muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2005/28, Karar No: 2005/71, Tarih: 16.02.2005

*Ne var ki basının bu ayrıcalık taşıyan konumu ve özgürlüğü, tüm özgürlüklerde olduğu gibi sınırsız değildir. Bundan dolayıdır ki, yayınlarında kişilik haklarına saygı göstermesi ve gerek Anayasanın Temel Hak ve Özgürlükler bölümünde yer alan ve gerekse MK.nun 24 ve 24/a maddesinde ve yine özel yasalarda güvence altına alınmış bulunan kişilik haklarına saldırıda bulunmaması da yasal ve hukuki bir zorunluluk ve gerekliliktir.*

*Açıklanan bu yasal düzenlemelerden ve yargısal uygulamalardan da anlaşılacağı üzere, basının özgürlüğü ile kişilerin, kişilik değerlerinin karşı karşıya geldiği, diğer bir anlatımla, hukuk düzenince koruma altına alınan yararların birbirine karşı çatışma içinde bulundukları biçiminde bir görünümün var olduğu kanısı uyanmaktadır.*

*Halbuki hukuk düzeninin, çatışan iki değeri aynı zamanda koruma altına alması düşünülemez. Aksi halde hukukun kendisi, kendi kuralları ile çatışmış olur. Aslında, yapılan düzenleme, hukukun diğer temel kavramları ile birlikte incelendiğinde, iki yararın aynı anda ve aynı olayda birbiri ile çatışmadıkları, somut olaydaki olgular itibariyle koruma altına alınmış bulunan bu iki değerden birinin diğerine üstün tutulması gerektiği anlaşılacaktır. Bunun sonucunda da, daha az üstün olan yarar, daha çok üstün tutulması gereken yarar karşısında, o olayda ve o an için hukuk düzenince korumasız kalmasının uygunluğu kabul edilecektir.*

*Bunun için temel ölçüt, kamu yararıdır. Diğer bir anlatımla yayın, salt toplumun yararı gözetilerek yapılmalıdır. Toplumun çıkarı dışında hiçbir kişisel çıkar, gerçeklerin yanlış olarak sunulmasına neden olmamalıdır. Haber olduğu biçimi ile verilmeli ve kişisel katkı yer almamalıdır. Gerek yazılı ve gerekse görsel basının bu işlevini yerine getirirken, özellikle yayının gerçek olmasını, yayında kamu yararı bulunmasını, toplumsal ilginin varlığını, konunun güncelliğini ve haber verilirken özle biçim arasındaki dengeyi de korumalıdır. Bu ilke ve kurallar gözetilmeden yapılan yayın hukuka aykırılığı oluşturur ve böylece kişilik hakları saldırıya uğramış olur. Aksi bir yayının ise, gerek Anayasa ve Basın Yasası ve gerekse basının genel işlevi karşısında hukuka uygun olduğu, kişilik değerlere saldırı teşkil etmediği kabul edilmelidir.*

*Yine basın, objektif sınırlar içinde kalmak suretiyle yayın yapmalıdır. O an için o olay veya konu ile ilgili olan, görünen bilinen her şeyi araştırmak, incelemek ve olayları olduğu biçimi ile yayınlamalıdır. Bu işlevi ile gerek yazılı ve gerekse görsel basın, somut gerçeği değil, o anda belirlenen ve var olan ve orta düzeydeki kişilerce de yayının yapıldığı biçimi ile kabul edilen olguları yayınlamalıdır. O anda ve görünürde var olup da sonradan, gerçek olmadığı anlaşılan olayların ve olguların yayınından basın sorumlu tutulmamalıdır.*

*Dava konusu edilen yayında; hakkında olumsuz bilgi alınan bazı memurların pasif görevlere atandığı belirtilerek davacının da bu şekilde eski görev yerine döndüğü anlatılmıştır. Davacı kendi isteği ile eski görev yerine dönmüş olduğunu, yayındaki ifade şeklinin suçlayıcı ve aşağılayıcı olduğunu iddia ederek manevi tazminat istemektedir. Davacının asıl görev yeri Sivil Savunma Müsteşarlığı olduğu halde yakın bir tarihte geçici görevlendirme ile Başbakanlıkta çalışmaya başladığı ancak yayından önceki bir tarihte kendi isteğiyle tekrar eski görevine döndüğü anlaşılmaktadır. Davacının Başbakanlıkta görevinin bürokratik, ekonomik ve sosyal açıdan daha üst düzeyde bulunması karşısında kendi isteğiyle eski görevine dönmesi dikkat çekici bir durumdur. Aynı tarihlerde gündemde olan memurlarla ilgili kararname kapsamındaki atamaların güncelliği nedeniyle bunun haber olarak verilmesi görünürdeki gerçeğe uygundur. Haberin verilişinde kullanılan ifade şeklide anlatılmak istenen amaca uygundur. Bu nedenle de yayın hukuka uygunluk sınırları içinde kaldığından davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde manevi tazminata hükmedilmiş olması bozmayı gerektirmiştir*...)

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

**TEMYİZ EDENLER** : 1-Davalılar U.Basın Gazetecilik Matbaacılık ve Yayıncılık A.Ş. ve S... A... vekili

2-Davalı D. K. vekili

**HUKUK GENEL KURULU KARARI**

Hukuk Genel Kurulu’nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okuduktan sonra gereği görüşüldü:

**Dava**, yayın yoluyla kişilik haklarına saldırı iddiasına dayalı manevi tazminat istemine ilişkindir.

**A-DAVACININ İSTEMİNİN ÖZETİ:**

**TEMYİZ EDENLER** : 1-Davalılar U.Basın Gazetecilik Matbaacılık ve Yayıncılık A.Ş. ve S... A... vekili

2-Davalı D. K. vekili

**HUKUK GENEL KURULU KARARI**

Hukuk Genel Kurulu’nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okuduktan sonra gereği görüşüldü:

**Dava**, yayın yoluyla kişilik haklarına saldırı iddiasına dayalı manevi tazminat istemine ilişkindir.

**A-DAVACININ İSTEMİNİN ÖZETİ:**

Davacı vekili;Müvekkilinin Sivil Savunma Müsteşarlığı’nda uzman olarak görev yaptığını, bundan önce de kamu sektöründe üst düzey yöneticilik yaparak başarılı hizmetler verdiğini; Marmara depremi sonrasında kurulan *“Proje Uygulama Birimi”nde* yürütülen çalışmalara katılmak üzere 1.6.2000 tarihinde Başbakanlık emrinde geçici olarak görevlendirildiğini, fakat Proje Uygulama Biriminin oluşumuna ilişkin çalışmaların tamamlanamaması nedeniyle müvekkilinin isteği doğrultusunda geçici görevi sona erdirilerek, Savunma Sanayii Müsteşarlığındaki aslî görevine iade edildiğini; Ancak, Star Gazetesinin 18 Eylül 2000 tarihli nüshasında, davacının asli görevine iade işleminin gerçek dışı iddia ve isnatlar ile çarpıtılarak haber yapıldığını; Gazetenin birinci ve onbeşinci sayfalarında *“Sonbahar temizliği” ve “ 8 memur temize havale”* başlıkları ile yayınlanan haberde, müvekkilinin Devlet aleyhine faaliyetde bulunduğu, hakkında olumsuz bilgi alındığı, Başbakanlıktan temizlenmesi gereken unsur olduğu ve irticai faaliyetlere karıştığı şeklindeki izlenimin kasıtlı olarak verildiğini; Yazıda seçilen cümlelerin, müvekkiline kasıtlı ve haksız saldırı niteliğinde bulunduğunu ileri sürerek, 10.000.000.000 TL. manevi tazminatın, 18.9.2000 yayın tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesini istemiştir.

**B-DAVALININ CEVABININ ÖZETİ:**

Davalılar vekili; Dava konusu haberin doğru olup; Başbakanlık Personel ve Prensipler Genel Müdürlüğü’nden alınan bilgiler doğrultusunda oluşturulduğunu; haber yazıda memur kararnamesinin Cumhurbaşkanlığı’nca iade edilmesi üzerine, Başbakanlıkta oluşturulan Değerlendirme Komisyonu’nun çalışmaları konusunda genel bir bilgi verildiğini;yazı bir bütün olarak değerlendirildiğinde, davacının kişilik haklarını zedeleyici beyan taşımadığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

**C-YEREL MAHKEME KARARININ ÖZETİ:**

Yerel mahkeme; *“Dava konusu haberin gerçeği yansıtmadığı, yazıda kullanılan sözlerin davacının kişiliğine ağır saldırı niteliğinde bulunduğu”* gerekçesiyle, *“davanın kısmen kabulüne,2.000.000.000 TL.manevi tazminatın haksız fiil tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline”* karar vermiştir.

**D-TEMYİZ EVRESİ, BOZMA KARARI VE DİRENME:**

**C-YEREL MAHKEME KARARININ ÖZETİ:**

Yerel mahkeme; *“Dava konusu haberin gerçeği yansıtmadığı, yazıda kullanılan sözlerin davacının kişiliğine ağır saldırı niteliğinde bulunduğu”* gerekçesiyle, *“davanın kısmen kabulüne,2.000.000.000 TL.manevi tazminatın haksız fiil tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline”* karar vermiştir.

**D-TEMYİZ EVRESİ, BOZMA KARARI VE DİRENME:**

Davalılar vekilince temyiz edilen karar, Özel Daire’ce yukarıda yazılı gerekçeyle bozulmuş; Yerel mahkeme *“dava konusu yayının davacının kişilik haklarına saldırı teşkil ettiği ve basın özgürlüğü sınırları içerisinde değerlendirilemeyeceği”* gerekçesiyle önceki kararında direnmiştir.

**E-MADDİ OLAY:**

Dosya içeriğine göre, davacı O. H.’nun asıl görev yeri Savunma Sanayii Müsteşarlığı olup, 06.06.2000 tarihinde Başbakanlık emrinde geçici olarak görevlendirilmiş, dava konusu 18.09.2000 tarihli yayından önce kendi isteğiyle asli görevine dönmüştür.

Star Gazetesinin 18.09.2000 tarihli nüshasında *“Sonbahar Temizliği” ve “8 Memur Temize Havale”* başlığı altında yayınlanan haber yazıda; Başbakanlıkta oluşturulan Değerlendirme Komisyonu’nca 8 memurun sakıncalı bulunduğu, aktif görevden alınıp, pasif göreve atandıkları; hakkında olumsuz arşiv bilgisi ya da müfettiş raporu bulunan memurların eski kurumlarına iade edildiği; bu memurlar arasında irticaî faaliyette bulunanlar, 12 Eylül döneminde MHP davasında yargılanlar ve kendi isteğiyle eski kurumlarına dönenlerin de bulunduğu, belirtildikten sonra; Oğuz Hamşioğlu Başbakanlık Müsteşarlığında görevli iken, hakkında *“olumsuz*” bilgi alınması nedeniyle Savunma Sanayii Müsteşarlığı’na *“yollandığı*” yazılmıştır.

**F-GEREKÇE:**

Özel Daire ile Yerel mahkeme arasındaki uyuşmazlık; dava konusu 18.09.2000 tarihli yayının, hukuka uygunluk sınırları içinde kalıp kalmadığı, dolayısıyla davacı lehine manevi tazminata hükmedilmesinin gerekip gerekmediği noktasındadır.

Uyuşmazlığın çözümüne geçilmeden önce, basın özgürlüğünün mahiyeti üzerinde durulmasında yarar vardır.

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 28'nci maddesi uyarınca basın özgürdür. Kamuyu ilgilendiren konularda, okuyucuyu objektif ve gerçekleri yansıtarak aydınlatma, yöneticileri eleştirme, uyarma, kınama, gereğinde toplumun denetlenmesine aracı olma, özgür basının ödevidir.Basının yansız ve özgür olarak haber verme, eleştirme ve kamuoyunu aydınlatmaya ilişkin fonksiyonunu yerine getirebilmesi bazı ayrıcalıkları gerektirir. Ancak, ne basın özgürlüğü ne de bu özgürlüğün sonucu tanınan ayrıcalıklar sınırsız değildir. Tüm özgürlüklerde olduğu gibi, basın özgürlüğünün de kişi ve toplum yararı açısından sınırlanacağı tartışmasızdır.Kişinin onur ve saygınlığının korunmasına ilişkin Medeni Kanunun 24'üncü maddesi ile Borçlar Kanunu'nun 49'uncu maddesi, Anayasa'nın 28'nci maddesinde düzenlenen basın özgürlüğünün, özel hukuk alanında sınırlamasıdır.

Gerek öğretide ve gerekse uygulamada; Basının haber verme fonksiyonunu yerine getirirken kullanacağı bu hakların sınırı; gerçeklik, kamu yararı ve toplumsal ilgi, güncellik, konu ile ifade arasında düşünsel bağlılık kuralları ile belirlenmiştir.Bu kurallardan birisine aykırı davranılmış ise haber verme hakkının kullanıldığından ve hukuka uygunluktan söz edilemez.

Bu bağlamda, az yukarıda sözü edilen *“konu ile ifade arasında düşünsel bağ bulunması”* gereğine ilişkin kural; haber gerçeği yansıtsa bile, kullanılacak dil ve ifadenin, yapılacak niteleme ve yorumun, haberin verilişinin gerektirdiği ve zorunlu kıldığı biçim ve ölçüde yapılmasını öngörür. Şayet haberin verilişinde gerekli, yararlı ve ilgili olmayan beyan, tavsif ve değerlendirmelere gidilerek, haberin içeriği ile uygun düşmeyen tahrik edici, yalın bir okuyucu ya da toplumda husumet ve kuşku yaratıcı dil ve ifade kullanılacak olursa Borçlar Kanunu'nun 49/1'inci maddesinin *"kişisel varlığa ağır saldırı", "ağır kusur"* ve *"hukuka aykırılık"* unsurları teşekkül eder.

Bu açıklamalar çerçevesinde somut durum değerlendirildiğinde; asli görev yeri Savunma Sanayii Müsteşarlığı olan davacının, Başbakanlık emrinde geçici olarak görevlendirildiği ve yayından önceki bir tarihte kendi isteğiyle eski görevine iade edildiği konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Ancak; maddi olaya ilişkin yayınlanan yazı, gerek bütünüyle, gerekse, *“Hakkında “olumsuz” bilgi alınan 8 memur sakıncalı bulundu. Bu 8 memur, aktif görevden alınıp pasif göreve atandı.... Komisyon, hakkında olumsuz arşiv bilgisi ya da müfettiş raporu bulunan memurları Başbakanlıktan uzaklaştırmaya başladı bile.... Bu memurlar arasında irticaî faaliyette bulunanlar, 12 Eylül döneminde MHP davasında yargılananlar... var. İşte dönen memurlar: O.H.:Başbakanlık Müsteşarlığı’nda görevliydi. Hakkında “olumsuz” bilgi alındı. Savunma Sanayii Müsteşarlığı’na yollandı”* tarzındaki tefsir, tavsif ve değerlendirmelerin, davacıyı incitici, küçük düşürücü bir üslupla yazıldığı hususunda duraksama bulunmamaktadır. Yazıda, davacının eski görev yerine iade işlemi dile getirilirken; davacı, hakkında “*olumsuz”* bilgiler bulunan ve bu sebeple Başbakanlıktaki görevinden uzaklaştırılan bir kimse olarak tanıtılmak istenmiştir.

Bu bakımdan, yayında özle biçim arasındaki denge aşılmıştır. Amacı aşan, konu ile ifade arasında düşünsel bağ bulunmayan davaya konu haberin hukuka uygun sayılmasına olanak bulunmadığından;mahkemece davacı yararına manevi tazminata hükmedilmesi usul ve yasaya uygun olup, direnme kararı bu bakımdan yerindedir.

Ne var ki, hükmedilen tazminat miktarı Özel Daire’ce incelenmediğinden, bu yönün incelenmesi için dosya Özel Daire’ye gönderilmelidir.

**S O N U Ç :** Yukarıda açıklanan nedenlerle yerel mahkemenin direnmesi yerinde görüldüğünden, davalılar vekilinin manevi tazminat miktarına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın **4.HUKUK DAİRESİNE GÖNDERİLMESİNE,** 16.02.2005 gününde oyçokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/31919, Karar No: 2017/276, Tarih: 17.01.2017

**7. Ceza Dairesi         2014/31919 E.  ,  2017/276 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı Yasaya Muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Dosya kapsamına göre, suç konusu 26 kutu 200'lük makaron ile 53 paket nargile tütünü yönünden suçtan zarar gören ...'nin dava ve duruşmadan haberdar edilmediği gibi gerekçeli kararın da anılan idareye tebliğ edilmediği anlaşılmakla; gerekçeli kararın usulüne uygun olarak ...'ne tebliği ile temyiz edilmesi halinde bu hususta ek tebliğname düzenlendikten sonra iadesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 17/01/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/16061, Karar No: 2010/79, Tarih: 18.01.2010

**9. Ceza Dairesi         2008/16061 E.  ,  2010/79 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kasten yaralama, Mala zarar verme

Hüküm : 1-Sanık ... hakkında: 5237 sayılı TCK'nın 151/1, 52. maddeleri uyarınca mahkumiyet (100 TL adli para cezası)

2-Sanık ... hakkında: 5237 sayılı TCK'nın 86/2, 52, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet (100 TL adli para cezası),

3-Sanık ... hakkında: 5237 sayılı TCK'nın 86/2, 52; 151/1, 52. maddeleri uyarınca mahkumiyet (200 TL adli para cezası)

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1412 sayılı CMUK'nın 305. maddesindeki temyiz sınırı ve hükmolunan para cezalarının miktarı karşısında kararın kesin olması nedeniyle sanıkların temyiz isteklerinin CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE, 18.01.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5905, Karar No: 2019/11873, Tarih: 11.12.2019

**17. Hukuk Dairesi         2018/5905 E.  ,  2019/11873 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalılar İstanbul Vergi Dairesi Başkanlığı adına Muhakemat Müdürlüğü ve ... Film Yapım San. Tic. A.Ş aralarındaki dava hakkında İstanbul 5.Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 04.11.2008 gün ve 2008/28-2008/202 sayılı hükmün Dairenin 13.09.2018 gün ve 2016/4472-2018/7766 sayılı kararı ile onanmasına karar verilmiş olup, süresi içinde davalı İstanbul Vergi Dairesi Başkanlığı adına Muhakemat Müdürlüğü vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dosya içeriğine, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre 6100 Sayılı HMK.nin geçici 3.maddesinin 2.fıkrası delaletiyle 1086 Sayılı HUMK.nin 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, aynı Yasanın 442. maddesi uyarınca 384,00 TL para cezasının davalı İstanbul Vergi Dairesi Başkanlığı adına Muhakemat Müdürlüğün'den alınarak Hazineye gelir kaydettirilmesine ve 492 sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi uyarınca davalı İstanbul Vergi Dairesi Başkanlığı adına Muhakemat Müdürlüğün'den harç alınmamasına 11/12/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/8039, Karar No: 2008/11909, Tarih: 25.09.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/8039 E.  ,  2008/11909 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tesbitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Köyü 155 ada 8 parsel sayılı 774 m2 yüzölçümündeki taşınmaz fındık bahçesi niteliğiyle, öncesinde dava dışı 144 ada 47 ila 50, 155 ada 1 ila 12 ve 161 ada 1, 162 ada 1 ila 8, 163 ada 1 ila 11 sayılı parsellerin bir bütün olarak Mayıs 1289 Yoklama tarih 96 sıra numaralı sicilden gelen K.Sani 1323 tarih 17 sıra numaralı tapu kaydı ve bu kayıtın tedavülü kapsamında kaldığından söz edilerek ... adına tesbit edilmiştir. Orman Yönetimi taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece davanın REDDİNE, Çekişmeli parselin tesbit gibi tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 Sayılı Yasanın 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli taşınmazın bulunduğu köyde sınırlandırılacak orman bulunmadığına ilişkin olarak tek sayfa çalışma tutanağı düzenlenmiştir.

Aynı gün Dairede temyiz incelemesi yapılan ve bir birine bitişik yada yakın bölgedeki taşınmazlar hakkında, Orman Yönetimi tarafından gerçek kişiler aleyhine orman iddiası ile açılan kadastro tesbitine itiraz davalarına ilişkin dava dosyalarında; birkaç dönüm yüzölçümündeki değişir sınırlı tapu kayıtları dayanak gösterilerek kayıt miktarından çok fazla gerçek kişiler adına tesbit tutanaklarının düzenlendiği görülmektedir. 1959 tarihli memleket haritası, 1971 yılında düzenlenen Amenajman haritası ve 1954 yılında çekilmiş hava fotoğraflarının uygulanmasına dayalı keşif sonucu Orman Yüksek mühendisi bilirkişi ... tarafından düzenlenen raporlarda, dava konusu edilen taşınmazların tamamına yakınının, memleket haritasında meyve sembollü alan yada küçük yapraklı ağaç sembollü yeşil alan olarak nitelendirildiği, bazı parseller üzerinde 30, 40 ve bazı parseller üzerinde ise 50 yaşına varan kızıl ağaçlar, akasya yada benzeri ağaçların sonradan emekle yada doğal tohumlama yoluyla yetiştiği, fındıkların yetiştirilmesini kolaylaştırmak için dikildiği, bu ağaçların kapalılık oluşturmadığı, kapalılığın en fazla % 10 (0.1) olduğu, taşınmazların öncesi tarla olarak kullanılırken, daha sonra fındık yetiştirildiği, taşınmazların üzerindeki fındık ağaçları ve çevre yapı gözetildiğinde taşınmazların eski tarihli haritalarda orman olarak nitelendirildiğinin söylenemeyeceği, tarım alanı olarak nitelendirildiği, bu özellikleri nedeniyle orman sayılmayan yerlerden olduğu, Fen elemanı bilirkişi tarafından düzenlenen raporda dava konusu taşınmazların kadastro tesbitine esas alınan tapu kayıtlarının çekişmeli parseli kapsadığı bildirilmiş, Mahkemece bu bilirkişi raporlarına dayanılarak hüküm kurulmuşsa da, yapılan inceleme ve araştırma yetersizdir

. Şöyle ki; aynı yerleşim yerine ait aynı gün yada yakın günlerde Dairede temyiz incelemesi yapılan dava dosyalarında hükme dayanak yapılan ve aynı uzman bilirkişi tarafından düzenlenen raporlarda; davaya konu edilen taşınmazların öncesinin tarla olduğu, daha sonra fındık yetiştirildiği veya orman ağacı olmayan ağaçların yetiştirildiği, taşınmazların üzerindeki sayısı ve kapalılığı teknik ve somut olarak açıklanmayan fındık ağaçlarının, 1959 yılında memleket haritasının düzenlenmesinde etkili olabilmesi, başka deyişle dikkate alınabilmesi için, keşifin yapıldığı 2006 yılına göre en az 60 yaşında olması gerektiği gözetilmeden, dosyaların çoğunluğunda dava konusu edilen taşınmazlar üzerinde bulunan 30 - 40- 45 (birkaç dosyada 50-55) yaşlarında olduğu bildirilen fındık ağaçları nedeniyle taşınmazların memleket haritasında yeşil ile renklendirilerek, küçük yapraklı ağaç sembolü ile nitelendirildiği, orman olarak nitelendirilmediği bildirilmiş, farklı dosyalarda dava konusu edilen ve memleket haritasında aynı yada bir birine yakın yerde aynı sembollerin ve renklendirmenin bulunduğu bölümde işaretlenen taşınmazların, uzman bilirkişi tarafından bir kısım dosyada yeşil renkli meyve sembollü alan, bir kısım dosyada ise küçük yapraklı ağaç sembolü ile nitelendirildiği söylenmiş, bir kısım dosyada dava konusu edilen taşınmazların memleket haritasında meyveli ağaç sembollü yeşil alan olarak nitelendiği bildirilmesine karşın, bu taşınmazlarda keşif günü itibariyle hiç meyve ağacı yada fındık ağacı bulunmadığı ve tamamen diğer cinsteki ağaçlardan oluşan ağaçlık niteliğinde olduğu aynı raporda bildirilmiş, memleket haritasının düzenlenmesinde kullanılan hava fotoğraflarının çekildiği 1954 yılında yada daha önce tarla niteliğinde olan ve sonradan fındık dikilen taşınmazların memleket haritasında yeşil ile boyanarak gösterilemeyeceği göz ardı edilmiştir. Hükme dayanak yapılan uzman bilirkişi raporu bu çelişkilere açıklama getirecek nitelikte olmadığı gibi; taşınmazlar üzerinde bulunduğu bildirilen gerek fındık ağaçlarının gerek kızıl ağaç ve akasya gibi ağaçların, sayıları, yaşları kapalılıkları ve hakim ağaç türleri tek tek sayılmak suretiyle teknik olarak hesaplanmadan soyut tahmini rakamlarla ifade edilmiş, bir çok dosyada, uzman bilirkişinin çekişmeli taşınmazları, renk ve semboleri fark edilemeyecek derecede yıpranmış memleket haritası renkli fotokopisinde ok ile göstermek suretiyle işaretlediği yerle, memleket haritası ve kadastro paftasını çakıştırmak suretiyle düzenlediği krokide çekişmeli taşınmazları memleket haritasında gösterdiği yerler çelişmektedir. Yine bir kısım dosyada taşınmazların memleket haritasında işaretlendikleri yerde meyve ağacı sembolü bulunmayıp yapraklı orman ağacı sembolü bulunduğu halde, bu taşınmazların ne şekilde meyvelik olarak nitelendirildiği hususunda da yeterli açıklama yapılmamıştır

. Yine bir kısım dosyada taşınmazların memleket haritasında işaretlendikleri yerde meyve ağacı sembolü bulunmayıp yapraklı orman ağacı sembolü bulunduğu halde, bu taşınmazların ne şekilde meyvelik olarak nitelendirildiği hususunda da yeterli açıklama yapılmamıştır. Ayrıca, in ve kah gibi değişebilir nitelikte sınır içeren 1, 2, 4 dönüm yüzölçümündeki eski tarihli tapu kayıtlarının bu taşınmazları ne şekilde kapsadığı, taşınmazların tapu kayıtlarının yüzölçümü ile kapsadığı alanlar içinde kalıp kalmadıkları irdelenmemiş, mahkemece tüm bu çelişki ve yetersizlikler üzerinde durulmamıştır.