muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/6372, Karar No: 2020/3589, Tarih: 16.09.2020

**10. Ceza Dairesi         2020/6372 E.  ,  2020/3589 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : BAKIRKÖY 11. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

Hükümde temel ceza belirlenirken adli para cezasının ''günlüğü 30 TL'' üzerinden paraya çevrileceği belirtildiği halde TCK'nın 62. maddesi uyarınca uygulama yapıldığı sırada, gün hapis cezasının günlüğü 20 TL üzerinden paraya çevrilerek 500 TL adli para cezasına hükmedilmesi, karşı temyiz bulunmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların aşağıda belirtilenler dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1)Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi ve 7242 sayılı Kanun'un 10. maddesinde yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

2)Dosya arasına alınmış olan sanık ...'ye ait mahkeme ilamları, UYAP'ta yer alan "başka mahkemenin gerekçeli kararını görüntüleme" ekranı ve sanık ...'nin güncel adli sicil kaydı üzerinden yapılan incelemede; sanık hakkında mahkemece tekerrüre esas alınan ilamın İnegöl Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2002/846 esas 2003/44 karar sayılı ilamı olduğu belirtilmiş ise de, tekerrüre esas alınması gereken ilamın İnegöl 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2006/671 esas 2007/454 karar sayılı ilamında belirtilen 3 yıl 6 ay hapis cezası olduğunun gözetilmemesi, ayrıca tekerrür hükümlerinin uygulanması sırasında, uygulama maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nun 232. maddesinin 6. fıkrasına aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, CMUK’nın 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA; ancak bu aykırılıkların yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca giderilmesi mümkün bulunduğundan;

1)TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili bölümün hüküm fıkrasından çıkarılması ve yerine "Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli iptal kararından sonra oluşan duruma göre, sanık hakkında, 7242 sayılı Kanun'un 10. maddesi ile değişik TCK'nın 53. maddesinin 1. ve 2. fıkraları ile 3. fıkrasının birinci cümlesinin uygulanmasına" ibaresinin eklenmesi,

1)TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili bölümün hüküm fıkrasından çıkarılması ve yerine "Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli iptal kararından sonra oluşan duruma göre, sanık hakkında, 7242 sayılı Kanun'un 10. maddesi ile değişik TCK'nın 53. maddesinin 1. ve 2. fıkraları ile 3. fıkrasının birinci cümlesinin uygulanmasına" ibaresinin eklenmesi,

2) Sanık hakkında tekerrür uygulanmasına ilişkin bölümün hüküm kısmından çıkarılarak yerine '' İnegöl 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2006/671 esas 2007/454 karar sayılı ilamı ile verilen 3 yıl 6 ay hapis cezası nedeniyle TCK'nın 58. maddesinin 6. ve 7. fıkraları gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına'' ibaresinin eklenmesi,

Suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

16/09/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/12643, Karar No: 2020/6982, Tarih: 29.06.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/12643 E.  ,  2020/6982 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 05.04.2013 tarihi itibariyle duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 14.09.2013 günü yeniden işlemeye başladığı nazara alındığında;

Suça sürüklenen çocuğun olay günü saat 14:30 sıralarında, temyiz dışı suça sürüklenen çocuk ... ile birlikte, müştekinin konutu ile aynı bahçe içerisinde kiraya vermediği kapısı kilitli fazla eşyalarını sakladığı boş evindeki tüplerden birini at arabasına koydukları esnada diğer iki tüpü henüz yükleyemeden devriye görevini gerçekleştiren güvenlik güçlerince yakalanmaları şeklinde gerçekleşen eylemine uyan TCK'nın 142/1-b, 116/1, 31/3 maddelerinde belirtilen suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2 ve 67/3-4. maddeleri uyarınca hesaplanan 7 yıl 12 aylık dava zamanaşımının, suçun işlendiği 22.06.2010 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 29/06/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2003/2997, Karar No: 2003/4126, Tarih: -

21. Hukuk Dairesi 2003/2997 E., 2003/4126 K.

**21. Hukuk Dairesi 2003/2997 E., 2003/4126 K.**

**- KURUMUN ÖLÇÜMLEME HAKKI

- NOKSAN İŞÇİLİK BİLDİRİMİ

- PRİM VE GECİKME ZAMMI BORCUNUN İPTALİ VE İSTİRDAT**- 4792 S. SOSYAL SİGORTALAR KURUMU KANUNU(MÜLGA) [ Madde 6 ]

**"İçtihat Metni"**

Davacı, Kurum tarafından tahakkuk ettirilen prim ve gecikme zammı borcunun iptaline ve ödenen miktarın istirdadına karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir. Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve tetkik hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Dava noksan işçilik bildirimi nedeniyle tahakkuk ettirilen prim ve gecikme zammı ile idari para cezasının iptaline, ödemelerin yasal faiziyle birlikte tahsiline yöneliktir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş ise de bu sonuç dosya içeriğine, usul ve yasaya uygun bulunmamaktadır.

Davacı işveren sıfatıyla ihale ile aldığı iş nedeniyle istihkak bedeli üzerinden bildirilmesi gereken işçilik oranından noksan işçilik bildiriminde bulunmuş ve bu durum Kurum müfettişlerinin mahallinde yaptıkları denetim sonucu da belirlenmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 4792 sayılı Yasa'nın değişik 6. maddesinde düzenlenen Kurumun ölçümlerine hakkı kaldırılmış, ölçümleme ile ilgili esaslar yerine yeni düzenleme getiren 616 sayılı KHK. Kararnamenin Anayasa Mahkemesince iptal edilmesi ile ortaya hukuksal boşluk çıkmıştır. Yasaya karşı her hangi bir nedenle Yasa'nın öngörmüş olduğu yükümlülüklerini yerine getirmeyenlerin yasal boşluk vardır diye haklarında hiçbir işlem yapılmamasının düşünülemeyeceği Yargıtay HGK.nun 21.11.2001 tarih 965-1038 esas, karar sayılı ilamı ile de vurgulanmıştır. Mahkeme, işyeri dosyası ve müfettiş raporunun tamamını getirmeden, gerekli bilirkişi incelemesi yapmadan dayanak Yasanın iptal edildiğinden bahisle, ölçümlemenin yapılamayacağı gerekçesiyle davayı kabul etmesi isabetli değildir. Zira ölçümleme teknik konuların incelenmesini gerektiren uzmanlık işidir. Bu konuda uzman bilirkişilerin bilgilerine başvurup sonuca gidilmelidir.

Bu nedenle Mahkemeler, bildirilmesi zorunlu işçilik oranını belirlerken; iş ve işyeri belgelerini toplayıp, işin genel niteliğini, işte kullanılan teknik yöntemleri, işin büyüklüğünü, tamamlama süresini, işyeri koşullarını, istihkak tutarlarını, kısaca işçilik bildirilmesi gereken işle ilgili tüm verileri gözetmek, gerekirse emsalleriyle kıyaslamak, mahallinde bizzat işi denetlemek, kısaca işle ilgili tüm verileri dikkate alarak gerçek biçimde işçilik oranını veya miktarını saptamak zorundadır.

Bu belirleme sonucunda gerçekten noksan isilik bildirildiği saptanırsa fazla bildirilenler yönünden istem kabul edilmeli aksi halde red edilmelidir, idari para cezası kesinleştiğinden bu konuda yeniden inceleme yapılamayacağı da gözönünde bulundurulmalıdır.

Bu belirleme sonucunda gerçekten noksan isilik bildirildiği saptanırsa fazla bildirilenler yönünden istem kabul edilmeli aksi halde red edilmelidir, idari para cezası kesinleştiğinden bu konuda yeniden inceleme yapılamayacağı da gözönünde bulundurulmalıdır.

Mahkemece, öngörülen biçimde bir inceleme yapılmaksızın, salt hukuksal bir takım nedenlerle sonuca giden bilirkişi raporuna göre hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Sonuç : Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle (BOZULMASINA), 1.5.2003 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10615, Karar No: 2012/14814, Tarih: 10.12.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/10615 E.  ,  2012/14814 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : DEMRE ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 05/04/2012

Yanlar arasında görülen tapu iptal ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece, davanın reddine ilişkin olarak verilen karar davacı vekili  tarafından  yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi  raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava,  muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptal ve tescil   isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden toplanan delillerden; çekişme konusu 44 parsel sayılı taşınmazdaki 3175/6175 payın  miras bırakan F... K... tarafından davalı Ö...'e 10.06.1980, aynı taşınmazdaki 3000/6175 payın da 03.07.1986 tarihinde diğer davalı Ş...'e  satış suretiyle devredildiği anlaşılmaktadır.

Davacı, miras bırakanın yapmış olduğu temliklerin mirasçılardan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek eldeki davayı açmıştır.

Bilindiği üzere, uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa,niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türü dür. Söz konusu Muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda  yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarında ve l-4-1974 tarih 1/2 sayılı İnançları Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Medeni Kanunun 706, Borçlar Kanunun 213 ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay  sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tesbitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun içinde ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olaya gelince, tüm dosya kapsamı ve tanık beyanlarından miras bırakan tarafından davacıya devredilen bir taşınmazın bulunmadığı, davalıların da murisin denkleştirme iradesinin bulunduğu yönünde bir savunmalarının olmadığı, davacının kullandığı taşınmazın ise halen tapuda muris adına kayıtlı olduğu göz ardı edilmek suretiyle murisin mallarını mirasçıları arasında paylaştırma iradesinin bulunduğundan bahisle davanın reddine karar verilmiş olması isabetsizdir.

Hal böyle olunca, yukarıdaki ilkeler çerçevesinde taraf delillerinin toplanarak işin esasının incelenmesi ve hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirmelerle yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması doğru değildir.

Davacının temyiz itirazları yerindedir.  Kabulüyle hükmün açıklanan nedenlerden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 10.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar  verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/29849, Karar No: 2016/4934, Tarih: 18.02.2016

**13. Hukuk Dairesi         2014/29849 E.  ,  2016/4934 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı tarafından ithalatı ve pazarlaması yapılan su cihazını 07.06.2008'de davalıdan satın aldığını, ürünün montajının 10.06.2008'de yapıldığını, ertesi gün ürünün su kaçırdığını fark edip yetkili servis gönderilmesini isteğini, şirket yetkililerinin arızayı giderdiklerini söyleyip evden ayrıldıklarını, sonrasında ürünün iki kez daha su kaçırdığını ve servisin ürünün filtresini değiştirdiğini, ürün filtresinin son kez değiştirildikten sonra ertesi gün evini su bastığını ve evindeki parkelerin tamamının kullanılamaz hale geldiğini, davalı da bu durumu kabul ettiğini ve sudan nemlenen şapın kurutulması için bir şirketi görevlendirdiğini, davalının tüm uyarılara rağmen evdeki eşyaları boşaltmadan yaptırdığı kurutma neticesinde mutfak dolapları, kapı pervazları, kapılar, beyaz eşyalar, klima, televizyon gibi elektronik eşyaların zarar gördüğünü, ayakkabı, kıyafet ve kozmetik ürünlerinin kullanılamaz hale geldiğini, yapılan tespit sonucu hasar miktarının 74.450,00TL olarak belirlendiğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 5.000,00 TL manevi ve ıslahen 74.450,00TL maddi tazminatın ihtarnamenin davalıya tebliğinden itibaren işleyecek reeskont faiziyle davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, maddi tazminat davasının kısmen kabulü ile 11.770,50TL'nin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine, koşulları oluşmayan manevi tazminat talebinin reddine, karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, temyiz eden davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, temyiz eden davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı, davalıdan satın aldığı ürünün ayıbı nedeniyle evini su basması neticesinde uğradığı maddi-manevi zararları istemiş; mahkemece, birçok zararın davalı tarafından kendiliğinden giderildiği tespit edilerek, yalnızca parke ve boya için yapılan masraflar yönünden maddi tazminatın kısmen kabulüne, manevi tazminatın reddine karar verilmiştir. Davacının evini, davalının ayıplı ürünü nedeniyle su bastığı kabul edildiğine göre, hasar giderimi sırasında evde oturulamamasından, dolayısıyla dışarıda konaklama bedelinden de davalının sorumlu olması gerekir. Bu hususta, davacı delil olarak 31.08.2008 tarihli faturayı sunmuştur. O halde, mahkemece davacının konaklama bedeli yönünden de maddi tazminatın kabulüne karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeyle ve aksi düşüncelerle, yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ:(1) nolu bentte belirtilen nedenle kararı temyiz eden davacının sair temyiz itirazlarının reddine, 2-İkinci bentte açıklanan nedenlerle, temyiz olunan kararın davacı yararına BOZULMASINA, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 28.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3809, Karar No: 2016/5046, Tarih: 25.04.2016

**14. Hukuk Dairesi         2015/3809 E.  ,  2016/5046 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 09.07.2012 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 30.09.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün evrak incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, 25.04.2016 tarihinde oyçokluğu ile karar verildi.

(Muhalif)

KARŞI OY

Davacı, 69 parsel sayılı taşınmazın tapu kayıt maliki olduğunu, taşınmaz içerisinde davalılara ait 6 adet zeytin ağacı ile ilgili tapu sicilinde şerh bulunduğunu, taşınmaz içerisine zeytin işletme tesisi, fabrika yapmak istediğini bu nedenle 6 adet zeytin ağacının satılması için davalılarla görüştüğünü ancak sonuç alamadığını ileri sürerek adına kayıtlı taşınmaz içerisindeki davalılara ait 6 adet zeytin ağacı ile ilgili ortaklığın satış suretiyle giderilmesini istemiştir.

Davalılara tebligat yapılmış olup yazılı beyanda bulunmamışlardır.

Mahkemece, ortaklığın giderilmesi davaları paylı mülkiyet veya elbirliği mülkiyeti altındaki malların ortaklığının mahkeme kararı ile giderilmesine ilişkin davalar olup dava konusu taşınmaz davacı adına tam hisse olarak kayıtlı olduğu, davacı tarafın ücreti mukabilinde dava konusu taşınmaz üzerindeki zeytin ağaçlarının tapu sicilinden terkinine yönelik dava açması gerekirken ortaklığın giderilmesi davası açmış olması usul ve yasalara aykırı bulunduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir.

Bir davada olayları açıklamak taraflara, hukuki nitelendirme hakime aittir (HMK m. 33). Hakim bir davada sadece tarafların ileri sürdükleri maddi vakıalar ve talep neticeleri ile bağlı olup, kanun hükümleri (olayların hukuki nitelendirmesi) ile bağlı olmayıp, davacının dayandığı dava sebebine uygulanacak kanun hükmünü kendiliğinden (re'sen) araştırıp bulmak ve uygulamakla yükümlüdür. HMK'nın 31. maddesinde "Hakimin davayı aydınlatma ödevi" başlığında davacıya açıklama yaptırarak davacının gerçek isteminin ne olduğunu öğrenebilir.

Somut olayda tapu kayıt maliki olan davacı kendisine ait taşınmaz üzerinde bulunan 6 adet zeytin ağaçlarının davalılara ait olduğuna dair tapu sicilinde şerh bulunduğunu bu nedenle taşınmaz üzerinde istediği gibi tasarruf edemediğini, mülkiyet hakkının kısıtlandığını ileri sürmüş ve ağaçları satın almak istediğini ancak davalılar ile anlaşamadığını belirterek zeytin ağaçlarının satışına karar verilmesini talep etmekle açıkça ağaçlarla ilgili şerhin kaldırılması amaçlanmaktadır.

Somut olayda tapu kayıt maliki olan davacı kendisine ait taşınmaz üzerinde bulunan 6 adet zeytin ağaçlarının davalılara ait olduğuna dair tapu sicilinde şerh bulunduğunu bu nedenle taşınmaz üzerinde istediği gibi tasarruf edemediğini, mülkiyet hakkının kısıtlandığını ileri sürmüş ve ağaçları satın almak istediğini ancak davalılar ile anlaşamadığını belirterek zeytin ağaçlarının satışına karar verilmesini talep etmekle açıkça ağaçlarla ilgili şerhin kaldırılması amaçlanmaktadır.

O halde usul ekonomisi de gözetilerek davacı isteminin taşınmazla ilgili bir ortaklığın giderilmesini istemediği sadece ağaçlarla ilgili satış kararı verilmesini istediği bu isteğin de 6 adet zeytin ağaçları ile ilgili tapu sicilinde mevcut şerhin terkini ile mümkün olacağı gözetilerek davaya şerhin terkini davası olarak bakılması ve HMK'nın göreve ilişkin 1, 2 ve 4. madde hükümleri uyarınca davanın asliye hukuk mahkemesinde görülmesi gerektiğinden görevsizlik kararı verilmesi gerekirken yazılı gerekçelerle davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup kararın bozulması gerekir.
Yargıtay — Esas No: 2011/21087, Karar No: 2011/27667, Tarih: 09.12.2011

**12. Hukuk Dairesi         2011/21087 E.  ,  2011/27667 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 12. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/06/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Katma Değer Vergisi Kanunu’nun 1/3-d maddesine göre; müzayede mahallerinde yapılan satışlar katma değer vergisine tabidir. Burada satılan malın ait olduğu kişinin KDV mükellefi olup olmamasının bir önemi bulunmamaktadır. Kanun koyucu tarafından bu yerlerdeki satışlar özel olarak KDV’ye tabi tutulmuştur. KDV Kanunu’nun 40.maddesine 4108 Sayılı Kanunla eklenen (5) numaralı fıkra ile Kanunun 17.maddesinin 1.fıkrasında sayılan kurum ve kuruluşlara, sadece vergiye tabi işlemlerinin bulunduğu dönemler için beyanname verdirme, beyanname yerine kaim olmak üzere işleme esas belgeleri kabul etme, bu mükelleflere ait verginin beyan ve ödeme zamanı ile tahsiline ilişkin usul ve esasları belirleme konusunda Maliye Bakanlığı’na yetki verilmiş bulunmaktadır. Söz konusu yetki çerçevesinde Kanunun 1/3-d maddesi uyarınca müzayede yoluyla satış yapan icra dairelerinin, bu satışlarıyla ilgili KDV’nin beyan ve ödenmesi ile ilgili işlemleri, KDV genel tebliğlerinde yer alan açıklamalara uygun yürütülür. Bu bağlamda 48 seri no’lu KDV genel tebliğinin (D) bölümünde, icra yoluyla yapılan satışlarda verginin mükellefinin satışı gerçekleştiren icra daireleri olduğu düzenlemesi yer almaktadır.

Buna göre icra müdürlüğünce, KDV’nin tarh ve tahakkuk işlemleri, anılan verginin mükellefi sıfatı ile yapılmakta olup, bu işlemlerden doğan ihtilafların çözüm yeri de vergi mahkemeleridir.

O halde mahkemece yargı yolu nedeniyle şikayet dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekirken işin esası incelenerek yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz ise de sonuçta istem reddedildiğinden sonucu doğru mahkeme kararının onanması gerekmiştir.

SONUÇ  : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile sonucu doğru mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK. 366. ve HUMK. 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 18,40 TL onama harcı temyiz edenden alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 09/12/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.