muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/15059, Karar No: 2013/10615, Tarih: 06.06.2013

Suça sürüklenen çocuk ...'in, hazırlık aşamasındaki savunmasının aksine 24.07.2007 tarihli hakim huzurunda verdiği savunmasında suçlamayı inkar etmesi ve sanığın atılı suçu işlediğine dair başkaca herhangi bir somut delil elde edilemesi karşısında, bu nedenle bozma isteyen tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

Yapılan yagrılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 06.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5985, Karar No: 2016/8596, Tarih: 18.05.2016

**5. Hukuk Dairesi         2016/5985 E.  ,  2016/8596 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pervari Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 10/11/2015

NUMARASI : 2015/325-2015/379

Taraflar arasındaki zemini Hazineye ait taşınmaz üzerinde bulunan muhtesat bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, zemini Hazineye ait taşınmaz üzerinde bulunan muhtesat bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor ve yapılan inceleme hüküm kurmaya elverişli değildir. Şöyle ki;

1)Dosyada bulunan bilgi ve belgelere göre; orman vasfı ile Hazine adına kayıtlı olan ve dava konusu ağaçların üzerinde bulunduğu 102 ada 1 parsel sayılı taşınmazın Altınkumru Barajı ve Hes projesi kapsamında davalı idarece kamulaştırılmasına karar verildiği, bu kamulaştırma işleminin yapılması için dava dışı Orman Genel Müdürlüğünce davalı idareye izin verildiği ve yüklenici firma olan Limak Hidroelektrik Santral Yatırımları A.Ş. tarafından imzalanan Ankara 56. Noterliğinin 03.06.2009 tarihli 9878 yevmiye sayılı kesin izin taahhüt senedinin 6. maddesinde izin sahasındaki ağaçların kesilmesi gerektiğinde bu ağaçların mahalli orman idaresince usulüne uygun damgalandıktan sonra kesileceğinin düzenlendiği anlaşılmıştır.

Keşifte dinlenen mahalli bilirkişiler taşınmazın el atılan bölümünde bulunan ve bedeline hükmedilen ağaçların 2001-2002 yıllarında Siirt Valiliği destekleme projesi kapsamında davacı tarafından dikildiğini beyan etmiş iseler de; bu ağaçlara kim tarafından el atıldığına dair bir beyanları olmadığı gibi, davalı idare vekili taşınmaz idarece teslim alındığında üzerinde meyve ağacı ve sair muhtesat olmadığını, bu durumun hava fotoğrafları ile sabit olduğunu ileri sürmüştür.

Bu itibarla; 102 ada 1 parsel sayılı taşınmaza dikilen ağaçlara ilişkin olarak 2001-2002 yıllarında yapılan destekleme projesine ait tüm bilgi ve belgeler Siirt Valiliği ile Orman Genel Müdürlüğünden getirtilerek, dava konusu ağaçlara kim tarafından ve hangi tarihte el atıldığı, taşınmazın davacının kullanımında olan kısmı ile bu kısım içerisinde kalıp davalı idarece el atıldığı belirtilen bölümlerinin tereddüte mahal vermeyecek şekilde taraflardan delilleri sorulmak suretiyle tespit edilip sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

2)Dava konusu ağaçların üzerinde bulunduğu taşınmazın zeminine sulu tarım arazisi olarak değer biçilirken İl Gıda, Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünün 2015 yılı resmi verilerine göre buğdayın dekara ortalama verimi 525 kg, buğday samanının 450 kg, mercimeğin dekara ortalama verimi 145 kg, mercimek samanın ise 175 kg. alınarak hesap yapılması gerekirken verimler düşük alınmak suretiyle zemine az değer biçilmesi,

3)Taşınmaza kapama nar bahçesi olarak değer biçilirken İl Gıda, Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünün 2015 yılı resmi verileri dikkate alınarak nar ağacının dekara ortalama verimi 675 kg. alınarak hesaplanması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hesap yapan bilirkişi raporu hükme esas alınmak suretiyle fazlaya hükmedilmesi,

4)Orman Genel Müdürlüğü ile dava konusu muhtesatların bulunduğu taşınmazın tapu maliki olan Hazinenin davaya dahil edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 18/05/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/634, Karar No: 2014/5077, Tarih: 10.03.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/634 E.  ,  2014/5077 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Koruma Kararı

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava dosyası inceleme için elektronik ortamda gönderilmiştir.

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların "taranma" suretiyle elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur.(HUMK md. 445)Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış,eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranamayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi (duruşmalı temyiz edilen dosyaların her halükarda elektronik değil, fiziki olarak gönderilmesi) gerekmektedir. Fiziki olarak gönderilen dosyalar ayrıca elektronik ortamda gönderilmemelidir.

Dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Mahkemesince dosyanın yeniden kontrol edilerek eksikliklerin gösterilen şekilde tamamlanması, fiziki imkansızlık sebebiyle bunun mümkün olmaması halinde ise elektronik ortamda değil,fiziki olarak gönderilmesi amacıyla dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 10.03.2014 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2016/1590, Karar No: 2017/5257, Tarih: 11.10.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/1590 E.  ,  2017/5257 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 17. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 03/11/2015 tarih ve 2014/1185-2015/423 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; davalının gemi ile konteynır taşıması gerçekleştirdiğini, 9 adet konteynırı liman sahasından deposuna nakliye ve tahliye işlemleri tamamlandıktan sonra boş olarak teslim edeceğini, konteynerin teslim edilmemesi yahut geç teslim edilmesi halinde doğacak zarar, ziyan ve demuraj bedelini derhal, defaten ve nakden ödeyeceğini kabul ve taahhüt ettiğini, ancak, davalının, bu taahhüdüne aykırı davranarak konteynerler için demuraj ücreti doğmasına sebebiyet verdiğini, ... Services Ltd.’nin müvekkiline 26/09/2011 tarihli, 575500 no'lu, 7.540,00 USD bedelli demuraj faturası kestiğini, davalının, müvekkilinin ödemesine sebebiyet verdiği demuraj ücretini ödemediğini, bu nedenle icra takibi başlatıldığını, davalının takibe haksız olarak itiraz ettiğini ileri sürerek itirazının iptaline, takibin devamına ve alacağın % 40'ından az olmamak üzere davalı aleyhine icra inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; müvekkilinin demuraj faturası düzenlenmesinde herhangi bir kusur ve sorumluluğunun olmadığını, geminin geldiğine dair hazırlık ihbarı yapılmadığını, ordinonun geç teslim edilmesi nedeniyle malların gümrükten geç çekildiğini, zaten 3750 USD demuraj ücreti ödediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili; müvekkilinin demuraj faturası düzenlenmesinde herhangi bir kusur ve sorumluluğunun olmadığını, geminin geldiğine dair hazırlık ihbarı yapılmadığını, ordinonun geç teslim edilmesi nedeniyle malların gümrükten geç çekildiğini, zaten 3750 USD demuraj ücreti ödediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davacı şirketin taşıma işini üstlenen dava-dışı VM1T CO, LTD. şirketinin boşaltma limanındaki temsilcisi olarak gösterildiği, gönderilenin davacı olduğu, taşıma işini fiilen yerine getiren şirketin ise dava dışı ... Services Ltd.olduğu, davacının alt navlun sözleşmesinin taşıtan sıfatına sahip olmayan gönderileni olup dava-dışı fiilî taşıyana konteyner demurajı karşılığı olarak bir bedel ödemiş olduğundan aktif husumete sahip olduğu, davacının 03/08/2011 tarihli elektronik posta iletisi ile yükleme ihbarını hem de 19.08.2011 tarihli elektronik posta iletisi ile geminin varış ihbarını (20/08/2011 tarihi olarak) yaptığı, davalı antetli 20/09/2011 tarihli ve davalının kaşesi üzerine imzanın yer aldığı Taahhütname ile davalının konteynırları geç teslim etmesi halinde zarar ziyan ve demurajdan sorumluluğu kabul etmiş olduğu, eşyanın Ambarlı Limanı'na 21/8/2011 tarihinde boşaltıldığı, davalı tarafından 4 konteynerin 22/9/2011 tarihinde 5 konteynerin 23/9/2011 tarihinde boş olarak teslim edildiği, ilk 7 gün serbest süre olmakla sonraki 8-14. gün bakımından beher gün için 30euro 15.gün ve sonrası her gün için ise 50euro olmak üzere konteyner gecikme bedeli yönünden davanın kabulüne takibe yapılan itirazın iptali ile, takibin 3.790,00 USD asıl alacak üzerinden devamına, asıl alacağa takip tarihinden itibaren 3095 sayılı yasa 4/A maddesi uyarınca döviz cinsinden mevduata uygulanan faiz uygulanmasına, asıl alacağın %40 oranı olan 2.717,20 TL icra inkar tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz emiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 348,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 11/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20079, Karar No: 2015/31796, Tarih: 14.12.2015

**11. Ceza Dairesi         2014/20079 E.  ,  2015/31796 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2013/287222

MAHKEMESİ : Aliağa 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 21/03/2013

NUMARASI : 2011/387 (E) ve 2013/306 (K)

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

1-Sanık E.. G..'nin aşamalarda “sahibi olduğu suça konu aracın şoförlüğünü ve tüm işlemlerini diğer sanık M.. K..'nun yaptığını, sahtecilikten haberi olmadığını” beyan edip atılı suçlamayı kabul etmemesi, beraat eden sanıklardan İ.. T..'ın soruşturma aşamasında aracın 3 yıldır şoförünün M.. K.. olduğunu beyan ederek sanık Ersin'i doğrulaması, sanık Mehmet'in ise aşamalarda ve özellikle temyiz dilekçesinde suça konu aracı sadece bir kez beraat eden sanık A.. C..'in yanında yolcu olarak bulunduğu sırada onun yerine kullandığını savunarak atılı suçlamayı kabul etmemesi karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi bakımından, ... plakalı aracın suç tarihinden önceki 3 yıllık sürede şoförlüğünü kimin yaptığı hususunun kolluk marifetiyle araştırılması, sanık Mehmet'in işten çıkarılması nedeniyle sanık Ersin ile husumetinin bulunması dikkate alınıp aracın muayaene işleminin sahte olduğunu ihbar edenin kim olduğunun emniyet birimlerinden sorulması, beraat eden sanık Abdullah'ın sanık Mehmet'in aracı bir kez Abdullah da yanında iken kullandığı yönündeki savunması bakımından tekrar dinlenilmesi, araca ait vergi borcunun bulunup bulunmadığının ilgili kurumlardan tespit edilmesi ve aracın sahibi olan sanık Ersin'in bu konuda bilgisinin bulunup bulunmadığının sorulması, suça konu belge üzerinde imza ve yazıların aidiyeti, aynı kalem ve aynı kişi elinden çıkıp çıkmadığı yönünde bilirkişi incelemesi yaptırılmasından sonra sanıkların muayene işleminin sahte yaptırdıklarına ya da sahte olduğunu bilerek belgeyi kullandıklarına dair delillerin neler olduğu ve hangi beyanın diğerine üstün tutulduğu açıklanıp sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun takdir ve değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

2- Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 08.06.2010 gün ve 98/143 Sayılı ve Dairemizin benzer bir çok kararında açıklandığı üzere 5237 sayılı TCK.nun 43/1.maddesinde “değişik zamanlarda” denilmesi karşısında aynı anda işlenen eylemlerde zincirleme suça ilişkin hükümlerin uygulanma olanağının bulunmadığı, suça konu iki adet araç muayene işleminin farklı zamanlarda gerçekleştirdiğine ilişkin bir delil bulunmayan somut olayda, zincirleme suça ilişkin hükmünün uygulanamayacağı ancak bu durumun temel cezanın belirlenmesinde dikkate alınması gerektiği gözetilmeden TCK'nun 43. maddesinin tatbiki ile cezada artırıma gidilmesi,

Yasaya aykırı,

Yasaya aykırı,

3-5237 sayılı TCK’nun 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan haklardan sanığın sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverilme tarihine kadar uygulanması gerektiğinin gözetilmemesinin Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 14.12.2015

gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/26972, Karar No: 2010/9212, Tarih: 05.04.2010

**9. Hukuk Dairesi         2009/26972 E.  ,  2010/9212 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA :Davacı, ilave tediye alacağı,ikramiye,fazla mesai,ulusal bayram ve

genel tatil ile ücret alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davalı işyerinde tekniker ya da teknisyen olarak çalışan davacı kapsam dışı statüde olduğunu ücrete bağlı ikramiye, ilave tediye gibi ek ödemelerin kendi ücretinden değil de kapsam içi aynı statüde görev yapan personelin ücretlerinden ödendiğini belirterek fark ikramiye ve ilave tediye isteğinde bulunmuştur.

Mahkemece istek gibi hüküm kurulmuştur.

Karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacıya ücret ödenmesini düzenleyen "İş Mevzuatına Tabi(kapsam dışı) olan Personelin Ücret ve Fazla Çalışma Esasları" isimli yönetmeliğin 15.maddesi yönetim kurulunun 9.10.2001 günlü kararıyla değiştirilerek "kapsam içinde yer alan ünvanlarda bulunanlardan çalışma yer ve şartları nedeniyle kapsam dışı tutulan personelin, ücrete bağlı olarak yapılan ödemelerinde, kapsam içi aynı ünvan ve aynı kıdem dilimi için belirlenen aylık çıplak ücret esas alınan " hükmü getirilmiştir.

Davalı işyerinde tekniker ve teknisyenler çalışma yer ve koşullarına göre kapsam içi ya da dışı olanda belirlenmiştir. Kapsam dışı olarak belirlenen davacı hakkında uygulanması gereken yönetmeliğin 15.maddesi gereğince dava konusu dönemlerde yapılan ödemeler mevzuata uygundur. Davacının 15.maddeye aykırı uygulaması yapıldığı iddiası yoktur. Böyle olunca davanın reddi yerine kabulüne karar verilmesi hatalıdır.

HGK'nun 2010/9-166 Esas, 2010/186 sayılı kararda aynı doğrultudadır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 5.4.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15646, Karar No: 2019/372, Tarih: 21.01.2019

**13. Hukuk Dairesi         2016/15646 E.  ,  2019/372 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi(Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, ... ili ... ilçesi ... Mahallesinde "..." adı altında inşa edilen konutlardan SE-4 Blok N:A/13’te bulunan konutu 26.04.2005 tarihinde imzalanan sözleşme ile satın aldığını, yaklaşık 27 ay sonra 23.07.2007 tarihinde konutu teslim aldığını, konutun dış cephesinin tamamen harap olduğunu, davalının bundan haberdar olduğunu, davalının ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2012/3 değişik iş sayılı dosyası ile tespit yaptırdığını, eksik imalatların tespit edildiğini, ancak bugüne kadar davalının hiçbir işlem yapmadığını ileri sürerek; gizli ayıptan dolayı zarar ve ziyan bedeli olarak şimdilik 2.000,00-TL'nin, ıslah ile toplam 2.870,70 TL'nin yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, dava konusu dairenin eksiksiz olarak teslim edildiğini, ayıp ve eksik bulunmadığını, kaldı ki ayıp ihbar mükellefiyetinin de süresinde yerine getirilmediğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı, dava konusu dairenin eksiksiz olarak teslim edildiğini, ayıp ve eksik bulunmadığını, kaldı ki ayıp ihbar mükellefiyetinin de süresinde yerine getirilmediğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-4077 sayılı TKHK’nun 4. maddesinin 2. fıkrası hükmüne göre; tüketici, malın teslimi tarihinden itibaren otuz gün içerisinde açık ayıpları satıcıya bildirmekle yükümlüdür. Tüketici bu durumda, bedel iadesini de içeren sözleşmeden dönme, malın ayıpsız misliyle değiştirilmesi veya ayıp oranında bedel indirimi ya da ücretsiz onarım isteme haklarına sahiptir. Satıcı, tüketicinin tercih ettiği bu talebi yerine getirmekle yükümlüdür. Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’da gizli ayıpların ne kadar sürede satıcıya ihbar edileceğine dair bir hüküm bulunmamaktadır. Öyle olunca, 4077 sayılı TKHK’nun 30. maddesi gereğince, bu kanunda hüküm bulunmayan hallerde, genel hükümlere göre uyuşmazlığın çözümü gerekli olduğundan, 818 sayılı Borçlar Kanunu’nun bu konudaki 198. maddesi (6098 Sayılı TBK’nun 223. maddesi) uygulanacaktır. Anılan maddeye göre, alıcı, teslim aldığı malı işlerin olağan akışına göre, imkân bulunur bulunmaz gözden geçirmek ve satıcının sorumluluğunu gerektiren bir ayıp gördüğü zaman bunu satıcıya derhal (uygun süre içinde) ihbar etmekle yükümlüdür. Bunu ihmal ettiği takdirde, satılanı kabul etmiş sayılır. Ancak, satılanda olağan bir gözden geçirme ile meydana çıkarılamayacak bir ayıp bulunması halinde, bu ayıp sonradan meydana çıkarsa, bu durumu da hemen satıcıya bildirmediği takdirde yine satılanı bu ayıp ile birlikte kabul etmiş sayılır. O halde, gizli ayıpların, dava zamanaşımı süresi içinde ve ayıp ortaya çıktıktan sonra derhal (dürüstlük kuralına uygun olan en kısa sürede) ihbar edilmesi; ayıbın açık mı yoksa gizli mi olduğunun tayininde ise ortalama (vasat) bir tüketicinin bilgisinin dikkate alınması gerekmektedir. 818 sayılı Borçlar Kanunu’nun 198. maddesinde (6098 sayılı TBK’nun 223. maddesi) öngörülen süre içinde ihbar edilmeyen ayıplar için dava açılamaz.

Bu açıklamalar ışığında somut olaya bakıldığında; davacının satın aldığı bağımsız bölümün 23.07.2007 tarihinde teslim edildiği dosya kapsamı ile sabittir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda “gizli ayıp”lı olarak belirtilen bağımsız bölümün dış cephesinde mantolama ve dış cephe boyası ile ilgili ayıplar yönünden; bu ayıpların mevsimlerdeki yağmur, kar, güneş ve ısı durumları dikkate alınarak ne zaman oluştuğu ya da oluşacağı ve bunu normal vasıflardaki tüketicinin ne zaman farkedebileceği ile (bağımsız bölümün teslim tarihi, varsa ihbar tarihi ve dava tarihi de göz önünde bulundurularak) yasal süresi içinde ayıp ihbarında bulunulup bulunulmadığı hususlarına yeterince yer verilmediği anlaşılmaktadır. 818 sayılı Borçlar Kanunu’nun 198. maddesi (6098 sayılı TBK’nun 223. maddesi) hükmü ile gizli ayıplar yönünden kendisine yüklenen “derhal ihbar” mükellefiyetini yerine getirip getirmediğini ispat yükü davacıdadır. Site yönetiminin ve diğer tüketicilerin, tüketici adına ayıp ihbarında bulunma hak ve yetkisi bulunmamaktadır. Hal böyle olunca mahkemece, hükme esas alınan bilirkişi raporunu tanzim eden bilirkişiden, tarafların sunabileceği delillerde gözönünde tutularak “gizli ayıp” olarak nitelendirilen imalatların, niteliği ve ortaya çıktıkları (mevsimlerdeki yağmur, kar, güneş ve ısı durumları dikkate alınarak bu ayıpların ne zaman oluştuğu ya da oluşacağı ve bunu normal vasıflardaki bir tüketicinin ne zaman farkedebileceği) zaman dilimi dikkate alınarak yasal süresi içinde ayıp ihbarında bulunulup bulunulmadığı yönünde taraf ve yargı denetimine esas olacak şekilde gerekçeli ek rapor alınarak hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken, bu konuda gerekli inceleme ve araştırma yapılmaksızın eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre, davalının sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, 2. bentte açıklanan nedenle davalının sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 21/01/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi