muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/4575, Karar No: 2013/24415, Tarih: 16.12.2013

Öte yandan, 6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 312. maddesine göre, "Anonim şirketlerin esas mukavelesiyle tayin veya umumi heyetçe intihap edilmiş en az üç kişiden ibaret bir idare meclisi bulunur. İdare meclisi pay sahibi aza ortaklardan teşekkül eder. Ancak pay sahibi olmıyan kimseler aza seçildikleri takdirde bunlar pay sahibi sıfatını kazandıktan sonra işe başlıyabilirler. Pay sahibi olan hükmi bir şahıs idare meclisi azası olamaz. Fakat hükmi şahsın temsilcisi olan hakiki şahıslar idare meclisine aza seçilebilirler." 317. maddesine göre, "Anonim şirket idare meclisi tarafından idare ve temsil olunur." hükümleri çerçevesinde; pay sahibi olan tüzel kişilerin AŞ. yönetim kurulu olamayacakları belirgin olup, tüzel kişinin temsilcisi sıfatıyla AŞ. yönetim kurulu üyesi olan hakiki şahısların, idare ve temsil yetkilerine göre yukarıda değinilen AŞ. prim borçlarından kişisel olarak müştereken ve müteselsilen sorumlu olduklarının belirgin olmasına göre, davalının vekilinin temyiz itirazlarının reddi gerekir.

Davacının vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Yargılama giderleri (hüküm tarihinde yürürlükte bulunan) 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 323. maddesinde sayılarak, (ğ) bendinde vekâlet ücretine de yer verilmiştir.

29.05.1957 gün ve 4/16 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında da belirtildiği üzere, karşı tarafa yüklenmesi gereken ve yargılama giderlerinden olan vekâlet ücretine, diğer yargılama giderlerinde olduğu gibi mahkemece kendiliğinden (resen) hükmedilmesi gerekir.

Kanunda yazılı hâller dışında, yargılama giderlerinin, aleyhine hüküm verilen taraftan alınmasına karar verilir (HMK m. 326/I). Davada iki taraftan her biri kısmen haklı çıkarsa, mahkeme, yargılama giderlerini tarafların haklılık oranına göre paylaştırır(HMK m. 326/2).

Hukuk Muhakemeleri Kanununun 326. maddesinde tarafların kusuru değil, davada haklı çıkma oranları göz önünde tutulmuştur.

Eldeki davada; talebin tamamı kabul edilmiş olmakla davalı haksız çıkmıştır. Bu nedenle de, haklı çıktığı belirgin olan davacı lehine, avukatla temsil edildiğinden, karar tarihi itibariyle yürürlükte olan tarife uyarınca vekalet ücretine karar verilmesi gerekir.

Öte yandan, 1136 sayılı Avukatlık Kanunu’nun 168. maddesinde, “Türkiye Barolar Birliği Yönetim Kurulunca, baro yönetim kurullarının teklifleri de göz önüne alınmak suretiyle uygulanacak tarife o yılın Ekim ayı sonuna kadar hazırlanarak Adalet Bakanlığına gönderilir. (Ek cümle:16.06.2009 - 5904 S.K./35.mad) Şu kadar ki hazırlanan tarifede; genel bütçeye, il özel idareleri, belediye ve köylere ait vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler ve bunların zam ve cezaları ile tarifelere

ilişkin davalar ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun uygulanmasından doğan her türlü davalar için avukatlık ücreti tutarı maktu olarak belirlenir.

ilişkin davalar ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun uygulanmasından doğan her türlü davalar için avukatlık ücreti tutarı maktu olarak belirlenir.

Avukatlık ücretinin takdirinde, hukuki yardımın tamamlandığı veya dava sonunda hüküm verildiği tarihte yürürlükte olan tarife esas alınır.” düzenlemesi yer almakta olup; açık yasal düzenleme karşısında, 6183 sayılı Yasanın uygulanmasından kaynaklanan davada, davacı lehine mahkeme için öngörülen maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gereğinin gözetilmemiş olması; usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ : Hükme "1200,00 TL. avukatlık ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine" ibaresi yazılarak eklenmesine ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 16.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/6937, Karar No: 2008/8148, Tarih: 07.07.2008

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2008/6937 E.  ,  2008/8148 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairemizce verilen önceki geri çevirme kararı üzerine Melikgazi Belediye Başkanlığından gelen 5.6.2008 günlü yazıda bilirkişi kurulunca somut emsal olarak alınan 2 parsel numaralı taşınmazın emsal alınan 27.12.2001 günlü satışından önce imar düzenlemesi gördüğü, Melikgazi Tapu Sicil Müdürlüğünden gelen 5.6.2008 günlü yazıda ise bilirkişi kurulunca somut emsal olarak alınan 2 parsel numaralı taşınmazın emsal olarak alınan 27.12.2001 günlü satışından önce 2981 sayılı Yasa uygulamasına tabi olduğu, imar düzenlemesi görmediği belirtilmiştir.

Tapu Sicil Müdürlüğü ve Belediye Başkanlığından gelen bu yazılar arasındaki çelişkinin giderilmesi için yazı örneklerinin bu kurumlara gönderilerek çelişkinin nereden kaynaklandığının sorulması ve emsal alınan 2 parsel numaralı taşınmazın 27.12.2001 günlü satışından önce İmar Yasası hükümleri çerçevesinde imar düzenlemesi görüp görmediğinin görmüş ise hangi tarihte ve ne miktarda gördüğünün sorulup alınacak yazı cevaplarının dosya içerisine getirtilmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 07.07.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/29233, Karar No: 2014/4133, Tarih: 20.02.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/29233 E.  ,  2014/4133 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İspir Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/10/2012

NUMARASI : 2012/217-2012/401

Taraflar arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava konusu taşınmazın ve emsal olarak incelenen taşınmazların Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan metrekare değerlerinin getirtilmesi için dosyanın geri çevrilmesi üzerine; dosyaya gönderilen İspir ilçesi Çamlıkaya Belediyesinin yazısında, dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 2012 yılındaki emlak vergisine esas metrekare değerinin yine bildirilmediği anlaşıldığından, taşınmazın Arsa Metrekare Rayiç Bedel Takdiri Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas metrekare değerinin ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden araştırılmasından,

Sonra, alınacak cevapla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine 2. kez GERİ ÇEVRİLMESİNE, 20.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9856, Karar No: 2014/21210, Tarih: 29.09.2014

**8. Ceza Dairesi         2014/9856 E.  ,  2014/21210 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Katılan kurumun 16.01.2013 tarihli yazısından, 07.02.2008 tarihine kadar ödenen taksit miktarı toplamının, bilirkişi tarafından belirlenen usulsüz elektrik bedelini karşıladığı gözetildiğinde, 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanunun Geçici 2. maddesinin l. fıkrası yollamasıyla aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca, sanık hakkında ''ceza verilmesine yer olmadığı'' kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle (BOZULMASINA), yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, 5320 sayılı yasanın 8. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanı- larak karar verilmesi mümkün bulunduğundan, ''6352 sayılı Yasanın Geçici 2/2 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/4-(a) maddeleri uyarınca sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına'' karar verilmek suretiyle hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 29.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5465, Karar No: 2024/1886, Tarih: 28.02.2024

**8. Ceza Dairesi         2022/5465 E.  ,  2024/1886 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/158 E., 2022/128 K.

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Büyükçekmece Cumhuriyet Başsavcılığının11.01.2013 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kamu davası açılmıştır.

2.Büyükçekmece 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.09.2015 tarihli kararı ile sanıklar İbrahim ve İsmail hakkında atılı suçtan mahkumiyetlerine karar verilmiştir.

3.Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 13.01.2021 tarihli kararı ile, sanık ...'in hükümden sonra vefat etmesi nedeniyle bu hususun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması ve sanık ...'in kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma suçunun birden fazla kişiyle birlikte çocuğa karşı işlenmesi nedeniyle olayda birden fazla ağırlaştırıcı sebebin bulunması karşısında temel cezanın tayini sırasında alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi; ayrıca sanığın daha önceden katılan ...’yla evlenme isteğinin katılanın ailesi tarafından reddedildiği ve sanığın suç tarihinde yine aynı saikle katılanın hürriyetini tahdit ettiği anlaşılmakla cezasından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin beşinci fıkrası gereğince arttırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi gerekçesiyle bozma kararı verilmiştir.

4. Bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde, sanık ...'in 05.12.2015 tarihinde vefat etmiş olması nedeniyle davanın düşmesine; sanık ... hakkında atılı suçtan 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık temyiz isteminde, suçu işlemediğine, cinsel amaçla artırım yapılmasının hukuka aykırı olduğuna, Adli Tıp Kurumu raporunun dikkate alınmadığına, tanık ve başkaca delil bulunmadığına ilişkindir.

2. Katılan Bakanlık vekili temyiz isteminde, sanık hakkında takdiri indirim nedeni uygulanmadığına, ceza miktarının az olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Dava konusu olay, sanık ...'in daha önceden mağdure ... ile evlenmek istediği, ancak reddedildiği, suç tarihinde de sanık ...'in evlenmek amacıyla mağdur ...'yı kaçırmaya karar verdiği, ağabeyi İsmail ile birlikte ...'nın okulunun önüne gittiği, okul çıkışında İbrahim'in ...'yı zorla araca çekerek aracın içerisine aldığı, daha sonra da Bağcılar'da bir yakınının evine götürdüğü ve bu suretle atılı suçu işlediği iddiasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Dava konusu olay, sanık ...'in daha önceden mağdure ... ile evlenmek istediği, ancak reddedildiği, suç tarihinde de sanık ...'in evlenmek amacıyla mağdur ...'yı kaçırmaya karar verdiği, ağabeyi İsmail ile birlikte ...'nın okulunun önüne gittiği, okul çıkışında İbrahim'in ...'yı zorla araca çekerek aracın içerisine aldığı, daha sonra da Bağcılar'da bir yakınının evine götürdüğü ve bu suretle atılı suçu işlediği iddiasına ilişkindir.

2. 07.11.2012 tarihli Adli Tıp Kurumu raporuna göre, mağdure çocuğun vücudunda eski ve yeni travmatik harici bulgu saptanmadığı, küçüğün genital ve anal muayenesinde eski ve yeni travmatik bulgu saptanmadığı, dolayısıyla vücuda organ vesair cisim sokulmasını içeren nitelikte cinsel içerikli eyleme maruz kalmış olduğunun fiziksel tıbbi bulguları saptanmadığı tespit edilmiştir.

3. 05.11.12 tarihli ihbar tutanağına göre, olaydan hemen sonra katılan ...'in abisi ... tarafından, kız kardeşinin okulun önünden sanık ... tarafından kaçırıldığını belirterek emniyete müracaatta bulunduğu anlaşılmıştır.

4. Sanık ..., olay günü mağdureye okulun köşe tarafında bulunan aracı göstererek gitmeleri gerektiğini söylediğini, mağdurenin de kendi istediği ile araca bindiğini, birlikte teyzesine ait eve gittiklerini orada kaldıklarını, ayrı odalarda kaldıklarını, suçlamayı kabul etmediğini beyan ettiği anlaşılmıştır.

5. Mağdure ..., olay günü okulun önünde yeğenini almak için beklediği sırada, arkadaşı İlknur'un dayısı sanık ... ve mütevvefa sanık ...'in arabayla yanına geldiklerini, arabadan indiklerini, açılan kapıdan İlknur'un kendisini arabaya ittiğini, sanık ...'in de arabanın içerisinden kendisini çektiğini, sanık ... ile birlikte aracın arka tarafına oturttuklarını ve bilmediği bir eve götürdüklerini, sanıklardan şikayetçi olduğunu beyan etmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Mahkemenin, gerekçesini göstermek suretiyle 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrasındaki takdiri indirim nedenlerini uygulanmasında hukuka aykırılık görülmediğinden katılan Bakanlık vekilinin itirazları reddedilmiştir.

B. Olaylar ve olgular bölümünde belirtilen hususlar ile dava dosyası kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, sanığın üzerine atılı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediğine yönelik Mahkemenin suçun sübutu ve kabulünde isabetsizlik görülmemiş olup yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından inceleme dışı mütevvefa İsmail ile fikir ve eylem birliği içerisinde birlikte gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının ve yaptırımın doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, katılan Bakanlık vekilinin ve sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Büyükçekmece 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 01.03.2022 tarihli ve 2021/158 Esas, 2022/128 Karar sayılı kararında sanığın ve katılan Bakanlık vekilinin temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık ... Bakanlık vekililinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.02.2024 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2024/15582, Karar No: 2025/1305, Tarih: 03.02.2025

**2. Ceza Dairesi         2024/15582 E.  ,  2025/1305 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR TARİHİ : 03.09.2024

SAYISI : 2023/4156 E., 2024/2011 K.

SUÇ : Mala zarar verme

KARAR : Temyiz isteminin reddine

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ek kararın onanması

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 03.09.2024 tarihli ve 2023/4156 Esas, 2024/2011 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/2. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkında kurulan istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin hükme yönelik, 5271 sayılı Kanun’un 286/2- g maddesinde yer verilen; “On yıl veya daha az hapis cezasını veya adlî para cezasını gerektiren suçlardan, ilk derece mahkemesince verilen beraat kararları ile ilgili olarak (…) istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme, sanık ... hakkında verilen bozma kararının kesin olması ile aynı Kanun’un 286/3. maddesinde belirtilen suçlar ve aynı Kanun’un 296/1. maddesinin ilgili bölümünde yer alan; “... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş ise …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder.” şeklindeki hüküm uyarınca; İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 03.09.2024 tarihli ve 2023/4156 Esas, 2024/2011 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden katılanın temyiz isteminin, aynı Kanun’un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Bodrum 7. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/200, Karar No: 2025/1674, Tarih: 19.02.2025

**10. Ceza Dairesi         2022/200 E.  ,  2025/1674 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/758 E., 2018/947 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, yukarıda belirtilen kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine gereği düşünüldü:

Sanığın, UYAP Bilişim Sisteminden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra 04.08.2024 tarihinde öldüğünün anlaşılması karşısında, sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1-a maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının aynı Kanun'un 223/8. maddesi gereği sanığın ölümü nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/2-a maddesi uyarınca Burhaniye Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,19.02.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7945, Karar No: 2018/629, Tarih: 25.01.2018

**14. Ceza Dairesi         2017/7945 E.  ,  2018/629 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Sanığın atılı suçtan mahkumiyetine dair İnegöl Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 28.03.2017 gün ve 2016/244 Esas, 2017/50 Karar sayılı hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, ilk derece mahkemesinin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdiri ile anılan hükme ilişkin Bölge Adliye Mahkemesinin kararı nazara alındığında yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Kendisini vekil ile temsil ettiren katılan Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafii ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin 12.07.2017 gün ve 2017/2042 Esas, 2017/1696 Karar sayılı istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik hükmünün 5271 sayılı CMK'nın 302/2-4. madde ve fıkrası gereğince BOZULMASINA, ancak bu hususun yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanunun 303. maddesinin verdiği yetkiye istinaden düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, İnegöl Ağır Ceza Mahkemesinin 28.03.2017 gün ve 2016/244 Esas, 2017/50 Karar sayılı hükmüne “2017 yılı Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 14/1. maddesi uyarınca belirlenen 3.960 TL maktu vekalet ücretinin sanıktan

alınarak kendisini vekille temsil ettiren katılan Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığına verilmesine” ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan ilk derece mahkemesi hükmünün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25.01.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1374, Karar No: 2022/5155, Tarih: 27.05.2022

**3. Hukuk Dairesi         2022/1374 E.  ,  2022/5155 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVALILAR : 1-..., 2-..., 3-...

VEK. AV. ...

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; davalı ...'in ... ... ... Yüksekokulunda 2007-2013 tarihleri arasında eğitim aldığını, aldığı eğitimin karşılığı olarak 18.10.2007 tarihli yüklenme senedi ile kendisine altı yıl burs verildiğini, diğer davalıların kefil sıfatı ile yüklenme senedini imzaladığını, davalı ...’in mezun olduktan sonra taahhüdüne aykırı olarak ... ... Sağlık Uygulama ve Araştırma Hastanesinde işe başlamadığını, yüklenme senedinde işe başlanmaması halinde kararlaştırılan tazminatı da ödemediğini ileri sürerek, 110.998,26 TL'nin dava tarihinden itibaren mevduata uygulanacak en yüksek faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı eldeki dava ile davalıya 18.10.2007 tarihli yüklenme senedi ile burs verildiğini, davalının taahhüdüne aykırı olarak üniversiteye ait hastanede işe başlamadığını, yüklenme senedinde kararlaştırılan tazminatı da ödemediğini ileri sürerek, 110.998,26 TL’nin tahsilini talep etmiş; davalı 657 sayılı kanun ek 35. maddesi ile mecburi hizmet yükümlülüğünün kaldırıldığını savunarak davanın reddini dilemiştir.