muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/13153, Karar No: 2012/1640, Tarih: 01.02.2012

**13. Hukuk Dairesi         2011/13153 E.  ,  2012/1640 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, 05.04.2010 tarihli satış sözleşmesi ile davalıların müteahhitliğini yaptığı taşınmazda bodrum, 2 işyeri ve bir üst kattaki dairenin satışı hususunda sözleşmede belirtildiği üzere ödeme planı dahilinde ödenmek kaydı ile toplam 500.000 TL 'ye satın aldığını, davalıların vermeleri gereken daireyi dava dışı şahsa kendisi adına 172.000.00 TL bedelle sattıklarını, bu ödemenin en yakın vade 30.01.2011 tarihindeki borçtan başlamak üzere ve 60.000.00 TL'lik senetsiz borca karşılık sayılması gerektiğini ileri sürerek toplam 63.000 TL'lik senetten dolayı sözleşme uyarınca peşin ödeme yapılmış olması sebebiyle borçlu olmadığının tespiti ile iadesine karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, 8 adet senedin ödendiğini,daire satışı 172.000.00 TL ve 3 adet ödenen senet ile 49.000.00 TL borç kaldığını, ödeme planın ilk 18 taksidi için senet olduğunu, 30.11.2011 tarihinden başlayanlar için yani 16 adedi için senet olmadığını,30.4.2011 tarihli senetdin 67.000.00 TL değil, 7.000.00 TL ve 172.000.00 TL'yi senede bağlı olmayan ve 16 taksit için alarak alacaklarına mahsup ettiklerini savunarak davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, 05.04.2010 tarihli satış sözleşmesinden kaynaklanan ve kendisi adına satılan daire bedeli 172.000.00 TL'nin düzenlenen ödeme planındaki en yakın vadeden başlamak 2011/13153-2012/1640

üzere toplam borç miktarından düşülmesi ile 63.000.00 TL'den borçlu olmadığının tespitini istemiştir. Davalılar ise, 172.000,00 TL'nin 30/01/2011 den başlamak üzere devam eden taksitlere karşılık olsun diye borçludan ödemeyi kabul etmediklerini, böyle bir yazılı belgenin de mevcut olmadığını, 172.000,00 TL yi senede bağlı olmayan 30/11/2011 den başlıyıp 28/02/2013 de biten toplam 16 taksitin karşılığı olan 112.000,00 TL ve senede bağlı olmayan 60.000,00 TL'lik alacaklarına karşılık mahsup ettiklerini savunmuşlardır. Mahkemece, 172.000,00 TL lik ödemenin herhangi bir teminatla güçlendirilmeyen davacı borçlunun davalılara olan borçlarından olan 30/11/2011 den başlayarak 28/02/2013 e kadar devam eden 7.000,00 TL'den toplam 112.000,00 TL borç ile yine teminat altına alınmamış 60.000,00 TL lik davacının davalılara olan borcuna karşılık davalılar tarafından mahsup edildiğinin kabulü ile davanın reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Taraflar arasında düzenlenen sözleşme ve ödeme planı doğrultusunda 7.000.00 TL'lik 34 adet senet verildiği dosya kapsamından anlaşılmaktadır.Davacı bu senetlerin karşılığının 172.000.00 TL daire satışından kaynaklanan ödeme ile birlikte en yakın taksitlere sayılması gerektiğinde ödendiğini, davalılar ise ödenmediğini savunmaktadırlar. Sözkonusu ödemeler için senet verildiği kabul edildiğine göre davalıların ödenmediğini iddia ettiği taksitler için elindeki senetleri ibraz etme zorunluluğu vardır. Davalılar sözkonusu senetleri ibraz edemediği takdirde bu senetlerin davacı tarafından ödendiğinin kabul edilmesi gerekir. Bu kabule göre mahkemece davalıların elindeki senetlerin ibrazı istenmeli ve sonucuna göre karar verilmelidir. Yanlış değerlendirme ve eksik inceleme ile yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıdaki bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davacı lehine BOZULMASINA, peşin alınan 18,40 TL. temyiz harcının istek halinde iadesine, 01.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/4070, Karar No: 2009/3022, Tarih: 25.05.2009

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2008/4070 E.  ,  2009/3022 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalı-k.davacı ... vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı-k.davalı vekili avukat ... ile davalı-k.davacı vekili avukat....ve davalı ...... Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları ile davalı asil dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Arsa sahibi tarafından açılan 2007/105 esas sayılı davada taraflar arasındaki kat karşılığı inşaat sözleşmesinin yüklenici temerrüdü ve objektif imkansızlık nedenleriyle geriye etkili feshi, yüklenici tarafından açılan ve birleştirilen 2007/128 esas sayılı karşı davada da haksız fesih nedeniyle uğranılan maddi ve manevi tazminatın tahsili istenmiş, mahkemece asıl davanın kabulüne, birleşen karşı davanın reddine dair verilen karar davalı ve karşı davacı yüklenici vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle yüklenici tarafından fesih nedeniyle uğranılan maddi ve manevi zararların tahsili istemiyle karşı dava açılmakla fesihte taraf iradeleri birleşmiş olduğundan arsa sahibi tarafından açılan davada sözleşme ve ek sözleşmenin feshine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı ve karşı davacı yüklenicinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde bulunmamış, reddi gerekmiştir.

2-Yüklenicinin karşı davada talep ettiği maddi tazminat isteminin bir kısmını zemin etüt raporu ve proje çizim masrafları ile resmi mercilere ödenen harç ve vergiler oluşturmaktadır. Bilirkişilerce arsa sahiplerinin fesihte haklı olması nedeniyle talebin yasal dayanağının bulunmadığı belirtilerek bu kalem alacaklar bakımından bir inceleme ve parasal değerlendirme yapılmamış, mahkemece de aynı gerekçelerle istem reddedilmiştir.

Somut olayda fesih, taraf iradelerinin birleştiği 28.03.2007 tarihinde gerçekleşmiştir. Sözleşmenin geriye etkili feshi halinde taraflar Borçlar Kanunu’nun 108/1. maddesi ile aynı Kanunun 61 ve izleyen maddeleri uyarınca karşılıklı olarak birbirlerine verdiklerini geri isteyebilecekleri gibi birbirlerinin mal varlıklarında sebepsiz olarak sağladıkları artışların karşılığını da talep edebilirler. Sebepsiz zenginleşme hükümlerine dayalı talepler bakımından sözleşmenin hangi nedenle feshedildiğinin, fesihte tarafların kusurlu olup olmadığının bir önemi de bulunmamaktadır. Bu nedenle zemin etüdü ve proje giderleri ile resmi mercilere ödenen harç, vergi vs. paralar yönünden mahkemenin ret gerekçesinde isabet yoktur.
Yargıtay — Esas No: 2015/1950, Karar No: 2015/7517, Tarih: 02.06.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/1950 E.  ,  2015/7517 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İNEGÖL 3. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 03/11/2014

NUMARASI : 2014/197-2014/110

Taraflar arasında görülen davada İnegöl 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 03/11/2014 tarih ve 2014/197-2014/110 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacı adına 2011 06648 tescil numarası tescilli olan "D.C. T.ı"nı ile davalı şirketin dış cephe tasarımının benzer olduğunu, bu durumun karıştırılmaya yol açtığını ileri sürerek tasarımına tecavüzün tespitine, men'in, fef'ine ve 10.000 TL itibar tazminatının tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davalı şirkete ait dış cephenin davacı tarafın dış cephesinden tamamen ayırt edici niteliklere sahip olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece: iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacının tescilli dış cephe tasarımı ile davalının dış cephe tasarımının farklı olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 02/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/23485, Karar No: 2010/5206, Tarih: 08.03.2010

**12. Hukuk Dairesi         2009/23485 E.  ,  2010/5206 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 31/03/2009

Yargıtay 12. Hukuk Dairesinin görevi 2797 Sayılı Kanunun 14. maddesinde gösterilmiştir. Anılan madde hükmü ile 12. Hukuk Dairesinin, İİK.nun uygulanmasından doğan dava, itiraz ve şikayetler dolayısıyla icra mahkemelerinden verilen ve diğer Hukuk Dairelerinin görevi dışında kalan hüküm ve kararları inceleyeceği öngörülmüştür.

İnceleme konusu karar istihkak davasına ilişkin olup belirgin biçimde Dairemizin inceleme alanı dışında kalmakta ve niteliği bakımından Yargıtay 17. Hukuk Dairesinin görevi içine girmektedir.

SONUÇ :  Yukarıda açıklanan nedenlerden ötürü dosyanın Yargıtay 17. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 08/03/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10120, Karar No: 2015/16196, Tarih: 13.05.2015

**7. Ceza Dairesi         2014/10120 E.  ,  2015/16196 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Kanuna Muhalefet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1-Sanık ...'nun temyiz isteğinin incelenmesinde;

Yargılama aşamasında müdafii bulunmayan sanık ...'nun yokluğunda verilen karar 15/03/2012 tarihinde “birlikte sakin eşi ...” adlı şahsa tebliğ edilmiş olup, Ulusal yargı Ağı kayıtlarında (UYAP) yer alan sanığın nüfus aile kayıt tablosuna göre ...'nun 11.11.1978 doğumlu olduğu, ayrıca 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 11.maddesinde “Erginlik onsekiz yaşın doldurulmasıyla başlar. Evlenme kişiyi ergin kılar.” hükmü de gözetilerek yapılan tebligat işlemi usulüne uygun bulunduğundan temyiz dilekçesi ekinde vekaletname sunan sanık müdafinin yasal süresinden sonra 27.03.2012 tarihli temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 310 ve 317. maddeleri uyarınca isteme aykırı olarak REDDİNE,

2-Sanık ... müdafii ve ...'nın anılan sanıklar hakkındaki hükmü temyizlerine yönelik yapılan incelemede;

Yapılan duruşmaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, gösterilen gerekçeye ve takdire göre sanıklar ... müdafi ile sanık ...'nın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle sanıklar ... ve ... hakkındaki hükmün istem gibi ONANMASINA, 13.05.2015 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18391, Karar No: 2017/7831, Tarih: 24.05.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/18391 E.  ,  2017/7831 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TİCARET)MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; davalı şirket tarafından faturalarda haksız ve hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak, PSH, iletim, okuma ve dağıtım bedeli tahakkuk ettirildiğini iddia ederek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak ve mahkemece davalıdan talep edilebilecek faturalarda belirlendikten sonra ıslah etmek kaydıyla, tahkikat sonucunda 10 yıllık süre için abonelik süresini kapsayan zaman diliminde davacıdan haksız olarak alınan dağıtım, iletim, PSH, okuma ve kayıp bedelleri için şimdilik 1.000,00TL'nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek ticari temerrüt faizleriyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiş, 11.05.2016 tarihli dilekçe ile talebini 3.374,88 TL'ye arttırmıştır.

Davalı özetle; davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece; davanın kabulü ile 3.374,88 TL'nin, 1000 TL'si yönünden dava tarihinden, kalan kısmi yönünden ıslah tarihi olan 11/05/2016 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1-)Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak, PSH, iletim, okuma ve dağıtım bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının ... Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde ... tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin ...'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, ... kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

./..

-2-

./..

-2-

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişede etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde ....nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan ... kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak, PSH, iletim, okuma ve dağıtım bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre, davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre, davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK'nun 428. maddesi gereğince davalı taraf yararına BOZULMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 24.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/34136, Karar No: 2023/6081, Tarih: 25.09.2023

**3. Ceza Dairesi         2022/34136 E.  ,  2023/6081 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.... 37. Ağır Ceza Mahkemesinin 25.02.2022 tarihli ve 2017/129 Esas, 2022/62 sayılı Kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 3713 sayılı Terörle Mücadele Kanunu’nun 5 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun’un 221 inci maddesinin dördüncü fıkrasının ikinci cümlesi, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkraları uyarınca mahkûmiyet kararı karar verilmiştir.

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 10.05.2022 tarihli ve 2022/432 Esas, 2022/571 sayılı Kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 05.07.2022 tarihli ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. İlk Derece Mahkemesi gerekçeli kararında sanığın hukuki durumu değerlendirilirken sehven FETÖ silahlı terör örgütünden bahsedilmiş olup düzeltilmesi gerektiğine,

2. Sanığın psikolojik bir buhran geçirirken ve kimyasal madde etkisi altındayken arkadaş çevresi tarafından ve örgüt tarafından kandırılarak ... terör örgütünün yapmış olduğu katliamlara karşı savaşmak amacıyla Suriye'ye götürüldüğüne, Türkiye Cumhuriyetine ve askerine karşı herhangi bir eylemde bulunmadığına,

3. Suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına,

4. Etkin pişmanlık nedeniyle en üst hadden indirim yapılması gerektiğine, lehe olan hükümlerin uygulanması gerektiğine,

5. Sanığa verilen ceza yüksek olup “oranlılık ilkesi” ve ceza adaletine de uygun olmadığına,

6. Kuşkudan sanık yararlanır ilkesi uyarınca sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine,

7. Temyiz dilekçesinde belirtilen diğer sebepler ve sair hususlara,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

4. Etkin pişmanlık nedeniyle en üst hadden indirim yapılması gerektiğine, lehe olan hükümlerin uygulanması gerektiğine,

5. Sanığa verilen ceza yüksek olup “oranlılık ilkesi” ve ceza adaletine de uygun olmadığına,

6. Kuşkudan sanık yararlanır ilkesi uyarınca sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine,

7. Temyiz dilekçesinde belirtilen diğer sebepler ve sair hususlara,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince sanığın eyleminin, silahlı terör örgütüne üye olma suçunu oluşturduğunun kabulü ile sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

İlk derece mahkemesinin gerekçeli kararının bir kısım yerlerinde sanığın FETÖ üyesi olduğuna dair bazı ibarelerin sehven yazıldığı, olay ve olguların doğru olarak değerlendirildiği anlaşıldığından bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Mahallinde hukuka uygun olarak ikame olunup usulünce tartışılan delillere, tanık beyanlarına ve dosya kapsamına göre, İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin kararlarında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılan sanık hakkında;

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak eksiksiz yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık müdafiinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü temyiz sebepleri ve sair hususlar yerinde görülmemiştir. Ancak;

Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen; "Örgüt mensubu olduğu kabul edilen sanık hakkında verilen cezanın 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin dokuzuncu fıkrası uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilmemesi ve sanığın gözaltında ve tutuklulukta geçirdiği sürelerin 5237 sayılı Kanun'un 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezasından mahsup edilmemesi " dışında bir hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR