muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/7776, Karar No: 2016/15357, Tarih: 19.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/7776 E.  ,  2016/15357 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalının elektrik abonesi olduğunu, davalı ... şirketinin düzenlediği faturalar ile kendisinden kayıp kaçak vb adlar altında haksız bedeller tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere dava tarihinden geriye dönük 10 yıla ilişkin 10.000,00 TL’nin dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, kayıp-kaçak vb. bedellerin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece; genel ve düzenleyici nitelikteki tarifenin yürürlükte bulunduğu ve bu tarife hakkında Danıştay tarafından verilen bir iptal kararı bulunmadığı sürece yapılan tahsilatın kanuna aykırı olduğu ya da haksız şarta dayandığı düşünülemeyeceği gerekçe gösterilerek davanın reddine karar verilmiş,hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak vb. diğer bedellerin istirdadı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişe de etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bent ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak, dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davacının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/I maddesi uyarınca karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 19.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/41020, Karar No: 2017/3527, Tarih: 29.03.2017

**18. Ceza Dairesi         2015/41020 E.  ,  2017/3527 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İmar kirliliğine neden olma

HÜKÜM : Beraat

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ile suç tarihine göre ve müşteki ... Çamköy Belediyesinin tüzel kişiliğinin sona ermesi sebebiyle), duruşmalardan usulüne uygun haberdar edilip kamu davasına katılma olanağı sağlanmamış ise de, temyiz dilekçesinin içeriği ile CMK’nın 237/2. maddesi uyarınca müşteki ...'nın davaya katılan vekilinin katılan vekili olarak davaya katılmasına karar verilerek dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Dosyada mevcut 15/03/2013 tarihli kadastro teknisyeni bilirkişi raporuna göre suçun işlendiği yerin, mücavir alan içerisinde imar planı bulunan yerlerden olduğunun belirtilmesi ve TCK'nın 184/4. maddesinin; "Üçüncü fıkra hariç, bu madde hükümleri ancak belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerlerde uygulanır" hükmü uyarınca, özel imar rejimine tabi yerler veya belediye sınırının dışında ancak mücavir alanda anılan maddenin 1. fıkrasının uygulanamaması, bilirkişi raporunda ise suça konu yerin özel koruma alanı içinde olduğunun belirtilmesi karşısında, ilgili mevzuat incelenerek bina yapılan yerin özel imar kısıtlaması içerip içermediği ve dolayısıyla özel imar rejimi uygulanan yerlerden olup olmadığı araştırılmadan, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı ve katılan ... Belediyesi Başkanlığı vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmekle, tebliğnameye aykırı olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 29/03/2017 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5512, Karar No: 2022/6636, Tarih: 04.10.2022

**11. Hukuk Dairesi         2022/5512 E.  ,  2022/6636 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : DİYARBAKIR BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 6. HUKUK DAİRESİ

BİRLEŞEN DAVA : BATMAN 2.ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ'NİN

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Batman 2. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 17.03.2022 tarih ve 2021/692 E. - 2022/219 K. sayılı kararın birleşen davada davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi'nce verilen 02.06.2022 tarih ve 2022/1728 E. - 2022/1295 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi birleşen davada davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili asıl ve birleşen davada; müvekkili ...'ın 2012-2017 tarihleri arasında dava dışı Petrol Grup Özel Güvenlik Ltd. Şti. bünyesinde güvenlik görevlisi olarak çalıştığını, müvekkilinin çalıştığı süre boyunca işinin tüm gereklerini yerine getirmesine rağmen, Sason Kaymakamlığı Olağanüstü Hal Bürosunun 11/07/2017 tarihli talebine istinaden Batman Valiliği Gençlik Hizmetleri Spor İl Müdürlüğü ve Petrol Grup Özel Güvenlik Ltd. Şti. tarafından haksız bir şekilde iş akdinin feshedildiğini, bu konuda Sason Asliye Hukuk Mahkemesinin (İş Mahkemesi Sıfatıyla) 2017/112 E. sayılı dosyasında açtıkları işe iade davasının reddedildiğini, bu kararın kesinleşmesinden sonra 6100 sayılı HMK m. 375 hükmü uyarınca yargılamanın yenilenmesi davası açtıklarını, bu davanın aynı mahkemenin 2021/399 E. sayılı dosyasında derdest olduğunu, mahkemece taraf teşkili bakımından kendilerine ihya davası açmak üzere kesin süre verildiğini beyan ederek, 27/04/2021 tarihinde terkin olunan Petrol Grup Özel Güvenlik Koruma ve Eğitim Hizmetleri Tic. Ldt. Şti. isimli şirketin ihyasına karar verilmesini talep etmiştir.

Birleşen dosyada davalı ... vekili; Petrol Grup Özel Güvenlik Ltd. Şti.'nin 27/04/2021 tarihinde tasfiye işlemleri tamamlanarak tüzel kişiliğinin son bulduğunu, bu açıdan tasfiye memuru olan müvekkili aleyhine açılan davanın kabul edilmesinin mümkün olmadığını, Petrol Grup Özel Güvenlik Ltd. Şti.'nin asıl işveren olmadığını, bu şirketin asıl işveren olan Batman Gençlik Hizmetleri ve Spor İl Müdürlüğü’ne güvenlik personeli hizmeti vermekte olduğunu, davacının iş akdinin Gençlik Hizmetleri ve Spor İl Müdürlüğü’nün yazılı talebi üzerine sonlandırıldığını, davacının işe iade istemli davasının reddedildiğini ve bu kararın aşamalardan geçerek kesinleştiğini, müvekkilinin davalı sıfatının bulunmadığını beyan ederek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre; asıl ve birleşen davalar yönünden davanın kabulü ile, Batman Ticaret Sicil Müdürlüğünde kayıtlı iken tasfiye sonucu terkin edilmiş olan tasfiye halinde Petrol Grup Özel Güvenlik Koruma ve Eğitim Hizm. Tic. Ltd. Şti.nin Sason Asliye Hukuk Mahkemesinin 2021/399 E. sayılı dosyasının görülmesi, sonuçlandırılması ve infaz işlemlerinin yapılması ile sınırlı olmak üzere sicil kaydının ihyasına, ek tasfiye işlemleri için önceki tasfiye memuru ...'ın tasfiye memuru olarak atanmasına karar verilmiştir.

Karara karşı birleşen davada davalı tasfiye memuru vekili istinaf kanun yoluna başvuruda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, Sason Asliye Hukuk (İş) Mahkemesinin 2021/399 E. sayılı dosyasında yargılamanın yenilenmesi davasının açıldığı 27/05/2021 tarihinden önce adı geçen şirketin tasfiye nedeniyle sicilden terkin edilmiş olması ve dava tarihi itibarıyla dava ehliyetinin bulunmaması sebebiyle, ilgili şirketin ihya edilerek yeniden sicile kaydının ve bu şekilde usulünce taraf teşkilinin sağlanması bir zorunluluk olması, davacının, şirketin ihyasını istemesinde hukuki yararının bulunduğu, ihyası istenilen şirketin tasfiyesinin tamamlanmadığı, ihyası istenen şirketin taraf olduğu davanın bulunduğu, davacı tarafça mahkemece verilen süre içinde davanın açıldığı, dava dışı şirketin dava tarihi itibarıyla dava ehliyetinin bulunmaması sebebiyle ihya edilerek yeniden sicile kaydına karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçeleriyle birleşen dosyada davalı ... vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nın m. 353(1)-b-1 hükmü gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, birleşen davada davalı tasfiye memuru vekili temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, birleşen davada davalı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 04/10/2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/688, Karar No: 2025/3394, Tarih: 14.04.2025

**9. Hukuk Dairesi         2025/688 E.  ,  2025/3394 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/3611 E., 2024/3166 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Eskişehir 2. İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/951 E., 2023/1071 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının ... Bor İşletme Müdürlüğünde hizmet alımı yoluyla iş üstlenen alt işverenler bünyesinde kırma eleme işçisi olarak çalıştığını, çalışılan işin Kurumun asli ve sürekli işi olduğunu, alt işverenlerin asıl işi idari ve teknik açıdan yürütebilecek organizasyona ve yeterliliğe sahip olmadığını, aksine alt işveren işçilerinin Kurum yetkililerinden emir ve talimat alarak çalıştıklarını, davalı ile alt işverenler arasındaki ilişkinin işçi temininden ibaret olduğu dikkate alındığında davalı ile değişen alt işverenler arasındaki asıl işveren alt işveren ilişkisinin muvazaaya dayandığının açık olduğunu, muvazaa olgusunun emsal mahkeme kararları ile de sabit görüldüğünü, bu sebeplerle Maden İş Sendikası üyesi olan davacı, baştan itibaren davalı ... Müdürlüğünün işçisi olarak kabul edilerek davacıya kadrolu sendikalı emsali işçiye ödenen ücretin ödenmesi gerektiğini, ayrıca davacının işyerinde uygulanan toplu iş sözleşmesinden de yararlandırılması gerektiğini ileri sürerek ilave tediye alacağı ile birlikte toplu iş sözleşmesinden kaynaklanan taban ücret yevmiye alacağı, prim alacağı, vardiya zammı alacağı, iş riski primi alacağı, ikramiye alacağı, yemek yardımı iaşe bedeli alacağı, sosyal yardım alacağı, giyim yardımı alacağı, kira ve aydınlatma ek ödeme ve denge tazminatı alacaklarının bankalarca işletme kredilerine uygulanan en yüksek işletme kredisi faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; İdarenin ana faaliyet alanının bor ve türevi cevherlerin çıkarılıp üretilerek satışa hazır hâle getirilmesi olduğunu, bu kapsamda üretim faaliyetine ait olmayan ve 4734 sayılı Kamu İhale Kanunu'nun 4. maddesinde sayılan işlerin ihale ile dışarıdan satın alındığını, böylece asıl işin üretim faaliyetlerini oluşturan kimyasal ve metalurjik süreçler kapsamında olmayan ve doğrudan üretimle ilişkisi bulunmayan yardımcı işlerin 4857 sayılı İş Kanunu'nun 2. maddesi gereğince asıl işveren alt işveren ilişkisine konu edildiğini, şirketler ile Kurum arasında muvazaaya dayalı bir ilişki bulunmadığını, davacının ihale konusu işin dışında bir işte çalıştırılmadığını, davacının çalıştığı şirketlerin değişmesinin muvazaanın emaresi olarak gösterilemeyeceğini, muvazaa bakımından emsal olduğu ileri sürülen mahkeme kararlarının ait oldukları döneme ilişkin hizmet alım sözleşmeleri bakımından bağlayıcı olabileceğini, davacının davalı Kurumun işçisi olarak kabul edilmeyeceğini, alt işveren işçisi olarak davacının 6772 sayılı Devlet ve Ona Bağlı Müesseselerde Çalışan İşçilere İlave Tediye Yapılması ve 6452 Sayılı Kanunla 6212 Sayılı Kanunun İkinci Maddesinin Kaldırılması Hakkında Kanun (6772 sayılı Kanun) gereğince ilave tediye alacağına hak kazanamayacağı gibi asıl işverenin taraf olduğu toplu iş sözleşmesinden de yararlanamayacağını, bu sebeple gerek ilave tediye ücreti gerekse toplu iş sözleşmesinden kaynaklanan alacak taleplerinin reddi gerektiğini, talep edilen faiz oranına da itiraz ettiklerini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; toplanan deliller, yapılan keşif, alınan bilirkişi raporu doğrultusunda; davacının ... ... Bor İşletme Müdürlüğü bünyesinde ihbar olunan alt işveren Şirketlerin işçisi olarak kırma-eleme (proses) işlerinde çalıştığı, alt işverence üstlenilen asıl işin bir bölümünün uzmanlık gerektirecek nitelikte bir iş olmadığı, bu çerçevede davalı ile ihbar olunan alt işverenler arasındaki sözleşmenin tamamen işçi teminine dayalı muvazaalı bir sözleşme olduğu, asıl işveren alt işveren ilişkisinin muvazaaya dayanmasına göre davacı işçinin baştan itibaren asıl işveren işçisi olarak kabul edilmesi gerektiği, davacının ilave tediye alacağına hak kazandığı, diğer taraftan davacının sendika üyeliği dava tarihi itibarıyla asıl işverene bildirilmediğinden toplu iş sözleşmesinden kaynaklanan alacakların reddi gerektiği, ilave tediye alacağının hesaplanması bakımından davalı işyerinde davacı ile birlikte çalışan sendikasız emsal işçi bulunmadığından hüküm altına alınan ilave tediye alacağının davacının fiilen aldığı ücret üzerinden hesaplandığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde;

1. Davacının çalıştığı hizmet alım işinin üretimi aksatmayacak durumda olan yardımcı bir iş olduğunu, yardımcı işin alt işverene verilmesinde muvazaalı bir asıl işveren alt işveren ilişkisinden söz edilmeyeceğini,

2. Davacının Kurumun taraf olduğu toplu iş sözleşmesinden yararlanma şartlarını taşımadığını, 6772 sayılı Kanun gereği ilave tediye alacağına da hak kazanmadığını ileri sürmüştür.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, asıl işveren alt işveren ilişkisinin kanuna uygun kurulup kurulmadığı, muvazaaya dayanıp dayanmadığı ve buna göre davacının ilave tediye alacağına hak kazanıp kazanmadığına ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

14.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/73, Karar No: 2012/5678, Tarih: 22.03.2012

**10. Hukuk Dairesi         2011/73 E.  ,  2012/5678 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde davalılar ... ve ... yönünden davanın reddine, diğer davalılar yönünden ise davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum, davalılardan ...,...., ... ve ... avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereğ düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi:

Trafik kazası sonucu ölen sigortalının hak sahiplerine yapılan sosyal sigorta yardımlarının rücuan tazminine yönelik davanın yasal dayanağı 1479 sayılı Yasa'nın 63. maddesidir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden;... pancar boşaltım işini alan taşeron ...-....arafından boşaltım işinin yürütüldüğü sırada, fabrikaya pancar getiren ... sigortalısının kullandığı kamyon boşaltma platformunda yükselmeye başladığı halde, düşmeyen pancarları kasaya çıkarak kendisi düşürmek isterken, ayağı kayıp düşerek ölmesi şeklinde gelişen kazada; Mahkemece, kabul edilen ve birbirini teyit eden raporlarda, taşeron adi ortaklığın % 25,... % 25, vardiye sorumlusu ...'ün % 5, ölen....sigortalısının ise % 45 oranında kusurlu oldukları, davalılardan ... ile ...'ın kusursuz oldukları kabul edilmiştir.

Zararlandırıcı olay neticesinde .... 2. Asliye Ceza Mahkemesinde açılan ve kesinleşen... Karar sayılı dosyada davalı-sanıklar şeker fabrikası genel müdürü ..., taşeronlar....ayrı ayrı 1/8, davalı-sanık ... 2/8, ölen sigortalı ise, 2/8 kusur oranı ile cezalandırılmalarına karar verilmiştir. Borçlar Kanunu'nun 53. maddesi uyarınca hukuk hakimi ceza kararındaki kusur oranlarıyla bağlı değilse de, maddi olgularla bağlıdır. Ceza davasında mahkum olan gerçek kişilerin Kurum alacağından sorumlu olması gerektiği dikkate alınmaksızın, ceza mahkumiyeti kesinleşen ... hakkındaki davanın reddine karar verilmesi isabetsizdir.

Ceza mahkemesi kendine has usuli olanakları nedeniyle hükme esas aldığı maddi olayların varlığını saptamada daha geniş yetkilere sahiptir. Bu nedenle ceza mahkemesinde saptanacak maddi olayın yargısal bir kararla saptanmış olması gerçeğinin hukuk hakimini de bağlaması gerekir. Bu hal; Kamunun yargıya olan güveninin korunmasının bir gereği olduğu gibi, söz konusu Borçlar Kanunu'nun 53.maddesinde öngörülen kuralın da doğal bir sonucudur. Nitekim, bu husus, Yargıtay'ın yerleşmiş ve kökleşmiş görüşleri ile de kabul edilmiş bulunmaktadır. Şu halde, hukuk hakimi ceza mahkemesince saplanan maddi olaylarla bağlı olup, orada belirlenen kusur oranlarıyla bağlı değildir.