muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/36875, Karar No: 2014/30298, Tarih: 20.10.2014

**9. Hukuk Dairesi         2012/36875 E.  ,  2014/30298 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ÇORLU 1. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 20/09/2012

NUMARASI : 2011/253-2012/798

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti ile hafta tatili ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A)Davacı İsteminin Özeti

Davacı vekili 22/02/2011 havale tarihli dava dilekçesinde özetle, davacının 10/07/2008-18/03/2011 tarihleri arasında davalı işverenliğin Çorlu'da bulunan fabrikasında işçi olarak çalıştığını, aldığı son net aylık ücretin 690,00 TL olduğunu, maaşının asgari ücret kadarının banka aracılığıyla, kalan kısmının ise elden kayıt dışı olarak ödendiğini, davacının iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından haksız ve tazminatsız olarak feshedildiğini, davacının nişanlısının davalı işverenlik aleyhine dava açması nedeniyle davalı işverenliğin davacıya karşı husumet beslediğini, davacının iş sözleşmesine gerekçe olarak sigara içmesinin gösterildiğini, davacının davalı işyerinde ayda en az 15-20 saat fazla çalışma yaptığı halde bu çalışmalarının karşılığının ödenmediğini, davacının çalıştığı süre boyunca ayda en az 2 hafta tatilinde çalıştığını, ancak karşılığının ödenmediğini, davacının ücretlerinin ve fazla çalışma ücretlerinin sigortaya eksik bildirildiğini iddia ederek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, 500,00 TL kıdem tazminatının fesih tarihinden itibaren bankalarca mevduata uygulanan en yüksek faizle, 300,00 TL ihbar tazminatının dava tarihinden itibaren yasal faiziyle ve 200,00 TL fazla çalışma ücreti ve hafta tatili çalışma ücretinin dava tarihinden itibaren bankalarca mevduata uygulanan en yüksek faizle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B)Davalı Cevabının Özeti

B)Davalı Cevabının Özeti

Davalı vekili 06/09/2011 tarihli cevap dilekçesinde özetle, davacının davalı işyerinde 10/07/2008-18/03/2011 tarihleri arasında çalıştığını, davacının kimyasal maddelerin bulunduğu renk laboratuvarında sigara içtiğini, savunmasında da sigara içtiğini açıkça kabul ettiğini ve amirinin orada sigara içmesine izin verdiğini belirttiğini, ancak amirinin böyle bir izin vermediğini, aksine davacıyı bu alanda sigara içmemesi konusunda defalarca uyardığını, davacının iş sözleşmesinin amirleri tarafından verilen talimatlara uymaması nedeniyle İş Kanunu'nun 25/II-h maddesi uyarınca haklı olarak feshedildiğini, davalı işyerinde 08:00-16:00 saatleri arasında çalışıldığını, öğlen yarım saat mola verildiğini, haftada 1 gün, pazar günü hafta tatili olduğunu, davacının ayda en az 15-20 saat fazla çalışma yaptığı ve ayda en az 2 hafta tatilinde çalıştığı iddiasının gerçeği yansıtmadığını, davacının mavi yakalı personel olduğunu, ancak beyaz yakalı personel şartlarında çalıştığını, fabrikada işçi konumunda değil, bir memur gibi kimya laboratuvarı bölümünde laborant olarak ve masa başında çalıştığını, başında çalıştığı herhangi bir makine olmadığını, davacıdan sorumlu olan, giriş çıkış saatlerini, mola saatlerini kontrol eden herhangi bir ustabaşı olmadığını, davacının kendi mola saatlerini ve çalışma saatlerini belirlediğini, bu nedenle

fazla çalışma ve hafta tatili ücreti talep etmesinin haksız ve mesnetsiz olduğunu, davalı işverenliğin çalışanlarının maaşlarının tümünün banka aracılığıyla ödediğini, elden ücret ödenmediğini savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C)Yerel mahkeme Kararının Özeti

fazla çalışma ve hafta tatili ücreti talep etmesinin haksız ve mesnetsiz olduğunu, davalı işverenliğin çalışanlarının maaşlarının tümünün banka aracılığıyla ödediğini, elden ücret ödenmediğini savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C)Yerel mahkeme Kararının Özeti

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalı işyerinde sigara içmenin yasak olduğu, bunun davacı tarafından da bilindiği, ancak bu yasağın titizlikle uygulanmadığı, buna ilişkin etkin bir denetim mekanizmasının kurulmadığı, davalı işyerinde sigara içilmesi için ayrılmış bir bölüm de bulunmadığı, davacı tanığı N.. S..'in beyanından anlaşıldığı kadarıyla başka çalışanların da kendi bölüm veya laboratuvarlarında sigara içtikleri, davacının sigara içmesi nedeniyle iş güvenliğinin tehlikeye düştüğü hususunda dosya içinde herhangi bir delil bulunmadığı, fesihten önce davacıya sigara içmesi nedeniyle uyarı yapıldığına dair herhangi bir tutanak veya belge bulunmadığı, uyarma, kınama gibi disiplin cezalarına başvurma imkanı varken bunun da yapılmadığı, öte yandan davacının amirleri tarafından verilen talimatlara uymaması şeklinde ifade edilen eylemlerinin nelerden ibaret olduğunun belli olmadığı gibi bu eylemlerin netlikle ortaya konulamadığı, bu nedenle salt "işyerinde/laboratuarda sigara içme" eyleminin fesih konusu edilmesinin "feshin son çare olması" ve "ölçülülük" ilkeleriyle bağdaşmadığı anlaşıldığından, iş sözleşmesinin davalı tarafından haklı neden olmaksızın feshedildiği ve davacının kıdem ve ihbar tazminatı talebinin yerinde olduğu sonucuna varıldığı gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D)Temyiz

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E)Gerekçe

1. Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2. Davacı dava dilekçesinde fazla çalışma ücreti ile hafta tatili ücretini toplam 200 TL olarak talep etmiştir.

Bu iki talep ayrı ayrı kalemlere ilişkin olup hesaplama şekli farklıdır.

Hükme dayanak yapılan bilirkişi raporunda, davacı tanığı ile davalı tanığının birbirlerini teyit eden “davacının işyerinde iki vardiya halinde 08.00-16.00, 16.00-24.00 saatleri arasında haftada 6 gün çalıştığı” şeklindeki ifadesine itibarla, ayda bir Pazar günü çalışma yaptığı da kabul edilerek hesaplama yapılmışsa da, bu hesap tarzı hatalıdır. Öncelikle fazla çalışma hesabı haftada 6 gün üzerinden yapılmalı, hafta tatili talebi ise ayrıca değerlendirilmelidir.

Günde 8 saat çalışan davacının ara dinlenmesi 1 saattir. Buna göre, davacı günde iki vardiyadan birisinde 7 saat çalışmaktadır. Bu nedenle haftalık çalışma süresi 6x7=42 saat olup davacının fazla çalışması yoktur.

Günde 8 saat çalışan davacının ara dinlenmesi 1 saattir. Buna göre, davacı günde iki vardiyadan birisinde 7 saat çalışmaktadır. Bu nedenle haftalık çalışma süresi 6x7=42 saat olup davacının fazla çalışması yoktur.

Mahkemece öncelikle 200 TL’lik talep fazla mesai ve hafta tatili yönünden ayrıştırılıp fazla çalışma alacağını reddetmek ve ayda bir Pazar günü yapılan hafta tatili çalışması nedeniyle yapılacak hesaplamaya göre % 30 takdiri indirim yapılarak sonuca gitmektir.

3. Hükmedilen miktarların brüt mü net mi olduğunun kararda belirtilmemesinin infazda tereddüte yol açacağının düşünülmemesi de hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F)Sonuç

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 20/10/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4818, Karar No: 2012/1815, Tarih: 22.02.2012

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2011/4818 E.  ,  2012/1815 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

KANUN YOLU : TEMYİZ

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 102 ada 7 parsel sayılı 11411,56 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, tapu kaydına dayanılarak ... oğlu ... adına tespit edilmiştir. Davacı ..., imar ihya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulü ile, dava konusu taşınmazın kadastro tespitinin iptali ile kadastro teknisyeni bilrkişilerinin 05.09.2009 tarihli raporunda (A) harfi ile gösterilen 4574,91 metrekare bölümünün 102 adanın son parsel numarası verilmek sureti ile davacı ... adına tapuya kayıt ve tesciline, aynı raporda (B) harfi ile gösterilen 6836,65 m2 bölümün ise aynı ada ve parsel numarası ile davalı ... oğlu ... adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece işin esasına girilerek yazılı şekilde hüküm oluşturulmuş ise de; taraf teşkili sağlanmaksızın işin esasına girilerek yazılı şekilde hüküm oluşturulması yasal düzenlemelere uygun düşmemiştir. Kural olarak; kadastro davasının tespit malikine yöneltilmesi zorunludur. Somut olayda kadastro tespiti ... oğlu ... adına yapıldığı halde, dava tespit malikinin mirasçısı olan... oğlu ...’ya yöneltilmiş diğer mirasçılar davaya dahil edilip husumet yaygınlaştırılmamıştır. Doğru sonuca varılabilmesi için tespit malikinin diğer mirasçıları da davaya dahil edilmeli, davaya karşı diyecekleri sorulup saptanmalı ondan sonra işin esasının incelenmesine geçilmelidir. Açıklanan nedenle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün bu yönden BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, 22.02.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/17245, Karar No: 2020/12279, Tarih: 19.10.2020

**9. Hukuk Dairesi         2017/17245 E.  ,  2020/12279 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı - karşı davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı / Karşı Davalının İsteminin Özeti:

Davacı / karşı davalı vekili iş sözleşmesinin davacı/karşı davalı işçi tarafından maaşının geç ödenmesi ve ücretinin Sosyal Güvenlik Kurumu’na eksik bildirilmesi nedenleriyle haklı olarak feshedildiğini, işverenle görüşerek işi bıraktığını beyanla kıdem tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı / Karşı Davacının Cevabının Özeti:

Davalı / karşı davacı vekili, davacı / karşı davalı işçinin işi kendi isteği ile başka iş kurmak için bıraktığını buna ilişkin 17.04.2014 tarihinde tutanak tutulduğunu, davacı / karşı davalı ihbar öneline uymadan işi bırakması nedeniyle ihbar tazminatının davacı / karşı davalıdan tahsilini, davacının davasının reddini beyanla davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanılan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacı / karşı davalının davasının kısmen kabulüne; davalı / karşı davacının davasının reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresi içerisinde davalı / karşı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 27. maddesinde yer bulan “Hukuki Dinlenilme Hakkı” gereğince davanın tarafları, müdahiller ve yargılamanın diğer ilgilileri, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahip olup, bu hakkın yargılama ile ilgili olarak bilgi sahibi olunmasını, açıklama ve ispat hakkını, mahkemenin, açıklamaları dikkate alarak değerlendirmesini ve kararların somut ve açık olarak gerekçelendirilmesini içermektedir. Mahkeme, iki tarafa eşit şekilde hukukî dinlenilme hakkı tanıyarak hükmünü vermelidir. Anayasa'nın 36. maddesinde ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6. maddesinde düzenlenen adil yargılanma hakkının en önemli unsuru olan hukukî dinlenilme hakkı, adil yargılanma hakkı içinde teminat altına alınmıştır. Bu hakka, tarafın hâkime meramını anlatma hakkı ya da iddia ve savunma hakkı da denilmektedir. Ancak, hukukî dinlenilme hakkı, bu ifadeleri de kapsayan daha geniş bir anlama sahiptir. Bu hak çerçevesinde, tarafların gerek yargı organlarınca gerekse karşı tarafça yapılan işlemler konusunda bilgilendirilmeleri zorunludur.

Dosya içeriğine göre, davacı tarafından 28.04.2016 tarihinde UYAP üzerinden ıslah dilekçesi gönderilmiş, 25.05.2016 tarihinde ıslah harcı yatırılmıştır. Mahkemece 26.05.2016 tarihli 6. celsede yargılama sona erdirilerek hüküm verilmiştir. Mahkemece davaya ilişkin hükmün verildiği 26.05.2016 tarihinde kalem personelince ıslah dilekçesinin davalı yana tebliği için kapalı tebligat oluşturulduğu ve ıslah dilekçesi davalıya 09.06.2016 tarihinde yargılamanın bitiminden sonra tebliğ edildiği anlaşılmaktadır.

Davacı tarafından verilen ıslah dilekçesi davalı yana yargılama sürecinde tebliğ edilmeden ve davalının ıslah dilekçesine karşı beyanda bulunması için süre verilmeden, davalı tarafın hukuki dinlenilme hakkı ihlal edilerek karar verilmesi usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, bozma sebebine göre davalı / karşı davacının sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 19.10.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/16053, Karar No: 2022/3278, Tarih: 23.02.2022

**8. Ceza Dairesi         2021/16053 E.  ,  2022/3278 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

Bölge adliye mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık ... müdafinin 23.07.2021 tarihli temyiz dilekçesinde, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan ve hukuki alacağı tahsil amacıyla yağma suçundan verilen hükme yönelik olarak temyiz isteminde bulunduğu, 10.09.2021 tarihli ek karar ile hukuki alacağı tahsil amacıyla yağma suçundan verilen hükme yönelik temyiz isteminin reddedildiği ve anılan ek kararın tebliğine ilişkin bir belgeye dosya içerisinde rastlanılmadığından varsa dosyasına konulması, aksi halde ek kararın sanık ... müdafine usulüne uygun olarak tebliğ edilip, buna ait belge ve hükmü temyiz etmesi halinde temyiz dilekçesi eklenip ek tebliğname de düzenlendikten sonra iadesi, temyiz etmemesi halinde ise sanık ...’ın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükme yönelik temyizine ve sanık ...’ın temyizine hasren inceleme yapılmak üzere geri gönderilmesi kaydıyla dosyanın incelenmeksizin mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.02.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8824, Karar No: 2019/1688, Tarih: 19.02.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/8824 E.  ,  2019/1688 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı yasaya muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-Sanığın 2009-2010-2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenlediği iddiasıyla açılan kamu davasında; sanığın savunmasında mükellefiyet kaydı ve araç ruhsatı kendi adına olmasına karşın iş yerinin fiilen babası ... tarafından idare edildiğini, kendisinin fatura düzenlemediğini beyan ettiği, tanık olarak dinlenen ... ’ın da bu savunmayı doğruladığı anlaşılmakla gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespit için; tanık ... 'ın ifadesinde işin kendisi tarafından idare edildiği, faturaların da bizzat kendisi tarafından düzenlenerek işyerinin muhasebecisi ... ’a teslim edildiğini ifade etmesi karşısında ... 'ın tanık sıfatıyla dinlenerek iş yerinin fillen kim tarafından idare edildiği ve faturaların kim tarafından düzenlediğinin sorulması, sanık adına düzenlenen faturaları kullanan firma yetkililerinin de tanık sıfatıyla dinlenerek faturaları ve faturalara konu hizmeti kimden aldıklarını, sanığı tanıyıp tanımadıklarının ve faturaların verilmesi konusunda sanığın bir iştirakinin bulunup bulunmadığının sorulması, gerektiği takdirde suça konu faturalardan her yıl için kanaat oluşturacak sayıda temin edilip üzerindeki yazı ve imzaların sanık veya babası ... 'a ait olup olmadığının tespit edilmesi için imza incelemesi yaptırılması, sonucuna göre ... hakkında suç duyurusunda bulunularak dava açılması halinde eldeki dosya ile birleştirilerek yapılacak yargılama sonucuna sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Kabule göre de;

a)Sahte fatura düzenleme suçlarında her takvim yılında işlenen suçların birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu, aynı takvim yılı içerisinde birden fazla fatura düzenlenmesi durumunda zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği cihetle; somut olayda sanık hakkında, "2009, 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek" suçundan kamu davası açıldığı ve her takvim yılındaki eylemlerin ayrı ayrı zircirleme biçimde işlenmiş suçları oluşturduğu gözetilmeden, hangi takvim yılında hüküm kurulduğu belirtilmeden ve zircirleme suç hükümleri de uygulanmadan yazılı şekilde tek hüküm kurulması,

b)5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ceza miktarı bakımından sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 19.02.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3722, Karar No: 2016/5915, Tarih: 30.05.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/3722 E.  ,  2016/5915 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Aile Mahkemesi sıfatıyla)

Çocuk mallarının korunmasına ilişkin olarak açılan davada Gönen Asliye Hukuk (Aile Mahkemesi sıfatıyla) ile Yenice (Çanakkale) Asliye Hukuk (Aile Mahkemesi sıfatıyla) Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, Türk Medenî Kanununun 352. ve devamı maddeleri uyarınca açılan çocuk mallarının korunması istemine ilişkindir.

Gönen Asliye Hukuk Mahkemesince (Aile Mahkemesi sıfatıyla), veli ...'nın kolluk araştırmasına göre “... Köyü, .../...” adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Yenice (Çanakkale) Asliye Hukuk Mahkemesi (Aile Mahkemesi sıfatıyla) ise kolluk araştırması ve nüfus kayıtlarına göre veli ...'nın “... Mahallesi ... Sokak .../...” adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı vermiştir.

Türk Medenî Kanununun 21. maddesine göre velayet altında bulunan çocuğun yerleşim yeri ana ve babanın ortak yerleşim yeri olduğu gibi Türk Medenî Kanununun Velayet, Vesayet ve Miras Hükümlerinin Uygulanmasına İlişkin Tüzüğün 4. maddesi uyarınca sağ kalan veya velayet kendisine verilen eşin yerleşim yeri mahkemesi yetkilidir.

Somut olayda mallarının korunması istenen çocuk ...'ın anne ve babasının boşanması nedeniyle, velayeti kullanan anne ...'nın yerleşim yeri mahkemesinin yetkili olacağı hususu kuşkusuzdur.

Dosya kapsamından, veli ...'nın nüfus kayıtları ve 14.01.2016 tarihli kolluk araştırmasına göre “ ... Mahallesi ... Sokak .../...” adresinde ikamet ettiğinin belirtildiği anlaşılmıştır. Bu durumda, uyuşmazlığın Gönen Asliye Hukuk Mahkemesi'nde (Aile Mahkemesi sıfatıyla) görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince Gönen Asliye Hukuk Mahkemesinin (Aile Mahkemesi sıfatıyla) YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 30/05/2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/32968, Karar No: 2021/14684, Tarih: 21.09.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/32968 E.  ,  2021/14684 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dikili Ağaç, Fidan veya Bağ Çubuğuna Zarar Verme

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya kapsamında yer alan Çiftçi Malları Koruma Başkanlığı tarafından tanzim edilen zarar tespit tutanağı, bilirkişi raporu ve tanık beyanlarına göre, katılan ve sanığın aynı taşınmaza müşterek malik olduklarının, taşınmaz içerisinde hissedarların kullanması için kadastral olmayan bir yol bulunduğunun, katılana ait zarar gören ağaçların bu yol üzerinde olduğunun ve bu yolun sanık tarafından kullanıldığının, kendi bahçesine gübre döktüreceğini söyleyen sanığı, katılanın bahçe bakıcısı olan tanık ...’ın uyarmasına rağmen olay tarihinde sanığın kamyon ile kendi bahçesine gübre döktürdüğünün, sanık her ne kadar suçlamaları kabul etmemiş ise de talimat yoluyla alınan 20.05.2015 tarihli savunmasında “olay günü hortumları toplamak için bahçeye gittiğini, katılanın bahçesine gübre getiren şahsın, akşam saat 17:00 gibi gübre kamyonu ile kendi bahçesine de gübre getirdiğini, bahçeye girişte katılanın ağaçlarına zarar verildiğini, iddianamede belirtildiği gibi 6 ağaca zarar verilmediğini, sadece bir ağacın iki üç dalının kırıldığını” beyan ederek dolaylı şekilde suçu ikrar ettiğinin anlaşılması karşısında; sanığın atılı suçtan mahkumiyeti yerine “Olayı gören kimsenin olmadığı, dinlenen tanıkların olay olduktan sonra geldiği, sanığın tüm aşamalarda ağaçlara kendisinin zarar vermediğine ilişkin istikrarlı savunmaları doğrultusunda, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği” şeklindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 21.09.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.