muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/9340, Karar No: 2014/2375, Tarih: 28.03.2014

2) Davacı, ifa ettiği vekalet görevi kapsamında davalılardan B.. ..A.Ş'nin telefon ve elektrik faturalarını da ödediğini ileri sürerek tahsilini istemiştir. Bu itibarla, mahkemece, anılan harcamaların vekalet görevinin devamı sırasında davacı yanca ödendiği hususunun incelenerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, bu konuda herhangi bir inceleme yapılmadan yazılı şekilde sonuca varılması doğru olmamıştır.

Mahkemece, davacı yanca yapılan masraflar ve vekalet görevini icra etmesi nedeniyle hakettiği ücret hesaplanmışsa da yapılan hesapta, gerek masrafların hangi arsa sahibi için yapıldığının belirlenmemesi, gerekse de hesaplanan vekalet ücretinin değer artışı esas alınarak saptanmasına rağmen her bir arsa sahibinin arsasının farklı değerde arttığı bilirkişilerce ifade edilmesine rağmen, bu istek kalemi yönünden de herhangi bir ayrım yapılmadan hüküm altına alınan miktarın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesi de hatalı bulunmuştur.

Keza, davacı şirketin yaptığı işlerin kendi konusuna giren hususlardan olması, tacir bulunması ve bir ticari işletmeyi ilgilendiren işlem ve fiillerin ticari işlerden sayılması karşısında 3095 sayılı Yasa'nın 2. maddesine göre davacının talebi doğrultusunda kabul edilen miktara avans faizi yürütülmesi gerekirken, yasal faize karar verilmesi de usul ve yasaya aykırı olmuştur.

Açıklanan sebeplerle mahkeme kararının bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, taraf vekillerinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bent uyarınca temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının taraflar yararına BOZULMASINA, peşin alınan harçların istek halinde temyiz edenlere iadesine, 1.100,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak, davalılara; 1.100,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalılardan alınarak davacıya verilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 28.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6604, Karar No: 2011/5463, Tarih: 05.05.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/6604 E.  ,  2011/5463 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Kadıköy 4. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 07.10.2008 tarih ve 2008/97-2008/596 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi duruşmalı olarak davacı Teknik Yapı Teknik Yapılar İnşaat San.Tic.A.Ş. vekili ve davalılar vekili tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen gününde davacı avukatı ile davalı avukatı gelip, temyiz dilekçesinin süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraf avukatları dinlenildikten sonra, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilleri ...ve ... ile diğer davacı Teknik Yapı A.Ş. arasında davalı İmaj Konfeksiyon Ltd. Şti.’nin kiracısı olduğu taşınmazın yıkılarak yeniden yapılması için arsa payı karşılığında inşaat sözleşmesi yapıldığını, davalı şirketin kiracısı olduğu taşınmazı tahliye etmek için 75.000 YTL. istediğini, müvekkili Teknik Yapı A.Ş’nin davalı şirketin taşınmazı 9.12.2007 tarihinde boşaltmasını taahhüt etmesi şartıyla 75.000 YTL’nı kiracı şirkete yapılan sözleşme karşılığında ödediğini, diğer davalı ... ...’ın davalı şirketin edimini BK.110.maddesi uyarınca garanti ettiğini, tahliyenin ancak 18.12.2007 tarihinde sağlanabildiğini ileri sürerek fazlaya dair talep ve dava hakları saklı kalması kaydıyla davalı şirkete ödenen 75.000 YTL ile aynı miktardaki cezai şarttan şimdilik 10.000 YTL’nin davalılardan tahsili ile müvekkili Teknik Yapı A.Ş.’ne verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... ..., taşınmazı süresinde tahliye ettiğini ve anahtarı güvenlik görevlisine verdiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı vekili, davanın reddine talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalı şirketin taşınmazı süresinde tahliye etmediği, davacı şirket dışındaki davacıların aktif dava ehliyetlerinin bulunmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 75.000 YTL asıl ve 10.000 YTL cezai şartın faizi ile davalı şirketten tahsili ile davacı şirkete verilmesine, diğer davalı şahsa açılan davanın reddine, ayrıca davacılar ...ve ...’nın aktif dava ehliyeti olmadığından açtıkları davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı Teknik Yapı A.Ş. vekili ve davalılar vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı Teknik Yapı A.Ş. vekili ve davalılar vekili temyiz etmiştir.

1- Dava, taraflar arasında düzenlenen 09.11.2007 tarihli sözleşme de belirlenen edimin davalılar tarafından yerine getirilmemesi nedeniyle ödenen paranın iadesi ve cezai şart istemine ilişkindir. Anılan sözleşmeyi davalı ... ... BK.110 maddesi uyarınca diğer davalı şirketin edimini garanti eden sıfatıyla imzalamıştır. Bu itibarla mahkemece bu davalının da sorumluluğuna karar vermek gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

2- Davalı İmaj Konfeksiyon Ltd. Şti. vekilinin temyiz itirazlarına gelince; dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı İmaj Konfeksiyon Ltd.Şti. vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

3- Bozma sebep ve şekline göre davalı ... ... vekilinin vekalet ücreti yönünden yaptığı temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı İmaj Konfeksiyon Ltd. Şti. vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine, (3) nolu bentte açıklanan nedenlerle bozma sebep ve şekline göre davalı ... ... vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, takdir edilen 825.00 TL duruşma vekillik ücretinin davalılardan alınarak davacı şirkete verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 5.033,40 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı İmaj Konfeksiyon Sanayi ve Tic.Ltd.Şti.'nden alınmasına, 05.05.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2286, Karar No: 2014/3920, Tarih: 27.02.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/2286 E.  ,  2014/3920 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, hak sahibi tarafından açılan dava yönünden kesilen ölüm aylığının yeniden bağlanması gerektiğinin tespitine, Kurumca açılan dava bakımından ise yersiz ödenen aylıkların yasal faizi ile birlikte geri alınması istemine ilişkindir.

Mahkeme, bozmaya uyarak ilâmında belirtildiği şekilde hak sahibi tarafından açılan dava reddedilip Kurumca açılan davada karar verilmesine yer olmadığına karar vermiştir.

Hükmün, davacı-karşı davalı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilâmına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davacı-karşı davalıdan alınmasına, 27.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17020, Karar No: 2014/3510, Tarih: 13.03.2014

**17. Hukuk Dairesi         2013/17020 E.  ,  2014/3510 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi dışında davacı vekili ve süresi içinde davalı .... Büyükşehir Belediyesi ... Derneği vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin .... Üniversitesi Beden Eğitimi Spor Yüksek Okulu Beden Eğitim öğretmenliği bölümünde öğrenci olduğunu, davalı ... Büyükşehir Belediyesi ...Kulubü Derneği'nin lisanslı sporcusu olarak mayıs 2000 yılında Eskişehir'de yapılacak müsabakalara gitmek üzere, kulüp ile anlaşmalı olan ve sporcuları taşıyan davalı ...'nın maliki ve sürücüsü olduğu otobüs ile yola çıktıklarını, davalı sürücünün kusuru ile 18.05.2000 tarihinde neden olduğu trafik kazası sonucunda müvekkilinin yaralandığını belirterek 10.000,00 TL maddi ve 30.000,00 TL manevi tazminatın tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar ise, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkemece, davalı .... Büyükşehir Belediyesi Gençlik ve Spor Kulübü Derneği hakkındaki davanın reddine, diğer davalılar hakkındaki davanın kısmen kabulü ile 10.000,00 TL maddi ve 5.000,00 TL manevi tazminata karar verilmiştir. Bu karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Yargıtay 11.Hukuk Dairesince, yerel mahkeme kararı bozulmuştur. Mahkemece, bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonucunda; tüm davalılar yönünden davanın kısmen kabulü ile 10.000,00 TL maddi ve 5.000,00 TL manevi tazminata karar verilmiştir. Karar, davacı vekili ile davalı .... Büyükşehir Belediyesi Gençlik ve Spor Kulubü Derneği vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davalı vekilinin temyiz dilekçesi, davacı vekiline 20.09.2013 tarihinde tebliğ edilmiş; davacı vekili HUMK'nun 433.maddesinde öngörülen 10 günlük yasal temyize cevap verme süresini geçirdikten sonra 03.10.2013 tarihinde katılma yolu ile hükmü temyiz etmiştir. Süresinden sonra yapılan temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 1.6.1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay'ca da karar verilebileceğinden davacı vekilinin süresinden sonra yapılan katılma yolu ile temyiz isteminin reddi gerekmiştir.

2-Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz isteminin süre yönünden reddine, 2 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan mahkeme hükmünün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 768,65 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı .... Büyükşehir Belediyesinden alınmasına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 13.3.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7681, Karar No: 2015/11776, Tarih: 24.03.2015

**9. Hukuk Dairesi         2015/7681 E.  ,  2015/11776 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (İŞ) MAHKEMESİ

DAVA : Davacı vekili, davacı işçinin iş sözleşmesinin geçerli neden olmadan feshedildiğini belirterek 4857 sayılı İş Kanunu’nun 18 ve devamı maddeleri uyarınca feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm duruşmalı olarak süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş ise de; işin mahiyeti itibarıyla duruşma isteminin reddine, incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilmiş olmakla dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı işçi, davalıya ait işyerinde kesintisiz olarak çalıştığını, davalı Belediye Başkanlığı tarafından yapılan tebligat ile iş akdinin 14.06.2014 tarihinden itibaren askıya alındığının bildirildiğini, muvafakati bulunmaksızın iş sözleşmesinin süresiz olarak askıya alınmasının iş sözleşmesinin feshi mahiyetinde olduğunu, davalı Belediye Başkanlığınca gönderilen 12.06.2014 tarihli yazıda belirli süreli hizmet iş sözleşmesine göre çalıştığı iddia edilmiş ise de işyerinde belirli süreli iş akdine dayalı olarak değil, birbiri ardına yenilenerek belirsiz süreli iş sözleşmesine dönüşen iş sözleşmesi gereği sürekli işçi olarak çalıştığını belirterek, iş akdinin askıya alınması suretiyle gerçekleşen iş akdinin feshinin geçersizliğini, işe iadesini, işe başlatılmama halinde davalının ödemesi gereken tazminatın müvekkilinin 8 aylık ücreti tutarında tazminat olarak belirlenmesini, kararın kesinleşmesine kadar çalıştırılmadığı süre için 4 aylık ücret ve diğer işçilik haklarının davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı işveren, 5620 sayılı Kanun’un 3. maddesi gereği geçici işçi pozisyonunda çalışan işçilerin Belediye Meclisince vizelerinin yapılması kaydıyla bir yıl içinde 5 ay 29 günden fazla çalıştırılamayacaklarını, 5393 Kanun’un 49. maddesi gereği personel harcamalarının yıllık toplam gelirlerin %30’unu aşamayacağını, Belediye ve Bağlı Kuruluşları ile Mahalli İdare Birlikleri Norm Kadro İlke ve Standartlarına Dair Yönetmeliğin 24. maddesine göre geçici işçi sayısının belirlenen memur norm kadro sayısının 20’sini geçemeyeceğini, mevcut mevzuat hükümlerine göre davacı geçici işçilerin iş sözleşmelerinin askıya alındığını, iş sözleşmesinin feshedilmediğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacı işçinin davalı belediye meclisince alınan vizelerle zincirleme biçimde geçici işçi olarak çalıştığı, bu hususta taraflar arasında çekişme olmadığı, iş sözleşmesinin belirsiz süreli olduğu, işverence iş sözleşmesinin ekonomik nedenler gösterilerek feshedildiği, iş sözleşmesinin feshi nedeninin yerinde olmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacı işçinin davalı belediye meclisince alınan vizelerle zincirleme biçimde geçici işçi olarak çalıştığı, bu hususta taraflar arasında çekişme olmadığı, iş sözleşmesinin belirsiz süreli olduğu, işverence iş sözleşmesinin ekonomik nedenler gösterilerek feshedildiği, iş sözleşmesinin feshi nedeninin yerinde olmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, yasal süresi içinde davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Feshin geçersizliğinin tespiti ile işe iade davasının ön koşullarından biri iş sözleşmesinin işveren tarafından feshedilmiş olmasıdır. Bu durum 4857 sayılı İş Kanunu’nun 18. maddesinde öngörülmüştür.

Somut olayda çözümü gereken ilk sorun, davalı işverence yapılan iş sözleşmesinin askıya alınmasına dair işleminin işveren feshi niteliğinde olup olmadığıdır. Mahkemece bu yönde açık bir değerlendirmeye gidilmeksizin, “Somut olayda davacı işçinin iş sözleşmesi davalı belediye tarafından ekonomik nedenler gözetilerek feshedilmiştir” şeklinde gerekçeyle feshin işveren tarafından gerekleştirildiği sonucuna varılmıştır.

Dosya içindeki bilgi ve belgelere göre davacı işçi vizeye tabi işçi konumunda davalı belediyede çalışmıştır. Davacının sözü edilen statüsü konusunda taraflar arasında çekişme olmadığı gibi bu husus mahkemenin de kabulündedir. Ancak dosyadaki deliller ve taraflar vekillerinin beyanlarına göre davacı işçi, 2014 yılındaki davaya konu uygulamaya gelinceye kadar iş sözleşmesi hiç askıya alınmaksızın daimi olarak çalıştırılmıştır. Bu nedenle davacı işçinin 2014 yılında yapılan askı işlemi öncesinde davalı belediye nezdinde fiili olarak sürekli şekilde çalıştığı gözetildiğinde, işverence yapılan askıya alma işlemi işveren feshi niteliğindedir. Zira Dairemiz uygulamalarına göre daha önce iş sözleşmesi askıya alınmaksızın, aralıksız çalışan işçinin iş sözleşmesinin işverence tek taraflı olarak askıya alınması, işveren feshi niteliğindedir. Bu itibarla yerel mahkemece, işverenin tek taraflı askı uygulamasını fesih sayan kararı bu yönüyle yerindedir.

Öte yandan işyerinde geçici işçi statüsünde, her yıl 5 ay 29 gün ve daha az süreyle çalıştırılan ve vize bitiminde Yasa gereği iş sözleşmesi askıya alınan işçiler bakımından askı işlemlerinin fesih niteliğinde olmadığı kabul edilmelidir. Zira geçici işçinin iş sözleşmesinin her yıl askıya alınması 5620 sayılı Yasa’dan kaynaklanmaktadır. Uyuşmazlık konusu olayda askı halinin fesih olarak değerlendirilmesinin nedeni, davacı işçinin iş sözleşmesinin daha önce askıya alınmamış olması ve aralıksız çalıştırılmasıdır. Bu nedenle işverenin 2014 yılında yapmış olduğu askı işlemi, davacı işçinin uygulamayı kabul etmemesi sebebiyle işveren feshi niteliğindedir.

Dava feshin geçersizliğinin tespiti ve işçinin eski işine iadesi isteğine ilişkin olmakla çözümü gereken ikinci sorun, işveren feshinin geçerli nedene dayanıp dayanmadığı noktasındadır. Fesih bildiriminde, 5620 sayılı Kanun’un 3. maddesi gereği geçici işçi pozisyonunda çalışan işçilerin Belediye Meclisince vizelerinin yapılması kaydıyla bir yıl içinde 5 ay 29 günden fazla çalıştırılamayacakları, 5393 Kanun’un 49. maddesi gereği personel harcamalarının yıllık toplam gelirlerin % 30’unu aşamayacağı, Belediye ve Bağlı Kuruluşları ile Mahalli İdare Birlikleri Norm Kadro İlke ve Standartlarına Dair Yönetmeliğin 24. maddesine göre geçici işçi sayısının belirlenen memur norm kadro sayısının % 20’sini geçemeyeceği nedenlerine dayanılmıştır.

5620 sayılı Kamuda Geçici İş Pozisyonlarında Çalışanların Sürekli İşçi Kadrolarına Veya Sözleşmeli Personel Statüsüne Geçirilmeleri, Geçici İşçi Çalıştırılması İle Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun’un 3. maddesinde, “Bu Kanunun yayımı tarihinden itibaren 1 inci madde kapsamındaki idare, kurum ve kuruluşlarda geçici iş pozisyonlarında işçi çalıştırılamaz. Ancak mevsimlik ve kampanya işleri ile orman yangınıyla mücadele hizmetlerinde bir malî yılda 6 aydan az olmak üzere vize edilecek geçici iş pozisyonlarında işçi çalıştırılabilir. Bu şekilde çalıştırılacak işçiler için her malî yılda; …c) Belediyeler ile bunların müessese ve işletmelerinde (Türk Ticaret Kanunu hükümlerine göre kurulmuş olan şirketler hariç) ve mahallî idare birliklerinde, Belediye ve Bağlı Kuruluşları ile Mahalli İdare Birlikleri Norm Kadro İlke ve Standartlarına Dair Yönetmeliğin 24 üncü maddesi çerçevesinde yetkili meclislerinden, geçici iş pozisyon vizesi alınması zorunludur. Söz konusu vize işlemi yapılmaksızın geçici işçi çalıştırılamaz ve herhangi bir ödeme yapılamaz” şeklinde kurallara yer verilmiştir. İş Kanunu’nda geçici (vizeli) işçi kavramına yer verilmemiş olsa da sözü edilen Yasa hükmüne göre kamuda kadro harici geçici işçi çalıştırılması, belli esaslar ve sürelere bağlı olarak yapılabilmektedir. Davalı belediyenin 5620 sayılı Yasa hükümleri ile bağlı olmadığı söylenemez.

Davacı işçi 5620 sayılı Yasa’nın yürürlüğünden sonra işe alınmış ve belediye meclisi tarafından vizeleri alınmak suretiyle aralıksız çalıştırılmıştır. Öte yandan davacının sürekli işçi kadrosunda olmadığı ve fiilen aralıksız çalışmış olsa da geçici işçi statüsünde olduğu mahkemenin de kabulündedir. Mevcut statüsüne göre ve 5620 sayılı Yasa hükümlerine göre davacı işçinin bir yılda 5 ay 29 günde fazla süreyle çalıştırılması yasaktır. Bu nedenle davacı işçinin iş sözleşmesinin askıya alınması suretiyle işverence feshi, sözü edilen Yasa gereği geçerli nedene dayanmaktadır. Davacının işyerinde daha önce aralıksız çalıştırılmış olması, işverence kadro tahsis edildiği ve sürekli işçi statüsüne geçirildiği sonucunu doğurmaz. Yine 5620 sayılı Yasa’nın amir hükümlerine aykırı şekilde yılda 6 aydan az çalıştırma koşuluna uyulmaksızın işçi çalıştırılmış olması, bundan sonraki dönemde de Yasa’ya aykırı şekilde işçi çalıştırmanın gerekçesi olamaz. Davalı işverenin somut olayın özelliğine göre askıya alma şekliyle gerçekleştirdiği fesih işlemi, 5620 sayılı Yasa hükmü gereği geçerli nedene dayanmaktadır. Bu noktada usulüne uygun şekilde işçiye bildirilen ve geçerli nedeni haiz fesih sebebiyle davacının işe iade isteğinin reddine karar verilmelidir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmesi hatalı olup, 4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM:

Yukarda açıklanan gerekçe ile;

1. Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. Davanın REDDİNE,

3. Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4. Davacının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

5. Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.500 TL ücreti vekaletin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6. Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine,

Kesin olarak 24/03/2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2803, Karar No: 2015/5970, Tarih: 21.10.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/2803 E.  ,  2015/5970 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2011/20227

MAHKEMESİ : Adana 14. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 09/03/2010

NUMARASI : 2008/409 (E) ve 2010/152 (K)

KATILAN : Maliye Bakanlığı

SUÇ : 213 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1- 24.08.2008 günlü iddianame ile "2006 takvim yılında sahte fatura düzenlemek ve kullanmak” suçundan kamu davası açıldığı, 18.02.2008 gün ve VDENR-2008-344/62 sayılı vergi suçu raporu ile bu rapora atıf yapan 05.03.2008 tarihli mütalaa yazısının “2006 takvim yılında sahte fatura düzenlemek ve kullanmak” suçu ile ilgili olduğu gözetilmeden, durma kararı verilerek dosya içinde bulunan 18.02.2008 gün ve VDENR-2008-344/53 sayılı vergi tekniği raporunda anlatılan 2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek ve kullanmak suçundan mütala verilip verilmeyeceği sorulup sonucu beklenmeden vergi incelemesine konu yapılmayıp, dava şartı olan mütalaa verilmeyen "2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek ve kullanmak" suçundan mahkumiyet kararı verilmesi,

2- Kabule göre ise;