muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/14079, Karar No: 2019/5707, Tarih: 08.05.2019

Dava, davacılar murisinin ölümü nedeniyle, 6098 sayılı TBK'nun 53. maddesi (818 sayılı BK'nun 45/2. md.) gereği, destekten yoksun kalma tazminatı ve manevi istemine ilişkindir.

TBK'nun 53. maddesi (818 sayılı BK'nun 45/2. md.) gereği, ölüm neticesi olarak diğer kimseler müteveffanın yardımından mahrum kaldıkları takdirde, onların bu zararını da tazmin etmek lazım gelir. Yasa metninden de anlaşılacağı gibi destekten yoksun kalma tazminatının konusu, desteğin yitirilmesi nedeniyle yoksun kalınan zarardır. Buradaki amaç, destekten yoksun kalanların, desteğin ölümünden önceki yaşamlarındaki sosyal ve ekonomik durumlarının korunmasıdır. Olaydan sonraki dönemde de, destek olmasa bile, onun zamanındaki gibi aynı şekilde yaşayabilmesi için muhtaç olduğu paranın ödettirilmesidir.

Destekten yoksun kalma tazminatının mahiyeti ve amacı, ölenin eylemli yardımını alanların, desteğin ölümünden sonra da bu yardımdan mahrum kalmaması olduğuna göre; destekten yoksun kalma tazminatına hükmedilebilmesi için, herşeyden önce destek alma hakkı olan kişinin yaşamının sürüyor olması ve destek alma ihtiyacının devam etmesi gerekir. Bu itibarla; kendi yaşamı sürmeyen kişinin, desteğinden yararlandığı kişinin yardımından yoksun kaldığından bahsedilemeyeceği ve desteği olan yakınından dolayı destek tazminatına hak kazanamayacağı, destek görenin ancak kendi yaşam süresi kadar bir süre için tazminata hak kazanabileceği izahtan uzaktır.

Somut olaya bakıldığında; Davacılardan desteğin eşi ...'nin dava devam ederken 17.09.2015 tarihinde vefat ettiği, mahkemece hükme esas alınan 26.11.2015 tarihli aktüer raporunda ise, davacı ...'nin muhtemel yaşam süresi sonu daha uzun olduğundan müteveffa eşinin muhtemel bakiye ömür sonu olan 05.01.2020 tarihine kadar destek tazminatı alacağı hesaplandığı görülmektedir.

Oysa, destekten yoksun kalma tazminatının yukarıda ifade edilen amaç ve kapsamı; bu tazminatın hesaplanması sırasında, destek alacaklılarının muhtemel ömür sürelerinin, kabul gören yaşam tablolarına göre varsayımsal olarak belirlendiği; somut gerçeğin bulunduğu durumda varsayımlara dayalı hesaplama yapılamayacağı; destek alacaklısı davacı eş ...'nın ancak kendi yaşam süresinin sonuna kadar tazminata hak kazanabileceği gözetilip hesaplama yapılmalıdır.

Bu durumda mahkemece; davacı ... için, davaya konu kaza ile davacı ...'nın ölüm tarihi arasındaki süre için tazminatın hesaplanması konusunda, daha önce rapor düzenleyen bilirkişiden ek rapor alınarak oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeyle, yazılı şekilde hüküm tesisi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı ... şirketi vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 08/05/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/123, Karar No: 2015/19355, Tarih: 02.12.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/123 E.  ,  2015/19355 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : SİLİFKE 1. ASLİYE HUKUK(TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

TARİHİ : 03/09/2012

NUMARASI : 2012/581-2012/536

Taraflar arasındaki Tüketici Sorunları Hakem Heyeti Kararının İptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; mahkemece 16.01.2014 tarihli karar ile hükmün kesin olduğu gerekçesiyle temyiz isteminin reddine karar verilmiş, davacı vekili temyiz isteminin reddi kararı ile birlikte hükmü temyiz etmiştir. Temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava; elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp/kaçak bedeli hakkında verilen Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararının itiraz yolu ile iptali istemine ilişkindir.

Davaya konu kayıp/kaçak bedeli, miktar itibariyle karar tarihinde yürürlükte bulunan 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22. maddesinde ve HUMK. nun 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırının altında bulunmakta ise de; kayıp/kaçak bedelinin alınıp alınmaması hususunda verilen hükmün salt alınan bu bedele münhasır olmayıp, sonraki faturaların düzenleme biçimine de etkisi olacağı, bir başka deyişle kararın ard etkisinin bulunduğu ve bu yöndeki talebinde devamlılık arz eden bir isteme ilişkin olduğu kuşkusuzdur.

Yine, kayıp/kaçak bedeli uygulaması nedeniyle eldeki dosyada tek bir abone uyuşmazlığı yargıya taşımış olmasına karşın, ortada tüm aboneleri ilgilendiren, toplu bir hak uyuşmazlığının bulunduğu her türlü duraksamadan uzaktır.

Bu itibarla, kayıp/kaçak bedelinin yürürlükteki mevzuat hükümlerine uygun olduğu yönünde tespit istemini de içeren böyle bir davada verilen karar, konu ile ilgili mevzuat hükümlerinin ileriye dönük uygulanıp uygulanmaması yönünde de sonuç doğuracağından, temyiz incelemesinde 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 22. maddesi ve Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427. maddesinde belirtilen kesinlik sınırının gözetilmemesi gerektiğine; dolayısıyla bu davanın miktar ve değerine bakılmaksızın temyizinin olanaklı bulunduğuna oybirliğiyle karar verilmiştir.

Nitekim Hukuk Genel Kurulunun 13/05/2009 günlü ve 2009/13-122 E.-2009/189 K., 13/10/2010 günlü 2010/13-406 E.-2010/503 K. sayılı kararlarında da aynı hususlara değinilmiştir.

Bu nedenle kararın kesin olduğundan bahisle temyiz dilekçesinin reddine dair mahkemece verilen 16.01.2014 tarihli ek kararın kaldırılmasına karar verilerek, yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesinin incelemesine geçildi:

Nitekim Hukuk Genel Kurulunun 13/05/2009 günlü ve 2009/13-122 E.-2009/189 K., 13/10/2010 günlü 2010/13-406 E.-2010/503 K. sayılı kararlarında da aynı hususlara değinilmiştir.

Bu nedenle kararın kesin olduğundan bahisle temyiz dilekçesinin reddine dair mahkemece verilen 16.01.2014 tarihli ek kararın kaldırılmasına karar verilerek, yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesinin incelemesine geçildi:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle HGK. nun aynı konuya ilişkin 21.05.2014 günlü ve 2013/7-2454 E.-2014/679 K. sayılı kararına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 2.50 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 02.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.

27.70.TL.Harç

25.20.TL.Peşin

\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_\_

2.50.TL.Bakiye
Yargıtay — Esas No: 2016/6429, Karar No: 2018/9919, Tarih: 31.10.2018

**17. Hukuk Dairesi         2016/6429 E.  ,  2018/9919 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın konusuz kalması nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, ... Vergi Dairesi Müdürlüğünün mükellefi iken 09/05/2005 tarihinde vefat eden ...'in pamuklu Dokumacılık faaliyetinde bulunduğu 2003/2005 döneminde sahte fatura ve kullanmak suretiyle haksız olarak 400.000,00 TL KDV indiriminden yararlanarak Hazine zararına sebebiyet verdiğinin tespiti üzerine mirasçıları adına hisseleri oranında vergi tarh edildiğini ve aleyhlerine icra takibi yapıldığını, Vergi Dairesi tarafından yapılan araştırmada davalılar Gülfidan, Yusuf, Fatma ve Sevgi'nin murislerinden intikal eden taşınmazları amme alacağının tahsilini imkansız bırakmak amacıyla kötü niyetli olarak devrettiklerinin tespit edildiğini, davalıların murisleri Ömer'in vergi borcundan dolayı mirası reddetmemiş olmakla sorumlu olduklarını, bu nedenle haklarında başlatılan icra takibi ve tarh edilen vergiyi vergi mahkemesindeki davanın da reddi dolayısıyla ödemek mecburiyetinde olduklarını belirterek dava konusu

