muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/3074, Karar No: 2019/4748, Tarih: 21.11.2019

**15. Hukuk Dairesi         2019/3074 E.  ,  2019/4748 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmiş ise de davalının temyiz dilekçesinin süresi dışında, davacının temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış, eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmâl edilerek gelmiş

olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklanmakta olup, sözleşmeye göre davacı arsa sahibine verilmesi gereken bağımsız bölümlerdeki eksik, kusurlu işlerin giderim bedelinin tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece ıslahla arttırılan tutar da gözetilerek davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Davalı yüklenici vekilince mahkeme kararı temyiz edilmiş ise de; Dairemiz'in 12.07.2018 günlü, 2018/1181 Esas, 2018/3042 Karar sayılı geri çevirme ilamı gereğince mahkemece noksan olan temyiz karar harcını yatırması için çıkartılan muhtıranın 24.09.2018 tarihinde kalemde müracaat ile bizzat davalı vekili Avukat ...'a tebliğ edildiği, buna rağmen davalı tarafça muhtırada verilen kesin sürenin geçmesinden sonra harcın 03.10.2018 günü yatırıldığı anlaşıldığından, 1086 sayılı HUMK'nın 434/III. maddesi uyarınca hükmü temyizden vazgeçmiş sayılmasına,

2-Davacı arsa sahibinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Davacının dava dilekçesinde asıl alacağa dahil ederek talep ettiği 353,11 TL noter ihtarname masrafı 6100 sayılı HMK 323/1-ç maddesi gereğince yargılama giderlerinden olduğundan yargılama giderlerine dahil edilmesi gerekirken, mahkemece yargılama giderlerinden sayılarak müddeabihe eklenmemesi gereken ihtarname gideri yönünden davanın kısmen kabulü ile 153,11 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesi ve reddedilen ihtarname masrafına ilişkin kısım için de kendisini vekille temsil ettiren davalı lehine vekâlet ücretine hükmedilmesi doğru olmamıştır. Açıklanan nedenlerle kararın bozulması gerekir ise de; yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 6100 sayılı HMK'nın geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nın 438/VII. maddesi uyarınca kararın düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte yazılı nedenlerle davalı yüklenicinin hükmü temyizden vazgeçmiş sayılmasına, 2. bent uyarınca davacı arsa sahibinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın hüküm fıkrasının 6. bendinde yazılı "Red edilen kısım yönünden davalı kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince hesaplanan 1.800,00 TL nispi vekâlet ücretinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,'' cümlesinin hükümden çıkartılarak yerine "Noter ihtarname masrafı yargılama gideri olduğundan ve yargılama giderleri için vekalet ücretine hükmedilemeyeceğinden, reddedilen ihtarname gideri yönünden kendisini vekille temsil ettiren davalı yararına vekâlet ücreti takdirine yer olmadığına'' cümlesinin yazılmasına, kararın değiştirilmiş bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, ödenenden 5766 sayılı Kanun'un 11. maddesi ile yapılan değişiklik gereğince Harçlar Kanunu 42/2-d maddesi uyarınca alınması gereken 143,50 TL Yargıtay başvurma harcının mahsup edilerek, varsa fazla alınan harcın temyiz eden davacıya iadesine, ödediği temyiz peşin ve Yargıtay başvurma harçlarının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 21.11.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/7691, Karar No: 2009/128, Tarih: 19.01.2009

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2008/7691 E.  ,  2009/128 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalının çeşitli tarihlerde kendisine ait işyerinden satın almış olduğu inşaat malzemelerinden 1260 torba çimento bedelini ödemediğini ileri sürerek, alacağı olan 7.560,00 YTL’nin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, 29.6.2007 tarihli celsede, davalıya ait işyerinden değişik tarihlerde çimento satın aldığını, bedellerini de değişik tarihlerde ödediğini, davacıya hiçbir borcu bulunmadığını, 6.7.2007 tarihli dilekçesinde ise, 2003 yılında yaptırmış olduğu inşaatla ilgili Mal Müdürlüğünden giderlere ilişkin belgelerin istenilmesi nedeniyle talebi üzerine davalı tarafından dava konusu faturanın düzenlendiğini, oysaki faturada belirtilen çimentoyu fatura tarihinde değil, 2004 yılında satın aldığını, bedelini de o tarihlerde havale yoluyla ve elden ödediğini savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davalının 6.7.2007 tarihli dilekçe ile bildirmiş olduğu hususlar hile olarak kabul edilip, dinlenen tanık beyanlarına göre hilenin kanıtlandığı, fatura tarihinde yeni mal verildiği iddiasının ise davacı tarafından ispat edilemediği belirtilerek, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

Davacı, davalının satın almış olduğu ancak bedelini ödemediği 1260 torba çimento bedelinin tahsili için eldeki davayı açmış olup, delil olarak da 8.8.2006 tarihli fatura ve aynı tarihli “Depo Teslimat Fişi” ne dayanmıştır. Davalı ise 29.6.2007 tarihli celsede, dava konusu çimentoyu değişik

2008/7691-2009/128

Davacı, davalının satın almış olduğu ancak bedelini ödemediği 1260 torba çimento bedelinin tahsili için eldeki davayı açmış olup, delil olarak da 8.8.2006 tarihli fatura ve aynı tarihli “Depo Teslimat Fişi” ne dayanmıştır. Davalı ise 29.6.2007 tarihli celsede, dava konusu çimentoyu değişik

2008/7691-2009/128

tarihlerde aldığını, bedelini de değişik tarihlerde ödediğini, davacıya hiçbir borcu bulunmadığını savunmuştur. Bu durumda davada ispat yükü sözleşme ilişkisini kabul etmekle birlikte satış bedelini ödediğini iddia eden davalıya aittir. Davalı her ne kadar 6.7.2007 tarihli cevap dilekçesinde, davacının davada dayanmış olduğu fatura ve teslim belgesini kabul etmekle birlikte, satıma konu olan çimentoyu fatura tarihinde değil, 2004 yılında aldığını, bedelini de havale ve elden ödediğini, inşaata ilişkin giderlerin Mal Müdürlüğüne ibraz edilmesi için söz konusu belgelerin sonradan düzenlendiğini belirtmişse de, davacı, gerek 19.9.2007 tarihli celsedeki beyanında gerekse 4.10.2007 tarihli dilekçesinde, daha önce sadece ödeme iddiası ile yetinen davalının sonradan ileri sürdüğü hususların savunmanın değiştirilmesi niteliğinde olduğunu, savunmanın bu şekilde değiştirilmesi ve genişletilmesine de muvafakatı bulunmadığını bildirmiş olduğundan, davalının 6.7.2007 tarihli dilekçesinde bildirmiş olduğu “bedeli ödenmiş olan faturanın sonradan düzenlendiğine, dolayısıyla olayda hile bulunduğuna” ilişkin savunmasına itibar edilemez. Kaldı ki davalının itiraz etmediği ancak az yukarda da açıklandığı üzere düzenleme amacının farklı olduğunu, gerçek bir satışa ilişkin bulunmadığını savunduğu 8.8.2006 tarihli fatura da “açık fatura” niteliğinde olup, bedelin ödenmediğine karine teşkil ettiğinden, ödeme konusundaki ispat yükü, yine davalı alıcıya aittir. O halde açıklanan nedenlerle davada ispat yükü davalıya ait olup, mahkemece davalıdan ödeme konusundaki savunmasına ilişkin tüm delileri sorularak, yapılacak inceleme ve değerlendirme sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yanlış değerlendirmelerle yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre davalının temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarda 1.bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya ve davacıya iadesine, 19.1.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2756, Karar No: 2012/5179, Tarih: 14.05.2012

**5. Ceza Dairesi         2012/2756 E.  ,  2012/5179 K.**

**"İçtihat Metni"**

Çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sırasında; Denizli 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 2011/153 Esas sayılı dosyasında devam ederken bu dosya ile irtibatlı olduğu iddia edilen çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan sanıklar ... ve ...'ın yargılandığı Denizli 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2011/191 Esas sayılı dosyası ile birleştirme kararı verilerek gönderilen dosyalar Yargıtay C. Başsavscılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılan suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine göre, Denizli 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2011/191 Esas sayılı dosyasında, sanıklar ... ve ... hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, Denizli 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 2011/153 E. 2011/148 K. sayılı dosyasında ise sanık ... hakkında aynı suçtan dava açıldığının anlaşılması, suç tarihlerinin birbirine oldukça yakın ve birbirini takip eder nitelikle olması ve PAÜ Tıp Fakültesi Sağlık Araştırma ve Uygulama Merkezince düzenlenen 09/06/2011 tarihli raporda eylem nedeni ile mağdurda ruh sağlığını bozacak nitelikte ve derecede depresif bozukluk tespit edildiği ancak her iki dosyada yargılama konusu edilen cinsel istismar eylemlerinin zamansal olarak birbirine çok yakın tarihlerde gerçekleşmiş olması nedeni ile varlığı tespit edilen ruhsal bozukluğun hangi olay veya olaylardan kaynaklandığının tespit edilemediği mütalaası karşısında, her iki mahkemenin dava dosyaları arasında mağduru ve suçları ve suç tarihleri yönünden şahsi, hukuki ve fiili irtibat bulunduğu anlaşılmakla davaların birlikte yürütülmesinde yarar görüldüğünden, Denizli 3. Ağır Ceza Mahkemesinin gerekçesine göre, Denizli 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2011/191 Esas sayılı dosyası ile Denizli 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 2011/153 Esas sayılı dosyasının BİRLEŞTİRİLMESİNE, davanın Denizli 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2011/191 Esas sayılı dosyası üzerinden yürütülmesine, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 14/05/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12553, Karar No: 2014/11609, Tarih: 10.06.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/12553 E.  ,  2014/11609 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 7 - 2011/360096

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 24. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 26/05/2011

NUMARASI : 2010/1456 (E) ve 2011/790 (K)

SUÇ : 6762 sayılı yasaya aykırılık

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanıkların haksız rekabet suçunu işledikleri iddiası ile açılan davanın yargılaması sonucunda beraatlerine karar verilmiş ise de,

Dosya kapsamına göre, sanıklardan B.. D..'in katılana ait ilaçlama firmasında ilaçlama teknisyeni, G.. Ç..'nın ise aynı yerde müşteri temsilcisi olarak çalıştıkları sırada, sanık B..'ın kendisine ait ayrı bir ilaçlama iş yeri açtığı, sanıklardan G..'ın ise katılana ait firmanın portföyünde bulunan müşterilerle ilgili, verilen teklifler, sözleşmeler vb. müşteri bilgilerini MSN yoluyla sanık B..'ın yanında çalışan kızına göndererek katılanın müşterilerinin diğer sanığın iş yerine yönlendirilmesini sağladığı bu şekilde atılı suçun sübut bulduğu anlaşılmakla;

Olaya suç tarihinde yürürlükte bulunan 6762 sayılı Yasa ile suç tarihinden sonra 01.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6102 sayılı Yasa'nın ilgili bütün hükümleri uygulanarak, elde edilecek sonuçların birbiriyle karşılaştırılması ve karar yerinde tartışılması suretiyle lehe olan yasanın belirlenmesi ve sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, delillerin takdirinde yanılgıya düşülmek suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10968, Karar No: 2017/4894, Tarih: 13.06.2017

**19. Hukuk Dairesi         2016/10968 E.  ,  2017/4894 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tic.Mah.Sıf.)

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinden davalının 15.340,00 TL bedelli ve 3.540,00 TL bedelli "muhtelif işlenmiş sac parça" satın aldığını, ilgili malların da davalıya teslim edildiğini, daha sonra da davalıya bu faturalar da eklenerek fatura bedelleri üzerinde mutabık olunup olunmadığının sorulduğunu, davalının da ilgili faturalar ve bedellerinde mutabık olunduğu şeklinde müvekkile cevap verdiğini, davalının müvekkile gönderdiği fatura bedellerinde mutabık olunduğuna dair mutabakatname de imzaladıkları halde fatura borcunu ödemediğini,davalı aleyhine yaptıkları icra takibine davalının haksız itirazının iptalini,takibin devamını ve %20 ‘den aşağı olmamak .. .icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda, takibin faturaya dayalı olduğu, faturaların davalı borçluya tebliğ edildiği, süresinde faturaya itiraz edilmediği, fatura karşılığında ödeme yapıldığına dair dosyaya herhangi bir delil ibraz edilmediği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Davalı vekili 14.10.2015 tarihli ön inceleme duruşmasında mazeret dilekçesi bildirmiş, mazereti mahkemece kabul edildiği halde ön incelemenin yapılmasına devam edilerek tahkikata geçilmesine karar verildiği görülmüştür. Mahkemece mazeretin kabul edildiği halde ön inceleme duruşmasına devam edilmesi ayrıca bu duruşmada tahkikata geçildiği kabul edilerek tahkikat duruşma gününün davalıya tebliğ edilmeden davaya devam edilmesi, HMK'nun 27. maddesinde hükme bağlanan hukuki dinlenilme hakkının ihlali niteliğinde olduğundan hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 13/06/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6418, Karar No: 2021/975, Tarih: 27.01.2021

**7. Ceza Dairesi         2020/6418 E.  ,  2021/975 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere, aracın müsaderesine yer olmadığına (asıl karar), temyiz isteminin reddi (ek karar)

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I-Katılan ... İdaresi vekilinin temyiz talebinin nakil aracının müsaderesine yönelik olduğu kabul edilerek yapılan sınırlı incelemede;

Yapılan duruşmaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, gösterilen gerekçeye ve takdire göre katılan ... İdaresi vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

II-Sanığın temyiz isteminin reddine ilişkin ek karara yönelik temyiz talebinin incelenmesinde,

Temyiz isteminin reddine ilişkin 02.03.2015 tarihli ve 2013/910 Esas ve 2014/1013 Karar sayılı ek kararı usul ve yasaya uygun bulunduğundan,sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle redde dair ek kararın ONANMASINA, 27.01.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3747, Karar No: 2011/19006, Tarih: 17.10.2011

**12. Hukuk Dairesi         2011/3747 E.  ,  2011/19006 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tuzla İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/12/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Katma Değer Vergisi Kanunu’nun 1/3-d maddesine göre; müzayede mahallerinde yapılan satışlar katma değer vergisine tabidir. Burada satılan malın ait olduğu kişinin KDV mükellefi olup olmamasının bir önemi bulunmamaktadır. Kanun koyucu tarafından bu yerlerdeki satışlar özel olarak KDV’ye tabi tutulmuştur. KDV Kanunu’nun 40. maddesine 4108 Sayılı Kanunla eklenen (5) numaralı fıkra ile Kanunun 17.maddesinin 1. fıkrasında sayılan kurum ve kuruluşlara, sadece vergiye tabi işlemlerinin bulunduğu dönemler için beyanname verdirme, beyanname yerine kaim olmak üzere işleme esas belgeleri kabul etme, bu mükelleflere ait verginin beyan ve ödeme zamanı ile tahsiline ilişkin usul ve esasları belirleme konusunda Maliye Bakanlığı’na yetki verilmiş bulunmaktadır. Söz konusu yetki çerçevesinde Kanunun 1/3-d maddesi uyarınca müzayede yoluyla satış yapan icra dairelerinin, bu satışlarıyla ilgili KDV’nin beyan ve ödenmesi ile ilgili işlemleri, KDV genel tebliğlerinde yer alan açıklamalara uygun yürütülür. Bu bağlamda 48 seri no’lu KDV genel tebliğinin (D) bölümünde, icra yoluyla yapılan satışlarda verginin mükellefinin satışı gerçekleştiren icra daireleri olduğu düzenlemesi yer almaktadır.

Buna göre icra müdürlüğünce, KDV’nin tarh ve tahakkuk işlemleri, anılan verginin mükellefi sıfatı ile yapılmakta olup, bu işlemlerden doğan ihtilafların çözüm yeri de vergi mahkemeleridir.

O halde mahkemece yargı yolu nedeniyle şikayet dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekirken işin esası incelenerek şikayetin reddi şeklinde hüküm tesisi isabetsiz ise de, sonuçta istem reddedildiğinden sonucu doğru mahkeme kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir. SONUÇ  : Alacaklının temyiz itirazlarının reddi ile sonucu doğru mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366. ve HUMK’nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 17,15 TL onama harcı alındığından mahsubuna bakiye, 1,25 TL harcın temyiz edenden alınmasına, 17/10/2011 gününde oybirliğiyle karar veri
Yargıtay — Esas No: 2024/7949, Karar No: 2025/1603, Tarih: 10.02.2025

**5. Hukuk Dairesi         2024/7949 E.  ,  2025/1603 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SAYISI : 2024/97 Esas, 2024/97 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Sivas Çocuk Mahkemesinin 17.08.2023 Tarihli ve 2023/136 Tedbir Talep Sayılı Kararı

Korunmaya ihtiyacı olan küçük hakkında eğitim tedbiri uygulanmasına karar verilmiştir.

Sivas Valiliği İl Milli Eğitim Müdürlüğü 19.03.2024 tarihli yazısı ile korunmaya ihtiyacı olan çocuğun Antalya ili Kepez ilçesinde ikamet etmesinden dolayı eğitim tedbirinin uygulanamadığı bildirilmiştir.

Mahkemece 20.03.2024 tarihli ek karar ile, yapılan incelemede korunmaya ihtiyacı olan çocuğun yerleşim yerinin Antalya ili olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Antalya 2. Çocuk Mahkemesinin 03.04.2024 Tarihli ve 2024/97 Tedbir Talep Sayılı Kararı

Tedbir kararının Sivas Çocuk Mahkemesinin 2023/136 Tedbir Talep dosyası ile verildiği, dosyanın eğitim tedbiri kararı verilen Sivas Çocuk Mahkemesi tarafından uygulanmasına devam edilmesi gerektiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun (5395 sayılı Kanun) 5 inci maddesinin birinci fıkrasının b alt bendi uyarınca hakkında eğitim tedbiri uygulanan küçüklerin, eğitim tedbirinin uygulamasını takibe ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 5395 sayılı Kanun’un “Tedbirlerde yetki” başlıklı 8 inci maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Korunma ihtiyacı olan çocuklar hakkında koruyucu ve destekleyici tedbirler, çocuğun menfaatleri bakımından kendisinin, ana, baba, vasisi veya birlikte yaşadığı kimselerin bulunduğu yerdeki çocuk hâkimince alınır. Tedbir kararlarının uygulanması, kararı veren hâkim veya mahkemece en geç üçer aylık sürelerle incelettirilir. Hâkim veya mahkeme; denetim memurları, çocuğun velisi, vasisi, bakım ve gözetimini üstlenen kimselerin, tedbir kararını yerine getiren kişi ve kuruluşun temsilcisi ile Cumhuriyet savcısının talebi üzerine veya re'sen çocuğa uygulanan tedbirin sonuçlarını inceleyerek kaldırabilir, süresini uzatabilir veya değiştirebilir.

”

C. Değerlendirme

”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamından, Sivas Çocuk Mahkemesinin 2023/136 Esas sayılı dosyasında 17.08.2023 tarihli karar ile, küçük hakkında 5395 sayılı Kanun gereğince eğitim tedbirinin uygulanmasına karar verildiği, daha sonra 20.03.2024 tarihli ek kararla resen yetkisizlik kararı verildiği anlaşılmaktadır. Koruyucu ve destekleyici tedbir kararlarının hangi hakim ya da mahkeme tarafından alınmış ise uygulamasını takip, uygulanan tedbirin sonuçlarını inceleyerek kaldırma, süresini uzatma veya değiştirme görevinin kararı veren hakim veya mahkemeye ait olacağından, uyuşmazlığın Sivas Çocuk Mahkemesince sonuçlandırılması gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Sivas Çocuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

10.02.2025 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.