muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/7047, Karar No: 2008/6313, Tarih: 17.10.2008

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2008/7047 E.  ,  2008/6313 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 186 ada 6 ve 27 parsel sayılı 21775,42 ve 24918,64 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar tapu kaydı nedeniyle davalı Hazine adına tespit edilmiştir. Davacı ..., yasal süresi içinde kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın açılmamış sayılmasına ve çekişmeli taşınmazların tesbit gibi tescillerine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Hükmü temyiz eden tarafa kararın ilk kez tebliğ edildiği tarih ile temyiz tarihi arasında HUMK.nun 432/1. maddesinde öngörülen temyiz süresinin geçtiği belirlenmiştir. Davacı vekili Avukat ...'a hüküm 7.3.2008 tarihinde tebliğ edilip temyiz süresi geçtikten sonra bu kez diğer vekili ... hükmün yeniden tebliği ile temyiz müddeti yeniden işlemeye başlayamayacağına göre HUMK’nun 432/4. maddesi gereğince temyiz isteminin süre yönünden REDDİNE, 17.10.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2129, Karar No: 2023/7266, Tarih: 10.10.2023

**8. Ceza Dairesi         2021/2129 E.  ,  2023/7266 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/350 E., 2015/658 K.

SUÇ : Başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İnegöl Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 17.06.2015 tarihli iddianamesiyle suça sürüklenen çocuk hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan cezalandırılması istemi ile dava açılmıştır.

2. İnegöl 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.12.2015 tarihli kararı ile suça sürüklenen çocuğun başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan 1 yıl 8 ay hapis ve 40,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, cezanın ertelenmesine ve 2 yıl denetim süresi belirlenmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça sürüklenen çocuk müdafi temyiz dilekçesinde hükmü temyiz ettiğini beyan etmekle somut bir temyiz nedeni ileri sürmemiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay; suça sürüklenen çocuğun katılanın bilgisi ve rızası dışında katılana ait kredi kartı bilgilerini kullanarak internet üzerinden alışveriş yaptığı iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

Müşteki şikayetinde kredi kartından internet üzerinden parça parça 1.180,00 TL alışveriş yapıldığını beyanla şikayetçi olmuş, soruşturma aşamasında işlemlerin Amerika ve Almanya üye işyerleri ile Garanti Bankasına ait üye işyerinden yapıldığının tespit edildiği, Garanti Bankası üye işyeri ile yapılan yazışma sonucunda alışverişin suça sürüklenen çocuğun kullanımındaki telefon ve internet üyeliği üzerinden yapıldığının tespiti ile suça sürüklenen çocuk hakkında dava açıldığı ve bu gerekçeler ile mahkûmiyet hükmü kurulduğu anlaşılmıştır.

Dava dosyasında bulunan ... Şirketi yazı cevabında defalarca çekim işlemi denemesi yapıldığı ancak bir sefer başarılı olunduğu bilgisi verilmekle yapılan harcamanın miktarı ve hangi mal/hizmete ait olduğu bilgisine somut biçimde yer verilmemiştir.

Dava dosyasında bulunan ... firması müşteri hizmetleri ile yapılan görüşme dökümlerinde 30.10.2014 tarihinde yapılan 24,08 TL harcamanın aynı gün katılanın kartına iade edildiği bilgisine yer verildiği görülmüştür.

Dava dosyasında bulunan ... Şirketi yazı cevabında defalarca çekim işlemi denemesi yapıldığı ancak bir sefer başarılı olunduğu bilgisi verilmekle yapılan harcamanın miktarı ve hangi mal/hizmete ait olduğu bilgisine somut biçimde yer verilmemiştir.

Dava dosyasında bulunan ... firması müşteri hizmetleri ile yapılan görüşme dökümlerinde 30.10.2014 tarihinde yapılan 24,08 TL harcamanın aynı gün katılanın kartına iade edildiği bilgisine yer verildiği görülmüştür.

Suça sürüklenen çocuğun hangi tarihlerde, hangi internet sitelerinden hangi mal veya hizmeti hangi bedeller ile satın aldığı veya satın almaya çalıştığı, satın alınan ürünlerin veya hizmetlerin suça sürüklenen çocuğa teslim edilip edilmediği veya kullanımına açılıp açılmadığı hususları araştırıldıktan sonra, tüm deliller birlikte değerlendirilip suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun takdir ve tayini ile eylemin teşebbüs aşamasında kalıp kalmadığı saptanarak sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İnegöl 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.12.2015 tarihli kararına yönelik suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13876, Karar No: 2012/1659, Tarih: 20.02.2012

**1. Hukuk Dairesi         2011/13876 E.  ,  2012/1659 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: MİLAS 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 07/06/2010

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, 58 sayılı parselin muris tarafından davalı oğluna mirastan mal kaçırmak amacıyla muvazaalı biçimde devredildiğini ileri sürerek, payları oranında iptal, tescil isteğinde bulunmuşlardır. Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, murisin mal kaçırmak amacıyla hareket ettiğinin kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Karar, davacı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü. Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı pay oranında iptal ve tescil isteğine ilişkindir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden, miras bırakanın sosyal ve ekonomik güvencesi olup satışa ihtiyaç duymamasına rağmen çekişmeli taşınmazını davalıya satış yoluyla temlik ettiği, taşınmazın akit tarihindeki gerçek değeri ile satış bedeli arasında bariz fark bulunduğu, davalının ödeme savunmasının da kanıtlanamadığı; mahkemenin ödeme biçimine ilişkin kabulü bir an için doğru sayılsa bile miras bırakana intikal eden bir bedelin bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere,uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarında ve 1.4.1974 tarih 1/2 sayılı İnançları Birleştirme Kararında vurgulandığı gibi, görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de T. Medeni Kanunu'nun 706, Borçlar Kanunu'nun 213 ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler. Hemen belirtmek gerekir ki, bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün, diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de, Ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alış gücünün olup olmadığı hususlarının araştırılmasında ve satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır. Yukarıda belirtilen olgular açıklanan ilkelerle birlikte değerlendirildiğinde, temlikin aslında bağış olmasına karşın satış biçiminde gerçekleştirildiği, asıl amacın mirastan mal kaçırmk olduğu duraksanmayacak biçimde ortaya çıkmaktadır.

Hal böyle olunca, davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, aksine düşüncelerle reddedilmesi doğru değildir.

Davacının temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile, hükmün açıklanan nedenlerden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 20.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/18768, Karar No: 2011/24556, Tarih: 25.11.2011

**12. Hukuk Dairesi         2011/18768 E.  ,  2011/24556 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 3. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 01/03/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçi tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Katma Değer Vergisi Kanunu’nun 1/3-d maddesine göre; müzayede mahallerinde yapılan satışlar katma değer vergisine tabidir. Burada satılan malın ait olduğu kişinin KDV mükellefi olup olmamasının bir önemi bulunmamaktadır. Kanun koyucu tarafından bu yerlerdeki satışlar özel olarak KDV’ye tabi tutulmuştur. KDV Kanunu’nun 40.maddesine 4108 Sayılı Kanunla eklenen (5) numaralı fıkra ile Kanunun 17.maddesinin 1.fıkrasında sayılan kurum ve kuruluşlara, sadece vergiye tabi işlemlerinin bulunduğu dönemler için beyanname verdirme, beyanname yerine kaim olmak üzere işleme esas belgeleri kabul etme, bu mükelleflere ait verginin beyan ve ödeme zamanı ile tahsiline ilişkin usul ve esasları belirleme konusunda Maliye Bakanlığı’na yetki verilmiş bulunmaktadır. Söz konusu yetki çerçevesinde Kanunun 1/3-d maddesi uyarınca müzayede yoluyla satış yapan icra dairelerinin, bu satışlarıyla ilgili KDV’nin beyan ve ödenmesi ile ilgili işlemleri, KDV genel tebliğlerinde yer alan açıklamalara uygun yürütülür. Bu bağlamda 48 seri no’lu KDV genel tebliğinin (D) bölümünde, icra yoluyla yapılan satışlarda verginin mükellefinin satışı gerçekleştiren icra daireleri olduğu düzenlemesi yer almaktadır.

Buna göre icra müdürlüğünce, KDV’nin tarh ve tahakkuk işlemleri, anılan verginin mükellefi sıfatı ile yapılmakta olup, bu işlemlerden doğan ihtilafların çözüm yeri de vergi mahkemeleridir.

