muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/15739, Karar No: 2015/30238, Tarih: 19.10.2015

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Sanığın, 17/06/2010 tarihli dekont içeriğine göre, kurum zararını giderdiğini belirtmekle, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 27/10/2009 tarih ve 2009/6-132 Esas ve 2009/251 karar sayılı kararında da vurgulandığı üzere; 5237 sayılı Kanun'un 168. maddesinde yer alan “etkin pişmanlık” hükmünün uygulanabilmesi için, sanığın bizzat pişmanlık göstererek mağdurun uğradığı zararı aynen geri verme veya tazmin suretiyle tamamen gidermesi gerektiği, 765 sayılı Kanun'un 523. maddesi, “iade ve tazmin esasına” dayalı bir düzenleme iken, 5237 sayılı Kanun'un 168. maddesi tazminden çok “pişmanlık” esasına dayanmakta olup, pişmanlık sonucu olan iade ve tazminin önem taşıması nedeniyle iade ve tazminin cebri icra yoluyla gerçekleştirilmesi, zararın failin rızası hilafına veya ondan habersiz olarak üçüncü kişilerce giderilmesi gibi hallerde sanığın etkin pişmanlığından söz edilemeyeceği hususları da dikkate alınarak, ilgili kuruma yazı yazılarak, sanık tarafından etkin pişmanlık gösterilerek, zararın tamamen veya kısmen giderilip giderilmediği, kısmi ödeme varsa; 5237 sayılı TCK’nın 168/4. maddesi kapsamında, bu kısmi ödemeye rızası olup olmadığının sorularak, sonucuna göre sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 168/1. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-5237 sayılı Kanun'da 765 sayılı Kanun'dan farklı olarak “gün para cezası sistemi” kabul edildiği için bu sistemde nispi para cezasına yer verilmemiştir. İlgili maddelerin gerekçe bölümlerinde de 5237 sayılı TCK sisteminde nispi para cezasının öngörülmediği açıkça belirtilmektedir. Ancak, 5237 sayılı Kanun'un 1 Haziran 2005 tarihinde yürürlüğe girmesinden sonra 29.06.2005 tarih ve 5377 sayılı Kanun'un 19. maddesi ile değişik TCK'nın 158/1. fıkrasına eklenen “...Ancak, (e), (f) ve (j) bentlerinde sayılan hallerde hapis cezasının alt sınırı üç yıldan, adli para cezasının miktarı suçtan elde edilen menfaatin iki katında az olamaz.” cümlesi ile getirilen yeni değişikliğe ilişkin gerekçede de belirtildiği üzere, 158. maddenin 1. fıkrasına eklenen son cümledeki “…adli para cezasının miktarı suçtan elde edilen menfaatin iki katından az olamaz.” hükmünün uygulanabilmesi için öncelikle suçtan elde edilen haksız menfaat miktarının belli olması gerekmektedir. 5237 sayılı TCK'nın 52. maddesinin 1.fıkrası “Adli para cezası, beş günden az ve kanunda aksine hüküm bulunmayan hallerde yedi yüz otuz günden fazla olmamak üzere belirlenen tam gün sayısının, bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ile çarpılması suretiyle hesaplanan paranın hükümlü tarafından Devlet Hazinesine ödenmesinden ibarettir.” şeklindeki adli para cezasının tanımı yapıldıktan sonra aynı maddenin 3. fıkrasında “Kararda, adli para cezasının belirlenmesinde esas alınan tam gün sayısı ile bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ayrı ayrı gösterilir.” ve aynı Kanunun 61. maddesinin 8. fıkrasında ise “Adli para cezası hesaplanırken, bu madde hükmüne göre cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesine yönelik artırma ve indirimler, gün üzerinden yapılır. Adli para cezası, belirlenen sonuç gün ile kişinin bir gün karşılığı ödeyebileceği miktarın çarpılması suretiyle bulunur.” hükümleri ile yasa koyucu adli para cezasının mutlaka gün üzerinden tayin edilmesi gerektiğini belirtmektedir. 5237 sayılı TCK'nın 158. maddesinin 1. fıkrasının (e), (f) ve (j) bentlerinde sayılan hallerde adli para cezasının tayininde öncelikle suçtan elde edilen haksız menfaat miktarının belli olup olmadığına bakılacaktır. Eğer suçtan elde edilen haksız menfaat miktarı belli değil ise, 5 ila 5.000 tam gün arasında TCK'nın 61. maddesi hükmü göz önünde bulundurularak takdir edilen gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52. maddesi uyarınca, 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezası belirlenecektir. Eğer suçtan elde edilen haksız menfaat miktarı belli ise;o takdirde tespit olunacak temel gün,suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52

. maddesi uyarınca, 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezası belirlenecektir. Eğer suçtan elde edilen haksız menfaat miktarı belli ise;o takdirde tespit olunacak temel gün,suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52. maddesi uyarınca, 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezası belirlenecektir. Bu açıklama kapsamında, 5237 sayılı TCK'nın 158/1, e, son maddesi gereğince haksız menfaat miktarının 2.313 TL, haksız menfaatin iki katının 4.626 TL olması dikkate alınarak temel cezanın bu miktardan az olmayacak şekilde belirlenip sanığın 231 gün adli para cezasıyla cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 43. maddesi gereğince cezasının 1/4 oranında arttırılıp 288 gün adli para cezasıyla cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 62. maddesi gereğince cezasının 1/6 oranında indirilip 240 gün gün adli para cezasıyla cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 52. maddesi gereğince günlüğü 20.00 TL den hesap edilmek suretiyle netice olarak 4.800 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, doğrudan haksız menfaatin iki katı olarak cezanın belirlenerek ve sanık hakkında öngörülen para cezası ile ilgili olarak TCK'nın 43. maddesi gereğince arttırım yapılmayıp netice olarak 3.855 TL adli para cezası tayin edilerek eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aynı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca sonuç ceza miktarı yönünden sanığın kazanılmış haklarının saklı tutulmasına, 19/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3132, Karar No: 2020/4299, Tarih: 21.09.2020

**1. Hukuk Dairesi         2019/3132 E.  ,  2020/4299 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, çekişme konusu 40 parsel sayılı taşınmazın ½ payının, davalı ... ile ortak mirasbırakanları babalarına ait olduğunu, mirasbırakanın ölümü ile mirasçılar arasında taksim yapıldığını, buna göre davalı ... ile taşınmazda eşit paya sahip olmaları gerekirken tapuya tescil sırasında davalıya 7/24 kendisine 5/24 pay verildiğini ileri sürerek davalı adına olan 1/24 payın iptali ile adına tescilini istemiştir.

Davalı, taşınmazın tapu kaydında herhangi bir hata olmadığını, iptali istenen payı kardeşi Kerim’den satın aldığını ve davacının iddiasının haksız olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın davalı ... yönünden husumet yokluğundan reddine, davalı ... yönünden ise iddianın sabit olduğu gerekçesiyle kabulüne ilişkin olarak verilen karar Dairece; “...Somut olayda, davacının mirasta taksim iddiası olmakla birlikte, anılan yasal düzenleme gereğince tüm mirasçıların imzalarını taşıyan yazılı bir belge dosyaya sunulamadığı gibi, davalının iptali istenen payı dava dışı mirasçı Kerim’den satış suretiyle temlik aldığı görülmektedir. Hal böyle olunca, davacının taksim iddiasını yazılı belge ile kanıtlayamadığı gözetilerek davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu üzere karar verilmesi isabetsizdir,...” gerekçesiyle bozulmuş, mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, davalı ... yönünden red kararı kesinleştiği için yeniden karar verilmesine yer olmadığına, davalı ... hakkındaki davanın ispatlanamadığı gerekçesiyle reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...’un raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Hükmüne uyulan bozma kararında, gösterildiği şekilde işlem yapılarak karar verilmiştir. Davacının yerinde bulunmayan temyiz itirazının reddiyle, usul ve yasaya ve bozma kararının gerekçelerine uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 10.00 TL. bakiye onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 21/09/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1868, Karar No: 2013/9628, Tarih: 04.04.2013

**7. Ceza Dairesi         2012/1868 E.  ,  2013/9628 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4926 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Sanığın hükümlülüğüne ve müsadereye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık ...'ın kovuşturma evresinde bildirdiği adresine, yokluğunda verilen kararın, birlikte oturup oturmadığı tebligat parçasından anlaşılamayan yengesi ...'a 13.10.2009 günü tebliğ edilmesi hususu nazara alınarak, sanık ile tebellüğ eden ...'ın tebliğ tarihi olan 13.10.2009 günü itibariyle aynı adreste ikamet edip etmediğinin araştırılarak, aynı konutta ikamet etmediğinin anlaşılması halinde ise gerekçeli kararın Tebligat Kanununda yapılan değişiklikler de dikkate alınarak usulüne uygun şekilde sanığa tebliğ edilmesi ile kararın sanık ... tarafından temyiz edilmesi halinde de bu sanığın temyizi yönünden ek tebliğname düzenlenerek iade edilmek üzere dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığıma TEVDİİNE, 04.04.2013 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2027, Karar No: 2014/5843, Tarih: 17.03.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/2027 E.  ,  2014/5843 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava dosyası inceleme için elektronik ortamda gönderilmiştir.

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların "taranma" suretiyle elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur.(HUMK md. 445)Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış,eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranamayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi (duruşmalı temyiz edilen dosyaların her halükarda elektronik değil, fiziki olarak gönderilmesi) gerekmektedir. Fiziki olarak gönderilen dosyalar ayrıca elektronik ortamda gönderilmemelidir.

Dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Mahkemesince dosyanın yeniden kontrol edilerek eksikliklerin gösterilen şekilde tamamlanması, fiziki imkansızlık sebebiyle bunun mümkün olmaması halinde ise elektronik ortamda değil,fiziki olarak gönderilmesi amacıyla dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 17.03.2014 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2021/6602, Karar No: 2021/10881, Tarih: 24.06.2021

**9. Hukuk Dairesi         2021/6602 E.  ,  2021/10881 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, 19/11/2007-31/12/2012 tarihleri arasında ... Başkanlığı işçisi olarak çalıştığını ve haklı neden olmaksızın işveren tarafından iş sözleşmesinin feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik ücret alacaklarına hükmedilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Dairemizin 13.11.2019 tarih, 2019/7291 esas ve 2019/19831 karar sayılı bozma ilamına uyduğunu belirten Mahkemece, davanın Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 124. maddesi uyarınca ...'na yöneltilmesi üzerine yapılan yargılama neticesinde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı Bakanlık vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 13/j maddesi Genel Bütçeye dahil idarelerin bu Kanunun 1 ve 3 sayılı tarifelerine giren bütün işlemlerinin harçtan müstesna olacağı belirtilmiştir.

Somut olayda, Mahkeme tarafından davalı ...’nın harçtan muaf olduğu ifade edilmesine rağmen, hüküm altına alınan harçlardan sorumlu tutulmuş olması hatalıdır.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca hükmün aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

SONUÇ:

1-Yukarıda açıklanan nedenlerle; hüküm fıkrasının 7 numaralı bendi hükümden tamamen çıkartılarak, yerine;

“7-Davacı tarafça yatırılan 24,30 TL başvurma harcı, 393,00 TL peşin harç, 59,00 TL ıslah harcının karar kesinleştiğinde isteği halinde davacıya iadesine,

davacı tarafından sarf edilen toplam 798,00TL yargılama giderinin davanın kabul ve ret oranına göre hesaplanan 760,57TL’sinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, kalanının davacı üzerinde bırakılmasına,” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 24.06.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/9518, Karar No: 2024/10603, Tarih: 07.11.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/9518 E.  ,  2024/10603 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1925 E., 2024/1064 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Konya 4. İş Mahkemesi

SAYISI : 2019/348 E., 2022/194 K.

Taraflar arasındaki iş kazasının tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili 28.06.2019 tarihli dava dilekçesinde özetle; davacı müvekkil davalı işyerinde (... SGK sicil numarası) pres makinesi üzerinde çalışmakta olup işi gereği ağır malzemeleri -kalın saçları- yerden kaldırıp pres makinesinin üzerine koymaktadır. 29.03.2017 tarihinde davacı müvekkil bu işlemi yaptığı sırada belinde şiddetli ağrı meydana gelmiş ve davacı müvekkilin belden aşağısı uyuşmaya başlamıştır. Bunun üzerine Konya Numune Hastanesi beyin ve sinir cerrahi bölümüne muayene olan davacı müvekkile iş göremezlik raporu ve 23.08.2017 tarih 3827 sayılı Ağır İşlerde Çalışamaz Sağlık Kurulu Raporu verilmiştir. Davalı işverenin davacı müvekkili çalıştıracak hafif iş bulunmadığı gerekçesiyle 08.09.2017 tarihinde iş akdine son verilmiştir. Davacı müvekkil her hastaneye gittiğinde iş kazası sonucunda rahatsızlığın vukuu bulduğunu dile getirse de hastaneler tarafından 'OHAL dönemindeyiz iş kazası kaydı yapamayız' yanıtı verilmiş, davalı işverende durumu davalı SGK'ya bildirmemiştir. Bunun üzerine davacı müvekkil haricen davalı SGK'ya başvurmuş ise de bu zamana kadar yürütülen soruşturmadan her hangi bir sonuç alınamadığından işbu davayı açma zorunluluğu hasıl olmuştur. Davacı müvekkile geçici iş göremezlik ödeneği verilmesi, sürekli iş göremezlik geliri bağlanması ve Kurum tarafından karşılanmayan zararlarımızın davalı işverenden talep edilmesi konularında taşıdığı önem nedeniyle, dava konusu olayın iş kazası olduğunun tespitini mahkemenizden istemek zorunluluğu doğmakla davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili 26.07.2019 tarihli cevap dilekçesinde özetle; bir olayın iş kazası sayılabilmesi için dıştan gelen istenilmeyen bir olayın varlığı, uygun illiyet bağının varlığı ve bir zararın varlığı gereklidir. Sosyal sigorta uygulamasında illiyet bağı denilince gerçekleşen olayla zarar arasındaki illiyet bağı anlaşılmaktadır. Başka bir ifadeyle, illiyet bağının varlığının kabul edilebilmesi için, meydana gelen olay ile zarar arasında illiyet bağının bulunması yeterlidir; buna karşın gördüğü iş ile kaza arasında illiyet bağının varlığı şart değildir. Davacı ... işyerimizde makine başında çalışmakta olup, işi gereği herhangi bir iş kazasına maruz kalması hayatın olağan akışına aykırıdır. Ağır yük altına girecek bir çalışması bulunmamaktadır. İşyerinde her türlü ekipman mevcuttur. Davacının yapmış olduğu işten kaynaklanacak bir bedeni zarar olması mümkün değildir kaldı ki davacının almış olduğu raporda da bunun işinden kaynaklandığına dair bir ibare bulunmamaktadır. İş kazası geçirdiğini iddia ettiği 29.03.2017 tarihinde de her zamanki işlerini yapmış ve iş kazası geçirdiğine dair hiçbir şikayette bulunmamıştır. Tanık beyanlarına başvurulduğunda bu husus aydınlığa kavuşacaktır. Kaza geçirdiğini iddia ettiği tarihte hastaneye dahi gitmemiştir. Daha sonrasında hastaneye gittiğini ve hastanenin "OHAL sebebiyle iş kazası kaydı yapılamayacağına" dair beyanda bulunduğu iddiaları gerçeklerle örtüşmemektedir. Buna dair ilgili sağlık kurumundan "OHAL döneminde iş kazası kaydı yapılıp yapılmadığının" sorulmasını talep ederiz. Almış olduğunu iddia ettiği iş göremezlik raporu ve ağır işlerde çalışamaz raporu iş kazası geçirdiğini iddia ettiği günden yaklaşık beş ay sonradır. Bu raporları almasına sebep olan ağır ve iş göremezliğin sebebinin bu beş ay içinde geçirdiği herhangi bir hastalık veya kaza olması muhtemeldir. Ayrıca davacının rapor aldığı tarihten önce bir trafik kazası geçirmiş olduğu vaki olup davacının söz konusu bahsetmiş olduğu zararın bu kazadan da kaynaklanmış olabileceği mümkündür. Dolayısıyla 29.03.2017’de işyerinde geçirdiğini iddia ettiği kaza ile mevcut sağlık durumu arasında herhangi bir illiyet bağı mevcut değildir. Kaldı ki müvekkil şirketin işyeri hekimi mevcut olup kendisine başvurulmamış, şikayetlerini dile getirmemiş olmakla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "... yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya münderacatına göre; yapılan yargılamada toplanan deliller beraberce değerlendirildiğinde; dava konusu uyuşmazlığın davacının 1066134 sicil numaralı iş yerinde pres makinesinde çalışırken 29.03.2017 tarihinde pres makinesinin üzerine ağır malzemeleri koyarken belinde oluşan şiddetli ağrı nedeniyle mağduriyet sonrası olayın iş kazası olarak tespit edilip edilemeyeceği, sigortalının maluliyet oranının tespiti ve iş kazası sigorta kolundan gelir bağlanıp bağlanamayacağı hususlarında olup, davacıya ilişkin dosya içerisine celp edilen hasta "Epikriz" raporu, teşhis ve tedavilere ilişkin tüm belgeler, ilgili hastanelerden celp edilmiş, Sosyal Güvenlik Kurumu Teftiş Başkanlığınca düzenlenen 19.06.2019 tarihli inceleme raporu dosya içerisine alınmış, davacının hizmet cetvelleri, komisyon kararı, celp edilerek tanıklar dinlenilmiş, dosya içerisine alınan iş kazası tespitine yönelik rapor karar vermeye ve denetime el verişli bulunarak hükmü esas alınmış, dinlenen tanık beyanları ile de raporun örtüştüğü anlaşılmış hepsi beraber dikkate alındığında 03.04.2017 tarihinde Konya Beyhekim Devlet Hastanesinde davacıya bel ağrısı tanısı ile işlem yapıldığı görülmüş ancak 29.03.2017 tarihinde iş yerinde çalışırken belinden rahatsızlanması yönünde bir olayın yaşandığına dair gerek tanık anlatımları gerekse ilk hastaneye başvuru tarihindeki Epikiriz raporu ile bir tespitte bulunulmamış, davacının kaza geçirdiğini iddia ettiği gün herhangi bir yere şikayeti veya başvurusu bulunmamış ayrıca aynı tarihte işi birlikte yaptıkları kişilere rahatsızlandığına dair hiçbir söylemde bulunmadığı anlaşılmış, iş kazası geçirdiğini iddia ettiği günün ertesinde Konya Ağız ve Diş Sağlığı Hastanesinde muayene yaptırdığı, rahatsızlığına dair muayene de bir kaç gün sonra gittiği anlaşılmakla davacının kazanın iş kazası olarak tespiti yönündeki talebinin reddi gerektiği, dava dilekçesinde yer alan maluliyet tespiti ve gelir bağlanmasına yönelik taleplerinin ise bu dosyadan tefrik edilerek bir başka esas dosyasına kaydının yapılması gerektiği kanaatine varıldığı" gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri