muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/6520, Karar No: 2013/21555, Tarih: 09.09.2013

davacının yararlanmayı talep ettiği ...’in tarafının ... Ltd. Şti. olmadığı, geçersizliğine karar verilen bir asıl-alt işveren ilişkisinde, alt işverenin imzaladığı Toplu İş Sözleşmesinin uygulanabilirliğine olanak tanımak, taraf olmayan davalı asıl işverenin sorumluluğunun, ayrıca aynı işyerinde birden fazla Toplu İş Sözleşmesinin uygulanmasının, keza farklı işkolunda örgütlü sendikanın imzaladığı sözleşmenin de tanınmasının kabulü olacağı, bunun Toplu İş Sözleşmesi düzeninin temel ilkelerine aykırı olduğu, her ne kadar davalı muvazaalı asıl-alt işveren ilişkisinin tarafı olup kendi muvazaasından yararlanmaz ise de, belirtildiği gibi Toplu İş Sözleşmesi ...Sendikası ile dava dışı ... Ltd.Şti. arasında imzalandığı, aksine davacı işçi asıl-alt işveren ilişkisinin muvazaalı olduğunu iddia ederken, diğer taraftan işverenlik sıfatı olmayan alt işverenin imzaladığı Toplu İş Sözleşmesinin kendisi hakkında uygulanmasını istemekle, çelişkili davrandığı, başlangıçtan beri davalı asıl işverenin işçisi olduğunu iddia eden işçinin, asıl işverenin faaliyet alanı kapsamına giren işkolundaki sendikaya üye olması veya bu işkolunda örgütlü sendikanın imzaladığı Toplu İş Sözleşmesi için dayanışma aidat ödemesi gerektiği, davalı işyerinde, davalının faaliyet alanı kapsamına giren işkolunda örgütlü sendika olan ...Sendikası ile Toplu İş Sözleşmesi imzalandığı, farklı işkolunda örgütlenen sendika tarafından imzalanan ve davalının taraf olmadığı Toplu İş Sözleşmesinin işyerinde uygulanma olanağının bulunmadığı, esasen bunun mahkemenin de kabulünde olduğu, davacının kendisi için uygulanma ve yararlanma olanağı olmayan Toplu İş Sözleşmesinden kaynaklanan fark tazminat ve alacak taleplerinin reddi yerine yazılı şekilde kabulü hatalı olduğu” gerekçesi ile verdiği bozma kararı usul ve yasaya uygun olup “sendika üyesi olmadan ve sendika üyeliğinin gerektirdiği yükümlülükleri yerine getirmeden, herhangi bir külfete katlanmadan sadece Toplu İş Sözleşmelerinin avantajlarından yararlanılmasının kabul edilemeyeceği, bu nedenle direnmenin yerinde olmadığı anlaşıldığından, temyiz incelemesinin yapılmak üzere dosyanın 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun geçici ek ikinci maddesi uyarınca yetkili ve görevli Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’na GÖNDERİLMESİNE, 09.09.2013 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/26882, Karar No: 2014/15412, Tarih: 23.06.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/26882 E.  ,  2014/15412 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme

Hüküm : Beraat

Verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçundan sanıkların beraatlerine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya kapsamına göre, katılanın, sanıkların yetkilisi ve çalışanı oldukları reklam şirketi tarafından yapılan bir anaokulunun internet sitesine, ön kayıt için kendisine, eşine ve çocuğuna ait kişisel bilgileri girdiği, söz konusu kişisel bilgilerin yaklaşık 1 ay süre ile internette google arama motorunda görüntülenebildiği, katılanın şikayeti üzerine kişisel bilgilerin internetten kaldırıldığının iddia edildiği olayda; sanık ...'in ifadesinde; şirketin yetkili temsilcisi olduğunu, Bazı okulların ön kayıt kabullerinin kendilerinin düzenlediği web sitesi üzerinden yapıldığını, olay tarihinde söz konusu anaokulunun kayıt kabullerine ilişkin bilgilerin girileceği internet sitesini kendilerinin tasarladığını, sitenin güvenliği konusunda bazı programları yüklediklerini, teknik bir arıza sonucunda katılanın bilgilerinin internete düştüğünü, bunu öğrendikten sonra kaldırmak için girişimlerde bulunduklarını, yapmış olduğumuz çalışmalar sonucunda da 22.07.2011 tarihinden sonra bu bilgileri internetten kaldırmayı başardıklarını, sanık ...'in ifadesinde, olay tarihinde söz konusu şirkette her hangi bir ilgi ve alakası olmadığını, arkadaşı olan sanık ... il dışında olduğundan sadece telefonlara baktığını, sitelere girişi ve bu bilgilerin korunması ile ilgili her hangi bir bilgisi olmadığını savunması, okulun internet sitesinin tasarımcısı tanık ...'in ifadesinde, sitenin “session” denen yöntemle korunduğu gibi dışarıdan gelen saldırılara karşı da “firewall” denen engelleyici sanal duvar ile korunduğunu, bu olay ortaya çıktığında siteyi gözden geçirdiğini, herhangi bir saldırı yapılmadığını, diğer kayıt yapılan kişileri kontrol ettiğinde hiç birinin bilgilerinin internette olmadığını, sadece katılanın bilgilerinin olduğunu gördüğünü, bunun ne suretle olduğunu teknik olarak izah etmenin mümkün olmadığını,

ancak tahmininin katılanın bilgilerini girdiği esnada google denen arama motorunun o anda standart olarak site taraması yapan programlarının çalışması sonucu bunların google tarafından kaydedilip bilgi dağarcığına aktarılması suretiyle olmuş olabileceğini, zaten bunu öğrendikten sonra da bilgilerin kaldırılması için google'a iki kez müracaat ettiklerini ve başardıklarını, katılanı ve eşini tanımadığını, kendileri ile aralarında herhangi bir husumet olmadığını beyan etmesi, soruşturma aşamasında alınan bilişim uzmanı bilirkişi raporunda, google arama motorunda katılan, eşi ve oğluna ilişkin ad ve soyad bilgileri kelimeleri ile yapılan aramada ise söz konusu bilgilerin sistemden kaldırılmış olduğu, google arama motorunun dönem dönem aranan kelimeleri veya internet sitelerini ziyaret ediliş veya giriş yapılışına göre belli bir sıralamaya koyduğu, buna indexleme denildiği, katılanın mağduriyetine neden olan isimlerin google arama motorunda aranması sonucundaki verilerin ise, okulun internet sitesinin arama motoru tarafından indekslenmiş olması ile alakalı olduğunun belirtilmesi karşısında; sanıkların yüklenen suç açısından kastları bulunmadığından beraatlerine karar verilmesinde isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suç açısından sanıkların kastının bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin, suç kastına, suçun yasal unsurlarının oluştuğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, sanıkların beraatlerine ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 23.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4964, Karar No: 2014/9686, Tarih: 13.05.2014

**1. Hukuk Dairesi         2014/4964 E.  ,  2014/9686 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : TİREBOLU ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 03/10/2013

NUMARASI : 2012/90-2013/414

Taraflar arasında görülen ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece, davanın reddine ilişkin olarak verilen karar davacılar vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ..raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dava, paylı mülkiyette paydaşlar arasındaki ecrimisil isteğine ilişkindir.

Davacılar; paylı mülkiyet üzere malik oldukları 318 ve 323 parsel sayılı taşınmazların davalılar tarafından kullanıldığını, elde edilen gelirlerden kendilerine pay verilmediğini ileri sürerek dava tarihinden geriye doğru 5 yıllık dönem için fazlaya ilişkin haklarını saklı tutup 5.000TL ecrimisil isteğinde bulunmuşlardır.

