muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/2872, Karar No: 2015/6930, Tarih: 28.05.2015

**4. Hukuk Dairesi         2015/2872 E.  ,  2015/6930 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... adına ... İdaresi aleyhine 18/05/2011 gününde verilen dilekçe ile alacak istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 07/11/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, alacak istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, 2004 yılında yapılan yerel seçimlerde ... Belediyesi meclis üyeliğine seçildiğini, bu görevi süresince değişik tarihlerde belediye başkanlığı görevine vekalet ettiğini ancak Belediye Kanunu uyarınca bu süreler için kendisine ödenmesi gereken ücretin verilmediğini belirterek söz konusu bedelin davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı ... İdaresi bir kamu kurumu olup; kural olarak, işlem ve eylemleri kamusal nitelik taşır. Somut olayda, davalı idarenin davacının Belediye Başkanlığı görevine vekalet ettiği döneme ilişkin Belediye Kanunu uyarinca verilmesi gereken ödeneğin verilmediği ileri sürülmüştür. Davacı, idarenin yerine getirmediği işlem nedeniyle kişisel haklarının ihlal edildiğini ileri sürmektedir. O halde istem 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 2. maddesi hükmünce bir tam yargı davasının konusunu oluşturmaktadır ve bu davalara bakma görevi idari yargı yerine aittir.

Görev sorunu, kamu düzenine ilişkin olup, açıkça veya hiç ileri sürülmese bile yargılamanın her aşamasında mehkemelerce kendiliğinden araştırılır. (HMK 114,115/1)

Mahkemece açıklanan olgular gözetilerek yargı yolu bakımından mahkemenin görevli olmaması nedeniyle davanın usulden reddine karar verilmesi gerekirken, işin esasının incelenmesi doğru görülmemiş ve bu yön bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın gösterilen nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 28/05/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2005/11752, Karar No: 2006/5261, Tarih: 12.05.2006

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2005/11752 E.  ,  2006/5261 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tesbit-istirdat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı davalıya 2000/2519 sayılı icra dosyası ile ilgili borcunu 10.12..2003 tarihinde ödeyip, ibraname almasına rağmen aleyhine icra takibi yapılıp, tahsilat yapıldığını iddia ederek borçlu olmadığının tespitine ve istirdada karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevabında, davacının bankaya haricen yapılan ödemenin, bankaca verilen 10.12.2003 tarihli yazının ... İcra Müdürlüğünün 2003/597 sayılı dosyasındaki alacaklarla ilgili olmayıp, söz konusu icra dosyasındaki alacağın ödenmediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece toplanan delillere göre davalı banka tarafından verilen 10.12.2003 tarih ve 588 sayılı yazıda hangi alacakların borçludan tahsil edildiği tek tek yazılmış olup, icra inkar tazminatının alındığının yazılı olmadığı bu yazıyla davacının icra inkar tazminatından ibra edilmediği, davacının icra inkar tazminatından dolayı borçlu olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacının yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 12.5.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12751, Karar No: 2012/13803, Tarih: 12.07.2012

**10. Hukuk Dairesi         2012/12751 E.  ,  2012/13803 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No :376-211

Dava; hak sahibi konumunda yer alan davacıya bağlanan ölüm aylığının 5510 sayılı Kanun hükümleri gereğince kesilmesi yönündeki davalı SGK Başkanlığı işleminin iptali, kesilme tarihi itibarıyla aylığın yeniden bağlanarak yasal faiziyle birlikte tahsili, yersiz ödendiği ileri sürülen aylıklar nedeniyle borçlu olunmadığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Hakkında verilen boşanma kararı 2002 yılında kesinleşen davacıya, aynı yıl yaşamını yitiren sigortalı babası üzerinden 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu hükümlerine göre hak sahibi kız çocuğu sıfatıyla bağlanan ölüm aylığının, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığının belirlendiği gerekçesiyle davalı Kurumca 2009 yılının Temmuz ayında gerçekleştirilen işlemle kesilerek, 23.10.2008 – 22.08.2009 döneminde yersiz ödendiği ileri sürülen aylıklar yönünden borç tahakkuk ettirildiği anlaşılmaktadır.

506, 1479, 2925, 2926, 5434 sayılı Kanunlarda yer almamakla birlikte ilk kez 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun “Gelir ve aylık bağlanmayacak haller” başlığını taşıyan 56'ncı maddesinin ikinci (son) fıkrasında düzenlenen davanın yasal dayanağı niteliğindeki norm 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe girmiş, fıkrada “Eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir. Bu kişilere ödenmiş olan tutarlar, 96'ncı madde hükümlerine göre geri alınır.” düzenlemesine yer verilmiştir. Öncelikle belirtilmelidir ki, inceleme konusu hükmün Anayasa'ya aykırı olduğu gerekçesiyle iptali istemiyle yapılan başvurunun, Anayasa Mahkemesi'nin 15.12.2011 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanan 28.04.2011 gün ve 2009/86 Esas – 2011/70 Karar sayılı kararı ile reddedildiği, dolayısıyla iptal edilmeyen fıkranın yürürlükte olduğu belirgindir.

Fıkra, oldukça sade biçimde kaleme alınmış, madde başlığında “bağlanmayacak” sözcüğüne yer verildikten sonra fıkra metninde “bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir” ibareleri kullanılmış, böylelikle, daha önceki sosyal güvenlik kanunlarında yer almayan, boşanılan eşle fiilen (eylemli olarak) birlikte yaşama olgusu, gelir/aylık kesme nedeni olarak düzenlendiği gibi, eylemli olarak birlikte yaşama, aynı zamanda gelir/aylık bağlama engeli olarak da benimsenmiştir. Burada, eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun/durumunun tanımlanması, hukuki sınır ve çerçevesinin çizilip ortaya konulması önem arz etmektedir. Taraflar arasında hangi hukuki sebep ve maddi vakıaya dayanmış olursa olsun sona ermiş evlilik birliğinin hak ve yükümlülüklerinin sürdürüldüğü beraberlikler veya kesinleşmiş yargı kararına bağlı olarak gerçekleşmiş boşanmanın var olan/olası sonuçlarını ortadan kaldırıcı/giderici nitelikteki birliktelikler madde kapsamında değerlendirilmeli, ortak çocuk/çocuklar yönünden, boşanma kararına bağlanan veya bağlanmayan kişisel ilişkilerin yürütülmesini sağlamaya yönelik olarak, eşlerin belirli aralıklarda ve günlerde zorunlu şekilde bir araya gelmeleri durumunda ise kanun koyucunun bu türden ilişkinin varlığının gelir/aylık bağlanmaması veya kesilmesi nedeni olarak öngörmediği kabul edilmeli, boşanılan eşle kurulan/yürütülen ilişkinin, eylemli olarak birlikte yaşama kavramı kapsamında yer alıp almadığı dikkatlice irdelenerek saptama yapılmalıdır.

Anılan 56'ncı maddede yalın olarak “eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen” ibareleri yer almakta olup, kanun koyucu tarafından örneğin; “sosyal güvenlik kanunları kapsamında ölüm aylığına hak kazanmak amacıyla eşinden boşanan”, “hak sahibi sıfatını haksız yere elde etme amacıyla eşinden boşanan”, “gerçek boşanma iradesi söz konusu olmaksızın (muvazaalı olarak) eşinden boşanan” veya bunlara benzer ifadelere yer verilmemiş, sade olarak kaleme alınan metinle uygulama alanı genişletilmiştir. Maddede boşanma amacına/saikine yönelik herhangi bir düzenlemeye yer verilmediğinden, gerek Kurumca, gerekse yargı organlarınca uygulama yapılırken; eşlerin boşanma iradelerinin gerçekliğinin/samimiliğinin araştırılıp ortaya konulması söz konusu olmamalı, boşanmanın muvazaalı olup olmadığına ilişkin herhangi bir araştırma/irdeleme ve boşanma yönündeki kesinleşmiş yargı kararının geçerliliğinin sorgulaması yapılmamalı, özellikle, kesinleşmiş yargı organının verdiği karara dayanan “boşanma” hukuki durum ve sonucunun eşlerin gerçek iradelerine dayanıp dayanmadığının araştırılmasının bir başka organın yetki ve görevi içerisinde yer almadığı, kaldı ki, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununda “anlaşmalı boşanma” adı altında hukuki bir düzenlemenin de bulunduğu dikkate alınmalıdır. Şu durumda sonuç olarak belirtilmelidir ki, boşanma tarihi itibarıyla gerçek/samimi boşanma iradelerine sahip olan (evlilik birliği temelinden sarsılan) veya olmayan tüm eşlerin, maddenin yürürlük tarihi olan 01.10.2008 tarihinden itibaren her ne sebeple olursa olsun eylemli olarak birlikte yaşadıklarının saptanması durumunda gelirin/aylığın kesilmesi zorunluluğu bulunmaktadır.

Gelirin/aylığın kesilme tarihi ile Kurumun geri alım (istirdat) hakkının kapsamına ilişkin olarak; eylemli birlikte yaşama olgusunun gerçekleşme/başlama tarihi esas alınarak bu tarih itibarıyla gelir/aylık kesme veya iptal işlemi tesis edilip ilgiliye, anılan tarihten itibaren yapılan ödemeler yasal dayanaktan yoksun/yersiz kabul edilmeli, ancak, söz konusu madde 01.10.2008 günü yürürlüğe girdiğinden, eylemli birliktelik daha önce başlamış olsa dahi maddenin yürürlük günü öncesine gidilmemeli, başka bir anlatımla 01.10.2008 tarihi öncesine ilişkin borç tahakkuku söz konusu olmamalı, böylelikle açıklığa kavuşturulacak yersiz ödeme dönemine ilişkin olarak 5510 sayılı Kanunun 96'ncı maddesine göre uygulama yapılmalıdır. İnceleme konusu 56'ncı maddede, “eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle” ibareleri yer aldığından, birden fazla evlilik ve doğal olarak birden fazla boşanmanın gerçekleşmiş olması durumunda, boşanılan herhangi bir eşle eylemli olarak birlikte yaşama durumunda madde hükmünün uygulanacağı gözetilmelidir.

5510 sayılı Kanun, önceki sosyal güvenlik yasalarını birleştiren temel yasa niteliğinde olduğundan, gerek değiştirilen veya yürürlükten kaldırılan, gerekse geçici ve geçiş hükümlerinin yer aldığı maddelerle birlikte ele alınıp değerlendirmeye tabi tutulması gerekmektedir. Bu yönden bakıldığında Kanunun “Malûllük, yaşlılık ve ölüm sigortasına ilişkin bazı geçiş hükümleri” başlığını taşıyan geçici 1'inci ve “5434 sayılı Kanuna ilişkin geçiş hükümleri” başlıklı geçici 4'üncü maddesinin irdelenmesi zorunluluğu bulunmaktadır. Anılan geçici maddelerle kanun koyucu tarafından, 5510 sayılı Kanunun yürürlüğü öncesinde yukarıda belirtilen beş adet sosyal güvenlik kanunu hükümleri uygulanmak suretiyle hak sahiplerine bağlanan gelirin/aylığın, durum değişikliği sebebine bağlı olarak kesilmesi veya yeniden bağlanmasında, yine anılan kanun hükümlerinin esas alınması gerektiğinin benimsendiği anlaşılmaktadır. Söz konusu kanunlarda, boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama olgusu, gelirin/aylığın bağlanması engeli veya kesilmesi nedeni olarak öngörülmediğinden, 56'ncı maddenin zaman bakımından uygulanmasında kuşku ve duraksamaya düşülmesi olasılığı bulunmaktadır. Bu durumda, 4721 sayılı Kanunun “Herkes, haklarını kullanırken ve borçlarını yerine getirirken dürüstlük kurallarına uymak zorundadır. Bir hakkın açıkça kötüye kullanılmasını hukuk düzeni korumaz.” hükmünü içeren ve “Dürüst davranma” başlığını taşıyan 2'nci maddesinde yer alan dürüstlük ( = objektif iyi niyet) kuralı çerçevesinde çözüme gidilmeli, evrensel hukuk ilkeleri arasında yer alan “hiç kimsenin kendi kusurundan yararlanamayacağı” ilkesi sosyal güvenlik hukuku alanında da göz önünde bulundurulmalıdır. Bu bakımdan, 56'ncı madde açısından 01.10.2008 tarihinden önce hakkın kazanıldığı durumlarda, söz konusu yasal düzenleme öncesinde ilgililer her ne şekilde/amaçla/saikle boşanmış olurlarsa olsunlar, başka bir anlatımla eşlerin boşanma iradeleri gerçek/samimi olsun veya olmasın, eylemli birlikteliklerini 5510 sayılı Kanunla getirilen yeni düzenleme sonrasında da sürdürdüklerinin veya söz konusu düzenlemeden itibaren anılan tür ve nitelikte bir beraberliğe başladıklarının kanıtlanması durumunda, başka bir anlatımla eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun saptandığı durumlarda, anılan 2'nci madde kapsamında hakkın kötüye kullanımının varlığı kabul edilerek ilgililere gelir/aylık tahsisi yapılmaması, bağlanan gelirin/aylığın da kesilmesi gerekmektedir. Kuşkusuz, hak sahibine, eylemli birlikteliğin sona erdiği tarihten itibaren, diğer koşulların da varlığı durumunda gelir/aylık bağlanabileceği kabul edilmelidir.

Sonuç olarak; 5510 sayılı Kanunun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrasına dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve özellikle taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir. Bu aşamada, ayrıntıları yukarıda açıklandığı üzere, özellikle Anayasa'nın 20., 5510 sayılı Kanunun 59., 100., 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri Ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanunun 28., 45., 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 3., 45 – 53., 4857 sayılı İş Kanununun 32., 01.10.2011 günü yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 6., 24 – 33., 189., 190., 191., 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 6., 19., 20., maddeleri ve diğer ilgili mevzuat hükümleri göz önünde bulundurulmak suretiyle yöntemince araştırma yapılmalı, tarafların göstereceği tüm kanıtlar toplanmalı, bildirilen ve dinlenilmesi istenilen tanıkların ifadeleri alınmalı, davacı ile boşandığı eşinin yerleşim yerlerinin saptanmasına ilişkin olarak; muhtarlıktan ikametgah senetleri elde edilmeli, ilgili Nüfus Müdürlüklerinden sağlanan nüfus kayıt örnekleri ile yerleşim yeri ve diğer adres belgelerinden yararlanılmalı, adres değişiklik ve nakillerine ilişkin bilgilere ulaşılmalı, özellikle ilgili Nüfus Müdürlüğü’nden adres hareketleri, tarihleriyle birlikte istenilmeli, ilgililerin su, elektrik, telefon aboneliklerinin hangi adreste kimin adına tesis edildiği saptanmalı, seçmen bilgi kayıtları getirtilmeli, varsa çalışmaları nedeniyle resmi/özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, boşanılan eş 4857 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yer almakta ise adına ödeme yapılabilecek özel olarak açılan banka hesabı bulunup bulunmadığı belirlenmeli, boşanan eşlerin kayıtlı oldukları diğer bölgelerle birlikte ... Mahallesi/... ve ... Mahallesi/İmamoğlu yönünden geniş kapsamlı Emniyet Müdürlüğü araştırması yapılmalı, 2004 yılından itibaren görev yapan anılan mahalleler muhtar ve azalarının tümünün tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu davanın kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 12.07.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/8476, Karar No: 2008/10669, Tarih: 27.05.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/8476 E.  ,  2008/10669 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Hanak İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 22/10/2007

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Şikayetçi belediye vekili tarafından 18.10.2007 tarihinde icra mahkemesine başvurularak, icra müdürlüğünün belediyeye ait araçlar ve banka mevduatları üzerine konulan haczin kaldırılması isteminde ulunduğu anlaşılmıştır.

Haciz tarihi itibariyle uygulanması gereken 5393 Sayılı Belediye Yasasının 15/son maddesinin olaya uygulanması zorunludur. Bu maddeye göre; belediye vergi, resim ve harç gelirleri ile kamu hizmetinde fiilen kullanılan malları haczedilemez.

Fiilen kamu hizmetinde kullanılan taşınır ve taşınmaz mallarla ilgili şikayet süre tabi değildir. Çünkü, bu mallar yerel yönetim sınırları içinde yaşayanlar tarafından ihtiyaç halinde kullanılan mallardır. (örneğin, itfaiye aracı, arazöz, mezarlık, hastane gibi) Bunların haczi kamu düzeni ile ilgilidir. Borçlu belediyenin daha önce şikayet konusu yaptığı bu husus daha sonra da şikayet konusu yapılabilir.

Somut olayda, şikayetçi belediyeye ait haczedilen mevduat hesabına yatırılan paranın ve araçların yukarıda belirtilen yasa maddeleri dikkate alınarak araştırma yapılıp paraların vergi, harç, resim niteliğinde olması veya kamuya fiilen tahsis edilmesi halinde haczedilemeyeceği düşünülmeli keza araçlarla ilgili olarak ta bu araçların fiilen kamu hizmetinde kullanılıp kullanılmadığı, gerektiğinde zabıta marifeti ile araştırma yapılıp tespit edilerek oluşacak sonuca göre haczinin mümkün olup olmadığına karar vermek gerekirken kanaate dayalı olarak ve belediye meclis kararı alınmadığından bahisle eksik inceleme ile şikayetin reddine karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 27.05.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2066, Karar No: 2012/827, Tarih: 15.02.2012

**1. Ceza Dairesi         2010/2066 E.  ,  2012/827 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kardeşini öldürme, kasten öldürme, 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : 5237 sayılı TCK.nun 82/1-d, 81, 62, 53, 58, 6136 sayılı Kanunun 13/1 maddeleri uyarınca müebbet hapis, 25 yıl hapis, 1 yıl 3 ay hapis ve 500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'nün kardeşi olan maktül ... ve maktüle ...'yü kasten öldürme ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, takdire ilişkin cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde düzeltme nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

CMUK.nun 322. maddesi gereğince;

Sanığın adli sicil kaydında yer alan ve kesin nitelikte olan 100 TL adli para cezasına ilişkin İnegöl 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 13.03.2007 gün ve 2006/288 esas, 2007/123 karar sayılı ilamının hükümde İnegöl 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2006/288 esas, 2007/123 karar sayılı ilamı şeklinde yanlış yazılarak tekerrür hükmünün uygulanması yasaya aykırı ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, adam öldürme ve 6136 sayılı Yasaya

aykırılık suçlarından kurulan hükümlerden tekerrüre ilişkin TCK.nun 58. maddesi ile ilgili uygulamanın çıkartılarak DÜZELTİLEN, sair yönleri ile usul ve yasaya uygun olan hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA 15.02.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3439, Karar No: 2011/5530, Tarih: 06.05.2011

**11. Hukuk Dairesi         2011/3439 E.  ,  2011/5530 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Karşıyaka Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 05/11/2008 gün ve 2007/317-2008/345 sayılı kararı düzelterek onayan Daire’nin 07/12/2010 gün ve 2009/1480-2010/12615 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirket ile dava dışı gönderen Assist Overseas Trading Ltd. arasında imzalanan 22.07.2007 tarihli ve 1 numaralı konişmento uyarınca, gönderenin müvekkili şirkete Ukrayna’nın Mariupol Limanından Aliağa Nemrut Limanına davalının donatanı olduğu Davut 1 gemisi ile taşınmak üzere 2846,228 m/t dökme antresit kömür yükü göndereceğini, belirtilen konişmento tahtında Davut 1 gemisi ile taşınan müvekkili şirkete ait antresit kömür yükünün Nemrut/Ege Gübre İskelesinde 28.07.2007 tarihinde tahliye edildiğini, yükün gemiden tahliyesi akabinde Aliağa Gümrük Müdürlüğü tarafından hazırlanan İthalat/İhracat Çeki Listesi uyarınca müvekkili şirkete teslim edilen yükün miktarının 2727,700 m/t olduğunu, bu durumda müvekkili şirketin gönderen ile aralarında imzalanan konişmento tahtında 2846,228 m/t dökme antresit kömür yükü teslim alması gerekmesine rağmen, 2727,700 m/t dökme antresit kömür yükü teslim aldığını, dolayısıyla eksik teslim edilen yük miktarının 118,528 m/t olduğunu, gönderen tarafından 22.07.2007 tarihinde düzenlenen IMP-011 numaralı orijinal fatura uyarınca dava konusu antresit kömür yükünün CIF değerinin 128 (USD), eksik teslim alınan yükün değerinin 118,528 m/t x 128 = 15.171.584 USD olduğunu, TTK'nun 1061.maddesi uyarınca taşıyanın sorumlu bulunduğunu ileri sürerek, şimdilik 15.171.584 USD’nin devlet bankalarının dövize uyguladıkları en yüksek banka reeskont faizi uygulanmak suretiyle BK'nun 83. maddesine göre fiili ödeme tarihindeki T.C. Merkez Bankası efektif satış kuru üzerinden tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davacının talebinin haksız ve yersiz bulunduğunu, TTK'nun 1066. maddesine göre ihbar şartının yerine getirilmediğini, tarafların iştiraki ile herhangi bir tespit dahi yaptırılmadığını, taşınan malın gerek dökme yük olması gerekse kömür olması sebebiyle yükleme ve tahliye işlemleri sırasında yükün dökülüp saçılmasının mümkün bulunduğunu ve zaman içinde ağırlığının düşebileceğini, eksik çıkan yükün % 2 fire oranı kapsamında olmasının muhtemel bulunduğunu, gerçekte eksik teslim edilen bir yükün bulunmadığını, tarafların delil olarak gösterdiği konişmentonun ön yüzünde “malların ağırlığı, ebatları, kalitesi, miktarı, koşulları, muhteviyatı ve değeri bilinmemektedir” şeklinde kloz mevcut olduğunu, ayrıca “Free Out Klozu”nun mevcut olup boşaltmanın taşıtana ait bulunduğunu, malın yükleme ve boşaltma sorumluluğunun davacıda bulunduğundan malın eksik teslim edildiği iddiası ile donatan müvekkilinin sorumlu tutulamayacağını savunmuştur.