muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/2507, Karar No: 2016/4349, Tarih: 24.10.2016

Belirtilen hukuki dinlenilme hakkı, adil yargılanma hakkı ve aleniyet ilkesi ile hak arama hürriyetinin gerçekleşmesinin en önemli aracı duruşma yapılmasıdır. Duruşma günü oturuma katılma imkanı olmayan taraf buna ilişkin mazeretini bildirip, belgeleyerek, duruşmanın ertelenmesini isteyebilir. Bu isteği kapsayan dilekçenin HMK'nın 445. madde gereğince elektronik ortam olan UYAP üzerinden duruşma saatine kadar gönderilmesi mümkün olup ayrıca fiziki olarak gönderilmesi gerekmez. O halde, HMK’nın 150. maddesi kapsamında duruşma tayin edilerek, usulüne uygun şekilde davet edilmiş olan taraflardan yalnız biri duruşmaya katılırsa, gelmeyen tarafın geçerli mazeret gönderip göndermediği, gerekli masrafın karşılanıp karşılanmadığı incelenerek; gelen tarafın bu mazeret dilekçesine karşı beyanına göre, yenileme hakkı yok ise davanın açılmamış sayılmasına veya yenileme hakkı var ise dosyanın işlemden kaldırılmasına ya da kaldırılmamasına karar verilecektir.

Yukarıda yapılan açıklama ve sözü edilen kurallarla birlikte somut olay değerlendirildiğinde; davacı son oturuma mazeret bildirmiş ve mazerete neden olarak somut biçimde başka yerlerdeki duruşması olan dava dosyalarını göstermiş olup mahkemece UYAP üzerinden incelenmesi mümkün biçimde mazeretini belgelendirmiştir. Ayrıca HMK'da sözlü yargılama duruşmasına mazeret bildirilmesini engelleyen bir hüküm de bulunmamaktadır. Geçerli mazeretin yasal ve geçerli neden gösterilmeksizin kabul edilmeyerek dosyanın işlemden kaldırılması ve sonrasında da davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi belirtilen ilke ve kurallara aykırıdır.

13.06.2013 tarihli duruşmada davalılardan ... İnş. Tic. Ltd. Şti. vekili davayı takip ettiğinden bu davalı yönünden dosya işlemden kaldırılmamıştır. Bu durumda bu davalı yönünden son oturumda dava ilk yenilemeden sonra bir defadan fazla takipsiz bırakılmış değildir. Son oturumda bu davalı yönünden dosya dosya ikinci kez takipsiz bırakılmış olmadığından koşulları oluşmadığı halde bu davalı yönünden de davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi yasanın açık hükümlerine aykırıdır.

Belirtilen nedenlerle kararın temyiz eden davacı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 24.10.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9923, Karar No: 2012/12771, Tarih: 28.06.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/9923 E.  ,  2012/12771 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanmak

HÜKÜM : 1-2002 yılına ilişkin; Kamu davasının 5237 sayılı TCK.nun 66. maddesince düşürülmesine2-2003 yılı için; 213 sayılı Yasanın 359/b-1 ve 765 sayılı TCK.nun 80. maddesince 21 ay hapis cezası 3-2004 yılına ilişkin; 213 sayılı Yasanın 359/b-1 ve 765 sayılı TCK.nun 80. maddesince 21 ay hapis cezası

Katılan vekilinin temyiz isteminin 2002 takvim yılında “sahte fatura kullanmak” suçundan kurulan kamu davasının vaki dava zamanaşımı nedeniyle düşürülmesi hükmüne yönelik olduğu ve 03.12.2010 tarihli dilekçesi ile temyizden vazgeçtiği anlaşılmakla; sanık müdafinin 2003 ve 2004 takvim yılarında “sahte fatura kullanmak” suçundan kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik temyizine hasren yapılan incelemede gereği görüşüldü:

1-Sanık müdafiinin 2003 takvim yılında “sahte fatura kullanmak” suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde:

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. madde hükümleri karşısında; sanığa yüklenen 2003 takvim yılında “sahte fatura kullanmak” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE,

2-Sanık müdafiinin 2004 takvim yılında “sahte fatura kullanmak” suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarına gelince:

Sanık hakkında 2004 takvim yılında “sahte fatura kullanmak” suçundan da vergi suçu raporu hazırlanmış ve kamu davası açılmış ise de, gerek vergi suçu gerekse vergi tekniği raporunda 2004 takvim yılında kullanılan herhangi bir faturadan bahsedilmediği ve 2004 yılına ait herhangi vergi türünden inceleme yapılmadığı anlaşılmakla; sanığın vergi tekniği raporunda bahsedilen şirketlerden 2004 takvim yılında da fatura alıp kullanıp kullanmadığı ayrıca savunmasında belirtiği gibi bir vekâletname verip vermediği araştırılmadan eksik soruşturma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/31118, Karar No: 2016/21652, Tarih: 20.12.2016

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/31118 E.  ,  2016/21652 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : İşe iade

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı vekili davacının, davalı işyerinde 21/05/2011 tarihinden itibaren dikim operatörü olarak çalıştığını, iş akdinin 25/09/2015 tarihinde geçerli bir neden ileri sürülmeksizin sona erdirildiğini, bu nedenlerle davacının iş akdinin feshinin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili davacının iş akdinin iş akışını bozan mazeretsiz devamsızlıkları ve en son 17/9/2015 ve 21,22,23/09/2015 tarihlerindeki devamsızlığı nedeniyle alınan savunmasında "eşimle tartıştığımdan dolayı işyerine gelemedim, amirime haber veremedim" yönündeki savunmaları nedeniyle haklı nedenle sonlandırıldığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davacının, 21/05/2011 tarihinde davalı iş yerinde işe başladığı, davacının iş akdinin "işveren ya da işveren yetkililerinden izin almaksızın ve geçerli bir mazeret bildirmeksizin işe gelmediği" gerekçe gösterilerek 28/09/2015 tarihinde feshedildiği, davalı tanığı ...'nun "davacının amiri konumunda çalıştığını, davacının cumartesi günü işe geldiğini, vardiya amiri ile görüştüğünü ve vardiya amirinden cumartesi günü için mazeret izni aldığını ve davacının cumartesi günü çalışmayarak mazeret izinli sayıldığını ancak Pazartesi, Salı ve Çarşamba günleri de işe gelmediğini, sonrasında mazeretini belgelendirir bir rapor vb. sunamadığını ve sonrasında işten çıkarıldığını" beyan ettiği, davacı asilin ise "işyerinden herhangi bir yetkili tarafından bana açık olarak izinli olduğum yahut 3 gün izin verildiği söylenmedi" şeklinde beyanda bulunduğu, davacının 3 iş günü boyunca mazeretsiz olarak işe gelmediği anlaşıldığından davacının iş akdinin, davalı işveren tarafından haklı bir nedenle sona erdirildiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

4857 sayılı İş Kanununun 25inci maddesinin (II) numaralı bendinin (g) alt bendinde, “işçinin işverenden izin almaksızın veya haklı bir sebebe dayanmaksızın ardı ardına iki işgünü veya bir ay içinde iki defa herhangi bir tatil gününden sonraki iş günü yahut bir ayda üç işgünü işine devam etmemesi” halinde, işverenin haklı fesih imkanının bulunduğu kurala bağlanmıştır.

İşverenin ücretli ya da ücretsiz olarak izin verdiği bir işçinin, izin süresince işyerine gitmesi beklenemeyeceğinden, bu durumda bir devamsızlıktan söz edilemez. Ancak yıllık izin zamanını belirlemek işverenin yönetim hakkı kapsamında olduğundan, işçinin kendiliğinden ayrılması söz konusu olamaz. İşçinin yıllık iznini kullandığını belirterek işyerine gelmemesi, işverence izinli sayılmadığı sürece devamsızlık halini oluşturur.

İşverenin ücretli ya da ücretsiz olarak izin verdiği bir işçinin, izin süresince işyerine gitmesi beklenemeyeceğinden, bu durumda bir devamsızlıktan söz edilemez. Ancak yıllık izin zamanını belirlemek işverenin yönetim hakkı kapsamında olduğundan, işçinin kendiliğinden ayrılması söz konusu olamaz. İşçinin yıllık iznini kullandığını belirterek işyerine gelmemesi, işverence izinli sayılmadığı sürece devamsızlık halini oluşturur.

İşçinin işe devamsızlığı, her durumda işverene haklı fesih imkanı vermez. Devamsızlığın haklı bir nedene dayanması halinde, işverenin derhal ve haklı nedenle fesih imkanı bulunmamaktadır. İşçinin hastalığı, aile fertlerinden birinin ya da yakınlarının ölümü veya hastalığı, işçinin tanıklık ve bilirkişilik yapması gibi haller, işe devamsızlığı haklı kılan nedenlerdir. Mazeretin ispatı noktasında, sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadığı sürece özel sağlık kuruluşlarından alınan raporlara da değer verilmelidir.

Somut olayda; davacının dört yılı aşkın süredir davalıya ait işyerinde dikim operatörü olarak çalıştığı, son devamsızlığında eşinden şiddet gördüğü ve bunun adli makamlara yansımasını istemediğinden şikayetçi olup sağlık raporu almadığı, ancak ilk gün işyerine gelerek vardiya amirinden izin aldığı, sonraki gün yüzü ve gözünün iyice morarması nedeniyle yüzünün fotoğrafını çekerek iş arkadaşı ve formene gönderdiği, yeminli olarak dinlenen davacı tanığı ...; aynen "Davacının işten çıkarılma nedeni olarak devamsızlık yapmasını gösterdiler. Davacı oysa izin almıştı. Eşi tarafından dövüldüğü için gözü mor bir halde resmini telefonla formenimiz olan Ayfer hanıma diğer çalışan Fatma hanım aracılığıyla göndermişti. Bende o resmi gördüm. Formenimiz Fatma hanıma da ben yukarıya bu resmi gösteririm tamam demiş, biz bunu davacıya izin verildi şeklinde yorumlamıştık". şeklinde davalı tanığı ... ise yeminli beyanında aynen; "Davacının amiri konumundaydım. Davacı devamsızlık yaptığı için ve habersiz işe gelmediği için işten çıkarıldı. Cumartesi günü işyerinde iş günüdür. Davacı cumartesi günü işe geldi, önce beni çağırdı konuşmak için yüzünde hafif morluklar vardı, vardiya amiri bu sırada yanımıza geldi. Kendi aralarında konuştular. Davacıya birgün mazeret iznini yani o cumartesi için mazeret iznini vardiya amiri verdiğini söyledi. Davacı cumartesi günü izinli olarak çalışmadı. Ancak pazartesi, salı ve çarşamba günü de işe gelmedi. Herhangi bir rapor vb. birşeyde ibraz etmedi, sonrasında işten çıkartıldığını duydum. Pazartesi günü davacının bir fotoğraf gönderdiğini Fatma abla formene söyledi bende bunu duydum. O fotoğraflarda yüzünde morluk olduğu söylendi. Ben cumartesi günü gördüğümde morluklar o derece yoktu. Davacının daha öncede gelmediği oldu ama raporunu, mazeretini belgelendirmişti, ancak bu son olayda belgelendiremedi. Pazartesi, salı ve çarşamba günü davacıya işyerinden izin verilmedi diye biliyorum" şeklinde beyanda bulunduğu, davacı asilin ise; "ben cumartesi günü geldiğimde eşimden şiddet görmüştüm ancak gözüm henüz çok fazla morarmamıştı. Pazartesi günü morluk ve şişlik artınca ben fotoğraflarımı Fatma hanıma gönderdim o da formene iletmiş. Formenimizde bana ben fotoğrafları yukarıya gösterdim,haber verdim dedi. Ben 3 gün işe gelemeyeceğim dedim. Zaten araya bayram giriyordu, bayram sonrası gelirim dedi. Bayram sonrası gittim ilk gün çalıştırdılar bana bir takım evraklar imzalattılar." şeklinde beyanda bulunmuştur. Davacının rapor almama nedeni eşinden şikayetçi olmadığı ve bu durumumu Adliyeye taşımamak istemesinden kaynaklanmaktadır. Yoksa sağlık yönünden yüzünde gözünde morluk olması nedeniyle hastaneye gitmiş olsa idi elbette kendisine rapor verilecek ve devamsızlık nedeni oluşmayacaktı

. Ben 3 gün işe gelemeyeceğim dedim. Zaten araya bayram giriyordu, bayram sonrası gelirim dedi. Bayram sonrası gittim ilk gün çalıştırdılar bana bir takım evraklar imzalattılar." şeklinde beyanda bulunmuştur. Davacının rapor almama nedeni eşinden şikayetçi olmadığı ve bu durumumu Adliyeye taşımamak istemesinden kaynaklanmaktadır. Yoksa sağlık yönünden yüzünde gözünde morluk olması nedeniyle hastaneye gitmiş olsa idi elbette kendisine rapor verilecek ve devamsızlık nedeni oluşmayacaktı. Devamsızlık haklı nedenine dayanılarak yapılacak fesihlerde işçi yönünden devamsızlığını, mazeretini haklı gösterecek hukuki ve fiili durum ve delilin mevcudiyeti halinde yapılan feshin haklı nedene dayanmayacağı, davacının işe gelmediği bu günlerdeki devamsızlığı, davacı işçi yönünden haklı bir mazeretin varlığını gösterdiği, bu hali ile davalı işverence 4857 sayılı Yasanın 25/2-g bendi kapsamında yapıldığı belirtilen feshin, haklı nedene dayanmadığı sonucuna varılmıştır. Dolayısıyla davacının işe iadesine karar verilmesi gerekirken davanın reddine karar verilmesi hatalıdır.

Belirtilen sebeplerle, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM:Yukarıda belirtilen sebeplerle;

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-İşverence yapılan FESHİN GEÇERSİZLİĞİNE, davacının İŞE İADESİNE,

3-Davacının kanuni sürede işe başvurmasına rağmen, işverenin süresi içinde işe başlatmaması halinde ödenmesi gereken tazminat miktarının işçinin dört aylık ücreti olarak Belirlenmesine,

4-Davacının işe iade için işverene süresi içinde başvurması halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar en çok dört aylık ücret ve diğer haklarının davalıdan tahsilinin Gerektiğine,

5-Karar tarihi itibariyle alınması gerekli 29,20 TL karar ve ilam harcından, peşin alınan 27,70 TL harcın mahsubuyla bakiye 1,50 TL. karar ve ilam harcının davalıdan alınarak Hazine'ye gelir kaydına,

6-Davacı vekille temsil edildiğinden, karar tarihinde yürürlükte olan A.A.Ü.T.’ne göre 1.800,00 TL avukatlık ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine,

7-Davacı tarafından yapılan 160,70 TL. yargılama giderinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine, davalının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

8-Taraflarca yatırılan gider ve delil avanslarından varsa artan miktarının ilgili tarafa iadesine,

9-Peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 20.12.2016 tarihinde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14841, Karar No: 2015/7801, Tarih: 08.12.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/14841 E.  ,  2015/7801 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/394157

MAHKEMESİ : Turgutlu 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 13/09/2011

NUMARASI : 2010/423 (E) ve 2011/473 (K)

SUÇ : Nitelikli hırsızlık, kamu malına zarar verme

SUÇ TARİHİ : 22/11/2009

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuğun katılanın müdürlüğünü yaptığı okulun kapısını kırarak içeri girip bilgisayarı çaldığı bu suretle kamu malına zarar verme ve hırsızlık suçlarını işlediği iddia ve kabul edilen olayda; tüm dosya kapsamına ve sanığın ikrarına göre, gerçekleştirdiği sabit olan kamu malına zarar verme ve nitelikli hırsızlık suçlarından mahkumiyetine yönelik kabulde isabetsizlik görülmemiştir.

1)Suça sürüklenen çocuk müdafiinin hırsızlık suçuna ilişkin temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,

2)Suça sürüklenen çocuk müdafiinin kamu malına zarar verme suçuna ilişkin temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine,

Ancak ;

28/06/2014 tarih ve 29044 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 65. maddesiyle 5237 sayılı TCK'nın 152/1 maddesinde yapılan değişikliğe göre, öngörülecek ceza miktarının üst sınırının altı yıldan dört yıla indirilmesi ve sanık hakkında hüküm kurulurken alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tertip edilmesi karşısında söz konusu kanun değişikliğine göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 08/12/2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14719, Karar No: 2016/11460, Tarih: 09.05.2016

**9. Hukuk Dairesi         2016/14719 E.  ,  2016/11460 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, fark ücret, fark ikramiye ve ilave tediye alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı ... Belediyesi ile birleşen ... Belediyesinde çalışırken üyesi olduğu sendika ile 23.2.2009 tarihinde imzalanan toplu iş sözleşmesinin taban ücret ile zamlara ilişkin 33. ve 34. maddelerinin davalı tarafından tek taraflı olarak değiştirilmesi nedeniyle fark işçilik alacağı bulunduğunu iddia ederek fark ücret, fark ikramiye ve ilave tediye alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ise davacının daha önce çalıştığı ... Belediyesinin tüzel kişiliğinin 5747 Sayılı Kanun ile sona erdirilerek kendilerine devredildiğini, bu kanunun Geçici 2/5 maddesi uyarınca yapılan toplu iş sözleşmesinin geçerli olabilmesi için devredilen belediye meclisinin onayı gerektiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

Davacı davalı ... Belediyesi ile birleşen ... Belediyesinde çalışırken üyesi olduğu sendika ile 23.2.2009 tarihinde imzalanan toplu iş sözleşmenin taban ücret ile zamlara ilişkin 33. ve 34. maddelerinin davalı tarafından tek taraflı olarak değiştirilmesi nedeniyle işçilik alacağı bulunduğunu ileri sürmüştür. Davalı ise davacının daha önce çalıştığı ... Belediyesinin tüzel kişiliğinin 5747 Sayılı Kanun ile sona erdirilerek kendilerine devredildiği, bu kanunun Geçici 2/5 maddesi uyarınca yapılan toplu iş sözleşmesinin geçerli olabilmesi için devredilen belediye meclisinin onayı gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davacının daha önce çalıştığı ... Belediyesinin 5747 Sayılı Kanunun gereğince davalı ... Belediyesi'ne devredildiği sabittir. 5747 Sayılı Kanunun Geçici 2/5 maddesi uyarınca bu kanunun yürürlüğe girdiği tarihten sonra yapılacak olan toplu iş sözleşmesinin devronulacak belediyenin belediye meclisi tarafından onaylanması gerekmektedir. Davacının daha önce çalıştığı ... Belediyesi ile Hizmet-İş Sendikası arasında 23.02.2009 tarihinde yapılan toplu iş sözleşmenin yürürlüğe girebilmesi için davalı ... Meclisince onaylanması gerekmektedir. Davalı ... Meclisi yapılan toplu iş sözleşmesinin taban ücret ile zam oranlarına ilişkin maddelerini onaylamayarak işçiye yapılacak olan zam oranını kendisi belirlemiştir. Davalı ... tarafından yapılan bu işlem 5747 Sayılı Kanuna uygundur. Davacı ile aynı konumda bulunan bazı işçiler tarafından .. 6. İş Mahkemesinde açılan davalarda davacının toplu iş sözleşmesinin ücret zammına ilişkin maddelerinin belediye meclisince değiştirilmesi nedeniyle fark işçilik alacakları bulunmadığı belirtilerek reddedilmiş olup bu kararlar Dairemizce onanmıştır (Dairemizin 11.03.2014 gün ve 2013/11966 E. 2014/7811 K.). Mahkemece davacının alacak taleplerinin reddi gerekirken kabulü isabetsizdir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 09.05.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14717, Karar No: 2016/11458, Tarih: 09.05.2016

**9. Hukuk Dairesi         2016/14717 E.  ,  2016/11458 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, fark ücret, fark ikramiye ve ilave tediye alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı ... Belediyesi ile birleşen... Belediyesinde çalışırken üyesi olduğu sendika ile 23.2.2009 tarihinde imzalanan toplu iş sözleşmesinin taban ücret ile zamlara ilişkin 33. ve 34. maddelerinin davalı tarafından tek taraflı olarak değiştirilmesi nedeniyle fark işçilik alacağı bulunduğunu iddia ederek fark ücret, fark ikramiye ve ilave tediye alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ise davacının daha önce çalıştığı... Belediyesinin tüzel kişiliğinin 5747 Sayılı Kanun ile sona erdirilerek kendilerine devredildiğini, bu kanunun Geçici 2/5 maddesi uyarınca yapılan toplu iş sözleşmesinin geçerli olabilmesi için devredilen belediye meclisinin onayı gerektiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

Davacı davalı ... Belediyesi ile birleşen... Belediyesinde çalışırken üyesi olduğu sendika ile 23.2.2009 tarihinde imzalanan toplu iş sözleşmenin taban ücret ile zamlara ilişkin 33. ve 34. maddelerinin davalı tarafından tek taraflı olarak değiştirilmesi nedeniyle işçilik alacağı bulunduğunu ileri sürmüştür. Davalı ise davacının daha önce çalıştığı... Belediyesinin tüzel kişiliğinin 5747 Sayılı Kanun ile sona erdirilerek kendilerine devredildiği, bu kanunun Geçici 2/5 maddesi uyarınca yapılan toplu iş sözleşmesinin geçerli olabilmesi için devredilen belediye meclisinin onayı gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.