muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/13328, Karar No: 2015/43116, Tarih: 14.09.2015

Bozmayı gerektirmiş, sanık D.. Ç.. savunmanı ile katılan F.. A.. vekilinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 14.09.2015 tarihinde Üye Ali Suat Ertosun'un muhalefetine karşın oyçokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY:

Katılan ve sanık daha önceden birbirlerini tanımaktadır. Suç tarihinde sanık, “Kanka neredesin?” diye mesaj atarak katılanı çağırmış; katılan da arkadaşı tanık Muhammed'le birlikte kararlaştırdıkları yere gitmiş ve sanıkla buluşmuştur. Bu esnada sanık, katılandan telefonunu istemiş, o da rızası ile vermiştir. Tanık Muhammed'in yanlarından ayrılmasından sonra gittikleri tanık Feyyaz'ın dükkanında; katılan, sanıktan telefonunu geri istemiş; sanık, katılanın arkasından konuştuğunu ileri sürerek işyerinin çekmesinde bulunan ve ekspertiz raporuna göre ilk bakışta ateşli bir silahtan ayırt edilmesi zor olan, iğfal kabiliyetini haiz silahı alıp katılana doğrultarak, “Seni öldürürüm” demiştir. Bu sırada dışarıda olan dükkan sahibi tanık Feyyaz içeriye girmiş ve katılanı telefonunu vermesi için sanığa yalvarırken görmüş; sanık, katılana, “Çek git, seni vururum” diyerek eylemini sürdürmüş; katılanın dükkandan ayrılmasından sonra arkasından yetişen tanık Feyyaz, sanıktan aldığı telefon kartını katılana vermişse de cep telefonu sanıkta kalmış; mahallesine giden katılan, olayı tanık Muhammed'e anlatmış ve karakola giderek şikâyetçi olmuştur. Birbirini tamamlayan ve doğrulayan katılan ve tanık anlatımları ile sanığın tevil yollu savunmasına göre; araya fasıla girmeden oluş ve gelişimi yukarıdaki şekilde devam eden olayda, geri istemesine rağmen cep telefonunu katılanı silahla tehdit ederek vermeyen sanığın eylemi tüm olarak yağma suçunu oluşturduğundan, mahallî mahkeme kararının bu nedenlerle bozulması görüşündeyim.
Yargıtay — Esas No: 2022/14460, Karar No: 2022/20614, Tarih: 08.12.2022

**2. Ceza Dairesi         2022/14460 E.  ,  2022/20614 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 03/01/2014 tarihi itibariyle duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkumiyete konu suçun işlendiği 08/12/2014 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun temyiz dışı suça sürüklenen çocuk Ayetullah Akın ile birlikte gündüz sayılan zamanda işlediği hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından eylemine uyan TCK'nın 142/1-b, 35, 116/2, 119/1-c, 31/2. maddelerinde öngörülen cezaların üst sınırına göre TCK'nın 66/1-e, 66/2 ve 67/4. maddeleri uyarınca hesaplanan 6 yıllık dava zamanaşımının, suçun işlendiği 26/02/2012 gününden hüküm tarihine kadar geçmesi nedeniyle suça sürüklenen çocuk hakkında açılan davanın düşürülmesi yerine yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuğun temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davalarının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 08/12/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7640, Karar No: 2020/5496, Tarih: 11.06.2020

