muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/15999, Karar No: 2017/14950, Tarih: 31.10.2017

**3. Hukuk Dairesi         2017/15999 E.  ,  2017/14950 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki Tüketici Hakem Heyeti Kararına İtiraz davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, abonesi olan davalıya tahakkuk ettirdiği faturalarda kayıp kaçak vb. ad altında yansıttığı bedellerin tüketiciye iadesine yönelik Tüketici Hakem Heyeti kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davacı elektrik şirketi tarafından, bedellerin davalı aboneden tahsil edilmesinin doğru olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafça temyiz edilmiştir.

1-)Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak vb. bedelin tüketiciye iadesine yönelik Tüketici Hakem Heyeti kararının iptali istemine ilişkindir.

Kayıp-kaçak bedeli ile dağıtım-iletim bedeli sayaç okuma ve perakende satış hizmet bedelleri hakkında 17.06.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6719 sayılı kanun öncesinde Yargıtay....21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “ Herkes, kamu giderlerini karşılamak üzere, mali gücüne göre, vergi ödemekle yükümlüdür.Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır. Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülüklerin muaflık, istisnalar ve indirimleriyle oranlarına ilişkin hükümlerinde kanunun belirttiği yukarı ve aşağı sınırlar içinde değişiklik yapmak yetkisi Bakanlar Kuruluna verilebilir" şeklindeki düzenlemeye göre kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının ... Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde ... tarafından belirlenerek uygulandığından bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin ...'ya sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve ... düşünceleri ile bağdaşmadığı , bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devleti nin vazgeçilmez unsuru olduğundan ... kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınması doğru bulunmayarak hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ancak, Uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih ve 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanun "17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış , bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde ... nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan ... kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., Geçici 19. ile 20.maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davacının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre davacının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davacı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, Tüketici Hakem Heyeti’ne başvuru tarihinin 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanunun yürürlükte olduğu dönemde olması nedeniyle verilecek kararların ard etkisi olduğu kabul edildiğinden 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 31.10.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/17878, Karar No: 2024/3563, Tarih: 22.05.2024

**8. Hukuk Dairesi         2021/17878 E.  ,  2024/3563 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/576 E., 2021/1483 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddine

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bursa 10. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/40 E., 2021/11 K.

