muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/17780, Karar No: 2013/14957, Tarih: 01.11.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/17780 E.  ,  2013/14957 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAZMİNAT

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, ıslah ettikleri dava dilekçesi ile kayden maliki oldukları 18, 19, 20, 22, 141, 307, ve 897 parsel sayılı taşınmazlarının, ... Muvakkaten İşgali Hakkında Kanun hükümlerine göre davalı tarafından işgal edildiğini, davalı tarafından verilen tazminatın az olduğunu ileri sürerek 24.562,24 TL tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalının haksız işgalinin devam ettiği gerekçesi ile davanın kabulü ile 24.562,24 TL ecrimisilin davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresi içerisinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'nın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dava, ecrimisil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle, davacılar adına kayıtlı çekişme konusu taşınmaza davalının elattığı keşfen saptandığına göre mahkemece, ecrimisile karar verilmesinde bir isabetsizlik yoktur. Davalının bu yöne ilişkin temyiz itirazları yerinde değildir, reddine. Davalının öteki temyiz itirazlarına gelince;

Bilindiği üzere, harç ve yargılama giderlerinin davada haksız çıkan taraftan alınacağı yasa gereğidir. Ne var ki, davalı ... Müdürlüğü Genel Bütçeye dahil idarelerden olup 492 sayılı Harçlar Kanunu 13/j. maddesine göre harçtan muaf olduğundan başvurma harcı yönünden de harç alınmasına yer olmadığına karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yargılama giderleri içerisinde hüküm altına alınan başvurma harcının da davalıdan tahsiline karar verilmesi doğru değildir.

Ancak anılan husus yeniden yargılama yapılmasını gerekli kılmadığından hüküm fıkrasının 5. bendindeki “Davacılar tarafından yapılmış olan 17,15 TL başvurma harcı, 29,00 TL tebligat gideri, 609,20 TL keşif gideri olmak üzere toplam 655,35 TL yargılama giderinin davalıdan alınarak davacılara verilmesine” cümlesinin hüküm fıkrasından çıkartılarak yerine “Davacılar tarafından yapılmış olan 29,00 TL tebligat gideri, 609,20 TL keşif gideri olmak üzere toplam 638,20 TL yargılama giderinin davalıdan alınarak davacılara verilmesine, karar kesinleştiğinde 17,15 TL başvurma harcının istek halinde davacılara iadesine” cümlesinin eklenmesine, davalının bu yöne ilişkin temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK'nin geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 436/2. (6100 sayılı HMK'nin 370/2. md.) maddesi uyarınca hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 01.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1413, Karar No: 2024/8697, Tarih: 13.11.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/1413 E.  ,  2024/8697 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/2252 E., 2023/1828 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Şanlıurfa Cumhuriyet Başsavcılığının, 19.09.2022 tarihli ve 2022/11763 Esas, 2022/12874 Soruşturma sayılı iddianamesi ile sanıkların uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası ve dördüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

B. Şanlıurfa 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.09.2023 tarihli ve 2022/572 Esas, 2023/277 Karar sayılı kararı ile sanıkların uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkraları ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi ve 58 inci maddesi uyarınca 15 yıl hapis ve 30.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına ve sanıklar hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

C. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 02.11.2023 tarihli ve 2023/2252 Esas, 2023/1828 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan ve re'sen de istinafa tabi olan hükümlere yönelik sanıklar müdafilerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ... ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

Ele geçen uyuşturucu maddelerle ilgisi olmadığına, parmak izinin çıkmadığına, her türlü şüpheden uzak, somut ve yeterli delil bulunmadığı, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince beraat kararı verilmesi gerektiğine, ikinci kez mükerir olmadığına, sanığın yalnızca uyuşturucu madde kullanıcısı olduğuna, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

B. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ... ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

Ele geçen uyuşturucu maddelerle ilgisi olmadığına, parmak izinin çıkmadığına, her türlü şüpheden uzak, somut ve yeterli delil bulunmadığı, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince beraat kararı verilmesi gerektiğine, ikinci kez mükerir olmadığına, sanığın yalnızca uyuşturucu madde kullanıcısı olduğuna, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

B. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

Atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin, somut ve inandırıcı delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, sanığın idrar raporunun uyuşturucu madde kullanıcısı olduğunu doğruladığına, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

1. Dava konusu olay; sanıkların fikir ve ... birliği içerisinde hareket ederek haklarında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan işlem yapılan tanıklar ..., ... ve ... ...'e eroin sattıkları ve Dede ... Mahallesi 2629 Sokak No: 16 Eyyübiye/Şanlıurfa adresindeki ikamette eroin, metamfetamin ve kırmızı reçeteye tabi hapları ticari amaçla bulundurmak suretiyle uyuşturucu madde ticareti yaptıkları iddiasına ilişkindir.

2. Uzmanlık raporuna göre; ikamet aramasında ele geçen maddelerin eroin, metamfetamin ve kırmızı reçeye tabi ilaçlardan buprenorphine ve Naloxene maddelerini içerdikleri tespit edilmiştir.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

2. Uzmanlık raporuna göre; ikamet aramasında ele geçen maddelerin eroin, metamfetamin ve kırmızı reçeye tabi ilaçlardan buprenorphine ve Naloxene maddelerini içerdikleri tespit edilmiştir.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Kolluk görevlilerince sanıklar ... ve ...'in açık adresi bildirilen ikamette uyuşturucu madde ticareti yaptıklarına ilişkin edinilen istihbari bilgisi üzerine yapılan fiziki takipte, söz konusu ikametin önüne üç kişinin geldiği ve kapıyı çalarak içeriye girdikleri, ikametin görevlilerce muhafaza altına alındığı, usulüne uygun şekilde alınan arama emirine istinaden adrese gidildiğinde iki kişinin çatıdan atlayarak kaçtığı, içeride ise haklarında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan işlem yapılan tanıklar ..., ... ve ... ...'in bulunduğu ve üzerinde suç unsuruna rastlanmadığı, çatıdan kaçan iki şahsın o an için yakalanamadığı, ikamette yapılan aramada halının altında 4 paket satışa hazır vaziyette metamfetamin, 2 paket içerisinde metamfetamin ve eroin içeren uyuşturucu madde, 7 adet kırmızı reçeteye tabi buprenorphine ve Naloxene etken maddelerini içeren hap ile uyuşturucu madde paketlemesinde kullanıldığı değerlendirilen kağıt parçaları ve makas ele geçirildiği olayda; sanıklardan ...'a ait ikamette uyuşturucu madde satıldığına ilişkin istihbari bilginin bulunması, fiziki takibin bu istihbari bilgiyi doğrulaması, tanıklar ..., ... ve ...'in olayın sıcağı sıcağına kollukta müdafiileri huzurunda alınmış olan ve birbirleri ile uyumlu aynı yöndeki beyanlarında olay günü sanıklardan ...'e 250,00 TL vererek ve diğer sanık ...'ın da uyuşturucu maddeleri halının altından çıkararak kendilerine verdikleri, polisler geldiğinde ise sanıkların çatıdan kaçtıklarına yönelik beyanları ile sanıkları teşhis etmeleri, ikamette satışa hazır küçük paketler içinde eroin ve metamfetamin ve kırmızı reçeyete tabi hapların ele geçirilmesi, ele geçirilen uyuşturucu maddelerin çeşitli olması, paketlemede kullanılan folyo, makas cinsi malzemelerin de ele geçmesi, sanık ...'ın ikametin abisine ait fakat abisinin cezaevinde olmasından ötürü kendi kullanımı ve hakimiyetinde olduğunu kabul etmesi, sanıkların birbirlerini suçlayıcı ve çelişkili beyanları bir bütün olarak gözetildiğinde sanıkların birlikte hareket ederek tanıklara uyuşturucu madde sattıkları ve satmak amacıyla uyuşturucu madde bulundurdukları gerekçesiyle uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetlerine karar verildiği anlaşılmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, sanık ... hakkında koşulları oluştuğu halde ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanmaması hususunda yapılan eleştiri dışında hükümlerde bir isabetsizlik görülmediği gerekçesi ile istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, sanık ... hakkında koşulları oluştuğu halde ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanmaması hususunda yapılan eleştiri dışında hükümlerde bir isabetsizlik görülmediği gerekçesi ile istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

İstihbari bilginin içeriği, olay tutanağı, tanıklar ..., ... ve ... ...'in kollukta müdafii eşliğinde alınan beyanları, sanıkların savunması, tutanak mümzilerinin beyanı, suça konu uyuşturucu maddelerin çeşitliliği, ele geçirildiği yer ile aramada ele geçirilen merteryaller birlikte değerlendirildiğinde; İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna, sanıklar arasındaki iştirak iradesine ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanıklar müdafilerinin ve sanık ...'in temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, aşağıdaki husus dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

Sanıklara verilen adli para cezasının 5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca taksitlendirilmesine karar verildikten sonra kararda “ödenmeyen para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarı" belirtilmeyerek 5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesinin dördüncü fıkrasının son cümlesine aykırı davranılmasının hukuka aykırı olduğu,

Değerlendirilmiş; ancak bu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanıklar müdafilerinin ve sanık ...'in temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 02.11.2023 tarihli ve 2023/2252 Esas, 2023/1828 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 303 üncü maddesi gereği İlk Derece Mahkemesi hükümlerinin,

Hüküm fıkralarının adli para cezalarının taksitlendirilmesine ilişkin bölümünde yer alan “taksitlerden birinin süresinde ödenmemesi halinde geri kalan kısmının tamamının tahsil edilmesine" ibaresinden sonra gelmek üzere “ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarına” ibaresinin eklenmesi, suretiyle, İlk Derece Mahkemesi hükümlerindeki hukuka aykırılığın DÜZELTİLEREK, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanıklar hakkındaki salıverilme taleplerinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Şanlıurfa 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.11.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/19502, Karar No: 2013/3194, Tarih: 14.02.2013

**7. Ceza Dairesi         2012/19502 E.  ,  2013/3194 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 7258 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suçun niteliğine göre, suçtan doğrudan zarar görmeyen Gençlik ve Spor Genel Müdürlüğü ...'nın kamu davasına katılmasına karar verilmiş olması hükmü temyize hak vermeyeceğinden, anılan idare vekilinin temyiz isteğinin 5320 sayılı Yasa'nın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 14.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1131, Karar No: 2016/5469, Tarih: 30.05.2016

**15. Ceza Dairesi         2016/1131 E.  ,  2016/5469 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK'nın 158/1-f, 62, 52/2, 53. maddeler gereğince mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın, aldığı mallara karşılık olarak suça konu çekleri katılana verdiği, bu arada sanığın yetkilisi olduğu şirket tarafından ileri tarihli düzenlenen çeklerin çalındığı gerekçesiyle 09/01/2009 tarihinde bankaya başvurularak ödemen men şerhi koydurulduğu, sanığın ise 05/12/2008 tarihinde şirketten istifa ettiği, sanığın, çekteki imzanın şirket yetkilisine ulaşılamadığı için kendisi tarafından atıldığını belirttiği, böylece sanığın, çekleri, imzaya yetkili olan diğer kişinin imzasını taklit edip katılana verip katılan aleyhine haksız menfaat temin etmek suretiyle nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarını işlediğinin iddia edildiği olayda, keşideci ... İnşaat Madencilik İnşaat Şirketi'nin diğer ortaklarının, sanığın kendi yerlerine imza atarak çek keşide etmesine muvafakatlerinin olmadığını belirttikleri, sanığın, söz konusu diğer imzanın,şirketin diğer yetkilisi tarafından atıldığını söyleyerek katılanı yanılttığı, sanığın, ortakları yerine imza attığı başka çekleri dosyaya sunmuş ise de, bu çeklerin katılanla bir ilgisinin bulunmadığı ve şirket ortaklarının, bu çek için sanığa rıza gösterdiklerini ispatlayamayacağı, katılanın da, sanığın, ortakları yerine imza attığını bilmediği, bu hususta sanığın da bir bilgilendirmesinin olmadığı dikkate alınarak, sanığın gerçekte başkası tarafından atılan imzanın, ortaklar tarafından atıldığını söyleyerek katılanı aldatmak suretiyle haksız menfaat temin ettiğinin anlaşılması karşısında, bu gerekçelere dayanan ve Yargıtay bozma ilamına uyan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmamış, bu nedenlerle tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Sanık ya da müdafiinin lehe hükümlerin uygulama talebinin bulunmadığı dikkate alınarak, taksitlendirme konusunda bir karar verilmemesi hususu, bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanık müdafiinin suçun unsurlarının oluşmadığı gerekçesine dayanan temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 30/05/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/27980, Karar No: 2013/14190, Tarih: 13.06.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/27980 E.  ,  2013/14190 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, ücret alacağı, ikramiye, sosyal yardım, TİS farkı jübile ücreti ve kıdem tazminatı, banka promosyonu, bayram parası, kumanya parası, mesai ücreti ve yemek ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteğin reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin otobüs şoförü olduğunu ve İ.E.T.T işçisi olarak işe başladığını, daha sonra kadrosunun İstanbul Büyükşehir Belediyesi bünyesinde yer alan İstanbul Ulaşım A.Ş.’de gösterildiğini, davacının kesintisiz çalışıp aynı işi yaparken kadrosunun yine İstanbul Büyükşehir Belediyesi iştiraki olan KİPTAŞ’a geçtiğini, kağıt üzerinde KİPTAŞ işçisi olarak gözükmesine rağmen İ.E.T.T işçileriyle aynı işi yaptığını, ancak onların yararlandığı toplu iş sözleşmesinden yararlanamadığını, davalılar arasındaki ilişkinin muvazaalı olduğunu, davacının başından itibaren İ.E.T.T işçisi sayılması gerektiğini iddia ederek davalılar arasındaki muvazaanın tespiti ile müvekkilinin çalışmaya başladığı tarihten itibaren İ.E.T.T’nin kadrolu işçisi sayılmasına ve işe başladığı tarihten itibaren doğan hak kayıplarına karşılık ücret farkı, ikramiye, sosyal yardım farkı TİS farkı, jübile ücreti ve kıdem tazminatı farkı, banka promosyonu, bayram parası, kumanya parası ve farkı, mesai ücreti farkı ve yemek ücreti farkı alacaklarının davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı İ.E.T.T vekili, yetki ve zamanaşımı itirazında bulunduklarını, davacının KİPTAŞ işçisi olduğunu, davacının muvazaa iddiasının doğru olduğu bir an için kabul edilse bile davalılar arasında yapılan sözleşmenin 818 sayılı Borçlar Kanunu’nun muvazaaya dair hükümleri gereğince batıl olup hükümsüz sayılması gerekeceğinden davacının istihdamına dayanak olan hizmet ilişkisinin de kendiliğinden ortadan kalkacağını, davacının İ.E.T.T. ile sendika arasındaki toplu iş sözleşmesinden yararlanma isteğinin yasal olmadığını, kendi işvereni ile sendika arasındaki toplu iş sözleşmesinden zaten yararlandığını, İ.E.T.T bir kamu kurumu olması sebebiyle gerek işçi gerekse memur personelinin genel kadro ve bütçe kanunu ile sınırlandırıldığını, bu sınırların aşılamayacağını, bu sınırlama sebebiyle de davacının İ.E.T.T kadrosunda çalıştırılmasının mümkün olmadığını, müvekkilinin personel açığını kapatmak üzere merkezi yönetimden daimi işçi kadroları için açıktan atama izni talep ettiğini, merkezi yönetimden izin çıkmaması üzerine zorunlu olarak toplu taşıma hizmetinin aksamadan yürütülmesi için ihale ile hizmet alımına gidildiğini, ihalenin istihdam değil hizmet alımı için yapıldığını, yapılan işin bir zorunluluktan kaynaklandığını, 4857 sayılı İş Kanunu’na 5538 sayılı Kanunla eklenen fıkralar uyarınca davacının taleplerinin yerinde olmadığını, işçilerin özlük haklarının işverenleri olan KİPTAŞ tarafından yürütüldüğünü, işçilerin seçiminde, işin yürütümünde İ.E.T.T’nin rol oynamasının muvazaayı göstermeyeceğini, davacı tarafın muvazaa, ücret ve diğer hakları hakkında şimdiye kadar herhangi bir itirazının söz konusu olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... vekili; davalıların iki ayrı kurum olduğunu, davacının KİPTAŞ’ın personeli olduğunu bu durumun mahkeme kararları ile sabit olduğunu, KİPTAŞ’ın İstanbul Büyükşehir Belediyesi iştiraki olduğunu, davalılar arasında yapılan sözleşmenin hukuka uygun olduğunu, aksinin kabulünün kurulu bir sistemi geçmişe dönük olarak ortadan kaldıracağını, davacı ile KİPTAŞ arasında imzalanan iş sözleşmesinin geçerli olduğunu, KİPTAŞ ’ın davacıya karşı bütün yükümlülüklerini eksiksiz yerine getirdiğini, tespit davası ile alacak davasını aynı yargılamada talep edilemeyeceğini, davacının taleplerinin zamanaşımına uğradığını, geçmişe yönelik hak ve alacak talebinin hukuken mümkün olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlara dayanılarak, muvazaada üç işlem olduğu, birincisinin muvazaa anlaşması olduğu, ikincisinin gerçekçe yapmak istedikleri işlem olduğu, üçüncüsünün ise görünürdeki işlem olduğu, gizli işlemin ne olduğunun davacı tarafından ispat edilemediği, davalıların görünürdeki işleme uyduklarının anlaşıldığı, davalıların kamu kurumu olup muvazaalı işlem yapmalarının da mümkün olmadığı, işe alınmada, işten çıkarmada, emir ve talimat vermede davalı İ.E.T.T’nin söz sahibi olmasının muvazaanın kanıtı olamayacağı, davalı İ.E.T.T’nin personel ihtiyacını hizmet alım yoluyla sağlamasına kanuni bir engel olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davalılar arasındaki ilişkinin geçerli bir alt işverenlik ilişkisi olup olmadığı ve buna bağlı olarak davacının başından itibaren davalı İ.E.T.T işçisi sayılması gerekip gerekmediği noktasında toplanmaktadır.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 2. maddesinde, “…Asıl işverenin işçilerinin alt işveren tarafından işe alınarak çalıştırılmaya devam ettirilmesi suretiyle hakları kısıtlanamaz veya daha önce o işyerinde çalıştırılan kimse ile alt işveren ilişkisi kurulamaz. Aksi halde ve genel olarak asıl işverenalt işveren ilişkisinin muvazaalı işleme dayandığı kabul edilerek alt işverenin işçileri başlangıçtan itibaren asıl işverenin işçisi sayılarak işlem görürler. İşletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işler dışında asıl iş bölünerek alt işverenlere verilemez…” denilerek alt işverenlik ilişkisinde muvazaaya bağlanan hukuki sonuç açıklanmıştır.

Aynı Kanun’un 3. maddesinin 2. fıkrasında ise, “Bu Kanunun 2’nci maddesinin altıncı fıkrasına göre iş alan alt işveren; kendi işyerinin tescili için asıl işverenden aldığı yazılı alt işverenlik sözleşmesi ve gerekli belgelerle birlikte, birinci fıkra hükmüne göre bildirim yapmakla yükümlüdür. Bölge müdürlüğünce tescili yapılan bu işyerine ait belgeler gerektiğinde iş müfettişlerince incelenir. İnceleme sonucunda muvazaalı işlemin tespiti halinde, bu tespite ilişkin gerekçeli müfettiş raporu işverenlere tebliğ edilir. Bu rapora karşı tebliğ tarihinden itibaren altı işgünü içinde işverenlerce yetkili iş mahkemesine itiraz edilebilir. İtiraz üzerine verilen kararlar kesindir. Rapora altı iş günü içinde itiraz edilmemiş veya mahkeme muvazaalı işlemin tespitini onamış ise tescil işlemi iptal edilir ve alt işverenin işçileri başlangıçtan itibaren asıl işverenin işçileri sayılır.” düzenlemesi yer almıştır.