muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/4423, Karar No: 2023/4581, Tarih: 03.07.2023

**1. Ceza Dairesi         2023/4423 E.  ,  2023/4581 K.**

**"İçtihat Metni"**

K A N U N Y A R A R I N A

B O Z M A

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

İnegöl 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.05.2022 tarihli ve 2022/290 Esas, 2022/543 Karar sayılı kararı ile hükümlü hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası ve aynı maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 251 ... maddesinin üçüncü fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 58 ... maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 3 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ilişkin hükmün, istinaf edilmeksizin 09.06.2022 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 04.04.2023 tarihli ve 2022/26050 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay

Cumhuriyet Başsavcılığının, 18.05.2023 tarihli ve KYB-2023/41270 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 18.05.2023 tarihli ve KYB-2023/41270 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"5237 sayılı Kanun’un 58/5. maddesinde yer alan 'Fiili işlediği sırada on sekiz yaşını doldurmamış olan kişilerin işlediği suçlar dolayısıyla tekerrür hükümleri uygulanmaz.' şeklindeki düzenlemeye göre, somut olayda kayden 16.08.1997 doğumlu olan sanığın tekerrüre esas alınan İnegöl 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.01.2016 tarihli ve 2015/454 Esas, 2016/55 sayılı kararına konu suçun işlendiği 26.07.2015 tarihinde 18 yaşından küçük olduğu anlaşıldığından, söz konusu mahkumiyet kaydının tekerrüre esas alınamayacağı gibi, adli sicil kaydında yer alan başkaca tekerrrüre esas alınabilecek bir mahkumiyet hükmünün de bulunmaması karşısında, sanığın cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilemeyeceğinin gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.”

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5237 sayılı Kanun'un, Suçta tekerrür ve özel tehlikeli suçlular başlıklı 58 ... maddesinin birinci fıkrasının inceleme konusu ile ilgili birinci cümlesinde ve beşinci fıkrasında;

"(1) Önceden işlenen suçtan dolayı verilen hüküm kesinleştikten sonra yeni bir suçun işlenmesi halinde, tekerrür hükümleri uygulanır.

...

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5237 sayılı Kanun'un, Suçta tekerrür ve özel tehlikeli suçlular başlıklı 58 ... maddesinin birinci fıkrasının inceleme konusu ile ilgili birinci cümlesinde ve beşinci fıkrasında;

"(1) Önceden işlenen suçtan dolayı verilen hüküm kesinleştikten sonra yeni bir suçun işlenmesi halinde, tekerrür hükümleri uygulanır.

...

(5) Fiili işlediği sırada on sekiz yaşını doldurmamış olan kişilerin işlediği suçlar dolayısıyla tekerrür hükümleri uygulanmaz." şeklinde düzenlemenin bulunduğu, hükümlünün tekerrüre esas alınan genel güvenliğin tehlikeye sokulması suçundan adlî para cezasına ilişkin İnegöl 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.01.2016 tarihli ve 2015/454 Esas, 2016/55 Karar sayılı kararına konu mahkûmiyet hükmüne konu suçu işlediği tarihte on sekiz yaşını doldurmamış olduğu anlaşılmıştır.

2. Tekerrüre esas alınan ilâma konu suçun çocuk yaşta işlenmiş olması nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 58 ... maddesinin altıncı fıkrası gereği mükerrir olmadığı belirlenmekle, hükümlü hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanması Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

3. 5237 sayılı Kanun'un 58 ... maddesinin üçüncü fıkrası;

"Tekerrür halinde, sonraki suça ilişkin kanun maddesinde seçimlik olarak hapis cezası ile adlî para cezası öngörülmüşse, hapis cezasına hükmolunur."

5237 sayılı Kanun'un, Kasten yaralama başlıklı 86 ncı maddesinin inceleme konusu ile ilgili olan ikinci fıkrası ise;

"Kasten yaralama fiilinin kişi üzerindeki etkisinin basit bir tıbbî müdahaleyle giderilebilecek ölçüde hafif olması hâlinde, mağdurun şikâyeti üzerine, dört aydan bir yıla kadar hapis veya adlî para cezasına hükmolunur."

Şeklinde düzenlenmiştir. Hükümlünün adli sicil kaydında tekerrüre esas olabilecek başka bir ilâmı bulunmamaktadır. 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrasında seçimlik ceza olarak adli para ve hapis cezaları öngörüldüğünden Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 25.09.2018 tarihli ve 2015/13-1066 Esas, 2018/373 Karar sayılı kararında ayrıntıları açıklandığı üzere, Mahkemece adlî para cezasının da takdir hakkı kapsamında tercihinin mümkün olduğu belirlenmiştir.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Hükümlü hakkında kasten yaralama suçundan verilen İnegöl 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.05.2022 tarihli ve 2022/290 Esas, 2022/543 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

03.07.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/31507, Karar No: 2016/3397, Tarih: 25.04.2016

**6. Ceza Dairesi         2013/31507 E.  ,  2016/3397 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulu'nun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 gün, 2014/140-2015/85 Esas ve Karar sayılı kararı ile TCK'nın 53/1-b maddesinde yazılı, "seçme, seçilme ve diğer siyasi hakları kullanmaktan" ibaresinin iptal edilmiş olması,

2-T.C. Anayasasının 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanıktan, yargılandığı suç nedeniyle baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunman ücretinin alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretlerinin sanıktan alınmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılarak yerine, "Sanığın, kasten işlemiş olduğu suç için hapis cezasıyla mahkumiyetinin yasal sonucu olarak, TCK'nın 53/1. maddesinin uygulanması yönünden, (a, c, d ve e) bentleri ile (b) bendinde yazılı seçme, seçilme ve diğer siyasi hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına; aynı Kanunun 53/2. maddesinin uygulanması açısından, 53/1.maddesinin (a, c, d ve e) bentleri ile (b) bendinde yazılı seçme ve diğer siyasi hakları ve aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca, (c) bendinde yazılı kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkilerini mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar kullanamamasına" cümlesi yazılarak ve hükmün yargılama giderleri ile ilgili bölümündeki sanığa yükletilen zorunlu savunman ücretinin çıkartılması suretiyle, eleştiri dışında, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25/04/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13580, Karar No: 2017/2674, Tarih: 08.05.2017

**11. Hukuk Dairesi         2015/13580 E.  ,  2017/2674 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 13. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 04/09/2015 tarih ve 2015/843-2015/565 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkilinin özel dershanelerle uzun yıllardır eğitim sektöründe faaliyet gösteren bir eğitim kurumu olduğunu, davalı ...’ın 30 Mart 2014 tarihli yerel seçimleri öncesindeki süreçte herhangi bir delil bulunmamasına rağmen müvekkilinin paralel yapı dahilinde bulunduğu iddiası ile müvekkilinin okullarını kastederek, miting meydanlarında ve medyada "bunların okullarına, yurtlarına, dershanelerine çocuklarınızı göndermeyin, giden çocuklarınız varsa alın" gibi ifadeler kullandığını, bu durumun müvekkiline ait eğitim kurumlarının halk nezdindeki itibarını zedelediği için haksız rekabet teşkil ettiğini ileri sürerek haksız rekabetin tespitine, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere şimdilik 20.000,00 TL maddi tazminat ile 100.000,00 TL manevi tazminatın yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre; davalının Cumhurbaşkanı olması nedeni ile görevi sırasındaki işlemlerinden ötürü sorumsuzluğu ve yargı bağışıklığı bulunduğu ve dava açılamayacağı, en üst kamu görevlisi olan ve halk tarafından ilk kez seçilen Cumhurbaşkanı'nın davaya konu açıklamalarının görevi ile ilgili olduğu, bu nedenle bu açıklamaların haksız rekabet olarak değerlendirilmesinin mümkün olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, haksız rekabetin tespiti ile maddi ve manevi tazminat istemine ilişkin olup, mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir. Ancak, karar tarihinden sonra 20/07/2016 tarihli ve 2016/9064 sayılı Bakanlar Kurulu Kararıyla ülke genelinde ilan edilen olağanüstü hal kararı doğrultusunda, darbe teşebbüsü ve terörle mücadele çerçevesinde alınması zaruri olan tedbirler kapsamında çıkarılan 17/08/2016 tarihli 670 sayılı Kanun Hükmünde Kararname gereğince davacı şirketin ticaret sicilinden 24/08/2016 tarihinde re’sen terkin edildiği anlaşılmaktadır. Bu durumda, anılan husus değerlendirilip davacının aktif dava ehliyetinin kalmadığı gözetilerek davanın usulden reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde işin esasına girilerek karar verilmesi yerinde değil ise de, sonucu itibariyle doğru olan hükmün HUMK 436. maddesi uyarınca gerekçesi değiştirilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan hükmün açıklanan değişik gerekçeyle ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 3,70 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 08.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18272, Karar No: 2015/21674, Tarih: 05.11.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/18272 E.  ,  2015/21674 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İzmir 3. İş Mahkemesi

Tarihi : 26/11/2014

Numarası : 2013/372-2014/613

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalılar vekillerince istenilmekle, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalılar vekillerinin yerinde bulunmayan tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, davalı G.G Ltd.Şti.'den temyiz harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, davalı Gençlik ve Spor Bakanlığı Yüksek Öğretim Kredi ve Yurtlar Kurumu Genel Müdürlüğü harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalı Gençlik ve Spor Bakanlığı Yüksek Öğretim Kredi ve Yurtlar Kurumu Genel Müdürlüğüne iadesine, 05/11/2015 gününde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7477, Karar No: 2017/4813, Tarih: 20.06.2017

