muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/16062, Karar No: 2012/24490, Tarih: 01.11.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/16062 E.  ,  2012/24490 K.**

**"İçtihat Metni"**

.... vekili avukat ... ile SGK Başkanlığı vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında ... 4. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 15.10.2010 tarih ve 35-338 sayılı hükmün Dairenin 2.3.2012 tarih ve 17442-7202 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

Davacı, eczacı olduğunu, davalı ile kurum mensuplarına ilaç teminine ilişkin sözleşme imzaladıklarını, eczanede yapılan denetim sonucu davalı tarafından sözleşmenin haksız olarak feshedilerek cezai şart uygulandığını ileri sürerek, fesih kararı ve uygulanacağı bildirilen cezai şartın iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; verilen karar davalının temyizi üzerine Dairemizce onanmış, davalı bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

1-Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair karar düzeltme isteklerinin reddi gerekir.

2–Sosyal Güvenlik Kurumu, 5502 Sayılı Kanunun 37.maddesi uyarınca, harçtan muaf olduğu halde, hükümde davalıdan harç alınmasına karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, hükmün bu nedenle bozulması gerekirken mahkeme kararının zuhulen onandığı anlaşılmıştır. Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması HUMK. nun 438/7. maddesi gereğidir. Bu gerekçe ile yerel mahkeme kararının düzeltilerek onanması gerekirken bu husus zuhulen gözden kaçırılmış olduğundan Dairemizin onama kararının kaldırılmasına, hükmün açıklanan nedenle düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda Birinci bentte açıklanan nedenlerle davalının ikinci bendin kapsamı dışında kalan sair karar düzeltme isteklerinin reddine, ikinci bent gereğince davalının karar düzeltme isteğinin kabulü ile Dairemizin 20.3.2012 tarih 2011/17442 esas 2012/7202 karar sayılı onama kararının kaldırılmasına, mahkemenin 15.10.2010 tarih 2010/35-338 sayılı kararının “Hüküm” başlıklı bölümünün 2 numaralı bendinin karar metninden çıkarılarak yerine “Davalı kurum harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına” sözlerinin yazılmasına, yine aynı bölümün 3 numaralı bendinde bulunan “…yargılama gideri ile 17, 15TL peşin harç gideri olmak üzere toplam 787, 86TL…” söz ve rakamlarının karar metninden çıkarılmasına, hükmün DÜZELTİLMİŞ bu şekli ile ONANMASINA, 1.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8487, Karar No: 2012/1269, Tarih: 01.02.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2011/8487 E.  ,  2012/1269 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, dava dışı şirketin müvekkili bankadan çektiği kredinin teminatı olarak bankaya teslim ettiği çeklerin kredinin ödenmemesi üzerine takibe konulduğunu, davalının takibe itiraz ettiğini belirterek itirazın iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, çekler altındaki imzanın müvekkili şirketi ilzam eden kişiye ait olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, takibe dayanak çeklerdeki keşideci imzasının davalı şirketi temsile yetkili kişinin eli ürünü olmadığı çeklerin davalı şirketi bağlamayacağı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve özellikle itirazın iptaline esas takibin takip talebinde belirtilen çeklere dayanmış olmasına, takip dayanağı çeklerdeki imzaların davalı şirket yetkilisine ait olmadığının bilirkişi incelemesi ile saptanmış olamasına göre davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 01.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/35038, Karar No: 2013/30749, Tarih: 27.12.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/35038 E.  ,  2013/30749 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı Türkiye ... Fabrikaları avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı işçi, davalı taşeron şirketin işçisi gibi görünse de davalı Türkiye ... Fabrikaları A.Ş. ile davalı şirket arasındaki alt işveren ilişkisinin muvazaalı olduğunu, kendisinin baştan beri davalı Türkşeker işçisi olduğunu, sendika üyelik fişlerinin asıl işverene gönderildiğini, asıl işverenin ise fabrika ile ilgisi olmadığından üyelik formlarını iade ettiğini ve iş sözleşmesinin geçerli sebep olmadan işverence feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminata bir yıllık brüt ücreti tutarında hükmedilmesi ile boşta geçen süre ücret ve diğer haklarının belirlenmesini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı Türkiye ... Fabrikaları A.Ş. kendisinin ihale makamı olduğunu, ... ambarı tahmil ve tahliyesi ile şekerin istiflenmesi işinin yardımcı işlerden olduğunu ve alt işverene verilebilecek işlerden olduğunu belirterek, davanın husumet ve hak düşürücü süre yönünden reddine karar verilmesini savunmuştur.

Diğer davalı ise yetki itirazında bulunarak davacıların iş sözleşmesinin feshedilmediğini, ihale süre bitiminde iş sözleşmelerinin kendiliğinden sona erdiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, bilirkişi raporu doğrultusunda davalılar arasında muvazaa bulunduğu belirterek davalı ... Tem. San. ve Tic. Ltd.Şti. yönünden davanın husumet sebebi ile reddine, diğer davalı Türkiye ... Fabrikaları A.Ş. işyerindeki işe iadesine karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı Türkiye ... Fabrikaları A.Ş temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasındaki ... uyuşmazlık, asıl işveren-alt işveren ilişkisinin muvazaaya dayanıp dayanmadığı ve bunun işçilik haklarına etkileri noktasında toplanmaktadır.

Alt işveren; bir işyerinde yürütülen mal ve hizmet üretimine ilişkin asıl işin bir bölümünde veya yardımcı işlerde, işletmenin ve işin gereği ile teknolojik sebeplerle uzmanlık gerektiren alanlarda iş alan ve bu iş için görevlendirdiği işçilerini, sadece bu işyerinde aldığı işte çalıştıran diğer işveren olarak tanımlanabilir. Alt işverenin iş aldığı işveren ise asıl işveren olarak adlandırılabilir. Bu tanımlamalara göre asıl işveren-alt işveren ilişkisinin varlığından söz edebilmek için iki ayrı işverenin olması, mal veya hizmet üretimine dair bir işin varlığı, işçilerin sadece asıl işverenden alınan iş kapsamında çalıştırılması ve tarafların muvazaalı bir ilişki içine girmemeleri gerekmektedir.

Alt işverene yardımcı işin verilmesinde bir sınırlama olmasa da, asıl işin bir bölümünün alt işverene verilebilmesi için teknolojik uzmanlık gerektirmesi zorunludur. 4857 sayılı İş Kanunu'nun 2. maddesinde, asıl işveren-alt işveren ilişkisinin sınırlandırılması yönünde kanun koyucunun amacından da yola çıkılarak, asıl işin bir bölümünün alt işverene verilmesinde “işletmenin ve işin gereği” ile “teknolojik sebeplerle uzmanlık gerektiren işler” ölçütünün bir arada bulunması şarttır. Kanun'un 2. maddesinin altıncı ve yedinci fıkralarında “işletmenin ve işin gereği ile teknolojik sebeplerle uzmanlık gerektiren işler” sözcüklerine yer verilmiş olması bu gerekliliği ortaya koymaktadır. Alt İşverenlik Yönetmeliğinin 11. maddesinde de yukarıdaki anlatımlara paralel biçimde, asıl işin bir bölümünün alt işverene verilebilmesi için “işletmenin ve işin gereği ile teknolojik sebeplerle uzmanlık gerektirmesi” şartlarının birlikte gerçekleşmesi gerektiği belirtilmiştir.

İşverenler arasında muvazaalı biçimde asıl işveren-alt işveren ilişkisi kurulmasının önüne geçilmek amacıyla 4857 sayılı Kanun'un 2. maddesinde bazı muvazaa kriterlerine yer verilmiştir. Muvazaa Borçlar Kanununda düzenlenmiş olup, tarafların üçüncü kişileri aldatmak amacıyla, kendi gerçek iradelerine uymayan, aralarında hüküm ve sonuç meydana getirmesini ... etmedikleri, görünüşte bir anlaşma olarak tanımlanabilir. Muvazaada, taraflar arasında üçüncü kişileri aldatma kastı bulunmakta ve sözleşmedeki gerçek amaç gizlenmektedir. Muvazaa genel ispat kuralları ile ispat edilebilir. Bundan başka 4857 sayılı Kanun'un 2. maddesinin yedinci fıkrasında sözü edilen hususların, aksi kanıtlanabilen adi kanunî karineler olduğu kabul edilmelidir.

5538 sayılı Kanun ile 4857 sayılı Kanun'un 2. maddesine bazı fıkralar eklenmiş ve kamu kurum ve kuruluşlarıyla sermayesinin yarısından fazlasının kamuya ait olan ortaklıklara dair ayrık durumlar düzenlenmiştir. Ancak, maddenin diğer hükümleri değişikliğe tabi tutulmadığından, asıl işveren-alt işveren ilişkisinin unsurları ve muvazaa öğeleri değişmemiştir. Kanuni olarak verilmesi mümkün olmayan bir işin alt işverene bırakılması veya muvazaalı bir ilişki içine girilmesi halinde, işçilerin baştan itibaren asıl işverenin işçileri olarak işlem görecekleri 4857 sayılı Kanun'un 2. maddesinin yedinci fıkrasında açık biçimde ifade edilmiştir. Kamu işverenleri bakımından farklı bir uygulamaya gidilmesi hukuken korunamaz. Muvazaaya dayanan bir ilişkide işçi, gerçek işverenin işçisi olmakla kıdem ve unvanının dışında bir kadro karşılığı çalışması ve diğer işçilerle aynı ücreti talep edememesi, 4857 sayılı Kanun'un 5. maddesinde öngörülen eşitlik ilkesine aykırılık oluşturur. Yine şartların oluşmasına rağmen işçinin yararlanamaması, Anayasal temeli olan sendikal hakları engelleyen bir durumdur.

Somut olayda; davacının davalı işyerinde ihaleyle iş alan ... Temizlik San. Tic. Ltd. Şti.'nin işçisi olarak çalışmakta olduğu, mahkemece getirtilen hizmet alım sözleşmeleri ve teknik şartnamelerin incelenmesinde ihaleyle alınan işin “meydan hizmetleri, fabrika atölyelerinde ve malzeme ambarlarında yükleme, boşaltma, istif ve tanzim işlerinin yürütülmesi” olarak belirtildiği görülmektedir.

Davacı, davalı Türkiye ... Fabrikaları A.Ş. Erzincan Fabrikasında ... Tem. San. ve Tic. Ltd. Şti. işçisi olarak sözleşme kapsamı konusunda temizlik tahmil ve tahliye

gibi yardımcı işlerde çalışmaktadır. Davalı Türkiye ... Fabrikaları şirketi tarafından meydan hizmetleri yükleme, boşaltma, istif ve tanzim işlerinin yürütülmesi'nin ... Tem. San. ve Tic. Ltd. Şti.'ne verilmesinde alt işveren yönetmeliğine aykırılık teşkil etmemektedir. Davalı asıl işveren ile alt işveren arasında muvazaalı bir durum söz konusu değildir. Dairemiz emsal kararlarında (2012/17606 esas, 2013/6688 karar numaralı 28.03.2013 tarihli ilam gibi) fabrika atölyelerinde, malzeme ambarında veya sahasında mevcut ham, mamul, yarı mamul makine parçalarının ve muhtelif malzemelerin sevk ve istiflenmesi, tezgaha makine parçalarının taşınması bağlanması ve sökülmesi işi yardımcı iş olarak kabul edilmiştir. Mahkemece hizmet alımı yapılan işin davalı Türkiye ... Fabrikalarının asıl işi olduğunu ve hizmet alım sözleşmesi imzalanan davalı şirket ile aralarında muvazaa bulunduğunu belirten bilirkişi raporuna itibar edilerek karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Mahkemece, davalı ... Tem. San. ve Tic. Ltd. Şti. yönünden husumetten ret kararı verilmiş ise de; geçerli olarak kurulan asıl işveren-alt işveren ilişkilerinde alt işverenin de işe iade sonrası talep edilebilecek boşta geçen süre ücreti ile işe başlatmama tazminatından asıl işverenle birlikte sorumlu olduğu göz ardı edilmiştir.

Belirtilen sebeplerle, 4857 sayılı Kanun’un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

Sonuç: Yukarıda açıklanan gerekçe ile;

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-İşverence yapılan FESHİN GEÇERSİZLİĞİNE ve davacının davalı ... Tem. San. ve Tic. Ltd. Şti.’ne ait işyerindeki işine iadesine,

3-Davacının kanuni sürede işe başvurmasına rağmen, işverenin süresi içinde işe başlatmaması halinde davalılar tarafından müştereken ve müteselsilen ödenmesi gereken tazminat miktarının fesih sebebi ve kıdemi dikkate alınarak dört aylık ücreti olarak belirlenmesine,

4-Davacının işe iade için işverene süresi içinde başvurması halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar doğmuş bulunan en çok dört aylık ücret ve diğer haklarının davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya ödenmesi gerektiğinin belirlenmesine, davacının işe başlatılması halinde varsa ödenen ihbar ve kıdem tazminatının bu alacaktan mahsubuna,

4-Davacının işe iade için işverene süresi içinde başvurması halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar doğmuş bulunan en çok dört aylık ücret ve diğer haklarının davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya ödenmesi gerektiğinin belirlenmesine, davacının işe başlatılması halinde varsa ödenen ihbar ve kıdem tazminatının bu alacaktan mahsubuna,

5-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

6-Davacı vekille temsil edildiğinden, karar tarihinde yürürlükte olan tarifeye göre 1.320,00 TL vekâlet ücretinin davalılardan alınıp davacıya verilmesine,

7-Davacı tarafından yapılan 1.029,80 TL yargılama giderinin davalılardan alınıp davacıya verilmesine, davalının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

8-Peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, kesin olarak, 27.12.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12403, Karar No: 2016/4186, Tarih: 07.04.2016

**14. Hukuk Dairesi         2015/12403 E.  ,  2016/4186 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 01.10.2009 gününde verilen dilekçe ile elatmanın önlenmesi ve kal istenmesi üzerine Yargıtay 1 Hukuk Dairesi 24.01.2011 tarihli 2010/13679 Esas, 2011/583 Karar sayılı bozma ilamına uyularak yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine dair verilen 19.11.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve davalılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, elatmanın önlenmesi ve kal isteğine ilişkindir.

Davacı vekili, müvekkilinin 1162 parsel sayılı taşınmazın maliki olduğunu, davalılar ile sınır komşusu olduklarını ve sınırda davalılarca yetiştirilen söğüt ağacının bulunduğunu, bu ağaçlar yüzünden davacının arazisinin güneş alamadığından ve dallarının arazinin içine kadar girdiğinden davacının bağının kuruduğunu, ürün alamadığını, icara veremediğini, ekemediğini, gerekli mesafeler gözetilmeksizin ağaçların komşuluk hukukuna aykırı şekilde sınırda dikildiğini, bu nedenlerle müdahalenin meni ve kal kararı verilmesini, 3.000 TL maddi tazminata hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ..., ağaçlar dikili ve yetişmiş halde olduğu halde taşınmazı satın aldığını, herhangi bir bildirimde bulunulsaydı bu konuda yardımcı olacağını, dava açılmasına gerek olmadığını, bu nedenlerle davanın reddini savunmuştur.

Davalılar ... ve ..., davacının söğüt ağacı dediği ağaçların babalarının zamanında dikilen kara selvi ağaçları olduğunu, bütün narenciye bahçelerini deniz tuzundan korumak için bu şekilde selvi ağacı dikili olduğunu, dava konusu yer sit alanı olduğundan ağaçların kesilmesine karar verilemeyeceğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabul kısmen reddi ile Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Komisyonundan uygun görüş verilmesi halinde 1162 parsel sayılı taşınmaza sınır olarak dikilmiş 31 adet kara selvi ağacının kesilmesi sureti ile davalıların müdahalesinin men'ine fazlaya ilişkin taleplerin reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili ve davalılar vekili temyiz etmiştir.

1- Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya kapsamına göre davacı vekilinin ve davalılar vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazları yerinde görülmemiş ve reddi gerekmiştir.

2- Davacı vekilinin temyizi yönünden;

6100 sayılı HMK’nun 297/2. maddesinde, kararda, iki tarafa yükletilen görev ve verilen hakların şüphe ve tereddütü gerektirmeyecek biçimde açık olarak yazılması öngörülmüştür. Hüküm fıkrasında mahkemenin neye karar verdiği açıkça yazılmalı, hüküm fıkrası çok açık ve infazı mümkün olmalıdır. Şarta bağlı ve terditli olarak hüküm kurulmamalıdır.

2- Davacı vekilinin temyizi yönünden;

6100 sayılı HMK’nun 297/2. maddesinde, kararda, iki tarafa yükletilen görev ve verilen hakların şüphe ve tereddütü gerektirmeyecek biçimde açık olarak yazılması öngörülmüştür. Hüküm fıkrasında mahkemenin neye karar verdiği açıkça yazılmalı, hüküm fıkrası çok açık ve infazı mümkün olmalıdır. Şarta bağlı ve terditli olarak hüküm kurulmamalıdır.

Somut olayda ise mahkemece, açıklanan madde hükmü gözardı edilerek "Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Komisyonundan uygun görüş verilmesi halinde ... sınır olarak dikilmiş 31 adet kara selvi ağacının kesilmesi sureti ile davalıların müdahalesinin men'ine" şeklinde şarta bağlı hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

3-Davalılar vekilinin temyizi yönünden;

6100 sayılı HMK'nın 326. maddesi gereğince kanunda yazılı haller dışında, yargılama giderlerinin aleyhine hüküm verilen taraftan alınmasına karar verilir. Aynı kanunun 323/ğ maddesinde vekalet ücreti de yargılama giderleri arasında sayılmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta, mahkemece tazminat talebi yönünden davanın reddine karar verildiği halde belirtilen kanun hükmüne aykırı şekilde kendini vekille temsil ettiren davalılar yararına vekalet ücretine hükmedilmemesi doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalılar vekili ile davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, (3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

07.04.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3616, Karar No: 2017/4473, Tarih: 12.06.2017

**11. Ceza Dairesi         2015/3616 E.  ,  2017/4473 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği

HÜKÜM : Mahkumiyet

1- Sanık ...’ın Kovancılar İlçesi Hacımekke köyünde ikamet etmemesine rağmen deprem konutu alabilmek için orada ikamet ediyormuş gibi dilekçe düzenlendiği ve bu dilekçesinin köy muhtarı olan sanık ... ile ihtiyar heyeti üyesi olan diğer sanıklar ... ve ... tarafından imzalanmak suretiyle doğruluğunun tasdik edildiği, yine sanık ...’ın orta hasar talep ve taahhütnamesinde de ikamet adresinin farklı gösterildiği ve bunun da muhtar olan sanık ... tarafından tasdik edildiği, söz konusu belgelerin içerik itibariyle sahte olduğu iddiasıyla sanıklar hakkında kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği suçundan açılan kamu davasında, sanık ..., ... ve ...’in savunmalarında, sanık ...’ın babasından kalan evin başka mirasçıları olduğunu bildiklerini, ancak Murat’ın hepsinden imza aldığını, imzalı belgeyi görmek isteyince mirasçıların gönlünü yaptığını söylediği, 2005 yılından itibaren fiilen evin kullanılmadığını, ancak yaz aylarında Murat’ın ara sıra kullandığını ve bakımını onun yaptığını, bu nedenle evrakı imzaladıklarını savunmaları karşısında, köy halkından söz konusu binada 2005 yılından itibaren oturan olup olmadığının ve Murat’ın evin bakımı ile ilgilenip ilgilenmediğinin sorulması, ayrıca ...’ın diğer mirasçılardan muvafakat aldığını söylediğini iddia etmeleri nedeniyle katılan dışındaki diğer mirasçıların da beyanlarının alınması ile bu konuda sanığa herhangi bir muvafakat verip vermediklerinin sorulması ve toplanan tüm delillere göre kamu görevlisi olan sanıkların sahtecilik kastı ile hareket ettiklerine dair delil bulunmaması halinde kamu görevlisi olan sanıkların eyleminin görevi kötüye kullanma suçu kapsamında, sanık ...’ın eyleminin ise resmi belgede sahtecilik suçu kapsamında kalıp kalmayacağının değerlendirilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabule göre de; 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.06.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2016/5365, Karar No: 2018/10450, Tarih: 17.10.2018

**19. Ceza Dairesi         2016/5365 E.  ,  2018/10450 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza) 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Şikayet Hakkının Düşürülmesi

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre, dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

UYAP sistemi üzerinden yapılan incelemede, şikayetçi vekili tarafından 11/11/2014 tarihli celsede sunulan mazeret dilekçesinden sonra 10/02/2015 tarihli celsede sunulan ikinci mazeret dilekçesinin eki olarak gönderildiği iddia edilen evrakın okunamayacak vaziyette bulunduğu ve Yerel Mahkemece yatırılmasına hükmedilen masrafın 02/12/2014 tarihli dekont ile yatırıldığına dair makbuzun da sistemde bulunmadığının anlaşılması karşısında, tebliğnamedeki bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Şikayet hakkının düşürülmesi kararına yönelik şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 17/10/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.