muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/6066, Karar No: 2015/13915, Tarih: 14.12.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/6066 E.  ,  2015/13915 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Safranbolu Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/06/2013

NUMARASI : 2010/202-2013/385

-K A R A R-

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların “taranma” suretiyle okunaklı biçimde elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur. (HMK'nin 445. maddesi) Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranmayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi gerekmektedir.

Temyize konu, dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. (Örn: Tebligatların şerhli bölümleri, harç tahsil makbuzları ve bunun gibi bir kısım evraklar dosyada görülmediği gibi var olan bir kısım evrakların okunaklı olmadığı görülmüştür.) Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Temyiz denetiminin sağlıklı bir şekilde yapılabilmesi için dosyanın fiziken incelenmesi gerektiğinden dava dosyasının tümünün fiziken gönderilmesi için dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 14/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10945, Karar No: 2023/1648, Tarih: 22.02.2023

**5. Hukuk Dairesi         2022/10945 E.  ,  2023/1648 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR : Kabul

Taraflar arasında 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde; Afyonkarahisar ili, ... ilçesi, ... köyü 107 ada 19 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 28.07.2015 tarihli ve 2014/153 Esas, 2015/539 Karar sayılı kararı ile davanın kabulüne ve kamulaştırma bedelinin tespiti ile bu bedelin davalı tarafa ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile davacı idare adına tesciline karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1. Mahkemenin 28.07.2015 tarihli ve 2014/153 Esas, 2015/539 Karar sayılı kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1. Mahkemenin 28.07.2015 tarihli ve 2014/153 Esas, 2015/539 Karar sayılı kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay Kapatılan 18. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonucu; mahkemece yapılan araştırma ve inceleme ile alınan bilirkişi raporu hüküm kurmaya yeterli değildir. Şöyle ki; Mahkemece, dava konusu taşınmazın arsa niteliğinde olduğu kabul edildiğine göre 2942 sayılı Kanun'un kıymet takdiri esaslarını gösteren 11 inci maddesinin birinci fıkrasının özellikle arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca değerlendirme gününden önce özel amacı olmayan emsal satışlara göre satış değerinin tespiti ve bedelin tespitinde etkisi olan diğer unsurlar da dikkate alınarak her unsurun gerekçeleri ve değere katkı oranları ayrı ayrı belirlenip dayanakları gösterilmek suretiyle değerlendirilerek kamulaştırma bedelinin saptanması gerekmektedir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, ... köyü 384 parsel sayılı taşınmazın 09.08.2011 tarihli satışı somut emsal alınarak incelenmiş ise de; somut emsalin dosya içerisinde yer alan resmi satış akit tablosunun incelenmesinden, tamamı 5380 m² olan taşınmazın ... İnşaat ve Ziraat Tic. ve San. Ltd. Şti. Tarafından 234.000,00 TL bedel karşılığında ... Mermer Madencilik İnş. İth. İhr. Ltd. Şti.’ye satıldığı anlaşılmış olup, emsal satış limited şirketler arası satış olması sebebiyle ticari satış olarak değerlendirileceğinden, bu emsalin gerçek değerini yansıtmadığı, serbest satış olmadığı izlenimini uyandırmaktadır. Bu sebeple bilirkişi kurulunun emsal seçimini isabetli yaptıklarından söz edilemez. Ayrıca, aynı kamulaştırma kapsamında Yaylabağ köyü 107 ada 16 parsel sayılı taşınmaz için, Afyon 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2014/154 Esas,2014/803 Karar sayılı kararıyla 999 parsel sayılı taşınmaz emsal alınarak 06.03.2014 olan değerlendirme tarihinde 196,52 TL/m² bedel belirlenmiş olup; karar Dairemiz incelemesinde de geçerek onanmıştır. (2016/4487-2016/5324) Yaylabağ köyü 107 ada 16 parsel sayılı taşınmazın bahsedilen dosyası güçlü delil kabul edilerek dava konusu taşınmazın bedelinin belirlenmesi gerektiğinin düşünülmemesi, kabule göre de; somut emsal olarak incelenen ... Köyü 384 parsel sayılı taşınmazın bulunduğu cadde ve sokak itibariyle belediyece belirlenen 2014 yılındaki emlak vergisine esas asgari m² değerlerinin belediye başkanlığından getirtilerek hükme esas alınan bilirkişi raporunun denetlenmemesi nedeniyle kararın bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemece Birinci Bozmaya Uyularak Verilen Karar

B. Mahkemece Birinci Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin 21.11.2020 tarihli ve 2019/79 Esas, 2020/49 Karar sayılı kararı ile davanın kabulüne ile kamulaştırma bedelinin tespiti ile bu bedelin 28.07.2015 tarihli karar ile hüküm altına alınan 62.211,95 TL'lik kısmının davalı tapu malikine derhal ödenmesine, ilk karar ile ikinci karar arasında oluşan fark bedel 770,38 TL'lik kısmının ise karar kesinleştiğinde davalı tarafa ödenmek üzere üçer aylık vadeli mevduat hesabından nemalandırılmasına karar verilmiştir.

C. İkinci Bozma Kararı

1. Mahkemenin 21.11.2020 tarihli ve 2019/79 Esas, 2020/49 Karar sayılı kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizce yapılan inceleme sonucu; her ne kadar mahkemece bozma kararına uyulmuş ise de, bozma gerekleri yerine getirilmemiştir. Şöyle ki; Aynı kamulaştırma kapsamında kamulaştırılan ve dava konusu taşınmaza yakın olan 107 ada 16 parsel sayılı taşınmazla ilgili olarak açılan Afyonkarahisar 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2014/154 Esas sayılı dosyasında taşınmazın m² birim fiyatı aynı değerlendirme tarihi itibariyle 196,52 TL olarak tespit edildiği hâlde hükme esas alınan bilirkişi raporunda dava konusu taşınmaz için 40,58TL m² birim bedeli tespit edildiği anlaşıldığından, bu durumda; taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkan tanınması, lüzumu halinde resen emsal celbi yoluna gidilmesi, taşınmazın, değerlendirme tarihi itibarıyla emsal alınacak taşınmazın ise satış tarihi itibariyle imar ya da kadastro parselleri olup olmadığı ilgili Belediye Başkanlığı ve Tapu Müdürlüğünden sorulması, ayrıca dava konusu taşınmazın; imar planındaki konumu, emsallere ve değerini etkileyen merkezi yerlere olan uzaklığını da gösterir krokisi ve dava konusu taşınmaz ile emsal taşınmazların resen belirlenen vergi değerleri ve emsal taşınmazların satış akit tablosu getirtilerek, dava konusu taşınmazın değerlendirmeye esas alınacak emsallere göre ayrı ayrı üstün ve eksik yönleri ve oranları açıklanmak suretiyle yapılacak karşılaştırma sonucu değerinin belirlenmesi bakımından, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılarak alınacak rapor sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi doğru olmadığı gibi;

3.Anayasa Mahkemesinin 27.11.2020 tarihli ve 31317 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan 16.07.2020 tarihli ve 2018/104 Esas, 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanun'la Değişik 2942 sayılı Kanun'un 10/8 inci fıkrasının dördüncü cümlesinin; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak hüküm kurulması gerektiğinden kararın bozulmasına karar verilmiştir.

D. Mahkemesince İkinci Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin 02.06.2022 tarihli ve 2021/331 Esas, 2022/398 Karar sayılı kararı ile davanın kabulüne ile kamulaştırma bedelinin 316.892,63 TL olduğunun tespiti ile derhal davalı tarafa ödenmesine, kamulaştırma bedelinin 28.07.2015 tarihli karar ile hüküm altına alınan 62.211,95 TL'lik kısmına 06.07.2014 tarihinden ilk karar tarihi olan 28.07.2015 tarihine kadar yasal faiz işletilmesine, işleyecek yasal faizin davacıdan tahsili ile davalıya verilmesine ve kamulaştırma bedelinin 770,38 TL'lik kısmına 06.07.2014 tarihinden 21.01.2020 tarihine kadar yasal faiz işletilmesine, işleyecek yasal faizin karar kesinleştiğinde davacıdan tahsili ile davalıya verilmesine ve kamulaştırma bedelinin 253.910,31 TL’lik kısmına 06.07.2014 tarihinden 02.06.2022 tarihine kadar yasal faiz işletilmesine, işleyecek yasal faizin davacıdan tahsili ile davalıya verilmesine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde; emsal alınan taşınmazın değerlendirmeye uygun olmadığını, hisseli satış olup taşınmazın gerçek bedelini yansıtmadığını ve emsale ilişkin itirazlarının dikkate alınmadığını, belirlenen bedelin yüksek olduğunu, gerekçesi açıklanmadan ilk karardaki bedelin beş katı bedele hükmedildiğini, emsal taşınmaz çok daha değerli olduğu halde dava konusu taşınmaz ile eşit değerde kabul edilmesinin hatalı olduğunu ileri sürerek kararın bozulmasını talep etmiştir.

2.Davalı vekili temyiz dilekçesinde; bilirkişi raporuna itirazlarının dikkate alınmadığını, belirlenen bedelin düşük olduğunu, bozma ilamında geçen ve dava konusu taşınmaza yakın olduğu belirtilen taşınmaz için belirlenen bedel esas alındığında uygulamada birlik sağlanamadığını, yasal faizin hatalı hesaplandığını ileri sürerek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

2.Davalı vekili temyiz dilekçesinde; bilirkişi raporuna itirazlarının dikkate alınmadığını, belirlenen bedelin düşük olduğunu, bozma ilamında geçen ve dava konusu taşınmaza yakın olduğu belirtilen taşınmaz için belirlenen bedel esas alındığında uygulamada birlik sağlanamadığını, yasal faizin hatalı hesaplandığını ileri sürerek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, dava konusu taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespitine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesinin atfıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 26.09.2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikten önceki 427 ilâ 439 uncu maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası ile 11 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesi gereği yürürlükte bulunan 1086 sayılı Kanun’un 26.09.2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikten önceki 428 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal kıyaslaması yapılarak, üzerindeki yapılara ise resmi birim fiyatları esas alınıp yıpranma payı düşülerek değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

3. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukukî nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre; taraf vekillerinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

4.Tespit edilen kamulaştırma bedelinin üçer aylık vadeli mevduat hesabında nemalandırılmasına karar verilen 770,38 TL'lik kısmının son karar ile davalıya ödenmesine karar verildiğinden, bu bedele 07.07.2014 tarihinden son karar tarihe kadar yasal faiz işletilmesi ile yetinilmesi gerekirken, yazılı şekilde faiz başlangıç tarihinin hatalı gösterilmesi ve ikinci karar tarihi olan 21.01.2020 tarihine kadar yasal faiz işletilerek, yasal faizin karar kesinleşince davalıya ödenmesine hükmedilmesi, bozmayı gerektirmiştir.

Ne var ki bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Taraf vekillerinin diğer temyiz itirazlarının reddine,

2. Taraf vekillerinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile Mahkeme kararının hüküm fıkrasının (3), (4) ve (5) numaralı bentlerinde yer alan “06.07.2014” tarihinin hükümden çıkartılmasına, yerine “07.07.2014” tarihinin yazılması, (4) numaralı bendinde yer alan “21.01.2020” tarihinin hükümden çıkartılmasına, yerine “02.06.2022” tarihinin yazılması ve aynı bentte yer alan “karar kesinleştiğinde” ibaresinin hükümden çıkartılması suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2. Taraf vekillerinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile Mahkeme kararının hüküm fıkrasının (3), (4) ve (5) numaralı bentlerinde yer alan “06.07.2014” tarihinin hükümden çıkartılmasına, yerine “07.07.2014” tarihinin yazılması, (4) numaralı bendinde yer alan “21.01.2020” tarihinin hükümden çıkartılmasına, yerine “02.06.2022” tarihinin yazılması ve aynı bentte yer alan “karar kesinleştiğinde” ibaresinin hükümden çıkartılması suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine,

22.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/22406, Karar No: 2016/14938, Tarih: 12.12.2016

**21. Hukuk Dairesi         2015/22406 E.  ,  2016/14938 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacılar murisi ...'in ölüm olayının iş kazası olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava; davacılar murisinin ölüm olayının iş kazası olduğunun tespitine karar verilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davalı şirkette kontrol teknisyeni olarak çalışan davacılar murisinin, 16.10.2012 tarihinde .... plakalı araç ile seyir halindeyken fenalaştığı, kaldırıldığı hastanede vefat ettiği, olay günü murisin davalı şirketin işi için ...'da bulunduğu, mahkemece sadece “ davanın kabulüne ” denilmek sureti ile hüküm kurulduğu anlaşılmaktadır.

6100 sayılı HMK'nın 297/son maddesindeki: “Hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir” hükmü uyarınca hüküm fıkrasının infaza elverişli ve açık olması gerekmektedir.

Somut olayda ise; mahkemece sadece “ davanın kabulüne ” denilerek, hükmün sonuç kısmında Yasa gereği bulunması gereken hususlara yer verilmeyerek ve infazı mümkün olmayacak şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan... Mühendislik Hizmetleri Ltd. Şti. iadesine, 12.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/11848, Karar No: 2017/8719, Tarih: 07.12.2017

**11. Ceza Dairesi         2017/11848 E.  ,  2017/8719 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı yasaya muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık hakkında "2006, 2007, 2008 ve 2009 takvim yıllarında "sahte fatura düzenlemek" suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında;

1-5271 sayılı CMK'nın 225. maddesi uyarınca hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiilden ibaret olup, mütalaa ve vergi suçu raporuna uygun olarak sanık hakkında Denizli Cumhuriyet Başsavcılığı‘nın 05.10.2011 tarih ve 2011/9027 Esas sayılı iddianamesiyle, “2006, 2007, 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçundan kamu davası açıldığı, ancak mahkemenin sanık hakkında “2006, 2007, 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak“ suçundan hükümler kurduğu anlaşılmakla, “sahte fatura kullanmak” suçundan açılmış bir dava ve yargılama koşulu olan mütalaa bulunmadığı gibi, birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olan “sahte fatura düzenlemek” ve “sahte fatura kullanmak” suçlarının birbirine dönüşemeyeceği gözetilmeden, kamu davası açılmamış olan "2006, 2007, 2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak" suçundan hükümler kurulması,

2-Sahte fatura düzenlemek veya sahte fatura kullanmak suçlarında, suçun maddi konusunun fatura olması, 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 227. maddesinin 3. fıkrasındaki "Bu Kanuna göre kullanılan veya bu Kanunun Maliye ve Gümrük Bakanlığına verdiği yetkiye dayanılarak kullanma mecburiyeti getirilen belgelerin, öngörülen zorunlu bilgileri taşımaması halinde bu belgeler vergi kanunları bakımından hiç düzenlenmemiş sayılır" şeklindeki düzenlemeye göre de faturaların Vergi Usul Kanununun 230. maddesinde öngörülen zorunlu bilgileri içermesinin gerekmesi, 2006, 2007, 2008 ve 2009 takvim yıllarında düzenlendiği iddia olunan faturaların dosya içerisinde bulunmadığının anlaşılması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespit edilmesi bakımından; 2006, 2007, 2008 ve 2009 takvim yıllarına ait fatura asıl ya da örneklerinden de kanaat oluşturacak sayıda temin edilip dosya arasına konulması, incelenerek kanunda öngörülen şekil şartlarını taşıyıp taşımadığının tespit edilmesinden sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 07.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18868, Karar No: 2014/25296, Tarih: 28.10.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/18868 E.  ,  2014/25296 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 11. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 15/04/2014

NUMARASI : 2013/812-2014/206

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlular tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Keşideci borçlu Ş.. Ö.. yönünden temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Tarafların iddia ve savunmalarına, dosya içeriğindeki bilgi ve belgelere ve kararın gerekçesine göre borçlu Ş.. Ö..'in temyiz itirazlarının REDDİNE;

2-BTM H. Nak.İnş.P. Ü. San. Ltd. Şti. yönünden temyiz itirazlarının incelenmesinde ise;

Sair temyiz nedenleri yerinde değil ise de;

Alacaklı tarafından 6 adet bonoya dayalı başlatılan kambiyo senetlerine özgü haciz yolu ile icra takibinde, borçlu ödeme emrinin tebliğinden itibaren yasal süresi içerisinde icra mahkemesine başvurarak sair şikayeti ile birlikte senetlerdeki imzaların şirket yetkilisine ait olmadığını ileri sürerek imzaya itiraz ettiği, mahkemece; diğer dosya borçlusu Ş.. Ö..'in senetlerdeki imzaların kendisine ait olduğunu kabul etmesi nedeniyle imza itirazı yönünden "karar verilmesine yer olmadığına" karar verildiği görülmüştür.

Somut olayda takibe konu bonolarda keşideci borçlu sıfatı olan Ş.. Ö..'in, avalist konumunda olan takip borçlusu BTM ....Ltd.Şti'nin yetkisili olmadığı ve dosya kapsamında borçlu şirket adına senet tanzim etme konusunda yetki verilmediği anlaşılmıştır. Bu nedenle diğer takip borçlusu tarafından senetlerdeki imzanın kendisine ait olduğunun kabulü muteriz borçlu şirketin imzaya itirazının incelemesine engel teşkil etmez. Öte yandan alacaklı vekili de imzaların Ş.. Ö.. tarafından atıldığını beyan etmiştir.

O halde mahkemece, aval veren konumunda olan borçlu şirketin imzaya itirazının kabulüne karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile imza itirazı yönünden karar verilmesine yer olmadığına şeklinde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ :Borçlu B.. Ş.. yönünden temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda (2) nolu bentte yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 28.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6142, Karar No: 2022/1463, Tarih: 14.02.2022

**6. Ceza Dairesi         2021/6142 E.  ,  2022/1463 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

17/02/2015 tarihli hükümden sonra; 02/12/2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine eklenen alt bendler arasında yer alan ve 5237 sayılı TCK'nın 141/1. maddesinde tanımı yapılan hırsızlık suçunun da uzlaşma kapsamına alındığının anlaşılması karşısında sanık ile müşteki arasında CMK'nın 254. maddesi uyarınca aynı Kanunun 253. maddesinde belirtilen esas ve usûle göre uzlaştırma işlemleri yapılması için dosyanın yeniden değerlendirilmesi ve sanığın hukuki durumunun buna göre yeniden belirlenmesi;

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 14/02/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.