muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/969, Karar No: 2018/1645, Tarih: 19.02.2018

Belirli bir zaman tarifesine uymaksızın uçak kalkış veya varış saatlerine göre, aynı taşıt ile aynı yolcu grubunun herhangi bir noktadan alınıp havaalanına götürülmesi veya havayolu ile götürülen grup yolcuların havaalanından ayrılarak herhangi bir yerleşim yerine havayolu ile taşınması şeklinde gerçekleştirilecek tarifesiz grup yolcu taşımalarının kara yolu kısmı yurtiçinde taşıma mesafesine bakılmaksızın B2 veya D2 yetki belgesine sahip taşımacılar tarafından gerçekleştirilebileceği, kabahatli firmaya ait araç ile yapılan taşımacılığın, tarifesiz ve ücretsiz kombine yolcu taşımacılığı kapsamında kaldığı, kabahatli firmaya ait aracın da D2 yetki belgesine sahip olduğunun görülmesi karşısında, sözleşme yapılan havayolu firması yolcularını uçak iniş ve hareket saatlerine göre Muğla Merkez'den Bodrum Milas havaalanına ücretsiz taşımak şeklinde düzensiz taşıma faaliyetinde bulunan ve bu konuda bakanlıktan gerekli izin ve belgeleri alan kabahatliye 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun 32. maddesi uyarınca yetkili merciilerin emirlerine uymamaktan dolayı idari para cezası düzenlenmesinin usul ve yasaya aykırı olduğu anlaşılmakla,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının yerinde görülmeyen kanun yararına bozma isteğinin REDDİNE, 19/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5461, Karar No: 2021/8686, Tarih: 11.11.2021

**4. Hukuk Dairesi         2021/5461 E.  ,  2021/8686 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tahkim davasında itiraz hakem heyetince verilen kararın karşı taraf(davalı) vekili tarafından süresi içinde temyizi istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

KARAR

Başvuru sahibi (davacı) vekili, davalıya trafik sigortalı araç sürücüsünün kusurlu hareketi ile gerçekleşen kazada davacının desteğinin öldüğünü, davalı tarafça kısmi ödeme yapıldığını açıklayıp bakiye zararlarına karşılık olarak 60.598,00 TL maddi tazminatın tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Karşı taraf (davalı) vekili, davanın reddini savunmuştur.

Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyetince, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; talebin kabulü ile 60.598,00 TL’nin tahsiline karar verilmiş, anılan karara karşı davalı vekilince itiraz edilmesi üzerine İtiraz Hakem Heyetince davalı vekilinin itirazının reddine karar verilmiş, karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, kararın gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir.

Davacı vekili, desteğin yolcusu olduğu aracın tek taraflı kazasında öldüğünü açıklayıp tazminat talebinde bulunmuş, davalı tarafça, desteğin alkollü sürücünün aracına bilerek bindiği, desteğin müterafik kusurunun bulunduğu, bu nedenle tazminattan indirim yapılması gerektiği savunulmuş, hakem heyetince anılan savunmanın reddine karar verilmiştir.

Somut olayda kaza, kaza tespit tutanağına göre; desteğin yolcusu olduğu araç sürücüsünün sokağa giriş yapacağı esnada, yolun virajını aydınlatmanın olmaması, sürücünün aşırı hızlı, zeminin hava yağışından ıslak kaygan oluşu ve işaretlemenin ışıksız oluşu gibi sebepler ve sürücünün dikkatsiz, tedbirsiz davranması ile direksiyon hakimiyetini kaybederek önce orta refüjdeki bordür taşına çarpması, oradan trafik levhasına çarptıktan sonra 98 metre kayarak palmiye ağacına çarparak ağacı yerinden sökerek ağaçla birlikte savrularak evin 2. kat balkonuna çarpıp ters dönerek park halindeki araca çarpması şeklinde gerçekleştiği belirtilmiş, kaza saatinin 01.45 olduğu, ölenin 202 promil alkollü olduğu tespit edilmiştir.

Zararın meydana gelmesinde veya artmasında mağdurun da kusurunun bulunması halinde sözkonusu olan müterafik kusur 6098 sayılı TBK'nin 52.maddesinde düzenlenmiştir. Mağdurun kusurunun zararın meydana gelmesinde başlıca etken olması halinde zarar verenin sorumluluğunun kalkması sözkonusu olabileceği gibi belirlenen kusura göre zarar ve ziyandan indirim yapılmasını da gerektirebilir.

Zararın meydana gelmesinde veya artmasında mağdurun da kusurunun bulunması halinde sözkonusu olan müterafik kusur 6098 sayılı TBK'nin 52.maddesinde düzenlenmiştir. Mağdurun kusurunun zararın meydana gelmesinde başlıca etken olması halinde zarar verenin sorumluluğunun kalkması sözkonusu olabileceği gibi belirlenen kusura göre zarar ve ziyandan indirim yapılmasını da gerektirebilir.

Tüm dosya kapsamına, kazanın oluş şekline ve saatine, araç sürücüsünün alkol oranına, kazaya karışan aracın taşımaya mahsus araç olmayıp özel oto olmasına göre desteğin alkollü sürücünün aracına bilerek bindiği ve zararın meydana gelmesinde müterafik kusurunun bulunduğu gözetilerek Dairenin uygulamaları da dikkate alınarak TBK’nin 52. maddesi uyarınca tazminattan %20 oranında müterafik kusur indirimi yapılarak karar verilmek üzere kararın bu nedenle bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

3-Hakem Heyetince tazminata ilişkin alınan raporda davacının bakiye ömrünün tespitinde PMF tablosu kullanılmış, Hakem Heyetince anılan hesaplama karara esas alınarak karar verilmiştir.

Gerçek zarar miktarı; hak sahiplerinin ve desteğin olay tarihindeki bakiye ömrü esas alınarak aktif ve pasif dönemde elde edeceği kazançlar toplamından oluşmaktadır.

Desteğin veya hak sahiplerinin bakiye ömürleri daha önceki yıllarda Fransa’dan alınan 1931 tarihli “PMF” cetvelleri ile saptanmakta ise de; Başbakanlık Hazine Müsteşarlığı, ... Üniversitesi Fen Fakültesi Aktüerya Bilimleri Bölümü, BNB Danışmanlık, ... Üniversitesi ve ... Üniversitesi’nin çalışmalarıyla “TRH2010” adı verilen “Ulusal Mortalite Tablosu” hazırlanmış olup, Sosyal Güvenlik Kurumunun 2012/32 sayılı Genelgesiyle de ilk peşin sermaye değerlerinin hesabında anılan tabloların uygulanmasına geçilmiştir. Gerçek zarar hesabı özü itibariyle varsayımlara dayalı bir hesap olup, gerçeğe en yakın verilerin kullanılması esastır. Bu durumda diğer kurumlar ile ve Yargıtay Daireleri arasında tazminat hesabında birliğin sağlanması açısından ve yine bu tablonun ülkemize özgü ve güncel verileri içermesi de gözönüne alındığında Dairemizce de 2020 yılı Aralık ayı itibari ile tazminat hesaplarında bakiye ömrün belirlenmesinde TRH 2010 tablosunun esas alınmasının güncellenen ülke gerçeklerine daha uygun olacağına karar verilmiştir.

Buna göre temyiz edenin sıfatına göre, başvuru sahibince kararın temyiz edilmediği de dikkate alınarak, kazanılmış haklar gözetilerek (tazminata esas alınan gelir, esas alınan asgari ücret yılı, işlemiş/işleyecek dönem tarihleri gibi) davacının ve desteğin muhtemel bakiye yaşam süresinin TRH 2010 Yaşam Tablosuna(progresif rant yöntemi kullanılmak suretiyle) göre belirlenmesi suretiyle tazminat miktarının hesaplanması için bilirkişiden ek rapor rapor alınarak oluşacak sonuca göre karar verilmek üzere kararın bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

4-Davalı vekili, dava açılmadan önce davacı tarafa yeterli ve gerekli ödemede bulunduklarını açıklayıp davanın reddini savunmuş, anılan savunma üzerinde durulmaksızın karar verilmiştir. Buna göre yukarıda (3) numaralı bent kapsamında alınacak ek raporda öncelikle ödeme tarihi itibari davacının gerçek zararı hesaplanarak hesaplanan bu tazminattan (2) numaralı bent doğrultusunda %20 oranında müterafik kusur indirimi de yapılmak suretiyle davalı tarafça yapılan ödemenin yeterli olup olmadığının karşılaştırılması ve tartışılması gerektiğinden kararın bu yönüyle de bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

5-Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyeti tarafından davacının başvurusunun kabulü ile kendisini vekille temsil ettiren davacı yararına 7.015,78 TL vekalet ücretine karar verilmiş, anılan karara karşı davalı vekilince itiraz edilmesi üzerine İtiraz Hakem Heyetince davalı vekilinin itirazının reddine karar verilmiştir. Varılan sonuç dosya kapsamına uygun değildir.

İtiraz Hakem Heyetince başvuru sahibi lehine vekalet ücretine karar verilirken Sigortacılık Kanununun 30. maddesinin 17. fıkrası ve 19/01/2016 tarihli, 29598 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelik'in 16. maddesinin 13. fıkrasının uygulanması gerektiği gözönüne alınarak AAÜT'nin 13. maddesi gereğince hesaplanan vekalet ücretinin 1/5'i oranında vekalet ücretine(maktu ücretin altında kalmamak kaydı ile) karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde tam nisbi vekalet ücretine karar verilmesi de doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2), (3), (4) ve (5) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 11/11/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7687, Karar No: 2013/10632, Tarih: 18.06.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/7687 E.  ,  2013/10632 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak kesilen ağaç bedelleri ile oluşan zararın faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dava, kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak, imar uygulaması sonucu yol olarak terkin edilen taşınmaz üzerinde kalan ve kesilen ağaç bedelleri ile taşınmazda oluşan zararın tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, yol açılmasından dolayı taşınmazını tel örgü ile çevirmek zorunda kaldığı gerekçesiyle davacı tarafça istenen masraf bedelinin reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Ancak;

1-Kesilen ağaçların sayısı, yaşı ve cinsinin tespiti yönünden davacı tarafa tüm delilleri sorulduktan sonra yol açılan alanın 482 m² olduğu hususu da gözönüne alınarak bu alanda iddia edilen sayıda ağacın bulunup bulunmayacağı bilimsel metodlarla açıklanıp sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken kesildiği iddia edilen ağaçların sayısı, yaşı ve cinsi kesin olarak belirlenmeden dava dilekçesi esas alınarak hesaplama yapılan bilirkişi raporuna göre hüküm kurulması,

2-Bilirkişi raporunda belirtilen ağaçlarla ilgili olarak cinsi ve yaşına göre değerinin tespiti açısından gıda, tarım ve hayvancılık il müdürlüğünden resmi veriler getirtilip alınan rapor denetlenmeden karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 18.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18316, Karar No: 2017/4241, Tarih: 04.05.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/18316 E.  ,  2017/4241 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Şikayet Hakkının Düşürülmesi

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığnıdan işin esasına geçildi.

Şikayetçi vekilinin, mazeret dilekçesinde somut olarak mazeretini bildirmemesi nedeniyle tebliğnamedeki bozma yönündeki görüşe iştirak edilmemiştir.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

Şikayet hakkının düşürülmesi kararı ile birlikte vekalet ücretine hükmedilemeyeceği halde sanıklar lehine vekalet ücretine hükmedilmesi,

Kanuna aykırı ve şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin BOZULMASINA, bozma sebebi 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca, yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bulunduğundan, hüküm fıkrasından vekalet ücreti ile ilgili üçüncü bendin çıkartılmak suretiyle başkaca yönleri kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye aykırı olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 04/05/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1933, Karar No: 2019/6557, Tarih: 22.10.2019

**11. Hukuk Dairesi         2018/1933 E.  ,  2019/6557 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL ANADOLU 1. FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Anadolu 1. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi'nce verilen 12/02/2015 gün ve 2013/169 - 2015/34 sayılı kararı onayan Daire'nin 17/01/2018 gün ve 2016/6620 - 2018/386 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, tarafların Muhsin Bey ve Yılanı Öldürseler adlı filmlerin yurt içi ve yurt dışı gösterimlerine dair yayın, lisans alımı hakkı sözleşmesi imzaladıklarını, söz konusu filmler ile ilgili olarak ortaya çıkan hukuksal durum nedeniyle tazminat ödenmek zorunda kalındığını ileri sürerek ödenen tazminat miktarı ile sözleşme gereğince belirlenen cezai şarta hükmedilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre; Umut Film Ltd. Şti. tarafından Fanatik Dijital Ltd. Şti., ... ve Tasfiye Halinde İdeal Medya Ltd. Şti. aleyhine İstanbul 4. Fikri Sınai Haklar Hukuk Mahkemesinin 2007/223 Esası ile açılan davada yapılan yargılama neticesinde; mahkemece aralarında Muhsin Bey ve Yılanı Öldürseler adlı filmlere ilişkin olarak tecavüzün ref'ine ve bu filmlerle ilgili olarak 4.000,00 TL maddi ve 2.000,00 TL manevi tazminata hükmedildiği, ilgili mahkeme hükmüne istinaden takibe geçildiği ve TRT tarafından takip konusu borcun kapatıldığı, taraflar arasındaki sözleşmenin 18/5, 9. ve 16. maddeleri gereğince bu durumdan lisans verenin sorumlu olduğu gerekçesiyle, davanın kabulüne dair verilen kararın davalı vekili tarafından temyizi üzerine karar Dairemizce onanmıştır.

Davalı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 17,70 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 389,49 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davalıdan alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 22/10/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16622, Karar No: 2019/9060, Tarih: 08.10.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/16622 E.  ,  2019/9060 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davası üzerine yapılan yargılama sonunda davanın reddine ilişkin verilen hüküm davacı vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin sigorta şirketi nezdinde işyeri sigortası poliçesi ile teminat altına alınan işyerinde 01.01.2013 tarihinde meydana gelen üst kattan su sızması olayı nedeni ile sigortalı işyerinde hasar oluştuğunu, zararın sigortalısına ödendiğinden ödenen tazminatın tahsili için işyeri sahibi olan davalı hakkında takip yaptıklarını, davalının takibe itiraz ettiğinden, bu itirazın iptali ile icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep etmiştir.

Davalı, davaya konu işyerini dava dışı ... kiraya verdiğini, kiracının elemanının suyu açık bırakması nedeni ile zararın oluştuğunu olayda kusuru olmadığını, belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; alınan bilirkişi raporu, ekspertiz raporu ve dosyada mevcut olay sonrası çekilen fotoğraflara göre meydana gelen zararın binanın yapımı ya da bakımından kaynaklı bir sıkıntıdan meydana gelmeyip musluğun açık bırakılması şeklinde yoğun su akması ve sızmasından kaynaklı bir olaydan meydana gelmiş olduğu sonucuna varıldığı, bu hali ile meydana gelen zarardan davalının bina maliki olarak BK'nın 58. maddesi gereğince bile sorumlu tutulamayacağı, oluşan zararın davalının kiracısının kusuru ile meydana geldiği, zarardan kiracının BK 41 gereği kusur sorumluluğu olduğundan bahisle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, işyeri sigorta poliçesi gereği sigortalısına ödeme yapan davacının ödediği bedelin, zarardan sorumlu olduğu ileri sürülen davalıdan tahsili için yaptığı takiple ilgili itirazın iptali istemine ilişkindir.

Davacı ..., bu davayı sigortalısının halefi olarak açtığına göre, görevli mahkemenin tayininde sigortalı ile davalı arasındaki ilişkinin hukuki mahiyeti nazara alınır. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Genel Kurulu'nun 22.03.1944 tarihli 37 Esas ve 9 Karar sayılı kararında bu husus “sigortacının sorumlu kişi aleyhine açacağı dava, sigorta poliçesinden doğan bir dava değildir. Bu dava, aynen sigortalı kimsenin sorumlu kişiye karşı açmış olduğu bir dava gibidir. Sigortalının muhtelif mahkemelerde dava açma hakkı varsa aynı hak, sigortacının halefiyet hakkına dayanan rücu davası için de söz konusudur” şeklinde vurgulanmaktadır.

634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu'nun 19. maddesinde, her kat malikinin ana gayrimenkule ve diğer bağımsız bölümlere, kusuru ile verdiği zarardan dolayı diğer kat maliklerine karşı sorumlu olduğu hüküm altına alınmıştır. Aynı Kanun'un Ek 1. maddesinde ise kat mülkiyetinden kaynaklanan her türlü uyuşmazlığın değerine bakılmaksızın Sulh Hukuk Mahkemesi'nde çözümleneceği öngörülmüştür.

634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu'nun 19. maddesinde, her kat malikinin ana gayrimenkule ve diğer bağımsız bölümlere, kusuru ile verdiği zarardan dolayı diğer kat maliklerine karşı sorumlu olduğu hüküm altına alınmıştır. Aynı Kanun'un Ek 1. maddesinde ise kat mülkiyetinden kaynaklanan her türlü uyuşmazlığın değerine bakılmaksızın Sulh Hukuk Mahkemesi'nde çözümleneceği öngörülmüştür.

Somut olaya bakıldığında; davacının sigortalısının maliki olduğu dairelerin bulunduğu ana taşınmazın, kat mülkiyeti kurulmuş bir taşınmaz olduğu; davacı ... şirketince sigortalanan işyerinde davacının maliki olduğu dairede kiracı olarak bulunan dava dışı ... elemanın suyu açık bırakması sonucu alt kattaki sigortalı işyerinde bulunan emtia, demirbaş ve dekorasyonda hasara sebep olduğu gerekçesiyle kat maliki olan davalı hakkında takip yapmış ve itirazın iptali davasında husumet yöneltmiştir. Bu durumda, ana taşınmazda kat mülkiyeti kurulmuş olması nedeniyle, davada Sulh Hukuk Mahkemesi'nin görevli olduğu açıktır.

Görev kuralları, kamu düzenine ilişkin olup yargılamanın her aşamasında mahkemece re'sen gözetilmesi gereken hususlardandır. Bu durumda mahkemece, davada Sulh Hukuk Mahkemesi'nin görevli olduğu gözetilerek, asıl ve birleşen dava yönünden HMK'nun 114/1-c maddesine göre, görevsizlik nedeniyle HMK'nun 115/2. maddesi gereğince dava şartı yokluğundan davanın usulden reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı olduğu biçimde işin esasının incelenerek hüküm tesisi doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile diğer temyiz itirazları incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde davacıya geri verilmesine, 08/10/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11372, Karar No: 2011/12845, Tarih: 15.12.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/11372 E.  ,  2011/12845 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, Evkaftan mazbut ... ... ... Ağa Vakfına ait olup, kadastro tespiti sırasında ... evlatları ..., ... ve ... adına tespit ve tescil edilen 66 parsel sayılı taşınmazın sözkonusu mutasarrıflarının mirasçı bırakmadan öldüklerinin muhtarlık ilmühaberinden anlaşıldığından mahlul kararı alındığını ileri sürerek, Vakıflar Kanunu gereğince taşınmazın mahlulen vakfı adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, mahlul kararının iptali için İstanbul 1. İdare Mahkemesinin 2007/716 Esas sayılı dosyasından dava açtıklarını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacının iddialarının sabit olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle 5737 sayılı Yasanın 17. maddesi gözetilerek yazılı şekilde karar verilmesi doğru olduğuna göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün (6100 sayılı HMK.'nın geçici 3.maddesi yollamasıyla) HMK.'nın 436.maddesi uyarınca ONANMASINA, İstanbul Defterdarlığından harç alınmasına yer olmadığına,15.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6543, Karar No: 2013/21578, Tarih: 09.09.2013

**9. Hukuk Dairesi         2013/6543 E.  ,  2013/21578 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı vekili, davacı işçinin fark kıdem, fark ihbar, fark sendikal(işe başlatmama) tazminat ile fark ücret ve fark boşta geçen süre ücret alacağının davalı işverenden tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.