muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/10263, Karar No: 2011/21344, Tarih: 02.11.2011

**11. Ceza Dairesi         2011/10263 E.  ,  2011/21344 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : 765 sy TCK 345, 80, 647 sy 4, md uy(3.285 YTL APC)

Serbest Muhasebeci olup katılanın muhasebe işlemlerini yürüten sanığın katılanın işyerinde çalışmayan ... adına 01.12.2003 tarihli işe giriş bildirgesi ve 2004 Ocak-Ağustos aylarına ait aylık prim ve hizmet belgelerini sahte olarak düzenleyip SSK.na (SGK’na) verdiğinin iddia ve kabul olunmasına,dosya arasında mevcut ekspertiz raporunda suça konu belgeler üzerindeki işyeri sahibi ...’e atfen atılı imzaların eli ürünü olmadığının belirtilmesi ve sanığın bu eyleminin 3568 sayılı Serbest Muhasebecilik, Serbest Mali Müşavirlik ve Yeminli Mali Müşavirlik Kanunu’nun 2-A maddesinde belirtilen "Muhasebecilik ve Mali Müşavirlik mesleğinin konusu" kapsamındaki işlerden olup olmadığı araştırılıp, bu kapsamda olduğunun kabulü halinde aynı Yasanın 47. maddesi aracılığıyla fiilin 765 sayılı TCK.nun 339/1. (5237 sayılı TCK. nun 204/2.), maddesine uyan suçunu oluşturacağı nazara alınıp; suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK. nunun 339/1. maddesindeki (5237 sayılı TCK. nunun 204/2. maddesi) suça uygun resmi belgede sahtecilik suçunu oluşturup oluşturmadığına ilişkin delilleri taktir ve değerlendirmenin üst dereceli ağır ceza mahkemesine ait bulunduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken yargılamaya devamla yazılı şekilde özel belgede sahtecilik suçundan mahkumiyet hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, kazanılmış hakkının saklı tutulmasına 02.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/19119, Karar No: 2024/13762, Tarih: 07.10.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/19119 E.  ,  2024/13762 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 07.10.2022

SAYISI : 2017/1418 E., 2017/1564 K.

ŞİKÂYETÇİ : ...

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme

HÜKÜM : Temyiz isteminin reddine

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ek kararın onanması

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 07.10.2022 tarihli ve 2017/1418 Esas, 2017/1564 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun’un 286/2-a. maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile aynı Kanun’un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296/1. maddesinin ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş ise …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm uyarınca; Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 07.10.2022 tarihli ve 2017/1418 Esas, 2017/1564 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz isteminin, aynı Kanun’un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Eskişehir 10. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/22011, Karar No: 2025/5335, Tarih: 14.04.2025

**7. Ceza Dairesi         2021/22011 E.  ,  2025/5335 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/325 E., 2020/389 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet, kaçak eşyanın müsaderesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmî ret, kısmî onama

Sanık hakkında kanun iadesi üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sisteminde yapılan incelemede, 07.10.2020 tarihinde süresinde ve usulüne uygun olarak o yer Cumhuriyet savcısının kararı aleyhe temyiz etmiş olduğu anlaşılmakla, Tebliğname'de belirtilen görüşe iştirak edilmemiştir.

Sanık hakkında belirlenen 4 ay hapis ve 1 gün adlî para cezasından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62/1. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılması sonucu 3 ay 10 gün hapis ve 1 gün adlî para cezası yerine, 3 ay 10 gün hapis cezasına hükmolunmak suretiyle eksik ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur.

Açıklanan nedenlerle, sanık ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 14.04.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1082, Karar No: 2023/1259, Tarih: 02.03.2023

**11. Hukuk Dairesi         2022/1082 E.  ,  2023/1259 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2018/1183 Esas, 2021/1031 Karar

HÜKÜM : Ret

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonucunda Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkeme kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde, müvekkilinin sigortalısı olan Günkom-Gündüz Kimyevi Mad. İth. San. ve Tic. A.Ş.'nin Ooo Lok Boyoq Servis firmasına sattığı 265 kap kimyasal maddenin Türkiye-Özbekistan taşımasının davalı tarafından yapıldığını, taşımanın Ukrayna'ya kadar gemi, ardından tren ile gerçekleştirildiğini, vagon kapakları açıldığında 2 varil ve 2 IBC tankının delindiğinin görüldüğünü, eksilen emtia için müvekkilinin sigortalıya 10.668,81 TL ödeme yaptığını, rücuen tahsili için davalı aleyhine başlatılan takibe itiraz edildiğini ileri sürerek itirazın iptalini, icra inkar tazminatının tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde, emtianın, sigortalının çalışanı tarafından vagona yüklendiğini, müvekkilinin sadece taşımayı organize ettiğini, vagon taşımacılığında, taşıyıcının vagona nezaret etme şansının bulunmadığını, itirazın üzerinden 3 yıl sonra açılan davanın usul ve yasaya uygun olmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARLARI, BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Mahkemece Verilen Karar

Mahkemece 26.04.2016 tarih, 2014/1590 E. ve 2016/349 K. sayılı kararı ile davacının sigortalısının satışını yaptığı ve CIP teslim (Navlun ve Sigorta bedeli ödemiş olarak) şekli ile taşıyıcıya teslim ettiği emtia açısından nef'i ve hasar riskinin alıcı OOO LockBoyoq firmasına ait olduğu, davacının sigortalısı tarafından emtianın tam bedelinin tahsil edildiği, sigortalı hesaplarında, söz konusu taşıma ile ilgili herhangi bir mal bedeli alacağının kalmadığının saptandığı, taşıma süresince hasar ve zayi oluşması halinde tazminat alacaklısının satıcı değil alıcı olması gerektiği, bu nedenle, davacının, aktif husumet ehliyetinin bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

B. Bozma Kararı

Dairemizin 29.06.2018 tarih, 2016/13695 E. ve 2018/4957 K. sayılı kararıyla davacı ... şirketinin aktif dava ehliyeti bulunduğu, işin esasına girilmesi gereğine işaret edilerek bozulmuştur.

C. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

B. Bozma Kararı

Dairemizin 29.06.2018 tarih, 2016/13695 E. ve 2018/4957 K. sayılı kararıyla davacı ... şirketinin aktif dava ehliyeti bulunduğu, işin esasına girilmesi gereğine işaret edilerek bozulmuştur.

C. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu emtianın demiryolu ile taşınması sırasında hasar gördüğü, hasarın eksik ambalajlama ve hatalı istiflemeden kaynaklandığı, dosya içerisinde yer alan tutanağa göre yüklemenin gönderici ve taşıyıcı tarafından yapıldığı, emtianın özel niteliği gereği ambalajlama ve istiflemeden göndericinin sorumlu olduğu, COTIF-CIM hükümleri gereği vagon hamulesi yükte tespit olunan noksanlık nedeniyle gönderenin zarar sorumlusu olduğu, bu nedenle taşıyıcıya rücu hakkı olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; hükme esas alınan bilirkişi raporunun hatalı tespitler içerdiğini, eksik incelemeye dayandığını, raporun bozma ilamındaki hususlar göz ardı edilerek hazırlandığını, taşıma sözleşmesine konu emtiada yükleme sırasında veya yüklemeden önce hasarlı olduğuna ilişkin ihtirazi kayıt bulunmadığını, taşıyıcının emtiayı hasarsız şekilde aldığının açık olduğunu, davacının sigortalısı şirketin malın hasara uğramaması için gerekli tedbirleri aldığını, taşıyıcının yüklemeyi gözetmesi gerektiğini, taşıma sırasında gerekli özen ve dikkati gösterdiğini ve kusurunun bulunmadığını ispatlaması gerektiğini, emtianın tesliminden önce aktarma işleminden geçtiğini, hasarın demiryolu taşıması veya aktarma anında gerçekleşmiş olabileceğini, taşıyıcının yükü teslim aldığı andan teslim ettiği ana kadar oluşacak hasarlardan sorumlu olduğunu belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacı ... şirketince kendi sigortalısına hasar bedeli olarak tazmin edilen bedelden davalıya rücu edebileceği bir miktarın bulunup bulunmadığına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 1472 nci maddesi.

2.Uluslararası Demiryolu Taşımalarına İlişkin Sözleşme'nin (COTİF) eki olan Demiryolu ile Uluslararası Eşya Taşıma Sözleşmesi ile İlgili Bileşik Hükümler'in (CİM) 23 üncü maddesi.

3. Değerlendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacı ... şirketince kendi sigortalısına hasar bedeli olarak tazmin edilen bedelden davalıya rücu edebileceği bir miktarın bulunup bulunmadığına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 1472 nci maddesi.

2.Uluslararası Demiryolu Taşımalarına İlişkin Sözleşme'nin (COTİF) eki olan Demiryolu ile Uluslararası Eşya Taşıma Sözleşmesi ile İlgili Bileşik Hükümler'in (CİM) 23 üncü maddesi.

3. Değerlendirme

COTIF- CIM Konvensiyonu 23 üncü maddesi taşımada sorumluluğu hüküm altına almaktadır. Bu maddenin ikinci fıkrasında taşımacının sorumluluğunun istisnaları düzenlenmiş, hasarın taşımacının önleyemeyeceği durumlar veya çare bulamayacağı sonuçlar ile oluşması halinde taşımacının sorumluluktan kurtulacağı belirtilmiştir. Aynı maddenin sorumluluktan kurtulmayı içeren üçüncü fıkrasının (b) ve (c) bentlerinde de “b) Ambalajlanmadığı veya kötü ambalajlandığında, türleri gereği kayıp veya hasar tehlikesine maruz olan eşyalar için, ambalaj yokluğu veya kusuru; c) Eşyaların gönderici tarafından yüklenmesi veya alıcı tarafından boşaltılması” şeklinde hüküm bulunmakta, bu durumlarda taşıyıcının sorumluluğuna gidilemeyeceği belirtilmektedir.

Somut olayda hasarın, yükleme ağırlığının fazla olması nedeniyle mevcut yüke binen birim ağırlığı taşımaması sonucu oluştuğu anlaşılmaktadır. Dosya içerisinde bulunan 03.12.2012 tarihli belge ile de malzemelerin vagona yüklenmesi ve sabitlenmesi esnasında davalı taşıma şirketinin çalışanın nezaret ettiği görülmektedir. Emtianın araca yüklenmesi ve istiflenmesi gönderene ait olsa dahi yükün sağlıklı taşınabilmesi ve hasara uğramaması için taşıyıcının yükleme ve istiflemeyi basiretli bir tacir gibi gözetmesi, hatalı bir yükleme varsa buna karşı çıkması ve yükün güvenli taşınabilmesi için gereken her türlü tedbiri alması gerekmektedir. Taşıyıcının gözetim sorumluluğu bulunduğu dikkate alınarak müterafık kusur yönünden bilirkişi raporu alınıp sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

V. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Mahkeme kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

02.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/97, Karar No: 2021/3282, Tarih: 31.03.2021

**11. Ceza Dairesi         2019/97 E.  ,  2021/3282 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenleme

HÜKÜM : Düşme, Beraat

I- Sanıklar ... ve ... hakkında 2006 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan kurulan düşme hükümlerine yönelik sanık ... müdafii ve katılan vekilinin temyiz nedenlerinin incelenmesinde;

Bozmaya uyularak yapılan yargılamada, sanıklara yüklenen “2006 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen uzatılmış dava zamanaşımı, suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiğinden kamu davasının düşürülmesi gerektiği gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış olduğundan, sanık ... müdafii ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle hükmün ONANMASINA,

II- Sanık ... hakkında 2006 ve 2007 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından ve sanıklar ... ile ... hakkında 2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan kurulan beraat hükümlerine karşı katılan vekilinin temyiz nedenlerinin incelenmesine gelince;

Bozmaya uyularak yapılan yargılamada, sanık ...’e yüklenen “2006 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçunun Kanundaki cezasının üst sınırı itibarıyla tabi olduğu TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerindeki olağanüstü dava zamanaşımının, suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleşmesi nedeniyle kamu davasının düşmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devam olunarak hüküm kurulmasının yasaya aykırı olduğu; sanıklara yüklenen “2007 takvim yılında sahte fatura düzenleme” suçunun Kanun'daki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağansütü dava zamanaşımının ise suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun'un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE,

