muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/8578, Karar No: 2013/25023, Tarih: 26.12.2013

Sonuç olarak; 5510 sayılı Sosyal Sigortalar Ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrasına dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve özellikle taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir. Bu nedenle Anayasa’nın 20'nci maddesi ile 5510 sayılı Kanun, 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu, 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri Ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanun, 4857 sayılı İş Kanunu, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu ve diğer ilgili mevzuat hükümleri göz önünde bulundurulmak suretiyle yöntemince araştırma yapılmalı, tarafların göstereceği tüm kanıtlar toplanmalı, bildirilen ve dinlenilmesi istenilen tanıkların ifadeleri alınmalı, davacı ile boşandığı eşinin yerleşim yerlerinin saptanmasına ilişkin olarak; muhtarlıktan ikametgah senetleri elde edilmeli, ilgili Nüfus Müdürlüklerinden sağlanan nüfus kayıt örnekleri ile yerleşim yeri ve diğer adres belgelerinden yararlanılmalı, adres değişiklik ve nakillerine ilişkin bilgilere ulaşılmalı, özellikle ilgili Nüfus Müdürlüğü’nden adres hareketleri, tarihleriyle birlikte istenilmeli, ilgililerin su, elektrik, telefon aboneliklerinin hangi adreste kimin adına tesis edildiği saptanmalı, seçmen bilgi kayıtları getirtilmeli, varsa çalışmaları nedeniyle resmi/özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, boşanan eşler 4857 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yer almakta iseler adlarına ödeme yapılabilecek özel olarak açılan banka hesabı bulunup bulunmadığı belirlenmeli, boşanan eşlerin kayıtlı oldukları bölge/bölgeler yönünden kapsamlı Emniyet Müdürlüğü/Jandarma Komutanlığı araştırması yapılmalı, anılan mahalle/köy muhtar ve azalarının tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre karar verilmelidir.

Somut olayda; idari soruşturma aşamasında kolluk tarafından tutulan 22.10.2010 tarihli tutanakta; “davacı ile eşinin birlikte yaşadığının” belirtildiği, ancak yargılama aşamasında tutulan 20.01.2012 ve 07.03.2012 tarihli kolluk tutanaklarında ise, “davacı ile eşinin ayrı yaşadığının” belirtildiği, buna rağmen bu tutanaklar arasındaki çelişkinin giderilmediği, beyanı idari soruşturma esnasında tutulan 22.10.2010 tarihli tutanağa esas olan ... Mahallesi Muhtarı ... ’in ifadesinin alınmadığı, davacı ile eski eşinin yaşadığı yerlerde ayrı ayrı araştırma yapılmadığı, davacı tanıklarının beyanı ile yetinilerek resen tanık araştırılmadığı, yukarıda yazılı şekilde ayrıntılı araştırma yapılmadan eksik inceleme ve araştırma ile karar verildiği anlaşılmıştır.

Yapılacak iş, davacı ile boşandığı eşinin birlikte yaşayıp yaşamadığını tespit için, yukarıdaki açıklamalar kapsamında ayrıntılı araştırma yaparak sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Yapılacak iş, davacı ile boşandığı eşinin birlikte yaşayıp yaşamadığını tespit için, yukarıdaki açıklamalar kapsamında ayrıntılı araştırma yaparak sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu davanın kabulüne karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 26.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/11863, Karar No: 2021/8875, Tarih: 15.06.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/11863 E.  ,  2021/8875 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı davalı ... vekilinin istinaf başvurusu üzerine ...Bölge Adliye Mahkemesinin 3. Hukuk Dairesinin istinaf isteminin esastan reddine dair kararı ile birlikte ...5. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2018/209 E. - 2019/372 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı ... vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davalı ... vekili tarafından yapılan yapılan istinaf başvurusunun ...Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesince esastan reddine karar verilmiş olup; hüküm, davalı ... vekilince temyiz edilmiş ise de;

Davalı ... vekilinin 28.09.2020 havale tarihli dilekçesi ile temyizden feragat ettiklerini bildirdiği, temyizden feragate ilişkin olarak 5393 sayılı Belediye Kanununun 18/H maddesi uyarınca 01.02.2021 tarih ve 26 sayılı ... Belediyesi Meclis Kararının sunulduğu anlaşıldığından,

Vaki feragat nedeniyle davalı idare vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 15/06/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3960, Karar No: 2023/3818, Tarih: 10.05.2023

**11. Ceza Dairesi         2022/3960 E.  ,  2023/3818 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜMLER : Düşme, beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İncelenmeksizin iade, onama, düşme

Sanık ... (1988 doğumlu) hakkında kurulan beraat hükmünün hukuki değerden yoksun olduğu belirlenmiştir.

Sanık ... (1988 doğumlu) dışında diğer sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 20.02.2019 tarihli ve 2018/6404 Esas, 2019/1743 Karar sayılı bozma ilamı üzerine Ankara 23. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.10.2020 tarihli ve 2019/317 Esas, 2020/545 Karar sayılı kararı ile sanıklar ... (1969 doğumlu), ..., ..., ... ve ... hakkında 2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan, 5237 sayılı ... Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 5271 sayılı Kanunun 223 üncü maddesinin sekizinci fıkraları uyarınca zamanaşımı nedeniyle düşme kararları, sanıklar ... (1988 doğumlu), , ..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkında 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararları verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyizi, sanıklar hakkında verilen düşme ve beraat kararlarının usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanık ... (1969 doğumlu) hakkında 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan hüküm kurulmadığı anlaşılmakla, bu sanıkla ilgili olarak mahallinde karar verilebilmesi mümkün görülmüştür.

A.Sanık ... (1988 doğumlu) Hakkında 2008 Takvim Yılında Sahte Fatura Düzenleme Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Sanık hakkında Ankara 23. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.06.2018 tarihli ve 2016/826 Esas, 2018/498 Karar sayılı ilamı ile 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan beraat kararı verildiği, söz konusu kararın temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 20.02.2019 tarihli ve 2018/6404 Esas, 2019/1743 Karar sayılı ilamı ile bu kararın zamanaşımı nedeniyle düşmesine karar verildiği ve verilen kararın kesinleştiği, buna karşın sanık hakkında 2008 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan yeniden kurulan kararın yok hükmünde olduğu anlaşılmıştır.

B. Sanıklar ... (1969 doğumlu), ..., ..., ... ve ... Hakkında 2007 Takvim Yılında Sahte Fatura Düzenleme Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

Sanıklar hakkında 2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçunun, 213 sayılı Kanun’un 359 uncu maddesinin (b) fıkrası uyarınca belirlenecek cezaların türü ve üst hadlerine göre 5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 ... maddesinin dördüncü fıkrası gereği 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü ve suç tarihinden hüküm tarihine kadar bu sürenin gerçekleşmiş olduğu anlaşılmıştır.

C. Sanıklar ..., ..., ..., ..., ... ve ... Hakkında 2008 Takvim Yılında Sahte Fatura Düzenleme Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

Sanıkların yargılama konusu sahte fatura düzenleme eylemleri için, 213 sayılı Kanun’un 359 uncu maddesinin (b) fıkrası uyarınca belirlenecek cezaların türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. 5237 sayılı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca, en aleyhe kabulle 31.12.2008 olan suç tarihinden temyiz incelemesi tarihine kadar, 12 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

IV. KARAR

A.Sanık ... (1988 doğumlu) Hakkında 2008 Takvim Yılında Sahte Fatura Düzenleme Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenlerle Ankara 23. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.10.2020 tarihli ve 2019/317 Esas, 2020/545 Karar sayılı kararının Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

B. Sanıklar ... (1969 doğumlu), ..., ..., ... ve ... Hakkında 2007 Takvim Yılında Sahte Fatura Düzenleme Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenle Ankara 23. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.10.2020 tarihli ve 2019/317 Esas, 2020/545 Karar sayılı kararında katılan vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

C. Sanıklar ..., ..., ..., ..., ... ve ... Hakkında 2008 Takvim Yılında Sahte Fatura Düzenleme Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

C. Sanıklar ..., ..., ..., ..., ... ve ... Hakkında 2008 Takvim Yılında Sahte Fatura Düzenleme Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

Gerekçe bölümünün (C) bendinde açıklanan nedenle Ankara 23. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.10.2020 tarihli ve 2019/317 Esas, 2020/545 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 ... maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

10.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20238, Karar No: 2015/14187, Tarih: 30.09.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/20238 E.  ,  2015/14187 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2014/248892

Mahkemesi : Büyükçekmece(Kapatılan) 6. Sulh Ceza Mahkemesi

Tarihi : 07/04/2014

Numarası : 2013/305 - 2014/400

Suç : Taksirle yaralama

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

CMK'nın 226/2. maddesi uyarınca cezaya ek olarak güvenlik tedbirlerinin uygulanabileceği haller ilk defa duruşmada ortaya çıkarsa ek savunma hakkı verilmesi gerektiği, somut olayda ise sürücü belgesinin geri alınmasının yargılamanın başından beri verilen cezaya ek olarak uygulanabilir nitelikte olup, ek savunma gerektirmediği anlaşılmakla tebliğnamedeki bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın kusura, eksik incelemeye, ceza miktarına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazının reddiyle, hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 30.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/16166, Karar No: 2019/5996, Tarih: 17.06.2019

**8. Hukuk Dairesi         2017/16166 E.  ,  2019/5996 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Babalığın Tespiti

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş olup hükmün davacılar tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Dava dilekçesinde babalığın tespiti istenmiş, mahkemece takipsiz bırakıldığından bahisle davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş, hüküm davacılar tarafından temyiz edilmiştir.

6100 sayılı HMK'nin 150. maddesinde, usulüne uygun şekilde davet edilmiş olan tarafların duruşmaya gelmedikleri veya gelip de davayı takip etmeyeceklerini bildirdikleri takdirde dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verileceği ve işlemden kaldırıldığı tarihten başlayarak üç ay içinde yenilenmeyen davaların sürenin dolduğu gün itibarıyla açılmamış sayılacağı, 358 maddesinde ise başvuranın kabul edilebilir bir mazerete dayanarak duruşmaya gelemediğini bildirdiği takdirde, yeni bir duruşma günü tayin edilerek taraflara bildirileceği hüküm altına alınmıştır.

Dosyadaki bilgi ve belgelerin incelenmesinden, her iki davacının 06.09.2016 havale tarihli dilekçeleri ile aynı tarihli duruşmaya katılamayacaklarını bildirdikleri ve duruşmanın ileri bir tarihe ertelenerek, duruşma gününün kalemden öğrenilmesine karar verilmesini talep ettikleri, mahkemece duruşmada davacıların mazeretleri kabul edilerek, duruşmanın 15.12.2016 tarihine ertelenmesine ve duruşma gününün kalemden öğrenilmesine karar verildiği, 15.12.2016 tarihli duruşmaya davacıların katılmamaları üzerine mahkemece dosyanın işlemden kaldırılmasına, temyize konu karar ile de davanın açılmamış sayılmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

6100 sayılı HMK'de duruşma gününün kalemden öğrenilmesi şeklinde bir bildirim usulü yoktur. Mahkemece mazeretleri kabul edildiğine göre verilen duruşma gününün de usulüne uygun olarak davacılara bildirilmesi gerekir. Usulüne uygun duruşma günü bildirilmeksizin dosyanın işlemden kaldırılmasına ve 3 ay sonra davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca

BOZULMASINA, HUMK'un 440/III-1, 2, 3 ve 4. bentleri gereğince ilama karşı karar düzeltme yolu kapalı bulunduğuna, peşin harcın istek halinde temyiz eden davacılara iadesine, 17.06.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16212, Karar No: 2014/18431, Tarih: 24.06.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/16212 E.  ,  2014/18431 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 25/04/2014

NUMARASI : 2014/345-2014/349

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi . .. tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

İcra mahkemesi kararlarından hangilerinin temyiz olunabileceği özel hükümlerle ve genel olarak da İİK.nun 363. maddesinde birer birer açıklanıp gösterilmiştir. Bunların dışında kalan mahkeme kararları kesindir. Yargıtay’ca incelenmesi istenen karar bu maddelerle tespit edilen kararlar arasına girmeyip kesin nitelikte bulunduğundan temyiz dilekçesinin (REDDİNE), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 24.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14382, Karar No: 2012/3366, Tarih: 26.03.2012

**1. Hukuk Dairesi         2011/14382 E.  ,  2012/3366 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL, TAZMİNAT

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar,maliki oldukları 2212 ada 1 parsel sayılı taşınmazdaki paylarını bu arsadaki inşaat yoğunluğunun 2340 ada 1 nolu parselde kullanılmak üzere davalı Belediyeye bağışladıklarını, ancak Belediye Meclis Kararının idari yargıda iptal edildiğini 1261 m²'lik pay açısından yoğunluk yüklemesi olanağı kalmadığından tapu iptal ve olmazsa tazminat istemişler, yargılama sırasında ıslah ile 165.506,25.-TL tazminatın tahsili isteminde bulunmuşlardır.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Davanın görev yönünden reddine ilişkin olarak verilen karar, Dairece; davanın mülkiyet hakkına dayalı olarak açıldığı ve genel mahkemede görülmesi gerektiği gerekçesiyle bozulmuş olup, Mahkemece bozmaya uyularak iddianın sabit olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...’in raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 7.373.35.-TL. bakiye onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 26.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15245, Karar No: 2014/5817, Tarih: 25.02.2014

**9. Hukuk Dairesi         2013/15245 E.  ,  2014/5817 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BAKIRKÖY 2. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 01/10/2013

NUMARASI : 2010/619-2013/507

DAVA :Davacı, ücret farkı, sosyal yardım farkı, jübile ücreti ve kıdem tazminatı farkı, banka promosyonu, bayram parası, kumanya parası ve farkı, mesai ücreti farkı, yemek ücreti farkı ile ikramiye alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteğin reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin otobüs şoförü olduğunu ve İ.E.T.T. işçisi olarak işe başladığını, daha sonra kadrosunun İstanbul Büyükşehir Belediyesi bünyesinde yer alan İstanbul Ulaşım A.Ş.'de gösterildiğini, davacının kesintisiz çalışıp aynı işi yaparken kadrosunun yine İstanbul Büyükşehir Belediyesi iştiraki olan K..’a geçtiğini, kağıt üzerinde K.. işçisi olarak gözükmesine rağmen İ.E.T.T. işçileriyle aynı işi yaptığını, ancak onların yararlandığı toplu iş sözleşmesinden yararlanamadığını, davalılar arasındaki ilişkinin muvazaalı olduğunu, davacının başından itibaren İ.E.T.T. işçisi sayılması gerektiğini iddia ederek davalılar arasındaki muvazaanın tespiti ile müvekkilinin çalışmaya başladığı tarihten itibaren İ.E.T.T.’nin kadrolu işçisi sayılmasına ve işe başladığı tarihten itibaren doğan hak kayıplarına karşılık ücret farkı, ikramiye, sosyal yardım farkı, jübile ücreti ve kıdem tazminatı farkı, banka promosyonu, bayram parası, kumanya parası ve farkı, mesai ücreti farkı ve yemek ücreti farkı alacaklarının davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı İ.E.T.T. vekili, yetki ve zamanaşımı itirazında bulunduklarını, davacının K.. işçisi olduğunu, davacının muvazaa iddiasının doğru olduğu bir an için kabul edilse bile davalılar arasında yapılan sözleşmenin Borçlar Kanunu’nun muvazaaya dair hükümleri gereğince batıl olup hükümsüz sayılması gerekeceğinden davacının istihdamına dayanak olan hizmet ilişkisinin de kendiliğinden ortadan kalkacağını, davacının İ.E.T.T. ile sendika arasındaki toplu iş sözleşmesinden yararlanma isteğinin kanuni olmadığını, kendi işvereni ile sendika arasındaki toplu iş sözleşmesinden zaten yararlandığını, İ.E.T.T.'nin bir kamu kurumu olması sebebiyle gerek işçi, gerekse memur personelinin genel kadro ve bütçe kanunu ile sınırlandırıldığını, bu sınırların aşılamayacağını, bu sınırlama sebebiyle de davacının İ.E.T.T. kadrosunda çalıştırılmasının mümkün olmadığını, müvekkilinin personel açığını kapatmak üzere merkezi yönetimden daimi işçi kadroları için açıktan atama izni talep ettiğini, merkezi yönetimden izin çıkmaması üzerine zorunlu olarak toplu taşıma hizmetinin aksamadan yürütülmesi için ihale ile hizmet alımına gidildiğini, ihalenin istihdam değil, hizmet alımı için yapıldığını, yapılan işin bir zorunluluktan kaynaklandığını, 4857 sayılı İş Kanunu’na 5538 sayılı Kanunla eklenen fıkralar uyarınca davacının taleplerinin yerinde olmadığını, işçilerin özlük haklarının işverenleri olan K.. tarafından yürütüldüğünü, işçilerin seçiminde, işin yürütümünde İ.E.T.T.’nin rol oynamasının muvazaayı göstermeyeceğini, davacı tarafın muvazaa, ücret ve diğer hakları hakkında şimdiye kadar herhangi bir itirazının sözkonusu olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı K.. vekili, davalıların iki ayrı kurum olduğunu, davacının K..’ın personeli olduğunu bu durumun mahkeme kararları ile sabit olduğunu, K..’ın İstanbul Büyükşehir Belediyesi iştiraki olduğunu, davalılar arasında yapılan sözleşmenin hukuka uygun olduğunu, aksinin kabulünün kurulu bir sistemi geçmişe dönük olarak ortadan kaldıracağını, davacı ile K.. arasında imzalanan iş sözleşmesinin geçerli olduğunu, K..’ın davacıya karşı bütün yükümlülüklerini eksiksiz yerine getirdiğini, tespit davası ile alacak davasının aynı yargılamada talep edilemeyeceğini, davacının taleplerinin zamanaşımına uğradığını, geçmişe yönelik hak ve alacak talebinin hukuken mümkün olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere dayanılarak, muvazaanın ispat edilemediği, bilirkişi raporunun bağlayıcı olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı süresi içersinde davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davalılar arasındaki ilişkinin geçerli bir alt işverenlik ilişkisi olup olmadığı ve buna bağlı olarak davacının başından itibaren davalı İ.E.T.T. işçisi sayılmasının gerekip gerekmediği noktasında toplanmaktadır.