muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/4739, Karar No: 2023/8091, Tarih: 19.06.2023

**4. Hukuk Dairesi         2023/4739 E.  ,  2023/8091 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2021/345 Değişik İş, 2021/345 Karar

SAYISI : 2021/İHK-13593

HÜKÜM/KARAR : Davalının İtirazının Kısmen Kabulü ile Karar Kaldırılarak

Yeniden Esas Hakkında Hüküm Kurulmak Suretiyle Davanın

Kısmen Kabulüne

SAYISI : K-2021/27222

Taraflar arasındaki sigorta tahkim yargılaması sonunda Uyuşmazlık Hakem Heyetince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karara davalı vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine, İtiraz Hakem Heyetince itirazın kısmen kabulü ile karar kaldırılarak yeniden hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

... kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; 22.11.2019 tarihinde davalıya Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Mesuliyet Sigortası (...) Poliçesi ile sigortalı ve davacının yolcu konumunda olduğu aracın yaptığı tek taraflı trafik kazası sonucu davacının yaralanarak %10 oranında malul kaldığını, 6 ay geçici iş göremezliği oluştuğunu belirterek açılan belirsiz alacak davasında 5.000,00 TL sürekli iş göremezlik ve 100,00 TL geçici iş göremezlik tazminatı olmak üzere toplam 5.100,00 TL'nin davalıya başvuru tarihinden itibaren faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiş; 18.02.2021 tarihli bedel artırım dilekçesi ile talebini 152.100,25 TL sürekli ve 13.553,26 TL geçici iş göremezlik tazminatı olmak üzere toplam 165.653,51 TL'ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; başvurunun usulden reddi gerektiğini, maluliyet raporunun ilgili yönetmeliğe uygun olmayıp hükme esas alınamayacağını, aldıkları medikal raporda oranın %3-8 arasında olabileceğinin belirlendiğini, geçici iş göremezlik talebinin teminat dışı olduğunu, müterafik kusur indirimi gerektiğini, hesaplamada TRH 2010 Yaşam Tablosu ve teknik faizin kullanılması gerektiğini, davalı temerrüte düşmediğinden faize hükmedilemeyeceğini belirterek davanın reddini istemiştir.

III. ... KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile maluliyet raporunun geçerli yönetmeliğe göre düzenlendiği, hesap raporuna davalının itirazda bulunmadığı, emniyet kemeri yönünden müterafik kusur indirimi yapılmadığı belirtilerek başvurunun kabulü ile 165.653,51 TL maddi tazminatın 07.08.2020 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

IV. İTİRAZ

A. İtiraz Yoluna Başvuranlar

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili itiraz başvurusunda bulunmuştur.

B. İtiraz Sebepleri

IV. İTİRAZ

A. İtiraz Yoluna Başvuranlar

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili itiraz başvurusunda bulunmuştur.

B. İtiraz Sebepleri

Davalı vekili itiraz dilekçesinde; maluliyet raporunun geçersiz olduğunu, TRH 2010 Yaşam Tablosuna göre hesap yapılmasını, geçici iş göremezlik zararının reddi gerektiğini, davacının devlet memuru olup olmadığının araştırılmadığını, hem müterafik kusur hem de hatır taşıması indirimi uygulanmadığını, tam vekalet ücretine hükmedilmesinin hatalı olduğunu belirterek Uyuşmazlık Hakem Heyetince verilen kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalının hesap yöntemine yönelik itirazı kabul edilerek TRH 2010 Yaşam Tablosu ve %1.8 teknik faiz uygulanmak suretiyle düzenlenen 19.04.2021 tarihli ek raporun alındığı, taraf vekillerinin rapora itiraz ettiği, bu raporun hükme esas alındığı, davalının diğer itirazlarının yerinde görülmediği belirtilerek davalının itirazının kısmen kabulü ile ... kararı kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle başvurunun kısmen kabulü ile 13.553,26 TL geçici iş göremezlik ve 117.568,23 TL sürekli iş göremezlik tazminatı olmak üzere toplam 131.121,49 TL'nin 07.08.2020 tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; Anayasa Mahkemesinin iptal kararı uyarınca TRH 2010 Yaşam Tablosu-progresif rant yöntemine göre yeniden rapor alınması gerektiğini ileri sürmüştür.

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; 12 aylık bekleme süresi dolmadan düzenlenen maluliyet raporunun hükme esas alınamayacağını, başvurunun usulden reddi gerektiğini, geçici iş göremezlik zararından davalının sorumlu olmadığını, müterafik kusur indirimi gerektiğini, tam vekalet ücretine hükmedilmesinin hatalı olduğunu belirterek ... kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; davalı ... tarafından Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (...) Poliçesi ile teminat altına alınan ve davacının yolcu konumunda olduğu aracın yaptığı 22.11.2019 tarihli tek taraflı trafik kazası sonucu yaralanıp malul kalan davacı yolcunun uğradığı zarar nedeniyle sürekli iş göremezlik ve geçici iş göremezlik tazminatı talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; davalı ... tarafından Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (...) Poliçesi ile teminat altına alınan ve davacının yolcu konumunda olduğu aracın yaptığı 22.11.2019 tarihli tek taraflı trafik kazası sonucu yaralanıp malul kalan davacı yolcunun uğradığı zarar nedeniyle sürekli iş göremezlik ve geçici iş göremezlik tazminatı talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 52 ve 54 üncü maddeleri, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85, 88, 89, 90 ve 91 inci maddeleri, 5684 sayılı Sigortacılık Kanunu'nun (5684 sayılı Kanun) 30 uncu maddesi, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin (AAÜT) 17 nci maddesi, Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları.

3. Değerlendirme

1. Davacının temyiz istemi yönünden yapılan incelemede; trafik kazası sonucu bedensel zarara uğrayan ve buna dayalı olarak iş gücü kaybı tazminatı isteminde bulunan hak sahiplerinin bakiye ömürlerinin belirlenmesi gerekmektedir. Gerçek zarar hesabı, özü itibariyle varsayımlara dayalı bir tespit olduğundan gerçeğe en yakın verilerin kullanılması esastır. Bu nedenle yapılan bilimsel çalışmalar sonucu "TRH 2010" adı verilen "Ulusal Mortalite Tablosu" hazırlanmış olup bu tablonun ülkemize özgü ve güncel verileri içermesi ve yargı mercileri arasında tazminat hesabında birliğin sağlanması açısından Dairemizce de tazminata esas bakiye ömür sürelerinin belirlenmesinde TRH 2010 Yaşam Tablosu'nun kullanılmasının uygun olacağına karar verilmiştir.

Öte yandan Anayasa Mahkemesinin 17.07.2020 tarihli ve 2019/40 Esas, 2020/40 Karar sayılı kararıyla 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 90 ıncı maddesindeki Zorunlu Mali Mesuliyet Sigortası (...) Genel Şartlar'a yapılan atıf hükmü iptal edilmiştir. Söz konusu iptal kararı sonrası, ... Genel Şartlar ve ekindeki cetvellerle getirilen ve iş gücü kaybı tazminatının hesaplanmasında uygulama alanı bulan %1,8 teknik faiz ile devre başı ödemeli belirli süreli rant formülünün uygulanması artık mümkün değildir. Tazminatın, %1,8 teknik faiz uygulanmadan, Yargıtayın yerleşik uygulamaları ile kabul edilen progresif rant formülü kullanılarak hesaplanması gerekir.

Somut olayda; davacının hak kazanabileceği iş gücü kaybı tazminatının hesaplanması için ... tarafından hükme esas alınan 13.02.2021 tarihli hesap raporunda; PMF 1931 Yaşam Tablosu ve progresif rant esasına göre hesaplama yapılmış, İtiraz Hakem Heyetince davalının itirazı üzerine TRH 2010 Yaşam Tablosu ve %1,8 teknik faiz uygulanarak tazminat hesabının yapıldığı 19.04.2021 tarihli ek rapor alınmış, davacı vekili ek rapora itirazında TRH 2010 Yaşam Tablosu ve progresif rant yöntemine göre hesap yapılması gerektiğini ileri sürmüş, İtiraz Hakem Heyetince davacının ek rapora yönelik bu itirazı reddedilerek hüküm kurulmuştur. Dairemizin yerleşik uygulamaları gereği, hesaplamada TRH 2010 Yaşam Tablosu'nun kullanılması yerinde olmakla birlikte %1,8 teknik faiz ve işleyecek devre bakımından "devre başı ödemeli belirli süreli rant" yöntemi kullanılması doğru olmamıştır.

