muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/17572, Karar No: 2017/8842, Tarih: 01.06.2017

2-) Bozma nedenlerine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

../...

-3-

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı taraf yararına BOZULMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 01.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3172, Karar No: 2022/2995, Tarih: 24.02.2022

**11. Ceza Dairesi         2020/3172 E.  ,  2022/2995 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Defter, kayıt ve belgeleri gizleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

213 sayılı VUK'nin 139. maddesine göre; vergi incelemeleri, esas itibarıyla incelemeye tabi olanın iş yerinde yapılır. İş yerinin müsait olmaması, ölüm, işin terk edilmesi gibi zaruri sebeplerle incelemenin yerinde yapılması imkansız olur veya mükellef ve vergi sorumluları isterlerse inceleme dairede yapılabilir. İş yeri faal olan mükelleflere, defter ve belgelerin vergi dairesine getirilmesi için tebligat yapılmış olsa bile suçun unsurları oluşmayacaktır. Somut olaya gelince; vergi denetmeni tarafından defter ve belgelerini ibraz etmesi için çıkarılan tebligatın sanığa 05.04.2010 tarihinde iş yeri adresinde yapıldığı, defter ve belgelerin incelenmek üzere ibrazı için denetmenlik adresine getirilmesinin istenerek sürecin mükellef aleyhine tersine çevrilmesi; sanığın tebligat tarihinde tüm defter ve belgeleri ibraz ettiğini savunması; dosya içerisinde bulunan 04.08.2011 tarihli basit raporda 2005 yılına ait defter ve belgeleri sanığın ibraz ettiğinin belirtilmesi; 31.12.2011 tarihli vergi suçu raporunda ise, 2005 yılına ait defter ve belgelerde eksiklik olduğuna değinilmesine rağmen hangi defter ve belgelerin eksik ibraz edildiğine dair bir tespitin bulunmaması karşısında, gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti açısından; eksik belgelerin neler olduğu açıklığa kavuşturularak, varlığı noter onayı veya sair surette sabit kabul edilen defter ve belgeler olup olmadıklarının araştırılması, hesapların dairede incelenmesine imkan veren 213 sayılı VUK'nin 139/2. maddesindeki istisnalardan birinin varlığının önceden belirlenip belirlenmediğinin, iş yerinin tebligat tarihinde faal olması nedeniyle iş yeri dışında inceleme yapılmasına ilişkin bir tespit olup olmadığının vergi dairesinden sorulması, varsa belgesinin istenmesi, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, uyulmasına karar verilen Dairemizin 10.01.2019 tarih, 2016/7064 Esas ve 2019/242 Karar sayılı ilamındaki bozmanın gerekleri yerine getirilmeden eksik araştırma ve inceleme ile ve yetersiz gerekçe ile hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafisinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 24.02.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1492, Karar No: 2014/9100, Tarih: 09.06.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/1492 E.  ,  2014/9100 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : FETHİYE AİLE MAHKEMESİ

TARİHİ : 18/09/2013

NUMARASI : 2013/124-2013/58

Taraflar arasında görülen iştirak nafakasının kaldırılması davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davada, Fethiye 1. Asliye (Aile) Mahkemesinin 03.07.2009 tarih 2009/348-330 sayılı kararı ile hükmedilen 500,00 TL iştirak nafakasının 250,00 TL'ye indirilmesi istenilmiştir.

Davalı, küçüğün okula başlaması nedeniyle giderlerinin arttığını ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulü ile aylık nafakanın 250,00 TL'ye indirilmesi cihetine gidilmiş, hüküm, süresinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar, TMK’nu hükümleri çerçevesinde “anlaşmalı olarak” boşanmışlardır. Aralarında yaptıkları protokol, hukuki niteliği itibariyle Türk Medeni Kanunu hükümlerinden kaynaklanmakta ise de; genel sözleşme hükümlerine tabidir. Böylece kanunun, emredici nitelikte kamu düzeni ve genel ahlaka aykırı saymadığı hususlarda taraflar serbest iradeleriyle sözleşme yapabileceklerdir (BK, md.19). Nitekim, somut olayda, iştirak ve yoksulluk nafakaları tarafların özgür iradeleri ile protokole bağlanmış olup boşanma davasında bu anlaşma mahkemece, tarafların sosyal ve ekonomik durumlarına, çocuğun ihtiyaçlarına ve de hukuki statüye uygun bulunmuş, verilen karar temyiz edilmeyerek kesinleşmiştir. Kesin hüküm tarafları ve mahkemeyi bağlayıcıdır (HUMK, md.237).

TMK.'nun 331.maddesi hükmü uyarınca; “durumun değişmesi halinde hakim, istem üzerine nafaka miktarını yeniden belirler veya nafakayı kaldırır.”

Somut olayda, dosya içerisindeki bilgi ve belgelerden davacının sosyal ve ekonomik durumunda önemli bir değişiklik olmadığı anlaşılmaktadır. Tam tersine boşanma sırasında küçük olan müşterek çocuk büyümüş ve okula başlama seviyesinde olup, eğitim giderleri artmıştır. Boşanma davası sırasında boşanmanın temini amacı ile protokol hükümleri gereğince ödemeyi kabul eden babanın şimdi böyle bir dava açarak iştirak nafakasının indirilmesini istemesi usul ve yasaya aykırıdır. Açıklanan nedenlerle mahkemece, iştirak nafakasının indirilmesi isteminin reddine karar verilmesi gerekirken talebin kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 09.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/52, Karar No: 2016/8367, Tarih: 17.03.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/52 E.  ,  2016/8367 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, ücret alacağı, yıllık izin, fazla mesai ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili; davacının davalı Bakanlığa ait işyerinde alt işverenlerin işçisi olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin işverence haksız olarak feshedildiğini, tazminat ve alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı,yıllık izin ücreti, fazla çalışma ücreti, ulusal bayram genel tatil ücreti ve ücret alacaklarının faizleriyle birlikte davalılardan tahsilini istemiştir.

Davalı Bakanlık vekili, husumet itirazı ve zamanaşımı definde bulunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Davalı şirket vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, bilirkişi raporu doğrultusunda, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm, kanuni süresi içinde, davalılarca temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalıların sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davalı Sağlık Bakanlığının harç giderlerinden sorumlu tutulmasının doğru olup olmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 13/j bendinde genel bütçeye dahil idarelerin yargı harçlarından muaf olacağı düzenlenmiştir.

Mahkemece, davalı Sağlık Bakanlığının harçtan muaf olduğu gözetilmeden, harç giderlerinden sorumlu tutulması usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan sebeplerle hüküm fıkrasının 9. ve 10. bendlerinin silinerek yerlerine,

"9)-Davacı tarafından yatırılan 25,20 TL peşin harç ile 651,00 TL ıslah harcı olmak üzere toplam 676,20 TL harcın davalı Bakanlık harçtan muaf olmakla, davalı şirketten alınarak davacıya verilmesine,

10-Davacı tarafından yapılan 29,00 TL başvurma ve vekalet harcının davalı Bakanlık harçtan muaf olmakla, davalı şirketten alınarak davacıya verilmesine, 27,00 TL tebligat posta gideri ve 250,00 TL bilirkişi ücreti yargılama giderinin davalılardan alınarak davacıya verilmesine," rakam ve sözcüklerin yazılmasına, hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 17.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5870, Karar No: 2014/10226, Tarih: 22.09.2014

**14. Hukuk Dairesi         2014/5870 E.  ,  2014/10226 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

K A R A R

Asıl dava, mülkiyet hakkına dayalı elatmanın önlenmesi, kal ve ecrimisil isteğine ilişkindir. Birleştirilen davada ise öncelikle binaların aidiyetinin tespiti, intifa hakkı tesisi, mümkün olmadığı takdirde muhdesat bedelinin tahsili istenmiş, yargılama aşamasında davalı tescil ilamına dayanmıştır. Bu durumda davalı "birleştirilen dava davacısının" temliken tescil isteği bulunmamaktadır. Ayrıca, dosya, Yargıtay 1. Hukuk Dairesince 2013/460 Esas, 2013/4788 Karar sayılı 03.04.2013 tarihli ilamı ile mahalline iade edilmiştir.

2797 sayılı Yargıtay Kanununun 14/son maddesi gereğince 01.02.2014 tarihinde yürürlüğe giren Yargıtay Büyük Genel Kurulunun Hukuk Dairelerinin işbölümünü düzenleyen 24.01.2014 tarihli ve 2014/1 sayılı Kararı uyarınca ve davanın açıklanan niteliği itibariyle temyiz inceleme görevi Yargıtay 1. Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

Ancak, anılan Daire Başkanlığınca da görevsizlik kararı verildiğinden, görev uyuşmazlığının giderilmesi için dosyanın Yargıtay Yüksek Birinci Başkanlığına sunulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, görev sorunu giderilmek üzere dosyanın Yargıtay Yüksek Birinci Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 22.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3837, Karar No: 2011/7450, Tarih: 14.06.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/3837 E.  ,  2011/7450 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı köy tüzelkişiliği tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... köyü 101 ada 323, 326 ve 327 parsel sayılı ve sırasıyla 32012,98, 138,88 ve 757,19 m2 yüzölçümündeki taşınmazlar, belgesizden kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı ... adına tesbit edilmiştir. Davacı Hazine, taşınmazın hazine adına tespit edilmesi gerektiği iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece, davanın kabulüne, 323 ve 327 parsel sayılı taşınmazların kadastro tespit tutanağının yüzölçümü aynı kalmak üzere iptaliyle ... köyü köy boşluğu olarak Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline, 323 nolu parsel üzerindeki çeşme ve havuzun muhtesat olarak ... köyü tüzelkişiliğine ait olduğunun tapu sicilinin beyanlar hanesinde gösterilmesine, 326 parsel sayılı taşınmazın karastro tespit tutanağının iptaliyle 3402 sayılı Yasanın 16/C maddesi uyarınca tescil harici bırakılmasına karar verilmiş, hüküm davalı köy tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 26/06/1998 tarihinde ilan edilerek kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır.

1) Davalı ... tüzelkişiliğinin çekişmeli 101 ada 326 ve 327 parsel sayılı taşınmazlara yönelik temyiz itirazları yönünden;

Dava konusu taşınmaz üzerinde davalı köy tüzelkişilğinin tespit tarihine kadar 3402 sayılı Kadastro Yasasının 14.maddesi hükmünde öngörülen nizasız fasılasız 20 yıllık iktisap sağlayan süreye ulaşan ekonomik amacına uygun zilyetliğinin bulunmadığı mahkemece yapılan keşif, uygulama ve toplanıp değerlendirilen delillerle belirlenmiştir. Bu nedenler ve hükümde gösterilen diğer gerekçelere göre davalının bu parsellere yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün 101 ada 326 ve 327 parsellere yönelik ONANMASINA,

2) Davalı ... tüzelkişiliğinin çekişmeli 101 ada 323 parsel sayılı taşınmaza yönelik temyiz itirazlarına gelince;

2) Davalı ... tüzelkişiliğinin çekişmeli 101 ada 323 parsel sayılı taşınmaza yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Mahkemece 101 ada 323 parsel sayılı taşınmazın son 3 -5 yıldır harman yeri olarak kullanıldığı ve çekişmeli taşınmazın kadim köy boşluğu niteliğinde olduğu belirlendiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş ise de; ulaşılan sonuç dosya içeriğine ve toplanan delilere uygun düşmemektedir. Şöyle ki çekişmeli taşınmaz üzerinde davalı köy tarafından ekonomik amaca uygun olarak kavak ağacı yetiştirilmek suretiyle zilyetliğinin bulunduğu keşifte dinlenen yerel bilirkişi ve tutanak tanığı beyanlarından anlaşılmakta olup, bu parsel yönünden davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır. Açıklanan nedenle davalı Çivril köyü tüzelkişiliğinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün 101 ada 323 parsele yönelik BOZULMASINA 14/06/2011 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9244, Karar No: 2011/21285, Tarih: 31.10.2011

**11. Ceza Dairesi         2011/9244 E.  ,  2011/21285 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan

HÜKÜM : Sanığın 5237 sayılı TCK'nun 206/1, 53/1-2, 58/3-6-7. maddelerinin uygulaması ile 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, mükerrirlere ilişkin infaz rejimi uygulanmasına dair.

Bir başka suç isnadı ile yakalandığında kimliği hakkında yalan beyanda bulunarak kendisini Özgür Üstündağ olarak tanıtan sanık tarafından kimlik bilgileri kullanılan bu kişinin gerçek kişi olduğunun dosya da mevcut Salihli 2. Asliye Ceza Mahkemesindeki 12.11.2006 tarihli ifade fotokopisi içeriğinden anlaşılması ve bu isim adına 20.02.2006 tarihli sevk serbest bırakma tutanağı, şüpheli ve sanık hakları formu, üst arama tutanağı, on parmak izi basım formu ve şüpheli ifade tutanağı düzenlenmesine sebebiyet vermesi karşısında; eyleminin 5237 sayılı TCK'nun 268. maddesi delaletiyle 267. maddesindeki suçu oluşturup oluşturamayacağına ilişkin delillerin takdir ve değerlendirmesinin üst dereceli asliye ceza mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, 31.10.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/11857, Karar No: 2021/575, Tarih: 25.01.2021

**15. Ceza Dairesi         2020/11857 E.  ,  2021/575 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bilişim sistemleri, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık ve müstehcenlik suçlarından şüpheliler ... ..., ...ve meçhul şahıs haklarında yapılan soruşturma esnasında, suç yeri itibarıyla dosyanın Turhal Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine dair İnegöl Cumhuriyet Başsavcılığının 28/01/2020 tarihli ve 2019/7566 soruşturma, 2020/67 sayılı yetkisizlik kararını müteakip, bu kez suç yeri bakımından dosyanın İnegöl Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine ilişkin Turhal Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 17/03/2020 tarihli ve 2020/378 soruşturma, 2020/58 sayılı yetkisizlik kararı üzerine, İnegöl Cumhuriyet Başsavcılığının yetkili savcılık olarak belirlenmesine dair mercii Tokat 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 21/04/2020 tarihli ve 2020/397 değişik iş sayılı kararı aleyhine, Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 22/09/2020 gün ve 94660652-105-16-9643-2020-Kyb sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak soruşturma dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 26/10/2020 gün ve 2020/86691 sayılı tebliğnamesiyle Dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 15. Ceza Dairesinin 26/11/2018 tarihli ve 2018/7341 esas, 2018/8480 karar sayılı ilâmında "....Dairemizin 15.10.2018 tarih ve 2018/5833-6672 sayılı ilamı ile istikrar kazanmış daha birçok kararında da belirtildiği üzere, menfaat konusu paranın çekildiği yerde dolandırıcılık suçu tamamlanacağından yetkili yerin de bu doğrultuda belirlenmesi gerektiği...." şeklinde belirtildiği üzere, suç yerinin paranın çekildiği veya menfaatin temin edildiği yer olacağı, somut olayda, müştekinin www.sahibinden.com isimli internet sitesinde araç satışına ilişkin gördüğü ilan üzerine ilanı veren kişi ile iletişime geçtiği ve kendisini Deniz Çiçek Söğüt olarak tanıttığı, kendisinden 250,00 Türk lirası kapora istemesi üzerine şüpheli Deniz Kasım ... adına EFT yoluyla şüphelinin hesabına gönderilen 250,00 Türk lirası tutarındaki paranın 125,00 Türk lirasının Tokat/Turhal adresinde bulunan Akbank'a ait 601 ID numaralı Turhal Şubesi 1 adlı ATM cihazından çekildiğinin anlaşılması karşısında, Turhal Cumhuriyet Başsavcılığının yetkili olduğu gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.

5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Soruşturma dosyasına konu olayda, müştekinin 250 TL parayı şüphelinin Akbank Eyüp/İstanbul nezdinde bulunan banka hesabına gönderdiği ve paranın şüpheli tarafından çekilmeyip hesabında bulunduğunun Akbank'ın 25/09/2019 tarihli cevap yazısından anlaşılması karşısında, haksız menfaatin temin edildiği yerin İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı yargı çevresinde kaldığı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet bulunmadığından, Tokat 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 21/04/2020 tarih ve 2020/397 D.İş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi gereğince BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca müteakip işlemlerin mahallinde mahkemesince yerine getirilmesine, 25/01/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/24967, Karar No: 2012/20561, Tarih: 29.11.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/24967 E.  ,  2012/20561 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Beraat

08.02.2007 tarihli Vergi Tekniği raporuna göre; 06.05.2005 tarihinde toptan plastik hammadesi alım-satım işi yapmak amacıyla mükellefiyet tesis ettiren şirketin müdürü olan sanığın, 2005 yılının Haziran-Aralık aylarında düzenlediği fatura matrahlarının çok yüksek miktarlı olmasına rağmen bir işçisi dışında çalışanının ve işletmeye kayıtlı bir aracının bulunmadığı,yüksek cirolarda satış yapılmasına rağmen kurumlar vergisi ve geçici vergi beyannamelerinde zarar gösterdiği, ayrıca mükellef kurumun mal alış tutarlarının yaklaşık % 90'ın sahte fatura ticareti ile uğraştıklarından haklarında vergi tekniği raporu düzenlenen veya işini terk eden mükelleflerden aldığının tespit edilmesi karşısında; sanığın yetkilisi olduğu şirket tarafından sahte olarak düzenlendiği iddia olunan faturaları kullanan firmalar ile sanığın mal alışlarına ilişkin ve haklarında sahte fatura düzenlemekten vergi tekniği raporları bulunan mükellefler hakkında dava açılmış olup olmadığı araştırılıp, açıldığının tespiti halinde, dava dosyaları celp ile incelenerek özetinin duruşma tutanağına geçirilip, bu davayı ilgilendiren ve sahteliği belirleyen delillerin onaylı örneklerinin dava dosyasına intikal ettirilmesi, özellikle sanığın fatura aldığı şirketler ile düzenlediği faturaları kullanan mükellefler arasında faturaların gerçek alım satım karşılığı olup olmadığının tespiti yönünden, mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim tesellüm belgeleri,mal alış ve satış bedellerinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun kanıtlama yeteneği olan geçerli ödeme belgeleri ile satıcının kasasına ya da banka hesabına girip girmediğinin tespiti, sanığın mal alıp sattığı mükelleflerin yeterli üretimi, mal girişi yada stoku olup olmadığı da dikkate alınarak karşılaştırmalı bilirkişi incelemesi yaptırılması ve sahte fatura düzenleme suçlarında vergi zıyasının suçun unsuru olmadığı da gözetilerek toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna göre yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321 nci maddesi uyarınca BOZULMASINA, 29.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.