muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/7175, Karar No: 2012/2065, Tarih: 23.02.2012

**11. Ceza Dairesi         2009/7175 E.  ,  2012/2065 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı yasaya muhalefet

HÜKÜM : ...: 2 kere 213 sayılı VUK.nun 359/b-1. maddesi ile 765 sayılı TCK.nun 80. maddesi gereğince 2 yıl 4 ay hapis cezası ve 765 sayılı TCK.nun 71. maddesi gereğince sonuç olarak toplam 4 yıl 18 ay hapis cezası,

Yasal koşulları bulunmadığından sanık ...'in vaki duruşmalı inceleme talebinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 318. maddesi uyarınca REDDİNE karar verilip incelenerek gereği görüşüldü:

Sanıklar ... (...), ..., ... ve ... hakkında "2001 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçundan kurulan mahkumiyet kararına yönelen sanık ... müdafiinin ve diğer sanıkların; sanıklar ... ve ... (...) hakkında "2002 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçundan kurulan mahkumiyet kararına yönelen sanıklar ... müdafii ve ... ...'un temyiz itirazlarının incelemesinde;

Sanıklar hakkında düzenlenen ve 213 sayılı Kanunun 367. maddesine göre dava şartı olan mütalaanın "2000 ve 2001 yıllarında sahte fatura düzenlemek" suçundan verildiği halde iddianamede mütalaa bulunmayan "2002 yılında sahte fatura düzenlemek" suçundan dava açılıp sanıklar ... ve ... ... hakkında mahkumiyet kararı verildiği belirlenmiş ise de, zamanaşımının olumsuz bir muhakeme şartı olarak kovuşturmaya engel olduğu ve suç tarihinden itibaren temyiz inceleme gününde gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle davanın düşürülmesine karar verilmesi gerektiğinden tebliğnamedeki bu yöndeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; tüm sanıklara yüklenen “2001 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” ve sanıklar ... ... ile ...'a yüklenen "2002 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği 2001 takvim yılında işlenen suç için 31.12.2001 olan en son fatura tarihinden, 2002 takvim yılında işlenen suç için 08.01.2002 olan en son fatura tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık ... müdafiinin ve diğer sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı yasanın 322 nci maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2. ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 22.02.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9346, Karar No: 2014/15395, Tarih: 20.11.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/9346 E.  ,  2014/15395 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL ANADOLU 7.AİLE MAHKEMESİ

TARİHİ : 27/02/2014

NUMARASI : 2013/516-2014/137

Taraflar arasında görülen iştirak nafakası davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili ile davalının Ümraniye 3.Aile Mahkemesinin 2010/458 Esas-2011/589 Karar sayılı 25/07/2011 tarihli ilamı ile boşandıklarını, boşanma ilamının 23/08/2011 tarihinde kesinleştiğini, boşanma kararında müşterek çocuğun velayetinin davacı anneye verildiğini, talep edilmediğinden iştirak nafakası, yoksulluk nafakası ve tazminat hususunda karar verilmediğini, tarafların boşanmalarından 2 yıl geçtiğini, bu süre içerisinde müşterek çocuğun her türlü ihtiyacının anne tarafından karşılandığını, davalının bu dönemde küçüğe hiçbir katkısı olmadığını, kreş döneminde davalı babanın kreş ücretinin ödenmesinde az da olsa katkısının olduğunu, müşterek çocuğun okul, servis, giyim, yiyecek giderlerinin mevcut olduğunu, davalının Fibabank genel müdürlüğünde çalıştığını, düzenli ve iyi düzeyde maaş aldığını, bu nedenlerle, müşterek çocuk Liva için aylık 1,300 TL iştirak nafakasının dava tarihinden itibaren davalıdan alınarak davacıya verilmesine, hükmedilecek nafakanın her yıl ÜFE oranında artırılmasını talep ve dava etmiştir.

Davalı cevap dilekçesinde; istenen nafakanın fahiş olduğunu, haksız açılan davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile; 2009 doğumlu müşterek çocuk lehine aylık 800 TL iştirak nafakasının davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davalı tarafından hükmedilen nafaka miktarının yüksek olduğundan bahisle temyiz edilmiştir.

Dava, iştirak nafakası istemine ilişkindir.

TMK.nun "Hakimin Takdir Yetkisi" başlıklı 182.maddesinin 2.fıkrasında; "Velayetin kullanılması kendisine verilmeyen eşin çocuk ile kişisel ilişkisinin düzenlenmesinde, çocuğun özellikle sağlık, eğitim ve ahlak bakımından yararları esas tutulur. Bu eş, çocuğun bakım ve eğitim giderlerine gücü oranında katılmak zorundadır." 3.fıkrasında da "Hakim, istem halinde irat biçiminde ödenmesine karar verilen bu giderlerin gelecek yıllarda tarafların sosyal ve ekonomik durumlarına göre ne miktarda ödeneceğini karara bağlayabilir" hükmü yer almaktadır.

Tarafların sosyal ve ekonomik durumlarına, çocuğun yaşına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre, 2009 doğumlu henüz kreş çağındaki müşterek çocuk lehine mahkemece takdir edilen 800 TL iştirak nafakası yüksektir.

Tarafların sosyal ve ekonomik durumlarına, çocuğun yaşına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre, 2009 doğumlu henüz kreş çağındaki müşterek çocuk lehine mahkemece takdir edilen 800 TL iştirak nafakası yüksektir.

O halde, insan kaynakları müdürü olarak görev yapan ve aylık 5.000 TL geliri olan davacı annenin de çocuğun giderlerine katkısı dikkate alınarak, davalı babayı ödemede zorlamayacak, onu zarurete düşürmeyecek şekilde, TMK.nun 4.maddesindeki hakkaniyet ilkesine göre uygun bir nafakaya hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde fahiş miktar üzerinden hüküm tesisi isabetsiz olup, bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 20.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7481, Karar No: 2011/17631, Tarih: 17.11.2011

**3. Ceza Dairesi         2010/7481 E.  ,  2011/17631 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

25.02.2006 tarihli suç tutanağında; 2 adet gürgen ağacı kesildiği sanığın yakacak odun ihtiyacını karşılayacaktım." şeklindeki beyanının yazılı olduğu, duruşmadaki sorgusundada bahçesine zarar vermesini engellemek için çürümüş ağaçları kestiğini beyan ettiği, keşif sonucu tanzim edilen bilirkişi raporunda iki adet gürgen ağaçlarının dip köklerinin tesbit edildiği, ek bilirkişi raporunda da suça konu ağaçların sanığın fındık bahçesi sınırında olup fındıklığa gölge yapmasını engellemek maksadıyla kesilmiş oldukları belirlendiğinden orman toprağının verim gücünden yaralanmaya yönelik eylem olduğundan bahis edilmiş, mahkeme gerekçesinde de 2005 yılında alt örtüsünün ve orman güllerinin temizlendiği Şubat 2006 tarihindede 2 adet ağacında tarlasına gölge yapıyor diye kesilmesiyle alanın açıldığı ekim dikime hazırlandığı belirtilmesi karşısında keşfe katılan bilirkişiden orman diri örtüsünün temizlenip temizlenmediği sorulup sanığın ibraz ettiği ilan tutanağı içeriğide Orman İşletmesinden araştırılıp sonucuna göre sanığın eyleminin tayini yapılması gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerd,,,,,,en 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/8386, Karar No: 2011/961, Tarih: 31.01.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/8386 E.  ,  2011/961 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Silifke 1.Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 10.06.2008 tarih ve 2005/412 - 2008/192 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 28.06.2005 tarihinde sahil kenarında bulunan yeri davalı ...'den kiraladığını, üzerine ahşap dükkan yaptığını, 2005 yılı Mayıs ayında belediye görevlileri tarafından yerin yıkıldığını, bu yerin ayrıca davalı ... şirketine iş yeri sigorta poliçesiyle sigortalı olduğunu ileri sürerek, bina değeri 17.000 YTL, yoksun kılınan kar 5.000 YTL maddi tazminatın davalılardan, 5.000 YTL manevi tazminatın ise davalı ...'den olay tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı Başak Sigorta vekili, dava konusu yerin Belediye tarafından yıkıldığını, teminat kapsamında olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili, yerin davacıya kiraya verildiğini, aralarındaki sözleşmeye göre ihtara gerek kalmaksızın kira bitimi sonrası boşaltılması gerektiğini, belediye meclisi kararıyla yerin kaldırılmasına karar verildiğini, ayrıca yerin kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davacının dava konusu yeri davalı belediyeden kiraladığı, ihbar ve ihtar etmeksizin 15.06.2005 tarihinde yapının yıkılarak kullanılamaz hale getirildiği, bina değerinin davacıya ödenmesi gerektiği, yıkım tarihinde iş yerinin faal olmaması nedeniyle yoksun kılınan karın talep edilemeyeceği, olay nedeniyle davacının üzüntüye kapıldığı, hasarın sigorta kapsamında olmadığı gerekçesiyle, davalı ... yönünden davanın reddine, davalı ... yönünden, davanın kısmen kabulüyle, 12.102,46 YTL maddi ve 1.500 YTL manevi tazminatın olay tarihi olan 15.06.2005 tarihinden itibaren yasal faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalılardan ... vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davalılardan ... vekili temyiz etmiştir.

Dava, tazminat istemine ilişkin olup, yukarıda yapılan özetten anlaşılacağı üzere, davacının işlettiği lokanta mümeyyiz davalı ... Encümeni’nin aldığı karar uyarınca yıktırılmıştır. Bu niteliği itibariyle eylem idari bir nitelik taşımaktadır. İdari nitelikteki eylemler nedeniyle meydana gelen zararlardan dolayı idari yargı yerinde tam yargı davası açılması gerekir. Görev hususu kamu düzenine ilişkin olup, her aşamada re’sen nazara alınması gereken bir husus olduğundan mahkemece davaya bakmaya idari yargının görevli olduğu nazara alınarak yargı yolu yönünden davanın reddine karar verilmek gerekirken, uyuşmazlığın esası hakkında karar tesisi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 31.01.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11201, Karar No: 2017/11826, Tarih: 31.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/11201 E.  ,  2017/11826 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargitay Birinci Baskanlik Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayili "Daireler Arasindaki Is Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik karari, 30/12/2016 tarih 29934 sayili Resmi Gazete'de yayimlanarak yürürlüge girmistir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarina iliskin dosyalarin temyiz incelemesi yapilmak üzere Yargitay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERILMESINE, 31/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3727, Karar No: 2014/7438, Tarih: 28.03.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/3727 E.  ,  2014/7438 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava dosyası inceleme için elektronik ortamda gönderilmiştir.

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların "taranma" suretiyle elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur.(HUMK md. 445)Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış,eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranamayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi (duruşmalı temyiz edilen dosyaların her halükarda elektronik değil, fiziki olarak gönderilmesi) gerekmektedir. Fiziki olarak gönderilen dosyalar ayrıca elektronik ortamda gönderilmemelidir.

Dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Mahkemesince dosyanın yeniden kontrol edilerek eksikliklerin gösterilen şekilde tamamlanması, fiziki imkansızlık sebebiyle bunun mümkün olmaması halinde ise elektronik ortamda değil,fiziki olarak gönderilmesi amacıyla dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 28.03.2014 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2011/2111, Karar No: 2011/12259, Tarih: 22.11.2011

**4. Hukuk Dairesi         2011/2111 E.  ,  2011/12259 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... (kendisine asaleten ...'ya velayeten) vekili Avukat ... tarafından, davalı ... Şti ve diğerleri aleyhine 19/06/2009 gününde verilen dilekçe ile adam öldürme eylemine dayalı maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; Mahkemece davalılar ... ve ... yönünden pasif husumet yokluğundan reddine, davalı ... yönünden davanın kısmen kabulüne dair verilen 23/03/2010 günlü kararın Yargıtay’da duruşmalı olarak incelenmesi davacılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 22/11/2011 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine taraflardan kimsenin gelmediği görüldü. Davacı vekili Avukat ...'ün mazeret dilekçesi verdiği ve duruşmanın başka bir güne ertelenmesini istediği görüldü, mazereti yerinde görülmedi. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 22/11/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/17926, Karar No: 2007/20754, Tarih: 09.11.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/17926 E.  ,  2007/20754 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 7. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 17/07/2007

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Kambiyo senetlerine mahsus yolla yapılan takipte borçlu, çeklerdeki imzaların kendisine ait olmadığını itirazen ileri sürmüştür. Yargılama sırasında alacaklı, ibraz ettiği Beyoğlu 23.Noterliği'nce düzenlenmiş 37.335 yevmiye numaralı vekaletname uyarınca çeklerdeki imzaların borçlunun vekili olan D. K. tarafından atılmış olabileceğini, ayrıca borçlu tarafından O. B.  adına Akbank Çağlayan Şubesinde hesap açtırıldığını, dolayısıyla bu şahsa da çek düzenleme konusunda vekaletname vermiş olabileceğini belirterek bu kişiler yönünden de imza incelemesi yapılmasını talep etmiştir. Mahkemece vekaleten imzalandığı konusunda bir şerh bulunmadığı, vekalet mevcut olsa dahi 3.şahısların imza incelemelerinin yapılamayacağı gerekçe gösterilmiş ise de Borçlar Kanunu'nun 388.maddesi uyarınca borçlunun kendini temsilen vekiline kambiyo taahhüdünde bulunma yetkisini verdiğinin anlaşılması halinde vekil tarafından imzalanan çekler yönünden borçlu asil sorumlu olur. Vekalet ilişkisi çerçevesinde söz konusu ibraz edilen vekaletname ile D.  K. ile Akbank Çağlayan Şubesinde O. B. adına açılan hesaba ilişkin olarak kambiyo taahhüdünü içerir BK.388.madde kapsamında bir vekaletname verip vermediği araştırılarak gelen belge çerçevesinde bu kişilerin imza örneklerinin alınarak takibe konu çeklerdeki imzaların bu kişiler yönünden de incelenmesi gerekirken sadece borçlu yönünden imza incelemesi yapılarak eksik inceleme ile karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 09.11.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/29564, Karar No: 2020/4854, Tarih: 11.03.2020

**22. Hukuk Dairesi         2016/29564 E.  ,  2020/4854 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

AVUKAT ...

AVUKAT ... ÇİLTEPE

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı ... nezdinde uzun yıllardır çalışmakta olduğunu, 20.11.2004 tarihi itibariyle de zabıta olarak görevlendirildiğini, zabıta görevinde iken görevin niteliği gereği sürekli fazla çalışma yaptığını, resmi tatil günleri de dahil olmak üzere sürekli çalıştığını, ancak karşılığının ödenmediğini ileri sürerek fazla çalışma ücreti ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı tarafça yasal süresi içinde cevap dilekçesi ibraz edilmemiş olup; davalı vekili yargılama aşamasındaki beyanlarında davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanılan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresi içerisinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Taraflara arasında davacının yaptığı iş ve buna bağlı olarak fazla çalışma ücreti ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağına hak kazanıp kazanmadığı hususunda ihtilaf bulunmaktadır.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanılan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresi içerisinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Taraflara arasında davacının yaptığı iş ve buna bağlı olarak fazla çalışma ücreti ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağına hak kazanıp kazanmadığı hususunda ihtilaf bulunmaktadır.

Somut olayda, davacı dava dilekçesinde avalı Belediye nezdinde uzun yıllardır çalışmakta olduğunu, 20.11.2004 tarihi itibariyle de zabıta olarak görevlendirildiğini, zabıta görevinde iken görevin niteliği gereği sürekli fazla çalışma yaptığını, resmi tatil günleri de dahil olmak üzere sürekli çalıştığını, ancak karşılığının ödenmediğini ileri sürerek fazla çalışma ücreti ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının tahsilini talep etmiştir. 18.02.2015 tarihli ilk celsedeki beyanında da davacı vekili, davacının 2004 -2009 yılları arasında işçi sıfatıyla zabıta olarak görev yaptığını, birçok tutanakta imzası bulunduğunu, tanık beyanları ile bu hususun ispat edileceğini beyan etmiş ise de, dosya içerisine davalı tarafça sunulan kayıtların incelenmesinden; 17.11.2004 tarihli Encümen Kararı, 02.01.2008 tarihli Belediye Meclisi Kararı, davacının imzasını içerir ve imzası inkar edilmemiş 07.01.2008 tarihli davacı talebi, dava dışı Hizmet İş Sendikası ile davalı ... arasında yapılan anlaşma gereği 07.07.2008 tarihli Belediye yazısı ekinde yer alan liste ve tüm ücret bordroları dikkate alındığında, davacı işçinin davalı Belediyede temizlik işçisi olarak çalıştığı, davacının dava dilekçesindeki talebinin zabıta olarak görevlendirildiği döneme ilişkin fazla çalışma ücreti ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının tahsiline yönelik olduğu, dosyada davalı tarafından ibraz edilen belgelerin aksine ilişkin eşdeğer belge bulunmadığından davacının zabıta olarak çalıştığının kabulü mümkün olmayıp, davanın reddi gerekirken kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 11.03.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5725, Karar No: 2018/12034, Tarih: 19.11.2018

**19. Ceza Dairesi         2018/5725 E.  ,  2018/12034 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nun 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

2- Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 18/03/2015 yerine, şikayet tarihi olan 07/04/2015 olarak gösterilmesi,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye kısmen uygun olarak HÜKMÜN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 19/11/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.