**15. Ceza Dairesi         2018/7640 E.  ,  2020/5496 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : TCK'nın 155/2, 62, 52/2 ve 51. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gıyabi kararın hükmü temyiz etmeyen mahkum olan sanık ...'a, gerekçeli kararın sorgusunda bildirdiği aynı zamanda mernis adresi olan ... adresine tebliğe çıkarıldığı, bu tebligatın 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21. maddesine göre yapıldığının anlaşılması karşısında; anılan Yasa’nın ilgili 21/1. maddesine göre; kendisine tebligat yapılacak kimseler gösterilen adreste bulunmaz veya tebellüğden imtina ederse, tebliğ memuru tebliğ olunacak evrakı, o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti azasından birine veyahut zabıta amir veya memurlarına imza mukabilinde teslim eder ve tesellüm edenin adresini ihtiva eden ihbarnameyi gösterilen adresteki binanın kapısına yapıştırmakla beraber, adreste bulunmama halinde tebliğ olunacak şahsa keyfiyetin haber verilmesini de mümkün oldukça en yakın komşularından birine, varsa yönetici veya kapıcıya da bildirilir. İhbarnamenin kapıya yapıştırıldığı tarih, tebliğ tarihi sayılır.

Somut olayda tebligat evrakında, Kanun'un 21. maddesine göre muhatabın adreste çarşıya gitmesi nedeniyle geçi olarak bulunmadığı şerh edilmiş ise de; bu beyanın tebligat tarihi itibari ile 13 yaşında olan sanık ...'in oğlu olduğu anlaşılan...'dan öğrenildiği ve haber verildiğinin anlaşıldığı, keyfiyetin haber verilmesinin sanığın en yakın komşularından birine, varsa yönetici veya kapıcıya bildirilmediği anlaşıldığından, adı geçen sanığa yapılan tebligatın usulsüz olduğu anlaşılmakla; gerekçeli kararın hükmü temyiz etmeyen sanık ...'a usulüne uygun şekilde yeniden tebliği ile adı geçen sanığın kararı temyiz etmesi halinde, temyiz dilekçesi de eklenerek bu hususta ek tebliğname düzenlendikten sonra iade edilmek üzere mahalline gönderilmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11/06/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3287, Karar No: 2021/2808, Tarih: 17.06.2021

**15. Hukuk Dairesi         2020/3287 E.  ,  2021/2808 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

- K A R A R -

Davacı vekilince açılan tapu iptali ve tescil davası sonucunda mahkemece davanın bir kısım davacıların davasının reddine, bir kısım davacıların davasının kabulüne karar verilmiş olup, verilen kararın davacılar ..., ... ve ... vekilince temyiz edilmesi üzerine Dairemizce 2020/699 Esas, 2020/1883 Karar sayılı ilamı ile yerel mahkeme kararının onanmasına karar verilmiştir.

Bu kez Dairemiz kararına karşı davacılar ..., ..., ... ve ... vekilince karar düzeltme talebinde bulunulmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre HUMK’nın 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, davacılar harçtan muaf olduğundan,

peşin alınan karar düzeltme harçlarının istek halinde karar düzeltme isteyenlere iadesine,

takdiren 490,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenlerden alınarak Hazineye gelir kaydedilmesine, 17.06.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1388, Karar No: 2017/5810, Tarih: 06.07.2017

**7. Ceza Dairesi         2015/1388 E.  ,  2017/5810 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Temyiz incelemesine konu bu dosyaya ilişkin suç tarihinin 01/12/2011, iddianame düzenleme tarihinin 26/01/2012 olduğu,

Dairemizce aynı gün incelenen 2016/1412 esas sayılı dosyada Bursa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/38 E. - 2014/137 K. sayılı dosyasında sanığa atılı eylem ile ilgili olarak suç tarihinin 09.11.2011, iddianame düzenleme tarihinin 21.12.2011 olduğu,

Yine temyiz edilmeden kesinleşen Bursa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/71 E. - 2013/701 K. sayılı dosyasında sanığa atılı eylem ile ilgili olarak suç tarihinin 16.12.2011, iddianame düzenleme tarihinin ise 12.01.2012 olduğu,

Anılan dosyalarda sanığın üzerine atılı eylemlerin benzer mahiyette olduğu dikkate alınarak, suç tarihine ve işlenen suçun niteliğine göre sanığın eyleminin TCK.nun 43. maddesi kapsamında zincirleme biçimde kaçakçılık suçunu oluşturup oluşturmadığının takdir ve değerlendirilmesi bakımından temyiz edilmeden kesinleşen Bursa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/71 E. - 2013/701 K. sayılı dosyasının inclenmek üzere bu dosya içine konulması, Dairemizce aynı gün incelenen 2016/1412 esas sayılı Bursa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/38 E. - 2014/137 K. sayılı dosyası ile gerektiğinde birleştirilmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca sair yönü incelenmeksizin BOZULMASINA, 06.07.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4399, Karar No: 2024/10325, Tarih: 19.12.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/4399 E.  ,  2024/10325 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/468 Esas, 2024/488 Karar

DAVA TARİHİ : 17.12.2020

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Çorlu 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/50 Esas, 2023/252 Karar

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma konusu daimi ve geçici irtifak hakkı bedelinin tespiti ile bu hakların davacı idare adına tescili istemine ilişkin asıl dava ile kamulaştırmasız el atılarak üzerinden irtifak hakkı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkin birleştirilen davada yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl davanın kabulüne, birleştirilen dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak isteme ilişkin asıl dava ile kamulaştırılmaz el atılmak üzerinden irtifak hakkı geçirilen taşınmazın irtifak hakkı karşılığının tahsili istenirse birleştirilen davada yeniden görülmesi için dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince asıl davanın kabulüne, birleştirilen dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların esastan redine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1.Davacı idare vekili asıl davada dava dilekçesinde özetle; Tekirdağ ili, Ergene ilçesi İğneler Mahallesi 276, 1192, 1194 ve 1195 parsel sayılı taşınmazlarda daimi ve geçiçi irtifak kamulaştırma bedelinin tespitine ve bu hakkın davacı idare lehine tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

2. Davacı vekili birleştirilen davada dava dilekçesinde özetle; Tekirdağ ili, Ergene ilçesi, İğneler Mahallesi, 276, 1192, 1194 ve 1195 parsel sayılı taşınmazlara davalı idare tarafından irtifak geçirilmek suretiyle kamulaştırmasız el atıldığını, aradan geçen süre içinde kamulaştırma bedelinin tespiti için dava açılmadığını, idarece acele el koyma dosyasında bloke edilen bedelin düşük olduğunu belirterek taşınmazların daimi ve geçici irtifak bedellerinin davalı idareden yasal faiziyle birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili asıl davada cevap dilekçesinde özetle, idarece teklif edilen kamulaştırma bedelinin rayicin çok altında olması nedeniyle taraflar arasında uzlaşma sağlanamadığını, acele kamulaştırma yapılırken belirlenen bedelin gerçek değeri yansıtmaktan çok uzak olduğunu, dava konusu taşınmazların Trakya'nın hızla gelişmekte ve en çok talep gören ve sanayi bölgesinin tam ortasında olduğunu, bu nedenle gerek Türk gerekse yabancı yatırımcıların odağında olduğunu, ek olarak işbu taşınmazların yerleşim yerlerine / şehir merkezine çok yakın olduğu gibi belediyenin yol ve çöp hizmetlerinden faydalandığını, elektrik ve su hizmetlerinden yararlandığını belirterek, dava konusu taşınmazların bedelinin acele kamulaştırma yoluyla gerçek değerinin altında belirlenmesi sebebi ile taşınmazların gerçek değerinin mahkemece tespit edilerek belirlenen bedelin faizi ile birlikte müvekkiline ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile asıl davanın kabulüne, kamulaştırma konusu daimi ve geçici irtifak hakkı bedelinin tespiti ile bu hakkın davacı idare adına tesciline, birleştirilen davada ise dava konusuz kaldığından esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; bedelin yüksek belirlendiğini, bilirkişi raporunun hatalı olduğunu, hükme esas alınamayacağını, rapora itirazların dikkate alınmadığını, enerji nakil hattı nedeniyle değer kaybının yüksek alındığını, objektif değer artış oranının hatalı olduğunu, müvekkili idareye vekâlet ücreti verilmesi gerektiğini ileri sürmüştür.

2. Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; bedelin düşük belirlendiğini, bölge rayiçini yansıtmadığını, taşınmazın değerli bir konumda olduğunu, net gelir ve objektif değer artış oranının düşük alındığını, irtifak nedeniyle değer kaybı oranının kabul edilemeyeceğini, kamulaştırma bedelinin enflasyon nedeniyle aşırı değer kaybına uğradığını, faizin enflasyon oranında verilmesi gerektiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

2. Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; bedelin düşük belirlendiğini, bölge rayiçini yansıtmadığını, taşınmazın değerli bir konumda olduğunu, net gelir ve objektif değer artış oranının düşük alındığını, irtifak nedeniyle değer kaybı oranının kabul edilemeyeceğini, kamulaştırma bedelinin enflasyon nedeniyle aşırı değer kaybına uğradığını, faizin enflasyon oranında verilmesi gerektiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile arazi niteliğindeki taşınmazların olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri esas alınarak değer biçilmesinin 2942 sayılı Kanun'un değerlendirmeye ilişkin hükümlerine aykırılık teşkil etmediği, dava konusu taşınmazların nitelikleri ve konumlarına göre belirlenen kapitalizasyon faiz oranı ve objektif değer artırıcı unsur oranının uygun düştüğü, taşınmazların nitelikleri, tamamının yüzölçümleri ve geometrik durumları dikkate alınarak değer düşüklüğü oranı belirtilmek suretiyle irtifak hakkı karşılığının tespit edilmesinde usul ve esas yönünden hukuka aykırılık bulunmadığı, Mahkemece uygulanan faiz oranının uygun görüldüğü, davanın niteliği gereği davacı idare lehine vekâlet ücreti verilmemesinin yerinde olduğu, mahkemece iade kararı gereğince işlem yapıldığı anlaşıldığından, taraf vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

2.Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, ... olarak davacı idare ile davalı arasındaki daimi ve geçici irtifak hakkı bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası ile 11 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Arazi niteliğindeki dava konusu taşınmazlara 2942 sayılı Kanun’un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca net geliri esas alınarak değer biçilmesinde ve aynı Kanun'un 11 inci maddesinin son fıkrası uyarınca taşınmaz malların niteliği, tamamının yüzölçümü, geometrik durumu ve boru hattı güzergahı dikkate alınarak değer düşüklüğü oranları belirtilmek suretiyle irtifak hakkı karşılığının tespit edilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

2. Arazi niteliğindeki dava konusu taşınmazlara 2942 sayılı Kanun’un 11 inci maddesinin birinci fıkrasının (f) bendi uyarınca net geliri esas alınarak değer biçilmesinde ve aynı Kanun'un 11 inci maddesinin son fıkrası uyarınca taşınmaz malların niteliği, tamamının yüzölçümü, geometrik durumu ve boru hattı güzergahı dikkate alınarak değer düşüklüğü oranları belirtilmek suretiyle irtifak hakkı karşılığının tespit edilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

3. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Taraf vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davacı idare ve davalıdan peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine,Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,19.12.2024 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi.

K A R Ş I O Y

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 21.01.2004 tarihli ve 2004/10-44 Esas, 2004/19 Karar sayılı kararı ve müstakar kararlarında da açıkça ifade edildiği üzere Anayasa Mahkemesinin iptal kararlarının kesin hüküm halini almamış derdest davalar yönünden uygulanmaları gerekir. Zira Anayasa Mahkemesinin iptal kararları usulî kazanılmış hakkın ve aleyhe bozma yasağının istisnasını teşkil ederler.

Bu nedenle somut olayda; davalı vekilinin Hukuk Muhakemeleri Kanununun 26 ncı maddesinin birinci fıkrası kapsamında değerlendirilecek 28.03.2024 tarihli temyiz dilekçesindeki faize ilişkin talebi dosya münderecatında bulunması karşısında, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10 uncu maddesinin dokuzuncu fıkrası hükmünün iptali yönünde Anayasa Mahkemesi tarafından verilen ve 01.08.2023 tarihli, 32266 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan 05.04.2023 tarihli ve 2022/83 Esas - 2023/69 Karar sayılı iptal kararı doğrultusunda karar verilmeli ve “dava tarihinden itibaren mahkeme karar tarihine kadar” Anayasanın 46 ncı maddesinin son fıkrası hükmü nazara alınarak faize hükmedilmelidir.

Hâl böyle iken, eldeki derdest davada Anayasa Mahkemesi iptal kararının uygulanmadığı Sayın çoğunluğun "Onanma Kararı"na bu yönüyle (faize ilişkin olarak) katılmıyoruz. 19.12.2024
Yargıtay — Esas No: 2014/37630, Karar No: 2016/6166, Tarih: 15.03.2016

**9. Hukuk Dairesi         2014/37630 E.  ,  2016/6166 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı iş yerinde 06/09/1992-16/10/2009 tarihleri arasında satın alma bölümünde depo memuru olarak haftanın 6 günü 07.00-19.00 saatleri arasında ayda 26 gün çalıştığını, emeklilik nedeniyle iş akdini feshettiğini, kıdem tazminatına mahsuben 27.300,00 TL ödeme yapıldığını, davacının kıdem ve işçilik alacaklarının eksik ödendiğini ileri sürerek, bakiye kıdem tazminatı, fazla mesai ve hafta tatili ücreti alacağını talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının 06/07/1992 giriş tarihi baz alınarak 17 yıl 3 ay 11 gün kıdem süresi ve son aldığı brüt 6,90 TL saat ücreti üzerinden hesaplanan 26.667,09 TL kıdem tazminatının davacıya ödendiğini, işyerinde çalışma saatinin günlük 7,5 saat olduğu ve fazla çalışma yapılmadığını, davacı tarafından bordrolarda tahakkuk eden ücretlerin ihtirazi kayıt ileri sürülmeksizin alındığını, davacının imzaladığı ibraname ile bakiye kıdem tazminatı ve ücret alacağı bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, bakiye kıdem tazminatının kabulüne, 17/06/2008-16/10/2009 tarihleri arasında puantaj kayıtlarının mevcut olduğu, işçinin kayıtlarda imzasının mevcut olduğu, puantaj kayıtları ve bordrolarda davacının imzasının da bulunması nedeniyle davacının fazla mesai alacağını ispatlayamadığı, tanık beyanları kapsamında da fazla mesai alacağının bulunduğunun kanıtlanamadığı ve ayrıca hafta tatili ücretine de hak kazanacak şekilde hafta tatillerinde çalışma iddiasının ispatlanmadığı gerekçesiyle davacının fazla mesai ve hafta tatili ücreti alacağı talebinin redine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili ve davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Somut uyuşmazlıkta, davacı fazla mesai yaptığını ücretlerinin ödenmediğini belirtmiş ve tanık beyanına dayanmıştır. Davalı ise puantaj kayıtlarına dayanmış ve fazla mesai yapılmadığını savunmuş, aynı zamanda ibraname sunmuştur.

İbraname savunma ile çelişmektedir. Savunmayla çelişen ibranameye itibar edilemez. Mahkemece fazla mesai alacağının reddine gerekçe gösterilen puantaj kayıtları giriş ve çıkış saatlerini göstermediğinden bu kayıtlara değer verilmesi doğru değildir. Bu kayıtların doğru tutulmadığı tanık anlatımlarından da anlaşılmaktadır. Bilirkişi tarafından davalı tanık anlatımlarına göre davacının yaptığı fazla mesai ücret karşılığı hesaplanmıştır. Bu hesap raporu bir değerlendirmeye tabi tutularak davacının fazla mesai alacağının kabulü gerekirken yazılı gerekçeyle reddi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 15/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.