taşınmazların satışlarının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar Yusuf ve ... vekili, açılan davayı kabul etmediklerini, ekonomik kriz ve murisin borçlarını ödeme gayesi ile söz konusu tasarrufları yaptıklarını, murislerinin bu vergi borçlarını da ödeme cihetine gittiklerini, bu amaçla 6111 sayılı bazı alacakların yeniden yapılandırılmasına ilişkin kanundan yararlanmak üzere yasal süresi içerisinde başvurularını yaptıklarını, borcun taksitler halinde ödenmesi hususunda 24/05/2011 tarihli ödeme tablosunu düzenlediklerini, bu ödeme tablosu doğrultusunda söz konusu vergi borcunun mirasçılar tarafından ödeneceğini beyan etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere göre;Davacı tarafından davalılar aleyhine açılan davanın yapılan yargılaması sırasında dava konusu alacağın ödendiği, davanın konusuz kaldığı anlaşılmakla dava konusu talep hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, 6183 Sayılı Yasanın 24 ve devamı maddeleri gereğince açılmış tasarrufun iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere göre;Davacı tarafından davalılar aleyhine açılan davanın yapılan yargılaması sırasında dava konusu alacağın ödendiği, davanın konusuz kaldığı anlaşılmakla dava konusu talep hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, 6183 Sayılı Yasanın 24 ve devamı maddeleri gereğince açılmış tasarrufun iptali istemine ilişkindir.

Somut olayda davacı idare tarafından sunulan belge ve dilekçeler ile davalı vekillerinin beyanlarından takip konusu borcun 6111 sayılı Yasa kapsamında yapılandırılarak ödendiği dolayısıyla davanın konusuz kaldığı hususunda ihtilaf bulunmamaktadır. Usul Hükümleri gereğince davanın konusuz kalması halinde yapılacak iş, yargılamaya devam edilerek tarafların dava açıldığı tarihteki haklılık durumuna göre harç, yargılama gideri ve avukatlık ücretine hükmetmektir. O halde mahkemece yukarıdaki açıklamalar doğrultusunda yargılamaya devam edilerek 6183 sayılı yasanın 24 ve devamı maddeleri uyarınca tarafların haklılık durumunun saptaması ve sonucuna göre harç, yargılama gideri ve vekalet ücretine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde yalnızca davalı tarafça yapılan tasarrufların kötü niyetli olarak yapıldığının davacı tarafça ispatlanamadığı gerekçesiyle hüküm tesisi isabetli görülmemiştir.

SONUÇ; Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı Hazine vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA; 31/10/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6701, Karar No: 2023/4784, Tarih: 06.11.2023

**12. Ceza Dairesi         2021/6701 E.  ,  2023/4784 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/2975 E., 2019/85 K.

DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Esastan ret

İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 361 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edilebilir olduğu, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 142 nci maddesinin sekizinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Davacı 21.03.2017 havale tarihli dava dilekçesinde özetle; "17.07.2016 tarihinde görevinden uzaklaştırıldığını,... Cumhuriyet Başsavcılığının 2016/1071 soruşturma dosyasıyla Anayasal Düzeni Ortadan Kaldırmaya Teşebbüs Etme, Silahlı Terör Örgütüne Üye Olma suçlarından... Sulh Ceza Hakimliğince 23.07.2016 tarih ve 2016/21 sorgu sayılı kararı ile tutuklandığını, halen 8 aydır... Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda tutuklu olduğunu, tutukluluğa karşı yaptığı itirazlarda Rize Sulh Ceza Hakimliği tarafından dosyada üzerine atılı suçları işlediği yönünde kuvvetli suç şüphesinin varlığından bahsedilerek red edildiğini,... Cumhuriyet Başsavcılığının 23.12.2016 tarih ve 2016/1071 soruşturma nolu kararı ile üzerine atılı Anayasal Düzeni Ortadan Kaldırmaya Teşebbüs Etme Suçu ile ilgili ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiğini belirterek; haksız koruma tedbiri nedeniyle 50.000 TL maddi ve 100.000 TL manevi tazminatın davalıdan tahsilini" talep etmiştir.

2.Davalı vekili 12.07.2017 tarihli cevap dilekçesinde özetle; " Kanunda istenilebilecek tazminatla ilgili olarak karar ve hükümlerin kesinleştiğinin ilgilisine tebliğinden itibaren üç ay ve herhalde karar ve kesinleşme tarihini izleyen bir yıl içinde tazminat isteminde bulunulabilir hükmü bulunduğundan davacının tazminat isteme hakkının ortadan kalktığını, kanunda belirtilen ilgili süreler hak ve düşürücü süreler olduğunu, bunun yanında davacı tarafça istenilen maddi ve manevi tazminatların çok fahiş olduğunu ve gerçeği yansıtmadığını, bu nedenle tüm taleplerin hak düşürücü süre yönünden esastan reddini gerektiğini" beyan etmiştir.

3.... Ağır Ceza Mahkemesinin,19.07.2017 tarihli ve 2017/110 Esas 2017/77 Karar sayılı kararı ile yetkisizlik kararı verilmiştir.

4.Rize Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.10.2017 tarihli ve 2017/241 Esas 2017/208 Karar sayılı kararı ile karşı yetkisizlik kararı verilmiştir.

3.... Ağır Ceza Mahkemesinin,19.07.2017 tarihli ve 2017/110 Esas 2017/77 Karar sayılı kararı ile yetkisizlik kararı verilmiştir.

4.Rize Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.10.2017 tarihli ve 2017/241 Esas 2017/208 Karar sayılı kararı ile karşı yetkisizlik kararı verilmiştir.

5.Yargıtay 5. Ceza Dairesinin 05.02.2018 tarihli 2018/64 Esas 2018/373 Karar sayılı ilamı ile "Rize Ağır Ceza Mahkemesinin 09.10.2017 gün ve 2017/241 E. 2017/208 K. sayılı yetkisizlik kararının kaldırılmasına" karar verilmiştir.

6.Rize Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.05.2018 tarihli ve 2018/111 Esas 2018/255 Karar sayılı kararı ile davanın reddine karar verilmiştir.

7.... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 14.01.2019 tarihli ve 2018/2975 Esas 2019/85 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik davacının istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

8.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 27.09.2021 tarihli, davacının temyiz isteminin esastan reddi görüşünü içerir tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacının temyiz istemi; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. DAVA KONUSU

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince; davacı ...'ın her ne kadar 21.03.2017 tarihli dilekçesiyle 50.000 TL maddi tazminat, 100.000 TL manevi tazminat istemiyle haksız tutuklama nedeniyle tazminat davası açmış ise de, dosya kapsamının incelendiğinde davacının "Anayasal Düzeni Ortadan Kaldırmaya Teşebbüs" ve "Silahlı Terör Örgütüne Üye Olma" suçundan 23.07.2016 tarihinde tutuklandığı,... Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı (şüpheli) hakkında her iki suç yönünden soruşturmanın sürdürüldüğü, soruşturma neticesinde Anayasal Düzeni Ortadan Kaldırmaya Teşebbüs Etme suçundan davacı (şüpheli) hakkında 23.12.2016 tarihinde "Ek Kovuşturmaya Yer Olmadığına" dair karar verildiği, Silahlı Terör Örgütüne Üye Olma suçundan ise... Ağır Ceza Mahkemesinde kamu davası açıldığı, yargılamanın halen... Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/1 Esas sayılı dosyası üzerinden derdest olduğu anlaşılmıştır.

Davacının 5271 sayılı CMK'nın 141/1-e maddesindeki "Kanuna uygun olarak olarak yakalandıktan ve tutuklandıktan sonra haklarında kovuşturmaya yer olmadığına veya beraatlerine karar verilenler" hükmü gereğince tazminat talep etme hakkına sahip olduğu düşünülse de aynı sorgu kararı ile aynı zamanda "Silahlı Terör Örgütüne Üye Olma" suçundan da tutuklanmasına karar verildiği, bu suç yönüyle davacı (sanık) hakkındaki yargılamanın halen devam ettiğinin anlaşıldığı, bu dava sonucunda verilecek mahkumiyet veya beraat şeklindeki kararın eldeki dava yönüyle önem arzettiği, zira tazminat yargılamalarında tazminata esas olan sürenin hesabında tutuklulukta geçen sürenin infaz görüp görmediğinin önemli bir husus olduğu, davacının tutuklulukta geçen sürelerinin hangi suç yönünden infaz gördüğünün bu aşamada belli olmadığı davacının haksız olarak hürriyetinden yoksun kalması gibi bir durumun bu aşamada söz konusu olmadığı, 5271 sayılı CMK'nın 141 ve devamı maddelerinde belirtilen yasal şartları taşımadığı gerekçesiyle davacının maddi ve manevi tazminat talebinin reddine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Bölge Adliye Mahkemesince; hukuka aykırı koruma tedbiri uygulanması sebebiyle açılan maddi ve manevi tazminat davasında; yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, davacı tarafından ileri sürülen ve re'sen dikkate alınan esasa ilişkin tüm delillerin hukuka uygun yöntemlerle toplandığı, toplanan deliller ile davacı vekili ve davalı temsilcisinin beyan ve iddialarının gerekçeli kararda tartışıldığı, vicdani kanının dosyadaki belgeler ile toplanan delillere uyumlu olduğu, mahkemece verilen hükmün kesin delillere dayandırıldığı anlaşıldığı gerekçesiyle davacının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Tazminat talebinin esasını oluşturan... Cumhuriyet Başsavcılığının 2016/1071 soruşturma sayılı dosyasında davacının 21.07.2016 tarihinde gözaltına alındığı, 22.07.2016 tarihinde ifadesi alınarak tutuklama talebiyle... Sulh Ceza Hakimliğine sevk edildiği,... Sulh Ceza Hakimliğinin 23.07.2016 tarih ve 2016/21 sorgu sayılı kararı Anayasal Düzeni Ortadan Kaldırmaya Teşebbüs Etme, FETÖ Silahlı Terör Örgütüne Üye Olma suçlarından tutuklanmasına karar verildiği, yapılan soruşturma neticesinde 23.12.2016 tarihinde davacı hakkında Anayasal Düzeni Ortadan Kaldırmaya Teşebbüs Etme suçundan davacı (şüpheli) hakkında "Ek Kovuşturmaya Yer Olmadığına" ve davacının resen tahliyesine karar verildiği, Silahlı Terör Örgütüne Üye Olma suçundan ise... Ağır Ceza Mahkemesinde kamu davası açıldığı, tutuklama tarihi itibariyle davanın 5271 sayılı Kanun hükümlerinin yürürlükte bulunduğu anlaşılmıştır.

Davacı Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden

1.Davacı hakkında FETÖ Silahlı Terör Örgütüne Üye Olma suçundan... Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/1 Esas sayılı dosyasında dava açılmıştır.

Davacı Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden

1.Davacı hakkında FETÖ Silahlı Terör Örgütüne Üye Olma suçundan... Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/1 Esas sayılı dosyasında dava açılmıştır.

2.Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden yapılan incelemede davacı hakkında açılan davada ... Ağır Ceza Mahkemesinin 05.03.2019 tarihli ve 2017/1 Esas 2019/44 Karar sayılı karar ile davacının atılı suçtan beraatine karar verilmiş, o yer Cumhuriyet savcısı

tarafından yapılan istinaf talebi üzerine Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin 28.04.2021 tarihli ve 2019/842 Esas, 2021/521 Karar sayılı kararı ile yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, bu karara karşı Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı tarafından yapılan temyiz istemi üzerine dosyanın Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 2022/37644 Esas sayılı sırasında temyiz incelemesi yapılmak üzere arşivde beklediği tespit edilmiştir.

3.Dairemizin yerleşik uygulamalarında vurgulandığı üzere ve yukarıda açıklanan bilgiler ışığında davacının aynı soruşturma ve sorgu sırasında tutuklandığı tüm suçlar yönünden verilen esas hakkındaki kararlardan sonra tazminat isteme koşullarının oluşup oluşmadığının değerlendirilebileceği gözetildiğinde, İlk Derece Mahkemesince verilen davanın reddine ilişkin karara yönelik davacının istinaf başvurusunun Bölge Adliye Mahkemesinde esastan reddine karar verilmesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 14.01.2019 tarihli ve 2018/2975 Esas 2019/85 Karar sayılı kararında davacı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Rize Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/836, Karar No: 2014/7686, Tarih: 18.04.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/836 E.  ,  2014/7686 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... ... 4. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 11/07/2012 tarih ve 2010/874-2012/855 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacılar vekili ... ve ... vekili ile dava dışı ... Gıda Ltd. Şti. vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 18.04.2014 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan dahili davalılardan ... ve ... vekili Av. Taner Kunt dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, beş ortaklı davalı limited şirkette müvekkillerinin % 57 oranında paya sahip olduklarını, 12/03/2009 tarihinde kurulan şirketin ana sözleşmesine göre ilk on yıl süreyle idare ve temsilinin ... ve ...'ye bırakıldığını, 25/08/2009 tarihinde tescil edilen ortaklar kurulu kararı ile de on yıl için ... ve ...'in müşterek imzayla temsil ve ilzama yetkili müdür olarak atandıklarını, ...'in davacı ...'ndan hisse alarak şirkete ortak olduğunu, bu kişinin katkı sağlayacağını taahhüt ettiğinden şirkete ortak edildiğini, ancak kendi adına çalıştığını, yapılan araştırmalar sonucu şirket müdürü ...'in ... Gıda Sanayi Ticaret Limited Şirketi'nin sahibi ve yetkilisi olduğunun ve bu şirketin Ordu'da compost numunesi ürettiğinin anlaşıldığını, ürünlerine kullanım hakkı davalı şirkete ait olan "Bio Compost" markasıyla paketlendiğini, bu işlemlerin müvekkillerinden gizli bir şekilde gerçekleştirildiğini, ...'in vekili aracılığıyla keşide edilen 21/05/2010 tarihli ihtarnamede müvekkilleri hakkında mesnetsiz ithamlarda bulunduğunu ve emniyeti suistimal suçunu işlediklerinin iddia edildiğini, bununla da kalmayıp davacılar ... ve ... hakkında ... Cumhuriyet Başsavcılığı'na suç duyurusunda bulunulduğunu, güven ortamı bir türlü oluşmadığından şirketin hiçbir faaliyet gösteremediğini, kayıtlar incelendiğinde şirketin bu güne kadar kesmiş olduğu tek bir faturanın olmadığının görüleceğini, mahkemece faaliyetsizliğin infisah nedeni olarak kabul edildiğini, öte yandan şirketin devamlı bir şekilde kar elde edememesinin ve ortaklar arasında .../...

ciddi anlaşmazlıklar bulunmasının muhik sebep olarak sayıldığını, dava konusu olayda da ortaklar arasındaki güven ilişkisinin ortadan kalktığını, buna da diğer ortaklar ... ile ...'in davranışlarının sebep olduğunu, şirket müdürlerinden ...'in şirket malvarlığının yönetmekte yetersiz kaldığını, gerekli özen ve sadakati göstermediğini ileri sürerek, davalı şirketin haklı nedenle feshine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, davalı şirketin temsili amacıyla atanan kayyım, davalı şirketin fesih ve tasfiyesine karar verilmesini savunmuştur.