muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/9580, Karar No: 2012/1725, Tarih: 15.02.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2010/9580 E.  ,  2012/1725 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ... 13. İş Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminat ile işçilik alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Uyuşmazlık, zararlandırıcı sigorta olayı sonucu sürekli iş göremez duruma gelen davacının açtığı maddi ve manevi tazminat davası ile işçilik alacağı istemine ilişkindir.

HUMK’nun 46.maddesi uyarınca yargılamanın iyi bir şekilde yürütülmesini sağlamak için aralarında bağlantı bulunsa bile davaların ayrılmasına , davanın her safhasında karar verilebilir. Yine aynı yasanın 77.maddesinde Mahkemenin yargılamayı, mümkün olduğunca hızlı ve bir düzen içerisinde seyretmesini sağlamakla yükümlü olduğu belirtilmiştir.

İş kazası sonucu sürekli iş göremezlik nedeniyle açılan manevi tazminat davasında, olayın oluş şekli, müterafik kusur oranları, husule gelen elem ve ızdırabın derecesi, tarafların sosyal ve ekonomik durumu, paranın satın alma gücü, özellikle 26.6.1966 gün ve 1966/7-7 sayılı İçtihadı Birleştirme kararının içeriği ve öngördüğü koşulların somut olayda gerçekleşme biçimi, hak ve nesafet kuralları esas alınır. Maddi tazminat davasında da müterrafik kusur oranlarının belirlenmesi için bilirkişi incelemesi yaptırılması gerektiği gibi tazminatın hesaplanması için ayrı bir bilirkişi incelemesi de yaptırılması gerekir. Maddi tazminatın saptanmasında ise; zarar ve tazminata doğrudan etkili olan işçinin net geliri, bakiye ömrü, işgörebilirlik çağı, işgöremezlik oranı ve karşılıklı kusur oranları, Sosyal Sigortalar tarafından bağlanan peşin sermaye değeri gibi tüm verilerin hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde öncelikle belirlenmesi gerektiği tartışmasızdır.

İşçilik alacağı davasına gelince; bu tür davalar 4857 sayılı Yasa'dan kaynaklanmaktadır. İşçilik alacağına esas alınacak hizmet saptandıktan sonra talep edilen işçilik alacağının türüne göre manevi tazminat davasındaki kıstaslardan farklı kıstaslara dayanan ayrı bir hesap yapılması gerekir.

Bu durumda; her iki dava için izlenecek yöntem ve esas alınacak kıstaslar birbirinden tamamen farklıdır. Her iki davanın tefrik edilmesi yargılamanın sağlıklı yürütülmesi için gereklidir. Ayrı ayrı açılıp görülmeleri gerekli bu tür davaların birlikte görülmeleri doğru görülmemiştir.Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 2007/21-69 Esas ve 2007/55 Karar sayılı ve 07.02.2007 tarihli kararı da bu yöndedir.

Mahkemenin bu maddi ve hukuksal olguları gözetmeksizin, birbirinden tamamen farklı iki davayı bir arada görmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Mahkemenin bu maddi ve hukuksal olguları gözetmeksizin, birbirinden tamamen farklı iki davayı bir arada görmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş; her iki davayı ayırmak ve yargılamayı birbirinden bağımsız olarak sonuçlandırmaktan ibarettir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 23/02/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/9530, Karar No: 2011/8923, Tarih: 14.07.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/9530 E.  ,  2011/8923 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 20.01.2009 tarih ve 2007/256-2009/9 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi duruşmalı olarak davalı TPE vekili ve davalı Artı Tekstil Tur. Hed.Eşya Gıda Mim.Prj.Dek.San.Tic.Ltd.Şti. vekili tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 12.07.2011 gününde davacı avukatı Fulya Kaya ile davalılar Artı Tekstil Tur.Hed.Eşya Gıda Mim.Prj.Dek.San.Tic.Ltd.Şti. avukatı ... gelip, davetiye tebliğine rağmen davalı TPE avukatı duruşmaya gelmediğinden, temyiz dilekçesinin süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraf avukatları dinlenildikten sonra, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili Şirket’in YAMİ ibaresini içeren 2003/19116, 2004/43882 ve 99/015297 kod nolu ''ETİ YAMİ'' ve “Şekil + ETİ'' ve ''YAMİ'' markalarının maliki olduğunu, markalarının tanınmış markalar haline getirildiğini, davalının ise 2005/25963 kod nolu YAMİ ibareli marka başvurusunda bulunduğunu, bu başvuruya itiraz edildiğini ancak markaların ilgili olduğu emtialar farklı olduğu gerekçesi ile itirazın reddedildiğini, oysa davalı başvurusuna konu hizmetler ile müvekkil markasının ilgili olduğu emtiaların yakından ilişkili ve ekonomik anlamda birbirini tamamlayan mal ve hizmetlerinin gıda emtiaları ile ilişkilendirilebileceğini, ayrıca müvekkilinin markalarının tanınmış marka olduğundan farklı mal ve hizmetlerde de korunması gerektiğini, davalının kötüniyetli olduğunu, müvekkilinin markalarının tanınmışlığından faydalanma kastının olduğunu ileri sürerek YİDK'nın 2007-M-5817 sayılı kararının iptaline ve markanın hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Türk Patent Enstitüsü vekili, taraf markalarının ilgili olduğu mal ve hizmetlerin benzer olmadığını, ayrıca KHK'nın m. 8/4 madde şartlarının gerçekleştiğini davacının ispat edemediğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Diğer davalı Artı Tekstil Turizm Hediyelik Eşya Gıda Mimari Proje Dekorasyon Sanayi Ticaret Ltd.Şti. vekili, davacı markalarının emtialar için tescilli ticari marka, müvekkili markasının ise hizmetler için tescilli hizmet markası olduğunu, davacı markalarının tanınmış marka olmadığını savunarak davanın reddine talep etmiştir.

Diğer davalı Artı Tekstil Turizm Hediyelik Eşya Gıda Mimari Proje Dekorasyon Sanayi Ticaret Ltd.Şti. vekili, davacı markalarının emtialar için tescilli ticari marka, müvekkili markasının ise hizmetler için tescilli hizmet markası olduğunu, davacı markalarının tanınmış marka olmadığını savunarak davanın reddine talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, markaların aynı veya ayırt edilemeyecek kadar benzer olduğu, davacının markalarının ilgili olduğu emtialar ile davalı markasının ilgili olduğu hizmetlerin 43.01 alt grupta yer alan hizmetler bakımından benzer türden olduğu, bu sebeple aralarında KHK' nın 8/1- b maddesi anlamında iltibas bulunduğu, davacının YAMİ markasının tanınmış olduğu, davalı başvurusunun tescilinin kreş hizmetleri ile gençlik kampı hizmetleri bakımından davacı markalarından haksız yarar sağlayabileceği veya onun itibarını zedeleyebileceği bu hizmetler dışındaki hizmetler bakımından ise haksız yarar sağlamayacağı veya itibarını zedelemeyeceği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile TPE YİDK’nun 2007-M-5817 sayılı kararının davalı markası ile ilgili olan 43. sınıfın 01 alt grubu ve yine aynı sınıfta yer alan 03 kreş hizmetleri ile 02 alt grubunda yer alan gençlik kampı yönünden iptaline, yine aynı 43. sınıf 01 alt grubunda yer alan hizmetler yönünden iltibas bulunması nedeniyle, 43.02 alt grubunda yer alan gençlik kampı hizmetleri ve 43.03 alt grubunda yer alan kreş hizmetleri yönünden davacı markalarından haksız yarar sağlayabileceği veya davacı markalarının itibarını zedeleyebileceğinden dolayı davalıya ait 2005/25963 sayılı markanın hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine, (43.01 alt grupta yer alan hizmetler, 43.03 alt grupta kreş hizmetleri ve 43.02 alt grupta gençlik kampı hizmetleri yönünden), fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı TPE vekili ve davalı Artı Tekstil Ltd. Şti. vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve mahkemece markaların aynı veya ayırt edilemeyecek kadar benzer olduğu, davacının markalarının ilgili olduğu emtialar ile davalı markasının ilgili olduğu hizmetlerin 43.01 alt grupta yer alan hizmetler bakımından benzer türden olup, aralarında bu alt sınıf yönünden KHK' nın 8/1- b maddesi anlamında iltibas bulunduğu gerekçesiyle YİDK kararının davalı markası ile ilgili olan 43. sınıfın 01. alt grubu yönünden iptali ve davalı adına 2005/25963 tescil numarası ile tescilli markanın 43. sınıfın 01. alt grubunda yer alan hizmetler bakımından hükümsüzlüğüne karar verilmesinde bir usulsüzlük olmamasına göre, TPE vekili ve davalı Artı Tekstil Ltd. Şti. vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Ancak, dava TPE YİDK kararının iptali ve davalı markasının hükümsüzlüğüne karar verilmesi istemlerine ilişkindir. Davacı vekili, müvekkili adına kayıtlı YAMİ esas unsurlu markaları ile davalının başvurusunu yaptığı YAMİ marka başvurusuna konu hizmetler ile müvekkil markasının ilgili olduğu emtiaların yakından ilişkili ve ekonomik anlamda birbirini tamamlayan mal ve hizmetler olduğunu, ayrıca müvekkilinin markalarının tanınmış marka olduğundan farklı mal ve hizmetlerde de korunması gerektiğini, davalının kötüniyetli olduğunu, davalının müvekkilinin markalarının tanınmışlığından faydalanma kastının bulunduğunu ileri sürmüştür. Mahkemece markaların aynı veya ayırt edilemeyecek kadar benzer olduğu, davacının markalarının ilgili olduğu emtialar ile davalı markasının ilgili olduğu hizmetlerin 43.01 alt grupta yer alan hizmetler bakımından benzer türden olduğu, bu sebeple aralarında KHK'nın 8/1-b maddesi anlamında iltibas bulunduğu, davacının YAMİ markasının tanınmış olduğu, davalı başvurusunun tescilinin kreş hizmetleri ile gençlik kampı hizmetleri bakımından davacı markalarından haksız yarar sağlayabileceği veya onun itibarını zedeleyebileceği bu hizmetler dışındaki hizmetler bakımından ise haksız yarar sağlamayacağı veya itibarını zedelemeyeceği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Ancak mahkemece davacı adına tescilli YAMİ markalarının tanınmış olup olmadığı konusunda alınan bilirkişi raporuna itibar edilmiş ise de alınan bilirkişi raporu, davacıya ait markaların tanınmış olduğu yönünde yaptığı inceleme yeterli değildir. Zira; bilirkişi raporunda davacıya ait markanın davalı başvurusundan önceki 6 aylık sürede yaptığı reklamlarla oldukça tanıtıldığı belirtilerek davacı markasının tanınmış marka olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Oysa Dairemizin emsal nitelikteki uygulaması gereğince, tanınmış marka, sahibi açısından çok büyük bir ekonomik kıymete sahip olan ve halk için de yeni bir fonksiyon ifade eden bir kavramdır. Bu nedenle, tanınmış bir markanın kesin bir tanımı yapılamaz, tanınmışlık hal ve şartlara göre tespit edilir (Bkz.Yasaman, H.Tanınmış Markalar, Halil Arslanlı’nın Anısına Armağan, İstanbul 1978,s.93). Esasen, uluslararası sözleşme ve uygulamalarına yönelik kararlarda da tanımışlık kriterlerinden bahsedilmekle beraber, anılan kriterlerin sınırlayıcı olmadığı da kabul edilmektedir.Ancak, tanınmış bir markadan söz edilebilmesi için, reklam gücü yüksek, kalite sembolü haline gelmiş bir markanın, sadece o markayı taşıyan mal veya hizmetlerle ilgili çevre içinde değil bu çevre dışında, o mal veya hizmetle ilgisi olmayan kişilerce de bilinmesi gerekir (Bkz. Yasaman, H.a.g.m, s.707; Arkan, S.Marka Hukuku, C.1, Ankara 1998, s.93 Tekinalp Ü., Fikri Mülkiyet Hukuku, 1999 sh. 379 vd.). Bu itibarla mahkemece, davacı markasının farklı sınıf emtialar bakımından davalı adına tescilinin haksız yararlanma oluşturup oluşturmayacağı, diğer bir deyişle 556 sayılı KHK.nun 8/4

. Yasaman, H.a.g.m, s.707; Arkan, S.Marka Hukuku, C.1, Ankara 1998, s.93 Tekinalp Ü., Fikri Mülkiyet Hukuku, 1999 sh. 379 vd.). Bu itibarla mahkemece, davacı markasının farklı sınıf emtialar bakımından davalı adına tescilinin haksız yararlanma oluşturup oluşturmayacağı, diğer bir deyişle 556 sayılı KHK.nun 8/4. maddesinin koşullarının davacı yararına oluşup oluşmadığı konusunda yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda uzman bir bilirkişi heyeti aracılığıyla inceleme yaptırılması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın bu nedenle davalılar TPE vekili ve davalı Artı Tekstil Ltd. Şti. vekilinin yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı TPE vekili ve davalı Artı Tekstil Ltd. Şti. vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle TPE vekili ve davalı Artı Tekstil Ltd. Şti. vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın bu davalılar yararına BOZULMASINA, takdir edilen 825.00 TL duruşma vekillik ücretinin davacıdan alınarak davalılardan Artı Tekstil Ltd.Şti.'ne verilmesine, ödedikleri temyiz peşin harcın istekleri halinde temyiz edenlere iadesine, 14.07.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2441, Karar No: 2023/9222, Tarih: 18.10.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/2441 E.  ,  2023/9222 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/1426 Esas, 2022/2968 Karar

KARAR : Düzeltilerek yeniden esas hakkında verilen karar

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2017/64 Esas, 2019/37 Karar

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı idare vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı idare vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde; Bilecik ili, ... ilçesi, ... köyü eski 409 parsel yeni 132 ada 18 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davaya konu taşınmazın kamulaştırma işleminin iptali için Eskişehir İdare Mahkemesine 06.10.2017 tarihinde yürütmenin durdurulması talepli dava açıldığını, davacı kurumun dava konusu taşınmazları baraj alanı için dolgu yapmak amacıyla topraklarını kullanmak için kamulaştırdığını, kamulaştırılacak olan alanların ... Köyünün en kıymetli yerleri olduğunu, baraj dolgu inşaatı için gereken dolgu malzemesinin daha az verimli olan yerlerden alınması gerektiğini, köylünün dava konusu taşınmazdan geçimini sağladığını, davacı idarenin dava konusu taşınmaz için vermiş olduğu değerin çok düşük olduğunu, taşınmazın kısmen kamulaştırılması durumunda diğer kalan yerlerin herhangi bir tarımsal faaliyette kullanılamadığını açıklanan nedenlerle davanın reddini, kabul görmemesi halinde alanında uzman bilirkişilerce keşif yapılmasını, yargılama giderlerinin ve vekâlet ücretinin karşı tarafa hükmedilmesi talebinde bulunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne ve kamulaştırma bedelinin tespiti ile bu bedelden kıymet takdir komisyon raporunda tespit edilen bedelin derhal, kalan bedelin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmasına ve kesinleşen karara göre hak sahibine ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile davacı idare adına tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne ve kamulaştırma bedelinin tespiti ile bu bedelden kıymet takdir komisyon raporunda tespit edilen bedelin derhal, kalan bedelin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmasına ve kesinleşen karara göre hak sahibine ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile davacı idare adına tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; bilirkişi raporunda yörede ekimi yapılan mutad ürünlerin seçildiği belirtilmiş ise de bu hususun İlçe Tarım ve Orman Müdürlüğü tarafından belirlenmesi ve gerekçeleriyle dosyaya sunulmasını gerektiğini, bu durum araştırılmaksızın karar verildiğini, uygulanan değer azalışının hukuka aykırı olduğunu belirterek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile arazi niteliğindeki taşınmaza net gelir metodu ile uygulanan objektif değer artış oranının uygun olduğunu, 2942 sayılı Kanun’un 12 nci maddesine göre yapılan kısmi kamulaştırma ile taşınmazın yüzölçümü, geometrik şekli ve kullanım amacı dikkate alındığında değer azalışı verilmesinin doğru olduğu; davanın dört ay içinde sonuçlandırılamaması halinde kanuni faiz uygulanacağı doğru ise de İlk Derece Mahkemesince faizin başlangıç tarihi 08.01.2018 tarihi yerine 07.01.2018 olarak belirlenmesi hatalı olduğu gibi 7139 sayılı Kanun'un 26 ncı maddesiyle 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin değiştirilen sekizinci fıkrasının dördüncü cümlesi, 27.11.2020 tarihli Resmî Gazete'de yayınlanan Anayasa Mahkemesinin 16.07.2020 tarihli ve 2018/104 Esas, 2020/39 Karar sayılı kararı ile iptal edildiğinden üçer aylık vadeli hesaba bloke edilen ve karar kesinleştiğinde ödenmesine karar verilen kamulaştırma bedelinin işlemiş nemalarıyla birlikte davalıya derhal ödenmesine ve davacı idarenin harçtan muaf olması nedeniyle harcın iadesine karar verilmesi gerektiğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin iki numaralı alt bendi gereğince düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmuştur.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde; bilirkişi raporunda yörede ekimi yapılan mutad ürünlerin seçildiği belirtilmiş ise de bu hususun İlçe Tarım ve Orman Müdürlüğü tarafından belirlenmesi ve gerekçeleriyle dosyaya sunulması gerektiğini, Sakarya Nehrine yakınlık nedeniyle uygulanan %10 objektif değer artış oranının doğru olmadığını, bu sadece taşınmaza sulu vasfını kazandırdığını, köy yolu dışında dava konusu taşınmazın hiçbir yola yakınlığı olmadığını, değer azalışının doğru olmadığını, yargılamanın uzamasına idarenin sebebiyet vermediğini, bu nedenle uygulanan faizin doğru olmadığını belirterek kararı temyiz etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, temel olarak davacı idare ile davalı tapu maliki arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası, 11 inci maddesinin birinci ve ikinci fıkraları ve 12 nci maddesinin birinci ve üçüncü fıkraları.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Arazi niteliğindeki dava konusu taşınmaza 2942 sayılı Kanun’un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir esas alınarak değer biçilmesi yerindedir.

3. Dava konusu taşınmazın hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda belirtilen özelliklerine ve dosya kapsamına göre uygulanan kapitalizasyon faiz oranı ve objektif değer artış oranı uygun görülmüştür.

4. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, davacı idare vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı idare vekilinin Bölge Adliye Mahkemesi kararına yönelik temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

18.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.