muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/450, Karar No: 2022/1670, Tarih: 06.12.2022

41. Bu durumda yukarıda yapılan açıklamalara, somut olaya ilişkin maddi ve hukukî olgulara göre; yörede 4999 sayılı Kanun’un 4. maddesi ile 6831 sayılı Kanun’un 9. maddesine yapılan ekleme ile 2005 yılında fenni hataların düzeltilmesi çalışması yapıldığı, bu işleme karşı açılan dava üzerine ... Sulh Hukuk Mahkemesi tarafından verilen ve temyiz incelemesinden geçerek kesinleşen hükmün tarafları yönünden kesin delil, taraf olmayanlar yönünden ise güçlü delil niteliğinde olduğu gözetilerek, dava konusu 305 ada 1 parsel sayılı taşınmazın krokide (B) harfi ile gösterilen 351,31 m² yüzölçümündeki bölümünün tapusunun iptali ile bu bölümün orman niteliği ile Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline, müdahalenin önlenmesi talebiyle ilgili olarak da şimdiki olduğu gibi davanın reddine karar verilmesi gerektiği sonucuna varılmıştır.

42. Hâl böyle olunca Hukuk Genel Kurulunca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulması gerekirken önceki hükümde direnilmesi doğru olmamıştır.

43. O hâlde direnme kararı bozulmalıdır.

V. SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

Davacı ... Müdürlüğüne İzafeten Orman İşletme Müdürlüğü vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 3. maddesi atfıyla uygulanması gereken 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 429. maddesi gereğince BOZULMASINA,

İstek hâlinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine,

Aynı Kanun'un 440. maddesi uyarınca kararın tebliğ tarihinden itibaren on beş gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 06.12.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2785, Karar No: 2018/2414, Tarih: 02.04.2018

**5. Ceza Dairesi         2018/2785 E.  ,  2018/2414 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dolandırıcılık suçundan şüpheliler ..., ..., ... ve ... haklarında yapılan soruşturma sırasında, suç yeri itibarıyla dosyanın Şefaatli Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine dair Şanlıurfa Cumhuriyet Başsavcılığının 10/03/2016 tarihli ve 2016/4192 soruşturma, 2016/742 sayılı yetkisizlik kararını müteakip, bu kez aynı mağdura karşı aynı suç nedeniyle şüpheliler ... ve ... haklarında yapılan soruşturma sırasında, suç yeri itibarıyla dosyanın Şefaatli Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine dair Şanlıurfa Cumhuriyet Başsavcılığının 16/05/2016 tarihli ve 2016/4269 soruşturma, 2016/1482 sayılı yetkisizlik kararını müteakip,

Şefaatli Cumhuriyet Başsavcılığınca yürütülen 2016/92 ve 2016/335 sayılı soruşturmalar birleştirilerek şüpheliler ..., ..., ..., ... ve ... haklarında yapılan soruşturma sırasında, suç yeri itibarıyla dosyanın Şanlıurfa Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine dair Şefaatli Cumhuriyet Başsavcılığının 13/06/2017 tarihli ve 2016/92 soruşturma, 2017/21 sayılı yetkisizlik kararını müteakip, bu kez aynı şüpheliler hakkında yapılan soruşturma sırasında, suç yeri itibarıyla dosyanın Şefaatli Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine dair Şanlıurfa Cumhuriyet Başsavcılığının 22/06/2017 tarihli ve 2017/19967 soruşturma, 2017/2198 sayılı yetkisizlik kararı üzerine, Şefaatli Cumhuriyet Başsavcılığının yetkisizlik kararının kaldırılmasına dair Adıyaman 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 27/09/2017 tarihli ve 2017/1183 değişik iş sayılı kararının;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 161/7. maddesinde yer alan "Yetkisizlik kararı ile gelen bir soruşturmada Cumhuriyet savcısı, kendisinin de yetkisiz olduğu kanaatine varırsa yetkisizlik kararı verir ve yetkili savcılığın belirlenmesi için soruşturma dosyasını, yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesine en yakın ağır ceza mahkemesine gönderir. Mahkemece bu konuda verilen karar kesindir." şeklindeki düzenleme karşısında, somut olayda ilk yetkisizlik kararının Şanlıurfa Cumhuriyet Başsavcılığınca verildiği ve dosyanın Şefaatli Cumhuriyet Başsavcılığına gönderildiği, ancak Şefaatli Cumhuriyet Başsavcılığının da kendisini yetkisiz görerek dosyayı 13/06/2017 tarihli yetkisizlik kararı ile Şanlıurfa Cumhuriyet Başsavcılığına gönderdiği anlaşılmakla, bu ikinci yetkisizlik kararından hemen sonra dosyanın Şefaatli Cumhuriyet Başsavcılığına en yakın ağır ceza mahkemesine gönderilerek yetkili savcılığın belirlenmesi gerektiği cihetle, Şefaatli Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 13/06/2017 tarihli yetkisizlik kararından sonra verilen yetkisizlik kararlarının hukuken geçersiz ve yok hükmünde olduğu gözetilerek yetki uyuşmazlığı hakkında karar verilmesine yer olmadığına, dosyanın Şefaatli Cumhuriyet Başsavcılığına en yakın ağır ceza mahkemesine gönderilmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, yazılı şekilde Şefaatli Cumhuriyet Başsavcılığının 13/06/2017 tarihli ve 2016/92 soruşturma, 2017/21 sayılı yetkisizlik kararının, uyuşmazlığın esastan incelenerek kaldırılmasına karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli, 28/02/2018 gün ve 94660652-105-66-12812-2017-Kyb sayılı Kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte tevdii kılınmakla gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname münderecatı yerinde görüldüğünden talebin kabulü ile Adıyaman 1. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 27/09/2017 tarihli ve 2017/1183 değişik iş sayılı kararın CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine nazaran müteakip işlemlerin merciince yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C. Başsavcılığına TEVDİİNE, 02/04/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/13128, Karar No: 2007/1773, Tarih: 22.02.2007

**1. Hukuk Dairesi         2006/13128 E.  ,  2007/1773 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : GEMEREK ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 31/10/2006

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, kayden maliki olduğu dava konusu . parsel sayılı taşınmazına davalıların güney sınırına duvar örmek, yağmur suyunun önünü kesmek, su borularını kırmak suretiyle elattıklarını ileri sürerek elatmanın önlenmesi, yıkım ve tazminat isteklerinde bulunmuştur.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davalıların taşınmazın kuzey sınırına elattıkları, güney kısmına elatmadıkları, kuzey cephe yönünden davacının talebi olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi   raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dava çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi, yıkım ve ecrimisil isteklerine ilişkindir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden, .parsel sayılı taşınmazın kayden davacıya ait olduğu, davalının kayıttan ve mülkiyetten kaynaklanan bir hakkının olmadığı ancak taşınmaza duvar yapmak suretiyle elattığı anlaşılmaktadır.

Davacı, maliki bulunduğu ..parsel sayılı taşınmaza davalının duvar yaparak elattığını ileri sürmüş, mahallinde yapılan uygulama ve düzenlenen bilirkişi raporunda gösterildiği üzere gerçekten iddianın doğru olduğu saptanmıştır.Davacı mülkiyet alanına yapılan duvarın yıkımını istediğine göre duvarın taşınmazın kuzeyinde veya güneyinde olması neticeye etkili değildir.

O halde, davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu üzere karar verilmiş olması doğru değildir.Davacının temyiz itirazları yerindedir.Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerle HUMK’nun 428 md. gereğince   BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,  22.2.2007 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/22032, Karar No: 2013/19413, Tarih: 09.12.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/22032 E.  ,  2013/19413 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için;failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçu, TCK’nın 158/1-f maddesinde düzenlenmiştir. Maddenin gerekçesinde de; “Dolandırıcılık suçunun, bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle işlenmesi de, birinci fıkranın (f) bendinde bu suçun bir nitelikli unsuru olarak kabul edilmiştir. Bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının, özellikle bu kurum ve kuruluşları temsil edenlerin, kurum ve kuruluşları adına hareket eden kişilerin, başkalarını kolaylıkla aldatabilmeleri bir güven kurumu olan bu kuruma güvenin sarsılması bu kurumların araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçunu, nitelikli hâl saymıştır.

