muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/12340, Karar No: 2013/15345, Tarih: 07.11.2013

Öncelikle belirtmek gerekir ki; köy yerleşim alanı içinde yer alan "yol boşluğunda" arzın tabii maliki olan Hazineye ve Köy Tüzel Kişiliğine husumet yöneltilmediğine göre krokide kırmızı ile gösterilen 4.33 m²'lik kısım için usulüne uygun açılmış bir davadan sözedilemez,  Davacının bu yöne değinen temyiz itirazları yerinde değildir, reddi ile hükmün bu bölümünün açıklanan gerekçe ile onanmasına.

Davacının öteki temyiz itirazlarına gelince;

Dava dilekçesinin içeriği ve iddianın ileri sürülüş biçiminden; davacının yol boşluğu dışında 118 ada, 2 parsel sayılı taşınmazdaki krokide yeşil ile gösterilen kısım bakımından da zilyetliğe dayalı tapu iptal ve tescil isteği yanısıra davalı tarafından dikilen kavak ağaçlarının arazisine gölge yaptığı, meyve ağaçlarının gelişimini engellediği, polenlerin sağlığına zarar verdiğini, ağaç köklerinin yayılarak arazinin işlenirliğini bozduğu, evinin duvarlarıdna çatlaklara yol açtığını,artezyen kuyusu açma projesine engel olduğunu iddia ederek komşuluk hukukuna dayalı elatmanın önlenmesi ve yıkım isteğinde de bulunduğu anlaşılmaktadır.

Ne var ki;  118 ada, 2 parsel içinde kalan yer bakımından zilyetlikle mülk edinme koşullarının davacı yararına gerçekleşip gerçekleşmediği konusunda araştırma ve inceleme yapılmadığı gibi komşuluk hukukundan kaynaklı elatmanın önlenmesi  ve yıkım davası bakımından da hükme elverişli araştırma ve inceleme yapıldığını söyleyebilme olanağı yoktur.

Bilindiği üzere; çağdaş hukuk sistemlerindeki tanımıyla mülkiyet, geniş haklar, buna bağlı yetkiler ile birlikte bazı ödevlerin oluşturduğu bir hukuksal kurumdur. Başka bir söyleyişle mülkiyet, tanıdığı geniş hak ve yetkilerin yanında bazı ödevlerde yükleyen bir ayni haktır. 4721 s. Türk Medeni Kanununun (TMK) 683. maddesinde "Bir şeye malik olan kimse hukuk düzeninin sınırları içinde, o şey üzerinde dilediği gibi kullanma, yararlanma ve tasarrufta bulunma yetkisine sahiptir." hükmü getirilmek suretiyle mülkiyet hakkının kanunla kısıtlanabileceğine işaret olunmuştur. Bu doğrultuda olmak üzere, taşınmaz malikini komşusuna zarar verebilecek her türlü taşkınlıklardan kaçınmakla yükümlü kılan aynı Kanunun 737. maddesi, komşuluk ilişkilerinden doğan zorunlu çıkar çatışmalarını düzenlemiş, bir arada yaşamak durumunda olan, komşu taşınmaz maliklerinin ekonomik, sosyal çıkarlarını dengede tutabilmek için onlara katlanma ve kaçınma ödevleri yüklemiştir.

O halde, bir toplumda birlikte yaşama olanağı sağlayan insancıl, gerçekçi, zorunlu temel hukuk kuralına göre, hakim; somut olayın özelliğini, taşınmazların konumlarını, kullanma amaçlarını, niteliklerini, yöresel örf ve adetleri, toplumun doğal ihtiyaç ve gerçeklerini göz önünde bulundurarak, komşuların birbirlerine göstermekle yükümlü oldukları olağan katlanma ve hoşgörü sınırını aşan bir taşkınlığın bulunup bulunmadığını saptama, zararı giderici önlemlerden en uygununu bulma, kaçınılmaz müdahaleleri yapmak suretiyle özverileri denkleştirme durumundadır.

Bunun içinde zararın niteliği, kapsamı ve ne surette giderileceği yönünde tarafların tüm delilleri toplandıktan, gerektiğinde yerinde keşif yapıldıktan sonra uzman bilirkişilerden bilim ve tekniğe uygun gerekçeli rapor alınması zorunludur.

Hal böyle olunca; Fen Bilirkişinin 15/07/2011 tarihli rapora ekli krokisinde 118 ada, 2 parsel içerisinde kalan ve yeşil ile renklendirilen  0.86 m²'lik kısım bakımından da zilyetliğe dayalı iptal ve tescil isteğinde bulunulduğuna göre anılan taşınmazda paydaş olduğu anlaşılan davalı Ali Vural yanında diğer paydaş Senem Gürlevik'in de davada yer almasının sağlanması, mahallinde konunun uzmanı aralarında Ziraat Mühendisi ve Halk Sağlığı uzmanının da bulunduğu bilirkişi heyeti aracılığıyla keşif yapılması, öncelikle davacı lehine  zilyetlikle mülk edinme koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediğinin, tarafların iddia ve savunmaları doğrultusunda toplanan ve toplanacak delillerin, tanık anlatımlarının değerlendirilmesi, komşuluk  hukuku  bakımından  ise yolda kalan bölüm dışında davalı tarafından dikildiği bildirilen meyve ağaçları ile davacının evine ve sağlığına zarar verdiği iddia edilen kavak ve selvi  ağaçlarının konumlarının denetime ve infaza elverişli krokili rapor ile belirlenmesi, ağaçların davalı tarafından dikildiğinin saptanması halinde yukarıda açıklanan ilke ve olgular doğrultusunda davacının bir zararının doğup- doğmadığının duraksamaya yer bırakmayacak şekilde ortaya konulması, komşuluk hukukuna aykırılık bulunduğu kanaatine varılması halinde bu aykırılığın öncelikle alınabilecek önlem ve önlemlerle giderilip- giderilemeyeceğikonusunda uzman bilirkişilerden rapor alınması, uyuşmazlığın alınabilecek önlemlerle giderilebileceğinin anlaşılması halinde olaya en uygun önlemin seçilmesi, aksi taktirde yıkım hususunun düşünülmesi, yıkıldığı iddia edilen taş duvardan kaynaklı zararın tazmini isteğinden vazgeçildiği hususunun gözetilmesi, varılacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ile yetinilerek yazılı şekilde karar verilmesi isabetli değildir.

Davacının bu yönlere değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle hükmün açıklanan nedenlerden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 07.11.2013  tarihinde oybirliğiyle karar  verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14744, Karar No: 2014/13345, Tarih: 30.05.2014

**8. Ceza Dairesi         2014/14744 E.  ,  2014/13345 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Genel güvenliği tehlikeye sokacak şekilde taksirle yangına neden olma

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sonradan vekaletname ibraz ederek süre tutum dilekçesi veren sanık müdafiinin temyizi ile ilgili ek tebliğname düzenlenmesi için 17.02.2014 tarihinde tevdii edilen dosyanın ek tebliğname düzenlenmeden gönderildiği anlaşılmakla; sanık müdafiinin 30.04.2012 tarihinde verdiği temyiz dilekçesiyle ilgili olarak ek tebliğname düzenlen- dikten sonra inceleme yapılmak üzere iadesi kaydıyla dosyanın incelenmeksizin Yargıtay C.Başsavcılığına (TEVDİİNE), 30.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1032, Karar No: 2012/5727, Tarih: 16.04.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/1032 E.  ,  2012/5727 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek ve kullanmak

HÜKÜM : Mahkumiyet

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen ‘2002 takvim yılında sahte fatura düzenlemek', '2002 takvim yılında sahte fatura kullanmak', ‘2003 takvim yılında sahte fatura düzenlemek' ve '2003 takvim yılında sahte fatura kullanmak' suçlarının yasada gerektirdiği cezalarının türü ve üst sınırları itibariyle tabi olduğu, suç tarihlerinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçların işlendiği, 31.12.2002, 01.05.2003, 30.06.2003 ve 01.05.2004 tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen zamanaşımları nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 16.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15873, Karar No: 2018/4425, Tarih: 24.04.2018

**3. Hukuk Dairesi         2016/15873 E.  ,  2018/4425 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davalının elektrik abonesi olduğunu, davalı ... şirketinin düzenlediği faturalar ile kendisinden kayıp/kaçak bedelinin tahsil edildiğini belirterek, fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydıyla şimdilik 47.500 TL'nin faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, ıslah dilekçesi ile talebini 67.044,89 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı vekili, kayıp-kaçak vb. bedellerin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu belirterek, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davanın kabulü ile, toplam 67.044,89 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiş olup; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen; kayıp-kaçak vs. bedellerin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının ...Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde ...tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin ...'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, ...kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlıkla ilgili yargılama sırasında 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişe de etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş olup,eldeki davada dava konusu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde ....nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan ...kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 24.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1619, Karar No: 2022/1196, Tarih: 25.01.2022

**11. Ceza Dairesi         2018/1619 E.  ,  2022/1196 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanunu'na Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

A) Sanık ... hakkında 2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarından verilen beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin temyizinin incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilen ve değerlendirilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan kanaat ve takdirine, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak dosya içeriğine uygun şekilde açıklanan gerekçeye göre; yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı Mahkemece kabul ve takdir kılınmış olmakla, katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükümlerin ONANMASINA,

B) Sanıklar ... ve ... hakkında defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan verilen beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin; sanık ... hakkında 2010 takvim yılında sahte fatura düzenleme ve kullanma suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik sanık ...'in; sanık ... hakkında 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme ile 2011 takvim yılında sahte fatura kullanma suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik sanık ... müdafisinin; sanık ... hakkında 2010, 2011 ve 2012 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme ile 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik sanık ... müdafisinin temyizinin incelenmesi:

1) Sanıklar ... ile ... hakkında defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan açılan kamu davasında, sanık ...'nun şirketin müdürü olduğunu ancak sanık ...'a vekaletname verdiğini, şirketin işlerini fiilen onun takip ettiğini savunması; sanık ...'un, söz konusu şirkette bir süre işçi olarak çalıştığını, bu firmanın sahiplerinin ... ve ... olduğunu, şirkette ortak ya da yönetici sıfatının bulunmadığını, defter ve belgelerin ibrazı hakkındaki yazının tebliğ edildiğini ancak defter ve belgeler kendisinde olmadığı için sunamadığını savunması; vergi tekniği raporunda vergi müfettişlerince ifadesine başvurulan şirketin eski ortağı olan .... isimli kişinin, o döneme ilişkin tüm yasal defter ve belgelerin şirketin muhasebecisi olan Naci Alan tarafından şirket hisselerini devrettikleri Salih Balcı ve ...'in vekili ...'a bir tutanakla teslim edildiğinin beyan etmesi karşısında; Vergi incelemesine esas olmak üzere istenilen 2009, 2010, 2011 ve 2012 takvim yıllarına ait defter ve belgelerini elinde bulunmadığından ve yetkili olmadığından dolayı incelemeye ibraz edemediklerini savunan sanıkların işyerinde vergi incelemesi yapılması zorunluluğu bulunmadığı, 213 sayılı Kanun'un 139/2. maddesindeki istisnai şartların varlığının kabulü gerekeceği, defter ve belgelerin bulunamadığı, kaybolduğu ileri sürülerek ibrazından kaçınılması durumunda, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 23.11.1999 gün ve 1999/11-273/288 sayılı içtihadında açıklandığı üzere mükellefe usulüne uygun tebligat yapılmasının aranmayacağı, aynı Kanun'un 253. maddesine göre ilgili bulundukları yılı takip eden yıldan başlayarak beş yıl süre ile muhafaza edilmesi mecburiyeti bulunan defter ve belgelerin anılan Kanun'un 13. maddesinde düzenlenen mücbir sebep kapsamında düşünülmesi mümkün olmayan nedenlerden dolayı ibraz edilmediğinin anlaşılması ve 213 sayılı VUK'nin 253 ve 254. maddeleri uyarınca defter ve belgeleri muhafaza ve istenildiğinde ibraz etme sorumluluğunun, mükellefe veya vergi sorumlusuna ait olması, bu yükümlülüğün vekaletname ile devrinin mümkün bulunmaması karşısında; sanıklara yüklenen suçun unsurları itibarıyla oluştuğu gözetilmeden, yazılı şekilde beraatlerine karar verilmesi,

2) Sanıklar hakkında sahte fatura düzenleme ve sahte fatura kullanma suçlarından açılan kamu davalarında sanık ...'in, .... Ltd. Şti.nin müdürü olduğu ancak şirketi yönetmek için hatırlayamadığı bir kişiye vekalet verdiğini, sahte fatura düzenleyip kullanmadığını savunması; sanık ...'nun şirketin müdürü olduğunu ancak sanık ...'a vekaletname verdiğini, şirketin işlerini fiilen onun takip ettiğini beyan etmesi; sanık ...'un, söz konusu şirkette bir süre işçi olarak çalıştığını, bu firmanın sahiplerinin ... ve ... olduğunu, şirkette ortak ya da yönetici sıfatının bulunmadığını savunması; vergi inceleme raporunun incelenmesinde 01.02.2011 tarihli yoklama tutanağının Ankara ...... Noterliğinin 27.12.2010 tarihli, .... numaralı vekaletnamesine istinaden ... ile birlikte tutulduğunun anlaşılması karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından;

a) Dosyada bulunan faturaların sanıklara gösterilerek yazı ve imzaların kendilerine ait olup olmadığının sorulması, kendilerine ait olmadığını söylemeleri halinde temin edilecek yazı ve imza örnekleri ile faturalardaki yazı ve imzaların kime ait olduğu hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması,

b) Sanıkların düzenlemiş olduğu faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişilerin tanık sıfatıyla duruşmaya çağrılarak CMK'nin 48. maddesi uyarınca çekinme hakları hatırlatıldıktan sonra sözü edilen faturaları hangi hukuki ilişkiye dayanarak kimden aldıkları, sanıkları tanıyıp tanımadıkları ve faturaların düzenlenmesi konusunda sanıkların bir iştiraki bulunup bulunmadığının sorulması,

c) Söz konusu şirketin beyannamelerini internet ortamında verdiği tespit edilen muhasebeciler..... ve...... isimli kişilerin CMK'nin 46/1-c maddesi uyarınca çekinme hakkı hatırlatılarak tanık olarak dinlenmeleri, kendilerinden sanıkları tanıyıp tanımadıkları, beyannamelere konu faturaların kim tarafından kendilerine getirildiği ve şirketi fiilen kimin idare ettiğinin sorulması,

d) Sanıkların kullanmış olduğu faturaları düzenleyen mükellefler hakkında tanzim edilen vergi inceleme raporlarının ilgili vergi dairesinden getirtilmesi,

e) Aynı mükellefler hakkında ilgili takvim yılında sahte fatura düzenleme suçundan dava açılıp açılmadığının araştırılması; dava açılmış ise dosyaların getirtilerek incelenmesi ve ilgili belgelerin onaylı örneklerinin dosyaya alınması,

f) Gerektiğinde, faturaların gerçek alım-satım karşılığı olup olmadığının belirlenmesi için; faturaları düzenleyen mükellefe ait mal ve para akışını gösteren sevk ve taşıma irsaliyelerinin, teslim ve tesellüm belgelerinin, bedelinin ödendiğine ilişkin ticari teamüle uygun ve kanıtlama yeterliliği olan banka hesaplarının ve kasa mevcuduyla uyumlu geçerli belgeler ile faturaları düzenleyen mükellefin yeterli mal girişi veya üretimi olup olmadığına ilişkin belgelerin getirtilmesi, faturaları düzenleyen mükellef ile kullanan mükellefin ticari defter ve belgeleri üzerinde karşılıklı bilirkişi incelemesi yaptırılması,

Sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanıkların hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile mahkûmiyet hükümleri kurulması yasaya aykırı,

3) Kabule göre de; 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin, sanık ...'in ve sanıklar ... ile ... müdafilerinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 25.01.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5677, Karar No: 2016/348, Tarih: 13.01.2016

**18. Hukuk Dairesi         2015/5677 E.  ,  2016/348 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, davacının kızı ... 'in isminin ... olarak değiştirilmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı dava dilekçesinde özetle; kızının isminin nüfus kayıtlarında ... olarak geçtiğini ancak gerek aile içinde gerekse sosyal yaşamda ve çevresinde ... ismi ile bilinip tanındığını, kızının gerçekte kullandığı isim ile resmi kayıtlarda yer alan isminin farklı olmasının sorunlara neden olduğunu beyanla, kızının nüfus kayıtlarında ... olan adının önüne sosyal yaşamda bilinip kullanılan ... isminin eklenmesini talep ve dava etmiş, mahkemece davanın kabulü ile davacının kızının isminin “... ...” olarak değiştirilmesine karar verilmiştir.

Mahkemece her ne kadar davanın kabulü ile küçüğün isminin “... ...” olarak değiştirilmesine karar verilmiş ise de, dava dilekçesinde talebin “... ...” olarak değiştirmeye yönelik olduğu anlaşıldığından; küçük ...'nun isminin “... ...” olarak düzeltilmesine karar verilmesi doğru değil ise de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hüküm fıkrasının 1. maddesinin 3. satırındaki "... ..." isimlerinin yer değişikliği ile "... ...” olarak değiştirilmesi ve bu şekilde yazılmak suretiyle 6100 sayılı HMK'ya 6217 sayılı Kanunla eklenen Geçici 3. madde gözetilerek HUMK.nun 438. maddesi uyarınca hükmün düzeltilmesine ve düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 13.01.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3137, Karar No: 2018/3179, Tarih: 09.04.2018

**11. Ceza Dairesi         2018/3137 E.  ,  2018/3179 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gerekçeli karar başlığında yanlış gösterilen suç tarihlerinin, sahte fatura düzenleme suçunda suç tarihinin en son düzenlenen fatura tarihi olacağı cihetle; sanık ... için 20.12.2005 olarak, sahte fatura kullanmak suçlarında ise suç tarihinin suça konu fatura hangi vergi türünde kullanılmış ise o vergi türüne ait beyannamenin vergi dairesine verilmesi gereken tarihin bitimini takip eden gün olacağı (tarh döneminin sonu olması itibariyle) cihetle; suça konu faturalar 2005 takvim yılında stopaj gelir vergisinde kullanıldığından diğer sanıklar için ise 21.01.2006 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 9. maddeleri hükmü karşısında; sanıklara yüklenen suçların yasada gerektirdikleri cezalarının türü ve üst sınırı itibariyle tabi oldukları, suç tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun’un 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkında açılan kamu davalarının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e, 67/4. ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 09.04.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.