muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/12797, Karar No: 2016/5969, Tarih: 25.04.2016

**17. Ceza Dairesi         2015/12797 E.  ,  2016/5969 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık ... ... ile suça sürüklenen çocuk ... ...'in, yanlarında hakkında verilen mahkumiyet kararını temyiz etmediğinden kesinleşen hükümlü ... ... olduğu halde, olay tarihinde gece sayılan zaman dilimi içinde ... .. ... İlköğretim Okulunun penceresinin demir parmaklıklarını kırarak içeri girip okula ait bilgisayarı çalmaları şeklinde gerçekleşen eylemi nedeniyle, 5252 sayılı Yasa'nın 9/3 maddesi uyarınca, sanığın lehine olan hükmün önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün maddeleri uygulanarak ortaya çıkan sonuç cezaların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunması ve bu bağlamda; dosya içeriğine göre sanık ... ...'nın eylemine uyan 765 sayılı TCK'nın 493/1-son, 59/2. maddeleriyle hüküm kurulması halinde, sanığın en az 6 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılması gerekeceği, aynı şekilde suça sürüklenen çocuk ... ...'in eylemine uyan 765 sayılı TCK'nın 493/1-son, 55/3, 59/2. maddeleriyle hüküm kurulması halinde, suça sürüklenen çocuğun en az 5 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılması gerekeceği, sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-a, 143/1, 116/4, 119/1-c, 152/1-a. maddeleri kapsamında kaldığı ve TCK'nın 152/1-a. maddesinde düzenlenen kamu malına zarar verme suçunun; 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e, 67/4. maddeleri uyarınca kesintili zamanaşımına uğradığı anlaşıldığından, lehe yasa değerlendirmesinin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 143/1, 116/4, 119/1-c. maddeleri uyarınca yapılması gerektiği ve bu maddeler uyarınca sanığa 5237 sayılı TCK'nın 116/4, 119/1-c, 62/1. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası verilse dahi, sanığın cezasının 3 yıl 9 ay hapis cezasına ulaşacağı sonuç ceza bakımından 5237 sayılı TCK'nın lehe olduğu, aynı şekilde suça sürüklenen çocuğun eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-a, 143/1, 116/4, 119/1-c, 152/1-a, 31/3. maddeleri kapsamında kaldığı ve TCK'nın 152/1-a. maddesinde düzenlenen kamu malına zarar verme suçunun; 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e, 66/2, 67/4. maddeleri uyarınca kesintili zamanaşımına uğradığı anlaşıldığından, lehe yasa değerlendirmesinin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 143/1, 116/4, 119/1-c, 31/3. maddeleri uyarınca yapılması gerektiği ve bu maddeler uyarınca suça sürüklenen çocuk M.. K..'e TCK'nın 116/4, 119/1-c, 31/3, 62/1. maddeleri uyarınca 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası verilse dahi, suça sürüklenen çocuğun cezasının 2 yıl 11 ay 25 gün hapis cezasına ulaşacağı ve sonuç ceza bakımından 5237 sayılı TCK'nın lehe olduğu dikkate alınarak yapılan incelemede;

Sanık ve suça sürüklenen çocuğun lehine olan ve eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 116/4, 119/1-c. (suça sürüklenen çocuk yönünden ayrıca 31/3. maddesi) maddeleri uyarınca ceza verilmemesi, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanık ve suça sürüklenen çocuğun lehine olan ve eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 116/4, 119/1-c. (suça sürüklenen çocuk yönünden ayrıca 31/3. maddesi) maddeleri uyarınca ceza verilmemesi, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; isnat edilen suçun, sanık ve suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usûl ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanık ... .... hakkında hükümle ilgili olarak, T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2-5271 sayılı CMK'nın 326/2. maddesi uyarınca birlikte işlenmiş suç nedeniyle mahkum edilmiş olan sanık ve suça sürüklenen çocuğun sebebiyet verdikleri yargılama giderlerinden ayrı ayrı olarak sorumlu tutulmaları gerektiğinin düşünülmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ... müdafii ve suça sürüklenen çocuk ... ... müdafiinin temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olmasından kaynaklanan zorunluluk nedeniyle; "TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin olan tüm kısımların" hükümlerden çıkartılması ile yerine "TCK'nın 53. maddesinin Anayasa Mahkemesi'nin 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı da gözetilmek suretiyle uygulanmasına" ibaresi ve yargılama giderlerinin sanıklardan müteselsilen alınmasına ilişkin bölüm hükümden çıkarılarak, yerine “sanık ve suça sürüklenen çocuğun sebebiyet verdikleri yargılama giderlerinden ayrı ayrı sorumlu tutulmalarına” cümlesinin eklenmesi suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25.04.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/12292, Karar No: 2023/4167, Tarih: 06.07.2023

**2. Ceza Dairesi         2023/12292 E.  ,  2023/4167 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

...

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/591 E., 2023/45 K.

...

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310/1. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İnegöl Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 30.03.2007 tarihli ve 2007/526 Esas No.'lu iddianamesi ile suça sürüklenen çocuk hakkkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-e,143 ve 31/3 maddeleri uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. İnegöl 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.06.2016 tarihli ve 2015/458 Esas, 2016/403 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında üzerine atılı suçtan, 5237 sayılı Kanun’un 142/1-e,143, 31/3 ve 62/1 maddeleri uyarınca 1 yıl 2 ay 13 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. Yukarıda anılan kararın suça sürüklenen çocuğun temyizi üzerine Yargıtay 2. Ceza Dairesi'nin 09.06.2022 tarihli ve 2022/3821 Esas, 2022/11861 Karar sayılı kararı ile gerekçesiz olarak hüküm kurulması nedeniyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

4. İnegöl 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.01.2023 tarihli ve 2022/591 Esas, 2023/45 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 142/1-e,143, 31/3 ve 62/1. maddeleri uyarınca 1 yıl 2 ay 13 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz talebi, suça sürüklenen çocuğun hırsızlık kastının olmadığına, suçsuzluk karinesi gereği suça sürüklenen çocuk hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ve resen dikkate alınacak sebeplere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Suç tarihinde temyiz dışı suça sürüklenen çocuk ... ile birlikte şikayetçilere ait at arabası ile bu at arabasına bağlı 2 adet atı geceden sayılan zaman saat 24:00 sıralarında çaldığının tüm dosya kapsamı ile sabit olduğu Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

2.Suça sürüklenen çocuk üzerine atılı suçlamayı ikrar etmiştir.

3.Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (3) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verildiği ve gereğinin yerine getirildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

2.Suça sürüklenen çocuk üzerine atılı suçlamayı ikrar etmiştir.

3.Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (3) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verildiği ve gereğinin yerine getirildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

Suça sürüklenen çocuğun ikrarı ve tüm dosya kapsamına göre suça sürüklenen çocuğun üzerine atılı hırsızlık suçunu işlediğinin sabit olduğuna dair Mahkemenin kabulünde ve yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiş, kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İnegöl 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.01.2023 tarihli ve 2022/591 Esas, 2023/45 Karar sayılı kararında suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından öne sürülen

temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname'ye uygun olarak, ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.07.2023 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3376, Karar No: 2019/6675, Tarih: 02.12.2019

**20. Ceza Dairesi         2019/3376 E.  ,  2019/6675 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : ELAZIĞ 3. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : İzinsiz hint keneviri ekme

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

1- Tüm dosya kapsamına göre; kolluğun asayiş uygulaması sırasında sanığın pantalonunun cebinde net 1,5 gr esrar maddesi ele geçirilmesi olayında, sanığın, olayda ele geçirilen esrarı yetiştirdiği kenevirlerden elde ettiğine ilişkin beyanının, "suçla ilgili kişi veya kişileri gizleme" ya da "daha az ceza alacağını sanma" gibi bir amaca dayanmış olabileceği; keneviri ektiğini belirttiği yerde herhangi bir araştırma ve inceleme yapılmadığı için kenevir kökü veya hasat artığı gibi maddi bulgu elde edilmediği, aradan geçen zaman nedeniyle elde edilmesinin de mümkün olmayacağı; bu durumlar karşısında sanığın, soyut beyanı dışında, atılı kenevir ekme suçunu işlediğine ilişkin, kuşku sınırlarını aşan yeterli ve kesin delil bulunmadığı gözetilmeden, sanık hakkında beraat yerine mahkûmiyet hükmü kurulması,

Kabule göre de ;

2- Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kaldırılmasına neden olan suçun, 03.11.2007 tarihli aynı olay nedeniyle soruşturma aşamasında tefrik edilen kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçu olduğu gözetilmeden şartları oluşmadığı halde hükmün açıklanması,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 02.12.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2427, Karar No: 2019/1023, Tarih: 26.02.2019

**4. Hukuk Dairesi         2018/2427 E.  ,  2019/1023 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi ... Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ :... Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve diğerleri aleyhine 10/05/2016 gününde verilen dilekçe ile kamu zararının ödetilmesinin istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; ilk derece mahkemesince davanın reddine dair verilen 21/11/2017 günlü kararın istinaf incelemesinde istinaf başvurusunun esastan reddine dair verilen 21/02/2018 günlü ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi kararının Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 26/02/2019 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine taraflardan kimsenin gelmediği görüldü. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve HMK 355. maddesindeki kamu düzenine aykırılık halleri resen gözetilmek üzere istinaf incelemesinin, istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılacağı kuralına uygun biçimde inceleme yapılıp karar verilmiş ve verilen kararda bir isabetsizlik görülmemiş olmasına göre yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün HMK 370/1. maddesi gereğince ONANMASINA, HMK 302/5 ve 373. maddeleri uyarınca dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 26/02/2019 gününde kesin olarak oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Dava, 5393 sayılı Belediyeler Kanunu’na aykırı işçi alımı nedeniyle oluşan idare zararının tazmini istemine ilişkindir.

Dosya içeriğinden, davalının belediye başkanlığı görevini yürüttüğü dönemde 5393 sayılı Belediye Kanunu’nun 49.maddesine aykırı olarak personel çalıştırdığı sabit olup esasen bu hususta dairemiz sayın çoğunluğu ile aramızda herhangi bir ihtilaf bulunmamaktadır. Dairemiz sayın çoğunluğu ile aramızdaki ihtilaf anılan madde ile Türk Borçlar Kanunu'ndan farklı bir zarar kavramı öngörülüp öngörülmediği noktasında düğümlenmektedir.

Bilindiği üzere, haksız fiil sorumluluğunun düzenlendiği BK 41 (TBK 49) ve devamı maddeleri uyarınca tazminat istenebilmesinin koşullarından birisi de kusurlu ve hukuka aykırı davranış sonucunda bir zarar meydana gelmesidir. Bu zarar doktrinde ve yerleşik yargısal içtihatlarla kabul edildiği üzere gerçek zarardır. Gerçek zarar ise, zarar görenin malvarlığının haksız fiil olmasaydı ulaşacağı değer ile haksız fiil sonrası değeri arasındaki fark kadardır. Zarar gördüğünü iddia edenin malvarlığında herhangi bir azalma olmamış ise haksız fiil failinin sorumluluğundan bahsetmek mümkün değildir.

Haksız fiilden kaynaklı sorumlulukta durum bu şekilde olmakla birlikte; kanun koyucu 5393 sayılı Belediye Kanunu’nun 49/8 maddesi ile özel bir sorumluluk hali öngörmüştür. Gerçekten anılan maddede "Belediyenin yıllık toplam personel giderleri, gerçekleşen en son yıl bütçe gelirlerinin 213 sayılı Vergi Usul Kanununa göre belirlenecek yeniden değerleme katsayısı ile çarpımı sonucu bulunacak miktarın yüzde otuzunu aşamaz. Nüfusu 10.000'in altında olan belediyelerde bu oran yüzde kırk olarak uygulanır. Yıl içerisinde aylık ve ücretlerde beklenmedik bir artışın meydana gelmesi sonucunda personel giderlerinin söz konusu oranları aşması durumunda, cari yıl ve izleyen yıllarda personel giderleri bu oranların altına ininceye kadar yeni personel alımı yapılamaz. Yeni personel alımı nedeniyle bu oranın aşılması sebebiyle oluşacak kamu zararı, zararın oluştuğu tarihten itibaren hesaplanacak kanunî faiziyle birlikte belediye başkanından tahsil edilir.” denilmek suretiyle belediye başkanları için tamamen şekli ve objektif bir tazminat sorumluluğu kabul edilmiş, sorumluluk şartları da özel olarak düzenlenmiştir. Bu sorumluluğa ilişkin düzenleme emredici nitelikte olup uygulanması noktasında herhangi bir istisna öngörülmemiştir. Nitekim Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun görüşü de bu doğrultudadır(12.02.2014 tarih ve 2013/4-489 Esas 2014/98 sayılı karar).

Somut olayda İçişleri Bakanlığı Mahalli İdareler Kontrolörlüğünün Denetim Raporu ile alınan bilirkişi raporlarından da anlaşılacağı üzere söz konusu dönemde davalı ... başkanı tarafından 5393 Sayılı Kanun'un 49. maddesine aykırı olarak personel çalıştırıldığı, dolayısıyla fazla çalıştırılan personel yönünden anılan madde uyarınca davalının sorumluluk koşullarının oluştuğu anlaşılmaktadır. Ne var ki, dairemiz sayın çoğunluğu, ancak BK 43 (TBK 51) madde kapsamında takdiri indirim sebebi olarak kabul edilebilecek ücret karşılığı hizmet alınması olgusunu özel düzenleme olan 5393 Sayılı Kanun'un 49. maddesinin açık hükmüne rağmen BK'nun 41. (TBK'nun 49) maddesindeki şartlara göre değerlendirmiş ve hizmet alımı sebebiyle zarar bulunmadığı gerekçesine dayanarak davacı idarenin tazminat istemini reddeden derece mahkemelerinin kararını onamıştır.

Özel kanun ile genel kanunun çatışması durumunda özel kanunun uygulanması hukukun genel prensiplerinden olduğuna göre zarar kavramını 5393 Sayılı Kanun yerine BK 41. (TBK 49) madde kapsamında değerlendiren sayın çoğunluğun görüşüne katılma imkanı yoktur.

Açıklanan tüm bu sebeplerle istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin bölge adliye mahkemesi kararının kaldırılarak ilk derece mahkemesi kararının bozulması gerektiği düşüncesinde olduğumdan onama kararına iştirak etmiyorum.26/02/2019
Yargıtay — Esas No: 2015/12000, Karar No: 2015/13972, Tarih: 08.10.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/12000 E.  ,  2015/13972 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak ... İli ... İlçesi ... Mahalllesi 6393 ada 1 parsel ve ... Mahallesi 4961 ada 1 parsel sayılı taşınmazların bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

1-Dava konusu 4961 ada 1 parsel yönünden Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme ile alınan bilirkişi raporu hüküm kurmaya yeterli değildir.

Şöyle ki;

Kamulaştırmasız el atma davalarında da uygulanan Kamulaştırma Yasası'nın 11. maddenin (g) bendine göre; kamulaştırılacak taşınmazın arsa olarak kabulü halinde, kamulaştırma (değerlendirme) gününden önceki özel amacı olmayan emsallerin satış değerleri esas alınarak kamulaştırma bedeli tespit edilmelidir.

Bu esaslara göre gerçekçi ve doğru sonuçlara ulaşılabilmesi için; emsal alınan taşınmazın satış tarihinin değerlendirme tarihinden önce ve değerlendirme tarihine yakın olması, dava konusu taşınmaza örnek teşkil edebilecek nitelikte, dava konusu taşınmaz ile aynı veya yakın semtlerde bulunması, topografik yapısı, manzarası, konumu, üzerinde yapılabilecek inşaat ve katlar için izin ve ruhsat sınırları, yüzölçümleri, imar uygulamasına konu edilmiş olup olmadıkları, sokak, cadde veya şehir alanlarına cepheleri ve mesafeleri gibi yönlerden benzer ya da yakın özelliklere sahip bulunması gereklidir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelerin incelenmesinden; dava konusu taşınmazın dava tarihi itibariyle imar uygulaması görmüş ve %35 oranında düzenleme ortaklık payı kesilmiş imar parseli, emsal alınarak incelenen ... Mahallesi 6400 ada 176 parsel sayılı taşınmazın ise kadastro parseli niteliğinde olduğu anlaşılmaktadır. ... gibi büyük şehirlerde yukarıda açıklanan bu özellikler itibarıyla dava konusu taşınmaza benzer nitelikte taşınmaz satışlarının bulunması mümkün olduğu halde, hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda dava konusu taşınmaz ile yukarıda açıklanan özellikler itibarıyla benzer nitelikleri taşımayan 6400 ada 176 parselin satışının somut emsal alınması ve böylece dava konusu taşınmazın belirlenen m² değerine %35 düzenleme ortaklık payı ilave edilmesi doğru görülmemiştir.

2-HMK.nun 26.maddesindeki “Hakim davacının talebi ile bağlı olup, bu talepten fazlasına veya başka bir şeye karar veremez”, hükmü uyarınca davacı vekilinin dava dilekçesinde 19.000,00 TL kamulaştırmasız el atma bedelinin faizi ile birlikte tahsilini istemiş olduğu ve ıslah talebinde de bulunmadığı dikkate alınmadan talep aşılmak suretiyle 19.081,00 TL'ye hükmedilmiş olması,

Doğru görülmemiştir;

2-HMK.nun 26.maddesindeki “Hakim davacının talebi ile bağlı olup, bu talepten fazlasına veya başka bir şeye karar veremez”, hükmü uyarınca davacı vekilinin dava dilekçesinde 19.000,00 TL kamulaştırmasız el atma bedelinin faizi ile birlikte tahsilini istemiş olduğu ve ıslah talebinde de bulunmadığı dikkate alınmadan talep aşılmak suretiyle 19.081,00 TL'ye hükmedilmiş olması,

Doğru görülmemiştir;

3-Bundan ayrı 2942 Sayılı Kamulaştırma Kanununun 6487 sayılı Kanunla değiştirilen geçici 6.maddesinin onikinci ve onüçüncü fıkraları 13.03.2015 tarihli Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 13.11.2014 tarih, Esas 2013/95 ve 2014/176 Karar sayılı kararıyla iptal edildiğinden; 04.11.1983 tarihinden sonra elatılan taşınmazlar yönünden, kamulaştırmasız elatma nedeniyle açılan davalarda, mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretinin nispi olarak uygulanması gerektiği dikkate alınarak mahkeme kararının bozulması gerekmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 08.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.