muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/5142, Karar No: 2014/7980, Tarih: 07.04.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/5142 E.  ,  2014/7980 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava dosyası inceleme için elektronik ortamda gönderilmiştir.

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların "taranma" suretiyle elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur (HMK md. 445). Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranamayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi (duruşmalı temyiz edilen dosyaların her halükarda elektronik değil, fiziki olarak gönderilmesi) gerekmektedir. Fiziki olarak gönderilen dosyalar ayrıca elektronik ortamda gönderilmemelidir.

Dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Mahkemesince dosyanın yeniden kontrol edilerek eksikliklerin gösterilen şekilde tamamlanması, fiziki imkansızlık sebebiyle bunun mümkün olmaması halinde ise elektronik ortamda değil,fiziki olarak gönderilmesi amacıyla dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 07.04.2014 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2021/2892, Karar No: 2021/4044, Tarih: 01.07.2021

**4. Hukuk Dairesi         2021/2892 E.  ,  2021/4044 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki sigorta tahkim davasının Uyuşmazlık Hakem Heyetince yapılan yargılaması sonunda başvurunun kabulüne dair verilen kararın davalı vekilinin başvurusu üzerine yapılan itiraz incelemesinde İtiraz Hakem Heyetince davalı vekilinin itirazının kabulü ile başvurunun reddine dair verilen İtiraz Hakem Heyeti kararının süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; 27.06.2019 tarihinde meydana gelen çift taraflı kazada davacı şirkete ait araçta meydana gelen hasar bedeli için davalı sigorta şirketine müracaat edildiğini, davalı sigorta şirketinin kazanın araç sürücüsünün alkollü olmasından kaynaklandığının tespit edildiğini bu nedenle zararın teminat dışında olduğu gerekçesi ile ödeme yapılmadığını, kazada karşı araç sürücüsünün de kusurlu olduğunu beyanla fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 39.900,00TL hasar bedeli ile 200,00TL manevi tazminatın temerrüt tarihinden itibaren avans faizi ile tahsilini talep etmiştir.

Davalı sigorta şirketi vekili, davacı tarafından sigorta şirketine yapılan başvuru üzerine gerçekleştirilen araştırma sonucunda; kazanın araç sürücüsünün alkollü olmasından kaynaklandığının tespit edildiğini, münhasıran alkolün etkisiyle meydana gelen kaza nedeniyle tazminat talebinin teminat dışı olduğunu, talebin reddine karar verilmesini istemiştir.

Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyetince; alınan alkolün olayda münhasıran etkili olmadığı gerekçesiyle davacının talebinin kabûlüne, 29.347,88 TL hasar bedelinin 05/09/2019 tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalı Ak Sigorta A.Ş'den alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş, karara karşı davalı sigorta şirketi vekilince yapılan itiraz üzerine, Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyetince itirazın kabulü ile başvurunun reddine karar verilmiş; karara karşı davalı sigorta şirketi vekilince süresi içerisinde temyiz yoluna başvurulmuştur.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, İtiraz Hakem Heyeti kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, Zorunlu Kasko Sigorta poliçesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

Uyuşmazlık, trafik kazasının salt alkolün etkisiyle meydana gelip gelmediği, dolayısıyla hasarın kasko sigorta poliçesi teminatı kapsamında kalıp kalmadığı noktalarında toplanmaktadır.

2-Dava, Zorunlu Kasko Sigorta poliçesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

Uyuşmazlık, trafik kazasının salt alkolün etkisiyle meydana gelip gelmediği, dolayısıyla hasarın kasko sigorta poliçesi teminatı kapsamında kalıp kalmadığı noktalarında toplanmaktadır.

6847 Sayılı Kanunun 19. maddesi ile değişik 2918 sayılı KTK.'nun 48/6.maddesinde; ”Yapılan tespit sonucunda 1.00 promil ve üstü alkollü olduğu tespit edilen sürücüler hakkında ayrıca Türk Ceza Kanununun 179 uncu maddesinin üçüncü fıkrası hükümleri uygulanır.” düzenlemesi ve TCK.nın 179/3 maddesinde ise “Alkol veya uyuşturucu madde etkisiyle ya da başka bir nedenle emniyetli bir şekilde araç sevk ve idare edemeyecek halde olmasına rağmen araç kullanan kişi yukarıdaki madde hükmüne göre cezalandırılır.” düzenlemesi ve Kara Taşıtları Kasko Sigortası Genel Şartlarının A.5.5 maddesinde yer alan; Taşıtın uyuşturucu maddeler veya Karayolları Trafik Kanunu uyarınca yasaklanan miktardan fazla içki almış kişiler tarafından kullanılması sırasında meydana gelen zararlar” düzenlemesi karşısında %100 kusurlu olup 1.00 promil ve üstü alkollü sürücülerin emniyetli araç sevk ve idare edemeyecek durumda olmaları nedeniyle meydana gelen zarar münhasırlık raporu aranmadan sigorta teminatı kapsamı dışında sayılacaktır. Kasko sigortalı araç sürücüsünün kusursuz olması ya da tam kusurlu olmaması durumunda, trafik kazasının oluşumuna sadece sürücünün alkollü olması değil başka sebeplerinde etken olması nedeniyle meydana gelen zarar kasko sigortası teminat kapsamı içinde sayılacaktır.

O halde, hasarın teminat dışı kalabilmesi için sürücünün sadece alkollü olması yetmeyip kazanın münhasıran alkolün etkisinde oluşması gerekmektedir. Üstelik, böyle bir durumda hasarın teminat dışı kaldığının ispat yükü TTK.'nun 1281.maddesi hükmü gereğince sigortacıya düşmektedir.

Yargıtay'ın yerleşik uygulamalarında; sürücünün aldığı alkol oranının doğrudan doğruya sonuca etkisi bulunmadığından, kazanın salt alkolün etkisiyle gerçekleşip gerçekleşmediğinin, alkol dışında başka unsurların da olayın meydana gelmesinde rol oynayıp oynamadığının saptanması gerektiği benimsenmektedir. (YHGK 23.10.2002 gün ve 2002/11-768-840; YHGK 7.4.2004 gün ve 2004/11-257-212; YHGK 2.3.2005 gün ve 2005/11-81-18; YHGK 14.12.2005 gün ve 2005/11-624-713; YHGK 10.12.2014 gün ve 2013/17-1199 E. 2014/1018 K. sayılı ilamları).

Somut olayda kaza tespit tutanağında; sigortalı araç sürücüsüne kavşaklarda geçiş önceliğine uymadığından ve alkollü araç kullandığından asli, karşı araç sürücüsüne kavşağa yaklaşırken hızını azaltmadığından tali kusur verilmiştir.

Somut olayda kaza tespit tutanağında; sigortalı araç sürücüsüne kavşaklarda geçiş önceliğine uymadığından ve alkollü araç kullandığından asli, karşı araç sürücüsüne kavşağa yaklaşırken hızını azaltmadığından tali kusur verilmiştir.

Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyeti’nce davacının maliki bulunduğu araç sürücüsünün kazanın meydana gelmesinde %75 oranında, karşı araç sürücüsünün,%25 oranında kusurlu olduğu kabul edilerek, kazanın sigortalı araç sürücüsünün münhasıran alkollü olmasından meydana gelmediği ifade edilmiş, davalı vekilinin itirazı neticesinde İtiraz Hakem Heyeti’nce kaza esnasında sigortalı araç sürücüsünün 1,13 promil alkollü olmasından dolayı 2918 sayılı Yasanın 48. maddesine göre tazminat talebinin teminat dışında olduğunun kabulü ile başvurunun reddine karar verilmiştir.

Kaza sırasında sigortalı araç sürücüsünün 1,13 promil alkollü olduğu saptanmış ise de, yukarıda açıklanan ilkeler ışığında, sürücünün alkollü olması yalnız başına hasarın teminat dışı kalmasını gerektirmez. Kazanın salt alkolün etkisiyle oluşması ve başka etmenlerin bulunmaması gerekir.

Dosya kapsamından ve kaza tespit tutanağından, davacıya ait araç sürücüsünün tek başına kazaya sebebiyet vermediği, dava dışı sürücünün de ikinci derece (%25) kusurlu davranışı ile olaya katılımının bulunduğu, dolayısıyla kazanın münhasıran alkolün etkisiyle meydana gelmediği anlaşılmaktadır. Buna göre İtiraz hakem Heyeti’nce talebin teminat dışı olduğunun kabulü ile başvurunun reddine karar verilmesi doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

3-Eldeki davada ...plaka sayılı aracın hasar miktarına ilişkin bilirkişi raporlarının incelenmesinde; 15.11.2019 tarihli sigorta eksperi bilirkişi raporunda; araca ait hasar fotoğrafları incelenmiş, ... Sulh Hukuk Mahkemesi tespit dosyasındaki bilirkişi raporu ve eksper raporu irdelenmiş, hasar bedeli; malzeme ve işçilik olmak üzere KDV dahil 29.347,88TL olarak hesaplanmıştır. Bazı parçalarla ilgili hasar oluşup oluşmadığı konusunda kanaat oluşmadığı için değerlendirme dışı bırakılmış ve bu zarar kalemleri hesaba dahil edilmemiştir. Davacı vekilince başvuru öncesinde ... Sulh Hukuk Mahkemesi‘nin 2019/104D.İş sayılı tespit dosyasında, sigorta eksperi bilirkişi tarafından düzenlenen raporda araç hasar bedeli, KDV dahil 49.129,70TL olarak hesaplanmıştır. Her iki rapor arasında çelişki mevcuttur ve raporlar arasındaki çelişki giderilmeden hüküm kurulması doğru değildir.

Bu durumda İtiraz Hakem Heyeti’nce, kazalı aracın modeli, markası, özellikleri, hasarı, yapılan onarım işlemleri, kilometresi, olay tarihindeki yaşı, aracın markası, özellikleri ve model yılı, kullanım amacı, kullanım süresi, yıpranma payı,aracın gördüğü hasarın ağırlığı ve hasara uğrayan bölgeleri, hasarın giderilmesinde kullanılan parçaların niteliği (orijinal olup olmadığı) hususları da araştırılmak suretiyle, makine mühendisi ya da otomotiv mühendisi bilirkişi ya da bilirkişi heyetinden dosyada mevcut raporlar arasındaki çelişkiyi de giderecek, ayrıntılı, gerekçeli, denetime elverişli rapor alınarak, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu biçimde eksik inceleme ile karar verilmesi doğru olmamıştır.

SONUÇ : Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) ve (3) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile İtiraz Hakem Heyeti kararının BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 01/07/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7130, Karar No: 2023/4954, Tarih: 19.10.2023

**2. Hukuk Dairesi         2023/7130 E.  ,  2023/4954 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/386 E., 2023/1016 K.

KARAR : Kısmen kabul

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen karşılıklı boşanma davalarında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kısmen onanmasına, kadın lehine hükmedilen tazminatlar ve iştirak nafakası miktarları yönünden bozulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; kadın lehine maddî ve manevî tazminat ile iştirak nafakasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı-karşı davacı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı-karşı davalı kadın vekili dava dilekçesinde; daha önceden boşanma davası açıldığını aile büyükleri araya girerek tarafları barıştırdığını, bir yıl kadar tarafların evliliklerinin sağlıklı bir şekilde sürdüğünü, 7 Temmuz 2018 günü tarafların gezme amaçlı babasının evine gittiklerini, erkeğin köy ortamında rencide edici sözler söylediği ve davranışlar sergilediği, akabinde erkeğin, kadın ve ortak çocukları köyde terk ettiğini, ortak çocuğun babasının arayarak kendilerini neden terk ettiğini sorduğunu, erkeğin kendi öz kızına ağır derecede hakaret ettiğini, erkeğin ortada bir sebep yok iken kadını ve ortak çocukları baba evinde terk ettiğini, tarafların sekiz aydır ayrı yaşadıklarını, erkeğin, kadının ve ortak çocukların ihtiyaçlarını karşılamadığı; evi vermeyi kendisi teklif etti fakat oyaladığını, evlilik birliğinin sona ermesinde erkeği tam kusurlu olduğunu, tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği boşanmalarına, ortak çocuklar Rümeysa ve Sümeyye'nin velâyetlerinin müvekkiline verilmesine, ortak çocuklar Rümeysa ve Sümeyye için ayrı ayrı aylık 750,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına ve nafakaların her yıl üretici fiyat endeksi (ÜFE) oranında arttırılmasına, müvekkili için aylık 1.000,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakası ile 50.000,00 TL maddî ve 50.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı-karşı davacı erkek vekili dava dilekçesinde; karşı tarafın inatçı olduğu, bir çok defa evi terk ettiği, karşı tarafın çocukların babasına olumsuz duygu beslemesi için sebep olduğunu, tarafların ayrı yaşadıkları dönemde, karşı tarafın hasta olan babasını hastaneye götürdüğünü, babasının aynı gün vefat ettiği, cenaze boyunca üzerine düşen sorumlulukları yerine getirdiğini, bu esnada eşi ile barışmak ve eve getirmek istediğini, ancak karşı tarafın ortak konutun kendi üzerine yapılması konusunda inat ettiğini, karşı tarafın birilerinin yönlendirmesi ile hareket ettiğini, herkesin ortasında aşağıladığını, kadının tam kusurlu olduğunu ileri sürerek kadının davasının reddine, kendi davalarının kabulü ile tarafların 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği boşanmalarına, erkek lehine yasal faizi ile birlikte 50.000,00 TL maddî ve 100.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 20.05.2021 tarih ve 2019/195 Esas, 2021/363 Karar sayılı kararıyla; kadının babasının vefatında tarafların birlikte cenazeye katıldıkları, tarafların kadının babasının vefatı öncesinde ve sonrasında barışmak için görüşmeler yaptıkları, her ne kadar barış görüşmelerinin tek başına karşı tarafın kusurunu affetmek anlamına gelmediği yerleşik yargı içtihatları ile tartışmasız olsa da, dosyada beyanları özetlenen iki tarafın tanıklarının anlatımlarıyla, tarafların barış görüşmesinin ötesinde birbirlerinin acı günlerine iştirak ettikleri, buna ek olarak tarafların akrabalarının da tarafların barıştıkları yönünde edindikleri kuvvetli inanç ile söz konusu sosyal ödevler içerisine gönüllü olarak iştirak ettikleri, yine tarafların birbirlerine ait evlerde bir araya gelip birlikte kaldıkları, evlilik birliği içerisinde birbirlerine atfettikleri kusurları çözmekle birlikte, barışmak için şart olarak öne sürülen ev verme ediminin gerçekleşmesi hususunda ihtilafa düştükleri, hal böyle olunca her ne kadar tam anlamıyla bir barışma gerçekleşmemişse de, birbirlerine atfettikleri kusurları hoş gördükleri, tarafların aralarında devam eden esas anlaşmazlık ve kusurun Aile Hukuku kapsamından çıkarak, Borçlar Hukuku'na evrilen bir ihtilafa dönüşmesi, dosyada yıllar önce bağ evinde gerçekleşen tartışmaya dair kusurların ise yukarıda açıklanan nedenlerle taraflarca karşılıklı olarak hoş görme kapsamında affedildiği ve affedilen ve hoşgörü ile karşılanan davranışların boşanma davasında eşlere kusur olarak yüklenemeyeceği gerekçesiyle her iki davanın reddine, ortak çocuklar yararına tedbir nafakasına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 30.05.2022 tarihli ve 2021/2115 Esas, 2022/1454 Karar sayılı kararıyla; eşlerin birbirlerinin acı gününde bir araya gelmeleri ve yakınlarının cenazelerine katılmaları tarafların barışması olarak yorumlanamayacağı gibi, dosya kapsamında eşlerin barıştıklarına delalet eden somut bir delil olmadığı, eşlerin bir araya geldiklerine dair beyanların ise duyumdan ibaret olduğu, erkeğin ayrılığa neden olan son olayda hakaret ederek, kadın eş ve çocukları baba evinde bırakarak ayrıldığı, erkek eşin kadın eş ve ailesine yönelik sözel şiddetinin evlilik sürecinde süreklilik arz eden bir olgu olduğu, kadının ise barışmak için evin üzerine yapılmasını şart koştuğu, erkeğin ağır, kadının az kusurlu olduğu gerekçesiyle tarafların istinaf taleplerinin kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmünün kaldırılarak yerine yeniden esas hakkında hüküm kurmak suretiyle her iki davanın kabulü ile tarafların 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrsaı gereği boşanmalarına, ortak çocukların velâyetinin anneye verilmesine, babayla ortak çocuklar arasında kişisel ilişki kurulmasına, ortak çocuklar için aylık 300,00 TL tedbir ve 500,00 TL iştirak nafakası ile nafakaya her yıl ÜFE oranında artış uygulanmasına, kadın lehine hükmedilen tedbir nafakasının işe giriş tarihi itibariyle kaldırılmasına, kadının yoksulluk nafakası talebinin reddine, kadın için 30.000,00 TL maddî ve 25.000,00 TL manevî tazminata ve erkeğin tazminat taleplerinin reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1.Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Dairenin 26.12.2022 tarihli ve 2022/8750 Esas, 2022/10747 Karar sayılı kararı ile; tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre ortak çocukların ihtiyaçlarına nazaran takdir edilen iştirak nafakalarının ve tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında kadın yararına takdir edilen maddî ve manevî tazminat miktarlarının az olduğu gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise onanmasına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

B. Bölge Adliye Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla;Yargıtay bozma ilamına uyulmasına, tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat ile nafakanın niteliğine 4721 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (6098 sayılı Kanun) 50 nci ve 51 inci maddesi hükmü dikkate alınarak kadın yararına 45.000,00 TL maddî, 45.000,00 TL manevî tazminat ile ortak çocuklar için aylık 750,00'şer TL iştirak nafakasına, hükmedilen iştirak nafakasının boşanma hükmünün kesinleştiği tarihten 1 yıl sonra başlamak kaydı ile yıllık ÜFE oranında artırılmasına karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı-karşı davacı erkek vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı-karşı davacı erkek vekili; tüm dosya kül halinde incelendiğinde, evliliğin tarafların ortak kusurlu hareketleri neticesinde sonlandığı ortaya çıkacağı, hatalı kusur değerlendirmesi sonucu müvekkil aleyhine tazminata hükmedilmesi doğru olmadığını ve hükmedilen tazminatların miktarının yüksek olduğunu ileri sürerek; tazminatlar yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, kadın için hükmedilen tazminatların miktarı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Kanun’un 4 üncü maddesi, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkrası. 6098 sayılı Kanun'un 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmanın kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinin artık mümkün olmadığı gibi bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak oluşturan yönlerin de yeniden incelenmesinin hukuken mümkün olmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı- karşı davacı erkek vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,19.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.