muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/6868, Karar No: 2017/10979, Tarih: 04.07.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/6868 E.  ,  2017/10979 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TİCARET) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki istirdat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması davalı vekili tarafından istenilmekle, duruşma günü olarak belirlenen 04.07.2017 tarihinde davalı ile davacı adına gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı ve taraflardan kimsenin gelmemiş olması nedeniyle işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili; davalı şirketin, 01.12.2009 ila 31.12.2010 tarihleri arasındaki dönemde düzenlediği faturalar ile elektrik abonesi olan müvekkili şirketten hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak bedeli tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, şimdilik 10.000 TL'nin yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiş, 07.12.2015 tarihli ıslah dilekçesi ile talebini 26.852,81 TL'ye artırmıştır.

Davalı vekili, istirdadı istenilen bedelin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak bedelinin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 Karar Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak bedeli uygulamasının ... Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde ... tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin ...'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve

yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, ... kararları ile kayıp-kaçak bedelinin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 tarih ve 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren (geçmişe etkili) 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde ...'nun Kanundaki yetkileri genişletilerek, yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan ... kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak bedeli ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenine göre, davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenine göre, davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

ONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK'nun 428. maddesi gereğince davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 04.07.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7050, Karar No: 2018/17166, Tarih: 29.11.2018

**13. Ceza Dairesi         2018/7050 E.  ,  2018/17166 K.**

**"İçtihat Metni"**

KANUN YARARINA BOZMA

Hırsızlık suçundan sanık ...'ın, 765 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 493/1, 65/3, 522, 81/2. maddeleri gereğince 4 yıl 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair Bursa 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 17/06/2003 tarihli ve 2000/363 esas, 2003/345 sayılı kararının Yargıtay 10. Ceza Dairesinin 09/11/2005 tarihli ve 2004/20321 esas, 2005/14806 karar sayılı ilâmı ile bozulmasını müteakip, yapılan yargılama neticesinde sanığın hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b ve 39. maddeleri uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına dair Bursa 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 25/01/2007 tarihli ve 2005/1593 esas, 2006/38 sayılı kararının Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 03/11/2011 tarihli ve 2007/20564 esas, 2011/45063 karar sayılı ilâmı ile bozulmasını takiben, yapılan yargılama neticesinde sanığın 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b ve 39. maddeleri uyarınca 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına dair Bursa 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 27/12/2012 tarihli ve 2012/45 esas, 2012/1103 sayılı kararının Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 09/12/2014 tarihli ve 2013/32981 esas, 2014/21961 karar sayılı ilâmı ile bozulması üzerine, yapılan yargılama neticesinde kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesine ilişkin Bursa 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 26/03/2015 tarihli ve 2015/1 esas, 2015/202 sayılı kararına karşı, Adalet Bakanlığı'nın 15.10.2018 gün ve 94660652-105-16-9374-2018-Kyb sayılı yazısı ile kanun yararına bozma ihbarında bulunulduğundan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 22.10.2018 gün ve 2018/84561 sayılı ihbarnamesiyle Dairemize gönderildiği,

MEZKUR İHBARNAMEDE;

Dosya kapsamına göre, Bursa 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 26/03/2015 tarihli kararının diğer sanık... tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 20/12/2016 tarihli ve 2016/10749 esas ve 2016/17370 karar sayılı ilâmında da belirtildiği üzere, sanık hakkında atılı hırsızlık suçundan 17/06/2003 tarihinde verilen kararın kesinleştiği, daha sonra yapılan yargılamaların uyarlama yargılaması niteliğinde olduğundan, 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un “Lehe hükümlerin uygulanmasında usul” kenar başlıklı 9. maddesinin 4. fıkrasında yer alan; “Kesin hükümle sonuçlanmış olan davalarda, sonradan yürürlüğe giren bir kanunla ilgili olarak lehe hükmün belirlenmesi ve uygulanması amacıyla yapılan yargılama bakımından dava zamanaşımına ilişkin hükümler uygulanmaz.” şeklindeki düzenleme karşısında; sanık hakkındaki kesinleşmiş hükümle sonuçlanmış olan davanın zamanaşımı sebebiyle ortadan kaldırılmasına karar verilemeyeceği gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden anılan kararın bozulması gerektiğinin ihbar olunduğu anlaşılmıştır.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Bursa 5. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 26/03/2015 tarih, 2015/1 esas ve 2015/202 karar sayılı kararının, dosyanın diğer hükümlüsü olan... tarafından temyizi üzerine Yargıtay 2. Ceza Dairesi'nin 20.12.2016 tarih, 2016/10749 esas ve 2016/17370 karar sayılı kararı ile incelendiği anlaşılmakla, hükümlü hakkında yapılan kanun yararına bozma talebinin de aynı daire tarafından incelenmesi uygun görüldüğünden Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın ilgili Daireye gönderilmesine, 29/11/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7116, Karar No: 2011/23143, Tarih: 21.11.2011

**12. Hukuk Dairesi         2011/7116 E.  ,  2011/23143 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Uşak İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/01/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Borçlu hakkında başlatılan icra takibinin kesinleşmesinden sonra adı geçenin almakta olduğu asıl ücreti hariç aldığı  tüm paraların tamamının haczi için 13.11.2010 tarihinde Van Muhasebe Müdürlüğüne yazı yazıldığı görülmektedir.

Borçlunun icra mahkemesine başvurusu; ek ders ücretinin ve diğer ek ödemelerin tamamına konan haczin kaldırılması veya makul bir oranda düzeltilmesine yöneliktir. Ek ders ücretinin ve ek ödemelerin tamamının haczedilmesine yasal bir engel bulunmamaktadır. Mahkemece şikayetin reddi gerekirken, haczin l/4 üzerinden devamı yönünde karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 21.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/30914, Karar No: 2014/23631, Tarih: 08.07.2014

**9. Hukuk Dairesi         2012/30914 E.  ,  2014/23631 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KONYA 2. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 26/04/2012

NUMARASI : 2009/127-2012/302

DAVA :Davacı, ihbar tazminatı, fazla çalışma, hafta tatili, bayram ve genel tatil ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçi 26.03.2012 tarihli yemin metninde iş sözleşmesini ödenmeyen ücretler sebebiyle haklı olarak feshetttiğini bildirdiği halde davacı yararına ihbar tazminatına hükmedilmesi hatalıdır.

İş sözleşmesinin feshi haklı nedene dayanmış olsa da kendisi fesheden ihbar tazminatı talep edemeyeceğinden sözü edilen isteğin reddine karar verilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 08.07.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10148, Karar No: 2022/13601, Tarih: 03.11.2022

**10. Hukuk Dairesi         2022/10148 E.  ,  2022/13601 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No :

Davacı, davalılardan işverenlere ait işyerinde 01.01.1993-30.09.2005 tarihleri arasında geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, (kapatılan) 21. Hukuk Dairesinin bozmasına uyarak ilamında belirtildiği şekilde, davanın reddine dair karar vermiştir.

Hükmün, davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Mahkemece uyulan bozma ilamında "......Yapılacak iş, davacının, davalı işyerinde haftanın yarısından fazlasını ev hizmetlerinde çalışarak geçirip geçirmediğini araştırmak; davacının da yurt dışına çıktığı belirtildiğinden yurda giriş çıkış tarihlerini getirtmek, davalının konutuna yakın işyerlerinde çalışması kayıtlara geçmiş çalışanları, apartman komşularını, çalışmanın geçtiği apartmanda başka dairelerde benzer şekilde ev hizmetlerinde çalışanları tespit etmek, çalışmanın niteliği ile gerçek bir çalışma olup olmadığı yönünde yöntemince beyanlarını almak ve gerçek çalışma olgusunu somut ve inandırıcı bilgilere dayalı şekilde ortaya koyduktan sonra tüm delilleri bir arada değerlendirerek yukarıda yapılan açıklamalar ışığı altında sonucuna göre karar vermekten ibarettir. " gerektiği belirtilmiştir.

Mahkemece, bozma gereğinin yerine getirilmediği anlaşılmakta olup, davalının konutuna yakın işyerlerinde çalışması kayıtlara geçmiş çalışanları, apartman komşularını( 20.05.2015 tarihli araştırmada tespit edilmiş ), çalışmanın geçtiği apartmanda başka dairelerde benzer şekilde ev hizmetlerinde çalışanları tespit etmek, çalışmanın niteliği ile gerçek bir çalışma olup olmadığı yönünde yöntemince beyanlarını almak ve gerçek çalışma olgusunu somut ve inandırıcı bilgilere dayalı şekilde ortaya koyduktan sonra varılacak sonuç çerçevesinde hüküm kurulması gerekmektedir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz eden ilgiliye iadesine, 03.11.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/748, Karar No: 2011/1467, Tarih: 14.03.2011

**1. Ceza Dairesi         2011/748 E.  ,  2011/1467 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 1-B/2010/335835

Adam öldürmek suçundan ... hakkında verilen hüküm Dairemizce onanarak kesinleşmiş olup 01.06.2005 tarihinde 5237 sayılı Yasanın yürürlüğe girmesi nedeniyle yeniden duruşma açılarak TCK.nun 81/1,29/1,62.maddeleri gereğince hükümlülüğüne dair (BAKIRKÖY) Yedinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 26/05/2010 gün ve 236/139 sayılı karar re'sen temyize tabi olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Hükümlü ... hakkında 765 sayılı TCK.nun 448,51/1,59,31,33. maddeleri gereğince kurulup, Yargıtay 1. Ceza Dairesince ONANMAK suretiyle kesinleşen hükümden sonra yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK.nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un 9. maddesi uyarınca yeniden duruşma açılarak yapılan uyarlama sonucu Bozma üzerine kurulan hükmün, ceza miktarı itibariyle re’sen yapılan incelenmesinde usul ve yasaya aykırı bir isabetsizlik görülmediğinden, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 14/03/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/15115, Karar No: 2008/18701, Tarih: 28.10.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/15115 E.  ,  2008/18701 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Diyarbakır 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/04/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla yapılan takipte borçlu, senetteki imzanın kendisine ait olmadığını, sahte senet düzenlendiğini borçları olmadığını itirazen ileri sürmüştür.

Mahkemece yaptırılan bilirkişi incelemesi sonucunda, bonodaki imzanın borçluya ait olmadığı belirlenerek imzaya itirazın kabulüne karar verilmiştir. Alacaklı vekili 12.03.2008 tarihli celsede; borçlunun eşi E.D.e Diyarbakır ...... Noterliğinden düzenlenmiş vekaletname verildiğini kambiyo senetleri düzenleme yetkisinin bulunduğunu belirtmiş, ayrıca, alacaklı vekili 30.04.2008 tarihinde bu beyanını tekrar etmiştir. Diyarbakır .... Noterliğinin 16.01.2006 tarih 849 yevmiye numaralı düzenleme şeklindeki vekaletnameye göre H. Ç.’nun geniş yetkileri içerecek şekilde eşi E. D.’e yetki verdiği vekaletname içeriğinde açıkça "her nevi çek, poliçe emre muharrer senet keşide, ciro, tahsil etmeye" yetki verildiği görülmüştür. 30.04.2008 tarihli celsede borçlu H.Ç. vekili beyanda bulunarak E.D.in senedi tanzim ettiğini söylemiş ise de imzanın bu şahsa ait olup olmadığını açıkça belirtmemiştir. Bu durumda mahkemece borçludan söz konusu imzanın E.D.’e ait olup olmadığı sorularak şayet imzanın E.D.’e ait olmadığı belirtilir ise alacaklının iddiası ve mevcut vekaletname BK. 388. maddesi dikkate alınarak takibe konu kambiyo senedinin asıl borçlu adına vekilin imzaladığından bahisle vekil E.D.’in mukayese imzaları toplanmak suretiyle takip konusu bonodaki imzanın bu şahsa ait olup olmadığı yöntemince incelenerek oluşacak sonuca göre bir karar vermek gerekirken eksik inceleme ile sonuca gidilmesi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 28.10.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/42389, Karar No: 2024/11943, Tarih: 08.10.2024

**4. Ceza Dairesi         2021/42389 E.  ,  2024/11943 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarından bozma üzerine İlk Derece Mahkemesince mahkûmiyet kararları verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi; sanığın atılı suçları işlemediğine yöneliktir.

II. GEREKÇE

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi’nden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre sanığın hüküm tarihinden sonra 20.06.2023 tarihinde vefat ettiğinin anlaşılması karşısında, bu durumun Mahkemece araştırılarak 5237 sayılı Kanun’un 64 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca sanık hakkında açılan kamu davalarının düşmesine karar verilip verilmeyeceğinin değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

08.10.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17871, Karar No: 2017/1855, Tarih: 20.02.2017

**18. Ceza Dairesi         2015/17871 E.  ,  2017/1855 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çevrenin kasten kirletilmesi

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

I- Genel İlkeler:

Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 56/1. maddesine göre herkes, sağlıklı ve dengeli bir çevrede yaşama hakkına sahiptir. Aynı maddenin ikinci fıkrasında getirilen düzenleme ile de çevreyi geliştirmek, çevre sağlığını korumak ve çevre kirlenmesini önlemek gerek Devlete gerekse vatandaşlara ödev olarak yüklenmiştir. Anayasada yer alan bu ilkeler 2872 sayılı Çevre Kanunu'nun 3/a maddesinde de benzer biçimde düzenlenmiştir. Buna göre; gerçek ya da tüzel kişi olarak herkes, çevrenin korunması ve kirliliğin önlenmesi ile görevli olup, alınacak tedbirlere ve belirlenen esaslara uymakla yükümlüdür. Bu bağlamda, “kamu sağlığını ve çevreyi koruma” prensibi Türk Ceza Kanunu’nun birinci maddesinde Kanun’un amaçlarından birisi olarak öngörülmüş, ayrıca “sağlıklı bir çevrede yaşama hakkı” başta bu Kanunun 181 ilâ 184. maddeleri olmak üzere, 2872 sayılı Çevre Kanunu’nda ve diğer bir kısım mevzuatta koruma altına alınmış, çevreyi kirletme eylemi farklı suç ve kabahat türleri ile yaptırıma bağlanmıştır.

Türk Ceza Kanununun 181. maddesinin birinci fıkrasında suç olarak düzenlenen atık veya artıklarla çevrenin kasten kirletilmesi fiili, kanunlarda belirtilen teknik usullere aykırı olarak, çevreye zarar verecek şekilde atık veya artıkların alıcı ortamlar olan toprak, su ve havaya kasten verilmesidir. Buna göre suç, atık veya artıkların teknik usullere aykırı olarak bir defa alıcı ortama verilmesiyle oluşacaktır.

Fıkrada sözü edilen “ilgili kanunlarla belirlenen teknik usullere aykırılık” hali; 2872 sayılı Çevre Kanunu, 2690 sayılı Türkiye Atom Enerjisi Kurumu Kanunu, 5977 sayılı Biyogüvenlik Kanunu, 3213 sayılı Maden Kanunu gibi kanunların, kapsadıkları alanlarla ilgili olarak “çevreyi kirletmeme” ilkesi gereğince çerçeve olarak benimsedikleri düzenlemelere dayanılarak oluşturulan yönetmeliklerde açıklanan ve somut olayın özelliklerine göre değerlendirilecek olan, arıtma, depolama, imha etme, taşıma, koruma, alıcı ortama verme, uzaklaştırma gibi hususlar bakımından öngörülen yükümlülüklere aykırı davranmayı ifade etmektedir.

“Çevreyi kirletmeme” prensibi ise genel olarak 2872 sayılı Çevre Kanunu’nun “Kirletme Yasağı” kenar başlıklı 8. maddesinde düzenlenmiştir. Buna göre; “Her türlü atık ve artığı çevreye zarar verecek şekilde, ilgili yönetmeliklerde belirlenen standartlara ve yöntemlere aykırı olarak doğrudan ve dolaylı biçimde alıcı ortama vermek, depolamak, taşımak, uzaklaştırmak ve benzeri faaliyetlerde bulunmak yasaktır.