muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/39029, Karar No: 2021/12083, Tarih: 09.12.2021

**11. Ceza Dairesi         2021/39029 E.  ,  2021/12083 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : 1- Sahte fatura düzenleme

2- Sahte fatura kullanma

Sanıklar ... ve ... bakımından 213 sayılı VUK'nin 367. maddesi gereğince dava şartı olan mütalaa bulunmadan yazılı şekilde hükümler kurulması Yasaya aykırı ise de, zamanaşımının olumsuz bir muhakeme şartı olarak kovuşturmaya engel olması karşısında;

1) Sanıklar ..., ... ve ... hakkında 2007, 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme ve 2007 takvim yılında sahte fatura kullanma suçlarından verilen düşme hükümlerine yönelik katılan vekilinin temyizinin incelenmesinde;

Sanıklara yüklenen "2007, 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme" ve "2007 takvim yılında sahte fatura kullanma" suçlarının Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği ve sanıklar hakkındaki kamu davalarının düşmesine karar verilmesi gerektiği Mahkemece gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olmakla; katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükümlerin ONANMASINA,

2) 2008 takvim yılında sahte fatura kullanma suçundan sanıklar ..., ... hakkında verilen beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin, sanık ... hakkında verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik sanık müdafisinin temyizinin incelenmesine gelince;

Sanıklara yüklenen "2008 takvim yılında sahte fatura kullanma" suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, 21.01.2009 olan suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla katılan vekili ile sanık ... müdafisinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun'un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak Karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 09.12.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9439, Karar No: 2014/12028, Tarih: 24.04.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/9439 E.  ,  2014/12028 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/12/2013

NUMARASI : 2013/20-2013/739

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının dosyası Dairemize elektronik ortamda gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Bursa 19. İcra Müdürlüğü'nün 2012/13511 Esas sayılı takip dosyasının eksiksiz ve okunaklı bir şekilde taranarak elektronik ortamda gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 24/04/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/28758, Karar No: 2014/20355, Tarih: 21.10.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/28758 E.  ,  2014/20355 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62, 50/1-a-4, 63, 52/2-4, 53/6. maddelerince mahkumiyet,

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığa ait sürücü belgesi bilgilerine kaza tutanağında yer verilmesi ve bir suretinin Ulusal Yargı Ağı sisteminden temin edilip dosyaya konulmuş olması nedeniyle tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın kusura ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hapis cezası para cezasına çevrilirken, yılın 365 gün yerine 360 gün olarak kabulüyle eksik ceza tayini;

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun'un 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; sonuç olarak hükmedilen adli para cezasının 15.200 TL'ye yükseltilmesi suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme aykırı olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 21/10/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8237, Karar No: 2019/19615, Tarih: 04.12.2019

**5. Hukuk Dairesi         2019/8237 E.  ,  2019/19615 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın görev yönünden reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacılardan ... vd. vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, yargı yolu nedeniyle dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmiş; hüküm, davacılardan ... vd. vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyada bulunan kanıt ve belgelerden dava konusu taşınmazın 1/1000 ölçekli uygulama imar planında “Şişli Dolapdere Piyalepaşa Bulvarları ve Çevresi Uygulama İmar Planında” yeşil alanda kaldığı anlaşılmıştır.

Dosya içindeki bilgi ve belgelere göre; mahallinde keşif yapılıp, gerekirse tanık da dinlenmek suretiyle dava konusu taşınmazın fotoğrafları da çekilerek üzerinde yol, parke, tretuvar, stabilize malzeme, bitki vs olup olmadığı tespiti ve bununla beraber dava konusu taşınmazdan geçen veya daha önce geçtiği halde deplase edilen ya da kaldırılan bir yolun varlığı halinde bu yolun bitişik parsellerde devamı halinde fiili el atma olgusu gerçekleşmiş sayılacağı hususu da göz ardı edilerek eksik inceleme ile fiili el atma bulunmadığının kabulü ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmadığı gibi,

2-Taşınmaza fiilen el atılmadığının tespiti halinde dahi; 16.01.2014 tarihinde açılan davada yerel mahkemece gerek 20/8/2016 tarihli 6745 sayılı Kanunun 34. maddesi ile mülga olan Kamulaştırma Kanununun geçici 6. maddesinin 10.fıkrasının 3. cümlesi ile öngörülen; “Uygulama imar planlarında umumi hizmetlere ve resmî kurumlara ayrılmak suretiyle veya ilgili kanunların uygulamasıyla tasarrufu kısıtlanan taşınmazlar hakkında, 3/5/1985 tarihli ve 3194 sayılı İmar Kanununda öngörülen idari başvuru ve işlemler tamamlandıktan sonra idari yargıda dava açılabilir.

Bu madde hükümleri karara bağlanmamış veya kararı kesinleşmemiş tüm davalara uygulanır.” hükmü, gerekse iptal olan geçici 6. maddenin 10. fıkrasının 3. cümlesi yerine 6745 sayılı yasanın 33. maddesi ile eklenen Kamulaştırma Kanununun EK 1. maddesinin birinci fıkrasının ''Uygulama imar planlarında umumi hizmetlere ve resmi kurumlara ayrılmak suretiyle mülkiyet hakkının özüne dokunacak şekilde tasarrufu hukuken kısıtlanan taşınmazlar hakkında, uygulama imar planlarının yürürlüğe girmesinden itibaren beş yıllık süre içerisinde imar programları veya imar uygulamaları yapılır ve bütçe imkanları dahilinde bu taşınmazlar ilgili idarelerce kamulaştırılır veya her halde mülkiyet hakkını kullanmasına engel teşkil edecek kısıtlılığı kaldıracak şekilde imar planı değişikliği yapılır/yaptırılır. Bu süre içerisinde belirtilen işlemlerin yapılmaması halinde taşınmazların malikleri tarafından, bu Kanunun geçici 6 ncı maddesindeki uzlaşma sürecini ve 3194 sayılı İmar Kanununda öngörülen idari başvuru ve işlemleri tamamlandıktan sonra taşınmazın kamulaştırmasından sorumlu idare aleyhine idari yargıda dava açılabilir.'' hükmü uyarınca davanın idari yargıda görülmesi gerektiğinden, davanın usulden reddine karar verilmiştir. Ancak;

Anayasa Mahkemesinin 05/04/2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanan 20/12/2018 gün 2016/181 Esas, 2018/111 Karar sayılı kararı ile ''Kamulaştırma Kanununun EK 1. maddesinin '' Bu süre içerisinde belirtilen işlemlerin yapılmaması halinde taşınmazların malikleri tarafından, bu Kanunun geçici 6 ncı maddesindeki uzlaşma sürecini ve 3194 sayılı İmar Kanununda öngörülen idari başvuru ve işlemleri tamamlandıktan sonra taşınmazın kamulaştırmasından sorumlu idare aleyhine idari yargıda dava açılabilir. '' kısmı iptal edilmiştir.

Bu durumda; Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 16.05.1956 gün ve 1/6 sayılı kararı ile HGK.nun 15.12.2010 gün ve 2010/5-662/651 sayılı kararı da gözetildiğinde, uzun yıllar programa alınmayan imar planının hayata geçirilmemesi nedeniyle kamulaştırma ya da takas cihetine gitmeyen davalı İdarece, pasif ve suskun kalınmak ve işlem tesis edilmemek suretiyle taşınmaza müdahale edildiği; bu haliyle İdarenin eyleminin, mülkiyet hakkının özüne dokunan ve onu ortadan kaldıran bir niteliğe sahip olduğu bu şekilde kamulaştırmasız el koyma olgusunun gerçekleştiğinin kabulü gerekir. Kamulaştırmasız el koyma olgusunun varlığının doğal sonucu, İdarenin hukuka aykırı eylemiyle mülkiyet hakkı engellenen taşınmaz mal sahibi davacının, dava yoluyla kamulaştırmasız el koyma hükümleri doğrultusunda mülkiyetin bedele çevrilmesini, eş söyleyişle idareden değer karşılığının verilmesini isteyebileceği açıktır. Bu itibarla taşınmaza davalı idarece fiilen el atılmadığı kabul edilse dahi makul süre içinde imar planına uygun herhangi bir işlem tesis edilmediğinden kamulaştırmasız el atma olgusu gerçekleşmiş olup, taşınmazın aynına ilişkin bu davaya bakmak Adli Yargının görevidir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle, adli yargı görevli olduğundan işin esasına girilerek karar verilmesi gerektiğinden,

Mahkeme kararının açıklanan nedenle davacılardan ... vd. vekilinin temyiz itirazları doğrultusunda H.U.M.K’nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, davacılardan ... vd.'den peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 04/12/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4708, Karar No: 2024/1794, Tarih: 19.03.2024

**1. Ceza Dairesi         2023/4708 E.  ,  2024/1794 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Olası kastla öldürme

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEMYİZ EDENLER : Sanık ve müdafii

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.10.2022 tarihli ve 2022/529 Esas, 2022/591 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında maktuller Hakkı Oğuzhan ve ...'ye yönelik olası kastla öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81 ... maddesinin birinci fıkrası, 21 ... maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 58 ... maddesinin altıncı, yedinci fıkraları ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca ayrı ayrı 16'şar yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mükerrirlere özgü infaz rejimine tabi tutulmasına karar verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 27.01.2023 tarihli ve 2023/94 Esas, 2023/153 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafiinin temyiz istemleri, haksız bir karar verildiğine, mahkûmiyete yeter delil bulunmadığından beraat kararı verilmesi gerektiğine, sanığın eylemini taksirle işlediğinden bahisle suç vasfına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafiinin temyiz istemleri, haksız bir karar verildiğine, mahkûmiyete yeter delil bulunmadığından beraat kararı verilmesi gerektiğine, sanığın eylemini taksirle işlediğinden bahisle suç vasfına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. 08.10.2020 tarihinde maktul ...'nin, 12.10.2020 tarihinde ise diğer maktul ...'ın Kartal'da faaliyet gösteren ... Bayii unvanlı ticari işletmeden, sanığın yönlendirmesi ile etil alkol olduğu zannıyla satın aldıkları kimyasal maddeyi kendi ürettikleri muhtelif alkollü içkilerin yapımında kullandıkları ve müteakiben de imal ettikleri bu içkileri tüketmeleri sonrasında hayatlarını kaybettikleri anlaşılan olayda, sanığın yüksek oranda metanol içeren yüzey temizleyici sıvıları işletmekte olduğu tekel ürünleri satış noktasında satışa sunmak, satmak ve satın almayı telkin ve tavsiye ederek yönlendirmek suretiyle maktullerin ölümüne sebebiyet verdiği, sanığın olursa olsun kastıyla hareket ettiği kabul edilerek her iki maktule yönelik olası kastla öldürme suçundan uygulamalar yapıldığı tespit edilmiştir.

2. Sanık savunmaları, katılan beyanları, tanık anlatımları, Morg İhtisas Dairesinin 16.04.2021 ve 26.01.2021 tarihli otopsi raporları, Adli Tıp Kurumu Kimya İhtisas Dairesinin 22.10.2020 ve 26.11.2020 tarihli raporları, bilirkişi raporları, nüfus ve adli sicil kayıtları, tutanaklar ve diğer tüm deliller dava dosyasında mevcuttur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı anlaşıldığından, sanık müdafinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde bozma nedenleri dışında hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Sanığın düşük fiyattan ve üzerinde bir işlem yapmaksızın sattığı metanol ihtiva eden ürünün içkiye dönüştürülmesinin bizzat maktuller tarafından yapıldığının anlaşılması karşısında sanığın sattığı ürünü alan kişilerin zehirlenme veya ölüm tehlikesine maruz kalabileceklerini öngörebilecek bilgiye sahip olduğu ancak meydana gelen neticenin gerçekleşmesini istediğine veya kabullendiğine dair delil bulunmaksızın satışı gerçekleştirdiği anlaşıldığından atılı suçları bilinçli taksirle işlediği gözetilmeksizin suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde olası kast hükümleri uygulanmak suretiyle uygulamalar yapılması yönünden hükümlerde hukuka aykırılık bulunmuştur.

3. Kabule göre de, sanığın tekerrüre esas alınan ilâmının infazının durdurularak 7242 sayılı Kanun'un 61 ... maddesi ile 5607 sayılı Kanun'da yapılan değişiklikler nedeniyle uyarlama yargılaması yapılmasına karar verildiğinin anlaşılması karşısında söz konusu ilâmın akıbeti araştırılarak sonucuna göre sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünün (2) ve (3) no'lu bendinde açıklanan nedenlerle sanık ve müdafinin temyiz istemleri suç vasfı ve tekerrür yönünden yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 27.01.2023 tarihli ve 2023/94 Esas, 2023/153 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçirilen süre dikkate alınarak sanık müdafinin tahliye talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca ... 7. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

19.03.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6976, Karar No: 2015/8554, Tarih: 25.05.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/6976 E.  ,  2015/8554 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... Köyü 7738 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Kamulaştırmasız el atma davalarında da uygulanan Kamulaştırma Yasası'nın 10. maddesi ile bedelin tespiti esaslarını düzenleyen 11. maddenin (g) bendi hükmüne göre; kamulaştırılacak taşınmazın arsa olarak kabulü halinde kamulaştırma (değerlendirme) gününden önceki özel amacı olmayan emsallerin satış değeri esas alınarak değerinin tespit edilmesi gerekir.

Bu esaslara göre gerçekçi ve doğru sonuçlara ulaşılabilmesi için; emsal alınan taşınmazın satış tarihinin değerlendirme tarihinden önce ve değerlendirme tarihine yakın bulunması, dava konusu taşınmaza örnek teşkil edebilecek nitelikte, dava konusu taşınmaz ile aynı veya yakın semtlerde bulunması, topografik yapısı, manzarası, konumu, üzerinde yapılabilecek inşaat ve katlar için izin ve ruhsat sınırları, yüzölçümleri, imar uygulamasına konu edilmiş olup olmadıkları, sokak, cadde veya şehir alanlarına cepheleri ve mesafeleri gibi yönlerden benzer ya da yakın özelliklere sahip bulunması ve özel satış olmaması gereklidir.

2942 sayılı Yasa'nın 4650 sayılı Yasa ile değişik 11. maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi gereği emlak vergi değerlerinin de dava konusu taşınmazın emsalle karşılaştırılmasında gözönünde tutulması gerekir. Buna göre dava konusu taşınmaz ve emsallerin emlak vergisine esas tutulan asgari m² değerlerinin ilgili belediye başkanlığından 2012 yılı itibarıyla getirtilerek karşılaştırılması ve değerlendirmeye esas alınan oranlar fahiş ölçüde farklı olduğunda bu farklılık ve çelişkinin giderilmiş olması gerekir. Dosyadaki kayıtlara göre 2012 yılında dava konusu 7738 parsel sayılı taşınmazın emlak vergisine esas değeri 135,80 TL, emsal alınan 358 ada 14 arselin değeri ise 148,14 TL dir. Buna göre emsal taşınmazın dava konusu taşınmazdan daha değerli olduğu anlaşıldığı halde hükme esas alınan bilirkişi raporunda dava konusu taşınmazın daha değerli kabulü, emsalin dava konusu taşınmaza uygun emsal olmadığı izlenimini uyandırmaktadır.

Kaldı ki; emsal alınan 358 ada 14 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydına göre üzerinde bina olduğu halde emsalin değerlendirme tarihindeki değeri bulunurken üzerindeki yapının satış tarihindeki değeri, yıpranması da dikkate alınarak bulunup satış bedelinden düşülmesi, kalan değerin de arsa değeri olduğu kabul edilerek endekslenmek suretiyle değerlendirme tarihindeki m² değerinin bulunması, bundan sonra da dava konusu taşınmazla emsalin karşılaştırılması (konumu, imar durumu, yapılaşma olasılıkları, büyüklük-küçüklük vs.) yapılarak dava konusu taşınmazın değerinin bulunması gerektiği de dikkate alınmamıştır. Uygun emsal araştırması yapılarak emsal kayıtları getirtilip yukarıda açıklandığı şekilde değerlendirme yapan ek rapor alınarak karar verilmesi gererektiğinin düşünülmemesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 25.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2, Karar No: 2017/2105, Tarih: 01.03.2017

**3. Ceza Dairesi         2017/2 E.  ,  2017/2105 K.**

**"İçtihat Metni"**

Basit yaralama suçundan suça sürüklenen çocuk ...’in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2, 31/3, 62/1 ve 52. maddeleri gereğince 1.320,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, anılan Kanun’un 52/4. maddesi gereğince 10 eşit aylık taksitler halinde ödenmesine, taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde kalan kısmın tamamının tahsil edilmesine ve ödenmeyen adli para cezasının hapis cezasına çevrilmesine dair Çorum 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 29/09/2016 tarihli ve 2016/238 esas, 2016/485 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığı'nın 07.12.2016 tarih ve 2016/13272 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 22.12.2016 tarih ve 2016/398944 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, 5275 sayılı Cezaların İnfazı Hakkında Kanun'un 106/4. maddesinde yer alan, “Çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde, bu ceza hapse çevrilemez. Bu takdirde on birinci fıkra hükmü uygulanır.” şeklindeki ve aynı maddenin 11. fıkrasında yer alan, “İnfaz edilen hapsin süresi, adli para cezasını tamamıyla karşılamamış olursa, geri kalan adli para cezasının tahsili için ilam, Cumhuriyet Başsavcılığınca mahallin en büyük mal memuruna verilir. Bu makamlarca 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanuna göre kalan adli para cezası tahsil edilir.” biçimindeki düzenleme karşısında, fiili işlediği tarihte 18 yaşından küçük olan sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinde hapse çevrilmesinin mümkün olmadığı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde, isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309.maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Adalet Bakanlığı'nın kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden; Çorum 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 29/09/2016 tarihli ve 2016/238 esas, 2016/485 sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309/4.maddesinin (d) bendi gereğince kanun yararına BOZULMASINA, hükümden “ile ödenmeyen adli para cezasının hapse tahvil edileceğinin sanığa ihtarına (ihtar yapılamadı)” ibarelerinin çıkartılmasına, infazın bu şekilde yapılmasına, diğer kısımların aynen bırakılmasına; dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE; 01.03.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.