31.03.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/19092, Karar No: 2014/12016, Tarih: 16.06.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/19092 E.  ,  2014/12016 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Sanığın, katılanı telefonla arayarak kendisini katılanın uzun sürüden beri görmediği arkadaşı olan Halit Karaman olarak tanıtarak İstanbul iline hasta getirdiklerini, ancak aracının bozulduğunu, acil paraya ihtiyacı olduğunu söyleyerek vermiş olduğu banka hesabına para göndermesini söylediği, katılanın bu duruma inanarak sanığa farklı tarihlerde 3 kez para gönderdiği, daha sonra arkadaşı olan Halit Karaman'a ulaştığında da arkadaşının böyle bir para istemediğini ve para gönderdiği hesap sahibi olan sanığı tanımadığını öğrendiği olayda, dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanığın eyleminin bir bütün halinde zincirleme suç oluşturduğu ve sanık hakkında TCK’nın 43/1. maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmeden eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında temel ceza tayini sırasında hürriyeti bağlayıcı cezanın alt sınırdan belirlendiği halde adli para cezasının alt sınırdan uzaklaşılarak tespit edilmesi,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında temel ceza tayini sırasında hürriyeti bağlayıcı cezanın alt sınırdan belirlendiği halde adli para cezasının alt sınırdan uzaklaşılarak tespit edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından adli para cezasına ilişkin sırasıyla "12 gün" ve "240 TL" adli para cezası terimlerinin tamamen çıkartılarak yerine, sırasıyla "5 gün" ve "100 TL" adli para cezası ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 16/06/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7084, Karar No: 2012/6713, Tarih: 01.11.2012

**15. Hukuk Dairesi         2011/7084 E.  ,  2012/6713 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili Avukat ... geldi. Davalı vekili gelmedi. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan davacı avukatı dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle davacı dava dilekçesinde ayrıca yemin deliline de dayanmış ise de, yargılamada verdiği 05.12.2008 günlü dilekçesi ile yemin teklif etme hakkını saklı tuttuğunu bildirmiş olmasına, yargılama sonuna kadar bu hak kullanılmamış olup, mahkemece ayrıca davacıya yemin teklif etme hakkı bulunduğunun hatırlatılmamasında usule aykırı bir yön bulunmamasına göre yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA,Yargıtay duruşmasında vekille temsil edilmediğinden davalı yararına vekâlet ücreti takdirine yer olmadığına, fazla alınan temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 01.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5062, Karar No: 2019/6303, Tarih: 08.10.2019

**11. Hukuk Dairesi         2018/5062 E.  ,  2019/6303 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 21/03/2017 tarih ve 2014/278 E- 2017/96 K. sayılı kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 12/07/2018 tarih ve 2018/151 E- 2018/834 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirketin diğer davalı Kurum nezdinde 29/11/2011 tarihinde 2011/117764 başvuru numarası ile “POLİSAN DURU+ŞEKİL” ibareli markanın 2. sınıfta yer alan emtialar bakımından adına tescili için başvuruda bulunduğunu, başvuruya yaptıkları itirazın nihai olarak davalı Kurum YİDK’nın 2014-M-7370 sayılı kararı ile reddedildiğini, müvekkilinin davalı Kurum nezdinde Özel/02145 tescil numaralı “DURU” tanınmış markasının sahibi olduğunu, ayrıca yine davalı Kurum nezdinde “DURU” ibareli başkaca 62 adet markasının da bulunduğunu, davalı şirketin müvekkilinin markasının tanınmışlığı ve ayırt ediciliğine zarar verecek olması sebebiyle 556 sayılı KHK 8/4 ve 8/1-b maddeleri gereğince tescilinin mümkün olmadığını, tüketici nezdinde işletmeler arasında bağlantı olduğu kanaatinin oluşabileceğini, müvekkilinin markasından haksız yarar sağlayacağını, davalının tescilini istediği sınıftaki ürünlerin ağırlıklı kimyasal ürünler olduğunu, müvekkilinin 2005/40489 tescil numaralı “DURU” markası ile benzer mal ve hizmetlerin tescilli bulunduğunu ileri sürerek, YİDK’nın 12/05/2014 tarih 2014-M-7370 sayılı kararının iptaline, tescil edilmiş olması halinde markanın hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Kurum vekili, diğer davalının markasındaki “POLİSAN ve ŞEKİL” ibaresinin markanın esaslı unsuru olduğu, davacının markasının tüketici kitlesi tarafından ekleme yapılmaksızın “DURU” olarak tanınıyor olması sebebiyle markalar arasında hiçbir şekilde irtibatlandırma yapılamayacağını, emtialar arasındaki benzerliğin düşük seviyede olduğunu, markar arasında iltibas ihtimali bulunmadığını, diğer davalı şirketin davacıdan tamamen farklı bir alanda faaliyet gösterdiği dikkate alındığında 556 sayılı KHK 8/4 maddesindeki şartların gerçekleşmesinin mümkün olmayacağını savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.