muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/5551, Karar No: 2013/2687, Tarih: 01.04.2013

**1. Ceza Dairesi         2012/5551 E.  ,  2013/2687 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma suçunun işlenmesini kolaylaştırmak maksadıyla öldürmeye teşebbüs, bu suça yardım, yağma

HÜKÜM : 1-Sanık ... Tekin: TCK.nun 82/1-h, 35/2, 31/3, 62, 54, 63 maddeleri uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası.

TCK.nun 149/1-a-c, 31/3, 62, 63 maddeleri uyarınca 6 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası.

2-Sanıklar ... ve ...: TCK.nun 82/1-h, 35/2, 39/2, 31/3, 62, 54,63 maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis cezası.

TCK.nun 149/1-a-c, 31/3, 62, 63 maddeleri uyarınca 6 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-Sanık ... hakkında hükmolunan ceza miktarlarına göre, sanık müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin CMUK.nun 318. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

2-Olay günü, işyerine gitmek için mağdur ...'in, Halkalı-Sirkeci banliyö trenine bindiği, mağdurun bulunduğu vagonun boşalmasını bekleyen sanıklar ..., ... ve ...n mağdurun bulunduğu vagona binerek mağdurun etrafını sardıkları, içlerinden Muhemmed'in bıçak çıkararak, mağdurdan parasını istediği, mağdurun 4 TL bozuk parayı cebinden çıkarıp sanık ...'e teslim ettiği, sanıkların mağdurdan ceplerini de boşaltmasını istediği sırada, sanık ...'in bıçakla mağdurun göğsüne vurmaya başladığı, bu sırada sanıklar ... ve ...'in de mağdurun ellerini ve bacaklarını Tuttukları, sanık ...'in eylemlerine devam ederek mağduru toplam 7 kez bıçaklayarak, trenin durması üzerine vagondan çıkarak olay yerinden kaçtıkları olayda; sanıklar Sezer ve ...’ın, diğer sanık ... ile fikir ve eylem birliği içerisinde suçun işlenişi üzerinde ortak hakimiyet kurmak suretiyle müşterek fail olarak eylemlerini gerçekleştirdiği anlaşıldığı halde, sanıkların 5237 sayılı TCK.nun 37.maddesi kapsamında suça müşterek fail yerine, aynı Yasanın 39.maddesi uyarınca yardım eden olarak katıldıklarının kabulü ile yazılı şekilde hüküm kurulması, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

3-Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar ..., ve ...'in nitelikli yağma; sanık ...'in mağdur ...'i yağma suçunun işlenmesini kolaylaştırmak için öldürmeye teşebbüs, sanıklar ... ve...'in, mağdura yönelik eylemlerinin sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde, sanık ...in yağma suçunun işlenmesini kolaylaştırmak için öldürmeye teşebbüs, sanıklar... ve ...'ın nitelikli yağma suçlarının niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıklar ...ve ... müdafiilerinin sübuta vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 01/04/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14109, Karar No: 2018/12519, Tarih: 19.09.2018

**1. Hukuk Dairesi         2015/14109 E.  ,  2018/12519 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen......davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde duruşma istemli olarak temyiz edilmiş olmakla, duruşma isteminin değerden reddine karar verildikten sonra Tetkik Hâkimi ...’ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı miras payı oranında............ olmadığı takdirde isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, yapılan temlik işleminin muvazaalı olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden, 1927 doğumlu mirasbırakan ...’ın 06.04.2007 tarihinde öldüğü, geriye mirasçı olarak eşi ..., davacı ...... ile dava dışı çocukları .........ve kendisinden önce ölen kızı......’den olma torunlarının kaldıkları, davalı ...’nin murisin oğlu......’in eşi olduğu, mirasbırakanın 653 parsel sayılı taşınmazda adına kayıtlı olan 1/8 payını 20.10.2005 tarihinde satış yolu ile gelini ...... adına temlik ettiği anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere, uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı ... sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda, yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 01.04.1974 tarihli 1/2 sayılı......Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 706., Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 237. (Borçlar Kanunu'nun (BK) 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olaya gelince;murisin dava dışı çocuklarından tanık olarak dinlenen ............’nin, yine mirasçı olmayan ve tanık olarak dinlenen üçüncü kişilerin muris tarafından davalıya temlikin mal kaçırma amacı ile yapıldığı yolunda beyanda bulunmadıkları, öte yandan dinlenen tanık beyanlarından murisin mirasçılarından mal kaçırmasını gerektirir bir sebebin ortaya konulamadığı, böylece davacının temlikin muvazaalı olduğu iddiasını kanıtlayamadığı anlaşılmaktadır.

Hâl böyle olunca, davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Davalının yerinde bulunan temyiz itirazlarının kabulü ile, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 19.09.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/8188, Karar No: 2023/6218, Tarih: 11.10.2023

**9. Ceza Dairesi         2023/8188 E.  ,  2023/6218 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/532 E., 2023/519 K.

SUÇLAR : Çocuğun cinsel istismarı, cinsel taciz

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmî ret, kısmî onama

Cinsel taciz suçuna ilişkin temyiz istemi yönünden;

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında cinsel taciz suçundan hükmolunan cezanın tür ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararları dikkate alındığında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca anılan hükmün temyizinin mümkün olmadığı anlaşılmıştır.

Çocuğun cinsel istismarı suçu yönünden;

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, İlk Derece Mahkemesinde silahların eşitliği ve çelişmeli yargılama ilkesi doğrultusunda savunmaya yeterli imkânın sağlanması ve bu hakkın etkin şekilde kullandırılmış olması, temyiz denetiminde sınırsız şekilde yazılı savunmayı kullanabilme olanağının bulunması karşısında savunma hakkının kısıtlanması söz konusu olmadığından, 01.02.2018 tarihli ve 7079 sayılı Kanun'un 94 üncü maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca takdiren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 30.11.2022 tarihli ve 2022/379 Esas, 2022/461 Karar sayılı kararı ile;

a. Sanık hakkında cinsel taciz suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 105 inci maddesinin birinci fıkrası ve ikinci fıkrasının (d) bendi ve aynı Kanun'un 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

b. Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının üçüncü cümlesi ve aynı Kanun'un 43 üncü maddesi uyarınca 16 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

Karar verilmiştir.

b. Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının üçüncü cümlesi ve aynı Kanun'un 43 üncü maddesi uyarınca 16 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

Karar verilmiştir.

2. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 15.03.2023 tarihli ve 2023/532 Esas, 2023/519 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik, 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi uyarınca duruşma açılmaksızın yapılan inceleme neticesinde İlk Derece Mahkemesi kararının A bendinin 1 numaralı paragrafında yer alan '' TCK'nın 103. Maddesinin 1. Fıkrasının 3. cümlesi'' ibaresinin çıkartılarak yerine TCK'nın 103/1. Fıkra ve 1 ve 3. Cümlesi'' yazılmak suretiyle ve B bendinin 1 numaralı paragrafında ''TCK'nın 105. maddesinin 1. fıkrası'' ibaresinin çıkartılarak yerine '' TCK'nın 105/1. fıkra ve cümlesi'' yazılmak suretiyle 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi uyarınca sanık müdafii ile katılan Bakanlık vekilinin istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri

Mahkemece savunma tanıklarının dinlenilmeden karar verildiğine, olaya ilişkin görüntü kayıtlarının duruşmada izlenmediğine, savunma hazırlamak için ek süre verilmediğine, savunma hakkının kısıtlandığına, kollukça oluşturulan izleme tutanaklarıyla yetinilerek görüntüler izlenmeden karar verildiğine, sanığın suçunu ikrar etmeme sebebine dayanılarak takdiri indirim maddesinin uygulanmadığına, mağdura gönderilen mesajlar bir bütün olarak değerlendirilmeden aleyhe yorumla hükümler kurulduğuna, hükmün gerekçesiz olduğuna, teşdit uygulamasının hukuka aykırı olduğuna, mağdurun beyanlarının çelişkili olduğuna, zincirleme suç hükümlerinin şartlarının oluşmadığına, suç vasfının belirlenmesinde hataya düşüldüğüne, suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına, mahkûmiyete yeter her türlü şüpheden uzak kesin inandırıcı delil bulunmadığına ve sanık hakkında atılı suçlardan beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi

Sanık hakkında üst hadden ceza verilmesi gerektiğine hakkında takdiri indirimlerin uygulanmaması gerektiğine ve katılan Bakanlık lehine vekalet ücreti taktir edilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi

Sanık hakkında üst hadden ceza verilmesi gerektiğine hakkında takdiri indirimlerin uygulanmaması gerektiğine ve katılan Bakanlık lehine vekalet ücreti taktir edilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince'' sanığın olay tarihlerinde birden fazla kez ve farklı zamanlarda mağdur çocuk Rüzgar'ı oyun oynama bahanesiyle oturdukları sitenin tenha bir köşesine götürdüğü, burada mağduru kucağına alıp zıplattığı, cinsel amaçlı olarak ileri geri hareket ettiği, mağdur çocuğun özel bölgesine sürtündüğü, yine tespit edilemeyen bir tarihte ise ayak parmağını mağdurun ağzına soktuğu ve bu şekilde üzerine atılı oniki yaşından küçük olan çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediğinin sabit olduğu hukuki sonuç ve vicdani kanaatine varılarak sanığın eylemine uyan TCK’nın 103/1-3.cümle, 43. maddeleri gereğince cezalandırılmasına; yine sanığın olay tarihinde mağdur çocuk Rüzgar'ın kullandığı cep telefonuna '...oğlum ellerini çok yorma bu gün hıyarla da oynayacaksın' şeklinde cinsel organını kast ederek cinsel taciz içerikli mesaj gönderdiği, mağdurun sanığın hıyarla oynayacaksın şeklindeki mesajı ile sanığın kucağında hoplatma şeklindeki eylemini kastettiğini beyan ettiği, sanığın bu şekilde gerçekleştirdiği eyleminin on iki yaşından küçük çocuğa karşı elektronik haberleşme araçlarının sağladığı kolaylıktan faydalanmak suretiyle cinsel taciz suçunu oluşturduğu ve sanığın bu suçu işlediğinin sabit olduğu hukuki sonuç ve vicdani kanaatine varılarak sanığın eylemine uyan TCK’nın 105/1, 105/2-d maddeleri gereğince cezalandırılmasına; sanık hakkında verilen cezanın miktarı, tutuklulukta geçirdiği süre, işlediği sabit görülen suçun TCK'nın 100/3-a maddesinde yazılı olan işlendiği hususunda kuvvetli şüphe sebeplerinin varlığı halinde tutuklama nedeninin de varsayıldığı suçlardan olduğu gözetilerek sanığın tutukluluk halinin devamına dair aşağıdaki şekilde oy birliği ile hüküm kurulmuştur. " şeklinde gerekçe ile hükümler kurulduğu anlaşılmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği ancak hükmün A bendinin 1 numaralı paragrafında yer alan '' TCK'nın 103. Maddesinin 1. Fıkrasının 3. cümlesi'' ibaresinin çıkartılarak yerine "TCK'nın 103/1. Fıkra ve 1 ve 3. Cümlesi'' yazılmak suretiyle ve hükmün B bendinin 1 numaralı paragrafında ''TCK'nın 105. maddesinin 1. Fıkrası'' ibaresinin çıkartılarak yerine '' TCK'nın 105/1. fıkra ve cümlesi'' yazılmak suretiyle istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Cinsel Taciz Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

IV. GEREKÇE

A. Cinsel Taciz Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

İlk Derece Mahkemesince hükmolunan cezanın tür ve miktarları ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararları nazara alınarak 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, katılan Bakanlık vekili ve sanık müdafiinin temyiz istemlerinin aynı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca reddine karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir.

B. Çocuğun Cinsel İstismarı Suçu Yönünden

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfının ve yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen inceleme neticesinde vakî istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine dair kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

A. Cinsel Taciz Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenlerle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 15.03.2023 tarihli ve 2023/532 Esas, 2023/519 Karar sayılı kararında katılan Bakanlık vekili ve sanık müdafiinin temyiz istemlerinin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Çocuğun Cinsel İstismarı Suçu Yönünden

Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenlerle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 15.03.2023 tarihli ve 2023/532 Esas, 2023/519 Karar sayılı kararında katılan Bakanlık vekili ve sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

11.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19876, Karar No: 2015/5480, Tarih: 07.04.2015

**17. Hukuk Dairesi         2013/19876 E.  ,  2015/5480 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili şirkete tüm işyeri sigorta poliçesi ile sigortalanan, dava dışı ... kiracı sıfatıyla işyeri olarak kullandığı 5 katlı binanın, 14.06.2011 tarihinde yağan yoğun yağmurun davalıya ait komşu 11 nolu binadaki tadilat çalışmaları nedeniyle sigortalı taşınmazın üst katındaki ofis bölümüne ve oradan da alt kattaki diğer bölümlere sirayet etmesi neticesinde hasar gördüğünü, eksper raporuna göre sigortalıya 10.10.2011 tarihinde 2.460,00 TL ödeme yaptıklarını, davalının hasardan BK 69 maddesi gereğince kusursuz sorumlu olduğunu, rücu hakları doğduğu için davalıya ilamsız icra takibi yaptıklarını ancak davalının itiraz ettiğini belirterek itirazın iptali ile takibin devamına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... vekili, hasarın oluşumunda kusurları olmadığını, hasarın davacı şirket tarafından sigortalanan komşu binada akar borusunun bitişik nizam binalarda olmaması gereken şekilde orta kısma konulması ve borunun bakımının yapılmamasından kaynaklandığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, hasarın davalıya ait komşu binadaki tadilat çalışmalarından kaynaklanmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 3,40 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 07.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/14564, Karar No: 2020/9453, Tarih: 28.09.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/14564 E.  ,  2020/9453 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli hırsızlık suçundan sanık ...'in, 5237 sayılı Türk-Ceza Kanunu’nun 142/1-e ve 62. maddeleri gereğince 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 58/6. maddesi gereğince cezalarının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine dair İNEGÖL 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 22/01/2019 tarihli ve 2017/367 esas, 2019/32 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 25/10/2020 gün ve 94660652-105-16- 11128-2019-Kyb sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 28/02/2020 gün ve 2020/27544 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Dosya kapsamına göre;

1-Sanığın tekerrüre esas alınan Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 11/10/2011 tarihli ve 2009/373 esas, 2011/377 sayılı ilamına konu suç tarihinin 18/06/2008 olduğu, kayden 19/09/1991 doğumlu olan sanığın söz konusu ilâma konu suçu işlediği tarihte 15-18 yaş grubu aralığında bulunduğu, 5237 sayılı Kanun'un 58/5. maddesinde yer alan “Fiili işlediği sırada on sekiz yaşım doldurmamış olan kişilerin işlediği suçlar dolayısıyla tekerrür hükümleri uygulanmaz” şeklindeki hüküm karşısında, Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 11/10/2011 tarihli ve 2009/373 esas, 2011/377 sayılı ilamının tekerrüre esas alınamayacağı; ancak sanığa ait adli sicil kaydındaki anılan Kanun’un 179/2. maddesi uyarınca verilmiş hapisten çevrili 500,00 TL adlî para cezasını içeren İnegöl 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 02/12/2014 tarihli ve 2014/360 esas, 2014/768 karar sayılı ilâmın tekerrüre esas olduğunun ve bu mahkumiyet hükmünün tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesinde,

2-Somut olayda, başka bir suç işlediği iddiasıyla yakalanan sanığın üst aramasında suça konu motosiklete ait olduğu anlaşılan ruhsatın çıkması üzerine sanığın motosikleti bırakmış olduğu yeri gösterdiğinin ve bu gösterdiği yerde bulunan suça konu motosikletin hasarlı şekilde katılana iade edildiğinin anlaşılması karşısında, katılandan kısmi iade nedeniyle sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına rıza gösterip göstermediği sorularak sonucuna göre 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 168/1-4. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden, 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ: