muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/17960, Karar No: 2015/11829, Tarih: 09.11.2015

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekili ve davalılar B.. A.. vekili, davalı İ.. İ.. vekili, davalı T. K.İnşaat Sanayi Ve Ticaret Ltd.Şti vekili, davalı G. Sigorta AŞ vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, 6761 sayılı TTK'nun 1301. maddesinden (6102 sayılı TTK'nın 1472. maddesi) kaynaklanan rücuan tazminat davasına ilişkindir.

1086 sayılı HUMK.nin 381.- 389. maddelerinde (6100 sayılı HMK.nin 294. - 297. maddeleri), hükmün tefhimi, nasıl tesis edileceği ve sonrasında kararın nasıl yazılacağı etraflıca düzenlenmiştir. HUMK’nun 388. maddesinde (HMK.nin 297/2. maddesi); hüküm sonucu kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, istek sonuçlarından her biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, mümkünse sıra numarası altında birer birer, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesinin zorunlu olduğu açıklanmıştır. Başka bir anlatımla, tesis edilen hüküm, infazı kabil ve uygulanabilir olmalıdır.

Yukarıdaki açıklamalar ışığında somut olaya baktığımızda; hüküm fıkrasında, hükmedilen tazminat için davalı G. Sigorta AŞ'nin hangi tarihten itibaren faizden sorumlu olduğu ve uygulanacak faizin niteliği anlaşılamamaktadır. Davalı G. Sigorta AŞ'den de faiz talep edildiğine göre bu taleple ilgili açık bir hüküm kurulmamış olması bozmayı gerektirmiştir.

3-Zararın meydana gelmesinde veya artmasında mağdurun da kusurunun bulunması halinde sözkonusu olan müterafik kusur Borçlar Kanunu'nun 44. maddesinde (6098 sayılı TBK md. 52) düzenlenmiştir. Buna göre zarara uğrayan, zarar doğuran eyleme razı olmuş veya kendisinin sebep olduğu hal ve şartlar zararın meydana gelmesine etki yapmış veya tazminat ödevlisinin durumunu diğer bir surette ağırlaştırmış ise, hakim, tazminat miktarını hafifletebilir. Davalıların, yargılama aşamasındaki savunmaları da gözetilerek işyerinde depolanan kumaşların, doğrudan zemin üzerine konulup konulmadığı, bu hususun zararın artmasına etkisi olup olmadığı ve bu nedenle müterafik kusurunun bulunup bulunmadığı tartışılmadan karar verilmesi doğru değildir.

SONUÇ:Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekili ve davalılar B.. A.. vekili, davalı İ.. İ.. vekili, davalı T. K. İnşaat Sanayi Ve Ticaret Ltd.Şti vekili, davalı G. Sigorta AŞ vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının, (3) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı B.. A.. vekili, davalı İ.. İ.. vekili, davalı T. K. İnşaat Sanayi Ve Ticaret Ltd.Şti vekili, davalı G. Sigorta AŞ vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacı ve davalı B.. A.., davalı İ.. İ.., davalı T. K. İnşaat Sanayi Ve Ticaret Ltd.Şti, davalı G. Sigorta AŞ'ye geri verilmesine 09/11/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/625, Karar No: 2014/5071, Tarih: 10.03.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/625 E.  ,  2014/5071 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava dosyası inceleme için elektronik ortamda gönderilmiştir.

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların "taranma" suretiyle elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur.(HUMK md. 445)Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış,eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranamayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi (duruşmalı temyiz edilen dosyaların her halükarda elektronik değil, fiziki olarak gönderilmesi) gerekmektedir. Fiziki olarak gönderilen dosyalar ayrıca elektronik ortamda gönderilmemelidir.

Dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Mahkemesince dosyanın yeniden kontrol edilerek eksikliklerin gösterilen şekilde tamamlanması, fiziki imkansızlık sebebiyle bunun mümkün olmaması halinde ise elektronik ortamda değil,fiziki olarak gönderilmesi amacıyla dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 10.03.2014 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2011/27539, Karar No: 2013/13276, Tarih: 27.05.2013

**2. Ceza Dairesi         2011/27539 E.  ,  2013/13276 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2009/222711

MAHKEMESİ : Pamukova Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 16/06/2009

NUMARASI : 2008/80 (E) ve 2009/81 (K)

SUÇ : Hakaret

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Pamukova Halk com. adlı internet sitesi sahibi olan sanığın, sitesinde 6 farklı tarihte yazdığı yazılarla katılana hakaret ettiği iddiasıyla 05.02.2008, 11.02.2008 ve 10.03.2008 tarihlerinde yapılan hakaretler nedeniyle 20.06.2008 tarihli iddianame ile 01.04.2008 tarihli hakaret nedeniyle 10.06.2008 tarihli iddianame ile ve 09.02.2008 ve 21.03.2008 tarihlerindeki hakaretler nedeniyle de 13.11.2008 tarihli iddianameyle kamu davalarının açıldığı, her üç davanın birleştirilerek yapılan yargılaması sonucunda ilk iddianamedeki yazıların hakaret içerikli olmadıklarından sanığın bu suçlardan açılan davada beraattine, diğer iki iddianame ile açılan suçlardan mahkumiyetine karar verildiği, sanık ve O Yer Cumhuriyet Savcısının yalnızca mahkumiyet hükümlerini temyiz ettikleri belirlenerek yapılan incelemede,

02.07.2012 tarihinde kabul edilerek, 28344 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan ve 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava Ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanunun Geçici 1. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendi uyarınca kovuşturmanın ertelenmesine karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 27.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10284, Karar No: 2016/9767, Tarih: 17.11.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/10284 E.  ,  2016/9767 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK'nın 157/1, 52/2, 53, 51. maddeleri gereğince 2 yıl hapis ve 6.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, suç tarihinde katılanı arayarak kendisini soruşturmayı yürüten Cumhuriyet Savcısı olarak tanıtarak hesabından para çekildiğini, bu kişi hakkında operasyon yürütüldüğünü ve yakalanabilmesi için para göndermesi gerektiğini söylediği, katılanın da sanığa güvenerek sanığın belirtiği hesaba toplam 7.120,00 TL para gönderdiği, suç duyurusu üzerine hesaba bloke konulması üzerine paranın çekilemediği, sanığın bu şekilde dolandırıcılık suçunu işlediği iddia edilen olayda,

1- Sanık savunmasında, banka kartını kaybettiğini ve hesabını dondurduğunu beyan etmesi karşısında; sanığın hesabına para yatırıldığı banka şubesinden, sanığın kartının kaybolması ile ilgili bir başvurusunun bulunup bulunmadığı, varsa suç tarihinden önce mi yoksa sonramı olduğu sorulmadan eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

2- Kabule göre de;

a) Sanığın hesabına katılan tarafından paranın yatırıldığı ancak para üzerine bloke konulması nedeniyle sanık tarafından paranın çekilmediği anlaşılmakla; sanık hakkında TCK'nun 35. maddesindeki teşebbüs hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

b) TCK'nın 53/1. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının, Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E, 2015/85 sayılı iptal kararı doğrultusunda uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesi ile değişik 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17/11/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/73, Karar No: 2024/747, Tarih: 12.02.2024

**7. Hukuk Dairesi         2024/73 E.  ,  2024/747 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1178 E., 2023/878 K.

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, İlk Derece Mahkemesinin 28.03.2022 tarihli ek kararı ile istinaf isteminin süresinde olmadığından bahisle istinaf dilekçesinin reddine karar verilmiştir.

Ek kararın davalılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun süreden reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; ... ili, ... Mahallesi, 488 ada 7 parseldeki ... oğlu ... ... adına kayıtlı olan tapu kaydının iptali ile davacılar adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar ..., ... ..., ..., ..., ..., Davalı ... duruşmadaki beyanları ile; açılan davayı kabul ettiklerini beyan etmişlerdir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile;davanın kabulüne ve 488 ada 7 parselde ... oğlu ... adına kayıtlı olan tapunun tapu kaydının iptali ile davacılar adına hisseleri oranında tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiştir.

2. İlk Derece Mahkemesi kararına karşı davalılar vekilleri tarafından istinaf isteminde bulunulmuş, 28.03.2022 tarihli ek karar ile istinaf dilekçesinin süresinde olmadığı belirtilerek dilekçenin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen 28.03.2023 tarihli ek kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekillerinin ek karara karşı istinaf dilekçesinde özetle; İlk Derece Mahkemesinin gerekçeli kararının azledilen vekile usulsüz tebliğ edildiğini ve istinaf istemlerinin süresinde olduğunu ileri sürerek; ek kararın kaldırılmasını ve istinaf incelemesi yapılarak ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını, davanın reddine karar verilmesini talep etmişlerdir.

C. Gerekçe ve Sonuç

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekillerinin ek karara karşı istinaf dilekçesinde özetle; İlk Derece Mahkemesinin gerekçeli kararının azledilen vekile usulsüz tebliğ edildiğini ve istinaf istemlerinin süresinde olduğunu ileri sürerek; ek kararın kaldırılmasını ve istinaf incelemesi yapılarak ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını, davanın reddine karar verilmesini talep etmişlerdir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; Tebligat Kanunu'nun 11/1 inci maddesi ve Tebligat Yönetmeliğinin 18/2 nci maddesi gereğince vekil ile takip edilen işlerde tebligatın vekile yapılması zorunlu olup, asile yapılan tebligatın geçerli olmadığı, buna göre davalılar adına vekilleri Av. Engin Bağrıaçık'a 20.11.2022 tarihinde usulüne uygun olarak gerekçeli kararın tebliğ edildiği ve istinaf kanun yoluna başvuru süresinin bu tarihten sonra başladığı bu sürenin 05.12.2022 tarihinde sona erdiği, dolayısıyla 03.03.2023 tarihinde sunulan istinaf dilekçelerinin, istinaf kanun yoluna başvuru süresinin sona ermesinden sonra sunulmaları gerekçesiyle istinaf başvurusunun süreden reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalılar vekili temyiz dilekçesinde özetle; İlk Derece Mahkemesi ek kararına karşı istinaf dilekçelerinde ileri sürülen nedenlerle, kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, tapu iptal ve tescil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 345/1 ve 346 ıncı maddeleri, 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 11/1 inci maddesi ve Tebligat Yönetmeliğinin 18/2 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Davalılar vekillerinin istinaf başvurusunun süresinde kabul edilmesine yönelik temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Kamu düzeni gereği re'sen yapılan inceleme sonucu;

a- Davalılar vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun, İlk Derece Mahkemesince süresinde olmadığından bahisle ek karar ile reddedildiği, ek kararın davalılar vekilince süresi içinde istinaf edildiği anlaşılmakla Bölge Adliye Mahkemesince istinaf incelemesinin öncelikle verilen ek karar üzerinden yapılarak sonuca ulaşılması gerektiği açıktır.

b- İncelenen Bölge Adliye Mahkemesi kararının gerekçesinde de davalılar vekilinin istinaf başvurusunun süresinde olmadığının değerlendirildiği, başka bir anlatımla ek kararın yerinde olduğu yönünde açıklamalar yapıldığı halde ek karara karşı istinaf başvurusunun esastan reddine şeklinde karar verilmesi gerekirken, istinaf başvurusunun süreden reddine şeklinde karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.

3. Ne var ki bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesi kararının düzeltilerek onanması gerekir.

3. Ne var ki bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesi kararının düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davalılar vekilinin temyiz itirazlarının REDDİNE,

2. Re'sen kamu düzeni gereğince yapılan inceleme sonucu, Bölge Adliye Mahkemesi kararının hüküm fıkrasının (1) numaralı bendinde yer alan “SÜREDEN REDDİNE” ibaresinin çıkartılarak yerine “ESASTAN REDDİNE” ibaresinin yazılmasına, hükmün "2" numaralı bendinin tamamının hükümden çıkartılmasına, yerine "davalılar tarafından yatırılan istinaf harcı yeterli olduğundan bu hususta yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına" yazılmak suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

İstek hâlinde peşin alınan temyiz harcının ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

12.02.2024 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7890, Karar No: 2022/3558, Tarih: 18.05.2022

**7. Hukuk Dairesi         2021/7890 E.  ,  2022/3558 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 25/02/2014 gününde verilen dilekçe ile muhdesat aidiyetinin tespiti istenmesi üzerine Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 24/12/2019 tarih, 2016/6160 E.- 2019/11715 K. sayılı bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 14/06/2021 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün evrak incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Mahkemece, Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin bozma ilamı doğrultusunda araştırma ve inceleme yapılarak verilmiş olan karar usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun 13/j maddesi gereğince Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 18/05/2022 tarihinde oyçokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY

Davacı vekili 25.02.2014 tarihli dava dilekçesinde; müvekkili davacının Batman İli, ... Köyünde bulunan 102 parselin maliki olduğunu, taşınmazın nehir yatağına komşu bulunduğunu, müvekkili tarafından kendi taşınmazı sanılarak nehir yatağına 270 adet meyve ağacı dikildiğini, Devlet Su İşleri tarafından kamulaştırma işlemlerine başlandığını belirterek, nehir yatağına dikilen ağaçların müvekkili tarafından dikildiğinin tespitini talep etmiştir.

Tapu kaydına göre, 102 parsel sayılı taşınmazda davacının ¾ payının bulunduğu ve taşınmazın 6.100 m² bulunduğu görülmüştür.

Fen elemanı bilirkişisi Harun Işık’ın 08.02.2015 tarihli krokisine göre, yapılan keşif sonucunda belirtilen dava konusu yerin 102 parsel sayılı taşınmazın güneyinde Dicle Nehrine sınırı bulunan 3545 m² miktarlı bahçe vasıflı yer olduğu anlaşılmıştır.

Ziraat mühendisi bilirkişisi 19.02.2015 tarihli raporunda, taşınmazın Dicle Nehrinin yakınında olduğunu, teraslanmak suretiyle karışık meyve bahçesi haline getirildiğini ve ağaçların 16-17 yaşlarında bulunduğunu belirtmiştir.

Davalı Hazine vekili cevap dilekçesinde; haksız ve dayanaktan yoksun davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Batman 2. Asliye Hukuk Mahkemesi 04.11.2015 tarihinde verdiği kararla, Hazine aleyhine açılan davanın kabulüne karar vermiştir.

Hazine vekilinin temyizi üzerine, Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 24.12.2019 tarihli ilamıyla, ilk derece mahkemesi kararı bozulmuştur.

8. Hukuk Dairesi bozma ilamında; dava konusu yerin kamulaştırma alanında kaldığı belirlenmiş ise de davaya konu ağaçların kamulaştırma ilanından önce mi yoksa, sonra mı dikildiği tespit edilerek, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik incelemeyle karar verildiğinden bahisle yerel mahkeme kararını doğru bulmamıştır.

Hazine vekilinin temyizi üzerine, Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 24.12.2019 tarihli ilamıyla, ilk derece mahkemesi kararı bozulmuştur.

8. Hukuk Dairesi bozma ilamında; dava konusu yerin kamulaştırma alanında kaldığı belirlenmiş ise de davaya konu ağaçların kamulaştırma ilanından önce mi yoksa, sonra mı dikildiği tespit edilerek, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik incelemeyle karar verildiğinden bahisle yerel mahkeme kararını doğru bulmamıştır.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda verilen 14.06.2021 tarihli kararla, dava konusu ağaçların davacının maliki bulunduğu 102 parsel dışına dikildiği, ağaçların aktif nehir yatağı niteliğindeki alanda kaldığı belirlenerek, ağaçların davacı tarafından dikilip meydana getirildiğinin tespitine karar verilmiştir.

Hükmü davalı Hazine vekili temyiz etmiştir.

Hükmün, Dairemizce oy çokluğuyla onanmasına karar verilmiştir. Davaya konu ağaçların dikili bulunduğu taşınmazın, davacının paydaşı bulunduğu 102 parselin güneyinde ve aktif nehir yatağında bulunduğu, bu özelliği gereği ağaç dikilen taşınmazın özel mülkiyete konu olabilecek niteliği taşımadığı açıktır.

Böyle bir taşınmazın zilyetlikle mülk edinilmesi mümkün olmadığından, üzerine dikilen muhdesatlara da hukuken bir değer verilemez. Davanın reddine karar verilmesi gerekirken, kamu açısından hiçbir değeri bulunmayan ağaçlar yönünden, davacı lehine kamulaştırma bedeli talep etme yolunu açan, sayın çoğunluğun onama kararına katılamıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2011/17755, Karar No: 2012/2351, Tarih: 16.02.2012

**10. Hukuk Dairesi         2011/17755 E.  ,  2012/2351 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, hak sahibi konumunda yer alan davacıya bağlanan ölüm aylığının 5510 sayılı Kanun hükümleri gereğince kesilmesi yönündeki davalı ..... Başkanlığı işleminin iptali ile yersiz ödendiği ileri sürülen aylıklar nedeniyle borçlu olunmadığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Hakkında verilen boşanma kararı 2001 yılında kesinleşen davacıya, 1999 yılında yaşamını yitiren iştirakçi babası üzerinden 5434 sayılı ....hükümlerine göre hak sahibi kız çocuğu sıfatıyla bağlanan yetim (ölüm) aylığının, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığının belirlendiği gerekçesiyle davalı Kurumca 2010 yılının Şubat ayında gerçekleştirilen işlemle 01.11.2008 tarihi itibarıyla kesilerek, 01.11.2008 – 30.11.2009 döneminde yersiz ödendiği ileri sürülen aylıklar yönünden borç tahakkuku işlemi tesis edildiği, davacının boşandığı eşiyle 05.11.2009 günü yeniden evlendiği anlaşılmaktadır.

506, 1479, 2925, 2926, 5434 sayılı Kanunlarda yer almamakla birlikte ilk kez 5510 sayılı ..... “Gelir ve aylık bağlanmayacak haller” başlığını taşıyan 56'ncı maddesinin ikinci (son) fıkrasında düzenlenen davanın yasal dayanağı niteliğindeki norm 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe girmiş, fıkrada “Eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir. Bu kişilere ödenmiş olan tutarlar, 96'ncı madde hükümlerine göre geri alınır.” düzenlemesine yer verilmiştir. Öncelikle belirtilmelidir ki, inceleme konusu hükmün Anayasa'ya aykırı olduğu gerekçesiyle iptali istemiyle yapılan başvurunun, Anayasa Mahkemesi'nin 15.12.2011 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanan 28.04.2011 gün ve 2009/86 Esas – 2011/70 Karar sayılı kararı ile reddedildiği, dolayısıyla iptal edilmeyen fıkranın yürürlükte olduğu belirgindir.

Fıkra, oldukça sade biçimde kaleme alınmış, madde başlığında “bağlanmayacak” sözcüğüne yer verildikten sonra fıkra metninde “bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir” ibareleri kullanılmış, böylelikle, daha önceki sosyal güvenlik kanunlarında yer almayan, boşanılan eşle fiilen (eylemli olarak) birlikte yaşama olgusu, gelir/aylık kesme nedeni olarak düzenlendiği gibi, eylemli olarak birlikte yaşama, aynı zamanda gelir/aylık bağlama engeli olarak da benimsenmiştir. Burada, eylemli olarak birlikte yaşama