muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/12024, Karar No: 2012/10500, Tarih: 15.11.2012

**8. Hukuk Dairesi         2012/12024 E.  ,  2012/10500 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet (icra memur muamelesi)

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalılar tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR

İstanbul 3. İcra Hukuk Mahkemesinin 06.04.2012 tarih, 2011/1246 Esas, 2012/293 karar sayılı dosyasında, şikayetçi borçlular... GmbH ve Adiana GmbH tarafından, alacaklılar Kaya Turistik Tesisleri ... Otelcilik AŞ, ... Holding AŞ, Belek Kaya Turizm İşletmeleri AŞ ve ... aleyhinde, şikayette bulunulması üzerine, mahkemece yapılan yargılama sonucunda verilen, kısmen kabul kısmen ret kararı, kabul edilen kısım yönünden alacaklılar vekilince süresi içerisinde temyiz edilmiştir.

Ne var ki; temyizden ve dosyanın Dairemize ulaşmasından sonra vekaletnamelerinde temyizden feragat yetkisi de bulunan vekilleri Av...ın 30.10.2012 tarihli... 3. İcra Hukuk Mahkemesi hitaplı, temyizden feragat ettiklerine dair dilekçesinin, Yazı İşleri Müdürü... görüldüsüyle ( havalesiyle ) kabul edildiği ve vekilin baro kimlik fotokopisinin dilekçeye eklenerek üst yazıyla mahkemesince Dairemize gönderildiği anlaşılmaktadır.

Alacaklılar vekilinin mahkeme kararının aleyhine olan kısmı yönünden temyiz yoluna başvurulduktan sonra verdiği 30.10.2012 havale tarihli dilekçesi ile usulüne uygun şekilde temyiz isteğinden feragat ettiği görüldüğünden, davalı alacaklılar vekilinin temyiz isteğinin FERAGAT NEDENİYLE REDDİNE, 15.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/46127, Karar No: 2019/3016, Tarih: 26.02.2019

**4. Ceza Dairesi         2014/46127 E.  ,  2019/3016 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, hakaret

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1) Sanığın tüm aşamalarda silahla tehdit suçlamasını kabul etmemesi, sanığın elindeki bıçakları annesi Süzan ile tartışması nedeniyle kendisine zarar vermek için aldığını belirtmesi, olay tutanağında da sanığın bıçağı boğazına dayamış halde görüldüğünün belirtilmesi, katılan ile onun kızı tanık Pınar'ın olay sonrasında kollukta alınan ilk beyanlarında, sanığın tehdit ifadelerini kullandığı sırada elinde bıçak olduğundan bahsetmedikleri, tanık Pınar'ın mahkeme huzurundaki beyanında da sanığın tehdit ifadelerinden sonra bıçakları eline aldığının belirtilmesi karşısında, tanığın ve katılanın bu beyanları ve aşamalarda değişen ifadeleri arasındaki çelişkinin giderildikten sonra, sanığın eyleminin TCK’nın 106/1-1. cümlesi kapsamında kalıp kalmadığı değerlendirilmeden eksik kovuşturma ve yetersiz gerekçe ile silahla tehdit suçundan hüküm kurulması,

2) Sanığın eyleminin TCK’nın 106/1-1. cümle kapsamında kaldığının kabulü halinde ise;

02/12/2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK’nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu, hakaret suçu yönünden ise, uzlaşma önerisinin yapıldığı tarihte 5271 sayılı CMK’nın 253/3. maddesinde engel bulunduğu ve TCK'nın 106/1. maddesinin uzlaşma kapsamına alındığı gözetilerek, yeni düzenleme karşısında bu suç yönünden de uzlaşma önerisinde bulunulması gerektiği anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması;

Bozmayı gerektirmiş ve sanık ...’nın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 26/02/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/461, Karar No: 2006/5339, Tarih: 11.04.2006

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2006/461 E.  ,  2006/5339 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ağaç bedelinin tazmini davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, davalıya ait taşınmazlara ağaç dikilmesi, bahçeye dönüştürülmesi, ağaçların ürün verdiği sürece kesilmemesi, 3. kişilere satılmaması, ürünün yarı yarıya paylaşılması, taşınmazlar satılırsa ağaçların taşınmaza kattığı değerin yarısının kendisine ödenmesi konusunda davalı ile ortaklık sözleşmesi yaptıklarını, davalının Ekim 2003 tarihinde taşınmazları sattığını öğrendiğini, iddia ederek ağaçların değerinden 10.000 YTL.nın davalıdan alınmasını istemiştir.

Davalı, davacı ile sözleşme yapıldığını iddia ettiği 1991 yılında davacının 12 yaşında olduğunu, böyle bir ortaklık yapmadıklarını, davacı ve ailesinin kendisine ait evde bedelsiz olarak oturduklarını, ağaçların dikiminde katkısı olmadığını ayrıca taşınmazları satmadığını da savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

davacı, davalı ile aralarında adi ortaklık kurulduğunu, davalının taşınmazları sattığını ileri sürerek alacak talebinde bulunmuş, mahkemece tanık beyanlarına değer verilerek davacının babası ile davalı arasında adi ortaklığın varlığı kabul edilmiştir. Uyuşmazlığın niteliği ve miktarına göre olayda, HMUK.nun 288 vd. maddeleri gereğince, tanık dinlemesi ve tanık beyanlarına itibar edilmesi mümkün değildir. Davacı adi ortaklığın varlığını yazılı delil ile ispatlamak zorundadır. Davacı buna ilişkin yazılı belge ibraz edemediğine göre,dava dilekçesinde açıkça yemin deliline dayandığından mahkemece davacıya davalıya yemin teklif etme hakkı olduğu hatırlatılarak, sonucuna uygun bir karar verilmelidir. Mahkemece yanlış değerlendirme sonucu yazılı şekilde karar tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 11.4.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/11624, Karar No: 2019/15680, Tarih: 10.12.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/11624 E.  ,  2019/15680 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçundan verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 15.11.2018 tarih, 2018/339 Esas ve 2018/536 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere; karar tarihinde, başka suçtan İzmir Çocuk ve Gençlik Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olan ve duruşmalardan vareste tutulmaya dair bir talebi de bulunmayan suça sürüklenen çocuk ...’nun kısa kararın okunduğu oturuma getirtilmeyerek savunma hakkının kısıtlanması suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 196. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedeni bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 10.12.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3368, Karar No: 2022/7110, Tarih: 18.10.2022

**11. Hukuk Dairesi         2021/3368 E.  ,  2022/7110 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 24.04.2019 tarih ve 2018/245 E. - 2019/214 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin kabulüne dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 05.02.2021 tarih ve 2019/986 E. - 2021/133 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin “Tek, “Teksüt” ve “Adı Tek Tadı Tek” ibarelerini esas unsur olarak içeren markaların sahibi olduğunu, davalı şirketçe yapılan 2016/76805 sayılı "Tektat Best Quality" ibareli marka başvurusuna iltibas, tanınmışlık ve kötü niyet vakıalarına dayalı olarak yapmış oldukları itirazın nihai olarak TPMK YİDK tarafından reddedildiğini ileri sürerek, davaya konu YİDK kararının iptaline ve başvuruya konu markanın hükümsüz kılınmasına karar verilmesini istemiştir.

Davalı Kurum vekili, kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı şirket vekili, taraf markaları arasında ortalama tüketici nezdinde iltibasa sebebiyet verecek bir benzerlik bulunmadığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, başvuru markası kapsamında yer alan tüm mal ve hizmetler itiraza mesnet gösterilen markalar kapsamında aynen yer almakta ise de, tarafların marka olarak kullanmak istedikleri işaretler arasında ortalama tüketici nezdinde iltibasa sebebiyet verecek derece bir benzerlik bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karara karşı davacı vekilince istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

İlk Derece Mahkemesince, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, başvuru markası kapsamında yer alan tüm mal ve hizmetler itiraza mesnet gösterilen markalar kapsamında aynen yer almakta ise de, tarafların marka olarak kullanmak istedikleri işaretler arasında ortalama tüketici nezdinde iltibasa sebebiyet verecek derece bir benzerlik bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karara karşı davacı vekilince istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

İstinaf mahkemesince yapılan yargılama sonucunda, davacının itirazına mesnet markalarındaki asli unsur "TEK" ibaresinden oluşmakta olup, bu ibarenin tescil edilmek istenilen sınıflar yönünden doğrudan tanımlayıcı bir niteliği bulunmadığı, dava konusu markanın ise "TEKTAT BEST QUALİTY " ibaresinden oluştuğu, markada yer alan "best quality" ibaresinin Türkçe'de "en iyi kalite" anlamına gelip, tescil edilmek istenen mal ve hizmetin kalitesine işaret ettiğinden ayırt edicilikte geri planda kaldığı, dava konusu markada yer alan "TEKTAT" ibaresinin ortalama tüketici kitlesi nezdinde “TEK+TAT” şeklinde iki ayrı ibare olarak algılanacağı, dolayısıyla davacının itirazına mesnet markalarında asli unsur olarak yer alan "TEK" ibaresinin başvuruya konu markada aynen ve asli unsur olarak yer aldığı, mahkemece, "TEK" ibaresinin ayırt edici gücü zayıf bir ibare olduğu, başvuruya konu markanın içerdiği diğer unsurlar itibariyle mesnet markalardan farklılaştığı sonucuna ulaşılmışsa da "TAT" kelimesinin ve markada yer alan şekil unsurunun söz konusu farklılaşmayı sağlayamadığı ve başvuruya konu markayı iltibas ihtimali bertaraf edecek şekilde mesnet markalardan uzaklaştıramadığı, belirtilen hususlar ve başvuru markası kapsamında olan tüm mal ve hizmetlerin itiraza mesnet markalarda da aynen yer aldığı gözetildiğinde taraf markaları arasında 556 sayılı KHK’nın 8/1-b. maddesi anlamında iltibas tehlikesi bulunduğunun kabulü gerektiği gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, esas hakkında yeniden hüküm tesis edilmek suretiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

Dava, davalı kurum kararının iptali ve başvuruya konu markanın hükümsüz kılınması istemine ilişkindir.

556 sayılı KHK’nın 8/1-b maddesi uyarınca markaların işaretsel yönden karıştırılma ihtimalleri değerlendirilirken öncelikle, markaya konu işaretin ayırt edici niteliği ve ayırt edicilik gücü göz önünde bulundurulmalı, ayırt ediciliği bulunmayan tanımlayıcı nitelikte ibare ve işaretler karşılaştırmada dikkate alınmamalı ve kullanımı kimsenin tekeline bırakılmamalıdır. Diğer bir anlatımla, markaya konu ibare ve işaretin ayırt edicilik düzeyi ne kadar orijinal ise o denli koruma kapsamının geniş tutulmalı, diğer yandan ise ayırt edicilik düzeyinin düşük olduğu ibare ve işaretler yönünden ise koruma düzeyinin dar tutulmalıdır.

Bölge Adliye Mahkemesince, taraf markalarında ortak unsur olarak yer alan “TEK” ibaresinin varlığından hareketle taraf marka işaretlerinin benzer olduğu sonucuna ulaşılmış ise de, “Tek” ibaresi, toplumda herkes tarafından bilinen ve çok yaygın kullanılan, genellikle önüne getirildiği ismi niteleyerek sıfat tamlaması oluşturan bir kelime olmakla ayırt ediciliği düşük olup, bu nedenle de koruma düzeyinin dar tutulması gerekir. Açıklanan ilkeler doğrultusunda taraf marka işaretleri bütüncül olarak değerlendirilecek olursa, taraf markalarında ortak unsur olarak yer alan “Tek” ibaresinin ayırt ediciliğin düşük olması, “tek” ve “tat” ibarelerinin bir araya getirilmesiyle oluşturulan sıfat tamlaması niteliğindeki başvuru markasının ortalama tüketici tarafından “TEKTAT“ olarak bir bütün halinde algılanacağı ve taraf markalarının tertip tarzının da farkı olduğu hususları hep bir arada değerlendirildiğinde başvuru markasının iltibas ihtimalini bertaraf edecek derecede mesnet markalardan farklılaştırıldığının kabulü gerekir. Bu itibarla, Bölge Adliye Mahkemesince tarafların marka olarak kullanmak istedikleri işaretlerin benzer olmadığı gözetilerek bir karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirmeye dayalı olarak davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalılar vekillerinin temyiz isteminin kabulü ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA, HMK'nın 373/2. maddesi uyarınca dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, ödedikleri peşin temyiz harcının istekleri halinde temyiz eden davalılara iadesine, 18/10/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6545, Karar No: 2013/21580, Tarih: 09.09.2013

**9. Hukuk Dairesi         2013/6545 E.  ,  2013/21580 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı vekili, davacı işçinin fark kıdem, fark ihbar, fark sendikal(işe başlatmama) tazminat ile fark ücret ve fark boşta geçen süre ücret alacağının davalı işverenden tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne dair verilen kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 02.07.2012 gün ve 2012/22196 Esas, 2012/25136 Karar sayılı kararı ile “dosya içeriğine göre davacı, davalıya ait işyerinde feshin geçersizliği ve işe iade kararı ile kesinleşen muvazaalı bir işlem ile alt işveren işçisi olarak çalışırken, alt işverenin faaliyet alanı kapsamına giren nakliyat işkolundaki sendikaya üye olduğu, sendikanın yetki aldığı ve alt işveren ile Toplu İş Sözleşmesi imzaladığı, davalı ...in faaliyet alanının metal iş olup, davalı Metal İş Kolunda örgütlü sendika ile Toplu İş Sözleşmesi imzaladığı, somut uyuşmazlıkta, davacı iş sözleşmesinin alt işveren tarafından feshedilmesi üzerine, davalı ile iş sözleşmesini fesheden dava dışı alt işveren arasındaki ilişkinin muvazaalı olduğunu, başlangıçtan beri davalının işçisi olduğunu, iş sözleşmesinin sendikal nedenle feshedildiğini iddia etmiş ve yapılan yargılama sonunda kesinleşen karar ile davalı ile dava dışı ... Ltd.Şti arasındaki ilişkinin muvazaalı ve davacının başlangıçtan itibaren davalı işçisi olduğu, feshin sendikal nedene dayandığının kabul edildiği, davacının işe iade kararı sonrası davalı işveren davacıyı işe başlatmayarak bordroya göre kıdem, ihbar ve işe başlatmama tazminatı ile boşta geçen süre ücret alacağını ödediği, davacı işçinin bu davada alt işveren ile farklı işkolunda örgütlenen sendika arasında imzalanan Toplu İş Sözleşmesi hükümlerinin uygulanması iddiasıyla, fark tazminat ve alacak istediği, davacının üyesi olduğu Nakliyat İş Sendikası ile dava dışı alt işveren ... İnşaat Yükleme Boşaltma Ltd. Şti. arasında imzalanan toplu iş sözleşmesi, 15.03.2007-14.03.2009 yürürlük dönemi için 26.12.2007 tarihinde imzalanmış ise de davacının bu şirketin işçisi olmadığı ve işe girdiği tarihten itibaren davalı ...Ş.'nin işçisi olduğu, kesinleşen feshin geçersizliği hükmü ve muvazaa tespiti ile sabittir ve zaten bu nedenlede davacının ... AŞ'deki işe iadesine karar verildiği, İş Kanunun 2.md.nin muvazaalı alt işverenlik ilişkisine bağladığı sonucun da bunu gerektirdiği, dolayısı ile davacının yararlanmayı talep ettiği TİS’in tarafının ... Ltd. Şti. olmadığı, geçersizliğine karar verilen bir asıl-alt işveren ilişkisinde alt işverenin imzaladığı Toplu İş Sözleşmesinin uygulanabilirliğine olanak tanımak, taraf olmayan davalı asıl işverenin sorumluluğunun, ayrıca aynı işyerinde birden fazla Toplu İş Sözleşmesinin uygulanmasının, keza farklı işkolunda örgütlü sendikanın imzaladığı sözleşmenin de tanınmasının kabulü olacağı, bunun Toplu İş Sözleşmesi düzeninin temel ilkelerine aykırı olduğu, her ne kadar davalı muvazaalı asıl-alt işveren ilişkisinin tarafı olup kendi muvazaasından yararlanmaz ise de, belirtildiği gibi Toplu İş Sözleşmesi Nakliyat İş Sendikası ile dava dışı ... Ltd.Şti

... Ltd.Şti. arasında imzalandığı, aksine davacı işçi asıl-alt işveren ilişkisinin muvazaalı olduğunu iddia ederken, diğer taraftan işverenlik sıfatı olmayan alt işverenin imzaladığı Toplu İş Sözleşmesinin kendisi hakkında

uygulanmasını istemekle, çelişkili davrandığı, başlangıçtan beri davalı asıl işverenin işçisi olduğunu iddia eden işçinin, asıl işverenin faaliyet alanı kapsamına giren işkolundaki sendikaya üye olması veya bu işkolunda örgütlü sendikanın imzaladığı Toplu İş Sözleşmesi için dayanışma aidat ödemesi gerektiği, davalı işyerinde, davalının faaliyet alanı kapsamına giren işkolunda örgütlü sendika olan Metal İş Sendikası ile Toplu İş Sözleşmesi imzalandığı, farklı işkolunda örgütlenen sendika tarafından imzalanan ve davalının taraf olmadığı Toplu İş Sözleşmesinin işyerinde uygulanma olanağının bulunmadığı, esasen bunun mahkemenin de kabulünde olduğu, davacının kendisi için uygulanma ve yararlanma olanağı olmayan Toplu İş Sözleşmesinden kaynaklanan fark tazminat ve alacak taleplerinin reddi yerine yazılı şekilde kabulü hatalı olduğu” gerekçesi ile bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozma sonrası yapılan yargılama sonunda, “Asıl işveren alt işveren ilişkisini geçersiz olması durumunda alt işverenin imzaladığı sözleşmenin uygulanma kabiliyetini yitireceğinin kabul edilmesi, toplu iş sözleşmesi grev ve lokavt kanununda kabul edilen temel esaslara uygun görüldüğü, ancak, asıl işveren alt işveren konusunun düzenlenmesine hakim olan işçiyi korumak düşünceleri de dikkate alındığından toplu iş sözleşmesinin hükümsüzlüğünün geçmişe etkili olmadığı ileriye etkili olduğunu kabul edilmesi ve muvazaanın saplandığı tarihe kadar toplu iş sözleşmesinin geçerli sayılması gerekeceği, toplu iş sözleşmesinin baştan itibaren hükümsüzlüğü kabul edilse dahi, bir kimsenin kendi muvazaasından yararlanmamasının esas olduğu, bu durumda davacının Nakliyat iş sendikası ile dava dışı alt işveren ... inşaat şirketi arasında imzalanan toplu iş sözleşmesi hükümlerinden yararlanacağının açık olduğu” gerekçesi ile bozmaya karşı direnilmiştir.

Direnme kararının süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiş olup, Dairemizin 6352 sayılı kanunun 40. maddesi ile eklenen 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun geçici ikinci maddesi uyarınca öncelikle inceleme yetkisi olduğu anlaşılmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

YARGITAY K A R A RI

Direnme kararının süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiş olup, Dairemizin 6352 sayılı kanunun 40. maddesi ile eklenen 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun geçici ikinci maddesi uyarınca öncelikle inceleme yetkisi olduğu anlaşılmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

YARGITAY K A R A RI

Dairemizin “dosya içeriğine göre davacı, davalıya ait işyerinde feshin geçersizliği ve işe iade kararı ile kesinleşen muvazaalı bir işlem ile alt işveren işçisi olarak çalışırken, alt işverenin faaliyet alanı kapsamına giren nakliyat işkolundaki sendikaya üye olduğu, sendikanın yetki aldığı ve alt işveren ile Toplu İş Sözleşmesi imzaladığı, davalı ...in faaliyet alanının metal iş olup, davalı Metal İş Kolunda örgütlü sendika ile Toplu İş Sözleşmesi imzaladığı, somut uyuşmazlıkta, davacı iş sözleşmesinin alt işveren tarafından feshedilmesi üzerine, davalı ile iş sözleşmesini fesheden dava dışı alt işveren arasındaki ilişkinin muvazaalı olduğunu, başlangıçtan beri davalının işçisi olduğunu, iş sözleşmesinin sendikal nedenle feshedildiğini iddia etmiş ve yapılan yargılama sonunda kesinleşen karar ile davalı ile dava dışı ... Ltd.Şti arasındaki ilişkinin muvazaalı ve davacının başlangıçtan itibaren davalı işçisi olduğu, feshin sendikal nedene dayandığının kabul edildiği, davacının işe iade kararı sonrası davalı işveren davacıyı işe başlatmayarak bordroya göre kıdem, ihbar ve işe başlatmama tazminatı ile boşta geçen süre ücret alacağını ödediği, davacı işçinin bu davada alt işveren ile farklı işkolunda örgütlenen sendika arasında imzalanan Toplu İş Sözleşmesi hükümlerinin uygulanmasını iddiasıyla, fark tazminat ve alacak istediği, davacının üyesi olduğu Nakliyat İş Sendikası ile dava dışı alt işveren ... İnşaat Yükleme Boşaltma Ltd. Şti. arasında imzalanan toplu iş sözleşmesi, 15.03.2007-14.03.2009 yürürlük dönemi için 26.12.2007 tarihinde imzalanmış ise de davacının bu şirketin işçisi olmadığı ve işe girdiği tarihten itibaren davalı ...Ş.'nin işçisi olduğu, kesinleşen feshin geçersizliği hükmü ve muvazaa tespiti ile sabittir ve zaten bu nedenle davacının ... AŞ'deki işe iadesine karar verildiği, İş Kanunun 2.md.nin muvazaalı alt işverenlik ilişkisine bağladığı sonucun da bunu gerektirdiği, dolayısı ile