muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/5007, Karar No: 2022/7736, Tarih: 14.06.2022

Somut olayda davacının iş sözleşmesi, davalı Kuruma atanan kayyım tarafından aynen; “14/08/2014 tarihinden bu yana şirketimizde yönetici asistanı olarak görev yapmaktasınız. ... Anadolu 10. Sulh Ceza Hakimliğinin 17/11/2015 tarih ve 2015/ 2903 değişik iş sayılı kararı ile ...Holding A.Ş. ve bağlı şirketlere kayyım atanması kararının atanan kayyımlara tebliği ile de kayyım heyetini bu kez yönetim kurulu yetkilerini kullanması yönündeki hüküm sebebi ile çalışmakta olduğunuz firma ile aranızda akdedilmiş olan 14/08/2011 tarihli belirsiz süreli iş akdiniz 22/02/2016 tarihi itibari ile tarafımızca feshedilmiştir.” şeklindeki yazılı fesih bildirimi ile sona erdirilmiş olup fesih doğrudan davacının FETÖ/PDY ile olan ilişkisine dayandırılmamış ise de davalı Kuruma kayyım atanmasının sebebi anılan Kurumun FETÖ/PDY ile olan ilişkisi olup görevlendirilen kayyım heyetinin işe başlar başlamaz gerçekleştirdiği fesihler, Kuruma kayyım atanmasından bağımsız düşünülemez. Davacı hakkında FETÖ/PDY kapsamında açılmış bir soruşturmanın devam ettiği gözetildiğinde feshin haklı olup olmadığı açılacak tazminat davasında tartışılmak üzere bu aşamada feshin en azından geçerli nedene dayandığı kabul edilerek davanın reddi gerekirken yazılı gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Belirtilen sebeplerle, 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesi ikinci fıkrası gereğince uygulanması gereken 4857 sayılı Kanun’un 20 nci maddesinin üçüncü fıkrasının, 7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 11 inci maddesi ile değiştirilmeden önceki şekli uyarınca, Mahkeme hükmünün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM : Yukarda açıklanan gerekçe ile;

1. Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. Davanın REDDİNE,

3. Karar tarihi itibariyle alınması gerekli olan 80,70 TL karar ve ilam harcından, peşin alınan 29,20 TL harcın mahsubu ile bakiye 51,50 TL karar ve ilam harcının davacıdan tahsili ile hazineye gelir kaydına,

4. Davacının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 66,50 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalılara ödenmesine,

5.Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre belirlenen 5.100,00 TL ücreti vekaletin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6. Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine,

Kesin olarak 14.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20588, Karar No: 2014/11520, Tarih: 05.06.2014

**8. Hukuk Dairesi         2013/20588 E.  ,  2014/11520 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Cide İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 22/03/2013

NUMARASI : 2012/27-2013/13

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

6762 sayılı Türk Ticaret Kanunun'da “yapı ipoteği” 941-944. Maddeler arasında özel olarak düzenlenmiştir. Yapı halinde bulunan gemi, Kanun'un 941. maddesi 1. fıkrasına göre “tersanede inşa edilmekte olan gemi” dir. Bu gemilerin sicile kaydı, iktisabı, devri ve ziyaı yasada farklı hükümlerle düzenlenmiş ise de, “yapı” üzerine konulan ipotekler aynı maddede gemi ipoteği kapsamında gösterilmiş olması nedeniyle yapı ipoteğine de gemi ipoteğine dair hükümler uygulanır.

Yapı ipoteğinin kapsamını belirleyen TTK'nun 943. maddesinde “gemi ipoteği inşa halindeki gemiye, inşaatın her safhasında şamildir. Gemi ipoteğinin 900. maddede yazılı şeylerle yapı malikinin mülkiyetine girmemiş olan kısımlar müstesna, tersanede bulunup inşaatta kullanılacak olan ve bu bakımdan işaretlenmiş bulunan kısımlara da şamildir.” denilmiş, 900. maddenin 2. fıkrasında yer verilen “ teferruattan olan şeyler, normal bir işletmenin icabatından olarak bu durumdan çıkarılır veya alacaklı lehine el konmazdan önce temlik edilerek gemiden uzaklaştırılırsa ipotek artık bunlara şamil olmaz” hükmünün burada da uygulanacağı, ipoteğin kapsamı belirlenirken TTK'nun 943. maddesi atfı ile uygulanacak aynı Kanun'un 900. maddesinde de TMK'nun 862 ve 863. maddelerinin tatbik olunacağı navlunların dahi MK'nun 863. maddesi kapsamında olacağı belirtilmiştir. TMK'nun 862. maddesinde yer verilen mütemmim cüz ve teferruat aynı Kanun'un 684/2 ve 686/2 maddelerinde tanımlanmıştır. Buna göre bütünleyici parça (mütemmim cüz); yerel adetlere göre asıl şeyin temel unsuru zarara uğratılmadıkça veya yapısı değiştirilmedikçe ondan ayrılmasına olanak bulunmayan parçadır. Eklenti (teferruat) ise; asıl şey malikinin anlaşılabilen arzusuna göre işletilmesi, korunması veya yarar sağlaması için asıl şeye sürekli olarak özgülenen ve kullanılmasında birleştirme, takma veya başka bir biçimde asıl şeye bağlı kılınan taşınır maldır.

Bahse konu yasal düzenlemeler birlikte değerlendirildiğinde yapı ipoteği, sadece ipoteğin tesisi sırasında bütünleyici parçası veya eklentisi olma vasfını kazanmış bulunan menkul mallara değil, yapı malikinin mülkiyetine girmemiş olan kısımlar müstesna, yapının imar ve inşa olunduğu mahalde bulunan inşaatda kullanılmakta olan ve bu bakımdan işaretlenmiş kısımları (makinalar, kazanlar, saç levhalar yükleme teçhizatı vs.) de kapsadığının, menkullerin sadece 900. maddenin 2. fıkrasındaki halde ipotek kapsamında kalmayacağının kabulü gerekir (Turgut Kalpsüz-Gemi Rehni-3.Baskı S.204, 205, 206).

Somut olayda Cide Gemi Tersanesinde yapımına başlanan ve farklı tersanelerde yapımı devam eden ve Zonguldak Gemi Sicil Müdürlüğü'nde 6762 sayılı TTK'nun 858 ve 941. maddelerine göre kayıtlı maliki B.. Gemi İnşa A.Ş. olan Beşiktaş BN-VIII isimli kimyasal madde taşıyan tanker gemisi üzerinde şikayetçi lehine 15.000 Euro bedelle ipotek sözleşmesi gereği ipotek tesis edildiği görülmektedir.

İpotek lehtarı G&H Shipping S.R.L. Yapı ipoteği kapsamında mütemmim cüzler olan menkullere borçlu C.. Gemi ve Yat San. ve Tic. A.Ş.'nin borçları nedeniyle konulan hacizlerin kaldırılmasını istemiş, Mahkemece bilirkişi raporu doğrultusunda ana makine ve şanzımanın mütemmim cüz olduğu bu gemi dışında başka bir alanda kullanılma ihtimali söz konusu olmayacağı belirlendiğinden haczin kaldırılmasına jenaratör, taşıma kreynleri (vinç sistemleri) vs. diğer menkulların ise standart üretimle temin edilen sistemler olup benzer başka bir gemiye monte edilebileceği nedeni ile haczedilmezlik şikayetinin reddine karar verilmiştir. Bilirkişi tarafından yapılan bu değerlendirme ipoteğin kapsamını belirleyen yasal düzenlemeler karşısında kabul edilebilir bir kıstas değildir. Kaldı ki; aynı Mahkeme'nin 2009/11 sayılı dosyasına sunulan bilirkişi İ..Y.. V..'ın 20.07.2009 tarihli raporunda Aybot Tersanesinde tespit edilen 4 adet jeneratörün (08) (NB-VIII) nolu gemiye ait olduğu belirlenmiş, aynı bilirkişinin 28.09.2009 tarihli “ ek raporunun Cide Gemi Tersanesinde yapılan inceleme ile ilgili kısmının (B) bölümünde ise Gurdesan Marka “kreyn”lerin (08) (NB-VIII) nolu gemiye ait olduğu bilgisine, genel olarak da bulunan menkullerin gemiye takılacağı açıklamalarına yer verilmiştir.

Yine 2009/25 Esas sayılı dosya için aldırılan 14.03.2011 tarihli T.. K.. tarafından verilen raporda farklı değerlendirmeler yapılmıştır. Mahkemece, yapılacak iş gemi ve makine mühendislerinden oluşturulacak bilirkişiler aracılığıyla şikayete konu menkullerin geminin oluşturulup, işletilmesi, korunması ve gemiden yararlanılabilmesi için bütünleyici parça ve eklenti olarak gemiye bağlanmasının mümkün olup olmadığının tespit ettirilmesi, bu tespitler yapılırken aynı gemi ipoteği nedeniyle karara bağlanan dosyalarda rapor veren bilirkişilerden faydalanılması, olmaması halinde söz konusu raporlarda belirlenen menkullerle aynı menkuller olup olmadığı hususunda görüş sorularak sonuca gidilmesi gerekirken ana makine ve şanzuman dışındaki menkuller yönünden eksik inceleme ile yazılı gerekçelerle ret kararı verilmesi doğru değildir.

SONUÇ: Şikayetçi vekilinin temyiz itirazının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 05.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/34548, Karar No: 2012/36139, Tarih: 05.11.2012

**9. Hukuk Dairesi         2012/34548 E.  ,  2012/36139 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı vekili, davalıya ait işyerinde kapsam dışı personel olarak çalışan ve başka kamu kurumuna nakledilen davacının ücretine sözleşme gereği zam yapılmaması nedeni ile eksik ücret ödendiğini belirterek, bu ücretin davalı işverenden tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne, kararın miktar itibari ile kesin olduğuna karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine de ek karar ile kararın kesin olması nedeni ile temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.

Ek kararın davalı vekili tarafından süresinde temyiz edildiği anlaşılmış olup, her ne kadar davacının hüküm altına alınan fark ücret alacağı, karar tarihi itibari ile kesinlik sınırında kalmakta ise de fark ücretin doğmasına neden olan artışların, davacının nakledildiği kamu kurumunda ücret nakil ilmühaberinde de değerlendirilmesi gerektiği ve devamlılık arzettiği, bu nedenle uyuşmazlıkta fark ücretin kesinliğinden söz edilemeyeceği anlaşıldığından, yerel mahkemenin 05.01.0212 günlü temyiz isteminin reddine dair ek kararının ORTADAN KALDIRILMASINA, kararın temyize incelemesine tabi olduğu kabul edilerek, Dairemizin 12.03.2012 gün ve 8535-7955 sayılı kararı ile “davacı ile ilgili davalı işyerinde tüm bordrolar, ücret ve mali haklarına ilişkin işverence alınan tüm işletmesel kararların getirtilmesi, davacının kapsamdışı nakle tabi olarak çalıştığı dönemde 406 sayılı kanunun Ek. 29 ve sözleşmenin 7. Maddeleri uyarınca aynı statüde kamuda çalışan ve 399 sayılı KHK.’un ek II. cetveline tabi çalışanlara uygulanan artışlardan yararlandırılıp yararlandırılmadığı, artış yapılıp yapılmadığı, yapılan artışın tebliğlerle getirilen artışların altında kalıp kalmadığı, davacının fark alacağı olup olmadığı konusunda uzman bilirkişiden rapor alınması ve sonucuna göre karar verilmesi” gerektiği gerekçesi ile bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozma sonrası yapılan yargılama sonunda, “davalı vekilinin cevap dilekçesi ve diğer beyanlarında davacıya denge tazminatı ödenmediğinin açık olduğu zaten davalı vekilince de bu tazminatın davalıya ödenmemesi gerektiğinin savunulduğu dolayısıyla Yargıtay bozma ilamında belirtildiği üzere davacıya çalıştığı dönemde 406 sayılı kanunun Ek. 29 ve sözleşmenin 7. Maddeleri uyarınca aynı statüde kamuda çalışan ve 399 sayılı KHK.’un ek II. cetveline tabi çalışanlara uygulanan artışlardan yararlandırılıp yararlandırılmadığı, artış yapılıp yapılmadığı, yapılan artışın tebliğlerle getirilen artışların altında kalıp kalmadığı, davacının fark alacağı olup olmadığı hususunun araştırılmasına gerek bulunmadığı ayrıca verilen kararın kesin nitelikli olmasına rağmen temyiz edildiği ve kesin kararın bozulmasına karar verildiği” gerekçesi ile bozmaya karşı direnilmiş ve kararın kesin olduğu vurgulanmıştır.

Direnme kararının süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiş olup, Dairemizin 6352 sayılı kanunun 40. maddesi ile eklenen 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun geçici ikinci maddesi uyarınca öncelikle inceleme yetkisi olduğu anlaşılmakla Tetkik Hakimi ... tarafından dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairemizin “davacı ile ilgili davalı işyerinde tüm bordrolar, ücret ve mali haklarına ilişkin işverence alınan tüm işletmesel kararların getirtilmesi, davacının kapsamdışı nakle tabi olarak çalıştığı dönemde 406 sayılı kanunun Ek. 29 ve sözleşmenin 7. Maddeleri uyarınca aynı statüde kamuda çalışan ve 399 sayılı KHK.’un ek II. cetveline tabi çalışanlara uygulanan artışlardan yararlandırılıp yararlandırılmadığı, artış yapılıp yapılmadığı, yapılan artışın tebliğlerle getirilen artışların altında kalıp kalmadığı, davacının fark alacağı olup olmadığı konusunda uzman bilirkişiden rapor alınması ve sonucuna göre karar verilmesi” gerekçesi ile verilen bozma kararına karşı yerel mahkemece direnilmiş ise de;

Temyize konu alacağa kesin olarak karar verildiği ve ayrıca Dairemizce daha sonra gelen uyuşmazlıklarda görev yönünden değişik bozma kararı verildiği için kesinlik ve değişik bozma hususlarını değerlendirmenin Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun yetki ve görevi dahilinde olduğu anlaşılmakla, dosyanın 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun geçici ek ikinci maddesi uyarınca yetkili ve görevli Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’na GÖNDERİLMESİNE, 05.11.2012 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/728, Karar No: 2025/261, Tarih: 30.04.2025

**Hukuk Genel Kurulu         2024/728 E.  ,  2025/261 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/1625 E., 2024/1940 K.

ÖZEL DAİRE KARARI : Yargıtay 12. Hukuk Dairesinin 29.02.2024 tarihli ve

2023/4488 Esas, 2024/1952 Karar sayılı BOZMA kararı

Taraflar arasındaki usulsüz tebliğ şikâyeti isteminden dolayı yapılan inceleme sonunda İlk Derece Mahkemesince şikâyetin reddine karar verilmiştir.

Kararın borçlu vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kabulüyle İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak yeniden hüküm kurulmak suretiyle şikâyetin kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 12. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda bozulmuş, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından Özel Daire bozma kararına karşı direnilmiştir.

Direnme kararı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan gündem ve dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. TALEP

Borçlu vekili; alacaklı vekili tarafından müvekkili şirket aleyhine başlatılan genel haciz yoluyla ilâmsız takipte ödeme emrinin müvekkiline usulsüz tebliğ edildiğini, tebliğ memurunun borçlu şirketin adreste bulunmama nedenini mazbataya yazmadığı gibi tebligatın kanunun hangi maddesi uyarınca yapıldığını da mazbataya yazmadığını, ayrıca müvekkilinin mazbatada adı geçen ... isimli kişiyi tanımadığını, haber kağıdının müvekkilinin kapısına yapıştırılmadığını, tebligat zarfı ve mazbatasının kanun ve yönetmelikte yazılı unsurları taşımadığını, müvekkilinin 18.09.2020 tarihinde banka hesaplarına haciz geldiğine ilişkin bankadan mesaj gelmesiyle icra takibinden haberdar olduğunu ileri sürerek usulsüz tebliğ şikâyetinin ve ıttıla tarihinin 18.09.2020 olarak kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Alacaklı vekili; ödeme emrinin borçlu şirketin ticaret sicilinde kayıtlı adresine usulüne uygun olarak tebliğ edildiğini belirterek şikâyetin reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 16.07.2021 tarihli ve 2020/199 Esas, 2021/246 Karar sayılı kararı ile; ödeme emrinin şikâyetçi borçlu şirketin ticaret sicilinde kayıtlı adresine 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun (7201 sayılı Kanun) 21/1. maddesi uyarınca 02.09.2020 tarihinde tebliğ edildiği, hükmi şahıslar adına ticaret sicilindeki adreslerine gönderilen tebligatların 7201 sayılı Kanun’un 21/1. maddesine göre yapılmış olması hâlinde tebliğ memurunun tebliğ tarihi itibarıyla yürürlükte olan Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin (Yönetmelik) 30 ve 31. maddelerindeki koşulları araştırmasına gerek olmadığı, 7201 sayılı Kanun’un 35. maddesinin uygulanma yerinin de bulunmadığı gerekçesiyle şikâyetin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde borçlu vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 28.03.2023 tarihli ve 2022/485 Esas, 2023/904 Karar sayılı kararı ile; tüzel kişiler adına ticaret sicilindeki adreslerine gönderilen tebligatın 7201 sayılı Kanun’un 21/1. maddesine göre yapılmış olması hâlinde, tebliğ memurunun Yönetmeliğin 30 ve 31. maddelerindeki koşulları araştırmasına gerek olmadığı, muhatabın adreste bulunmaması hâlinde bunun nedeninin araştırılması ve tevziat saatinden sonra adrese dönüp dönmeyeceğinin tespit edilmesinin gerçek kişiler yönünden zorunlu olup hükmi şahısların sıfatı ve niteliği itibariyle böyle bir araştırmanın yapılmamış olmasının tebligatın usulsüzlüğü sonucunu doğurmayacağı, ancak tebliğ memurunun tebliğ evrakını tesellüm edenin adresini ihtiva eden ihbarnameyi gösterilen adresteki binanın kapısına yapıştırmakla beraber, adreste bulunmama hâlinde tebliğ olunacak şahsa keyfiyetin haber verilmesini de mümkün oldukça en yakın komşularından birine, varsa yönetici veya kapıcıya da bildireceği, somut olayda borçlu şirkete çıkartılan ödeme emri tebligat parçasının incelenmesinde adresin kapalı olması nedeniyle 7201 sayılı Kanun’un 21/1. maddesine göre ödeme emrinin tebliğ edildiği, haber verilen kişinin kim olduğunu açıkça belirtilmediği, "en yakın komşu/kapıcı/yöneticiye" haber verildiğinin yazıldığı, haber verilen kişinin isim ve soy isim olarak belirtilmesine rağmen komşu/kapıcı/yönetici olarak sıfatının belli olmadığı, bu nedenle borçlu şirkete ödeme emrinin 7201 sayılı Kanun’un 21/1. maddesine uygun olarak tebliğ edilmediği gerekçesiyle istinaf başvurusunun kabulüyle İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak yeniden hüküm kurulmak suretiyle usulsüz tebligat şikâyetinin kabulüne, icra dosyasında şikâyetçi borçluya gönderilen ödeme emri tebliğ tarihinin 18.09.2020 olarak düzeltilmesine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ İNCELEME SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde alacaklı vckili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay 12. Hukuk Dairesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtile kararı ile;

“…Hükmi şahıslara ne şekilde tebligat yapılacağı 7201 Sayılı Tebligat Kanunu'nun 12 ve 13. maddelerinde belirlenmiştir. Borçlu şirketin tebligat adresinin, ticaret sicilinde kayıtlı adresi olması ve tevziat saatlerinde kapalı bulunması veya tebligatın alınmasından imtina edilmesi halinde, bu adrese 7201 Sayılı Tebligat Kanunu'nun 21/1. ya da 35/4. maddelerine göre tebligatın yapılması gerekir.

2. Yargıtay 12. Hukuk Dairesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtile kararı ile;

“…Hükmi şahıslara ne şekilde tebligat yapılacağı 7201 Sayılı Tebligat Kanunu'nun 12 ve 13. maddelerinde belirlenmiştir. Borçlu şirketin tebligat adresinin, ticaret sicilinde kayıtlı adresi olması ve tevziat saatlerinde kapalı bulunması veya tebligatın alınmasından imtina edilmesi halinde, bu adrese 7201 Sayılı Tebligat Kanunu'nun 21/1. ya da 35/4. maddelerine göre tebligatın yapılması gerekir.

Dairemizin yerleşik içtihatlarına göre tüzel kişiler adına ticaret sicilindeki adreslerine gönderilen tebligatın, Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre yapılmış olması halinde tebliğ memurunun, Tebligat Yönetmeliğinin 30 ve 31. maddelerindeki koşulları araştırmasına gerek yoktur. Zira, muhatabın adreste bulunmaması halinde, bunun nedeninin araştırılması ve tevziat saatinden sonra adrese dönüp dönmeyeceğinin tespit edilmesi gerçek kişiler yönünden zorunlu olup, hükmi şahısların sıfatı ve niteliği itibari ile böyle bir araştırmanın yapılmamış olması, tebligatın usulsüzlüğü sonucunu doğurmaz. Ancak, Kanunun 21/1.maddesine göre tebligat yapılması halinde, tebliğ memuru, tebliğ evrakını tesellüm edenin adresini ihtiva eden ihbarnameyi gösterilen adresteki binanın kapısına yapıştırmakla beraber, adreste bulunmama halinde, tebliğ olunacak şahsa keyfiyetin haber verilmesini de, mümkün oldukça en yakın komşularından birine, varsa yönetici veya kapıcıya da bildirir.

Somut olayda borçlu A Turkuaz Ltd Şti'nin ticaret sicil adresine 7201 Sayılı TK'nın 21/1 maddesi gereğince "muhatabın adresinin kapalı olması sebebiyle en yakın komşu/kapıcı/yönetici ...’dan sorulmuş, muhatabın işte gittiği sözlü/imzalı beyan edilmiş, imzadan imtina edilmiştir. Tebligat... mahalle muhtarı.... teslim edilmiş olup 2 nolu haber kağıdı muhatabın kapısına yapıştırılmıştır. Ayrıca en yakın komşu/kapıcı/yönetici ...’ya haber verilmiştir." şerhi ile yapıldığı görülmektedir. Tebligatın incelenmesinden; tebligatın TK' nın 21/1. maddesi şartlarını taşıdığı anlaşılmıştır. Beyanı alınan ve haber verilen kişinin sıfatı açık ve net bir şekilde belirlenmeden tebliğ işlemi tamamlanmışsa da; borçlunun haber verilen ve beyanı alınan ... isminde birini tanımadığını beyan etmesi karşısında, hiç bir araştırma yapılmadan tebligatın usulsüzlüğüne karar verilmesinin doğru olmadığı, gerektiğinde kolluk araştırması yapılmak suretiyle haber verilen ve beyanı alınan şahsın kim olduğunun tespit edilerek sonucuna göre karar verilmesi gerektiği anlaşılmakla, eksik incelemeye dayalı hüküm tesisi isabetsiz olup, Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması gerekmiştir..." gerekçesiyle karar bozulmuştur.

B. Bölge Adliye Mahkemesince Verilen Direnme Kararı