muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2004/6223, Karar No: 2004/6737, Tarih: 03.06.2004

O halde, bir toplumda birlikte yaşama olanağı sağlayan insancıl, gerçekçi, zorunlu temel hukuk kuralına göre, hakim; somut olayın özelliğini, taşınmazların konumlarını, kullanma amaçlarını, niteliklerini, yöresel örf ve adetleri, toplumun doğal ihtiyaç ve gerçeklerini gözönünde bulundurarak, komşuların birbirlerine göstermekle yükümlü oldukları olağan katlanma ve hoşgörü sınırını aşan bir taşkınlığın bulunup bulunmadığını saptama, zararı giderici önlemlerden en uygununu bulmak, kaçınılmaz müdahaleleri yapmak suretiyle özverileri denkleştirme durumundadır.

Bunun içinde zararın niteliği, kapsamı ve ne surette giderileceği yönünde tarafların tüm delilleri toplandıktan, gerektiğinde yerinde keşif yapıldıktan sonra uzman bilirkişilerden bilim ve tekniğe uygun gerekçeli rapor alınması zorunludur.

Somut olaya gelince; fen bilirkişisi, davacı taşınmazına tecavüz olmadığını, ziraat teknisyeni bilirkişisi de sınırdaki ağaçların gölgelerinin davacı ürününe zarar verdiğini, kesilmeleri gerektiğini rapor etmişlerdir.

Ne var ki; hükme esas alınan raporda, zarara sebebiyet veren gölgenin, ağaç dallarının kısmen budanarak aralanması ya da benzeri başkaca bir işlemin ya da işlemlerin yapılması şeklindeki önlem veya önlemlerle giderilip giderilemeyeceğine hiç değinilmemiş, ağaçların kesilmesi yolundaki önlem bir görüş olarak bildirilmiştir.

O halde, mahkemece uzman bilirkişi kurulu aracılığı ile yerinde yeniden keşif yapılarak, yukarıdaki ilkeler uyarınca uzman bilirkişilerden gölgenin yol açtığı zarar, taraf taşınmazlarının konumu, nitelikleri, yöresel örf ve adetler, özellikle teknik tarım kurallarına göre başkaca önlemlere başvurulmak suretiyle giderilip giderilemeyeceği yönünde bilimsel ve gerekçeli rapor alınması, önerilen önlemlerden olaya en uygun düşeni ve adil olanı seçilip ona hükmedilmesi gerekirken, önlem yönünden açıklama taşımayan ve yeterli olmayan rapor esas alınarak yazılı biçimde karar verilmesi doğru değildir.

Davalının temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü HUMK.nun 428. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın temyiz edene geri verilmesine, 3.6.2004 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15805, Karar No: 2015/30256, Tarih: 20.10.2015

**15. Ceza Dairesi         2013/15805 E.  ,  2015/30256 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp,onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı,sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli,olayın özelliği,fiille olan ilişkisi,mağdurun durumu,kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Sanık ...'ün katılana hitaben temyiz dışı sanık ...'ın bulunduğu tarafı göstererek "Şerefsizler, burada kadın pazarlıyorlar" dediği, her ikisinin o tarafa doğru yönelmesi üzerine ...'nun yanında kimliği tespit edilemeyen bir kişiyle katılanın yanına gelerek hakaret içerir sözlerle azarlamaya başladığı ve bulunduğu yerin kız öğrenci yurdu olduğunu, kendisinin de polis olduğunu söyleyerek polis kimliği gösterdiği, katılandan ceplerini boşaltmasını istediği, katılanın cebinde bulunan 1.860 TL parayı ...'na verdiği, daha sonra katılana namaz kılmak için Yeraltı camiine doğru gitmelerini söyleyerek birlikte yürürken sanıkların kaçarak uzaklaştıkları, sanığın bu şekilde üzerine atılı suçu işlediğinin iddia edildiği olayda, sanık, tanık ve katılan beyanları ile tüm dosya kapsamına göre sanığın atılı suçu işlediği anlaşılmakla hakkında verilen mahkumiyet kararında aşağıda belirtilen neden dışında isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin 1. fıkrasının c bendinde yer alan haklardan aynı maddenin 3. fıkrasına göre koşullu salıverilmeye kadar 53. madde 1. fıkrada yazılı diğer haklardan cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin 1. fıkrasının c bendinde yer alan haklardan aynı maddenin 3. fıkrasına göre koşullu salıverilmeye kadar 53. madde 1. fıkrada yazılı diğer haklardan cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş olduğundan hükmün, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından, 5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün tamamen çıkartılıp yerine, "5237 sayılı TCK'nın 53. maddenin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın c bendinde yer alan, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık haklarından koşullu salıverilme tarihine kadar, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına" denilmek suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11162, Karar No: 2017/761, Tarih: 03.02.2017

**20. Hukuk Dairesi         2015/11162 E.  ,  2017/761 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapusuz taşınmazın tescili davasının yapılan yargılaması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü..

K A R A R

Davacı vekili, dava dilekçesinde ... Merkez ... mahallesi, ... mevkiinde bulunan 13-0-1 paftadaki doğusu kuzeyi güneyi ... batısı ... yolu ve ... ... ait 231 ada, 1 ve 10 parsel sayılı taşınmazlarla çevrili yaklaşık 5.000 m² yüzölçümlü taşınmazın kadastro çalışmaları sırasında tescil harici bırakıldığını, taşınmazın etrafı ... ve ... yolu ile çevrili olmasına rağmen ... sayılmayan alan olup ... için boşluk niteliğinde olduğunu, taşınmazla ilgili ... ... tarafından mahkememizde açılan 2009/367 Esas sayılı dava dosyasının yapılan yargılaması sonunda davanın reddine karar verildiğini, taşınmaz üzerinde 3. şahıslar tarafından yasalarca korunabilecek nitelikte zilliyetlik oluşmadığını belirterek taşınmazın ... adına tapuya kayıt ve tescilini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonucu, toplanan deliller, iddia ve savunma, dava konusu taşınmaz başında ... mühendisi, ziraat mühendisi, harita mühendisi ve mahalli bilirkişiler vasıtasıyla yapılan keşif, bilirkişi raporları, mahalli bilirkişilerin beyanları, komşu parsellerin tapu kayıtları ve krokileri, mahkemenin 2009/367 Esas sayılı dosyası ile tüm dosya kapsamından ... Merkez ... mahallesi, ... mevkiinde bulunan 13-0-1 paftadaki doğusu kuzeyi güneyi ... batısı ... yolu ve ... ... ait 231 ada, 1 ve 10 parsel sayılı taşınmazlarla çevrili yaklaşık 6.328,37 m²'yüzölçümlü taşınmazın kadastro çalışmaları sırasında tescil harici bırakıldığı, taşınmazın etrafı ... ve ... yolu ile çevrili olmasına rağmen ... sayılmayan alan olup ... için boşluk niteliğinde olduğu, taşınmazla ilgili ... ... tarafından mahkememizde açılan 2009/367 Esas sayılı dava dosyasının yapılan yargılaması sonunda davanın reddine karar verildiği, taşınmaz üzerinde 3. şahıslar tarafından yasalarca korunabilecek nitelikte zilliyetlik oluşmadığı ve denetime uygun hazırlanan bilirkişi raporları dikkate alınarak davacının dava açmakta haklı olduğu kanaatine varılarak davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, tapusuz taşınmazın tesciline ilişkindir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, tapusuz taşınmazın tesciline ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye göre, mahkemece davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak dava konusu taşınmazın ... olduğu belirlendiği halde taşınmazın niteliği belirtilmeden ... adına tesciline karar verilmesi ve ... harçtan muaf olduğu halde, mahkemece ... harç yükletilmesi doğru değil ise de belirtilen bu hususlar hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür. Bu sebeple, hükmün 1. bendinin son cümlesinin "...6.328,37 m2'lik taşınmazın ... vasfıyla davacı ... adına tapuya kayıt ve tesciline" şeklinde düzeltilmesine, hüküm fıkrasının iki numaralı bendinin ise tümü ile çıkartılarak, yerine “Davacı ... harçtan muaf olduğundan ilam harcı alınmasına yer olmadığına," ibaresinin yazılması suretiyle düzeltilmesine ve hükmün 6100 sayılı HMK'nın geçici 3. maddesi atfıyla HUMK'nın 438/7. maddesine göre bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 03/02/2017 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/40131, Karar No: 2025/316, Tarih: 07.01.2025

**11. Ceza Dairesi         2021/40131 E.  ,  2025/316 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

SAYISI: 2019/60 E., 2019/56 K.

SUÇ : Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık

HÜKÜM: Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞ : Ret, bozma

Şikayetçi ... ve Maliye Bakanlığı Vekilinin Şikâyetçi Kurumlar ... ve ... adına sunduğu temyiz isteminin incelenmesinde; sanığa atılı suçtan doğrudan zarar görmeyen şikâyetçi kurumların 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 237 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca kamu davasına katılma ve aynı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği hükmü temyiz etme hak ve yetkilerinin bulunmadığı anlaşılmıştır.

Şikayetçi ... ve Maliye Bakanlığı vekili ve sanık müdafinin temyiz istemlerinin incelenmesinde; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun), kanun yollarına başvurma başlıklı, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrasındaki “hakim ve mahkeme kararlarına karşı Cumhuriyet savcısı, şüpheli ve bu kanuna göre katılan sıfatını almış olanlar ile katılma isteği karara bağlanmamış, reddedilmiş veya katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunanlar için kanun yolları açıktır” hükmü karşısında; sanığa yüklenen suçtan doğrudan zarar gören ve kamu davasına katılma hakkı bulunan, gerekçeli karar tebliğinden sonra hükmü temyiz ettiği anlaşılan şikâyetçi kurumun 5271 sayılı Kanun'un 237 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca katılan, vekilinin de katılan vekili olarak davaya kabulüne karar verilerek yapılan incelemede;

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Niğde 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 01.10.2019 tarihli ve 2019/181 Esas, 2019/279 Karar sayılı ilâmı ile sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (e,son) bentleri ile üçüncü fıkrası, 62, 52, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 6 yıl 8 Ay hapis ve 33.320,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür uygulamasına karar verilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Niğde 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 01.10.2019 tarihli ve 2019/181 Esas, 2019/279 Karar sayılı ilâmı ile sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 158 inci maddesinin birinci fıkrasının (e,son) bentleri ile üçüncü fıkrası, 62, 52, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 6 yıl 8 Ay hapis ve 33.320,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür uygulamasına karar verilmiştir.

2. Niğde 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 01.10.2019 tarihli ve 2019/181 Esas, 2019/279 Karar sayılı kararının istinaf edilmesi üzerine, Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 21/11/2019 tarihli ve 2019/60 Esas, 2019/56 Karar sayılı kararı ile, "Sanık hakkında dolandırıcılık suçundan verilen hükümdeki 5237 sayılı TCK.nun 158/3 maddesi uyarınca yapılan bir kat arttırım fıkrasının hükümden çıkarılması ile, hüküm fıkrasında 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi uyarınca, belirlenen temel ceza olan 4 yıl hapis ve 1000 gün adli para cezasından 1/6 oranında indirim yapıldığında, sanığın 3 yıl 4 ay hapis ve 833 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, hükmolunan adli para cezasının 5237 sayılı Kanun'un 52/2 maddesi uyarınca, sanığın sosyal ve ekonomik durumu nazara alınarak takdiren bir gün 20 TL den hesap edilerek (833x20=16.600) sanığın 16.600,00 TL Adli Para Cezası ile Cezalandırılmasına'' şeklinde düzeltilerek esastan ret kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanık müdafiinin temyiz istemi; sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair delil bulunmadığına, aleyhine tanık beyanı olmadığına, yetersiz ve farazi bilirkişi raporu ile mahkumiyet kararı verildiğine, usul ve yasaya aykırı mahkumiyet kararının bozulması talebine;

2.Katılan ... ve Maliye Bakanlığı vekilinin temyiz istemi; sanığın eyleminin zincirleme suç oluşturup oluşturmadığına ilişkin bir değerlendirme yapılmadan eksik inceleme ve araştırma ile hüküm kurulması ve re'sen gözetilecek nedenlerle kararın bozulması talebine,

İlişkindir.

III. GEREKÇE

I. Katılan ... ve Maliye Bakanlığı Vekilinin Şikâyetçi Kurumlar ... ve ... Adına Sunduğu Temyiz İsteminin İncelenmesinde

Sanığa atılı suçtan doğrudan zarar görmeyen şikâyetçi kurumların 5271 sayılı Kanun'un 237 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca kamu davasına katılma ve aynı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği hükmü temyiz etme hak ve yetkilerinin bulunmadığı anlaşılmakla, şikâyetçiler vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

II. Katılan ... ve Maliye Bakanlığı Vekili İle Sanık Müdafiinin Temyiz İstemlerinin İncelenmesinde

A. Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri Yönünden

II. Katılan ... ve Maliye Bakanlığı Vekili İle Sanık Müdafiinin Temyiz İstemlerinin İncelenmesinde

A. Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri Yönünden

Sanığın, "2010 yılında yapılan Komiser Yardımcılığı" sınavında sanığın örgüt üyeliği sebebiyle soruları önceden temin ederek sınavı kazanıp maaş alarak nitelikli dolandırıcılık suçunu işlediği iddia olunan olayda; sanığın tüm aşamalardaki beyanları, tanık A.K.nin, sanık savunmasını doğrular şekilde beyanda bulunarak, sınav öncesinde sınav sorularından bazılarının örgüt mensubu bir kişi tarafından kendilerine verildiğini belirtmesi, alınan bilirkişi raporunda söz konusu sınavda, sanığın on ikisi mahkeme tarafından biri idare tarafından iptal edilen on üç sorunun sekiz tanesine doğru cevap verdiği, ölçme ve değerlendirme uzmanlarınca 4 adet inceleme kriterinin dördüne de yakalanması nedeniyle "çok kuvvetli" şüpheli adaylar kategorisinde yer aldığının tespit edilmesi ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın atılı suçu işlediğinin sabit olduğu anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

B. Katılan Vekilinin Temyiz Sebepleri Yönünden

1. Suçtan zarar gören ve kovuşturmanın her aşamasında müdahale yoluyla kamu davasına katılma hakkı bulunan ... ve Maliye Bakanlığı'na iddianame ve duruşma günü usûlen tebliğ edilmeden yargılama yapılarak hüküm kurulması suretiyle iddia hakkının kısıtlanması,

2. Sanığın, 2010 yılında yapılan Komiser Yardımcılığı sınavının soru ve cevaplarını alıp sınava girerek bu hileyi kullanmak suretiyle komiser yardımcısı olup olup, ihraç edildiği 01.09.2016 tarihine kadar her ay bu sıfatla fazla maaş aldığı iddia ve kabul edilmekle, sanığın eyleminin zincirleme şekilde nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturduğu ve 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin birinci fıkrasının uygulanması gerektiği gözetilmeden eksik ceza tayini,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

IV.KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden, Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 21.11.2019 tarihli ve 2019/60 Esas, 2019/56 Karar sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, Başkan Vekili ...'ın zincirleme suç hükümlerinin uygulanmaması gerektiği yönündeki karşı oyu ve oy çokluğuyla diğer yönlerden ise oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca Niğde 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

07.01.2025 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY

Dairemizin 07/01/2025 tarih, 2021/40131 Esas, 2025/316 Karar sayılı hükmün bozulmasına ilişkin kararına aşağıdaki gerekçeler ile katılmıyorum. Sayın çoğunluk ile ortaya çıkan uyuşmazlık TCK'nin 158/1-e, son, 3, 43/1, 62/1 maddeleri ile hüküm kurulurken zincirleme suç hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağına ilişkindir.

07.01.2025 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY

Dairemizin 07/01/2025 tarih, 2021/40131 Esas, 2025/316 Karar sayılı hükmün bozulmasına ilişkin kararına aşağıdaki gerekçeler ile katılmıyorum. Sayın çoğunluk ile ortaya çıkan uyuşmazlık TCK'nin 158/1-e, son, 3, 43/1, 62/1 maddeleri ile hüküm kurulurken zincirleme suç hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağına ilişkindir.

KARŞI OY GEREKÇESİ:

Zincirleme suç hükümlerini düzenleyen TCK'nin 43/1 ve devamı maddelerinde zinciri oluşturan her bir eylem bağımsızlığını korumakta buna karşılık cezalarında birlik sağlanmak suretiyle belirlenen ceza miktarı üzerinden yasada öngörülen oranlarda artırım yapılması öngörülmektedir. Diğer bir deyişle daha önce yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK'nin 80. maddesinde fiillerin birliği ilkesi benimsenmiş iken, TCK'nin 43/1 maddesinde cezaların birliği ilkesi benimsenmiştir.

