muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/28257, Karar No: 2023/600, Tarih: 25.01.2023

**4. Ceza Dairesi         2020/28257 E.  ,  2023/600 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, kasten yaralama

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

... Asliye Ceza Mahkemesinin 16.11.2015 Tarihli ve 2014/628 Esas, 2015/845 Karar Sayılı Kararı ile Sanık Hakkında

A. Katılanlar ... ve ...'ya karşı kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca iki kez 3 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, cezanın mükerirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına,

B. Katılan ... ve ...'ya karşı tehdit suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi, 62 nci, 53 üncü, 54 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 1 yıl 13 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, cezanın mükerirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına, suça konu bıçağın müsaderesine,

Karar verilmiştir.

C. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 2016/32869 nolu tebliğnamesi ile sanık hakkındaki hükümlerin onanması talep edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteğinin; katılanın ve yanında çalışan tanığın beyanı dışında üzerine atılı suçları işlediğine dair dosyada her türlü şüpheden uzak ve somut bir delilin bulunmadığını beyan ederek atılı suçlardan beraat hükümleri kurulmasına, vesaire ilişkindir

III. OLAY VE OLGULAR

A. Tehdit Suçu Yönünden

Katılanlar ile sanık arasında 17.08.2013 tarihinde çıkan tartışmada sanığın emanete kayıtlı bıçak ile katılanlara saldırdığı ve hepinizi keserim dediğinin iddia edildiği olayda;

-Sanık suçlamayı reddetmektedir.

-Katılan ..., sanığın elindeki bıçakla "Hepinizi keserim, öldürürüm." diyerek elindeki bıçağı kendisine doğru salladığını, tabureyle kendisini koruduğunu, katılan ...'nın sanığın elindeki bıçağı aldığını beyan etmiştir.

-Katılan ..., sanığın elindeki ekmek bıçağı ile üzerine doğru gelerek bıçağı salladığını, ancak isabet ettiremediğini, elini tutarak bıçağı aldığını beyan etmiştir.

-Sanık suçlamayı reddetmektedir.

-Katılan ..., sanığın elindeki bıçakla "Hepinizi keserim, öldürürüm." diyerek elindeki bıçağı kendisine doğru salladığını, tabureyle kendisini koruduğunu, katılan ...'nın sanığın elindeki bıçağı aldığını beyan etmiştir.

-Katılan ..., sanığın elindeki ekmek bıçağı ile üzerine doğru gelerek bıçağı salladığını, ancak isabet ettiremediğini, elini tutarak bıçağı aldığını beyan etmiştir.

-Tanık ... aşamalardaki benzer beyanlarında, araçtan inen sanığın keserim, doğrarım diyerek elindeki bıçakla katılanlar ... ve ...'nın üzerine doğru yürüdüğünü, yoldan geçenlerin sanığı aracına götürdüklerini, aracından inen sanığın katılan ...'a doğru bıçakla saldırdığını, katılan ...'ın tabureyle sanık ...'na vurduğunu, katılan ...'nın da sanığın elindeki bıçağı aldığını ifade etmiştir.

-Yerel Mahkemece, sanık savunmasına itibar edilmeyerek, katılanların beyanlarına ve tanık anlatımlarına üstünlük tanınarak tehdit suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir.

B. Kasten Yaralama Suçu Yönünden

Sanığın 18.8.2013 tarihinde katılanları basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde kasten yaraladığının iddia edildiği olayda;

-Sanık suçlamayı reddetmektedir.

-Katılanlar aşamalarda ve birbirleriyle benzer beyanlarda bulunmuşlardır.

-Yaralama eylemlerinin gerçekleştirildiğinin iddia edildiği yere ilişkin kroki dosya arasına konulmuştur.

- Katılan ...'ın kolluğu araması üzerine 18.08.2013 tarihli olay tutanağı tutulmuştur.

-Tanık ... suç tarihinde sanık ile katılanların iş yeri önünde tartıştıkları, daha sonra ayrıldıkları yönünde beyanda bulunmuştur.

-Katılan ... hakkında, 18.08.2013 tarihinde düzenlenen adli muayene raporunda "Her iki göz altında ekimoz, sağ ve sol göz altında kızarıklık, sol göğüs üstünde ve sol ... bölgesinde kanamalı sıyrıkların." olduğu ve lezyonların basit tıbbi müdahale ile giderilebileceği belirtilmiştir.

-Katılan ... hakkında, 18.08.2013 tarihinde düzenlenen adli muayene raporunda "Sağ omuz üstünde yüzeysel kızarıklık, sağ ve sol el bileği içinde yüzeysel kanamaların, sıyrıkların." olduğu ve lezyonların basit tıbbi müdahale ile giderilebileceği belirtilmiştir.

-Yerel Mahkemece, sanık savunmasına itibar edilmeyerek, katılanların beyanlarına, tanık anlatımına ve adli rapor içeriklerine üstünlük tanınarak atılı suçtan mahkumiyet hükümleri kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

Tebliğnamedeki tehdit suçu yönünden onama isteyen görüşe (B) bendinde açıklanan nedenlerle iştirak edilmemiştir.

A. Sanık Hakkında Katılanlar ... ve ...'ya Karşı Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

Katılanların aşamalardaki benzer beyanları, bu beyanları ile uyumlu tanık ...'nin ifadeleri, adli muayene raporları, olay tutanağı, olay yeri krokisi ve tüm dosya kapsamı karşısında, atılı suçun işlendiği sabit görülerek mahkumiyet hükümleri kurulmasında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Sanık Hakkında Katılanlar ... ve ...'ya Karşı Tehdit Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

A. Sanık Hakkında Katılanlar ... ve ...'ya Karşı Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

Katılanların aşamalardaki benzer beyanları, bu beyanları ile uyumlu tanık ...'nin ifadeleri, adli muayene raporları, olay tutanağı, olay yeri krokisi ve tüm dosya kapsamı karşısında, atılı suçun işlendiği sabit görülerek mahkumiyet hükümleri kurulmasında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Sanık Hakkında Katılanlar ... ve ...'ya Karşı Tehdit Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Katılanların aşamalardaki benzer beyanları, bu beyanlar ile uyumlu tanık anlatımı karşısında, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Ancak;

1. Olay ve Olgular bölümünde açıklanan katılanların ve tanık ...'nin beyanları birlikte değerlendirildiğinde, tehdit içeren sözlerin yaralama eylemlerinin irade açıklaması niteliğinde olduğu, sanığın eylemlerinin kasten yaralamaya teşebbüs suçunu oluşturduğu, bu nedenle sanık hakkında kasten yaralamaya teşebbüs suçundan mahkumiyet hükümleri kurulması gerektiği gözetilmeyerek tehdit suçundan hüküm kurulması,

2. Kabule göre de; 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi uyarınca 2 yıl 4 ay hapis cezasından 1/6 oranında indirim yapılırken netice cezanın ''2 yıl 1 ay'' yerine ''1 yıl 13 ay" hapis cezası olarak eksik belirlenmesi,

Nedenleriyle, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A. Sanık Hakkında Katılanlar ... ve ...'ya Karşı Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenle Yerel Mahkeme kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Sanık Hakkında Katılanlar ... ve ...'ya Karşı Tehdit Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkeme kararına yönelik sanığın temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereğince yürürlükte olan 1412 sayılı Kanun'un 326 ıncı maddesinin son fıkrası uyarınca sanık hakkında cezayı aleyhe değiştirme yasağının dikkate alınmasına,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.01.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9896, Karar No: 2015/12734, Tarih: 30.11.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/9896 E.  ,  2015/12734 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SİVEREK 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 04/07/2014

NUMARASI : 2013/340-2014/434

Taraflar arasında görülen davada Siverek 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 04.07.2014 tarih ve 2013/340-2014/435 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkili banka ile davalı arasında Tarım ve Köy İşleri Bakanlığı ve Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakfı Ortaklar Sözleşmesi uyarınca kredi sözleşmesi imzalandığını, sözleşme uyarınca müvekkili bankanın davalıdan 12.294,00 TL'lik bir alacağının bulunduğunu, davalının uzun zamandan beri borcunu ödemediğini ileri sürerek fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla 12.294,00 TL'nin vade tarihinden itibaren işletilecek akdi temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı; dava konusu kredi ile ilgisinin bulunmadığını, sözleşmelerdeki imzanın kendisine ait olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davaya konu sözleşmedeki imzanın davalıya ait olmadığının anlaşıldığı, davalının anılan sözleşme nedeniyle davacı bankaya herhangi bir borcunun bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili, temyiz etmiştir.

Dava, kredi sözleşmelerinden kaynaklanan alacağın tahsili istemine ilişkin olup, mahkemece, kredi sözleşmesindeki imzanın davalıya ait olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Oysa, HMK'nın 211. maddesi uyarınca imza incelemesinde, öncelikle inkar edilen imzanın atıldığı tarihten öncesinde veya mümkün olduğu kadar bu tarihe yakın tarihlerde düzenlenen borçluya ait imzaların ilgili yerlerden getirtilip, borçluya huzurda attırılan imza örnekleriyle birlikte bilirkişi incelemesi yapılması gerekmektedir. Sözleşmenin tanzim tarihinden öncesine ilişkin belge bulunamazsa, daha sonraki tarihli uygulamaya elverişli imza örneği taşıyan herhangi bir belge bu da temin edilemez ise borçlunun duruşmada alınan uygulamaya elverişli imza ve yazı örnekleri üzerinden inceleme yapılmalıdır. Buna göre, sadece davalının duruşmada alınan imza örneklerini esas alan bilirkişi raporuna itibar edilerek yazılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmesi doğru olmamış, kararın davacı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 30.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8758, Karar No: 2010/13892, Tarih: 25.10.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/8758 E.  ,  2010/13892 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve irtifak hakkının idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulunca değerlendirmeye esas alınan buğdayın 2008 yılına ait (kuru-sulu ayrımı yapılmak suretiyle) dekar başına ortalama verimi, üretim gideri (tüm masraflar kalem kalem belirtilerek) ve toptan ortalama kilogram satış fiyatını gösterir veri cetveli ile ilçe genelindeki mutad münavebe Tarım Müdürlüğünden getirtilip dosyaya konulduktan sonra temyiz incelenmesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 25.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11203, Karar No: 2022/1697, Tarih: 09.02.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/11203 E.  ,  2022/1697 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ile ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı, davalı idare vekilinin istinaf başvurusu üzerine Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi'nce istinaf isteminin kabulü ile HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi kararı düzeltilmek suretiyle esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ile ecrimisil istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davalı idare vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesince kabulü ile 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmiş olup; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre dava konusu Muş İli, Bulanık İlçesi, Rüstemgedik Köyü 606 parsel taşınmaza mahallinde yapılan keşif sonucu taşınmazın dava tarihindeki değerinin biçilmesine ve alınan rapor uyarınca bedelinin ve ecrimisilin davalı idareden tahsiline, el atılan taşınmazın nehir yatağı durumuna dönüştüğünden, tapudan terkinine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile gerekçeli kararın harca ilişkin bendinin HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, istinaf eden davalı harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, 09/02/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/222, Karar No: 2024/8098, Tarih: 01.11.2024

**2. Hukuk Dairesi         2024/222 E.  ,  2024/8098 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/2192 E., 2023/2192 K.

KARAR : Başvurunun kısmen kabulü, yeniden esas hakkında hüküm kurma

İLK DERECE MAHKEMESİ : Nevşehir Aile Mahkemesi

SAYISI : 2018/862 E., 2023/435 K.

Taraflar arasındaki boşanma davalarından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince kadının davasının kabulüne, erkeğin davasının reddine karar verilmiştir.

Kararın davalı- davacı erkek vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesinin ilgili hükümlerinin kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı davacı erkek vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1.Davacı-davalı kadın vekili dava dilekçesinde özetle; davalının uyuşturucu kullandığını davacıya kötü davranmaya hatta o davacının Nevşehir'de hapis hayatı yaşadığını, küçük çocuğa hamile kaldığını, ortak çocuğun Williams sendromlu olarak dünyaya geldiğini, ortak çocuk ...'in hastalığına herhangi bir tedavi bulunamayınca davacı ortak çocuğu Hollanda'ya götürmeyi teklif ettiğini davalı bu durumu kabul ettiği ancak daha sonra Hollanda'dan kaçtığı için davalı geri Hollanda'ya dönemediğini, davacı da ortak çocukları da alarak Hollanda'ya gittiğini, gerek birlikte yaşadığı, dönem içerisinde gerekse evli olduğu dönem içerisinde her zaman davalının tehdidine maruz kaldığını, davacının can güvenliğinin bile olmadığını düşündüğünü, daha önce defalarca canı ile tehdit edildiğini, bu nedenlerle tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanmalarına ortak çocukların velâyetinin davacıya verilmesine, ortak çocuklar için ayrı ayrı 1.000,00'er TL tedbir ve iştirak nafakasının, davacı için 1.000,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasının 50.000,00 TL maddî ve 50.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

2.Davacı- davalı kadın vekili birleşen davaya cevap dilekçesinde özetle; erkeğin ortak çocukları bir defa aramadığını, maddî olarak hiç bir şekilde destek olmadığını, davalının maddî- manevî tek başına mücadele verdiğini, evde uyuşturucu madde kullandığını, her gün uyuşturucunun etkisi altında eve geldiğini, sadakat yükümlülüğünü ihlal ederek şuanda tarafların ortak konutunda başka bir kadınla birlikte yaşadığını, tarafların boşanmalarına ortak çocukların velâyetinin davalıya verilmesine, her yıl ÜFE-TÜFE oranında artış yapılarak ilerde iştirak nafakasına dönüştürülmek üzere ortak çocuklar için her ay ayrı ayrı 3.000,00 TL tedbir nafakasına, her yıl ÜFE-TÜFE oranında artış yapılarak ileride yoksulluk nafakasına dönüştürülmek üzere davalıya her ay 5.000,00 TL tedbir nafakasına, davalı için 1.250.000,00 maddî ve 1.250.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı- davacı erkek vekili birleşen dava dilekçesinde özetle; tarafların 2009 tarihinde evlendiklerini, ortak iki çocuklarının bulunduğunu, davalının davacıyı tuzağa düşürürcesine Hollanda'ya gittiğini, davalının Hollanda'ya gittikten sonra davacı için istek de bulunmadığını, davacının davalının tüm birikimlerini ve arabasının satış parasını almak suretiyle ülkeyi terk ettiğini, davacının eş ve baba olarak üzerine düşen tüm sorumluluklarını yerine getirdiğini, davalının ev işleri ve davacı ile ilgilenmediğini, davalının Hollanda da akıl hastanesinde tedavi gördüğünü, akıl ve ruh sağlığının yerinde olmadığını, davalının davacıya toplum içinde bir çok defa ağır hakarette bulunduğunu, davacının evine ve ailesine bağlı, ailesinin mutluluğunu düşünen bir baba olduğunu, belirterek tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanmalarına, ortak çocukların velâyetinin davacı babaya verilmesine, 1.000.000,00 TL maddî ve 1.000.000,00 TL manevî tazminatın yasal faizi ile birlikte hükmedilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

2.Davalı- davacı vekili asıl davaya cevap dilekçesinde özetle; uyuşturucu kullandığını en başından beri davacı eşin bildiğini, davacıyı bu şekilde kabul ettiğini ve evlendiğini, davacının iddia ettiğini gibi bir darp olayının yaşanmadığını, beyanlarının gerçek dışı olduğunu, tarafların tekrar Hollanda'ya gitmek için birlikte karar aldıklarının doğru olduğunu lakin davacının davalıya istek yapmayarak adeta kaçmak için davalıyı tuzağa düşürürcesine Hollanda'ya gittiğini eşini istemediğini söyleyip birlikte yaşamaktan kaçınan davacı kadın evlilik birliğinin temelinden sarsılması olayında tamamen kusurlu olduğunu, davacı eş gece saat 02.00 civarında uyuduğunu gündüz ise 11.00 civarında kalktığını dolayısıyla ev işlerini ve çocukların bakımı aksattığını büyük çocuğun kendisinin kalkıp okula gittiğini, davacının ruh ve sinir hastalıkları hastanesinde tedavi gördüğünü psikolojisinin bozuk olduğunu, bu nedenlerle davanın reddine, boşanmaya karar verilmesi halinde davacı lehine 200.000,00 TL maddî ve 200.000,00 TL manevî tazminatın davalıya verilmesine, ortak çocukların velayetinin davalıya verilmesine, çocuklar için ayrı ayrı 1.000,00 TL'den toplam 2.000,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasının davacıdan alınarak davalıya verilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı-davacı erkeğin davacı-davalı kadına fiziksel şiddet uyguladığı, uyuşturucu kullandığı, erkek tarafından kadına isnat edilen kusurlu davranışlar hakkında görgüye dayalı, somut, objektif tanık beyanı veya başkaca somut delil bulunmadığından davacı kadına kusur yüklenmediği gerekçesi ile asıl davanın kabulüne, birleşen davanın reddi ile tarafların 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereğince

boşanmalarına, ortak çocukların velâyetinin anneye verilmesine, şahsi ilişki tesisine bu aşamada yer olmadığına, ortak çocuklar lehine aylık ayrı ayrı 500,00'er TL tedbir, 750,00'şer TL iştirak nafakasına hükmedilmesine, kadın lehine aylık 500,00 TL tedbir, 1.000,00 TL yoksulluk nafakasına hükmedilmesine, kadın lehine 50.000,00 TL maddî, 50.000,00 TL manevî tazminata karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı davacı erkek vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı- davacı erkek vekili; kusur tespiti, kabul edilen asıl dava, kadın lehine hükmedilen nafaka ve tazminatlar, velâyet, kişisel ilişki ile reddedilen birleşen davası yönünden istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç