muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/13858, Karar No: 2013/17164, Tarih: 08.10.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/13858 E.  ,  2013/17164 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasının ... Belediye Başkanlığı hakkındaki davanın husumetten reddine, ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı aleyhine açılan davanın kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtay’ca incelenmesi davalı ... Belediye Başkanlığı vekili tarafından verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla duruşma için belirlenen 19.03.2013 günü temyiz eden davalı idare vekili ile aleyhine temyiz olunan davacı vekilinin yüzlerine karşı duruşmaya başlanarak taraf vekillerinin sözlü açıklamaları dinlendikten ve Dairemizin geri çevirme kararı üzerine gelen dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece ... Belediye Başkanlığı hakkındaki davanın husumetten reddine, ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı aleyhine açılan davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı ... Belediye Başkanlığı vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arsa niteliğindeki taşınmazlara emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1) ... Büyükşehir Belediye Meclisi’nin 12.09.2011 günlü kararı ile, İmar Planlarında Kamu Sosyal Donatı Alanı olarak ayrılan alanların 10.000 m² ve üzerinde olanların kamulaştırma, düzenleme ve tasarruflarının ... tarafından, 10.000 m²’nin altında olanlarının İlçe Belediyeleri tarafından yapılmasının uygun olduğuna karar verilmiştir. ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı’nın 13.05.2013 günlü müzekkere cevabında ise; dava konusu taşınmazın park alanında kaldığı ve bu alanın imar planında 925 m² olduğu belirtilmektedir.

Park alanında kalan dava konusu taşınmazın kamulaştırma, düzenleme ve tasarruflarının ... Belediyesi’ne ait olduğu gözetilerek, davanın ... Belediye Başkanlığı yönünden kabulüne, ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı yönünden husumetten reddine karar verilmesi gerekirken, aksi yönde karar verilmesi doğru olmadığı gibi,

2) 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun geçici 6. maddesinde değişiklik yapan ve 11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasanın 21.maddesi ile "kamulaştırmasız el atmadan kaynaklanan tazminat davalarında mahkeme ve icra harçları ile her türlü vekalet ücretleri bedel tespit davalarında öngörülen şekilde maktu olarak belirlenir. ... açılan ve kesinleşmeyen davalarda da uygulanır." hükmünün getirilmiş olduğu gözetildiğinde, harç ve vekalet ücretinin maktu olarak hüküm altına alınması gerektiğinden;

Mahkeme kararının açıklanan nedenlerle davalı ... Belediye Başkanlığı vekilinin temyiz itirazı doğrultusunda BOZULMASINA, temyiz eden davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, temyiz eden davalı ... Belediye Başkanlığı yararına yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir olunan 990,00-TL. vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 08.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11849, Karar No: 2022/10512, Tarih: 09.06.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/11849 E.  ,  2022/10512 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonucunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtay’ca incelenmesi taraf vekillerince istenilmiş, davalı vekili de temyiz dilekçesinde duruşma isteminde bulunmuş olmakla, duruşma için belirlenen 09.06.2022 günü temyiz eden taraf vekillerinin yüzlerine karşı duruşmaya başlanarak gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı taraf vekillerince yapılan istinaf başvurusunun Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi'nce esastan reddine, HMK'nın 355. maddesi gereğince üçer aylık vadeli hesapta tutulan fark bedelin derhal ödenmesi ve istinaf karar tarihine kadar faiz işletilmesi gerektiğinden bahisle HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında karar verilmiş olup; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arazi niteliğindeki ... parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-f maddesi uyarınca gelir metodu esas alınarak değer biçilmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı taraf vekillerince yapılan istinaf başvurusunun esastan reddi ile HMK'nın 355. maddesi gereğince hükmün derhal ödeme ve faiz yönünden düzeltilerek HMK'nın 353/1-b-2 maddesi gereğince yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Davacı idare tarafından ilk derece mahkemesinin 09.01.2018 tarihli kararından önce fazladan depo edilen bedelin iadesine ilişkin hüküm kurulmaması,

Doğru değil ise de, bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden;

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi'nin 2019/3891 Esas- 2021/1596 Karar sayılı kararının hüküm fıkrasının; (B) harfi ile gösterilen kısmına ayrı bir bent olarak (Davacı idare tarafından fazladan depo edilen 33.758,27-TL'nin davacı idareye iadesine) ibaresinin yazılmasına,

Hükmün böylece HMK'nın 370/2. maddesi uyarınca DÜZELTİLEREK ONANMASINA, HMK'nın 373/1. maddesi uyarınca kararın bir örneğinin Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince 3.815,00-TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya, 3.815,00-TL vekalet ücretinin de davacıdan alınarak davalıya verilmesine, 09/06/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2433, Karar No: 2020/10877, Tarih: 29.04.2020

**5. Ceza Dairesi         2020/2433 E.  ,  2020/10877 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanık ... ve diğer sanıklar hakkında yapılan yargılama sırasında; Bursa 5. Ağır Ceza Mahkemesiyle Ankara 12. Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz birleştirme uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanıkların üzerine atılı suçların niteliğine ve iddianamelerde olayın anlatılış biçimine göre; her iki mahkemenin dava dosyaları arasında sanıklar yönünden şahsi irtibat bulunmakla beraber, fiili ve hukuki bağlantı bulunmadığı ve her iki dosyada sanıklar hakkındaki mevcut delillerin onaylı örneklerinin getirtilmesinin mümkün bulunması hususlarına nazaran, davaların birlikte yürütülmesinde yarar görülmediğinden Bursa 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 2020/96 Esas sayılı davası ile Ankara 12. Ağır Ceza Mahkemesinin 2016/401 Esas sayılı davasının BİRLEŞTİRİLMESİNE YER OLMADIĞINA, davaların ayrı ayrı yürütülmesine, Bursa 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 20/02/2020 gün ve 2020/96 Esas 2020/89 Karar sayılı BİRLEŞTİRME KARARININ KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 29/04/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4636, Karar No: 2013/9896, Tarih: 15.04.2013

**12. Ceza Dairesi         2013/4636 E.  ,  2013/9896 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : Beraat.

Taksirle yaralama suçundan sanıkların beraatlarına ilişkin hükümler, katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, katılanlar vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Elektrik çarpması sonucu basit tıbbi müdahale ile giderilemez derecede yaralanan kardeşi ...’ü kurtarmak için direk sabitleme teline değdiğinde akıma kapıldığını, tanımadığı bir kişinin sopa ile kendilerini kurtardığını ve bayıldıklarını bildiren katılan ...’ün basit tıbbi müdahale ile giderilebilir derecede yaralandığının, bu nedenle sanıklar haklarında TCK’nın 89/4. maddesi gereğince yargılama yapılmak üzere Asliye Ceza Mahkemesi’ne görevsizlik kararı verilmesi gerektiğinin nazara alınmadan yargılamaya devamla hüküm verilmiş olması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322/1. maddesinin “Vakıanın daha ziyade aydınlanması gerekmeden beraete veya davanın düşmesine yahut aşağı - yukarı haddi olmayan sabit bir cezaya hükmolunması icabederse,” hükmü gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden sanıkların BERAATINA, 15/04/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/8784, Karar No: 2010/2821, Tarih: 29.03.2010

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2009/8784 E.  ,  2010/2821 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin yetkisizliğine dair verilen hükmün, süresi içinde davalılar vekilince temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili şirkete kasko sigortalı araca, davalıların malik ve sürücüsü oldukları aracın tam kusurlu çarpması sonucu hasar meydana geldiğini belirterek, sigortalısına ödediği 18.746.00 TL’nın, ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar vekili cevap dilekçesinde, alacağın zamanaşımına uğradığını, davalıların ikametgâhı ve kazanın meydana geldiği yer olan Denizli mahkemelerinin yetkili olduğunu savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan delillere göre, kazanın ... Merkez ...’de meydana geldiği, davalıların da ...’de oturdukları anlaşılmakla, mahkemenin yetkisizliğine, karar kesinleştiğinde ve talep halinde dosyanın yetkili Denizli Asliye Hukuk Mahkemesi’ne gönderilmesine karar verilmiş; hüküm, davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, müteselsil sorumlu olanlar aleyhine açılan davada verilen yetkisizlik kararı nedeniyle, A.A.Ü.T. uyarınca tek vekalet ücretine hükmedileceğine göre, davalılar vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle

usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 3,15 TL kalan onama harcının temyiz eden davalılardan alınmasına 29.3.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/10206, Karar No: 2020/16614, Tarih: 06.10.2020

**8. Ceza Dairesi         2018/10206 E.  ,  2020/16614 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇLAR : İftira, yalan tanıklık

HÜKÜMLER : Beraat, istinaf başvurularının Ek Karara yönelik temyiz isteminin reddi

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteminin redddine ilişkin 17/05/2018 tarihli ek kararın, 28/02/2018 tarihli Bölge Adliye Mahkemesi kararının tamamına yönelik başvurunun reddi mahiyetinde olduğu değerlendirilerek yapılan incelemede;

1- Katılan vekilinin, katılan ... Seçgül'e karşı işlediği iddia edilen iftira ve yalan tanıklık suçlarıyla ilgili 17.05.2018 tarihli ek karara yönelik temyiz istemi üzerine yapılan incelemede;