Bilişim sisteminin aldatılmasından söz edilemeyeceği için, ancak bu sistemin araç olarak kullanılarak bir insanın aldatılması yani dolandırılması halinde bu bendin uygulanması mümkündür. Aksi halde yani sisteme girilerek bir kişi aldatılmayıp sistemden yararlanılarak çıkar sağlanmışsa bilişim suçu veya bilişim sistemi kullanılmak suretiyle hırsızlık suçunun oluşması söz konusu olacaktır.

Bilişim sisteminden maksat, verileri toplayıp, yerleştirdikten sonra bunları otomatik işlemlere tâbi tutma olanağını veren manyetik sistemlerdir. Günümüzde bilişim sistemleri ile sesli-görüntülü haberleşme, elektronik imzanın kabulü, yeni ticari ilişkiler, internet bankacılığı hizmeti ile para transferleri ve bunlar gibi pek çok yenilik toplumsal hayata girmiş, bilişim gerek iş gerekse günlük hayatta vazgeçilemeyecek kadar önemli bir noktaya ulaşmış, bilişim teknolojileri daha hızlı ve ucuz bir nitelik arz etmesi nedeniyle, klasik yöntemlere nazaran daha fazla tercih edilir duruma gelmiştir. Bu sistemlerin güvenle kullanılması, aynı anda hızlı ve kolayca birçok kişi tarafından ulaşılması ve diğer taraftaki failin kontrol imkanını azaltması nedeniyle nitelikli hal sayılmıştır.

Banka ya da kredi kurumlarının araç olarak kullanıldığından söz edilebilmesi için, dolandırıcılık fiili gerçekleştirilirken bankaların olağan faaliyetlerinden ya da bu faaliyeti yürüten sujelerden hileli araçlar kullanılarak yararlanılması veya banka ve kredi kurumlarının olağan faaliyetleri nedeniyle üretmiş oldukları maddi varlıkların suçta araç olarak kullanılarak haksız çıkarın elde edilmesi gerekir. Bankaların, ödeme aracı olarak kullanılması halinde bu fıkra uygulanamayacaktır.

Sanığın ekmek fırınını işlettiği, katılana kendi fırınında çalışmasını teklif ettiği,ancak katılanın çalıştığı fırında fırın sahibi olan tanık ...'e 1.000,00 TL borcu olduğunu, bu borcu ödemeden işyerinden ayrılamayacağını söylemesi üzerine sanığın bu borcu ödeyebileceğini katılana söyleyip 1.000,00 TL'yi verdiği, katılanında bu parayı alıp 800,00 TL'sini ...'e verdikten sonra bu şahsın yanından ayrılıp sanığın işlettiği fırında çalışmaya başladığı, katılanın bu şekilde yaklaşık 4 ay kadar çalıştığı, bu süre içerisinde sanıktan harçlık istediği, fakat sanığın harçlık vermeye yanaşmadığı, bunun üzerine katılanın tepki olarak işe gelmediği, sanığın katılanın bu tutumuna kızdığı ve kendisini işten çıkarmaya karar verdiği, katılanın borcunu ödemesi için kendisine verdiği parayı istediği, fakat katılanın borcu ödeyecek durumu olmadığından sanığın suça konu senedi katılana tükenmez kalemle imzalattırdığı, miktar kısmına ise kurşun kalemle 1.200,00 TL yazdığı, imza atıldıktan sonra sanığın kurşun kalemle yazılan 1.200,00 TL'yi silip miktar kısmına 5.000,00 TL'yi sonradan ekleyerek ve senedin diğer kısımlarını da doldurarak 08/12/2006 tarihinde vekili aracılığı ile Akkuş İcra Müdürlüğü’ne başvurarak mağdur hakkında icra takibi başlattığı, kendisine ödeme emri gelen mağdurun bu durumu öğrenmesi üzerine Akkuş İcra Hukuk Mahkemesi aracılığı ile borca ve takibe itiraz ettiği ve itirazında 5.000,00 TL'lik borcun 1.200,00 TL'sini kabul ettiği, ancak 3.800,00 TL'lik kısmın iptalini istediği, mahkeme talep gibi davanın kabulüne karar verdiği ve kesinleştiği, İstanbul ATK Fizik ihtisas dairesinden alınan ekspertiz raporuna göre, senet üzerinde yazılı 5.000,00 TL rakamın altında kurşun kalemle 1 ve 2 rakamlarının yazılı olduğunun tespit edildiği, olayda; nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçunun oluştuğu yönündeki kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıkların yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık suçu yönünden temel ceza tayini sırasında hürriyeti bağlayıcı cezanın alt sınırdan belirlendiği halde adli para cezasının alt sınırdan uzaklaşılarak tespit edilmesi,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıkların yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık suçu yönünden temel ceza tayini sırasında hürriyeti bağlayıcı cezanın alt sınırdan belirlendiği halde adli para cezasının alt sınırdan uzaklaşılarak tespit edilmesi,

2- TCK’nın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 53/1-c bendindeki “velayet hakkından; vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksunluğun” sadece sanığın kendi altsoyu yönünden koşullu salıverme tarihine kadar süreceği, altsoyu haricindekiler yönünden ise yoksunluğun hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılık aynı Kanunun 322. maddesi gereğince yeniden yargılamayı gerektirmediğinden; hüküm fıkrasından TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin çıkartılıp yerine, “sanığın TCK'nın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın c bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık haklarından koşullu salıverilme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına” denilmek ve adli para cezasına ilişkin sırasıyla "240 gün", "60 gün" ve "1000 TL" adli para cezası terimlerinin tamamen çıkartılarak yerine, sırasıyla "5 gün", "1 gün" , "1 gün" ve “20 TL” adli para cezası ibaresinin eklenmesi suretiyle suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09/12/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13751, Karar No: 2012/16111, Tarih: 15.10.2012

**11. Hukuk Dairesi         2012/13751 E.  ,  2012/16111 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

VEKİLİ : AV. ...

DAVALILAR : 1- ...

2- ...

3- CAN KARDEŞLER SU ÜRÜNLERİ SAN. VE TİC. A.Ş.

VEKİLİ : AV. ...

4- ...

ASLİ MADAHİL : BURAK BALIKÇILIK SU ÜR. SAN. NAK. VE TİC. LTD. ŞTİ.

VEKİLİ : AV. ... Ö.......

Taraflar arasında görülen davada Trabzon Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 29/05/2012 tarih ve 2011/104-2012/117 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ... dışındaki davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin, davalı şirket yönetim kurulu başkanı olan davalılardan ... ile anlaşmazlığa düşmesi sonucunda, şirket yönetiminden istifa etmesi üzerine, davalılar ... ile oğlu Beytullah Kaya'nın çift imza ile şirketin temsilini gerçekleştirdiklerini ve bu andan itibaren şirketin tüm imkanlarını kendi aile bireylerinin kurduğu rakip firmaya kullandırarak, davalı şirketin içini boşaltmaya başladıklarını, şirketin kârından ortaklara kâr payı dağıtılmadığı gibi, elde edilen kârların da sermayeye eklenmediğini, davalıların şirketten alarak başka yere aktardıkları avansları şirkete geri ödenmediklerini ileri sürerek, davalı şirkete kayyım atanmasına, davalıların şirkete verdikleri zararın tespiti ile şimdilik 10.000 TL'nın davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak müvekkiline ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, aslında şirketi davacı ile eski ortaklardan olan babası Remzi Kaya'nın zarara uğrattıklarını, davalı şirketin yüksek kâr potansiyeli olan bir şirket olduğunu, esasında müvekkillerinin mağdur edildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı ..., davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, dosya kapsamı ve davalı şirketin sicil kaydı dikkate alınarak davanın, davacı şirket ortağının, davalı şirket ve davalı şirketin yönetiminde olan diğer davalılardan talep ettiği kâr payı ve zarar ziyan bedeline ilişkin olup, davalı şirketin sicil kaydına göre şirket merkezinin yargı yetkisi açısından Vakfıkebir mahkemelerinin yargı yetkisinde olduğu, bu durumda 6100 Sayılı HMK'nun 14/2. maddesi gereğince, davalı şirket merkezinin bulunduğu yer mahkemesinin kesin yetkili sayıldığı gerekçesiyle, dava dilekçesinin yetki yönünden reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir.

.../...

S/2

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillere gerektirici sebeplere göre, davalı ... dışındaki davalılar vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir.

.../...

S/2

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillere gerektirici sebeplere göre, davalı ... dışındaki davalılar vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı ... dışındaki davalılar vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 15/10/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

22/10/2012 - KNR
Yargıtay — Esas No: 2023/20794, Karar No: 2024/16839, Tarih: 18.11.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/20794 E.  ,  2024/16839 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 10.11.2022

SAYISI : 2022/2328 E., 2022/2340 K.

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme

KARAR : Temyiz isteminin reddine

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ek kararın onanması

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 10.11.2022 tarihli ve 2022/2328 Esas, 2022/2340 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun’un 286/2-a maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile aynı Kanun’un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296/1. maddesinin ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş ise …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm uyarınca; İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 10.11.2022 tarihli ve 2022/2328 Esas, 2022/2340 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, aynı Kanun’un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İstanbul 36. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1707, Karar No: 2018/6247, Tarih: 16.10.2018

**4. Hukuk Dairesi         2016/1707 E.  ,  2018/6247 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 18/08/2014 gününde verilen dilekçe ile haksız fiil nedeniyle maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine dair dair verilen 15/10/2015 günlü kararın Yargıtay’da duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle daha önceden belirlenen 16/10/2018 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine taraflardan kimsenin gelmediği görüldü, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hâkimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kâğıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız fiil nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, ... ile davalının işletmesi arasında bulunan Paşalimanı caddesi üzerindeki asırlık çınar ağaçlarının, davalı tarafından izinsiz şekilde budandığını, ağaçların kuruması için gövde boyunca kesikler oluşturulduğunu, vatandaşların ihbarı üzerine belediye ekipleri tarafından durumun tespit edildiğini ve müdahale edildiğini belirterek maddi tazminat isteminde bulunmuştur.

Davalı, davanın yasal dayanaktan yoksun olduğunu belirterek reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davaya konu ağaçların davalı şirket çalışanları tarafından budandığı ve kesildiği iddiasının ispatlanamadığı gibi, bu ağaçlarla ilgili iyileştirme çalışmalarının davacı kurumca yapılmasının da söz konusu olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya kapsamından, davalı şirketin işletmesi ile ... arasında yer alan ve ... 2 Numaralı Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Komisyonu kararında da belirtildiği üzere Boğaziçi Sit Alanı Öngörünüm bölgesinde kalan, Belediye mülkiyetindeki ... caddesi üzerinde çınar ağaçları bulunduğu anlaşılmaktadır. Yargılama sırasında ifadesine de başvurulan tanık ... tarafından, bu ağaçların işletmenin manzarasını kapattığı gerekçesiyle davalı şirket çalışanlarınca izinsiz budandığı belirtilerek çeşitli kurumlara başvurularda bulunulmuştur. Zabıta ekipleri tarafından tutulan 05/05/2013 tarihli raporda, şikayet üzerine olay yerine gidildiği, yapılan denetimde çöp konteynerinin yanında büyük bir ağaç dalının kesildiğinin tespit edildiği ve fotoğraflandığı belirtilmiştir. ... Belediye Başkanlığı Zabıta Müdürlüğünce Park ve Bahçeler Müdürlüğüne gönderilen 07/05/2013 tarihli yazıda; çöp konteyneri yanındaki büyük bir ağaç dalının, ... 1963 ... ünvanlı iş yeri ilgilileri tarafından kesildiğinin tespit edildiği bildirilmiştir. Tanık tarafından