muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/7602, Karar No: 2008/7757, Tarih: 29.12.2008

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2007/7602 E.  ,  2008/7757 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı arsa sahibi tarafından açılan davada inşaatın süresinde bitirilip teslim edilmemesi nedeniyle gecikme tazminatı, eksik iş bedeli ve araç asansörünün iptâli nedeniyle kazanılan alan ve asansörün iptâli nedeniyle davacıya düşecek kazanım payı karşılığı fazlaya dair talep ve dava hakları saklı tutarak 50 milyar TL’nin tahsili talep edilmiş, 21.09.2007 tarihli ıslah dilekçesiyle talep 12.716,23 YTL daha arttırılmıştır.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne 55.336,23 YTL’nin 42.620,00 TL‘lik kısmının 21.04.2005 dava tarihinden 12.716,23 YTL’lik kısmının ise ıslah tarihinden itibaren değişen oranlarda reeskont faiziyle birlikte davalılardan tahsiline dair verilen karar davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Taraflar arasındaki 02.11.1993 tarihli Düzenleme Şeklinde Kat Karşılığı İnşaat Sözleşmesinin 10. maddesine göre binaya Uzay marka ve TSE belgeli asansör konulacaktır. Sözleşme tarihinde inşaatın yapılacağı 11 parsel önünde merdivenli yol geçtiğinden binaya araç asansörü yapılması kararlaştırılmış iken parsel önünden geçen merdivenli yolun iptâl edilerek, yolun trafiğe açılması nedeniyle araç asansörüne gerek kalmadığından tadilat ruhsatıyla asansör yapımından vazgeçilmiştir. Araç asansörünün iptâli ile kazanılan bölümlerden, davacıya isabet eden tazminat tutarına hükmedilmesi doğru ise de ayrıca asansörün yapılmaması sebebiyle yüklenicinin tasarruf sağladığı asansör bedelinden davacının arsa payına isabet eden miktardan 4.254,43 YTL tutarında tazminata hükmedilmesi doğru olmamıştır. Asansörün iptâli sonucu yüklenicinin kazandığı alan nedeniyle arsa maliki yararına tazminata hükmedildiğine ve arsa sahibinin binanın araç asansörsüz olarak inşa edilmesi nedeniyle, dairelerinde bir değer düşüklüğü oluştuğunu iddia ve ispat edemediğine göre, davacının bu kaleme ilişkin 4.254.43 YTL’lik talebinin reddi yerine bilirkişi raporu ile bağlı kalınarak bu miktarında hüküm altına alınması doğru olmamış, açıklanan bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bende yazılı nedenlerle davalıların diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca temyiz olunan kararın davalılar yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalılara geri verilmesine, 29.12.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/12713, Karar No: 2012/4775, Tarih: 27.03.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/12713 E.  ,  2012/4775 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada KDZ.Ereğli 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 11.02.2010 tarih ve 2008/402-2010/86 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı ile müvekkili arasında Muhtelif Sorumluluk Sigortaları Poliçesi düzenlendiğini, 24.02.2006 tarihinde müvekkili şirketin limanında tahliye edilmekte olan M/V Sakar Gemisi'nin, yükleme boşaltma esnasında mamulün ambar tabanına düşmesi sonucu hasarlandığını, 25.02.2006 tarihinde davalı şirkete hasar bildiriminin yapıldığını, 10.03.2006 tarihinde ise tahliye edilmekte olan M/V Tamer Kıran Gemisi'nin kepçe çarpması sonucu hasar gördüğünü, bu hasarın ise 10.04.2006 tarihinde davalıya bildirildiğini, müvekkilince söz konusu hasar bedellerinin ilgililerine ödendiğini, ancak davalının poliçe kapsamındaki müvekkilinin zararlarını ödemediğini ileri sürerek, 4.000 USD ve 20.000 TL'nin temerrüt tarihlerinden itibaren işletilecek avans faizleriyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, söz konusu iki gemide meydana gelen hasarların taraflar arasındaki poliçe özel şartları uyarınca teminat kapsamı dışında kaldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, taraflar arasında yapılan sözleşme uyarınca davalı ... şirketinin üçüncü şahısların davacıya yöneltebilecekleri tazminat taleplerini sigortaladığı, somut olayda üçüncü şahıs konumundaki iki geminin zararları dolayısıyla davacı şirketin işbu davayı açtığı, olayın niteliği gereği ihbar yükümlülüğüne aykırı davranıldığının söylenemeyeceği, zararın poliçe kapsamı içinde kaldığı, her ne kadar Sakar Gemisi ile ilgili olarak döviz üstünden talepte bulunulmuş ise de, sözleşme hükümleri göz önüne alındığında yabancı para üzerinden tazminin mümkün olmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, 20.000 TL'nin 12.04.2006 tarihinden, 5.270 TL'nin ise 01.03.2006 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 1.121,05 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 27.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2944, Karar No: 2018/8153, Tarih: 27.06.2018

**2. Ceza Dairesi         2018/2944 E.  ,  2018/8153 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Suç işlemek amacı ile örgüt kurma, suç işlemek amacı ile kurulan örgüte üye olma, adet gereği açıkta bırakılmış veşya hakkında hırsızlık, mala zarar verme, suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet, beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanıkların, katılanlar ..., ..., ..., ..., ...'a ve şikayetçiler ..., ...'ya yönelik kilitli olarak bıraktığı aracını düz kontak yapmak suretiyle çalıştırarak çalması şeklinde gerçekleşen eylemi TCK'nın 142/1-b maddesinde tanımlanan hırsızlık suçunu oluşturduğu halde, aynı Yasa'nın 142/1-e maddesi ile uygulama yapılması iki bentte öngörülen cezaların alt ve üst sınırlarının aynı olması nedeniyle ve sanıklardan ... hakkında sorgusunun yapıldığı 13/02/2013 tarihli celsede adli sicil kaydının okunduğu ve sanığın okunan kaydın kendisine ait olduğunu kabul ettiği anlaşıldığından 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin uygulanması nedeni ile sanığa ek savunma hakkı tanınmamış olması sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamış, sanıkların şikayetçi ... ve katılan ...'a yönelik eylemlerini gece sayılan zaman diliminde gerçekleştirmelerine rağmen cezalarından 5237 sayılı TCK'nın 143.maddesi uyarınca artırım yapılmaması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış,5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının ve sanıklardan ... hakkında tekerrüre esas alınan Konya 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 23/02/2012 tarih ve 2011/265-2012/178 karar sayılı mahkumiyetine konu suçun ve sanık ... hakkında tekerrüre esas alınan Konya 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 25/01/2011 tarih ve 2009/1416-2011/23 karar sayılı mahkumiyetine konu suçun 5237 sayılı TCK'nın 157/1. maddesinde yazılı ''dolandırıcılık'' suçuna ait olduğu ve CMK'nın 253. maddesinde 6763 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonrası uzlaşma kapsamına alındığının ve sanıkların başka da tekerrüre esas alınabilecek sabıkası olmadığının anlaşılması karşısında, tekerrüre esas alınan bu ilamlar sebebi ile uyarlama yargılaması yapılarak sonucuna göre sanıklar hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

I- Sanık ... hakkında suç işlemek için örgüt kurma suçundan sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ... hakkında suç işlemek amacı ile kurulan örgüte üye olma, sanıklar ..., ..., ..., ..., ... hakkında gerekçeli kararda ve iddianamede OLAY 1 olarak belirtilen katılan ...'e karşı hırsızlık, sanıklar ..., ..., ... hakkında gerekçeli kararda ve iddianamede OLAY 2 olarak belirtilen katılan ...'e karşı hırsızlık , sanıklar ..., ... ve ... hakkında gerekçeli kararda ve iddianamede OLAY 3 olarak belirtilen şikayetçi ...'na karşı hırsızlık, sanıklar ..., ..., ... hakkında gerekçeli kararda ve iddianamede OLAY 4 olarak belirtilen katılan ...'a karşı hırsızlık,sanık ... hakkında gerekçeli kararda ve iddianamede OLAY 5 olarak belirtilen katılan ...'e karşı hırsızlık, sanıklar ...,..., ..., ... hakkında gerekçeli kararda ve iddianamede OLAY 6 olarak belirtilen şikayetçi ...'ya karşı hırsızlık, sanıklar ..., ..., ..., ... hakkında gerekçeli kararda ve iddianamede OLAY 7 olarak belirtilen katılan ...'ya karşı hırsızlık,sanıklar ..., ..., ... hakkında gerekçeli kararda ve iddianamede OLAY 9 olarak belirtilen katılan ...'ya karşı hırsızlık, sanıklar ...,..., ... hakkında gerekçeli kararda ve iddianamede OLAY 10 olarak belirtilen katılan ...'a karşı hırsızlık suçlarından verilen mahkumiyet kararlarına yönelik sanıkların ve sanık ... hakkında hırsızlık suçundan, sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ... hakkında mala zarar verme suçundan verilen beraat kararlarına yönelik katılan ... vekilinin temyiz istemlerinin incelenmesinde ;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

II- Sanıklar ..., ... hakkında gerekçeli kararda ve iddianamede OLAY 2 olarak belirtilen katılan ...'e karşı hırsızlık,sanık ... hakkında gerekçeli kararda ve iddianamede OLAY4 olarak belirtilen katılan ...'a karşı hırsızlık,sanıklar ... ve ... hakkında gerekçeli kararda ve iddianamede OLAY 5 olarak belirtilen katılan ...'e karşı hırsızlık, sanık ... hakkında gerekçeli kararda ve iddianamede OLAY 6 olarakbelirtilen şikayetçi ...'ya karşı hırsızlık,sanıklar ..., ... hakkında gerekçeli kararda ve iddianamede OLAY 8 olarak belirtilen şikayetçi ...'e karşı güveni kötüye kullanma , sanıklar ... ve ... hakkında gerekçeli kararda ve iddianamede OLAY 9 olarak belirtilen katılan ...'ya karşı hırsızlık, sanıklar ..., ... ve ... hakkında gerekçeli kararda ve iddianamede OLAY 10 olarak belirtilen katılan ...'a karşı hırsızlık suçlarından verilen kararlara ve sanık ... hakkında suç işlemek amacı ile kurulan örgüte üye olma suçundan verilen karara yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Sanıklar ..., ...'ın gerekçeli kararda ve iddianamede OLAY 2 olarak belirtilen katılan ...'e, sanık ...'in gerekçeli kararda ve iddianamede OLAY 4 olarak belirtilen katılan ...'a karşı hırsızlık suçunu işlediklerine dair savunmalarının aksini gösterir, mahkumiyetlerine yeterli her türlü şüpheden uzak, kesin, yeterli ve inandırıcı delillerin neler olduğu tartışılıp denetime olanak sağlayacak şekilde karar yerinde gösterilmeden yeterli olmayan gerekçeyle yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi,

2- Sanıklar ... ve ... hakkında gerekçeli kararda ve iddianamede OLAY 5 olarak belirtilen katılan ...'e karşı eylemlerinden dolayı Nevşehir Cumhuriyet Başsavcılığınca dava açılmış olması nedeniyle 18/10/2012 tarihli 2012/32864-2012/14957 esas numaralı iddianamede bu sanıklar yönünden ayrıca cezalandırılmaları yönünde talebin olmadığı belirtildiği halde ek savunma hakkı tanınmak suretiyle sanıkların cezalandırılmasına karar verilmesi,

3- Sanık ... hakkında şikayetçi ... ve katılanlar ..., ...'a, sanık ... hakkında ..., ...'a ve sanık ... hakkında katılan ...'a karşı eylemleri nedeniyle düzenlenen iddianamede, TCK'nın 39. maddesinin uygulanması istenildiği halde CMK'nın 226. maddesi gereğince TCK'nın 39. maddesinin uygulanmama ihtimaline binaen sanıklara ek savunma hakkı tanınmadan yazılı şekilde hükümler kurulmak suretiyle savunma haklarının kısıtlanması,

4- Şikayetçi ...'in ... adı altında rent a car işi yaptığı,sanık ...'in talimatı doğrultusunda sanık ...'in 31/08/2012 tarihinde katılanın iş yerine giderek .... plaka sayılı.... marka otomobili 3 günlüğüne kiralık olarak aldığı, buna ilişkin katılan ile sözleşme yaptığı, kira bitim süresi dolduğunda katılanın aracı müştekiye iade etmediğinin iddia edildiği olayda;

a-) Sanıkların katılandan kiraladığı aracı iade etmediği şeklinde gerçekleşen eyleminde suça konu aracın sanıklar ... ve ...'in ifa ettiği bir hizmet veya meslek dolayısıyla kendisine tevdi ve teslim edilmemiş olması, bu kapsamda kanunda tanımlanan mahiyette bir hizmet ilişkisinin bulunmaması sebebiyle, TCK'nun 155/1 maddesinde düzenlenen güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek, yazılı şekilde hükümler kurulması,

b-)02/12/2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkrayla uzlaştırma hükümlerinin yeniden düzenlenmesi, üçüncü fıkrada yer alan “etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile” ibaresinin madde metninden çıkarılması nedeniyle sanıkların eylemine uyan TCK’nın 155/1. maddesinde düzenlenen güveni kötüye kullanma suçunun uzlaştırma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanıklar ... ve ...'in hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

5-Suç örgütü kurma ve yönetme ile örgüte üye olma suçları yönünden suç örgütünün işlemeyi amaçladığı suç ya da suçların en azından hazırlık hareketi ile ilgili ciddi bulgu, emare ve kanıt olmalıdır. Suç örgütü kurma bağımsız bir suç kabul edildiğine göre, amacı olmayan bir örgütlenmede suç örgütünün bir veya birkaç amaç suç işlemesi ve bu suçların işlenmesine dair TCK'nın 220/1. maddesinde öngörülen unsurlar ile ilgili bulgulara ulaşılması gereklidir. Dosyadaki somut olaylara ilişkin sanıklar arasındaki ilişkiler, elde edilen telefon görüşme kayıtları, amaç suçların mağdurlarının ve sanıklarının ifadeleri hep birlikte değerlendirildiğinde; sanık ... tarafından kurulduğu ve yönetildiği kabul edilen suç örgütüne, sanık ...'ın hiyerarşik yapıya dahil olmadan örgüte üye olduğuna, ilişkin hukuka uygun, kuşkudan arınmış kuvvetli ve inandırıcı kanıtların bulunmadığı; mevcut telefon dinleme kayıtlarındaki konuşmaların içerik ve konu olarak, örgüte üye olmak, örgüt faaliyeti çerçevesinde bir oluşuma ya da amaç suçları işleme eylemine bilerek ve isteyerek doğrudan ya da dolaylı yardım etmek boyutunda bulunmadığı, bireysel ilişkiler çerçevesinde birbirini tanıyan insanlar arasında gerçekleşen adli olaylara ilişkin konuşmaların örgüt faaaliyeti kapsamında sübuta yeterli kanıt vasfı taşıyamayacağı düşünülmeden, sanık ...'ın beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı biçimde mahkumiyetine hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... müdafii, sanık ...,sanık ... müdafii, sanık ... müdafii, sanıklar ... ve ... müdafii, katılan ... vekili, sanık ...'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 27/06/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4203, Karar No: 2021/14070, Tarih: 30.11.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/4203 E.  ,  2021/14070 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan muhdesat kamulaştırma bedelinin tespiti ve muhdesatın davacı idareye aidiyeti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı, taraf vekillerinin istinaf başvurusu üzerine İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'nce istinaf isteminin davacı idare yönünden HMK'nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine, davalı bakımından ise kabulü ile hükmün ödemeye ve vekalet ücretine ilişkin bentlerinin HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi kararı düzeltilmek suretiyle esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan muhdesat kamulaştırma bedelinin tespiti ve muhdesatın davacı idareye aidiyeti istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekillerince yapılan istinaf başvurusunun İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince davacı idare yönünden HMK’nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine, davalı bakımından ise kabulü ile hükmün ödemeye ve vekalet ücretine ilişkin bentlerinin HMK’nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına dair verilen karar davacı idare vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; davaya konu yapıya 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-h maddesi uyarınca resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı da düşülerek, ağaçlara ise yaş, cins ve verim durumuna göre değer biçilmesine ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek davalı tarafa

ödenmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı davacı idare vekilince yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine, davalı bakımından ise kabulü ile üçer aylık vadeli hesaba bloke edilen kamulaştırma bedelinin derhal ödenmesi ve davacı idare lehine hükmedilen vekalet ücretine ilişkin bendin kaldırılması suretiyle HMK'nın 353/1-b-2 maddesi uyarınca düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davacı idareden peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 30/11/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2848, Karar No: 2012/20990, Tarih: 22.11.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2011/2848 E.  ,  2012/20990 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, kesilen ölüm aylığının kesildiği tarihten itibaren tekrar ödenmesine, aksi yöndeki Kurum işleminin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava, 5510 sayılı Kanun'un 56/2. fıkrası uyarınca ölüm aylığının kesilmesine ilişkin Kurum işleminin iptali, kesilen aylığının yeniden ödenmeye devam edilmesi gerektiğinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davanın, yasal dayanağı 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrasıdır. Fıkrada “Eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir. Bu kişilere ödenmiş olan tutarlar, 96'ncı madde hükümlerine göre geri alınır.” düzenlemesine yer verilmiştir. Anılan madde 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe girmiştir. 5510 sayılı Yasa'nın 56. maddesinin Anayasa'ya aykırı olduğu gerekçesiyle iptali istemiyle Anayasa Mahkemesi'ne yapılan 2009/86 Esas numaralı başvuru, 28.04.2011 tarihinde verilen karar ile reddedilmiştir.

5510 sayılı Kanun'un 56'ncı maddesinin ikinci fıkrasında, daha önceki sosyal güvenlik kanunlarında yer almayan, boşanılan eşle fiilen (eylemli olarak) birlikte yaşama olgusu, gelir/aylık kesme nedeni olarak düzenlendiği gibi, eylemli olarak birlikte yaşama, aynı zamanda gelir/aylık bağlama engeli olarak da benimsenmiştir. Burada, eylemli olarak birlikte yaşama olgusunun/durumunun tanımlanması, hukuki sınır ve çerçevesinin çizilip ortaya konulması önem arz etmektedir. Taraflar arasında hangi hukuki sebep ve maddi vakıaya dayanmış olursa olsun sona ermiş evlilik birliğinin hak ve yükümlülüklerinin sürdürüldüğü beraberlikler veya kesinleşmiş yargı kararına bağlı olarak gerçekleşmiş boşanmanın var olan/olası sonuçlarını ortadan kaldırıcı/giderici nitelikteki birliktelikler madde kapsamında değerlendirilmeli, ortak çocuk/çocuklar yönünden, boşanma kararına bağlanan veya bağlanmayan kişisel ilişkilerin yürütülmesini sağlamaya yönelik olarak, eşlerin belirli aralıklarda ve günlerde zorunlu şekilde bir araya gelmeleri durumunda ise kanun koyucunun bu türden ilişkinin varlığının gelir/aylık bağlanmaması veya kesilmesi nedeni olarak öngörmediği kabul edilmeli, boşanılan eşle kurulan/yürütülen ilişkinin, eylemli olarak birlikte yaşama kavramı kapsamında yer alıp almadığı dikkatlice irdelenerek saptama yapılmalıdır.