O halde mahkemece yargı yolu nedeniyle şikayet dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekirken işin esası incelenerek yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz ise de sonuçta istem reddedildiğinden sonucu doğru mahkeme kararının onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Şikayetçinin temyiz itirazlarının reddi ile sonucu doğru mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK. 366. ve HUMK. 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 18,40 TL onama harcı temyiz edenden alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 25/11/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/42762, Karar No: 2012/3033, Tarih: 03.02.2012

**9. Hukuk Dairesi         2009/42762 E.  ,  2012/3033 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, kıdem ve ihbar tazminatı, fazla mesai, bayram ve genel tatil ücreti ile ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, rızası olmamasına rağmen ücretsiz izne çıkarıldığını, davalı tarafın ücretsiz izin uygulamasını kabul etmediğini bunun iş akdinin feshi anlamına geldiğini ileri sürerek,kıdem ve ihbar tazminatları ile fazla mesai, bayram genel tatil ve ücret alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının genel ekonomik krizden dolayı şirketin bir süre üretime ara vermesi nedeni ile ücretsiz izne çıkarıldığını, işten çıkarmanın söz konusu olmadığını, davacının fazla mesai ve milli bayram çalışmasının olmadığını, ayrıca bu hakların zamanaşımına uğradığını, ücret alacağına itirazlarının olmadığını ileri sürerek , davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacı işcinin rızası ve yazılı muvafakati olmadan işverence davacının tek taraflı ücretsiz izne çıkarılmasını eylemli fesih kabul edilip davalının iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı taraf temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacının çalışma süresi taraflar arasında çekişmelidir.

Davacı 20.06.2000- 01.01.2009 tarihleri arasında çalıştığını iddia etmiş davalı işveren vekili davacının 20.06. 2000-15.07.2001 tarihleri arasında çalıştığını bu tarihten sonra tekrar işe girişinin 30.07.2002 tarihi olduğunu savunmuştur.

Dosyada mevcut hizmet cetvelinden ve ibraname başlıklı belgeden davacının iş yerinde iki dönem halinde çalıştığı görülmüştür.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda 15.07.2001- 30.07.2002 tarihleri arasındaki boşluk net bir biçimde değerlendirilmemiş, bu boşlukta davacının çalıştığı kabul edilerek hesap yapılmıştır.

Mahkemece öncelikle iki dönem çalışma ve ibraname davacıya gösterilerek bu husus açıklattırılıp, davacının açıklamaları ve belgeler tekrar değerlendirilerek, gerekirse iki dönem çalışmaya yönelik olarak taraf tanıkları tekrar dinlenip, davacının çalışma süresi kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespit edilerek sonucuna göre hak ve alacakların belirlenmesi gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Mahkemece öncelikle iki dönem çalışma ve ibraname davacıya gösterilerek bu husus açıklattırılıp, davacının açıklamaları ve belgeler tekrar değerlendirilerek, gerekirse iki dönem çalışmaya yönelik olarak taraf tanıkları tekrar dinlenip, davacının çalışma süresi kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespit edilerek sonucuna göre hak ve alacakların belirlenmesi gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 03/02/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8657, Karar No: 2010/10639, Tarih: 15.06.2010

**3. Hukuk Dairesi         2010/8657 E.  ,  2010/10639 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 2.171.00 TL ecrimisilin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı (yönetim) vekili dilekçesi ile; davalının kapıcılık görevini yaparken sözleşmesinin feshedildiğini, kendisine tahsis edilen konutu ihtarnameye rağmen boşaltmadığından zabıta marifetiyle 23.01.2008 tarihinde tahliye edildiğini iddia ederek; ecrimisil olarak 4.591.13 TL tahakkuk ettirildiğini, davalının site yönetiminden 2.419,60 TL alacağı bulunduğundan bu miktar mahsup edildikten sonra bakiye olan 2.171.00 TL'nin yasal faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, ihtarnamenin kendisine ulaşmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; taleple bağlı kalınarak 2.171,00 TL ecrimisil bedelinin kademeli faiziyle tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak, ecrimisil; kötü niyetli şagilin taşınmazı işgal ettiği dönem için ödemek zorunda olduğu tazminat olup, uygulamada taşınmazı kullanan kişi haklı bir sebebe dayandığına inanarak veya bir edim karşılığı ya da davacının rızası dahilinde kullandığı gerekçesiyle yararlanmayı sürdürüyorsa (harici satış, fiili taksim, kira sözleşmesi v.s.) bu kullanım kötüniyetli sayılmayacağından tazminat ile sorumlu tutulmamaktadır. Bu gibi hallerde rızanın ortadan kalkması ve tarafların aldıklarını iade etmesine kadar taşınmazı elinde bulundurma haksız sayılamaz.

Somut olayda, davacı yönetim davalıya ihtarname keşide ederek, tebliğ tarihinden itibaren 10 günlük süre içinde mecuru boşaltmasını istemiştir. İhtarname 09.05.2007 tarihinde davalıya tebliğ edilmiş olduğuna göre 10 günlük sürenin dolduğu 19.05.2007 tarihinden itibaren davalı işgalci durumuna düşmüştür. O halde, mahkemece; 19.05.2007 tarihinden, tahliye tarihi olan 23.01.2008 tarihine kadar geçen süre için ecrimisil hesabı yaptırılmalı; belirlenen miktardan dava dilekçesinde davalının alacağı olarak beyan edilen 2.419,60 TL mahsup edildikten sonra, bakiyesi bulunduğu takdirde bu miktar için alacağa hükmedilmelidir. Yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiştir.

Bundan ayrı, hükmedilen ecrimisil bedeline dönem sonu (tahakkuk tarihi) itibariyle faiz işletilmesi gerekir. Ecrimisil bedelinin kademeli faiziyle tahsili şeklinde hüküm kurulmuş olması da doğru görülmemiştir.

Bundan ayrı, hükmedilen ecrimisil bedeline dönem sonu (tahakkuk tarihi) itibariyle faiz işletilmesi gerekir. Ecrimisil bedelinin kademeli faiziyle tahsili şeklinde hüküm kurulmuş olması da doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 15.06.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5666, Karar No: 2023/9054, Tarih: 02.03.2023

**6. Ceza Dairesi         2022/5666 E.  ,  2023/9054 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli yağma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 7035 sayılı Bölge Adliye ve Bölge İdare Mahkemelerinin İşleyişinde Ortaya Çıkan Sorunların Giderilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 21 inci maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Cumhuriyet Başsavcılığının 08.06.2015 tarihli 2015/57094 soruşturma sayılı iddianamesi ile; sanık hakkında nitelikli yağma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun)149/1-a, 109/2-3-a, 106/2-a, 53 ve 63. maddeleri uyarınca kamu davası açılmıştır.

2. ... 11. Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.09.2015 tarihli ve 2015/191 Esas, 2015/312 Karar sayılı kararı ile yağma ve kişi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından beraatine, 5237 sayılı Kanun'un 106/2-a, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3. ... 11. Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.09.2015 tarihli ve 2015/191 Esas, 2015/312 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 21.10.2020 tarihli ve 2016/15827 Esas, 2020/12809 Karar sayılı kararı ile;

"Sanığın, suç tarihinde üzerinde bulunan şok cihazını mağdur ...'in boynuna dayayıp "Büyükçekmece'deki notere gideceğiz" diyerek şok cihazını ateşlediğinin, mağdur ...'in, bunun üzerine aracı adliye polisinden yardım istemek düşüncesiyle Büyükçekmece Adliyesinin karşısında durdurduğunun, sanığın, bu sırada araç içerisinde elinde bulunan şok cihazıyla mağdur ...'i "Araçtan iniyorsun, eşin arabada kalacak, annemle birlikte notere gidip bana Mini Cooper alacaksınız, aracın anahtarını ver, sana zarar veririm" diyerek silahla tehdit ettiğinin, bunun üzerine mağdur ...'in, aracın anahtarını sanığa verdiğinin, sanığın da aracı hızla sürerek Çatalca yönüne doğru olay yerinden uzaklaştığının kabul edilmesine ve böylece suça konu olayda sanığın mağduru aracın teslimine mecbur kılarak silahla yağma suçunu işlediğinin anlaşılmasına karşın, sanığın eyleminin silahla tehdit suçunu oluşturduğu şeklindeki hatalı gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması,CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca cezayı aleyhe değiştirme yasağının gözetilmesine,"

Nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.