muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/6005, Karar No: 2013/617, Tarih: 29.01.2013

**1. Ceza Dairesi         2012/6005 E.  ,  2013/617 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'ın "maktuller ... ve ...'i kasten öldürme", "mağdurlar ... ve ...'ı öldürmeye teşebbüs", "6136 sayılı Kanuna muhalefet" ve sanık ...'in "mağdur ...'ı öldürmeye teşebbüs" suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde

suçların niteliği tayin, cezayı azaltıcı haksız tahrik nedeninin varlığı, takdiri indirim nedeninin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıklar müdafiinin eksik soruşturmaya, meşru savunmaya; müdahiller vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle,

.../...

A) Sanık ...'ın "6136 sayılı Kanuna muhalefet" suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün, tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

B) Dosya kapsamına göre, sanıklar ... ve Hikmet'in kardeş olup nakliye işi ile uğraştıkları, olay günü ...'ın, yine kardeş olup aynı işle uğraşan maktuller ... ve ... ile mağdurlar ... ve ...'ın kardeşleri olan tanık ...'la yük boşaltma sırasında karşılıklı olarak tartıştıkları, birbirlerine hakaret ettikleri, ardından ...'un kardeşi maktul ...'yi arayarak olanları anlattığı, bunun üzerine ...'nin, ...'ı aradığı, tarafların birbirlerine meydan okudukları, kozlarını paylaşmak üzere bir buluşma yeri kararlaştırdıkları, sanıkların, kararlaştırılan yerde maktuller ve mağdurları beklemeye başladıkları, bir süre sonra ..., ..., ... ve ..., sanıkların kendilerini bekledikleri olay yerine geldikleri, otomobillerini sanıkların kamyonunun önünü kapatacak şekilde bıraktıktan sonra, ... ve ...'nin Hikmet'in; ... ve ... da ...'ın üzerine yürüdükleri, akabinde çıkan kavga sırasında da sanık ...'ın tabancasıyla ateş ederek maktuller ... ve ...'İ öldürdüğü, mağdurlar ... ve ...'ı da öldürmeye teşebbüs ettiği, sanık ...'in ise mağdur ...'ı bıçaklayarak öldürmeye teşebbüs ettiği, mağdur ...'nın sağ bel bölgesine isabet eden tek mermi çekirdeğinin kasık bölesinde kaldığı, herhangi bir iç organ veya damar yaralanmasına yol açmadığı, hayati tehlikeye neden olmadığı olayda,

a) Sanık ...'ın "maktuller ... ve ...'i kasten öldürme", "mağdurlar ... ve ...'ı öldürmeye teşebbüs"; sanık ...'in "mağdur ...'ı öldürmeye teşebbüs" suçlarından kurulan hükümler yönünden;

a) Sanık ...'ın "maktuller ... ve ...'i kasten öldürme", "mağdurlar ... ve ...'ı öldürmeye teşebbüs"; sanık ...'in "mağdur ...'ı öldürmeye teşebbüs" suçlarından kurulan hükümler yönünden;

12 ile 18 yıl aralığında hapis cezası ile1/4 ile 3/4 aralığında ceza indirimi öngören TCK.nun 29. maddesinin uygulanması sırasında, maktuller ve mağdurlardan kaynaklanan ve haksız tahrik oluşturan davranışların ulaştığı boyut dikkate alındığında, alt ve üst sınırlar arasında makul bir ceza tayini ve makul oranda bir indirim yapılması yerine, haksız tahrikin derecesinde yanılgıya düşülerek, daha vahim olan olaylarda uygulama olanağı bulunan, sanık ...'ın "maktuller ... ve ...'i kasten öldürme" suçları ile ilgili olarak 12 yıl hapis cezasına hükmedilmesi, sanık ...'ın "mağdurlar ... ve ...'ı öldürmeye teşebbüs", sanık ...'in ise "mağdur ...'ı öldürmeye teşebbüs" suçları yönünden ise tayin edilen cezalardan 3/4 oranında indirim yapılması suretiyle eksik ceza tayini,

Kabule göre,

Sanık ...'ın "maktuller ... ve ...'i kasten öldürme" suçlarından ayrı ayrı hükümler kurulurken, temel cezanın tayin edilip, haksız tahrik nedeniyle yapılan indirim sonucu bulunan 12 yıl hapis cezası üzerinden, TCK.nun 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak 10 yıl hapis cezasına hükmedilmesi yerine,

.../...

10 yıl 6 ay hapis cezasına hükmetmek suretiyle fazla ceza tayini,

b) Sanık ...'ın mağdur ...'yı öldürmeye teşebbüs" suçundan kurulan hüküm yönünden,

9 ile 15 yıl aralığında hapis cezası öngören TCK.nun 35. maddesinin uygulanması sırasında, mağdurda meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte değerlendirildiğinde, makul bir ceza yerine, teşebbüsün derecesinde yanılgıya düşülerek, yazılı biçimde daha vahim olaylarda uygulama olanağı bulunan 15 yıl hapis cezasına hükmedilmek suretiyle fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanıklar müdafii ile müdahiller vekilinin temyiz itirazları bu sebeple yerinde görüldüğünden, hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, 29/01/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10135, Karar No: 2023/4074, Tarih: 26.04.2023

**5. Hukuk Dairesi         2022/10135 E.  ,  2023/4074 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın tescili davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı idare vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usûl eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde özetle; ... ili, ... ilçesi, ... Mahallesi 234 ada 44 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne ve kamulaştırma bedelinin tespiti ile davalıya ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile davacı idare lehine terkinine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili ve davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; kapitalizasyon faiz oranının tespitinde değerlendirilen unsurların mükerrer olarak objektif değer artış oranının tayininde de dikkate alındığını, taşınmazın objektif değer artışı uygulanmasını gerektiren bir özelliğinin bulunmadığını, karar kesinleştiğinde davalıya ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmasına karar verilen bedele bankaca faiz ödemesi yapıldığı halde, ayrıca faiz hükmü kurulmasının hukuka aykırı olduğunu ve müvekkili idarenin harçlardan muaf olduğunu, taşınmazın kamulaştırma bedelinin yüksek hesap edildiğini ileri sürmüştür.

2.Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraflarına tebliğ edilmeyerek savunma haklarının kısıtlandığını, masrafın brüt gelirin 1/3’ünden fazla olamayacağını, dava konusu taşınmazın metrekare birim bedelinin düşük hesaplandığını, bilirkişi kurulu tarafından münavebe ürünlerinin hatalı belirlendiğini, dava konusu taşınmazın bulunduğu yörede ipekböceği üretimi yapılması nedeniyle dut ağacının bu özelliğinin dikkate alınarak hesaplama yapılması gerektiğini, dava konusu taşınmaza objektif değer artış oranı uygulanması gerektiğini, bilirkişi tarafından kullanılan verilerin hatalı olduğunu, taşınmazın gerçek bedelinin tespit edilmediğini, objektif değer artışı uygulanması gerektiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile arazi niteliğindeki taşınmaza dava tarihinde geçerli olan resmi veri listesi esas alınarak, yöre koşullarına uygun münavebe ürünleri seçilmek, sulu arazi için % 4 oranında kapitalizasyon faiz oranı uygulanmak suretiyle net gelir yöntemine göre değer biçildiği gerekçesiyle taraf vekillerinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili ve davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; kapitalizasyon faiz oranının tespitinde değerlendirilen unsurların mükerrer olarak objektif değer artış oranının tayininde de dikkate alındığını, taşınmazın objektif değer artışı uygulanmasını gerektiren bir özelliğinin bulunmadığını, karar kesinleştiğinde davalıya ödenmek üzere üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmasına karar verilen bedele bankaca faiz ödemesi yapıldığı halde, ayrıca faiz hükmü kurulmasının hukuka aykırı olduğunu, müvekkili idarenin harçlardan muaf olduğunu, ağaçların taşınmaza kapama bahçe özelliği vermediğini taşınmazın kamulaştırma bedelinin yüksek hesap edildiğini ileri sürmüştür.

2. Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; masrafın brüt gelirin 1/3’ünden fazla olamayacağını, dava konusu taşınmazın metrekare birim bedelinin düşük hesaplandığını, bilirkişi kurulu tarafından münavebe ürünlerinin hatalı belirlendiğini, dava konusu taşınmazın bulunduğu yörede ipekböceği üretimi yapılması nedeniyle dut ağacının bu özelliğinin dikkate alınarak hesaplama yapılması gerektiğini, dava konusu taşınmaza objektif değer artış oranı uygulanması gerektiğini, bilirkişi tarafından kullanılan verilerin hatalı olduğunu ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, temel olarak davacı idare ile davalı tapu maliki arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir

.2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesi ve 11 inci maddesi.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, temel olarak davacı idare ile davalı tapu maliki arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir

.2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesi ve 11 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Arazi niteliğindeki ... ili, ... ilçesi, ... Mahallesi 234 ada 44 parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kanun’un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelir esas alınarak değer biçilmesi yerindedir.

3. Dava konusu taşınmazın sulama kaynağı ve yeterliliği hükme esas alınan bilirkişi raporunda açıklanmıştır.

4. Dava konusu taşınmazın hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda belirtilen özelliklerine ve dosya kapsamına göre uygulanan kapitalizasyon faiz oranı uygun görülmüştür.

5. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukukî nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre; davalı vekilinin tüm, davacı idare vekilinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

6. Davacı idare vekilince 25.09.2017 tarihli banka dekontu ile 78.106,44 TL depo edildiği anlaşılmasına rağmen fazla depo edilen bedelin miktarı hükümde hatalı gösterilmiştir.

7. Dava konusu taşınmazın ada numarasının 234 olmasına rağmen gerekçeli kararın hüküm kısmında 244 olarak hatalı gösterilmesi doğru görülmemiştir.

Ne var ki bu hataların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca kararın düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davalı vekilinin tüm, davacı idare vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine,

2. Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA, davacı idare vekilinin temyiz itirazının kısmen kabulü ile,

A-İlk Derece Mahkemesi kararının hüküm fıkrasının 1/a bendinde yer alan "244 ada" ibaresinin çıkartılarak, yerine "234 ada " ibaresinin yazılmasına,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davalı vekilinin tüm, davacı idare vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine,

2. Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA, davacı idare vekilinin temyiz itirazının kısmen kabulü ile,

A-İlk Derece Mahkemesi kararının hüküm fıkrasının 1/a bendinde yer alan "244 ada" ibaresinin çıkartılarak, yerine "234 ada " ibaresinin yazılmasına,

B-İlk Derece Mahkemesi kararının hüküm fıkrasının (3) numaralı bendinin hükümden çıkartılmasına, yerine "Davacı kurum tarafından depo edilen 78.106,44 TL bedelden, kamulaştırma bedeli olan 33.289,84 TL’nin mahsubu ile fazla yatırılan 44.816,6 TL bedelin, davalı tarafından bankadan çekilmişse varsa ödenen nemaları ile birlikte davalıdan hissesi oranında alınarak davacı idareye verilmesine, bedel alınmamışsa fazla yatan bedelin işlemiş nemaları ile birlikte davacı idareye iadesine," ibaresinin yazılması suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Davalıdan peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

26.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8942, Karar No: 2015/15300, Tarih: 02.07.2015

**21. Hukuk Dairesi         2015/8942 E.  ,  2015/15300 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk İş Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu maddi ve manevi tazminatlarının, işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davacı ile davalı vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit Edildi.

K A R A R

Uyuşmazlık, zararlandırıcı sigorta olayı sonucu sürekli iş göremez duruma gelen davacının açtığı maddi ve manevi tazminat davası ile işçilik alacağı istemine ilişkindir.

HMK’nun 167.maddesi uyarınca yargılamanın iyi bir şekilde yürütülmesini sağlamak için aralarında bağlantı bulunsa bile davaların ayrılmasına, davanın her safhasında karar verilebilir. Yine aynı yasanın 30.maddesinde Mahkemenin yargılamayı, mümkün olduğunca hızlı ve bir düzen içerisinde seyretmesini sağlamakla yükümlü olduğu belirtilmiştir.

İş kazası sonucu sürekli iş göremezlik nedeniyle açılan manevi tazminat davasında, olayın oluş şekli, müterafik kusur oranları, husule gelen elem ve ızdırabın derecesi, tarafların sosyal ve ekonomik durumu, paranın satın alma gücü, özellikle 26.6.1966 gün ve 1966/7-7 sayılı İçtihadı Birleştirme kararının içeriği ve öngördüğü koşulların somut olayda gerçekleşme biçimi, hak ve nesafet kuralları esas alınır. Maddi tazminat davasında da müterrafik kusur oranlarının belirlenmesi için bilirkişi incelemesi yaptırılması gerektiği gibi tazminatın hesaplanması için ayrı bir bilirkişi incelemesi de yaptırılması gerekir. Maddi tazminatın saptanmasında ise; zarar ve tazminata doğrudan etkili olan işçinin net geliri, bakiye ömrü, işgörebilirlik çağı, işgöremezlik oranı ve karşılıklı kusur oranları, ... tarafından bağlanan peşin sermaye değeri gibi tüm verilerin hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde öncelikle belirlenmesi gerektiği tartışmasızdır.

İşçilik alacağı davasına gelince; bu tür davalar 4857 sayılı Yasa'dan kaynaklanmaktadır. İşçilik alacağına esas alınacak hizmet saptandıktan sonra talep edilen işçilik alacağının türüne göre manevi tazminat davasındaki kıstaslardan farklı kıstaslara dayanan ayrı bir hesap yapılması gerekir.

Bu durumda; her iki dava için izlenecek yöntem ve esas alınacak kıstaslar birbirinden tamamen farklıdır. Her iki davanın tefrik edilmesi yargılamanın sağlıklı yürütülmesi için gereklidir. Ayrı ayrı açılıp görülmeleri gerekli bu tür davaların birlikte görülmeleri doğru görülmemiştir.Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 2007/21-69 Esas ve 2007/55 Karar sayılı ve 07.02.2007 tarihli kararı da bu yöndedir.

Mahkemenin bu maddi ve hukuksal olguları gözetmeksizin, birbirinden tamamen farklı iki davayı bir arada görmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Mahkemenin bu maddi ve hukuksal olguları gözetmeksizin, birbirinden tamamen farklı iki davayı bir arada görmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılacak iş; her iki davayı ayırmak ve yargılamayı birbirinden bağımsız olarak sonuçlandırmaktan ibarettir.

O halde, davacı vekilinin ve davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacı ve davalıya iadesine, 02.07.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1446, Karar No: 2013/7384, Tarih: 22.04.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/1446 E.  ,  2013/7384 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Katılan ...'ın, bahçesindeki 60 kadar selvi ağacını satmak istediği, hatta bu konuyu bürosuna gelen sanıklardan ... ile görüştüğü, sanık ...’ın, katılanın ağaçlarını satmak istediğini sanık ...'e söylediği, sanık ...’in de bahçeye bakmak istediği, bu amaçla katılan ...'ı arayıp bahçenin yerini sorduğu, sonrasında tanık ...'ı yanına almak suretiyle katılanın babası ... ile buluştuğu, hep beraber bahçeye giderek ağaçları gördüğü, bedel konusunda kimi arayacaklarını sorduğunda tanık İsmail’in, fiyatı kendisinin belirleyeceğini belirtmesi nedeniyle, ... ile ağaçlar karşılığında 500 TL bedelle anlaştığı, tanık İsmail ile birlikte ...'ın marangoz dükkanına gittikleri, burada ...'ın, ağaçların bedeli olan 500 TL’yi katılanın babasına ödediği olayda; sanık...'in sadece aracılık yaptığı, olayla her hangi bir alakasının olmadığı, sanık ...'nin ise, sanık ...'in yevmiyeli işçisi olduğu, bu sanığın da olayla ve anlaşmayla her hangi bir alakasının olmadığı, tanık ...'la anlaşan kişinin ... olduğu, bu sanığın da yapmış olduğu anlaşma doğrultusunda hareket ettiği, ağaçların bedelinin daha fazla olduğu yönündeki anlaşmazlığın ise hukuki ihtilaf niteliğinde olduğu, kesim sırasında sözleşme dışında kalan bir iki ağacın zarar görmesinin imkan dahilinde olduğu hususları gözetildiğinde; sanıkların üzerlerine atılı suçu işleme kastıyla hareket ettiklerine dair aleyhlerine hüküm kurmaya yeterli kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gerekçesiyle mahkemece haklarında tesis edilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 22.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7697, Karar No: 2015/11792, Tarih: 24.03.2015

**9. Hukuk Dairesi         2015/7697 E.  ,  2015/11792 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (İŞ) MAHKEMESİ

DAVA : Davacı vekili, davacı işçinin iş sözleşmesinin geçerli neden olmadan feshedildiğini belirterek 4857 sayılı İş Kanunu’nun 18 ve devamı maddeleri uyarınca feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm duruşmalı olarak süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş ise de; işin mahiyeti itibarıyla duruşma isteminin reddine, incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilmiş olmakla dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı işçi, davalıya ait işyerinde kesintisiz olarak çalıştığını, davalı Belediye Başkanlığı tarafından yapılan tebligat ile iş akdinin 14.06.2014 tarihinden itibaren askıya alındığının bildirildiğini, muvafakati bulunmaksızın iş sözleşmesinin süresiz olarak askıya alınmasının iş sözleşmesinin feshi mahiyetinde olduğunu, davalı Belediye Başkanlığınca gönderilen 12.06.2014 tarihli yazıda belirli süreli hizmet iş sözleşmesine göre çalıştığı iddia edilmiş ise de işyerinde belirli süreli iş akdine dayalı olarak değil, birbiri ardına yenilenerek belirsiz süreli iş sözleşmesine dönüşen iş sözleşmesi gereği sürekli işçi olarak çalıştığını belirterek, iş akdinin askıya alınması suretiyle gerçekleşen iş akdinin feshinin geçersizliğini, işe iadesini, işe başlatılmama halinde davalının ödemesi gereken tazminatın müvekkilinin 8 aylık ücreti tutarında tazminat olarak belirlenmesini, kararın kesinleşmesine kadar çalıştırılmadığı süre için 4 aylık ücret ve diğer işçilik haklarının davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı işveren, 5620 sayılı Kanun’un 3. maddesi gereği geçici işçi pozisyonunda çalışan işçilerin Belediye Meclisince vizelerinin yapılması kaydıyla bir yıl içinde 5 ay 29 günden fazla çalıştırılamayacaklarını, 5393 Kanun’un 49. maddesi gereği personel harcamalarının yıllık toplam gelirlerin %30’unu aşamayacağını, Belediye ve Bağlı Kuruluşları ile Mahalli İdare Birlikleri Norm Kadro İlke ve Standartlarına Dair Yönetmeliğin 24. maddesine göre geçici işçi sayısının belirlenen memur norm kadro sayısının 20’sini geçemeyeceğini, mevcut mevzuat hükümlerine göre davacı geçici işçilerin iş sözleşmelerinin askıya alındığını, iş sözleşmesinin feshedilmediğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacı işçinin davalı belediye meclisince alınan vizelerle zincirleme biçimde geçici işçi olarak çalıştığı, bu hususta taraflar arasında çekişme olmadığı, iş sözleşmesinin belirsiz süreli olduğu, işverence iş sözleşmesinin ekonomik nedenler gösterilerek feshedildiği, iş sözleşmesinin feshi nedeninin yerinde olmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz: