muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/1201, Karar No: 2017/10503, Tarih: 12.12.2017

**20. Hukuk Dairesi         2017/1201 E.  ,  2017/10503 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, davalının bağımsız bölüm sahibi olduğu anataşınmazın istinat duvarının aşırı yağmur sebebiyle çökmesi nedeniyle davalınında bilgisi dahilinde yaptırılması üzerine, işi yapan firma tarafından davalı hakkında başlatılan icra takibine yaptığı itirazın iptali davasında mahkemece, dava dışı müvekkilden bu bedelin alınabileceğine karar verilmesi karşısında davacı tarafından gerekli ödeme yapılarak müvekkilinin haksız yere ödediği davalının payına düşen bedelin tahsilini istemiş, mahkemece, kat mülkiyeti kurulu taşınmazda uyuşmazlığın, 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanununun Ek Madde 1 hükmü uyarınca sulh hukuk mahkemesinde görülmesi gerektiği gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, alacak istemine ilişkindir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelerin incelenmesinden, davanın taraflar arasındaki alacak davası olduğu anlaşılmaktadır. Uyuşmazlığın genel hükümler çerçevesinde çözülmesi gerekir. Hukuki uyuşmazlıklarda asliye hukuk mahkemelerinin görevi asıl, sulh hukuk mahkemesinin görevi ise istisnadır. Özel bir kanun hükmü ile açıkça sulh hukuk mahkemesinde bakılacağı bildirilmeyen bütün dava ve işler asliye hukuk mahkemesinde görülür. Mahkemece tarafların tüm delilleri toplanarak oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, kat mülkiyeti kurulu taşınmazda Kat Mülkiyeti Kanunu hükümleri uygulanacağı gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile şimdilik diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 12/12/2017 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11756, Karar No: 2015/19535, Tarih: 28.05.2015

**9. Hukuk Dairesi         2015/11756 E.  ,  2015/19535 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine, işe iadesine ve yasal sonuçlarına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 17.05.2010 tarihinden itibaren kesintisiz olarak çalıştığını, 6360 sayılı yasa uyarınca çalıştığını, müvekkilinin iş sözleşmesinin davalı tarafından gönderilen 27.06.2014 tarihli tebligat ile 29.06.2014 tarihinden itibaren feshedildiğinin bildirildiğini , müvekkilinin, art arda yenilenmek suretiyle belirsiz süreli iş sözleşmesine dönüşen iş sözleşmesine dayalı olarak çalıştığını, dolayısıyla işyerinde geçici değil sürekli işçi olarak çalıştığını , 5 ay 29 gün süreyle çalıştırılmak istenmesinin iş koşullarının tek taraflı olarak aleyhine değiştirilmesi anlamına geldiğini , müvekkilinin bu değişikliği kabul etmediğini, iş koşullarının ve sözleşmesinin tek taraflı olarak değiştirilip belirlenmesi ve bu belirlemeye göre feshedilmesinin geçerli nedene dayanılarak yapılmış bir fesih işlemi olmadığını ileri sürerek feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının, Susurluk Belediye Başkanlığı tarafından 01.01.2014 tarihinde geçici işçi olarak işe alındığını ve ulaştırma işyerinde operatör olarak çalıştığını, daha sonra ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı ' na devredildiğini, 29. 06.2014 tarihinde geçici işçi çalıştırma süresinin sona ermesi nedeniyle iş sözleşmesinin kanun ve usule uygun olarak sona erdirildiğini ayrıca davacının belediyelerine devir işleminin iptal edilerek Susurluk Belediye'sine devrinin yapıldığını savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlara dayanılarak, davacının sürekli yenilenmekle belirsiz süreli iş sözleşmesine dönüşen sözleşmelerle çalıştırılmış olması , bu durumda geçici işçi olarak kabul edilemeyeceği, dolayısıyla geçici işçi statüsünde değerlendirilerek işine son verilmesinin geçerli bir neden olarak kabul edilemeyeceği gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Davacı işçi dava dışı Susurluk Belediyesinde geçici işçi olarak işe alınmış ve hemen her takvim yılının başlarında vizesi onaylanmak suretiyle çalışmaya başlamış ve yılın sonlarına doğru işten çıkışına dair bildirimler yapılmıştır. Norm kadronun dolu olması sebebiyle davacı işçinin geçici işçi statüsünde ancak sürekli olarak çalıştırıldığı tartışma dışıdır.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Davacı işçi dava dışı Susurluk Belediyesinde geçici işçi olarak işe alınmış ve hemen her takvim yılının başlarında vizesi onaylanmak suretiyle çalışmaya başlamış ve yılın sonlarına doğru işten çıkışına dair bildirimler yapılmıştır. Norm kadronun dolu olması sebebiyle davacı işçinin geçici işçi statüsünde ancak sürekli olarak çalıştırıldığı tartışma dışıdır.

Davacı işçinin çalıştığı Susurluk Belediyesinde son olarak 01.01.2014 tarihinde Belediye Meclis kararı ile geçici işçi pozisyonunda 2014 yılı için çalıştırılmalarına başlanmıştır.

6360 sayılı Kanun gereği Devir Tasfiye ve Paylaştırma Komisyonunun 04.07.2014 olur tarihli kararı gereği davacı işçi, davalı ... Büyükşehir Belediyesine devredilmiştir.

Devralan ... Büyükşehir Belediyesi, davacının Susurluk Belediyesi işçisi olarak vizeli mevsimlik işçi olarak çalıştığı 2014 yılı için 5 ay 29 günlük yasal çalıştırma süresinin 29 Haziran 2014 tarihinde sona ereceğini belirtilerek iş sözleşmesinin sona erdiğini bildirmiştir. Sözü edilen yazıda iş sözleşmesinin askıya alındığından ve belli bir süre sonra vize onayını takiben davacının yeniden işe başlatılacağından söz edilmemiştir. Bu itibarla davacının iş sözleşmesinin askıya alındığı yönündeki işveren savunmasına mahkemece değer verilmemiş oluşu isabetlidir.

Davacının iş sözleşmesi işveren feshi ile sona erdiğine göre iş güvencesi kapsamında olan davacı işçinin feshin geçersizliğinin tespiti ile işe iade davası açmasında hukuken bir noksanlık bulunmamaktadır.

Dava feshin geçersizliğinin tespiti ve işçinin eski işine iadesi isteğine ilişkin olmakla çözümü gereken ikinci sorun, işveren feshinin geçerli nedene dayanıp dayanmadığı noktasındadır. Fesih bildiriminde, 5620 sayılı Kanun’un 3. maddesi gereği geçici işçi pozisyonunda çalışan işçilerin Belediye Meclisince vizelerinin yapılması kaydıyla bir yıl içinde 5 ay 29 günden fazla çalıştırılamayacakları nedenine dayanılmıştır.

Dava feshin geçersizliğinin tespiti ve işçinin eski işine iadesi isteğine ilişkin olmakla çözümü gereken ikinci sorun, işveren feshinin geçerli nedene dayanıp dayanmadığı noktasındadır. Fesih bildiriminde, 5620 sayılı Kanun’un 3. maddesi gereği geçici işçi pozisyonunda çalışan işçilerin Belediye Meclisince vizelerinin yapılması kaydıyla bir yıl içinde 5 ay 29 günden fazla çalıştırılamayacakları nedenine dayanılmıştır.

5620 sayılı Kamuda Geçici İş Pozisyonlarında Çalışanların Sürekli İşçi Kadrolarına Veya Sözleşmeli Personel Statüsüne Geçirilmeleri, Geçici İşçi Çalıştırılması İle Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun’un 3. maddesinde, “Bu Kanunun yayımı tarihinden itibaren 1 inci madde kapsamındaki idare, kurum ve kuruluşlarda geçici iş pozisyonlarında işçi çalıştırılamaz. Ancak mevsimlik ve kampanya işleri ile orman yangınıyla mücadele hizmetlerinde bir malî yılda 6 aydan az olmak üzere vize edilecek geçici iş pozisyonlarında işçi çalıştırılabilir. Bu şekilde çalıştırılacak işçiler için her malî yılda; …c) Belediyeler ile bunların müessese ve işletmelerinde (Türk Ticaret Kanunu hükümlerine göre kurulmuş olan şirketler hariç) ve mahallî idare birliklerinde, Belediye ve Bağlı Kuruluşları ile Mahalli İdare Birlikleri Norm Kadro İlke ve Standartlarına Dair Yönetmeliğin 24 üncü maddesi çerçevesinde yetkili meclislerinden, geçici iş pozisyon vizesi alınması zorunludur. Söz konusu vize işlemi yapılmaksızın geçici işçi çalıştırılamaz ve herhangi bir ödeme yapılamaz” şeklinde kurallara yer verilmiştir. İş Kanunu’nda geçici (vizeli) işçi kavramına yer verilmemiş olsa da sözü edilen Yasa hükmüne göre kamuda kadro harici geçici işçi çalıştırılması, belli esaslar ve sürelere bağlı olarak yapılabilmektedir. Davalı belediyenin 5620 sayılı Yasa hükümleri ile bağlı olmadığı söylenemez.

Davacı işçi norm kadro dışında çalışmak üzere geçici işçi olarak işe alınmış ve Belediye Meclisi tarafından zaman zaman vizeleri alınmak suretiyle aralıksız çalıştırılmıştır. Mevcut statüsüne göre ve 5620 sayılı Yasa hükümlerine göre davacı işçinin bir yılda 5 ay 29 günden fazla süreyle çalıştırılması yasaktır. Bu nedenle davacı işçinin iş sözleşmesinin işverence feshi, sözü edilen yasa gereği geçerli nedene dayanmaktadır. Davacının işyerinde daha önce aralıksız çalıştırılmış olması, işverence kadro tahsis edildiği ve sürekli işçi statüsüne geçirildiği sonucunu doğurmaz. Yine 5620 sayılı Yasanın amir hükümlerine aykırı şekilde yılda 6 aydan az çalıştırma koşuluna uyulmaksızın işçi çalıştırılmış olması, bundan sonraki dönemde de Yasaya aykırı şekilde işçi çalıştırmanın bir gerekçesi olamaz. Davalı işverenin somut olayın özelliğine göre gerçekleştirdiği fesih işlemi, Yasa hükmü gereği geçerli nedene dayanmaktadır. Bu noktada usulüne uygun şekilde işçiye bildirilen ve geçerli nedeni haiz fesih sebebiyle davacının işe iade isteğinin reddine karar verilmelidir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmesi hatalı olup, 4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM:

Yukarda açıklanan gerekçe ile;

1. Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. Davanın REDDİNE,

3. Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4. Davacının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

5. Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.500 TL ücreti vekaletin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6. Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine,

Kesin olarak 28.05.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4620, Karar No: 2018/971, Tarih: 07.02.2018

**11. Ceza Dairesi         2016/4620 E.  ,  2018/971 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Beraat

İncelenen dosya içeriğine göre, Konya Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 12.10.2011 tarih, 2011/44624 soruşturma sayılı iddianamesi ile sanık hakkında, “2006 takvim yılında sahte fatura kullanmak” ve “2007 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçlarından da kamu davası açıldığı, ancak bu suçlardan hüküm kurulmadığı anlaşıldığından, zamanaşımı süresi içerisinde hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

Katılan vekilinin temyiz talebinin “2007 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

15.09.2011 tarih VDENR-2011-2023/7 ve 13 sayılı vergi tekniği raporu ve vergi suçu raporunda 2007 takvim yılında sahte fatura kullanıldığına ilişkin bir tespitin bulunmaması karşısında; CMK'nın 217. maddesine uygun olarak duruşmada edindiği kanaate göre delilleri değerlendirip, delillerin sübuta yeter nitelik ve derecede olmadığını kabul eden mahkemenin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığından, tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 07.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17944, Karar No: 2015/6704, Tarih: 16.04.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/17944 E.  ,  2015/6704 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK’nın 85/1, 62/1, 50/1-a-4, 52/2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın sahibi ve yetkilisi olduğu.... isimli işyerinde çalışan ve işyerinin çatı kaplama işini yapan 51 yaşındaki ölen işçinin, işini bitirdikten sonra, aşağıya inmek için, mevcut demir merdivenleri kullanmayarak kendi inisiyatifi ile yan taraftaki ... adlı işyerinin şeffaf çatısından geçerek aşağı inmek istediği sırada, şeffaf çatı malzemesinin kırılması sonucunda yaklaşık 3-4 metre yükseklikten aşağı düştüğü olayda; ölenin kendi dikkatsiz ve özensiz davranışı sonucu olayın meydana geldiği, çatıya çıktığı merdiveni inerken kullanmadığı, tanık işçi ...’un 14.02.2013 tarihli duruşma celsesinde, ölenin yan taraftaki işyerinde bulunan demir borudan kayarak aşağıya inmek istemiş olabileceği şeklinde ifadesi ve olayın meydana geliş özelliği de gözetildiğinde, sanığın alabileceği bir tedbir bulunmadığından, olayın meydana gelmesinde sanığa kusur yüklenemeyeceği gözetilmeden sanığa kusur yükleyen bilirkişi raporuna dayanılarak hatalı değerlendirme sonucu beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 16.04.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7197, Karar No: 2011/7766, Tarih: 13.12.2011

**1. Ceza Dairesi         2011/7197 E.  ,  2011/7766 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 1-B/2011/210283

Adam öldürmek suçundan sanık .... hakkında verilen hüküm Dairemizce onanarak kesinleşmiş olup 01.06.2005 tarihinde 5237 sayılı Yasanın yürürlüğe girmesi nedeniyle yeniden duruşma açılarak TCK.nun 82/1-d, 29/1,62/1.maddeleri gereğince hükümlülüğüne dair (TAVŞANLI) Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 27/04/2011 gün ve 14/19 sayılı kararın Yargıtay’ca incelenmesi hükümlü müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Hükümlü ... hakkında 765 sayılı TCK.nun 449/1,51/1,59,31,33. maddeleri gereğince kurulup, Yargıtay 1. Ceza Dairesince ONANMAK suretiyle kesinleşen hükümden sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK.nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddesi uyarınca yeniden duruşma açılarak ve bozmaya uyularak uyarlama sonucu kurulan hükümde düzeltme nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmediğinden, hükümlü müdafiinin kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle;

İnfaza esas alınacak olan uyarlama kararı ile uyarlamaya konu kesinleşmiş hüküm tüm sonuçları ile ortadan kalkacağından, uyarlama sonucu verilen kararda müsadere, vekalet ücreti ve kesinleşen hükümden önceki yargılama giderlerinin de karara bağlanması gerektiğinin düşünülmemesi yasaya aykırı olup hükmün bu nedenle (BOZULMASINA), ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, CMUK'nun 322. maddesi ile tanınan yetki kullanılarak;

a) "Emanetin 1996/69 sırasında kayıtlı av tüfeği, boş fişek ve saçmaların 5237 sayılı TCK'nun 54. maddesi uyarınca müsaderesine",

b) "Maktüle ait elbiselerin mirasçılarına iadesine",

c) "4 adet dolu fişeğin suçta kullanılmadığı ve bizzatihi suç teşkil etmediği anlaşıldığından sahibine iadesine",

d) "Kesinleşen hükümden önce yapılan 8.TL yargılama giderinin hükümlüden alınarak hazineye irad kaydına" ,

İbarelerinin hüküm fıkrasının mahsus bölümüne eklenmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN ve resen de temyize tabi bulunan hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 13/12/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2288, Karar No: 2013/18484, Tarih: 22.10.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/2288 E.  ,  2013/18484 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

(FİKRİ VE SINAİ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ SIFATIYLA)

Taraflar arasında görülen davada Çorum 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 13.11.2012 tarih ve 2008/6-2012/459 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi...tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin ...'nün 132 sayılı kanunla kurulup ve sahibi bulunduğu TSE markasını beş ayrı biçimde düzenleyerek Türk Patent Enstitüsüne tescil ettirdiğini, TSE markasını herhangi bir yerde kullanmak için TSE ile marka sözleşmesi yapılması gerektiği halde davalı firmanın bu sözleşmeyi akdetmeksizin üretip satmakta olduğu gaz bezi kompresi üzerinde kullanma hakkı olmadan baklava dilimli TSE markasını kullandığını, durumun Devrekani Cumhuriyet Savcılığı'nın 2007/543 sayılı soruşturma evrakı ile de tespit edildiğini, davalının TSE markasını kullanarak bir kamu kuruluşu olan müvekkilinin manevi itibarını da kamu yararının olduğu bir konuda zedelediğini, davalının bütün masraf ve aidatlarını tam olarak ödeyen TSE markasını kullanmakta olan diğer firmalara karşı haksız bir rekabetin içine girdiğini, davalının hakkı olmadığı TSE markasını kullanarak kamu menfaatini ve sağlığını ilgilendiren bir konuda bulunduğu fiiliyle tüketiciyi aldatıcı bir işlemde bulunduğu gibi TSE markasından dolayı “devlet garantisidir” intibaının ardına hakkı olmadan sığındığını ileri sürerek, TSE markasına vaki tecavüzün önlenmesine, davalının piyasaya sunduğu ve halen stoklarında bulunan haksız marka basılı her türlü evrak broşür ve ürünlerin toplattırılarak muhafaza altına alınmasına, fazlaya ilişkin hak ve talepleri saklı kalmak kaydıyla 44.000,00 TL tazminatın tahsiline, haksız tecavüz için verilecek kararın tirajı en yüksek iki büyük gazetede ilan ettirilmesine, karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın haksız ve hukuki gerçekten yoksun olduğunu, davalı şirket aleyhine kendisini zarara uğratmayı kollayan diğer bir rakip şirket tarafından davacı kuruma asılsız bir ihbarda bulunulduğunu ve ardından savcılığın şirkette inceleme yaptığını ve neticede binlerce kutunun içinde üzerinde TSE logosu olan 3 kutu tespit edildiğini, davalı şirketin bu olayın öncesinde davacı kuruma TSE belgesi başvurusunda bulunulduğunu, başvuru ücretini de ödediğini, ancak ileride sonuçlanacağı için numune kutuların hazırlandığını, sadece 3 tane olan bu kutuların hiçbir şekilde piyasaya sürülmediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davalı eylemlerinin 556 sayılı KHK'nin 61. maddesi uyarınca marka hakkına tecavüz sayılan fiillerden olduğu 556 sayılı KHK'nin 62. maddesi uyarınca marka hakkı tecavüze uğrayan marka sahibi, tecavüzün giderilmesi ile maddi ve manevi zararının tazminini talep hakkı bulunduğu, davacı kurumla sözleşme yapılmaksızın, davacı kuruma ait markaların kullanımının özellikle kamuoyunda TSE'ye duyulan güveni sarsacak ve kamuoyunun yanılmasına neden olabilecek nitelikte olduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile "TSE" markasının vaki tecavüzün önlenmesine, davacı markasına yapılan tecavüzün önlenmesine, davalının piyasaya sunduğu ve halen stoklarında bulunan haksız marka basılı her türlü evrak broşür ve ürünlerin toplatılmasına, 7.150,00 TL maddi tazminatın, 5.000,00 TL manevi tazminatın 02/11/2007 tarihinden itibaren işleyecek reeskont faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, hüküm özetinin karar kesinleştikten sonra tirajı en yüksek 2 büyük gazetede ilan ettirilmesine karar verilmiştir.

Kararı, taraflar vekilleri temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, taraf vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, istek halinde aşağıda yazılı 217,30 TL harcın temyiz eden davacıya iadesine, aşağıda yazılı bakiye 806,66 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 22.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11261, Karar No: 2015/12853, Tarih: 18.06.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/11261 E.  ,  2015/12853 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2013/18806

MAHKEMESİ : İnegöl 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 11/12/2012

NUMARASI : 2011/299 (E) ve 2012/1792 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 18/06/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3406, Karar No: 2022/6609, Tarih: 03.11.2022

**7. Hukuk Dairesi         2022/3406 E.  ,  2022/6609 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 17.04.2015 tarihinde verilen dilekçeyle tapu iptali ve tescil, ikinci kademede tazminat talep edilmesi üzerine Yargıtay 14. Hukuk Dairesinin bozma ilamına uyularak yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 17.02.2022 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içeriğindeki tüm kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Dava konusu taşınmazda (418 ada 1 parsel) İmar Kanununun 18. maddesinin uygulanmasına ilişkin 29.12.1995 tarih ve 3826 yevmiye numaralı şuyulandırma cetveli ve Çerkezköy Belediyesinin 10.06.1985 tarihli belediye meclis kararı getirilerek dosyaya eklenmesi,

Belirtilen eksikler giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHKEMESİNE İADESİNE, 03/11/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11813, Karar No: 2019/6526, Tarih: 23.05.2019

**13. Hukuk Dairesi         2016/11813 E.  ,  2019/6526 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı vekili, davalı ...'in 10.01.2014 tarihli sporcu sözleşmesine dayanarak hem dava dışı ... Belediyesi Gençlik Spor Kulübü hem de müvekkil belediye hakkında ... 8.İcra Müdürlüğü'nün 2014/14060 sayılı dosyasında takip başlattığını, ayrı bir tüzel kişiliği bulunan dava dışı kulübün belediye ile bir ilişkisi bulunmadığını, kulübün borçlarından belediyenin sorumlu tutulmasının hukuken mümkün olmadığını ileri sürerek; anılan icra takibi nedeniyle borçlu olunmadığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, kulüp ile davalı ... arasında hukuki ve organik bağ bulunduğunu savunarak; davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne, ... 8.İcra Müdürlüğü'nün 2014/14060 sayılı dosyasında başlatılan takip nedeniyle davacının borçlu olmadığının tespitine karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.