muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/3426, Karar No: 2024/4991, Tarih: 07.10.2024

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz başvurusundaki nedenlerle sınırlı olarak yapılan incelemede; olay tarihinde katılan ... ile eşi ... ve 2021 doğumlu oğlu ...'in birlikte yaşadıkları Salihli İlçesi ... Sitesinde akşamüstü saatlerinde dolaşmak amacıyla site içerisinde bulunan yürüyüş yollarından hareketle parka ve çimenlik alana gittikleri, ...'in bir süre parkta oynamasından sonra dönüş yoluna geçtikleri, saat 17:40 sıralarında ...'in olay tarihinden yaklaşık 6 ay kadar önce site içerisindeki ağaçların sulanması amacıyla açılan yaklaşık 60 metre derinliğe, 31 cm genişliğe sahip sondaj kuyusuna düştüğü, katılanın şok geçirerek çığlık atmaya başladığı, ...'in ise bu sırada kuyuya düşen oğluna yardım etmek için kuyuya atladığı, katılanın sesini duyanların yardıma koştukları, bir süre ...'in sesinin duyulduğu ancak sonrasında ses gelmemeye başladığı, olay yerine yardım ekiplerinin gelerek çalışmalara başladıkları, yapılan paralel kazılar neticesinde 06.01.2023 tarihli Olay Yeri İnceleme ve Ölü Muayene Raporuna göre saat 02:30 sıralarında ...'in; saat 04:00 sıralarında ...'in cenazelerine ulaşıldığı, İzmir Adli Tıp Kurumu tarafından düzenlenen otopsi raporlarına göre; ... ve ...'in solunum yollarının yabancı cisim (toprak, çamur) ile tıkanmasına bağlı mekanik asfiksi sonucu vefat ettiklerinin anlaşıldığı olayda, dosya kapsamından anlaşıldığı üzere site yönetiminin site içerisinde bulunan ağaçların sulanması amacıyla sondaj kuyusu açılmasına karar verdiği, dosya kapsamında tanık olarak beyanı alınan jeofizik mühendisi ...'dan jeofizik etüd raporu aldığı, bu raporun düzenlenmesi sonrasında, 167 sayılı Yeraltı Suları Hakkında Kanun 8. maddesi ve 1563 sayılı Yeraltı Suları Tüzüğü'nün 5. maddesi gereğince yasal zorunluluk bulunduğu halde, DSİ'nin ilgili birimine başvurarak proje tasdik ettirilmeden ve gerekli izinleri almadan, 1563 sayılı Yeraltı Suları Tüzüğü'nün "Etüd ve Proje Yapmağa veya Kuyu Açmağa Yetkili Kimseler" başlıklı 7. maddesinin c fıkrasına göre sondaj kuyusu açma hususunda yetkin olan, üniversitede eğitimini sondaj bölümünde aldığı anlaşılan sondör ... ile 05.06.2022 tarihli iş yapım sözleşmesi yapıldığı, gerekli izinlerin alınmadığı hususunun DSİ Genel Müdürlüğü 2. Bölge Müdürlüğünün 12.01.2023 tarihli "...Kurumumuz kayıtlarında yapılan incelemeye göre söz konusu parsel ile ilgili herhangi bir sondaj açma izni talebi bulunmamaktadır. Ayrıca; söz konusu alan Turgutlu-Ahmetli alt havzasında kalmakta olup DSİ Genel Müdürlüğünün 03/01/2022 tarihli Olur yazısı ile yeraltı suyu tahsisine kapatılmıştır. Yeni sondaj kuyu açma izni verilmemektedir. Bu nedenle kuyu açma talebi olsa dahi, kuyu açma izni verilmesi mümkün değildir

. Bölge Müdürlüğünün 12.01.2023 tarihli "...Kurumumuz kayıtlarında yapılan incelemeye göre söz konusu parsel ile ilgili herhangi bir sondaj açma izni talebi bulunmamaktadır. Ayrıca; söz konusu alan Turgutlu-Ahmetli alt havzasında kalmakta olup DSİ Genel Müdürlüğünün 03/01/2022 tarihli Olur yazısı ile yeraltı suyu tahsisine kapatılmıştır. Yeni sondaj kuyu açma izni verilmemektedir. Bu nedenle kuyu açma talebi olsa dahi, kuyu açma izni verilmesi mümkün değildir." şeklindeki cevabi yazısı ile doğrulandığı, belirtilen mevzuat hükümlerine ve kararlara aykırı olarak sanıklar yaptıkları sözleşme kapsamında yer altı tahsisine kapalı alanda 60 metre derinliğinde kuyu açtıkları, bu işlerin yürütülmesi sırasında 1563 sayılı Tüzüğün 7/b maddesinde belirtilen yetkili bir jeolog,hidrojeolog veya mühendisin mesuliyet ve nezaretinin de sağlanmadığı, sanıkların birbirini doğrulayan ifadelerinden anlaşıldığı üzere verimli su alınmaması sebebiyle kazının durdurulduğu, sanık ...'ın elemanlarının kuyuyu kapatmadan olay yerinden ayrıldıkları, kuyunun kapatılması hususunda iş yapım sözleşmesinde açık bir hüküm bulunmadığı ancak yine DSİ Genel Müdürlüğü 2. Bölge Müdürlüğünün 22.05.2023 tarihli cevabi yazısına göre "...kuyu açma sorumluluğu belge sahibine ait olup, belge sahibince anlaşma yapacağı teknik sorumlu jeoloji mühendisi ve sondör tarafından kuyu açtırabileceği, kuyuda su çıkmaması halinde teknik sorumlu mühendis ve sondör tarafından kuyunun kapatılması gerektiği..," bildirildiği, benzer şekilde DSİ Yeraltı Suları Teknik Yönetmeliği III. Bölüm "Kuyuların Terk Edilmesi" başlıklı 15. maddesinde belirtildiği üzere kuyunun açılmasından sonra bulunan suyun yeterli olmaması, fiziksel, kimyasal ve bakteriyolojik özellikleri itibariyle kullanmaya elverişli olmaması halinde "terk edilen kuyular kil veya toprakla tamamen doldurularak, ağız kısımları üst seviyesi, zeminle bir olacak şekilde 1 m. x 1 m. x 0,5 m. ebadına yerinde dökülen bir beton plâkla kapatılır. Bu kuyular içinde kuyu kütüğü doldurularak, kütükte dolgu ve kapatılma şekli ile sebebi belirtilir." şeklindeki yöntemle kapatılması gerektiğinin hüküm altına alındığı, hüküm gereği belirtilen yöntemlerin uygulanmasının ancak teknik bilgi ve yeterlilik sahibi kişilerden beklenebileceği, böylelikle kuyuların terk yöntemi bakımından yetkili ve sorumlu olan kişinin, teknik yetkinliği olan ... olduğu, site yönetimi tarafından kuyunun sonradan kapatılmamasının, ilgili mevzuat hükümleri ve teknik manada sorumlu olan sanığın eylemi ile netice arasındaki illiyet bağını ortadan kaldıramayacağı ve meydana gelen kazada asli kusurlu olduğunun kabulü gerektiği anlaşıldığından, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının yerinde olmadığı sonucuna varılmıştır.

III. KARAR

1. Gerekçe bölümünde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ oy birliğiyle REDDİNE,

2. 5271 sayılı CMK'nın 308/3. maddesi uyarınca Yargıtay 12. Ceza Dairesinin, 03.04.2024 tarihli ve 2024/115 Esas, 2024/1643 Karar sayılı temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanması kararı ile ilgili itirazı incelemek üzere dava dosyasının, Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,07.10.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10257, Karar No: 2017/7211, Tarih: 09.10.2017

**12. Ceza Dairesi         2016/10257 E.  ,  2017/7211 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Dava : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

Hüküm : Davanın kısmen kabulü ile 200 TL maddi, 400 TL manevi tazminatın davalı Hazineden alınarak davacıya verilmesine

Davalı vekilinin temyiz isteminin reddine ilişkin ek karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü;

6100 sayılı HMK’nın geçici 3. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan ve 21.07.2004 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanunun 2. maddesi ile değişik Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 427. ve ek 4. maddelerindeki temyiz sınırı ve hükmolunan tazminat miktarına göre, hükmün kesin nitelikte olması ve mahkemece davalı vekilinin ilk temyiz talebinin hükmün kesin nitelikte verilmiş olduğu gerekçesi ile reddine ilişkin 17/02/2016 gün ve 2015/280 esas, 2015/369 karar sayılı ek kararında isabetsizlik bulunmadığından, davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle temyiz isteminin reddine dair ek kararın, isteme uygun olarak ONANMASINA, 09/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2543, Karar No: 2011/2792, Tarih: 03.05.2011

**1. Ceza Dairesi         2011/2543 E.  ,  2011/2792 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 1-B/2011/10409

...'ı kasten öldürmekten ve izinsiz silah taşımaktan sanık ...'ın yapılan yargılanması sonunda: Hükümlülüğüne ilişkin (KARŞIYAKA) İkinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 15/06/2010 gün ve 233/196 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii ve müdahil vekili taraflarından istenilmiş, sanık duruşma da talep etmiş ve hüküm kısmen re'sen de temyize tabi bulunmuş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle; kararda açıklanan nedenle duruşmasız olarak incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-a) Katılan’ın 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hükmü temyize yetkisi bulunmadığından, katılan vekilinin, sanık hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin CMUK'nun 317. maddesi uyarınca,

b-) Sanık müdafiinin yasal süreden sonra olan duruşmalı inceleme isteminin CMUK’nun 318. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

2-) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, cezayı azaltıcı bir neden bulunmadığı takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin tahrik nedeniyle cezadan daha fazla indirim yapılması gerektiğine, eksik incelemeye, takdiri indirim nedenleri bulunduğuna, 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçunda üst sınırdan ceza verilmesinin yersiz olduğuna, katılan vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle;

A-) 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),

B-) Öldürme suçu yönünden;

Sanığın olaydan önce iş yerinin tadilatında kullanmak üzere maktulün

.../...

TEBLİĞNAME : 1-B/2011/10409

çalıştığı ... İnşaat isimli inşaat malzemeleri satan iş yerinden inşaat malzemesi siparişi verdiği, maktul ve arkadaşı ...'un kamyonetle malzemeleri sanığın işyerinin önüne getirdikleri, malzemelerin boşaltılacağı yer konusunda sanık ile maktul arasında anlaşmazlık çıktığı, sanığın malzemelerin içeri taşınmasını istediği, maktulün ise buna karşı çıktığı, malzemelerin içeri taşınabilmesi için birkaç adama daha ihtiyaç duyulduğunu sanığa söylediği, sanığın ısrarcı olması üzerine maktulün malzemeleri boşaltmadan çalıştığı iş yerine geri gittiği, bir süre sonra sanığın tabancasını alarak maktulün çalıştığı iş yerine gittiği, burada işyeri sahibi ile tartıştıktan sonra maktulü sorduğu, maktulün malzeme indirdiğini gören sanığın üzerindeki tabanca ile ateş ederek maktulü öldürdüğü olayda; maktulden sanığa yönelen ve tahrik teşkil eden herhangi söz ve davranış bulunmadığı halde sanık hakkında tahrik nedeniyle cezadan indirim yapılarak yazılı şekilde eksik cezaya hükmedilmesi;

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, re'sen de temyize tabi olan hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak (BOZULMASINA), ceza miktarına ve tutuklulukta geçen süreye göre sanığın tahliye isteminin reddine, 03/05/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.

Karara Uygundur,

Yazı İşleri Müdürü

...
Yargıtay — Esas No: 2015/13429, Karar No: 2017/1351, Tarih: 11.04.2017

**5. Ceza Dairesi         2015/13429 E.  ,  2017/1351 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İcrai davranışla görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Reyhanlı ilçesinde faaliyet gösteren... Eczanesine ait gerçek durumu yansıtmayan reçetelere sahte küpürler yapıştırılarak veya küpürsüz olarak ilaç bedellerinin ödenmesi suretiyle kamunun zarara uğratılması eylemine ilişkin olarak tahakkuk memuru olan bazı sanıkların 1050 sayılı Muhasebe-i Umumiye Kanunu uyarınca giderin gerçek gereksinim karşılığı olmadığını bildikleri halde görevlerinin gereklerine aykırı hareket etmek suretiyle tahakkuk işlemini gerçekleştirdikleri, Reyhanlı Mal Müdürlüğü çalışanı bazı sanıkların 1050 sayılı Kanunda ve 2005 Mali Yıl Tedavi Giderleri Bütçe Uygulama Talimatında yazılı görevleri yerine getirmeyerek bahse konu eczaneye küpürsüz ve sahte küpürlü ilaç ödemelerini gerçekleştirerek haksız kazanç sağladıkları, ilçedeki diğer bazı devlet kurumlarında çalışan memur sanıkların ise; kendileri ve bakmakla yükümlü oldukları aile fertleri adına kullanmadıkları sahte küpürlü ilaçları yazdırarak anılan eczaneye haksız kazanç sağladıkları ve bu itibarla sanıkların üzerine atılı görevi kötüye kullanma suçunu işledikleri iddia edilen olayda; uyulan bozma ilamında da belirtildiği üzere iş bu dava konusu reçeteleri düzenleyen Doktor... ile ilaç bedellerini tahsil

eden Eczacı ... hakkında benzer şekilde içeriği itibariyle sahte reçete düzenlenmesi ve bu suretle menfaat temin ederek kamu kurumu zararına dolandırıcılık suçunun işlenmesine ilişkin açılan davaların birleştirilerek görüldüğü ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 30/05/2013 gün, 2007/347 E. 2013/167 K. sayılı kararı ile adı geçen şahıslarla birlikte toplam 6 sanık hakkında resmi belgede sahtecilik ve kamu kurumu zararına dolandırıcılık suçlarından beraat kararı verildiğinin ve dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay'a gönderildiğinin anlaşılması karşısında, anılan bu dosyalar arasında suçun sübutunun değerlendirilmesi ve nitelemesi bakımından CMK'nın 8/1. maddesinde yer aldığı şekilde hukuki ve fiili bağlantı bulunması nedeniyle akıbetinin araştırılması, hüküm kurulan dosyanın sonucunun beklenilmesi, bozularak derdest duruma gelmesi halinde birleştirilmesi, onanarak kesinleşmesi veya birleştirme olanağının kalkması halinde ise asılları veya onaylı örnekleri bu dosya arasına konularak birlikte değerlendirilmesi ve sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden eksik araştırma ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı, katılan Hazine vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11/04/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/458, Karar No: 2022/4246, Tarih: 31.05.2022

**11. Hukuk Dairesi         2021/458 E.  ,  2022/4246 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 31.05.2018 tarih ve 2016/430 E. - 2018/182 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin kabulüne dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 26.06.2020 tarih ve 2019/196 E. - 2020/554 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacının 2013/48209 tescil numaralı “NANOPET” markasının sahibi olduğunu, bu markanın devamı ve seri markası niteliğinde olan 2015/31773 numaralı “NANOPET AKARYAKIT” markasının tescili için başvuru yaptığını, başvuruya davalı tarafından yapılan itirazın Markalar Dairesince kısmen kabul edildiğini davacının Türk Patent YİDK nezdinde yaptığı itirazın reddedildiğini, davacının bu markayı kullanma hakkı ve kazanılmış hakkı bulunduğunu, davalının sattığı mal ve hizmetleri başka bir marka adı altında sattığını “NANOPET” markasını kullanmadığını ileri sürerek, Türk Patent YİDK’in 16.09.2016 tarihli ve 2016-M-9075 sayılı davacının itirazının reddine yönelik kararının iptalini ve marka tescil işlemlerinin devamını talep etmiştir.

Davalı Türk Patent vekili, dava konusu marka ile davalı şirketin itiraza mesnet gösterdiği markanın 556 sayılı KHK’nın 8/3. maddesi kapsamında eskiye dayalı kullanım hakkının var olduğunu ispat ettiğini, davalının markayı fiilen kullanmadığı iddiasının gerçeklikle bağdaşmadığını belirterek, davanın reddini istemiştir.

Davalı Nanopet Petrol Ürünleri Tur. İnş. Gıda Eğt. Nak. San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili, davacının “NANOPET” ibaresi üzerinde önceye dayalı gerçek ve üstün hak sahibi olduğunu, bu ticaret ünvanı ve marka ile uzun yıllardır ticari faaliyetlerini sürdürdüğünü, davacıya ait 2013/48209 sayılı markaya karşı hükümsüzlük davası açıldığını, davacının başvurusunun kötüniyetli olduğunu belirterek, davanın reddini istemiştir.

Davalı Nanopet Petrol Ürünleri Tur. İnş. Gıda Eğt. Nak. San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili, davacının “NANOPET” ibaresi üzerinde önceye dayalı gerçek ve üstün hak sahibi olduğunu, bu ticaret ünvanı ve marka ile uzun yıllardır ticari faaliyetlerini sürdürdüğünü, davacıya ait 2013/48209 sayılı markaya karşı hükümsüzlük davası açıldığını, davacının başvurusunun kötüniyetli olduğunu belirterek, davanın reddini istemiştir.

İlk derece mahkemesince, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davalının “NANOPET” ibaresini, davacı marka başvurusundan çok önce akaryakıt ürünleri ve hizmetleri üzerinde marka olarak kullandığı, davalının “NANOPET” ibaresi üzerinde dava konusu “04. Sınıf: 04/01 Sıni amaçlı yağlar, gresler, kesme sıvıları, toz emici-ıslatıcı ve bağlayıcı maddeler. 04/03 Sıvı ve gaz yakıtlar: benzin, mazot, sıvılaştırılmış petrol gazı, doğl gaz, fueloil ile bunların kimyasal olmayan katkıları. 37. Sınıf: 37/03 Kara araçları servis istasyonu hizmetleri (bakım, tamir ve akaryakıt dolumu.” emtiası bakımından 556 sayılı KHK’nın 8/3 maddesi kapsamında tescilsiz marka ve işletme adı kullanımından doğan öncelik hakkı bulunduğu ve buna dayanarak, 2015/31773 sayılı “NANOPET AKARYAKIT” ibareli davacı markasının söz konusu mal ve hizmetler üzerinde tesciline engel oluşturduğunun kabul edildiği, davalı şirketin faaliyet konusu ile marka başvurusunun yapıldığı 04 ve 37. sınıflardaki dava konusu mal ve hizmetlerin ilişkili olduğu, davalı şirketin ünvanının dava konusu markanın tesciline 556 sayılı KHK’nın 8/5 maddesi kapsamında da engel oluşturduğu, ayrıca davacı şirketin, “NANOPET” markasına karşı gerçek hak sahipliği iddiasıyla dava açılmasından 3 hafta sonra, aynı ibareli 2015/31773 sayılı “NANOPET AKARYAKIT” markasının tescilini istediği, bu başvurunun, hükümsüz kılınması muhtemel markayı yedeklemek ve olası bir hükümsüzlük kararını etkisiz kılmak amacıyla kötüniyetle yapılmış bir başvuru olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karara karşı davacı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Karara karşı davacı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Ankara Bölge Adliye Mahkemesince, tüm dosya kapsamına göre; mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, davalı tarafından itiraz aşamasında sunulan delillerden, davalı kullanımının 2006 yıllarında başladığı dikkate alındığında, davacının davalı karşısında üstün hak sahibi olmadığı, davalının 556 sayılı KHK’nın 8/3. maddesi kapsamında tescilsiz marka ve işletme adı kullanımından doğan öncelik hakkı bulunduğu ve buna dayanarak, 2015/31773 sayılı “NANOPET AKARYAKIT” ibareli davacı markasının söz konusu mal ve hizmetler üzerinde tesciline engel olabileceği, dava konusu “NANOPET” ibareli marka başvurusuna itiraz eden davalı şirketin ticaret unvanının esas ve ayırt edici karakterinin “NANOPET” ibaresi olduğu, mezkur markada ve ticaret unvanında bulunan “NANOPET” ibaresinin aynı olduğu, davalı şirketin faaliyet sahası itibariyle davacının tesciline 556 sayılı KHK’nın 8/5 maddesi kapsamında engel teşkil ettiği, davalının, davacının kötü niyetli olduğunun kanıtlanması gerektiği, sırf marka başvurusunun davacının kötü niyetli sayılmasına olanak tanımadığı, bunun yanında davacının kötü niyetli olduğuna dair bir delilin de dosya kapsamında bulunmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b-2 maddesi gereğince kabulüne, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, açıklanan gerekçe ile davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 26,30 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 31/05/2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7862, Karar No: 2016/9088, Tarih: 06.06.2016

**18. Hukuk Dairesi         2016/7862 E.  ,  2016/9088 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... İli ... İlçesi ... Kasabası 167 ada 29 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece bozma ilamına uyulmuş ise de gereği tam olarak yerine getirilmemiştir.

Şöyle ki;

Dava konusu taşınmazın kapama karışık meyve bahçesi niteliğinde olduğu, üzerinde bulunan ceviz, elma, kiraz ve erik ağaçlarının dekara verimleri ile kamulaştırma bedeline faiz işletilmesi hususlarında bozma yapıldığı, bozma sonrası hazırlanan bilirkişi raporunda dekara verimlerin bozma doğrultusunda resmi verilere uygun olarak alındığı, ancak bozma sonrası hazırlanan raporda değerlendirmeye alınan ürünlerde değişikliğe gidildiği anlaşılmaktadır. Bozma öncesi alınan raporda dava konusu taşınmazdaki verim yaşında bulunan meyve ağaçlarının dikkate alındığı belirtilerek taşınmazın %28’i ceviz, %8’i elma, %8’i kiraz ve %56'sı erik kabul edilerek bedel hesaplanmasına rağmen bozma sonrası alınan raporda bunların farklı yaş gruplarına ayrılarak ve kapladığı alanlar düşürülerek karışık meyve bahçesi niteliğine ilave olarak asma ve kavak ağaçları alınmak suretiyle değerlendirme yapılmış, dava konusu taşınmaz kapama meyve bahçesi olarak değerlendirildiğinden bunun içerisinde ağaçların da değeri mevcut olduğu halde, kapama bahçe değeri üzerine hesaplama ile yetinilmesi gerekirken, ayrıca bu niteliği veren kayısı ve erik ağaçlarına değer verilerek ve bozma konusu yapılmamasına rağmen kamulaştırma bedelinden düşülen 33,00 TL enkaz bedeli yerine 160,40 TL enkaz bedeli ve 875,00 TL cevizin kereste değeri düşülerek kamulaştırma bedeli tespit edilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyulduğuna göre, bozma gerekleri yerine getirilmeli ve bu bağlamda bozma kapsamı dışına çıkılmamalıdır. Bozma öncesinde bilirkişi raporunda verim verme yaşında bulunan ağaçların dikkate alındığı belirtilerek ceviz, elma ve kiraz ağaçları dışındaki ağaçların değerlendirmeye alınmadıkları ve bu hususun bozma konusu yapılmadığı dikkate alındığında, taşınmazın ceviz, elma, kiraz ve erikten oluşan kapama karışık meyve bahçesi niteliği ile değerlendirme yapılarak bedelinin hesaplanması gerekirken, bozma dışına çıkılarak yeni ürünler ilave edilmek, kapama meyve bahçesi niteliği veren ağaçlara mütemmim cüz bedeli verilerek ve daha yüksek miktarda enkaz bedeli ve cevizin kereste değerinin düşülmesi suretiyle, taraflar lehine oluşan usuli kazanılmış hakka da dikkat edilmeksizin bedel tespit edilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 06.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.