muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/10899, Karar No: 2020/5843, Tarih: 14.10.2020

**11. Ceza Dairesi         2017/10899 E.  ,  2020/5843 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık ... hakkında verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik sanık müdafinin temyiz taleplerinin incelenmesinde:

5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 311. maddesi hükmüne göre, eski hale getirme istemiyle birlikte temyiz talebinde de bulunulması halinde inceleme merciinin Yargıtay'ın ilgili dairesi olduğundan, Mahkemenin hukuken geçersiz olan 04.03.2013 gün ve 2010/358 E. 2012/301 K. Sayılı eski hale getirme talebinin kabulune ilişkin ek kararın yok hükmünde olduğu, sanık müdafinin temyiz süresinin son gününde ve ertesi gününde raporlu olduğuna dair belge sunması ve raporun bitimindeki ilk mesai günü temyiz dilekçesi vermesi karşısında temyizin süresinde olduğunun kabulü ile yapılan incelemede;

2005, 2006, 2007, 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından açılan kamu davasında, her bir takvim yılında işlenen sahte fatura düzenlemek suçlarının birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu, her takvim yılı için ayrı ayrı hüküm kurulması, ayrıca aynı takvim yılına ait birden fazla fatura düzenlenmesi hâlinde zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilmeden ve hangi takvim yılından hüküm kurulduğu da belirtilmeksizin, sanığın eylemi tek suç kabul edilerek ve zincirleme suç hükümleri de uygulanmayarak eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni sayılmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen görüşler ile delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışılarak değerlendirildiği, vicdanî kanının deliller ve dosyadaki bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, fiillerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, fiillere uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlenip uygulandığı, kurulan hükümlerde eleştiriler dışında bir aykırılık bulunmadığı anlaşılmış; sanık müdafinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan, hükümlerin ONANMASINA, 14.10.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17503, Karar No: 2014/3933, Tarih: 27.02.2014

**19. Hukuk Dairesi         2013/17503 E.  ,  2014/3933 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/05/2013

NUMARASI : 2011/526-2013/332

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili bankanın... Şubesi ile .... Mad. İnş. Mob. San. Tic. Ltd. Şti arasında akdedilen kredi sözleşmeleri gereği anılan şirkete kredi kullandırıldığını, davalıların kredi sözleşmesini müşterek borçlu ve müteselsil kefil sıfatıyla imzaladıklarından kefalet limitleri ile sınırlı olmak kaydı ile ayrıca taşınmazları üzerinde dava dışı asıl borçlu ... Ltd. Şti lehine tesis edilen ipotek nedeniyle ipotek meblağları ile sınırlı olmak kaydı ile borçtan sorumlu hale geldiklerini belirterek, davalıların İnegöl İcra Müdürlüğü'nün 2011/2658 esas sayılı dosyasına yaptıkları itirazın iptaline, takibin devamına ve davalılar aleyhine %40 oranında icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davacı bankanın 04.03.2005 tarihli kredi sözleşmesi imzalanırken kredi tutarını boş bıraktığını, imza anında kredi limitinin belli olmadığını, zira bunun önemli olduğunu, kredi kapağında kredi sözleşmesinin 87.500,00 TL bedelli olduğunun yazılı olduğunu, ancak kredi sözleşmesinin 1. maddesinde kredinin 35.000,00 TL limit ile açıldığının yazıldığını, 2005 tarihli kredi sözleşmesi aslının 66,67,68,69,70 sayfalarında açığa imza alındığını, boş zeyilnamelerin olduğunun görüldüğünü, bankanın açığa aldığı imzaları bilahare kredi borç durumuna göre doldurup yasal yola müracaat ettiğini savunarak davanın reddine ve davacı banka aleyhine % 40 oranında kötüniyet tazminatına karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davalıların davacı banka ile dava dışı Z... Ltd. Şti arasında aktedilen kredi sözleşmesine ipotek teminatı vermek suretiyle kefil oldukları, dava dışı Z...Ltd. Şti'nin kredi sözleşmesinden kaynaklanan borcunu ödememesi sebebiyle davalılar hakkında ipoteğin paraya çevrilmesi yoluyla takip başlatıldığı, davalıların bu borç sebebiyle sorumluluklarının rehin sorumluluğundan kaynaklanmakta olup davalı G.. G.. için ipotek limitinin 70.000,00 TL, davalı A.. K.. için ise limitin 100.000,00 TL olduğu, davacı bankanın davalılar aleyhine başlattığı takibe davalılarca itiraz edildiği, bilirkişi raporuna göre her ne kadar davacı tarafça başlatılan takip miktarı hesaplanan borçtan fazla ise de davacı tarafın bu itirazların ipotek limitleri miktarında iptalini talep ettiği gerekçesiyle, davanın kabulü ile, davalı borçluların İnegöl 1. İcra Müdürlüğü'nün 2011/2658 esas sayılı takip dosyasına yapmış oldukları itirazlarının davalı A. K.. için 100.000,00-TL ve davalı G.. G.. için 70.000,00-TL yönünden iptali ile takibin bu miktarlar üzerinden devamına, şartlar oluşmadığından icra inkar tazminatına hükmedilmesine yer olmadığına karar verilmiş, mahkeme kararı süresi içinde davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

(1) Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı A.. K.. vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

(2) Diğer davalı G.. G..'ün temyizine gelince, 4721 sayılı TMK'nın 887. maddesi uyarınca; ipotekli taşınmazın maliki borçtan şahsen sorumlu değilse, alacaklının ödeme isteminin ona karşı etkili olması, bu istemin hem borçluya, hem kendisine karşı yapılmış olmasına bağlıdır. Mahkemece bu yön incelenmeden yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıdaki (1) nolu bend uyarınca davalı A.. K.. vekilinin temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bendde belirtilen nedenlerle davalı G.. G.. vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 27.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4553, Karar No: 2015/5354, Tarih: 12.03.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/4553 E.  ,  2015/5354 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2012/302432

MAHKEMESİ : Diyarbakır 1. Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/10/2012

NUMARASI : 2011/487 (E) ve 2012/577 (K)

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçuna yönelik temyiz isteminin incelemesinde;

Mala zarar verme suçundan hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre hükmün, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesiyle, 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 2. madde uyarınca, hüküm tarihine göre temyizi mümkün olmadığından, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteğinin 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesine göre yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2- Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelemesinde;

Yapılan duruşmaya toplanan delilere, gerekçeye hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

3- Suça sürüklenen çocuk hakkında konut dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelemesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

a- Suça sürüklenen çocuğun aynı suçu işleme kararının icrası kapsamında müştekinin ikametinin eklentisi durumundaki teras katına 11.09.2011 ve 14.09.2011 tarihlerinde iki defa giderek müştekiye ait kuşları çaldığı, mahkemenin gerekçeli kararında da hırsızlık suçuna ilişkin kabulünün bu yönde

olduğu halde suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK’nın 43/1. maddesi gereğince zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilmeden hüküm kurulması,

b- Dosya içerisindeki bilgi ve belgelerin incelenmesinde, suça sürüklenen çocuğa yüklenen konut dokunulmazlığını ihlal suçunun zarar oluşumuna elverişli bulunmadığı ve adli sicil kaydına göre suç tarihinde sabıkasız olduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuk hakkında 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesinin 6. fıkrasının (b) bendinde belirtilen "sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması" koşulunun oluşup oluşmadığı değerlendirilerek, sonucuna göre hukuki durumu belirlenmesi gerekirken, “çalınan 5 adet güvercinin iade edilmemesi, bu anlamda zararın giderilmemesi” biçimindeki yetersiz gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

c- Dosya içerisindeki bilgi ve belgelerden mali olanaklardan yoksun olduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuğa, 5271 sayılı CMK'nın 150/2. maddesi uyarınca, mahkemesince kendisini savunmak üzere avukat görevlendirilmesi nedeniyle zorunlu müdafii için ödenen avukatlık ücretinin, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesindeki düzenlemeye açıkça aykırı olarak yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi,

c- Dosya içerisindeki bilgi ve belgelerden mali olanaklardan yoksun olduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuğa, 5271 sayılı CMK'nın 150/2. maddesi uyarınca, mahkemesince kendisini savunmak üzere avukat görevlendirilmesi nedeniyle zorunlu müdafii için ödenen avukatlık ücretinin, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesindeki düzenlemeye açıkça aykırı olarak yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca yeni hüküm kurulurken bozma öncesi hükmolunan yaptırımın (cezanın) ve sonuçlarının ağırlaştırılamayacağı kuralının gözetilmesine, 12/03/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/368, Karar No: 2024/11760, Tarih: 16.09.2024

**2. Ceza Dairesi         2024/368 E.  ,  2024/11760 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2010/83 E., 2013/537 K.

SUÇ : Mala zarar verme

İNCELEME KONUSU KARARLAR : Mahkûmiyet

KANUN YARARINA BOZMA

YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 22.12.2023 tarihli ve KYB-2023/134481 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

" Dosya kapsamına göre, mala zarar verme suçunun suç tarihinin 06/07/2006 olması ve cezaların alt sınırdan hükmolunduğunun anlaşılması karşısında, 19/12/2006 tarihinde yürürlüğe giren 5560 sayılı Kanun’un 1. maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 61. maddesine eklenen “Adlî para cezasının seçimlik ceza olarak öngörüldüğü suçlarda bu cezaya ilişkin gün biriminin alt sınırı, o suç tanımındaki hapis cezasının alt sınırından az; üst sınırı da, hapis cezasının üst sınırından fazla olamaz.” şeklindeki 9. fıkranın suç tarihinde yürürlükte bulunmadığı cihetle, 5237 sayılı Kanun'un 52/1. maddesinde yer alan “Adlî para cezası, beş günden az ve kanunda aksine hüküm bulunmayan hâllerde yediyüzotuz günden fazla olmamak üzere belirlenen tam gün sayısının, bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ile çarpılması suretiyle hesaplanan meblağın hükümlü tarafından Devlet Hazinesine ödenmesinden ibarettir.” şeklindeki düzenleme gözetilmeden, sanığın üzerine atılı mala zarar verme suçuna ilişkin adlî para cezasının alt sınırının 5 gün olarak belirlenmesi yerine, 120 gün adli para cezası olarak belirlenmesi sonrasında, sanığın neticeten 2.000,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılması suretiyle fazla ceza tayininde isabet görülmemiştir. ” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Dosya kapsamına, suçun işlendiği 05.07.2006 ve 06.07.2006 tarihlerine ve Mahkemece temel cezanın alt sınırdan belirlenmiş olmasına göre, sanığın mala zarar verme olarak belirlenen eylemini cezaî yaptırıma bağlayan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 151/1. maddesinde seçimlik ceza olarak öngörülen gün adlî para cezasının alt sınırının aynı Kanun'un 52/1. maddesi uyarınca 5 gün olduğu gözetilmeden, suç tarihinden sonra 19.12.2006 tarihli ve 26381 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 5560 sayılı Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına İlişkin Kanun ile değişik 5237 sayılı Kanun'un 61/9. maddesine eklenen “Adlî para cezasının seçimlik ceza olarak öngörüldüğü suçlarda bu cezaya ilişkin gün biriminin alt sınırı, o suç tanımındaki hapis cezasının alt sınırından az; üst sınırı da, hapis cezasının üst sınırından fazla olamaz” hükmü nazara alınarak temel cezanın 5 gün yerine, 120 gün adlî para cezası olarak belirlenmek suretiyle fazla ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

III. KARAR

Gerekçede açıklanan nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, Kastamonu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 31.12.2013 tarihli ve 2010/83 Esas, 2013/537 Karar sayılı kararın 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309/3. maddesi gereği, KANUN YARARINA BOZULMASINA, aynı Kanun’un 309/4. maddesinin (d) bendinin verdiği yetkiyle; sanık hakkında şikâyetçiler ... ve ...'ye yönelik 2 kez olmak üzere mala zarar verme suçundan 5237 sayılı Kanun’un 151/1 maddeleri uyarınca temel ceza olarak tayin edilen 5 gün adlî para cezası üzerinden, aynı Kanun’un 62/1. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılarak 4 gün adlî para cezasına hükmedilmesine, aynı Kanun'un 52/2. maddesine göre mahkemenin takdiri gözetilerek günlüğü 20,00 TL'den hesaplanarak sonuç cezanın 80,00 TL adlî para cezası olarak belirlenmesine, infazın bu miktar üzerinden yapılmasına, hükmün diğer bölümlerinin aynen korunmasına, dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14937, Karar No: 2014/5218, Tarih: 25.03.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/14937 E.  ,  2014/5218 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I. Müşteki Gümrük İdaresi vekilinin temyizi yönünden yapılan incelemede;

Açılan kamu davasının niteliğine göre, suçtan doğrudan zarar görmeyen Gümrük Müdürlüğünün, hükmü temyize hakkı bulunmadığından, müşteki vekilinin vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II. Sanık ...'ın temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Suç tarihi ve suça konu eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı yasa ile değişik 4733 sayılı yasanın 8/4.fıkrası uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan gümrük idaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine dilekçe yazım ücretine hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi uyarınca, hüküm fıkrasından gümrük idaresi lehine hükmedilen dilekçe yazım ücretine ilişkin kısmın çıkarılması, diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25.03.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16683, Karar No: 2015/7938, Tarih: 21.10.2015

**17. Ceza Dairesi         2015/16683 E.  ,  2015/7938 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Yargıtay 6. Ceza Dairesi'nin 2008/27706 Esas 2012/15310 Karar sayılı ilamında sanığın sorgusu sırasında hazır bulundurulan tercümana yemini yaptırılmamasının 5271 sayılı CMK 64/6, 202. maddelerine aykırı olduğu belirtilerek hükmün bozulduğu, mahkemece de bozma kararının usul ve yasaya uygun olduğu kabul edilerek uyulmasına karar verildiği halde tercümanın bulunamayacağı gerekçesiyle eksiklik giderilmeden fiilen direnme niteliğinde önceki karar gibi yeniden karar verildiği, öncelikle tercümana ulaşılarak yemininin yaptırılması, bu olanaklı olmadığı takdirde dosyada mevcut bulunan veya vekiline ulaşılarak adresi sorulduktan sonra yeniden savunması alınıp eksiklik ve aykırılığın giderilebileceği gözetilmeden bozma gereği yerine getirilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 21/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3178, Karar No: 2014/6546, Tarih: 24.03.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/3178 E.  ,  2014/6546 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava dosyası inceleme için elektronik ortamda gönderilmiştir.

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların "taranma" suretiyle elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur.(HUMK md. 445)Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış,eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranamayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi (duruşmalı temyiz edilen dosyaların her halükarda elektronik değil, fiziki olarak gönderilmesi) gerekmektedir. Fiziki olarak gönderilen dosyalar ayrıca elektronik ortamda gönderilmemelidir.

Dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Mahkemesince dosyanın yeniden kontrol edilerek eksikliklerin gösterilen şekilde tamamlanması, fiziki imkansızlık sebebiyle bunun mümkün olmaması halinde ise elektronik ortamda değil,fiziki olarak gönderilmesi amacıyla dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi.24.03.2014 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2019/7852, Karar No: 2020/1445, Tarih: 03.03.2020

**20. Ceza Dairesi         2019/7852 E.  ,  2020/1445 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : BURSA Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : 1.Mahkûmiyet; Bursa 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 06/03/2019 tarih, 2018/445 esas ve 2019/102 sayılı kararı

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm sanıklar müdafileri ile sanık ... tarafından temyiz edilmekle, temyiz edenlerin sıfatı, başvuruların süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Sanık ... müdafii süresinde duruşma talebinde bulunmuş ise de; dosya kapsamı dikkate alınarak 5271 sayılı CMK'nın 299. maddesinin 1. fıkrası uyarınca sanık hakkındaki inceleme takdiren, sanıklar ...yönünden de duruşmalı inceleme talebi bulunmadığından duruşmasız olarak yapılmıştır.

A- Sanıklar ...hakkındaki hükümlerin incelenmesinde;

5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile CMK'nın 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak, sanık ... müdafiinin temyiz dilekçesinde belirttiği; eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturduğuna ve TCK'nın 188/5. maddesinin hukuka aykırı olarak uygulandığına ve sanık ... müdafiinin eylemin yardım etme niteliğinde olduğuna ve eksik inceleme yapıldığına dair temyiz sebeplerinin hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere bağlı olarak yapılan incelemede,

Sanıklar hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan hükmün düzeltilerek yapılan istinaf başvurularının esastan reddine dair Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin kararı hukuka uygun bulunduğundan, sanıklar müdafilerinin temyiz istemleri yerinde görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin ESASTAN REDDİNE,

B- Sanık ... hakkındaki hükmün incelenmesinde;

5271 sayılı CMK'nın 288. ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler ile CMK'nın 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri dikkate alınarak, sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde belirttiği; TCK'nın 188/5. maddesinin hukuka aykırı olarak uygulandığına ve eylemin yardım etme niteliğinde olduğuna, sanığın temyiz dilekçesinde belirttiği TCK'nın 55. maddesinin hukuka aykırı olarak uygulandığına ve eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturduğuna dair temyiz sebeplerinin hükmün hukuki yönüne ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere bağlı olarak yapılan incelemede,

Olay nedeniyle ele geçen paranın uyuşturucu madde ticaretinden elde edildiğine ilişkin kuşku sınırlarını aşan, kesin ve yeterli delil bulunmadığı gözetilmeden sahibine iadesi yerine müsaderesine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi hükmünün 5271 sayılı CMK'nın 302/2-4. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu hususun yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanunun 303. maddesinin verdiği yetki uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan,

Kanuna aykırı, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi hükmünün 5271 sayılı CMK'nın 302/2-4. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu hususun yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanunun 303. maddesinin verdiği yetki uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan,

İlk derece mahkemesi hükmünün müsadereye ilişkin kısmından " sanık ...'da ele geçen paralarla" ve "ve 55." ibarelerinin çıkarılması suretiyle diğer yönleri usul ve kanuna uygun olan ilk derece mahkemesi hükmünün düzeltilerek, Bölge Adliye Mahkemesi hükmüne yönelik yapılan temyiz istemlerinin ESASTAN REDDİNE, hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre göz önüne alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin reddine, dosyanın Bursa 6. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi’ne gönderilmesine,

03/03/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.