TCK'nin 43/1 maddesi ile uygulama yapılabilmesi için bağımsızlığını koruyan her bir fiilin aynı mağdura yönelik olması ve aynı suç işleme kararıyla farklı zamanlarda işlenmiş olması gerekir.

Dolandırıcılık suçu, hileli davranışlarla bir kimsenin aldatılması, onun veya başkasının zararına olarak, kişinin kendisine veya başkasına yarar sağlamasıdır. Hilenin kişiyi aldatacak derecede nitelikli olması da şarttır. Aynı suç işleme kararıyla farklı zamanlarda aynı mağdura (gerçek kişiye, özel veya kamu tüzel kişisine) nitelikli yalan teşkil eden hileli davranışların yönetilmesi ve bundan yarar sağlanması halinde birbirinden bağımsızlığını koruyan ancak TCK'nin 43/1 maddesi kapsamında zincir oluşturan suçlardan bahsedilebilir.

Temyiz incelemesine konu olayda sanığın bir şekilde sınav sorularını önceden öğrenmek suretiyle komiser yardımcılığı sınavını kazandığı ve bu bağlamda hileli hareketlerle kamu kurumu aleyhine dolandırıcılık suçunu işlediği kabul edilmiştir.

Nitelikli yalan oluşturan hileli hareketlerin sınavı kazandığı sırada icra edildiği kuşkusuzdur. Sınavda başarılı sayılıp kamu görevini üstlenmesinden sonraki maaş ve diğer ücret ödemelerinde sanığın başkaca nitelikli yalan teşkil eden eylemleri söz konusu değildir. Başlangıçta sergilediği nitelikli yalan teşkil eden eylemlerle (verilen sınav sorularını önceden öğrenerek, komiser yardımcılığı sınavını kazandığı) ve kamu görevine atamasının yapıldığı kuşkusuzdur. Ancak kamu görevinin bu şekilde üstlenmesinden sonraki maaş ve diğer ücret ödemelerini almasında temadi eden yani zamana yayılan bir yaralanma söz konusudur. Bu sebeple TCK'nin 43/1 maddesinde belirtilen şekilde aynı suç işleme kararının icrası kapsamında değişik zamanlarda bir kişiye karşı nitelikli yalan teşkil eden hileli davranışlarla bir kimsenin aldatılması söz konusu değildir. Bir başka deyişle hileli davranışlar başlangıçta sergilenmiş kamu görevine alınmakla sonuca ulaşmış ancak yararın temini zamana yayılmıştır. Bu sebeple sanığa verilen cezasından TCK'nin 43/1 maddesi uyarınca artırım yapılması hukuka uygun değildir.

Yukarıda arz ve izah edilen sebeplerle sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan hüküm kurulurken TCK'nin 43/1 maddesinin uygulanmayacağı görüşünde olduğumdan sayın çoğunluğun bozma yönündeki görüşüne katılmıyorum. 07.01.2025
Yargıtay — Esas No: 2008/3697, Karar No: 2011/6820, Tarih: 16.11.2011

**1. Ceza Dairesi         2008/3697 E.  ,  2011/6820 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 1-B/07/254977

Özgür Altın'ı kasten öldürmeye teşebbüsten sanık ..., ...'ü kasten yaralamaktan sanık ...'nin yapılan yargılanmaları sonunda: hükümlülüklerine ilişkin (...) Altıncı Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 08/05/2006 gün ve 203/173 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanıklar müdafiileri tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1)Temyiz edenlerin sıfatları ve temyiz dilekçelerinin içeriklerine göre, temyiz incelemesi, sanıklar ... ve ...'ın kasten yaralama suçlarından verilen hükümler yönünden yapılmıştır.

2)Sanıkların eylemlerine uyan kasten yaralama suçlarıyla ilgili zamanaşımı süresinin, 5237 sayılı TCK.nun 66. maddesine göre lehe düzenlemeler içeren TCK.nun 102/4 maddesi gereğince 5 yıl olduğu, zamanaşımını kesen en son biçimsel işlem olan 08/05/2006 tarihli mahkumiyet kararlarından, inceleme tarihine kadar bu sürenin geçtiği anlaşılmakla, sanıklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu sebeple yerinde görülmekle, hükümlerin tebliğnamedeki düşünceden farklı olarak BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, sanıklar hakkında kasten yaralama suçundan açılan kamu davalarının CMUK.nun 322 maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8 maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 16/11/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.