Açıklanan nedenlerle; davacı için, TRH 2010 Yaşam Tablosu'na göre muhtemel bakiye ömür süresinin belirlenmesi, %1,8 teknik faiz uygulanmadan ve işleyecek devre bakımından progresif rant formülü kullanılmak suretiyle tazminatın belirlenmesi için bilirkişiden ek rapor alınıp oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken hatalı değerlendirmeyle yazılı biçimde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

2. Davalının temyiz itirazlarına gelince; tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere, özellikle geçici iş göremezlik zararının trafik sigortasının teminat kapsamında olmasına, müterafik kusur indirimi yapılmamasında isabetsizlik görülmemesine göre davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

3. Haksız fiil sonucu çalışma gücünde kayıp olduğu iddiası ve buna yönelik bir talebin bulunması hâlinde, zararın kapsamının tespiti açısından geçici iş göremezlik süresi ile sürekli iş göremezlik oranının doğru bir şekilde belirlenmesi zorunludur. Söz konusu belirlemenin, bağlı oldukları mevzuat uyarınca sağlık kurulu raporu vermeye yetkili hastaneler veya sağlık kuruluşları tarafından çalışma gücü kaybı olduğu iddia edilen kişide bulunan şikâyetler dikkate alınarak oluşturulacak uzman doktor heyetinden kaza tarihinde yürürlükte bulunan mevzuata göre yapılması gerekir.

Davaya konu kazanın meydana geldiği 22.11.2019 tarihinde Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik yürürlükte olup bu Yönetmelik'in ekinde yer alan "Engel Oranları Cetveli"nin "alt ekstremiteye ait sorunlarda engellilik oranları" başlıklı 3 üncü maddesinde, "....engellilik hastanın mevcut durumuna göre belirlenmeli, kişi engelinin zaman içerisinde değişebilme ihtimali varsa rapor süreli olarak verilmelidir. Devamlı engellilik raporu verilmeden önce, hastada iyileşmenin durduğu, son bir senedir herhangi bir düzelmenin olmadığı tespit edilmelidir. Alt ekstremitenin sürekli bozukluklarının değerlendirilmesinde anatomik, tanısal ve fonksiyonel yöntemler kullanılır." düzenlemesine yer verilmiştir.

Somut olayda; yaralanma alt ekstremiteye ilişkin olup kazanın meydana geldiği tarih ile hükme esas alınan sağlık kurulu raporunun düzenlendiği (30.07.2020) tarih arasında bir yıllık süre geçmemiştir. Bu nedenle hastada iyileşmenin durduğu, son bir senedir herhangi bir düzelmenin olmadığı tespit edilmeden alınan rapora itibar edilerek karar verilmesi doğru değildir.

Açıklanan hukuki ve maddi vakıalar karşısında; davacının yeniden muayenesi yapılarak kaza nedeniyle sürekli iş göremezlik oranının belirlenmesi amacıyla kaza tarihinde yürürlükte bulunan Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik hükümlerine ve ekindeki Özür Oranları Cetveli'ne göre yukarıda açıklandığı şekilde yetkili sağlık kurulundan rapor alınıp sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

4. 5684 sayılı Kanun'un 30 uncu maddesinin (17) numaralı fıkrası, Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelik’in 16 ncı maddesinin (13) numaralı fıkrası ve AAÜT’nin 17 nci maddesinin (2) numaralı fıkrası bir bütün olarak yorumlandığında tarafların avukat ile temsil edildiği hâllerde, taraflar aleyhine hükmedilecek vekâlet ücretinin, her iki taraf için de AAÜT’de yer alan asliye mahkemelerinde görülen işler için hesaplanan vekâlet ücretinin beşte biri olarak hükmolunması gerektiği anlaşılmaktadır.

Bu itibarla; İtiraz Hakem Heyetince davacı lehine hükmedilecek vekâlet ücretine ilişkin olarak anılan mevzuat uyarınca maktu vekâlet ücretinin altında kalmamak kaydıyla asliye mahkemelerinde görülen işler için hesaplanan vekâlet ücretinin 1/5’i oranında vekâlet ücreti yerine nispi ve tam vekalet ücretine hükmedilmesi doğru olmamıştır.

VI. KARAR

1. Değerlendirme bölümünün (2) numaralı bendinde açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE,

2. Değerlendirme bölümünün (1) nolu bendinde açıklanan sebeplerle davacı vekilinin, (3) ve (4) numaralı bentlerinde açıklanan sebeplerle davalı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile temyiz olunan ... kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde davacı ve davalıya iadesine,

Dosyanın mahkemeye GÖNDERİLMESİNE,19.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/392, Karar No: 2020/4229, Tarih: 17.09.2020

**1. Hukuk Dairesi         2019/392 E.  ,  2020/4229 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL-TENKİS

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil, tenkis davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'nün raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil, olmazsa tenkis isteğine ilişkindir.

Davacı, mirasbırakan babası Ali’nin maliki olduğu 1467 ada 84 parsel sayılı taşınmazı davalı oğluna ölünceye kadar bakma akdi ile temlik ettiğini, temlikin mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek tapu iptal ve tescil veya tenkise karar verilmesini istemiştir.

Davalı, temlikin mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olmadığını, bakım borcunun yerine getirildiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davanın reddine ilişkin olarak verilen karar Dairece “...Hâl böyle olunca; mirasbırakanın terekesinin tamamının değerinin saptanması, ölünceye kadar bakma akti ile yapılan temlikin makul sınırlar içinde kalıp kalmadığının belirlenmesi, yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda deliller değerlendirilmek suretiyle mirasbırakanın gerçek iradesinin açıklığa kavuşturulması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken anılan hususların gözardı edilmiş olması doğru değildir...” gerekçesiyle bozulmuş, bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden, mirasbırakan 1929 doğumlu ...’nun 09.01.2012 tarihinde ölümü ile geriye davacı ..., dava dışı kızları ..., ..., ..,... ve davalı oğlu ...’nın mirasçı olarak kaldığı, dava konusu taşınmazın geldisi 1467 ada 26 parsel sayılı taşınmazın 231/432 payı mirasbırakan Ali adına kayıtlı iken 20.08.1997 tarihli resmi akitle oğlu olan davalıya ölünceye kadar bakma akdi ile temlik ettiği, daha sonra taksim işlemi ile 05.12.2003 tarihinde 1467 ada 84 parsel olarak davalı adına tescil edildiği anlaşılmaktadır.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olayda, bozma sonrası yapılan araştırmada mirasbırakanın maliki olduğu 1467 ada 80 ve 422 ada 2 parsel sayılı taşınmazlar ile paydaşı olduğu 308 ada 2, 7 ve 9, 304 ada 25,185 ada 18, 137 ada 343, 344 ve 345, 184 ada 14, 421 ada 3 ve 4, 419 ada 4, 190 ada 4 ve 192 ada 61 parsel sayılı taşınmazların bulunduğu, bu durumda yapılan temliğin makul sınırlar içinde kaldığı, dinlen tanıklar ve özellikle dava dışı mirasçıların beyanları gözetildiğinde mirasbırakanın amacının mirasçılardan mal kaçırmaya yönelik bulunmadığı, ölünceye kadar bakma akdinin muvazaalı olmadığı anlaşılmaktadır.

Hâl böyle olunca, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirmeyle yazılı olduğu üzere karar verilmiş olması doğru değildir.

Davalının bu yöne değinen ve yerinde görülen temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün belirtilen nedenlerden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 17.09.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/152, Karar No: 2024/2956, Tarih: 20.03.2024

**7. Ceza Dairesi         2024/152 E.  ,  2024/2956 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/591 E., 2023/431 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet, kaçak eşyanın müsaderesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz istemi; suça sürüklenen çocuğun mahkûmiyetini gerektirir nitelikte delil bulunmadığına, beraatine karar verilmesi gerektiğine, eksik inceleme ile yeterli gerekçe gösterilmeden karar verildiğine ve re'sen belirlenecek nedenlere ilişkindir.

II. GEREKÇE

Olay tutanağı ve dosya kapsamına göre; olay tarihinde kolluk görevlileri tarafından kuş pazarında yapılan kontrollerde otoparkta araçların arasında valiz, çanta ve sırt çantasına rastlandığı, çantanın açık olan fermuarından içerisinde kaçak sigara olduğunun görüldüğü, çevredekilere çantanın kime ait olduğu

sorulduğunda 15-18 yaş aralığındaki suça sürüklenen çocuğun çantanın kendisine ait olduğunu, içerisinde kaçak sigara bulunduğunu söyleyerek, 40 karton kaçak sigarayı görevlilere teslim ettiği anlaşılmıştır.

Suça sürüklenen çocuk hakkında 6545 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3 üncü maddesinin onsekizinci fıkrası uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

Suça sürüklenen çocuk savunmalarında; 09.04.2015 tarihli savcılık ifadesi ve mahkemedeki 02.07.2015 tarihli savunmasında kaçak sigaraları içmek için aldığını beyan ederek atılı suçu inkar ettiği halde 03.04.2013 tarihinde yakalandığı yer mahkemesinde bozmaya karşı alınan beyanında kaçak sigaraları satıp harçlığını çıkarmak amacıyla aldığını, ancak eylemin suç olduğunu bilmediğini beyan etmiştir.

Suça sürüklenen çocuğa 6545 ve 7242 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin beşinci ve onuncu fıkraları uyarınca ek savunma hakkı tanınmıştır.

Kaçak eşyaya mahsus tespit (...) varakasında belirlenen gümrüklenmiş değerin Dairemiz yerleşik içtihatlarına göre "pek hafif değer" aralığında olduğu anlaşılmıştır.

Suça sürüklenen çocuğun uhdesinde Dairemiz uygulamalarına göre ticari miktar ve mahiyette olan 40 karton kaçak sigara ele geçirilmiş olması ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasında yer alan ''Ceza Kanunlarını bilmemek mazeret sayılmaz'' şeklindeki düzenleme karşısında, atılı kaçakçılık suçunun sübuta erdiği belirlenmekle, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Dava konusu kaçak sigaraların müsaderesi hususunda mahallinde her zaman karar verilmesi mümkün görülmüştür.

Dava konusu kaçak sigaraların müsaderesi hususunda mahallinde her zaman karar verilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımın ... biçimde belirlendiği anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamış ve suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, 20.03.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10370, Karar No: 2014/11701, Tarih: 27.03.2014

**13. Ceza Dairesi         2013/10370 E.  ,  2014/11701 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2012/109175

MAHKEMESİ : Bakırköy 18. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 27/07/2010

NUMARASI : 2010/126 (E) ve 2010/729 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-CGK'nın 19.06.2012 gün ve 13/194-243 sayılı kararı doğrultusunda, katılan suça konu aracın anahtarını başlangıçta özgür iradesi ile sanığa teslim etmiş ise de; bu iradenin sanığın katılanı hile yaparak araçtan indirdiği ve araçla uzaklaştığı ana kadar geçerli olacağı ve sanığın bu aşamadan itibaren aracın anahtarını haksız olarak elinde bulundurduğunun kabulü karşısında, sanığın eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 142. maddesinin 2. fıkrasının (d) bendi yerine aynı yasanın 142. maddesinin 2. fıkrasının (b) bendiyle hüküm kurulması,

2-Hırsızlık suçuna konu eşyanın önem ve değeri ile meydana gelen zararın ağırlığı dikkate alınarak 5237 sayılı TCK'nın 61. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3-5237 sayılı TCK'nın 145. maddesi, hırsızlık konusu malın değerinin azlığı nedeniyle cezadan indirim yapılmasını veya ceza vermekten vazgeçilmesini öngördüğü halde, bu madde gereğince cezada artırım yapılması suretiyle fazla ceza tayini,

4-Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin yanlış yazılmış olması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık E.. D..'in temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, sanığın ceza süresi bakımından kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 27/03/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.