**16. Hukuk Dairesi         2015/7477 E.  ,  2017/4813 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında ... ... Köyü çalışma alanında bulunan 131 ada 28 parsel sayılı ....057,46 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle ... .... ve müşterekleri adına tespit edilmiştir. ... ...'ın itirazı Kadastro Komisyonunda reddedilmiş, davacı ...; irsen intikal taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmış, yargılama sırasında tapu kaydına dayanmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine ilişkin hüküm .... Hukuk dairesince “davacı tarafın dayandığı tapu kaydının uygulanması, taşınmazın tapu kaydı kapsamı dışında kalması halinde taşınmaz ile ilgili zilyetlik ve taksim araştırması yapılması” gereğine değinilerek hüküm bozulmuştur. Mahkmece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın reddine, çekişmeli taşınmazın tespit gibi tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 31,40 TL temyiz karar harcının temyiz edenden alınmasına, ....06.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/23765, Karar No: 2014/2940, Tarih: 18.02.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/23765 E.  ,  2014/2940 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç,seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder.Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Somut olayda; ...1 Nolu F tipi yüksek güvenlikli kapalı ceza infaz kurumunda tutuklu olarak bulunan sanığın, kaldığı C blok 68 no'lu odada kapatılan blon deliğini açmak suretiyle kamu malına zarar verdiği iddia edilmiş ise de; sanığın, aşamalardaki savunmalarında üç aydan beri belirtilen odada kaldığını, daha önce görevliler tarafından alt kat merdiven yanındaki blon deliğinin kurum görevlileri tarafından kapatıldığını, kapatıldıktan hemen sonra yağmur yağmaya başlaması nedeniyle, kaldıkları odaya su geldiğini, su gelmemesi için harçtan bir miktar alarak deliği naylon ile sıkıştırdığını savunduğu, sanığın bu savunmasının aksine zarar verme kastı ile hareket ettiğine dair cezalandırılmasına yeterli kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gerekçesiyle mahkemece verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 18.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4596, Karar No: 2024/936, Tarih: 14.02.2024

**1. Ceza Dairesi         2023/4596 E.  ,  2024/936 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.02.2023 tarihli ve 2022/273 Esas, 2023/30 Karar sayılı kararı ile Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 10.10.2022 tarihli ve 2021/13229 Esas, 2022/7777 Karar sayılı bozma kararına karşı verilen direnme kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 307 nci maddesine, 7165 sayılı Kanun’un 9 uncu maddesi ile eklenen, üçüncü fıkrası ve aynı maddenin dördüncü fıkrası uyarınca doğrudan temyiz yoluna tabi olduğu belirlenmekle;

Mahkemece verilen direnme kararının; 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin direnme kararını temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin

süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 04.03.2021 tarihli ve 2019/447 Esas, 2021/92 Karar sayılı kararı ile;

Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 73 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca kamu davasının düşmesine,

2. ... Bölge Adliye Mahkemesinin 01.07.2021 tarihli ve 2021/1093 Esas, 2021/1113 Karar sayılı kararı ile;

Sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik Cumhuriyet savcısı ve katılanlar vekilinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine,

3. Hükmün katılanlar vekili ve Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 10.10.2022 tarihli ve 2021/13229 Esas, 2022/7777 Karar sayılı kararı ile "sanığın eyleminin diğer sanık ...'nın eylemine iştirak niteliğinde bulunduğu, kasten öldürme suçundan cezalandırılması gerektiği" belirtilerek bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

4. ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 07.02.2023 tarihli ve 2022/273 Esas, 2023/30 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 307 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca direnilmesi ile sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 73 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca kamu davasının düşmesine,

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılanlar vekilinin temyiz sebepleri; direnme kararının hatalı olduğuna, sanık ...'ın kasten öldürme suçundan cezalandırılması gerektiğine,

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılanlar vekilinin temyiz sebepleri; direnme kararının hatalı olduğuna, sanık ...'ın kasten öldürme suçundan cezalandırılması gerektiğine,

2. Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri; sanığın eyleminin kasten öldürme suçuna iştirak niteliğinde olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Maktulün yaşı küçük kızı ile sanık ...'ın cinsel birlikteliğe varan ilişki yaşamaları nedeniyle aileler arasında anlaşmazlık meydana geldiği, sanık ...'ın ilçeden bir süreliğine ayrılıp döndüğü, olay gününde sanık ..., amcası sanık ..., annesi tanık ..., kardeşi tanık ... ile ilçe merkezinde maktul ile karşılaştıkları, aralarında mevcut anlaşmazlıktan dolayı tartışmaya başladıkları, taraflar

arasında karşılıklı küfürleşme yaşandığı, sanık ... ile amcası ... ve tanıklar ... ile ...'nın maktulün yanından ayrıldıkları sırada maktulün küfür etmesi ile sanıkların geri döndüğü, tartışmaya devam ettikleri, ...'ın yumrukla maktule vurduğu, diğer sanık ...'nın bıçakla maktulün boynuna vurup ölümüne neden olduğu, sanık ...'ın eyleminin diğer sanık ...'nın eylemine iştirak niteliğinde olmadığı, eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası kapsamında basit kasten yaralama suçunu oluşturduğu kabulü ile 5237 sayılı Kanun'un 73 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca şikayet yokluğundan düşme kararı verildiği anlaşılmıştır.

2. Sanık savunmaları, katılan ve tanık anlatımları, olay yeri inceleme raporu ve ekleri, ... Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 03.12.2019 tarihli otopsi raporu, nüfus ve adli sicil kayıt örnekleri, bozma öncesi ve sonrası yargılama sürecine ait evraklar dosya arasında bulunmaktadır.

3. Hukukî süreç başlığı altında (2) numarada gösterilen bozma ilâmına karşı ilk derece mahkemesince direnme kararı verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

2. Sanık savunmaları, katılan ve tanık anlatımları, olay yeri inceleme raporu ve ekleri, ... Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 03.12.2019 tarihli otopsi raporu, nüfus ve adli sicil kayıt örnekleri, bozma öncesi ve sonrası yargılama sürecine ait evraklar dosya arasında bulunmaktadır.

3. Hukukî süreç başlığı altında (2) numarada gösterilen bozma ilâmına karşı ilk derece mahkemesince direnme kararı verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Tarafsız olduğu anlaşılan ve Mahkemece beyanına itibar olunan tanık Sebahat'in, olay günü kolluk güçleri tarafından sıcağı sıcağına tespit olunan beyanında; "... ve ... ... isimli şahıslar ile yanlarında bulunan kadınlar derenin üzerinde bulunan köprünün merdivenlerine geldiklerinde ... ve ... isimli şahıslar geri koşarak Caminin yürüyen merdivenlerinin orada bulunan ...'ın yanına koştular. ... ...'ın elinde pala şeklinde bıçak vardı. İlk önce ... isimli şahıs ...'a yumrukla bir kaç kez vurdu, ... sendeledi ve karşılık veremedi, ... isimli şahıs da elinde bıçakla geldi, ... sağ elinde bulunan bıçakla ...'ın boğazının sol tarafına vurdu." şeklindeki anlatımı, soruşturma aşamasında 01.07.2019 tarihinde beyanı tespit olunan tanık ...'in; " ... birlikte festival alanına doğru yürüyorduk. Olayın meydana geldiği yerde köprüden geçtikten sonra camiinin yürüyen merdivenlerinin önünde olayı gerçeştiren şahıs yanındaki genç çocuk ve iki bayan ile karşılaştık. Ben bu esnada telefonda konuşmaktaydım. ...'ı bıçaklayan ve adının ... olduğunu öğrendiğim şahıs ...'ı görünce 'bu çocuğu sahipsizmi sandın lan' şeklinde bağırdı. Bu esnada bıçak elinde idi. Ben bu şahsın önüne geçerek 'bıçaklık ne olay var hayırdır ne oluyor' dedim. Bu şahıs bana 'çekil aradan sokarım bıçağı' dedi. ... ve ... isimli şahıs karşılıklı bağırışıyorlardı. Ben ...'nın elindeki bıçağa odaklandığım için tam ne konuştuklarını şuan hatırlayamıyorum. ... ile ... arasında itiş kakış yaşanmadı. Ben hep aradaydım. Ben ...'ı çekerek bir iki adım ilerledim. Aradaki mesafeyi açmaya çalıştım. Ancak ...'yı engelleyen yoktu. Yanındaki bayanlar 'yapma, etme' dahi demiyorlardı. Ben ...'ı çektikten sonra ... isimli şahıs birden fırlayarak ...'a vurmaya başladı. ... ile aralarında itiş kakış yaşandı. Bu esnada ... isimli şahıs bıçağı doğrudan ...'ın yara aldığı bölgeye yukarıdan aşağıya doğru sapladı." şeklindeki beyanı dikkate alındığında, sanık ...'nın ilk karşılaşmada maktule üzerindeki bıçağı çıkarıp gösterdiği ve ...'da bıçak bulunduğuna olay yerinde bulunanlarca vâkıf olunduğu, bu olaydan sonra taraflar bir şekilde dağıldıktan sonra maktulün "O bıçağı g.tünüze sokarım!" demesi