muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/28996, Karar No: 2014/14408, Tarih: 22.05.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/28996 E.  ,  2014/14408 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kaynarca Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 23/05/2013

NUMARASI : 2012/238-2013/118

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

1)Taşınmazın bilirkişi raporunda yazılı özellikleri, yüzölçümü, ilçe merkezine yakınlığı göz önüne alınarak gelir metoduna göre belirlenen metrekare birim fiyatına % 50 oranında objektif değer artırıcı unsur ilave edilmesi gerekirken objektif artışın daha düşük oranda olduğunun kabulü ile aza hükmedilmesi,

2)Dosyada bulunan kanıt ve belgelerden; dava konusu edilen taşınmaz ile ilgili Kaynarca Asliye Hukuk Mahkemesinin 2013/101 Esas (Eski esas 2007/33) sayılı dosyası ile tapu iptal ve tescil istemli dava açıldığı anlaşılmıştır.

4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 18/3. maddesi uyarınca, taşınmazın mülkiyeti üzerinde ihtilaf olması halinde, taşınmaz hakkındaki mülkiyet ihtilafı ile ilgili davanın taraflarına aynı kanunun 10. maddesi uyarınca tebligat ve ilanların yapılması gerekir.

Bu durumda; tapu iptal ve tescil ile ilgili davanın taraflarının davaya dahil edilmesi sağlanıp, Kamulaştırma Kanununun 10. maddesi uyarınca tebligat ve ilanlar da yapıldıktan sonra, tespit edilecek kamulaştırma bedelinin, ileride hak sahipliğini ispat edecek kişiye ödenmek üzere bankaya üçer aylık vadeli hesaba yatırılarak, hüküm kurulması gerektiği düşünülmeden, yazılı şekilde karar verilmesi,

3)Alınması gereken 24.30-TL karar ve ilam harcını, peşin alınan 21,15-TL harç karşılamadığı halde harç alınmasına yer olmadığına karar verilmiş olması,

Doğru olmadığı gibi,

2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine 6459 sayılı Yasanın 6. maddesi ile eklenen hüküm uyarınca, dava dört ay içerisinde sonuçlandırılamadığından, Anayasa Mahkemesi’nin 19.12.2013 tarih ve 2013/817 başvuru numaralı 1. bölüm kararı da göz önüne alınarak, kamulaştırma bedeline 04.02.2013 tarihinden, karar tarihine kadar geçen süre için yasal faiz yürütülmesi gerektiğinden,

Doğru olmadığı gibi,

2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine 6459 sayılı Yasanın 6. maddesi ile eklenen hüküm uyarınca, dava dört ay içerisinde sonuçlandırılamadığından, Anayasa Mahkemesi’nin 19.12.2013 tarih ve 2013/817 başvuru numaralı 1. bölüm kararı da göz önüne alınarak, kamulaştırma bedeline 04.02.2013 tarihinden, karar tarihine kadar geçen süre için yasal faiz yürütülmesi gerektiğinden,

Mahkeme kararının açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazları doğrultusunda BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 22.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/635, Karar No: 2023/3444, Tarih: 21.06.2023

**2. Hukuk Dairesi         2023/635 E.  ,  2023/3444 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1446 E., 2022/1771 K.

HÜKÜM/KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 18. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2019/1173 E., 2021/745 K.

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince her iki davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına ve fer'îlerine karar verilmiştir.

