muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2025/1209, Karar No: 2025/3957, Tarih: 15.05.2025

2. 5271 sayılı Kanun’un 308/3. maddesi uyarınca Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 24.12.2024 tarihli ve 2023/4835 Esas 2024/8818 Karar sayılı temyiz isteminin esastan reddi ile hükümlerin onanması kararı ile ilgili itirazı incelemek üzere dava dosyasının, Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

15.05.2025 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY

Tüm dosya kapsamından anlaşılacağı üzere,

Sanığın daha önce katılan ...'ın iş yerinde çalışmakta iken işten çıkarıldığı, bu konuyu konuşmak için katılan ...'ı aradığı, ...'ın arkadaşı... ile birlikte sanığın oturduğu siteye gittikleri ve sanığı araca alarak bir süre dolaştıktan sonra sanığın ...'a; "Ben sana yanlış yapmadım." demesi üzerine katılanın ise; "Yanlış yaptın!" diye cevap verdiği ve aracı durdurarak sanıktan araçtan inmesini istediği sanığın araçtan indikten sonra katılanın da indiği ve bir anda kavgaya tutuştukları, katılanın sanığı yüzünden, sırtından ve göğsünden bıçakladığı ve boğuşurken ikisinin birden yere düştüğü, katılana ait bıçağın yere düşmesi üzerine bu kez bıçağı sanığın aldığı ve bıçağı katılan ...'a savurarak boynundan yaraladığı, araçtan inen ve kendisine doğru yönelen katılan ...'in batın bölgesine bir kez bıçakla vurarak oradan kaçtığı sübut bulmuştur.

Her ne kadar sayın çoğunluk eylem nedeniyle sanığa öldürmeye teşebbüs suçundan verilen cezanın onanmasına hükmetmiş ise de bu görüşe katılmıyoruz şöyle ki; taraflar arasında öldürmeyi gerektiren bir husumet bulunmamaktadır. Sanığın elverişli vasıta ile hayatî bölgeleri hedef aldığı gerekçesi ile öldürme kastı ile hareket ettiği kabul edilmiş ise de sanığın imkanı varken her bir mağdura yönelik sadece bir kez bıçak darbesi ile vurduğu, katılan ...'taki yaranın hayatî tehlike oluşturmadığı, sanığın herhangi bir engelleyici sebep olmamasına ve birden fazla bıçak darbesi vurma imkanına sahip iken sadece birer kez vurduğu, eylemine kendiliğinden son verdiği, sanığın öncesinde üç yerinden bıçaklandığı, katılanların iki kişi olması ve birlikte hareket edeceklerini düşünerek hedef gözetme imkanına sahip olmadan eylemini gerçekleştirdiği ve hemen olay yerinden kaçtığı nazara alındığında olayda kasten öldürme suçunun yasal unsurlarının oluşmadığı, sanığın kasten yaralama suçundan cezalandırılması gerektiği ve Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının kabulünün gerektiğini düşündüğümüzden Sayın çoğunluğun görüşüne muhalefet ediyoruz. 27.05.2025
Yargıtay — Esas No: 2020/9355, Karar No: 2020/14316, Tarih: 03.12.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/9355 E.  ,  2020/14316 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Sanık hakkında hükmolunan hürriyeti bağlayıcı cezanın ve gün adli para cezasının seçenek yaptırıma çevrilmesi ve miktarının hesaplanması sırasında uygulanan kanun maddesinin hüküm fıkrasında açıkça gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

2-18/06/2014 tarihinde kabul edilip 28/06/2014 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 81. maddesi ile değişik 5275 sayılı Kanun'un 106/3. maddesi gereğince “Hükümlü, tebliğ olunan ödeme emri üzerine belli süre içinde adli para cezasını ödemezse, Cumhuriyet savcısının kararı ile ödenmeyen kısma karşılık gelen gün miktarı hapis cezasına çevrilerek, hükümlünün iki saat çalışması karşılığı bir gün olmak üzere kamuya yararlı bir işte çalıştırılmasına karar verilir. Günlük çalışma süresi, en az iki saat ve en fazla sekiz saat olacak şekilde denetimli serbestlik müdürlüğünce belirlenir. Hükümlünün, hakkında hazırlanan programa ve denetimli serbestlik görevlilerinin bu kapsamdaki uyarı ve önerilerine uymaması hâlinde, çalıştığı günler hapis cezasından mahsup edilerek kalan kısmın tamamı açık ceza infaz kurumunda yerine getirilir.” hükmü gözetilmeden, sanık hakkında adli para cezasını ödemediği takdirde ödenmeyen para cezasının hapse çevrileceği şeklinde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılıkların aynı Kanun’un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan,sanığa tayin olunan kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi ve adli para cezasının miktarının belirlenmesine ilişkin bölüme "TCK.nun 52/2. maddesi uyarınca" ibaresinin eklenmesi ile "ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin" şeklindeki ibarenin çıkarılarak yerine "5275 sayılı Kanun'un 106/3. maddesi uyarınca, infaz aşamasında tebliğ olunan ödeme emri üzerine belli süre içinde adli para cezasını ödemezse, Cumhuriyet savcısının kararı ile ödenmeyen kısma karşılık gelen gün miktarı hapis cezasına çevrilerek, iki saat çalışılması karşılığı bir gün olmak üzere kamuya yararlı bir işte çalıştırılmasına karar verileceği, günlük çalışma süresinin, en az iki saat ve en fazla sekiz saat olacak şekilde denetimli serbestlik müdürlüğünce belirleneceği, hazırlanan programa ve denetimli serbestlik görevlilerinin bu kapsamdaki uyarı ve önerilerine uyulmaması halinde, çalışılan günler hapis cezasından mahsup edilerek kalan kısmın tamamının açık ceza infaz kurumunda yerine getirileceği" ibaresinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 03.12.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7840, Karar No: 2021/11845, Tarih: 08.12.2021

**11. Ceza Dairesi         2021/7840 E.  ,  2021/11845 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

26.10.2015 havale tarihli dilekçe ile şikayetçi kurum adına davaya katılma talebini ifade eden ve mahkemeye dilekçe sunan şikayetçi vekilinin yerel mahkeme hükmünü temyiz ettiği, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2012 tarih 2012/2-638 Esas sayılı kararında da belirtildiği üzere, yasa yolunda da davayı takip iradesini eylemli olarak ortaya koyduğu ve bu davranışın yerel mahkemece karara bağlanmayan katılma talebinin temyiz mercisince incelenip karara bağlanmasına yönelik bir istemi de içerdiği anlaşıldığından, sanığa yüklenen suçtan katılma hakkı bulunup CMK’nin 260/1. maddesi uyarınca hükmü temyiz hakkı olan şikayetçinin aynı Kanun'un 237/2. maddesi gereğince davaya katılmasına karar verilerek yapılan incelemede gereği görüşüldü;

A)Sanık ... hakkında verilen ret hükümlerine yönelik katılan vekilinin temyizinin incelenmesinde;

Sanık hakkında aynı fiiller nedeniyle mükerrer açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK’nin 223/7. maddesi uyarınca reddine karar verilmesi gerektiği Mahkemece kabul ve takdir kılınmış olmakla; katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükümlerin ONANMASINA,

B)Sanık ... hakkında verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik sanığın temyizinin incelenmesinde;

İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 11.09.2015 tarih ve 2015/33926 esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında “2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme” suçundan kamu davası açılmış ise de; atılı suça ilişkin olarak sanık hakkında verilmiş bir mütalaa bulunmadığından durma kararı verilip ilgili vergi dairesinden ''2008 ve 2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme" suçlarından mütalaa verilip verilmeyeceği sorulup, verilmediği takdirde bu yıllara ilişkin sahte fatura düzenlemeden açılan davaların düşürülmesine karar verilmesi gerekeceği ve her takvim yılı bakımından “sahte fatura düzenleme” eylemlerinin birbirinden bağımsız ve ayrı suçları oluşturduğu, birinin diğerine dönüşmeyeceği, ayrıca ayrıntıları Yargıtay

Ceza Genel Kurulunun 05.03.2002 tarih ve 28/179 sayılı kararında açıklandığı üzere her takvim yılının ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu, aynı takvim yılında birden fazla sahte belge bulunması durumunda zincirleme suç hükümlerinin uygulanması ve her bir takvim yılı için ayrı ayrı hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, hangi suça ve takvim yılına ilişkin hüküm kurulduğu da belirtilmeksizin, yazılı şekilde tek hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin BOZULMASINA, aynı kanunun 326/son maddesi gereğince kazanılmış hakkın korunmasına, 08.12.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/28518, Karar No: 2016/20724, Tarih: 24.11.2016

**9. Hukuk Dairesi         2016/28518 E.  ,  2016/20724 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine, işe iadesine ve yasal sonuçlarına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı ... ile sözleşme imzalamak suretiyle diğer davalı ... ' te assessor olarak çalışmaya başladığını, davalı ...' in davalı ...' e işçi sağlamak dışında bir role sahip olmadığını, davacının iş akdinin 30/04/2015 tarihinde ... Assessor Servis Sorumlusunun attığı mail ile feshedildiğini, fesih gerekçesinin bütçe önceliği ve performans değerlendirilmesi sonucu daha verimli olanlarla çalışılacağına dayandırdığını, fesih gerekçesinin gerçeği yansıtmadığını belirterek, davanın kabulüne , alt işverenlik ilişkisi bizce açık bir muvazaaya dayandığı için davalılardan ... . nezdinde müvekkilin işe iadesine, boşta geçen sürelere ait en çok 4 aya kadar olan ücret ve işçilik haklarının davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, işe iade kararına rağmen davalının müvekkili işe başlatmaması halinde ödenecek tazminat miktarının; müvekkilin kıdemi ve feshin biçimi nazara alınarak müvekkilin 8 aylık brüt ücreti olarak belirlenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde, müvekkili şirketin amaç ve faaliyetinin internet reklam alanlarının coğrafi olarak belirli bölgelerde satışını yapmak olduğunu, reklam gelirleri elde ettiğini, müvekkili şirketin bu davada taraf sıfatının bulunmadığını, davacı ve ... ... arasındaki sözleşmelerin Rus Hukukuna göre uygulandığını, bu davada işe iade koşullarının oluşmadığını belirterek, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; davalı şirketin davanın muhatabı olmadığını bu nedenle husumet yönünden reddine, davacının sözleşme imzaladığı ... ... ile herhangi bir bağlantısının bulunmadığını, müvekkili şirket ve diğer davalı şirket tarafından ... ... şirketine işçi sağlama gibi bir durumun söz konusu olmadığını, davalılar arasında akdedilmiş herhangi bir sözleşme bulunmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; davalı şirketin davanın muhatabı olmadığını bu nedenle husumet yönünden reddine, davacının sözleşme imzaladığı ... ... ile herhangi bir bağlantısının bulunmadığını, müvekkili şirket ve diğer davalı şirket tarafından ... ... şirketine işçi sağlama gibi bir durumun söz konusu olmadığını, davalılar arasında akdedilmiş herhangi bir sözleşme bulunmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davacı ile ... ... arasında iş ilişkisinin kurulduğu, ancak Türkiye'de hizmet gördüğü ve fiilen çalıştığı bir işyerinin tahsis edilmediği, çalışma şartlarının ... ... tarafından belirlendiği fesih iradesinin de aynı işverenlikçe gerçekleştirildiği, dolayısıyla davacı ile ...(Türkiye) yani ... Reklamcılık ve Hiz. arasında hizmet(iş) ilişkisinin kurulmadığı; diğer davalı ... yönünden davacı ile ... (... ) arasında hizmet(iş) akdinin karakteristik unsurlarını oluşturacak şekilde bağımlılık ilişkisinin kurulmadığı, davacıya ... Csi tarafından yaptığı iş karşılığında birtakım ödemeler yapılmış ise de, bunun dışında sevk, idare, talimatlandırmaya yönelik başkaca bir bağın olmadığı gibi, davalı ... İnsan Kaynakları ile ... menşeili ... ... arasında organik ve fiili irtibatın varlığı da ispatlanamadığı gerekçesiyle her iki davalı yönünden davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Temel uyuşmazlık, yurt içinde çalışan ancak işvereni yurt dışında bulunan işçinin yurt dışı işveren ile bağlantısı olan Türkiye'deki şirketin davacı işçinin işvereni olup olmayacağı noktasında toplanmaktadır.

Kayıt üzerinde başka bir devlet mevzuatına göre kurulan şirketin işçisi olması nedeni ile uyuşmazlıkta yabancılık unsurunun bulunduğu açıktır. Temel sorun bu şirketin Türkiye'de bağlantılı olan şirketin davacının işvereni kabul edilip edilmeyeceğidir.

Tarafların hukuk seçimi yapmamış olmaları hâlinde iş akdine, işçinin işini mutad olarak yaptığı işyeri hukuku(lex loci lahor is) uygulanır. Burada yetkili kılınan hukuk, işverenin işyerinin bulunduğu değil, işçinin işini yaptığı işyerinin bulunduğu ülke hukukudur. Bu nedenle işçinin işini fiilen yerine getirdiği yer esas alınır. Ancak İş ve sosyal güvenlik hukukunun kamusal tarafı ve emredici kurallar içermesi nedeni ile yabancılık taşıyan bir uyuşmazlıkta, taraflar yabancı hukukun uygulanmasını öngörseler dahi özellikle işçi veya sigortalının Türk vatandaşı olması halinde, uygulanacak yabancı hukuk kuralının kamu düzenine açıkça aykırı olması halinde Türk İş ve Sosyal Güvenlik Hukuku kuralları uygulanacaktır.

Dairemiz istikrarlı olarak özellikle Türkiye bağlantılı şirketler vasıtası ile kurum kayıtları yerine getirilmeden turist vizesi ile çalıştırmak üzere götürülen ve yurt dışındaki ülke mevzuatı ile kurulan şirket işçisi olarak çalıştırılan Türk Vatandaşı işçiler açısından, “iş hukukunun emredicilik yönü ve işçinin korunması ilkesi uyarınca yabancılık unsuru taşıyan bu tür uyuşmazlıklarda kamu düzenini de dikkate alınarak yurt dışına gönderilmesinde gönderen kişi yada şirketin yurt dışındaki yabancı şirket ile organik bağı delillendirildiğinde Türk İş Hukukunu uygulamakta ve organik bağ içinde olan Türkiye’de kişi veya kişileri işçinin işvereni kabul ederek sorumlu tutmaktadır. Aynı durum Türkiye'de bağlantılı kişi vasıtası ile işçi çalıştıran yurt dışı bağlantılı şirketler içinde geçerli olup, yurt içinde bağlantılı kişi, işçinin işvereni olarak kabul edilmeli ve sorumlu tutulmalıdır.

Somut uyuşmazlıkta davacının, “...” isimli internet arama motorunda yapılan arama sonucunda çıkan sonucun aramaya uygunluğunun değerlendirilmesi işini yaptığı, davacının bu konuda ... merkezli ... ... isimli şirketle iş sözleşmesi imzaladığı, bu şirket tarafından davacıya yaptığı iş karşılığı ücret ödemesinde bulunulduğu, davalı ... Ltd. Şirketi ile bu şirket arasında bir bağ bulunmadığı, yalnızca davalı şirketin eski ünvanının ... Ltd. Şti olduğu ancak bu ünvanın 2009 yılında değiştiği ve yine aynı yıl şirket hissedarı ... Properties Inc’in hisselerini devrettiği, bu nedenle davalı ... Ltd. Şti’ye husumet yöneltilemeyeceği anlaşıldığından bu davalı yönünden husumetten red kararı isabetlidir.

Ancak aynı gün temyiz incelemesi yapılan aynı nitelikteki seri dosyalarla birlikte değerlendirildiğinde ... . çalışanı olan görevlilerin davacıya ve diğer dosyaların davacılarına işe başvurularının kabul edildiğini bildirdikleri, davacılara çalışma şartlarını elektronik postalar ile ilettikleri davacıların izinlerini bu çalışanlardan aldıkları, fesih bildiriminin ... çalışanınca gönderildiği, bu deliller birlikte değerlendirildiğinde davalı ... Reklamcılık Hizmetleri Ltd. Şirketinin yurt dışında olup, davacının işvereni olarak bildirilen dava dışı şirket ile organik bağ içinde ve bağlantılı bulunduğu açıktır. Davacının ... .nin işçisi olarak kabul edilmesi gerekir. Davacının iş sözleşmesinin performans ve ekonomik gerekçelerle feshedildiği, davacının fesihten önce savunmasının alınmadığı, söz konusu feshin salt bu nedenle geçerli nedene dayanmadığı anlaşıldığından 4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce davalı ... yönünden davanın kabulüne, diğer davalı yönünden davanın reddine karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM :

Yukarda açıklanan gerekçe ile;

1. Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. Davalı ... Ltd. Şti. aleyhine açılan davanın husumet yokluğu nedeni ile REDDİNE,

3. Davalı ... Ltd. Şti’nin yaptığı 18.00 TL. yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalı ... Ltd. Şti’ye ödenmesine,

HÜKÜM :

Yukarda açıklanan gerekçe ile;

1. Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. Davalı ... Ltd. Şti. aleyhine açılan davanın husumet yokluğu nedeni ile REDDİNE,

3. Davalı ... Ltd. Şti’nin yaptığı 18.00 TL. yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalı ... Ltd. Şti’ye ödenmesine,

4. Davalı ... . aleyhine açılan davanın KABULÜYLE,

Feshin GEÇERSİZLİĞİNE ve davacının ... ’nde İŞE İADESİNE,

5. Davacının yasal süre içinde başvurusuna rağmen davalı ... . tarafından süresi içinde işe başlatılmaması halinde ödenmesi gereken tazminat miktarının davacının kıdemi, fesih nedeni dikkate alınarak takdiren davacının 4 aylık brüt ücreti tutarında BELİRLENMESİNE,

6. Davacı işçinin işe iadesi için işverene süresi içinde müracaatı halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar en çok 4 aya kadar ücret ve diğer haklarının davalı ... ’nden tahsilinin GEREKTİĞİNE,

7. Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

8. Davacının yaptığı 24.10 TL. yargılama giderinin davalı ... ’den tahsili ile davacıya verilmesine, davalı ... Şirketinin yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

9. Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre belirlenen 1.800,00 TL. ücreti vekaletin davalı ... ’den alınarak davacıya verilmesine,

10. Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde ilgilisine iadesine,

Kesin olarak oybirliği ile 24/11/2016 günü karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2835, Karar No: 2017/1399, Tarih: 22.11.2017

**Hukuk Genel Kurulu         2017/2835 E.  ,  2017/1399 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Yargıtay 8. Hukuk Dairesi (İlk Derece)

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan incelemesi sonucunda ilk derece mahkemesi sıfatıyla Yargıtay 8. Hukuk Dairesince;

“DAVA (TALEP)

Duruşmada yinelenen dava dilekçesi ve cevaba cevap dilekçesiyle; Keskin Hâkimi olarak görev yapan Hakim ...'un İcra hukuk mahkemesine davacı tarafından açılan davada açık ve kesin olan kanun hükümlerine aykırı olacak şekilde verdiği, ara ve nihai kararlarla davacının zararına neden olduğu belirtilerek; kanunen sorumlu olan Maliye hazinesinden 28.000 TL maddi, 25.000 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesi istenilmiştir.

CEVAP (SAVUNMA)

Duruşmada yinelenen davalı ... Hazinesi vekilinin cevap dilekçesinde; HMK'nın 46. maddesinde sınırlı sayım şeklinde belirlenen hâkimin sorumluluğu koşullarının somut davada gerçekleşmediği, talebin tabi olduğu hak düşürücü süre ve zamanaşımı süresi içinde ileri sürülmediği açıklanarak; davanın reddine karar verilmesi istenilmiştir.

İHBAR

Dava HMK'nun 48/2. maddesi uyarınca ilgili hâkim olarak Keskin Hâkimi ...'a resen ihbar edilmiş, gerekli tebliğat yapılmıştır. İlgili hâkim tarafından dosyaya gönderilen beyan dilekçelerinde özetle, yaptığı yargılama işlemleri ve kararlarında açık ve kesin bir kanun hükmüne aykırı karar ve hüküm vermediğini, iş yoğunluğu ve kalem personeli yetersizliği nedeniyle oluşan hatalara kendisinin hızlı olarak müdahale edip hataları giderdiğini, davacının bir zararının doğmaması için gerekli önlemleri aldığını ve davacının herhangi bir zararının doğmadığını savunarak; davanın reddi istenilmiştir. İhbar edilen herhangi bir müdahale talebinde bulunmamıştır.

KANITLAR

Sorumluluk iddiasına konu yargılama işlem ve kararlarıyla ilgili taraflarca delil olarak bildirilen; Keskin İcra Hukuk Mahkemesi'nin 2014/3 Esas (Yargıtay'ca bozularak 2014/15 Esas numarasını almıştır) sayılı dosya örneği, Keksin Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2014/8 Esaslı dosya örneği, Keskin Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2013/36 Değişik İş sayılı ihtiyati haciz dosyası örneği, Ankara 2. İcra Dairesi'nin 2014/10578 Esaslı takip dosya örneği, Ankara 2. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2014/243 Değişik İş sayılı dosya aslı, Ankara 23. İcra Dairesi'nin 2013/225 Talimat dosya aslı dosya içine getirtilmiştir.

İNCELEME VE GEREKÇE

İNCELEME VE GEREKÇE

1- Dava, hakimin hukuki sorumluğuna dayalı maddi ve manevi tazminat davası niteliğindedir. Konu, 6100 saylı Hukuk Muhakemeleri Kanunu 46-49. maddelerinde düzenlenmiştir. Kanunun 46. maddesinde hakimlerin hukuki sorumluluklarını gerektiren sebepler sınırlı olarak altı bent halinde sayılmıştır. Bu maddeye göre öz olarak ifade etmek gerekirse; hakimlerin sorumluluğuna dayalı tazminat davası açılabilmesi için özetle; kasıtlı hareket edilmiş olması ve bu şekilde kasıtla verilen kararın kanuna ve adalete aykırı bulunması, görevin savsaklanarak hakkın yerine getirilmesinden kaçınılmış olması ve bu yöndeki iddiaların somut delillerle kanıtlanmış olması gerektiği sonucu çıkmaktadır.

2- Davacı, hakimin hukuki sorumluluğunu gerektiren yargısal işlem ve davranışları olarak; icra takibine karşı yetki yönünden yapılan itiraz davasının icra hukuk mahkemesi yerine asliye hukuk mahkemesinin esasına kaydedilerek gecikmeye meydan verilmesi, itiraz davasının görevli icra hukuk mahkemesinde görülmesi sırasında itiraz eden duruşmaya katılmasa bile dosyanın işlemden kaldırılmayıp gereken kararın verilmesi gerekirken dosyanın işlemden kaldırılması, talep hakkında kısa kararla buna uygun düzenlenmesi gereken gerekçeli karar arasında farklılık yaratılması, bu şekilde meydana gelen gecikmeleri alacaklının fırsat bilip alacaklının itiraz davasına konu olan takipten feragat ederek yapmış olduğu hatayı etkisizleştirip ve yeniden yetkili yerde takip yapmasına sebep olunması olarak gösterilmiştir.

3- İlk derece mahkemesi olarak Yargıtay'ca HMK uyarınca dilekçelerin teatisi, ön inceleme duruşması yapılmış, dava şartı yönünden davada herhangi bir eksikliğin bulunmadığı tespit edilmiş, uyuşmazlık konusu belirlenmiş dava ve cevap yönünden taraflarca bir değişiklik yapılmamış, dilekçelerde belirtilen taraf delillerinden getirtilmesi gerekenler dosyaya getirtilerek usulünce tahkikat aşamasına geçilmiş; gerekli tahkikat ve inceleme yapılarak karar verilmiştir.