muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/11302, Karar No: 2008/12147, Tarih: 06.10.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/11302 E.  ,  2008/12147 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine ve müdahil Orman Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine, dava konusu ... Beldesi, ... Köyü 124 ada 3 parsel sayılı 518,12 m2 yüzölçümündeki taşınmazın öncesinin orman olması nedeniyle hükmen tapulama harici bırakılmasına ilişkin karar bulunduğu halde, 2981 Sayılı Yasanın 3290 Sayılı Yasa ile değişik 10/C maddesine göre ihdasen ... Belediyesi adına tapu oluşturularak yapılan imar uygulaması sonucunda davalıya satıldığından yolsuz olarak oluşturulan tapu kaydının iptali istemiyle dava açmıştır. Orman Yönetimi, taşınmazın hükmen orman sayılan yerlerden olduğu belirlendiğinden tapu kaydının iptali ile orman olarak Hazine adına tescili istemiyle davaya katılmıştır. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı Hazine ve müdahil Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, öncesi orman olduğu hükmen belirlenen taşınmaz hakkında oluşturulan tapu kaydının iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 01.03.1977 tarihinde ilanı yapılıp kesinleşen orman kadastrosu ve 2. madde uygulaması bulunmaktadır.

Davacı Hazine, 05.11.1996 tarihli dava dilekçesinde ... Beldesi, ... Köyü, ... mevkiinde 518,12 m2 yüzölçümlü ve arsa niteliğindeki 124 ada 3 parsel sayılı taşınmazın öncesinin orman olduğunun Silifke Tapulama Mahkemesinin 1966/289 E.-1967/49 sayılı kararı ile belirlendiğini, bu nedenle öncesi orman olması nedeniyle tapulama harici bırakılan bir yerin ... Belediyesinin 11.07.1995 tarih 199 nolu Encümen kararı ile ... Belediyesi adına ihdasen tescil edilerek 2981 Sayılı Yasanın 3290 Sayılı Yasayla değişik 10/C maddesi hükmüne göre yaptığı parselasyon planının ve satışın yasal dayanaklardan yoksun olduğunu ve yasaya aykırı olduğundan yolsuz olarak oluşturulan tapu kaydının iptali ile orman niteliği ile Hazine adına tescilini istediği anlaşılmaktadır.

Davaya müdahil davacı sıfatıyla 12.03.1997 tarihli dilekçesiyle harçlı olarak katılan Orman Yönetimi de çekişmeli 124 ada 3 parsel numaralı taşınmazın öncesinin orman olduğunu, orman olgusunun Silifke Tapulama Mahkemesinin 1966/289-49 sayılı dosyasında ve yine Silifke Asliye Hukuk Mahkemesinin 1992/540-541-542 Esas sayılı dosyalarında saptandığını ve orman olduğu yolunda kesin hükümler bulunduğundan 6831 Sayılı Yasanın 2/B maddesi uygulama yönetmeliğinin 23/C maddesinde de "...Devlet Ormanı olduğuna dair kesinleşmiş mahkeme ilamı bulunan yerlerin Devlet Ormanı olarak sınırlandırılacağı, herhangi bir nedenle sınırlama dışı bırakılmış olsa dahi orman olma vasfını ortadan kaldırmayacağı" hükme bağlandığından taşınmazın tapu kaydının iptali ile orman olarak Hazine adına tescilini istemiştir.

Orman Mühendisi ... ..., 19.02.1997 tarihli raporunda çekişmeli taşınmazın 01.03.1977 tarihinde ilan edilen ve kesinleşen orman kadastrosunda 28 ila 12 orman tahdit sınır noktaları arasında orman dışı sahada bırakıldığını, ancak taşınmaz eğiminin % 25-30, toprak muhafaza karakteri taşıyan orman toprağı niteliğinde, üzerinde harnup, pırnal meşesi ve yabani zeytin gibi maki formasyonu olduğunu, 1957 çekim ve 1961 basım tarihli memleket haritasında da orman alanında kaldığını, halen bu vasfını muhafaza ettiğini ve orman sayılan yerlerden olduğunu bildirmiştir.

Mahkemece; bir yerin orman olup olmadığı olgusunun, orman kadastrosu yapılmamışsa memleket haritası, hava fotoğrafı ve amenajman planına göre, orman kadastrosu yapılmış ve kesinleşmişse; kesinleşmiş tahdit haritasına göre çözümlenmesi gerektiği, taşınmazın kesinleşen tahdit sınırları dışında kaldığı ve Silifke Tapulama Mahkemesinin 1966/289-49 sayılı dosyasında taşınmazın ifrazdan önceki 169 numaralı parsel olup orman olduğunun belirlendiğini, ancak; bu mahkeme kararının taraflarının bu davada taraf olmamaları sebebiyle bağlayıcı olamayacağı, davalının tapu kaydına güvenerek iyi niyetli iktisabının korunmasının gerektiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmişse de, mahkemenin bu kabulü toplanan delillere, dosya içeriğine ve somut olaya uygun düşmemektedir. Şöyle ki;

Çekişmeli 124 ada 3 parsel sayılı taşınmazın imar, ifraz ve satış işlemleri öncesinde yörede 1962 yılında yapılan tapulama çalışmaları sırasında 169 sayılı parsel olarak ... Birliği (...) 93200 m2 yüzölçümüyle tarla ve harnupluk niteliğiyle ... ..., ... ... ve ... ... adlarına tesbitinin yapıldığı, Hazine ve Orman Yönetiminin itirazları üzerine Silifke Tapulama Mahkemesinin 1966/289-1967/49 sayılı dosyasında yapılan yargılama sonunda o tarihte yürürlükte bulunan 6831 Sayılı Yasanın muvakkat 1. maddesi uyarınca alınan Tarım Bakanlığı mütalaasında orman sayılan yerlerden olduğunun bildirilmesi üzerine mahkemece yapılan tapulama tesbitinin iptaline ve 766 Sayılı Yasanın 2. maddesi uyarınca orman olarak tapulama dışı bırakılmasına karar verildiği ve hükmün davalı gerçek kişiler tarafından temyizi üzerine Yargıtay 7. Hukuk Dairesinin 13.06.1967 gün ve 1901-4529 sayılı ilamı ile onanıp kesinleştiği ve Tapu Sicil Müdürlüğünce kesinleşen hüküm infaz edilerek 26.08.1969 gün ve 898 yevmiye ile 169 parsel numaralı taşınmazın tamamı orman olarak tapu kaydından terkin edildiği anlaşılmaktadır.

Bundan sonra; Silifke Asliye Hukuk Mahkemesinin 1992/540, 1992/541 ve 1992/542 Esas sayılı dosyalarında ... ..., ... ... ve ... ... tarafından öncesi 169 parsel iken Tapulama Mahkemesi kararı ile orman olarak tapulama harici bırakılan taşınmazın zilyetliğe dayalı olarak adlarına tescili için açtıkları davaların kabulü yolunda kurulan hükümlerin Hazine tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 04.02.1992 gün ve 3194-1658, 05.12.1991 gün ve 3193-16704 ve 04.02.1992 gün 3192-1659 sayılı ilamlarında özet olarak; "Tescili talep edilen 169 parsel sayılı taşınmazın tamamının Tapulama mahkemesinin kesinleşen 1966/289 sayılı kararı ile öncesinin orman olduğunun belirlendiği, hükmün davacı gerçek kişileri bağlayacağı ve sonradan yörede yapılan orman kadastro çalışmaları sarısında taşınmazın orman sınırları dışında bırakılmasının kesin hüküm karşısında sonuç yaratmayacağı" gerekçeleriyle bozulduğu ve karar düzeltme istemlerinin de reddedildiği, bozma sonrası davalar takip edilmediğinden H.Y.U.Y.'nın 409. maddesine göre açılmamış sayılmasına karar verildiği görülmektedir.

Dosya içindeki bilgilere, yukarıda açıklanan fiili ve hukuki olgulara göre, somut olayda; çekişmeli 124 ada 3 parsel sayılı taşınmazın geldisi olan 169 sayılı parselin, Tapulama Mahkemesinin 1966/289-49 sayılı ilamı ile öncesi orman sayılan yerlerden olması nedeniyle 766 Sayılı Yasanın 2. maddesi uyarınca orman niteliğiyle tapulama dışı bırakıldığı, hükmün kesinleşmesi üzerine taşınmazın tamamının orman olarak tapu kaydından terkin edildiği anlaşılmaktadır. Davacı Hazinenin davası 2981 Sayılı Yasanın uygulamasının yanlışlığı veya yasaya aykırılığı konusunda olmayıp, taşınmazın öncesinin hükmen orman sayılan yerlerden olduğuna, dolayısıyla mülkiyet hakkına dayalı tapu iptal ve tescil istemine ilişkindir. Anayasanın 169 ve 170. Maddelerinde özel olarak düzenlenen Devlet Ormanları 3402 Sayılı Kadastro Yasasının 16/D maddesine göre devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olup kamu malı niteliğindedir. 6831 Sayılı Yasaya tabi kamu malı niteliği kazanan taşınmazların 2981 ve 3194 Sayılı Yasa hükümlerine tabi tutularak özel mülkiyete dönüştürmeye idari mercilerin yetkileri yoktur. Başka bir anlatımla, idari mercilerin yasadan kaynaklanan bir yetkileri bulunmayan konularda aldıkları kararlar yok hükmünde olup, buna dayanılarak yapılan tesciller yolsuz tescil niteliğindedir ve Medeni Yasanın 1023. Maddesi gereğince de iyi niyet iddiasında da bulunulamaz (H.G.K. 03.12.1997 gün 1997/1-655-1003 sayılı karar). Ayrıca, Anayasanın 138/4. Maddesindeki "yasama ve yürütme organlarıyla idare, mahkeme kararlarına uymak zorundadır. Bu organlar ve idare mahkeme kararlarını hiç bir surette değiştiremez ve bunların yerine getirilmesini geciktiremez" hükmü ile 2 Eylül 1986 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan 6831 Sayılı Yasaya göre orman kadastrosu ve aynı yasanın 2/B maddelerinin uygulanması hakkındaki yönetmeliğin 23. Maddesinde orman kadastro komisyonlarınca Devlet Ormanı olarak sınırlandırılması gereken yerlerin sayıldığı, bu maddenin 1. Fıkrasının (G) bendinde "Devlet Ormanı olduğuna dair kesinleşmiş mahkeme ilamı bulunan yerlerin Devlet Ormanı olarak sınırlandırılacağı" halen yürürlükte olan 15.07.2006 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan yönetmeliğin 26/g bendinde, kesinleşmiş mahkeme kararı ile orman olduğu saptanan taşınmazın orman kadastrosu yapıldığı sırada orman olarak sınırlandırılmasının zorunlu olduğu gibi, aynı yönetmeliğin ikinci fıkrası gereğince orman rejimine girmiş olan yerlerin yörede 1977 yılında yapılan orman kadastrosunda orman sınırları dışında bırakılmasının mahkeme kararı ile orman olduğu belirlenen taşınmazın niteliğini değiştirmeyeceği, taşınmazın niteliğini belirleyen mahkeme kararının davalı yönünden kesin hüküm olmasada kuvvetli delil oluşturacağı, 05.11.2003 gün 4999 Sayılı yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 7

.11.2003 gün 4999 Sayılı yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 7. maddesi hükmüne göre davaya konu taşınmazın ve herhangi bir nedenle orman sınırı dışında kalmış orman" olması nedeniyle yeniden yapılacak orman kadastrosunda orman sınırları içine alınabileceği, davalı tarafından koşulları varsa sebepsiz zenginleşme kurallarına dayanarak satış bedelinin kendisine ödenmesini, sorumlu kişi ya da kuruluşdan isteyebileceği gözönünde bulundurularak davacı Hazine ve müdahil Orman Yönetiminin davasının kabulüne karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacı Hazine ve müdahil Orman Yönetiminin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde Orman Yönetimine iadesine 06/10/2008 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11740, Karar No: 2016/15689, Tarih: 21.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/11740 E.  ,  2016/15689 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki Tüketici Hakem Heyeti Kararına itiraz davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, kayıp-kaçak, sayaç okuma, perakende satış hizmet bedeli, iletim ve dağıtım bedellerinin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu belirterek; davalı aboneden tahsil edilen kayıp kaçak vb. bedellerin davalı aboneye iadesine yönelik verilen ... Tüketici Sorunları Hakem Heyeti’nin 2014/2555 sayılı kararının iptalini istemiştir.

Davalı, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece; davacının bahse konu elektrik hizmeti ile ilgili olarak, ancak vermiş olunan hizmetin bedelinin ve buna ilişkin vergilerin tahsil edilmesi gerektiği, bunun dışında bu hizmetin gerektirdiği diğer kalemlerin alınmasının doğru olmadığı gerekçesi ile davanın esastan reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafça temyiz edilmiştir.

1-)Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak sayaç okuma, perakende satış hizmet bedeli, iletim ve dağıtım bedellerinin tüketiciye iadesine yönelik Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararının iptali istemine ilişkindir.

Kayıp-kaçak bedeli ile dağıtım-iletim bedeli sayaç okuma ve perakende satış hizmet bedelleri hakkında 17.06.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6719 sayılı kanun öncesinde Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas-2014/679 K.sayılı kararı ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73.maddesindeki “Herkes, kamu giderlerini karşılamak üzere, mali gücüne göre, vergi ödemekle yükümlüdür. Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır. Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülüklerin muaflık, istisnalar ve indirimleriyle oranlarına ilişkin hükümlerinde kanunun belirttiği yukarı ve aşağı sınırlar içinde değişiklik yapmak yetkisi Bakanlar Kuruluna verilebilir" şeklindeki düzenlemeye göre kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığından bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'ya sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna

gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devleti nin vazgeçilmez unsuru olduğundan EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınması doğru bulunmayarak hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ancak uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih ve 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanun "17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK'nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17.madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., Geçici 19. ile 20.maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-)Bozma nedenlerine göre davacının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davacı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, Tüketici Hakem Heyeti’ne başvuru tarihinin 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanunun yürürlükte olduğu dönemde olması nedeniyle verilecek kararların ard etkisi olduğu kabul edildiğinden HUMK'nun 440/I maddesi uyarınca karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 21.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6514, Karar No: 2012/1962, Tarih: 20.03.2012

**7. Hukuk Dairesi         2011/6514 E.  ,  2012/1962 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay’ca incelenmesi davalılardan ... ... ile duruşmalı olarak incelenmesi davalılardan ..., ... ve ... tarafından istenilmiş ve isteğin süresinde olduğu anlaşılmış ise de, duruşma gününün taraflara tebliği için yatırılan tebligat giderinin yetersiz olduğu anlaşıldığından 1086 sayılı HUMK.nun 438/1 maddesi hükmüne göre adı geçenlerin duruşma isteminin reddine, dosyanın evrak üzerinde incelenmesine karar verildikten sonra, dosya incelendi, dosyadaki belgeler okundu. Gereği görüşüldü:

Dava taşınmaz üzerinde bulunan muhdesatın aidiyetinin tespiti ile tapu kaydının beyanlar hanesinde gösterilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne, bodrum, zemin ve birinci kattan oluşan bina niteliğindeki muhdesatın davacılar tarafından eşit olarak meydana getirildiğinin tespitine karar verilmiş ise de; mahkemece muhdesatın bodrum ve zemin katı yönünden varılan sonuç dosyada toplanan delillere uygun düşmemiştir.

Toplanan delillerden dava konusu muhdesatın bodrum ve zemin katının tarafların ortak miras bırakanı ve tapu kayıt maliki olan ... ...’nun sağlığında meydana getirildiği ve taşınmaz üzerinde 11.06.1991 tarihinde kat irtifakı kurulduğu daha sonra birinci katın davacılar tarafından meydana getirildiği anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca; mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmesi gerekirken, delillerin taktirinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz, az yukarıda isimleri geçen davalıların temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA,

bozma nedenine göre de davalı ... ...’nun sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan harçların istek halinde ilgilisine ayrı ayrı iadesine, 20.03.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2275, Karar No: 2015/31655, Tarih: 05.06.2015

**10. Ceza Dairesi         2014/2275 E.  ,  2015/31655 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 10 - 2013/175669

Mahkeme : BURSA 3. Ağır Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi- Numarası : 08/04/2013 - 2013/92 esas ve 2013/165 karar

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile aşağıda belirtilen dışındaki yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Bursa Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü'nce suça konu uyuşturucu maddeden alınan tanık numunenin de müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, CMUK’nın 321. maddesi gereğince hükmün BOZULMASINA; ancak bu eksikliğin yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun’un 322. maddesi uyarınca giderilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasının müsadereye ilişkin bölümüne “uyuşturucu maddelerin” ibaresinden sonra gelmek üzere “ve Bursa Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü'nce alınan tanık numunenin” ibaresinin eklenmesi suretiyle, hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 05/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6559, Karar No: 2010/12836, Tarih: 13.12.2010

**11. Hukuk Dairesi         2009/6559 E.  ,  2010/12836 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Fatih 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 24.02.2009 tarih ve 2007/291-2009/35 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, aşırı yağan yağmur nedeniyle rögarın tıkanması sonucu geri tepen atık suların sigortalıya ait konuta hasar verdiğini,hasar bedelinin sigortalıya ödendiğini ileri sürerek,11.885 YTL'nın 26.10.2006 tarihinden itibaren avans faiziyle davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, sigortalıya ait villanın rögarlarının 'İSKİ Atık Suların Kanalizasyon Deşarj Yönetmeliği'ne uygun yapılmadığını, müvekkilinin kusurunun olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, sigortalıya ait villanın atık su bağlantısının yönetmeliğe uygun yapılmadığı, bağlantı yapılmadan önce gerekli onayların alınmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 01,55 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 13.12.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.