muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/20631, Karar No: 2015/12796, Tarih: 08.09.2015

Olay günü ... isimli şahsın ... isimli bir şahıstan alacağı nedeni ile görüşmek üzere olay yerinde buluşmak amacı ile sözleştikleri, Orhan'ın yanına arkadaşları olan sanıklar ... ve...'ı da çağırdığı, olay yerinde ... ile ... arasında tartışma çıktığı ve ... ve... ile birlikte ... kaçırmaya çalışarak, olay yerinde bulunan araca bindirmeye çalıştıkları sırada, ölen...'in emekli polis memuru olması nedeni ile üzerinde bulundurduğu silahla olaya müdahele edip ...'in kaçırıldığını düşünerek engel olmaya çalıştığı sırada, sanıklardan ...'nın olaya müdahele ederek maktülün kendilerine engel olmasını durdurmak amacı ile kendisine ayakta ve yerde iken birkaç defa yumrukla vurduğu ve arabaya binerek olay yerinden uzaklaştığı, darp edilen ölen...'in ise bir müddet sonra olay yerinde rahatsızlandığı ve tedavi amacıyla kaldırıldığı ...Devlet Hastanesinde aynı gün öldüğü, ... Kurumunca ölen ...'in cesedi üzerinde yapılan ölü muayene otopsi işlemi sonucunda, "Kalbinde büyüme, kroner arterlerinde ileri derecede sertlik ve aterosklerotik değişiklikler izlenen kişinin ölümünün, eski zeminde geçirilmiş yeni myokard enfarktüsü sonucu meydana gelmiş olduğu, ölümü üzerine etkili harici başka bir nedenin tespit edilemediği, göğüs kafesi kemiklerinde saptanan ekimozlu ve ekimozsuz kırıklar ile batın boşluğunda kanama meydana getirmeyen, etrafı ekimozlu 2 cm'lik karaciğer yaralanmasının, kişiye uygulanmış canlandırma işlemi ile oluşmasının mümkün olduğu, sol göz altında saptanan 2 x 1 cm'lik hematom ile ortasında 1 cm'lik lazerasyonunun düşme, çarpma, vurma gibi künt travma gibi oluşmuş olduğu, .... bu yaralamanın şahsın yaşamını tehlikeye sokmayan, basit bir tıbbi müdahale ile giderilecek şekilde hafif olduğu, kendisinde kalp ve damar hastalığı bulunan, olay anına kadar hareketli olan ve sağlıklı görünen kişinin olaya müteakip fenalaşarak kısa sürede öldüğü dikkate alındığında, olayın stresi ve efor ile travmanın kendisinde mevcut kalp-damar hastalığını aktif hale getirerek ölümde etkili olduğu, dolayısıyla olay ile ölüm arasında illiyet bağının bulunduğu ölenin vücudunda tanımlanan yüzeysel travmatik değişimlerin başlı başına ölüm meydana getirir nitelikte olmadığı, basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikte hafif derecede olduğu, otopside tanımlanan makroskopik ve mikroskopik bulgulara göre kişinin ölümünün kendinde mevcut kalp-damar hastalığının olayın travması, eforu ve stresiyle aktif hale geçmesine bağlı solunum ve dolaşım durması sonucu meydana geldiğinin belirtilmesi karşısında; meydana gelen ölüm neticesinden failin TCK'nın 87/4. maddesinde düzenlenen neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan sorumlu tutulabilmesi için yaralanmanın basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikte olmaması, en azından TCK'nın 86/1. maddesi kapsamında kalan bir yaralanmanın olması gerektiği anlaşılmakla, sanığın eylemini TCK'nın 85/1

. maddesinde düzenlenen neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan sorumlu tutulabilmesi için yaralanmanın basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikte olmaması, en azından TCK'nın 86/1. maddesi kapsamında kalan bir yaralanmanın olması gerektiği anlaşılmakla, sanığın eylemini TCK'nın 85/1. maddesi kapsamında taksirle öldürme suçu kapsamında değerlendiren mahkeme kabulünde bir isabetsizlik görülmemiş tebliğnamedeki bozma öneren görüşe de bu nedenle iştirak edilmemiştir .

Sanığın eylemi tedbirsizlik ve dikkatsizlik sonucu adam öldürme olarak kabul edildiği halde, taksirle işlenen suçlar hakkında uygulanma imkanı olmayan "olası kast" nedeniyle TCK'nın 21/2 maddesinin uygulanması ve meydana gelen sonucun ağırlığı gözetildiğinde, alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle ceza tayin edilmemiş olması, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma sebebi sayılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarının taksirli suçlarda uygulama olanağı bulunmadığı gözetilmeden anılan madde ile hak yoksunluğuna hükmedilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün hak yoksunluğuna ilişkin paragrafının hükümden çıkartılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme aykırı olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 08.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2386, Karar No: 2019/3725, Tarih: 24.04.2019

**3. Hukuk Dairesi         2019/2386 E.  ,  2019/3725 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tüketici hakem heyeti kararının iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, abonesi olan davalıya tahakkuk ettirdiği faturalarda kayıp kaçak vb. ad altında yansıttığı bedellerin tüketiciye iadesine yönelik Tüketici Hakem Heyeti kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davacı ... şirketi tarafından, bedellerin davalı aboneden tahsil edilmesinin doğru olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafça temyiz edilmiştir.

1-)Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak vb. bedelin tüketiciye iadesine yönelik Tüketici Hakem Heyeti kararının iptali istemine ilişkindir.

Kayıp-kaçak bedeli ile dağıtım-iletim bedeli sayaç okuma ve perakende satış hizmet bedelleri hakkında 17.06.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6719 sayılı kanun öncesinde Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “ Herkes, kamu giderlerini karşılamak üzere, mali gücüne göre, vergi ödemekle yükümlüdür.Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır. Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülüklerin muaflık, istisnalar ve indirimleriyle oranlarına ilişkin hükümlerinde kanunun belirttiği yukarı ve aşağı sınırlar içinde değişiklik yapmak yetkisi Bakanlar Kuruluna verilebilir" şeklindeki düzenlemeye göre kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığından bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'ya sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devleti nin

vazgeçilmez unsuru olduğundan EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınması doğru bulunmayarak hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

vazgeçilmez unsuru olduğundan EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınması doğru bulunmayarak hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ancak, Uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih ve 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanun "17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş olup bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., Geçici 19. ile 20.maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davacının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davacı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, Tüketici Hakem Heyeti’ne başvuru tarihinin 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanunun yürürlükte olduğu dönemde olması nedeniyle verilecek kararların ard etkisi olduğu kabul edildiğinden 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 24.04.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6872, Karar No: 2012/12178, Tarih: 23.05.2012

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/6872 E.  ,  2012/12178 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Muhkem eşyayı kırarak hırsızlık, hırsızlık malı almak

HÜKÜM : Beraatlerine

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

A- Sanıklar Aktin Yılan, ... ve ... hakkında yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, kararın dayandığı gerekçeye ve takdire göre, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun ve takdire dayalı bulunan hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

B- Sanık ... hakkında yapılan incelemede;

Sanığın eyleminin 765 sayılı TCK'nun 512. maddesinde tanımlanan cürüm eşyasını satın almak suçunu oluşturduğu ve bu suçun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; aynı Yasanın 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık uzatılmış zamanaşımının, suç tarihi olan 30.10.2002 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş olması;

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, bozma sebebi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 23.05.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/2387, Karar No: 2007/4318, Tarih: 17.12.2007

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2007/2387 E.  ,  2007/4318 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kocaeli 1.Asiye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı ... ... Sigorta AŞ. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili şirkete kasko sigortalı araç seyir halinde iken, davalının sorumluluğunda bulunan yol üzerindeki logar kapağının açık olması nedeniyle kaza yaparak hasarlandığını ileri sürerek, sigortalısına ödediği 6.992.00 YTL’den, davalının %75 kusur oranına isabet eden 5.244.00 YTL’nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalı ...’ndan tahsilini talep etmiştir.

Birleştirilen, Kocaeli 1.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2004/201-387 E.-K. Sayılı dava dosyasında davacı vekili, aynı olaya ilişkin olarak 5244.00YTL tazminatın davalı ... Müdürlüğünden yasal faizi ile birlikte tahsilini istemiştir. İ

Davalı ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekili, kusuru ve hasar tutarını kabul etmediklerini, kazaya sebep olduğu iddia edilen kapağın ayrı bir tüzel kişiliğe sahip İSU Genel Müdürlüğü’nün sorumluluğunda olduğunu bildirerek davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili,kusuru ve hasar miktarının kabul etmediklerini, kaza mahallindeki altyapı tesisleri 23.01.2003 tarihli protokol ile İzmit Büyükşehir Belediye Başkanlığı’na devredildiğinden idarelerinin herhangi bir sorumluluğunun bulunmadığını bildirerek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece toplanan delillere göre, dava konusu tazminattan iş sahibi Bayındırlık ve İskan Bakanlığı ile yüklenici firmanın sorumlu olduğu, yağmur suyu ve kanalizasyon altyapı tesislerinin bakım, işletim ve korumasının kaza tarihinden sonra 23.01.2003 tarihli Protokol ile Başbakanlık ilgili birimince davalı ...’ye devredildiği, tazminattan davalıların sorumlu tutulamayacakları gerekçesiyle, davanın husumet nedeniyle reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

SONUÇ: Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, dava vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, ve aşağıda dökümü yazılı 13.10.-YTL peşin harcın onama harcından mahsubuna 17.12.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15, Karar No: 2015/1325, Tarih: 27.05.2015

**22. Ceza Dairesi         2015/15 E.  ,  2015/1325 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, İşyeri dokunulmazlığını bozma, Mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararın nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

UYAP'ta yapılan sorgulama sonucunda, haklarında verilen mahkumiyet hükümlerini temyiz etmeyen sanıklardan ...'ın 26.07.2010-25.08.2010 tarihleri arasındaÇocuk ve Gençlik Kapalı Ceza İnfaz Kurumu'nda başka suçtan tutuklu, sanık ...'nın ise 12.06.2010-02.06.2011 tarihleri arasında Kırşehir E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu'nda başka suçtan hükümlü olduklarının anlaşılması karşısında, sanıkların yokluklarında verilen ve adreslerine tebliğe çıkarılan gerekçeli karar tebligatlarının usulsüz oldukları da gözetilerek, gerekçeli kararın sanıklar ... ve ...'a davetiye ile tebliğ edilmesi, temyiz dilekçesi vermeleri halinde dilekçelerin dosyaya eklenip ek tebliğnamede düzenlenerek temyiz incelemesi için Dairemize iade edilmesi amacıyla dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1302, Karar No: 2013/5034, Tarih: 08.04.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/1302 E.  ,  2013/5034 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : HATAY 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 13/12/2012

Yanlar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın, kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalılar tarafından yasal süre içerisinde duruşma istemli temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi .raporu okundu, açıklamaları dinlendi, duruşma istemi değer yönünden reddedilerek gereği görüşülüp düşünüldü;

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptal ve tescil istemine ilişkindir.

Mahkemece, işlemlerin muvazaalı olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden, mirasbırakan A.A.'nun 08.01.1995 tarihinde öldüğü, mirasbırakanın dava konusu 3917 parselin evveliyatı olan 237 parseli 04.03.1981 tarihinde davalı M.e satış suretiyle temlik ettiği, davalı M. tarafından da taşınmazın 24.10.2001 tarihinde diğer davalı olan eşine devredildiği ve bu işlemlere karşı davalılar tarafından denkleştirme savunmasında bulunulduğu anlaşılmaktadır.

Uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türü dür. Söz konusu Muvazaada miras bırakan gerçek-ten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarında ve l.4.1974 tarih 1/2 sayılı İnançları Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Medeni Kanunun 706, Borçlar Kanunun 213 ve Tapu Kanunun 26.maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun içinde ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Öte yandan miras bırakan sağlığında hak dengesini gözeten kabul edilebilir ölçüde ve tüm mirasçıları kapsar biçimde bir paylaştırma yapmışsa mal kaçırmak kastından söz edilmeyeceğinden olayda 1.4.1974 tarih 1/2 sayılı Yargıtay İnançları Birleştirme Kararının uygulanamayacağı da kuşkusuzdur.

Somut olayda, yukarıda değinilen ilkeler doğrultusunda hükme yeterli bir araştırma yapıldığını söyleme olanağı yoktur.

Hal böyle olunca, yukarıdaki ilkeler uyarınca araştırma yapılması, miras bırakandan tüm mirasçılarına intikal eden taşınır taşınmaz mallar ve haklar araştırılmalı, tapu kayıtları ve varsa öteki delil ve belgeler mercilerinden getirtilmeli her bir mirasçıya nakledilen malların ve hakların nitelikleri ve değerleri hakkında uzman bilirkişiden rapor alınarak paylaştırma kastının bulunup bulunmadığının açıklığa kavuşturulması, hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Davalı tarafın temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 08.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/490, Karar No: 2007/1424, Tarih: 19.02.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/490 E.  ,  2007/1424 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 13.3.2006 gününde verilen dilekçe ile meni müdahale ve kal istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 26.9.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, 1000 parsel sayılı taşınmazın maliki olduğunu, 999 parsel sayılı taşınmazın maliki olan davalı tarafından tam sınıra dikilen bir yaşındaki fidanların ileride büyüdüklerinde 1000 parseldeki evine uzanacak nitelikte olduklarını ve evine zarar vereceklerini, davalının kötü niyetli olduğunu iddia ederek davalının vaki müdahalesinin meni ile diktiği fidanların kal'ini istemiş davalının nizalı yere fazla büyümeyen bodur ağaçlar diktiğini, davacıya zarar vermediklerini ağaçlarının sınırdan 2,5 metre içeri dikildiğini savunmuştur.

Mahkeme davanın kabulüne karar vermiş hükmü davalı ... temyiz etmiştir. Mahkeme, davanın değeri itibariyle kararın kesinlik sınırının altında olduğu gerekçesiyle davalının temyiz talebinin reddine dair 15.12.2006 günlü ek kararı vermiş, davalı bu kararı dahi süresinde temyiz etmiştir.

Dava, komşuluk hukukundan kaynaklanan zarar veren durumun giderilmesi ve kal istemine ilişkin olup taşınmazın aynıyla ilişkilidir ve taşınmazın aynına ilişkin karar H.U.M.K.nun 427.maddesinde ifadesini bulan kesin kararların kapsamı dışında olmakla bu tip kararlar için değere bakılmaksızın temyiz yolu açıktır. Bu nedenle, öncelikle davalıların temyiz taleplerinin reddine ilişkin 15.12.2006 tarihli ek kararın kaldırılmasına karar verildi ve hükmün esasının incelenmesine geçildi.

Somut olaya gelince; Davacı dava dilekçesinde davalının 1000 ve 999 parsel sayılı taşınmazların sınırına 1 yaşında ve bodur yapıya sahip olmayan cinste fidanlar diktiğini söyleyerek bu fidanların ileride büyüdüklerinde 1000 sayılı parsel içindeki evine kadar uzanacakları ve zarar verecekleri, davalının bunları sırf kendisine rahatsızlık vermek için kötü niyetle diktiği gerekçesiyle tamamen kaldırılmasını istemiştir.