muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/11207, Karar No: 2017/2182, Tarih: 20.02.2017

**12. Hukuk Dairesi         2016/11207 E.  ,  2017/2182 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Borçlular hakkında çeke dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile icra takibi başlatılmıştır. Borçlulardan ... İnşaat Emlak.. Ltd. Şti çekte lehtar, birleşen dosya davacısı ... avalist olup, belirtilen borçlular keşideci ... Turizm ...Ltd. Şti.’nin imza itirazının bir başka dosyada kabul edildiğini çekin kambiyo vasfını yitirdiğini, borçlarının olmadığını belirterek itirazda bulunmuşlar, mahkemece itirazının kabulüyle takibin iptaline karar verilmiştir.

Çekte keşideci konumunda bulunan dava dışı borçlu ... Turizm ...Ltd. Şti. yönünden imza itirazı ... 4. İHM’nin 2014/982 E., 2014/1179 K. sayılı ilamı ile itirazın kabulüne karar verilmiş, ilam 20.10.2015 tarihinde onanarak kesinleşmiştir

TTK.nun 818/1-c maddesinin göndermesi ile çekler hakkında da uygulanan aynı kanunun 677. maddesinde; "Bir poliçe, poliçe ile borçlanmaya ehil olmayan kişilerin imzasını, sahte imzaları, hayali kişilerin imzalarını veya imzalayan ya da adlarına imzalanmış olan kişileri herhangi bir sebeple bağlamayan imzaları içerirse, diğer imzaların geçerliliği bundan etkilenmez" hükmü yer almaktadır. Ayrıca TTK'nun 702. maddenin 2. fıkrası "Aval veren kişinin teminat altına aldığı borç, şekle ait noksandan başka bir sebepten dolayı batıl olsa da aval verenin taahhüdü geçerlidir" hükmünü düzenlemektedir. Yukarıda belirtilen bu hükümler gereğince keşideci imzasının sahte olsa bile aval veren ve lehtar sıfatı ile çeki imzalayan şikayetçilerin çekten doğan sorumlulukları imzaların istiklali ilkesi gereğince devam eder. Mahkemece şikayetin reddi yerine yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 20/02/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10780, Karar No: 2022/3119, Tarih: 14.04.2022

**1. Hukuk Dairesi         2021/10780 E.  ,  2022/3119 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : TRABZON BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 1. HUKUK DAİRESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL - BEDEL

Taraflar arasında birleştirilerek görülen tapu iptali ve tescil-bedel istekli dava sonunda Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince verilen 25/10/2021 tarih 2021/1143 Esas - 2021/1115 Karar sayılı karar yasal süre içerisinde asıl ve birleştirilen davalarda davacılar vekili tarafından temyiz edilmiş olmakla; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Asıl ve birleştirilen davalarda davacılar, mirasbırakanları ... ...'nın maliki olduğu 125 ada 1 parsel sayılı taşınmazdaki hissesini satış göstermek suretiyle davalı kızlarına temlik ettiğini, yapılan işlemin mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu, murisin hisse satışına ihtiyacı olmadığını, muvazaalı olarak devredilen hisselerin Karayolları Genel Müdürlüğü tarafından kamulaştırıldığını, ilk olarak Trabzon 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2013/585 Esas sayılı acele el koyma dosyasında yapılan tespit üzerine muvazaalı devredilen toplam 102/1008 hisse karşılığı davalılara 650.691,03.-TL ödendiğini, bilahare Trabzon 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2014/219 Esas sayılı kamulaştırma bedelinin tespiti ve tescil dosyasında muvazaalı devredilen hisseler karşılığında davalılara 468.242,58.-TL daha olmak üzere toplam 1.118.933,61.-TL kamulaştırma bedelinin haksız olarak ödendiğini, muvazaalı devirden dolayı 1/5 hisseyi oluşturan 223.786,72.-TL'nin haksız olarak alındığını ve iade edilmesi gerektiğini ileri sürerek kamulaştırma dolayısıyla hisselerin iptali ile veraset ilamındaki payları oranında adlarına tesciline, olmadığı takdirde muvazaalı devredilen hisseler karşılığı bedelin ödeme tarihleri itibariyle faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini istemişlerdir.

II. CEVAP

Asıl ve birleştirilen davalarda davalılar, murisin taşınmazdaki hissesini vekil ... ... aracılığıyla 13/08/2004 tarihinde kendilerine devrettiğini, murisin ölen oğlunun düğününü yapmak için kızlarından elden aldığı parayı ödemeyince dava konusu taşınmazın 34/1008 hissesini satış yaptığını, amacının borç ödemek olduğunu, mal kaçırmak olmadığını, ayrıca mirasbırakanın kamulaştırılan başka taşınmazları için ödenen parayı davacının aldığını belirterek, davanın reddini savunmuşlardır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Trabzon 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 08/07/2021 tarihli ve 2015/5 E. - 2021/373 K. sayılı kararıyla; birleştirilen dosyada davacı ...'nın eşi ... ...'nın, kök muris annesi ... ...'dan önce öldüğü, kendisine ... ... terekesinden herhangi bir miras hakkı düşmediği görüldüğünden bu davacı bakımından davanın aktif husumet yokluğu nedeniyle reddine, diğer birleştirilen davacı ve asıl davada davacı ... yönünden ise; murisin beşeri ilişki bakımından davacılardan mal kaçırmasını gerektirir husumetinin bulunmadığı, bir kısım tanıklarca temlikin davalılardan evvelce alınan borç para karşılığında devredildiğinin beyan edildiği, davacı tanıklarının görgüye dayalı anlatımlarının bulunmadığı, murisin irade ve amacının mal kaçırmak olduğunun ispatlanamadığı gerekçeleri ile asıl ve birleştirilen davaların reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

1. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde asıl ve birleştirilen davalarda davacılar vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2.İstinaf Nedenleri Özetle

2.1. Asıl davada davacı vekili, dava dilekçesinde ileri sürdüğü hususları yineleyip davalılara yapılan temlikin gerçek yönünün araştırılmadığını belirterek kararın kaldırılmasını istemiştir.

2.2. Birleştirilen dosyada davacı vekili, Mahkemece tanık ifadeleri ve deliller hayatın olağan akışına aykırı bir şekilde değerlendirilerek muris annenin taşınmazı kızlara satması için bir nedeninin olmadığını, iki oğlu olmasına rağmen hiçbir oğluna taşınmaz bırakmadan taşınmazın tamamını iki kızına devir ettiğinin görüldüğünü, paylaştırma olmadığını, belirterek, kararın kaldırılmasını istemiştir.

3. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 25/10/2021 tarihli ve 2021/1143 E.- 2021/1115 K. sayılı kararıyla; ilk derece mahkemesi kararında davanın esasıyla ilgili tarafların gösterdiği hükme etki edecek tüm delillerin toplandığı, kanunun olaya uygulanmasında ve gerekçede hata edilmediği, ihtilafın doğru olarak tanımlandığı, kararın usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesi ile taraf vekillerinin yerinde bulunmayan istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

1.Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde asıl ve birleşen davalarda davacılar vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Temyiz Nedenleri Özetle

2.1. Asıl davada davacı vekili, istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü itirazlarını tekrarlayarak, işlemin mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunun açık olduğunu, hatalı değerlendirme yapılarak karar verildiğini belirtererek kararın bozulmasını istemiştir.

2.2. Birleştirilen davada davacılar vekili, istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü itirazlarını yineleyerek kararın bozulmasını istemiştir.

3. Gerekçe

3.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

2. Temyiz Nedenleri Özetle

2.1. Asıl davada davacı vekili, istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü itirazlarını tekrarlayarak, işlemin mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunun açık olduğunu, hatalı değerlendirme yapılarak karar verildiğini belirtererek kararın bozulmasını istemiştir.

2.2. Birleştirilen davada davacılar vekili, istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü itirazlarını yineleyerek kararın bozulmasını istemiştir.

3. Gerekçe

3.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, satış sözleşmesinden kaynaklanan muris muvazaası hukuki nedenine dayalı tapu iptali ve tescil, olmadığı takdirde bedel istemine ilişkindir.

3.2. İlgili Hukuk

3.2.1. Yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarında ve 01.04.1974 tarihli 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 706., Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 237. (Borçlar Kanunu'nun (BK) 213.) ve Tapu Kanunu'nun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki; bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun için de ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, mirasbırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alım gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

3.2.2. HMK’nın 190. maddesinde, "İspat yükü, kanunda özel bir düzenleme bulunmadıkça, iddia edilen vakıaya bağlanan hukuki sonuçtan kendi lehine hak çıkaran tarafa aittir.",

3.2.3. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 6. maddesinde, "Kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça, taraflardan her biri, hakkını dayandırdığı olguların varlığını ispatla yükümlüdür.", hükümlerine yer verilmiştir.

3.3. Değerlendirme

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, göre Bölge Adliye Mahkemesince (IV/3.) numaralı paragrafta yer verilen gerekçeyle yazılı şekilde karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

VI. SONUÇ:

3.2.3. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 6. maddesinde, "Kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça, taraflardan her biri, hakkını dayandırdığı olguların varlığını ispatla yükümlüdür.", hükümlerine yer verilmiştir.

3.3. Değerlendirme

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, göre Bölge Adliye Mahkemesince (IV/3.) numaralı paragrafta yer verilen gerekçeyle yazılı şekilde karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

VI. SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle; asıl ve birleşen davalarda davacılar vekillerinin yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve Yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 21,40’ar TL bakiye onama harcının temyiz eden davacılardan alınmasına, 14/04/2022 tarihinde kesin olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5347, Karar No: 2016/4060, Tarih: 28.11.2016

**1. Ceza Dairesi         2016/5347 E.  ,  2016/4060 K.**

**"İçtihat Metni"**

(KANUN YARARINA BOZMA)

Devletin egemenliği altında bulunan topraklardan bir kısmını devlet idaresinden ayırmaya çalışmak suçundan hükümlü ...’un Bolu F Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumundan, İzmir 2 Nolu F Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumuna nakli sırasında hükümlüye ait “Mach 3” marka metal saplı tıraş bıçağının hükümlüye verilmemesine dair anılan Cezaevi İdare ve Gözlem Kurulu Başkanlığının 07/01/2016 tarihli ve 2016/8 sayılı kararına yönelik şikâyetin kabulü ile tıraş bıçağının hükümlüye iadesine ilişkin İzmir 1. İnfaz Hâkimliğinin 12/01/2016 tarihli ve 2016/154 esas, 2016/231 sayılı kararına yönelik itirazın reddine dair İzmir 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 10/03/2016 tarihli ve 2016/114 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;

İzmir 1. İnfaz Hakimliği tarafından, “Mach 3” marka metal saplı tıraş bıçağının hükümlü tarafından nakil geldiği Bolu F tipi Ceza İnfaz Kurumu kantininden temin edildiği ve mezkur kurumda kullanıldığı gerekçesi ile Cezaevi İdare ve Gözlem Kurulu Başkanlığının kararına yönelik şikayetin kabulüne karar verilmiş ise de, hükümlülerin cezaevinde bulundurulabilecekleri eşyaların 17/06/2005 tarihli Ceza İnfaz Kurumlarında Bulundurabilecek Eşya ve Maddeler Hakkında Yönetmelik ile düzenlendiği, Yönetmeliğin "Temizlik" başlıklı 13. maddesinde ''Hükümlüler, koğuş, oda veya eklentilerinde, kantinden temin edilmek koşuluyla kişisel ve çevresel temizliklerini temin için ... plastik saplı tıraş bıçağı,... bulundurabilir.'' hükmüne yer verildiği,

Dosya kapsamına göre hükümlünün nakil geldiği Bolu F tipi Ceza İnfaz Kurumu kantininden temin ettiği ve mezkur kurumda kullanılan metal saplı tıraş bıçağının anılan Yönetmeliğin 13. maddesi kapsamında bulundurulabilecek eşyalar arasında sayılmadığı, bununla birlikte Yönetmeliğin 15. maddesinin son fıkrasında ''Ceza infaz kurumu işyurdu yönetim kurulunca kantinde satışına karar verilen, bu Yönetmelikte sayılmayan ve kurum güvenliğini tehlikeye düşürmeyen eşyaların stok oluşturmayacak şekilde koğuş, oda ve eklentilerde bulundurulmasına izin verilebilir'' şeklinde düzenleme yer almakta ise de, uyuşmazlık konusu olan metal saplı tıraş bıçağının yaralayıcı alet olarak kullanılabilecek nitelikte olması karşısında kurum güvenliğini tehlikeye düşüreceği, hükümlünün bu eşyayı nakil geldiği ceza infaz kurumu kantininden temin etmesinin de sonuca etkili olmayacağı gözetilmeden, itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü'nün 12/07/2016 gün ve 94660652-105-35-5706-2016-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tebliğnamesi ile Dairemize ihbar ve dava evrakı gönderilmekle, incelenerek gereği düşünüldü;

TÜRK MİLLETİ ADINA

TÜRK MİLLETİ ADINA

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının istemi yerinde görüldüğünden, İzmir 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 10/03/2016 tarihli ve 2016/114 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nun 309. maddesi uyarınca KANUN YARARINA BOZULMASINA, diğer işlemlerin yapılabilmesi için dosyanın Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28/11/2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/8946, Karar No: 2022/2569, Tarih: 17.02.2022

**5. Hukuk Dairesi         2020/8946 E.  ,  2022/2569 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki tapu kaydının mahkeme kararı ile iptali nedeniyle uğranılan zararın TMK'nun 1007. maddesi uyarınca tazmini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı, davalı Hazine vekilinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi'nin istinaf isteminin kabulü ile HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi kararı kaldırılmak suretiyle esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, tapu kaydının mahkeme kararı ile iptali nedeniyle uğranılan zararın TMK'nun 1007. maddesi uyarınca tazmini istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince, davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davalı Hazine vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi'nce kabulü ile 6100 sayılı HMK'nın 353-1-b-2 maddesi gereğince yeniden esas hakkında hüküm kurulmuş; karar, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan bilgi ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; ilk derece mahkemesinin davanın kabulüne ilişkin verilen kararına karşı yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesi kararı kaldırılmak suretiyle, yazılı gerekçe ile HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında hüküm kurularak, davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davacı idareden peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 17/02/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7549, Karar No: 2022/10547, Tarih: 21.12.2022

**8. Hukuk Dairesi         2022/7549 E.  ,  2022/10547 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Kadastro Tespitine İtiraz

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bursa Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Bursa Kadastro Mahkemesinin 20.08.2021 tarihli ek kararına karşı davacılar vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş olup, bu kez Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... ve arkadaşları, ...., ili ...., ilçesi......Mahallesi 177 ve 178 parsel sayılı taşınmazların bitişiğindeki köprü ve 237 parsel sayılı taşınmazın önündeki yolun kadastro güncelleme çalışmalarında gösterilmediğini ileri sürerek, köprü ve yolun kadastro tutanağına eklenmesi istemiyle dava açmıştır.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın görev yönünden reddine, dosyanın görevli ve yetkili Yenişehir Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine, kadastro tutanaklarının usulüne uygun kesinleştirme ve tescil işlemi için kadastro müdürlüğüne iadesine karar verildikten sonra, 20.08.2021 tarihli ek kararla, süresinde görevli ve yetkili mahkemeye gönderme talebinde bulunulmadığı gerekçesiyle davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş, ek kararın davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş ve iş bu karar, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nın 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, davacıların yatırmış olduğu 80,70 TL peşin harcın onama harcına mahsubuna, 21.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8536, Karar No: 2017/5535, Tarih: 22.06.2017

**12. Ceza Dairesi         2016/8536 E.  ,  2017/5535 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK'nın 179/3-2, 62, 50/1-a-3, 52/4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin, sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- TCK'nın 50/3. maddesi gereğince, daha önce hapis cezasına mahkum edilmemiş bulunan onsekiz yaşını doldurmamış veya altmışbeş yaşını bitirmiş sanıkların kısa süreli, diğer sanıkların ise otuz gün ve daha az süreli hapis cezalarının aynı maddenin birinci fıkrasında yazılı yaptırımlara çevrilmesi zorunlu olup, kayden 03/02/1973 doğumlu ve suçun işlendiği 01/05/2014 tarihi itibariyle 40 yaşını bitirmiş olan sanık hakkında hükmedilen 1 ay 20 gün hapis cezasının, TCKnın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken, uygulama yeri bulunmayan TCK'nın 50/3. maddesine de yer verilmesi,

2- Sanık hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken bir gün hapis karşılığı olarak takdir edilen para miktarının belirlenmesi sırasında uygulanan kanun maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine ve adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususlar aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün (1). bendinin (4). fıkrasının çıkarılarak, yerine “Sanığa verilen 1 ay 20 gün kısa süreli hapis cezasının sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu, suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 50 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 1.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin yazılması suratiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 22/06/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.