muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/23021, Karar No: 2015/27019, Tarih: 17.06.2015

**15. Ceza Dairesi         2014/23021 E.  ,  2015/27019 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık hakkında hükmolunan hapis cezasının seçenek yaptırıma çevrilmesi sırasında uygulama maddesi olarak 5237 sayılı TCK'nın 50/1-a maddesi gösterilmemiş ise de, bu eksikliğin mahallinde tamamlanması mümkün görülmüştür.

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Sanık ile katılanın tarlalarının komşu olduğu ve sınırda sanığa ait bir söğüt ağacıyla, katılana ait dört adet kavak ağacı bulunduğu, katılanın sanıktan söğüt ağacını kesmesini istediği, sanığın kendisine ait söğüt ağacıyla birlikte katılana ait dört adet kavak ağacını da kesmek suretiyle dikili ağaç hakkında mala zarar verme suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda, sanık ikrarı, katılan beyanı, tutanaklar, bilirkişi raporları ile tüm dosya kapsamına göre, sanığın mahkumiyetine yönelik kabulde isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 17/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14885, Karar No: 2011/7378, Tarih: 13.12.2011

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2011/14885 E.  ,  2011/7378 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin davalı işveren tarafından geçersiz nedenle iş akdi feshedildiğinden feshin geçersizliğine ve işe iadesine, karara rağmen işveren tarafından süresi içerisinde işe başlatılmaz ise 8 aylık brüt ücret tutarında tazminatın belirlenmesine, davacı işçinin işe iadesi için işverene süresi içinde müracaatı halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar en çok 4 aya kadar ücret ve diğer haklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının şirketin ... Fabrikasında çalıştığını, şirketin bütün dünyaya yayılan ve ülkede sıçrayan ekonomik krizin olumsuzluğu etkileyen diğer faktörlerden olduğunu, şirketin varlığını koruyabilmesi için ...'da bulunan fabrikayı yönetim kurulunun 23.10.2009 tarihli kararı gereğince ... Fabrikasındaki üretim faaliyetlerinin sona erdirilmesi, fabrikadaki mevcut üretim hatları makine ve ekipmanların (domates ve biber salçası hariç) ... ve ... fabrikalarına taşınmasına ... Fabrikası arsasının mevcut salça tesisiyle birlikte satılmasına karar verildiğini; bu nedenle mevcut kadroların bir miktar azaltması yoluna gidildiğini ve istihdam fazlası personelin çıkarılmasının zorunluluk haline geldiğini, bu bağlamda davacı ile birlikte bir grup elemanın iş akdinin son çare olarak tazminat ve sair haklarının verilerek feshedildiğini savunarak açılan davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, bilirkişi raporuna itibar edilerek davanın kabulüne dair verilen karar, Yargıtay .... Hukuk Dairesi tarafından “davalı işveren işletme dışından kaynaklanan nedenlerle ... işyerinde fabrikanın kapatılması, buradaki bazı makinelerin satılması ve bazılarının nakledilmesi, ... işyerinde mevsimsel çalışmaya geçilmesi yönünde işletmesel kararlar aldığı ve bu kararlar doğrultusunda, 23.10.2009 tarihinde Toplu İşçi Çıkarma kuralına uygun olarak kurumlara ... fabrikasında 88, ... fabrikasında 52 ve ... fabrikasında da 22 işçi çıkarılacağını bildirmiştir. Bazı işyerlerinin kapanması, bazı işyerlerinde sezonluk faaliyete geçilmesi nedeni ile işyerinde istihdam fazlası meydana geleceği açıktır. Ancak gerçekten işyerinin kapanıp kapanmadığının, sezonluk çalışmaya geçilip geçilmediğinin ve bunun iş gücü fazlalığına neden olup olmadığının, alınan bu işletmesel kararın tutarlı şekilde uygulanıp uygulanmadığının, özellikle fesihten sonra yeni işçi alınıp alınmadığının, feshin kaçınılmaz olup olmadığının belirlenmesi yönünden davacının nakle tabi tutulan işçiler gibi diğer işyerlerinde somut olarak değerlendirme olanağının olup olmadığının, işten çıkaracakları belirlemede bir kural bulunup bulunmadığının araştırılması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekir. Diğer taraftan davalının taşeron sözleşmeleri de getirtilerek, bu sözleşmelerin 4857 sayılı İş Kanunu’nun 2/6-7 maddesi kapsamında incelenmesi ile asıl-alt işveren ilişkisinin olup olmadığı, yasaya uygun kurulup kurulmadığı, asıl-alt işveren ilişkisi yasal unsurlarını taşımıyor ise davacının bu işte çalıştırılıp çalıştırılamayacağı da feshin kaçınılmazlığı yönünden açıklığa kavuşturulmalıdır “ gerekçesi ile bozulmuştur.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamanın ardından bu kez davanın reddine ilişkin verilen karar, Yargıtay ... Hukuk Dairesi tarafından bu kez “Bozma gereklerinin yerine getirilmesi için dosya üzerinden bilirkişilerden rapor alınması yeterli değildir. Zira, işyerinin kapanıp kapanmadığının, sezonluk çalışmaya geçilip geçilmediğinin ve bunun iş gücü fazlalığına neden olup olmadığının, alınan bu işletmesel kararın tutarlı şekilde uygulanıp uygulanmadığının, özellikle fesihten sonra yeni işçi alınıp alınmadığının, feshin kaçınılmaz olup olmadığının belirlenmesi yönünden davacının nakle tabi tutulan işçiler gibi diğer işyerlerinde somut olarak değerlendirme olanağının olup olmadığının ve özellikle taşeron sözleşmelerin 4857 sayılı İş Kanunu’nun 2/6-7 maddesi kapsamında incelenmesi ile asıl alt işveren ilişkisinin olup olmadığı, yasaya uygun kurulup, kurulmadığı, asıl alt işveren ilişkisi yasal unsurlarını taşımıyor ise davacının bu işte çalıştırılıp, çalıştırılamayacağı da feshin kaçınılmazlığı yönünden açıklığa kavuşturulması konularının işyerinde bilirkişi marifeti ile keşif yapılmasını, bilirkişilerden bu konularda ayrıntılı rapor alınmasını gerektirmektedir. “gerekçesi ile ikinci kez bozulmuştur.

Mahkemece bozmaya uyularak bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Bu kapsamda, davalı ile taşeron firmalar arasında aktedilmiş bulunan sözleşmeler incelendiğinde, 2001 ile 2005 yılları arasındaki dönemde taşeron sözleşmelerinin konusu; asıl işverenin … işyerindeki “üretim, depolama, sevkiyat ve temizlik faaliyetlerine ilişkin hizmetlerin” taşeron tarafından görüleceği, biçiminde hüküm altına alındığı, 2006-2009 döneminde ise, asıl işverenin … işyerindeki “temizlik, üretime hazırlama, yükleme, boşaltma, taşıma ve ambar faaliyetlerine ilişkin … yardımcı hizmetlerin” taşeronluk sözleşmesine konu oluşturduğu (m. 2) anlaşıldığı, buna göre, temizlik, yükleme, boşaltma, taşıma ve ambar faaliyetleri yardımcı hizmetler arasında kabul edilebileceği, ancak, “üretime hazırlama” ve işyerindeki keşif sırasında tanık olunan taşeron işçilerince görülen kapak kapanması ve etiket yapıştırılması işleri sorgulanması gerektiği, keşif sırasında “üretime hazırlama” faaliyetinin işyerinde işlenecek sebze ve meyvelerin yıkanması biçiminde gerçekleştiği öğrenildiği, taşeron sözleşmesinde ifadesini bulan “üretime hazırlama”, yardımcı değil, asıl işi oluşturduğu, asıl işin taşeron işçilerine gördürüldüğü ortaya çıktığı, davalı şirket tarafından asıl işin taşerona verildiği, kurulan taşeron ilişkisinin muvazaaya dayandığı, davacı işçiye taşeronluk sözleşmesine konu işlerden birinin teklif edilmesi olanaklı iken, feshe ilk çare olarak başvurulduğu anlaşıldığından davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine göre, davacının çalışmakta olduğu işverene ait ... fabrikası kapatıldığı, üretime son verildiği, ... fabrikasının tam yıldan yarım yıllık (mevsimlik) üretime geçtiği, fesihten sonra yeni işçi alınmadığı sabittir. Davacının taşeron tarafından yürütülen işlerde görevlendirilemeyeceği anlaşılmaktadır. ... fabrikasında ekonomik

zorluklar nedeniyle yarım yıllık üretime geçilmiş, burada çalışan 28 kişi yarım yıllık çalışmayı kabul etmediğinden iş akitleri sona erdirilmiştir. Davacının çalıştığı işyeri kapanmış, çalıştırılabileceği ... fabrikasında da aslında feshe dayanmayan boş kadro bulunmamaktadır. Davacının çalıştığı kapatılan fabrika dışında, işverenin davacıyı değerlendirebileceği bir başka iş imkanı bulunmamaktadır. Bu durumda feshin geçerli nedene dayandığının kabulü gerekir. İşe iade isteğinin reddi gerekirken, yazılı şekilde işe iadeye karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Belirtilen nedenlerle, 4857 sayılı İş Kanunun 20.maddesinin 3.fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM: Yukarıda belirtilen nedenlerle;

