muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/43399, Karar No: 2017/25687, Tarih: 22.11.2017

6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu’nun “Sendika özgürlüğünün güvencesi” başlıklı 25. maddesini birinci fıkrasına göre; "İşçilerin işe alınmaları; belli bir sendikaya girmeleri veya girmemeleri, belli bir sendikadaki üyeliği sürdürmeleri veya üyelikten çekilmeleri veya herhangi bir sendikaya üye olmaları veya olmamaları şartına bağlı tutulamaz" üçüncü fıkrasına göre; "İşçiler, sendikaya üye olmaları veya olmamaları, iş saatleri dışında veya işverenin izni ile iş saatleri içinde işçi kuruluşlarının faaliyetlerine katılmaları veya sendikal faaliyette bulunmalarından dolayı işten çıkarılamaz veya farklı işleme tabi tutulamaz." Aynı maddenin beşinci fıkrasına göre ise; "Sendikal sebeple iş sözleşmesinin feshi halinde işçi, 4857 sayılı Kanun’un 18., 20. ve 21 inci madde hükümlerine göre dava açabilir ve iş sözleşmesinin sendikal sebeple feshedildiğinin tespit edilmesi hâlinde, 4857 sayılı Kanun'un 21. maddesine göre işçinin başvurusu, işverenin işe başlatması veya başlatmaması şartına bağlı olmaksızın sendikal tazminata karar verilir." denilmektedir.Dairemizce, sendikal tazminat davalarında ispat yükünün işçide olduğu hallerde, işyerinde çalışan ve sendikaya üye olan işçilerin sayısı, hangi tarihlerde üye oldukları, üyelikten çekilen işçilerin olup olmadığı, işyerinde çalışmakta olan işçilerin bulunup bulunmadığı, aynı dönemde yetki kurallarının işletilip işletilmediği, işyerinde önceki dönemlerde toplu iş sözleşmelerinin imzalanıp imzalanmadığı, yeni işçi alınıp alınmadığı ve alınmışsa yeni işçilerin sendikalı olup olmadığı gibi hususların araştırılmasına yönelik ölçütler belirlenmiştir.Dosya içeriğine ve emsal dosyalara göre iş yerinde uzun zaman devam eden çok sayıda işçinin iş sözleşmelerinin feshi süreci ve bir kısım işçilerin sendika üyeliğinden istifa ettiği, sendikadan getirtilen kayıtlarda; 2015 yılı Şubat ayında 4, Mart ayında 4, Nisan ayında 7, Mayıs ayında 15, Haziran ayında 10, Temmuz ayında 3, Ağustos ayında 7, Eylül ayında 1, Ekim ayında 24, Kasım ayında 31 ve Aralık ayında 20 olmak üzere toplam 126 sendikaya üye işçinin işine işverenlikçe son verildiği, Mayıs 2015'de işe 90 yeni işçinin alındığı, 63 işçinin çıkartıldığı, Haziran 2015'de 78 yeni işçinin alındığı, 39 işçinin çıkartıldığı, Temmuz 2015'de 82 işçinin işe alındığı, 32 işçinin çıkartıldığı, Ağustos 2015'de 89 işçinin işe alındığı, 61 işçinin çıkartıldığı, Eylül 2015'de 60 işçinin işe alındığı, 42 işçinin çıkartıldığı, Ekim 2015'de ise 145 işçinin işe alındığı, 75 işçinin işten çıkartıldığı, 2016 yılında ise sendikaya üye olup işten çıkartılan işçilerin Ocak ve Şubat 2016 tarihlerindeki toplamının 26 kişi olduğu, 2015 yılında sendika üyeliğinden istifa eden işçi sayısının 30 olduğu, 2016 yılında sendika üyeliğinden istifa eden işçi sayısının ilk 4 ayda 266 kişi olduğu anlaşılmıştır.Tanık beyanlarına göre somut olayda; 04.01

.Tanık beyanlarına göre somut olayda; 04.01.2016 tarihinde gece vardiyasında çalışacak işçileri davalı şirkete ait fabrikaya getiren servis aracında davacı ve davacının akrabası olan ... ve ...'un da olduğu sırada ... ve ... arasında tartışma çıktığı, davacının bu tartışmaya katılmadığı, olayı yatıştırmaya çalıştığı, ancak iş sözleşmesinin 05.01.2016 tarihli disiplin kurulu kararı ile münhasıran belirtilen olaya bağlı olarak sonlandırıldığı anlaşılmıştır. 2016 yılının ilk 4 aylık döneminde işyerinde çalışan sendikaya üye 266 işçinin baskılar sonucu üyelikten istifa ederek ayrılmaları, davalı işyerinde sendikal örgütlenmenin sistemli ve eylemli bir şekilde işveren tarafından engellenmek üzere dönem dönem sendikaya üye olan işçilerin hemen hemen aynı gerekçelerle toplu olarak işten çıkarılmaları, yetki süresince hukuka aykırı eylemler ve işlemler yapılarak ve müdahale edilerek taraf sendikanın üye sayısının düşürülmeye çalışılması,davacı tanıklarının iş sözleşmesinin sendikal sebeple feshedildiği yönündeki beyanları, üyelik ile fesih arasında geçen süre, işyerinde sendikalı işçi kalmamasına karşın çok sayıda işçi alımı yapıldığı dikkate alındığında feshin sendikal sebebe dayandığının kabulü ile davacının iş sözleşmesinin sendikal sebeple feshedildiğinin gözetilerek, işe başlatılmaması halinde mülga 2821 sayılı Kanun'un 31. ve 6356 sayılı Kanun'un 25. maddesi uyarınca sendikal tazminata hükmedilmesi gerekmektedir.Belirtilen sebeplerle, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.SONUÇ: Yukarıda belirtilen sebeplerle;

1- ... Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi'nin 2017/1421 esas 2017/1262 karar sayılı kararı ile, ... 1. İş Mahkemesi'nin 2016/98 esas, 2017/300 karar sayılı kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-İşverence yapılan FESHİN GEÇERSİZLİĞİNE, ve davacının İŞE İADESİNE,

3-Davacının başvurusu, işverenin işe başlatması veya başlatmaması şartına bağlı olmaksızın tazminat miktarının sendikal fesih sebebi dikkate alınarak takdiren davacının bir yıllık ücreti tutarında belirlenmesine,

4-Davacının işe iade için işverene süresi içinde başvurması halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar doğmuş bulunan en çok dört aylık ücret ve diğer haklarının davacıya ödenmesi gerektiğinin belirlenmesine,

5-Karar tarihi itibariyle alınması gerekli olan 31,40 TL karar ve ilam harcından, peşin alınan 29,40 TL harcın mahsubu ile bakiye 2,20TL karar ve ilam harcının davalıdan tahsili ile hazineye irad kaydına,

6-Davacı vekille temsil edildiğinden, karar tarihinde yürürlükte olan tarifeye göre 1.980,00 TL vekâlet ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine,

7-Davacı tarafından yapılan 271,10 TL yargılama giderinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine, davalının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

8-Yatırılan gider avanslarından varsa kullanılmayan bakiyelerinin ilgili tarafa iadesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 22.11.2017 tarihinde oybirliği ile kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12948, Karar No: 2014/655, Tarih: 20.01.2014

**8. Hukuk Dairesi         2013/12948 E.  ,  2014/655 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 12. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/02/2013

NUMARASI : 2012/610-2013/88

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR

Borçlu aleyhine İstanbul 28. İcra Dairesi'nin 2012/6398 Esas sayılı dosyası ile Ayvalık Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 10.12.1996 tarih ve 1990/243 Esas, 1996/496 Karar sayılı ''meni müdahale ve kal'e ilişkin'' ilamına dayalı olarak takip başlatılmıştır. Borçlu vekili, Ayvalık İcra Dairesi'nin yetkili icra dairesi olduğunu belirtilerek, yetki itirazında bulunmuş, yine aynı ilamın daha önce Ayvalık İcra Dairesi'nin 2003/1740 Esas sayılı dosyasında takibe konulduğu ve derdest bulunduğundan, İstanbul 28. İcra Dairesi'nde yapılan takibin mükerrer olduğundan bahisle iptali talebinde bulunmuştur. Mahkemece, borçlu vekilinin 18.02.2013 tarihli UYAP üzerinden gönderdiği mesleki mazeret dilekçesi nazara alınmadan dava takip edilmediğinden bahisle reddine karar verilmiş, borçlu vekilince hüküm temyiz edilmiştir.

Mahkeme dosyası incelendiğinde; borçlu ile alacaklı aynı takibe karşı, ayrı ayrı itiraz ve şikayetlerde bulunmuşlar, dosyaları birleştirilerek görülmüştür. Borçlu vekili, 18.02.2013 tarihinde UYAP üzerinden gerekçeli mazeret dilekçesi göndermiştir. Mahkemece, mazeret dilekçesi hakkında olumlu - olumsuz bir karar verilmeden eksik incelemeyle yazılı şekilde sonuca gidilmesi isabetsizdir.

SONUÇ: Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile Mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 20.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/6926, Karar No: 2009/2744, Tarih: 06.04.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/6926 E.  ,  2009/2744 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalının müvekkili aleyhine senede dayalı takip başlattığını, senedin müvekkilinin akrabası ... tarafından düzenlenip imzalandığını, bu konuda İcra Hukuk Mahkemesinde açılan davada imzanın müvekkiline ait olmadığının saptandığını, ancak davanın takip edilmediği için işlemden kaldırıldığını belirterek müvekkilinin davalıya borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının diğer borçlu ...'le kendisinin bürosuna gelerek imzanın kendisine ait olduğunu beyan ederek bu hususta mahkemeye sunulmak üzere dilekçe hazırladığı, ancak bu dilekçeyi mahkemeye sunmadığını, İcra Hukuk Mahkemesindeki imza incelemesinin yetersiz olduğunu bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece toplanan delillere bilirkişi raporu ve tanık beyanlarına göre takibe konu senet altındaki imzanın davacının eli ürünü olmadığı, davacının feragatının özgür iradesine dayanmadığı gerekçeleriyle davanın kısmen kabulüne, davacının takibe konu edilen 65.000 DEM bedelli bono nedeniyle davalıya borçlu olmadığının tespitine karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 6.4.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18443, Karar No: 2012/28804, Tarih: 27.09.2012

**8. Ceza Dairesi         2012/18443 E.  ,  2012/28804 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığa verilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında dayanak kanun ve maddesinin TCK.nun 50/1-a olarak hapis cezası ve doğrudan verilen gün para cezası adli para cezasına çevrilirken günlüğünün 20 TL'den belirlenmesi sırasında dayanak kanun ve maddesinin TCK.nun 52/2 olarak ve verilen adli para cezasının taksitlendirilmesi sırasında dayanak kanun ve maddesinin TCK.nun 52/4 olarak gösterilmemesi mahallinde giderilmesi mümkün eksiklik olarak görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün (ONANMASINA), 27.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3801, Karar No: 2013/5487, Tarih: 04.04.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/3801 E.  ,  2013/5487 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamalarına göre, iklim koşulları, arazinin toprak ve topoğrafik yapısı ile bölgesindeki konumu (büyük yerleşim yerlerine uzaklığı vb) gözetildiğinde, dava konusu taşınmazın bulunduğu yerle benzer nitelikte olan ülkemizin değişik yörelerindeki sulu tarım arazilerinin değerlendirilmesinde, (değeri önemli biçimde etkileyen, kanıtlanmış farklı ve özel bir etkenin bulunması durumu dışında) kapitalizasyon faizi oranı %5 olarak alınmaktadır. Hal böyle iken hükme esas alınan ek bilirkişi kurulu raporunda taşınmazın değeri belirlenirken kapitalizasyon faizi oranının %5 yerine %4 alınması,

2-Değerlendirmeye alınan pamuk, fiğ, mısır, buğday ve samanın sulu tarlada 2011 yılına ilişkin veri listesi ile dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan zeytin ağaçlarının 2011 yılı itibariyle yaş ve cinslerine göre rayiç fiyatlarının gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilip denetlenmemesi,

3-Dava konusu tarım arazisi niteliğindeki taşınmazın; yerleşim yerleri ile karayoluna yakın olması, elektrikli tren hattının devreye girmesi ve ... Metro İstasyonuna yakın bulunması gibi hususların değerinde en fazla %50 oranında objektif değer artışına neden olabileceği düşünülmeden, %90 oranında objektif değer artışı uygulayan bilirkişi raporuna göre karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 04.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1580, Karar No: 2017/2619, Tarih: 06.04.2017

**11. Ceza Dairesi         2017/1580 E.  ,  2017/2619 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Beraat

Sahte fatura düzenlemek suçunda suçun maddi konusunun fatura oluşu, 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki ''Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanunun Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır'' şeklindeki düzenlemeye göre de alım satım ya da hizmet ifasının belgesi olan faturaların Vergi Usul Kanununun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi, İstanbul Vergi Dairesi Başkanlığının 08.10.2014 ve 02.01 sayılı cevabi yazısında, suça konu fatura asılları veya onaylı örneklerinin bulunmadığının belirtilmesi karşısında; CMK'nın 217. maddesine uygun olarak duruşmada edindiği kanaate göre delilleri değerlendirip, sübuta yeter nitelik ve derecede olmadığını kabul eden mahkemenin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 06.04.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18906, Karar No: 2014/16404, Tarih: 03.09.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/18906 E.  ,  2014/16404 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava dosyası inceleme için elektronik ortamda gönderilmiştir.

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların "taranma" suretiyle elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur (HMK md. 445). Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranamayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi (duruşmalı temyiz edilen dosyaların her halükarda elektronik değil, fiziki olarak gönderilmesi) gerekmektedir. Fiziki olarak gönderilen dosyalar ayrıca elektronik ortamda gönderilmemelidir.

Yapılan incelemede sisteme kaydedilmiş olan cevap dilekçesi ve 13.02.2013 havale tarihi taşıyan muhabere evrakının (taşra diğer evraklar) taranmadığı, bu sebeple elektronik ortamda görüntülenemediği anlaşılmıştır.

Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün olmadığından, dosyanın fiziki olarak gönderilmesi için mahalli mahkemesine iadesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda gösterilen sebeple dosyanın fiziki olarak gönderilmesi amacıyla mahkemesine, İADESİNE oybirliğiyle karar verildi.03.09.2014(Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2015/12834, Karar No: 2017/2456, Tarih: 26.04.2017

**11. Hukuk Dairesi         2015/12834 E.  ,  2017/2456 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 05/02/2015 tarih ve 2014/954-2015/109 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; yapılan hisse devirleri sonrasında şirkete ortak ve yetkili müdür olan davalı ...'ın imzalanan protokol gereğince yapması gereken ödemeleri yapmadığını, şirket hakkında bilgi vermediğini, diğer ortaklara karşı çok sayıda dava açtığını, şirketin mali durumunun kötüye gittiğini, ticari ilişki olmamasına rağmen bazı şirketlere yüksek miktarlı bonolar düzenlendiğini, yine şirket kayıtlarında görünmeyen 2.650.000 TL'lik bononun davadışı şirket tarafından icra takibine konu edildiğini, sonradan feragat edildiğini, bonolar nedeniyle tahsil edilen tutarların şirket hesabına değil davalı hesabına intikal ettirildiğini, davalının şirketin içini boşaltma çabasında olduğunu, özen ve bağlılık yükümlülüğünü ihlal ettiğini ileri sürerek davalının şirket müdürlüğünden azlini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... ve davalı Şirket vekili; iddiaların gerçeği yansıtmadığını, diğer ortaklar aleyhine haklı sebeplerle ve şirket menfaatlerini korumak için dava açıldığını, icra takibine konu edilen ve alacaklı tarafından feragat edilen bono ile ilgili şirketin bir zararının bulunmadığını, diğer bonoların ise ticari ilişki kapsamında değil borç almak amaçlı düzenlendiğini, şirket hesapları haciz tehdidi altında olduğundan paranın müdürün hesabına aktarıldığını, müdürün şirketin geçmişten gelen borçlarını ödemek için bu paraları kullandığını, şirketin genel durumunun iyi olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davalı şirket müdürünün şikayeti üzerine ortaklar ... ve ... hakkında hizmet nedeniyle görevi kötüye kullanmak suçundan ceza davası açıldığı ve beraat ettikleri, şirket aleyhine Manavgat İş Mahkemesi'nde birçok iş davasının açıldığı, davaların kayıpla neticelendiği, davalı şirket müdürü tarafından şirket ortaklarından bazılarının ihracı yönünde karar alındığı, karşılıklı birçok davalar ve şikayetler ile birlikte şirket merkezinde tespitler yaptırıldığı, şirket kayıtlarında gösterilmediği halde bir özel hastaneye bono düzenlenmek suretiyle toplamda 2.650.000,00 TL borçlanıldığı, borç alındığı iddia edilen paranın şirket kayıtlarında görünmediği, sonradan alacaklı tarafça davadan feragat edildiği anlaşılmakla, davalı şirket müdürünün yasa ve ana sözleşmeler gereği müdürlük görevini yerine getirmede özen ve bağlılık yükümlülüğünü ihlal ettiği, şirket kayıtlarını usulüne uygun ve düzenli bir şekilde tutmadığı, diğer ortaklar ile arasında anlaşmazlık bulunduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile davalı ...'ın şirket müdürlüğünden azline karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılar vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalılar vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 3,70 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalılardan ayrı ayrı alınmasına, 26/04/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4689, Karar No: 2014/8575, Tarih: 29.04.2014

**6. Ceza Dairesi         2012/4689 E.  ,  2014/8575 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, Konut dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-) Kasten işlemiş olduğu suçlardan, hapis cezasıyla mahkumiyetlerinin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCK’nın 53/1.maddesinin “a, b, c, d, e” bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2-) TC. Anayasa’sının 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunmanın ücretlerinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde sorgusu sırasında görevlendirilen zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasından, “5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinin” uygulanmasına ve “Yargılama giderine ilişkin” bölümler çıkarılarak, yerlerine “Kasten işlemiş olduğu suçlardan, hapis cezasıyla mahkumiyetlerinin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinin “a, b, c, d, e” bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına” ve “209 TL yargılama giderinin sanıktan tahsili ile hazineye irad kaydına” tümcelerinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 29.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.