muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/4380, Karar No: 2010/4881, Tarih: 21.09.2010

Toplanan delillerden tapuda kayıtlı 1402 (ifraz öncesi 1331) parsel sayılı taşınmazın kadastro tespitinin 26.08.1971 tarihinde yapıldığı ve 16.11.1971 tarihinde kesinleştiği, taşınmazın avlulu kerpiç ev ve ahır ve dükkan niteliği ile tespit gördüğü ve taşınmazın ortaklığın giderilmesi davasına konu edildiği anlaşılmaktadır.

Ne var ki; davanın açıldığı tarih ile bu davaya konu 1402 parsel sayılı taşınmazın kadastro tespitinin kesinleştiği tarih arasında 3402 sayılı Kadastro Kanununun 12/3 maddesi hükmünde öngörülen 10 yıllık hak düşürücü sürenin fazlasıyla geçtiği gözetildiğinde mahkemece az yukarıda belirtilen hukuki olgular doğrultusunda bir araştırma ve soruşturma yapılmadığı görülmektedir. Yasal düzenlemeler göz ardı edilerek eksik araştırma ve soruşturma ile hüküm verilemez.

Hal böyle olunca; taraf tanıkları ve uzman fen bilirkişisi dava konusu muhdesatların bulunduğu taşınmaz başında yapılacak keşif sırasında hazır edilerek, davacı tarafça meydana getirildiği öne sürülen muhdesatlardan (ahır, depo, dükkan ve kahvehane) hangisinin ya da hangilerinin kadastro tespit gününden önce var olduğu, hangisinin ya da hangilerinin kadastro tespitinden sonra kim tarafından, kimin nam ve hesabına meydana getirildiklerin tanıklardan ayrıntılı olarak sorularak duraksamasız saptanması, keşifte hazır bulundurulacak uzman bilirkişiden keşfi izlemeye elverişli ve denetime açık rapor alınması,bunun sonucunda kadastro gününden önce meydana getirildiği belirlenen, açık anlatımla kadastro tespiti sırasında var olan muhdesatlar yönünden davanın hak düşürücü süre nedeniyle reddine karar verilmesi, kadastro tespitinden sonra meydana getirildiği tespit olunan muhdesatlar yönünden ise sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, davanın tümüyle kabulüne karar verilmesi isabetsiz olduğu gibi, kabule göre de; taşınmaz üzerinde bulunan muhdesatlarınmülkiyetinin tespitinin istenildiği, bu istemin kabulünün mümkün olmadığı gözetildiğinde, davanın kısmen kabulü ile davaya konu muhdesatların davacı tarafından meydana getirildiğinin tespiti ile yetinilmesi, davacının mülkiyet tespitine ilişkin isteminin ise reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması dahi isabetsiz, davalı Şehriban'ın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün (BOZULMASINA), peşin ödenen 166,55 TL harcın istek halinde davalı tarafa iadesine, 21.09.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/14059, Karar No: 2021/20719, Tarih: 10.11.2021

**8. Ceza Dairesi         2021/14059 E.  ,  2021/20719 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Bozmaya uyularak;yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, dosya içeriğine göre, sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Ulusal Yargı Ağı Projesi (UYAP) üzerinden yapılan incelemede, sanığın tekerrüre esas alınan ilamının elektrik hırsızlığına ilişkin olduğu ve 05.07.2012 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanunun 85. maddesi uyarınca yürürlükten kaldırılarak yeniden düzenlendiği, Sandıklı Asliye Ceza Mahkemesi'nin 23.05.2013 tarihli 2006/205 Esas, 2006/279 Karar sayılı ek kararıyla verilen uyarlama yargılaması sonucunda;sanık hakkında 6352 sayılı Yasanın geçici 2. maddesi gereğince ceza verilmesine yer olmadığına dair karar verildiği ve sanık hakkında mahkumiyet hükmünün ortadan kalktığının anlaşılması karşısında, sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün tekerrüre ilişkin 8. paragrafının tamamen çıkartılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10.11.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9536, Karar No: 2016/7317, Tarih: 21.06.2016

**20. Hukuk Dairesi         2015/9536 E.  ,  2016/7317 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar ve Orman Yönetimi vekilleri tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

09.08.1990 yılında 3402 sayılı Kanun hükümleri uyarınca yapılan kadastro sırasında ... köyü 109 ada 1 parsel sayılı 1.404 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, 1938 tarih 405 yazım numaralı vergi kaydı uygulanarak kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle bahçe niteliği ile ... ..., ... ... ve ... adlarına tespit edilmiş, daha sonra kadastro komisyonunca taşınmazın sit alanı içinde kaldığından söz edilerek ... adına tespitine karar verilmiş, itirazsız kesinleşmiştir.

113 ada 33, 25 ve 37 parsel sayılı sırasıyla 142 m2, 1.905 m2 ve 170 m2 yüzölçümündeki taşınmazlar 1938 tarih 428 yazım numaralı vergi kaydı uygulanarak kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle 113 ada 33 sayılı parsel ev ve bahçe niteliği ile diğer parseller bahçe niteliği ile ... ..., ... ..., ... ve ... adlarına tespit edilmişler, daha sonra kadastro komisyonunca taşınmazın sit alanı içinde kaldığından söz edilerek ... adına tespitlerine karar verilmiş, itirazsız kesinleşmişlerdir.

109 ada 2 parsel sayılı 1.404 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, 1938 tarih 405 yazım numaralı vergi kaydı uygulanarak kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle bahçe niteliği ile ... adına tespit edilmiş, daha sonra kadastro komisyonunca taşınmazın sit alanı içinde kaldığından söz edilerek ... adına tespitine karar verilmiş, itirazsız kesinleşmiştir.

111 ada 1 parsel sayılı 583 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, 1938 tarih 405 yazım numaralı vergi kaydı uygulanarak kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle bahçe niteliği ile ... ..., ... ..., ... ve ... adlarına tespit edilmiş, daha sonra kadastro komisyonunca taşınmazın sit alanı içinde kaldığından söz edilerek ... adına tespitine karar verilmiş, itirazsız kesinleşmiştir.

113 ada 25 parsel sayılı 1.008 m2 yüzölçümündeki taşınmaz 1938 tarih 420 yazım numaralı vergi kaydı uygulanarak kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle tarla niteliği ile ... ..., ... ..., ... ve ... adlarına tespit edilmiş, daha sonra kadastro komisyonunca taşınmazın sit alanı içinde kaldığından söz edilerek ... adına tespitine karar verilmiş, itirazsız kesinleşmiştir.

107 ada 28 parsel sayılı 2.500 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, 1938 tarih 342 yazım numaralı vergi kaydı uygulanarak kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle tarla niteliği ile ... ..., ... ..., ... ve ... adlarına tespit edilmiş, daha sonra kadastro komisyonunca taşınmazın sit alanı içinde kaldığından söz edilerek ... adına tespitine karar verilmiş, itirazsız kesinleşmiştir.

107 ada 28 parsel sayılı 2.500 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, 1938 tarih 342 yazım numaralı vergi kaydı uygulanarak kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle tarla niteliği ile ... ..., ... ..., ... ve ... adlarına tespit edilmiş, daha sonra kadastro komisyonunca taşınmazın sit alanı içinde kaldığından söz edilerek ... adına tespitine karar verilmiş, itirazsız kesinleşmiştir.

107 ada 61 parsel sayılı 9.737 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, 1938 tarih 447 yazım numaralı vergi kaydı uygulanarak kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle bahçe niteliği ile ... ..., ... ..., ... ve ... adlarına tespit edilmiş, daha sonra kadastro komisyonunca taşınmazın sit alanı içinde kaldığından söz edilerek ... adına tespitine karar verilmiş, itirazsız kesinleşmiştir.

Davacılar ... ... ve arkadaşları 29.08.1994 tarihli dilekçe ile; ırsen intikal, paylaşım ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine tutunarak 109 ada 1 sayılı parselin ... ..., ... ... ve ..., 109 ada 2 sayılı parselin ..., 107 ada 28 ve 61, 111 ada 1, 113 ada 25, 33, 35 ve 37 parsellerin ... ... mirasçıları olan kendileri adlarına payları oranında tapuya tescili istemiyle dava açmışlardır. Mahkemece, davanın reddine yönelik verilen kararların davacı kişiler tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Hukuk Dairesince 3 kez, Yargıtay 20. Hukuk Dairesince bir kez bozulmuştur.

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 08.12.2011 gün ve .../... E. - .../... K. sayılı son bozma kararında özetle; "Mahkemece; gözlem ve fotoğraflara göre dava konusu taşınmazların tarım arazisi olma özelliği taşımadıkları gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de, yerel mahkemenin davayı red gerekçesinin dosya kapsamı ile örtüşmediği, bozma sonrasında yapılan keşifte taşınmazların mahkeme hâkimince gözlemlenmediği, ziraat yüksek mühendisi .... tarafından düzenlenen raporda; çekişmeli taşınmazların imar ve ihya işlemlerinin uzun yıllar önce tamamlandığı, en az 40-60 yıl süreyle tarım arazisi olarak kullanıldıkları, 109 ada 1 ve 2 ile 113 ada 25 sayılı parsellerde 20-80 yaşlarında çok sayıda zeytin ağaçları, 111 ada 1 sayılı parselde 20-70 yaşlarında çok sayıda zeytin ve narenciye ağaçları olduğu, 113 ada 37 sayılı parselde değişik meyve ağaçları, 113 ada 35 sayılı parselde çok sayıda 30-80 yaşlarında zeytin ağaçları ile meyve ağaçları bulunduğu diğer parsellerin üzerinde ağaç olmadığının belirtildiği, fotoğrafçı bilirkişi Musa Bakar tarafından dosyaya sunulan fotoğraflarda ise çekişmeli taşınmazlardan 107 ada 28 ve 61 sayılı parsellerin imar ve ihyası tamamlanmamış taşlık olarak, diğer taşınmazlarda ise zeytin ve meyve ağaçlarının gözüktüğü, dosyadaki fotoğraflar ile ziraat bilirkişi raporunun birbiriyle çelişik olduğu, mahkemece bu çelişkilerin yöntemince giderilmediği, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14 ve 17. maddelerinde düzenlenen imar ve ihya ile kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının yöntemince araştırılmadığı, ayrıca hükme dayanak yapılan orman bilirkişi tarafından düzenlenen raporda çekişmeli taşınmazların kesinleşen orman tahdit haritası dışında kaldıklarından orman sayılmayan yerlerden oldukları açıklanmış ise de, çekişmeli taşınmazların eski tarihli memleket haritası ve hava fotoğrafı ile 1970-1975’li yıllara ait memleket haritası ve hava fotoğrafındaki konumlarının belirlenmediği, bu sebeplerle en eski tarihli ve 1970-1975’li yıllara ait memleket haritaları ile hava fotoğraflarının ilgili yerlerden getirtilip, önceki bilirkişiler dışında iki orman mühendisi ve bir harita mühendisi bulunamaması halinde bir fen elemanı yardımıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte, çekişmeli taşınmazlar ile birlikte çevre araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazların öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiğinin belirlenmesi, hava fotoğraflarının stereoskop aletiyle incelenmesi, fen, ziraat ve orman bilirkişi tarafından taşınmazlar üzerinde tam olarak hangi tarihten itibaren zilyetliğin başladığının belirlenmesi, tarafların bildirecekleri zilyetlik tanıkları ile kadastro tespit bilirkişilerinin taşınmazlar başında dinlenmesi, 3402 sayılı Kanunun 14 ve 17. maddelerindeki koşulların araştırılması, oluşacak sonuca göre karar verilmesi" gereğine değinilmiştir.

Mahkemece bozma kararına uyulduktan sonra, 107 ada 61 parsel sayılı taşınmazın imar ve ihya edilmediği, diğer çekişmeli taşınmazların orman sayılmayan yerlerden oldukları, 3402 sayılı Kanunun 14 ve 17. maddelerindeki koşulların oluştuğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 107 ada 61 sayılı parsele yönelik davanın reddine, diğer parsellerin tapu kayıtlarının iptal edilerek 109 ada 2 parselin ..., 109 ada 1 sayılı parselin ... ve paydaşları, 111 ada 1, 113 ada 25, 33, 35, 37, 107 ada 28 parsel sayılı taşınmazların ... ve müşterekleri adlarına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalılar ... vekili ve ... ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, 3402 sayılı Kanunun 12/3 maddesi uyarınca açılan tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 1988 yılında 6831 sayılı Kanunun 3302 sayılı Kanunla değişik hükümlerine göre yapılıp 30.05.1990 tarihinde ilân edilerek kesinleşen orman kadastrosu ve 2/B madde uygulaması vardır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının ... ... yükletilmesine, ... harç alınmasına yer olmadığına 21/06/2016 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7661, Karar No: 2014/14963, Tarih: 18.11.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/7661 E.  ,  2014/14963 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL ANADOLU 18. AİLE MAHKEMESİ

TARİHİ : 11/12/2013

NUMARASI : 2013/401-2013/796

Taraflar arasında görülen iştirak nafakasının artırılması davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dilekçesinde, müşterek çocuk için ödenen nafakanın aylık 1.500 TL'ye çıkartılmasına karar verilmesi talep ve dava edilmiştir.

Mahkemece aylık 1.000 TL nafakaya karar verilmiştir.

TMK. 182/2.maddesine göre; "Velayetin kullanılması kendisine verilmeyen eşin çocuk ile kişisel ilişkisinin düzenlenmesinde, çocuğun özellikle sağlık, eğitim ve ahlak bakımından yararları esas tutulur.

Bu eş, çocuğun bakım ve eğitim giderlerine gücü oranında katılmak zorundadır".

Aynı Yasanın 328/1.maddesine göre de; "Ana ve babanın bakım borcu, çocuğun ergin olmasına kadar devam eder. Nafaka miktarı, çocuğun ihtiyaçları ile anne ve babanın hayat koşulları ve ödeme güçleri dikkate alınarak belirlenir. Nafaka miktarının belirlenmesinde çocuğun gelirleri de gözönünde bulundurulur" (TMK. 330/1).

Somut olayda, davacı anne doktor olup aylık 5000 TL gelirinin bulunduğu, davalı babanın da doktor olduğu, aylık 4.500 TL gelirinin bulunduğu, yeniden evlendiği, müşterek çocuğun ise 2003 doğumlu olup devlet okuluna gittiği anlaşılmıştır.

Tarafların gerçekleşen sosyo-ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, müşterek çocuğun yaşı ve ihtiyaç düzeyine, özellikle davacı annenin de çalıştığı ve müşterek çocuğun bakım ve eğitim masraflarına katılma yükümlülüğünün bulunduğu gözetildiğinde; yerel mahkemece takdir edilen iştirak nafakası miktarı fazla bulunmuş, bu husus hakkaniyet ilkesine aykırı görülmüş, bu sebeple hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

O halde mahkemece yapılacak iş; müşterek çocuğun yaşı, eğitim durumu, ihtiyaçları, davacı çalışan anne ile nafaka yükümlüsü babanın ekonomik durumu gözetilerek, TMK'nun 4.maddesinde vurgulanan hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun nafakaya hükmetmek olmalıdır.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 18.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/4878, Karar No: 2009/4455, Tarih: 19.06.2009

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2009/4878 E.  ,  2009/4455 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki nüfus kayıt tashihine ilişkin davada Bursa 3. Asliye Hukuk ve Bursa 4. Aile Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, nüfusta kayıt tashihi istemine ilişkindir.

Dosya kapsamından, Bursa 4. Aile Mahkemesinin verdiği 12.05.2009 günlü görevsizlik kararının, taraflara tebliğe çıkartılıp, kesinleşme şerhi verilmeden gönderildiği anlaşılmaktadır.

HUMK’nun 25/II. maddesinde "iki mahkemenin aynı dava hakkında göreve veya yetkiye ilişkin olarak verdikleri kararlar temyiz edilmeksizin kesinleştiği takdirde görevli veya yetkili mahkeme Yargıtay’ca belirlenir." hükmüne yer verilmiştir.

Yargı yeri belirlenebilmesi için, her iki kararın da temyiz edilmeksizin kesinleşmiş olması gerektiğinden öncelikle, anılan kararın davanın taraflarına tebliğe çıkartılıp temyiz edilmesi halinde dosyanın Yargıtay ilgili hukuk dairesine, temyiz edilmeden kesinleşmesi halinde kesinleşme şerhi verildikten sonra yargı yeri belirlenmesi için Daire’ye gönderilmesi gerekmektedir.

Sonuç : Bu aşamada yargı yeri belirleme koşulları bulunmayan dosyanın mahalline GÖNDERİLMESİNE, 19.06.2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/37740, Karar No: 2022/6866, Tarih: 20.04.2022

**11. Ceza Dairesi         2021/37740 E.  ,  2022/6866 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Defter, kayıt ve belgeleri gizleme, Sahte fatura düzenleme

HÜKÜMLER : Hükmün açıklanmasının geri bırakılması, düşme, mahkumiyet, beraat

I- Sanık ... hakkında defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan verilen karara yönelik sanık ve müdafisi, sanık ... hakkında ise 2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen karara karşı katılan vekilinin temyiz nedenlerinin incelenmesinde;

Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların 5560 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK’nin 231/12. maddesi uyarınca temyizi mümkün olmayıp itiraz yoluna tabi olduğundan; sanık ... ve müdafisinin temyiz talebinin itiraz dilekçesi olarak kabulü ile mercisinde incelenmek üzere, sanık ... hakkında ise; İstanbul 55. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.05.2014 tarihli, 2012/694 Esas ve 2014/220 Karar sayılı ilamı ile sanık hakkında beraat kararı verildiği, kararın katılan vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 11. Ceza Dairesi'nin 17.10.2018 tarihli, 2016/9538 Esas ve 2018/8129 Karar sayılı ilamı ile beraat kararının onanarak kesileştiği, buna karşın Mahkemenin 18.06.2020 tarih ve 2018/691 esas, 2020/179 karar sayılı ilamı ile sanık ... hakkında yeniden yargılama yapılarak beraat kararı verilmesi hukuki değerden yoksun olup ve temyizen incelenecek hüküm bulunmadığı anlaşıldığından, dosyanın bu yönleriyle incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

II- Sanık ... ve ... hakkında 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme, sanık ... hakkında ise 2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçlarından verilen kararlara yönelik katılan vekilinin temyizinin incelenmesinde;

Sanıklar ... ve ... hakkında 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme, sanık ... hakkında ise 2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçlarından açılan kamu davasında 213 sayılı Kanun'un 367. maddesine göre dava şartı olan mütalaa yokluğundan CMK'nin 223/8. maddesi gereğince davalarının düşmesine karar verilmesi gerektiği Mahkemece gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olmakla; katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükümlerin ONANMASINA,

III- Sanık ... hakkında 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan verilen mahkumiyet kararları, sanık ... hakkında 2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan verilen beraat kararları, sanık ... hakkında 2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen mahkumiyet kararı ve sanık ... hakkında 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen beraat kararına karşı katılan vekili, sanık ... ve müdafisi ile sanık ... müdafisinin temyiz nedenlerinin incelenmesine gelince;

Sanıklara yüklenen suçların kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmakla, katılan vekili, sanık ... ve müdafisi ile sanık ... müdafisinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 20.04.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/10853, Karar No: 2011/3626, Tarih: 31.03.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/10853 E.  ,  2011/3626 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Bodrum Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 03.12.2008 tarih ve 2005/1068-2008/1076 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilne sigortalı işyerinin malikinin davalı olduğunu, çatısının onarımı amacıyla gerekli tedbirleri almaksızın sökmesi sonrasında yağan yağmurun davacı emtialarına zarar verdiğini, oluşan hasar bedelinin sigortalıya ödendiğini ileri sürerek, 3.320,00 TL'nın temerrüt faiziyle tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, meydana gelen olayda davalı çalışanlarının tamamen kusurlu ve davalının BK'nun 55. maddesi gereğince sorumlu olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 152,15 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 31.03.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.