muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/11586, Karar No: 2015/573, Tarih: 13.01.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/11586 E.  ,  2015/573 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KARAKOÇAN ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

TARİHİ : 12/12/2012

NUMARASI : 2012/1151-2012/784

Taraflar arasında görülen Tüketici Hakem Heyeti Kararına İtiraz davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davalı elektrik faturaları yoluyla dağıtım şirketi tarafından kendisinden tahsil edilen kayıp-kaçak, iletim, dağıtım, sayaç okuma ve perakende satış hizmeti (psh) bedellerinin iadesi için Tüketici Sorunları Hakem Heyetine başvurmuş, hakem heyetide tüketicinin talebini kabul ederek, 86,00 TL'nin iadesine karar vermiş, davacıda bu kararın iptali için Tüketici Mahkemesine başvurmuş, mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hükmün davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine, esas kararın kesin olarak verildiği gerekçesiyle temyiz inceleme isteğinin reddine karar verilmiş, davacıda süresinde ek kararı temyiz etmiştir.

Hemen belirtmek gerekir ki; kayıp-kaçak ve diğer bedellerin başvuru tarihinden sonraki faturaların düzenleme biçimine de etkisi olacağı, bir başka deyişle kararın ileriye yönelik ve art etkisinin uygulaması bulunduğu, bu yöndeki talebin de devamlılık arz eden bir isteme ilişkin olduğu, uyuşmazlığı tek abone yargı yoluna taşımış olmasına rağmen ortada bütün aboneleri ilgilendiren bir uyuşmazlığın bulunduğu, Dairece de benimsenen Hukuk Genel Kurulu’nun aynı doğrultudaki uygulaması da gözetildiğinde yerel mahkemece verilen kararın kesin olduğundan söz etmek mümkün değildir. Hâl böyle olunca, mahkemece; temyiz isteminin yazılı gerekçeyle reddine karar verilmesi isabetsiz olup, davacı tarafın bu yöne ilişen temyiz itirazının kabulü ile temyiz isteminin reddine ilişkin mahkemece verilen ek kararın KALDIRILMASINA,

Temyiz isteminin esastan incelenmesi sonunda;

Özellikle Hukuk Genel Kurulunun, kayıp-kaçak bedelinin abonelerden alınamayacağı yönündeki kararına ve Dairenin kayıp-kaçak bedeli ve dava konusu edilen diğer bedellerinde abonelerden alınamayacağı yönünde istikrar kazanmış uygulamasına, dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanunî gerektirici sebeplere ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacının yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 2.50 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 13.01.2015 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/347, Karar No: 2022/284, Tarih: 21.04.2022

**Ceza Genel Kurulu         2021/347 E.  ,  2022/284 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Dairesi : 4. Ceza Dairesi

Sanık ...’nın fuhuş suçundan CMK'nın 223/2-e maddesi gereğince beraatine ilişkin ... 6. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 06.05.2013 tarih ve 1450-259 sayılı hükmün Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay (Kapatılan) 18. Ceza Dairesince 30.10.2017 tarih ve 43350-11913 sayı ile;

"1- Haklarında fuhuş eylemine konu kartvizitleri dağıttıkları iddiasıyla ayrı soruşturma yürütülen ... ve ...'ın aşamalardaki savunmalarında, kartvizitleri dağıtmaları için sanığın kendilerine verdiğini belirtmeleri karşısında, ... ve ... hakkında dava açılıp açılmadığı araştırılıp, açılmış olması halinde her iki davanın birleştirilmesi, sonuçlanmış olması halinde ise, ilgili dava dosyasının bir örneğinin getirtilip incelenmesinin gerektiği ve soruşturma evresindeki anlatımlardan olaya ilişkin bilgisi olduğu anlaşılan tanık ... dinlenildikten sonra tüm kanıtlar birlikte değerlendirilerek, sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

2- 24/11/2016 tarihli ve 6763 sayılı Kanunun 18. maddesi ile eklenen TCK'nın 227/3. maddesi de göz önüne alınarak sanığın hukuki durumunun yeniden tayini zorunluluğu," nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

Bozmaya uyan Yerel Mahkemece verilen sanığın TCK’nın 227/3, 52, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 1 yıl hapis ve 4.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ilişkin 21.02.2019 tarihli ve 1055-198 sayılı hükmün sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 4. Ceza Dairesince 03.03.2021 tarih ve 17768-7405 sayı ile;

"Sanığın ... takma isimli kişiye ait üzerinde telefon numarası yazan kartvizitleri dağıtmaları için, haklarında ... 8. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 09/10/2012 gün, 2012/1314 esas ve 2012/1375 sayılı kararıyla beraat kararı verilen ... ve ...’a vermesinden ibaret eyleminin; suç tarihinde ceza kanunlarında düzenlenen cezalandırılması gerekir tipik bir fiil, yani suç olmadığı, suç tarihinden sonra 6763 sayılı Kanun’un 18. maddesi ile ihdas edilen TCK’nın 227/3. maddesinin ise, suç tarihinde yürürlükte bulunmadığından TCK’nın 2. ve 7. maddeleri uyarınca zaman bakımından sanık hakkında uygulanamayacağı, dolayısıyla sanığın itham olunan fuhuş suçundan beraati yerine hatalı gerekçe ile mahkumiyetine karar verilmesi" isabetsizliğinden bozulmasına oy çokluğuyla karar verilmiş,

Çoğunluk görüşüne katılmayan Daire Başkanı ... ise;

"TCK 227/2. maddesinde yetişkinlere yönelik fuhuş suçu düzenlenmiştir. Bu fıkrada bir yetişkinin fuhşa teşvik edilmesi, bunun yolunun kolaylaştırılması, fuhuş için aracılık edilmesi, yer temin edilmesi eylemi suç olarak tanımlanılarak yaptırıma bağlanmıştır. Bunun yanında fuhuş yapan kimsenin kazancından yararlanarak geçimin sağlanması da fuhuş suçu kapsamında kabul edilmiştir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan Daire Başkanı ... ise;

"TCK 227/2. maddesinde yetişkinlere yönelik fuhuş suçu düzenlenmiştir. Bu fıkrada bir yetişkinin fuhşa teşvik edilmesi, bunun yolunun kolaylaştırılması, fuhuş için aracılık edilmesi, yer temin edilmesi eylemi suç olarak tanımlanılarak yaptırıma bağlanmıştır. Bunun yanında fuhuş yapan kimsenin kazancından yararlanarak geçimin sağlanması da fuhuş suçu kapsamında kabul edilmiştir.

6763 sayılı Yasanın 18. maddesi ile değişik TCK 227/3. madde ile yapılan değişiklikle yeni bir düzenleme yapılmış fuhşu kolaylaştırmak veya fuhşa aracılık etmek amacıyla hazırlanmış görüntü, yazı ve sözleri içeren, ürünleri veren, dağıtan veya yayan kişinin eylemi için 1 yıldan 3 yıla kadar hapis ve Adli Para Cezası öngörülmüş daha lehe bir düzenleme yapılmıştır.

TCK'nın 227/2 ve TCK'nın 227/3. maddelerinin ortak yanı fuhşun yolunun kolaylaştırılmasının yaptırıma bağlanmasıdır. Daha sonra yürürlüğe giren TCK'nın 227/3. maddesi ile 227/1. maddesi arasında normlar çatışması mevcut olup bu sorunun TCK 7/2 maddede düzenlenen 'suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan Kanun ile sonradan yürürlüğe giren Kanunların hükümleri farklı ise failin lehine olan Kanun uygulanır' ilkesi kapsamında yani Ceza hukukunda kabul edilen lehe yasanın geriye yürüyeceği ilkesi kapsamında çözümlenmesi gerekir.

Somut olayda, sanığın fuhuşa aracılık etmek suçundan haklarında beraat kararı verilen tanıklar ... ve ...'a ... takma isimli tanık ...'a ait, üzerinde telefon numarası bulunan kartvizitleri dağıtmaları için verdiği, tanık ...'un da beyanında sanığı tanıdığını ve bir süre birlikte yaşadıklarını beyan etmesi karşısında, sanığın mağdurun fuhuş yapmasını kolaylaştırmak amacıyla tanıklar ... ve ...'a bahse konu kartvizitleri dağıtmaları için verdiği sabittir.

Sanığın yukarıda anlatılan eylemleri TCK'nın 227/2 maddesi kapsamında kalan fuhşun yolunun kolaylaştırılması eylemini oluşturmakla birlikte suç tarihinden sonra 02/12/2016 tarihinde yürürlüğe giren değişik TCK'nın 227/3. maddesi fuhşu kolaylaştırmak amacıyla hazırlanan yazı ve sözleri içeren ürünleri dağıtma eylemi hakkında daha lehe bir düzenleme getirmiştir. TCK'nın 227/3. maddesi mağdur ile herhangi bir işbirliği içerisinde olmadan mağdurun fuhşunu kolaylaştırma saiki gütmeden sadece görüntü ve yazıları dağıtan kişinin eylemini ilk defa suç olarak tanımlamaktadır ancak mağdure ile işbirliği içerisinde, mağdurenin fuhuş yaptığını bilen ve mağdurenin fuhuş yapmasının yolunu kolaylaştırmak için hazırlanan yazı ve görüntüleri mağdureden alarak dağıtan kişinin eylemi zaten TCK'nın 227/2. maddesinde düzenlenen fuhşun yolunu kolaylaştırma suçunu oluşturmaktadır. TCK'nın 227/3. maddesi bu kişiler yönünden lehe bir düzenleme getirdiği için haklarında 227/3. maddesinin uygulanması gerekir. Bu nedenle sayın çoğunluğun görüşüne karşıyız." düşüncesiyle karşı oy kullanmışlardır.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca da 17.06.2021 tarih ve 38551 sayı ile;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca da 17.06.2021 tarih ve 38551 sayı ile;

"...Maddi olayda, 10.09.2012 tarihinde, ... ve ... isimli şahıslar saat 18.00 sıralarında, .... caddesi üzerinde ... marketin önünde fuhuşa aracılık etmek amacıyla yerlere kartvizit attıkları belirlenmiştir. Bu şahısların yerlere attıkları kartvizitlerde '...... şeklinde bir yazı olduğu anlaşılmıştır.

Olay yerinde yakalanan şahısların vermiş oldukları ifadelerinde, kendilerine bu işin ... tarafından verildiğini, bu kartvizitleri dağıtmaları karşısında o akşam yiyip içip eğlenecekleri şeklinde vaatde bulunduğunu beyan etmişlerdir.

Sanık ... Honca suçlamaları kabul etmediği, ... ve ...'i tanımadığını beyan ettiği ve ...'u tanıdığını bir süre kendisiyle arkadaşlık yaptığını kendisinin fuhuş yapıp yapmadığını bilmediğini cezaevinden çıktıktan sonra kendisiyle görüşmediğini beyan ettiği,

Tanık ... soruşturma aşamasında, sanık ... ile 6 yıldır birlikte yaşadığını ve hayat kadınlığını yaptığını ... takma ismi kullandığını ve kartvizitte yazılı ...nolu telefonu kullandığını beyan ettiği ancak kartvizit bastırmadığını ve dağıtması için kimseye vermediğini cezaevine girdikten sonra sanık ...'den ayrıldıklarını uzun zamandır görüşmediklerini beyan ettiği,

Dosyada bulunan bilgi ve belgeler birlikte değerlendirildiğinde, sanık ...'nın, ... ile fikir ve eylem birliği içinde hareket ederek mağdurenin fuhuş yapmasının yolunu kolaylaştırmak amacıyla hazırlanan yazı ve görüntüleri mağdureden alarak dağıttırdığı dosya kapsamından anlaşılmakla,

Sanığın eylemleri TCK'nın 227/2. maddesi kapsamında kalan fuhuşun yolunun kolaylaştırılması suçunu oluşturduğu açıkça görülmektedir.

Sanık ... hakkında 21.09.2019 tarihinde hüküm kurulduğu sırada, 02.12.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 18. maddesiyle değişik TCK'nın 227/3. maddesi fuhşu kolaylaştırmak amacıyla hazırlanan yazı ve sözleri içeren ürünleri dağıtma eylemi hakkında daha lehe bir düzenleme getirmiştir.

TCK'nın 227/3 maddesi mağdur ile herhangi bir işbirliği içerisinde olmadan mağdurun fuhşunu kolaylaştırma saiki gütmeden sadece görüntü ve yazıları dağıtan kişinin eylemini ilk defa suç olarak tanımlamaktadır.

Maddi olayda, sanık ... mağdure Habibe ile işbirliği içerisinde, mağdurenin fuhuş yapmasının yolunu kolaylaştırmak için hazırlanan yazı ve görüntüleri mağdureden alarak dağıtan kişinin eylemi TCK'nın 227/2. maddesinde düzenlenen fuhşun yolunu kolaylaştırma suçunu oluşturduğu tartışmasız kabul edilmelidir.

Bu itibarla, TCK'nın 227/3. maddesi bu kişiler yönünden lehe bir düzenleme getirdiği için sanık hakkında TCK’nın 2. ve 7. maddeleri uyarınca zaman bakımından sanık hakkında lehine olan TCK'nın 227/3. maddesinin uygulanması gerekmektedir." görüşüyle itiraz yoluna başvurulmuştur.

Bu itibarla, TCK'nın 227/3. maddesi bu kişiler yönünden lehe bir düzenleme getirdiği için sanık hakkında TCK’nın 2. ve 7. maddeleri uyarınca zaman bakımından sanık hakkında lehine olan TCK'nın 227/3. maddesinin uygulanması gerekmektedir." görüşüyle itiraz yoluna başvurulmuştur.

CMK'nın 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Yargıtay 4. Ceza Dairesince 15.09.2021 tarih ve 30204-21678 sayı ile itiraz nedenlerinin yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Özel Daire çoğunluğu ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanığın “...” takma isimli kişiye ait, üzerinde telefon numarası yazan kartvizitleri dağıtmaları için haklarında ayrı yargılama yapılan tanıklar ... ve ...’a vermesi biçimindeki eyleminin suç tarihi olan 10.09.2012 itibarıyla fuhuş suçunu oluşturup oluşturmadığının ve bu bağlamda TCK’nın 2 ve 7. maddeleri gözetilerek, suç tarihinden sonra 24.11.2016 tarihli ve 6763 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikle yürürlüğe giren TCK’nın 227. maddesinin üçüncü fıkrasının sanık hakkında uygulanıp uygulanamayacağının belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;

Tanıklar ... ve ... hakkında ... Cumhuriyet Başsavcılığının 2012/42026 sayılı dosyası kapsamında fuhuş suçundan yürütülen soruşturmaya ilişkin, tanıkların kartvizitleri dağıtırken yakalandıkları bilgisini de içeren evrakın onaylı sureti, adı geçen tanıkların söz konusu eylem nedeniyle fuhuş suçundan yargılanarak beraat ettiklerine dair ... 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.10.2012 tarihli ve 1314-1375 sayılı kararı, tanık sıfatıyla ifadesine başvurulan mağdur ...’un; geçimini fuhuş yaparak sağladığına, yaklaşık altı yıl süre ile sanığın yanında bulunduğuna ve suça konu kartvizitte belirtilen “...” takma ismini ve telefon numarasını kullandığına ilişkin beyanları, mağdur ...’un sanık tarafından daha önce de fuhşa sevk edildiğine dair karar örnekleri, tanıklar ... ve ...’ın kartvizitlerin dağıtılmak üzere sanık tarafından kendilerine verildiği yönündeki anlatımları, sanığın suçtan ve cezadan kurtulmaya yönelik savunması ve tüm dosya kapsamı dikkate alındığında; 10.09.2012 tarihinde saat 18.00 sıralarında tanıklar ... ve ...’ın, sanık tarafından kendilerine verilen ve üzerinde, mağdur ...’un takma ismi ve telefon numarasına ilişkin "... .... ibareleri bulunan kartvizitleri ... ili ...yerlere attıkları,

Hususunda Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ile Özel Daire arasında herhangi bir uyuşmazlık bulunmamaktadır.

Suç tarihinde yürürlükte bulunan hâliyle TCK’nın "Fuhuş" başlıklı 227. maddesi;

Hususunda Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ile Özel Daire arasında herhangi bir uyuşmazlık bulunmamaktadır.

Suç tarihinde yürürlükte bulunan hâliyle TCK’nın "Fuhuş" başlıklı 227. maddesi;

"(1) Çocuğu fuhşa teşvik eden, bunun yolunu kolaylaştıran, bu maksatla tedarik eden veya barındıran ya da çocuğun fuhşuna aracılık eden kişi, dört yıldan on yıla kadar hapis ve beşbin güne kadar adlî para cezası ile cezalandırılır. Bu suçun işlenişine yönelik hazırlık hareketleri de tamamlanmış suç gibi cezalandırılır.

(2) Bir kimseyi fuhşa teşvik eden, bunun yolunu kolaylaştıran ya da fuhuş için aracılık eden veya yer temin eden kişi, iki yıldan dört yıla kadar hapis ve üçbin güne kadar adlî para cezası ile cezalandırılır. Fuhşa sürüklenen kişinin kazancından yararlanılarak kısmen veya tamamen geçimin sağlanması, fuhşa teşvik sayılır.

(3) (Mülga fıkra: 06/12/2006-5560 sayılı Kanunun 45.md)

(4) Cebir veya tehdit kullanarak, hile ile ya da çaresizliğinden yararlanarak bir kimseyi fuhşa sevk eden veya fuhuş yapmasını sağlayan kişi hakkında yukarıdaki fıkralara göre verilecek ceza yarısından iki katına kadar artırılır.

(5) Yukarıdaki fıkralarda tanımlanan suçların eş, üstsoy, kayın üstsoy, kardeş, evlât edinen, vasi, eğitici, öğretici, bakıcı, koruma ve gözetim yükümlülüğü bulunan diğer kişiler tarafından ya da kamu görevi veya hizmet ilişkisinin sağladığı nüfuz kötüye kullanılmak suretiyle işlenmesi hâlinde, verilecek ceza yarı oranında artırılır.

(6) Bu suçların, suç işlemek amacıyla teşkil edilmiş örgüt faaliyeti çerçevesinde işlenmesi hâlinde, yukarıdaki fıkralara göre verilecek ceza yarı oranında artırılır.

(7) Bu suçlardan dolayı, tüzel kişiler hakkında bunlara özgü güvenlik tedbirlerine hükmolunur.

(8) Fuhşa sürüklenen kişi, tedaviye veya psikolojik terapiye tabi tutulabilir." şeklinde düzenlenmiştir.

Fuhuş suçu, TCK'nın "Topluma karşı suçlar" başlıklı üçüncü kısmın, "Genel ahlâka karşı suçlar" başlığını taşıyan yedinci bölümünde düzenlenmiş olup, bu suçla korunan hukuki yarar genel olarak, toplumun ar ve hayâ duyguları ile birlikte genel ahlâkın korunmasıdır. Suçun mağduru esas itibarıyla kendisine fuhuş yaptırılan kişi olmakla birlikte, kanun koyucu fuhuş yaptırılan kişinin yaşına göre ikili bir ayırım yapmaktadır. Buna göre, maddenin birinci fıkrası yönüyle 18 yaşından küçükler mağdur olarak kabul edilirken, ikinci fıkra yönüyle yetişkinler mağdur olarak kabul edilmiştir.

Mağdur olan kişinin cinsiyetinin bir önemi bulunmadığından erkekler dahi kadınlar gibi suçun mağduru olabilecektir.

Maddede fuhşun tanımı yapılmamış olup, Türk Dil Kurumu Türkçe Sözlüğü’nde; "İçinde bulunulan toplumun kurallarına uymayan bir biçimde bir veya birkaç kişiyle para karşılığı cinsel ilişkide bulunma" olarak tanımlanmıştır (Türk Dil Kurumu Türkçe Sözlük, ..., 2005, ....719).

Mağdur olan kişinin cinsiyetinin bir önemi bulunmadığından erkekler dahi kadınlar gibi suçun mağduru olabilecektir.

Maddede fuhşun tanımı yapılmamış olup, Türk Dil Kurumu Türkçe Sözlüğü’nde; "İçinde bulunulan toplumun kurallarına uymayan bir biçimde bir veya birkaç kişiyle para karşılığı cinsel ilişkide bulunma" olarak tanımlanmıştır (Türk Dil Kurumu Türkçe Sözlük, ..., 2005, ....719).

Maddenin ikinci fıkrasında, bir kimseyi fuhşa teşvik etmek, bunun yolunu kolaylaştırmak ya da fuhuş için aracılık etmek veya yer temin etmek ayrı bir suç olarak düzenlenmiş, fuhşa sürüklenen kişinin kazancından yararlanılarak kısmen veya tamamen geçimin sağlanmasının fuhşa teşvik sayılacağı kabul edilmiştir. Fuhşa teşvik etmek, kişinin fuhuş yapması için onda bir irade oluşturmaya çalışılmasıdır. Fuhşun yolunu kolaylaştırmak, fuhşu arayan veya fuhuş yapacak kimsenin fuhşa atılması bakımından her türlü imkânın sağlanmasıdır. Bu bakımdan fuhşun önündeki güçlükleri ortadan kaldırmak için hazırlanan ve temin edilen her türlü araç, fırsat ve imkân fuhşun yolunu kolaylaştırma olarak değerlendirilmektedir. Örneğin kişinin fuhuş için buluşulduğu bilinen lokanta veya pavyonlara götürülmesi, fuhşa müsait ortamlarda bulundurulması, fuhuş için mihmandarlık yapılması ve kişinin fuhuş ortamını sağlayacak kişilerle tanıştırılması bu kapsamdadır. Fuhuş için aracılık etmek, mağdur ile cinsel arzularını tatmin etmek isteyen kişinin bir araya gelmesini sağlamaktır. Yer temin etmek ise, mağdur ile cinsel arzularını tatmin etmek isteyen kişinin bir araya gelecekleri yerin temin edilmesidir. Seçimlik hareketli olması nedeniyle fıkrada sayılan hareketlerden herhangi birisinin yapılması bu suçun işlenmesi için yeterlidir. Anılan seçimlik hareketlerden birden fazlasının aynı zaman diliminde gerçekleşmesi durumunda tek suç; farklı zamanlarda tekrarlanması hâlinde ise yeni bir suç oluşacaktır.

Suç tarihinden sonra yürürlüğe giren 24.11.2016 tarihli ve 6763 sayılı Kanun’un 18. maddesiyle yeniden düzenlenen TCK’nın 227. maddesinin üçüncü fıkrasında ise;

“Fuhşu kolaylaştırmak veya fuhşa aracılık etmek amacıyla hazırlanmış görüntü, yazı ve sözleri içeren ürünleri veren, dağıtan veya yayan kişi bir yıldan üç yıla kadar hapis ve iki yüz günden iki bin güne kadar adli para cezası ile cezalandırılır.” hükmüne yer verilmek suretiyle madde son hâlini almıştır.

Öğretide fuhşun reklamı (Duygu Merki Çoksezen, Fuhuş Suçu, ... Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Doktora Tezi, ... 2021, .... 263 vd.) olarak adlandırılan bu eyleme ilişkin değişiklik gerekçesinde;

Öğretide fuhşun reklamı (Duygu Merki Çoksezen, Fuhuş Suçu, ... Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Doktora Tezi, ... 2021, .... 263 vd.) olarak adlandırılan bu eyleme ilişkin değişiklik gerekçesinde;

“Madde ile, kişilerin ve özellikle çocukların fuhşa teşvik ve sürüklenmesini önlemek amacıyla düzenleme yapılmaktadır. Son zamanlarda, büyük şehirler başta olmak üzere birçok yerde, cadde ve sokaklara üzerinde müstehcen resim ve telefon numaralarının bulunduğu fuhuş davetiyesi kartlarının atılması, bunların alenen gençlerin ve çocukların yoğun olarak bulunduğu mekânlarda bulunması, fuhşu kolaylaştırıcı bir etki doğurmakta ve bu durum toplumda ciddi rahatsızlıklara sebebiyet vermektedir. Bu kapsamda Türk Ceza Kanunu’nun 227’inci maddesinin üçüncü fıkrası yeniden düzenlenerek fuhşu kolaylaştırmak veya fuhşa aracılık etmek amacıyla hazırlandığı anlaşılan görüntü, yazı ve sözleri içeren ürünleri veren, dağıtan veya elektronik ortam da dâhil olmak üzere her türlü şekilde yayan kişilerin cezalandırılması ve böylelikle fuhuşla daha etkin mücadele edilmesi amaçlanmaktadır.” açıklamalarına yer verilmiştir.

TCK’nın 227. maddesinin üçüncü fıkrasında tanımlanan suç bir tehlike suçu olup yasal düzenleme ile fuhşa bağlı olumsuz sonuçların artması ve buna bağlı olarak toplumsal düzenin bozulması tehlikesinin önlenmesi amaçlanmaktadır. Bu bakımdan anılan fıkradaki suçun oluşması bakımından fuhşun gerçekleşmesi şart değildir. Seçimlik hareketli bu suç fuhşu kolaylaştırmak veya fuhşa aracılık etmek amacıyla hazırlanmış görüntü, yazı ve sözleri içeren ürünleri vermek, dağıtmak veya yaymak suretiyle işlenebilir. Suçun maddi konusunu oluşturan ürünler fotoğraf, dergi, kartvizit, gazete, kitap veya CD olabilir.

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

10.09.2012 tarihinde saat 18.00 sıralarında tanıklar ... ve ...’ın, sanık tarafından kendilerine verilen ve üzerinde, mağdur ...’un takma ismi ve telefon numarasına ilişkin "... 0 535 0743395" ibareleri bulunan kartvizitleri ... ili Aziziye Mahallesi Yeni Aziziye Caddesinde yerlere attıkları olayda;

Sanığın, üzerinde mağdura ait bilgilerin bulunduğu kartvizitleri dağıtmaları için tanıklara vermesi biçimindeki eylemin, 24.11.2016 tarihli ve 6763 sayılı Kanun’un 18. maddesiyle yapılan düzenlemeden önce de TCK’nın 227. maddesinin ikinci fıkrası kapsamındaki fuhşun yolunu kolaylaştırma suçunu oluşturması, bu nedenle söz konusu eylemin suç tarihinde tipik olmadığı yönündeki Özel Daire kararında isabet bulunmaması ve yasal değişiklik ile yeniden düzenlenen özel norm niteliğindeki TCK’nın 227. maddesinin üçüncü fıkrasının sanık lehine hükümler içermesi hususları birlikte değerlendirildiğinde, yeni düzenlemenin, aynı Kanun’un 2 ve 7. maddeleri gereğince sanık hakkında uygulanması gerektiği kabul edilmelidir.

Bu itibarla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının kabulüne karar verilmelidir.