muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/359, Karar No: 2025/1177, Tarih: 17.02.2025

2. Davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının incelemesine gelince; tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyulan bozma ilamı doğrultusunda inceleme ve araştırma yapılarak, mevcut deliller takdir edilerek karar verildiğine, uygulanması gereken hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığına, bozmaya uyulmakla taraflar lehine ve aleyhine kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça imkan olmadığı gibi 6100 sayılı Kanun’un Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun’un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerin biri de var olmadığına göre, davalı ... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

3. Ancak; İlk Derece Mahkemesinin 30.03.2016 tarihli ve 2013/391 Esas, 2016/196 Karar sayılı önceki kararı ile bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen 10.528,23 m² yüzölçümündeki taşınmazın davacı adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş olup, İlk Derece Mahkemesinin bu kararı, davacı ... tarafından temyiz edilmeyip yalnızca davalı ... vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiş olmakla taşınmazın (A) harfi ile gösterilen (10528,23 m²) bölümü yönünden önceki hüküm, usuli kazanılmış hak ilkesi gereğince davacı ... yönünden kesinleşmiş olduğu halde İlk Derece Mahkemesince, bu durum dikkate alınmaksızın, önceki hükmü temyiz eden davalı ... lehine oluşan usuli kazanılmış hakkı ortadan kaldıracak şekilde, (A+B) harfi ile gösterilen toplam 12.830,41 m² yüzölçümündeki taşınmazın davacı adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olduğundan hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile İlk Derece Mahkemesinin 23.06.2022 tarihli ek kararının ONANMASINA,

Yukarıda (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE,

Davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının, yukarıda (3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle kabulü ile İlk Derece Mahkemesinin esasa ilişkin kararının, 6100 sayılı Kanun'un Geçici 3 üncü maddesi yollaması ile 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA,

1086 sayılı Kanun'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yoluna başvurulabileceğine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

17.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1545, Karar No: 2014/11819, Tarih: 27.10.2014

**10. Ceza Dairesi         2012/1545 E.  ,  2014/11819 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 10 - 2010/282195

Mahkeme : BODRUM 1. Sulh Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi- Numarası : 03/12/2009 - 2009/689 esas ve 2009/1495 karar

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında, denetimli serbestlik tedbirinin gereklerine uymayan sanık hakkında davaya devam edilerek hüküm verileceği öngörüldüğünden; duruşma için sanığa gönderilen davetiyenin “denetimli serbestlik tedbirine uymadığının iddia edilmesi nedeniyle, bir mazereti varsa gelip bildirmesi, gelmediği ve bir mazeret bildirmediği takdirde denetimli serbestlik tedbirine uymadığı kabul edilerek hakkında cezaya hükmolunacağı” uyarısı ile birlikte duruşma tarihi ve saati yazılarak sanığa tebliğ edilmesi gerektiği gözetilmeden, belirtilen nitelikte uyarıyı içermeyen ve tanınmadığından iade edilen tebligatla yetinilerek mahkûmiyet hükmü kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 27/10/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/30164, Karar No: 2012/28705, Tarih: 27.12.2012

**12. Ceza Dairesi         2012/30164 E.  ,  2012/28705 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Taksirle yaralama ve hayvanın tehlike yaratabilecek şekilde serbest bırakılması suçlarından sanık ...'ın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 89/1, 52, 177/1 ve 62/1. maddeleri uyarınca 1.500 Türk Lirası ve 500 Türk Lirası adli para cezaları ile cezalandırılmasına dair Bulancak Sulh Ceza Mahkemesinin 14.05.2012 tarih ve 2012/206-309 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 177. maddesinde tanımlanan suçun tehlike suçu olması karşısında, suçun oluşabilmesi için bu gibi hayvanların bir zarar meydana getirmesi şartı aranmadığı, bu itibarla bir zarar meydana gelmesi durumunda, eylemin vasıf değiştireceği ve sanığın en ağır cezayı gerektiren suçtan sorumlu olacağı, somut olayda sanığın sahibi olduğu köpeğin mağduru yaralamış olması nedeniyle tehlikenin gerçekleştiği ve eylemin taksirle yaralama suçunu oluşturduğu, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 44. maddesi gereğince sanığın ayrıca hayvanın tehlike yaratabilecek şekilde serbest bırakılması suçundan cezalandırılamayacağı gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309.maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü'nün 05.07.2012 gün ve 40696 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 20.07.2012 gün ve KYB-2012/189554 sayılı tebliğnamesi ile daireye ihbar ve dava evrakı tevdi kılınmakla;

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma talebine atfen düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına göre yerinde görüldüğünden, Bulancak Sulh Ceza Mahkemesinin 14.05.2012 tarih ve 2012/206-309 sayılı kararının CMK'nın 309. maddesi uyarınca hayvanın tehlike yaratabilecek şekilde serbest bırakılması suçu yönünden BOZULMASINA, bu suçtan verilen cezanın çektirilmemesine, sanığın sahibi olduğu köpeğin mağduru yaralaması şeklinde meydana gelen olayda, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 177. maddesinde tanımlanan suçun tehlike suçu olması karşısında, bu eylemden dolayı bir zarar meydana gelmesi durumunda eylemin vasıf değiştireceği ve tehlikenin gerçekleşmesi nedeniyle sanığın ayrıca TCK'nın 177. maddesinde düzenlenen suçtan cezalandırılamayacağı bu itibarla, "hayvanın tehlike yaratabilecek şekilde serbest bırakılması" suçundan sanık hakkında, ayrıca hüküm kurulmasına yer olmadığına, dosyanın mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/39988, Karar No: 2017/20204, Tarih: 02.10.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/39988 E.  ,  2017/20204 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin halen arıza bakım onarım bölümünde teknisyen olarak çalıştığını, ancak dayalı asıl işverenlik, alt işveren firması ile muvazaalı ilişki içerisine girerek 4857 Sayılı İş Kanununun 2. maddesine aykırı bir şekilde Asıl İşi Kanundaki Şartlar Olmaksızın Bölmek Suretiyle müvekkilinin işvereni konumunda gösterilen firmalara ihale edildiğini, müvekkilinin yaptığı iş yardımcı iş olmayıp asıl iş kapsamında yer aldığını beyanla ödenmeyen ücret farkı alacağı,iş güçlüğü tazminatı, toplu iş sözleşmesinden doğan ikramiye alacağı ve 6772 sayılı yasa gereği ödenen ilave tediye alacakları davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalının Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, hükmüne uyulan bozma ilamı doğrultusunda karar verilmiş olmasına göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında işçiye ödenen aylık ücretin miktarı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Taraflar arasında ücretin miktarı konusunda uyuşmazlık vardır.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 32. maddesinin ilk fıkrasında, genel anlamda ücret, bir kimseye bir iş karşılığında işveren veya üçüncü kişiler tarafından sağlanan ve para ile ödenen tutar olarak tanımlanmıştır.

İş sözleşmesinin tarafları, asgarî ücretin altında kalmamak kaydıyla sözleşme özgürlüğü çerçevesinde ücretin miktarını serbestçe kararlaştırabilirler. İş sözleşmesinde ücretin miktarının açıkça belirtilmemiş olması, taraflar arasında iş sözleşmesinin bulunmadığı anlamına gelmez. Böyle bir durumda dahi ücret, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 401. maddesine göre tespit olunmalıdır. İş sözleşmesinde ücretin kararlaştırılmadığı hallerde ücretin miktarı, asgari ücretten az olmamak üzere emsal ücret göz önünde tutularak belirlenir.

4857 sayılı Kanun’un 8. maddesinde, işçi ile işveren arasında yazılı iş sözleşmesi yapılmayan hallerde en geç iki ay içinde işçiye çalışma şartlarını, temel ücret ve varsa eklerini, ücret ödeme zamanını belirten bir belgenin verilmesi zorunlu tutulmuştur. Aynı Kanun’un 37. maddesinde, işçi ücretlerinin işyerinde ödenmesi ya da banka hesabına yatırılması hallerinde, ücret hesap pusulası türünde bir belgenin işçiye verilmesinin zorunlu olduğu hükme bağlanmıştır. Usulünce düzenlenmiş olan bu tür belgeler, işçinin ücreti noktasında işverenden sadır olan yazılı delil niteliğindedir. Kişi kendi muvazaasına dayanamayacağından, belgenin muvazaalı biçimde işçinin isteği üzerine verildiği iddiası işverence ileri sürülemez. Ancak böyle bir husus ileri sürülsün ya da sürülmesin, muvazaa olgusu mahkemece re'sen araştırılmalıdır.

Çalışma hayatında daha az vergi ya da sigorta primi ödenmesi amacıyla zaman zaman, iş sözleşmesi veya ücret bordrolarında gösterilen ücretlerin gerçeği yansıtmadığı görülmektedir. Bu durumda gerçek ücretin tespiti önem kazanır. İşçinin kıdemi, meslek unvanı, fiilen yaptığı iş, işyerinin özellikleri ve emsal işçilere ödenen ücretler gibi hususlar dikkate alındığında imzalı bordrolarda yer alan ücretin gerçeği yansıtmadığı şüphesi ortaya çıktığında, bu konuda tanık beyanları gözetilmeli ve işçinin meslekte geçirdiği süre, işyerinde çalıştığı tarihler, meslek unvanı ve fiilen yaptığı iş bildirilerek, ilgili işçi ve işveren kuruluşları ile Türkiye İstatistik Kurumu Başkanlığı internet sitesinde bulunan “Kazanç bilgisi sorgulama” ekranından emsal ücretin ne olabileceği araştırılmalı ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek bir sonuca gidilmelidir.

Somut olayda; mahkemece davacının talebi bulunan 23.05.2012-21.12.2012 dönemi için 1.418,40 TL brüt ücret belirlenmiş ve belirleme baş tekniker olarak çalışan işçi emsal alınarak yapılmıştır. Davalı itirzı ve tanık beyanları davacının teknisyen olduğu yönündedir. Öncelikle davacının fiilen çalıştığı görev alanı ve statüsü süpheden uzak şekilde netleştirilmeli ardından kendisine kıdem ve konum itibariyle emsal teşkil edebilecek işçi bilgileri ve yukarıda söz edilen ayrıntılı ücret araştırması neticesinde alacak kalemleri belirlenmelidir. Eksik inceleme ile ücretin yazılı şekilde kabul edilerek hüküm altına alınması yerinde olmamıştır.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 02.10.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2398, Karar No: 2014/5754, Tarih: 25.03.2014

**19. Hukuk Dairesi         2014/2398 E.  ,  2014/5754 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 7. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 08/03/2013

NUMARASI : 2011/424-2013/81

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacılar vekili, keşidecisi davacılardan C.. T.. ve diğer davacı S.. T..'ün ciranta olduğu 10.000 TL'lik çekin makbuz karşılığı davalı hamil T.. B..'a ödendiğini ve 02.10.2009 tarihli ibraname alındığı halde çekin iade edilmeyip icra takibine başlandığını, çekin keşide tarihinin 01.03.2010 olarak tahrif edildiğini, bu paraf imzanın keşideciye ait olmadığını, davalı T.. B..'ın dosya alacağını davalı A.. A..'a takipten sonra 12.04.2010 tarihinde temlik ettiğini, haciz baskısı ile 2.000 TL ödenmek zorunda kaldığını ileri sürerek takip dayanağı çekten dolayı borçlu olmadığının tespitine, ödenilen paranın istirdadına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davalı T.. B..'ın davalı A.. A.. yanında garson olarak çalıştığını, çek ödendikten sonra davalı tarafın rızası ile çekin keşide tarihinin değiştirildiğini, ödemeyince T.. B..'ın bankaya ibraz ettiğini, ibra belgesinin davalı T.. B..'dan zorla, tehditle alındığını, alacağın müvekkili A.. A..'a temlik edildiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece toplanan delillere göre, çekin ön yüzündeki keşideci imzası ile değiştirilmiş olan keşide tarihindeki imzanın aynı kişiye ait olduğu, keşide tarihindeki değişikliğin ibra tarihinden sonra yapıldığını, değiştirilmiş keşide tarihindeki imzanın çek keşide eden şahsa ait olduğunun kabulü gerektiği gerekçesiyle, ispatlanamayan davanın reddine, İİK'nun 72. maddesi uyarınca çek bedelinin %20'si oranındaki tazminatın davacıdan tahsili ile davalıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davacılar vekilince temyiz edilmiştir.

Takip ve dava konusu çekin keşidecisi davacı C.. T.. ile lehdar ciranta S.. T..'ün açtığı işbu davalarında, takip konusu çek bedelinin ödenip hamil T.. B..'dan ibraname alındığını, bu ibranameden sonra çekin keşide tarihinde tahrifat yapılarak sahte paraf atıldığını iddia etmişlerdir. Anılan çekle ilgili olarak Fatih Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2011/1218 soruşturma nolu hazırlık evrakında, davalı T.. B.. ve alacağı temlik alan davalı A.. A.. aleyhine, “resmi belgede sahtecilik” suçundan şikayetçi olmuşlar, Cumhuriyet Savcılığı'nca alınan 28.04.2011 tarihli Adli Tıp ve Grafoloji Uzmanı Uzm.Dr.A.. D..'nun raporunda “... 2- İnceleme konusu çek aslının ön yüzündeki keşideci imzasının ve değiştirilmiş keşide tarihinin yanındaki imzanın aynı el ürünü olduğu, sözkonusu bu iki imza ile C.. T..'ün mukayese imza örnekleri arasında yapılan karşılaştırmalarda; .... bazı farklılıklar tespit (imzanın başlangıcı, ortasındaki örgüleme, genel eğim, imzanın sonlandırılışı vb.) edildiğinden, bu iki imzanın C.. T..'ün mukayese imza örneklerine kıyasla adı geçenin eli ürünü olmadığının ve sözkonusu iki imzanın C.. T..'ün imzası esas alınarak taklit edildiğinin kabulü gerektiği, mevcut verilerle bu taklitin kimin tarafından yapıldığının belirlenemediği ...” belirtilerek, hem keşideci imzası hem de keşide tarihindeki paraf imzasının, keşideci davacıya ait olmadığı bildirilmiştir.

Hal böyle olunca; mahkemece davalı alacaklı temlik eden davalı T.. B.. tarafından verilmiş olan ibranamenin ve anılan Cumhuriyet Savcılığı'nda alınan rapor gözetilerek, davanın kabulü ile davacıların davalı T.. B..'a ve 02.10.2009 tarihli ibraname tarihinden sonra 12.04.2010 tarihinde temlik alan davalı A..B..'a borçlu olmadıklarının tespitine karar verilmesi gerekirken, ibraname ve bilirkişi raporuna aykırı düşecek şekilde “... dava konusu çekin ön yüzündeki keşideci imzası ile değiştirilmiş olan keşide tarihindeki imzanın aynı kişiye ait olduğu, keşide tarihinin de ibra tarihinden sonra yapıldığı, değiştirilmiş keşide tarihindeki imzanın çeki keşide eden şahsa ait olduğunun kabul edilmesi gerektiği anlaşılmakla ispatlanamayan davanın reddine, davacı tarafın davayı açmakta haksız olduğu anlaşılmakla İİK'nun 72. maddesi uyarınca çek bedelinin %20'si oranındaki tazminatın davacı taraftan tahsili ile davalı tarafa verilmesine karar vermek gerektiği ...” gerekçeleriyle yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmadığı gibi, davacı S.. T.. yargılama sırasında 12.12.2010 tarihinde vefat etmekle mirasçılarının davaya dahil edilerek karar başlığının davacı hanesinde gösterilmemiş olmaları da doğru bulunmamıştır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün temyiz eden davacılar yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 25.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/8345, Karar No: 2023/11656, Tarih: 01.11.2023

**4. Hukuk Dairesi         2023/8345 E.  ,  2023/11656 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2021/312 Değişik İş-2021/312 Karar

HÜKÜM/KARAR : Davacının itirazının kabulüne

Taraflar arasındaki sigorta tahkim yargılaması sonunda Uyuşmazlık Hakem Heyetince başvurunun reddine karar verilmiştir.

Karara davacı vekili tarafından itiraz edilmesi üzerine, İtiraz Hakem Heyeti davacının itirazının kabulü ile Uyuşmazlık Hakem Heyeti kararı kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle başvurunun kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İtiraz Hakem Heyeti kararı davacı vekili ve davalı ... AŞ. vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Dava dilekçesinde;müvekkilinin yolcu olarak bulunduğu davalı ....'ye sigortalı araç ile davalı Halk Sigorta A.Ş'ye sigortalı aracın 18.06.2013 tarihinde yaptığı kaza neticesinde malul kaldığını, belirsiz alacak davası olarak ikame edilen davada şimdilik 5.100,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatının 25.07.2020 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ... AŞ.'den, 2.250,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatının ise 27.07.2020 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı Halk Sigorta AŞ.'den tahsilini talep etmiştir.

Davacı vekili 26.04.2021 tarihinde Axa Sigorta A.Ş. yönünden 66.400,30 TL, davalı Halk Sigorta AŞ. yönünden 22.133,43 TL olarak talebini artırmıştır.

II. CEVAP

Davalı Halk Siogarta A.Ş. vekili; ibraz edilen raporun geçerli bir rapor olmadığını, tahkime başvuru koşullarının yerine getirilmediğini, kendilerine gerekli belgeler ile başvuru yapılmadığını, maluliyet oranının tespiti gerektiğini, Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik hükümlerine uygun rapor alınmasını talep ettiklerini, aktüer sıftına sahip bilirkişice TRH 2010 Yaşam Tablosu ve %1,8 teknik faize göre hesaplama yapılarak tazminattan müterafık kusur indirimi yapılmasını talep ettiklerini, avans faizi isteminin reddini, vekalet ücretinin asliye mahkemeleri için Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nde (AAÜT) öngörülen miktarın 1/5'i oranında olması gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ... AŞ vekili; maluliyet raporunu kabul etmediklerini, çocuk koltuğu kullanılmadığını müterafık kusur indirimi yapılmasını talep ettiklerini, faize talebinin haksız olduğunu, davacı lehine AAÜT'de belirtilen miktarın 1/5'i oranında vekalet ücretine hükmedilebileceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI

Davalı ... AŞ vekili; maluliyet raporunu kabul etmediklerini, çocuk koltuğu kullanılmadığını müterafık kusur indirimi yapılmasını talep ettiklerini, faize talebinin haksız olduğunu, davacı lehine AAÜT'de belirtilen miktarın 1/5'i oranında vekalet ücretine hükmedilebileceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. UYUŞMAZLIK HAKEM HEYETİ KARARI

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının yolcu olarak bulunduğu davalı ...'ye sigortalı plakalı aracın 01.01.2013-01.01.2014 tarihlerini kapsayan, davalı Halk Sigorta A.Ş.'ye sigortalı olan plakalı aracın ise 29.12.2012-29.12.2013 tarihlerini kapsar şekilde poliçesi bulunduğu, dosyaya ibraz edilen maluliyet raporu ile davacının %5 oranında maluliyeti olduğunun bildirildiği, davalı .... vekilinin ise aldıkları tıbbi mütalaa raporu ile tanımlanan yara izinin yönetmelik kapsamında yer almadığını bildirildiği, ancak 20.02.2019 tarihinden itibaren düzenlenecek sağlık kurulu raporlarının Erişkinler İçin Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik hükümlerine göre tanzim edilmesi gerektiği, raporda yönetmelik gereği olması gereken gerekli uzman branş hekimlerinin bulunmadığı gibi yönetmelikte deri ve yanık arızaları için vücudun %1-9 oranını kaplayan keloid hipertrofisi için sakatlık oranı belirtildiği oysa davacının kafasında oluşan 3x3 cm lik skar izinin özür kabulü için cetvelde belirlenen asgari %1 'lik değerin dahi altında kaldığı, hem heyet teşkili hem rapor türü şartları dikkate alındığında gereken sağlık kurulu raporunun ibraz edilmediği gerekçesiyle," başvurunun usulden reddine karar verilmiştir.

IV. İTİRAZ

A. İtiraz Yoluna Başvuranlar

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili itiraz başvurusunda bulunmuştur.

B. İtiraz Sebepleri

Davacı vekili; raporun kaza tarihi itibarıyla yürürlükte olan Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği hükümlerine uygun şekilde temin edildiğini belirterek Uyuşmazlık Hakem Heyeti kararına itiraz etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

IV. İTİRAZ

A. İtiraz Yoluna Başvuranlar

Uyuşmazlık Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili itiraz başvurusunda bulunmuştur.

B. İtiraz Sebepleri

Davacı vekili; raporun kaza tarihi itibarıyla yürürlükte olan Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği hükümlerine uygun şekilde temin edildiğini belirterek Uyuşmazlık Hakem Heyeti kararına itiraz etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; verilen ara karar ile PMF 1931 Yaşam Tablosu ve TRH 2010 Yaşam Tablosu ve %1,8 teknik faiz yöntemi uyarınca alternatifli tazminat hesaplaması yapıldığı, %5 maluliyet oranı dikkate alınmak suretiyle TRH 2010 Yaşam Tablosuna göre davacının 72.042,65 TL, PMF 1931 Yaşam Tablosuna göre 88.533,73 TL tazminat miktarı belirlendiği, davacı vekilinin PMF 1931 Yaşam Tablosuna göre yapılan hesaplama miktarına göre taleplerini artırdığı, davacının yolcu olarak bulunduğu davalı .... sigortalı aracın %75 oranında, davalı Halk Sigorta AŞ. sigortalı araç sürücüsünün ise %25 oranında kusurlu olduğu, Yargıtay içtihatları ile benimsenen TRH 2010 Yaşam Tablosuna göre yapılan hesaplama ile belirlenen tazminat miktarından %75 oranında kusurlu olan Axa Sigorta AŞ'nin 54.031,99 TL, davalı Halk Sigorta AŞ' nin ise %25 kusur oranına tekabül eden 18.101,66 TL'den sorumlu olduğu, gerekçesi ile Uyuşmazlık Hakem Heyeti karanın kaldırılmasına, talebin kısmen kabulüne, 54.031,99 TL sürekli iş göremezlik tazminatının 10.08.2020 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte Axa Sigorta AŞ,'den, 18.010,66 TL sürekli iş göremezlik tazminatının 11.08.2020 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı Halk Sigorta AŞ.'den tahsiline karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İtiraz Hakem Heyetinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili ve davalı ... AŞ vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı vekili temyiz dilekçesinde; tazminat hesaplamasının TRH 2010 Yaşam Tablosu ve Progresif rant yöntemine göre yapılması gerekiği gerekçesi ile kararın bozulmasının talep etmiştir.

2. Davalı ...Ş. vekili temyiz dilekçesinde; maluliyet raporunu kabul etmediklerini, davacının çocuk koltuğunda değil de ön koltukta annesinin kucağında seyahat ettiğini, vekalet ücretinin AAÜT'de belirlenen vekalet ücretinin 1/5 oranında olması gerektiği gerekçesi ile kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; davalı ... şirketleri tarafından Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) Poliçesi ile teminat altına alınan araçların karıştığı 18.06.2013 tarihli trafik kazası sonucu yaralanıp malul kalan davacı yolcunun uğradığı sürekli iş göremezlik tazminatı talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk