muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/2975, Karar No: 2019/672, Tarih: 22.01.2019

**8. Hukuk Dairesi         2018/2975 E.  ,  2019/672 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Elatmanın Önlenmesi Ve Kal

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

.K.. A R A R

Davacı vekili, 123 parsel sayılı taşınmaz malikinin vekil edeninin murisi olduğunu, aynı mevkide bulunan 124 parsel sayılı taşınmazın ise davalı adına tapuda kayıtlı olduğunu, dava konusu her iki parselin birbirine komşu olduğunu, davalının uzun yıllardır ortak sınırı bozarak 123 parsel sayılı taşınmazın bir kısmını kendi taşınmazına katmak ve zeytin ağacı dikmek suretiyle haksız müdahalede bulunduğunu belirterek, davalının dava konusu taşınmaza yaptığı müdahalenin önlenmesine ve müdahaleye konu ağaçların kal'ine karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulü ile; davacıya ait 123 parsel sayılı taşınmazın fen bilirkişilerinin 19/03/2015 tarihli raporunda A harfi ile belirtilen 1909,20 m²'lik kısmına davalı tarafından yapılan müdahalenin men'ine, A harfi ile belirtilen kısımda bulunan ağaçların kal'ine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Davalı vekilinin zeytin ağaçlarının kal'ine ilişkin temyiz itirazlarına gelince,

Dava, çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi ve yıkım isteklerine ilişkindir.

Tüm dosya içeriği ve toplanan delilerden, dava konusu 111 ada 5 parsel sayılı taşınmazın, (eski 123 parsel ) davacının murisi adına, 3402 sayılı Kanun'un 22/A maddesi gereğince yenilemenin tescili ile tapuda kayıtlı olduğu, mahkemece 18/03/2015 tarihinde bir ... ve iki fen bilirkişisi ile yapılan keşif sonrası alınan 20/03/2015 havale tarihli fen bilirkişi raporuna göre, dava konusu 111 ada 5 parsel sayılı taşınmazın 1.909,20 m2'lik alanının davalı tarafından zeytinlik olarak kullanıldığının belirlendiği, yine 08/04/2015 havale tarihli ... bilirkişisi raporunda ise, tecavüz edilen 1.909,20 m2'lik alanda, ahlat ve badem ağaçlarının bulunduğu ancak ekonomik bir değer içermediği, diğer kısımlarda ise, 10 yaşlarında ... çeşidi yaklaşık 65 adet zeytin ağacı olduğu, ancak sulamasının yapılmaması ve arazi toprak yapısından dolayı ağaçların yeterince gelişim gösteremediğinin tespit edildiğinin belirlendiği anlaşılmıştır.

Davalının haklı ve geçerli nedene dayanmaksızın davacının maliki olduğu taşınmazda 1.909,20 m2'lik alanı işgal ettiği anlaşıldığına göre, elatmanın önlenmesine ve taşınmaz üzerindeki zeytin ağaçları dışındaki ağaçların kal'ine karar verilmesinde bir isabetsizlik yoktur.

Davalının haklı ve geçerli nedene dayanmaksızın davacının maliki olduğu taşınmazda 1.909,20 m2'lik alanı işgal ettiği anlaşıldığına göre, elatmanın önlenmesine ve taşınmaz üzerindeki zeytin ağaçları dışındaki ağaçların kal'ine karar verilmesinde bir isabetsizlik yoktur.

Ancak, memleket ekonomisine önemli katkı sağlayan ve 10 yaşlarında 65 adet oldukları bilirkişi incelemesiyle saptanan zeytin ağaçlarının kaldırılması yönünden yeterli araştırma yapıldığını söyleyebilme olanağı yoktur.

Bilindiği gibi, zeytin ağaçlarının sökülüp kaldırılması 3573 Sayılı Zeytinciliğin Islahı Ve Yabanilerinin Aşılattırılması Hakkındaki Yasanın 23.1.2008 tarih ve 5728 Sayılı Yasanın 99.maddesi ile değişik hükümleri gereğince bazı usul ve esaslara bağlanmıştır.

Hal böyle olunca, zeytin ağaçlarının kaldırılması isteğinin anılan Yasa çerçevesinde değerlendirilmesi gerektiğinden anılan yasanın 20.maddesinin olayda uygulama yeri bulunup bulunmadığının belirlenmesi ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik soruşturma ile yazılı olduğu üzere hüküm kurulması doğru değildir.

Kabule göre de, dava konusu 123 parsel sayılı taşınmazın kadastro yenileme çalışmaları sonrasında 111 ada 5 parsel olarak numarasının değişmiş olmasına karşın, eski parsel numarası üzerinden karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan kararın (2) sayılı bentte açıklanan nedenle 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollaması ile HUMK’un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, sair temyiz itirazlarının (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle reddine, taraflarca HUMK'un 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 22/01/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/413, Karar No: 2023/2822, Tarih: 17.05.2023

**2. Ceza Dairesi         2023/413 E.  ,  2023/2822 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/427 E. 2022/625 K.

SUÇLAR : Hırsızlık, Kamu malına zarar verme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düşme, onama

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Cumhuriyet Başsavcılığının, 06.01.2014 tarihli ve 2014/56 Esas numaralı iddianamesi ile suça sürüklenen çocuk hakkında, Fevzi ... İlköğretim Okulu'nun giriş kapısı balkon pencere camını kırıp güvenlik kameralarını ve kablolarını çalma şeklindeki eylemleri nedeniyle hırsızlık ve kamu malına zarar verme suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 37/1, 142/1-a, 143, 152/1-a, 31/2. maddeleri uyarınca cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.01.2015 tarihli ve 2014/25 Esas, 2015/24 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuğun hırsızlık ve kamu malına zarar verme suçlarından 5237 sayılı Kanun'un 142/1-a, 143, 31/2, 62/1, 152/1-a, 31/2, 62/1. maddeleri uyarınca sırasıyla 7.000,00 TL adli para ve 3.000,00 TL adli para cezaları ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. Yukarıda anılan kararın, suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 17. Ceza Dairesinin 29.11.2018 tarihli ve 2018/5204 Esas, 2018/15389 Karar sayılı kararı ile özetle; kamu malına zarar verme suçunda kırılan camın taktırılmış olduğunun bildirilmesi nedeniyle etkin pişmanlık hükümlerinin değerlendirilmesi gerektiği, yakalandıktan sonra çaldıkları kameraların yerini söylemiş olmaları nedeniyle hırsızlık suçunda etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiği, erteleme hükümlerinin değerlendirilmesi gerektiği, yetersiz gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmaması, suça sürüklenen çocuk hakkında hükmedilen adlî para cezasının ödenmemesi halinde hapse çevrilemeyeceği hususu gözetilmeden, suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümlerinde, para cezası ödenmediği takdirde hapis cezasına çevrileceği belirtilmek suretiyle hüküm kurulması ve sosyal inceleme raporu ücreti ile terkin edilmesi gereken tutardan az olan yargılama giderinin suça sürüklenen çocuğu yükletilemeyeceğinin gözetilmemesi nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozma ilamından sonra ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.05.2019 tarihli ve 2019/87 Esas, 2019/312 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuğun hırsızlık ve kamu malına zarar verme suçlarından 5237 sayılı Kanun'un 142/1-a, 143, 31/2, 168, 62/1, 152/1-a, 31/2, 168, 62/1 maddeleri uyarınca sırasıyla 5 ay 25 gün hapis ve 2 ay 15 gün hapis cezaları ile cezalandırılmasına ve hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

5-Suça sürüklenen çocuğun denetim süresi içinde ... 9. Asliye Ceza Mahkemesinin, 2020/209 Esas, 2021/243 Karar sayılı kararı ile hırsızlık suçundan hapis cezasına mahkum edilmesi ve bu kararın 11.06.2021 tarihinde kesinleşmesi üzerine suça sürüklenen çocuk hakkında Mahkemesine hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı hakkında değerlendirme yapılmak üzere ihbarda bulunulmuştur.

6. İhbarın değerlendirilmesi sonucu, ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.09.2021 tarihli ve 2021/381 Esas, 2021/594 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve kamu malına zarar verme suçlarından 5237 sayılı Kanun'un 142/1-a, 143, 31/2, 168/2, 62/1, 50/1-a, 52/2, 152/1-a, 31/2, 168/2, 62/1, 50/1-a, 52/2. maddeleri uyarınca sırasıyla 3.500,00 TL adli para ve 1.500,00 TL adlî para cezaları ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

7. Yukarıda anılan kararın, suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyizi üzerine Dairemizin 13.04.2022 tarihli ve 2022/2585 Esas, 2022/7389 Karar sayılı kararı ile özetle; suça sürüklenen çocuğun denetim süresi içinde işlediği suçun 5237 sayılı Kanun'un 141/1. maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturduğu, hükümden sonra 02.12.2016 tarihinde 29906 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine eklenen alt bendler arasında yer alan ve 5237 sayılı Kanun'un 141. maddesinde tanımı yapılan hırsızlık suçunun da uzlaşma kapsamına alındığının anlaşılması karşısında; 6763 sayılı Kanunun 35. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 254. maddesi uyarınca aynı Kanun'un 253. maddesinde belirtilen esas ve usûle göre uzlaştırma işlemleri yerine getirildikten sonra sonucuna göre suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi suretiyle hükmün açıklanıp açıklanmayacağı gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

8. Uzlaştırma işlemlerinin başarısız olduğu yazısı üzerine, ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.11.2022 tarihli ve 2022/427 Esas, 2022/625 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve kamu malına zarar verme suçlarından 5237 sayılı Kanun'un 142/1-a, 143, 31/2, 168/2, 62/1, 50/1-a, 52/2, 152/1-a, 31/2, 168/2, 62/1, 50/1-a, 52/2. maddeleri uyarınca sırasıyla 3.500,00 TL adlî para ve 1.500,00 TL adlî para cezaları ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteği; suçların oluşmadığına, suça sürüklenen çocuğun farik ve mümeyyiz olmadığına, lehe hükümlerin uygulanmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Suç tarihinde şikâyetçilerin sorumlusu olduğu okulun balkon giriş kapı camını kırıp okulun güvenlik kameraları ve kablolarının çalındığı, suça sürüklenen çocuğun üzerine atılı hırsızlık ve kamu malına zarar verme suçlarını işlediğinin sabit olduğu Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

2. Suça sürüklenen çocuk aşamalardaki savunmalarında suçu ikrar etmiştir.

3. Suçları işlediği tarihte 12-15 yaş aralığında bulunan suça sürüklenen çocuk hakkında fiili algılama ve davranışlarını yönlendirme yeteneği olduğuna dair rapor ile sosyal inceleme raporu alınmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Suça Sürüklenen Çocuk Hakkında Kamu Malına Zarar Verme Suçundan Verilen Mahkumiyet Kararına Yönelik Temyiz İstemi Yönünden

Suça sürüklenen çocuğun yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun'un 152/1-a, 31/2. maddeleri uyarınca belirlenecek cezaların üst sınırına göre aynı Kanun’un 66/1-e, 66/2. ve 67/4 maddelerinde belirtilen 6 yıllık olağanüstü zamanaşımının, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı nedeniyle duran süre de eklendikten sonra, suç tarihinden hüküm tarihine kadar geçmesi nedeniyle düşme kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden yargılamaya devamla mahkumiyet kararı verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

B. Suça Sürüklenen Çocuk Hakkında Hırsızlık Suçundan Verilen Mahkumiyet Kararına Yönelik Temyiz İstemi Yönünden

Suça sürüklenen çocuğun atılı suçlamayı ikrar ettiği, suça sürüklenen çocuğun üzerine atılı hırsızlık suçunu işlediği ve suçun yasal unsurlarının oluştuğuna dair Mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmaması karşısında, suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamış; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

