muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/406, Karar No: 2013/2091, Tarih: 14.02.2013

Anılan 56. maddede yalın olarak “eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen” ibareleri yer almakta olup, kanun koyucu tarafından örneğin; “sosyal güvenlik kanunları kapsamında ölüm aylığına hak kazanmak amacıyla eşinden boşanan”, “hak sahibi sıfatını haksız yere elde etme amacıyla eşinden boşanan”, “gerçek boşanma iradesi söz konusu olmaksızın (muvazaalı olarak) eşinden boşanan” veya bunlara benzer ifadelere yer verilmemiş, sade olarak kaleme alınan metinle uygulama alanı genişletilmiştir. Maddede boşanma amacına/saikine yönelik herhangi bir düzenlemeye yer verilmediğinden, gerek Kurumca, gerekse yargı organlarınca uygulama yapılırken; eşlerin boşanma iradelerinin gerçekliğinin/samimiliğinin araştırılıp ortaya konulması söz konusu olmamalı, boşanmanın muvazaalı olup olmadığına ilişkin herhangi bir araştırma/irdeleme ve boşanma yönündeki kesinleşmiş yargı kararının geçerliliğinin sorgulaması yapılmamalı, özellikle, kesinleşmiş yargı organının verdiği karara dayanan “boşanma” hukuki durum ve sonucunun eşlerin gerçek iradelerine dayanıp dayanmadığının araştırılmasının bir başka organın yetki ve görevi içerisinde yer almadığı, kaldı ki, 4721 sayılı ... Medeni Kanununda “anlaşmalı boşanma” adı altında hukuki bir düzenlemenin de bulunduğu dikkate alınmalıdır. Şu durumda sonuç olarak belirtilmelidir ki, boşanma tarihi itibarıyla gerçek/samimi boşanma iradelerine sahip olan (evlilik birliği temelinden sarsılan) veya olmayan tüm eşlerin, maddenin yürürlük tarihi olan 01.10.2008 tarihinden itibaren her ne sebeple olursa olsun eylemli olarak birlikte yaşadıklarının saptanması durumunda gelirin/aylığın kesilmesi zorunluluğu bulunmaktadır.

Gelirin/aylığın kesilme tarihi ile Kurumun geri alım (istirdat) hakkının kapsamına ilişkin olarak; eylemli birlikte yaşama olgusunun gerçekleşme/başlama tarihi esas alınarak bu tarih itibarıyla gelir/aylık kesme veya iptal işlemi tesis edilip ilgiliye, anılan tarihten itibaren yapılan ödemeler yasal dayanaktan yoksun/yersiz kabul edilmeli, ancak, söz konusu madde 01.10.2008 günü yürürlüğe girdiğinden, eylemli birliktelik daha önce başlamış olsa dahi maddenin yürürlük günü öncesine gidilmemeli, başka bir anlatımla 01.10.2008 tarihi öncesine ilişkin borç tahakkuku söz konusu olmamalı, böylelikle açıklığa kavuşturulacak yersiz ödeme dönemine ilişkin olarak 5510 sayılı Kanunun 96. maddesine göre uygulama yapılmalıdır. İnceleme konusu 56. maddede, “eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle” ibareleri yer aldığından, birden fazla evlilik ve doğal olarak birden fazla boşanmanın gerçekleşmiş olması durumunda, boşanılan herhangi bir eşle eylemli olarak birlikte yaşama durumunda madde hükmünün uygulanacağı gözetilmelidir.