Taraflar arasındaki tapu iptal ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince taraf vekillerinin başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili; dava konusu Bursa ili Nilüfer ilçesi ... mahallesi 4211 ada 6 parsel ve 4208 ada 1 parsel sayılı taşınmazların ... Dikencik Özel Ormanı-3 olarak sınırlandırılan özel orman alanında kaldığını, kök parsel 660 parsel sayılı taşınmazın özel orman vasfı ile kayıtlı iken yapılan kamulaştırma ve ifraz işlemleri ile dava konusu parsellere dönüştürüldüğünü, 6831 sayılı Orman Kanunu (6831 sayılı Kanun) 52. maddesine aykırı olarak ifraz işlemleri yapıldığını beyanla, Bursa ili Nilüfer ilçesi Balat mahallesi 4211 ada 6 parsel ve 4208 ada 1 parsel sayılı taşınmazların tapu kayıtlarının tek parsel numarası altında birleştirilmesi ile özel orman vasfı ile tapu kaydında mevcut malikleri adına tapuya tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Hazine vekili; dava konusu 4211 ada 6 parsel sayılı taşınmazın evveliyatında 660 parsel iken 2700 m2'lik kısmının Bursa Valiliği İl İdare Kurulunun 14.06.1984 tarih ve 6/1 dosya numaralı kararı ile kamulaştırılmasına karar verildiğini, 660 parsel sayılı taşınmazın 2700 m2'lik kısmının 666 parsel numarası ile Hazine adına tescil edildiğini, yenileme ve imar uygulaması sonucunda 4211 ada 6 parsel sayısı ile Hazine adına tescil edildiğini, davanın ... Bakanlığına ihbarı gerektiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı gerçek kişiler vekili; Bursa ili Nilüfer ilçesi 4211 ada 6 parsel ile 4208 ada 1 parselin tamamının bir bütün halinde davalılar adına kayıtlı iken, diğer davalı Hazine tarafından Bursa Cezaevi hizmet alanına alınmak üzere 2.704,36 m2'lik alanının, Bursa Valiliği İl İdare Kurulunun 14.06.1984 tarih ve 6/1 dosya 246 sayılı kararı ile kamulaştırıldığını, kamulaştırma maksadına uygun olarak tasarrufta bulunulduğunu, fiilen de kullanıldığını, dava konusu kamulaştırmanın davalılar arasında yapılan özel bir taksim/tasarruf olmadığını, 2704 m2'lik alanın devlet ormanı olmadığını, dava konusu tefrik işleminin rızai taksim ile değil, cebri kamulaştırma kararı ile olduğunu, Bursa İl İdare Kurulunun 14.06.1984 tarih ve 246 sayılı kamulaştırma kararının halen yürürlükte olduğunu, kamulaştırmadan vazgeçiliyorsa veya kamulaştırma iptal edilirse davalıların gayrimenkulü iade almaya/kabule hazır olduklarını, Orman İdaresinin, Hazine tasarruflarına karşı dava ikame yetkisi olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonunda; ... Dikencik Özel Ormanı-3 özel ormanı alanında kalan ve davalı şahıslar murisi adına kayıtlı Bursa ili Nilüfer ilçesi ... mahallesi 660 parsel sayılı taşınmazın 2700 m2'lik kısmının Bursa Valiliği İl İdare Kurulunun 14.06.1984 tarih ve 6/1 dosya numaralı kararı ile kamulaştırılmasına karar verilerek 666 ve 667 parsel sayılı taşınmazlara ayrıldığı, yenileme çalışmaları ve imar uygulamaları sonucunda 666 parsel sayılı taşınmazın 2.704,36 m2 alanla 4211 ada 6 parsel sayısı ile Hazine adına özel orman vasfı ile tescil edildiği, yapılan ifraz işleminin 6831 sayılı Orman Kanunun 52. maddesine göre özel ormanlar içersinde kalan kısımların 500 hektardan küçük parçalara ayrılıp temlik ve mirasçılar arasında ifrazen taksim edilemeyeceği şeklindeki düzenlemeye aykırı olduğu, ifraz ve tescil işlemlerinin kamulaştırma işlemleri nedeniyle yapıldığı, davalıların dava açılmasına sebebiyet vermedikleri, yargılama gideri ve vekalet ücretinden sorumlu olmadıkları gerekçesiyle davanın kabulü ile Bursa ili Nilüfer ilçesi ... mahallesi 4208 ada 1 parsel sayılı 80.155,46 m2'lik taşınmaz ile aynı yer 4211 ada 6 parsel sayılı 2.704,36 m2'lik taşınmazın mevcut tapu kayıtlarının iptali ile tek bir parselde tevhit edilerek yeniden aynı malikler ... (1001943/8285982 hisse-10.019,43 m2), ... (1001943/8285982 hisse-10.019,43 m2), ... (667962/8285982 hisse-6.679,62 m2), ... (667962/8285982 hisse-6.679,62 m2), ... (667962/8285982 hisse-6.679,62 m2), ... (2003887/8285982 hisse-20.038,87 m2), ... (2003887/8285982 hisse-20.038,87 m2), Hazine (270436/8285982 hisse-2.704,36 m2) adına belirtilen hisse miktarları ile yeni bir parsel numarası oluşturularak özel orman vasfı da yazılmak suretiyle tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi hükmüne karşı, taraf vekillerince istinaf yoluna başvurulması üzerine Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince, 6831 Sayılı Kanun'un 52. maddesine göre özel ormanların 500 hektardan küçük parçalar teşkil edecek şekilde parçalanıp başkalarına temlik edilemeyeceğinin bildirilmesine, somut olayda çekişmeli 4211 ada 6 parsel ve 4208 ada 1 parsel sayılı taşınmazların geldisi olan 660 parsel sayılı taşınmazın 500 hektardan az olup bu haliyle istimlaken satış yoluyla da olsa sonuçta temlikinin yasak bulunmasına, öte yandan kamu kurumu olan davacının sonuçta kadastro işlemi ile oluşan tespit ve kayıtların iptali için dava açtığı anlaşılmakla 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 36/A maddesi gereği davalı aleyhine yargılama gideri yüklenemeyecek olmasına göre mahkemece yazılı şekilde karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından taraf vekillerinin istinaf istemlerinin esastan reddine karar verilmiş ve iş bu karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1. Davalılar vekillerinin temyiz itirazlarının incelenmesinde: 6831 sayılı Orman Kanunu'nun 52. maddesinde; "Ekim ve dikim suretiyle meydana getirilen hususi ormanlar hariç, hususi ormanlar 500 hektardan küçük parçalar teşkil edecek şekilde parçalanıp başkalarına temlik ve mirasçılar arasında ifrazen taksim edilemez.

Ancak, şehir, kasaba ve köy yapılarının toplu olarak bulunduğu yerlerdeki hususi orman alanlarında bu Kanunun 17 nci maddesine göre izin almak ve yatay alanın yüzde altısını (%6) geçmemek üzere imar planlamasına uygun inşaat yapılabilir. İnşaatların yapılmasında orman alanlarının tabii vasıflarının korunmasına özen gösterilir.

Hususi ormanlar orman idaresince mahalli tapu idaresine bildirilir." düzenlemesi yer almaktadır.

Dava konusu taşınmazların bulunduğu yerde 8 Nolu Orman Kadastro Komisyonu tarafından 23.03.1978 tarihinde ilan edilen orman kadastrosu ve 2/B uygulaması çalışmaları yapılmıştır.

Yörede yapılan arazi kadastro çalışmaları sırasında 170 parsel sayılı 155.050 m2 yüzölçümündeki taşınmazın orman vasfıyla ... ... adına 03.05.1968 tarihinde tapuya tescil edildiği, akabinde ifraz edinme nedeni ile 05.06.1982 tarihinde 83.149,00 m2 yüzölçümündeki özel orman vasfındaki 660 parsel sayılı taşınmaz oluşturulduğu, yapılan kamulaştırma işlemi sonucu 660 parsel ifraz edilerek 666 ve 667 parsel sayılı taşınmazlar oluşturulduğu, 666 parsel sayılı taşınmazın özel orman vasfıyla Hazine adına kaydedilerek 2552 ada 10 parsel, sonrasında da şuyulandırma nedeni ile 4211 ada 6 parsel olarak özel orman vasfıyla Hazine adına tapuya tescil edildiği, 667 parsel sayılı taşınmazın ise öncesinde ifrazen tebdil nedeni ile 2552 ada 11 parsel, sonrasında intikal edinme nedeni ile 4208 ada 1 parsel olarak davalı gerçek kişiler adına tescil edildiği anlaşılmıştır.

Yukarıda açıklandığı üzere dava konusu taşınmazların kök 170 parsel sayılı taşınmazdan geldiği, taşınmazın ifraz edilme nedeninin Bursa Valiliği İl İdare Kurulunun 14.06.1984 tarih ve 6/1 dosya 246 sayılı kararı ile yapılan kamulaştırılma işlemi olduğu, 6831 sayılı Kanun'un 52. maddesinde özel ormanların "temlik" ve "mirasçılar arasında ifrazen taksim" edilemeyeceğinin belirtildiği, kamulaştırma işleminden bahsedilmediği, kamulaştırma işlemin davalı gerçek kişilerin rızası dışında yapıldığı, 6831 sayılı Kanun'un 52. maddesindeki şartların oluşmadığı anlaşıldığından, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, hatalı değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve kanuna aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2. Bozma nedenine göre, davacı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Açıklanan nedenlerle;

Davalılar vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Bozma nedenine göre davacı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına,

İstek halinde peşin harcın temyiz edenlere ayrı ayrı iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

22.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2801, Karar No: 2023/4243, Tarih: 14.06.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/2801 E.  ,  2023/4243 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/256 E., 2014/321 K.

SUÇLAR : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, reşit olmayanla cinsel ilişki,

kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜMLER : Beraat, mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Ankara 8. Ağır Ceza Mahkemesinin 16.10.2014 tarihli ve 2014/256 Esas, 2014/321 Karar sayılı kararının, katılan mağdure vekili ile sanık ... müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

Mahkemede safhasında yapılan tebligatlar sonucunda kendisine ulaşılamayan on beş yaşından büyük mağdure ...'nın yokluğunda verilen gerekçeli kararın kendisine tebliğ edilmemesi ve hükmün yaş küçüklüğü nedeniyle tayin edilen vekil tarafından temyiz edilip, inceleme tarihi itibarıyla mağdurenin reşit olduğunun dosya kapsamından anlaşılması karşısında, anılan hükümlerle ilgili temyiz hakkına sahip olan mağdure ...'ya “Yapılan yargılama neticesinde yokluğunuzda kurulan hükmün yaş küçüklüğü nedeniyle tayin edilen vekil tarafından temyiz edilmesine karşılık anılan karardan haberdar olmadığınız anlaşıldığından, ekte gönderilen gerekçeli hükme ilişkin evrakın tarafınıza tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde vekilin temyizine muvafakat edip etmediğiniz hususunda en yakın mahkeme aracılığıyla Yargıtay 9. Ceza Dairesine yazılı şekilde bilgi verilmesi, aksi takdirde muvafakat ettiğinizin kabul edileceği hususu ihtar olunur” şeklinde tebliğ şerhi içeren gerekçeli kararın tebliğiyle tebligat parçasının eklenip, hükmün mağdure tarafından temyizi halinde bununla ilgili ek tebliğname düzenlenmesinden sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Oy birliğiyle 14.06.2023 tarihinde karar verildi.

Hükme iştirak eden üye ...'un karar yazımından önce 28.07.2023 tarihinde vefat etmesi nedeniyle imza eksikliğinin giderilemediğine dair 5271 sayılı CMK'nın 232/5. maddesine istinaden düşülen iş bu şerhin altı imzalanmıştır.
Yargıtay — Esas No: 2012/8645, Karar No: 2012/17358, Tarih: 15.10.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/8645 E.  ,  2012/17358 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : 1-)2002 takvim yılı için: Mahkumiyet

2-)2003 ve 2004 takvim yılları için: Beraat

I-Katılan vekilinin sanıklar hakkında "2002 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanıklara yüklenen "2002 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiğinden kamu davasının düşürülmesi gerektiği gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

II-Katılan vekilinin sanıklar hakkında " 2003 ve 2004 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek "suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanıklara yüklenen "2003 ve 2004 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek" suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihlerinden, temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 15.10.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2195, Karar No: 2024/6498, Tarih: 25.04.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/2195 E.  ,  2024/6498 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, kamu malına zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü.

1. Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında kamu malına zarar verme suçundan kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Okulun pencere korkuluk demirinin yerinden çıkarılması şeklinde gerçekleşen olayda, suç tarihi itibariyle 12-15 yaş grubunda olduğu anlaşılan suça sürüklenen çocukların eylemlerine uyan 5237 sayılı TCK'nın 152/1-a ve 31/2. maddelerinde öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2. maddelerinde belirtilen 4 yıllık dava zamanaşımının, 19.04.2016 olan karar tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafilerinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma sebebi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuklar hakkında kamu malına zarar verme suçundan açılan kamu davalarının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE,

2. Suça sürüklenen çocuklar ..., ... ve ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunan Milli Eğitim Bakanlığının, duruşmadan usulüne uygun haberdar edilmediği, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının iade işlemi üzerine 09.03.2021 tarihinde tebliğ edilen hükmü, Milli Eğitim Bakanlığı vekilinin 09.03.2021 havale tarihli dilekçesi ile temyiz ettiği anlaşılmakla, temyiz isteminin süresinde olduğu ve suçtan zarar gören kurumun 5271 sayılı CMK'nın 260/1. madde ve fıkrası uyarınca yasa yollarına başvurma hakkı bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Suçtan zarar gören kurumun duruşmadan haberdar edilip iddia ve delillerini sunma ve davaya katılma olanağı sağlanarak, suça sürüklenen çocukların hukukî durumlarının değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, iddia hakkı kısıtlanmak suretiyle CMK’nın 233 ve 234. maddelerine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, suçtan zarar gören kurum vekili ve suça sürüklenen çocuklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 25.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.