muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/14796, Karar No: 2014/18753, Tarih: 25.09.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/14796 E.  ,  2014/18753 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : Tüm sanıklar hakkında; 5271 sayılı CMK'nın 223/2-b maddesi uyarınca Beraat

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanıkların beraatlerine ilişkin hüküm, katılan vekili ile mahalli Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

A) Sanık ...'ın beraatine ilişkin hükmün yapılan incelemesinde;

Sanık ... hakkında yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçun sanık tarafından işlenmediğinin sabit olduğu, 1. derece arkeolojik sit alanındaki taşınmaz üzerinde bulunan fiillerin ve ürünlerin sit kararından çok daha önce var olduğunun rapor edildiği, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin, temadi eden eylem nedeniyle sanığın cezalandırılması gerektiğine ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, sanık ...'ın beraatine ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

B) Sanıklar ... ve ...'ın beraatlerine ilişkin hükmün incelenmesine gelince;

İzmir I Numaralı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulu'nun 20/03/1997 tarih ve 6736 sayılı kararı ile 1. derece arkeolojik sit alanı olarak tescilli “... Antik Kenti” içerisindeki 35 parselin, 23/05/2003 tarihi itibariyle sanık ...'a ait olduğu, adı geçen sanığın İstanbul ilinde ikamet etmesi nedeniyle taşınmazın bakımının sanık ... tarafından yapıldığı, sanıklar hakkında, bahse konu taşınmaz üzerine mandalina ağacı dikmek suretiyle 1. derece arkeolojik sit alanına fiziki müdahalede bulundukları iddiasıyla dava açıldığı; 28/06/2010 tarihinde icra edilen keşif sonrası arkeolog, inşaat ve ziraat mühendisi bilirkişilerce ortak düzenlenen 28/07/2010 tarihli raporda, 35 parselde mevcut mandalina ağaçlarının 4-5 yaşlarında olduğunun belirtildiği, tanık...'ın kovuşturma aşamasında verdiği ifadede, sanık ... suça konu tarlayı satın aldığında, üzerinde ağaçların mevcut olduğunu, yeni ağaç dikilmediğini, eskiden dikilmiş olmasına rağmen toprak yapısı ve yer altı suları nedeniyle ağaçların yaşlarına göre bodur kaldıklarını beyan ettiği, tanık beyanı dikkate alınarak 35 parsel üzerindeki ağaçların yaşlarının kesin şekilde

belirlenmesi hususunda 28/07/2010 tarihli raporda imzası bulunan ziraat mühendisi bilirkişiden ek rapor alındığı, 20/04/2011 tarihli ek raporda, suça konu parseldeki mandalina ağaçlarının normal gelişimlerini sağlayamamaları nedeniyle yaşlarının hesaplanmasında yanılgıya düşüldüğünün ve 8-9 yıllık olduklarının belirtildiği anlaşılmakla;

belirlenmesi hususunda 28/07/2010 tarihli raporda imzası bulunan ziraat mühendisi bilirkişiden ek rapor alındığı, 20/04/2011 tarihli ek raporda, suça konu parseldeki mandalina ağaçlarının normal gelişimlerini sağlayamamaları nedeniyle yaşlarının hesaplanmasında yanılgıya düşüldüğünün ve 8-9 yıllık olduklarının belirtildiği anlaşılmakla;

1. derece arkeolojik sit alanı içerisinde bulunan ve sanık ...'e ait olup sanık ... tarafından bakımı yapılan taşınmaz üzerinde, ziraat fakültesi öğretim üyelerinden oluşan bilirkişi heyeti refakate alınmak suretiyle yeniden keşif yapılarak, toprak yapısı, yer altı sularının etkisi, suyun tuzluluk derecesi ve mandalin fidanlarının araziye dikilmeden önce fide olarak kaç yıl yetiştirildiği gibi teknik veriler dikkate alınmak suretiyle ağaç dikme fiilinin ne zaman gerçekleştirildiğinin, başka bir deyişle, taşınmaz üzerinde mevcut ağaçların kaç yıllık olduğunun her türlü şüpheden uzak biçimde belirlenmesi, ağaçların, suça konu taşınmazın sanık ... tarafından satın alındığı 23/05/2003 tarihinden sonra dikildiği sonucuna varılması halinde; sanık ...'nın bölgenin niteliğini bildiği de göz önünde bulundurularak, ağaç dikimi fiilinin, sanık ...'in talimatı ile sanık ... tarafından yapılıp yapılmadığının araştırılması, böylece maddi gerçeğin tereddüte yer bırakmayacak şekilde tespiti ile sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının takdir ve tayini gerektiği gözetilmeksizin, çelişkili bilirkişi raporlarına itibarla yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekili ile mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince hükmün, isteme uygun olarak BOZULMASINA, 25/09/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12807, Karar No: 2015/13147, Tarih: 29.06.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/12807 E.  ,  2015/13147 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İş Mahkemesi

Dava Türü : İşe iade

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı vekili, davacının Tüzel Kişiliği sona eren Altunelma Belediyesinde 2009-2014 tarihleri arasında işçi olarak çalıştığını, Belediyenin 6360 sayılı yasa ile .. Belediyesine devredildiğini ve davacının iş akdinin 30/03/2014 tarihinde sona erdirildiğini, yazılı fesih bildirimi yapılmadığını belirterek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Belediye vekili davacının .. Belediyesinde geçici işçi olarak çalışmakta iken 6360 sayılı yasa kapsamında 30/03/2014 tarihli mahalli idareler seçimlerinden sonra belediyenin tüzel kişiliği sona erdiğinden işten çıkışının yapıldığını, müvekkilinin kurum kayıtlarında 31/03/2014 tarihinde yapılmış bir işlem bulunmadığını, geçici işçi statüsünde çalışanlar için Belediye meclisi tarafından çalışma vizesine dair karar alınması gerektiğini, .. Belediye Meclisi tarafından alınmış bir karar da bulunmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, 6360 Sayılı Kanunun Geçici Madde 1. maddesi gereği, tüzel kişilikleri kaldırılan belediyelerin malları, personeli ve alacakları ile borçlarının devri konusundaki komisyon kurulacağı ve bu komisyon kararları doğrultusunda işlem yapılacağının öngörüldüğü, komisyonun vali tarafından, bir vali yardımcısının başkanlığında, valinin uygun göreceği kurum ve kuruluş temsilcilerinin ve ilgili belediye başkanlarının katılımıyla kurulacağı, yine komisyona yardımcı olmak üzere valinin görevlendirmesi ile alt komisyonlar da kurulabileceğinin düzenlendiği(geçici m.1/1), buna göre tüzel kişilikleri kaldırılan belediye ve köylerin, mevcut personelini, taşınır ve taşınmazlarını, iş makineleri ve diğer taşıtları ile kamu kurum ve kuruluşlarına olan alacak ve borçlarını katılacakları ilçe belediyesine bu Kanunun yayımlandığı tarihten itibaren bir ay içinde bildireceği (geçici m.1/2), son olarak birinci maddeye göre tüzel kişilikleri kaldırılan belediye ve köylerin personeli, her türlü taşınır ve taşınmaz malları, hak, alacak ve borçlarının komisyon kararıyla ilgisine göre bakanlıklara, büyükşehir belediyesi, bağlı kuruluşu veya ilçe belediyesine devredileceği ve devir işleminin ilk mahalli idareler genel seçimi itibarıyla uygulamaya konulacağı (geçici m.1/3) hükmü öngörülmüştür.Dava konusu uyuşmazlık İl Özel İdaresinin vermiş olduğu bir karara ilişkin olup idare hukuku çerçevesinde davalı ... Belediyesi bu karara uymakla yükümlüdür. Davacının iş sözleşmesinin feshine esas teşkil eden bir idari işlemdir. Davacının tekrar işe başlatılabilmesi için öncelikle ilgili komisyon kararının iptali gerekmektedir. Davanın konusunun idari işlemin iptali olduğu bu nedenle de davanın İdari Yargıda çözümlenmesi gerektiği kanaati ile davanın yargı yolu yanlışlığı nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Uyuşmazlık, davacının devir tasfiye ve paylaştırma komisyonu kararında devredilecek işçiler arasında olmaması nedeniyle taraflar arasındaki ilişkinin İş Kanunu kapsamında değerlendirilip değerlendirilemeyeceği ve bu bağlamda iş mahkemesinin görevi noktasında toplanmaktadır.

Davanın yasal dayanağı 5521 Sayılı Yasa'nın 1 inci maddesidir. Anılan madde de; İşçiyle işveren veya işveren vekili arasında iş aktinden veya İş Kanunu'na dayanan her türlü hak iddialarından doğan hukuk uyuşmazlıklarının İş Mahkemelerinde çözümleneceği bildirilmiştir. Maddede belirtildiği üzere, İş Mahkemesinin görevli olması için şu iki unsurun birlikte gerçekleşmesi koşuldur. a) Uyuşmazlığın tarafları işçi ve işveren ya da işveren vekili olmalıdır. b) Uyuşmazlık İş Sözleşmesinden veya İş Kanunu'ndan kaynaklanmalıdır.

Görev konusu kamu düzenine ilişkin olup, dava şartı olduğundan HMK'nun 114/1. maddesi gereğince mahkemece kendiliğinden dikkate alınmalıdır. Mahkemenin görevini belirlerken taraflar arasındaki uyuşmazlığın hangi hukuki sebebe dayandığına bakmak gerekir. 4857 sayılı İş Kanununun 1 inci maddesinin ikinci fıkrası gereğince, 4 üncü maddedeki istisnalar dışında kalan bütün işyerlerine, işverenler ile işveren vekillerine ve işçilerine, çalışma konularına bakılmaksızın bu Kanunun uygulanacağı belirtilmiştir.

Davacının davalı işyerinde 4857 sayılı İş kanununa tabi hizmet akdi ile çalıştığı, Devir Tasfiye ve Paylaştırma Komisyonu Karar Tutanağının 20/03/2014 tarihli olduğu ve davacının bu tarihten sonra da çalışmaya devam edip 30/03/2014 tarihinde çıkışının yapıldığı sabittir. Davacının iş akdinin feshinin geçersizliğine ve işe iadesine yönelik talebinin 4857 Sayılı İş Yasası hükümleri çerçevesinde değerlendirilmesi gerekirken yani Mahkemece davaya bakılarak esas hakkında bir karar verilmesi gerekirken yanlış değerlendirme ile idari yargının görevli olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmesi hatalı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacının temyiz itirazının kabulü ile temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer hususların incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 29.06.2015 gününde oyçokluğuyla KESİN olarak karar verildi.

KARŞI OY

Davacının Altunelma Belediye Başkanlığından ....na devredilecek işçiler arasında isminin yer almadığı 6360 sayılı Kanun gereğince yapılacak devir ve tasfiye işlemleri ile ilgili olarak anılan Kanunun geçici 1. maddesi gereğince oluşturulan "Devir Tasfiye ve Paylaştırma Komisyonu"nun 20/03/2014 tarihli kararı bir idari işlem olup uyuşmazlık bu idari işlemin yerindeliği ile ilgili olduğundan bu idari işlemin yerinde olup olmadığı adli yargı yeri tarafından tartışılamayacağından, ayrıca bu idari işlem durduğu sürece davacının işe iade istemi incelenemeyeceğinden davaya bakmaya adli yargı yeri değil idari yargı görevli olduğundan mahkemece verilen karar yerinde olup ONANMASI görüşünde olduğumdan Sayın Çoğunluğun davaya bakmaya adli yargı yerinin görevli olduğunun kabulü ile işin esasına girilerek bir karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle verdiği bozma kararına katılmıyorum. 29/06/2015
Yargıtay — Esas No: 2006/4385, Karar No: 2006/6428, Tarih: 09.05.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/4385 E.  ,  2006/6428 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Uzman orman bilirkişiler tarafından uygulanan memleket haritasının hangi basım tarihli olduğu ile hangi çekim tarihli ... fotoğraflarından düzenlendiğinin, uygulanan memleket haritasından daha eski tarihli memleket haritasının bulunup bulunmadığının; var ise, hangi çekim tarihli ... fotoğraflarından düzenlendiğinin sorularak, alınacak cevabi yazı ile eski tarihli memleket haritası ile bundan sonra düzenlenen ... tarihli memleket haritasının orijinal renkli, kenar işaretlerini ve basım yılını gösteren örneklerinin getirtilmesi,

2) Bundan sonra; dava dosyasının 06.12.2005 günlü raporu düzenleyen orman bilirkişiler ... ve arkadaşları ile ... bilirkişi ... a verilerek, dosyaya getirtilecek en eski ve ... tarihli orijinal renkli (renkli fotokopi) memleket haritası ölçeğini kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeğinin de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbirleri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu ... parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri müşterek imzalı rapor kendilerinden alınarak,

bu dosya içinde yer alması; ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 09.05.2006 günü oybirliği ile karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2023/74, Karar No: 2023/3817, Tarih: 10.10.2023

**12. Ceza Dairesi         2023/74 E.  ,  2023/3817 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/217 E., 2022/361 K.

SUÇ : Taksirle yaralama

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında Dairemizce verilen bozma kararı üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.02.2016 tarihli ve 2015/359 Esas, 2016/163 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle yaralama suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 89 uncu maddesinin birinci fıkrası, ikinci fıkrasının (b), (e), (son) bentleri, 62 nci maddesi, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin dördüncü fıkrası, 53 üncü maddesinin altıncı fıkrası gereğince neticeten 7500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve 3 ay süre ile geçici olarak yaptığı meslek ve sanatın icrasının yasaklanmasına karar verilmiştir.

2.... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.02.2016 tarihli ve 2015/359 Esas, 2016/163 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 21.12.2021 tarihli ve 2019/11936 Esas, 2021/9092 Karar sayılı kararı ile basit yargılama hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinden bahisle bozulmasına karar verilmiştir.

3.... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.09.2022 tarihli ve 2022/217 Esas, 2022/361 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 89 uncu maddesinin birinci fıkrası, ikinci fıkrasının (b), (e), (son) bentleri, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları, 53 üncü maddesinin altıncı fıkrası gereğince neticeten 5620 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve 3 ay süre ile geçici olarak yaptığı meslek ve sanatın icrasının yasaklanmasına karar verilmiştir.

4.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 26.12.2022 tarihli ve 2022/139471 sayılı temyiz istemlerinin reddiyle onama görüşü içeren Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Katılan vekilinin temyiz isteği, hükmedilen cezanın orantılılık ilkesine aykırı olarak az miktarda tayin edildiğine,

4.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 26.12.2022 tarihli ve 2022/139471 sayılı temyiz istemlerinin reddiyle onama görüşü içeren Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Katılan vekilinin temyiz isteği, hükmedilen cezanın orantılılık ilkesine aykırı olarak az miktarda tayin edildiğine,

2.Sanık müdafiinin temyiz isteği, hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanması gerektiğine ve eksik araştırma sonucu hüküm kurulmasının hukuka aykırı olduğuna

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

Yerel Mahkemenin Kabulü;

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

Yerel Mahkemenin Kabulü;

1.Mahkemece, ''Sanık ...'nın ... inşaatın sahibi olduğu,katılan ...'in bu işyerinde maaşlı işçi olarak çalıştığı,olay tarihinde iş yerinin çatısında mevcut olan şeffaf panelin aşırı rüzgar nedeniyle bir kısmının uçması sonrasında, depo olarak kullanılan kısımda ürün bulunması nedeniyle kapatılması gerektiğinden katılan ile birlikte aynı iş yerinde çalışan ... isimli kişilerin sanığın görevlendirilmesi üzerine onarım amacıyla çatıya çıktıkları, onarımın yapılacağı saatte rüzgarın kuvvetli esmesi nedeniyle çatıdaki panelin rüzgarla birlikte havalanması sonucunda katılanın çatıdan düşerek 29/12/2015 tarihli rapor içeriği ile de sabit olduğu üzere, yaşamı tehlikeye girecek, basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek ve vücutta hayat fonksiyonlarını 5 (ağır) derecede etkileyecek nitelikte kemik kırığı oluşacak şekilde yaralandığının tespit edildiği tartışmasız olup, somut olay toplanan deliller ve yasal düzenlemeler ışığında değerlendirildiğinde, birbiri ile uyumlu yapılan keşif sonrası düzenlenen teknik bilirkişilere ait rapor ve Ankara 43 Asliye Ceza Mahkemesince görevlendirilen teknik bilirkişiler tarafından düzenlenen rapor içerikleri gözetildiğinde sanığın eyleminin sübuta erdiği anlaşılmıştır. Sanık ... savunmasında özetle; olayda herhangi bir kusurunun bulunmadığını beyan etmiş ise de; bilirkişi raporu, doktor raporu ve tüm dosya kapsamından sanığın olayda asli kusurlu olması sebebiyle eyleminin sübuta erdiği anlaşılmakla sanığın kendisini suçtan kurtarmaya yönelik soyut savunmasına mahkememizce itibar edilmemiştir. Bu haliyle sanığın eylemi sübuta ermekle sanık savunması, katılan beyanı, tanık beyanları, doktor raporu, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamından tereddüte mahal bırakmayacak şekilde anlaşılmakla sanığın sübut bulan "Basit Bir Tıbbi Müdahale İle Giderilemeyecek Yaşamsal Tehlike Geçirtecek ve Beşinci Derecede Kemik Kırığı Oluşturacak Nitelikte Taksirle Bir Kişinin Yaralanmasına Neden Olma " suçundan suçun işleniş şekli, sanığın kişisel durumu, katılanın doktor raporu, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı, sanığın kusur durumu da dikkate alınarak, hakkaniyete uygun bir ceza tayini için takdiren ve teşdiden cezalandırılmasına, CMK'nun 251. maddesi kapsamında sanığın basit yargılama usulünün uygulanmasına itiraz etmemiş olması nedeni ile sanığa verilen cezadan CMK'nun 251/3 maddesi uyarınca 1/4 oranında indirim yapılmasına, sanığın olayda asli kusurlu olması dikkate alınarak TCK'nun 53/6 maddesi gereğince sanığın 3 ay süre ile meslek ve sanatının icrasının yasaklanmasına, teknik bilirkişiler ...., ..., ... 06/10/2015 tarihli ortak rapor eklenmek suretiyle ... İnşaat Şirketinde iş güvenliği uzmanı olarak çalışan ... hakkında TCK 89/1-2-b-e-son maddesi uyarınca yasal işlem yapılmak üzere ... C.Başsavcılığına suç duyurusunda bulunulmasına karar vermek gerektiği vicdani kanaati ile aşağıdaki hüküm fıkrası kurulmuştur.''

Biçimindeki gerekçe ile sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmiştir.

2.5271 sayılı Kanun'un 17.10.2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanun'un 24 üncü maddesi ile yeniden düzenlenmiş olan ''Basit Yargılama Usulü'' başlıklı 251 inci maddesinin birinci fıkrasında yer alan ''Asliye Ceza Mahkemesince iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı 2 yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir'' şeklindeki düzenlemeye göre basit yargılama usulünün uygulanıp uygulanmama takdirinin mahkemeye bırakıldığı, bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada mahkemece basit yargılama hükümlerinin uygulanmasına karar verilmişse de, bu usule uygun şekilde verilen hükme 5271 sayılı Kanun'un 252 nci maddesince katılan vekilince itiraz edilmesi üzerine genel hükümlere göre yargılamaya devam edilip karar verildiği anlaşılmıştır.

3.Katılanın kesin adli muayene raporu dosyada mevcuttur.

4.Dosyada eğitim katılım formu, iş güvenliğine ilişkin eğitim planları, iş güvenliği ve eğitimine ilişkin sınav belgesi, iş güvenliği talimatı tutanağı yer almaktadır.

5.Sanık aşamalarda, inşaatı süren binanın çatı panelinin uçması üzerine katılanı tamir için görevlendirdiğini, kendisinin olayda kusurunun olmadığını ileri sürmüştür.

6.Taraflar arasında uzlaşma sağlanamamış, zarar giderimi gerçekleşmemiştir.

7.Yargılama aşamasında mahkemece keşif üzerine aldırılan, iki iş güvenliği uzmanı ve bir inşaat mühendisinden olmak üzere üç kişilik heyetince düzenlenen 05.06.2015 tarihli bilirkişi raporuna ve yine mahkemece aldırılan 06.10.2015 tarihli üç iş güvenliği uzmanından oluşan bilirkişi heyetince tanzim edilen raporlarda, sanığın, çatı tadilatı işinin gözetim ve denetimi altında gerekli güvenlik önlemlerinin alınmasını sağlamadan elemanlarını çalıştırdığı, yüksekte yapılan tüm çalışmalar sırasında emniyet kemerinin kullanmasına olanak sağlayacak tedbirleri aldırmadığı gözetildiğinde asli kusuruyla neticeye sebebiyet verdiğine değinilmiştir.

IV. GEREKÇE

A)Resen Görülen Temyiz Sebeplerine İlişkin;