muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/117, Karar No: 2024/413, Tarih: 30.01.2024

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, "taraflar arasında sözleşmesel ilişki bulunmadığı, ayrıca davacının anılan taşınmazdaki hissesini 05.05.2014 tarihinde sattığı, davalı ile sözleşme imzalamayan arsa sahiplerinin bulunduğu, bu nedenle ortaklığın giderilmesi davasının açıldığı ve davalı taraf ile sözleşmesi bulunmayan arsa sahiplerinin hisselerini davalı tarafın satın aldığı, bu hisselere davalı tarafın ödediği bedelin 1,5 yıl içerisinde arsa sahipleri tarafından davalı tarafa ödenmesi halinde bu kimselere dairelerini vereceğini, davalı tarafın taahhüt ettiği ve bu arsa sahiplerinden birisinin de davacı olduğu, davalı ...'ın da imzasının bulunduğu 26.06.2012 tarihli belgenin yazılı delil başlangıcı olarak kabulü ile tanıkların dinlendiği, belge içeriğinin de tanık beyanları ile uyumlu olduğu, ancak hem tanık beyanlarına hem de belge içeriğine göre, davalı tarafça ödenen hisse bedelinin, arsa sahipleri tarafından 1,5 yıl içerisinde davalı tarafa ödenmesi halinde dairelerin verileceğinin davalı tarafça taahhüt edildiği anlaşılmış olup, hem belgenin düzenlendiği hem de satışın gerçekleştiği tarihten itibaren 1,5 yıl içinde davacı arsa sahibince davalı tarafça hisse için ödenen ihale sonucu satış bedelini davalı tarafa ödenmediği, davalı tarafça ödenen ihale satış bedelinin davalı tarafa davacı tarafça ödenmediğinin, davacı tarafın da kabulünde olduğu, davacı taraf ortaklığın giderilmesi sonucunda ihale yoluyla hissesi satıldıktan sonra satış bedelinin hesabından, ... 5. ve 8. Asliye Hukuk Mahkemelerinden aleyhine verilen ihtiyati hacizler nedeniyle çekilemediğini ve paranın kendisine ödenmediğini, dolayısıyla 1,5 yıllık sürenin de başlamadığını iddia etmiş ise de, ... 5. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2014/234 Esas sayılı dosyası ile ... 8. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2015/346 Esas dosyasında davalı tarafın taraf olmadığı, bu dosyalarda davacının taraf olduğu, paranın davacı tarafından çekilememesinin nedeninin davalı taraftan kaynaklanmadığı, davacının kendisinden kaynakladığı anlaşıldığından, 1,5 yıllık sürenin henüz başlamadığına yönelik iddiaya değer verilmemiş, dava tarihi itibariyle 1,5 yıllık süre de dolmuş olup, davacı tarafın bedeli depo etmeye yönelik talebinin de reddine karar verilmiş ve davalı tarafın 1,5 yıllık sürenin dolması nedeniyle taahhüdünden kurtulduğu kabul edilmiş, davacı tarafın süresinde bedeli davalı tarafa ödememesi nedeniyle, davalı taraftan hak iddia etmesinin mümkün olmadığı anlaşılmıştır" gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı vekili istinaf başvuru dilekçesinde özetle; yerel mahkemece taraflar arasında inançlı işlem bulunduğu kabul edilmiş olmasına rağmen sözleşmede kararlaştırılan 1,5 yıllık sürenin dolması sebebiyle davalının taahhüdünden kurtulduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesinin doğru olmadığını, yazılı delil başlangıcı olarak kabul edilen 26.06.2012 tarihli belgede her ne kadar arsa sahipleri adına mahkemeye yatan paranın 1,5 yıl içerisinde getirildiği şeklindeki ibare yer almakta ise de, sözleşmede yer alan bu ibarenin müvekkili açısından bağlayıcı olmasının mümkün olmadığını, öncelikle müvekkili ile inanılan ... arasında her ne kadar 5 adet daire verileceği konusunda mutabık kalınmışsa da müvekkiline verilecek daireler açısından 1,5 yıllık bu sürenin geçerli olmasının söz konusu olmadığını, Yargıtay kararlarından da anlaşılacağı üzere, inanç sözleşmelerinde borcun ödenmesi amacıyla vade belirlenmesinin Borçlar Kanununa ve Medeni Kanununa açıkça aykırı olup sözleşme serbestisi kuralına dayanılamayacağını, somut olayda müvekkilinin de hissesi bulunan taşınmazın bir kısım arsa sahipleri sözleşme yapmaya yanaşmadığından ortaklığın giderilmesi davası sonucu satışa çıkarıldığını, davalı ...'ın satış bedelinin 1,5 yıl içerisinde getirilmesi durumunda 225 m²'ye 1 daire vereceğini belirttiğini, müvekkilinin hissesine 5 adet daire tekabül ettiğini, tanık ...'nın da ifade ettiği üzere davalının ilk başlarda müvekkiline dairesini vereceğini belirttiğini ancak daha sonra müvekkilinin parayı ödeyip dairelerini almak istediğini söyleyince, daire bedellerinin arttığını müvekkiline dairesini veremeyeceğini belirttiğini, böylece davalının sözde paranın zamanında ödenmediği iddiasıyla çok düşük bir bedel ödeyerek yok pahasına müvekkilinin arsasını ele geçirdiğini ve iade etmediğini, kaldı ki 1,5 yıllık süre şartının müvekkili tarafından kabul edilmediğini, yine davalı tarafından söz konusu şartın müvekkili tarafından kabul edildiğine ilişkin herhangi bir delil de sunulmadığını, sözleşmede yer alan hükmün tarafları bağlamayacağı gözetilerek davacının davalıya borcu olup olmadığı belirlenerek, borcu varsa belirlenen tutarın mahkeme veznesine depo edilmesi için süre verilmesi ve belirlenen tutar depo edildikten sonra davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yerel mahkemece depo taleplerinin reddine karar verilmesinin doğru olmadığını belirterek, kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

2.Davalılar vekili istinaf başvuru dilekçesinde özetle; yerel mahkeme kararından inançlı işlem bulunduğunun tespitinin yapıldığının doğrudan anlaşılmasa da; dolaylı yoldan bu sonuca ulaşılması durumunda da taraflar arasında inançlı işlem bulunmadığından hükmün bu kapsamda hatalı olduğunu, davanın reddine karar verilmiş olmakla beraber hükmün vekalet ücreti bakımından infazında kesinleşme yönüyle ayrılık bulunduğunu, bu nedenle davanın reddine ilişkin hükmün dava konusu olan 5 ayrı taşınmazın her biri bakımından ayrı ayrı kurulmasını talep ettiklerini, taşınmaz mal ile ilgili ayni haklara ilişkin kararlar kesinleşmedikçe yerine getirilemeyeceğini, ancak tazminat talepli davalara ilişkin kararların kesinleşmeden icrasının mümkün olduğunu belirterek, kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "...Davacı eldeki davada, dava dışı yüklenici ile arasındaki kat karşılığı inşaat sözleşmesinin davacı ile kardeşleri arasında yaşanan sorunlar nedeniyle feshedilmek zorunda kalındığını; ancak asıl iradenin fesih olmadığını, 12.06.2012 tarihli adi yazılı sözleşme ile taşınmazın davalı tarafça ortaklığın giderilmesi yolu ile satın alınması ve sonrasında yapılacak inşaattan davacıya 5 adet daire verilmesi konusunda davacıda inanç oluşturduğu, aradaki inanç sözleşmesine göre ... ili, ... ilçesi, ... Dağı Mah. 8870 Ada, 6 Parsel sayılı taşınmazda bulunan A Blok 1. kat 1 numaralı bağımsız bölüm, A Blok 2. kat 3 numaralı bağımsız bölüm, 5. kat 9 numaralı bağımsız bölüm, A Blok 9. kat 17 numaralı bağımsız bölüm, A Blok 10. kat 19 numaralı bağımsız bölüm nolu taşınmazların tapularının iptali ile davacı adına tesciline, olmadığı takdirde bedelinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, yargılama sırasında 9 numaralı bağımsız bölüm dışındaki taşınmazlar davalı tarafça dava dışı üçüncü kişilere devredildiğinden anılan taşınmazlar yönünden davaya alacak davası olarak devam edilmiştir.

Davacı tarafın delil olarak dayandığı 26.06.2012 tarihli "Sözleşme" başlıklı adi yazılı belge incelendiğinde; davalı ... (Mahmuz İnşaat) ile dava dışı ..., ... ve Mümin Yetkin arasında düzenlendiği, içeriğine göre; 417 ada 24 parsel üzerinde arsa sahibi ile 225 m² arsaya karşılık 1 daire verildiği, ..., ... ve Mümin Yetkin aynı oranda ... ile anlaşma yapmış oldukları, işin çözümü için izaleyi şuyu davası açıldığı, sözleşme yapmayan arsa sahiplerinin arsalarını ...'ın satın aldığı, her ne kadar taşınmaz satılsa da , ...'ın satışa konu arsa sahipleri adına mahkemeye yatan para 1,5 yılı içinde getirildiği takdirde 225 m² arsaya 1 daire vermeyi kabul ve taahhüt ettiği, arsa sahiplerine karşı ..., ... ve Mümin Yetkin"in bir sorumluluğu olmadığı düzenlenmiştir.

Bu kapsamda davalı taraf, anılan belgenin davacıyı kapsamadığı, bir an kapsadığı düşünülse dahi davacının mahkeme aracılığı ile hesabına yatan parayı süresi içerisinde davalıya teslim etmediğini savunmuş olmakla, gerçekten de davacının mahkeme aracılığı ile hesabına yatan arsa bedelini davalıya teslim etmediği görülmüştür. Davacı, söz konusu paranın üzerinde hacizler olması nedeniyle davalıya teslim edemediğini, kendisine süre verildiği takdirde parayı depo edeceğini belirtmiş ise de; paranın bulunduğu hesap üzerindeki hacizlerin davacı borçlarından kaynaklandığı, yine davalı taraf süresi içerisinde para kendisine iade edilmediği için 26.06.2012 tarihli belgedeki taahhüdünden kurtulduğu anlaşılmakla, mahkemece benzer gerekçelerle davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Davacı tarafın istinaf başvurusunun yerinde olmadığı, davalı tarafın istinaf başvurusunun ise vekalet ücretine yönelik olduğu, mahkemece reddedilen dava değeri üzerinden tek vekalet ücreti takdir edilmesinde de isabetsizlik olmadığı anlaşıldığından davalı tarafın da istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır"gerekçesiyle, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde belirttiği sebepler ile aynı temyiz itirazlarını ileri sürerek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, eser sözleşmesinden kaynaklanmış olup, Tapu İptal Tescil, olmadığı takdirde alacak istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu 470 ve devamı maddeleri

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde belirtilen gerekçelerle temyiz edilmiş ise de, istinaf mahkemesince yapılan ve yukarıda belirtilen değerlendirmeler usul ve yasaya uygun olup, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

3.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci

fıkrası uyarınca ONANMASINA,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci

fıkrası uyarınca ONANMASINA,

17.100,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak Yargıtay duruşmasında vekille temsil olunan

davalılara verilmesine,

Aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

30.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14351, Karar No: 2014/13284, Tarih: 15.10.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/14351 E.  ,  2014/13284 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KIRIKHAN 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 25/03/2014

NUMARASI : 2013/627-2014/138

Taraflar arasında görülen tazminat davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dilekçesi ile; elektrik tellerinden düşen kıvılcımlar nedeniyle çıkan iki ayrı yangında müvekkillerine ait zeytinliklerin yandığını iddia ederek; öncelikle müvekkillerinin uğradığı zararın tespitini ve tespit edilen miktarın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş; 08.03.2012 tarihli ıslah dilekçesi ile dava dilekçesindeki 8.000,00 TL olarak gösterdiği talebini 130.643,55 TL artırarak toplam 138.643,55 TL'nin davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesi ile; davanın reddine karar verilmesini dilemiştir.

Mahkemece; davanın kabulü cihetine gidilerek; 138.643,55 TL'nin 12.01.2010 ve 08.06.2010 tarihli bilirkişi raporlarında belirtildiği şekilde 07.08.2008 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacılara, bilirkişi raporlarında belirtilen miktarlar uyarınca ödenmesine,12.01.2010 ve 08.06.2010 tarihli bilirkişi raporlarının gerekçeli karara eklenmesine karar verilmiş, hüküm Dairemizin 27.05.2013 tarih 2013/5753-8482 sayılı kararı ile; HMK 31.maddeye göre davacı vekiline 17 kişiden oluşan müvekkillerinden herbiri için ayrı ayrı talep sonucunun açıklatılması, ardından da HMK'nın 297/2 maddesinde emredilen şekilde hüküm fıkrası açık olarak hüküm oluşturulması, hüküm de bilirkişi raporu gibi herhangi bir belgeye gönderme yapılmaması gerektiği gerekçesi ile bozulmuştur.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda; davacı tarafa dava dilekçesinin açıklaması ve davada davacıların hak sahibi olup olmadıklarını bildirmesi için sonuçlarını bildiren ihtarlı kesin süre verildiği ancak davacı tarafından işlemler yerine getirilmediğinden HMK 119/2 maddesi uyarınca davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş, hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyulmuş ise de gereği tam olarak yerine getirilmemiştir. Şöyle ki;

Dairemizin 27.05.2013 tarih 2013/5753-8482 sayılı kararına bakıldığında; hükmün açık olabilmesi için öncelikle talep sonucunun açık olması gerektiği, talep sonucu dava dilekçesinin en önemli unsuru olduğu, talep sonucunu içermeyen bir dilekçenin, dava dilekçesi olarak nitelendirilemeyeceği, talep sonucu açık değilse de HMK'nun 31.maddesine göre, mahkeme davacıya talep sonucunu açıklattırması gerektiğinin vurgulandığı görülmektedir.

Dairemizin 27.05.2013 tarih 2013/5753-8482 sayılı kararına bakıldığında; hükmün açık olabilmesi için öncelikle talep sonucunun açık olması gerektiği, talep sonucu dava dilekçesinin en önemli unsuru olduğu, talep sonucunu içermeyen bir dilekçenin, dava dilekçesi olarak nitelendirilemeyeceği, talep sonucu açık değilse de HMK'nun 31.maddesine göre, mahkeme davacıya talep sonucunu açıklattırması gerektiğinin vurgulandığı görülmektedir.

Mahkemece Dairemizin bozma ilamına uyularak, 19.11.2013 tarihli celse de davacı vekiline dava dilekçesini açıklaması için süre verilmesine karar verilmiş, 21.01.2014 tarihli bir sonraki celseye taraf vekilleri katılmamış, davacı vekili mesleki mazeret dilekçesi göndermiş, mahkemece mazeret kabul edilerek, davacılar vekiline dava dilekçesini açıklaması için bir haftalık kesin süre verilmesine, aksi taktirde davanın açılmamış sayılacağına dair ara karar kurulmuş, 25.03.2014 tarihli son celse ise yine taraf vekilleri duruşmaya katılmamış ve davacılar vekili mesleki mazeret dilekçesi göndermiş, mahkemece bu celse yine davacılar vekilinin mazereti kabul edilerek, verilen kesin sürede davacılar vekilinin dava dilekçesini açıklamadığı için HMK md. 119/2 gereği davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Her ne kadar 21.01.2014 tarihli celse de davacılar vekiline dava dilekçesini açıklaması için bir haftalık kesin süre verilmiş olsa da, bu celse davacılar vekili mesleki mazeretini bildirerek duruşmaya katılmamış, kesin süreye ilişkin ihtar yüzüne okunmamış ya da ilgili ihtarı içeren tebligat kendisine gönderilmemiştir. Buna göre, davacılar vekilinin kendisine kesin süre verildiğine ilişkin usulüne uygun haberdar edildiğinden bahsedilemez.

