muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/6224, Karar No: 2024/2759, Tarih: 24.04.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/6224 E.  ,  2024/2759 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/446 E., 2023/1324 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun kısmen kabulü ile yeniden hüküm kurma

İLK DERECE MAHKEMESİ : Antalya 10. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2021/102 E., 2021/864 K.

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl ve birleştirilen davanın kabulü ile boşanma ve fer'ilerine karar verilmiştir.

Kararın davacı-davalı kadın vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen kabulü ile yeniden hüküm tesisine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı-davacı erkek tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda;

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) öngördüğü yargılama sistemine göre İlk Derece Mahkemesinin kesin olmayan kararına karşı önce istinaf yoluna başvurulabilmektedir. İstinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, başvuran tarafın istinaf başvurusunun usulden ya da esastan reddine karar verilebilir veya İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden hüküm kurulabilir. İstinaf başvurusunun reddi hâlinde Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı temyiz hakkı, sadece istinaf başvurusu reddedilen tarafa ait olup, bu hâlde İlk Derece Mahkemesi kararını istinaf etmeyen tarafın temyiz hakkı bulunmamaktadır.

Somut uyuşmazlıkta, İlk Derece Mahkemesi kararı erkek tarafından istinaf edilmediği, kadının asıl davasının kabulü ve boşanma hükmünün kesinleştiği, buna göre erkeğin, kadının (kusur belirlemesi, birleştirilen davanın kabulü, maddî ve manevî taminat talebi ile iştirak nafakası miktarı yönünden) istinaf başvurusunun kabulü ile yeniden hüküm tesisine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı, kadının asıl davasının kabulü yönünden temyiz hakkı bulunmamaktadır. Açıklanan nedenlerle; davalı-davacı erkeğin kadının asıl davasının kabulü yönünden temyiz isteminin reddine karar vermek gerekir.

Davalı-davacı erkeğin reddedilen yön dışında diğer yönlerden gerekli şartları taşıdığı anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davalı-davacı erkeğin reddedilen yön dışında diğer yönlerden gerekli şartları taşıdığı anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı-davalı kadının dava ile vekilinin birleştirilen davaya cevap dilekçelerinde; erkeğin, evlilik süresince küçük düşürücü davranışları olduğunu, müşterilerle muhatap olmasını istemediğini, ofisin çaycısı ya da temizlikçisi muamelesi yaptığını, aşağıladığını, sigortasını yaptırmadığını, sık sık alkol alarak taşkınlık çıkardığını, son zamanlarda daha çok alkol alıp evin ihtiyaçlarına kayıtsız kalmaya başladığını, küfür ve hakaret ettiğini ve "Kendine koca bul" şeklinde söylediğini, rencide ettiğini, baskı kurduğunu, tehdit ettiğini, ortak çocuğun ihtiyaçlarını karşılamadığı gibi ilgisiz ve sevgisiz davrandığını, ayrı ve bağımsız bir ev tutmaktan imtina ettiğini, evlilik birliği yükümlülüklerini yerine getirmediğini, erkeğin iddialarını kabul etmediklerini, evlilik birliğinin temelinden sarsıldığını beyanla davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına, ortak çocuğun velayetinin müvekkiline verilmesine, çocuk lehine 2.500,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, müvekkili lehine 3.000,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakası ile 250.000,00 TL maddî, 250.000,00 TL manevî tazminata, nafakaların ÜFE/TÜFE oranında artırılmasına, erkeğin birleştirilen davasının reddine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı-davacı erkek vekili birleştirilen dava dilekçesinde; kadının iddialarının asılsız olduğunu, kabul etmediklerini, kadının, müvekkiline karşı sürekli somurtmaya, soğuk ve ilgisiz davranmaya başladığını, eşine seslendiği zamanlarda karşılık bile vermediğini, gece geç saatlere kadar sürekli annesinin yanında oturduğunu, kadının ailesinin tarafların evliliklerine müdahale ettiğini, kadının üç, dört kez müvekkilinin eşyalarını toplayarak evden kovduğunu, kadının babasının evinde kalmaları için baskı yaptığını, defalarca sinir krizi geçirerek iş yerindeki eşyaları kırdığını, kadının ve annesinin baskıları ile ayrı bir eve çıkamadıklarını, evlilik birliğinin temelinden sarsıldığını beyanla asıl davanın reddine, birleştirilen davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına, ortak çocuğun velayetinin anneye verilmesine, çocuk lehine 1.000,00 TL nafakasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıdaki başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; erkeğin, kadına karşı "Köpek" şeklinde söyleyerek bağırdığı, ortak çocuğa ve kadına ilgisiz davranışlarının bulunduğu, kadının ise, erkeğin kiraya da olsa başka bir eve çıkma isteğine kadın ve annesinin ısrarla karşı çıktıkları, aynı evde oturmak istedikleri, erkeğe karşı soğuk ve ilgisiz davranışlarda bulunmaya başladığı, taraflardan devamı beklenemeyecek derecede evlilik birliğinin temelinden sarsıldığının anlaşıldığı, boşanmaya sebebiyet veren olaylarda tarafların eşit kusurlu olduğu gerekçesi ile asıl ve birleştirilen davanın kabulüne, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereğince tarafların boşanmalarına, ortak çocuğun velayetinin anneye verilmesine, çocuk ile baba arasında kişisel ilişki tesisine, çocuk lehine aylık 100,00 TL iştirak nafakasına, kadın lehine aylık 600,00 TL yoksulluk nafakasına, tarafların maddî ve manevî tazminat taleplerinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı-davalı kadın vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı-davalı kadın vekili, kararın usul ve kanuna aykırı bulunduğunu beyanla; erkeğin birleştirilen davasının kabulü, kusur belirlemesi, ortak çocuk ile baba arasında şahsi ilişki düzenlemesi, iştirak nafakasının miktarı ile reddedilen maddî ve manevî tazminat talebi yönünden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; toplanan tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, erkeğin, kadının davasına süresinden sonra cevap dilekçesi verdiği gibi herhangi bir delile de dayanmadığı, yine erkeğin, birleştirilen dava dilekçesinde de herhangi bir delile dayanmadığı, erkeğin cevap dilekçesinin süresinde olmaması ve birleştirilen davada tanık deliline dayanmaması nedeniyle tanıkları dinlenerek kadına kusur yüklenmesinin mümkün olmadığı, dayanılmayan delillerin kusur belirlemesine esas alınamayacağı, gerçekleşen bu durum karşısında erkeğin tanıklarının beyanları dikkate alınarak kadına kusur yüklenmek suretiyle birleştirilen davanın kabulüne karar verilmesinin usul ve kanuna aykırı olduğu, erkeğin, kadına karşı saygısız ve rencide edici şekilde davrandığı, ev içi ve sokak gözetmeksizin itip kakar şekilde davrandığı, 'Köpek" şeklinde söyleyerek bağırıp çağırdığı, sürekli kızgın davrandığı, ortak çocuğa ve kadına karşı ilgisiz davranışlarının olduğu, evlilik birliğinin sona ermesinde erkeğin tam kusurlu olduğu kabul edilerek kararın kusur belirlemesine ilişkin gerekçesinin açıklanan şekilde düzeltilmesine, mevcut veya beklenen menfaatleri boşanma yüzünden zedelenen ve boşanmaya sebep olan olaylar yüzünden kişilik hakkı saldırıya uğrayan kusursuz kadın lehine, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, tazminata esas olan fiilin ağırlığı, kusur dereceleri ve hakkaniyet ilkesi dikkate alınarak maddî ve manevî tazminata karar verilmesi gerektiği, velayet kendisine verilmeyen eş ortak çocuğun bakım ve eğitim giderlerine maddî gücü oranında katılmak zorunda olduğu, tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına ve hakkaniyet ilkesine göre çocuk lehine uygun iştirak nafakasına hükmedilmesi gerektiği gerekçesi ile kadının kusur belirlemesi, birleşen davanın kabulü, maddî ve manevî tazminat talepleri ile iştirak nafakası miktarına ilişkin istinaf başvurusunun kabulüne, kararın kusura ilişkin gerekçesinin belirtildiği şekilde düzeltilmesine, hükmün asıl davaya ilişkin olan (A) bendinin üçüncü, beşinci ve altıncı bentleri ile birleştirilen davaya ilişkin (B) bendinin kaldırılmasına, yeniden hüküm kurulmasına, birleştirilen davanın reddine, ortak çocuk lehine 500,00 TL tedbir, aylık 1.500,00 TL iştirak nafakasına, nafakanın her yıl TÜİK'in yayınladığı TÜFE oranında arttırılmasına, kadın lehine 50.000,00 TL maddî ve 50.000,00 TL manevî tazminata, birleştirilen dava yönünden yargılama masraflarına, davacı-davalı kadın vekilinin sair istinaf itirazlarının 6100 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı-davacı erkek temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı-davacı erkek temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı-davacı erkek, dava dilekçesinde tanık deliline dayandığı gibi hazır edilen tanıklarının dinlenmesi gerektiğini, kararın usul ve kanuna aykırı bulunduğunu beyanla; asıl davanın kabulü, birleştirilen davasının reddi, kusur belirlemesi, kadın lehine hükmedilen maddî, manevî tazminat ve miktarları yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, karşılıklı açılan boşanma davasında erkeğin tanık deliline dayanıp dayanmadığı, birleştirilen davanın ispatlanıp ispatlanmadığı ve kabulü şartlarının oluşup oluşmadığı, kusur belirlemesinin yerinde olup olmadığı, kadın lehine maddî ve manevî tazminat verilmesi şartlarının gerçekleşip gerçekleşmediği, miktarlarının uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi, 6 ncı maddesi, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 174 üncü maddesi; 6100 sayılı Kanun'un 119 uncu maddesi, 190 ıncı maddesi, 194 üncü maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 inci ve 371 inci maddesi; 6098 sayılı Türk Borçlar Kanun'nun 50 nci ve 51 inci maddesi.

3.Değerlendirme

1.6100 sayılı Kanun'un 119 uncu maddesinde, dava dilekçesinde, iddia edilen her bir vakıanın hangi delillerle ispat edileceğinin bulunması gerektiği düzenlenmiştir.

3.Değerlendirme

1.6100 sayılı Kanun'un 119 uncu maddesinde, dava dilekçesinde, iddia edilen her bir vakıanın hangi delillerle ispat edileceğinin bulunması gerektiği düzenlenmiştir.

2.Somut uyuşmazlıkta, İlk Derece Mahkemesince tarafların tanıkları dinlenilerek yapılan yargılama sonucunda tarafların eşit kusurlu olduğu gerekçesi ile kadının asıl davası ile erkeğin birleştirilen davasının kabulü ile boşanmalarına ve tarafların maddî ve manevî tazminat taleplerinin reddine karar verildiği, kararın, kadın tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince erkeğin delil bildirmediği ve tanık deliline dayanmadığı, bu nedenle erkeğin tanık beyanlarının kusur belirlemesinde dikkate alınamayacağı, gerçekleşen olaylara göre erkeğin tam kusurlu olduğu gerekçesi ile kusur belirlemesi yönünden gerekçenin düzeltilmesine, erkeğin birleştirilen davasının reddine, kadın lehine maddî ve manevî tazminata karar verildiği, hükmün, erkek tarafından temyiz edildiği görülmüştür. Erkeğin birleştirilen dava dilekçesinin incelenmesinde ise, dava dilekçesinin içeriğinde, kadının kusurlu davranışlarına yönelik ileri sürdüğü iddialarının "davalının bu tutum ve davranışları tanık beyanları ile ispatlanacaktır" şeklinde beyanda bulunduğu ve dava dilekçesinde bildirdiği vakıalar yönünden tanık deliline dayandığı anlaşılmıştır. O halde, İlk Derece Mahkemesi tarafından erkeğin dinlenilen tanık beyanları, taraflarca sunulan diğer deliller ile birlikte değerlendirilerek oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, erkeğin tanık deliline dayanmadığı gerekçesi ile dinlenilen tanık beyanları değerlendirilmeden kusur belirlemesi yapılarak hüküm kurulması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

VI.KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1-Davalı-davacı erkek vekilinin "kadının davasının kabulüne" yönelik temyiz dilekçesinin REDDİNE,

2-Davalı-davacı erkek vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Davalı-davacı erkeğin temyiz itirazlarının kabulü ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine,

Dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,24.04.2024 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8674, Karar No: 2022/17886, Tarih: 08.12.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/8674 E.  ,  2022/17886 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Lapseki Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tesciline ilişkin davanın yapılan yargılaması sonunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü;

- K A R A R -

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesince verilen karar davalı vekili tarafından temyize cevap dilekçesi ile süresinde temyiz edilmiş ise de; harç alınıp alınmadığı dosya kapsamından anlaşılamamaktadır.

Temyiz harcı alınmış ise, buna ait belgenin dosyasına konulması, harç alınmamış ise HMK'nın 366. maddesi yollaması ile 344. maddesi gereğince temyiz harcının yatırılması için adı geçen vekile muhtıra tebliğ edilip harcın yatırılmaması durumunda 344. maddesi uyarınca işlem yapıldıktan sonra,

Birlikte gönderilmek üzere dosyanın Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 08.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20159, Karar No: 2013/18398, Tarih: 26.12.2013

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2013/20159 E.  ,  2013/18398 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili şirkete konut sigorta poliçesi ile sigortalı bulunan konutta, davalının sorumluluğundaki şehir kanalizasyon şebekesi tesisatında oluşan tıkanıklık nedeniyle, aşırı yağış sonucu 20.08.2005 tarihinde su baskını meydana geldiğini, hasar bedelinin müvekkili tarafından sigortalıya ödendiğini, meydana gelen zarardan davalının sorumlu olduğunu ileri sürerek, 5.329 TL’nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin bir ihmali ya da kusurunun bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, sigortalıya ait taşınmazda meydana gelen hasarın yağışlar sonucu davalıya ait yağmur suyu kanallarının taşması sonucu oluştuğunun sabit olduğu, BK’nun 58. maddesi gereğince kusursuz sorumluluğu bulunan davalının aksini ispata yarar delil de sunmadığı gerekçesiyle 5.329.00 TL’nin dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü

yazılı 364,00 TL peşin harcın onama harcına mahsubuna 26.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/2465, Karar No: 2009/5217, Tarih: 27.03.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/2465 E.  ,  2009/5217 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Silivri 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki elatmanın önlenmesi ve tescil davasının yapılan yargılaması sonunda davacı Hazinenin davasının reddi yolunda kurulan 28/12/2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Orman Yönetimi ile duruşmalı olarak incelenmesi davacı Hazine vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 22/05/2007 günü için yapılan tebligat üzerine, temyiz eden Hazine vekili Av....., Orman Yönetimi vekili Av....... ile karşı taraftan M.. O.. vekili Av..... geldiler, başka gelen olmadı, açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Birlikte aynı gün Dairede duruşması yapılan 36 adet dava dosyasının tümü iade edilip bir kısım eksiklikler ve yine daha sonra bu dava dosyalarından klavuz dosya olan mahkemenin 2006/168 (Dairenin 2008/17379) sayılı dava dosyası 11.03.2008 tarihinde yine iade edilerek eksikliklerin tümü tamamlandıktan sonra dosya içindeki tüm belgeler incelenip, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı Hazine, Silivri İlçesi Beyciler Köyü, KARANLIKDERE Mevkiinde bulunan ve bu köyle 1985 yılında yapılan genel kadastro sırasında orman olarak tescil harici bırakılan taşınmaz hakkında, davalı tarafından açılan tescil davasının, kazanma koşullarının oluşması nedeniyle Silivri Asliye Hukuk Mahkemesinin 17.04.2002 gün ve 1999/165-2002/343 sayılı kararı ile reddine karar verildiğini, dava konusu taşınmazların devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğunu iddia ederek, Hazine adına tapuya kayıt ve tescilini, çekişmeli taşınmazlara davalının elatmasının önlenmesini istemiştir.

Mahkemenin 2006/163-166-180 ve 109 (Dairenin 2008/2464-2480-2487 ve 2644) sayılı dosyalarında davalılar duruşmaya gelmemiş ve davaya da cevap vermemiştir. Diğer 32 adet dosyada davalı kişiler, dava konusu taşınmazın Silivri İlçesi, Beyciler (Yavaşça Doğan) Köyü, Nisan 1303 Tarih, 13 ve bu kaydın gittisi Haziran 1951 tarih 1 nolu ve yine Beyciler Çiftliğine (Mezrası) ait Şubat 1296 tarih 12 sıra numaralı ve bunun gittileri olan Nisan 1301 tarih 13 ve Şubat 1302 tarih 6 Şubat, 1303 tarih 28 ve Haziran 1929 tarih 37 ve bunun gittileri Haziran 1948 tarih 67, Kasım 1957 tarih 117, Ekim 1963 tarih 18, Ocak 1964 tarih 13 nolu tapu kayıtları kapsamında olduğunu, Mahkemenin kesin hüküm olan kararında, çekişmeli taşınmazın kesinleşmiş orman kadastrosu ve 2/B madde uygulaması ile orman dışına çıkarılan sahalardan olmadığının belirlendiğini, dava konusu yerin devletin hüküm ve tasarrufu altında olan yerlerden de olmadığını, Beyciler Köyünün arazi kadastrosu sırasında köyün tüm taşınmazlarının kadastro tespitinin yapılmayıp köy sınırları içindeki taşınmazların ancak 1/2'sinin kadastro tespitinin yapıldığını, bu nedenle çekişmeli taşınmazın tescil harici kaldığını belirterek, davanın reddini istemiştir. Davalı Orman Yönetimi, dava konusu taşınmazın öteden beri devlet ormanı olup, zilyetlik ile kazanılmasının mümkün olmadığını, bu durumun taraflar

arasında daha önce görülüp kesinleşen dava dosyalarında verilen kararlarla da saptandığını, davalının dayandığı tapu kaydının taşınmaza uymadığını, uysa bile 4785 Sayılı Yasa karşısında yasal değerinin bulunmadığını ileri sürmüş, davalı Beyciler Köyü Tüzel Kişiliği adına Büyük Çavuşlu Belediye Başkanlığı ise, çekişmeli taşınmazın Beyciler Köyü hudutları kapsamında olduğunu,2004 yılında yürürlüğe giren Yerel Yönetimler Yasası gereğince Silivri İlçesinde bulunan Beyciler Köyü ve Çayırdere Köyünün Büyük Çavuşlu Belediye Başkanlığı sınırları içine alındığını, yasal koşulların oluşması halinde taşınmazın davacı adına tesciline karar verilebileceğini belirtmiştir.

Mahkemece, 2006/163-166-180 ve 109 sayılı dosyalarda davalılar yargılamaya katılmadıkları ve davaya da cevap vermedikleri halde, bu dosyalarda dahil toplam 36 dosyada dava konusu taşınmazın, davalıya ve paydaşlarına ait kök tapu kaydının kapsamında kaldığı, taşınmazın tescil harici bırakılması nedeni ile davacıların dayandığı tapu kaydının hukuki değerinin sona erdiğinden bahsedilemeyeceği, davalı gerçek kişinin söz konusu tapu kaydına dayanarak her zaman tescil harici bırakılan taşınmazın tapuya dayalı olarak adına tescilini isteme hakkının bulunduğunu, daha önce davalılar tarafından açılan tescil davası ret edilip kesinleşmişse de taraflar arasındaki uyuşmazlığın sona ermediğini tescil davasının reddedilmesinin, Hazinenin tescil davası açması için yeterli olacağı iddiasının, tapusuz taşınmazlar ile ilgili olup, dava konusu taşınmazın öncesinin tapulu olduğu ve 13.05.1987 tarihinde kesinleşen tapulama sırasında, taşınmazın tapulama ekibince orman olduğu sanılarak tescil harici bırakıldığını, uygulanan Orman Tahdit Haritası ve Memleket Haritasına göre taşınmazın ormanla ilgisi de bulunmadığı gibi, Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı Hazine ve Orman Yönetimi vekilleri tarafından temyiz edilmiştir

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro sırasında tespit harici bırakılan ve aynı yer hakkında davalı kişinin daha önce açtığı tescil davasının ret edilip kesinleşmesiyle davalının herhangi bir hakkı bulunmadığı belirlenen taşınmazın tesciline ve davalının bu yere elatmısının önlenmesine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde dava tarihinden önce, 3116 Sayılı Yasaya göre 4785 Sayılı Yasanın yürürlük tarihinden önce 1943 yılında yapılan ve 28/12/1949 yılında ilan edilerek kesinleşmesinden sonra Şekerpınar, Erikpınar ve Havuzpınar Devlet Ormanı ismiyle Şubat 1952 tarih ve 19 numarada 1316 Hektar yüzölçümüyle ve yine Nisan 1962 tarih 13 numarada 779 Hektar yüzölçümüyle ve Sazlıdere Devlet Ormanı ismiyle tapuya tescil edilen orman kadastrosu ile daha sonra 3302 Sayılı Yasaya göre yapılıp 12/03/1996 tarihinde ilan edilerek dava tarihinde kesinleşen aplikasyon ve 2/B uygulaması bulunmaktadır. Genel arazi kadastrosu işlemi ise 1985 yılında yapılmış, 14.04.1987 – 13.05.1987 tarihlerinde ilan edilmiş, dava konusu yer tescil ve tesbit harici bırakılmıştır.