muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/11947, Karar No: 2010/2820, Tarih: 15.03.2010

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Davacı vekili, müvekkilinin Moskova’daki CPM/2005 Fuarı ile ilgili olarak fuarın Türkiye katılımını organize eden İstanbul Tekstil konfeksiyon İhracatçıları Birliği (İTKİB)’ne ait tekstil ürünleri ile davalı şirkete ait stand malzemelerinin İstanbul-Moskova-İstanbul taşıması işini üstlendiğini, bunun yanında anılan malların gümrükleme, yükleme ve boşaltma işleri ile boş ve dolu kolilerin depolanması vs. tüm işlemlerin de müvekkilince yapılacağının kararlaştırıldığını, davalının dolu koli depolama masraflarıyla ilgili (4.400)Euro tutarındaki fatura ile gümrükleme ve tercüme masraflarıyla ilgili (1.849,86)Euro tutarındaki faturanın ödenmemesi üzerine girişilen icra takibinin, davalının haksız itirazı sonucu durduğunu ileri sürerek, itirazın iptalini ve %40 icra inkâr tazminatının davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili ile davacı arasında herhangi bir sözleşme bulunmadığını, davanın asıl muhatabının İTKİB olduğunu, dava konusu faturaların bu nedenle süresi içinde davacıya iade edildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının dayandığı (1.849,86)Euro bedelli faturanın davalının da defterlerinde kayıtlı bulunduğu, taşıma sözleşmesinin davacı ile dava dışı İTKİB arasında yapıldığı, ancak taşıma işi dışında davacı tarafından davalıya ait emteaların gümrükleme ve tercüme işlemlerinin ve dolu koli depolama işlemlerinin de yapıldığı konusunda bir uyuşmazlık bulunmadığı, bu işlemlerin davalı yararına yapıldığı, bu nedenle davacının (1.849,86)Euro tutarlı fatura bedelini BK’nun 410, 415. maddeleri uyarınca, diğer fatura bedelini de BK’nun 413. maddesi uyarınca davalıdan talep edebileceği gerekçesiyle davanın kabulüne, davalının itirazının iptali ile takibin (6.249,86)Euro üzerinden devamına, %40 icra inkâr tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Ancak, dava davacı tarafından yapıldığı ileri sürülen dolu koli depolama masrafları ile gümrükleme ve tercüme masraflarının tahsili amacıyla girişilen icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

2- Ancak, dava davacı tarafından yapıldığı ileri sürülen dolu koli depolama masrafları ile gümrükleme ve tercüme masraflarının tahsili amacıyla girişilen icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

Her ne kadar mahkemece davalının davacı tarafından düzenlenen gümrükleme ve tercüme masraflarına ilişkin (1.849,86) Euro tutarlı faturayı ticari defterlerine kaydetmek suretiyle bu masrafları benimsediği gerekçesiyle anılan hizmet bedeli yönünden davacı istemlerinin kabulünde bir isabetsizlik yok ise de, davacının dolu koli depolama masraflarına ilişkin faturasının davalı defterlerine kayıtlı olmaması karşısında davacının bu talebi yönünden de aynı sonuca varılması mümkün değildir. Zira davacı ile davalı arasında bir taşıma sözleşmesinin olmadığı, davalının stant malzemelerinin davacı ile dava dışı İstanbul Tekstil Konfeksiyon İhracatçıları Birliği (İTKİB) arasında yapılan taşıma sözleşmesi kapsamında taşındığı konusunda taraflar arasında bir uyuşmalık bulunmamaktadır. Davalı vekili ise, müvekkili ile davacı arasında, müvekkiline ait malların depolanmasına dair herhangi bir ilişki olduğunu kabul etmemektedir. Bu durumda mahkemece davalının malzemelerinin davacı tarafından gerçekten depolanıp depolanmadığının araştırılması, depolandığı sonucuna varılması halinde ise bu konuda davacı ile davalı veya her iki taraf ile İTKİB. arasında nasıl bir ilişki bulunduğunun ve buna göre anılan depolama giderinden kimin sorumlu olduğunun belirlenmesi, daha sonra da bu depolama ücretinin nasıl tespit edildiğinin ve neye göre ücretlendirildiğinin açıklığa kavuşturulması gereklidir. Ayrıca mahkemece konunun özel ve teknik bir bilgiyi gerektirdiği düşünülerek bilirkişi incelemesi yaptırıldığı ve anılan bilirkişi heyetince dolu koli depolama masraflarına ilişkin davacı talebinden davalının sorumlu tutulamayacağı bildirildiği halde mahkemece aksine bir sonuca varılmış, ancak bu sonucun gerekçeleri de karar yerinde yeterince açıklanmamıştır.

Bu durum karşısında mahkemece, davacının dolu koli depolama masraflarına ilişkin talebi yönünden yukarıda açıklanan şekilde inceleme yapılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeye dayalı olarak yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) no’lu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) no’lu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 15.03.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/713, Karar No: 2018/1963, Tarih: 20.02.2018

**17. Ceza Dairesi         2016/713 E.  ,  2018/1963 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dairemizin 09.06.2015 tarih, 2015/12757 Esas ve 2015/3590 Karar sayılı kararı ile sanıklar müdafiinin temyiz isteğinin reddine karar verilerek, sanık ... Yetişkin'e adres yetersizliği nedeniyle tebligat yapılamayıp tebligat parçasının iade olması nedeniyle sanık ... Yetişkin'e yeniden gerekçeli kararın tebliği için dosyanın iadesine karar verildiği, iade sonrası mahkeme tarafından UYAP üzerinden yapılan araştırmada sanığın tespit edilen MERNİS adresine, sisteme kayıtlı yurt içi ikamet adresine ve bildirdiği en son adresine çıkarılan ve ihtar içermeyen tebligatların iade edildiğinin anlaşılması karşısında, sanığın adresi öncelikle resmî veya özel kurum ve dairelerden sorularak tespit edilerek bu da mümkün olmadığı takdirde kolluk marifetiyle tespit edilerek, adresin tespiti mümkün olmadığı yani meçhul olduğu takdirde Tebligat Kanunu'nun 28. maddesi uyarınca ilanen tebligat yoluyla ve sanık ...'un bozma sonrası yokluğunda verilen kararın, aynı zamanda bilinen en son adresi olan MERNİS adresine öncelikle Tebligat Kanunu’nun 21/1. maddesine göre tebliği gerekirken, adresten taşındığını belirten kişinin kim olduğu, imzadan imtina edip etmediği belirtilmeden doğrudan Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesi gereğince yapılan 25.06.2012 tarihli tebliğin usulsüz olduğu anlaşılmış olduğundan; her iki sanığa gerekçeli kararın, T.C. Anayasası’nın 40/2, 5271 sayılı CMK’nın 34/2, 232/6, 263 ve 291. maddelerinde öngörülen ihtaratları ve temyiz başvurusunda bulundukları takdirde dosyasının inceleneceği, temyiz etmedikleri takdirde dosyanın incelenmeden mahalline iade edileceği ihtaratını taşıyacak biçimde yeniden tebliğe çıkartılması; temyiz etmedikleri takdirde dosyanın incelenmeden mahalline iade edileceği ihtaratını taşıyacak biçimde yeniden tebliğe çıkartılması; sanıklar temyiz ettiği takdirde buna ilişkin belge ile birlikte, bu konuda ek tebliğname düzenlendikten sonra incelenmek üzere gönderilmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na İADESİNE, 20.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/12490, Karar No: 2019/16524, Tarih: 17.10.2019

**5. Hukuk Dairesi         2018/12490 E.  ,  2019/16524 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçelerle istenilmiş; davalılar vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla, duruşma için belirlenen 17/10/2019 günü temyiz eden taraf vekillerinin yüzlerine karşı duruşmaya başlanarak, sözlü açıklamaları da dinlendikten ve dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki ... ili, ... ilçesi, ... köyü, 119 ada 17 parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve 7139 sayılı Kanunla değişik Kamulaştırma Kanununun 10/8 fıkrası gereğince, bozma sonrası artan fark bedelin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılarak karar kesinleştiğinde davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle davacı idare vekilinin tüm, davalılar vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir. Şöyle ki;

1-2942 sayılı Kamulaştırma Kanunun 7139 sayılı yasa ile değişik 10/9.fıkrası uyarınca, bozma ilamı sonrası oluşan bedelden, bozma öncesi ilk kararla tespit edilen bedelin mahsubu sonrası oluşan bakiye kısım, davalıya karar tarihi itibariyle ödenemeyeceğinden, işletilecek yasal faizin bitiş tarihinin kararın kesinleşme tarihi olması gerektiği düşünülmeden yazılı şekilde karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesine karar verilmesi doğru olmadığı gibi;

2-Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 12055/17 numaralı başvuru sonucu verilen 23.10.2018 tarihli kararı ve Anayasa Mahkemesinin 2016/9364 başvuru numaralı, 01.06.2019 gün 30791 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kararı da göz önüne alınarak davacı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiğinden,

a)Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 2.bendinden (karar tarihi olan 29/06/2018 tarihine kadar) ibaresinin çıkartılmasına, yerine (kararın kesinleşme tarihine kadar) ibaresinin yazılmasına,

b)Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının; 6 nolu bendinin hükümden tamamen çıkartılmasına,

a)Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 2.bendinden (karar tarihi olan 29/06/2018 tarihine kadar) ibaresinin çıkartılmasına, yerine (kararın kesinleşme tarihine kadar) ibaresinin yazılmasına,

b)Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının; 6 nolu bendinin hükümden tamamen çıkartılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davalılardan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, temyiz eden davalılar yararına yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir olunan 2.037,00-TL. vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, 17/10/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5378, Karar No: 2019/17611, Tarih: 08.10.2019

**9. Hukuk Dairesi         2019/5378 E.  ,  2019/17611 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BURSA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 3. HUKUK DAİRESİ

DAVA : Davacı, işçilik alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin kısmen kabul kararına karşı davalı avukatı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi davalı avukatının istinaf başvurusunu esastan reddetmiştir.

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi'nin kararı süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nun 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesi'ne, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 08/10/2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/9096, Karar No: 2024/7140, Tarih: 09.10.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/9096 E.  ,  2024/7140 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1053 E., 2023/1523 K.

DAVACI- DAVALI : Özlem Erden vekili Avukat ...

DAVALI- DAVACI : ... vekili Avukat ...

DAVA TARİHİ : 21.08.2017- 19.03.2017

KARAR : Başvurunun kısmen kabulü ile yeniden esas hakkında hüküm kurma

İLK DERECE MAHKEMESİ : Salihli 2. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2020/148 E., 2021/104 K.

Taraflar arasındaki boşanma davalarından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davaların kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesinin ilgili hükümlerinin kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı davacı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

I. DAVA

Davacı-birleşen dosya davalısı kadın vekili dilekçelerinde özetle; 28.07.1999 tarihinde evlenen tarfaların 2002, 2008 ve 2012 doğumlu çocukları bulunduğunu, davalı-birleşen dosya davacısı erkeğin sürekli eşini döven, cinsel yönden eziyet eden, kötü muamelede bulunan, sık sık ölümle tehdit eden, eşine, eşinin annesine ve ortak çocuklara küfür ve hakaret eden, evin, eşin ve çocukların maddî ve manevî ihtiyaçlarını karşılamayan, alkol aldığında ev eşyalarını kırıp parçalayan bir kişi olduğunu, kadının daha önce açtığı Salihli Aile Mahkemesinin 2016/414 Esas sayılı boşanma davasından erkeğin tehditleri nedeniyle feragat ettiğini, feragat sonrası da davalı-davacı erkeğin; yatak odasındaki tuvalet masasına dava açıldığı için aldığını söylediği pompalı tüfeğe ait kurşun koyup "Bu kurşunu buradan almayacaksın! Bu kurşun burada kalacak! Bu kurşun senin için! O.pu, lanet, ananı sinkaf ederim, ev tutup ayrılırsan seni de aileni de öldürürüm. Sen kimsin de beni boşamaya kalkıyorsun? Bana bunun hesabını vereceksin!" diyerek, eşini ve ailesine ölümle tehdit edip, kendisine ve ailesine küfür ve hakaret etmek, önceki boşanma davasında tanık olarak ismi geçen büyük çocuk ... ile kadını diz çöktürüp açılan dava için özür diletmek ve yüzlerine tükürmek, bir AVM'de eşine sebepsiz bağırmaya başlayıp evde gününü göstermekle tehdit etmek, eve geldiklerinde de pompalı tüfeğini doldurduğunu gören çocuğun uyarısı ile kadını kaçıp karakola başvurmak zorunda bırakmak, başka bir gün aynı sebeple saldırıp, kadının boğazını sıkıp kafasını defalarca duvara çarpmak, her yerde bağırmak, 06.10.2016 tarihinde arabada boğazını sıkıp, tehdit ve küfür etmek şeklinde davranışlarda bulunduğunu, son olay üzerine öğretmen olan kadının izin alıp memleketine gitmek zorunda kaldığını, erkek hakkında gerek Samsun'da gerekse döndükten sonra Salihli de 6284 sayılı yasa kapsamında şiddeti önleyici koruma kararı alındığını, kadının tayin istediğini Samsun'a atandığını, burada bulunduğu dönemde erkeğin geri dönmesi için telefonda çocukları ağlatarak, hasta hallerinin fotoğraflarını göndererek psikolojik şiddet uygulamaya devam ettiğini, annesinin dönmesi için derslerinde başarısız olmasını istediği ortak çocuk ...'nin bu yüzden iki kez sinir krizi geçirmesine ve hastaneye sevk edilmesine neden olduğunu ileri sürerek, aralarındaki evlilik birliğinin sarsılması sebebiyle tarafların boşanmalarına, 2017 yılı yazında yanına aldığı çocukların velâyetinin anneye verilmesine, çocukların her biri için yasal faiziyle birlikte aylık 800,00'er TL tedbir ve iştirak nafakasına, kadın için yasal faiziyle birlikte aylık 1.000,00 TL tedbir nafakası ile yasal faiziyle birlikte 100.000,00 TL maddî, 100.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmesini istemiş, erkeğin birleşen davasındaki iddiaların doğru olmadığını, eşini aldatanın erkek olduğunu savunarak karşı davanın da reddini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı-birleşen dosya davacısı erkek vekili birleşen dava dilekçesinde özetle; kadının son yıllarda sürekli eşine "evlilikten sıkıldığını, özgür kalmak istediğini, tek başına turlara katılacağını, 3 çocuğu da bırakıp gideceğini, kendisiyle şehir içinde yan yana yürümekten utandığını" söylemeye başladığını, son evlilik yıl dönümünde "seninle evli olmaktansa orospu olsaydım keşke seni sevmiyorum artık" dediğini, boşanma davasını haklı kılmak için savcılığa şikayette bulunduğunu, savcılık tarafından "kovuşturma yapılmasına yer olmadığı" kararı verildiğini, 06.10.2016 günü eşinden habersiz ailesinin yaşadığı Samsun'a gittiğini, eşinin telefonlarını açmadığını, 6 ay süreyle çocukların tüm ihtiyaçlarının baba tarafına karşılandığını, kadının herkesin içinde eşine hakaret ederek konuşmaya başladığını, eşine yaklaşımının nefret aşamasına geçtiğini, bazı arkadaşlarından kadının başkasıyla ilişkisi olduğunu duyduğunu, bunu destekler nitelikte kadının son dönemde bazı davranışları bulunduğunu, bu durumun son bir yıllık HTS kayıtlarının ortaya çıkaracağını, kadının boşanma davasını açmasından sonra eşiyle sadece para konusuyla ilgili muhatap olduğunu, çocukları aldıktan sonra çocukları göstermemekle tehdit ettiğini, mesajlarında da eşine hakaret etmeye devam ettiğini ileri sürerek, tarafların boşanmalarına, çocukların velâyetinin babaya verilmesine, kadının ailesine yönelik özen yükümlülüğünü yeterince yerine getirmemesi sebebiyle erkek lehine 500.000,00 TL manevî tazminat ödenmesine, karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile birlik görevlerini ihmal eden, davacı birleşen dosya davalısı kadın eşe yönelik, fiziksel ve psikolojik şiddet, tehdit ve hakaret eden erkek eşin ağır kusurlu olduğu, erkek eşe yönelik olarak hakaret içerikli sözler sarf eden ve erkek eşin ailesine karşı ilgisiz olup onlara misafirperverlik göstermeyen kadın eşin ise evlilik birliğinin temelinden sarsılmasında daha az kusurlu olduğu gerekçesi ile dava ve birleşen davanın kabulüne, tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereğince boşanmalarına, reşit olmayan çocukların velâyetinin anneye verilmesine, yargılama sırasında ergin olan ortak çocuk ... için belirlenen aylık 400,00 TL tedbir nafakasının ergin olduğu 02.07.2020 tarihine kadar yasal faiziyle birlikte davalı-davacıdan alınarak davacı-davalıya verilmesine, velâyeti anneye verilen ortak çocuklar ... ve ... için yargılama sırasında takdir olunan aylık 300,00'er TL tedbir nafakalarının dava tarihinden itibaren aylık 150,00'şer TL arttırılarak kararın kesinleşmesi ile birlikte aylık 450,00'şer TL iştirak nafakasının yasal faizi ile birlikte davalı-davacıdan alınarak davacı-davalıya verilmesine, kadının kendisi yararına tedbir nafakası talebinin reddine, kadın yararına yasal faiziyle birlikte 30.000,00 TL maddî, 35.000,00 TL manevî tazminata, erkeğin manevî tazminat talebinin reddine, karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davalı-birleşen dosya davacısı erkek vekili kararı özetle; asıl davanın kabulü, kusura esas vakıalar ve kusur belirlemesi, velâyet düzenlemesi, kadın lehine hükmedilen maddî ve manevî tazminatın şartları yönlerinden istinaf etmiştir.

2.Davacı-davalı kadın vekili de katılma yoluyla istinaf dilekçesinde özetle, çocuklar yararına hükmedilen tedbir ve iştirak nafakalarının miktarı, kadının tedbir nafakası talebinin reddi, kadın yararına hükmedilen maddî ve manevî tazminatların miktarı, ağır kusurlu erkeğin birleşen davasının kabulü, erkeğin tanıklarından ... ve Aytaç Ayaş hakkında yalan tanıklıktan suç duyurusunda bulunma taleplerinin reddi yönlerinden istinaf etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

2.Davacı-davalı kadın vekili de katılma yoluyla istinaf dilekçesinde özetle, çocuklar yararına hükmedilen tedbir ve iştirak nafakalarının miktarı, kadının tedbir nafakası talebinin reddi, kadın yararına hükmedilen maddî ve manevî tazminatların miktarı, ağır kusurlu erkeğin birleşen davasının kabulü, erkeğin tanıklarından ... ve Aytaç Ayaş hakkında yalan tanıklıktan suç duyurusunda bulunma taleplerinin reddi yönlerinden istinaf etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; tarafların belirlenen sosyal ve ekonomik durumları ile kusur dereceleri ve hakkaniyet ilkesi dikkate alındığında, kadın yararına hükmedilen maddî ve manevî tazminat miktarı az olduğu, kadın yararına uygun miktarda tedbir nafakasına hükmedilmemiş olması usul ve yasaya aykırı olduğu, tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumları, nafakanın niteliği, ortak çocukların yaşı, ihtiyaçları ve nafaka yükümlüsünün (babanın) gelir durumu nazara alındığında; çocuklar için takdir edilen tedbir ve iştirak nafakası miktarları az olduğu gerekçesi ile davacı-davalı kadının; lehine tedbir nafakası takdir edilmemiş olması, çocuklar lehine takdir olunan tedbir ve iştirak nafakaları ile maddî ve manevî tazminatların miktarına yönelik istinaf taleplerinin kabulü ile,ilgili bentlerin kaldırılmasına, davacı-davalı kadının sair, davalı-davacı erkeğin tüm istinaf taleplerinin esastan reddine davacı-davalı kadının tedbir nafakası talebinin kısmen kabulü ile dava tarihi olan 21.08.2017 tarihinden başlamak ve boşanma hükmünün kesinleşeceği tarihe kadar devam etmek üzere takdiren aylık 400,00 TL tedbir nafakasının; istinaf karar tarihine kadar olan nafakalara istinaf karar tarihinden, daha sonra istenebilir (muaccel) hale gelecek nafakalara muaccel olacakları tarihlerden geçerli olmak üzere işletilecek yasal faiziyle birlikte davalı-birleşen dosya davacısı erkekten alınarak, davacı-birleşen dosya davalısı kadına verilmesine, ortak çocuklar yararına belirlenen aylık 450,00'şer TL tedbir nafakalarının, ilk derece mahkemesince hükmedilen nafakalar ile tahsilde tekerrür etmemek kaydıyla istinaf karar tarihinden başlamak ve boşanma hükmünün kesinleşeceği tarihe kadar tedbir, bu tarihten itibaren ise iştirak nafakası olarak devam etmek üzere her bir çocuk için ayrı ayrı 800,00'er TL nafakanın; muaccel olacakları tarihlerden geçerli olmak üzere işletilecek yasal faizleriyle birlikte davalı-birleşen dosya davacısı erkekten alınarak, çocuklar yararına harcanmak üzere davacı-birleşen dosya davalısı kadına verilmesine, 75.000,00 TL maddî, 75.000,00 TL manevî tazminatın, boşanma hükmünün kesinleştiği tarihten itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı-birleşen dosya davacısı erkekten alınarak davacı-birleşen dosya davalısı kadına verilmesine, karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı davacı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.