muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/8617, Karar No: 2013/5513, Tarih: 22.03.2013

Gelirin/aylığın kesilme tarihi ile Kurumun geri alım (istirdat) hakkının kapsamına ilişkin olarak; eylemli birlikte yaşama olgusunun gerçekleşme/başlama tarihi esas alınarak bu tarih itibarıyla gelir/aylık kesme veya iptal işlemi tesis edilip ilgiliye, anılan tarihten itibaren yapılan ödemeler yasal dayanaktan yoksun/yersiz kabul edilmeli, ancak, söz konusu madde 01.10.2008 günü yürürlüğe girdiğinden, eylemli birliktelik daha önce başlamış olsa dahi maddenin yürürlük günü öncesine gidilmemeli, başka bir anlatımla 01.10.2008 tarihi öncesine ilişkin borç tahakkuku söz konusu olmamalı, böylelikle açıklığa kavuşturulacak yersiz ödeme dönemine ilişkin olarak 5510 sayılı Kanunun 96'ncı maddesine göre uygulama yapılmalıdır. İnceleme konusu 56'ncı maddede, “eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle” ibareleri yer aldığından, birden fazla evlilik ve doğal olarak birden fazla boşanmanın gerçekleşmiş olması durumunda, boşanılan herhangi bir eşle eylemli olarak birlikte yaşama durumunda madde hükmünün uygulanacağı gözetilmelidir.

5510 sayılı Kanun, önceki sosyal güvenlik yasalarını birleştiren temel yasa niteliğinde olduğundan, gerek değiştirilen veya yürürlükten kaldırılan, gerekse geçici ve geçiş hükümlerinin yer aldığı maddelerle birlikte ele alınıp değerlendirmeye tabi tutulması gerekmektedir. Bu yönden bakıldığında Kanunun “Malûllük, yaşlılık ve ölüm sigortasına ilişkin bazı geçiş hükümleri” başlığını taşıyan geçici 1'inci ve “5434 sayılı Kanuna ilişkin geçiş hükümleri” başlıklı geçici 4'üncü maddesinin irdelenmesi zorunluluğu bulunmaktadır. Anılan geçici maddelerle kanun koyucu tarafından, 5510 sayılı Kanunun yürürlüğü öncesinde yukarıda belirtilen beş adet sosyal güvenlik kanunu hükümleri uygulanmak suretiyle hak sahiplerine bağlanan gelirin/aylığın, durum değişikliği sebebine bağlı olarak kesilmesi veya yeniden bağlanmasında, yine anılan kanun hükümlerinin esas alınması gerektiğinin benimsendiği anlaşılmaktadır. Söz konusu kanunlarda, boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama olgusu, gelirin/aylığın bağlanması engeli veya kesilmesi nedeni olarak öngörülmediğinden, 56'ncı maddenin zaman bakımından uygulanmasında kuşku ve duraksamaya düşülmesi olasılığı bulunmaktadır. Bu durumda, 4721 sayılı Kanunun “Herkes, haklarını kullanırken ve borçlarını yerine getirirken dürüstlük kurallarına uymak zorundadır. Bir hakkın açıkça kötüye kullanılmasını hukuk düzeni korumaz.” hükmünü içeren ve “Dürüst davranma” başlığını taşıyan 2'nci maddesinde yer alan dürüstlük ( = objektif iyi niyet) kuralı çerçevesinde çözüme gidilmeli, evrensel hukuk ilkeleri arasında yer alan “hiç kimsenin kendi kusurundan yararlanamayacağı” ilkesi

sosyal güvenlik hukuku alanında da göz önünde bulundurulmalıdır. Bu bakımdan, 56'ncı madde açısından 01.10.2008 tarihinden önce hakkın kazanıldığı durumlarda, söz konusu yasal düzenleme öncesinde ilgililer her ne şekilde/amaçla/saikle boşanmış olurlarsa olsunlar, başka bir anlatımla eşlerin boşanma iradeleri gerçek/samimi olsun veya olmasın, eylemli birlikteliklerini 5510 sayılı Kanunla getirilen yeni düzenleme sonrasında da sürdürdüklerinin veya söz konusu düzenlemeden itibaren anılan tür ve nitelikte bir beraberliğe başladıklarının kanıtlanması durumunda, başka bir anlatımla eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun saptandığı durumlarda, anılan 2'nci madde kapsamında hakkın kötüye kullanımının varlığı kabul edilerek ilgililere gelir/aylık tahsisi yapılmaması, bağlanan gelirin/aylığın da kesilmesi gerekmektedir. Kuşkusuz, hak sahibine, eylemli birlikteliğin sona erdiği tarihten itibaren, diğer koşulların da varlığı durumunda gelir/aylık bağlanabileceği kabul edilmelidir.

Sonuç olarak; 5510 sayılı Kanunun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrasına dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve özellikle taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir. Bu aşamada, ayrıntıları yukarıda açıklandığı üzere özellikle Anayasa'nın 20., 5510 sayılı Kanunun 59., 100., 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri Ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanunun 28., 45., 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 3., 45 – 53., 4857 sayılı İş Kanununun 32., 01.10.2011 günü yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 6., 24 – 33., 189., 190., 191., 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 6., 19., 20., maddeleri ve diğer ilgili mevzuat hükümleri göz önünde bulundurulmak suretiyle yöntemince araştırma yapılmalı, tarafların göstereceği tüm kanıtlar toplanmalı, bildirilen ve dinlenilmesi istenilen tanıkların ifadeleri alınmalı, davacı ile boşandığı eşinin yerleşim yerlerinin saptanmasına ilişkin olarak; muhtarlıktan ikametgah senetleri elde edilmeli, ilgili Nüfus Müdürlüklerinden sağlanan nüfus kayıt örnekleri ile yerleşim yeri ve diğer adres belgelerinden yararlanılmalı, adres değişiklik ve nakillerine ilişkin bilgilere ulaşılmalı, özellikle ilgili Nüfus Müdürlüğü’nden adres hareketleri, tarihleriyle birlikte istenilmeli, ilgililerin su, elektrik, telefon aboneliklerinin hangi adreste kimin adına tesis edildiği saptanmalı, seçmen bilgi kayıtları getirtilmeli, varsa çalışmaları nedeniyle resmi/özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, boşanılan eş 4857 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yer almakta ise adına ödeme yapılabilecek özel olarak açılan banka hesabı bulunup bulunmadığı belirlenmeli, boşanan eşlerin kayıtlı oldukları bölgeler yönünden kapsamlı kolluk araştırması yapılmalı, görev yapan mahalle/köy muhtar ve azalarının tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu davanın kabulüne karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 22.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11043, Karar No: 2010/14688, Tarih: 29.11.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/11043 E.  ,  2010/14688 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davalılar tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için :

1) 158 ada da bulunan tüm parselleri komşu parselleri ile birlikte gösterir geniş kadastro paftasının bir suretinin,

2) Çekişmeli 158 ada 8 parsel sayılı taşınmaza komşu olan itirazlı olduğu anlaşılan 158 ada 7ve 10 parsel sayılı taşınmazlara ilişkin dava dosyalarının

3) Yörede 5304 Sayılı Yasa gereğince orman sınırlandırması yapıldığı anlaşılmakta olup orman yönetimi tarafından çekişmeli taşınmaza ilişkin orman tahdidine itiraz davası açılıp açılmadığı araştırılarak açılmış ise buna ilişkin dava dosyasının

4) Çekişmeli taşınmaza komşu 156 ada 9-14 ve 15 parsele ait kadastro tespit tutanağı ile eğer itirazlı iseler dava dosyasının ,

5) Davalıların dayandığı 1.10.1936 tarihli tapu kaydı tüm geldi ve gitti kayıtları ile birlikte getirtilmeli, ayrıca dayanılan tapu kaydının kadastro sırasında her hangi bir parsele revizyon görüp görmediği tapu sicil ve kadastro müdürlüklerinden sorularak alınacak cevabi yazının dosyaya eklenmesi,

Ayrıca, dava dosyasının H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 29/11/2010 günü oybirliği ile karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2023/9543, Karar No: 2023/19853, Tarih: 14.06.2023

**4. Ceza Dairesi         2023/9543 E.  ,  2023/19853 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Göçmen kaçakçılığı

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilerek, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında göçmen kaçakçılığı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 79 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 79 uncu maddesinin ikinci fıkrasının (a) ve (b) bentleri, 52 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 11 yıl 8 ay hapis ve 100.000,00 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 24. Ceza Dairesinin yukarıda esas ve karar numarası belirtilen kararıyla; sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümde sanık ve sanık müdafiinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca, istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteminin; hakkında verilen tutuklama kararı sonrasında sunabileceği delillerin ortadan kaldırıldığı, göçmenlere, olay günü kamyona kim tarafından nerede bindirildiklerinin sorulmadığı, akıl sağlığı yerinde olan hiç kimsenin 99 yolcuyu muayenesi olmayan araca bindirmeyeceği, olayı organize eden kişinin ... isimli kişi olduğu ve kendisine sadece belli yere götürmek üzere 500,00 TL para verildiği, ...'ın aracı kendisine kiraladığı şeklindeki beyanının gerçek olmadığı, kira sözleşmesi sunamadığı, 500,00 TL'yi kamyon şoförlüğü ücreti olarak ...'dan aldığı, bu kişinin malen sorumlu yerine sanık olması gerektiği, iddiaya konu organizasyonu tek başına yapmasının fiilen mümkün olmadığı, suçun teşebbüs aşamasında kaldığı, kendisinin sadece şoförlük yaptığı, asıl failin olayı organize eden ... olduğu, verilen cezanın haksız olduğu, bu nedenlerle hükmün bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiş.

Sanık müdafiinin temyiz isteminin; sanığın samimi savunmasında olayla ilgisinin olmadığını aşamalarda tutarlı şekilde belirttiği halde sanığın olaydaki kastının nasıl tespit edildiğinin kararda açıklanmadığı, dayanaksız şekilde kanaate dayalı hüküm verildiği, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği sanık lehine değerlendirme yapılması gerektiği, sanığın atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, somut ve inandırıcı delil bulunmadığı, sanığın iddiaya konu olayda maddi bir menfaatinin olmadığı, göçmenlerin de bu yönde bir beyanlarının bulunmadığı, göçmenlerin mağdur olarak beyanlarının alınması gerektiği, sanık ile karşı karşıya getirilerek teşhis işlemi yapılması gerektiği halde Mahkemece bu yola gidilmediği, kuvvetli suç şüphesini gösteren olguların ortaya konulmadığı, tutuklama nedenlerinin varlığının ortaya konulmadığı, ölçülülük ilkesi gereği adli kontrol hükümlerinin değerlendirilmesi gerektiği, tutuklama kararının usul ve Yasa'ya aykırı olduğu, sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken mahkumiyetine karar verilmesinin Yasa'ya aykırı olduğu, bu nedenlerle mahkumiyet kararının sanık lehinde bozulması ve sanığın tahliyesine karar verilmesi talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

1. Olay tarihinde ... Otoyolu ... Gişeler mevkiinde uygulama yapan otoban trafik polis ekiplerince ... plaka sayılı aracın trafik sigortası ve muayene süresinin sona ermesi nedeniyle trafikten men edilerek .../... Mahallesinde faaliyet gösteren yediemin otoparkına çekildiği, araç sürücüsü olan sanık hakkında idari işlemler devam ederken araçtan gelen sesler üzerine, sanığın olay yerinden kaçtığı, etrafı ve üstü brandalı kamyonun kasası açılıp kontrol edildiğinde, 99 göçmenin olduğu tespit edilmiştir.

2. Olay yerinden kaçan sanığın daha sonrasında, olay yerine yaklaşık 2 km uzaklıkta bulunan .../... yol kontrol ve uygulama noktasında yakalandığına dair kolluk görevlilerince olay tutanağı düzenlenmiştir.

3. Soruşturma aşamasında göçmenlerin alınan beyanları incelendiğinde, tanımadıkları kişilerce Yunanistan'a geçmek için anlaştıklarını, olay günü kendilerinin sınıra götürülmeleri için kamyona bindikleri, çeşitli meblağlar karşılığında anlaştıklarını beyan ettikleri görülmüştür.

4. Sanık savunmasında; açık kimlik ve adres bilgilerini bilmediği ... isimli şahısla 10.10.2022 tarihinde buluştuklarını, kendisine ... plaka sayılı aracı ... iline götürmesi için verdiğini, karşılığında 500 TL'ye anlaştıklarını, ...'nin kendisine aracın boş olduğunu söylediğini, araçta göçmen olduğunu bilmediğini, ismini ... olarak bildiği kişinin ... olduğunu beyan etmiştir.

5. Aracın ruhsat sahibi olduğu tespit edilen malen sorumlu ...'nın alınan beyanında, söz konusu aracı ... adına kiralamış olduğunu, ancak kiraladığı kişinin sanık olmadığını, bahse konu olay ile hiçbir bağlantısının olmadığını beyan etmiştir.

5. Aracın ruhsat sahibi olduğu tespit edilen malen sorumlu ...'nın alınan beyanında, söz konusu aracı ... adına kiralamış olduğunu, ancak kiraladığı kişinin sanık olmadığını, bahse konu olay ile hiçbir bağlantısının olmadığını beyan etmiştir.

6. 11.10.2022 tarihli tespit tutanağında; açık kasa kamyon niteliğinde bulunan aracın, kasa bölümünde herhangi bir oturma koltuğunun bulunmadığının, kasa bölümünde bulunan 99 kadın erkek ve çocuk göçmenlerin iç içe ve nefes almada dahi güçlük çekilen tarzda olduklarının tespit edildiği, yine dosya arasında bulunan fotoğraflardan göçmenlerin kamyon kasasında onur kırıcı vaziyette oldukları belirtilmiştir.

7. 04.01.2023 havale tarihli bilirkişi raporu ile; açık kasa kamyon olduğunun, aracın yolcu taşımaya müsait ve donanımda olmadığının, koltuksuz olarak sabit tutalamayan yolcuların ileri, geri, sağa, sola savrulma ve ani frenle birbirlerine veya kasa veya demir aksama çarpmaları ile sağlık ve hayati bakımdan tehlikeye sokacak nitelikte ve 99 göçmenin koltuksuz yolcu olarak üst üste sıkışarak ve eziyet görerek binmeye mecbur bırakılmasının onur kırıcı mumaleye maruz bırakılmış olarak değerlendirildiği, aracın taşıma kapasitesinin üzerinde olduğu yönünde görüş bildirilmiştir.

8. Dinlenen tanıklar ... ve ...,11.10.2022 tarihli arama ve el koyma tutanağının, 11.10.2022 tarihli tespit tutanağını doğrulamışlardır.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanık savunmasında suçlamayı kabul etmemiş ise de, sanığın araçta göçmenler olduğunu bilmemesinin hayatın olağan akışına uygun düşmediği, sanığın kaçmaya teşebbüs etmiş oluşu ve göçmenlerin sayısı dikkate alınarak sanığın suçtan kurtulmaya yönelik savunmasına itibar edilmediği, sanığın 96 Afganistan, 2 Suriye ve 1 Irak uyruklu göçmenleri taşımak suretiyle üzerine atılı göçmen kaçakçılığı suçunu işlediği Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesinin kararında; usule ve esasa ilişkin herhangi bir hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, istinaf başvurusunda bulunan sanık ve sanık müdafiinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca, istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanık ve Müdafiinin Sübuta Yönelik Temyizlerinde

Sanığa yükletilen göçmen kaçakçılığı eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

IV. GEREKÇE

A. Sanık ve Müdafiinin Sübuta Yönelik Temyizlerinde

Sanığa yükletilen göçmen kaçakçılığı eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Tüm dosya kapsamı ile "Olaylar ve Olgular" başlıklı bölümde belirtilen, Afganistan, Suriye ve Irak uyruklu göçmenlerin soruşturma aşamasında alınan beyanları ve olay tutanağı, tanıkların anlatımları, dosyaya sunulan tespit tutanağı ve bilirkişi raporu karşısında, suçun sübuta erdiğinin kabulü ile sanığın mahkumiyeti yönünde Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Delillerin Toplanması ve Muhafazasına Yönelik Temyizde

Sanık tarafından kullanıldığı sabit olan kamyonun kasa bölümünde bulunan göçmelerin soruşturma aşamasında beyanlarının alınarak yargılama sürecinde sınır dışı işlemi yapılmak üzere toplama merkezinde gönderildiklerinin anlaşılması, 11.10.2022 tarihli tespit tutanağı ile dinlenen tanıklar ... ve ...'nin beyanlarının tutanak içeriğini doğrulamaları karşısında, delillerin toplanması ve muhafazası ile delil taktirine yönelik Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

C. Eylemin Teşebbüs Aşamasında Kaldığı ve Cezayı Ağırlaştırıcı Unsurun Olayda Oluşmadığına Yönelik Temyizde

Suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan, 6008 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesiyle değişik, 5237 sayılı Kanun'un 79 uncu maddesinin birinci fıkrasının son cümlesinde düzenlenen "suç, teşebbüs aşamasında kalmış olsa dahi, tamamlanmış gibi cezaya hükmolunur." şeklindeki hüküm uyarınca, sanık hakkında tamamlanmış suç nedeniyle temel cezanın belirlenmesine yönelik uygulamada hukuka aykırılık bulunmadığı,

"Olaylar ve Olgular" başlıklı bölümde belirtilen 11.10.2022 tarihli tespit tutanağı ile 04.01.2023 havale tarihli bilirkişi raporunun içeriği karşısında, 5237 sayılı Kanun'un 79 uncu maddesinin ikinci fıkrasının (a) ve (b) bentleri uyarınca, sanığa verilen cezada arttırım yapılmasına yönelik uygulanmada bir isabetsizlik bulunmadığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı belirlenerek yapılan incelemede, sanığın ve sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

A. Sanık Adına Av. ...'in Temyizi Yönünden

Sanığın temyiz isteminde, mevcut müdafii Av. ...'in vekaleten adına yapmış olduğu temyiz başvurusunun bilgisi dışında yapıldığını beyanla, bu müdafii tarafından yapılan temyiz başvurusunu kabul etmediğini belirtmesi, sanığın temyiz talebinde müdafii ile aralarında menfaat çatışması olduğunu söylemesi karşısında, Av. ...'in, sanık adına vekaleten yapmış olduğu temyiz isteminin REDDİNE,

V. KARAR

A. Sanık Adına Av. ...'in Temyizi Yönünden

Sanığın temyiz isteminde, mevcut müdafii Av. ...'in vekaleten adına yapmış olduğu temyiz başvurusunun bilgisi dışında yapıldığını beyanla, bu müdafii tarafından yapılan temyiz başvurusunu kabul etmediğini belirtmesi, sanığın temyiz talebinde müdafii ile aralarında menfaat çatışması olduğunu söylemesi karşısında, Av. ...'in, sanık adına vekaleten yapmış olduğu temyiz isteminin REDDİNE,

B. Sanık ile Sanık Müdafii Av. ...'nın Temyizleri Yönünden

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, ... Bölge Adliye Mahkemesi 24. Ceza Dairesinin kararında öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan inceleme neticesinde hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçen süre göz önüne alındığında, sanık müdafiinin tahliye talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 24. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

14.06.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3984, Karar No: 2025/4, Tarih: 06.01.2025

**1. Ceza Dairesi         2023/3984 E.  ,  2025/4 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/587 E., 2023/606 K.

SUÇLAR : Nitelikli kasten öldürme, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, konut dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı

TEMYİZ EDENLER : Katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekili, sanık müdafii

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, temyiz başvurularının esastan reddi ile hükümlerin onanması

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında konut dokunulmazlığını ihlal suçundan hükmolunan cezanın tür ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı ile bu suça yönelik temyizin niteliği dikkate alındığında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-a maddesi uyarınca hükmün temyizinin mümkün olmadığı belirlenmiştir.

İlk Derece Mahkemesince kurulan diğer hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun’un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I.HUKUKÎ SÜREÇ

A.Bandırma Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.11.2022 tarihli ve 2021/412 Esas, 2022/529 Karar sayılı kararı ile,

1.Sanık hakkında nitelikli kasten öldürme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 82/1-d ve 53. maddeleri uyarınca ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

2.Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun’un 109/2, 109/3-a-e ve 53. maddeleri uyarınca 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

Karar verilmiştir.

B.Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 02.03.2023 tarihli ve 2023/587 Esas, 2023/606 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere ilişkin Cumhuriyet savcısı (aleyhe), katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekili ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II.TEMYİZ SEBEPLERİ

A.Katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin temyiz sebepleri özetle; sanık hakkında tasarlayarak ve canavarca hisle kasten öldürme hükümlerinin uygulanması gerektiğine, verilen cezaların yetersiz olduğuna ilişkindir.