elverişli kroki düzenlettirildikten sonra hüküm kurulması gereğine değinilerek hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Birinci Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesi bozma kararına uyduktan sonra Orman İdaresine ait dava dosyasını işbu dava dosyası ile birleştirerek 08.05.2015 tarihli ve 2013/50 Esas, 2015/65 Karar sayılı kararıyla; davanın kabulüne, birleşen dosyasındaki davanın reddine, dava konusu Aşkale ilçesi, ... Köyü 104 ada 4 parsel sayılı taşınmazın kadastro tespinin iptaline; Kadastro Teknisyeni ...'nun 28.02.2014 havale tarihli raporuna ekli haritada (B) harfi ile gösterilen 4165,79 metrekare yüzölçümündeki bölümün orman parselinden ifrazı ile ... köyü 104 ada 253 parsel sayılı taşınmazla tevhid edilerek, 104 ada 253 parsel numarası ile 32682,89 metrekare (28517,10+4165,79) olarak, muris ...'nın Aşkale Sulh Hukuk Mahkemesi tarafından verilen 12.06.2008 tarih 2008/89 Esas, 2008/98 Karar sayılı veraset ilamı ile tespit edilen payları nispetinde mirasçıları adına tapuya kayıt ve tesciline, Kadastro Teknisyeni H.K'nin 28.02.2014 havale tarihli raporuna ekli haritada (A) harfi ile gösterilen 2225,74 metrekare yüzölçümündeki bölümün orman parselinden ifrazı ile ... Köyü 104 ada 254 parsel sayılı taşınmazla tevhid edilerek, 104 ada 254 parsel numarası ile 6404,64 metrekare (2225,74+4178,90) olarak, muris ...'nın Aşkale Sulh Hukuk Mahkemesi tarafından verilen 12.06.2008 tarih 2008/89 Esas ve 2008/98 Karar sayılı veraset ilamı ile tespit edilen payları nispetinde mirasçıları adına tapuya kayıt ve tesciline, dava konusu Aşkale İlçesi ... Köyü 104 ada 4 parsel sayılı taşınmazın Kadastro Teknisyeni H.K'nin 28.02.2014 havale tarihli raporuna ekli haritada (A) ve (B) harfleri ile gösterilen kısımlarının ifrazından sonra kalan bölümünün orman vasfı ile Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiştir.

C. İkinci Bozma Kararı

1.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı-birleşen dosya davacısı Orman İdaresi vekili ve davalı Hazine vekili temyiz başvurusunda bulunmuştur.