muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/210, Karar No: 2011/218, Tarih: 01.11.2011

(6) Adlî kontrol altında geçen süre, şahsî hürriyeti sınırlama sebebi sayılarak cezadan mahsup edilemez. Bu hüküm, maddenin üçüncü fıkrasının (e) bendinde belirtilen hallerde uygulanmaz.

(7) Kanunlarda öngörülen tutukluluk sürelerinin dolması nedeniyle salıverilenler hakkında birinci fıkradaki süre koşulu aranmaksızın adlî kontrole ilişkin hükümler uygulanabilir” hükmü yer almaktadır.

Maddenin 3. fıkrasının (a) bendinde düzenlenen yurt dışına çıkış yasağı, ilk haliyle ceza miktarı yönünden oldukça dar kapsamdaki suçlarla ilgili olarak uygulanabiliyor iken, 25.05.2005 gün ve 5353 sayılı Yasanın 14. maddesiyle uyuşmazlık konusunu oluşturan suç yönünden de uygulanabilecek şekilde genişletilmiştir.

İnceleme konusu olayda, diğer uyuşmazlıkların konusunu oluşturan eylemlerin zimmet suçunu oluşturduğu yönünde çözüme ulaşılmasından sonra yapılan değerlendirmede, sanıklar M....E..K..., O.B.ve O.E..hakkında, yerel mahkemece konan yurt dışına çıkış yasağının kaldırılmasına ilişkin Özel Daire kararının yerinde olmadığı sonucuna ulaşılmıştır.

Bu itibarla bu yöndeki itirazın kabulü ile, Özel Daire kararının sanıklar hakkında yurt dışına çıkış yasağının kaldırılmasına yönelik kısmının kaldırılmasına karar verilmelidir.

Uyuşmazlık konuları ile ilgili yukarıda açıklanan tüm değerlendirmeler ve saptamaları ışığında Ceza Genel Kurulunca;

1 numaralı uyuşmazlık ile 3 numaralı uyuşmazlığın (b) ve (c) bölümleri ile ilgili olarak suç tarihlerinin kredilerin temdit edildiği tarih olduğu,

Sanıklar M.E.K.ve D.B.hakkında (1) numaralı uyuşmazlık konusunu oluşturan Etibank tarafından Ç.Grubu firmaları olan C.Financial lnvestments Ltd. Şti.. Şti. ve . .Ltd Şti. firmalarına kredi kullandırma eylemlerinin basit zimmet suçunu oluşturduğu, bu nedenle kamu davasının zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırılmasına ilişkin yerel mahkeme hükmü ile bu hükmün onanmasına ilişkin Özel Daire kararında isabet bulunmadığı,

Özel Daire ilamının III- (b) maddesinde belirtilen, 24.12.2003 tarihli iddianamenin konusunu oluşturan ve yerel mahkemece talimatlara aykırılık suçunu oluşturduğu gerekçesiyle zamanaşımı nedeniyle düşme kararı verilen, sanıklar M.E.K., O.E. O. B. ve İ.S. B.nin “.-.Pazarlama ve Servis Hizmetleri A.Ş. ve S.ve Mali Yatırımlar Holding A.Ş.’ye kredi, Turkcell Holding A.Ş.’ye avans ve Pamukbank Finansal Kiralama ile Pamukbank Factoring A.Ş.’ye gayri nakdi kredi kullandırma" eylemlerinin basit zimmeti suçunu oluşturduğu, bu nedenle kamu davasının zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırılmasına ilişkin yerel mahkeme hükmü ile bu hükmü onayan Özel Daire kararında isabet bulunmadığı,

Özel Daire ilamının IV. maddesinde belirtilen, sanıklar M.E.K., O.B.ve O. E.'ın 08.04.2004, 15.06.2004 ve 16.06.2004 tarihli iddianamelerle açılan kamu davalarında birleşen yerel mahkemenin 2004/160, 2006/73 ve 2005/39 esas sayılı dosyalardaki Egesat . Ürünleri San. A.Ş..Liman Hiz. Ve Nakliyecilik A.Ş.., Pamukspor ve Turizm Hizmetleri A.Ş., .İthalat ve İhracat Tic. A.Ş., .ve Tic. A.Ş.,.San. Tic. A.Ş,.ve Filmcilik A.Ş., .Gazetecilik ve Matbaacılık A.Ş., .Endüstri A.Ş., .İnşaat ve Taahhüt A.Ş., .Film ve Yapımcılık San. Tic. A.Ş ve ..Holding A.Ş’ye kredi kullandırma eylemlerinin basit zimmet suçunu oluşturduğu,

Sanık M. E.K. hakkında varsayımsal zimmete ilişkin 4389 sayılı Bankalar Yasasının 22. maddesinin 4. fıkrasının ya da 5411 sayılı Bankacılık Yasasının 160. maddesinin 3. fıkrasının uygulanma koşulları bulunmadığı,

Birden fazla kredilendirme eylemlerinin zincirleme suç olarak kabulü gerekip sanıkların tüm eylemlerinin zincirleme biçimde basit zimmet suçunu oluşturduğu,

Sanıklar M. E. K., O. B. ve O.E. hakkında, yerel mahkemece konan yurt dışına çıkış yasağının kaldırılmasına ilişkin Özel Daire kararının yerinde olmadığı,

Sonuçlarına ulaşılmıştır.

Bu itibarla, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının kısmen kabulüne,

Özel Daire kararının,

a-) Sanıklar M. E.K. ve D.B. yönünden III-a bendindeki onama,

b-) Sanıklar M.E.K., O. E., O. B.ve İ.S. B. yönünden III-b bendindeki onama,

c-) IV. bendindeki bozma ve sanıklar hakkında yurt dışına çıkış yasağının kaldırılması,

Bölümlerinin kaldırılmasına,

Yerel mahkeme hükmünün,

I. bendinin, sanıklar M. E. K. ve D.B.'in eylemlerinin,

III-2. bendinin, sanıklar M.E.K., O.E., O.B. ve İ..S. B..'nin eylemlerinin,

VII ve VIII. bentlerinin, sanıklar M.E. K., O. E.ve O. B.’in eylemlerinin,

Basit zimmet suçunu oluşturduğunun ve sanık M. E. K. hakkında 5411 sayılı Bankacılık Yasasının 160/3. maddesinin uygulanma koşulları bulunmadığının gözetilmemesi isabetsizliklerinden bozulmasına karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 27.07.2011 gün ve 59174 sayılı İTİRAZININ KISMEN KABULÜNE,

2- Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 15.06.2011 gün ve 4497-81660 sayılı kararının,

a-) Sanıklar M.E.K. ve D. B. yönünden III-a bendindeki onama,

b-) Sanıklar M. E.K., O.E., O.B.ve İ.S.B. yönünden III-b bendindeki onama,

c-) Sanıklar M.E. K., O. E.ve O.B.yönünden IV. bendindeki bozma ve yurt dışına çıkış yasağının kaldırılması,

Bölümlerinin KALDIRILMASINA,

3- İstanbul 8. Ağır Ceza Mahkemesinin 10.02.2010 gün ve 140-5 sayılı hükmünün,

a-) I. bendinin, sanıklar M. E.K.ve D. B.'in eylemlerinin basit zimmet suçunu oluşturduğunun,

b-) III-2. bendinin, sanıklar M.E. K., O. E., O.B.ve İ. S.B.'nin eylemlerinin basit zimmet suçunu oluşturduğunun,

c-) VII ve VIII. bentlerinin,

aa-) Sanıklar M. E.K., O. E. ve O.B.’in eylemlerinin basit zimmet suçunu oluşturduğunun,

bb-) Sanık M.E.K. hakkında 5411 sayılı Bankacılık Yasasının 160/3. maddesinin uygulanma koşulları bulunmadığının,

a-) I. bendinin, sanıklar M. E.K.ve D. B.'in eylemlerinin basit zimmet suçunu oluşturduğunun,

b-) III-2. bendinin, sanıklar M.E. K., O. E., O.B.ve İ. S.B.'nin eylemlerinin basit zimmet suçunu oluşturduğunun,

c-) VII ve VIII. bentlerinin,

aa-) Sanıklar M. E.K., O. E. ve O.B.’in eylemlerinin basit zimmet suçunu oluşturduğunun,

bb-) Sanık M.E.K. hakkında 5411 sayılı Bankacılık Yasasının 160/3. maddesinin uygulanma koşulları bulunmadığının,

Gözetilmemesi ve bozma kapsamına göre 4389 sayılı Bankalar Yasası ile 5411 sayılı Bankacılık Yasası hükümleri karşılaştırılıp lehe olan Yasa belirlendikten sonra sanıkların hukuksal durumlarının yeniden tayin ve takdirinde zorunluluk bulunması,

Nedenleriyle BOZULMASINA,

4- Dosyanın, yerel mahkemeye gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

I-) 1 numaralı uyuşmazlık ve 3 numaralı uyuşmazlığın (b) ve (c) bölümleri ile ilgili olarak,

Suç tarihinin kredilerin kullandırılma tarihi mi yoksa temdit tarihi mi olacağı yönünden, 18.10.2011 günlü ilk müzakerede yasal çoğunluk sağlanamadığından 01.11.2011 günlü 2. müzakerede oyçokluğu ile,

II-) 1 numaralı uyuşmazlık konusunu oluşturan ve back to back kredilendirme yöntemi ile gerçekleştirilen eylemlerle ilgili olarak,

Suçun vasıflandırılması yönünden 01.11.2011 günlü 2. müzakerede oyçokluğu ile,

Zimmet suçunun basit mi yoksa nitelikli halinin mi gerçekleştiği yönünden 01.11.2011 günlü 2. müzakerede oybirliği ile,

III-) 2 numaralı uyuşmazlık konusunu oluşturan ve beş firmaya 4389 sayılı Bankalar Yasasının yürürlüğe girmesinden sonra nakdi-gayrı nakdi kredi kullandırma ve avans verme şeklinde gerçekleştirilen eylemler ile ilgili olarak,

Suçun vasıflandırılması yönünden 18.10.2011 günü yapılan ilk müzakerede oyçokluğu ile,

Zimmet suçunun basit mi yoksa nitelikli halinin mi gerçekleştiği yönünden 18.10.2011 günlü ilk müzakerede yasal çoğunluk sağlanamadığından 01.11.2011 günlü 2. müzakerede oybirliği ile,

IV-) 3. uyuşmazlığın (a) bölümünde açıklanan üç grup firmasına 4389 sayılı Bankalar Yasasının yürürlüğe girmesinden sonra kullandırılan krediler ile (b) bölümünde açıklanan sekiz grup firmasına anılan Yasanın yürürlüğe girmesinden önce kullandırılıp yürürlüğe girmesinden sonra temdit edilen krediler ile ilgili olarak,

Suçun vasıflandırılması yönünden 01.11.2011 günlü 2. müzakerede oyçokluğu ile,

Zimmet suçunun basit mi yoksa nitelikli halinin mi gerçekleştiği yönünden 01.11.2011 günlü 2. müzakerede oybirliği ile,

V-) 3. uyuşmazlığın (c) bölümünde açıklanan grup dışı iki firmaya 4389 sayılı Bankalar Yasasının yürürlüğe girmesinden önce kullandırılıp Yasanın yürürlüğe girmesinden sonra temdit edilen krediler ile ilgili olarak,

Suçun vasıflandırılması yönünden 01.11.2011 günlü 2. müzakerede oyçokluğu ile,

Zimmet suçunun basit mi yoksa nitelikli halinin mi gerçekleştiği yönünden 01.11.2011 günlü 2. müzakerede oybirliği ile,

V-) 3. uyuşmazlığın (c) bölümünde açıklanan grup dışı iki firmaya 4389 sayılı Bankalar Yasasının yürürlüğe girmesinden önce kullandırılıp Yasanın yürürlüğe girmesinden sonra temdit edilen krediler ile ilgili olarak,

Suçun vasıflandırılması yönünden 01.11.2011 günlü 2. müzakerede oyçokluğu ile,

Zimmet suçunun basit mi yoksa nitelikli halinin mi gerçekleştiği yönünden 01.11.2011 günlü 2. müzakerede oybirliği ile,

VI-)-Sanık M.E.K. hakkında 5411 sayılı Bankacılık Yasasının 160/3. maddesinin uygulanmasının isabetli olup olmadığı yönünden 01.11.2011 günlü 2. müzakerede oybirliği ile,

VII-) Birden fazla kredilendirme eylemlerinin her birinin ayrı zimmet suçunu mu oluşturduğu yoksa zincirleme suç olarak mı kabulünün gerekeceği yönünden 01.11.2011 günlü 2. müzakerede oybirliği ile,

VIII-) Özel Dairece sanıklar M. E.K., O. B.ve O.E. hakkında “yurt dışına çıkış yasağının kaldırılmasına” karar verilmesinde isabet bulunup bulunmadığına ilişkin 4. uyuşmazlık yönünden 01.11.2011 günlü 2. müzakerede oybirliği ile,

Karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/13826, Karar No: 2023/2304, Tarih: 26.04.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/13826 E.  ,  2023/2304 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : İstinaf talebinin reddi

İnegöl 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.07.2022 tarihli ve 2020/488 Esas, 2021/542 Karar sayılı ek kararının; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İnegöl 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.06.2021 tarihli ve 2020/488 Esas, 2021/542 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, aynı maddenin üçüncü fıkrasının (a) bendi ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca neticeten 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. İnegöl 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.07.2022 tarihli ve 2020/488 Esas, 2021/542 Karar sayılı ek kararı ile sanığın temyiz başvurusu hakkında, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği “istinaf talebinin reddine” karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; savunma hakkının kısıtlandığına, hasta olduğuna, eski hale getirme talebinde bulunduğuna, ek kararın kaldırılmasını talep ettiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

2. İnegöl 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.07.2022 tarihli ve 2020/488 Esas, 2021/542 Karar sayılı ek kararı ile sanığın temyiz başvurusu hakkında, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği “istinaf talebinin reddine” karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; savunma hakkının kısıtlandığına, hasta olduğuna, eski hale getirme talebinde bulunduğuna, ek kararın kaldırılmasını talep ettiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanığın yüzüne karşı 18.06.2021 tarihinde tefhim edilen karara karşı, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 19.07.2022 tarihinde temyiz isteğinde bulunulduğu, 1412 sayılı Kanun’un 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği asıl kararın re’sen temyize de tabi olmadığı, aynı Kanun’un 315 inci maddesinin birinci fıkrasında yer verilen; “Temyiz isteği kanuni sürenin geçmesinden sonra yapılmış veya temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmişse veya temyiz edenin buna hakkı yoksa, hükmü temyiz olunan mahkeme bir karar ile temyiz dilekçesini reddeder.” şeklindeki düzenleme birlikte değerlendirildiğinde, eski hale getirme talebi yerinde görülmediğinden reddi ile, sanığın temyiz isteği süreden sonra olduğundan 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin birinci fıkrası ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 315 inci maddesi uyarınca temyiz talebinin kabule şayan olmamasından dolayı reddine dair karar verilmesi gerekirken, uygulanma olanağı bulunmadığı halde 5271 sayılı Kanun'un 296 ncı maddesi uyarınca istinaf talebinin reddine dair karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuş ise de söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İnegöl 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 22.07.2022 tarihli ve 2020/488 Esas, 2021/542 Karar sayılı ek kararına yönelik sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden ek kararın, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği ek kararda (1) numaralı bentte yer alan "...istinaf talebinin CMK 296. maddesi gereğince..." şeklindeki ibarenin çıkartılması, yerine "...temyiz isteğinin 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin birinci fıkrası ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 315 inci maddesi uyarınca temyiz talebinin kabule şayan olmamasından dolayı..." şeklindeki ibarenin eklenmesi suretiyle ek kararın, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

26.04.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5854, Karar No: 2021/16214, Tarih: 16.06.2021

**8. Ceza Dairesi         2021/5854 E.  ,  2021/16214 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

20.10.2008 günlü ekspertiz raporuna göre her iki tabancanın da 6136 sayılı Yasa kapsamında kaldıkları ancak yargılamaya konu olay dışında, Büyükçekmece İlçe Jandarma Komutanlığının ASYŞ: 3760-109-07/O.Y.I.B.(1059) sayılı yazı ekinde gönderilen bir başka olaydan elde edilen 2 adet, Avcılar Emniyet Müdürlüğünün 2008/1568 suç sayılı yazı ekinde gönderilen bir başka olaydan elde edilen 1 adet 7.65 mm çapında boş kovanın "C58558" seri numaralı tabanca ile atıldığının tespit edilmesi, dosya kapsamına göre hangi tabancanın hangi sanığa ait olduğunun belirlenmemiş olması karşısında; 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçunun mütemadi suçlardan olduğu ve hukuki kesintiyi oluşturan iddianamenin düzenlendiği tarihe kadar gerçekleştirilen eylemlerin tek suç, bu tarihten sonra gerçekleştirilen eylemlerin ise ayrı suç oluşturacağı gözetilerek, mükerrer cezalandırılmanın önlenmesi açısından, suça konu "C58558" seri numaralı tabancayı taşıyan sanık hakkında ekspertiz raporunda anılan olaylardan dolayı 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan başka dava açılıp açılmadığı ve açılmış ise iddianame tarihi saptanıp sonucuna göre hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik araştırmayla yazılı biçimde hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321.maddesi gereğince BOZULMASINA, 16.06.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/27599, Karar No: 2013/23801, Tarih: 08.11.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/27599 E.  ,  2013/23801 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı taraf, davacının ... sözleşmesinin geçerli neden olmadan işverence feshedildiğini, ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücretinin belirlenmesini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı taraf, davalı şirketin almış olduğu işletmesel karar doğrultusunda ... sözleşmesinin geçerli nedenle feshedildiğini belirterek davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davalı işverenin almış olduğu kararda tutarlı uygulandığının somut belgeler ile ispatlanamadığı, ... sözleşmesinin feshinde davacının neden tercih edilidğinin açık şekilde belirtilmediği, fesih sonrasında yeni işçi alımı yapıldığı, davacının davalı şirketin diğer işyerlerinde istihdam olanağının araştırılmadığı feshin son çare olması ilkesine uyulmadığı, dolayısıyla gerçekleştirilen feshin geçersiz olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar davalı şirket tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasında ... sözleşmesinin feshinin geçerli sebebe dayanıp dayanmadığı uyuşmazlık konusu olup, normatif dayanak 4857 sayılı ... Kanunu’nun 18 ve devamı maddeleridir.

4857 sayılı Kanun’un 18. maddesine göre otuz veya daha fazla işçi çalıştıran işyerlerinde en az altı aylık kıdemi olan işçinin belirsiz süreli ... sözleşmesini fesheden işveren, işçinin yeterliliğinden veya davranışlarından ya da işletmenin, işyerinin veya işin gereklerinden kaynaklanan geçerli bir sebebe dayanmak zorundadır.

İşletmenin, işyerinin veya işin gereklerinden kaynaklanan sebepler; sürüm ve satış imkânlarının azalması, talep ve sipariş azalması, enerji sıkıntısı, ülkede yaşanan ekonomik kriz, piyasada genel durgunluk, dış pazar kaybı, ham madde sıkıntısı gibi işin sürdürülmesini ./..

imkansız hale getiren işyeri dışından kaynaklanan sebeplerle yeni çalışma yöntemlerinin uygulanması, işyerinin daraltılması, yeni teknolojinin uygulanması, işyerinin bazı bölümlerinin kapatılması ve bazı ... türlerinin kaldırılması gibi işyeri içi sebeplerdir.

imkansız hale getiren işyeri dışından kaynaklanan sebeplerle yeni çalışma yöntemlerinin uygulanması, işyerinin daraltılması, yeni teknolojinin uygulanması, işyerinin bazı bölümlerinin kapatılması ve bazı ... türlerinin kaldırılması gibi işyeri içi sebeplerdir.

İşletmenin, işyerinin ve işin gereklerinden kaynaklanan sebeplerle sözleşmeyi feshetmek isteyen işverenin fesihten önce fazla çalışmaları kaldırmak, işçinin rızası ile çalışma süresini kısaltmak ve bunun için mümkün olduğu ölçüde esnek çalışma şekillerini geliştirmek, işi zamana yaymak, işçileri başka işlerde çalıştırmak, işçiyi yeniden eğiterek sorunu aşmak gibi varsa fesihten kaçınma imkanlarını kullanması, kısaca feshe son çare olarak bakması gerekir.

4857 sayılı Kanun’un 20. maddesinin ikinci fıkrasına göre feshin geçerli sebebe dayandığını ispat yükümlülüğü işverene aittir. İşçi, feshin başka bir sebebe dayandığını iddia ettiği takdirde, bu iddiasını ispatla yükümlüdür.

4857 sayılı Kanun’un 20. maddesinin ikinci fıkrasına göre feshin geçerli sebebe dayandığını ispat yükümlülüğü işverene aittir. İşçi, feshin başka bir sebebe dayandığını iddia ettiği takdirde, bu iddiasını ispatla yükümlüdür.

Somut olayda, davacının ... sözleşmesinin ... Genel Müdür Yardımcılığı organizasyonunda yapılacak değişiklikler kapsamında yeni görev tanımlarının belirlendiği, organizasyon içerisinde görev almak istediği pozisyonlara yönelik tercihinin sorulduğu yapılan mülakat ve değerlendirme sonucu şirket organizasyonu içinde diğer bölüm ve birimlerde görevlendirme imkanı bulunmadığından kıdem ve ihbar tazminatı ödenerek feshedildiği anlaşılmaktadır. Davalı 25.04.2013 tarihli yazısı ile fesih tarihinden sonra Satış Pazarlama Departmanı, Tarife ve Proje Yönetim Departmanı, Muhasebe Departmanı , Bütçe Raporlama ve Strateji Birimine 7 kişi alındığını belirtmiştir. Her ne kadar mahkemece davanın kabulü ile davacının işe iadesi yönünde hüküm kurulmuşsa da, davalı tarafça alınan işletmesel kararın tutarlı olarak uygulanıp uygulanmadığı, feshin son çare olması ilkesine uyulup uyulmadığı konusunda yeterli araştırmanın yapılmadığı anlaşılmaktadır. Tutarlılık ve ölçülülük denetimi kapsamında, işverenin bu kararı tutarlı şekilde uygulayıp uygulamadığı, feshin kaçınılmaz olup olmadığı, davacının aynı veya başka bir birimde değerlendirilip değerlendirilemeyeceği, davalı işvereni işten çıkarılacak işçilerin belirlenmesinde kendisini bağlayan kurala uyup uymadığı yönünden somut olarak araştırma yapılmalıdır. Bunun için de işletmesel karara ilişkin belgelerin yanında, işletmede veya işyerinde çalışan tüm işçilerin görev tanımları, işletme, işyeri organizasyon şeması, işten çıkarılacak işçilerin, işyeri şahsi sicil dosyası, görev tanımları ve çalıştıkları bölümleri gösteren kayıtlar ile fesihten önce ve sonrasını kapsayacak şekilde işçi alımı ve çıkarılmasını gösteren işyeri ... bildirgeleri, davalı işyerine ait tasarruf tedbiri alınmasına neden olan fesih öncesi ve sonrasına ilişkin mali durumunu gösteren mali bilançolar getirilmeli, işyerinde gerekirse keşif yapılarak ya da bilirkişilere yerinde inceleme yetkisi verilerek ,işletme yönetimi, insan kaynakları uzmanı ve endüstri mühendisinden oluşan üçlü uzman bilirkişi kurulu aracılığı ile inceleme yapılmalı ve feshin yukarıda belirtilen ilkelere göre geçerli sebebe dayanıp dayanmadığı, davacının nitelikleri gözönünde bulundurularak çalışabileceği boş pozisyon olup olmadığı net olarak belirlenmelidir. Mahkemece eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 08.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4251, Karar No: 2011/14937, Tarih: 07.12.2011

**8. Ceza Dairesi         2011/4251 E.  ,  2011/14937 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

İddianamedeki olay anlatımının açıkça yasak nitelikte silah taşıma eylemine yönelik olması nedeniyle, tebliğnamedeki birinci bozma düşüncesine, TCK'nun 106/1-2. maddesinden açılan kamu davasından düşme kararı verilmiş olması ve bu hükme yönelik temyiz başvurusu bulunmaması nedeniyle ikinci bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Sanık hakkında; yapılan yargılamaya, toplanan kanıtlara, hükmün dayan- dığı gerekçe ve takdire göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

1- Müsadere kararı verilirken infazda tereddüt oluşturacak şekilde adli emanet numarasının yanlış yazılması,

2-TCK 62. maddesi uyarınca indirim yapılırken adli para cezasının sanık aleyhine fazla hesaplanması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün müsadereye ilişkin bölümündeki “2007/805” ibaresinin “2008/1817” olarak düzeltilmesi ve hükümdeki “TCK.nun 62. maddesinin uygulanması sonucu belirlenen "291 TL" ibaresinin “250 TL” olarak düzeltilmesi suretiyle hükmün (DÜZELTİLEREK ONAN- MASINA), 07.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.