muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/9064, Karar No: 2013/25037, Tarih: 26.12.2013

Anılan 56'ncı maddede, oldukça yalın olarak “eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen” ibareleri yer almakta olup, kanun koyucu tarafından örneğin; “sosyal güvenlik kanunları kapsamında ölüm aylığına hak kazanmak amacıyla eşinden boşanan”, “hak sahibi sıfatını haksız yere elde etme amacıyla eşinden boşanan”, “gerçek boşanma iradesi söz konusu olmaksızın (muvazaalı olarak) eşinden boşanan” veya bunlara benzer ifadelere yer verilmemiş, sade olarak kaleme alınan metinle uygulama alanı genişletilmiştir. Maddede boşanma amacına/saikine yönelik herhangi bir düzenlemeye yer verilmediğinden, gerek Kurumca, gerekse yargı organlarınca uygulama yapılırken; eşlerin boşanma iradelerinin gerçekliğinin/samimiliğinin araştırılıp ortaya konulması söz konusu olmamalı, boşanmanın muvazaalı olup olmadığına ilişkin herhangi bir araştırma/irdeleme ve boşanma yönündeki kesinleşmiş yargı kararının geçerliliğinin sorgulaması yapılmamalı, özellikle, kesinleşmiş yargı organının verdiği karara dayanan “boşanma” hukuki durum ve sonucunun eşlerin gerçek iradelerine dayanıp dayanmadığının araştırılmasının bir başka organın yetki ve görevi içerisinde yer almadığı, kaldı ki, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununda “anlaşmalı boşanma” adı altında hukuki bir düzenlemenin de bulunduğu dikkate alınmalıdır. Şu durumda sonuç olarak vurgulanmalıdır ki, boşanma tarihi itibarıyla gerçek/samimi boşanma iradelerine sahip olan (evlilik birliği temelinden sarsılan) veya olmayan tüm eşlerin, maddenin yürürlük tarihi olan 01.10.2008 tarihinden itibaren her ne sebeple olursa olsun eylemli olarak birlikte yaşadıklarının saptanması durumunda gelirin/aylığın kesilmesi zorunluluğu bulunmaktadır.

Gelirin/aylığın kesilme tarihi ile Kurumun geri alım (istirdat) hakkının kapsamına ilişkin olarak; eylemli birlikte yaşama olgusunun gerçekleşme/başlama tarihi esas alınarak bu tarih itibarıyla gelir/aylık kesme veya iptal işlemi tesis edilip ilgiliye, anılan tarihten itibaren yapılan ödemeler yasal dayanaktan yoksun/yersiz kabul edilmeli, ancak, söz konusu madde 01.10.2008 günü yürürlüğe girdiğinden, eylemli birliktelik daha önce başlamış olsa dahi maddenin yürürlük günü öncesine gidilmemeli, başka bir anlatımla 01.10.2008 tarihi öncesine ilişkin borç tahakkuku söz konusu olmamalı, böylelikle açıklığa kavuşturulacak yersiz ödeme dönemine ilişkin olarak 5510 sayılı Kanunun 96'ncı maddesine göre uygulama yapılmalıdır. İnceleme konusu 56'ncı maddede, “eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle” ibareleri yer aldığından, birden fazla evlilik ve doğal olarak birden fazla boşanmanın gerçekleşmiş olması durumunda, boşanılan herhangi bir eşle eylemli olarak birlikte yaşama durumunda madde hükmünün uygulanacağı gözetilmelidir.

Sonuç olarak; 5510 sayılı Sosyal Sigortalar Ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrasına dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve özellikle taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir. Bu nedenle Anayasa’nın 20'nci maddesi ile

5510 sayılı Kanun, 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu, 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri Ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanun, 4857 sayılı İş Kanunu, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu ve diğer ilgili mevzuat hükümleri göz önünde bulundurulmak suretiyle yöntemince araştırma yapılmalı, tarafların göstereceği tüm kanıtlar toplanmalı, bildirilen ve dinlenilmesi istenilen tanıkların ifadeleri alınmalı, davacı ile boşandığı eşinin yerleşim yerlerinin saptanmasına ilişkin olarak; muhtarlıktan ikametgah senetleri elde edilmeli, ilgili Nüfus Müdürlüklerinden sağlanan nüfus kayıt örnekleri ile yerleşim yeri ve diğer adres belgelerinden yararlanılmalı, adres değişiklik ve nakillerine ilişkin bilgilere ulaşılmalı, özellikle ilgili Nüfus Müdürlüğü’nden adres hareketleri, tarihleriyle birlikte istenilmeli, ilgililerin su, elektrik, telefon aboneliklerinin hangi adreste kimin adına tesis edildiği saptanmalı, seçmen bilgi kayıtları getirtilmeli, varsa çalışmaları nedeniyle resmi/özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, boşanan eşler 4857 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yer almakta iseler adlarına ödeme yapılabilecek özel olarak açılan banka hesabı bulunup bulunmadığı belirlenmeli, boşanan eşlerin kayıtlı oldukları bölge/bölgeler yönünden kapsamlı Emniyet Müdürlüğü/Jandarma Komutanlığı araştırması yapılmalı, anılan mahalle/köy muhtar ve azalarının tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre karar verilmelidir.

Somut olayda, davacının ve boşandığı eşinin dava konusu dönemde birlikte yaşayıp yaşamadığına dair belirtilen şekilde ayrıntılı araştırma yapılmadığı, davacı tanıklarının beyanları ile yetinildiği, resen tanık araştırılarak dinlenilmediği, eksik inceleme ve araştırma ile karar verildiği anlaşılmıştır.

Yapılacak iş, davacı ile boşandığı eşinin birlikte yaşayıp yaşamadığını tespit için, yukarıdaki açıklamalar kapsamında ayrıntılı araştırma yaparak sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu davanın kabulüne karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 26/12/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/53, Karar No: 2010/11687, Tarih: 10.05.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/53 E.  ,  2010/11687 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/11/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının bozulmasını mutazammın 21.7.2009 tarih, 7960/16493 sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki davalı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Düzeltilmesi istenen Yargıtay ilamıyla bunda atıf yapılan mahkeme kararında yazılı gerekçeler ve dosyada mevcut belgeler karşısında karar düzeltme isteği yerinde görülmediği gibi HUMK. nun 440. maddesinde yazılı dört halden hiç birine de uymadığından İİK.nun 366. ve HUMK.nun 442. maddeleri uyarınca (REDDİNE), takdiren 190 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak hazineye gelir yazılmasına, başkaca harç alınmasına yer olmadığına, 10.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5156, Karar No: 2019/289, Tarih: 17.01.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/5156 E.  ,  2019/289 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

ŞİKAYETÇİ : ... İnşaat Ve Tesisat Malzemeleri Yatırım ve

Pazarlama A.Ş.

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nun 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 17/01/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7531, Karar No: 2023/12098, Tarih: 08.11.2023

**4. Hukuk Dairesi         2023/7531 E.  ,  2023/12098 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/292 Esas, 2023/39 Karar

vekili Avukat ...

HÜKÜM/KARAR : Davanın Reddi

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen haksız eyleme dayalı maddi tazminat ve murazaanın giderilmesi davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece kararın bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın esastan reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin halı ve mobilya mağazası sahibi olduğunu, her yağmurdan sonra mağazanın bodrum katına su dolduğunu, birçok kez durumun önlenmesi için müracaat edilmesine rağmen herhangi bir işlem yapılmadığını, mağazanın bulunduğu sokaktaki yağmur suyu ve kanalizasyon hattının yetersiz olduğunu, 2013 yılında yağan yağmurlardan sonra mağazanın bodrum katına su dolduğunu, çok sayıdaki halı ve yolluğun kullanılamaz ... geldiğini belirterek Kemalpaşa 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2013/5 D.İş ve Kemalpaşa 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2013/74 D.İş sayılı tespit dosyalarında belirlenen 280.728,37 TL maddi zararın zarar tarihinden yasal faizi ile beraber davalıdan tahsili ile mağazanın bulunduğu sokaktaki kanalizasyon hattının borularının yetersizliğinin giderilmesi, hattın kapasitesinin artırılmasına yönelik çalışmalar yapılmasına yönelik taraflar arasında oluşan muarazanın giderilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; dava konusu taşınmaza ait bina kolu bağlantısının 5216 sayılı Kanun'un yürürlük tarihinden önce Kemalpaşa Belediyesi tarafından yapıldığını, tüm sorumluluğun belediyede olduğunu, kendilerine husumet düşmeyeceğini belirterek davanın reddini istemiştir.

Davalı Kemalpaşa Belediye Başkanlığı vekili cevap dilekçesinde; sorumluluğun diğer davalıda olduğunu belirterek davanın husumetten ve esastan reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 10.05.2016 tarihli ve 2013/770 Esas, 2015/274 sayılı kararı ile; yağış sonrası davacıya ait halı ve mobilya mağazasına su basması nedeniyle oluşan hasarın, alt yapı sorunundan kaynaklandığı, alt yapı ve planlamadan Kemalpaşa Belediyesi ve ...'nün birlikte sorumlu oldukları, tazminat hesabına yönelik bilirkişi raporunun denetime elverişli olduğu gerekçesi ile 280.728,37 TL maddi tazminatın zarar tarihinden yasal faizi ile beraber davalılar Kemalpaşa Belediyesi ve ...'nden müştereken ve müteselsilen tahsiline, muarazanın giderilmesi talebinin kabulüne karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

Dairenin 14.12.2017 tarihli 2016/2377 Esas 2017/8300 sayılı ilamıyla; "...İstemin ileri sürülüş biçimine göre davacı; davalıların hizmet kusuruna dayalı olarak tazminat talebinde bulunmaktadır. Davalı Belediye Başkanlığı kamusal kurallar çerçevesinde faaliyet göstermekte olup eylem ve işlemleri de kamusal niteliktedir ve kamu hizmeti kavramı çerçevesindedir. Kamu hizmetinin görülmesi sırasında ve hizmet kusurundan doğan zararların gideriminde idari yargı görevlidir (2577 sayılı İYUK. M.2) Görev sorunu, kamu düzenine ilişkin olup açıkça veya hiç ileri sürülmese bile yargılamanın her aşamasında mahkemelerce kendiliğinden gözetilir. Açıklanan nedenle; mahkemece, davalı Kemalpaşa Belediye Başkanlığı yönünden yargı yolu bakımından görevsizlik kararı verilmesi gerekirken bu yön üzerinde durulmadan işin esası incelenerek yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru görülmemiştir ve ayrıca dosyadaki bilgi ve belgelerin incelenmesinde; mahkemece yapılan keşif neticesinde hazırlanan raporda tarafların kusur durumlarının belirlenmediği anlaşılmaktadır. Şu halde; zararın oluşmasında tarafların kusur durumlarını belirleyen ve uyuşmazlığı çözmeye yeterli nitelikte uzman bilirkişi raporu alınması gerekmektedir. Bu nedenle mahkemece, olaya ilişkin tüm deliller toplandıktan sonra, tarafların kusur durumunun belirlenmesi için konusunda uzman bilirkişiden rapor alınması ve dosya kapsamı ile rapor sonucuna göre belirlenen maddi zararın tazminine karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile karar verilmesi usul ve yasaya uygun olmamış, bu durum kararın bozulmasını gerektirmiştir." şeklindeki gerekçeyle hükmün bozulmasına, bozma nedenine göre davalıların diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına karar verilmiş, Dairenin 17.04.2019 tarihli ve 2018/2273 Esas 2019/2364 Karar sayılı ilamı ile davacı vekilinin karar düzeltme isteği reddedilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Bozmaya uyularak davalı Kemalpaşa Belediyesine açılan dava, dosyadan tefrik edilmiştir. Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; denetime uygun 17.06.2021 ve 18.09.2022 tarihli kusur raporlarına göre su basmasına bağlı oluşan hasara 2006 yılında Kemalpaşa Belediyesi tarafından takılan yanlış bağlantı kolunun sebep olduğu, 5216 sayılı Kanun'un yürürlük tarihi öncesinde sorumluluğun tefrik kararı verilen Kemalpaşa Belediyesinde olduğu, davalı ...'nün olayda kusur ve sorumluluğunun bulunmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; zararın 2013 yılında meydana geldiğini, 5216 sayılı Kanun'un yürürlük tarihinin 2004 olduğunu, 2007 yılında Belediye tarafından davalı ...'ne devrin tamamlandığını, olay tarihi itibari ile zarardan davalı ...'nün sorumlu olduğunu, davalı yararına hükmedilen vekalet ücretinin fahiş olduğunu, davanın kabulüne karar verilmesi gerektiğini belirtmiştir.

C. Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; 2013 yılı Ocak ve Ağustos aylarında meydana gelen yağışlar neticesinde davacıya ait halı ve mobilya mağazasının bodrum katına su basması nedeniyle oluşan maddi zararın tahsili ile muarazanın giderilmesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3 üncü maddesi delaletiyle mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 428 inci maddesi, 438 maddesinin yedi, sekiz ve dokuzuncu fıkraları ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 49 uncu maddesi, İzmir Büyükşehir Belediyesi ... Çalışma, Usul ve Esasları Hakkındaki Teşkilat Yönetmeliği

3. Değerlendirme

Dosya kapsamından, 2013 yılında İzmir Kemalpaşa'da meydana gelen yağışlardan sonra davacının sahibi olduğu halı ve mobilya mağazasının bodrum katına su dolduğu, çok sayıda halı ve yolluğun kullanılamaz ... geldiği ve iş yerinin zarar gördüğü iddiası ile tadilat ve halılardaki zarara ilişkin tespit ile belirlenen zararın tahsili istemi ile eldeki davanın açıldığı, yapı kullanma izin belgesinin 2006 yılında tefrik kararı verilen Kemalpaşa Belediyesi tarafından verildiği ancak 5216 sayılı Kanun ile Kemalpaşa İlçesinin İzmir Büyükşehir Belediyesi yetki ve sorumluluğuna dahil edildiği, devir işleminin 15.01.2007 tarihinde tamamlanmasından bu yana su ve kanalizasyon hizmetlerinden davalı tarafın sorumlu olduğu anlaşılmıştır.

İzmir Büyükşehir Belediyesi ... Çalışma, Usul ve Esasları Hakkındaki Teşkilat Yönetmeliğine göre İzmir Büyükşehir sınırlarında yerleşimlerin atıksu kollektörleri ve ana kuşaklama kanalları ile kanalizasyon şebekesi ve yağmursuyu kanallarının, baca içi terfi ve pompa istasyonlarının işletme, bakım, onarım ve temizliğini yapmak, yaptırmak davalının sorumluluğundadır.

İzmir Büyükşehir Belediyesi ... Çalışma, Usul ve Esasları Hakkındaki Teşkilat Yönetmeliğine göre İzmir Büyükşehir sınırlarında yerleşimlerin atıksu kollektörleri ve ana kuşaklama kanalları ile kanalizasyon şebekesi ve yağmursuyu kanallarının, baca içi terfi ve pompa istasyonlarının işletme, bakım, onarım ve temizliğini yapmak, yaptırmak davalının sorumluluğundadır.

Somut olayda; dava konusu olayın davacının iş yerinin bulunduğu sokaktan geçen kanalizasyon hattının, aşırı yağışlarda yetersiz kalması sebebiyle, kabaran kanalizasyon suyunun rogarları doldurması ve suyun bina kanalizasyon borularına geri tepmesi ile oluştuğu anlaşılmıştır. Yapı kullanma izin belgesi 2006 yılında tefrik kararı verilen Kemalpaşa Belediyesi tarafından verilmekle beraber dava konusu olayın 2013 yılında, davalı İZSU'nun yetki ve sorumluluğunun olduğu dönemde meydana geldiği, davalı tarafın Kemalpaşa ilçesinde bulunan kanalizasyon şebekesi ve yağmursuyu kanallarının, işletme, bakım, onarım, temizliğinden bu anlamda dava konusu zarardan sorumlu olduğu anlaşılmakla dosya kapsamındaki bilirkişi raporu ile belirlenen zarara hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün bozulması gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde davacıya iadesine,

Dosyanın Mahkemeye gönderilmesine,

08.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3423, Karar No: 2019/9138, Tarih: 10.12.2019

**11. Ceza Dairesi         2019/3423 E.  ,  2019/9138 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Sanıklar hakkında 2002, 2003, 2004, 2005 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan düşme,

Sanık ... hakkında 2006 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan beraat

A)Her iki sanık hakkında, 2002, 2003, 2004, 2005 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından kurulan hükümlere yönelik katılan vekilinin temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Sanıklara yüklenen "2002, 2003, 2004, 2005 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme" suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nin 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımı, suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiğinden, kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle düşürüldüğü gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz taleplerinin reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

B)Sanık ... hakkında, 2006 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Sanığa yüklenen “sahte fatura düzenlemek” suçunun 213 sayılı VUK’nin 359/b-1. maddesindeki cezasının üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz talepleri bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun’un 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 10.12.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4161, Karar No: 2018/12351, Tarih: 18.12.2018

**17. Hukuk Dairesi         2018/4161 E.  ,  2018/12351 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davası üzerine yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne ilişkin verilen hüküm davalı ...Ş. vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, 03.09.2014 tarihinde davacıya ait araç ile davalıların sürücüsü, işleteni ve trafik sigortacısı olduğu araç arasında meydana gelen trafik kazası nedeniyle davacıya ait araçta hasar meydana geldiğini, davalı sürücünün meydana gelen kazada tam kusurlu olduğunu, davalı ... şirketinde hasar dosyası açıldığını ancak davacıya herhangi bir ödeme yapılmadığını, yapılan tespit sonucu araçta meydana gelen değer kaybının 5.250,00 TL olduğunu, kaza nedeniyle davacının araç kiraladığını faturalarını ibraz ettiğini beyanla şimdilik 1.000,00 TL değer kaybı, 1.000,00 TL araç kiralama bedeli, 540,09 TL değişik iş dosyası masrafının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar ... ve ... vekili, yapılan tespiti kabul etmediklerini beyanla davanın reddini savunmuştur.

Davalı ...Ş. vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; iddia, savunma, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kabulü ile, 2.000,00 TL maddi tazminatın davalılar ... ve ... yönünden

kaza tarihinden, sigorta şirketi yönünden dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte ve sigorta şirketi yönünden poliçe limitiyle sınırlı olmak kaydıyla alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı ...Ş. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan araç hasarı nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir.

6100 sayılı HMK'nın geçici 3/2. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırı 2016 yılı için 2.190,00 TL'dir. Kesinlik sınırı kamu düzeni ile ilgilidir. Temyize konu maddi tazminat yönünden verilen karar, anılan yasanın yürürlüğünden sonra verildiğinden kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay’ca da temyiz isteminin reddine karar verilebileceğinden; davalı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı ...Ş. vekilinin temyiz itirazlarının (dilekçesinin) mahkeme hükmünün miktar itibariyle kesin olması nedeniyle REDDİNE, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı ...Ş'ye geri verilmesine 18.12.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.