muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/6406, Karar No: 2013/7357, Tarih: 10.04.2013

Gelirin/aylığın kesilme tarihi ile Kurumun geri alım (istirdat) hakkının kapsamına ilişkin olarak; eylemli birlikte yaşama olgusunun gerçekleşme/başlama tarihi esas alınarak bu tarih itibarıyla gelir/aylık kesme veya iptal işlemi tesis edilip ilgiliye, anılan tarihten itibaren yapılan ödemeler yasal dayanaktan yoksun/yersiz kabul edilmeli, ancak, söz konusu madde 01.10.2008 günü yürürlüğe girdiğinden, eylemli birliktelik daha önce başlamış olsa dahi maddenin yürürlük günü öncesine gidilmemeli, başka bir anlatımla 01.10.2008 tarihi öncesine ilişkin borç tahakkuku söz konusu olmamalı, böylelikle açıklığa kavuşturulacak yersiz ödeme dönemine ilişkin olarak 5510 sayılı Kanunun 96. maddesine göre uygulama yapılmalıdır. İnceleme konusu 56. maddede, “eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle” ibareleri yer aldığından, birden fazla evlilik ve doğal olarak birden fazla boşanmanın gerçekleşmiş olması durumunda, boşanılan herhangi bir eşle eylemli olarak birlikte yaşama durumunda madde hükmünün uygulanacağı gözetilmelidir. 5510 sayılı Kanunun “malûllük, yaşlılık ve ölüm sigortasına ilişkin bazı geçiş hükümleri” başlığını taşıyan geçici 1. ve “5434 sayılı Kanuna ilişkin geçiş hükümleri” başlıklı geçici 4. maddelerinde kanun koyucu tarafından, 5510 sayılı Kanunun yürürlüğü öncesinde yukarıda belirtilen beş adet ... güvenlik kanunu hükümleri uygulanmak suretiyle hak sahiplerine bağlanan gelirin/aylığın, durum değişikliği sebebine bağlı olarak kesilmesi veya yeniden bağlanmasında, yine anılan kanun hükümlerinin esas alınması gerektiğinin benimsendiği anlaşılmaktadır. Söz konusu kanunlarda, boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama olgusu, gelirin/aylığın bağlanması engeli veya kesilmesi nedeni olarak öngörülmediğinden, 56. maddenin zaman bakımından uygulanmasında kuşku ve duraksamaya düşülmesi olasılığı bulunmaktadır. Bu durumda, 4721 sayılı Kanunun “Herkes, haklarını kullanırken ve borçlarını yerine getirirken dürüstlük kurallarına uymak zorundadır. Bir hakkın açıkça kötüye kullanılmasını hukuk düzeni korumaz.” hükmünü içeren ve “Dürüst davranma” başlığını taşıyan 2. maddesinde yer alan dürüstlük ( = objektif iyi niyet) kuralı çerçevesinde çözüme gidilmeli, evrensel hukuk ilkeleri arasında yer alan “hiç kimsenin kendi kusurundan yararlanamayacağı” ilkesi ... güvenlik hukuku alanında da göz önünde bulundurulmalıdır. Bu bakımdan, 56. madde açısından 01.10.2008 tarihinden önce hakkın kazanıldığı durumlarda, söz konusu yasal düzenleme öncesinde ilgililer her ne şekilde/amaçla/saikle boşanmış olurlarsa olsunlar, başka bir anlatımla eşlerin boşanma iradeleri gerçek/samimi olsun veya olmasın, eylemli birlikteliklerini 5510 sayılı Kanunla getirilen yeni düzenleme sonrasında da sürdürdüklerinin veya söz konusu düzenlemeden itibaren anılan tür ve nitelikte bir beraberliğe başladıklarının kanıtlanması durumunda, başka bir anlatımla eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun saptandığı durumlarda, anılan 2

. madde kapsamında hakkın kötüye kullanımının varlığı kabul edilerek ilgililere gelir/aylık tahsisi yapılmaması, bağlanan gelirin/aylığın da kesilmesi gerekmektedir. Kuşkusuz, hak sahibine, eylemli birlikteliğin sona erdiği tarihten itibaren, diğer koşulların da varlığı durumunda gelir/aylık bağlanabileceği kabul edilmelidir.

Sonuç olarak; 5510 sayılı Kanunun 56. maddesinin ikinci fıkrasına dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve özellikle taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir. Bu aşamada, ayrıntıları yukarıda açıklandığı üzere, özellikle ...'nın 20., 5510 sayılı Kanunun 59., 100., 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanunun 28., 45., 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 3., 45 – 53., 4857 sayılı İş Kanununun 32., 01.10.2011 günü yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 6., 24 – 33., 189., 190., 191., 4721 sayılı ... Medeni Kanununun 6., 19., 20. maddeleri ve diğer ilgili mevzuat hükümleri göz önünde bulundurulmak suretiyle yöntemince araştırma yapılmalı, tarafların göstereceği tüm kanıtlar toplanmalı, bildirilen ve dinlenilmesi istenilen tanıkların ifadeleri alınmalı, davacı ile boşandığı eşinin yerleşim yerlerinin saptanmasına ilişkin olarak; muhtarlıktan ikametgah senetleri elde edilmeli, ilgili Nüfus Müdürlüklerinden sağlanan nüfus kayıt örnekleri ile yerleşim yeri ve diğer adres belgelerinden yararlanılmalı, adres değişiklik ve nakillerine ilişkin bilgilere ulaşılmalı, ilgililerin su, elektrik, telefon aboneliklerinin hangi adreste kimin adına tesis edildiği saptanmalı, seçmen bilgi kayıtları getirtilmeli, varsa çalışmaları nedeniyle resmi/özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, boşanılan eş 4857 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yer almakta ise adına ödeme yapılabilecek özel olarak açılan banka hesabı bulunup bulunmadığı belirlenmelidir.

İnceleme konusu davaya ilişkin olarak ise fiili beraberliğin ortaya konulmasında yargılamada ortaya çıkan çelişki ve belirsizliğin giderilmesi için; ilgili Nüfus Müdürlüklerinden davacı ile boşandığı eşinin dava konusu döneme ilişkin adres hareketleri tarihleriyle birlikte istenilerek kayıtlı yerleşim yerleri saptanmalı, anılan yerler yönünden yeniden geniş kapsamlı ve dava konusu döneme ilişkin olarak Emniyet Müdürlüğü araştırması yaptırılmalı ve davacının boşandığı eşinin belirlenecek adresinden de tanıklar dinlenilmeli, davacı tanığı ...’nın ifadelerindeki çelişkiler giderilmeli, seçmen bilgi kayıtlarındaki adresler ilgili seçim kurullarından getirtilmeli, böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular gözönünde bulundurulmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 17.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6258, Karar No: 2021/2460, Tarih: 11.03.2021

**11. Ceza Dairesi         2018/6258 E.  ,  2021/2460 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

1- Suriye uyruklu sanık ...’ya ait nüfus kaydı ya da pasaportunun onaylı bir sureti ve adli sicil kaydının İnterpol Daire Başkanlığı aracılığı ile getirtilip bu kimlik bilgileri ve adli sicil kaydına göre hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, onaysız fotokopiden ibaret pasaport fotokopisine dayanılarak karar verilmesi,

2- Ceza yargılanmasında sanığın sorgusu yapılmadan hüküm kurulabileceğine ilişkin kuralın, fiilin suç oluşturmaması veya yeni bir yasal düzenleme ile suç olmaktan çıkarılması gibi herhangi bir araştırmayı gerektirmeyen bir durumun varlığı hâlinde, başka bir deyişle derhal beraat kararı verilmesi ile sınırlı olarak uygulanabileceği, delillerin takdir ve tayini gereken durumlarda ise sanığın savunması alınmadan hüküm kurulamayacağı gözetilmeden, 5271 sayılı CMK'nin 193/2. maddesine yanlış anlam verilerek sanığın sorgusu yapılmadan hüküm kurulması,

3- İstanbul Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünün 08.01.2015 tarihli uzmanlık raporunda, ... adına düzenlenmiş suça konu ikamet kartının tamamen sahte olarak hazırlanıp düzenlenmiş olduğu, yapılan sahteciliğin ilk nazarda ve kolaylıkla fark edilemeyecek nitelikte olması nedeniyle ikamet kartının aldatma kabiliyetine haiz olduğunun belirtilmesi; dosya içinde bulunan suça konu ikamet kartı üzerinde heyetimizce yapılan gözlemde de, yapılan sahteciliğin objektif olarak ilk bakışta ve kolaylıkla fark edilebilecek nitelikte olmadığı, bu haliyle suça konu belgenin aldatıcılık niteliğinin bulunduğunun anlaşılması karşısında; sanığa yüklenen “resmi belgede sahtecilik” suçunun unsurları itibarıyla oluştuğu gözetilmeden, sanığın mahkumiyeti yerine isabetsiz gerekçeyle beraatine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11.03.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17414, Karar No: 2013/1449, Tarih: 31.01.2013

**4. Hukuk Dairesi         2012/17414 E.  ,  2013/1449 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Hakem Sıfatıyla)

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 11/02/2011 gününde verilen dilekçe ile yönetim kurulu kararının kaldırılması istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; yönetim kurulu kararının kaldırılmasına ilişkin karar aleyhine başvurulan kanun yararına temyiz isteminin reddine dair verilen 22/03/2012 günlü ek kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, yönetim kurulu kararının kaldırılması istemine ilişkindir. Mahkemece, hakem sıfatıyla görülen davanın kabulüne dair verilen kesin nitelikli karar aleyhine davalı tarafından Kanun Yararına Temyiz istemi, 22.03.2012 tarih ve 2011/3 esas 2011/4 karar sayılı Ek Karar ile reddedilmiş, mahkemece verilen ek karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

01.10.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi gereğince uygulanmasına devam olunan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 429/1. maddesinde yer alan "İlk derece mahkemelerinin ve bölge adliye mahkemesi hukuk dairelerinin kesin olarak verdikleri kararlarla, istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeden kesinleşmiş bulunan kararlara karşı, yürürlükteki hukuka aykırı bulunduğu ileri sürülerek Adalet Bakanlığı veya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından kanun yararına temyiz yoluna başvurulur." biçimindeki düzenleme göz önüne alındığında, kanun yararına bozma istemi ilgili merci olan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nca değerlendirilmelidir. Şu halde kanun yararına bozma istemi hakkında değerlendirme yapılması için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderilmesi gerekirken, ek karar ile temyiz isteminin reddine karar verilmesi doğru değildir. Ek kararın bu nedenle bozulması gerekir.

SONUÇ: Temyiz olunan 22.03.2012 tarihli Ek Karar'ın yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 31/01/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3960, Karar No: 2015/43784, Tarih: 15.10.2015

**6. Ceza Dairesi         2015/3960 E.  ,  2015/43784 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma, 6136 sayılı Yasaya aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın, olay günü katılan ...'nin çalıştığı kuyumcuya girerek yüzük bakmak istediğini söylediği, katılanın sanığa yüzük tablasını çıkartıp verdiği, tablaya bakarken alarak kaçmaya başladığı, katılanın takip ettiği, yakaladığı esnada sanığın bıçak çekmek ve tekme atmak suretiyle cebir ve tehditte bulunduğu, bu sırada yüzüklerin elinde olduğu, katılanın çevredekilerin de yardımı ile sanığı etkisiz hale getirip polise kullandığı bıçakla birlikte teslim ettiği olayda; yağma suçunun sanığın yüzükler elindeyken katılanı bıçakla tehdit etmesi ve tekme ile yaralaması ile tamamlandığı gözetilmeden, TCK’nın 35/2. maddesiyle uygulama yapılması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanık... ve savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA, 15.10.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8690, Karar No: 2013/16534, Tarih: 09.07.2013

**7. Ceza Dairesi         2013/8690 E.  ,  2013/16534 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kırmızı ışık ihlali eyleminden dolayı muteriz Hakim ... hakkında, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 47/16. maddesi uyarınca 140,00 Türk lirası idari para cezası uygulanmasına ilişkin İstanbul Emniyet Müdürlüğü Trafik Denetleme Şube Müdürlüğü A Bölgesi Trafik Ekipler Amirliğinin 16/04/2011 tarihli ve GB 478097 sayılı trafik idari para cezası karar tutanağına karşı yapılan itiraz üzerine, itirazı incelemeye yetkili birimin Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığı olduğundan bahisle karar verilmesine yer olmadığına, dosyanın bu konuda karar verilmek üzere Bakırköy Cumhuriyet Başsavcısına gönderilmesine dair Bakırköy 14. Sulh Ceza Mahkemesince verilen 14/10/2011 tarihli ve 2011/999 değişik iş sayılı kararı müteakip, 2802 sayılı Hakimler ve Savcılar Kanununun 93. maddesi uyarınca değerlendirmenin en yakın Ağır Ceza Mahkemesi Cumhuriyet Başsavcılığı olarak İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığınca yapılması gerektiğinden bahisle evrakın istanbul Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine dair, Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığının 25/11/2011 tarihli ve 2011/3933 kabahat, 2011/108 sayılı yetkisizlik kararı üzerine, bu kez itirazen karara bakmakla görevli Bakırköy 14. Sulh Ceza Mahkemesi'nin olumlu veya olumsuz bir karar vermesi gerektiği ve dosyanın yetki yönünden Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine ilişkin kararın Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığınca değerlendirilmesi gerektiğinden bahisle dosyanın Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığına iadesine, olumsuz yetki uyuşmazlığının çözümü için dosyanın merciine gönderilmesine dair, İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 24/01/2012 tarihli ve 2012/457 kabahat, 2012/3 sayılı yetkisizlik kararı üzerine, Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığının yetkisizlik kararının kaldırılmasına dair, Bakırköy 15. Ağır Ceza Mahkemesinin 04/03/2012 tarihli ve 2012/538 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 15/04/2013 gün ve 24268 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 07/05/2013 gün ve KYB. 2013-141742 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Mezkür ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, 2802 sayılı Hakimler ve Savcılar Kanununun "Kişisel suçlarda soruşturma ve kovuşturma" kenar başlıklı 93. maddesinde "Hakim ve Savcıların kişisel suçları hakkında soruşturma, ilgilinin yargı çevresinde bulunduğu ağır ceza mahkemesine en yakın ağır ceza mahkemesi Cumhuriyet Savcısı ile sorgu hakimine ve son soruşturma o yer ağır ceza mahkemesine aittir" hükmüne yer verilmiş bulunduğu cihetle, sürücünün 2802 sayılı Kanuna tabi kişilerden olduğu anlaşıldığından, soruşturmanın kabahatlinin görev yaptığı yere en yakın yer olan İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığınca yürütülmesi gerektiğinden Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığının yetkisizlik kararının kaldırılmasına dair yazılı şekilde verilen kararda isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden Bakırköy 15.Ağır Ceza Mahkemesinin 04/03/2012 gün ve 2012/538 değişik iş sayılı kararının CMK.nun 309/4-a maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde mahkemesince yapılmasına, 09.07.2013 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14175, Karar No: 2013/12180, Tarih: 09.09.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/14175 E.  ,  2013/12180 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen tüketici hakem heyeti kararının iptali davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm Tredaş vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili dilekçesinde, davalı abonenin... Kaymakamlığı T... Heyetine vermiş olduğu dilekçe ile yaptığı başvuru neticesinde; Hakem Heyeti Başkanlığının müvekkili aleyhine, talebin kabulüne ve tüketiciden haksız yere fazladan tahsil edilen tutarın sağlayıcıdan alınarak tüketiciye iadesine dair karar aldığını, oysaki tahakkuk ettirilen faturaların ...Kurulu'nun onaylamış olduğu tarifelere uygun olduğunu, bu bedellerin belirlenmesinde esas itibariyle ...'nın belirleyici ve düzenleyici olduğunu, müvekkili şirketin tarifelerin hazırlanmasında serbestisinin bulunmadığını, ...'nın verdiği kararlara karşı ise ...'da dava açılabileceğini, bu nedenle tüketici hakem heyeti kararının yasaya aykırı olduğunu iddia ederek... T... Heyeti Başkanlığı'nın davalı abone hakkındaki tüketiciden haksız yere fazladan tahsil edilen tutarın sağlayıcıdan alınarak tüketiciye iadesine dair kararın iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı adına çıkarılan davetiye usulüne uygun tebliğ edilmiş; taraf teşkili temin kılınmış; davalı usulüne uygun davetiye tebliğine rağmen duruşmalara gelmemiş, yasal süresi içerisinde bir cevap layihasıda ibraz etmemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiş, mahkemece kararın kesin olarak verildiği gerekçesiyle temyiz talebinin reddine hükmolunmuş, temyiz talebinin reddine dair ek kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Davacı; elektrik faturasına yansıtılan kayıp-kaçak bedeline ilişkin tüketici hakem heyeti tarafından verilen kararın ortadan kaldırılması istemiyle eldeki davayı açmıştır. Öncelikle kararın kesin olup olmadığı hususunun belirlenmesi gerekir. Davalı tüketici, hakem heyetinden; faturalarına yansıtılan kaçak elektrik kullanım bedelinin tarafına iadesini talep etmiş;... T... Heyeti'nce Talebin Kabulüne; tüketiciden haksız yere fazladan tahsil edilen tutarın sağlayıcıdan alınarak tüketiciye iadesine dair karar alınmıştır.

Tüketici Hakem Heyeti Kararında "yapılan uygulamanın haksız olduğu sonucuna varılmış olup; Tüketici Talebinin Kabulüne; tüketiciden haksız yere fazladan tahsil edilen tutarın sağlayıcıdan alınarak tüketiciye iadesine" şeklinde karar verildiği ve bu kararda herhangi bir tutardan söz edilmediği için sözkonusu hakem heyeti kararının iptali isteminin reddine dair temyiz incelemesine konu mahkeme kararının; HUMK'nun 5219 Sayılı Kanunla Değişik 427.maddesi uyarınca 1.820 TL' nin altında kaldığından bahisle kesin olduğundan sözedilemez. Nitekim Hukuk Genel Kurulunun 13/05/2009 Tarih ve 2009/13-122 E, 2009/189 K., 13/10/2010 Tarih 2010/13-406 E. -2010/503 K. sayılı kararlarında da aynı hususlara değinilmiştir.

Kesin olmayan bir karara ilişkin olarak mahkemece kararın kesin olduğunun yazılması ve bu kararın temyizine ilişkin dilekçenin, kararın kesin olduğundan bahisle reddedilmesi yok hükmünde olup hukuki sonuç doğurmaz. Bu itibarla; bu kararın miktar yönünden temyizi kabil olmadığından temyiz talebinin reddine dair mahkemece verilen ek kararın usul ve yasaya aykırı olduğu anlaşılmakla;... 2.Asliye Hukuk Mahkemesinin (Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla) 15.05.2013 Tarih, 2012/117 E.- 2012/414 K. Sayılı temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararının kaldırılarak, işin esasının incelenmesine geçildi.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, elektrik faturalarına yansıtılan kayıp-kaçak bedelinin tüketiciden alınıp alınamayacağı hususundadır. Kayıp-kaçak miktarı, dağıtım sistemine giren enerji ile dağıtım sisteminde tüketicilere tahakkuk ettirilen enerji miktarı arasındaki farkı göstermektedir. Başka bir ifadeyle, kayıp-kaçak bedeli elektrik sisteminde ortaya çıkan teknik ve teknik olmayan kaybın maliyetinin kayıp-kaçak oranları ölçüsünde karşılanabilmesi amacıyla belirlenen bir bedeldir. 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 4'üncü maddesinin 2'nci fıkrasında Kurum'un "...bu Kanunda yer alan fiyatlandırma esaslarını tespit etmekten" sorumlu olduğu belirtilmektedir.

Söz konusu yasal düzenleme uyarınca, ...Kurulu elektrik faturalarında bulunacak ve ücretlendirilecek tarife unsurlarını belirleme yetkisine sahiptir. Kayıp-kaçak bedeli, Kurumun Kanunun kendisine verdiği yetki çerçevesinde ve Kanunun temel amaçlarına uygun şekilde belirlediği bir bedeldir. Söz konusu bedeli belirlemek üzere alınan Kurul Kararı Kurumun bir düzenleyici işlemi olarak tüm tüzel ve gerçek kişileri bağlayıcı niteliğe haizdir.

Tarifelerin uygulanması, lisans sahibi şirketler bakımından yasal bir zorunluluktur. Lisans sahibi şirketler, tarifeyi değiştiremeyeceği gibi, tarifede yer almayan bir bedeli de tahsil edemez veya düzenlenen tarifeler kapsamında belirlenmiş bir bedeli de tahsil etmeme gibi bir davranışta bulunamazlar.

Tarifelerin uygulanması, lisans sahibi şirketler bakımından yasal bir zorunluluktur. Lisans sahibi şirketler, tarifeyi değiştiremeyeceği gibi, tarifede yer almayan bir bedeli de tahsil edemez veya düzenlenen tarifeler kapsamında belirlenmiş bir bedeli de tahsil etmeme gibi bir davranışta bulunamazlar.

Bu nedenle, perakende satış lisansı sahibi dağıtım şirketlerinin tarifeleri uygulayıp uygulamama ve kayıp-kaçak bedelini tahsil edip etmeme gibi bir insiyatifi bulunmamaktadır. Tarifelere uyma yükümlülüğünün bir gereği olarak kayıp-kaçak bedeli, perakende satış tarifesinin bir unsuru olarak faturalarda yer almaktadır.

Bu durumda, dağıtım şirketlerinin söz konusu karara aykırılık teşkil edecek bir işlemde bulunmaları mümkün olmadığından, mahkemece; davanın kabulune ve ilgili Tüketici Hakem Heyeti Kararının İptaline dair karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 09.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.