muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/9321, Karar No: 2023/8453, Tarih: 14.12.2023

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Denizli 2.Ağır Ceza Mahkemesinin, 08.11.2012 tarihli ve 2008/342 Esas, 2012/298 Karar sayılı kararı ile sanığın çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 6 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Denizli 2.Ağır Ceza Mahkemesinin, 08.11.2012 tarihli ve 2008/342 Esas, 2012/298 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay kapatılan 14. Ceza Dairesinin 17.11.2015 tarihli ve 2014/11254 Esas, 2015/10706 Karar sayılı kararı ile "Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunun 17.02.2012 tarihli raporu içeriğinde, kendisinde orta derecede zeka geriliği olan mağdurenin, fiile ruhsal yönden mukavemete muktedir olmadığı, fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayamadığı, zeka geriliğinin hekim olmayanlarca anlaşılabileceği ve beyanlarına ancak ana hatlarıyla ve kuvvetli delillerle desteklendiği takdirde itibar edilebileceğinin belirtilmesi mağdurenin beyanlarında özetle, 09.10.2006 tarihinde, sanığın kimlikleri tespit edilemeyen ve soruşturması ayrılan ... ve ... isimli şahıslarla kendisini aynı gün içerisinde İzmirden alıp önce Uşak’a, oradan ...’a oradan da Denizli’ye götürdüklerini, o geceyi Denizli'de geçirdiklerini ve burada sanığın kendisine tecavüz ettiğini anlatmasına rağmen, bu tarihte babası adına kayıtlı olup mağdurenin yanında olduğu anlaşılan 054691……. numaralı hattın 08.10.2006-11.10.2006 tarihlerini kapsayacak şekilde alınan iletişimin tespiti raporları içeriğine göre mağdurenin 09.10.2006 günü saat 07:46 sıralarında İzmir'den hareket edip o günün gecesinden itibaren yoğun iletişim içerisinde olduğu ve Bahtiyar ... adına kayıtlı 0544225…. Numaralı hattın kullanıldığı baz istasyonunun bulunduğu Yeni Dörtyol/... bölgesine 11:36 civarında ulaştığı, bu saatten sonra daha önce yoğun iletişimi bulunan Bahtiyar ... ile iletişimlerinin kesilmesi nedeniyle buluştuklarının anlaşıldığı, mağdurenin 10.10.2006 günü saat 09:44 civarında hala bu bölgede bulunan baz istasyonunu kullandığı halde 13:28 sıralarında yeniden İzmir’ e döndüğünün ve Bahtiyar ... adına kayıtlı numara ile görüşmeye başladığının anlaşılması karşısında; Bahtiyar ...’ın kimlik bilgilerinin tespiti ile tanık olarak dinlenip 0544225…. numaralı hattın o tarihte kimin kullanımında olduğunun araştırılması ve gerekirse sanığın kullandığı belirtilen 0544567…. numaralı hattın da aynı tarihlere ilişkin baz istasyonlarını gösterecek şekilde HTS raporunun istenerek sonucuna göre hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması" nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. Denizli 2.Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.03.2016 tarihli ve 2016/25 Esas, 2016/93 Karar sayılı kararı ile önceki hükümde direnilerek sanığın çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Kanun'un

3. Denizli 2.Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.03.2016 tarihli ve 2016/25 Esas, 2016/93 Karar sayılı kararı ile önceki hükümde direnilerek sanığın çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Kanun'un

103 üncü maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 6 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

4. Denizli 2.Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.03.2016 tarihli ve 2016/25 Esas, 2016/93 Karar sayılı kararının sanık ve müdafiisi tarafından temyizi üzerine Yargıtay kapatılan 14. Ceza Dairesinin 10.04.2017 tarihli ve 2016/8441 Esas, 2017/1927 Karar sayılı kararıyla direnme ilamında belirtilen gerekçeler yerinde görülmediğinden reddiyle, direnme kararıyla ilgili hüküm kurulmak üzere dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmesine karar verilmiş, Yargıtay Ceza Genel Kurulu 16.04.2019 tarihli ve 2017/14-669 Esas, 2019/323 Karar sayılı kararıyla "Dosyanın mağdureye zorunlu vekil atanması sağlanarak atanacak vekile, Bakanlığa ve mağdurenin vasisine, vasisinin bulunmaması halinde ise atanacak vasiye Denizli 2. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 08.11.2012 ve 03.03.2016 tarihli gerekçeli kararların tebliğ edilmesi için Yerel Mahkemeye gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE," karar verilmiş, İlk Derece Mahkemesince yapılan tebligatlar üzerine direnme kararı Bakanlık vekilince ve katılan mağdureye baro tarafından atanan vekil tarafından temyiz edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği

Sanık hakkında birden fazla nitelikli hal olmasına rağmen alt sınırdan ceza verilmesinin ve takdiri indirim uygulanmasının hukuka aykırı olduğuna, katılan mağdurenin ruh sağlığının bozulduğuna karar verilmesine rağmen Mahkemece bu raporun dikkate alınmadığına, Mahkemece katılan mağdurenin olay sonrasında yaşadığı psikolojik duruma ilişkin herhangi bir araştırma yapılmadığına ve sair hususlara ilişkindir.

B. Sanık ve Müdafiinin Temyiz İsteği

A. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği

Sanık hakkında birden fazla nitelikli hal olmasına rağmen alt sınırdan ceza verilmesinin ve takdiri indirim uygulanmasının hukuka aykırı olduğuna, katılan mağdurenin ruh sağlığının bozulduğuna karar verilmesine rağmen Mahkemece bu raporun dikkate alınmadığına, Mahkemece katılan mağdurenin olay sonrasında yaşadığı psikolojik duruma ilişkin herhangi bir araştırma yapılmadığına ve sair hususlara ilişkindir.

B. Sanık ve Müdafiinin Temyiz İsteği

Mahkemece bozma kararına uyularak bozma kararında belirtilen gerekçelerle yeniden araştırma ve yargılama yapılması gerekirken verilen direnme kararının hukuka aykırı olduğuna, iddia edilen tarihte tarafına ait cep telefonunun sinyal aldığı baz istasyonu kayıtları döküm olarak istendiğinde ve Mahkemeye bildirdiği ancak dinlenilmeyen tanıklar dinlendiğinde olay tarihi ve saatinde orada olmadığının ortaya çıkacağına, katılan mağdurenin zeka geriliği var ise bu durumda sadece onun beyanlarına dayanılarak başka delil olmadan tarafına ceza verilmesinin haksız olduğuna, katılan mağdureyle yalnızca otobüs durağında karşılaştığı ve sonrasında telefonda bir kaç kez görüştüklerine, ancak zeka geriliği olduğunu fark edince kendisiyle daha görüşmediğine, katılan mağdurenin ailesi tarafından yönlendirilmiş olabileceğine, katılanların mağdureyi kendisiyle evlendirmek istemiş olabileceğine, katılan mağdurenin ailesinin kendisine yönelik baskı ve tehditlerinin de bu amaçla olduğuna, Mahkeme kararının gerekçesinin tamamen varsayıma dayalı olduğuna, katılan mağdurenin daha önceki zamanlarda birileri tarafından istismar edilmiş olabileceğine, buna ilişkin araştırma yapılmadığına, kararın bozulması istemine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemece sanığın Adli Tıp 6. İhtisas Kurulunun 17.02.2012 tarihli raporunda belirtildiği şekilde orta derecede zeka geriliği bulunan ve zeka geriliğinin hekim olmayanlarca anlaşılabilecek durumda olan katılan mağdure ile tanıştığının anlaşıldığı, sanığın katılan mağdurenin bu durumunu bilmesine rağmen onunla arkadaşlık kurup görüşmeye başladığı, sanığın katılan mağdureye yönelik tespit edilemeyen bir evde istismarda bulunduğunun katılan mağdure anlatımı ile ortaya çıktığı, katılan mağdurenin sanığı suçlaması için herhangi bir nedeninin bulunmadığı anlatımlarının soruşturmanın başından itibaren değişmediği, katılan mağdurenin annesi ve babası olan katılanların katılan mağdurenin iki gün evden ayrı kalması üzerine karakola müracaat ettikleri, bu anlatımların da katılan mağdurenin anlatımlarını doğruladığı, Yargıtay bozma ilamında belirtilen hususların araştırılmasının sanığın hukuki durumunu etkilemeyeceği, dosyadaki deliller ile sanığın suçunun sübut bulduğu kabulüyle hükümde direnilmesine karar verilmiştir. İddia, savunma, katılan mağdure anlatımı, katılan mağdureye ait raporlar ve tüm dosya kapsamından; sanığın orta derecede zeka geriliği bulunduğu anlaşılan katılan mağdurenin cep telefonunu bir şekilde ele geçirerek katılan mağdureyle irtibat kurduğu ve tanıştığı, suç tarihinde açık kimlikleri tespit edilemeyen ... ve ... isimli kişilerle birlikte katılan mağdurenin ikamet ettiği İzmir iline giden sanığın katılan mağdureyi evlenme vaadiyle ikna edip Denizli'ye getirdiği, burada ... isimli bir bayanın evinde katılan mağdureye yönelik olarak cinsel istismarda bulunduğu, katılan mağdurenin fiile ruhsal yönden mukavemetini engelleyecek akıl hastalığının bulunduğu, bu akıl hastalığının hekim olmayanlarca anlaşılabileceği anlaşılmış, sanığın üzerine atılı akıl hastalığı nedeni ile fiile mukavemet edemeyecek durumda olan çocuğa karşı cinsel istismar suçu sabit görülmüş, atılı suçtan cezalandırılmasına karar verilmiştir. Sanık her ne kadar Denizli'ye gelmediğini ve katılan mağdureye yönelik istismarda bulunmadığını savunmuşsa da katılan mağdureyle tanıştığını ve arkadaşlık kurduğunu, ayrıca Denizli'ye de çalışmak için geldiğini beyan ettiği, katlan mağdurenin anlatımlarının bu yönü ile sanığın savunması ile örtüştüğü, sanıkla kısa süreli görüştüğü iddia edilen katılan mağdurenin sanığın Denizli bağlantısını bilmesinin düşünülemeyeceği anlaşıldığından savunmalarına itibar edilmemiştir.

IV. GEREKÇE

A. Bakanlık Vekilinin Temyiz İsteğinin İncelenmesi Yönünden

IV. GEREKÇE

A. Bakanlık Vekilinin Temyiz İsteğinin İncelenmesi Yönünden

6284 sayılı Ailenin Korunması ve Kadına Karşı Şiddetin Önlenmesine Dair Kanun'un 20 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca davaya katılma hakkı bulunan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığına yokluğunda yapılan yargılamaya ilişkin olarak mahkemelerce re'sen ihbarda bulunulmasının zorunlu olup olmadığı hususunda Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunca yapılan toplantı sonucunda verilen 13.12.2019 gün ve 2019/6 Esas, 2019/7 sayılı içtihadı birleştirme kararı ile Bakanlığa bildirimde bulunulmasının zorunlu olmadığının kabul edilmesi ve 5271 sayılı Kanun'un 237 nci maddesinin ikinci fıkrasına göre kanun yolu muhakemesinde davaya katılma talebinde bulunulamayacağının anlaşılması karşısında, vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin birinci fıkrası gözetilerek 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi gereğince reddine karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir

B. Katılan Mağdure Vekili ve Sanık ile Müdafiinin Temyiz İsteklerinin İncelenmesi Yönünden

İddia, savunma, katılan mağdure hakkında düzenlenen adli raporların içeriği ile HTS kayıtları ve tüm dosya kapsamı karşısında Mahkemenin direnme kararı yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

A. Bakanlık Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle Bakanlık vekilinin temyiz isteğinin, 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin birinci fıkrası gözetilerek 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi uyarınca Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Katılan Mağdure Vekili ve Sanık ile Müdafiinin Temyiz İstekleri Yönünden

Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenle Denizli 2.Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.03.2016 tarihli ve 2016/25 Esas, 2016/93 Karar sayılı direnme kararı yerinde görülmediğinden, Yargıtay 14. Ceza Dairesinin 17.11.2015 tarihli ve 2014/11254 Esas, 2015/10706 Karar sayılı bozma kararının, oy birliğiyle DÜZELTİLMESİNE YER OLMADIĞINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 307 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereğince direnme kararını incelemek üzere Yargıtay Ceza Genel Kuruluna GÖNDERİLMESİNE,

14.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6767, Karar No: 2017/4249, Tarih: 06.06.2017

**11. Ceza Dairesi         2016/6767 E.  ,  2017/4249 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Sanık ... hakkında; beraat Sanık ... hakkında 2005 takvim yılı için; beraatSanık ... hakkında 2006, 2007, 2008, 2009 takvim yılları için; mahkumiyet

1- Sanık ... hakkında 2006-2007-2008-2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek, sanık ... hakkında 2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçlarından kurulan beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2- Sanık ... hakkında 2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan kurulan beraat kararına yönelik katılan vekilinin, sanık ... hakkında 2006-2007-2008-2009 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik katılan vekilinin ve sanığın temyiz itirazlarının incelenmesinde;

a) Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 141, 5271 sayılı CMK'nın 34/1, 230 ve 1412 sayılı CMUK'nın 308/7. maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde açık ve gerekçeli olması ve Yargıtay’ın bu işlevini yerine getirmesi için gerekçe bölümünde iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin belirtilmesi, mevcut delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterilmesi ve ulaşılan kanaat, sanıkların suç oluşturduğu sabit görülen fiili ve bunun nitelendirilmesinin belirtilmesi, delillerle sonuç arasında bağ kurulması gerektiği gözetilmeden gerekçesiz hüküm kurulması,

b) Sanık ...’ın 2005 yılında, sanık ...’ın 2006-2007-2008-2009 yıllarında yetkilisi ve ortağı olduğu....Niş. Tekstil Gıda Ür. San.Ticaret Ltd. Şti.'nin, 2005-2006-2007-2008-2009 takvim yıllarında herhangi bir hizmet ve mal karşılığı olmaksızın sahte fatura düzenledikleri iddiası ile açılan kamu davasında; ilgili şirkete ilişkin düzenlenen 12.08.2010 tarihli vergi tekniği raporunda, mükellef kuruma yapılan yoklamalarda ulaşılamadığı, gerçek anlamda ticari faaliyetinin olmadığının belirtilmesine karşın, sanıkların tüm faturaların gerçek mal ve hizmet karşılığı olduğunu savunması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde belirlenmesi bakımından; sahte fatura düzenlemek suçunun oluşabilmesi için sahte faturaların 213 sayılı VUK'nın 230. maddesinde sayılan zorunlu unsurları taşıması gerektiği, aksi takdirde ilgili Kanunun 227/3. maddesine göre hiç düzenlenmemiş sayılacağı cihetle, sanıkların düzenlediği iddia olunan faturaların asılları veya onaylı örneklerinin dosya içerisinde bulunmaması, sahte fatura düzenleme suçunda suç tarihinin düzenlenen son fatura tarihi olduğu, 2005 takvim yılında düzenlendiği iddia olunan sahte faturaların dava zamanaşımın tespiti yönünden önemli olduğu da nazara alınarak, her takvim yılı için kanaat oluşturacak sayıda fatura aslı ya da onaylı suretinin temin edilip dosya arasına konulmasından sonra, yasada öngörülen zorunlu bilgileri içerip içermediğinin tespit edilmesi, sahte olduğu iddia olunan faturaları kullanan kişi veya şirketler hakkında karşıt inceleme yapılıp yapılmadığı araştırılıp, yapılmış ise haklarında düzenlenen vergi inceleme ve sair raporların onaylı suretleri getirtilerek incelenmesi, kamu davası açılıp açılmadığının sorulması, açıldığının tespiti halinde dava dosyasına intikali sağlanarak ayrıntılı özetinin tutanağa geçirilmesi ve bu davayı ilgilendiren bilgi ve belgelerin onaylı örneklerinin alınarak dosyaya konulması, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi yönünden, mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyeleri, teslim ve tesellüm belgeleri, bedelinin ödendiğine dair ticari teamüle uygun, kanıtlama yeterliliği olan banka hesapları ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgeler, faturaları kullananların yeterli mal girişi veya üretimi olup olmadığı da dikkate alınarak faturaları kullanan şirketler ile sanığın ticari defter ve belgeleri üzerinde gerekli görülmesi halinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması ile toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilip sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde karar verilmesi,

c) Kabule göre de;

c) Kabule göre de;

aa) 5237 sayılı TCK'nın 43. maddesine göre "bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi" halinde zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği; somut olayda, sanık ... hakkında 2006-2007-2008-2009 takvim yılları içinde farklı tarihli birden fazla sahte fatura kullandıklarının anlaşılmasına karşın, hakkında zincirleme suç hükümlerinin uygulanmaması,

bb) 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin ve sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 06.06.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/64, Karar No: 2010/145, Tarih: 17.03.2010

**Hukuk Genel Kurulu         2010/13-64 E.  ,  2010/145 K.**

**"İçtihat Metni"**

mahkemesi : bolu 1. asliye hukuk mahkemesi

tarihi : 06/10/2009

taraflar arasındaki “muarazanın önlenmesi” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; bolu asliye 1.hukuk mahkemesince davanın görev yönünden reddine dair verilen 16.09.2008 gün ve 2007/304-2008/248 sayılı kararın incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmesi üzerine, yargıtay 13. hukuk dairesinin 04.05.2009 gün ve 2009/3283-6034 sayılı ilamı ile ;

(.....davacı, davalıya ait büfe’de 3.8.1998 tarihinden beri, aralarında düzenlenen kira sözleşmesi ile kiracı olduğunu encümen kararı ile tek taraflı olarak sözleşmenin fesih edildiğini ve tahliye istendiğini bunun hukuka uygun olmadığını ileri sürerek sözleşmenin fesih edilemeyeceğinin tespitini istemiştir.

davalı idari yargının görevli olduğu gerekçesi ile görev itirazında bulunarak davanın reddini dilemiştir.

mahkemece idari yargı’nın görev alanında kaldığı gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

davacı, kira sözleşmesinin tek taraflar fesih edilmeyeceğinin tesbiti talebinde bulunmuştur. davalı belediye başkanlığı kamu hizmeti gören bir kuruluş olup, davacı ile yaptığı kira sözleşmesinde özel hukuk hükümlerine göre işlem yapmıştır. taraflar arasındaki çekişmenin giderilmesinde idari hukuku ilgilendiren bir idari işlem ve tasarruf da söz konusu değildir. her iki taraf arasındaki ilişki özel hukuk hükümlerine tabi ve özel hukuku ilgilendiren işlemlerdir. öyle olunca ihtilafın adli yargı makamlarında görülmesi gerekmektedir, bu hususun gözardı edilerek idari yargı’nın görevli olduğundan bahisle görevsizlik kararı verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.....)

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle,yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

temyiz eden:  davacı vekili

hukuk genel kurulu kararı

hukuk genel kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

dava, muarazanın önlenmesi istemine ilişkindir.

davacı fuat pınar’ın 03.08.1998 tarihli ve 1 yıl süreli kira sözleşmesi uyarınca bolu ili merkez k..... mah. k.... sitesi yanında bulunan büfeyi davalı bolu belediyesinden kiraladığı, kira sözleşmesinin varlığı ve yenilenerek devam ettiği tarafların kabulündedir.

davacı kiraladığı büfenin işletmeciliğini, davalı belediye tarafından düzenlenen 05.08.1998 tarihli işyeri açma ve çalışma ruhsatı vs. tüm yasal işlemlerini tamamlayarak, bu tarihten itibaren dava tarihine kadar yapmıştır.

davacı fuat pınar’ın 03.08.1998 tarihli ve 1 yıl süreli kira sözleşmesi uyarınca bolu ili merkez k..... mah. k.... sitesi yanında bulunan büfeyi davalı bolu belediyesinden kiraladığı, kira sözleşmesinin varlığı ve yenilenerek devam ettiği tarafların kabulündedir.

davacı kiraladığı büfenin işletmeciliğini, davalı belediye tarafından düzenlenen 05.08.1998 tarihli işyeri açma ve çalışma ruhsatı vs. tüm yasal işlemlerini tamamlayarak, bu tarihten itibaren dava tarihine kadar yapmıştır.

bolu belediyesi encümeninin 19.10.2007 tarih ve 2007/1294-1 sayılı kararı ile (danıştay 8. dairenin 21.10.1996 gün ve 1995/1127 e, 1996/2737. k ve danıştay 8. dairenin 15.03.1996 gün ve 1995/2583 e, 1996/715 k ve danıştay 8. dairenin 15.03.1996 gün ve 1995/1593 e, 1996/716 k sayılı kararları bu tür büfelere ilişkin işlemleri arada kira sözleşmesi olsa dahi tahsis işlemi saymıştır açıklaması ile) dava dışı diğer bir kısım büfe ile birlikte fuat pınar tarafından işletilen k.... mah. s... camii karşısında bulunan büfenin de “tahsisinin iptaline” karar verilmiştir.

imar paftası, kroki ve dosyada alınan bilirkişi raporuna göre dava konusu büfenin tamamının yolda kaldığı tartışmasızdır.

Bolu Belediye Başkanlığı İmar ve Şehircilik Müdürlüğünün 06.12.2007 tarihli yazısı ile kararın tebliğ edildiği tarihten itibaren 7 gün süre içerisinde büfenin tahliye edilmesi davacıya tebliğ edilmiştir.

Davacı 13.12.2007 tarihinde açtığı eldeki dava ile muarazanın önlenmesini istemiştir.

Mahkeme kararında, 1580 sayılı Belediye Yasasının 15. maddesinin 11. fıkrasına göre, yol, park, meydan gibi kamu malları üzerinde gelip geçmeye engel olmayan ve başkaca sakıncası görülmeyen alanların geçici olarak işgaline izin verilmesinin bir yer tahsis işlemi olduğu, bu tahsis üzerine, kurulan büfenin kiralanmasından sonra sakıncalarının ortaya çıkması durumunda, kamu yararı için tahsis işlemi geri alınarak yerin boşaltılmasının istenebileceği, bu nedenle, büfenin, kira sözleşmesine dayalı da olsa, kamu gücüne dayanılarak tahsis işleminin iptal edilmesi ve işyerinin boşaltılması, temelde tahsisin geri alınması işlemi olarak kabul edilmiştir.

Davacı vekilinin temyizi üzerine karar Özel Dairece yukarıda başlık bölümünde yer alan nedenlerle bozulmuş; mahkeme önceki kararında direnmiştir. Hükmü temyize davacı vekili getirmektedir.