muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/13464, Karar No: 2010/5163, Tarih: 10.05.2010

**11. Hukuk Dairesi         2008/13464 E.  ,  2010/5163 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Antalya Asliye 1.Ticaret Mahkemesi’nce verilen 20.06.2008 tarih ve 2003/742-2008/352 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının müvekkil şirketin eski ortaklarından olduğunu, şirket mali müşavirinin çıkardığı mizana göre davalının şirkete borcu bulunduğunu ileri sürerek, 13.994.202.959 TL’nin temerrüt tarihinden itibaren reeskont oranındaki temerrüt faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı şirketin Halk Yaşam A.Ş.’nin yetkili acentası olduğunu, ortaklıktan ayrıldıkları 31.07.1998 tarihine kadar eşi ile birlikte şirkette % 39 hisseye sahip olduklarını, davacı şirketten alacaklarını tahsil edemediklerini, açmış oldukları davaların devam ettiğini, borçlarının bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, 16.07.1998 tarihli 941 nolu 15.000.000.000 TL’lık makbuz üzerindeki miktarın davalı tarafından kabul edilmediği, Cumhuriyet Savcılığı tarafından fotokopi üzerinden yapılan incelemede son üç sıfırın farklı yazıldığının tespit edildiği,davacı tarafın makbuz aslını sunmadığı, yemin hakkını kullanmadığı, davalının kabulüne göre yazılı belgedeki miktarın 15.000.000 TL olarak kabulü gerektiği, bu miktar üzerinden yapılan hesaplamada davalının prim alacağının borcundan fazla olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, davacı şirketce geri dönüşüm priminin en az 8.947.113.367 TL olduğunun

kabul edilmiş olmasına ve davalının bu kalemden alacağının daha fazla olduğunu bir başka davada ileri sürmesinin mümkün bulunmasına göre taraf vekillerinin tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle taraf vekillerinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 03,15'er TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacı ve davalıdan ayrı ayrı alınmasına, 10.05.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3104, Karar No: 2020/6416, Tarih: 14.12.2020

**2. Hukuk Dairesi         2020/3104 E.  ,  2020/6416 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı kadın tarafından, kusur belirlemesi, reddedilen tazminatlar ve velayet düzenlemesi yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 14.12.2020 günü temyiz eden davacı-karşı davalı ... vekili ve karşı taraf davalı-davacı ... ile vekili gelmediler. Davalı-karşı davacı ... vekili Av. ...'nin mazeretine ilişkin dilekçe verdiği görüldü, mazereti yerinde görülmedi. İşin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, bozmaya uygun işlem ve araştırma yapılmış olmasına, delillerin takdirinde bir yanlışlık bulunmamasına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 267.80 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 14.12.2020 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2014/4397, Karar No: 2014/7405, Tarih: 28.03.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/4397 E.  ,  2014/7405 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava dosyası inceleme için elektronik ortamda gönderilmiştir.

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların "taranma" suretiyle elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur.(HUMK md. 445)Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış,eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranamayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi (duruşmalı temyiz edilen dosyaların her halükarda elektronik değil, fiziki olarak gönderilmesi) gerekmektedir. Fiziki olarak gönderilen dosyalar ayrıca elektronik ortamda gönderilmemelidir.

Dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Mahkemesince dosyanın yeniden kontrol edilerek eksikliklerin gösterilen şekilde tamamlanması, fiziki imkansızlık sebebiyle bunun mümkün olmaması halinde ise elektronik ortamda değil,fiziki olarak gönderilmesi amacıyla dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 28.03.2014 (Cuma)
Yargıtay — Esas No: 2015/12002, Karar No: 2017/11867, Tarih: 31.01.2017

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/12002 E.  ,  2017/11867 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargitay Birinci Baskanlik Kurulunun 22/12/2016 tarih, 398 sayili "Daireler Arasindaki Is Bölümünün Yeniden Belirlenmesine" yönelik karari, 30/12/2016 tarih 29934 sayili Resmi Gazete'de yayimlanarak yürürlüge girmistir. Bu itibarla Amasya, Antalya, Burdur, Bursa, Çorum, Giresun, Isparta, Mersin, Ordu, Rize, Samsun, Sinop, Tokat, Trabzon illerinin merkez ve ilçe mahkemelerince verilen hüküm ve kararlarina iliskin dosyalarin temyiz incelemesi yapilmak üzere Yargitay 9. Hukuk Dairesine GÖNDERILMESINE, 31/01/2017 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10748, Karar No: 2016/16331, Tarih: 26.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/10748 E.  ,  2016/16331 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı şirketin kayıp kaçak bedeli aldığını, hizmet bedeli olmadığını, icra takibi yapıldığını, haksız itiraz ettiğini ileri sürerek itirazın iptaline ve icra inkar tazminatı ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir .

Davalı cevabında , davanın reddini istemiştir .

Mahkemece; davanın kabulüne, itirazın iptaline, asıl alacağın % 20 si oranında icra inkar tazminatının davalıdan alınmasına karar verilmiş,hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir .

1-) Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelinin iadesi için başlatılan icra takibine yönelik itirazın iptali istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir .

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişe de etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti ve iletim bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalılar yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, HUMK'nun 440/1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 26.12.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5516, Karar No: 2012/6801, Tarih: 08.10.2012

**7. Hukuk Dairesi         2011/5516 E.  ,  2012/6801 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı ... ve arkadaşları tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında dava ve temyiz konusu 128 ada 62 parsel sayılı 23346,47 m2 yüzölçümündeki taşınmaz Asliye Hukuk Mahkemesinde dava konusu olduğundan sözedilerek malikhanesi açık bırakılmak suretiyle tespit edilmiştir. Asliye Hukuk Mahkemesinde görülmekte olan davada, davacı ... miras yoluyla gelen hakka dayanarak davalılar Hazine ve diğerlerini hasım göstererek tespit öncesi açtığı tescil davası Kadastro Mahkemesine aktarılmıştır. Mahkemece davanın kabulüne, dava ve temyiz konusu taşınmazın ortak miras bırakan ... mirasçıları adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı ... ve arkadaşları tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece dava ve temyiz konusu 128 ada 62 parsel sayılı taşınmazın ortak miras bırakan ...'dan kaldığı ve paylaşılmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş ise de; yapılan araştırma, inceleme ve uygulama hüküm vermeye yeterli değildir. Davacı ..., ortak miras bırakan ...'un önceki evliliğinden dünyaya geldiğinden taşınmazın ortak miras bırakan ...'dan mı yoksa davalı tarafın yakın miras bırakanı ve ...'ın ikinci evliliğinden eşi olan ...'dan mı kaldığı hususu önem arz etmektedir. Davalı taraf taşınmazın yakın miras bırakanları ...'dan kaldığını ileri sürmüş ve 1938 tarih 237, 416 ve 594 tahrir sayılı vergi kayıtlarına dayanmıştır. Davalı tarafın dayanağı vergi kayıtları ile dava ve temyiz konusu 128 ada 62 parsel sayılı taşınmazın tespitte esas alınan 1938 tarih 199, 200 ve 201 tahrir sayılı vergi kayıtlarının uygulamasına ilişkin yerel bilirkişi sözleri soyut ve gerekçesiz uzman bilirkişi tarafından düzenlenen rapor ve eki harita keşfi izlemeye, bilirkişi sözlerini denetlemeye imkan vermediğinden yetersizdir.

O halde sağlıklı bir sonuca varılabilmesi için davalı tarafın tutunduğu 1938 tarih 237, 416 ve 594 tahrir, tespitte esas alınan aynı tarih 199, 200 ve 210 tahrir sayılı vergi kayıtlarının kadastro çalışmaları sırasında revizyon görüp görmediği Tapu Sicil Müdürlüğü ve Kadastro Müdürlüğünden sorulup saptanmalı, revizyon görmüş ise revizyon gördüğü taşınmazlara ait kadastro tespit tutanaklarının onaylı örnekleri getirtilerek dosya içerisine alınmalı, bundan sonra yöreyi iyi bilen elverdiğince yaşlı, yansız, yerel bilirkişi ve tanıklar ile uzman bilirkişi, tapu fen memuru bilirkişi, tespit tutanağı bilirkişilerinin tümü hazır olduğu halde dava konusu taşınmaz başında yeniden keşif yapılmalı, dayanılan ve tespite esas alınan vergi kayıtları yerel bilirkişi yardımı, uzman bilirkişi eliyle yerine uygulanmalı, kayıtlarda tarif edilen sınır yerlerinden yerel bilirkişice bilinemeyen sınırlar olduğu takdirde tanık bilgisine başvurulmalı, dava konusu taşınmaza komşu taşınmazların tespit tutanakları içeriğine göre tespitlerine esas alınan 1938 tarih 138, 197, 202 ve 204 tahrir sayılı vergi kayıtlarının nizalı parsel yönünü ne biçimde ve kimin yeri olarak sınır gösterdiği incelenmeli, dava konusu taşınmazın davalı tarafın dayandığı ve tespitte esas alınan vergi kayıtlarının kapsamında kalmadığı anlaşıldığı takdirde yeterli biçimde zilyetlik araştırması yapılmalı, taşınmazın öncesinde tarafların ortak miras bırakanı ...'a mı yoksa davalı tarafın yakın miras bırakanı ...'a mı ait olduğu yolunda bilirkişi ve tanıklardan olaylara dayalı bilgi alınmalı, uzman bilirkişi fen memurundan keşfi izlemeye, bilirkişi sözlerini denetlemeye, elverişli, ayrıntılı, gerekçeli rapor alınmalı, bundan sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir hüküm kurulmalıdır.

Mahkemece bu olgular gözardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz, davalı ... ve arkadaşlarının temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde ilgililerine iadesine, 08.10.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1464, Karar No: 2016/7905, Tarih: 20.06.2016

**23. Ceza Dairesi         2016/1464 E.  ,  2016/7905 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dikili ağaç, fidan veya bağ çubuğuna zarar verme

HÜKÜM : Düşme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıkların olay tarihinde kazı yaptıkları arazide mağdurlar Tunç Çakın'ın arazisinde bulunan 5 erik ağacı, 3-4 adet vişne ağacı ile mağdur İsmail Tunca'nın arazisinde bulunan 4 adet vişne ve 1 adet elma ağacını kökünden sökerek zarar verdikleri iddia olunan olayda;

Sanıkların eyleminin TCK'nın 152/1-c maddesinde düzenlenen mala zarar verme suçunun nitelikli hali kapsamında olduğu, soruşturulmasının ve kovuşturulmasının şikayete bağlı olmadığı gözetilmeden suç mağdurlarının şikayetten vazgeçmiş olması gerekçesiyle düşme kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, üst Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 20.06.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7577, Karar No: 2023/6037, Tarih: 09.10.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/7577 E.  ,  2023/6037 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/10 E., 2015/76 K.

SUÇLAR : Çocuğun cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmî onama, kısmî bozma

Suça sürüklenen çocuklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İnegöl Cumhuriyet Başsavcılığının 22.01.2015 tarih ve 2015/28 soruşturma numaralı iddianamesi ile suça sürüklenen çocuk ...'ın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası uyarınca cezalandırılması için kamu davası açılmıştır.

2. İnegöl Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.05.2015 tarihli ve 2015/10 Esas, 2015/76 Karar sayılı kararı ile;

a) Suça sürüklenen çocuk ...'ın çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine,

b) Suça sürüklenen çocuk ...'ın çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 31 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 4 yıl 8 ay 7 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan aynı Kanun'un 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (b) ve (f) bentleri, beşinci fıkrası, 31 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 51 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezasının ertelenmesine,

c) Suça sürüklenen çocuk ...'nın çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 31 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 5 yıl, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan aynı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (b) ve (f) bentleri, beşinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 31 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 4 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 07.01.2019 tarihli ve 14-2015/251307 sayılı, suça sürüklenen çocuk ...'ın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası uyarınca cezalandırılması, suça sürüklenen çocuk ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğinden bahisle bozulması, suça sürüklenen çocuk ..., ..., ... hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan kurulan mahkûmiyet hükümleri ile ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün onanması görüşlerini içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Suça Sürüklenen Çocuk ... Müdafiinin Temyiz İsteği

Suça sürüklenen çocuğun isnat edilen suçla ilgisinin olmaması ve lehe hükümlerin uygulanmaması nedeniyle kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

B. Suça Sürüklenen Çocuk ... Müdafiinin Temyiz İsteği

Suça sürüklenen çocuğun isnat edilen suçla ilgisinin olmaması ve lehe hükümlerin uygulanmaması nedeniyle kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

C. Suça Sürüklenen Çocuk ... Müdafiinin Temyiz İsteği

Katılan mağdurun beyanından başka delil bulunmaması ve suça sürüklenen çocuğun bu suçu işlediğinin sabit olmaması nedeniyle kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

D. O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İsteği

Okul bahçesinde gerçekleşen ilk olayda suça sürüklenen çocuklar ... ve ...’nın katılan mağduru hile ile kandırarak olay yerine götürdüklerine, burada tehdit ve zorla alıkoydukları sabit olduğundan suça sürüklenen çocuk ... hakkında 5327 sayılı Kanun’un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası uyarınca hüküm kurulmasına, diğer suça sürüklenen çocuk ... hakkında bu suç yönünden teşditin derecesinin arttırılmasına, yine yaylada gerçekleşen ikinci olayda suça sürüklenen çocuk ...’nın katılan mağduru evine götüreceğini söyleyerek diğer suça sürüklenen çocuk ...’ın yanına getirmesine, burada istismar eylemini gerçekleştirmeleri, olayın bir plan dahilinde iştiraken işlendiğinin sabit olması nedeniyle suça sürüklenen çocuk ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan mahkumiyet hükmü kurulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR