muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/3997, Karar No: 2021/1563, Tarih: 06.10.2021

Tespit davası, kendine özgü davalardan olup dava sonucunda istihsal edilecek ilamın icra ve infaz kabiliyeti bulunmamaktadır. Bunun doğal sonucu olarak da bu davaların uygulama alanı sınırlıdır. Bilindiği üzere, tespit davalarının görülebilmesi için güncel hukuki yararın bulunması (6100 s.lı HMK 106/2 m) ve dava sonuçlanıncaya kadar da güncelliğini kaybetmemesi gerekir. Tespit davaları eda davalarının öncüsüdür, bu nedenle eda davası açılmasının mümkün olduğu hallerde, tespit davası açılmasında hukuki yararın bulunmadığı kabul edilmektedir. Hukuki yararının bulunması dava şartı olup, yargılamanın her aşamasında taraflarca ileri sürülebileceği gibi,hakim tarafından da re'sen gözetilir. Hukuki yararın bulunmadığının tespiti halinde davanın,dava şartı yokluğu gerekçesiyle usulden reddine karar verilmelidir (HMK 114/1-h, 115 m.).

Öğretide ve Yargıtay'ın devamlılık gösteren uygulamalarında, taşınmaz hakkında derdest ortaklığın giderilmesi davasının,kentsel dönüşüm uygulamasının ya da kamulaştırma işleminin bulunması gibi istisnai durumlarda muhdesatın tespiti davasının açılmasında güncel hukuki yararın bulunduğu kabul edilmektedir.

Taşınmaz üzerindeki muhdesatın kim tarafından meydana getirildiğinin tespitine ilişkin davalarda mahkemece araştırılması gereken husus muhdesatın kim tarafından, hangi gelirlerle ve özellikle kimin adına ve hesabına yaptırıldığıdır.

Somut olayda, tespit talebine konu ağaçların davacı ve murisi tarafından dikilmiş olduğu sabit olup bu nedenle davanın reddi gerekirken, salt davacı yanca bakımlarının yapılmış olması, yetiştirilmiş olması dolayısıyla davanın kabulüne karar verilmiş olması doğru görülmemiş, açıklanan nedenler ile hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle bir kısım davalılar vekilinin temyiz itirazının kabulü ile HMK 371.maddesi gereğince temyiz olunan Konya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesinin kararının BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın yatırana iadesine, HMK'nin 373.maddesinin ikinci fıkrası uyarınca dosyanın Konya Bölge Adliye Mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, 06.10.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6528, Karar No: 2021/13176, Tarih: 16.12.2021

**3. Hukuk Dairesi         2021/6528 E.  ,  2021/13176 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki kiralananın tahliyesi davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda davanın açılmamış sayılmasına yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı ... Gıda Tur. San. Ve Tic. Ltd. Şti. tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, aralarındaki kira sözleşmesine aykırı olarak kendisinin muvafakati olmaksızın davalı kiracı ... Gıda Tur. San. Ve Tic. Ltd. Şti.nin, kiralananı alt kira sözleşmesi ile diğer davalı şirkete kiraladığını, ihtara rağmen sözleşmeye aykırılığın giderilmediğini ileri sürerek davalıların kiralanandan tahliyesine karar verilmesini talep ve dava etmişlerdir.

Davalılar, davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece davanın reddine dair verilen ilk karar, Yargıtay 3.HD 'nin 2018/2258 esas 2018/6300 karar sayılı ilamıyla bozulmuş; bozmaya uyulmasına karar verildikten sonra davacının davayı ikinci kez takipsiz bırakması nedeniyle davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş; hüküm davalı ... Ltd. Şti. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun (HMK) tarafların duruşmaya gelmemesinin sonuçlarını düzenleyen 150. maddesine göre usulüne uygun şekilde davet edilmiş olan taraflar, duruşmaya gelmedikleri veya gelip de davayı takip etmeyeceklerini bildirdikleri takdirde dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verilir. Taraflardan biri duruşmaya gelir, diğeri gelmezse, gelen tarafın talebi üzerine, yargılamaya gelmeyen tarafın yokluğunda devam edilir veya dosya işlemden kaldırılır. Geçerli bir özrü olmaksızın duruşmaya gelmeyen taraf, yokluğunda yapılan işlemlere itiraz edemez. Basit yargılama usulüne tabi davalarda, işlemden kaldırılmasına karar verilmiş olan dosya, yenilenmesinden sonra takipsiz bırakılırsa, dava açılmamış sayılır (HMK m.320/4).

Somut olay incelendiğinde, 13.12.2018 tarihli celsede davalı ... şirketi vekilinin kronik rahatsızlığı sebebiyle mazeret dilekçesi sunduğu, mahkemece davalının mazeret dilekçesi hakkında karar verilmeden davacı vekilinin duruşma gün ve saatinden haberdar olmasına rağmen duruşmaya mazeretsiz olarak katılmadığı gerekçesiyle dosyanın işlemden kaldırıldığı; davalı ... Şti. vekilinin 01.01.2019 tarihli dilekçesiyle dosyanın yenilendiği; 18.02.2020 tarihli celsede aynı şekilde davalı vekilinin mazeret dilekçesi hakkında karar verilmeden davacı vekilinin mazeretsiz olarak duruşmaya katılmadığı gerekçesiyle dosyanın işlemden kaldırıldığı; daha sonra dosya üzerinden davanın ikinci kez takipsiz bırakılamayacağı dosyanın sehven işlemden kaldırıldığı belirtilerek davanın 18.02.2020 tarihi itibariyle açılmamış sayılmasına karar verildiği görülmüştür.

HMK m.150/2 hükmüne göre duruşmaya taraflardan biri gelir diğeri gelmez ise gelen tarafın talebi üzerine duruşmaya gelmeyen tarafın yokluğunda devam edilir ya da dosya işlemden kaldırılır. 13.12.2018 ve 18.02.2020 tarihli celselere davacı taraf mazeretsiz olarak katılmamış ise de davalı ... vekili mazereti nedeniyle duruşmaya katılamayacağını bildirmiş, bu husus duruşma zabıtlarına yazılmıştır. Şu halde mahkemece öncelikle mazeretin kabul veya reddine karar verilmesi ve kabul edilmesi halinde davalının davayı takip iradesinin bulunup bulunmadığının belirlenmesi gerekirken, sadece davacının duruşmaya mazeretsiz olarak katılmadığı gerekçe gösterilerek dosyanın işlemden kaldırılması ve sonrasında davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup hukuki dinlenilme hakkının ihlali niteliğindedir. Kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün davalı ... Ltd. Şti. lehine BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nın 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 16/12/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11215, Karar No: 2016/11476, Tarih: 19.12.2016

**8. Ceza Dairesi         2015/11215 E.  ,  2016/11476 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6316 sayılı Yasaya aykırılık ve kasten yaralama

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Sanık hakkında kasten yaralama suçundan doğrudan tayin edilen adli para cezasının miktarına göre, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanunun 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 2. madde uyarınca karar kesin nitelikte olup temyizi olanaklı olmadığından sanığın, temyiz isteğinin CMUK.nun 317. maddesi gereğince oybirliğiyle REDDİNE,

2- 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Suça konu bıçağın 6136 sayılı Yasa kapsamında yasak niteliği haiz bıçaklardan olup olmadığının kesin olarak tespiti açısından bir kez de Kriminal Laboratuvarı'ndan veya Adli Tıp Kurumu'ndan söz konusu bıçağın susta kilidi ve mandalının sağlam ve çalışır durumda olup olmadığı, namlusunun sapına sabitlenip sabitlenmediğine ilişkin ek rapor alındıktan sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayini gerekirken, eksik araştırmayla yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 19.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/14926, Karar No: 2017/7071, Tarih: 06.03.2017

**15. Ceza Dairesi         2017/14926 E.  ,  2017/7071 K.**

**"İçtihat Metni"**

Resmi belgede sahtecilik suçundan şüpheli ... hakkında yürütülen soruşturma evresi sonucunda, Serik Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 15/05/2015 tarihli ve 2014/3278 soruşturma, 2015/1292 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazın reddine ilişkin Manavgat Sulh Ceza Hakimliğinin 02/09/2015 tarihli ve 2015/2575 değişik iş sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 09/03/2016 gün ve 94660652-105-07-13378-2015 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası ... Cumhuriyet Başsavcılığının 24/03/2016 gün ve 2016/112832 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Dosya kapsamına göre, olayda bilgi sahibi olarak ifadesine başvurulan tanık Hüseyin Yıldız'ın; müştekinin geçmiş zaman olması nedeniyle miktarını hatırlayamadığı senedi doldurarak imzalayıp şüpheliye verdiği, vermiş olduğu senedin üzerine firmalarına ait kaşeyi vurmadan verdiğini hatırladığına ilişkin 22/01/2015 tarihli kolluk beyanı, Aydın Jandarma Kriminal Laboratuvar Amirliğinin 24/04/2015 tarihli ve 2015/1286 (El Yaz. ve Dok. İnc. Ks. A.) uzmanlık numaralı raporu ile şikayet konusu senet üzerindeki kaşenin atılan imzanın üzerine basıldığı ve senedin düzenlenmesi esnasında üç farklı cins kalem kullanıldığının belirlendiğinin anlaşılması karşısında, toplanan delillerin kamu davası açılmasını gerektirir nitelikte bulunduğu ve bu delillerin mahkemesince değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeksizin, merciince yapılan itirazın kabulü yerine reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Kanun yararına bozmaya atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden, Manavgat Sulh Ceza Hâkimliğinin 02.09.2015 tarih ve 2015/2575 değişik iş sayılı kararının, 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi gereğince BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca müteakip işlemlerin mahallinde mahkemesince yerine getirilmesine, 06.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14249, Karar No: 2013/2543, Tarih: 26.02.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/14249 E.  ,  2013/2543 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, tazminat istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde, eczacı olarak görev yaptığını, davalı ... Odasının kendisine ait faturaları Sosyal Sigortalar Kurumu'na göndermemesi nedeniyle zarara uğradığını ileri sürerek davalı idareden tazminat isteminde bulunmuş, mahkemece işin esasına girilerek davanın kabulüne karar verilmiştir.

Anayasanın 135. maddesinde, kamu kurumu niteliğinde meslek kuruluşlarının belli meslek mensuplarının müşterek ihtiyaçlarını karşılamak, mesleki faaliyetlerini kolaylaştırmak, mesleğin genel menfaatlere uygun olarak gelişmesini sağlamak, meslek mensuplarının birbirleri ile ve halk ile olan ilişkilerinde dürüstlüğü ve güveni hakim kılmak üzere meslek disiplini ve ahlakını korumak maksadı ile kanunla kurulan ve organları kendi üyeleri tarafından kanunda gösterilen usullere göre yargı gözetimi altında, gizli oyla seçilen kamu tüzel kişileri oldukları; 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 1.maddesinin (a) fıkrasına göre, idari işlemler hakkında yetki, şekil, sebep, konu ve maksat yönlerinden biri ile hukuka aykırı olduklarından dolayı iptalleri için menfaatleri ihlal edilenler tarafından açılan iptal davalarının idari yargı yerinde görülmesi gerektiği hükme bağlanmış; idarenin eylemlerinden doğan zararlar bakımından ise 11.02.1959 günlü ve 17/15 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararının 2. bendinde de tam yargı davasının konusunu oluşturacağı, bu davaların ise 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 2. maddesi gereğince idari yargı yerinde açılması gerektiği belirtilmiştir.

Somut olayda; davacı, davalı idarenin kusurundan dolayı uğradığı zararının tazminini istediğine göre, mahkemece dava dilekçesinin yargı yolu bakımından reddi yerine işin esası hakkında karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 26.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/14719, Karar No: 2009/963, Tarih: 29.01.2009

14. Hukuk Dairesi 2008/14719 E., 2009/963 K.

**14. Hukuk Dairesi 2008/14719 E., 2009/963 K.**

**- BELEDİYE MECLİSİ

- MECLİSİN GÖREV VE YETKİLERİ**- 5393 S. BELEDİYE KANUNU [ Madde 18 ]

- 1580 S. BELEDİYE KANUNU (MÜLGA) [ Madde 70 ]

- 2886 S. DEVLET İHALE KANUNU [ Madde 64 ]

**"İçtihat Metni"**

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 14.4.2006 gününde verilen dilekçe ile elatmanın önlenmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 29.1.2008 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, belediye hizmet alanındaki depo ve atölyelere elatmanın önlenmesi isteğine ilişkindir.

Davacı, Ata mahallesi Astim Belediye Hizmet Atölye ve Depoları İnşaatının intifa eksiltme usulü ile davalıya belediye encümeninin 20.5.2002 tarih 2269 sayılı kararı ile ihale edildiğini, belediye encümeninin bu kararının ihalenin 2886 sayııl Kanuna aykırı olması nedeniyle 27.10.2003 tarih 3076 sayılı encümen kararı ile iptal edildiğini, bu işlem nedeniyle idari yargıya da başvurulmadığını belirterek davalının belediyeye ait depo ve atölyeye elatmasının önlenmesini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuş, mahkemece taraflarca sözleşme gereğinin yerine getirilmesinden sonra idarenin tek taraflı olarak sözleşmeyi feshinin iyiniyet kuralları ile bağdaşmayacağı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı temyiz etmiştir.

Somut olayda; davacı belediye, dava konusu taşınmaz için önce intifa eksiltme usulü ile ihale açılmasına karar vermiş ve 20.05.2002 tarihli 2269 sayılı encümen kararı ile mülkiyeti belediyeye ait 5924 adada bulunan imar planında "belediye hizmet alanı" olarak belirlenen yerde 2 adet depo, 1 adet atölye binası, 1 adet misafirhane, 1 adet idare binası, 1 adet bekçi kulübesi yaptırılması ve 100 milyon lira bedelle 20 yıl müddetle kullanılmak üzere davalıya ihalesine karar verilmiştir. Ancak, yine belediye encümeni 27.10.2003 tarihinde dava konusu taşınmazın 20 yıl müddetle davalıya intifa eksiltme usulü ile devredilmesine dair yukarıda anılan encümen kararlarının işlemlerin yapıldığı tarihte yürürlükte bulunan 1580 sayılı Belediye Kanunu 70/10 ve 2886 sayılı İhale Kanunu hükümlerine aykırı olduğu gerekçesiyle iptaline karar vermiş, bu karar davalı yana tebliğ edilmesine rağmen idari yargıda iptali yoluna gidilmemiştir. Davacı bu iptal kararı nedeniyle elatmanın önlenmesini istemektedir.

Gerçekten, işlemlerin yapıldığı tarihte yürürlükte bulunan 1580 sayılı Belediye Kanunun 70/10. maddesinde "3 seneden fazla müddetle veya 10.000.liradan fazla bedeli senevi ile akdedilecek icar ve isticar mukaveleleri yapmak" Belediye Meclisinin yapacağı işler arasında sayılmıştır. 2886 sayılı İhale Kanununun 64. maddesinde de belediye encümenince ayni hak tesisi ve kiraya verme süresi 10 yılla sınırlandırılmıştır. Görülüyor ki, açıklanan yasal düzenlemeler karşısında belediye encümeninin belediyeye ait taşınmaz üzerinde yapılacak tesislerin 100 milyon lira karşılığı 20 yıl süre ile davalının kullanımına terk edilmesi mümkün değildir. Kaldı ki, 1580 sayılı Belediye Kanununu yürürlükten kaldıran 13.7.2005 tarihli ve 25874 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 5393 sayılı Belediye Kanununun 18. maddesi Belediye Meclisinin görev ve yetkilerini açıkça düzenlemiştir. Anılan maddenin 18/e hükmü; "Taşınmaz mal alımına, satımına, takasına, tahsisine, tahsis şeklinin değiştirilmesine veya tahsisli bir taşınmazın kamu hizmetinde ihtiyaç duyulmaması hâlinde tahsisin kaldırılmasına; üç yıldan fazla kiralanmasına ve süresi otuz yılı geçmemek kaydıyla bunlar üzerinde sınırlı aynî hak tesisine karar vermek" şeklindedir. Bu düzenleme ile belediyeye ait taşınmazların üç yılı aşan kiralanması ve üzerinde otuz yılı aşan ayni hak tesisi işlemlerinde belediye meclisinin yetkili kılındığı açıkça hüküm altına alınmıştır.

Yapılan tüm bu açıklamalar karşısında mahkemece, belediye meclisince verilmiş açık bir yetki bulunmadan ve daha sonra iptal edilen encümen kararı ile davalıya ihale edilen ve halen davalının kullanımında bulunan belediye taşınmazlarına elatmanın önlenmesine karar verilmesi gerekirken davanın reddi doğru olmadığından kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 29.01.2009 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6030, Karar No: 2022/14787, Tarih: 14.09.2022

**2. Ceza Dairesi         2022/6030 E.  ,  2022/14787 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suç tarihinde 15-18 yaş aralığında bulunan suça sürüklenen çocuğun İzmir Çocuk ve Gençlik Kapalı Ceza İnfaz Kurumunun lambasını kırması şeklindeki eylemine uyan, 5237 sayılı TCK'nın 152/1-a, 31/3 maddelerinde tanımlanan suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre aynı Kanun’un 66/1-e, 66/2 maddeleri uyarınca hesaplanan 5 yıl 4 aylık zamanaşımının 29.12.2015 olan ilk mahkumiyet tarihi ile inceleme konusu karar tarihi arasında dolduğu dikkate alınarak, kamu davasının düşürülmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde suça sürüklenen çocuğun mahkumiyetine kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE, 14.09.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/26592, Karar No: 2015/43157, Tarih: 28.09.2015

**6. Ceza Dairesi         2013/26592 E.  ,  2015/43157 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2012/80124

MAHKEMESİ : Aksaray Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 31/01/2012

NUMARASI : 2011/356 (E) ve 2012/32 (K)

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Oluşa ve dosya içeriğine göre, sanık E.. Y..'in mağdura karşı Tuzlusu mevkindeki eylemleri ile aynı gün gece vakti iş yerindeki eylemlerinin bir bütün olarak aynı parayı yağmalamaya yönelik tek bir yağma suçunu oluşturduğu, sanığın Tuzlusu mevkisinde mağdura karşı cebir ve tehdit kullanarak ortağı olan Adem'in sanık adına verdiği 100.- TL ve 50 Avro ile işyerinde de 900.- TL parayı alması ile yağma suçunun tamamlandığı, aynı gün iki farklı yerde gerçekleşen icra hareketlerine göre sanığın yağma suçunu gece vakti, birden fazla kişi ile birlikte, cebir kullanarak ve bıçak tehdidi ile mağdurun iş yerinde işlediğinin anlaşılması karşısında TCK'nın 149/1a-c-d-h maddesine uygun yağma suçu tamamlandığı halde yazılı şekilde yerinde olmayan gerekçe ile TCK'nın 148/1, 35. maddeleri ile uygulama yapılması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulu'nun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, yeterli ödeme gücü olmayan sanıktan yargılandığı suç nedeniyle baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunman ücretinin alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık E.. Y.. ve savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hükmün yargılama giderleri ile ilgili fıkrasından sanık için atanan zorunlu savunman ücretinin çıkartılması suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 28/09/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/785, Karar No: 2020/1304, Tarih: 11.03.2020

**20. Hukuk Dairesi         2020/785 E.  ,  2020/1304 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı Hazine tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Dairemizin iade kararı uyarınca davalılar ... ve ...'e temyiz başvuru dilekçesinin, davalı ...'a ise gerekçeli karar ve temyiz başvuru dilekçesinin 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Yönetmelikte öngörülen yöntemlere uygun olarak tebliğinin sağlanması gerektiği belirtilmiş olup, davalılar ... ve ...'e temyiz başvuru dilekçesinin usulüne uygun olarak tebliğ edildiği ancak davalı ...'a gerekçeli karar ve temyiz başvuru dilekçesi tebligatlarının 7201 sayılı Tebligat Kanununa aykırı olarak ilk seferde doğrudan 21/2. maddesine göre, bu davalının adres kayıt sistemindeki adresine yapıldığı ve usulüne uygun olmadığı anlaşılmıştır.

Bu nedenle; davalı ...'a gerekçeli karar ve temyiz başvuru dilekçesinin 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Yönetmelikte öngörülen yöntemlere uygun olarak tebliği sağlanıp temyiz ve cevap süresinin beklenmesi, alınacak bütün cevabi yazıların dosya arasına konulmasına, ardından temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Dairemize gönderilmesi,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın YEREL MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE 11/03/2020 günü oy birliğiyle karar verildi.