muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/16222, Karar No: 2014/2470, Tarih: 12.02.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/16222 E.  ,  2014/2470 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2010/144935

MAHKEMESİ : Kırıkhan Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 02/03/2010

NUMARASI : 2009/95 (E) ve 2010/232 (K)

SUÇ : Dolandırıcılık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Sanık O.. K..'nun, katılan B.. B..'ı arayarak kendisini H..U..olarak tanıttığı ve Hatay İli Merkezi sebze hali N:...de komisyonculuk yaptığını belirterek kendisinden karpuz getirmesini istediğini, katılanın da 5 kamyonla toplam 65 ton karpuz gönderdiği, gönderilen kamyonların yola çıkınca O.. K..'nun kamyon şoförleri ile irtibata geçerek karpuzları Kırıkhan'a boşaltmalarını istediği, alınan 65 ton karpuz karşılığında sanığın katılana 13.400,00 TL ödemesi gerekirken 2.000,00 TL'yi PTT yolu ile havale edip katılana ödediği, katılanın geri kalan parasını almaya Kırıkhan'a geldiğinde sanık O.. K..'nun, katılana H..U..'ın Afyon İline gittiğini belirterek oyaladığı, daha sonra H..U.. diye bir şahsın olmadığının anlaşılması üzerine Ş.. K.. ile H.. T..'ın devreye girerek Ş.. K..'un katılana borcu kendisinin ödeyeceğini belirtip katılana senet verdiği, ancak "bu senetlerin gününde ödenmediği bu işlem sırasında H.. T..ın da katılana bu kişiler borçlarına sadıktır, sen merak etme bir problem olmaz" diyerek katılana diğer sanıklara karşı güven telkin ettiği olayda;

Katılanın beyanında ismi geçen tanık F..Ç..'in ve soruşturma sırasında beyanları alınmış olan tanıklar M..B.., S..Ş.. ve Ö..E..'in kovuşturma aşamasında tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerinin tespiti ve katılanın kendisini aradığını belirttiği 05..... numaralı hat sahibinin açık adres ve kimlik bilgilerinin tespiti, sanıklar tarafından katılana PTT yoluyla 2000 TL ve 9000 TL değerinde bono gönderildiğinin anlaşılması karşısında; para ve bonoların hangi isim ile katılana gönderildiğinin tespiti için ilgili belgelerin PTT'den sorularak dosyaya konulması ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonuca göre sanıkların hukuki durumlarının değerlendirilmesi gerektiği halde eksik araştırma sonucu hüküm kurulmuş olması,

Bozmayı gerektirmiş, katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15088, Karar No: 2016/9077, Tarih: 30.05.2016

**12. Ceza Dairesi         2015/15088 E.  ,  2016/9077 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Ek karar Tarihi : 02.06.2015

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/1-3-b, 62/1, 51. maddeleri gereğince mahkumiyet, temyiz isteminin reddi

Taksirle yaralama suçundan sanık hakkında verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin reddine ilişkin ek karar katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan vekilinin yüzüne karşı 13.05.2015 tarihinde verilen hükmün katılan vekili tarafından 5320 sayılı kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 310/1. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süre geçtikten sonra 02/06/2015 tarihinde temyiz etmesi nedeniyle, katılan vekilinin temyiz isteminin reddine ilişkin Menderes 3. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 2014/150 esas- 2015/463 karar sayılı ve 02/06/2015 tarihli ek karar, usul ve yasaya uygun bulunduğundan ek kararın isteme uygun olarak ONANMASINA, 30/05/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/10156, Karar No: 2019/12815, Tarih: 13.06.2019

**22. Hukuk Dairesi         2017/10156 E.  ,  2019/12815 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, iş akdine haklı bir neden olmadan işveren tarafndan son verildiğini öne sürerek kıdem tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, hükme esas alınan bilirkişi raporu doğrultusunda ve yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, dava dilekçesinde kıdem tazminatı, yıllık izin, fazla mesai, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil ücreti taleplerini ayrıştırmadan her beş alacak kalemi için fazlaya ilişkin hakkını saklı tutarak toplam 4000 TL harca esas değer bildirmiş, mahkemece davacının taleplerini açıklaması için süre verilmiş ancak davacı verdiği dilekçeyle alacak taleplerini somutlaştırmamıştır.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda her alacak kalemi için ayrı hesaplama yapılmıştır. Davacı da davasının rapor doğrultusunda ıslah etmiş ancak yine alacak taleplerini ayrı ayrı belirtmemiştir. Buna rağmen mahkemece her bir alacak için ayrı hüküm kurmuştur.

Davacının talep ettiği alacakları farklı türden olup, tabi oldukları hükümler de farklıdır. Mahkemece davacının taleplerini açıklaması için süre verilmiş ancak davacı verdiği açıklama dilekçesinde de, ıslah dilekçesinde de alacak taleplerini belirtmemiştir. Bu sebeple Mahkemece öncelikle davacıya hangi alacak kalemi için hangi miktarda talepte bulunduğu açıklattırılıp talepler ayrıştırılmalı ve her bir kalem kendi içinde hesaplanarak sonuca gidilmelidir. Hatalı değerlendirmeyle davacının taleplerini belirtip netleştirdiği gerekçesiyle hüküm kurulması bozma nedendir.

3-Mahkemece, kıdem tazminatı tutarına fesih tarihinden itibaren en yüksek mevduat faizine hükmedilmiş, hüküm altına alınan diğer alacaklara ise, ıslah dilekçesinde faiz talep edilmediği gerekçesiyle faiz yürütülmemiştir.

Öncelikle, 2017/8 Esas sayılı içtihatların birleştirilmesi talebi üzerine Yargıtay İçtihatları Birleştirme Büyük Genel Kurulunca 24.05.2019 günü yapılan toplantıda:

3-Mahkemece, kıdem tazminatı tutarına fesih tarihinden itibaren en yüksek mevduat faizine hükmedilmiş, hüküm altına alınan diğer alacaklara ise, ıslah dilekçesinde faiz talep edilmediği gerekçesiyle faiz yürütülmemiştir.

Öncelikle, 2017/8 Esas sayılı içtihatların birleştirilmesi talebi üzerine Yargıtay İçtihatları Birleştirme Büyük Genel Kurulunca 24.05.2019 günü yapılan toplantıda:

“Bir miktar para alacağının faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesinin talep edildiği kısmî davada, dava konusu miktarın kısmî ıslahla faiz talebi belirtilmeksizin arttırılması halinde, arttırılan miktar bakımından dava dilekçesindeki faiz talebine bağlı olarak faize hükmedileceği" yönünde karar verilmiştir.

Nitekim, Dairemizin de görüşü aynı doğrultudadır.

Açıklanan nedenler ile dava dilekçesinde faiz talep edilmiş olmasına rağmen mahkemece kıdem tazminatı dışındaki hüküm altına alınan alacaklara faiz yürütülmemesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 13.06.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/13025, Karar No: 2017/8798, Tarih: 11.12.2017

**11. Ceza Dairesi         2017/13025 E.  ,  2017/8798 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-Sanık hakkında “2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçundan açılan davada, Adana Küçük ve Orta Ölçekli Mükellefler Grup Başkanlığının 09.01.2013 tarihli mütalaasının da ilgili yıllarda “sahte fatura düzenlemek” suçuna ilişkin olduğu da gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nın 225. maddesi uyarınca, hükmün konusu iddianamede gösterilen fiilden ibaret olup, “sahte fatura kullanmak” suçundan açılmış bir dava bulunmadığı dikkate alınarak; 2007 ve 2008 yıllarında sahte fatura kullanma suçundan Cumhuriyet Başsavcılığına suç duyurusunda bulunularak dava açılması halinde her iki dosyanın birleştirilmesi sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, sahte fatura kullanmak suçundan yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Kabule göre de; 5271 sayılı CMK'nın 225. maddesi uyarınca hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiil ve failden ibaret olup, iddianamade açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılarak açılmayan davadan yargılama yapılıp hüküm kurulmasının mümkün bulunmadığı, 213 sayılı Yasanın 367. maddesi uyarınca dava şartı olan komisyon mütalaasının sanık hakkında “2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçuna ilişkin olduğu, komisyon mütalaasının dayanağı olan vergi suçu raporu ile eklerinin, sanık hakkında “2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak” suçuna ilişkin olduğu, 18.01.2013 tarihli iddianame ile sanık hakkında, “2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek” suçundan kamu davası açıldığı, “2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak” suçundan açılmış bir dava bulunmadığı gibi birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olan "sahte fatura düzenlemek" ve “sahte fatura kullanmak” suçlarının birbirine dönüşmeyeceği gözetilmeksizin, mahkemece 2007 ve 2008 takvim yıllarıyla ilgili hüküm kurulurken gerekçesinde “sahte fatura temin ederek kullanması” ibaresine yer verilmesine rağmen hükmün 3. fıkrasında TCK 43 maddesi gereğince artırım yapılırken "sahte fatura düzenleme ve kullanma" eyleminden söz edilerek hangi suçtan hüküm kurulduğu konusunda çelişkiye düşülmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6025, Karar No: 2018/423, Tarih: 29.01.2018

**6. Ceza Dairesi         2015/6025 E.  ,  2018/423 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma, yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Sanık ... hakkında yağma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının TCK'nın 53. maddesinin uygulanması yönünden infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hâkimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

T.C. Anayasası'nın 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunman ücretinin, yeterli ödeme gücü bulunmayan sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasından yargılama giderlerinin tahsiline ilişkin bölümden “zorunlu müdafii giderinin” çıkarılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkında yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

İzmir Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2012/41866 Esas sayılı iddianamesiyle sanık ... hakkında yağma suçundan dava açıldığı, bu iddianamede yaralama eyleminin yağma suçunun unsuru olarak anlatımda yer aldığı ancak iddianamedeki sevk maddeleri ve nitelendirmeye göre yaralama suçundan 5271 sayılı CMK'nun 170/3 ve 225/1. maddelerinde öngörülen yönteme ve biçime uygun olarak açılmış dava bulunmadığı halde bu yönde usulüne uygun bir kamu davası açılması sağlanmadan iddianame yerine geçmesi olanaklı bulunmayan mütalaa ile yetinerek, sanık hakkında yaralama suçundan yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA,

29/01/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18788, Karar No: 2018/4456, Tarih: 25.09.2018

**19. Hukuk Dairesi         2016/18788 E.  ,  2018/4456 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalının davacı aleyhine çeke dayanarak kambiyo senetlerine özgü yolla icra takibi başlattığını, çek altındaki imzaya itiraz edilerek icra hukuk mahkemesinde dava açıldığını, çek altındaki imzanın şirket yetkilisinin imzasının taklit edilmesi ile atıldığını,davacının davalıya herhangi bir sebepten doğan borcu olmadığını belirtilerek icra takibinden dolayı borçlu olmadıklarının tespiti ile %20 tazminata hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davaya konu çekin şirket yetkilisi tarafından imzalandığını, bu imzanın şirket yetkilisi tarafından da kabul edildiğini, davacı şirketin defterlerinin kendilerini bağlamadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama ve toplanan delillere göre davacı ile davalı arasında ticari ilişki bulunduğu, takip dayanağı çekin davalı defterlerinde kayıtlı olduğu, çekteki imzanın davacı şirket yetkilisine ait olduğunun kesinleşen icra hukuk mahkemesi dosyasından alınan rapor ile sabit olduğu,davacının takibe konu çekten dolayı borçlu olduğunun anlaşıldığı gerekçesiyle davanın reddine, %20 tazminata karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, çeke dayalı menfi tespit davası olup davacı vekili, dava konusu çekteki imzanın müvekkiline ait olmadığını ileri sürmüştür.

Mahkemece, ... . İcra Hukuk Mahkemesi'nin 2013/560 E. sayılı dava dosyasından alınan bilirkişi raporuna itibar edilerek davanın kabulüne karar verilmiştir. Oysa, ... .İcra Hukuk Mahkemesi dar yetkilidir ve icra mahkemesince verilen kararlar maddi anlamda kesin hüküm teşkil etmez. Bu mahkemede yapılan bilirkişi incelemesi genel yetkili mahkemede kesin delil olarak kabul edilemeyeceğinden, bu bilirkişi raporuna dayanılarak karar verilemez. Bu durum karşısında mahkemece davacı yanın çek üzerindeki imzaya itirazı üzerinde durulup çekteki imzasıyla ilgili olarak imza incelemesi yaptırılıp bilirkişi raporu aldırılmak suretiyle varılacak uygun sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm tesisinde isabet görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde temyiz eden davacıya iadesine, 25/09/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/11592, Karar No: 2018/5520, Tarih: 15.05.2018

**12. Ceza Dairesi         2017/11592 E.  ,  2018/5520 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK'nın 179/ 3-2, 62/1, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın yüzüne karşı verilen 12.05.2015 tarihli kararı, temyiz süresinin son günü olan 19.05.2015 gününün resmi tatil olması sebebiyle, ilk mesai günü olan 20.05.2015 tarihinde temyiz ettiği bu nedenle temyiz başvurusunun süresinde olduğu kabul edilerek ve bu hususta temyiz talebinin reddine karar verilmesi gerektiği yönündeki tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmeyerek yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, herhangi bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında adli para cezasına esas alınan tam gün sayısı belirtilmeyerek TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün (5) ile numaralandırılmış fıkrasının hükümden çıkarılarak yerine “sanığın kişilik ve sosyal özellikleri nazara alınarak, sanığa verilen hapis cezasının TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, sanığa verilen adli para cezasının TCK'nın 52/3. maddesi gereğince 100 tam gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 2.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmek suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 15/05/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2860, Karar No: 2011/1671, Tarih: 21.02.2011

**4. Hukuk Dairesi         2010/2860 E.  ,  2011/1671 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vdl vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 31/10/2008 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 03/12/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Davacılar, sahibi oldukları taşınmaza, davalı tarafından hafriyat malzemesi döküldüğünü ileri sürerek, davalının eski hale getirme bedeli ile sorumlu tutulmasını istemişlerdir. Yerel mahkemece istem kabul edilmiş; karar, davalı tarafından temyiz olunmuştur.

Yerel mahkemece benimsenen 13.05.2009 günlü kadastro teknisyeni bilirkişi raporunda; taşınmazın doğusundaki çıkmaz yola toprak-hafriyat malzemesi döküldüğü ve taşınmazın zemininden 5 ile 7 metre yükseltilmek suretiyle kullanılamaz hale getirildiği; ancak, keşif gününde belirgin hafriyat çukuru veya malzemesi görülemediği belirtildiği halde ziraat mühendisi bilirkişi tarafından düzenlenen 20.05.2009 günlü raporda; taşınmazın öncesinin tarım arazisi niteliğinde olduğu, komşu parsellerden anlaşıldığı kadarıyla ve gözlem itibariyle geçmişte taşınmazda hafriyat malzemesi kalıntılarının olduğu; ancak, miktarının tespit edilemeyeceği belirtilmiştir. Anılan raporlar açıklanan bu nitelikleri itibariyle çelişkili olup hüküm verilebilmesi için yeterli görülmemiştir.

Yerel mahkemece açıklanan olgu gözetilerek, aralarında jeoloji mühendisi bilirkişinin de bulunduğu bir bilirkişi kurulu oluşturulup dava konusu taşınmaz üzerinde yeniden keşif yapılarak zarar oluşup oluşmadığı ve varsa kapsamı belirlendikten sonra varılacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, çelişkili raporlara göre yazılı biçimde karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA 21/02/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/28476, Karar No: 2020/12134, Tarih: 14.12.2020

**15. Ceza Dairesi         2017/28476 E.  ,  2020/12134 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu görevlileri ile ilişkisi olduğundan bahisle bir işin gördürüleceği vaadiyle dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili ve katılan şirket yetkilisi ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın suç tarihinde ... Danışmanlık Araştırma Gayrimenkul Ticareti Şirketinin yetkilisi olduğu, katılanın şirketinde bir hırsızlık olayının olduğu ve Cumhuriyet Başsavcılığı’na yapmış oldukları şikayete ek olarak profesyonel olarak çalışan kişilerden yardım almayı düşündükleri ve bu nedenle İnternet ortamında araştırma sonucu dedektif olarak sanığa ulaşıldığı, karşılıklı bir araya geldikleri, sanığın katılan şirket yetkililerine ... Cumhuriyet Başsavcısının yakın arkadaşı olduğunu, onun vasıtası ile soruşturmadan kısa sürede sonuç alacakları vaadi ile katılan şirketi ikna ettiği ve anlaşmaya vardıkları, yaptıkları anlaşma sonucu iş yerlerinden çalınmış olabileceğini düşündükleri makinelerin yerini bulması konusunda sanık ile sözlü olarak bir anlaşma yaptıkları, bu anlaşma sonucunda sanığın ücret olarak talep ettiği paranın bir bölümünü sanığın bankadaki hesabına havale ettikleri ancak havale tarihinden iki ay geçmesine rağmen sanığın bir sonuca ulaşamadığı, böylece sanığın nitelikli dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda; katılan vekilinin şikayet dilekçesinden, sanığın şirket yetkililerine ... Cumhuriyet Başsavcısının yakın arkadaşı olduğunu, onun vasıtası ile soruşturmadan kısa sürede sonuç alacakları vaadi ile katılan şirketini ikna ettiği içeren beyanı ve katılan vekilinin 25.07.2013 tarihinde vekillikten istifa ettiğine dair dilekçesi karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti amacıyla, katılan ...’ın duruşmaya davet edilerek beyanına başvurulması ve katılana olayla ilgili beyanına başvurulup olaya ilişkin fatura, tanık beyanı ve benzeri delillerinin olup olmadığının sorulmasından sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, katılan vekili ve katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu nedenle 5320 sayılı Kanun'un 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 14/12/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.