Mahkemece, 318 parseldeki fındık ağaçlarının davalı İ.. Ç.. tarafından, 323 parseldeki fındık ağaçlarının ise davalı Fikret ile babası Ö. Ç. tarafından dikildiği, 323 parseldeki ormanlık alandan davalıların gelir elde etmedikleri, ağaçlarından faydalandıkları, davalılar tarafından dikilen fındık ağaçlarından davacıların pay istemelerinin hakkın açıkça kötüye kullanımı olduğu, taşınmazlardan faydalanmalarının davalılar tarafından engellendiğinin soyut tanık anlatımı dışında başka delille ispatlanamadığı, ecrimisil isteğinin koşullarının oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; 1981 yılında yapılan kadastro sırasında 323 parsel sayılı taşınmazın 65.600m2 yüzölçümlü olarak fındık bahçesi, çalılık ve tarla niteliği ile, 318 parselin ise 6.720m2 yüzölçümlü olarak tarla ve çalılık niteliği ile davacıların miras bırakanı Emine , davalılar ve dava dışı kişiler adlarına paylı mülkiyet üzere tespit ve tescil edildikleri, Emine 02.03.2009 tarihinde ölümü üzerine payının ırsen intikal yoluyla davacılara geçtiği, halihazırda 318 parselin kapama fındık bahçesi, 323 parselin ise 6-8 dönümlük kesiminin fındık bahçesi, geriye kalan bölümünün orman ağaçlarıyla kaplı olduğu, 318 parseldeki fındık ağaçlarını davalı İ.. Ç..'ın 323 parseldeki fındık ağaçlarının 5-6 dönümünü davalı Fikret'in, 2-3 dönümünü ise Fikret'in babası Ömer'in diktiği, İ.. Ç..'ın 318 parselin tamamını kullanıldığı, F.. Ç..'ın 323 parseldeki fındık ağaçlarının bulunduğu 6-8 dönümlük alanı, davalılar Hasan ve Seyfullah'ın ise orman ağaçlarının bulunduğu kesimi kullandıkları, davacıların kullanımlarına engel oldukları, elde edilen gelirdende pay vermedikleri anlaşılmaktadır.

Hemen belirtilmelidir ki, dava konu taşınmazda taraflar paydaştırlar. Paylı mülkiyette taşınmazdan yararlanamayan paydaş, engel olan öteki paydaş veya paydaşlardan her zaman payına karşılık ecrimisil isteyebilir. Kural olarak, men edilmedikçe paydaşlar birbirlerinden ecrimisil isteyemezler. Ancak, bu kuralın yerleşik yargısal uygulamalarla ortaya çıkmış bir takım istisnaları vardır. Bunlar; davaya konu taşınmazın kamu malı olması, ecrimisil istenen taşınmazın (bağ, bahçe gibi) doğal ürün veren yada (işyeri, konut gibi) kiraya verilerek hukuksal semere elde edilen yerlerden olması, paylı taşınmazı işgal eden paydaşın bu yerin tamamında hak iddiası ve diğerlerinin paydaşlığını inkar etmesi, paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belirli bulunması, davacı tarafından diğer paydaşlar aleyhine daha önce bu taşınmaza ilişkin, elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri davalar açılması veya icra takibi yapılmış olması halleridir. Bundan ayrı, taşınmazın getirdiği ürün itibariyle de, kendiliğinden oluşan ürünler; biçilen ot, toplanan fındık, çay yahut muris tarafından kurulan işletmenin yahut, başlı başına gelir getiren işletmelerin işgali halinde intifadan men koşulunun oluşmasına gerek bulunmamaktadır.

Somut olayda 318 parselin niteliği çalılık ve tarla iken davalılardan İsmail tarafından fındık bahçesi haline getirilerek niteliği değiştirildiğinden ve taşınmazın tamamında hak iddiasında bulunduğundan, yine 323 parselin kadastro tespiti sırasında cinsi fındık bahçesi, tarla ve çalılık olduğundan İsmail dışındaki davalıların taşınmazın tamamında hak iddiasında bulunduklarından intifadan men koşulunun gerçekleşmesine gerek bulunmamaktadır.

Bu durumda çekişmeli taşınmazların bulunduğu yöreye ait 1980 yıllarına ilişkin 1/20000 ve 1/25000 ölçekli stereoskopik hava fotoğrafları ile aynı yıllara ilişkin fotogonometri yöntemiyle düzenlenmiş harita bulundukları yerlerden getirtilmeli, fen bilirkişisi tarafından hava fotoğrafları; topoğrafik harita ve kadastro paftası ile çakıştırıldıktan sonra mahalline uygulanmalı, stereoskop aletiyle incelenmeli, 1981 yılında yapılan kadastro tespiti sırasında taşınmazın ne kadarlık bölümünün fındık bahçesi, tarla ve çalılık olduğu, ayrıca halihazırda orman ağaçlarının bulunduğu kesimler ile davalı Fikret ve babası Ömer tarafından dikilen fındıklıkların yüzölçümleri belirlenmeli, kadastro paftası üzerinde ayrı renkli kalemlerle gösterilmeli, orman ağaçlarının türleri (meyveli ve meyvesiz olup olmadıkları) , yaşları ve bu ağaçlardan ne şekilde gelir elde edildiği (yapacak, yakacak, meyvelerini toplamak vb) yönünde ziraat bilirkişisinden rapor alınmalıdır.

Diğer taraftan E. K.'ın 02.03.1999 tarihinde ölümüyle taşınmazlardaki payı irsen intikal yoluyla davacılara geçtiğinden T.M.K.'nun 599. maddesi uyarınca murisin ölümüyle mirasçıların hak kazanacağı ilkesi gözetilerek, ecrimisilin murisin ölüm tarihinden itibaren hesaplanması gerekir.

O halde davacıların murisinin ölüm tarihinden dava tarihine kadar olan dönem aralığı için 318 parsel üzerindeki fındık ağaçlarının tamamı davalı İ.. Ç.. tarafından dikildiğinden, tarla cinsi itibariyle net zirai gelir yöntemiyle, yine 323 parsel yönünden ise kadastro tespiti sırasında fındıklık olan kesimden net fındık geliri üzerinden, halihazırdaki ormanlık alandan da orman ağaçlarından elde edilen gelir üzerinden davacıların payları oranında bilirkişi incelemesiyle belirlenecek ecrimisile hükmedilmesi gerekirken dosya kapsamına uygun düşmeyen gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.

Davacılar vekilinin bu yönlere değinen temyiz itirazı yerindedir. Kabulüyle hükmün açıklanan nedene hasren (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 13.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11135, Karar No: 2010/13258, Tarih: 14.10.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/11135 E.  ,  2010/13258 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki ayıplı mal, tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, “... ..." adıyla bilinen projede yer alan 14. bölge, E 14 blokta bulunan daireyi davalı TOKİ adına vekaleten davalı ... A.Ş.’den 156.000, 00 TL bedelle 27/04/2004 tarihli “Taşınmaz Satış Sözleşmesi” ile satın aldığını, daireyi 01.07.2006 tarihinde teslim alıp kullanmaya başladığını, davalıların satış sırasında reklamını yaptıkları projede müşterilerine satın alacakları daire/villa ile birlikte 1 milyon m2 arazi üzerinde, 450 bin m2 yeşil alan içerisinde 50.000 ağaçla çevrili, yüzme havuzları, yürüyüş, koşu ve bisiklet parkurları, buz pateni ve buz hokeyi pistleri, kaykay/ dağ bisikleti ve rollerblade pistleri, beachveoley sahaları, tırmanma duvarı, basketbol ve tenis kortları, İlköğretim okulu, ticaret merkezi, sosyal tesisler vb. beklentilerin üzerinde sosyal ve sportif imkanlar sunarak, kaliteli, sağlıklı, güvenli ve huzurlu bir yaşam alanı inşa ve teslim edileceğinin ilan edildiğini, ancak sitenin genel çevre duvarının ve demir parmaklıklarının dahi büyük ölçüde tamam olmadığını ve vaat edilen “ 24 saat özel güvenlik” sisteminin işlemediğini, site çevresinin 50.000 ağacın varlığı bir yana neredeyse çıplak bir görüntüye sahip olduğunu, projede gösterilen ve standardı vaat edilen havuzların belirli bir büyüklük ve inşa standardının bulunmadığını, temizlik ve suyun kimyasal ilaçlanmasına müsait olmadığını, taşınmazın önünden ve arkasından kamuya ait son derece işlek yolların geçtiğini, toz ve gürültüye maruz kaldığını, site içinde site sakinlerine ait olacağı vurgulanan özel yaşam ve spor kompleksi vaat edilmesine rağmen 518 nolu adada site sakinlerine özel bir kompleksin olmadığını, hatta bu alanın Toki’nin malı olduğunu, diğer ortak yaşam alanları, parkurlar ve peyzajlı yeşil alanların fiili durumu itibarıyla çevre duvarı ve güvenliğinin olmaması sebebiyle kamuya açık hale dönüştüğünü, kompleks içinde ... ... isimli bir okul yapılacağı belirtilmiş olmasına rağmen projeden bağımsız bir okul

2010/11135-13258

yapıldığını, davalıların taahhütlerini yerine getirmemeleri nedeniyle satın aldığı taşınmazın değerinin düştüğünü, davalıların yaptıkları reklam ve tanıtımlarla kendisini kasten yanılttıklarını ve ayıplı mal sattıklarını ileri sürerek, ağır kusur ve hile ile gizlenen ve %50 nispetinde değer kaybına sebep olan ayıp ve eksikliklerin davalılar tarafından müştereken ve müteselsilen giderilmesine, bunun mümkün olmaması halinde ise fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 1.000, 00 TL’nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle davalılardan müşterek ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... İnşaat A.Ş., davalı Toki’ye vekaleten satış yaptıklarını, hukuken taraf olmadıklarını, davanın husumetten reddi gerektiğini, satılan taşınmazda ayıp bulunmadığını savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Davalı Toki, inşaatın onaylı projeye uygun yapıldığını, tanıtım ve reklam broşürlerine aynen uyulduğunu, süresinde ayıp ihbarında bulunulmadığını, sosyal donatı alanlarının, okul, yeşil alan, spor ve ticaret tesisleri imar yollarının özel mülkiyete konu yapılamayacağını, bu yönde bir taahhüdün olmadığını, 518 adadaki spor kompleksinin proje kapsamında bulunmadığını, okulun bir mahalleye tahsisinin mümkün olmadığını, her sitenin yüzme havuzlarının ve sosyal tesislerinin olduğunu ve demir parmaklıklı duvarının bulunduğunu, dışarıdan birinin kontrolsüz girişinin mümkün olmadığını belirterek, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, konutun teslim alınmasından sonra açık ayıp iddiaları ile ilgili 30 gün içinde ayıp ihbarı yapıldığının ispatlanamadığı, dava konusu dairenin bedeline olumsuz yönde etki edebilecek bir gizli ayıbın veya eksik ifanın bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dava, satış esnasında sunulan projede ve tanıtımlarda belirtilen ancak bunlara uygun olarak yapılmayan veya eksik yapılan işler nedeni ile davacının satın aldığı dairede oluşan değer kaybının ödetilmesi talebine ilişkindir. ”... ...” adlı proje kapsamında yapılacak konut ve villaların satışına ilişkin internet ilanlarında, reklam ve tanıtım broşürlerinde, yüzme havuzları, basketbol sahaları, beachvolley sahası, tenis kortları, buz hokeyi ve buz paten pisti, rollerblade, kaykay alanları, tırmanma duvarı ve daha pek çok olanağın bulunacağının belirtildiği, ne var ki taahhüt edilen bu spor kompleksinin mülkiyeti Toki’ye ait olan 518 ada üzerinde inşa edildiği ve Toki tarafından halka açık hale getirildiği dosya içeriğinden anlaşılmaktadır. Davalı ... İnşaat..A.Ş., her ne kadar 518 ada üzerinde yapmayı vaat ettiği spor kompleksini taahhüdüne uygun biçimde tam ve eksiksiz inşa ettiğini, davacının yararlanmasına hiçbir engel bulunmadığını, bu spor kompleksinin sadece site

2010/11135-13258

2010/11135-13258

sakinlerine özel ve münhasıran onların kullanımına açık olacağı Taahhüdünde bulunmadıklarını savunmuşsa da; “... ...” projesinin vaziyet planında, internet ilanlarında tanıtım maketlerinde ve broşürlerinde, spor kompleksinin gösterilmesi, bu şekilde projenin reklamının yapılması nedeniyle davacıda bu yerlerin siteye dahil olduğu intibaı uyandırılmıştır. Dolayısıyla, söz konusu sosyal tesislerin, mülkiyeti Toki’ye ait olan 518 ada üzerinde yapılmış olması, alıcının satın alma kararını etkileyen, taşınmazın değerini azaltan bir husus olup, edimin ifasındaki bu yöne ilişkin eksiklik nedeniyle satıcının alıcıya karşı sorumlu olduğunun kabulü gerekir. Mahkemece, sosyal tesislerin Toki’ye ait taşınmaz üzerine yapılmış olması, “açık ayıp” olarak nitelendirilip, davacının konutu teslim aldıktan sonra 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanunun ve BK. 198. maddesinde öngörülen sürelerde davalılara yapılmış ayıp veya eksik işler ihbarı bulunmadığından davanın reddine karar verilmişse de, dava konusu olayda 4077 sayılı yasada düzenlenen “ayıplı ifa” değil “eksik ifa” söz konusu olup, 4077 sayılı Yasanın 30. maddesine göre, bu Kanunda hüküm bulunmayan hallerde genel hükümlere göre uyuşmazlığın çözümü gerekli olduğundan, sözleşmeden kaynaklanan edimin ifasındaki dava konusu eksiklikler nedeniyle davacının 10 yıllık zamanaşımı süresi içerisinde satıcının sorumluluğuna gidebileceği kabul edilmelidir. O halde mahkemece işin esası incelenerek, taraflar arasında ihtilafsız olan satış bedeli üzerinden gerekli indirim yapılması gerekirken yazılı şekilde davanın reddine karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacının sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, 14.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.

(Muhalif)

MUHALEFET ŞERHİ

Dosya kapsamından davacının dava konusu ettiği ayıp ve eksiklerle ilgili olarak dosyaya ibraz edilen, bilirkişi raporları, projeler, tapu kayıtları ve tüm delillerden; taahhüt edilen projenin, takriben 1000 dönümlük arazi üzerinde adalar bazında birçok siteden oluşan çok büyük bir proje olduğu ve taahhüt edilen hususların projeye uygun gerçekleştirildiği anlaşılmaktadır.

Davacının eksik ve ayıplı olduğunu iddia ettiği unsurlardan spor kompleksinin "... ... kent" projesinin vaziyet planında, internet ilanlarında, tanıtım maketlerinde gösterildiği ve projenin

2010/11135-13258

Davacının eksik ve ayıplı olduğunu iddia ettiği unsurlardan spor kompleksinin "... ... kent" projesinin vaziyet planında, internet ilanlarında, tanıtım maketlerinde gösterildiği ve projenin

2010/11135-13258

Reklamının bu şekilde yapıldığı, bu nedenle davacıda bu yerlerin siteye ait olduğu intibaının uyandırıldığı, halbuki; taahhüt edilen spor kompleksinin mülkiyeti TOKİ'ye ait 518 ada üzerine inşa edildiği ve TOKİ tarafından halka açık hale getirildiği, bu durumun ayıplı ifa değil "eksik ifa" mahiyetinde olduğu bu yüzden davacının 10 yıllık zamanaşımı süresinde satıcının sorumluluğuna gidebileceği yolundaki dairemiz çoğunluğunun bozma görüşüne katılmıyorum. Zira yukarıda açıklandığı üzere; taahhüt edilen proje bir tek ada veya bir tek siteden meydana gelmemektedir. Takriben 1000 dönüm (1.000.000 m2) arazi üzerinde birçok ada ve siteden oluşmaktadır. Her sitenin havuz ve sosyal tesislere sahip olduğu etraflarının duvarla çevrildiği ve gerekli güvenliğin sağlandığı dosyadan açıkça anlaşılmaktadır.

Başlangıçta projeyle ilgili tüm alan TOKİ'ye ait olduğu da açıktır. Davacı buradan proje kapsamında bir konut satın almıştır. Proje kapsamında davacının konut satın aldığı ada dışındaki adalara inşa edilen okul, çarşı, spor kompleksi gibi unsurlar ile sitelerin ortak yollarının site sakinlerinin özel mülkiyetine ait olacağına dair davalılarca herhangi bir taahhütte bulunulmadığı gibi bu gibi unsurların site sakinlerinin özel mülkiyetinde olmasının beklenmesi de hayatın olağan akışına aykırıdır. Bu nedenlerle TOKİ arazisine inşa edilen spor kompleksininde TOKİ'ye ait olması doğaldır.

Davalılar yapılacak spor kompleksinin mülkiyetinin site sakinlerine devredileceği taahhüdünde bulunmamış ve spor kompleksini davacının da istifade edebileceği şekilde proje kapsamında gerçekleştirilmiştir. Kaldı ki tapu kayıtlarının aleni olması nedeniyle davacı satın aldığı konutun tapusunun neyi kapsadığını bilebilecek durumda olup TMK 1020.maddesi gereğince "kimse tapu sicilindeki bir kaydı bilmediğini ileri süremez" kuralı karşısında, davacının spor kompleksinin site sakinlerine ait olması gerektiği iddiasının da dinlenmesi mümkün değildir. Ortada bu nedenlerle "eksik ifadan" bahsedilemez.

Bu nedenlerle; Dairemiz çoğunluğunun "Eksik İfa" nedeniyle bozma doğrultusundaki görüşüne katılmamaktayım. Mahkemenin davanın reddine dair kararının onanması gerektiği görüşündeyiz.