muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/7942, Karar No: 2019/6158, Tarih: 02.10.2019

Aynı yasanın 94. maddesi gereğince; kanunun belirlediği süreler kesindir. Hâkim, tayin ettiği sürenin kesin olduğuna karar verebilir. Aksi hâlde, belirlenen süreyi geçirmiş olan taraf yeniden süre isteyebilir. Bu şekilde verilecek ikinci süre kesindir ve yeniden süre verilemez. Kesin süre içinde yapılması gereken işlemi, süresinde yapmayan tarafın, o işlemi yapma hakkı ortadan kalkar.

Kanun ya da hakim tarafından tayin edilmiş olan kesin süre içerisinde yerine getirilmeyen bir işlemin bu süre geçtikten sonra yerine getirilmesine yasal olanak bulunmamaktadır. Kesin süre içerisinde yerine getirilmeyen işlem bazen davanın kaybedilmesi sonuçlarını da doğurmaktadır. Davaların uzamasını veya uzatılmak istenmesini engellemek üzere konan kesin süre kuralı, kanunun amacına uygun olarak kullanılmalı, davanın reddi için bir araç sayılmamalıdır. Bu nedenle hakim tarafından kesin süre verilirken;

1-Kesin süreye konu işlemin gerekli ve tarafların yerine getirebileceği bir işlem olması,

2-Verilen sürenin işlemin yapılması için yeterli ve makul bir süre olması, duruşma gününe kadar kesin süre nedeniyle yapılacak işlem sonrası başka bir işleme gerek yok ise bu sürenin takip eden duruşma gününe kadar verilmesi,

3-Yapılacak iş veya işlemler birer birer, varsa masraflarının da miktarıyla birlikte açıkça gösterilmesi,

4-Sürenin kesin olduğu ve sonuçlarının tarafa açıklanması zorunludur.

Öte yandan 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 150. maddesinde ''Tarafların duruşmaya gelmemesi, sonuçları ve davanın açılmamış sayılması'' düzenlenmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 150/1 maddesinde, ''Usulüne uygun şekilde davet edilmiş olan taraflar, duruşmaya gelmedikleri veya gelip de davayı takip etmeyeceklerini bildirdikleri takdirde dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verilir'' düzenlemesi getirilmiş olup, aynı maddenin ikinci fıkrasında ise, “Usulüne uygun şekilde davet edilmiş olan taraflardan biri duruşmaya gelir, diğeri gelmezse, gelen tarafın talebi üzerine, yargılamaya gelmeyen tarafın yokluğunda devam edilir veya dosya işlemden kaldırılır. Geçerli bir özrü olmaksızın duruşmaya gelmeyen taraf, yokluğunda yapılan işlemlere itiraz edemez" hükmüne yer verilmiştir.

Yukarıda ifade edilen usul hükümlerinden anlaşılacağı üzere, tarafların duruşmalarda hazır olmaları halinde bir sonraki duruşma günü ve saati taraflara tefhim edilmek suretiyle bildirilir. Taraflardan biri veya vekili mazereti nedeniyle belirtilen gün ve saatte duruşmaya gelmemiş, mazeret dilekçesi göndermiş, mahkemece de bildirilen mazeret kabul edilmiş ise, mazeret bildiren tarafa tensip edilecek duruşma gününün davetiye ile bildirilmesi gerekir. Gelmeyen tarafın mahkeme gününü kalemden ya da UYAP ortamından öğrenmesi şeklinde karar verilemez. Zira duruşma gününün gelmeyen tarafa davetiye ile bildirilmesinde yasal zorunluluk bulunmaktadır. Yasada bulunmayan bir kurala dayanılarak duruşma gününün kalemden öğrenilmesi veya UYAP üzerinden öğrenmesi taraflardan istenemez.

Mazeret bildiren tarafın mazeretinin kabulüne karar verilen duruşmada kesin süre öngörülmüş ve bu kesin sürenin kaçırılması halinde davanın redine karar verileceği de ihtar edilmiş ise; bu ihtaratın hukuki dinlenilme hakkının bir gereği olarak tebliğ edilmesi gerekmekte olup Uyap ortamından öğrenmesine karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Somut olaya gelince;

Mahkemece, 21.01.2016 tarihli duruşmada "davacı vekilinin mesleki mazeretinin kabulü ile duruşma gününü Uyap ortamında öğrenmesine, dava konusu taşınmazın satış bedeli ve masraflar toplamı olan 93.840,00TL şufa bedelinin mahkeme veznesine yatırılması için 2 haftalık kesin süre verilmesine, kesin sürede ara karar gereği yapılmadığında davanın reddine karar verileceğinin davacı vekiline ihtarına ve davacı vekilinin bu hususu Uyap ortamından öğrenmesine" karar verilmiş olup bir sonraki karar tarihi olan 18.02.2016 tarihinde ara kararın gereği yerine getirilmediğinden bahisle davanın reddine karar verilmiştir. Mahkemece tesis edilen gerekçede; 7201 sayılı Tebligat Kanununda böyle bir tebligat usulü düzenlenmemiş ise de, Uyap sisteminin yürürlüğe girdiği tarihten itibaren uygulanmakta olan içtihatlara göre Uyap sistemini kullanan taraf vekillerinin mazeret bildirdikleri duruşma gününü Uyap ortamından öğrenmelerine karar verileceğinin yerleşik hale geldiği, duruşma gününü Uyap ortamından öğrenenerek karar duruşmasına katılan davacı vekilinin şufa bedelini yatırmak için verilen süreyi de Uyap ortamından öğrendiğinin kabul edilmesi gerektiği belirtilmiştir. Halbuki 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 27. maddesi uyarınca mazeretin kabul edildiği duruşmada verilen kesin sürenin ihtaratlı tebligat ile davacı vekiline tebliğ edilmesi gerekmektedir. Bunun yerine usul hukukunda yeri olmayan şekilde davacı vekilinin kesin süreyi Uyap ortamı üzerinden öğrenmesi gerektiği ve şufa bedelinin de verilen kesin sürede depo edilmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın bu sebeplerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 02.10.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/13825, Karar No: 2023/2179, Tarih: 08.03.2023

**5. Hukuk Dairesi         2022/13825 E.  ,  2023/2179 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 39. Hukuk Dairesi

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasında yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak davanın yeniden görülmesi için dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine, yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı idare vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı idare vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde özetle; Tekirdağ ili, ... ilçesi, ... Mahallesi 445, 449, 450 ve 453 parsel sayılı taşınmazların kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkinini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmazların özellikleri dikkate alınarak bedelinin tespit edilmesini ve arta kalan alanların değer düşüklüğü bedelinin hesaplanarak davacı tarafa ödenmesini yargılama giderleri ile vekâlet ücretinin davacı tarafa yüklenmesine ve ayrıca tescil davasını baştan kabul etmiş olmaları dikkate alınarak aleyhe vekâlet ücretine hükmedilmemesine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile kamulaştırma bedelinin verilen süreler içerisinde depo edilmemesi nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; İlk Derece Mahkemesince bedelin depo edilememesinin maddi imkansızlıktan olduğunu ve usul ekonomisi hususlarının değerlendirilmediğini, ek süre talebinin reddedildiğini beyan ederek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; İlk Derece Mahkemesince bedelin depo edilememesinin maddi imkansızlıktan olduğunu ve usul ekonomisi hususlarının değerlendirilmediğini, ek süre talebinin reddedildiğini beyan ederek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tespit edilen kamulaştırma bedelinin bankaya yatırılması yönünde İlk Derece Mahkemesince iki kez 15 gün süre verildiği buna rağmen kamulaştırma bedelinin depo edilmediği, böylece davanın usulden reddine yönelik mahkeme kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesiyle davacı idare vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek, ek beyan dilekçesi ile depo kararının gereğini yerine getirdiklerini belirterek, bedelin depo edildiğini gösteren banka dekontlarını dilekçesi ekinde dosyaya sunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, temel olarak davacı idare ile davalı tapu malikleri arasında kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası.

3. Değerlendirme

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre, davacı idare vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Tespit edilen kamulaştırma bedelinin bloke edilmesi için davacı idare vekiline verilen süreler içerisinde kamulaştırma bedeli depo edilmemiş ise de sunulan banka dekontuna göre davacı idarenin Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihinden sonra 26.01.2023 tarihinde depo kararını yerine getirdiği anlaşıldığından, usul ekonomisi gözetilerek davalı tarafın işin esasına girilerek karar verilmesini isteyip istemediği yönünde beyanı da alınmak suretiyle sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiğinden, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Dosyayı kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

08.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6434, Karar No: 2023/1422, Tarih: 08.03.2023

**11. Hukuk Dairesi         2022/6434 E.  ,  2023/1422 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece Mahkeme kararının onanmasına karar verilmiştir.

Taraf vekilleri tarafından Dairece verilen kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla; kesinlik, süre ve diğer usul eksiklikler yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, karar düzeltme dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili, davalı tarafından davacıların murisi... aleyhine icra takibi başlatıldığını, muris...'ın 2000 yılından bu yana fiil ehliyetinin olmadığını ayrıca söz konusu senetlerdeki imzanın da murise ait olmadığını belirterek Şanlıurfa 2. İcra Müdürlüğünün 2008/1780E. ve 2008/1781 E. sayılı icra takiplerinin iptaline, icranın eski haline iadesine, %40’tan aşağı olmamak üzere kötü niyet tazminatına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili, davacı tarafın hile ve istirdat davalarının bir yıllık hak düşürücü süreye tabi olduğunu ve zamanaşımına uğradığını, aynı gerekçelerle açılan davaların derdest olduğunu, dava dilekçesindeki iddiaların gerçeği yansıtmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Şanlıurfa 2. İcra Müdürlüğünün 2008/1781 E. (yeni esas 2021/441) takip sayılı dosyasına konu 15.07.2005 vade tarihli 200.000,00 TL bedelli bonodan dolayı borçlu kefil... mirasçıları olan davacıların borcunun olmadığının tespiti ile ilgili senedin kefil yönünden iptaline, Şanlıurfa 2. İcra Müdürlüğünün 2008/1780 E. (yeni esas 2021/440) sayılı takip dosyası yönünden açılan menfi tespit istemli davanın derdestlik nedeniyle usulden reddine, 25.032,54 TL'nin ödeme tarihi olan 25.06.2008, 1.059,60 TL'nin ödeme tarihi olan 14.10.2008, 286.863,73 TL'nin ödeme tarihi olan 13.01.2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacı mirasçılara miras payları oranında ödenmesine, şartları oluşmadığından davalı taraf aleyhine tazminata hükmedilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Yargıtay Kararı

Dairenin 12.05.2022 tarihli ve 2021/4627 E. ve 2022/3784 K. sayılı kararıyla Mahkeme kararının onanmasına karar verilmiştir.

V. KARAR DÜZELTME

A. Karar Düzeltme Yoluna Başvuran

Dairenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

B. Karar Düzeltme Sebepleri

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Yargıtay Kararı

Dairenin 12.05.2022 tarihli ve 2021/4627 E. ve 2022/3784 K. sayılı kararıyla Mahkeme kararının onanmasına karar verilmiştir.

V. KARAR DÜZELTME

A. Karar Düzeltme Yoluna Başvuran

Dairenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

B. Karar Düzeltme Sebepleri

1.Davacılar vekili; kötü niyetli takip nedeniyle icra inkâr tazminatına hükmedilmesi ve alacağın ticari faizle tahsili gerektiğini, vekalet ücreti ve yargılama giderlerinin yanlış hesaplandığını, kararın usul ve kanuna aykırı bulunduğunu, onama ilâmında duruşma vekalet ücretinin de haksız yere davacı tarafa yüklendiğini ileri sürerek kararın düzeltilmesini ve Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı vekili; eksik inceleme ile sonuca varıldığını, davacıların murisinin senetlerin imza tarihinde ehliyete sahip olduğunu ve imzaların da murise ait olduğunu kararın usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek kararın düzeltilmesini ve Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, takibe konu bonolar nedeniyle davacıların mirasçı sıfatıyla sorumlu olup olmadığına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 440 ıncı ve 442 nci maddeleri.

3. Değerlendirme

Dosyadaki yazılara, Mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, taraf vekillerinin 1086 sayılı Kanun’un 440 ıncı maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteminin reddi gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Taraf vekillerinin karar düzeltme isteminin 1086 sayılı Kanun'un 442 nci maddesi gereğince REDDİNE,

Aşağıda yazılı 206,80 TL karar düzeltme ret harcının ve 3506 sayılı Kanun ile değiştirilen 1086 sayılı Kanun'un 442 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca takdiren 1.581,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyen taraflardan ayrı ayrı alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine,

08.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5309, Karar No: 2022/6100, Tarih: 16.05.2022

**9. Hukuk Dairesi         2022/5309 E.  ,  2022/6100 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : ... 6. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... 1. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen alacak davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının davalı ... Valiliği İl Özel İdaresi bünyesinde 1987 tarihinden bu güne kadar çalıştığını, davacının ... İl Özel İdaresinde düz işçi statüsünde olmasına rağmen köy tesisleri teknisyeni olarak çalıştığını, aynı zamanda Türkiye Yol-İş Sendikasına üye olduğunu, toplu iş sözleşmesinden de faydalandığını, davacının davalı Kurumda fiili çalışmasının tespiti, sınıfının belirlenmesi ve buna göre hesaplanan fark alacaklarının ödenmesi gerektiğini ileri sürerek; fark ücret, ikramiye ve ilave tediye alacağı ile sorumluluk zammı farkı alacaklarının davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının müvekkil Kurumda 05.06.1987 tarihinde belirli süreli iş sözleşmesi ile işçi statüsünde düz işçi olarak çalışmaya başladığını, daha sonra 02.02.2001 tarihinde daimi düz işçi olarak kadroya geçirildiğini, dava dilekçesinde bahsedildiği gibi davacının farklı bir pozisyonda çalıştırılmasının hiçbir zaman söz konusu olmadığını, düz işçi pozisyonuna sahip işçilerin farklı pozisyonlarda görevlendirilmeleri ve çalıştırılmalarında kanuni hiçbir engel bulunmadığını, çalıştığı pozisyona göre şahıslara gerekli tüm yasal ödemelerin yapıldığını, davacının 04.03.2016 tarihinde yapılan pozisyon değişikliği sınavıyla düz işçi iken köy tesisleri teknisyenliği pozisyonuna kendi isteğiyle geçiş yaptığını, sınavla kazanarak köy tesisleri teknisyenliği pozisyonunda çalışmaya başladığı tarihe kadar davacının fiilen bu pozisyonda çalıştırılmasının söz konusu olmadığını, sicil dosyasında yer alan derece ve kademe intibakı cetvellerinde görüldüğü üzere, kadroya geçildikten sonra, süre koşullarına uyulmak suretiyle gereken derece ve kademe uygulamasının tatbik edildiğini, alacakların zamanaşımına uğradığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 02.12.2019 tarihli ve 2019/53 Esas, 2019/409 Karar sayılı kararıyla; ücret, ilave tediye, ikramiye ve sorumluluk zammı fark alacaklarının kısmen kabülüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 02.12.2019 tarihli ve 2019/53 Esas, 2019/409 Karar sayılı kararıyla; ücret, ilave tediye, ikramiye ve sorumluluk zammı fark alacaklarının kısmen kabülüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ve davalı vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle dosyada bulunan ücret bordroları ve bilirkişi raporu incelendiğinde fiili ücret ile ödenen ücretlerin aynı olmadığının görüleceğini, davalı kurumca sunulan belgeler esas alınarak ret kararı verilmesinin hukuki olmadığını, davalı tarafça ıslah işleminden sonra ek bordro sunulduğunu, bunun kabul edilemeyeceğini, sunulan belgelerin öncekiler ile çeliştiğini, bilirkişi raporundan bu hususun açıkça anlaşılacağını, davalı tarafın 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 141 inci maddesini ihlal ederek ek bordro sunduğunu, Mahkemece verilen kararın hatalı olduğunu ileri sürerek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

2. Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle davacının sınava girerek kazandığı tarihe kadar iddia edilen pozisyonda çalışmasının bulunmadığını, 22.07.2013 tarihli intibak işlemleri ile davacının hizmet süresine göre hak etmiş olduğu derece, kademe ve tüm ücret hak ve alacaklarının verildiğini, davacının taleplerinin zamanaşımına uğradığını ileri sürerek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesinin 15.04.2021 tarihli ve 2021/297 Esas, 2021/893 Karar sayılı kararıyla İlk Derece Mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık olmadığı anlaşılmakla davacı ve davalı vekilinin tüm istinaf taleplerinin reddine karar verilmiş, ancak yargılamada eksiklik bulunmamakla beraber hüküm fıkrasında alacak miktarlarının yazılmasında ve ilave tediye ücretine işletilecek faiz türünde hata edildiğinden İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılmasına karar verilerek davanın kısmen kabulüne dair hüküm kurulmuştur.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ve davalı vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 20.09.2021 tarihli ve 2021/8287 Esas, 2021/12308 Karar sayılı ilâmı ile özetle davacının tüm davalının ise diğer temyiz itirazları yerinde görülmeyerek, davacının görevinden farklı bir pozisyonda çalıştırıldığı iddiasını ispata yarar tanık delili dahil herhangi bir somut delil sunamadığı, aksine dosyadaki bilgi ve belgelere göre davacının hizmet süresine göre hak ettiği derece, kademe ve tüm intibak işlemleri gerçekleştirilerek ücret hak ve alacaklarının eksiksiz ödendiği, ispatlanamayan davanın tamamen reddi gerekirken yazılı şekilde kısmen kabulünün hatalı olduğu gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.