O halde mahkemece; usulüne uygun olmayan kesin süre verilerek, bunun yanında bozma ilamında HMK'nun 31.maddesi üzerinde durulmuş olmasına rağmen HMK'nun 119. maddesi değerlendirilerek yukarıdaki şekilde davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 15.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2353, Karar No: 2012/5858, Tarih: 08.03.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/2353 E.  ,  2012/5858 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıya vermiş olduğu fındık karşılığı kendisine borçlu olması sebebi ile başlatılan takibe yapılan itirazın iptalini, takibinin devamına ve davalının %40 oranında icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı davalıya 2375 kg fındık teslim ettiği halde bedelinin ödenmediğini ileri sürerek eldeki davayı açmış ve fındık teslimine ilişkin davalıya ait olduğunu iddia ettiği Kartvizite delil olarak dayanmıştır. Söz konusu belgede " 2375 kg. Fındık ...' ya borcum" ibareleri bulunduğuna göre bu belge borç ikrarı mahiyetindedir. Ne var ki davalı imza ve yazının kendisine ait olmadığını savunmuş olup mahkemece bu husus üzerinde durulmamıştır. Mahkemece kartvizit üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılarak şayet belgedeki imzanın davalıya ait olduğu anlaşılırsa 2375 kg. Fındık bedelinden sorumlu tutulması gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 18.40 TL. temyiz harcının istek halinde iadesine, 8.3.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/34623, Karar No: 2019/14551, Tarih: 10.12.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/34623 E.  ,  2019/14551 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK'nın 158/1-f, 52/2, 53, 58/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, internet ortamı üzerinden araç satış ilanı verdiği, mağdurun ilan vasıtasıyla sanığa ulaştığı, araç alım satımı konusunda anlaştıkları, sanığın mağdurdan satış için kapora ve yakıt parası talep ettiği, mağdurun sanığın bildirdiği miktar ve ödeme aracı ile para gönderdiği, sanığın parayı aldığı, daha sonra müştekinin kendisine ulaşamadığı, bu suretle menfaat temin ettiği iddia edilen somut olayda; sanık savunması, mağdur ve tanık beyanları, T.İ.B'den gelen cevap yazısı dökümleri, sahibinden.com'dan gönderilen kullanıcı üyelik bilgileri ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirilerek, sanığın benzer olayla ilgili 17/11/2011 tarihli ifadesinde aynı şekilde komşusu olan Feride Özgür'ün evinde kurulu bulunan internet hattından faydalanarak araç satışı ilanı verdiğini ve başka bir şikayetçi ile yaptığı satış anlaşması üzerine yatırılan kaporayı bankamatikten çektiği yönündeki savunması ile diğer deliller göz önüne alınarak, sanığın inkara yönelik savunmasının cezalandırılmaktan kaçınmaya yönelik olduğu ve atılı eylemi işlediğini sabit gören mahkeme kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın uzlaşmadan yararlanma talebine yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 10/12/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/410, Karar No: 2014/2295, Tarih: 03.02.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/410 E.  ,  2014/2295 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 Sayılı Kanuna Aykırılık

Hüküm : 1- Sanık ... hakkında, 2863 sayılı Kanunun 65/b, 5237 sayılı TCK' nın 62, 52/2, 53/1. maddeleri uyarınca mahkumiyet.

2- Sanıklar ..., ... ve ... hakkında, CMK'nın 223/2-c. maddesi gereğince beraat.

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanık ...'ın mahkumiyetine, sanıklar ..., ... ve ...'ın ise beraatine ilişkin hükümler, katılan vekili ve sanık ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gayrimenkul Eski Eserler ve Anıtlar Yüksek Kurulu'nun 09.03.1979 tarihli kararıyla 3. derece arkeolojik ve kentsel sit alanı olarak tescil ve ilan edilen alanda yer alan, .... İli, ...üzerine sanık hakkında kamu davası açıldığı, dosya içerisinde mevcut, inşaat mühendisi bilirkişinin raporuna göre, dava konusu olan taşınmazın,... ilçe merkez kale surlarının yanında, sit alanı olan bölgede 430 metre kare alanda kurulu tek katlı, beton tabliyeli, briket duvarlı, 4 oda, mutfak ve banyo şeklinde yapılan yaşam alanı ve bunun ön tarafında da 4 dükkan yerinin yapıldığının tespit edilmesi karşısında, mahkemece sanığın mahkumiyetine karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığı, sanık ...'ın izinsiz yaptırdığı inşaatta işçi olarak çalışan sanılar ..., ... ve ...'ın, çalışma alanının arkeolojik ve kentsel sit alanı içerisinde kaldığı hususunda bilgi sahibi olduklarına ilişkin herhangi bir delil bulunmadığı, koruma altına alınan yerde inşai faaliyet yaptırmak için, ilgili koruma kurulundan izin alması gereken kişinin de inşaat sahibi olduğu, inşaatta işçi olan ..., ... ve ...'ın izin almak gibi sorumluluğunun olmadığı gibi, dava konusu yerin hukuki niteliğini araştırma yükümlülüğünün de kendilerinden beklenemeyeceği anlaşılmıştır.

Her ne kadar kararda TCK'nın 62. maddesinin uygulanma gerekçesi ile 51. maddesinde düzenlenen ertelemenin uygulanmama gerekçesi çelişkili gözüküyor ise de, sanığın 430 metre kare zemin üzerine 4 odalı yaşam alanı ile ön tarafına da 4 dükkan yeri yaparak ihtiyacının üzerinde bir yapı yapması ve sanığın aynı suçu daha önce de işlemesi gözetildiğinde, sanık hakkında TCK'nın 51. maddesinde düzenlenen ertelemenin uygulanmaması yerinde görülmüş ve tebliğnamede bu yöndeki bozma öneren düşünceye iştirak edilmemiştir.