muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/976, Karar No: 2015/2067, Tarih: 01.06.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/976 E.  ,  2015/2067 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, hizmet nedeniyle güvenim kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Samsun’da eczacı olarak faaliyet gösteren katılanın 10-15 yıldır yanında çalışmakta olduğu anlaşılan sanığın katılanın bilgisi haricinde, çekmecesinde bulunan çek defterinden çek yapraklarını almak suretiyle 4 çeki tümüyle kendisi tarafından doldurarak, değişik tarihlerde diğer sanık ... Bayrak’a kendisinden almış olduğu borç mukabilinde ciro ederek verdiği, sanık ...’in komşu olduğu katılan ...’dan durumu araştırmaksızın çekleri ticari faaliyetlerinde kullanmak suretiyle tedavüle soktuğu, çeklerden birinin takas maksadıyla bankaya sunulması neticesinde durumdan haberdar edilen katılanın yapmış olduğu araştırmada çek yapraklarından bir kısmının çalındığını fark ederek durumu ortaya çıkardığı, bunun üzerine sanık ...’in piyasada tedavüle sokmuş olduğu çekleri birer birer toplayarak katılana iade etmiş olduğu, bu çekler sebebiyle katılanın herhangi bir maddi zarara uğramamış olduğu, ayrıca sanık ...’ın şikayet tarihinden yaklaşık iki ay kadar önce 2008 yılının Ekim ayı içerisinde katılanın sanık ...’a kredi kartları ve kredi masrafları ile babasına ödeme yapmak üzere vermiş olduğu paraları sanığın kısmen kendisinde alıkoyduğu ve bu suretle katılanın güvenini kötüye kullanmış olduğu iddia ve kabul olunan olayda;

1- Sanık ... hakkında resmi belgede sahtecilik ve hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerinin temyizen incelemesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün oybirliği ile ONANMASINA,

2- Sanık ... hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan verilen mahkumiyet kararının temyizen incelenmesinde;

Sanık ... müdafii, yerel mahkeme hükmünü duruşma talepli olarak temyiz etmiş ise de, suçun vasfı ve cezanın miktarına göre, 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı Kanun’un 318. maddesi gereğince duruşma isteminin reddi ile yapılan incelemede,

Sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

2- Sanık ... hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan verilen mahkumiyet kararının temyizen incelenmesinde;

Sanık ... müdafii, yerel mahkeme hükmünü duruşma talepli olarak temyiz etmiş ise de, suçun vasfı ve cezanın miktarına göre, 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı Kanun’un 318. maddesi gereğince duruşma isteminin reddi ile yapılan incelemede,

Sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık ...’in aşamalarda istikrar gösteren ifadelerinde çek yapraklarını katılandan bilgisi haricinde alıp doldurduğunu, bu durumu sanık ...’in bilmediğini, sanık ...’e çek yapraklarını kendisine katılanın doldurup verdiğini söylediğini ifade etmesi, sanık ...’in de aşamalardaki ifadelerinde sanık ...’ın çocukluk yıllarından beri katılanın yanında çalışıyor olmasından ötürü katılanın çekleri rızası ve bilgisi dahilinde sanık ...’a verdiği biçimindeki beyanına inandığını, suç kastıyla hareket etmediği gibi, sahtecilik suçuna da iştirak etmediğini ifade etmesi, durumu haber aldıktan sonra piyasaya ticari ilişkileri çerçevesinde sürmüş olduğu çekleri temin ederek katılana iade etmesi, dosyada mevcut bulunan kriminal ekspertiz raporunda çekler üzerindeki yazı ve rakamların sanığın eli ürünü olduğunu gösterir nitelik ve yeterlilikte uygun kaligrafik özellik ve itiyadi unsurların tespit edilememiş olması karşısında sanığın savunmalarının aksine, şikayetçinin soyut nitelikteki beyanından başka resmi belgede sahtecilik suçuna iştirak ettiğini gösterir, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı deliller elde edilemediğinden beraat kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca oyçokluğu ile BOZULMASINA, 01.06.2015 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY

Sanık ...’in, eczacı olan katılanın işyerinde eleman olan sanık ... tarafından çalınan ve sahte olarak doldurulan toplam 17.000,00 TL tutarındaki 4 adet çeki alarak ticari ilişkilerinde kullandığı konusunda tereddüt bulunmamaktadır. Sanık ...’in bu çeklerin sahte olduğunu bilmediğine ilişkin savunmasına itibar etmeyen ilk derece mahkemesi, sanığın cezalandırılmasına karar vermiş; ancak bu karar sayın çoğunluk tarafından bozulmuştur. Dolayısıyla sayın çoğunluk ile aramızdaki ihtilaf, sanık ...'a yüklenen resmi belgede sahtecilik suçunun sübutuna ilişkindir.

Sanık ...'in, “ev yaptıracağını söyleyen ...'a, buldukça ödemek üzere 17.000,00 TL para verdiği, aralarında senet ve sözleşme yapmadıkları”

Sanık ...'ın, “çeklerin önce 3 tanesini; sonra da bir tanesini ...'e verdiği, ...'in bu çeklerin karşılığının bir kısmını hemen, bir kısmını da bir iki ay içerisinde kendisine ödediği”

Sanık ...'in, “ev yaptıracağını söyleyen ...'a, buldukça ödemek üzere 17.000,00 TL para verdiği, aralarında senet ve sözleşme yapmadıkları”

Sanık ...'ın, “çeklerin önce 3 tanesini; sonra da bir tanesini ...'e verdiği, ...'in bu çeklerin karşılığının bir kısmını hemen, bir kısmını da bir iki ay içerisinde kendisine ödediği”

Katılanın, “sanık ...'in kendisine 17.000,00 TL tutarında 4 adet çek karşılığında ...'a 10.000,00 TL verdiğini söylediği”

Şeklindeki beyanları ile,

Sanık ...'ın ev yaptıracağı için borç aldığına ilişkin hiçbir açıklamasının bulunmamış olması,

Sanığın ticari ilişkisi olmayan ...'tan işyeri komşusu olan katılana ait yüksek meblağlı 4 adet çeki alıp, bu konuyu katılanın yanında hiç konuşmamış olması,

Herhangi bir çalışanın, çalıştığı işyerine zarar verecek bir harekette bulunması halinde diğer çalışanlar ve komşu işverenlerin bu konuya şüphe ile yaklaşıp işvereni uyarmalarının mutad bir davranış olması gerektiği; bu bağlamda işvereni uyarmak bir yana bundan istifade eden bir kişinin iyi niyetli olmasından bahsetmenin mümkün olamayacağı,

Sanık ... müdafiinin temyiz dilekçesinde yer alan, sanığın epilepsi hastası olması nedeniyle algısının normal insanlardan farklı olduğuna ilişkin beyanı ve bu beyanı doğrulayan dilekçe ekinde sunduğu rapora göre; sanığın eyleminin sonucunu düşünemeden sahte çekleri bilerek kullanmasının akla ve mantığa uygun olduğu,

Sanığın hiçbir teminata bağlanmadan ve istediği zaman ödemesi amacıyla diğer sanık ...'a 17.000,00 TL borç vermesinin, bu şekilde verilmiş olan bir borcun hırsızlığa konu sahte çekle zaman geçirilmeksizin ödenmiş olmasının hayatın akışına uygun düşmeyeceği,

Hususları birlikte değerlendirildiğinde;

Sanık ...'in ... tarafından kendisine getirilen sahte çekleri bilerek alıp kullandığı sonucuna varılmaktadır.

Açıklanan nedenlerle; sanık ...'in cezalandırılmasına yönelik mahkumiyet hükmünün bozulmasına dair çoğunluk kararına muhalifiz.
Yargıtay — Esas No: 2020/886, Karar No: 2020/1802, Tarih: 01.06.2020

**21. Hukuk Dairesi         2020/886 E.  ,  2020/1802 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

KARAR

A) Davacının Talebi :

Davacı taraf, davalı işyerinde geçen çalışmalarının 506 sayılı Yasa'nın Ek 5/II maddesi kapsamında olduğunu iddia ederek, itibari hizmet süresinin tespitini ve sigortalılık süresine eklenmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalıların Cevabı :

Davalı ... vekili, itibari hizmet süresinden istifade edilebilmesi için sigortalının basım ve gazetecilik işyerinde çalışması ve 506 sayılı Kanun'un Ek 5/II maddesi kapsamında iş yapılması gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ...Sanayi ve Ticaret AŞ vekili, iş yerinin 506 sayılı Kanun’un Ek/II maddesinde yer alan “basım ve gazetecilik işyerleri” niteliğinde bulunmadığını, işyerinde çalışma koşullarını ağırlaştıracak ve itibari hizmet süresinden yararlanmayı mümkün kılacak koşulların söz konusu olmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) İlk Derece Mahkemesi Kararı ve Gerekçesi :

Mahkemece, davalı işyerinin 506 sayılı Yasa'nın Ek 5/II maddesi kapsamında basım işyeri olduğu, davacının itibari hizmet süresinden yararlanması için gerekli koşulların gerçekleştiği gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Bölge Adliye Mahkemesi Kararı ve Gerekçesi :

Bölge Adliye Mahkemesince, davalı şirket vekiline ait istinaf itirazlarının esastan reddine, davalı SGK Başkanlığı vekiline ait istinaf itirazının kabulüne, ilk derece mahkemesine ait kararın kaldırılmasına, hüküm fıkrasında davalı olarak yargılama giderlerinden sorumluluğuna hükmedilen SGK’nın karar başlığında fer’i müdahil olarak gösterilmesinin hatalı olduğu ve yine muaf olduğu halde harçtan sorumlu tutulmasının hatalı olduğuna karar verilmiş ve buna göre hüküm tesisi yoluna gidilmiştir.

E) Temyiz Talepleri :

Sosyal Güvenlik Kurum vekili, işyerinde ambalaj üzerine baskı yapıldığını, mahiyeti itibariyle yasa kapsamında yer almadığını belirterek kararı temyiz etmiştir.

Davalı ...San ve Tic.AŞ vekili, davanın zamanaşımına uğradığını, basım işinin mevkute çıkarmaya yönelik olduğunu, işyerinin ambalaj fabrikası olup yasa kapsamına girmediğini, davacının çalıştığı bölümde yasada belirtilen olumsuz koşulların bulunmadığını, delillerin ve itirazların yeterince değerlendirilmediğini, eksik inceleme ile karar verildiğini belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

Davalı ...San ve Tic.AŞ vekili, davanın zamanaşımına uğradığını, basım işinin mevkute çıkarmaya yönelik olduğunu, işyerinin ambalaj fabrikası olup yasa kapsamına girmediğini, davacının çalıştığı bölümde yasada belirtilen olumsuz koşulların bulunmadığını, delillerin ve itirazların yeterince değerlendirilmediğini, eksik inceleme ile karar verildiğini belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

F) Delillerin Değerlendirilmesi ve Gerekçe : Dava, itibari hizmet süresinin tespiti istemine ilişkindir. Dosyadaki kayıt ve belgelerden,davacının tespiti istenen dönemde davalı işyerinde kalite kontrol formeni olarak çalıştığı, mahkemece keşif yapıldığı, bilirkişi raporunda davalı işyerinde baskı makineleri kullanılarak polietilen gibi plastik filmler ve kağıt ambalaj üzerine baskı işleri yapıldığı, esnek ambalaj malzemesi üretildiği, makinelerin tek çatı altında olması nedeniyle kullanılan kimyasalların tüm ortama yayıldığı, havalandırma sisteminin yeterli olmadığı tespitlerine yer verildiği, tanıkların dinlendiği, kapasite raporlarında ve Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı teftiş raporlarında işyerinde gıda sanayisine yönelik baskılı-baskısız ambalaj malzemeleri üretimi, esnek ambalaj ve torba üretimi yapıldığının belirtildiği, ticaret sicil kayıtlarında şirketin amaç ve konusunun kağıttan, mukavvadan plastikten, selofandan, tenekeden vs. her türlü tabii, sınai, kimyevi, ham maddelerden, her türlü toprak mahsullerinin sınai mamullerin, sıvıların ve gıda maddelerinin ambalajlanmasında kullanılacak her boy ve şekilde torba, kap, kutu, şişe ve sairin imal edildiği ve ticareti olarak gösterildiği anlaşılmaktadır. İtibari hizmet, gerçekte çalışılmayan ve prim ödemesi olmayan sürelerin kanun koyucu tarafından verilen imkân nedeniyle sigortalılık süresine eklenmesine, böylece ağır ve yıpratıcı işlerde çalışan bir kısım sigortalıların daha erken yaşlılık aylığından yararlanmalarına imkan sağlamaktadır. 506 sayılı Yasa sistemine itibari hizmet kavramı, 11.08.1977 günlü 2098 sayılı Yasa ile girmiştir.506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu’nun Ek 5. maddesi II bendinde 20/06/1987 tarihli 3395 sayılı Kanun'un 13. maddesiyle yapılan değişikle itibari hizmetten yararlananların kapsamı genişletilmiştir. Davanın yasal dayanağı olan Ek 5/II maddesinde, “Basım ve gazetecilik iş yerlerinden 1475 sayılı Kanun ve değişikliklerine göre çalışan sigortalılardan, a) Solunum ve cilt yoluyla vücuda geçen gaz veya diğer zehirleyici maddelerle çalışılan iş yerleri, b) Fazla gürültü ve ihtizaz yapıcı makine ve aletlerle çalışarak iş yapılan işyerleri, c) Doğrudan doğruya yüksek hararete maruz bulunarak çalışılan işyerleri, d) Fazla ve devamlı adali gayret sarf edilerek iş yapılan işyerleri, e) Tabii ışığın hiç olmadığı ve münhasıran suni ışık altında çalışılan işyerleri, f) Günlük mesainin yarıdan fazlası saat 20.00'den sonra çalışılarak yapılan işyerlerinde” hizmeti geçenlerin sigortalılık süresine ,bu sürelerin her tam yılı için 90 gün ekleneceği belirtilmiştir.

Sigortalıların itibari hizmetten yararlanabilmesi için iki koşulun birlikte gerçekleşmesi gerekir. Birinci koşul sigortalının basım ve gazetecilik iş yerlerinde çalışması, ikinci koşul ise II. bendin (a-f) alt bendlerinde yazılı fiziksel dış etkenlerin ve olumsuz çalışma koşullarının olayda ayrıca gerçekleşmesidir. Söz konusu maddede, basım ve gazetecilik iş yeri birlikte ifade edilmişse de gazetecilik işi yapılmayan sadece basım işi yapılan iş yerlerinde çalışan sigortalıların da maddenin alt bentlerinde sayılan koşullardan herhangi birisi oluştuğu takdirde itibari hizmetten yaralanacakları açıktır. Ancak "basım" işinin matbaa iş yerinde mevkute çıkarmaya yönelik olduğunun kabulü gerekmektedir.Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 07.02.2018 tarih ve 2015/21-3371 Esas ve 2018/129 karar sayılı içtihadında da bu husus vurgulanmıştır.Sigortalıya ve işyerine ilişkin koşul, yasada nitelikleri sayıldığından ve sınırlı bir biçimde belirlendiğinden, bir sigortalının çalışma koşulları ne kadar ağır olursa olsun, yasada sayılan şartların sağlanmadığı ve belirtilen işyeri kapsamına girmediği sürece, sigortalıların itibari hizmetten yararlanması mümkün değildir.İtibari hizmetten yararlananların emsallerine göre ayrıcalıklı şekilde erken emekli olabilme avantajı nedeniyle, uygulamada yasanın kapsamının genişletilmesi amacıyla ve düzenlemenin Anayasa'nın eşitlik ilkesine aykırı olduğu iddiasıyla Anayasa Mahkemesine başvurular olmuştur.

Anayasa Mahkemesi, 1988/51 Esas,1989/18 Karar sayılı 02.05.1989 tarihli kararında ‘özde Anayasa'ya aykırı düşmeyen bir kuralın uygulama alanının genişletilmesi amacıyla iptal edilmeyeceği, bir kısım sigortalılara hak tanıyan itiraz konusu hükmün, öteki kesimlere de aynı hakkı tanıyan tamamlayıcı yasama işlemleriyle düzeltilmesi, düzenleme eksikliklerinin bu yöntemle giderilmesinin Anayasa'ya uygun olacağını’ belirterek itirazın reddine karar vermiştir.Yine, söz konusu Ek maddede 3395 sayılı Yasa ile değişiklik yapılırken maddede yazılı dış etkenlere maruz başkaca iş kolları bulunduğu ve bunların da yasa kapsamına alınması TBMM Genel Kurulunca önerilmiş ancak istenilen düzenleme ileri tarihe bırakılmıştır. (TBMM 20.06.1987 günlü 121.Birleşime ilişkin Tutanak Dergisi)

506 sayılı Kanun'un Ek 5. maddesinin II. bendinde yer alan “basım” işinin matbaa iş yerinde mevkute çıkarmaya yönelik olduğu hem madde metninden hem yasama belgelerinden anlaşılmaktadır. Davalı iş yerinde gıda ve deterjan ambalajı üzerine baskı yapıldığı, söz konusu iş yerinde basım ve gazetecilik adına herhangi bir faaliyette bulunulmadığı, basım işyerinin mevkute çıkarmaya yönelik olarak faaliyet göstermesi gerektiği, bu nedenle davalı iş yerinin 506 sayılı Kanunun Ek 5’inci maddesinde belirtilen itibari hizmet süresinden yararlanılabilecek iş kollarına girmediği, itibari hizmet süresinde işçi yararına yorum ilkesi ile iş yeri alanlarının genişletilemeyeceği bu durumda davanın reddi gerektiği anlaşılmaktadır.

Bölge Adliye Mahkemesince bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı SGK vekili ve davalı şirket vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve Bölge Adliye Mahkemesinin hükmü bozulmalıdır.

G) Sonuç : Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı 6100 sayılı HMK'nun 373/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, dosyanın Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, temyiz harcının istek halinde davalılardan ...Sanayi Ve Ticaret A.Ş'ye iadesine, 01/06/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16087, Karar No: 2014/23850, Tarih: 26.11.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/16087 E.  ,  2014/23850 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı, dosyada mevcut 01.06.2009 tarihli muvafakatnamedeki imzanın kendisine ait olmadığını, kendisinin okuma yazma bilmediğini beyan emiş; mahkemece davacının okuma yazma bilmediğinden bahisle muvafakatnamedeki imzanın davacıya ait olmadığı kabul edilmiştir. ... İlçe Seçim Kurulu Başkanlığının 18.10.2013 tarihli cevabi yazısında, seçim evraklarının Başbakanlık Devlet Arşivleri Genel Müdürlüğüne gönderildiği bildirildiğine göre, bu evrakların ilgili kurumdan istenmesi, davacı 2010 halk oylaması ve 2011 milletvekilliği genel seçimlerinde oy kullanmış ise listelerde imzasının bulunup bulunmadığının tespit edilmesi, mahkeme huzurunda davacının yazı ve imza örnekleri de tespit edilip varsa seçim evraklarındaki imzaları da birilikte gönderilerek Adli Tıp Kurumunun ilgili ihtisas dairesinden muvafakatnamedeki imzanın davacının eli ürünü olup olmadığının tereddüte yer bırakmayacak surette tespiti ile hüküm tesisi gerekirken, eksik incelemeyle yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.

26.11.2014 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2022/4519, Karar No: 2022/4920, Tarih: 06.09.2022

**7. Hukuk Dairesi         2022/4519 E.  ,  2022/4920 K.**

**"İçtihat Metni"**

7. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Mudanya 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine18.05.2018 tarihinde verilen dilekçeyle TMK'nın 724. Maddesine dayalı tapu iptali ve tescil talep edilmesi üzerine yapılan duruşma sonunda davanın reddine dair verilen 04.02.2020 tarihli hükmün Bursa Bölge Adliye Mahkemesince istinaf yoluyla incelenmesi davacı vekili tarafından talep edilmiştir. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince istinaf talebinin kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına ve yeniden hüküm kurularak davanın reddine dair verilen kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya ve içeriği incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü.

KARAR

Dava tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Yerel mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Davacı vekilince istinaf talebinde bulunulması üzerine Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına ve davanın reddine karar verilmiştir.

Bu karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

6100 sayılı HMK'nın 341. maddesinde istinaf yoluna başvurulabilen kararlar, 361 ve 362. maddelerinde de temyiz edilebilen ve temyiz edilmeyen kararlar belirlenmiştir.

Dosya içeriğine göre, dava değeri 74.680 TL olarak gösterilmiş (bu tür davalarda zemin değerindeki değer olarak esas alınacağı da anlaşılmış olmakla) ve bu miktar üzerinden harçlandırılarak karar verilmiştir. Dava değeri ve hükme esas alınan miktar karar tarihi itibariyle geçerli olan (2022 yılı için; 107,090 TL ) temyiz kesinlik sınırının altında kaldığından davacı tarafın temyiz hakkının bulunmadığı anlaşılmış, bu nedenle temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle HMK'nın 362/1-a ve 362/2 maddeleri uyarınca davacı vekilinin TEMYİZ DİLEKÇESİNİN REDDİNE, peşin yatırılan harcın yatırana iadesine, dosyanın mahalli mahkemeye İADESİNE, 06/09/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19584, Karar No: 2015/7479, Tarih: 09.06.2015

**16. Hukuk Dairesi         2014/19584 E.  ,  2015/7479 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucu ... Köyü çalışma alanında bulunan 138 ada 21 parsel sayılı 166,34 m2 yüzölçümündeki taşınmaz irsen intikal, paylaşma ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle dava dışı ... adına tespit ve tescil edilmiş iken 08.10.2010 tarihli satış işlemi ile davalı ... adına tescil edilmiştir. Davacı ... taşınmazın dava edilen bölümünün kadimden beri köy yolu olduğunu öne sürerek adına tescil istemi ile dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, 17.12.2013 tarihli teknik bilirkişiler raporunda 10, 15, 14, 5 ve 13 nolu koordinatlar arasında kalan 32,22 m2 yüzölçümündeki bölümün davacı Köy Tüzel Kişiliği adına tapuya tesciline, geriye kalan 134,12 m2 yüzölçümündeki bölümün ise davalı üzerinde bırakılmasına karar verilmiş; hüküm, davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece; ortak sınır yerinin belirlenmesine esas alınan söğüt ağacının öncesinde taşınmazda bulunan duvar ile aynı yerde olduğu, sonrasında duvarın dış tarafa örülmek suretiyle söğüt ağacının içeride bırakıldığı ve böylelikle taşınmazın sınırının tespitte hatalı belirlendiği gerekçe gösterilerek karar verilmiş ise de mahkemece yapılan inceleme ve araştırma hüküm kurmaya yeterli değildir. Mahkeme gözlemi ile yapılan keşifte dinlenilen bilirkişi ve tanıkların tamamı sınır yerinin “söğüt ağacı” olduğunu belirtmiş bulunmalarına rağmen fen bilirkişi esas raporunda söğüt ağacının yeri noktasal olarak işaretlenmemiş, sonrasında mahallinde hazırlanmayan ek raporda söğüt ağacının yeri işaretlenmiş,bu halde ek raporda gösterilen sögüt ağacı belirtiminin ağacın gerçek konumu mu yoksa tarafların iddia ettiği bir yer mi olduğu hususunda tereddüt oluşmuştur. Öte yandan hükme esas alınan fen bilirkişi rapor ve haritasında "davacı ve davalı sınırı" olarak belirtilen sınırların kim tarafından gösterildiği rapor içeriğinden anlaşılamadığından adı geçen rapor keşfi izlemeye yeterli değildir. Sağlıklı bir sonuca varılabilmesi için taşınmaz başında yeniden taraf tanıkları, yerel bilirkişiler, tespit bilirkişileri ve uzman fen bilirkişi katılımı ile keşif yapılmalı, dinlenecek yerel bilirkişi ve tanıklardan çekişmeli taşınmaz ile yol arasındaki sınırın neresi olduğu, çekişmeli taşınmaz bölümünün ne zamandan beri kim tarafından kullanıldığı hususlarında maddi olaylara dayalı somut bilgiler alınmalı, yerel bilirkişi ve tanıklarca gösterilecek sınırlar ile söğüt ağacının yeri, ayrıca davanın taraflarınca çekişmeli taşınmaz ile yol arasında ortak sınır gösterilir ise bu

sınır veya sınırlar, anlaşılacak ve denetlenebilecek şekilde fen bilirkişi raporuna işaretlenmeli, somut olayın özelliğine göre temin edilebilen en eski tarihli uydu fotoğrafları getirtilerek sınır uyuşmazlığı yönünden fen bilirkişi tarafından yorumlanarak taşınmazların konumu ve söğüt ağacı uydu fotoğraflarına işaretlenmeli, bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek karar verilmelidir. Eksik incelemeyle yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, davalı ...'ın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edene iadesine, 09.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.