Kararın davalı-karşı davacı erkek vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı-karşı davacı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı-karşı davalı kadın vekili dava dilekçesinde özetle; erkeğin evde bir sorumluluk almadığını, kazancını kendi istekleri doğrultusunda harcadığını, sürekli telefonu ile ilgilendiğini, eve geç saatlerde geldiğini, psikolojik baskı ve şiddet uyguladığını, başka bir kadınla beraber olduğunu, ailesi ile görüştürmediğini iddia ederek tarafların evlilik birliğinin sarsılması hukuki sebebi ile boşanmalarına, ortak çocukların velâyetlerinin anneye verilmesine, çocuklar için ayrı ayrı 1.500,00 TL tedbir, iştirak nafakası ile davacı kadın için aylık 1.500,00 TL tedbir, yoksulluk nafakasının davalı erkekten alınarak davacı kadına verilmesine, 100.000,00 TL maddî, 100.000,00 TL manevî tazminatın davalı erkekten alınarak davacı kadına verilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı-karşı davacı erkek vekili süresinde verdiği cevap ve karşı dava dilekçesinde özetle; kadının iddialarının doğru olmadığını, kadının ailesinin evliliklerine müdahale ettiğini, eşi ve çocuklarına karşı sorumluluklarını yerine getirmediğini, kardeşinin yaşadığı iş sorunları nedeni ile psikolojisinin bozulduğunu, sosyal medya hesaplarında kızlık soyadını kullandığını, evli bir kadının paylaşmaması gereken yarı çıplak resimler ve yazılar paylaştığını, erkeği sadakatsizlikle suçladığını oysa kadının başka bir erkekle olan yazışmaları olduğunu, erkeğin ailesinin evlerine misafir olarak geldiğinde ilgilenmediğini, erkek hasta olmasına rağmen ailesinin yanına gitmek istediğini, sonrasında evi terk ettiğini, erkek hakkında uzaklaştırma kararı aldığını, ailesinin tehdit ettiğini, erkeğin eşyalarını çöp poşeti içine koyup apartman boşluğuna koyduklarını iddia ederek tarafların evlilik birliğinin sarsılması hukuki sebebi ile boşanmalarına, ortak çocukların velâyetlerinin erkeğe verilmesine, faizi ile 100.000,00 TL maddî, 100.000,00 TL manevî tazminatın kadından alınarak erkeğe verilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; erkeğin evin ihtiyaçları ile ilgilenmediği, haftanın 3-4 günü arkadaşlarıyla vakit geçirdiği, eşini bu hususta ihmal ettiği, sinirlenip çocuklara da bağırıp çağırdığı, bu hareketinin süreklilik arz ettiği, bu sinirli davranışları neticesinde küçük ...'in altına kaçırma huyunun oluştuğu, taraflar arasında yaşanan 22.08.2019 tarihli olayda eşini darp ettiği, bu hususta ... 24. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 05.11.2020 tarih 2019/864 Esas, 2020/735 Karar sayılı ilamının olduğu, her ne kadar erkeğin Gurbet isimli kadınla ilişkisinin olduğu ve devam ettiği iddia edilmişse de tarafların aile büyüklerinin de bir araya geldiği, 10.01.2019 tarihinden itibaren ilişkisine devam ettiğine dair delil bulunamadığı, iddia olunan Whatsapp yazışmalarının erkek tarafından inkar edildiği, yazışmaların bilgisayar ortamında çok rahat hazırlanabileceği, taraflar arasında yaşanan son vakıada eşini ailesi ile görüştürmediği, diğer vakaların ise görgüye dayalı muteber tanık beyanları ile ispat olunamadığı, tanıkların beyanlarında görgüye dayalı olanların dikkate alındığı, taraflardan iletmenin ise kökleşmiş Yargıtay kararlarında da belirtildiği üzere dikkate alınmaması gerektiği, Keçiören'deki okul müdür yardımcılığı sırasında öğretmen Gurbet ile ilişki olayının ise zaten tarafların barışması nedeniyle af ile son bulduğu, tarafların affedilmiş vakalara dayanamayacakları, atfettikleri kusurların affedilmiş olaylar olması durumunda yargılamada dikkate alınmayacağına dair Yargıtay 2. Hukuk Dairesi'nin 09.09.2013 tarih 2013/7541 Esas 2013/20189 Karar sayılı ilamının da bulunduğu, kadına atfedilen kusurların ise, instagram hesabında kendi kızlık soyadını kullandığı, her ne kadar hesabın eşi tarafından oluşturulduğu belirtilse de kendi soyadının yanında evlilik soyadının da kullanılmasının gerektiği, Temmuz ayı sonunda ...'ta iken kocasının aile fertleri ile konuşmadığı, onlara soğuk davrandığı kusurlarının sübuta erdiği, diğer kusurların ise ispat edilemediği, kardeşinin FETÖ terör örgütü üyeliğinden dolayı ihraç edilmesinden sonra sinir krizleri geçirip çocuklarına ve eşine sert davrandığı iddiasının zaman itibariyle af ile geçmiş durumda olduğu, diğer kusurların değerlendirilmesinde ise görgüye dayalı tanık beyanları ile ispat olunamadığı, tarafların mevcut kusur dağılımında kadının hafif, erkeğin ise ağır kusurlu olduğu gerekçesi ile her iki davanın kabulü ile tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu`nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca boşanmalarına, ortak çocuklar ... ve ... ..

... ve ... ...'ın boşanma sürecinde ve ayrılık zamanında davacı karşı davalı anneleri ile birlikte kaldıkları, sosyal inceleme raporundan da görüleceği üzere; bakım ve gözetimlerinin iyi yönde olduğu, anneleri ile birlikte olmaktan mutlu oldukları, kendilerini huzurlu hissettiklerini, annenin çocukların tüm ihtiyaçları ile ilgilendiğini, velâyet sorumluluğunu alabilecek kapasitede olduğu gibi, ortak çocukların velâyetlerinin kendisine bırakılması durumunda çocukların maddî ve manevî gelişimleri açısından fayda durumunun sabit olduğu, velâyete karar verilirken mahkemenin çocukların üstün yararını göz önüne almasının gerektiği gerekçesi ile ortak çocukların velâyetlerinin anneye verilmesine, baba ile kişisel ilişki kurulmasına, velâyet kendisine bırakılmayan eşin ortak çocukların sağlık, bakım, eğitim, iaşe gibi zorunlu giderlerine maddî gücü nispetinde katılmasının gerektiği gerekçesi ile ortak çocuk ... için aylık 450,00 TL, ... ... için aylık 350,00 TL tedbir nafakasının dava tarihinden boşanma hükmü kesinleşinceye kadar, boşanma hükmünün kesinleşmesinden itibaren ise ... için aylık 550,00 TL, ... ... için aylık 450,00 TL iştirak nafakasının erkekten alınarak kadına verilmesine, boşanmaya sebep olan olaylarda erkeğin ağır kusurlu olması nedeni ile erkeğin maddî ve manevî tazminat taleplerinin reddine, boşanma nedeniyle kadının mevcut veya beklenen menfaatlerinin haleldar olması ve kadının kişilik haklarının ihlal edildiği gerekçesi ile 50.000,00 TL maddî, 50.000,00 TL manevî tazminatın erkekten alınarak kadına verilmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı-karşı davacı erkek vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı-karşı davacı erkek vekili; kadının boşanmaya yol açan olaylarda tam kusurlu olduğunu, karşı tarafın iddialarının ispatlanamadığını, duyuma dayalı ifadelerin esas alındığını, taraflar arasındaki tartışmaların kadından kaynaklandığını, ailesinin evliliğe müdahalesine izin verdiğini, erkeğin yaralama kastı olmadığını, kadının evden çıkmasını engellemek isterken kolundan tuttuğunu, kadının güven sarsıcı davranışlarının dikkate alınmadığını, çocukların velâyetlerinin babaya verilmesinin çocukların üstün yararına olduğunu, hükmedilen tazminatların fahiş olduğunu belirterek; kadının davasının kabulü, kusur belirlemesi, velâyet düzenlemesi, aleyhine hükmedilen tazminatlar ve tazminat taleplerinin reddi yönünden bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; İlk Derece Mahkemesince; davanın esasıyla ilgili hükme etki edecek tüm delillerin toplanıp değerlendirildiği, usulü işlemlerin usule uygun olarak yerine getirildiği, kanunun olaya uygulanmasında ve gerekçede hata edilmediği, kararda isabetsizlik bulunmadığı gerekçesi ile davalı-karşı davacı erkek vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı-karşı davacı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı-karşı davacı erkek vekili; kadının boşanmaya yol açan olaylarda tam kusurlu olduğunu, karşı tarafın iddialarının ispatlanamadığını, duyuma dayalı ifadelerin esas alındığını, taraflar arasındaki tartışmaların kadından kaynaklandığını, ailesinin evliliğe müdahalesine izin verdiğini, erkeğin yaralama kastı olmadığını, kadının evden çıkmasını engellemek isterken kolundan tuttuğunu, kadının güven sarsıcı davranışlarının dikkate alınmadığını, çocukların velâyetlerinin babaya verilmesinin çocukların üstün yararına olduğunu, hükmedilen tazminatların fahiş olduğunu belirterek; kadının davasının kabulü, kusur belirlemesi, velâyet düzenlemesi, aleyhine hükmedilen tazminatlar ve tazminat taleplerinin reddi yönünden bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davalı karşı davacı kadın tarafından açılan boşanma davasının kabulünün doğru olup olmadığı, taraflar arasında boşanmaya sebep olan olaylarda kusurun kimden kaynaklandığı, ortak çocukların velâyetlerinin davacı karşı davalı anneye verilmesinin doğru olup olmadığı, kadın yararına maddî ve manevî tazminat koşullarının oluşup oluşmadığı ve erkeğin tazminat taleplerinin reddine karar verilmesinin doğru olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

Uyuşmazlık, davalı karşı davacı kadın tarafından açılan boşanma davasının kabulünün doğru olup olmadığı, taraflar arasında boşanmaya sebep olan olaylarda kusurun kimden kaynaklandığı, ortak çocukların velâyetlerinin davacı karşı davalı anneye verilmesinin doğru olup olmadığı, kadın yararına maddî ve manevî tazminat koşullarının oluşup oluşmadığı ve erkeğin tazminat taleplerinin reddine karar verilmesinin doğru olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 190 ıncı maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 4721 sayılı Kanun`un 4 üncü maddesi, 6 ncı maddesi, 166 ncı maddesinin birinci fıkrası, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 336 ncı maddesinin ikinci fıkrası. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanun'un 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen ..., tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı-karşı davacı erkek vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

21.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3132, Karar No: 2014/17009, Tarih: 02.06.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/3132 E.  ,  2014/17009 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Akşehir 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/12/2013

NUMARASI : 2012/519-2013/562

Taraflar arasındaki muarazanın önlenmesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, serbest eczacı olduğunu, davalı kurum ile aralarında 2009 yılında ilaç satımı konusunda sözleşme imzalandığını, davalı kurum tarafından eczanede satışı yapılan 12.05.2011 ve 01.07.2011 tarihli reçetelerde gramajlarda ve ilaçların isim benzerliği nedeniyle yapılan hatalardan ötürü davacının sözleşmesinin üç ay süre ile feshi ile 1000 TL cezai şart bedeli ödemesine karar verildiğini, yapılan işlemin hatasız olduğunu ileri sürerek fesih işlemi ve cezai şartın iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı,davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabul kısmen reddi ile;davacının cezai şartın iptaline yönelik isteminin reddine, sözleşmenin 3 ay süre ile feshine ilişkin işlemin iptaline karar verilmiş;hüküm,davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, davalı kurum tarafından davacı eczaneye uygulanan ceza-i işlemlerin iptaline ilişkindir. Mahkemece, 2012 tarihli protokol dikkate alınarak davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine karar verilmiştir. Uyuşmazlık, mahkeme masraflarının ve vekalet ücretinden kimin sorumlu olacağı noktasında toplanmaktadır. Bu durumda dava tarihi itibariyle araştırma yapılıp, davada haklılık oranına göre değerlendirme yapılmalı ve hasıl olacak sonuca uygun karar verilmelidir. Mahkemece dava tarihinde taraflar arasında uygulanan protokole göre kimin haklı olduğu araştırılıp değerlendirilerek yatırılan harç miktarı ve davalı kurumun harçtan muaf olduğu da gözönüne alınmak suretiyle yargılama giderlerine hükmedilmesi gerekirken, kabul ve red oranına göre hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, 02.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13550, Karar No: 2013/11374, Tarih: 06.05.2013

**13. Hukuk Dairesi         2012/13550 E.  ,  2013/11374 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit-talep ve takibe konu bononun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vekili avukat ...geldi, karşı taraftan gelen olmadığından onun yokluğunda duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, ... Moda Evinden alışveriş yaptığını, deftere isim ve soyad yazarak imzaladığını, bu defterin üst kısmının senet şeklinde olduğunu, tüm borcunu ödemesine rağmen eşi ile moda evinin ortağı ... arasında mahkemelik bazı olaylar olması nedeniyle moda evine verdiği senedin anlaşmaya aykırı olarak doldurulup icraya konulduğunu, alacaklı görünen ...'yı tanımadığını, ev hanımı olup ticari bir işinin olmadığını ve takibin haksız olduğunu ileri sürerek takibe konu bonon iptaline, borçlu olmadığının tespitine ve %40 icra inkar tazminatına karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davacının iddialarının asılsız olduğunu, dile getirilen iddiaların yazılı delili ile ispatlanması gerektiğini ve davacıdan bono karşılığı alacaklı olduğunu savunarak haksız davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece davanın reddine, %40 icra inkar tazminatının davacıdan tahsiline karar verilmiş,hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı, davacının iddialarının asılsız olduğunu, dile getirilen iddiaların yazılı delili ile ispatlanması gerektiğini ve davacıdan bono karşılığı alacaklı olduğunu savunarak haksız davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece davanın reddine, %40 icra inkar tazminatının davacıdan tahsiline karar verilmiş,hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, ev hanımı olup ticari bir işinin olmadığı, davalıyı tanımadığı, alışveriş yaptığı moda evine verdiği senedin doldurularak icraya konulduğu ve borcunun olmadığı iddiasıyla eldeki davayı açmıştır. Davalı, davacının iddialarının asılsız olduğunu ve yazılı delil ile ispatlanması gerektiğini savunmuştur. Mahkemece, davacının iddialarını ispat edemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Davalı ... Tekirdağ Emniyet Müdürlüğünde 18.07.2003 tarihinde alınan ifadesinde "..... isimli kişiyi tanımadığını ve ticari bir ilişkisinin olmadığını, eşi ... isimli kişiyi tanıdığını, bu kişiyle ticari ilişkisinin olmadığını, ... isimli kişiyi tanıdığını ve uzun yıllardır ticari ilişkilerinin olduğunu, takibe konu senedi ... ' a borç olarak verdiği 62 milyar civarındaki borca karşılık olarak aldığını, bu kişiye güvenmediği için başka kişinin senedini istediğini, ...'inde eşi...'in senedini borcuna karşılık verdiğini.." beyan etmiştir. Davalı aynı tarihli ek beyanında "...önceki beyanlarım doğru değildir, bu senet hiçbir zaman elime geçmedi, ... ... isimli şahıs on gün önce bana bir senedimiz var senin adına yapacağız, senedi senin avukatına vereceğiz dedi, bende kabul ettim, ben senedi ne gördük nede üzerinde yazılanları biliyorum ne de kime ait olduğunu biliyorum, geçen ... günü ... ... bana senedin işleme konulduğunu söyledi, avukatı da buraya ifadeye çağrılınca gördüm, ... ve ... isimli şahıslarla hiçbir alacağım vereceğim yoktur, senette onların isminin geçtiğini bilmiyorum.." demiştir. Davalının bu beyanları mahkeme dışı ikrar niteliğindedir.

Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 236. maddesinde (HMK 188. madde), taraflardan birinin ikrarının geçerli olduğu ve o taraf aleyhine delil teşkil edeceği belirtilmiş, ancak ikrarın tanımı yapılmamıştır. Öğretideki tanımlamalara göre ikrar (dar anlamda ikrar), görülmekte olan bir davada, taraflardan birinin, diğer tarafça ileri sürülen ve kendisi aleyhine hukuki sonuç doğurabilecek nitelik taşıyan maddi vakıanın doğruluğunu kabul etmesidir. Yargıtay uygulamasında da ikrara bu anlam yüklenmektedir. İkrardan söz edilebilmesi için, bir tarafın bir vakıa ileri sürmüş olması, diğer tarafın da bu vakıanın doğru olduğunu bildirmesi gereklidir. Yapıldığı yere göre mahkeme dışı veya mahkeme içi ikrar söz konusu olup, mahkeme dışı ikrar takdiri, mahkeme içi ikrar ise kesin delil niteliğindedir. Yukarıda açıklandığı üzere davalının beyanları mahkeme dışı ikrar niteliğinde olup davacı davalının bu beyanlarına delil olarak dayandığını mahkemeye bildirmiştir. Davalının Emniyette alınan bu beyanları davacının iddialarını doğruladığı gibi davalıyı da bağlayıcı niteliktedir. Mahkemece toplanan diğer delilere ve davalının mahkeme dışı ikrarına göre davacının davasını ispatlandığı anlaşıldığından davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, davalının emniyette verdiği ikrar mahiyetindeki ifadesi gözetilmeksizin senede karşı yasal delillerle borçlu olmadığını ispatlayamadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenle kararın davacı yararına BOZULMASINA, 990,00 TL duruşma avukatlık parasının davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, peşin alınan 21.15 TL. temyiz harcının istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 6.5.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.