muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/37672, Karar No: 2016/3290, Tarih: 08.02.2016

**13. Hukuk Dairesi         2015/37672 E.  ,  2016/3290 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıdan daire satın aldığını, taraflar arasındaki sözleşme gereğince taksitlerde yapılacak artış oranına uyulmadığını, böylelikle fazla tahsilat yapıldığını ileri sürerek, fazla tahsilat miktarı olan 257,14 TL’nin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, bilirkişi raporu hükme esas alınarak davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalı TOKİ'den daire satın aldığını, taksit artış yönteminin yanlış belirlendiğini dolayısıyla kendisinden fazla tahsilat yapıldığını ileri sürerek fazla yapılan tahsilat miktarının tahsili istemiyle eldeki davayı açmıştır. Uyuşmazlık altı aylık dönemlerdeki taksit artış oranının neye göre yapılması gerektiği hususunda olduğundan mahkemece kabul edilen miktarın tahsiline ilişkin olarak verilen kararın kesin olduğundan söz etmek mümkün değildir.

Davacı ile davalı arasında düzenlenen Sözleşmenin 2.2. maddesi gereğince; taksitlerdeki artış oranı, bir önceki altı aylık dönemdeki memur maaş artış oranı, TÜFE ve ÜFE oranlarını içeren endeksler arasından en düşük olanına göre artırılacaktır. Davalı TOKİ taksitlerdeki artış oranını hesaplarken, ek ödemelerde dâhil olarak memur maaş artış oranını nazara almakta ve bu durumda TÜFE oranı daha düşük olduğu için, TÜFE oranına göre artış oranını hesaplamaktadır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise, memur maaş artış oranının içinde bulunması gereken ek ödemeler düşülerek sonuca gidilmiş ve bu durumda MMAO'nın en düşük oran olduğu görülmüştür. Hesap da bu MMAO üzerinden yapılmıştır.

Maliye Bakanlığı Bütçe ve Mali Kontrol Genel Müdürlüğünün 19.12.2006 tarihli yazısına göre; devlet memurlarının maaşlarındaki ortalama artış oranı; 2006 yılı Temmuz-Aralık döneminde ortalama % 8.38; 29.12.2008 tarihli yazısına göre; 2008 yılı Temmuz-Aralık döneminde % 5.2 olmuştur. MMAO ek ödemelerle birlikte bir bütün olarak ele alınmalıdır. Bu durumda TÜFE ya da ÜFE oranları daha düşük olduğundan, TÜFE ve ÜFE oranlarından hangisi daha düşük ise bu oran esas alınarak hesaplama yapılmalıdır.

Sonuç olarak davalı TOKİ'nin yaptığı hesap yönteminin doğru olduğu kabul edilerek, dosyadaki delillere göre konusunda uzman bilirkişi tarafından yeniden hesaplama yapılması ve sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davacının savunduğu hesaplama yöntemi uygulanarak davanın kabulü, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Sonuç olarak davalı TOKİ'nin yaptığı hesap yönteminin doğru olduğu kabul edilerek, dosyadaki delillere göre konusunda uzman bilirkişi tarafından yeniden hesaplama yapılması ve sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davacının savunduğu hesaplama yöntemi uygulanarak davanın kabulü, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 27,70 TL harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 08/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5773, Karar No: 2021/13470, Tarih: 18.11.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/5773 E.  ,  2021/13470 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı, taraf vekillerinin istinaf başvurusu üzerine Konya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi'nin istinaf isteminin davacı idare vekili yönünden esastan reddine, davalı vekili yönünden kabulü ile HMK'nın 356 maddesi uyarınca duruşmalı olarak ilk derece mahkemesi kararı düzeltilmek suretiyle esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekillerince yapılan istinaf başvurusunun davacı idare vekili yönünden esastan reddine, davalı vekili yönünden kabulü ile 6100 sayılı HMK'nın 356. maddesi uyarınca duruşma yapılarak yeniden esas hakkında karar verilmesine ilişkin Konya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesince verilen hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arazi niteliğindeki Aksaray İli, Merkez İlçesi, Yapılcan Mahallesi 1007, 1031 ve 1033 parsel sayılı taşınmazlara 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-f maddesi uyarınca gelir metodu esas alınarak değer biçilmesine ve tespit edilen bedelin davalı tarafa ödenmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı davacı idare vekilince yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine, davalı vekilince yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile sulu arazide kapitalizasyon faiz oranının % 4 ve objektif değer artışı oranının % 100 olarak uygulanması suretiyle alınan ek rapor doğrultusunda kamulaştırma bedeline hükmedilmesi ve karar kesinleştiğinde ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılan kısmın derhal ödenmesi yönlerinden hükmün düzeltilerek 6100 sayılı HMK'nın 356. maddesi uyarınca duruşma yapılmak suretiyle yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Bölge Adliye Mahkemesinde yapılan duruşmada vekille temsil edilmeyen davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmesi,

Doğru değilse de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden;

Bölge Adliye Mahkemesinde yapılan duruşmada vekille temsil edilmeyen davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmesi,

Doğru değilse de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden;

Konya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesinin 2020/605 Esas - 2021/299 Karar sayılı ilamının hüküm fıkrasının (B) harfi ile gösterilen bendinin istinaf duruşmasında vekalet ücretine ilişkin 11’inci paragrafının tümüyle hükümden çıkartılmasına,

Hükmün böylece HMK'nın 370/2 maddesi gereğince DÜZELTİLEREK ONANMASINA, HMK’nın 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin Konya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 18/11/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3027, Karar No: 2012/3814, Tarih: 15.03.2012

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2012/3027 E.  ,  2012/3814 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 08.12.2009 gününde verilen dilekçe ile tapu kaydındaki şerhin terkini istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 26.01.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, ... Büyükşehir Belediyesinin blok satışlarında 27550 ada 1 parsel sayılı taşınmazdaki 61 no'lu bağımsız bölümü satın aldığını, bedelin tamamen ödendiğini, ancak tapu kütüğünün beyanlar sütununa "kendisine konut satışı yapılan kişi 5 yıl süre ile başkasına satış yapamaz ve devredemez" kaydının yazıldığını, satışın kısıtlamalı olarak yapılmadığını, bu konuda kendilerine bilgi de verilmediğini ileri sürerek belirtmenin terkinini talep etmiştir.

Davalı, satış şartnamesi ve ekindeki belgelerde taşınmazın yönetmelik gereği 5 yıl süre ile başkasına satılamayacağına dair kaydın bulunduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, satış şartnamesinde olmayan 5 yıl süre ile satılamaz şeklindeki kaydının tapuya işlenemeyeceği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalı temyiz etmiştir.

Dava, beyanlar hanesindeki kaydın terkini isteğine ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 1012. ve Tapu Sicil Tüzüğünün 60 ila 64. maddelerinde yedi bölüm olarak düzenlenen “beyanlar” gerek tescillerden, gerekse şerhlerden farklıdır. Kütüğün beyanlar hanesine işlenen

kayıt, kural olarak ne bir ayni hak ihdas eder ne de şahsi bir hakkı güçlendirmeye yarar.

Beyanların fonksiyonu, gayrimenkulle ilgili bazı fiili veya hukuki durumlara ya da zaten mevcut bulunan bazı haklara aleniyet sağlamaktan ibarettir.

Somut olayda; dava konusu taşınmaz 17.07.2009 tarihli Meclis Kararı gereğince satışa sunulmuştur. Satışın dayanağı olan 5393 sayılı Belediye Kanununun 69. maddesine istinaden çıkarılan ve 29.09.2005 tarihinde Resmi Gazetede yayınlanan İçişleri Bakanlığı ile Bayındırlık ve İskan Bakanlığı tarafından çıkartılan "Belediyelerin Arsa, Konut ve İşyeri Üretimi, Tahsisi, Kiralaması ve Satışına Dair Genel Yönetmelik"in 15/e maddesi ile bu yönetmelik çerçevesinde çıkartılan "... Büyükşehir Belediye Başkanlığı Arsa, Sosyal Konut, Konut ve İşyeri Üretimi, Tahsisi, Trampası, Ayni Hak Tesisi, Kiralanması ve Satışına Dair Genel Yönetmelik"in 12/son maddesinde konut tahsisi ya da satışı halinde 5 yıl süre ile satılamayacağına dair hükümler yer almaktadır. Ayrıca, ihaleye katılacak olanlara teslim edilen belgelerden gayrimenkul satış vaadi başlıklı belgenin 9/a maddesinde de aynı hüküm yer almaktadır. Davacı yukarıda açıklanan koşullarda ihaleye katılmış ve dava konusu taşınmazı satın almıştır.

Görülüyor ki; ihale, satış ve dayanağı olan meclis kararı ve mevzuat sosyal amaçlı satışlarda taşınmazı satın alan kişilerin bu taşınmazı 5 yıl süre ile satamayacağına dair açıkça düzenleme getirmektedir. Bu kısıtlamanın satış şartnamesinde yer almaması ihaleye katılan kişilerin kısıtlamadan ayrık tutuldukları anlamına gelmeyecektir. Mahkemece davanın tüm bu nedenlerle reddi gerekirken kabulü doğru olmadığından kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine, 15.03.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6362, Karar No: 2017/663, Tarih: 01.02.2017

**12. Ceza Dairesi         2016/6362 E.  ,  2017/663 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK'nın 179/3-2, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Sanık hakkında hükmedilen 3 ay hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi esnasında, adli para cezasının tespitine esas tam gün sayısının ve yasal dayanağının belirtilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. ve 50/1-a maddelerine aykırı davranılması,

2- Sanık hakkında tayin edilen adli para cezasının taksitlerinden birinin zamanında ödenmemesi halinde, geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceği ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtaratı ile yetinilmesi gerekirken, “Taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi hâlinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edilip, ödenmeyen adlî para cezasının hapse çevrilmesine” karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, hükmün hapis cezasının paraya çevrilmesine ilişkin 3. paragrafın "Sanığa verilen 3 ay hapis cezasının TCK'nın 50/1-a. ve 52/3. maddeleri gereğince 90 gün adli para cezasına çevrilmesine, 52/2. maddesi gereğince günlüğü 20 TL'den olmak üzere 1.800 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" şeklinde değiştirilmesi ile hüküm fıkrasının taksitlendirmeye ilişkin 4. paragrafındaki "tahsil edilip" ve "hapse çevrilmesine" ibarelerinin sırasıyla "tahsil edileceğinin" ve "hapse çevrileceğinin sanığa ihtarına" şeklinde değiştirilmesi suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün, DÜZELTİLEREK ONANMASINA 01.02.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19391, Karar No: 2015/29167, Tarih: 21.10.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/19391 E.  ,  2015/29167 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2014/9880

MAHKEMESİ : Bozüyük 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 31/10/2013

NUMARASI : 2013/359 (E) ve 2013/640 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Açıklanması geri bırakılan kararın deneme süresi içinde yeniden suç işlediğinden bahisle dosyanın yeniden ele alınması sonucu "hükmün açıklanması talebinin reddine" dair mahkemenin ek kararının 5271 sayılı Yasanın 223/1. maddesine göre yargılamayı sonlandırıcı nitelikte hüküm niteliği bulunmadığından, diğer taraftan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararların 5271 sayılı CMK'nin 231/12. maddesinde itiraz yasa yoluna tabi olduğu, aynı yasanın 264/1. maddesinde kanun yoluna başvurmada yanılmanın başvuranın haklarını ortadan kaldırmayacağının yazılı bulunmasına göre, o yer Cumhuriyet savcısının başvurusunun itiraz mahiyetinde olduğu kabul edilerek, dosya hakkında inceleme yapılması için itiraz merciince gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2494, Karar No: 2018/7863, Tarih: 04.09.2018

**3. Hukuk Dairesi         2018/2494 E.  ,  2018/7863 K.**

**"İçtihat Metni"**

........

Taraflar arasındaki .........Kararına İtiraz davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, abonesi olan davalıya tahakkuk ettirdiği faturalarda kayıp kaçak vb. ad altında yansıttığı bedellerin tüketiciye iadesine yönelik ......... kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davacı ... şirketi tarafından, bedellerin davalı aboneden tahsil edilmesinin doğru olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafça temyiz edilmiştir.

1-)Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak vb. bedelin tüketiciye iadesine yönelik.......... kararının iptali istemine ilişkindir.

Kayıp-kaçak bedeli ile dağıtım-iletim bedeli sayaç okuma ve perakende satış hizmet bedelleri hakkında 17.06.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6719 sayılı kanun öncesinde Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “ Herkes, kamu giderlerini karşılamak üzere, mali gücüne göre, vergi ödemekle yükümlüdür.Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır. Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülüklerin muaflık, istisnalar ve indirimleriyle oranlarına ilişkin hükümlerinde kanunun belirttiği yukarı ve aşağı sınırlar içinde değişiklik yapmak yetkisi Bakanlar Kuruluna verilebilir" şeklindeki düzenlemeye göre kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının ..... Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde ........ tarafından belirlenerek uygulandığından bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin ............. sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği özellikle

./..

-2-

kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı , bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devleti nin vazgeçilmez unsuru olduğundan ....... kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınması doğru bulunmayarak hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ancak, Uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih ve 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanun "17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek ........ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış , bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı ..... eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan ............. kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., Geçici 19. ile 20.maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davacının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

./..

-3-

2-) Bozma nedenlerine göre davacının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

./..

-3-

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, ikinci bentte açıklanan nedenle davacı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, Tüketici Hakem Heyeti’ne başvuru tarihinin 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanunun yürürlükte olduğu dönemde olması nedeniyle verilecek kararların ard etkisi olduğu kabul edildiğinden 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 04.09.2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.

......
Yargıtay — Esas No: 2012/6516, Karar No: 2013/118, Tarih: 16.01.2013

**7. Hukuk Dairesi         2012/6516 E.  ,  2013/118 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hasımsız olarak görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dava, mirasçılık belgesinin verilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, davacı ... vekilinin temyizi üzerine 16.07.2012 tarihli ek karar ile davacının temyiz istemi süreden reddedilmiştir.

Dosya içeriğinden mahkemenin esasa yönelik kararının davacı ... vekiline 05.07.2012 tarihinde bizzat tebliğ edildiği, tebliğ tarihinin Posta İdaresinden alınan cevabi yazı ile de doğrulandığı, temyiz dilekçesinin ise HUMK'nun 437/1.maddesinde öngörülen 8 günlük süre dolduktan sonra 16.07.2012 tarihinde verildiği, bu nedenle de 16.07.2012 tarihli ek karar ile temyiz isteminin süreden reddedildiği anlaşılmaktadır.

Hâl böyle olunca; davacı ...'ın 16.07.2012 tarihli ek karara yönelik temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun bulunan ek kararın ONANMASINA, peşin alınan harcın mahsubu ile fazla alınan 18,00 TL harcın istek halinde davacı tarafa iadesine, 16.01.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.