A. Suça Sürüklenen Çocuk Hakkında Kamu Malına Zarar Verme Suçundan Verilen Mahkumiyet Kararına Yönelik Temyiz İstemi Yönünden

V. KARAR

A. Suça Sürüklenen Çocuk Hakkında Kamu Malına Zarar Verme Suçundan Verilen Mahkumiyet Kararına Yönelik Temyiz İstemi Yönünden

Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.11.2022 tarihli ve 2022/427 Esas, 2022/625 Karar sayılı kararına yönelik suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321/1. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322/1. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak suça sürüklenen çocuk hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223/8. maddesi uyarınca gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

B. Suça Sürüklenen Çocuk Hakkında Hırsızlık Suçundan Verilen Mahkumiyet Kararına Yönelik Temyiz İstemi Yönünden

Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenlerle ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.11.2022 tarihli ve 2022/427 Esas, 2022/625 Karar sayılı kararında suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5921, Karar No: 2020/4758, Tarih: 13.07.2020

**17. Hukuk Dairesi         2018/5921 E.  ,  2020/4758 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasında görülen rücuan tazminat davasının yapılan yargılaması sonucunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, ... ev ekstra sigorta poliçesi ile sigortalı dairede davalı şirketten fatura karşılığı alınmış olan filtreli su arıtma cihazında su akıntısı meydana gelmesi nedeniyle hasar meydana geldiğini ve 5.631,00 TL hasar bedelinin sigortalıya 18.11.2014 tarihinde ödendiğini, davalıya yapılan başvurulardan netice alamadıklarını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 5.631,00 TL tazminatın ödeme tarihi olan 18.11.2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, hasarın nedeninin belediye su şebekesindeki kontrolsüz basınç ve sigortalının yeterli gereçler kullanmaması olduğunu, servis fişi ve ekspertiz raporu incelendiğinde hasarın ani basınç dalgalanmasından meydana gelen çatlaktan kaynaklandığının görüleceğini, İçme Suyu Temin Dağıtım Sistemlerindeki Su Kayıplarının Kontrolü Yönetmeliğine ve diğer mevzuata göre idare tarafından şebeke basıncının kontrol altında tutulması ve gerekli ekipmanın sağlanması konusunda kanuni yükümlülükler bulunduğunu, hasarın meydana gelmesinde sigortalının da kusuru olduğunu, müvekkili şirket tarafından cihazın üçlü grubunun değiştirildiğini, basıncı sabitlemek için cihaz önüne basınç

düşürücü konulduğunu, bunun servis fişinde de belirtildiğini, gerek sigortalıya yapılan satışta ve montajda gerekse sonraki dönemlerde sigortalıya gereken uyarı ve talimatların iletildiğini, yapılan bu işlemlerden dolayı müşteri memnuniyeti nedeniyle ücret de alınmadığını, zarara ilişkin ekspertiz raporundaki hesaplamaların işçilik dahil fahiş olarak hesaplandığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, yapılan yargılama, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kabulü ile 5.631,00 TL'nin ödeme tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, dair karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 6502 Sayılı Tüketici'nin Korunması Hakkında Kanun'un 73/2. maddesi gereğince davalı harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 13/07/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4357, Karar No: 2017/781, Tarih: 16.03.2017

**6. Ceza Dairesi         2014/4357 E.  ,  2017/781 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Sanık ... hakkında mağdurlar ..., ... ve ...'a yönelik yağma suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde:

Sanık ... savunmanının, sanığın mahkumiyetine ilişkin hükmü 08.04.2013 günlü dilekçe ile yasal süresi içerisinde temyiz ettiği, ancak sanığın 01.03.2017 günlü dilekçesi ile hükmün temyizinden vazgeçtiği anlaşıldığından, 5271 sayılı CMK.nın 266/1. maddesi uyarınca vazgeçme nedeniyle dosyanın inceleme yapılmaksızın mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE,

II-Sanık ... hakkında mağdurlar ... ... ve ...'a yönelik yağma suçundan; sanık ... hakkında mağdur ...'e yönelik yağma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde:

Sanık ...'ın mağdur ...'u ''üzerini ararız, eğer para çıkarsa döveriz'' diye tehdit edip, mağdurun üzerini aradığı ve mağdurun cebinde bulunan 5 TL parasını aldığı olayda; sanığın kastının, daha çoğunu alabilme olanağı varken daha azını alma şeklinde gerçekleşmediği, özgülenen kastın mağdurun cebindeki paranın tamamını almaya yönelik olduğunun anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 150/2. maddesinin uygulama koşullarının oluşmadığı gözetilmeden, yerinde olmayan gerekçe ile cezadan indirim yapılması, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hâkimler Kurulunun takdirine göre, suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve Yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

TC. Anayasa’sının 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunmanının ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıklardan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... savunmanları ve sanık ...'ın babası ... ... temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hükmün yargılama giderleri ile ilgili fıkrasından “suça sürüklenen çocuklar için atanan zorunlu savunman ücretlerinin” çıkartılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 16.03.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1421, Karar No: 2012/5144, Tarih: 02.04.2012

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2012/1421 E.  ,  2012/5144 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Kiralananın tahliyesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, Borçlar Kanununa tabi taşınmazda kira akdinin süresinin sona ermesi nedeni ile tahliyesi ve alacak istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, davalının kullanım hakkı Gençlik ve Spor Genel Müdürlüğüne ait 700 m2'lik çaybahçesinde 12.07.2008 tarihli bir yıl kira sözleşmesi ile kiracı olduğunu, Gençlik ve Spor Genel Müdürlüğünün 2005/54 sayılı genelgesi gereğince mecurun bundan sonra 2886 Sayılı Yasa gereğince kiraya verileceğini, 2886 Sayılı Yasanın 64. maddesi gereğince kira süresinin en fazla on yıl olduğunu, bu nedenle süre sonunda akdin yenilenmeyeceğinin Gençlik Spor Müdürlüğünün 19.11.2008 tarihli yazısı ile bildirildiğini, davalının buna rağmen sözleşme sonunda mecuru tahliye etmediğini, davalının tahliyesine karar verilmesini ayrıca davalının sözleşmenin sona ermesinden sonra mecuru kullanmasına rağmen sadece 1050 TL kira parası ödediğini başkaca ödeme yapmadığını, sözleşmenin 3 ve 4. maddesi gereğince 2.448,00 TL alacağın faizi ve tahliye tarihine kadar muaccel olan kira bedellerinin tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. Mahkemece mahallinde keşif yapılmış, 700 m2 büyüklüğündeki çay bahçesinin 18 m2 lik kısmı tuvalet, servis salonu, tezgah ve çay ocağı olduğu belirtilmiştir. Mahkemece, kira sözleşmesinin bir yıl süreli olduğu, davalıya akdin yenilenmeyeceğinin ihtar edildiğinden davalının tahliyesine, karar tarihine kadar toplam 6521,70 TL kullanım bedelinin davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-)Dosya kapsamına, toplanan delillere, hüküm dayandığı gerekçelere tebligatın yapılmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davalının tahliyeye ilişkin itirazları yerinde değildir.

2-) Davalının alacağa ilişkin temyiz itirazlarına gelince; eda davalarında davacı talep ettiği alacak miktarını dava dilekçesinde açıkça göstermelidir. İleride doğacak olan bir alacak yahut ecrimisil yönünden karar verilemez. Davacı dilekçesinde ödenmediğini iddia ettiği 2448,00 alacak ile tahliye tarihine kadar kullanma bedeline hükmedilmesini talep etmiştir. Mahkemece dava tarihinde doğmayan, davadan sonraki döneme yönelik talep edilen alacak yönünden istemin reddine karar vermesi gerekirken, karar tarihine kadar kullanma