muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/1964, Karar No: 2023/5510, Tarih: 02.10.2023

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; KAÇKAR ibaresinin coğrafi bölgeyi işaret eden tanımlayıcı bir ibare olduğunu, coğrafi kaynak belirten ibarelerin marka olarak tescil edilemeyeceğini, davacının herkes tarafından bilinen "isim yapmış" bir yer olduğunu ispatlayamadığını, KAÇKAR ibaresinin yapılan işi tanımlayıcı nitelikte bir coğrafi işaret olduğunu, davacının, bu ibarenin cins isimden uzaklaşıp kuvvetli bir marka haline geldiğini, ayırt edicilik niteliğini haiz olduğunu, müvekkilinin kullanımının tecavüze sebebiyet verdiğini ispatlayamadığını, müvekkilinin Karadeniz yemekleri servis ettiğini ve hizmet alanına uygun bir isimle anılmak istediğinden KAÇKAR tanımlayıcı ibaresini seçtiğini, Kaçkar ibaresinin tanımlayıcı bir işaret olup doğrudan sunulan hizmeti belirttiğini ve de ayırt edicilik fonksiyonunu yerine getirmediğini, tarafların Karadeniz yöresine özgü yemeklerini Karadeniz’de bulunan Kaçkar dağlarından ilham alarak kurdukları lokantalarında sunduklarını, davacının KAÇKAR ibaresinin ikincil anlam kazandığını ispatlayamadığını, davacının lokantası sıradan bir esnaf lokantası olup, müvekkilinin lokantası ile karıştırılmasının, müvekkilinin kullanımının davacının markasına tecavüz durumunun söz konusu olmadığını, davacının kazancı devamlı arttığından zarara uğradığından bahsedilemeyeceğini, tazminata hükmedilmesinin usule aykırı olduğunu belirterek lk Derece Mahkemesi kararın kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile KAÇKAR markasının 43. sınıfta davacı adına tescilli olduğu, davalı tarafça "YEŞİL KAÇKAR Karadeniz Sofrası" ibaresinin işyeri tabelasında, kartvizit, magnet, katalog ve tanıtım kataloğu ve sosyal medyada kullanıldığı, tabela ve tanıtım evrakında yazım şekli itibarıyla da YEŞİL KAÇKAR ibaresinin büyük puntolarla ve ön plana çıkarılacak şekilde yazıldığı, Karadeniz Sofrası ibaresinin tanıtım evraklarında altta silik şekilde, tabelada küçük puntolarla yazıldığı, davalının sosyal medya hesaplarındaki kullanımlarının dosyaya sunulduğu, facebook paylaşım sitesinde Kaçkar Restaurant ibaresi ile yer aldığı, fotoğrafta Öz Kaçkar Meşhur Karadeniz Pidecisi tabelasının bulunduğu, davalının tabelası ve tanıtım evrakında kullandığı, "YEŞİL KAÇKAR Karadeniz Sofrası" ibareli 43. sınıfta 2014/71127 numaralı marka başvurusunun, TPMK tarafından davacının itirazı üzerine reddedildiği, davalı tarafça açılan Kurum Kararının İptali davasının reddine karar verildiği ve kararın kesinleştiği, davalının davacı markasının tescilli olduğu, 43. sınıfta lokantacılık hizmet sınıfında markanın kullanımı konusunda meşru bir hakkının bulunmadığı, davacı markasının tescilli olduğu ve yiyecek içecek sağlanması hizmetlerinde bu ibarenin zayıf marka olduğuna dair itirazların yerinde olmadığı, markaya tecavüzün tespiti, meni ve ref'i kararının yerinde olduğu, davacı tarafça, markanın lisans sözleşmesi ile kullanılması halinde elde edilebilecek gelir seçeneğine göre yoksun kaldığı kârın belirlenmesinin talep edildiği, aynı sektörde faaliyet gösteren davalının davacı markasından haberdar olmamasının düşünülemeyeceği, dosyaya sunulan sosyal medya hesaplarından davalı kullanımının eski yıllara dayandığı, ticari defter ve kayıtlarını ibraz etmemesi nedeniyle davalının cirosu hesaplanamamışsa da, mahkemece davacı ticari defterleri incelenerek, emsal sorulan İTO tarafından, markanın cirosunun %15'i oranında lisans bedeli tespiti gerekeceğine yönelik görüş doğrultusunda, davacı cirosu üzerinden bilirkişi heyetinin belirlediği 9.667,40 TL lisans bedeli ile, elde edilen kazanç üzerinden %20 kâr marjı esas alınarak bulunan 4.561,18 TL bedelin ortalaması esas alınarak bulunan 7.114,29 TL lisans bedelinin, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (6098 sayılı Kanun) 50 ve 51 inci maddeleri gereğince ihlal süresi için dosya kapsamına göre kadri maruf olduğu, yine manevi tazminat tutarının da dosya kapsamına göre uygun olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; davacının Rize ve Artvin yöresinde bulunan dağların adı olan Kaçkar ibaresini tekeline almaya çalıştığını, marka başvurusunda bulunduğu 8 adet ibarenin de pidesi ve yöresiyle meşhur Karadeniz illerine işaret ettiğini, coğrafi kaynak belirttiğini, Kaçkar ibaresinin ayırt ediciliği düşük bir ibare olduğunu, müvekkilinin bu ibareye ekleme yaparak kendi markasını oluşturduğunu, coğrafi yer adlarının coğrafi işaret anlamı taşımamak kaydıyla tescili mümkünse de bu durumda marka korumasının coğrafi yer adına inhisari hak sağlamayacağını, markalar arasında karıştırılma ihtimalinden bahsedilemeyeceğini, ayırt ediciliği düşük bir ibareyi seçenin bu ibarenin benzerlerini diğerlerinin kullanılmasına katlanması gerektiğini, davacı markasında yer alan Kaçkar ibaresinin yöresel yemekleri açıklamak için kullanılması yönündeki dürüst kullanımın engellenmemesi gerektiğini belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacı tarafından davalı marka başvurusuna yapılan itirazın reddine dair kararının iptali talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. Mülga 556 sayılı KHK'nın 9 uncu maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi, 61 inci maddesi.

3. 6098 sayılı Kanun'un 50 ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

02.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/12395, Karar No: 2021/11819, Tarih: 09.06.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/12395 E.  ,  2021/11819 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Hüküm tarihinde İzmir Çocuk Ve Gençlik Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka bir suçtan hükümlü olduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuğa duruşmadan bağışık tutulmak isteyip istemediği sorulmadan ve bu hususta bir karar alınmadan, hükmün açıklandığı 22/02/2016 tarihli duruşmada hazır edilmeyerek hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle, 5271 sayılı CMK'nın 196. maddesine aykırı olarak savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 09.06.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/4014, Karar No: 2006/7683, Tarih: 01.06.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/4014 E.  ,  2006/7683 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için Yargıtay’ca incelenmesine gerek görülen;

1) Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde yapılan 1/1000 ölçekli revizyon imar planlarının onaylanmasına ilişkin ... Belediye Meclisinin 20.5.1996 gün ve 31 sayılı karar ile imar düzenlemesine tabi tutulması üzerine oluşan parselasyon palanlarının onaylanmasına ilişkin ... belediye Encümeninin 11.9.1997 gün ve 1005 sayılı kararının, bu kararların eki imar parselasyon planları ile kadastro parsellerini de gösterir haritasının,

2) Birinci bendde sözü edilen imar planlarının iptaline ilişkin ... İdare Mahkemesinin 15.12.1999 tarih ve 1998/74 Esas 1999/1270 Karar sayılı kararı kesinleşmiş ise kesinleştirme şerhli karar örneğinin, buzulmuş ve ... bir esas almış, dava da derdest ise ilgili dava dosyası sureti, ve ... bir karar verilmiş ve bu karar kesinleşmiş ise kesinleştirme şerhli onaylı suretinin,

3) Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde yapılan imar planının onaylanmasına ilişkin 29.3.2001 günlü 269 sayılı ... Belediyesi Encümen kararının, bu kararın eki olan imar parselasyon planları ve haritasının(kadastro parsellerini ve önceki imar parsellerini gösterir biçimde),

4) Üçüncü bendde sözü edilen imar planının iptaline ilişkin ... 2. İdare mahkemesinin 13.03.2002 gün ve 2001/595-261 sayılı kararı kesinleşmiş ise kesinleştirme şerhli onaylı örneğinin, karar bozulmuş ve ... bir esasta yargılama devam ediyor ise ilgili dava dosyasının, ... bir esas alıp karara çıkarak kesinleşmiş ise kesinleştirme şerhli onaylı karar örneğinin,

5) ... Belediye Meclisi ve ... Belediye Meclisinin yukarıda sözü edilen imar planları ve imar revizyon planlarının iptali ile oluşan ... duruma göre, çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerin oluşan en son tapu kayıtlarının, iptal kararları ile imar tapuları iptal edilmiş ise, daha önceki duruma dönülüp dönülmediği ve imardan önceki kayıtların ihya edilip edilmediği Tapu idaresinden sorularak, önceki duruma dönülmüş ise çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerin en son hangi parsel numarasıyla kimin adına kayıtlı olduğunu gösterir, tapu kayıt Örneklerinin,

6) ... Köyü 27506 ada 11 sayılı parselin geldiği 7370 ada 11 sayılı parselin ilk tesisinden itibaren tüm el değiştirme ve maliklerini gösterir tapu kaydı örneğinin,

7) ... Köyünde yapılan imar planları ile oluşan imar parsellerini ve geldiği kadastro parsellerini, imar uygulamalarının tümünü bir arada gösterir, birleşik haritası onaylı örneğinin(ozalitlerinin),

getirtilerek bu dosyaya konulması; ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

7) ... Köyünde yapılan imar planları ile oluşan imar parsellerini ve geldiği kadastro parsellerini, imar uygulamalarının tümünü bir arada gösterir, birleşik haritası onaylı örneğinin(ozalitlerinin),

getirtilerek bu dosyaya konulması; ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın Yerel Mahkemeye gönderilmesine 01/06/2006 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5317, Karar No: 2019/1122, Tarih: 30.01.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/5317 E.  ,  2019/1122 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

ŞİKAYETÇİ : ...

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Şikayet Hakkının Düşürülmesi

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

Şikayetçi vekilinin 11.12.2014 tarihli duruşma için 08.12.2014 tarihli mazeret dilekçesi verdiğinin anlaşılması karşısında, mazeretin kabulü veya reddi yönünde olumlu veya olumsuz bir karar verilmeden yazılı şekilde şikayet hakkının düşürülmesine karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 30/01/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15955, Karar No: 2016/13627, Tarih: 06.10.2016

**2. Hukuk Dairesi         2016/15955 E.  ,  2016/13627 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı tarafından Türk Medeni Kanununun 196. maddesinden kaynaklanan talebinin reddi, velayet, tazminatların miktarları yönünden, davalı tarafından ise kusur belirlemesi, tazminatların reddi ve nafakalar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalının tüm, davacının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2- Somut olayda davacı erkek, müşterek çocuk.... okul bedeli olarak 16.000,00 TL. ....okul gideri olarak 4.000,00 TL. gaz bedeli olarak 1.500,00 TL, evin gideri içinde geçmişe dönük bir yıl ve bundan sonraki dönem için 1.000,00 TL nin hüküm altına alınmasına karar verilmesini talep etmiştir. Davacının bu talebi boşanmanın eki niteliğinde olmayıp, nisbi harca tabidir. O halde, mahkemece davacının boşanmanın eki niteliğinde bulunmayan bu talebi yönünden nispi karar ve ilam harcının peşin bölümünü yatırması için davacıya süre verilmesi, (Harçlar K. m. 30-32). harcın tamamlanması halinde, bu konuda bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın davalıya yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna ve 143.50 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatıran davacıya geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 06.10.2016 (Pzt.)

29.20 TL. İlam H.

29.20 TL. Peşin H.

143.50 TL.T.B.H

(Davalı)

.
Yargıtay — Esas No: 2018/11309, Karar No: 2021/2470, Tarih: 22.02.2021

**7. Ceza Dairesi         2018/11309 E.  ,  2021/2470 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I-Sanık ...'in temyiz talebine yönelik yapılan incelemede;

Sanığın yokluğunda verilen mahkeme kararının 13/04/2018 tarihinde tebliğ edildiği, hükmü CMUK'nun 310/1. maddesinde öngörülen 1 haftalık yasal süresinden sonra 24/04/2018 tarihinde temyiz ettiği anlaşılmakla, sanığın temyiz talebinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II-Katılan ..., ... ve ... Bakanlığı vekilinin temyiz talebinin vekalet ücretine hasren olduğu gözetilerek yapılan incelemede;

Kendisini vekil ile temsil ettiren katılan ..., ... ve ... Bakanlığı adına Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca maktu vekalet ücreti yerine dilekçe yazım ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı, katılan ..., ... ve ... Bakanlığı vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi uyarınca,

Hüküm fıkrasının katılan kurum lehine dilekçe yazım ücretine hükmedilmesine ilişkin bölümden "245,00TL dilekçe yazma" ibaresinin çıkartılarak yerine "2.180,00TL maktu vekalet" ifadesinin eklenmesi ve sair kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 22.02.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3200, Karar No: 2012/5014, Tarih: 29.05.2012

**8. Hukuk Dairesi         2012/3200 E.  ,  2012/5014 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Elatmanın önlenmesi ve yıkım

Hazine ile ... aralarındaki elatmanın önlenmesi ve yıkım davasında mahkemenin görevsizliğine dair Tarsus 2. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 02.12.2011 gün ve 699/591 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı Hazine vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine vekili, Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan 79961 m2'lik kısma davalılar tarafından, elektrik direkleri dikmek, tarımsal sulama havuzu yapmak, yer altı yer üstü boruları döşemek, içme suyu kulesi dikmek, yol geçirmek suretiyle müdahalede bulunulduğu ileri sürülerek elatmanın önlenmesi ve muhdesatların yıkımı isteğinde bulunmuştur.

Mahkemece, davalılardan İl Özel İdaresi bakımından davanın hakem sıfatı ile görülmesi gerektiği belirtilerek davanın tefriki ile ayrı bir esasa kaydedilmesine karar verilmiş ve tefrik edilen eldeki dava bakımından tarafların kamu kurumu olması nedeniyle davaya hakem sıfatı ile bakılmak üzere mahkemenin görevsizliğine, karar kesinleştiğinde ve istek halinde dosyanın hakem sıfatı ile bakılmak üzere kıdemli Tarsus 1. Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine hükmetmiş, karar davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Bilindiği üzere, 29.06.1938 tarihli 3533 sayılı Yasanın 1. maddesi gereğince Umumi, Mülhak ve Hususi Bütçelerle idare edilen Daireler ve Belediyelerle sermayesinin tamamı Devlete veya Belediye veya Hususi idarelere ait Daire ve Müesseseler arasındaki ihtilafların tahkim yolu (hakem marifetiyle) ile çözümlenmesi gerekeceği muhakkaktır. Davadaki tarafların ise, anılan Yasanın 1. maddesinde belirtilen kuruluşlardan olduğu ve dava sebebinin taşınmazın aynına yönelik bulunduğu sabittir. Ne var ki, 03.07.2003 tarihinde kabul edilip 19.07.2003 tarihinde yürürlüğe giren 4916 sayılı Yasanın 24. maddesi ile 3533 sayılı Yasanın 4. maddesi hükmü değiştirilmiş, taşınmazın aynı ile ilgili ihtilaflar bu maddenin kapsamı dışına çıkarılarak çekişmelerin genel mahkemelerde çözüme kavuşturulacağı hükme bağlanmıştır. Görev kuralı; kamu düzeniyle ilgili olup, mahkemece davanın her aşamasında kendiliğinden (res’en) gözetilmesi gerekli bir usul kuralıdır.Öte yandan, yasal düzenlemelerle sonradan yürürlüğe konulan usul hükümlerinin; özellikle mahkemelerin görevini belirleyen kuralların -ayrık durumlar hariç- kesinleşmemiş, eldeki davalarda da uygulanacağı tartışmasızdır.

Yukarıda açıklanan nedenlerle işin esasına girilerek bir karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu üzere hakemin görevli olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmesi doğru olmamıştır.

Davacı Hazine vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün 6100 sayılı HMK.nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 29.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7377, Karar No: 2017/5756, Tarih: 25.10.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/7377 E.  ,  2017/5756 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 05/11/2015 tarih ve 2015/58-2015/182 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı bankadan kullanmış olduğu krediler nedeniyle banka tarafından kendisinden 3.740,27 TL para kesildiğini belirterek, haksız olarak yapılan bu kesintinin yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak tarafına iadesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya göre, taraflar arasında akdedilen Genel Kredi Sözleşmesinin ticari krediler için düzenlenen çerçeve sözleşme olduğu, kullanılan kredilerin ticari nitelikte olduğu, yapılan kesintilerin tarafların tacir sıfatları gereğince ortak iradelerinin gereği olduğu, tahsil edilen komisyonların yasa ve sözleşme hükümlerine aykırı yönü bulunmadığı, davalının tacir sıfatının bulunması basiretli bir tacir gibi hareket etmesi gereği, sözleşmenin taraflar arasında özgür iradeleri ile akdedilmiş olması, alınan tutarın makul olması nedenleriyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,20 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 25/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.