5271 sayılı CMK.nın 286/1. maddesi uyarınca, Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairelerinin bozma dışında kalan hükümlerinin temyiz edilebileceği, ancak CMK.nın 286/2-a, b maddesi uyarınca hükmün niteliği itibariyle temyiz edilemez olduğu anlaşılmakla, katılan vekilinin temyiz isteminin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi'nin 09.04.2018 tarihli Ek Kararının usul ve yasaya uygun olduğu anlaşıldığından, ek karara yönelik temyiz isteminin CMK.nın 298. maddesi gereğince REDDİNE,

2- Katılan ...'na karşı işlenen "yalan tanıklık" ve "iftira" suçlarından sanıklar hakkında Bölge Adliye Mahkemesi'nce kurulan beraat hükümlerinin incelenmesinde ise;

Temyiz başvurusu süresinde olup verilen cezanın miktarı itibariyle 5271 sayılı CMK.nın 286. maddesi uyarınca hükmün temyizi kabil olduğu, temyiz edenin ise buna hakkının bulunduğu, ileri sürülen temyiz sebeplerinin de "hukuka aykırılık" nedenlerine dayandırıldığının anlaşılması karşısında, 5271 sayılı CMK.nın 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durum bulunmadığı gözetilerek 17.05.2018 tarihli ek karar kaldırılarak esastan yapılan incelemede;

Mahkemece kanıtlar değerlendirilip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle verilen beraat kararları usul ve yasaya uygun bulunduğundan, katılanlar vekilinin suçun sabit olduğuna, sanıkların cezalandırılması gerektiğine yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, 5271 sayılı CMK.nın 302/1. maddesi uyarınca TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDDİNE, 06.10.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14588, Karar No: 2017/3643, Tarih: 24.04.2017

**10. Hukuk Dairesi         2015/14588 E.  ,  2017/3643 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L Â M I

Mahkemesi : Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün davalılar tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın yasal dayanağı olay tarihinde yürürlükte bulunan 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'dur.

5510 sayılı Kanun'un iş kazası ve meslek hastalığı ile hastalık bakımından işverenin sorumluluğunu düzenleyen 21'inci madde hükmü, sigortalıya ya da ölümü halinde hak sahiplerine bağlanan gelirler ile yapılan harcama ve ödemelerin işverenden rücuan tahsili koşulları düzenlenmiş olup; işverenin sorumluluğu için, zarara uğrayanın sigortalı olması, zararı meydana getiren olayın iş kazası veya meslek hastalığı niteliğinde bulunması, zararın meydana gelmesinde işverenin kastının veya sigortalının sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketinin ve bu hareket ile meydana gelen iş kazası ve meslek hastalığı arasında illiyet bağının bulunması gerekir. Buradan, işverenin, işçilerin sağlığını koruma ve iş güvenliğine ilişkin mevzuatın kendisine yüklediği, objektif olarak mümkün, olan tüm tedbirleri alma yükümlülüğünü yerine getirmemesi ve bu nedenle iş kazası veya meslek hastalığı şeklinde sosyal sigorta riskinin gerçekleşmesi halinde, kusur esasına göre meydana gelen zararlardan Sosyal Güvenlik Kurumu'na karşı rücuan sorumlu olduğu sonucu çıkarılmaktadır.

Olay tarihinde yürürlükte olan 5510 sayılı Kanun'un 12. maddesi hükmüne göre alt işveren, bir işte veya bir işin bölüm veya eklentisinde işverenden iş alan ve kendi adına sigortalı çalıştıran üçüncü kişidir. Anılan madde hükmüne göre, sigortalılar, üçüncü bir kişinin aracılığı ile iş girmiş ve bunlarla sözleşme yapmış olsalar dahi, asıl işveren, bu Kanunun işverene yüklediği yükümlülüklerden dolayı alt işveren ile birlikte sorumludurlar.

Asıl işveren alt işveren ilişkisinin varlığı için, öncelikle, işin başka bir işverenden alınmış olması, bir başka ifade ile asıl işverinin işverenlik sıfatına sahip

olması, asıl işyeri ya da işyerinden sayılan yerlerde kendi adına işçi çalıştırıyor olması gerekir.

İşin belirli bir bölümünde değil de tamamının bir bütün halinde ya da bölümlere ayrılarak başkalarına devredildiği, işten bu yolla tamamen el çekildiği, sigortalı çalıştırılmadığı için işveren sıfatının haiz olunmadığı durumda ise, bunları devralan kişiler alt işveren, devredenler de asıl işveren olarak nitelendirilemeyecektir.

olması, asıl işyeri ya da işyerinden sayılan yerlerde kendi adına işçi çalıştırıyor olması gerekir.

İşin belirli bir bölümünde değil de tamamının bir bütün halinde ya da bölümlere ayrılarak başkalarına devredildiği, işten bu yolla tamamen el çekildiği, sigortalı çalıştırılmadığı için işveren sıfatının haiz olunmadığı durumda ise, bunları devralan kişiler alt işveren, devredenler de asıl işveren olarak nitelendirilemeyecektir.

Alt işveren sıfatının kazanılmasında diğer koşullar ise, asıl işverenden istenilen işin, asıl iş, ya da, işyeriyle ilgili işin bir bölümünde veya işyeri eklentilerinde alınmış olması ve bu işte işi alanın kendi işçilerinin çalıştırılması ve bu nedenle de işveren sıfatına sahip olunmasıdır.

Mahkemece, yukarıda yapılan açıklamalar ışığında davalılar tarafından imzalanan sözleşmeye göre yapılan işin Sağlık Bakanlığı’na bağlı ... Devlet Hastanesinin asıl işi olduğu, buna göre davalı ... İnş. Tem. San. Tic. Ltd. Şti. ile arasında asıl-alt işveren ilişkisi bulunduğu nazara alındığında, dosya kapsamında alınan kusur raporunda asıl işveren konumundaki Sağlık Bakanlığı’na kusur izafe edilmemiş olsa bile asıl işveren olarak alt işverenin kusurundan sorumlu olacağı, kaldı ki, alınan kusur raporunda Hastane yönetimi ile davalı alt işveren şirketin %70 oranında birlikte kusurlu oldukları belirtilmişse de her biri açısından kusurun ayrıştırılmasına yönelik rapor alınması gerekirken eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan ... İnş. Tem. San. Tic. Ltd. Şti.'ye iadesine, 24.04.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9151, Karar No: 2013/23872, Tarih: 01.10.2013

**8. Ceza Dairesi         2013/9151 E.  ,  2013/23872 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın yargılama sürecindeki tutum ve davranışlarını gözeterek edindiği kanaate, sanıktan elde edilen ruhsatsız tabancanın iki adet, fişeklerin ise 89 adet olmasına göre; dosya içeriğine uygun şekilde, takdirde zaafiyete düşmeden üst sınırdan ceza tayin ederek karar veren mahkemenin takdirinde bir isabetsizlik görülmediğinden, tebliğna- medeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahke- menin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görül- meyen sair itirazların reddine, ancak:

Suçta kullanılmayan ve bulundurulması bizatihi suç teşkil etmeyen adli emanete kayıtlı bıçağın sahibine iadesi yerine müsaderesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün müsadereye ilişkin bölümünde yer alan "bir adet beyaz saplı bıçağın" ibaresinin çıka- rılarak yerine "bir adet beyaz saplı bıçağın sahibine iadesine" ibaresi yazılmak suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 01.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/8707, Karar No: 2019/20012, Tarih: 10.12.2019

**5. Hukuk Dairesi         2018/8707 E.  ,  2019/20012 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı davalı idare vekilinin istinaf başvurusu üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesinin 14. Hukuk Dairesince istinaf isteminin esastan reddine, tescil yönünden kabulü ile HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davalı idare vekilinin istinaf başvurusunun Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesince HMK'nun 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine, el atılan kısımda davacı tapusunun iptali ile davalı idare adına tescili yönünden kabulü ile 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına dair verilen karar davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; Ankara İli, Yenimahalle İlçesi, Orman Çiftliği Mahallesi, 7638 ada 4 parsel sayılı taşınmaza emsal incelemesi yapılarak değer biçilmesinde ve davacı tapusunun iptali ile idare adına tescili yönünden HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nun 370. maddesi gereğince ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 10/12/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4495, Karar No: 2012/7206, Tarih: 18.10.2012

**7. Hukuk Dairesi         2012/4495 E.  ,  2012/7206 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında 101 ada 11 parsel sayılı 8942.47 m2 yüzölçümündeki taşınmaz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacı Hazine, taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğunu öne sürerek dava açmış, yargılama sırasında ise tapu kaydına da dayanmıştır. Mahkemece davacı Hazine'nin davasının reddine, dava konusu taşınmazın tespit gibi tapuya tesciline, karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu 101 ada 11 parsel sayılı taşınmazın davacı Hazine'nin tutunduğu Mart 1285 tarih 119 sayılı tapu kaydının kapsamında kalmadığı, taşınmaz üzerinde tespit tarihinde davalı ... yararına 3402 Sayılı Kadastro Kanununun 14.maddesi hükmünde öngörülen kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile taşınmaz edinme koşullarının gerçekleştiği mahkemece yapılan keşif, uygulama ve toplanıp değerlendirilen delillerle belirlenmiştir.

Bu nedenler ve kararda gösterilen diğer gerekçelere göre mahkemece oluşturulan hükümde bir isabetsizlik bulunmadığından davacı Hazine'nin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 18.10.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.