1-)Yerel mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-)Davanın REDDİNE,

3-)Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

Belirtilen nedenlerle, 4857 sayılı İş Kanunun 20.maddesinin 3.fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM: Yukarıda belirtilen nedenlerle;

1-)Yerel mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-)Davanın REDDİNE,

3-)Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4-)Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 800.00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5-)Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.100.00 TL vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6-)Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, kesin olarak 13.12.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14775, Karar No: 2015/4992, Tarih: 09.04.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/14775 E.  ,  2015/4992 K.**

**"İçtihat Metni"**

ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 24/12/2013 gün ve 2013/291-2013/424 sayılı kararı bozan Daire’nin 17/06/2014 gün ve 2014/4233-2014/11602 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirketin ortağı ve yönetim kurulu üyesi olduğunu, 07.10.2011 tarihli yönetim kurulu kararı ile şirketin önceki imza sirkülerinin iptal edilerek yönetim kurulu arasında görev taksimi yapıldığını ve bu karara istinaden 13.10.2011 tarihli imza sirkülerinin düzenlendiğini, anılan karar ve imza sirkülerinin yoklukla malul olduğunu, zira karar ve imza sirkülerinin düzenlendiği tarih de imzası bulunan bir kısım yönetim kurulu üyesinin yurt dışında olduğunu, kararın ve imza sirkülerinin sahte imzalarla oluşturulduğunu, bu durumun açtıkları başka bir davada öğrenildiğini ileri sürerek 07.10.2011 tarihli yönetim kurulu kararının ve bu karara istinaden oluşturulan 13.10.2011 tarihli imza sirkülerinin esas bakımından batıl, şekli bakımdan yok hükmünde olduğunun tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının dava konusu yönetim kurulu kararı ile başkan vekili olarak atandığını, hem yönetim kurulu kararında hem de düzenlenen imza sirkülerinde imzasının bulunduğunu, başkan vekili olarak atanan davacının imzası olmadan işlem yapılmasının mümkün bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın reddine dair verilen karar davacı vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizce bozulmuştur.

Bu kez, davalı vekili karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 05,20 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 251,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 09/04/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14080, Karar No: 2015/42913, Tarih: 14.09.2015

**6. Ceza Dairesi         2013/14080 E.  ,  2015/42913 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/294601

MAHKEMESİ : Bakırköy 4. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 27/04/2011

NUMARASI : 2006/235 (E) ve 2011/104 (K)

SUÇ : Yağma, 6136 sayılı Yasaya muhalefet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Mağdur E.. Ş..'ün, olayın hemen akabinde kollukta alınan beyanında; sanığın bıçakla korkutarak kendisinden “1 TL” para istediğini bu parayı verdiği halde, bıçakla üzerine yürüyüp, “başka para ver lan” şeklinde tehdit ettiğini yargılamada ise, para isterken miktardan bahsetmediğini “1 TL” yi verdikten sonra parayı az bulduğu için tekrar bıçak çekip, “para ver lan” şeklinde tehdit ettiğini, belirtmiş olması karşısında; sanığın “1 TL” parayı aldıktan sonra daha fazla para istemeye devam ettiği ancak mağdurun olay yerinden kaçması nedeniyle bu parayı alamadığı dikkate alındığında; sanık hakkında TCK'nın 150/2.maddesinin uygulanması gerektiği konusundaki tebliğnamedeki düşünce bu nedenle benimsenmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; sanık H.. K.. savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve yasaya uygun bulunan hükmün tebliğnameye aykırı olarak ONANMASINA, 14.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/388, Karar No: 2022/19147, Tarih: 16.11.2022

**11. Ceza Dairesi         2022/388 E.  ,  2022/19147 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇLAR : Sahte fatura düzenleme, defter, kayıt ve belgeleri gizleme

...

...

...

I- 2009, 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme ile defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçlarından ilk derece mahkemesince verilen mahkumiyet hükümlerine dair istinaf başvurularının esastan reddi kararları ve 2012 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan verilen bozma kararına yönelik sanığın temyizinin incelemesinde:

2009, 2010 ve 2011 takvim yılları sahte fatura düzenleme ile defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçları yönünden 5271 sayılı CMK'nin 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizinin mümkün olmadığı ve atılı suçların 7188 sayılı Kanun’un 29. maddesi ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’na eklenen 286. maddenin 3. fıkrasında belirtilen temyiz edilebilecek suçlar arasında da yer almadığı, 2012 takvim yılı yönünden ise; 5271 sayılı CMK'nin 286/1. maddesinde ''Bölge adliye mahkemesi ceza dairelerinin bozma dışında kalan hükümleri temyiz edilebilir.'' hükmüne yer verildiği, dolayısıyla sanık hakkında Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin 12.07.2021 tarihli bozma kararının CMK'nin 284/1 ve 286/1 maddeleri uyarınca kesin nitelikte olup temyizi mümkün olmadığı anlaşılmakla; sanığın temyiz isteminin CMK’nin 296/2 ve 298. maddeleri gereğince REDDİNE,

II- 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan istinaf incelemesi sonucu verilen düşme kararına karşı katılan vekilinin temyizinin incelenmesine gelince;

Sanığa yüklenen “2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçunun Kanun’daki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının gerçekleştiği ve sanık hakkındaki kamu davasının düşmesine karar verilmesi gerektiği yönündeki hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre, katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden, temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nin 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmesine, 16.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11689, Karar No: 2012/3027, Tarih: 28.02.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2011/11689 E.  ,  2012/3027 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... İnş. Taah. Oto. Gıda San. ve Tic. Ltd. Şti. vek. Av. ... ... ile davalı ... Gıda San. ve Tic. Ltd. Şti. vek. Av. ... ... aralarındaki menfi tespit davası hakkında Kartal 3. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 10.03.2011 gün ve 317/78 sayılı hükmün temyiz edilmemiş sayılmasına dair 27.06.2011 tarihli ek kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

- K A R A R -

Davalı vekilince yerel mahkemenin "hükmün temyiz edilmemiş sayılmasına ilişkin" 27.06.2011 tarihli ek kararı süresinde temyiz edilmiş ise de temyiz harçları yatırılmamıştır. Her ne kadar temyiz dilekçesi ekinde 168.75 TL. miktarlı bir harç alındı belgesi sunulmuş ise de bu harcın daha önce mahkemece çıkarılan muhtıra da belirtilen hükmün esasına ilişkin temyiz talebi ile ilgili eksik harca ilişkin olduğu anlaşılmaktadır. Temyiz edilen ek kararla ilgili olarak temyiz isteminin incelenebilmesi için ayrıca temyiz harçlarının yatırılması gerektiğinden mahkemece bu noksanlığın giderilmesinden sonra yeniden gönderilmek üzere dosyasının mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 28.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16929, Karar No: 2012/19617, Tarih: 30.11.2012

**11. Hukuk Dairesi         2012/16929 E.  ,  2012/19617 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 31.03.2010 tarih ve 2009/2152-2010/603 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalıların şebeke elektriğini yer altına çekme sırasında sigortalı Serpil Tatlıdil'in konutuna yüksek voltaj gelmesi sonucu konuttaki elektrik tesisatının hasar gördüğünü, bu nedenle sigortalı evdeki mevcut elektronik cihazların yandığını, kaza nedeniyle müvekkili sigorta şirketi tarafından sigortalıya 2.288 TL hasar tazminatı ödendiğini, olayın meydana gelmesinde davalıların sorumlu olduğunun belirlendiğini ileri sürerek müvekkili tarafından sigortalıya ödenen hasar bedelinin davalılardan tahsilini, yargılama gideri ve vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, olayın Adana il sınırları içerisinde meydana geldiğini ve müvekkili Toroslar A.Ş'nin ikametgahının Adana olduğunu, diğer müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini, davanın yetkisiz mahkemede açıldığını savunarak öncelikle yetkisizlik kararı verilerek dava dilekçesinin reddini istemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamı uyarınca, davanın olayın meydana geldiği yer veya davalının ikametgahında açılacağı, davalı Toroslar Elektrik Dağıtım şirketinin ikametgahının Adana olduğu, dava konusu olayında bu şirketin elektrik dağıtım faaliyetinden meydana gelmiş olmasından ötürü yetkisizlik nedeniyle dava dilekçesinin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir.

Mahkemenin, yetkisizlik kararında karar tarihi itirabiyle davacıyı yargılama gideri ve (bu arada vekalet ücretine) mahkum etmek zorunda olduğu 25.04.1945 gün ve 9 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı ile belirtilmiştir. Bu durum karşında karar tarihi gözönüne alındığında, HUMK uyarınca davalılar lehine vekalet ücreti takdir edilmemesi doğru görülmemiş ve hükmün açıklanan bu nedenle davalılar yararına bozulması gerekir ise de, anılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın "Hüküm" bölümüne Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca belirlenen (500,00) TL maktu avukatlık ücretinin davacıdan davalılara verilmesi fıkrasının eklenerek, hükmün düzeltilmiş bu şekilde ONANMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalılara iadesine, 30.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.