muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/1712, Karar No: 2024/2865, Tarih: 19.03.2024

3. Değerlendirme

1-İncelenen dava dosyasında; davacının 05.11.2004 tarihinde boşandığı, 08.07.2005 tarihinde vefat eden babasından dolayı davacıya 01.08.2005 tarihinde aylık bağlandığı, Alo 170 ihbar hattına gelen 23.08.2014 tarihli ihbar üzerine, Kurumun 01.10.2018 tarihli raporunda davacının boşandığı eşi ile birlikte yaşadığının tespit edildiğinin belirtilmesi üzerine aylığının kesildiği ve ödenen aylıkların da borç tahakkuk ettirilerek davacıdan istendiği, Mahkemece nüfus müdürlüğü kayıtlarının, seçmen kayıtlarının, elektrik ve su aboneliği kayıtlarının, MEDULA kayıtlarının getirtildiği dinlenen tanık anlatımları ile de davanın kabulüne karar verildiği anlaşılmakla verilen karar eksik inceleme ve araştırmaya dayalıdır.

2- Mahkemece yapılması gereken iş, Kurum denetmeni tarafından 01.10.2018 tarihli denetmen raporu ekinde tutulan tutanakların aksi sabit oluncaya kadar geçerli olacağı gözetilerek, 30.11.2006-30.11.2008 arası Kacardoğanşalı Köyü No: 77 Karakoyunlu Iğdır, -30.11.2008-17.03.2009 arası 14 Kasım Mah. Nihat Polat Cad. No:109 Iğdır adreslerinin aynı olduğu, getirtilen seçmen kayıtlarından, davacı ile boşandığı eşinin 2007 (iki kez) aynı sandıkta ve aynı adreste oy kullandığı, 2009 seçimlerinde aynı sandıkta ve aynı adreste oy kullandığı, 2010-2011-2014-2015-2017 ve 2019 seçimlerinde davacı Kocardoğanşalı Köyünde oy kullandığının, boşandığı eşinin ise 14 Kasım Mah. Nihat Polat Cad. no: 109 Iğdır adresinde oy kullandığı, yaptırılan araştırma tutanağında ise boşanılan eşin, ...un Kocardoğanşalı Köyünde tek başına yaşadığı tespit ve rapor edilmiş olmasına rağmen davacının burada oy kullanmış olduğunun tespit edildiği, getirtilen su aboneliğinin ise davacının boşandığı eşi adına fakat davacının adresi " Konaklı" da olması karşısında denetmen raporu ve ekleri değerlendirilmeli, ihtilaf konusu dönem içerisinde davacının nüfusta kayıtlı adreslerinde birlikte yaşama olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği ve bu adreslerde kimlerin yaşadığı kolluk vasıtasıyla araştırılarak ve muhtar, komşu, kapıcı, yönetici gibi kişiler dinlenerek tespit edilmeli, birlikte yaşama olgusu yukarıda açıklanan düzenlemeler ışığında da araştırılarak elde edilecek sonuca göre bir karar verilmelidir.

VI. KARAR

Açıklanan nedenlerle,

1.Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Üye ...'ın muhalefetine karşı, Başkan ..., Üyeler ..., ... ve ...'ün oyları ve oy çokluğuyla

19.03.2024 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY GEREKÇESİ

1. Somut uyuşmazlıkta, davacı kadın eşinden 2004 yılında eşinden boşanmıştır. Davacı kadına ölen babasından dolayı bağlanan yetim aylığı 2018 yılında yapılan denetim sonrası eşi ile birlikte yaşadığı gerekçesi ile 2008-2018 yılları için 5510 sayılı Kanun'un 56 ncı maddesi uyarınca ödenen aylıkların yersiz ödendiği gerekçesi ile borç çıkarılmıştır.

19.03.2024 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY GEREKÇESİ

1. Somut uyuşmazlıkta, davacı kadın eşinden 2004 yılında eşinden boşanmıştır. Davacı kadına ölen babasından dolayı bağlanan yetim aylığı 2018 yılında yapılan denetim sonrası eşi ile birlikte yaşadığı gerekçesi ile 2008-2018 yılları için 5510 sayılı Kanun'un 56 ncı maddesi uyarınca ödenen aylıkların yersiz ödendiği gerekçesi ile borç çıkarılmıştır.

2. Dairemizin 07.10.2021 tarih ve 2021/7072 Esas, 2021/11762 Karar sayılı ilamında yazılan karşı oy gerekçelerimde belirttiğim gibi davacı boşandığında 506 sayılı kanun yürürlüktedir. 5510 sayılı kanunun 5754 sayılı kanunun 68. Maddesi ile değişik geçici 1. Maddesi uyarınca kesilmede 506 sayılı kanun uygulanmalıdır. Anılan kanunda ise boşanılan eş ile birlikte yaşama olgusu bir kesilme nedeni olarak düzenlenmemiştir. 5510 sayılı kanunun 01.10.2008 tarihinden önce gerçekleşen boşanma olgusuna uygulanması olanağı, önceye etki yasağı nedeni ile olanaklı değildir.

3. Çoğunluğun önceye etki yasağı ilkesine aykırı olarak, lafzi yorum ve sigortalı aleyhine yorumu benimseyerek, sonradan gerçekleşip gerçekleşmediği araştırılarak salt birlikte yaşama ve boşanan eşin desteğini alma koşulunu yeterli kabul etmesi, Kanunun ve Anayasa Mahkemesinin iptal kararının gerekçelerine aykırıdır.

4. Açıklanan bu gerekçelerle Mahkeme kararının bu gerekçe ile onanması gerekirken, fiili birlikteliğin araştırmasına yönelik bozulması görüşüne katılınmamıştır.
Yargıtay — Esas No: 2013/20559, Karar No: 2014/6045, Tarih: 03.04.2014

**18. Hukuk Dairesi         2013/20559 E.  ,  2014/6045 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ermenek Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/10/2013

NUMARASI : 2012/774-2013/472

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Dosya içerisindeki bilgi ve belgeler ile özellikle hükme esas alınan bilirkişi raporunun incelenmesinde, dava konusu taşınmaz üzerinde 26 yaşında 4 adet asma ile 31 yaşında 1 adet armut ağaçlarının bulunduğu, bilirkişi kurulu tarafından taşınmaz üzerinde bulunduğu belirtilen ağaçların ekonomik ömürlerini tamamlamaları sebebiyle mütemmim cüz değerleri verilmeyerek, bu ağaçların kesim ve nakliye bedeli olarak 23.80 TL, enkaz bedeli olarak 100.00 TL verildiği ve ağaçların toplam bedellerinin dosyada (-76.20 TL) olarak hesaplandığı anlaşılmıştır.

Bilirkişi kurulu raporuna göre ekonomik ömürlerini tamamlamış olan bu ağaçların en azından odun değerine hükmedilmesi gerekirken, hükme esas alınan raporda ağaçlar için eksi değere hükmedilmiş olması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile şimdilik diğer yönleri incelenmeksizin hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 03.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2410, Karar No: 2024/14007, Tarih: 26.11.2024

**11. Ceza Dairesi         2024/2410 E.  ,  2024/14007 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/395 E., 2023/765 K.

SUÇ : Defter, kayıt ve belgeleri gizleme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;

Defter, kayıt ve belgelerin ibraz edilmemesi hâlinde bir vergi ziyaı oluşmadığı, söz konusu eylemden dolayı 213 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının aynı Kanun'un 359 uncu ve 371 inci maddelerinde belirtilen tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen bir ceza olmadığı nazara alındığında; 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesine 7394 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi ile eklenen "Tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen cezanın bulunmadığı durumlarda verilecek ceza yarı oranından indirilir." şeklindeki hüküm uyarınca sanık hakkında, alt sınırdan tayin edilen temel ceza üzerinden 1/2 oranında indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesinin birinci fıkrası gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321 inci maddesi uyarınca hükmün Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.11.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18130, Karar No: 2013/18656, Tarih: 01.10.2013

**6. Ceza Dairesi         2013/18130 E.  ,  2013/18656 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli hırsızlık suçundan suça sürüklenen çocuk ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 37/1, 142/1-a-b, 31/3 ve 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 3 ay 16 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına dair, HADİM Asliye Ceza Mahkemesinin 21/04/2010 tarihli ve 2009/128 esas, 2010/19 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 25/04/2013 gün ve 2013/6791/27358 sayılı kanun yararına bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 20/05/2013 gün ve KYB/2013/156073 sayılı ihbar yazısı ile infaz dosyası29/05/2013 tarihinde Dairemize gönderilmekle incelendi:

Anılan Yazıda;

(Dosya kapsamına göre, 5237 sayılı Kanun'un 145. maddesinin uygulanma koşullarının yerleşik Yargıtay içtihatlarında "daha çoğunu alabilme imkanı varken daha azını almak" olarak nitelendirildiği de dikkate alındığında, suça sürüklenen çocuk ...'in, diğer suç ortakları olan suça sürüklenen çocuklar ile birlikte suçun işlendiği okula girmek suretiyle bilgisayar klavyesi ve mouse alma olanağı da olmasına rağmen sadece bir adet tel zımba ve alüminyum bant alarak dışarıya çıkmasından ibaret eyleminde, oluşa uygun şekilde hakkında 5237 sayılı Kanun'un 145. maddesinin uygulanmasına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde suça sürüklenen çocuğa ait bulunan ve aynı Mahkemece verilen 13/05/2008 tarihli ve 2008/6 esas, 2008/22 sayılı hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının da nitelikli hırsızlık suçu olması ve suça sürüklenen çocuğun nitelikli hırsızlık suçu işleme eğilimi bulunduğu kabul edilmek suretiyle hakkında 5237 sayılı Kanun'un 145. maddesi uygulanmayarak yazılı şekilde fazla cezaya hükmolunmasında, keza suça sürüklenen çocuğun sabıka kaydında gözüken ve aynı Mahkemece verilen 13/05/2008 tarihli ve 2008/6 esas, 2008/22 sayılı hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının sabıkaya esas olmayacağı ve suça sürüklenen çocuk hakkında yeniden hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilebileceğinin düşünülmemesinde isabet görülmemiş olduğundan bahisle 5271 sayılı CMK’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması) Dairemizden istenilmiş ise de;

TÜ R K M İ L L E T İ A D I N A

Yargıtay Kanununun 14. maddesine, önceden Yüksek 13. Ceza Dairesince incelenip 12.11.2012 günlü ilam ile muktezaya bağlanmış bulunmasına göre, işin incelenmesi Yüksek 13. Ceza Dairesinin görevine girdiğinden, Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın adı geçen Daireye TEVDİİNE, 01.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4976, Karar No: 2016/11187, Tarih: 18.04.2016

**22. Hukuk Dairesi         2015/4976 E.  ,  2016/11187 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, yıllık izin, fazla mesai, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin davalı tarafından haksız olarak feshedildiğini belirterek kıdem ve ihbar tazminatları ile davacıya ödenmediğini iddia ettiği bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı taraflar vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm, davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçinin ulusal bayram ve genel tatil ücretine hak kazanıp kazanmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Somut olayda, yapılan işin niteliğine ve davacı işçi ile birlikte aynı işyerinde teknisyen olarak çalıştığı anlaşılan tarafların ortak tanığı ....'in beyanlarına göre, davacının dini ve milli bayramlarda çalıştığı anlaşılmaktadır. Bu itibarla mahkemece, ulusal bayram ve genel tatil çalışma alacağının kabulüne karar verilmesi gerekirken, reddi yönünde hüküm tesisi hatalıdır.

Sonuç: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 18.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3183, Karar No: 2020/5256, Tarih: 01.10.2020

**11. Ceza Dairesi         2019/3183 E.  ,  2020/5256 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Beraat

Sanığa yüklenen "2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme" suçlarının, Kanun’da gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde düzenlenen dava zamanaşımının, sahte fatura düzenleme suçunda suç tarihi, düzenlenen son fatura tarihi olup; mükellefin 2008 yılında beyanname vermediği ancak Ba-Bs bildirimlerinde mükellefçe 2008 takvim yılında düzenlenen ve bilgilerine ulaşılabilen 25 adet faturanın 2008 yılı Ağustos ayında düzenlendiğinin belirtilmesi nedeniyle en aleyhe kabulle 2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçu bakımından 31.12.2007; 2008 takvim yılındaki sahte fatura düzenleme suçu yönünden ise 31.08.2008 olarak belirlenen suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 01.10.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5011, Karar No: 2023/4953, Tarih: 13.09.2023

**11. Hukuk Dairesi         2022/5011 E.  ,  2023/4953 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/74 Esas, 2021/246 Karar

HÜKÜM : Davanın reddi

Taraflar arasındaki limited şirketin haklı nedenle feshi, ortağın şirketten çıkarılmasına karar verilmesi davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonucunda Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkeme kararı, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı şirketin %20 ortağı olduğunu, diğer şirket ortakları ile kardeş olduklarını ancak aralarının iyi olmadığını, davalı ... ile aralarında çıkan tartışma sonucu yaralandığını ve dava açılarak yargılama yapıldığını, şirketin uzun zamandan beri zarar ettiğini, kar payı dağıtmadığını, vergi dairesine, Sosyal Güvenlik Kurumuna (SGK) ve piyasaya borcunun bulunduğunu, şirketin borçları sebebiyle diğer ortakların şirketin içini boşaltma durumunun da söz konusu olduğunu, şirkete ait kamyonu satmaya benzin ve LPG'yi boşaltmaya çalıştıklarını ileri sürerek şirketin haklı nedenlerle feshine ve kanunda gösterilen şekillerde tasfiyesine, bu mümkün olmaz ise müvekkilinin ortaklıktan çıkarılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı ... cevap dilekçesinde; davacının şirketi zarara uğrattığını, kendisini darp ettiğini, aralarında ceza davası olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.

2.Diğer davalılar davaya cevap vermemiştir.

III. MAHKEME KARARLARI, BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Mahkemece Verilen Karar

Mahkemece 25.02.2016 tarih, 2014/232 E. ve 2016/44 K. sayılı kararı ile Andırın Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/136 E. sayılı dosyasında ortaklar arasında çıkan anlaşmazlık sonucu kasten yaralama suçu işlendiğinin anlaşıldığı, ortağın şirketin feshini istemesinin haklı nedene dayandığı, feshi istenen şirket defterleri istenmiş ise de ilgili şirket tarafından sunulmadığı, davacının payının gerçek değerinin hesaplanmasının mümkün olmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, Karakısa Petrol Limited Şirketine tasfiye memuru atanmasına, tasfiye memuruna ücret takdirine, takdir edilen ücretin şirketin aktiflerinden tahsil edilmesine karar verilmiş, karar davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

B. Bozma Kararı

B. Bozma Kararı

Dairemizin 29.11.2017 tarih, 2016/8624 E. ve 2017/6728 K. sayılı kararıyla şirketler hukuku bakımından şirketin devamlılığının sağlanılmasının esas olduğu, düzenleme uyarınca ekonomik değer taşıyan şirketin feshi yerine şirketi ayakta tutacak diğer çözüm yollarının hakimce değerlendirilmesinin zorunlu olduğu, bu halde Mahkemece, şirketin feshine karar vermeden önce yasada öngörülen, davacı ortağın şirketten çıkarılması veya duruma uygun düşen ve kabul edilebilir diğer çözümlerin de tartışılıp sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme sonucu yazılı şekilde karar verilmesinin doğru görülmediği gereğine işaret edilerek karar davalılar yararına bozulmuştur.

C. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile kararı ile; dosya arasına getirtilen Andırın Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/136 E. sayılı dosyasının incelenmesinde; ortaklar arasından çıkan anlaşmazlık sonucu kasten yaralama suçu işlendiğinin anlaşıldığı, bu durumun ortağın şirketin feshini istemede haklı nedene dayandığını gösterdiği, bozma sonrası bilirkişi heyetinden alınan kök ve ek raporda ayrılma akçesinin 108.425,030 TL olduğunun tespit edildiği, 120.000,00 TL davacı borcunun mahsubu halinde davacının şirketten alacaklı olmadığı, şirkete borçlu olduğunun tespit edildiği, raporların hüküm kurmaya elverişli olduğu, davacının şirketten alacaklı olmadığı davacının payına isabet eden ayrılma akçesi hesaplandığında davacının şirkete olan borcunun mahsubu ile şirkete borçlu konumunda olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; Yargıtay bozma ilamında davanın kabulünün doğru olduğu ancak şirketin feshi hariç diğer durumların değerlendirilmesinin belirtildiğini, Mahkemece davanın reddinin doğru olmadığını, 30.07.2021 tarihli dilekçe ile bilirkişi raporlarına itiraz ettiklerini, davacının şirketi zarara uğratma gibi bir durumun söz konusu olmadığını, davacının 2006 yılından önce 3-4 ay şirketi yönettiğini, bu kadar kısa bir zaman dilimi içerisinde 120.000,00 TL zarar oluşmayacağını, böyle bir zarar olsa idi diğer ortakların zararın tazminini isteyeceklerini, bir an için zarar doğduğu düşünülse dahi alacağın zaman aşımına uğradığını, bu belirlemenin Yargıtay bozma kapsamı dışında kaldığını ileri sürerek ve re'sen tespit edilecek sebeplerle kararın bozulmasına karar verilmesini istemiştir.

2.Davalılar vekili temyiz dilekçesinde özetle; 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun (6102 sayılı Kanun) 636 ncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca Mahkemenin şirketin feshinden ziyade şirketin devamlılığı için şirketin feshini isteyen ortağın payının gerçek değerinin ödenmesi şartıyla şirketten çıkarılmasına karar verebileceğini, taraflar arasında husumet olduğunun açık olduğunu, davacının şirketi zarara uğrattığının dosyaya sunulan bilirkişi raporları ile de sabit olduğunu, davacının şirketi zarara uğratması nedeni ile şirketten herhangi bir hak ve alacağının bulunmadığını, aksine davacının şirketi zarara uğratmasından dolayı şirkete borcunun olduğunu, taraflar arasında husumet olması ve davacının kusurlu davranışları sebebiyle şirketi zarara uğrattığı birlikte değerlendirildiğinde ortaklığın çekilmez bir hal aldığını, davacının şirketten bir hak ve alacağının bulunmadığı da dikkate alındığında 6102 sayılı Kanun'un 636 ncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca ortaklıktan çıkarılmasına karar verilmesi gerekirken davanın reddinin hukuka aykırı olduğunu, söz konusu Kanun hükmünün yeterince değerlendirilmediğini ileri sürerekve re'sen tespit edilecek sebeplerle kararın bozulmasına karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

1. Uyuşmazlık, limited şirketin haklı nedenle feshi olmadığı takdirde ortağın şirketten çıkarılması istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6102 sayılı Kanun'un 636 ncı maddesinin üçüncü fıkrası.

3. Değerlendirme

Dava 6102 sayılı Kanun'un 636 ncı maddesine dayalı limited şirketin feshi istemine ilişkindir. Mahkemece verilen ilk kararda şirketin feshi koşullarının oluştuğu gerekçesiyle dava kabul edilmiş, Dairemizce sözü edilen yasa hükmü gereğince şirketin feshi durumunun diğer çözüm yollarının uygun görülmediği takdirde alternatif çözüm olarak dava açana çıkma payı ödenerek feshin önlenmesi yolunda hüküm oluşturulmuş, bozmadan sonra yapılan bilirkişi incelemesinde davacının borcunun hesaplanan çıkma payından daha fazla olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

6102 sayılı Kanun'un 636 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereği haklı sebeplerin varlığında, her ortak mahkemeden şirketin feshini isteyebileceği, mahkemenin istem yerine, davacı ortağa payının gerçek değerinin ödenmesine ve davacı ortağın şirketten çıkarılmasına veya duruma uygun düşen ve kabul edilebilir diğer bir çözüme hükmedebileceği düzenlenmiştir. Buna göre fesih sebepleri tespit edildikten sonra alternatif olarak çıkma payı değerlendirilmesi, çıkma payı bulunmayan davacı ortağın açtığı fesih davasında ödenecek alacak kalemi bulunmuyorsa çıkma paysız ortaklık ayrılmasına karar verilmesi gerekir. Mahkemece bu husus gözetilmeksizin davanın tümden reddi doğru görülmediği gibi mahkemece alınan bilirkişi raporuna davacı tarafından itiraz edilerek şirkete herhangi bir borcunun olmadığını savunmuştur. Davalı şirketin, davacının şirketten borç alıp almadığı veya şirket borçlarının ödenmesi amacıyla tahsil ettiği tutarların davacı uhdesinde kalıp kalmadığı hususunu somut delillerle ispat etmesi gerekir. Buna göre mahkemece davalı şirket kayıtları üzerinde inceleme yapılmak suretiyle davacı itirazlarını da kapsayacak şekilde yeni bir rapor alınarak davacının şirketten borç alıp almadığı veya şirket borçlarının ödenmesi amacıyla tahsil ettiği tutarların davacı uhdesinde kalıp kalmadığı hususunun tespit edilmesi, şirket payından fazla tahsilat bulunması halinde bedelsiz çıkarmaya da karar verilebileceği hususu da gözetilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

V. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Mahkeme kararının BOZULMASINA,

2.Bozma sebebine göre taraf vekillerinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgililere iadesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

13.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.