muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/1608, Karar No: 2011/3120, Tarih: 17.10.2011

**12. Ceza Dairesi         2011/1608 E.  ,  2011/3120 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : 765 sayılı TCK'nın 459/2-son, 72; 647 sayılı Kanunun 4. maddeleri uyarınca mahkumiyet.

Taksirle yaralama suçundan sanık hakkında kurulan mahkumiyet hükmü sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın uzlaşmayı kabul etmemesi nedeniyle katılanın zararları giderilmediğinden CMK'nın 231. maddesinde düzenlenen hükümlerin uygulanmasına ilişkin bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanık müdafiinin sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Suç tarihi itibarıyla hürriyeti bağlayıcı ceza ile birlikte tayin olunacak adli para cezasının 5252 sayılı Kanunun 5/2. maddesi uyarınca 450 YTL olması gerekir iken 489 YTL olarak belirlenmek suretiyle fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı olduğundan, hükmün 5320 sayılı kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın CMUK'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün adli para cezasına ilişkin kısımlarının hükümden çıkarılarak “sanığın TCK'nın 459/2. maddesi uyarınca 450 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, sanığın cezasının TCK'nın 459/2-son maddesi uyarınca 2/8 oranında indirilerek 337 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı neviden para cezalarının TCK'nın 72. maddesi uyarınca toplanarak sanığın neticeten 1041 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hükümdeki sair hususlar aynen bırakılmak suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 17/10/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/15957, Karar No: 2023/2673, Tarih: 20.03.2023

**5. Hukuk Dairesi         2022/15957 E.  ,  2023/2673 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Büyükçekmece 2. Çocuk Mahkemesinin 13.09.2022 Tarihli ve 2022/117 Tedbir Talep Sayılı Ek Kararı

Hakkında tedbir uygulanması istenen çocuğun ve ailesinin yaşadığı yerin Bornova/İzmir olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. İzmir 1. Çocuk Mahkemesinin 07.10.2022 Tarihli ve 2022/226 Tedbir Talep Sayılı Kararı

Hakkında tedbir uygulanması talep edilen küçük hakkında bakım tedbiri kararının Büyükçekmece 2. Çocuk Mahkemesince verildiği dolayısıyla 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun (5395 sayılı Kanun) 8 inci maddesi gereğince yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 5395 sayılı Kanun'un 8 nci maddesi uyarınca bakım tedbiri uygulanmasının kaldırılması istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında

Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 5395 sayılı Kanun’un “Koruyucu ve destekleyici tedbirler” başlıklı 5 inci maddesinin birinci fıkrasının ( c ) alt bendi şöyledir:

“Bakım tedbiri, çocuğun bakımından sorumlu olan kimsenin herhangi bir nedenle görevini yerine getirememesi hâlinde, çocuğun resmî veya özel bakım yurdu ya da koruyucu aile hizmetlerinden yararlandırılması veya bu kurumlara yerleştirilmesine yönelik tedbirdir.”

3. 5395 sayılı Kanun’un “Tedbirlerde yetki” başlıklı 8 inci maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Korunma ihtiyacı olan çocuklar hakkında koruyucu ve destekleyici tedbirler, çocuğun menfaatleri bakımından kendisinin, ana, baba, vasisi veya birlikte yaşadığı kimselerin bulunduğu yerdeki çocuk hâkimince alınır. Tedbir kararlarının uygulanması, kararı veren hâkim veya mahkemece en geç üçer aylık sürelerle incelettirilir. Hâkim veya mahkeme; denetim memurları, çocuğun velisi, vasisi, bakım ve gözetimini üstlenen kimselerin, tedbir kararını yerine getiren kişi ve kuruluşun temsilcisi ile Cumhuriyet savcısının talebi üzerine veya re'sen çocuğa uygulanan tedbirin sonuçlarını inceleyerek kaldırabilir, süresini uzatabilir veya değiştirebilir.

”

C. Değerlendirme

”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamından, Büyükçekmece 2. Çocuk Mahkemesinin 01.06.2022 tarihli, 2022/117 Tedbir Talep sayılı kararında, küçük hakkında 5395 sayılı Kanun gereğince bakım tedbirinin uygulanmasına karar verildiği, daha sonra 13.09.2022 tarihli ek kararla resen yetkisizlik kararı verildiği anlaşılmaktadır. Koruyucu ve destekleyici tedbir kararlarının hangi hakim ya da mahkeme tarafından alınmış ise uygulamasını takip, uygulanan tedbirin sonuçlarını inceleyerek kaldırma, süresini uzatma veya değiştirme görevi kararı veren hakim veya mahkemeye ait olacağından, uyuşmazlığın Büyükçekmece 2. Çocuk Mahkemesince sonuçlandırılması gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Büyükçekmece 2. Çocuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

20.03.2023 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/961, Karar No: 2014/11011, Tarih: 14.10.2014

**6. Hukuk Dairesi         2014/961 E.  ,  2014/11011 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri 3. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/09/2013

NUMARASI : 2013/205-2013/1322

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı alacak davasına dair karar, davacılar ve davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava kira alacağının tahsiline yönelik icra takibine yapılan itirazın iptali istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş hüküm davacılar vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki 2 nolu bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir

2-Davacı vekilinin kira bedelinin miktarına yönelik temyiz itirazlar ile davalının diğer temyiz itirazlarına gelince;

Davacılar vekili, müvekkillerinin dava konusu dükkanı 22.09.2010 tarihinde satın aldıklarını, satışı müteakip bu durumun davalıya noter ihtarı ile bildirildiğini, noter ihtarında ayrıca yıllık kira bedeli olan 13.500 Euro’nun ödenmesinin istendiğini, davalının ödeme yapmaması üzerine alacağın tahsili için Kayseri 4.İcra Müdürlüğünün 2011/4151 sayılı dosyası ile icra takibi başlattıklarını, davalının borca itiraz ettiğini belirterek itirazın iptali ve %40 icra inkar tazminatının tahsiline karar verilmesini istemiştir. Davalı ise kira bedelinin yıllık 8.000 TL olup bu tutarın ödendiğini savunmuştur. Mahkemece davalının 10.12.2010 dönemi çin peşin ödemesi gereken 8.000 TL yi ödediği kanıtlanamadığından bu tutar üzerinden itirazın iptaline ve %20 oranında icra inkar tazminatının tahsiline karar verilmiştir.

Taraflar arasındaki kira ilişkisi yazılı belgeye dayalı olmamakla birlikte, davalı kira ilişkisini kabul etmiştir. Davacılar vekili; kira bedelinin yıllık peşin 13.500 Euro olduğu iddiası ile 06.06.2011 tarihinde başlattığı icra takibinde; 20.11.2010 tarihinde peşin ödenmesi gereken bir yıllık kira bedelinden kısmi ödenen 3.000 Usd’nın mahsubu ile kalan 26.116 TL’nin tahsilini istemiştir. Davalı ise iddia edilenin aksine kira bedelinin 13.500 Euro olmayıp 8.000 TL olduğunu savunmuştur. İspatın konusunu tarafların üzerinde anlaşamadıkları ve uyuşmazlığın çözümünde etkili olabilecek çekişmeli vakıalar oluşturur. HMK’nun ispat yükünü düzenleyen 190.maddesine göre ispat yükü; kanunda özel bir düzenleme bulunmadıkça, iddia edilen vakıaya bağlanan hukuki sonuçtan kendi lehine hak çıkaran tarafa aittir. Kanunun belirli delillerle ispatını emrettiği hususlar, başka delillerle ispat edilemez. Somut olayda davacı sözlü kira ilişkisine dayanmış ve kira parasının yıllık 13.500 Euro olduğuna ilişkin iddiasını kanunda belirtilen usullere göre kanıtlayamamıştır. Ancak davacı dava dilekçesinde “sair delil” demek suretiyle yemin deliline de dayanmış olduğundan, davacıya iddiasını yemin delili ile ispata imkan verilmelidir. Bu çerçevede davacıya kira bedelini ispat etmek bakımından dayandığı yemin deliline başvurup vurmayacağı sorularak sonucuna göre davacıların takip talepnamesinde yıllık kira bedelinden ödendiğini kabul ettiği 3000 USD kısmi ödemeyi mahsup ettiği gözetilerek, bu ödemenin alacaktan düşülmesi suretiyle bakiye tutar üzerinden itirazın iptaline karar verilmesi gerekirken bu konuda eksik inceleme yapılarak karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm yukarıda açıklanan nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda (2) No'lu bentte açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün her iki taraf yararına BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 14.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14935, Karar No: 2015/139, Tarih: 20.01.2015

**7. Hukuk Dairesi         2014/14935 E.  ,  2015/139 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İnegöl 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

(İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Tarihi : 24/06/2014

Numarası : 2013/631-2014/472

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalılar vekillerince istenilmekle, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalılar vekillerinin yerinde bulunmayan tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harçlarının davalılara yükletilmesine, 20/01/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1482, Karar No: 2021/12302, Tarih: 14.10.2021

**10. Hukuk Dairesi         2021/1482 E.  ,  2021/12302 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : ... Bölge Adliye Mahkemesi... Hukuk Dairesi

Dava, davacının yaşlılık aylığının 30.09.2015 tarihinden itibaren yeniden bağlanması, yersiz ödeme olarak 47.940,04 TL. nın tahsiline yönelik Kurum işleminin iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın reddine dair verilen karara karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi .... Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi ... Hukuk Dairesince verilen kararın, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

İnceleme konusu davada; yeniden geri çevirmeye neden olunmayacak şekilde, davalı Kurumdan, davacıya ait güncel sigortalılık hizmet dökümünü de içeren tahsis ve şahsi dosyasının eksiksiz, okunaklı onaylı suretinin celbedilerek gönderilmek üzere, dosyanın İlk Derece Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14/10/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19072, Karar No: 2014/18435, Tarih: 25.09.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/19072 E.  ,  2014/18435 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ergani Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :22.04.2014

NUMARASI :Esas no: 2014/165 Karar no:2014/789

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-davacı (kadın) tarafından, kusur belirlemesi, lehine hükmedilen manevi tazminat ile tedbir nafakasının miktarı, yoksulluk nafakası talebinin reddi, maddi tazminat yönünden karar verilmemesi, koca lehine hükmedilen manevi tazminat ve ziynet alacağı yönünden; davacı-davalı (koca) tarafından ise katılma yolu ile kadın lehine hükmedilen manevi tazminat yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, bozmaya uygun işlem ve araştırma yapılmış olmasına, delillerin takdirinde bir yanlışlık bulunmamasına ve özellikle davalı-davacı kadının maddi tazminat talebinin "fazlaya ilişkin talebin reddine" denilmek suretiyle reddedilmiş olduğunun anlaşılmasına göre temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı-davalı kocanın katılma yolu ile temyizinin incelenmesinde;

Mahkemece boşanmaya sebep olan olaylarda, davalı-davacı kadın ağır kusurlu kabul edildiği halde; Türk Medeni Kanununun 174/2. maddesi koşullarının oluşmadığı nazara alınmadan, kadın yararına manevi tazminata hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz ilam harcının temyiz eden Ceylan'a yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna 123.60 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatıran Özgür'e geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.25.09.2014 (Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2011/1440, Karar No: 2012/5569, Tarih: 06.04.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/1440 E.  ,  2012/5569 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Erzurum 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 04/05/2010 tarih ve 2008/163-2010/316 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı tarafından 07/07/2005 tarihli genel ticari kredi sözlemesine göre 21.750 TL kredi kullanıldığını ancak kredinin geri ödemediğini ileri sürerek şimdilik 7.000 TL alacağın kredi tarihinden itibaren cari ve ticari kredi temerrüt faizi oranları üzerinden işleyecek faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davaya konu kredi sözleşmesindeki imzanın kendisine ait olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen rapora göre, 07/07/2005 tarihli dekont altındaki imzanın davalının eli ürünü olup olmadığının tespit edilmediği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, banka tarafından açılan kredi sözleşmesine dayalı alacak isteminden ibarettir.

Yargılama sırasında davalının, davaya konu kredi sözleşmesindeki imzanın kendisine ait olmadığını ileri sürmüş olması nedeni ile imza üzerinde inceleme yapılması için dosya Adli Tıp Kurumu Başkanlığı'na gönderilmiş ve Kurum tarafından, “İnceleme konusu kredi sözleşmesi ve dekontta ... adına atılı imzaların, basit tersimli imzalar olması nedeni ile ... eli ürünü olup olmadığının tespit edilemediği” bildirilmiştir.

Mahkemece, davacı vekilinin yeniden rapor aldırılması talebi yerinde görülerek İstanbul Güzel Sanatlar Fakültesi'nden seçilecek 3 kişilik öğretim üyesi bilirkişi heyetinden rapor alınması için talimat yazılmış ancak grafoloji konusunda uzman öğretim üyesi bulunmadığından bahisle talimat gereği yerine getirilmeksizin iade edilmiştir. Davacı vekilinin açıkça bilirkişi incelemesi talebinden bilirkişi delilinden vazgeçmesi olmadığına ve başka delili bulunmadığına dair beyanı bilirkişi incelemesi delilinden başka delili olmadığı anlamına gelmesine rağmen davanın ispat edilemediği gerekçesi yerinde değildir.

Adli Tıp Kurumu imza incelemesinde son merci değildir. Mahkemece de grafoloji uzmanı bilirkişiden rapor alınmasına karar verilmiş olması ve Kurum tarafından düzenlenen rapor ile kesin bir sonuca ulaşılamamış olması nedeniyle, davalının imzasının bulunduğunu kabul ettiği Akbank Kombina Şubesi'ndeki, varsa imzasını taşıyan diğer belge asılları ve davalıya ait başka imza örneklerinin de getirtilmek suretiyle grafoloji dalında uzman bir bilirkişi kurulundan bu yönde rapor alınıp sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, eksik inceleme ile yazılı gerekçe ile karar verilmesi doğru görülmemiş hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, 06/04/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5404, Karar No: 2023/5576, Tarih: 04.10.2023

**11. Hukuk Dairesi         2022/5404 E.  ,  2023/5576 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

HÜKÜM : Dava Ret

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen tazminat davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; dava dışı sigortalısı Compenenta Dökümcülük Tic ve San A.Ş. arasında Nakliyat Abonman Sözleşmesi ile nakliyat rizikolarına karşı sigorta poliçesi bulunduğu, taşıma sırasında poliçeye konu malların 23.06.2012 tarihinde çalınmak suretiyle tamamen zayi olduğu, meydana gelen bu riziko sonrasında davacı ... şirketinin 27.11.2012 tarihinde dava dışı sigortalısının 40.621,95 Euro ödeme yaptığı, rizikonun meydana gelmesinde sorumlu gördüğü davalılardan bu bedelin rücuen tazminini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı Horoz Lojistik vekili cevap dilekçesinde; fiili taşma işinin diğer davalı tarafından icra edildiğini, somut olayda müvekkiline atfı kabil olan hertengi bir kusur bulunmadığını, çalınma hadisesinin ise dava konusu malın dava dışı alıcının fabrika sahasına ulaşmasından sonra, yükün tahliye organizasyonundaki kifayetsizlik yüzünden araçtan boşaltılmayıp fabrika sahasından çıkartılmasının ardından sürücünün kısa bir süre ihtiyaç gidermek için aracın başından ayrıldığı sırada vuku bulduğunu, bu durumda taşıyıcıya sorumluluk yüklenemeyeceğini, mesuliyetin fabrika sahasına kader gelen malı tahliye edemediği gibi muhafaza da edemeyen, aracı yüküyle birlikte fabrika sahasından çıkartan alıcıya ait olması gerektiğini beyanla davanın reddini istemiştir.

2.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde;müvekkilinin taşıma işini tamamladıktan sonra taşıma aracını yüküyle birlikte riskli bir bölgede park etmek zorunda bırakan İtalya'daki alıcı yerine onun talimatını yerine getiren dolayısıyla da herhangi bir kusurlu eylemi olmayan müvekkiline taşımanın tabi olduğu CMR Sözleşmesi hükümlerine göre mesuliyet yüklenemeyeceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

2.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde;müvekkilinin taşıma işini tamamladıktan sonra taşıma aracını yüküyle birlikte riskli bir bölgede park etmek zorunda bırakan İtalya'daki alıcı yerine onun talimatını yerine getiren dolayısıyla da herhangi bir kusurlu eylemi olmayan müvekkiline taşımanın tabi olduğu CMR Sözleşmesi hükümlerine göre mesuliyet yüklenemeyeceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

3.Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; müvekkilince mesuliyetine güvence sağlanan taşıyanın mal mukabili ödeme ve DAP teslim şekline göre taşıdığı malı alıcısı emrine teslime hazır hale getirdikten ve yük üzerindeki tum haklar satıcıdan alıcıya geçtikten sonra alıcının ağır kusurlu talimatı yüzünden vuku bulan hırsızlık nedeniyle CMR Konvansiyonu çerçevesinde taşıyana dolayısıyla da müvekkiline sorumluluk yüklenemeceği gibi davacının sigortalısına yaptığı hatır ödemesini zaten rücu konusu da yapamayacağını, somut olay konusu hırsızlık hadisesine benzer rizikoların müvekkilinin düzenlediği mesuliyet poliçesinin kapsamı dışında tutulduğunu beyanla davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 28.09.2017 tarih, 2014/736 E. ve 2017/1047 K. sayılı kararıyla; davalı Ergo Sigorta AŞ yönünden rizikonun CMR Sigortası umumi hükümlerinin "teminat dışı haller" başlığı altındaki 3 üncü maddesindeki düzenlemeler çerçevesinde açıkça sigorta güvencesi dışında bırakıldığı, davalı ... şirketinin düzenlediği poliçe kapsamında tazminat yükümlülüğü bulunmadığı gerekçesiyle davalı Ergo sigortaya karşı açılan davanın reddine, CMR 17 nci maddesinin birinci fıkrası gereğince taşınan eşyanın varma yerinde teslim alınan haliyle alıcısına teslim borcunun bulunduğu ve kural olarak yükleme yerinden varış mahalline kadar taşıdığı eşyaya gelecek zararlardan sorumlu olduğu, somut olayda da taşıyıcı davalıların yükün tesliminden önce taşıma konusu eşyada meydana gelen zarar ve buna bağlı olarak yapılan ödemeden sorumlu oldukları gerekçesiyle diğer davalılar bakımından davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Horoz Lojistik Kargo Hizm ve Tic. A.Ş. vekili ile davalı Bahadıroğlu Uluslararası Nak.. Ltd. Şti. vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Horoz Lojistik Kargo Hizm ve Tic. A.Ş. vekili ile davalı Bahadıroğlu Uluslararası Nak.. Ltd. Şti. vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 07.11.2019 tarih, 2018/687 E. v, 2019/1395 K. sayılı kararıyla; emtianın alıcıya teslim edilecek alanın otoparkına alınarak fiş ve belge düzenlendiği, bir gün burada kaldıktan sonra boşaltmanın pazartesi günü yapılacağı ifade edilerek fabrika otoparkı karşısındaki otoparkta bekletildiği, hırsızlığın da bu alanda iken gerçekleştiği, emtianın alıcıya tesliminin henüz gerçekleşmediği, araç şoförünün ihtiyacı için aracı kilitleyerek ayrılması üzerine akabinde hırsızlığın meydana geldiği, yüklü iken aracın kilitli olsa da bırakılmasının taşıyıcı bakımından kusur teşkil ettiği, CMR 17 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği hasar ve ziyanın taşıyıcının önlemesine imkan bulunmayan durumlarda taşıyıcının sorumluluğuna gidilemeyeceği, taşıyıcının bu malın çalınmasını önlemek için tüm önlemleri almaması halinde sorumluluğunun söz konusu olduğu, taşıyıcının hafta sonu nedeniyle teslim yapılamayabileceğini öngörmesi ve basiretli bir tacire yakışacak azami özeni göstermesi gerektiği, emtianın alıcı adresine ulaşması ancak hemen boşaltılmamasının teslimi kabule ve alıcıyı kusurlu saymaya yeterli olmadığı, taşıyıcının özen mükellefiyeti devam ederken oluşan hırsızlık ve zarar sebebiyle davalıların davacıya karşı CMR 34 üncü maddesi gereği müteselsilen sorumlu oldukları gerekçesiyle davalı Horoz Lojistik Kargo Hizm. ve Tic. A.Ş. vekili ile davalı Bahadıroğlu Uluslararası Nak.. Ltd. Şti. vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Horoz Lojistik Kargo Hizm ve Tic. A.Ş. vekili ile davalı Bahadıroğlu Uluslararası Nak.. Ltd. Şti. vekili temyiz isteminde bulunmuştur.