muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/7824, Karar No: 2023/5440, Tarih: 21.11.2023

II. CEVAP

Davalı kadın vekili cevap dilekçesinde özetle; bu evliliğin gerek yürürlükteki Medeni Kanun'a ve bu kanuna bağlı evlilik mevzuatına gerekse 743 sayılı eski Medeni Kanun'a uygun olarak gerçekleştiğini, davacının dava dilekçesinde belirtmiş olduğu üzere Türk Medeni Kanunu'na göre evliliğin, tarafların olumlu sözlü cevaplarını verme anında kurulmuş sayıldığını, bu bakımdan davacının iddiaları doğru olsa bile tarafların evlilik cüzdanına imza atıp atmamış olmalarının evliliğin geçerliliğine halel getirecek bir husus olmadığını, tarafların evlilik akdine imza atıp atmamalarının evliliğin kurulmasına etki edecek bir unsur hatta şart olmadığını, tarafların evlenmiş olduğu yıllarda geçerli olan Kanun'un 97 inci maddesi gereğince, geçerli bir evliliğin imza atma şartına bağlanmadan şifahen yani sözlü olarak beyan edildiği takdirde kurulmuş olacağını, evlilik akdinin 15 gün süre ile ilan edileceğini, bu akitle alakalı gerek taraflar gerekse üçüncü kişilerin de bu akde itiraz edebileceğini, aksi takdirde süresi geçtikten sonra yapılacak itirazın bir sonuç doğurmayacağını, tarafların 32 yıldır evli olduklarını ve ortak iki çocuğu bulunduğunu, davacının bunca zaman evlilik akdinin geçersizliğini ileri sürmediğini, boşanma davası açılınca kusur durumundan ve müvekkili Fındık'a ödeyeceği muhtemel tazminat bedelinden ve nafaka sorumluluğundan kendini kurtarmak amacıyla böyle iddiada bulunduğunu, kendi öz babasının ve dönemin köy muhtarının da resmi belgede sahtecilik suçlarını işleyerek kendisini ... ile evlendirdiklerini ifade ettiğini, davacının 32 yıl boyunca bu evliliğe karşı hiçbir itirazının olmamasının, müvekkili tarafından boşanma davası açıldıktan sonra böyle bir iddianın ortaya atılmasının bütün vicdanları incitecek bir hal olduğunu beyan ederek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tarafların evlilik akdinin yapıldığı ... Köyü evlendirme kütük defterinin dosya arasına alınarak incelenmesinde; tarafların evlenme akdinin bulunduğu 17 sahife nolu sayfada evlenmenin kurucu unsurlarından olan evlenmek isteyen kadın ve erkeğin imzasının bulunmadığı, evlenme akdinin ayırt etme gücüne sahip ergin iki tanığın önünde yapıldığına ilişkin tanık isim ve imzalarının bulunmadığı, dinlenen tanıkların hiç birisinin tarafların evlenme törenine şahit olmadıkları, tarafların, evlendirme memuru önünde, evlenmek istediklerini beyan ettiklerine dair görgüye dayalı bir tanığın bulunmadığı bu kapsamda tarafların evliliğinin yok hükmünde olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne tarafların evliliğin yokluğunun tespitine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı kadın vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı kadın vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; evlilik birliğinin kadın ve erkeğin evlenme iradesini yetkili memur önünde beyan etmesi ile kurulacağını, müvekkilinin ve davacı tarafın imzasının bulunmamasının akdin geçerliliğini etkilemeyeceğini, dönemim köy muhtarının yaşayıp yaşamadığı araştırılarak, yaşıyorsa beyanının alınmadan eksik inceleme soncu hüküm tesis edildiğini, dinlenen hiç bir tanığın tarafların gerçekte evlilik yapmadıklarını beyan etmediklerini, davanın ispatlanmadığını, tarafların iddianın aksine resmi memur önünde usule uygun şekilde evlilik akdini tesis ettiklerini, eldeki davanın müvekkili tarafından açılan boşanma davasından sonra kötü niyetle açıldığını, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini belirterek hükmün tamamı yönünden İlk Derece Mahkemesinin kararının lehine kaldırılmasını talep ederek istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile kararın usul ve kanuna uygun olduğu gerekçesi ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek vekili tarafından temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı erkek vekili temyiz başvuru dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde öne sürdüğü sebeplerle hükmün tamamı yönünden Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması talep edilmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, taraflar arasında gerçekleştirilen evlilik akdinin geçerli olup olmadığı, evlenmenin yokluğuna karar verilmesinin yerinde olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 190 ıncı maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası, 370 inci maddesi ve 371 inci maddesi. 743 sayılı Türk Kanunu Medenisinin 97 nci maddesi, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 6 ncı, 138 ile 155 inci maddeleri, 14.06.1965 tarihli 3/3 sayılı İçtihatı Birleştirme Kararı.

3.Değerlendirme

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 190 ıncı maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası, 370 inci maddesi ve 371 inci maddesi. 743 sayılı Türk Kanunu Medenisinin 97 nci maddesi, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 6 ncı, 138 ile 155 inci maddeleri, 14.06.1965 tarihli 3/3 sayılı İçtihatı Birleştirme Kararı.

3.Değerlendirme

Dosya kapsamı ve nüfus kayıtlarına göre, tarafların 02.03.1989 tarihli evlilik akitlerinin nüfusa tescil edildiği, 1986 ve 1989 doğumlu iki çocuklarının bulunduğu, davanın açıldığı tarihe kadar evlilik akdi kapsamında 32 yıl boyunca fiilen birlikte yaşadıkları sabittir. Eldeki dava, 17.06.2021 tarihinde açılmış, dava dilekçesinde evlilik akdinin yapıldığı sırada tarafların nikah memuru huzuruna gitmedikleri ve gıyaplarında evlilik akdinin icra edildiği iddiası ile evliliğin yokluğunun tespitine karar verilmesi talep edilmiştir. Dosya arasına alınan ve evlilik akdinin tesciline esas, ... Köyü Muhtarı tarafından düzenlenen resmi belge niteliğine haiz ... Köyü Evlendirme Kütük Defteri belgesinde; tarafların nüfus bilgilerinin ve fotoğraflarının bulunduğu, kadın ve erkeğin "evlenmek istediğini beyan etmesi" üzerine evrakın düzenlendiği, evrakın yetkili köy muhtarı tarafından imzalandığı ve mühürlendiği, buna karşın tarafların ve şahitlerin imza kısımlarının boş bırakıldığı görülmüştür. 14.06.1965 tarihli 3/3 sayılı İçtihatı Birleştirme Kararında da açıkça belirtildiği üzere, evlenmenin geçerli biçimde kurulabilmesi için evlendirme memuru önünde tarafların karşılıklı olarak bu yöndeki iradelerini açıklamaları gerekli ve yeterlidir. Keza, 4721 sayılı Kanun'un 155 inci maddesi uyarınca da evlendirmeye yetkili memur önünde yapılmış bir evliliğin kanunun diğer şekil şartlarına uyulmaması sebebiyle butlanına karar verilemeyeceği gibi, evlilik akti sırasında şahit bulunmaması da tek başına evlilik akdini geçersiz kılmaz. 4721 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesi uyarınca kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça, taraflardan her biri, hakkını dayandırdığı olguların varlığını ispatla yükümlüdür. 6100 sayılı Kanun'ın 190 ıncı maddesinin birinci fıkrası kapsamında kural olarak ispat yükü, kanunda özel bir düzenleme bulunmadıkça, iddia edilen vakıaya bağlanan hukuki sonuçtan kendi lehine hak çıkaran tarafa aittir. Davacı tarafça, evlendirme akdinin kadın ve erkeğin gıyabında yapıldığı iddia edilmiş ise de, bu iddiasına ilişkin hiç bir delil sunulmamıştır. Dosya arasına alınan 02.03.1989 tarihli resmi evrak niteliğindeki ... Köyü Evlendirme Kütük Defteri'ne göre tarafların yetkili memur önünde evlenmek istediklerini beyan ettikleri hususu nikah akdini gerçekleştiren yetkili memurun mühür ve imzalı beyanı ile tasdik edildiğine ve bu durumun gerçeğe aykırı olduğu iddiası, davacı tarafından ispatlanamadığına göre, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve kanuna aykırıdır.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2.Yukarıda paragrafta belirtildiği üzere temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Duruşma için takdir olunan 17.100,00 TL vekâlet ücretinin davacıdan alınıp davalıya verilmesine,

Peşin alınan harcın istek halinde yatırana iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, karardan bir örneğin ilgili Bölge Adliye Mahkemesine,

21.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23325, Karar No: 2015/2100, Tarih: 12.02.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/23325 E.  ,  2015/2100 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çatalca 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 29/04/2014

NUMARASI : 2013/520-2014/239

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedeli tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Davacı vekilinin temyiz nedenleri bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin olduğundan usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA,peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 12.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10291, Karar No: 2023/890, Tarih: 08.03.2023

**2. Hukuk Dairesi         2022/10291 E.  ,  2023/890 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma davalarından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince erkeğin boşanma davasının reddine, kadının boşanma davasının kabulü ile tarafların boşanmalarına ve kadının ziynet alacağı davasının kabulüne karar verilmiştir. Kararın davalı-karşı davacı erkek vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile hükmün kaldırılarak yeniden karar verilmek üzere İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Gönderme kararı sonrasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince erkeğin boşanma davasının reddine, kadının boşanma davasının kabulü ile tarafların boşanmalarına, kadının ziynet alacağı davasının kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı-karşı davalı kadın vekili tarafından yoksulluk nafakasının reddi ile tazminatların miktarı yönünden istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen kabulü ile yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı-karşı davalı erkek vekili tarafından kusur belirlemesi, nafakalar , tazminatlar ve kadının ziynet alacağı davası yönlerinden, davalı-karşı davacı kadın vekili tarafından ise yoksulluk nafakası ve tazminatların miktarı yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda;

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) öngördüğü yargılama sistemine göre ilk derece mahkemesinin kesin olmayan kararına karşı önce istinaf yoluna başvurulabilmektedir. İstinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, başvuran tarafın istinaf başvurusunun usulden ya da esastan reddine karar verilebilir veya ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak yeniden hüküm kurulabilir. Bu durumda Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı, istinaf başvurusu reddedilen tarafın ya da istinaf incelemesi sonucunda ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak yeni hüküm kurulması hâlinde aleyhine karar verilen tarafın temyiz hakkı bulunmaktadır. Başka bir deyişle istinaf başvurusunun reddi hâlinde Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı temyiz hakkı sadece istinaf başvurusu reddedilen tarafa ait olup bu hâlde ilk derece mahkemesi kararını istinaf etmeyen tarafın temyiz hakkı bulunmamaktadır.

Somut uyuşmazlıkta, İlk Derece Mahkemesince belirlenen kusur belirlemesi ve kadının ziynet alacağı davasının kabulüne ilişkin hüküm davacı-karşı davalı tarafça istinaf edilmediğinden kesinleşmekle davacı-karşı davalı erkeğin İlk Derece Mahkemesince belirlenen kusur belirlemesi ile ziynet alacağı davası yönünden temyiz isteminin reddine karar vermek gerekir.

Somut uyuşmazlıkta, İlk Derece Mahkemesince belirlenen kusur belirlemesi ve kadının ziynet alacağı davasının kabulüne ilişkin hüküm davacı-karşı davalı tarafça istinaf edilmediğinden kesinleşmekle davacı-karşı davalı erkeğin İlk Derece Mahkemesince belirlenen kusur belirlemesi ile ziynet alacağı davası yönünden temyiz isteminin reddine karar vermek gerekir.

Davacı-karşı davalı erkek vekilinin kusur belirlemesi ile kadının kabul edilen ziynet alacağı davası dışındaki, davalı-karşı davacı kadın vekilinin gerekli şartları taşıdığı anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı-karşı davalı erkek vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkili ile davalının 2012 yılında evlendiklerini, tarafların bu evliliklerinden müşterek çocuklarının dünyaya gelmediğini, tarafların evlenmelerinden sonra davacının kamu personeli seçme sınavlarına girdiğini, davalının müvekkilinin evde ders çalışmasını dahi sorun ettiğini, müvekkilinin davalının davranışlarını düzeltebileceği umudu ile tüm haksız davranışlarına katlandığını, davalının 2013 yılı şeker bayramında müşterek evlerini terk ederek Palu'da babasının evinde oturmaya başladığını, davalının aile içerisinde de müvekkilin annesi ve diğer aile bireylerine karşıda sürekli kavgacı bir tutum sergilediğini, taraflar arasındaki evliliğin devamında sosyal ve hukuksal yararda kalmadığını, açıklanan nedenlerle tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği boşanmalarına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı-karşı davacı vekili cevap ve karşı dava dilekçesinde özetle; iddiaların asılsız olduğunu, davacının ailesinin de etkisi ile evde çıkarmış olduğu kavgalarla ortak yaşamı çekilmez hale getirdiğini, sürekli dışarıya giden, eviyle ilgilenmeyen müvekkilini birlik oturmak zorunda bırakan, yeğenlerinin bakım ve gözetimini dahi müvekkiline yaptıran, müvekkilinin sakat babası ile alay ettiğini erkeğin sürekli fiziksel şiddet uyguladığını ve üzerinde büyük baskı kurduğunu, hakaret ettiğini, müvekkilini sürekli aşağıladığını, tüm bu açıklanan nedenlerle asıl davanın reddine, karşı davanın kabulü ile evlilik birliğinin sarsılması nedeni ile tarafların boşanmalarına, 100.000,00 TL maddî, 100.000,00 TL manevî tazminatın ve 1.000,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasının müvekkiline ödenmesine, ziynet eşyalarının aynen müvekkiline iadesine, aynen iadesinin mümkün olmaması halinde fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile şimdilik 1.000,00 TL'nin dava tarihinden itibaren müvekkiline ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

A. İlk Derece Mahkemesinin Birinci Kararı

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

A. İlk Derece Mahkemesinin Birinci Kararı

İlk Derece Mahkemesinin 12.06.2019 tarih, 2016/7 Esas, 2019/278 Karar kararı ile tam kusurlu erkeğin davasının reddine, kadının karşı davasının kabulü ile 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca tarafların boşanmalarına, kadının nafaka artırım talebine ilişkin olarak karar verilmesine yer olmadığına, kadın lehine 7.000,00 TL maddî, 6.000,00 TL manevî tazminata, ziynet alacağı davasının kabulüne karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Gönderme Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur. Davacı-karşı davalı erkek vekili kusur belirmesi, reddedilen davası, kadın lehine hükmolunan maddî ve manevî tazminatlar ile nafaka ve ziynet eşyası davası yönünden, davalı-karşı davacı kadın vekili tarafından tazminatların miktarları ile yoksulluk nafakası yönünden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2. Bölge Adliye Mahkemesinin 22.04.2021 tarih ve 2020/414 Esas ve 2021/1102 Karar sayılı kararı ile dosya kapsamındaki dilekçelerde ve tanık beyanlarında kadının erkeğin ailesinden gördüğü baskı nedeniyle hasta olduğu hastaneye yattığının belirtilmesi ve kadının sunduğu ikinci cevap dilekçesinin deliller kısmında Elazığı Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesinde gördüğü tedaviye ilişkin kayıtlara delil olarak dayanması karşısında, anılan hastane kayıtları da celp olunarak mahkemece kadının vesayet altına alınmasının gerekip gerekmediğinin araştırılması ve bu hususun bir ön sorun sayılması, gerekirse 4721 sayılı Kanun'un 462 nci maddesinin 8 inci fıkrası uyarınca işlem yapılması ve sonucuna göre yargılamanın bekletilmesi gerekirken, bu yönler göz önünde tutulmadan yargılamaya devam olunması usul ve kanuna aykırı olduğu gerekçesiyle kararın kaldırılmasına, yeniden karar verilmek üzere İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

C. İlk Derece Mahkemesinin Son Kararı

C. İlk Derece Mahkemesinin Son Kararı

İlk Derece Mahkemesinin yukarıdaki başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile erkeğin tarafların birlikte yaşaması için müşterek konut oluşturmadığı, Irak'ta çalışmaya gittiği, kadını ailesi ile birlikte yaşamak zorunda bıraktığı, kadının erkeğin ailesinin kötü muamelesine maruz kaldığı, erkeğin kardeşinin engelli iki çocuğuna baktığı, ağır işler yaptığı, eşiyle ilgilenmediği, tarafların boşanma dava tarihine kadarki dört yıllık süreçte yalnızca dokuz ay bir arada yaşadıkları, tarafların uzun bir süre ayrı yaşadıkları ve bir daha bir araya gelemedikleri, taraflar arasında fiili birliktelik bulunmadığı, evliliğin devamında korunmaya değer bir yarar kalmadığı, erkeğin ileri sürdüğü boşanma sebeplerinin ispat edilemediği, Palu Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2013/1135 Esas sayılı dosyasında kadın lehine aylık 700,00 TL yoksulluk nafakasına hükmedildiği, kadın için Palu Asliye Hukuk Mahkemesi'nin hükmettiği nafanın attırılmasını gerektiren bir neden bulunmadığı gibi düğününde takılan ziynet eşyalarının kadına iade edilmediği gerekçesiyle erkeğin boşanma davasının reddine, kadının boşanma davasının kabulü ile tarafların 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği boşanmalarına, kadın lehine 10.000,00 TL maddî ve 10.000,00 TL manevî tazminata, kadının yoksulluk nafakası talebinin reddine, kadının ziynet alacağı davasının kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davalı-karşı davacı kadın vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı-karşı davacı kadın vekili istinaf başvuru dilekçesinde özetle; kusurlu olan erkeğin müvekkiline nafaka ödemesi gerektiği, bu nedenlerle dava tarihinden geçerli olmak üzere müvekkilim lehine aylık 1.000,00 TL nafakaya hükmedilmesi talep edilmesine rağmen nafaka talebinin reddine karar verilmesinin usul ve kanuna aykırı olduğu gibi tazminat miktarlarının da oldukça düşük olduğunu belirterek kararı yoksulluk nafakasının reddi ve tazminatların miktarları yönünden istinaf etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 21.09.2022 tarihli ve 2022/1967 Esas, 2022/2155 Karar sayılı kararıyla; tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, erkek eşin boşanmaya neden olan olaylarda tam kusurlu bulunması, evlilik süresi, paranın alım gücü ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat ile kişilik haklarına yapılan saldırı dikkate alındığında kadın eş yararına yararına takdir edilen maddî ve manevî tazminatın az olduğu, kadın eş yararına, Palu Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi'nin 2013/1135 E., 2014/890 K. sayılı kararı ile aylık 700,00 TL olarak takdir edilen nafaka, 4721 sayılı Kanun'un 197 nci maddesi gereğince tedbir nafakası olup, bu nafaka boşanma kararının kesinleşmesi ile kendiliğinden kalkacağı, yoksulluk nafakasına ancak boşanma davasında karar verilebileceği, bu durumda yanılgılı değerlendirme ile boşanma kararının kesinleşmesi ile kendiliğinden ortadan kalkacak olan anılan karar ile 4721 sayılı Kanun'un 197 nci maddesi gereğince hükmolunan tedbir nafakasının yoksulluk nafakası olarak devam edeceğinden bahisle boşanmakla yoksulluğa düşecek olan kadının yoksulluk nafakası talebinin reddine karar verilmesinin doğru olmadığı gerekçesiyle kadın yararına 35.000,00 TL maddî ve 30.000,00 TL manevî tazminata, aylık 1.000,00 TL yoksulluk nafakasına karar verilerek kadının yoksulluk nafakası ve tazminat miktarları yönünden istinaf talebi kabul edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı-karşı davalı erkek vekili temyiz dilekçesinde özetle; kusur belirlemesi, nafaka ve tazminatlar yönlerinden kararı temyiz etmiştir.

2.Davalı-karşı davacı kadın vekili temyiz dilekçesinde özetle; yoksulluk nafakasının ve tazminatların miktarı yönünden kararı temyiz etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, kadın lehine yoksulluk nafakasına hükmedilme koşullarının oluşup oluşmadığı, kadın lehine hükmedilen maddî ve manevî tazminat ile yoksulluk nafakası miktarlarının yerinde olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri; 4721 sayılı Kanun'un 4 üncü, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 175 inci maddesi, 169 uncu maddesi, 197 nci maddesi hükümleri; 6098 sayılı Kanun'un 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri; 4721 sayılı Kanun'un 4 üncü, 174 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 175 inci maddesi, 169 uncu maddesi, 197 nci maddesi hükümleri; 6098 sayılı Kanun'un 50 nci ve 51 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup taraf vekillerince temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davacı-karşı davalı erkeğin kusur belirlemesi ile kadının kabul edilen ziynet alacağı davasına yönelik temyiz dilekçesinin REDDİNE,

2.Tarafların diğer hususlara yönelik temyizinin incelenmesine gelince;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

08.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.