muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/6579, Karar No: 2017/3272, Tarih: 16.03.2017

**13. Hukuk Dairesi         2016/6579 E.  ,  2017/3272 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit, muazaranın giderilmesi, cezai işlemin iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin yetkisizliğine dair verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, eczacı olduğunu, davalı Kurum tarafından gönderilen 14/11/2014 tarihli yazı ile...Cumhuriyet Başsavcılığınca yürütülen soruşturma kapsamında 2009 yılında düzenlenen ve usulsüz ve sahte olarak tanzim edildiğinden şüphelenilen 55 adet reçetenin 32 adedinin usulsüz olduğunun Kurum müfettişlerince tespit edildiği gerekçesiyle, 2012 Protokolünün 5.3.9 maddesi uyarınca 1. kez uyarılmasına, 6.17 maddesi uyarınca 109.401,70 TL cezai şart bedeli ile 32 adet reçete bedeli olan 10.940,17 TL'nin kendisinden tahsiline karar verildiğinin bildirildiğini, söz konusu işlemin hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek, 14/11/2014 tarihli işlemin ve sözleşme şartları nedeni ile kesilen para cezasının iptaline ve borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın yetkili mahkemede açılmadığını, taraflar arasında yapılan sözleşme uyarınca yetkili mahkemenin Ankara Mahkemeleri olduğunu, esas bakımından da işlemin hukuka uygun olduğunu savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davaya bakmakla görevli ve yetkili mahkemenin ... Asliye Hukuk Mahkemesi olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı eldeki dava ile davalı Kurum tarafından uygulanan uyarı ve cezai şart işleminin hukuka aykırı olduğunu ileri sürülerek iptaline karar verilmesini istemiş; Mahkemece 2012 protokolünün 8 maddenin 2. fıkrasında "taşra teşkilatı ile eczaneler arasında imzalanan sözleşmelerin uygulanmasından doğan uyuşmazlıklarda sözleşmeyi yapan taşra teşkilatının bulunduğu yer mahkemelerinin yetkili kılındığı" ve taşra teşkilatının bulunduğu yerin... olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir. Ne var ki: taraflar arasındaki sözleşme dosya arasında bulunmadığından söz konusu sözleşmenin davalı kurumun hangi taşra teşkilatı ile yapıldığı tespit edilememektedir. Sözleşmenin hangi taşra teşkilatı ile yapıldığının davalı kurum tarafından delillendirilmesi gerekirken bu husus gözetilmeksizin davalının soyut beyanına göre yetkisizlik kararı verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-3 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 16/03/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7732, Karar No: 2013/8675, Tarih: 11.03.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/7732 E.  ,  2013/8675 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İnegöl İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacılar tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

İnceleme konusu karar direnmeye ilişkin olup dosyanın Hukuk Genel Kurulu'na sunulmak üzere Yargıtay Yüksek 1. Başkanlığı'na gönderilmesine, 11/03/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7091, Karar No: 2016/15145, Tarih: 15.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/7091 E.  ,  2016/15145 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki Tüketici Hakem Heyeti Kararına İtiraz davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesinde; davalı dağıtım şirketinin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak bedeli adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, şimdilik 500 TL bedelin işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş; ıslah dilekçesi ile de talebini 4.940,05 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı vekili dilekçesinde ; öncelikle husumet itirazında bulunmuş, husumetin Enerji Piyasası Düzenleme Kurumuna yöneltilmesi gerektiğini, ayrıca yargı yoluna itiraz ettiklerini, davanın İdari Yargıda görülmesi gereken dava olduğunu, esasa ilişkin ise tarafların tacir olduğunu, davacı şirketin sözleşmede ödemeyi kabul ve taahhüt ettiği kalemlerin tekrar kendisine ödenmesini talep etmesinin mümkün olmadığını, davacının basiretli tacir gibi davranması gerektiğini, ilgili sözleşme maddelerinde ayrıca bu bedellerin mevzuat gereği alındığını, hiçbirisinin müvekkilinin kasasına girmediğini beyanla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece; davalı dağıtım şirketinin, kayıp-kaçak, sayaç okuma bedelini elektrik abonesi olan davacı şirketten tahsil etmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçe gösterilerek davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak, sayaç okuma bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Mahkemece; davalı dağıtım şirketinin, kayıp-kaçak, sayaç okuma bedelini elektrik abonesi olan davacı şirketten tahsil etmesinin yasal dayanağı bulunmadığı gerekçe gösterilerek davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak, sayaç okuma bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi Ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişede etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanun "17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak, sayaç okuma bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 15.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/12477, Karar No: 2007/1231, Tarih: 08.02.2007

**1. Hukuk Dairesi         2006/12477 E.  ,  2007/1231 K.**

**"İçtihat Metni"**

ESAS NO : 2006/12477

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, ..ada . parsel sayılı taşınmazın 2/100 payını İ...T..’dan satın aldığını, taşınmaz üzerindeki binanın ..veya kapı üzerinde..numara yazılı olan bağımsız bölümün maliki olduğunu, satın aldığında dairede oturan ve satıcı ile akraba olan davalının satıştan sonra da kiracılık sıfatı olmaksızın oturmaya devam ettiğini, dairede oturması için 6 ay izin verdiği davalıya çektiği ihtarla taşınmazı boşaltmasını isteği halde taşınmazı işgaline devam ettiğini ileri sürüp elatmanın önlenmesine ve satın aldığı tarihten itibaren ecrimisile karar verilmesini istemiştir.

Davalı, diğer paydaşların satışa muvafakat etmemesi nedeniyle taşınmazdan çıkmadığını, halen dairede kendisinin oturduğunu bildirip davanın reddini savunmuş, dahili davalı E..dava konusu daireyi A...T..dan satın aldığını, şu anda içinde kiracısı H.,H.. F...nun oturduğunu, aldığı payın 16/100 oranında olup bu hisseye karşılık binada başka bir dairesi bulunmadığını, dahili davalı Hızır, dava konusu taşınmazda E..O..nın kiracısı olarak bulunduğunu bildirip davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, çekişmeli taşınmazda dahili davalı H..’ın  E..O.nın kiracısı olarak bulunduğu, dahili davalı E.. O.nın ise tapuda arsa vasfı ile kayıtlı taşınmazda paydaş olduğu, dava konusu daireyle ilgili mülkiyet ihtilafı bulunduğu gerekçeleriyle davalı T..aleyhine açılan elatmanın önlenmesi davasının konusu kalmadığından karar verilmesine yer olmadığına,diğer davalılar hakkında açılan elatmanın önlenmesi davasının  reddine, ecrimisil davasının kısmen kabulü ile davalı T..’dan alınıp davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili ve davalı  tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi... raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dava, elatmanın önlenmesi ve ecrimisil isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, elatmanın önlenmesi davasının reddine, ecrimisil davasının kısmen kabulüne karar verilmiştir.Dosya içeriğinden, toplanan delillerden;çekişme konusu taşınmazın paylı mülkiyet üzere olduğu ve dava dışı kişilerle birlikte davacının paydaş bulunduğu öte yandan, üzerinde bina inşa edildiği anlaşılmaktadır. Mahkemece, davalının bir müddet için taşınmazı kullandığı belirlenmek ve bu olgu kabul edilmek suretiyle bilimsel verilere uygun olarak belirlenen ecrimisile hükmedilmiş olmasında kural olarak isabetsizlik yoktur. Buna göre, davalının tüm davacının öteki temyiz itirazları yerinde değildir, reddine.

Ancak, davalının aleyhinde yapılan Şişli 6.İcra Müdürlüğünün, 2004/12158 sayılı dosyasındaki icra takibinde, 2.2.2005 tarihinde davalıya ait birtakım eşyaların haczedildiği ve eşyaların da çekişme konusu yerde bulunduğu anılan dosya ile sabittir. Öyleyse, elatma olgusunun devam ettiği kabul edilmelidir. O halde, mahkemenin       davalının taşınmazı devamlılık arzedecek şekilde kullanmadığı şeklindeki kabulünün isabetli olduğu söylenemez.

Öte yandan, mahkemenin kabul tarzı itibariyle de dahili dava yoluyla bir kimseye taraf sıfatı verilemeyeceği tartışmasızdır. Buna göre, usulü dairesinde davada sıfatı bulunmayan E..O.ve H..H. F..hakkında hüküm kurulmuş olması da isabetsizdir.

Hal böyle olunca, davalı T...hakkındaki elatmanın önlenmesi davasının kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması doğru değildir. Davacının bu yöne değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle hükmün HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,   8.2.2007 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3635, Karar No: 2020/2831, Tarih: 09.06.2020

**11. Ceza Dairesi         2017/3635 E.  ,  2020/2831 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

I- Sanık ... İlik hakkında "2006 takvim yılında sahte fatura kullanmak" suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanık ve katılan vekilinin temyiz taleplerinin incelenmesinde;

213 sayılı VUK'nin 367. maddesi gereğince dava şartı olan mütalaanın “sahte fatura kullanma” suçundan verildiği ve sanık hakkında “sahte fatura düzenleme” suçundan verilmiş bir mütalaanın bulunmadığının anlaşılması karşısında; sanık hakkında mütalaa verilip verilmeyeceği ilgili kurumdan sorularak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devamla mahkumiyet hükmü kurulması yasaya aykırı ise de; zamanaşımının gerçekleşmesi ve zamanaşımının olumsuz bir muhakeme şartı olarak kovuşturmaya engel olduğunun anlaşılması karşısında;

Sanığa iddianamede yüklenen “2006 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçu” ve vergi suçu raporunda belirtilen “sahte fatura kullama” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibarıyla tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü zamanaşımının suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarıca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e, 67/4 ve 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddeleri gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE,

II-Sanık ... hakkında “2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak” suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanık ve katılan vekilinin temyiz taleplerinin incelenmesinde;

II-Sanık ... hakkında “2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak” suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanık ve katılan vekilinin temyiz taleplerinin incelenmesinde;

1- Cumhuriyet Başsavcılığının 26.04.2011 tarih ve 2011/2793 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında "2008-2009 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak" suçundan kamu davası açılmış ise de, dosya içerisindeki ...'nın 22.03.2011 tarihli mütaalasının sadece 2008 takvim yılına ilişkin olduğu, 2009 takvim yılına ilişkin olduğu olarak sanık hakkında düzenlenmiş herhangi bir vergi suçu raporu ve verilmiş herhangi bir mütalaa bulunmadığı anlaşıldığından; öncelikle durma kararı verilip, 2009 yılına ilişkin 213 sayılı VUK'nin 367. maddesi gereğince dava şartı olan mütalaanın verilip verilmeyeceği Vergi Dairesi Başkanlığından sorularak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi ve her bir takvim yılında işlenen sahte fatura kullanmak suçunun birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu, her takvim yılı ve suç için ayrı ayrı hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden ve hangi takvim yılından hüküm kurulduğu da belirtilmeksizin, sanığın eylemi tek suç kabul edilerek eksik ceza tayini,

2-Sanık hakkında düzenlenen vergi denetim raporlarında, sanığın 2008 yılında 2 ayrı şirketten temin ettiği 73 adet sahte faturayı KDV beyannamelerinde indirim konusu yaptığı tespitlerine yer verilmesi; sanığın suçlamayı kabul etmeyerek sahte fatura kullanmadığını savunması, sahte olduğu iddia edilen faturaları düzenleyen mükelleflerle ilgili vergi tekniği raporlarında sahte fatura düzenlenildiğinin belirtilmesi karşısında; suçun unsurlarının ve maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından,

a- Suçlara konu olan faturaları düzenleyen şirketlerin yetkilileri hakkında dava açılıp açılmadığının araştırılması; dava açılmış ise, dosyalarının getirtilerek incelenmesi ve bu davayla ilgili belgelerin onaylı örneklerinin çıkartılarak dosya içine konulması,

b- Faturaları düzenleyen şirket yetkililerinin, CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatılarak tanık sıfatıyla dinlenmesi; kendilerinden, sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak verdiklerinin sorulması,

c- Gerektiğinde, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi için; faturayı düzenleyen şirketlere ait mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyelerinin, teslim ve tesellüm belgelerinin, bedelinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun ve kanıtlama yeterliliği olan banka hesaplarının ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgelerin; faturaları kullanan sanığa ait yeterli mal girişi veya üretimi olup olmadığına ilişkin belgelerin araştırılarak, faturaları düzenleyen şirketler ile kullanan sanığın ticari defterleri ve belgeleri üzerinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ile mahkûmiyet hükmü kurulması yasaya aykırı,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ile mahkûmiyet hükmü kurulması yasaya aykırı,

3- Kabule göre ise; 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

III-Sanık ... hakkında “2008 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanık ve katılan vekilinin temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Cumhuriyet Başsavcılığının 26.04.2011 tarih ve 2011/2793 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında "2008-2009 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak" suçlarından kamu davası açılmış ise de, dosya içerisindeki ...'nın 22.03.2011 tarihli mütaalasının sadece 2008 takvim yılına ilişkin olarak ve sanık ... hakkında verildiği, sanık ... hakkında “2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak” suçlarına ilişkin mütalaa alınmadan dava açıldığı dikkate alınarak; CMK'nin 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca kovuşturmanın durmasına karar verilerek, 213 sayılı VUK'nin 367. maddesi gereğince kovuşturma şartı olan mütalaanın verilip verilmeyeceği Vergi Dairesi Başkanlığından sorulduktan sonra, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, yargılamaya devamla yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 09.06.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3568, Karar No: 2019/3980, Tarih: 04.03.2019

**2. Ceza Dairesi         2017/3568 E.  ,  2019/3980 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

EK KARAR TARİHİ : 25/06/2015

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet, temyiz isteminin reddi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarından verilen 25.06.2015 günlü ek karara yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin reddine dair mahkemece verilen 25.06.2015 günlü ve 2015/98 E., 2015/194 K. sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik temyiz itirazlarının reddiyle, temyiz isteminin reddine dair verilen ek kararın isteme aykırı olarak ONANMASINA,

2- Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Bozmaya uyularak yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 04.03.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.