muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/3316, Karar No: 2020/4789, Tarih: 05.11.2020

İstanbul 13. Asliye Hukuk Mahkemesine iade olunan dosya ilk derece mahkemesinin 2011/628 esasına kaydedilmiş, 2011/677 karar sayılı ve 16/12/2011 tarihli kararı, Tüketici Mahkemesinin görevli olduğuna gerekçesiyle mahkemenin görevsizliğine ilişkin karar verilmiş,hüküm davalı vekilinin temyizi üzerine Yargıtay 19. Hukuk Dairesi’nin 2012/5178 esas ve 2012/7419 karar sayılı ve 03/05/2012 tarihli ilamıyla davalı vekilinin yerel mahkemenin görevsizlik kararının bozulması istemi ret edilerek kararın onanmasına karar verilmiştir.

İstanbul 1. Tüketici Mahkemesinin 2012/1037 esas ve 2014/1177 karar sayılı ve 10/07/2014 tarihli ilamıyla, mahkemece yapılan yargılama, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre HMK'nın 308. ve devamı maddeleri gereğince davalı vekilinin davayı kabul ettiği, kabul kesin hükmün tüm sonuçlarını doğurduğu, davalı banka davayı kabul ederek, davacı iddialarının doğruluğunu teyit ettiği, davalı bankanın kredi kartı sözleşmesini yaparken huzurda bizzat imzaları alması gerektiği, huzurda imza almadığı anlaşılan davalı bankanın sahte imza ile kredi kartı kullanılmasına ihmali ile sebep olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne, gerekli dikkat ve özeni göstermeyen davalı banka aleyhine asıl alacak miktarının %40 oranında kötü niyet tazminatına karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Yargıtay 19. Hukuk Dairesinin 2016/9805 esas ve 2017/6680 karar sayılı ve 09/10/2017 tarihli ilamıyla, 29.10.2016 tarih ve 29872 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 675 sayılı KHK’nun 16. maddesinin birinci fıkrası, “…20/7/2016 tarihli ve 2016/9064 sayılı Bakanlar Kurulu Kararıyla ülke genelinde ilan edilen olağanüstü hal kapsamında yürürlüğe konulan kanun hükmünde kararnameler gereğince kapatılan kurum, kuruluş, özel radyo ve televizyonlar, gazete, dergi, yayınevi ve dağıtım kanalları ile bunların sahibi gerçek veya tüzel kişiler aleyhine 17/8/2016 tarihinden önce açılan davalar ile bu kapsamda Hazine ile Vakıflar Genel Müdürlüğüne husumet yöneltilen davalarda mahkemelerce, 15/8/2016 tarihli ve 670 sayılı Olağanüstü Hal Kapsamında Alınması Gereken Tedbirler Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin 5 inci maddesi uyarınca dava şartı yokluğu nedeniyle red kararı verilir. Bu kararlar duruşma günü beklenmeksizin dosya üzerinden kesin olarak verilir ve davacılara resen tebliğ edilir. Tarafların yaptığı yargılama giderleri kendi üzerlerinde bırakılır…” düzenlemesini içerdiği gerekçesiyle bir karar verilmek üzere mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya ve tüm dosya kapsamına göre, dosyanın Destek Varlık Yönetim A.Ş vekili tarafından 29/05/2014 tarihli alacağın temlik edildiği, dava açan bankanın durumunun TMSF 'den sorulduğu, 02/02/2018 tarihli cevapta 22/07/2016 tarihinde BDDK kararıyla bankanın faaliyet izninin kaldırıldığı, ayrıca İstanbul 1. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2017/41 sayılı kararıyla iflasına karar verildiği, İstanbul 1. İflas Müdürlüğünün 2017/14 sayılı dosyasıyla iflas dosyası açıldığı ve İstanbul 15. İcra Hukuk Mahkemesinin 2017/6 sayılı kararıyla iflas idare memurlarının seçildiğinin belirtildiği, buna göre davalı bankanın 675 sayılı KHK kapsamında olmadığı anlaşıldığı, davalı vekilinin davayı kabul ettiği, kabul kesin hükmün tüm sonuçlarını doğurduğu, davalı banka davayı kabul ederek, davacı iddialarının doğruluğunu teyit ettiği, davalı bankanın kredi kartı sözleşmesini yaparken huzurda bizzat imzaları alması gerektiği, huzurda imza almadığı anlaşılan davalı bankanın sahte imza ile kredi kartı kullanılmasına ihmali ile sebep olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne, gerekli dikkat ve özeni göstermeyen davalı banka aleyhine asıl alacak miktarının %40 oranında kötü niyet tazminatına karar verilmiş, hüküm davalı temlik alan vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve özellikle davalı Asya Katılım Bankası A.Ş.’nin iflasına karar verildiği ve yönetiminin iflas idare memurlarının seçilmiş olması ile tüzel kişiliğinin devam etmiş olmasına göre davalı temlik alan vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 389,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden temlik alan davalıdan alınmasına, 05.11.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/6304, Karar No: 2006/10065, Tarih: 04.07.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/6304 E.  ,  2006/10065 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Köyü 113 ada 284 ve 285 parsel sayılı 17.566,94 m2 ve 8.074,08 m2 yüzölçümündeki taşınmazlar dava dışı 113 ada 190 ve 195 parsel sayılı taşınmazlara uygulanan vergi kaydının, 113 ada 286 ve 287 parsel sayılı 13.520,65 m2 ve 6.348 m2 yüzölçümündeki taşınmazlar 113 ada 197 ve 198 parsel sayılı taşınmazlara uygulanan vergi kaydının miktar fazlası olarak tarla nitelikleri Hazine adına tespit edilmiş, davacı ..., çekişmeli taşınmazların orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece, davanın reddine, dava konusu taşınmazların tespit gibi tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 Sayılı Yasının 4. maddesi hükmüne göre yapılmıştır.

Mahkemece verilen karar usul ve yasaya aykırıdır. