muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/13190, Karar No: 2013/2738, Tarih: 18.02.2013

olarak 5510 sayılı Kanunun 96'ncı maddesine göre uygulama yapılmalıdır. İnceleme konusu 56'ncı maddede, “eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle” ibareleri yer aldığından, birden fazla evlilik ve doğal olarak birden fazla boşanmanın gerçekleşmiş olması durumunda, boşanılan herhangi bir eşle eylemli olarak birlikte yaşama durumunda madde hükmünün uygulanacağı gözetilmelidir.

Sonuç olarak; 5510 sayılı Sosyal Sigortalar Ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrasına dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve özellikle taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir. Bu nedenle Anayasa'nın 20'nci maddesi ile 5510 sayılı Kanun, 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu, 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri Ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanun, 4857 sayılı İş Kanunu, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu ve diğer ilgili mevzuat hükümleri göz önünde bulundurulmak suretiyle yöntemince araştırma yapılmalı, tarafların göstereceği tüm kanıtlar toplanmalı, bildirilen ve dinlenilmesi istenilen tanıkların ifadeleri alınmalı, davacı ile boşandığı eşinin yerleşim yerlerinin saptanmasına ilişkin olarak; muhtarlıktan ikametgah senetleri elde edilmeli, ilgili Nüfus Müdürlüklerinden sağlanan nüfus kayıt örnekleri ile yerleşim yeri ve diğer adres belgelerinden yararlanılmalı, adres değişiklik ve nakillerine ilişkin bilgilere ulaşılmalı, özellikle ilgili Nüfus Müdürlüğü’nden adres hareketleri, tarihleriyle birlikte istenilmeli, ilgililerin su, elektrik, telefon aboneliklerinin hangi adreste kimin adına tesis edildiği saptanmalı, seçmen bilgi kayıtları getirtilmeli, varsa çalışmaları nedeniyle resmi/özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, boşanan eşler 4857 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yer almakta iseler adlarına ödeme yapılabilecek özel olarak açılan banka hesabı bulunup bulunmadığı belirlenmeli, boşanan eşlerin kayıtlı oldukları bölge/bölgeler yönünden kapsamlı Emniyet Müdürlüğü/Jandarma Komutanlığı araştırması yapılmalı, anılan mahalle/köy muhtar ve azalarının tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre karar verilmelidir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu davanın kabulüne karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 18/02/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8395, Karar No: 2012/12749, Tarih: 21.05.2012

**3. Hukuk Dairesi         2012/8395 E.  ,  2012/12749 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Dava; nafaka yükümlüsünün ekonomik durumunun bozulduğu ve çocukların nafaka yükümlüsünün yanında kaldıkları gerekçeleri ile açılan iştirak nafakasının indirilmesi talebidir.Mahkemece; davanın kısmen kabulü cihetine gidilerek; velayeti davalı annede bulunan müşterek çocuk ... için davacı babanın ödediği aylık 600,00 TL ve ... için ödediği aylık 500,00 TL'nin dava tarihinden itibaren 250,00 şer TL'ye indirilmesine karar verilmiş; hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Tanık beyanları takdiri delil olup hakimi bağlamaz. Ancak hakim, tanık sözlerine niçin değer vermediğinin gerekçesini kararında açıklamak zorundadır.Somut olayda Mahkeme, yalnızca davacı tanıklarının beyalarını dikkte almış ve müşterek çocukların baba yanında kaldığı gerekçesi ile iştirak nafakasında indirim yapmıştır. Oysa ki; 02.06.2011 tarihli celsede dinlenen davalı tanığı ...; davacının nafakaları ödememesi nedeniyle davalının ev kirasını ödeyemediği için çocukları ile birlikte annesinin yanına taşınmak zorunda kaldığını, çocukların okul kayıtlarının anneannelerinin evine yakın olması nedeni ile ... lisesine nakledildiğini, çocukların bazen babaannelerinde de kaldığını ancak bu durumun süreklilik arzetmediğini beyan etmiştir.

Mahkemece, çocukların davacı baba yanında kalıp kalmadığı tam ve sağlıklı olarak araştırılmadan, tanık beyanları arasındaki çelişki giderilmeden, davalı tanıklarının beyanlarına itibar edilmemesinin gerekçesi açıklanmadan; yalnızca davacı tanıklarının ifadesine göre eksik inceleme ve araştırma ile hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiş,bu husus bozmayı gerektirmiştir.O halde Mahkemece yapılacak iş; çocukların velayetinin davalı annede bulunduğu da gözetilerek, çocukların kimle kaldığını tam ve sağlıklı olarak araştırıp, tanık beyanları arasındaki çelişkiyi giderip, hasıl olacak sonucu göre hüküm tesis etmek olmalıdır.Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 21.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2606, Karar No: 2014/6466, Tarih: 24.03.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/2606 E.  ,  2014/6466 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava dosyası inceleme için elektronik ortamda gönderilmiştir.

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların "taranma" suretiyle elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur.(HUMK md. 445)Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış,eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranamayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi (duruşmalı temyiz edilen dosyaların her halükarda elektronik değil, fiziki olarak gönderilmesi) gerekmektedir. Fiziki olarak gönderilen dosyalar ayrıca elektronik ortamda gönderilmemelidir.

Dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Mahkemesince dosyanın yeniden kontrol edilerek eksikliklerin gösterilen şekilde tamamlanması, fiziki imkansızlık sebebiyle bunun mümkün olmaması halinde ise elektronik ortamda değil,fiziki olarak gönderilmesi amacıyla dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 24.03.2014(Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2014/4436, Karar No: 2014/6725, Tarih: 08.04.2014

**19. Hukuk Dairesi         2014/4436 E.  ,  2014/6725 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 13. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 14/11/2013

NUMARASI : 2013/41-2013/116

Taraflar arasındaki birleşen menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin marketçilik yaptığını ve davalıdan 63.000-TL'lik temizlik ürünlerini satın alarak karşılığında çek verdiğini, malların tamamının ayıplı çıktığını ve müşterileri tarafından iade edildiğini, müvekkilinin davalıya ayıp ihbarında bulunduğunu, ayrıca ürünler üzerinde mahkemece tespit yaptırdığını, buna göre ürünlerin temizlik gücünün muadillerine göre düşük olduğunun saptandığını, davalıya verilen 0022562 seri nolu 8.000-TL bedelli çekin davalının sattığı ürünlerin ayıplı çıkması sebebiyle karşılıksız kaldığını belirterek, bu çekten dolayı müvekkilinin davalıya borçlu bulunmadığının tespitine ve davalı aleyhine %40 icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiş, birleşen davada ise, müvekkilinin davalıya verdiği diğer 5 çekle ilgili olarak aynı nedenlerle borçlu olmadığının tespiti ve 8083397 nolu çekle ilgili olarak ihtiyati haciz baskısı altında ödediği 8.230-TL' nin istirdadı ile %40 tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili şirketin, davacı ile yaklaşık 63.000-TL tutarında ticari alış-veriş yaptığını, davacı tarafından verilen çeklerin ödenmemesi üzerine bu çeklere karşılık yeni çekler verildiğini, bunların da ödenmediğini, davacı tarafça hiçbir ayıp ihbarı yapılmadığını, ödenmeyen çekler yerine yenilerinin verilmesinin ayıp ihbarı yapılmadığının kanıtı olduğunu, malların 2009 yılı 10. ayında teslim edilmiş olup, çekleri malların tesliminden 8 ay gibi uzun süre geçtikten sonra icraya vermeye başladıklarını, bunun üzerine davacının tespit yaptırdığını, tespitteki bilirkişi raporunda alınan numunelerin hangi şartlarda muhafaza edildiği, ne miktarda alınıp hangi emsallerle karşılaştırıldığının belirtilmediğini, bu nedenle itiraz ettiklerini, rapordaki bebek ürünlerinin aktif kimyasal içermeyen ve Türkiye'deki standart konseptine uymayan bir ürün olduğunu, müvekkilin sattığı ürünlerin hiçbirinin ayıplı olmadığını beyanla, davanın reddine ve davacı aleyhine %40 tazminata karar verilmesini talep etmiş, birleşen davada ise, aynı gerekçelerle davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda, sözkonusu mallardaki ayıbın gizli ayıp niteliğinde olduğu, ayıbın niteliği itibariyle bakkaliyede satılan ürünler olup, ancak tüketicinin bu konudaki bildirimi üzerine malların ayıplı olduğunun belirlenmesi sebebiyle ayıp ihbarının süresinde yapıldığı, alınan rapora göre mallardan 17.114,70-TL lik kısmının ayıplı olduğu belirlendiğinden davanın 17.114,70-TL itibari ile kabulüne karar verilmesi gerektiği, asıl davadaki çekten başlanmak üzere bu miktar itibari ile borçlu olmadığının tespitine karar verilmesi gerektiği gerekçeleriyle, asıl dava yönünden 24.04.2010 tarih 22562 seri nolu 8.000-TL bedelli çek sebebiyle davacının davalıya borçlu olmadığının tespitine, birleşen dava yönünden davanın kısmen kabul kısmen reddi ile, davanın bakiye borç olan 9.114,70-TL' lik kısmının kabulüne, davalı tarafından henüz tahsil edilmeyen 17.07.2010 tarih 8083398 nolu 8.000-TL çekten dolayı davacının borçlu olmadığının tespitine, dava konusu diğer çek olan 29.05.2010 tarih 8083396 seri nolu 8.000-TL bedelli çek bakımından, bu çekin kalan borç tutarı olan 1.114,70-TL' lik kısmından dolayı davacının borçlu olmadığının tespitine, bu çek bakımından fazlaya ilişkin kısmın ise reddine, diğer çekler olan 28.08.2010 tarih 22571 seri nolu 4.000-TL bedelli çek, 10.09.2010 tarih 22501 seri nolu 4.000-TL bedelli çek ve 30.06.2010 tarih 8083397 seri nolu 8.000-TL bedelli çekler yönünden ise davanın reddine karar verilmiş, hüküm her iki taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dava, satıcının ayıba karşı tekeffülü hükümlerine dayanmaktadır.

Hükme esas alınan bilirkişi raporu yeterli incelemeyi içermediği gibi, Yargıtay denetimine de elverişli değildir. Davacının deposunda bulunduğu dosya içeriğinden anlaşılan mallardan sadece 2 kalem mal üzerinde ayıp iddiası yönünden inceleme yapılmış, diğer kalem mallar incelenmemiştir. İncelenen mallarla ilgili olarak da o malların ayıplı olup olmadığı konusunda kesin bir görüş bildirilmemiş, incelenen malların piyasadaki benzer mallara oranla temizleme gücünün daha az olduğu yolunda görüş bildirilmiştir.

Uyuşmazlığın sağlıklı bir çözüme kavuşturulabilmesi için herşeyden önce halen davacının deposunda bulunduğu belirtilen tüm kalemlere ilişkin dava konusu mallar üzerinde konusunda uzman kişilerden oluşturulacak bilirkişi kurulunca ayıp iddiası yönünden inceleme yaptırılarak, malların ayıplı olduğunun saptanması halinde dava tarihinde yürürlükte bulunan 6762 S. TTK' nın 25/3. maddesinde öngörülen sürelerde ve aynı kanunun 20/3. maddesindeki usule uygun biçimde ayıp ihbarında bulunulup bulunulmadığı üzerinde durulup ayrıntılı ve Yargıtay denetimine elverişli rapor alınıp, deliller hepbirlikte değerlendirilerek varılacak uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre taraf vekillerinin öteki temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harçların istek halinde iadesine, 08.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4672, Karar No: 2013/6976, Tarih: 07.05.2013

**14. Hukuk Dairesi         2013/4672 E.  ,  2013/6976 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalılar aleyhine 13.04.2010 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 13.11.2012 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi bir kısım davalılar tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, ortaklığın giderilmesi isteğine ilişkindir.

Davalılar, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava konusu taşınmazın ortaklığının satış suretiyle giderilmesine karar verilmiştir.

Hükmü, davalılar ... ve ... temyiz etmiştir.

1- Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2- 492 Sayılı Harçlar Yasasının mükerrer 138. maddesinin sonuna eklenen fıkra gereğince, 29/12/2010 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan Harçlar Yasasının Genel Tebliğinin 1 sayılı tarifesine göre, taşınmazların satış bedeli üzerinden (binde 9,9) nispi karar harcının hazineye gelir olarak kaydına karar verileceği göz önünde tutulmaksızın, yazılı şekilde harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına şeklinde karar verilmesi doğru görülmemiş ise de bu husus kararın bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK'nın 438/7 maddesi gereğince hüküm sonucunun aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalıların diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bent uyarınca davalıların temyiz itirazlarının kabulü ile hüküm sonucunun 4. bendinde yer alan " harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına" ibaresinin çıkarılarak yerine "satış bedeli üzerinden paydaşların payları oranında binde 9,9 oranında harç alınarak hazineye gelir olarak kaydına" ibaresinin eklenmesi suretiyle düzeltilmesine, hükmün DÜZELTİLMİŞ ve değiştirilmiş bu şekli ile ONANMASINA, peşin yatırılan temyiz harcının istek halinde yatıranlara iadesine, 07.05.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/1192, Karar No: 2006/5654, Tarih: 01.06.2006

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2006/1192 E.  ,  2006/5654 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... Isıtma Tic. A.Ş. ile davalı ... Başkanlığı aralarındaki tesbit davası hakkında İzmir 3. İş Mahkemesinden verilen 28.12.2005 günlü ve 285/1133 sayılı hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacının ihracattan doğan Katma Değer Vergisi alacaklarının prim borçlarına mahsubu için vergi dairesine yaptığı başvuru ile ilgili belgelerin ve vergi dairesince yapılan işlemlerin ilgili vergi dairesinden celbi ile dosyaya eklendikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere geri gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 01.06.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/14922, Karar No: 2022/6453, Tarih: 13.04.2022

**11. Ceza Dairesi         2017/14922 E.  ,  2022/6453 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

Sanık müdafisinin duruşmalı inceleme isteminin, hükmolunan cezanın süresine göre koşulları bulunmadığından, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 318. maddesi uyarınca reddine oy birliğiyle karar verildikten sonra gereği görüşüldü;

1) Sanık hakkında “2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura kullanma” suçlarından açılan kamu davasında; sanığın suçlara konu olan faturaların gerçek bir ticari ilişkiye dayandığını savunması karşısında; maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından;

a) Suçlara konu olan faturaları düzenleyen mükellefler hakkında düzenlenmiş vergi inceleme raporlarının ilgili vergi dairesinden getirtilmesi,

b) Aynı mükellefler hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması; dava açılmış ise, dosyalarının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması,

c) Faturaları düzenleyen şirket yetkilileri veya kişilerin, CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kime verdiklerinin, sanığı tanıyıp tanımadıklarının sorulması,

d) Gerektiğinde, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi için; faturayı düzenleyen mükelleflere ait mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyelerinin, teslim ve tesellüm belgelerinin, bedelinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun ve kanıtlama yeterliliği olan banka hesaplarının, kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgelerin ve satıcının kasasına ya da banka hesabına girip girmediğinin tespiti ile faturaları düzenleyen mükelleflerin yeterli üretimi, mal girişi ya da stoku olup olmadığı araştırılıp faturaları düzenleyen mükellefler ile kullanan mükellefin ticari defterleri ve belgeleri üzerinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması, sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ile mahkumiyetine hükmedilmesi,

2) Kabule göre;

a) Sahte fatura kullanma suçunda her takvim yılında işlenen suçların, birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olduğu, her takvim yılı için ayrı hüküm kurulması gerektiği nazara alınmadan ve hangi takvim yılından olduğu da belirtilmeden tek hüküm kurulması,

b) Her takvim yılı içinde kullanılan faturaların ayrı suçları oluşturması, ancak aynı takvim yılına ait birden fazla fatura kullanılması halinde zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği dikkate alınarak, sanık hakkında TCK'nin 43. maddesinin 1. fıkrasının uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

c) Suça konu faturaların kurumlar vergisi beyannamesinde de kullanılması nedeniyle 2010 takvim yılı yönünde “26.04.2011” 2011 takvim yılı yönünden “26.04.2012” olan suç tarihlerinin gerekçeli karar başlığında 13.06.2011 olarak yanlış gösterilmesi,

c) Suça konu faturaların kurumlar vergisi beyannamesinde de kullanılması nedeniyle 2010 takvim yılı yönünde “26.04.2011” 2011 takvim yılı yönünden “26.04.2012” olan suç tarihlerinin gerekçeli karar başlığında 13.06.2011 olarak yanlış gösterilmesi,

d) 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafisinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, ceza miktarı bakımından sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 13.04.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3609, Karar No: 2014/6606, Tarih: 24.03.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/3609 E.  ,  2014/6606 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Yukarıda tarihi, konusu ve tarafları gösterilen hükmün; onanmasına dair Dairemizin 11.12.2013 gün ve 16223-29221 sayılı ilamıyla ilgili karar düzeltme isteminde bulunulmakla, evrak okundu, gereği düşünüldü;

Dava dosyası inceleme için elektronik ortamda gönderilmiştir.

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların "taranma" suretiyle elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur.(HUMK md. 445)Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış,eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranamayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi (duruşmalı temyiz edilen dosyaların her halükarda elektronik değil, fiziki olarak gönderilmesi) gerekmektedir. Fiziki olarak gönderilen dosyalar ayrıca elektronik ortamda gönderilmemelidir.

Dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Mahkemesince dosyanın yeniden kontrol edilerek eksikliklerin gösterilen şekilde tamamlanması, fiziki imkansızlık sebebiyle bunun mümkün olmaması halinde ise elektronik ortamda değil,fiziki olarak gönderilmesi amacıyla dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi.24.03.2014 (Pzt.)