5510 sayılı Kanun, önceki sosyal güvenlik yasalarını birleştiren temel yasa niteliğinde olduğundan, gerek değiştirilen veya yürürlükten kaldırılan, gerekse geçici ve geçiş hükümlerinin yer aldığı maddelerle birlikte ele alınıp değerlendirmeye tabi tutulması gerekmektedir. Bu yönden bakıldığında Kanunun “Malûllük, yaşlılık ve ölüm sigortasına ilişkin bazı geçiş hükümleri” başlığını taşıyan geçici 1. ve “5434 sayılı Kanuna ilişkin geçiş hükümleri” başlıklı geçici 4. maddesinin irdelenmesi zorunluluğu bulunmaktadır. Anılan geçici maddelerle kanun koyucu tarafından, 5510 sayılı Kanunun yürürlüğü öncesinde yukarıda belirtilen beş adet sosyal güvenlik kanunu hükümleri uygulanmak suretiyle hak sahiplerine bağlanan gelirin/aylığın, durum değişikliği sebebine bağlı olarak kesilmesi veya yeniden bağlanmasında, yine anılan kanun hükümlerinin esas alınması gerektiğinin benimsendiği anlaşılmaktadır. Söz konusu kanunlarda, boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama olgusu, gelirin/aylığın bağlanması engeli veya kesilmesi nedeni olarak öngörülmediğinden, 56. maddenin zaman bakımından uygulanmasında kuşku ve duraksamaya düşülmesi olasılığı bulunmaktadır. Bu durumda, 4721 sayılı Kanunun “Herkes, haklarını kullanırken ve borçlarını yerine getirirken dürüstlük kurallarına uymak zorundadır. Bir hakkın açıkça kötüye kullanılmasını hukuk düzeni korumaz.” hükmünü içeren ve “Dürüst davranma” başlığını taşıyan 2. maddesinde yer alan dürüstlük ( = objektif iyi niyet) kuralı çerçevesinde çözüme gidilmeli, evrensel hukuk ilkeleri arasında yer alan “hiç kimsenin kendi kusurundan yararlanamayacağı” ilkesi sosyal güvenlik hukuku alanında da göz önünde bulundurulmalıdır. Bu bakımdan, 56. madde açısından 01.10.2008 tarihinden önce hakkın kazanıldığı durumlarda, söz konusu yasal düzenleme öncesinde ilgililer her ne şekilde/amaçla/saikle boşanmış olurlarsa olsunlar, başka bir anlatımla eşlerin boşanma iradeleri gerçek/samimi olsun veya olmasın, eylemli birlikteliklerini 5510 sayılı Kanunla getirilen yeni düzenleme sonrasında da sürdürdüklerinin veya söz konusu düzenlemeden itibaren anılan tür ve nitelikte bir beraberliğe başladıklarının kanıtlanması durumunda, başka bir anlatımla eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun saptandığı durumlarda, anılan 2. madde kapsamında hakkın kötüye kullanımının varlığı kabul edilerek ilgililere gelir/aylık tahsisi yapılmaması, bağlanan gelirin/aylığın da kesilmesi gerekmektedir. Kuşkusuz, hak sahibine, eylemli birlikteliğin sona erdiği tarihten itibaren, diğer koşulların da varlığı durumunda gelir/aylık bağlanabileceği kabul edilmelidir.

Sonuç olarak; 5510 sayılı Kanunun 56. maddesinin ikinci fıkrasına dayalı açılan bu tür davalarda eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun tüm açıklığıyla ve özellikle taraflar arasındaki uyuşmazlık konusu dönem yönünden ortaya konulması önem arz etmektedir. Bu aşamada, ayrıntıları yukarıda açıklandığı üzere, özellikle Anayasa'nın 20., 5510 sayılı Kanunun 59., 100., 298 sayılı Seçimlerin Temel Hükümleri Ve Seçmen Kütükleri Hakkında Kanunun 28., 45., 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 3., 45 – 53., 4857 sayılı İş Kanununun 32., 01.10.2011 günü yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 6., 24 – 33., 189., 190., 191., 4721 sayılı ... Medeni Kanununun 6., 19., 20. maddeleri ve diğer ilgili mevzuat hükümleri göz önünde bulundurulmak suretiyle yöntemince araştırma yapılmalı, tarafların göstereceği tüm kanıtlar toplanmalı, bildirilen ve dinlenilmesi istenilen tanıkların ifadeleri alınmalı, davacı ile boşandığı eşinin yerleşim yerlerinin saptanmasına ilişkin olarak; muhtarlıktan ikametgah senetleri elde edilmeli, ilgili Nüfus Müdürlüklerinden sağlanan nüfus kayıt örnekleri ile yerleşim yeri ve diğer adres belgelerinden yararlanılmalı, adres değişiklik ve nakillerine ilişkin bilgilere ulaşılmalı, ilgililerin su, elektrik, telefon aboneliklerinin hangi adreste kimin adına tesis edildiği saptanmalı, seçmen bilgi kayıtları getirtilmeli, varsa çalışmaları nedeniyle resmi/özel kurum ve kuruluşlara verilen belgelerde yer alan adresler dikkate alınmalı, boşanılan eş 4857 sayılı Kanun hükümleri kapsamında yer almakta ise adına ödeme yapılabilecek özel olarak açılan banka hesabı bulunup bulunmadığı belirlenmelidir. İnceleme konusu davaya ilişkin olarak ise öncelikle, ... (1.) İş Mahkemesi’nin 2012/288 Esas numaralı dava dosyasının sonucu araştırılarak eldeki dava ile aralarındaki bağlantı durumu açıklıkla ortaya konulmalı, sonrasında, davacı ile boşandığı eşinin fiili beraberliğinin ortaya konulmasında yargılamada ortaya çıkan çelişki ve belirsizliğin giderilmesi için; ilgili Nüfus Müdürlüklerinden boşanan eşlerin adres hareketleri, tarihleriyle birlikte istenilerek kayıtlı yerleşim yerleri saptanmalı, bu yerler yönünden geniş kapsamlı ve dava konusu döneme ilişkin olarak Emniyet Müdürlüğü araştırması yapılmalı, anılan mahalle/mahalleler muhtar ve azalarının tümünün tanık sıfatıyla bilgi ve görgülerine başvurulmalı, Sosyal Güvenlik Kontrol Memurluğu’nca alınan ifadeleri Kurum işlemine dayanak kılınan ... ile davacının annesi ... dinlenilmeli, ... Mahallesi ... Caddesi Keykubat Sitesi’nde oturan komşular yöntemince saptanarak ifadeleri alınmalı, böylelikle “boşanılan eşle eylemli olarak birlikte yaşama” olgusunun gerçekleşip gerçekleşmediği, toplanan kanıtlar ışığı altında değerlendirildikten sonra elde edilecek sonuca göre hüküm kurulmalıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu, Kurum saptamasının gerçekleştiği tarihe kadar fiili birlikteliğin bulunmadığı gerekçesiyle yazılı şekilde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının isteği durumunda davacıya geri verilmesine, 14.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1695, Karar No: 2019/3218, Tarih: 29.04.2019

**11. Hukuk Dairesi         2018/1695 E.  ,  2019/3218 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 16. Asliye Ticaret Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 23/11/2017 tarih ve 2017/193-2017/1025 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davacı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava konusu meblağ 23.279 TL'nın altında bulunduğundan 6100 sayılı Kanun'un geçici 3/2. maddesi delaletiyle uygulanması gereken HUMK 3156 sayılı Kanunla değişik 438. maddesi gereğince duruşma isteğinin reddiyle incelemenin dosya üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalıların ortağı olduğu kollektif şirketin davacı şirketten nakliye hizmeti aldığını, hava ve deniz navlun bedellerinin davalılarca ödenmediğini, alacağın tahsili amacıyla İstanbul 2. İcra Müdürlüğünün 2015/25908 esas sayılı dosyası ile takibe geçildiğini, davalı tarafça takibe itiraz edildiğini ve takibin durduğunu ileri sürerek itirazın iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar vekili, kollektif şirketin borçlarından dolayı öncelikle davalı şirketin sorumlu olduğunu, ortaklara doğrudan icra takibi yapılamayacağını, davalıların davacıya herhangi bir borcu olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece Dairemiz bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, davacının davalı şirkete taşıma hizmeti verdiğinin ispatlanamadığı, şirketin borcu nedeniyle ortaklardan doğrudan alacak talep edilemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin davalılar ... ve ... hakkındaki bütün temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin davalılar ... ve ... hakkındaki bütün temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davacının davalı ... İnkjet ve Lase Tek. San. ve Tic. Kolektif Şirketine yönelik temyiz itirazlarına gelince, davacı davalı şirkete taşıma hizmeti verdiğini ileri sürerek 3 adet faturaya dayanarak icra takibi başlatmış ve takibe itiraz üzerine itirazın iptali için eldeki davayı açmıştır. Mahkemece taşıma hizmeti verildiğinin ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Davacı delillerinde tarafların ticari defter ve belgelerine de açıkça dayanmıştır. Mahkemenin 19.04.2017 tarihli duruşmasında da davalı tarafın ticari defterlerini ibraz etmesi aksi halde ibrazdan kaçınmış sayılacağı hususunda ihtarlı davetiye tebliğine şeklinde ara karar verilmiş ve fakat ara karar gereği yerine getirilmemiştir. Bu durumda davacının davalı ticari defter ve belgelerine dayanmış olması ve mahkemece de bu hususta ara karar kurulmuş olması dikkate alınarak ticari defter ve belgerini sunması için davalı şirkete usulüne uygun olarak süre verilmesi, davalı şirket ticari defter ve belgelerinin sunulması halinde davalı şirket ticari defter ve belgeleri üzerinde de bilirkişi vasıtası ile inceleme yapılması ve oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken sadace davacı ticari defter ve belgeleri üzerinde inceleme yapılan bilirkişi raporu dikkate alınarak eksik inceleme ile davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş ve kararın bu yönden bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin davalılar ... ve ... hakkındaki bütün temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin davalı şirkete yönelik temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, aşağıda yazılı bakiye 8,50 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan davalılar ... ve Mahmut Bayhan yönünden alınmasına, 29/04/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6149, Karar No: 2024/3840, Tarih: 23.05.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/6149 E.  ,  2024/3840 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/42 E., 2023/233 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kocaeli 1. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2022/252 E., 2022/607 K.

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince boşanma davasının kabulü ile evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeni ile tarafların boşanmalarına ve ferilerine karar verilmiştir.

Kararın davacı erkek vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince tarafların istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı erkek tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; Bölge Adliye Mahkemesinin 04.05.2023 tarih ve 2023/42 Esas, 2023/233 Karar sayılı ek kararı ile, davacı erkeğin süresi içinde yapılmayan temyiz başvurusunun reddine karar verilmiş ise de, dosya içeriğine göre, Bölge Adliye Mahkemesi'nin son karar ilamının tebliğine ilişkin tebligat evrakı incelendiğinde davacı erkeğin aynı adreste birlikte sakin yakınına tebliğ edildiği, davacı erkeğin işi nedeni ile o adreste bulunmadığı, başka adreste bulunduğu, yakınları tarafından haber verilmediği itirazında bulunduğu, yapılan tebligatta tebliğ memuru tarafından, tebligatın yapılması gerekenin, tevziat sırasında belirtilen adreste bulunup bulunmadığı, bulunmama sebebi ve muhatabın tevziat saatleri içinde tebliğ yapılan adrese dönüp dönmeyeceğinin belirtilmediği, bu şekilde yapılan tebligatın usulsüz olduğu anlaşıldığından, Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesine aykırıdır. Bu durumda, temyiz başvurusunun süre yönünden reddine ilişkin 04.05.2023 tarihli ek kararın ortadan kaldırılması gerekmiştir.

Davacı-davalı erkek vekilinin temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlenildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı erkek vekili dava dilekçesinde özetle; evlendikten sonra kadının erkeğe karşı kaba, hürmetsiz, sevgi ve saygıdan uzak tavır ve hareketler sergilediğini, erkeğe karşı küçük düşürücü söylemlerde bulunduğunu, erkeğe ve ailesine yönelik beddualarda bulunduğunu, çocuğun doğumundan sonra kadının erkeğe ''çocuğun senden olduğunu nerden biliyorsun'' şeklinde söylemlerde bulunduğunu, erkeği güvensizliğe ittiğini, kadının müşterek haneyi terk ettiğini ve bir yılı aşkın süredir tarafların ayrı yaşadıklarını iddia ederek, evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeni ile tarafların boşanmalarına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı kadın vekili cevap dilekçesinde özetle dava dilekçesinde belirtilen iddiaların gerçeği yansıtmadığını, erkeğin eve ve eşine bakmadığını, kadına sürekli hakaretler etmeye ve hatta fiziksel şiddet uygulamaya başladığını, kadın hamile iken erkeğin çocuğu aldırması konusunda ısrarcı olduğunu, şiddet uygulamaya kalkınca erkeğin annesi ve babasının kadını müşterek haneden aldıklarını ve geçici bir süre erkeğin siniri geçene kadar halasının evine bıraktıklarını, kadının bir kaç gün sonra eve gittiğinde evin kilidinin değiştirildiği için eve dahi giremediğini iddia ederek, boşanma isteminin reddine, boşanmal kararı verilmesi halinde ise müşterek çocuğun velayetinin davalı anneye verilmesine, kadın yararına 2.000,00TL maddî tazminat ile 50.000,00TL manevî tazminata, ortak çocuk için aylık 400,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına hükmedilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

A. İlk Derece Mahkemesinin Birinci Kararı

İlk Derece Mahkemesinin 27.06.2018 tarih ve 2016/395 Esas, 2018/646 karar sayılı kararı ile; davalının açılan davaya karşı koymasının hakkın kötüye kullanımı olduğu, dolayısı ile evlilik birliğinin sarsılmasına neden olan olaylarda beddua eden, eşini küçük düşürücü beyanlarda bulunan, sadakatsizlik şüphesi uyandıran davalının ve şiddet uygulayan, çocuğu kabullenemeyen davacının eşit oranda kusurlu olduğu gerekçesi ile açılan boşanma davasının kabulü ile tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca boşanmalarına, ortak çocuğun velayetinin anneye verilmesine, baba ile çocuk arasında kişisel ilişki tesisine, çocuk yararına aylık 300,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, davalı kadının maddî ve manevî tazminat talebinin reddine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Gönderme Kararı

1.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde, davalı kadın vekili tarafından kusur belirlemesi, istifa eden vekil lehine takdir edilen vekalet ücreti, boşanma davasının kabulü, reddedilen tazminatlar ve kişisel ilişki yönünden istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

2.Bölge Adliye Mahkemesinin 02.02.2021 tarih ve 2018/2712 Esas, 2021/183 Karar sayılı kararı ile Mahkemenin gerekçesinde davalının (kadının) davacıya şiddet uyguladığı, evin anahtarını değiştirdiği, eve almadığı, çocuğu kabul etmediğinin yazıldığı, devamında şiddet uygulayan, çocuğu kabul etmeyen davacının eşit kusurlu olduğu şeklinde açıklama yapılarak gerekçede kusur konusunda kendi içinde çelişki yaratıldığı gerekçesi ile davalı kadın vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi'nin kararının kaldırılmasına ve dosyanın kararı veren mahkemeye gönderilmesine karar verilmiştir.

C. İlk Derece Mahkemesinin İkinci Kararı

C. İlk Derece Mahkemesinin İkinci Kararı

İlk Derece Mahkemesinin 2021/268 E.-2022/39 K. Sayılı kararı ile; taraflar arasındaki evlilik birliğinin temelinden sarsıldığı, buna neden olan olaylarda beddua eden, eşini küçük düşürücü beyanlarda bulunan, sadakatsizlik şüphesi uyandıran davalı kadının davacı eşe nazaran daha az kusurlu olmasına rağmen, eşine şiddet uygulayan, çocuğu kabullenemeyen, davalının eve girmesine engel olan, çocuğun alınmasını isteyerek dünyaya gelmesi endişesi taşıyan, kadını evden kovan erkeğin daha ziyade kusurlu olduğu sonuç ve kanaatine ulaşıldığı gerekçesi ile boşanma davasının kabulü ile tarafların 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca boşanmalarına, ortak çocuğun velayetinin anneye verilmesine, baba ile çocuk arasında kişisel ilişki tesisine, çocuk yararına aylık 300,00 TL tedbir ve aylık 400,00 TL iştirak nafakasına, kadın yararına 15.000,00 TL maddî ve 10.000,00 TL manevî tazminata karar verilmiştir.

D. Bölge Adliye Mahkemesinin İkinci Gönderme Kararı

1.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde, davacı erkek vekili tarafından kusur belirlemesi ve kabul edilen tazminatlar yönünden istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

2.İlk Derece Mahkemesi 17.07.2019 tarihli ek kararı ile davacı tarafça gider avansı tamamlanmadığından davacının istinaf başvurusunun reddine dair ek karar verilmiş, ek karar davacı vekiline 13.03.2022 tarihinde tebliğ edilmiş, davacı- karşı davalı vekili süresi içinde ek karar yönünden istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2.Bölge Adliye Mahkemesinin 18.04.2022 tarih ve 2022/609 Esas, 2022/697 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince; kısa kararda boşanmanın fer'ilerine ilişkin hüküm kurarken davacının manevî tazminat talebinin kısmen kabulüne karar verildiği, paraf atılarak davacı ibaresinin davalı olarak değiştirildiği, ancak duruşma zaptı UYAP' tan kontrolünde davacı ibaresinin aynen kalmış olduğu, gerekçeli kararın içeriğinde bu durumun maddî yazım hatası olduğu izah edilse de hüküm kısmında davalının manevî tazminat isteminin kısmen kabulüne denilmesi hatalı olup bu şekilde çelişki meydana geldiği gerekçesi ile davacı erkek vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi'nin kararının kaldırılmasına ve dosyanın kararı veren mahkemeye gönderilmesine karar verilmiştir.

E. İlk Derece Mahkemesinin Son Kararı

E. İlk Derece Mahkemesinin Son Kararı

İlk Derece Mahkemesinin yukarıdaki başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile taraflar arasındaki evlilik birliğinin temelinden sarsıldığı, buna neden olan olaylarda beddua eden, eşini küçük düşürücü beyanlarda bulunan, sadakatsizlik şüphesi uyandıran davalı kadının davacı eşe nazaran daha az kusurlu olmasına rağmen, eşine şiddet uygulayan, çocuğu kabullenemeyen davacının eve girmesine engel olan, çocuğun alınmasını isteyerek dünyaya gelmesi endişesi taşıyan, kadını evden kovan erkeğin daha ziyade kusurlu olduğu, dava tarihinden sonrasına ilişkin olan davacı eylemlerinin (TV'ye çıkma, dna incelemesi yaptırma vs) her davanın açıldığı tarihteki koşullara göre değerlendirileceğinden yargılamada esas alınmadığı gerekçesi ile boşanma davasının kabulü ile tarafların 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca boşanmalarına, ortak çocuğun velayetinin anneye verilmesine, baba ile çocuk arasında yatısız kişisel ilişki tesisine, çocuk yararına aylık 300,00 TL tedbir ve aylık 400,00 TL iştirak nafakasına, davalı kadın yararına 15.000,00 TL maddî ve 10.000,00 TL manevî tazminata karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı erkek vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; belirterek, davacının davalıdan daha kusurlu sayılarak davalıya maddî ve manevî tazminata hükmedilmesinin usul ve kanuna aykırı olduğunu, Mahkemece bozma kararından sonra dosya arasına alınan raporun tarafına tebliğ dahi edilmediğini, rapora karşı itiraz hakkı var iken itiraz hakkının kullandırılmadığını, savunma hakkının kısıtlandığını iddia ederek, kusur belirlemesi, kadın yararına kabul edilen tazminatlar, velayet ve kişisel ilişki yönünden istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç