muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/4018, Karar No: 2020/1566, Tarih: 01.07.2020

Diğer taraftan maktul ...'ın silahla vurulmadan önceki kavga esnasında basit tıbbi müdahale ile giderilir şekilde yaralandığı anlaşılmıştır.

Yukarıda kabul edilen oluşta sanıklar veya maktul ...'ın daha haksız konumda olduğundan bahsedilmesi mümkün değildir.

Maktul ...'ın sanık ...'a ateş ettiği sırada sanık ..., ...'ın arkasından sarılıp ...'ın elinden tabancayı almış, bu sırada ağır derecede yaralanmış olan ..., üzerindeki silahla ...'a ateş edip onu öldürmüştür.

Bu oluşta ...'ın elinden tabanca alınmamış olsa ...'a karşı eylemin meşru müdafaa olacağı kuşkusuzdur. Ancak tabanca alındıktan sonra gerek kendisi yaralanan ...'un, gerekse babası yaralanan ...'un 4 el ateş edip ...'u öldürmeye teşebbüs boyutunda yaralayan ...'a karşı eylemlerinde 12 yıldan 18 yıla kadar hapis cezası öngören TCK'nin 29. maddesinin uygulanması sırasında etki-tepki dengesinin adil uygulanmadığı, sanık ...'un cezasının 16 yıla indirildiği, ... lehine tahrik indirimi yapılmadığı anlaşılmıştır.

Basit bir tokat ve tehditten ibaret tahrikte dahi asgari oranın üzerinde tahrik indirimi yapılırken öldürmeye teşebbüs suçunun mağduru kapsamındaki ... ve oğlu ... lehine yapılan uygulamalar, hak ve nesafet kurallarına, kamu vicdanına aykırıdır.

Bu nedenle sanık ... ve oğlu ...'un maktul ...'a karşı eylemlerinde tahrik nedeniyle azami orana yakın tahrik indirimi yapılması gerektiği görüşünde olduğumuzdan sanık ...'un maktul ...'a karşı eyleminde makul orana dahi ulaşmayan tahrik indirimi yapılarak verilen kararın onanmasına ilişkin çoğunluk görüşü ile sanık ...'un ...'a karşı eyleminde azamiye yakın tahrik indirimi yapılması yerine asgariye yakın tahrik indirimi yapılması gerektiğinden bahisle yapılan bozma düşüncesine katılmıyoruz.

01/07/2020 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet savcısı ...'ın huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanıklar ..., ... müdafii Avukatlar ..., ...'nin yokluklarında 09/07/2020 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2018/2703, Karar No: 2018/13868, Tarih: 26.06.2018

**9. Hukuk Dairesi         2018/2703 E.  ,  2018/13868 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkili davacı işçinin davalı işveren yanında öğretmen olarak çalıştığını, tüm çalışma süresi boyunca asgari ücretle çalıştığını, iş akdinin işverence haksız ve bildirimsiz feshedildiğini, ücretlerinin ödenmediğini, yıllık izinlerinin kullandırılmadığı gibi karşılığı olan ücretlerin de ödenmediğini iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, ücret alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C) Yargılama Süreci ve Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmesi üzerine Dairemizin 27.04.2015 tarihli ilamı ile İlk Derece Mahkemesi kararı davacının iş akdini haklı nedenle feshettiği anlaşıldığından kıdem tazminatı isteminin hüküm altına alınması gerekirken talebin reddine karar verilmesinin hatalı olduğu gerekçesi ile bozulmuştur.

Mahkemece takip edilmeyen dosyanın HMK'nun 150. maddesi gereğince 25/02/2016 tarihinde dosyanın işlemden kaldırılmasına, 22/09/2016 tarihinde yapılan duruşmada taraf vekillerinin mazeretlerinin kabulüne, duruşma gününün uyaptan öğrenilmesine karar verilmiştir.

Mahkemece dava dosyasının 25/02/2016 tarihli celsede HMK'nun 150. maddesi gereğince işlemden kaldırılmasına karar verildiği, yenilendikten sonra tekrar takipsiz bırakıldığı anlaşılmakla, HMK'nun 320/4 maddesi gereğince davanın açılmamış sayılmasına 15/12/2016 tarihinde karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Davacı asil 23/02/2016 tarihinde yapılacak olan duruşmaya katılamayacağına dair mazeret dilekçesi sunmuş, mahkemece davacının mazereti kabul edilmiş ve duruşma gününün UYAP sisteminden öğrenilmesine ilişkin ara kararı tesis edilmiştir.

Mahkemece, davacının mazereti kabul edildiği halde yeni duruşma gününün, davanın başında yatırılan gider avansı kullanılarak, davacıya tebliğ edilmesi gerekirken 6100 sayılı HMK'da yeri olmayan "Yeni duruşma gününün UYAP sisteminden öğrenilmesine" dair kararına dayanılarak davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 26.06.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5044, Karar No: 2014/7954, Tarih: 07.04.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/5044 E.  ,  2014/7954 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava dosyası inceleme için elektronik ortamda gönderilmiştir.

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların "taranma" suretiyle elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur (HMK md. 445). Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranamayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi (duruşmalı temyiz edilen dosyaların her halükarda elektronik değil, fiziki olarak gönderilmesi) gerekmektedir. Fiziki olarak gönderilen dosyalar ayrıca elektronik ortamda gönderilmemelidir.

Dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Mahkemesince dosyanın yeniden kontrol edilerek eksikliklerin gösterilen şekilde tamamlanması, fiziki imkansızlık sebebiyle bunun mümkün olmaması halinde ise elektronik ortamda değil,fiziki olarak gönderilmesi amacıyla dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 07.04.2014 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2009/1751, Karar No: 2012/16847, Tarih: 23.05.2012

**7. Ceza Dairesi         2009/1751 E.  ,  2012/16847 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4926 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülüğüne, müsadereye, iadeye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi itibariyle temyiz inceleme gününde suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2 maddelerinde öngörülen zamanaşımı tamamlanmış bulunduğundan hükmün 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, anılan maddeler gereğince sanık hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle ORTADAN KALDIRILMASINA, dava konusu yabancı menşeli ve kaçak 27.880 adet kalemin 5607 sayılı yasanın 13.maddesi yollamasıyla 5237 sayılı TCK.nun 54/4.maddesi uyarınca MÜSADERESİNE, kaçak olmadığı anlaşılan 34.560 adet tecpoint kalemin sanığa iadesine, 23.05.2012 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/491, Karar No: 2023/10449, Tarih: 04.12.2023

**10. Ceza Dairesi         2022/491 E.  ,  2023/10449 K.**

**"İçtihat Metni"**

TUTUKLU

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/2623 E., 2021/2290 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ithal etme

HÜKÜM : Esastan ret

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddiyle hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İstanbul 7. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 13.08.2021 tarihli 2021/306 Esas ve 2021/433 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ithal etme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin birinci fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi ve 58 inci maddesi uyarınca 25 yıl hapis ve 50.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 20.10.2021 tarihli ve 2021/2623 Esas, 2021/2290 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan ve re'sen de istinafa tabi olan hükme yönelik suça konu uyuşturucu uyarıcı maddelerin miktarı ve cinsi dikkate alındığında, temel hapis ve adli para cezaları belirlenirken alt sınırdan uzaklaşılmadan ceza tayini hukuka aykırı bulunup aleyhe istinaf başvurusu olmadığı gerekçesiyle eleştirilerek sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. 5237 sayılı Kanun’un 188 inci maddesinin birinci fıkrasındaki adli para cezasına ilişkin düzenleme olağanüstü hal kapsamında 01.02.2018 tarihli ve 7078 sayılı Kanun'un 132 nci maddesiyle aynen kabul edilerek kanunlaştığı ve Anayasaya aykırı olduğuna,

2. Sanığın hataya düştüğüne ve 5237 sayılı Kanun’un 30 uncu maddesinin birinci fıkrasının uygulanması gerektiğine,

3. 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendinin uygulanmaması gerektiğine,

4. Hükmün gerekçesiz olduğuna,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

2. Sanığın hataya düştüğüne ve 5237 sayılı Kanun’un 30 uncu maddesinin birinci fıkrasının uygulanması gerektiğine,

3. 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendinin uygulanmaması gerektiğine,

4. Hükmün gerekçesiz olduğuna,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanık savunmasında, kendisinden ele geçirilen maddelerin uyuşturucu nitelikli olduğunu bilmediğini, bu maddeleri kendisine Etiyopya'da veren Martin isimli arkadaşının uyuşturucudan söz etmediğini, sadece kimyasal madde olduğunu söylediğini ileri sürmüş ise de, konusu suç oluşturmayan maddeleri vücudunun içerisinde getirmeyi kabul etmiş olması, ifadesinde Martin'in kendisine uyuşturucu maddeleri Türkiye'ye götürmesi karşılığında 1.800,00 ABD doları teklif ettiğini, paraya ihtiyacı olduğu için bu teklifi kabul ettiğini beyan etmiş olması ve tüm dosya içeriği göz önüne alındığında, sanığın savunmasının yalnızca suçtan ve cezadan kurtulma amacına yönelik olduğu, tespit edilen gerçeklik ile örtüşmediği kanaatiyle savunmaya itibar edilmediği, sanığın röntgen filmlerinde, alt batın rektosigmoid düzeyde en büyüğü 4,5 cm ölçülen çok sayıda hiperdens kapsül izlendiği ve sanığın vücudundan 6 adet kapsülün doğal yollarla çıkartıldığı, bu kapsüllerin içerisinde toplam net ağırlığı 444,0 g, saflık oranı %80 olan, 355,2 gr. saf kokain içeren beyaz renkli katı maddelerin ele geçirildiği, sanığın savunmalarında ikrar ettiği üzere, suça konu uyuşturucu maddeleri makat kısmından vücuduna yerleştirmek suretiyle ülkemize soktuğu, sanığın gümrüklü yeşil alandan geçip Türkiye'ye giriş yaptıktan sonra hava limanı çıkış kapısına giderken yakalandığı, böylelikle sanığın kokain nitelikli uyuşturucu uyarıcı maddeyi Türkiye'ye ithal ettiği gerekçesiyle mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, hükme yapılan ceza tayin edilirken alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğine ilişkin eleştiri dışında isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına, 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendinin uygulanmasına, delillerin hukuka uygun olarak toplandığına ve cezanın kanuni bağlamda uygulanmasına ilişkin takdirlerinde ve Bölge Adliye Mahkemesinin eleştirisinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin,

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin,

20.10.2021 tarihli ve 2021/2623 Esas, 2021/2290 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İstanbul 7. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/26248, Karar No: 2015/39740, Tarih: 20.04.2015

**6. Ceza Dairesi         2012/26248 E.  ,  2015/39740 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/24425

MAHKEMESİ : Çorlu 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 31/03/2010

NUMARASI : 2009/125 (E) ve 2010/95 (K)

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın suç ortakları ile birlikte önce miktar belirtmeden mağdurlardan para istediği, Altuğ'un 4 TL, Ali'nin 3 TL, Burak'ın 2 TL verdiği, paraların miktarı az olmasına ve sanığın mağdurların üzerlerini aramamasına rağmen aldığı paralar ile yetinmeyerek bu defa mağdurlardan cep telefonlarını isteyerek kimin varsa çıkarsın dediği, Kaan'ın üzerindeki Samsung marka cep telefonunu çıkartıp verdiği olayda telefonun kıymeti ve olayın gelişimi nazara alındığında tüm mağdurlar yönünden TCK'nın 150/2 maddesinin koşulları bulunmadığı halde sanığın cezasından bu hüküm gereğince indirim yapılması; sanığın mağdura ait telefonu M.. Ç..'e 45 TL'ye sattığını söylemesi üzerine Mustafa'nın telefonu polislere teslim etmesi ile mağdurun zararı giderilmiş ise de telefonu satın alanın uğradığı zarar giderilmediğinden koşulları bulunmadığı halde TCK'nın 168/3. maddesinin uygulanması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulu'nun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

T.C. Anayasasının 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanıktan, yargılandığı suç nedeniyle baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunman ücretinin alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık V.. S.. savunmanının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hükmün son fıkrasındaki “496,70-TL” ibaresinin hükümden çıkartılarak yerine “Davetiye ve posta giderinden ibaret toplam 34,70-TL” yazılmak suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20/04/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/50, Karar No: 2010/1570, Tarih: 08.02.2010

**3. Hukuk Dairesi         2010/50 E.  ,  2010/1570 K.**

**"İçtihat Metni"**

ESAS NO : 2010/50

KARAR NO : 2010/1570

MAHKEMESİ : ÇATALCA SULH HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 21/09/2007

NUMARASI : 2005/1171-2007/944

Dava dilekçesinde 3.722 TL alacağın faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 170.00 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 08.02.2010 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5063, Karar No: 2014/7960, Tarih: 07.04.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/5063 E.  ,  2014/7960 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava dosyası inceleme için elektronik ortamda gönderilmiştir.

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların "taranma" suretiyle elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur (HMK md. 445). Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranamayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi (duruşmalı temyiz edilen dosyaların her halükarda elektronik değil, fiziki olarak gönderilmesi) gerekmektedir. Fiziki olarak gönderilen dosyalar ayrıca elektronik ortamda gönderilmemelidir.

Dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Mahkemesince dosyanın yeniden kontrol edilerek eksikliklerin gösterilen şekilde tamamlanması, fiziki imkansızlık sebebiyle bunun mümkün olmaması halinde ise elektronik ortamda değil,fiziki olarak gönderilmesi amacıyla dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 07.04.2014(Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2022/9311, Karar No: 2022/9781, Tarih: 19.09.2022

**9. Hukuk Dairesi         2022/9311 E.  ,  2022/9781 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili, tarafından istinaf edilmesi üzerine, İlk Derece Mahkemesince ek karar ile istinaf dilekçesinin miktardan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesince davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince 30.05.2022 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin miktardan reddine karar verilmiştir.

Ek karar davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre ve diğer temyiz şartları yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Temyiz istemi, temyiz konusu miktar veya değerin kesinlik sınırının altında olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine yönelik Bölge Adliye Mahkemesinin 30.05.2022 tarihli ek kararına ilişkindir.

Miktar veya değeri temyiz kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre kabul edilen ve temyize konu edilen toplam miktar 2.333,78 TL olup Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 107.090,00 TL’nin altında kalmaktadır.

Temyiz dilekçesinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple,

Bölge Adliye Mahkemesince verilen 30.05.2022 tarihli ek kararın ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

19.09.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2702, Karar No: 2014/18565, Tarih: 11.11.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/2702 E.  ,  2014/18565 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp,onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı,sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.