muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/29834, Karar No: 2015/10051, Tarih: 05.05.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/29834 E.  ,  2015/10051 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Küçükçekmece 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/09/2014

NUMARASI : 2013/381-2014/427

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılarak enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Yapılan inceleme ve hükme esas alınan rapor hüküm kurmaya yeterli değildir. Şöyle ki;

Dava konusu taşınmaz arsa niteliğindedir. Kamulaştırma Kanunu'nun kıymet takdir esaslarını belirten 11. maddesinin 1. fıkrasının arsalara ilişkin (g) bendi uyarınca arsaların bedelinin değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması zorunludur.

Bu itibarla, emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tesbiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları açıklanmak suretiyle değer biçilmesi gerekir.

Bilirkişi raporunda bu yönteme uyulmadan değer biçilmiştir. Bu durumda taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için imkân tanınması, lüzumu halinde re'sen emsal celbi yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluyla keşif yapılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 05.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/714, Karar No: 2014/3940, Tarih: 13.02.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/714 E.  ,  2014/3940 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Erzurum 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/11/2013

NUMARASI : 2013/192-2013/424

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından bonoya dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile başlatılan takipte borçlu vekilinin icra mahkemesine başvurarak yetkiye, imzaya ve borca itiraz ettiği. yapılan yargılama sırasında borçlu vekilinin 27.08.2013 tarihli ilk celseye gelmediği, mazeret de bildirmediği gerekçesi ile dosyanın HMK'nun 150. maddesi gereğince işlemden kaldırılmasına karar verildiği, dosyanın 16.09.2013 tarihinde yenilenmesinin ardından borçlu vekilinin bu defa da usulüne uygun duruşma günü tebliğine rağmen 14.11.2013 tarihli duruşmaya gelmediği ve ikinci kez takipsiz bırakılmış olması sebebi ile mahkemece HMK'nun 320/4. maddesi gereğince davanın açılmamış sayılmasına karar verildiği görülmektedir.

Borçlu vekili tarafından, 14.11.2013 tarihli duruşmadan önce UYAP üzerinden 13.11.2013 havale tarihli olarak mesleki mazeretini bildiren ve duruşma saatinin ileri alınması ya da yokluğunda karar verilmesi talebini içeren dilekçenin gönderildiği, ancak evrakın duruşmadan sonra 15.11.2013 günü dosyasına kaydedildiği anlaşılmaktadır. Bu durumda, borçlu vekili duruşmadan önce mazeret dilekçesi gönderdiği halde, mahkemece bu dilekçe değerlendirmeye alınmadan HMK'nun 320/4. maddesi gereğince birden fazla takipsiz bırakıldığı gerekçesiyle davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozınayı gerektirmiştir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 13.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2152, Karar No: 2021/3236, Tarih: 31.03.2021

**11. Ceza Dairesi         2017/2152 E.  ,  2021/3236 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık hakkında yapılan vergi incelemesi sonucunda düzenlenen Mesin Vergi Dairesi Başkanlığının vergi suçu ve vergi tekniği raporları ile 14/06/2013 tarihli mütalaasında, 2008,2009,2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından mütalaa verilmesine rağmen, bu suçlarla ilgili dava açılmamış ise de, bu hususta Cumhuriyet savcılığınca ayrıca işlem yapılması mümkün görülmüştür.

Mersin Cumhuriyet Başsavcılığının 18/07/2013 tarihli, 2013/9812 esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında “2008-2009-2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura kullanma" suçlarından kamu davası açıldığı, 213 sayılı VUK'nin 367. maddesi gereğince dava şartı olan mütalaanın “2008-2009-2010-2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme“ suçlarına ilişkin olduğu, 2008-2009-2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçlarından verilmiş bir mütalaa bulunmadığı, sahte belge düzenleme ve sahte belge kullanma eylemlerinin birbirinden bağımsız ve ayrı suçları oluşturduğu ve birbirine dönüşmeyeceği dikkate alınarak; iddianameye konu olan 2008-2009-2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçu yönünden 213 sayılı VUK'nin 367. maddesi gereğince dava şartı olan mütalaanın verilip verilmeyeceğinin Vergi Dairesi Başkanlığından sorulması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden, mahkemece gerekçede sahte fatura düzenlediği ve kullandığı kabul edilip hüküm fıkralarında hangi suçtan hüküm kurulduğu da belirtilmeksizin mahkûmiyet hükümleri kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 31.03.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14521, Karar No: 2015/11463, Tarih: 19.11.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/14521 E.  ,  2015/11463 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Tatvan Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 10/06/2014

NUMARASI : 2014/89-2014/120

TALEP EDEN : Mersin E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü

HÜKÜMLÜ : F.. M..

Vesayet hukukuna ilişkin davada Mersin 1. Sulh Hukuk ve Tatvan Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 407. maddesi uyarınca hükümlüye vasi atanmasına ilişkindir.

Mersin 1. Sulh Hukuk Mahkemesince, müddetnameye göre hükümlünün cezaevine girmeden önce "E.. Mah. U.. Sok. No:.. İç kapı No:.. T../BİTLİS" adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Tatvan Sulh Hukuk Mahkemesince ise, Mersin E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğünün yazı cevabına göre hükümlünün cezaevine girmeden önce "K.. Mah. .. Sok. No:.. İç kapı No:.. T../MERSİN" adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, "Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir." 19/1. maddesi uyarınca da, “Yerleşim yeri, bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

Dosya kapsamından, Toroslar İlçe Emniyet Müdürlüğünün 02.10.2015 tarihli yazısından hükümlünün cezaevine girmeden önceki son ikamet adresinin "K.. Mah. .. Sok. No:.. İç kapı No:.. T../MERSİN" olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın Mersin 1. Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince Mersin 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 19/11/2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/29551, Karar No: 2014/20643, Tarih: 22.10.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/29551 E.  ,  2014/20643 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62/1, 50/1.a-4, 52/2-4, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin, ceza miktarına ve cezanın adli para cezasına çevrilmemesi gerektiğine sanık müdafiinin ise kusura, ceza miktarına, CMK'nın 231. maddesinin uygulanması gerektiğine ve sürücü belgesinin geri alınmasına ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmedilen 2 yıl 1 ay hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. ve TCK'nın 52/3. maddelerine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hüküm fıkrasının 1-b. bendinin hükümden çıkarılarak yerine “Sanığa verilen 2 yıl 1 ay hapis cezasının sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu ve suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak TCK'nın 50/4. maddesi delaletiyle TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 760 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 15.200 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ilişkin bendin eklenmesi suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 22/10/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/4208, Karar No: 2010/3725, Tarih: 31.03.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/4208 E.  ,  2010/3725 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi (Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki ipoteğin kaldırılması davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın ..., ... ve ... Med.Petrol A.Ş.yönünden kabulüne, diğer davacı ... yönünden karar verilmesine yer olmadığına yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Davacılar vekili, müvekkili şirketin borçlarına karşılık diğer müvekkiller ... ve ...’ın taşınmazları üzerinde davalı şirket lehine ipotek tesis ettiğini, müvekkili şirketin tasfiye planı kapsamında bütün borçlarını ödediği halde davalı yanın iki adet taşınmaz üzerindeki ipoteği kaldırmadığını belirterek, 42.500.-YTL tutarlı iki adet ipoteğin fekkine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, işbölümü ve yetki itirazlarında bulunmuş, davacıların halen müvekkili şirkete borçlu olduğunu ve demirbaş eşya ve alacağına konu derdest bir davanın da bulunduğunu bildirerek, davanın reddini savunmuştur.

Yargılamanın sürdürüldüğü ... AsliyeTicaret Mahkemesince taşınmazların bulunduğu ... ve ...’deki Asliye Ticaret Mahkemelerinin yargılama yetkisine sahip olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Mahkemece, dosyadaki deliller gözetildiğinde, demirbaş eşya bedellinin tahsil edilememesi sebebiyle taşınmaz üzerindeki ipoteğin kaldırılmamasına, davalı yanca muvafakat edilmemiş ise de, ipotek akit tablosu incelendiğinde verilen teminatın demirbaş eşyaları kapsamadığı, borcun ödenmekle ipoteğin konusunun kalmadığı gerekçesiyle davacılar ..., ... ve ... Med.Ltd.Şti.yönünden davanın kabulüne, dosyanın tefrik edilmesi nedeniyle davacı ... bakımından karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Demirbaş eşya bedellerinden dolayı davalı yanın alacaklı bulunduğu belirlenmiş olup, dosya içerisindeki ipotek senedi içeriği gözetildiğinde bu kalem alacakların da ipotek kapsamı içinde olduğu anlaşılmaktadır. Öte yandan belirtilen alacağa konu meblağın davacı yanca ödenip ödenmediği de araştırılmadan yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 31.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/979, Karar No: 2014/2034, Tarih: 04.03.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/979 E.  ,  2014/2034 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ERZİN ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 23/10/2012

NUMARASI : 2011/322-2012/136

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Davacı Belediye vekili; Belediye Meclis Kararları ile yapılan imar planı tadilatları ile yaratılan alanların; yoldan ihdas, satış, tevhit ve ifraza ilişkin Belediye Encümeni kararları ile davalıya satış suretiyle temlik edilerek davalıya rant sağlandığını, yapılan işlemlerin muvazaalı olup, 3194 sayılı Yasa'nın 17. maddesi ile 2942 sayılı Yasa'nın 8 ve 11. maddelerine aykırı olduğunu, yeni bir mülkiyet yapısı oluşturulduğunu ve kamu zararına sebebiyet verildiğini ileri sürerek, davalıya yapılan satış işlemi ile mülkiyeti davalıya geçen ... parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının ve yoldan ihdas edilen alanların iptali ile davacı belediye adına tescili istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın görev (yargı yolu) yönünden reddine karar verilmiş; hüküm, davacı Belediye vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir. Mahkemece; “dava konusu taşınmaz ile ilgili olarak yapılan işlemin idari işlem olduğu ve idari yargı yerinde iptal edilmediği sürece eldeki tapu iptali ve tescil davasının görülmesinin söz konusu olamayacağı” gerekçesiyle “davanın görev (yargı yolu) yönünden reddine” karar verilmiştir. Hemen belirtilmelidir ki; tapu sicilinin tutulması prensiplerinden biri tescil, diğeri sicilin aleniliği (güvenirliği), bir diğeri Hazinenin kusursuz sorumluluğu, sonuncusu ise geçerli bir hukuki sebebinin bulunması, yani kaydın illetten mücerret olmamasıdır. Öte yandan; tapu iptal ve tescil taleplerinin tapu sicillerine yönelik olduğu ve bu isteklerin de Adli yargıyı ilgilendirdiği açıktır. Davacı Belediye vekili dava dilekçesinde; davalıya yapılan satış işlemlerinin 3194 sayılı İmar Kanunu'nun 17. maddesi ve 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 8 ve 11. Maddelerine aykırı olarak yapıldığını, yapılan imar plan değişiklikleri ve alınan Encümen kararlarıyla davalıya rant sağlandığını ileri sürerek, tapu iptali ve tescil isteğinde bulunmuştur. Dava dilekçesinde, idari işlemin iptali yönünde talep bulunmamaktadır. O halde, dava dilekçesi içeriği ve iddianın ileri sürülüş biçimine göre, davanın yolsuz tescil nedenine dayandığı, sicile yönelik olduğu ve mülkiyet hakkından kaynaklandığı açık olup, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 2. maddesi kapsamında değerlendirilemeyeceği tartışmasızdır. Bu durumda eldeki tapu iptali ve tescil davasının Adli Yargıda görülmesi ve çözüme kavuşturulması gerekir. Kabule göre de; gerekçenin davanın esastan reddini gerektirmesine rağmen, gerekçeyle uyumsuz şekilde karar verilmesi doğru olmadığı gibi, “görevsizlik kararının kesinleşmesinden itibaren 2 hafta içerisinde mahkemeye başvurulması halinde dava dosyasının görevli Hatay İdare Mahkemesine gönderilmesi, aksi takdirde mahkemece davanın açılmamış sayılması kararı verileceği” şeklinde hüküm kurulmuş olması da isabetsizdir. Hal böyle olunca; iddia ve savunma doğrultusunda işin esasının incelenmesi, toplanan ve toplanacak olan deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirmeyle yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması doğru değildir. Davacı Belediye vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edene iadesine, 04.03.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4886, Karar No: 2021/5460, Tarih: 17.06.2021

**11. Ceza Dairesi         2019/4886 E.  ,  2021/5460 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

Sanıklardan ...’nun ... kardiyoloji servisinde pratisyen hekim olarak görev yaptığı, diğer sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ...’ın kardiyoloji uzmanı olarak görev yaptıkları, sigortalı hastaların muayene tetkik ve tedavilerini yapmadıkları halde yapmış gibi evraklara kaşe basıp imzaladıkları ancak onların yerine sanık ...’nun muayene tetkik ve tedavi yaptığı iddiası ile açılan davada, sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ...’ın Özel Avrupa ... (... ... A.Ş.) çalıştıkları ve bu özel hastanede sahte belgelerin düzenlendiğinin iddia olunması karşısında; sanıklara yüklenen sahtecilik eyleminin TCK'nin 210. maddesinin 2. fıkrasında yer alan “Gerçeğe aykırı belge düzenleyen tabip, diş tabibi, eczacı, ebe, hemşire veya diğer sağlık mesleği mensubu, üç aydan bir yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır. Düzenlenen belgenin kişiye haksız bir menfaat sağlaması ya da kamunun veya kişilerin zararına bir sonuç doğurucu nitelik taşıması halinde, resmi belgede sahtecilik hükümlerine göre cezaya hükmolunur” şeklindeki düzenleme uyarınca, maddede belirtilen özel sağlık mesleği mensuplarının sahtecilik eylemlerinin, fıkranın ikinci cümlesindeki koşulun gerçekleşmesi halinde devamlılık gösteren daire kararlarında da açıklandığı üzere kamu görevlisi olmaması nedeniyle ancak TCK'nin 204. maddesinin 1. fıkrasındaki resmi belgede sahtecilik suçunu oluşturacağı, değişen suç vasfı nedeniyle sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ...’a yüklenen TCK’nin 210/2. fıkrası delaletiyle 204/1. maddede düzenlenen resmi belgede sahtecilik suçu ile sanık ... ... yüklenen suç delillerini yok etme, gizleme, değiştirme suçlarının, suç tarihleri itibarıyla Kanun’da öngörülen cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı Kanun’un 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, suçların işlendiği 22.06.2006 ve 30.06.2006 tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak, sanıklar hakkında açılan kamu davalarının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 17.06.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1781, Karar No: 2023/6325, Tarih: 31.10.2023

**11. Hukuk Dairesi         2022/1781 E.  ,  2023/6325 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki rücuen tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili arafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili şirkette muhtelif sorumluluk sigorta poliçesi bulunan Setaş Kimya San. A.Ş.'nin boya üretimi yapan firma olduğunu, sigortalı şirketin ürettiği boyayı kumaş üretimi yapan Örkum A.Ş' ye sattığını, Örkum A.Ş.'nin kumaşlarının da Deteks Tekstil şirketi tarafından tshirt üretiminde kullanıldığını, Deteks Tekstil'in imal ettiği tshirtlerin Almanya'da yerleşik alıcı firmanın talep ettiği toksik testlerden geçemediğini, Deteks Tekstil'in satışını gerçekleştirmediği ürünlere ilişkin zararını Örkum A.Ş'.ye, Örkum A.Ş.'nin de müvekkili sigorta şirketinin sigortalısına fatura ve tahsil ettiğini, sigortalı şirketten söz konusu zararın tahsil edilmesi sebebiyle müvekili şirkete yapılan başvuru sonucunda ekspertiz incelemesi yaptırıldığını ve tespit edilen 100.341,00 TL tazminatın sigortalı Setaş Kimya'ya ödediğini, Deteks Tekstil'in üretime geçmeden önce kumaşların alıcı firmanın talep ettiği kritere uygunluğu konusunda davalı firmadan toksik test hizmeti aldığı ve test sonucunda çıkan onaya istinaden üretime geçtiğini, yeterli kriterlere uygun üretilmeyen malların iade edilmesinden doğan zarardan, test hizmetinde geçer rapor veren davalı ... firmasının sorumluluğunun bulunduğunu ileri sürerek 100.341,00 TL tazminatın sigortalıya ödeme tarihinden işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkili şirket tarafından yapılan testlerin dünya standartlarına ve yasal düzenlemelere uygun olarak gerçekleştirildiğini, test sonuçlarının doğru olduğunu, Deteks firmasının müvekkili şirkete gönderdiği numunelerin kumaş olduğunu ve bitmiş bir ürün olmadığını, üretimin her aşamasında müvekkili şirkete test yaptırılmadığını, test sonuçlarının sadece test edilen numuneler bakımından geçerli olduğunu, iddia olunan zarar ile müvekkilinin yapmış olduğu test işlemi arasında uygun illiyet bağı bulunmadığını, müvekkili şirketin faaliyeti neticesinde doğacak zarardan sorumluluğunun sözleşmede talep edilen hizmet bedelinin 10 katından fazla olamayacağı şeklinde sınırlandırıldığını, iddia edilen zarardan boya üretiminde yasaklı madde kullanan sigortalı Setaş Kimya'nın ve Setaş Kimya'nın uygulama şartlarına uymadan kumaşı boyayan şirketin ayrıca basiretli bir tacir gibi hareket etmeyerek bitmiş ürünleri test ettirmeden seri üretime geçen Deteks Tekstil'in sorumlu olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı tarafından yapılan testin teknik olarak doğru olmadığı ve testin kusurlu şekilde gerçekleştirildiğinin ispatlanamadığı, davacının davalı tarafa verilen kumaşta belirli sınırlar üzerinde kimyasal ve toksik madde bulunmadığı hususunu teknik olarak ispatlamaya yarayacak numune kumaşı da resmen tespit ettirmediği gibi davalıya kumaşlardan sadece bir numune verilerek test yaptırılıp geriye kalan kumaşlarında da zehirli kimysal madde olup olmadığı yönünden tespit yapılmadığı, davalının test hizmeti ile zarar arasında illiyet bağı bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri