muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/12710, Karar No: 2024/2801, Tarih: 27.03.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/12710 E.  ,  2024/2801 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/722 E., 2019/1268 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından sanık hakkında verilen kararın; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usûl hükümlerine göre temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Konya Cumhuriyet Başsavcılığının 02.01.2019 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin birinci ve ikinci fıkraları ve 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır. İddianamede; şüpheli hakkında daha önce uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanmak suçundan Ilgın Asliye Ceza Mahkemesinin 2018/172 Esasına kamu davası açıldığı, şüphelinin kamu davasının açılmasından sonra 06.04.2018 tarihinde tekrar uyuşturucu madde kullandığı yeniden erteleme kararı verilemeyeceği hususu belirtilmiştir.

B. Konya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.02.2019 tarihli kararı ile sanık hakkında atılı suçtan ceza verilmesine yer olmadığına kararı verilmiştir.

C. Kararın Cumhuriyet savcısı tarafından sanık aleyhine istinaf edilmesi üzerine, Konya Bölge Adliye Mahkemesi 3.Ceza Dairesince duruşma açılarak yapılan inceleme sonucu yerel Mahkeme kararı kaldırılarak "sanığın 2 yıl hapis cezası ile mahkumiyetine " karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmadığına ve diğer nedenlere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanık hakkında uyuşturucu madde ticareti yaptığı ihbarı üzerine kolluk güçlerince sanığın evinin takibe alındığı, bu sırada sanığın ikametine girip çıkan bir şahsın yakalandığında üzerinden uyuşturucu madde çıktığı, şahsın uyuşturucu maddeleri sanıktan aldığını söylediği, bunun üzerine arama kararı alınarak sanığın evinin arandığı ancak herhangi bir uyuşturucu maddeye rastlanmadığı, bilahare bu olayla ilgili ifadesi alınan sanığın uyuşturucu madde ticaretini kabul etmediği ancak 15-20 yıldır uyuşturucu madde kullandığını kabul ettiği ve alınan idrar örneğinde kokain maddesinin pozitif olduğunun belirlendiğine ilişkindir.

A. İlk Derece Mahkemesinin kabulü;

Sanık hakkında yapılan ihbarın uyuşturucu madde kullandığına ilişkin olmayıp, uyuşturucu madde ticaretine ilişkin olması sanığın üzerinde veya ikametinde uyuşturucu madde ele geçmemesi ve henüz tahlil sonuçları belli olmadan uyuşturucu madde kullandığını resmi makamlara söyleyerek suçunun ortaya çıkmasını sağladığı gerekçesiyle sanık hakkında atılı suçtan ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

A. İlk Derece Mahkemesinin kabulü;

Sanık hakkında yapılan ihbarın uyuşturucu madde kullandığına ilişkin olmayıp, uyuşturucu madde ticaretine ilişkin olması sanığın üzerinde veya ikametinde uyuşturucu madde ele geçmemesi ve henüz tahlil sonuçları belli olmadan uyuşturucu madde kullandığını resmi makamlara söyleyerek suçunun ortaya çıkmasını sağladığı gerekçesiyle sanık hakkında atılı suçtan ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin kabulü;

Sanığın kendisinin herhangi bir etkin pişmanlık göstererek suçunu ortaya çıkartmadığı, uyuşturucu madde kullanmak suçundan cezalandırılarak mahkumiyet kararı verilmesi gerektiği gerekçesiyle Yerel Mahkeme kararı kaldırılmış ve sanığın mahkumiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Konya Emniyet Müdürlüğü Narkotik Suçlarla Mücadele Şube Müdürlüğü görevlilerince yürütülen çalışmalarda sanık ... Sepetçi'nin ikametinde satışı hazır vaziyette paketlenmiş şekilde uyuşturucu madde bulundurduğuna dair bilgiler edinilmesi üzerine sanığın ikamet adresi tespit edilerek yapılan fiziki takipte; belirtilen adresin önüne dava dışı İ.E.Ç adlı şahsın gelerek sanığın ikametine girdiği ve kısa bir süre çıktığı, emniyet görevlilerini gören şahsın belirtilen aracın alt kısmına doğru bir şeyler attığı görülmüş yapılan incelemede yere atılan cismin daralı ağırlığı 1-1,5 gram olan kokain maddesi olduğu belirlenmiştir. İ.E.Ç'ın suça konu uyuşturucu maddeyi kullanmak üzere sanık ... Sepetçi'den aldığını beyan etmesi üzerine sanık ... Sepetçi'nin ikametinde yapılan aramada suç unsuru ele geçirilememiştir. Sanık kolluk aşamasında uyuşturucu madde kullandığını beyan etmesi üzerine alınan idrar numunesi üzerinde yapılan tahlil sonucu düzenlenen raporda idrarında kokain maddesinin pozitif olduğu belirtilmiştir.

UYAP üzerinden yapılan sorgulamada sanık hakkında İ.E.Ç'a uyuşturucu satışı yaptığı iddiası ile açılan davada, Konya 5.Ağır Ceza Mahkemesinin 2019/130 Esas, 2019/120 Karar sayılı kararı ile sanığın eyleminin uyuşturucu madde bulundurmak suçuna uyduğu ve temyiz konusu bu dava nedeniyle de davanın reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

Hakkında uyuşturucu madde ticareti yapmak suçundan soruşturma yapılırken, uyuşturucu madde kullandığını ikrar etmek suretiyle bu suçtan soruşturma başlamasını ve suçunun ortaya çıkmasını sağlayan sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 192 nci maddesinin ikinci fıkrası gereğince etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilmeden yerel Mahkeme kararı kaldırılarak yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanığın temyiz istemleri yerinden görüldüğünden Konya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 08.05.2019 tarihli sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oybirliğiyle BOZULMASINA,

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanığın temyiz istemleri yerinden görüldüğünden Konya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 08.05.2019 tarihli sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oybirliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca takdîren Konya Bölge Adliye Mahkemesi 3.Ceza Dairesine, ilamın bir örneğinin Konya 2.Asliye Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine, 27.03.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/813, Karar No: 2010/2809, Tarih: 27.05.2010

**8. Hukuk Dairesi         2010/813 E.  ,  2010/2809 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali ve tescil

... ile Gençlik ve Spor Genel Müdürlüğü aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının kısmen kabulüne ve kısmen reddine dair ... Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 31.12.2008 gün ve 12/317 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve uyulan bozma ilamında açıklandığı üzere işlem yapılıp sonucu dairesinde hüküm tesis edildiğine göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul,kanun ve bozma gereklerine uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 15,60 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 2.657,40 TL’nın temyiz eden davalıdan alınmasına 27.05.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/322, Karar No: 2013/4686, Tarih: 27.03.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/322 E.  ,  2013/4686 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalılardan ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dava niteliği ve içeriği itibariyle davacının paydaşı bulunduğu ve ortaklığın giderilmesi davasına konu olan 128 ada 16 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan muhdesatın aidiyetinin tespitine ilişkindir.

İddia ve savunmaya, duruşma tutanaklarına yansıyan bilgi ve belgelere, bu yolla saptanan dava niteliğine, dosya kapsamında toplanıp değerlendirilen delillere, delillerin takdir, tahlil ve tartışımına ilişkin hükümde gösterilen gerekçelere göre davaya konu taşınmaz üzerindeki muhdesatın davacı tarafından meydana getirildiğinin kabul edilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından, davalı ...'ın sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ne var ki; mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş ise de varılan sonuç ve oluşturulan hüküm yasal düzenlemelere uygun düşmemiştir.

4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 718. maddesi hükmünde, arazi üzerindeki mülkiyetin, kullanılmasında yarar olduğu ölçüde, üstündeki hava ve altındaki arz katmanlarını kapsayacağı, bu mülkiyetin kapsamına yasal sınırlamalar saklı kalmak üzere yapılar, bitkiler ve kaynakların da gireceği açıklandığından, taşınmaz üzerindeki bina, ağaç gibi bütünleyici parça niteliğindeki muhdesatların taşınmazın arzından ayrı bir mülkiyetinin varlığından söz edilemez. Bu olgu gözönüne alındığında kural olarak ve aksine bir hüküm bulunmadıkça taşınmaz üzerindeki muhdesatların mülkiyetinin tespiti dava edilemeyeceği gibi, mahkemelerce de muhdesatların taşınmazın arzına malik olanlar dışında başka ./...

2013/322 - 2013/4686 S/2

bir kişiye ait olması sonucunu doğuracak şekilde hüküm verilemez. Ne var ki, çoğun içinde azın da bulunduğu, muhdesatların mülkiyetinin tespiti isteminin muhdesatların meydana getirildiğinin tespiti istemini de içerdiği gözönüne alındığında, mülkiyet tespiti istemiyle açılan davalarda, koşullarının varlığı ve davanın kanıtlanması halinde davaya konu muhdesatların davacı tarafça meydana getirildiğinin tespitine, mülkiyet tespiti isteminin ise reddine karar verilmesi gerekir.

bir kişiye ait olması sonucunu doğuracak şekilde hüküm verilemez. Ne var ki, çoğun içinde azın da bulunduğu, muhdesatların mülkiyetinin tespiti isteminin muhdesatların meydana getirildiğinin tespiti istemini de içerdiği gözönüne alındığında, mülkiyet tespiti istemiyle açılan davalarda, koşullarının varlığı ve davanın kanıtlanması halinde davaya konu muhdesatların davacı tarafça meydana getirildiğinin tespitine, mülkiyet tespiti isteminin ise reddine karar verilmesi gerekir.

Hal böyle olunca, mahkemece az yukarıda açıklanan hukuksal olgu gözetilerek davanın kısmen kabulü ile anılan taşınmazlar üzerindeki muhdesatların davacı tarafından meydana getirildiğinin tespitine, davacının mülkiyet tespitine ilişkin talebinin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz, davalı ...'ın temyizi bu nedenle yerinde ise de; yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirmediğinden hüküm yerinin 1 numaralı bendindeki "...kabulü ...", "...mülkiyetinin ...'e ait olduğunun..." sözlerinin hüküm yerinden çıkartılmasına, yerine sırasıyla "...kısmen kabulü..." ve "...davacı tarafından meydana getirildiğinin..." sözlerinin yazılmasına, 2. bendindeki “...445,50 TL nin...”, 3. bendindeki “...513,40 TL...” sözlerinin hüküm yerinden çıkarılmasına yerine sırasıyla “red ve kabul oranına göre 222,75 TL harcın davacıdan, 222,75 TL harcın... ” ve “...red ve kabul oranına göre 256,70 TL...” söz ve rakamlarının yazılmasına, hükmün 4. bendinden sonra gelmek üzere 5. bend olarak "Red ve Kabul oranına göre; Avukatlık Ücret Tarifesine göre hesap edilen 1200 TL maktu vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalılardan ...'a verilmesine" söz ve rakamlarının yazılıp eklenmesine, hükmün düzeltilen bu şekli ile ONANMASINA, hüküm düzeltilerek onandığından harç alınmasına yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde hükmü temyiz eden davalıya iadesine, 27.03.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/16030, Karar No: 2013/11473, Tarih: 20.05.2013

**6. Ceza Dairesi         2010/16030 E.  ,  2013/11473 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın adli sicil kaydında yer alan tekerrüre esas alınabilecek mahkumiyetleri içinde en ağırı olan Bursa 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 26.03.2001 gün ve 57-76 sayılı kararına konu olan 1 yıl 4 ay hapis cezasına ilişkin hükümlülüğünün infaz tarihi araştırılarak sonucuna göre tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış,

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın İzzet Baysal Caddesi üzerinde yürüyen 1945 doğumlu yakınan ...'a, oğluna 50 TL borcu olduğunu söyleyip, 50 TL'sini isteyip 100 TL verdiği, yakınanın cüzdanını çıkardığı, bu sırada sanığın telefon numarası yazmak üzere kalem istediği, yakınanın elindeki cüzdanı üzerinde telefon numarası yazmak istediğini söyleyerek aldığı, yakınan cebinden kalem çıkaracağı sırada telefon numarasına gerek olmadığını söyleyerek cüzdanı geri verdiği, borcunu kendisinin vereceğini söylediği ve uzaklaştığı, yakınanın cüzdanından 350 TL'nin alınmış olduğunu daha sonradan anladığı; aynı gün içerisinde aynı yerde bulunan 1936 doğumlu ...'a yaklaşarak oğlundan 50 Euro aldığını, borcu olan bu parayı vermek istediğini söylediği, 100 Euro çıkartarak yakınana verdiği, yakınanın para cüzdanını çıkartarak para üstü vereceği sırada elindeki para cüzdanını sanığın eline aldığı, oğlunun telefon numarasını ve ev adresini istediği, cüzdanın üzerindeki kağıda yazacağını söylediği,

./..

-2-

./..

-2-

kalem istediği, bu sırada yakınlarındaki bankanın önüne para aracının geldiği, bankanın güvenlik görevlilerinin bu araçla ilgilendiği, yakınanın cebinden kalem çıkarmaya çalışırken sanığın elinde tuttuğu cüzdanından 200 TL'nin yere düştüğü, sanığın 200 TL parayı ve cüzdanı geri verdiği, yakınanın da 100 Euro'yu verdiği, sanığın işyeri olarak belirttiği kuyumcu dükkanının ismini verip ayrıldığı, yakınanın bu işyerini araştırdığında bulamadığı; aynı gün 1928 doğumlu yakınan ... bankadan maaşını çektikten sonra yürüdüğü sırada sanığın yanına geldiği "Amca senin oğlanların nerede?" diye sorduğu, yakınanın "Torunlarım mı?" dediği, sanığın "Evet" dediği, yakınanın Diyarbakır'da olduklarını söylediği, sanığın "Senin torununa 50 TL borcum var, sana vereyim sen verirsin" dediği, 100 TL para çıkardığı, sanığın kuyumcu olduğunu söylediği, yakınanın da torunlarının polis olduğunu söylediği sanığın bunu duyunca paniklediği, parayı geri cebine koyduğu, "Ben sonra veririm" dediği ve yakınanın yanından ayrıldığı, sanığın kendisini takip eden görevlilerce yakalandığının anlaşılması karşısında eylemlerin TCY'nın 141/1. maddesinde tanımlanan suça uyduğu gözetilmeden, kanıtların takdirinde yanılgıya düşülerek aynı Yasa'nın 142/2-b maddesiyle uygulama yapılması,

2-Kasten işlemiş olduğu suçtan, hapis cezasıyla mahkumiyetinin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCY’nın 53/1.maddesinin “a,b,c,d,e” bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 20.05.2013 günü oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2016/13782, Karar No: 2018/4143, Tarih: 17.04.2018

**3. Hukuk Dairesi         2016/13782 E.  ,  2018/4143 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TİCARET) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davalının elektrik abonesi olduğunu, davalı dağıtım şirketinin düzenlediği faturalar ile kendisinden kayıp kaçak vs. bedeller adı altında haksız bedel tahsil ettiğini belirterek, fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydıyla şimdilik 4.000-TL’nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, ıslah dilekçesi ile talebini 6.302,64 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı vekili, kayıp-kaçak vb. bedellerin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu belirterek, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile, 46.383-TL'nin avans faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, karar verilmiş olup karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen; kayıp-kaçak bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının ... Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde ... tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin ...'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, ... kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişe de etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde ....nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan ... kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 17.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5462, Karar No: 2013/2768, Tarih: 19.02.2013

**4. Hukuk Dairesi         2012/5462 E.  ,  2013/2768 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vd. vekili Avukat ... tarafından, davalı ... vdl. aleyhine 30/09/2004 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 19/01/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi taraflar vekillerince süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacıların diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Yerel mahkemece açılan davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili ve davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar, davalı araç sürücülerinin kusuru ile meydana gelen trafik kazasında vefat eden müteveffanın eşi ve oğlu olduklarını beyanla, uğranılan zararın davalılardan tahsilini talep etmişlerdir.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, açılan davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davacılar asıl dava dilekçesi ve birleşen dosya dava dilekçesinde uğranılan maddi ve manevi zararlarının davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili talebinde bulunmuşlardır. Mahkemece, dava dosyaları arasında HUMK 45. madde anlamında hukuki bağlantı olduğu gerekçesiyle birleştirme kararı verilmiştir. Bu durumda, manevi tazminatın bölünmezliği ve tekliği ilkesi de dikkate alınarak tek bir manevi tazminat takdir edilerek asıl dava dosyası ve birleşen dava dosyasında taraf olarak yer alan davalıların tamamından tahsili yönünde hüküm kurulması gerekirken manevi tazminat yönünden, her iki dava dosyası için ayrı ayrı miktarlarda hüküm kurulması doğru bulunmamış ve kararın bozulması gerekmiştir.

3-Davalıların diğer temyiz itirazlarına gelince; dosyada mevcut nüfus kayıt örneğine göre davacı eş ... 15/05/2008 tarihinde yeniden evlenmiştir. Karara dayanak alınan 07/09/2007 tarihli hesap bilirkişi raporunda ise davacının bakiye ömrü 37 yıl kabul edilerek 2041 yılı sonuna kadar geçecek süre için destekten yoksun kalma tazminatı hesabı

yapılmıştır. Davacı eş yönünden destekten yoksun kalma tazminatının evlenme tarihine kadar hesaplanması gerekirken bu durumun gözardı edilerek yaşam süresi sonuna kadar hesaplanan tazminat miktarının hüküm altına alınması doğru bulunmamış ve kararın bozulması gerekmiştir.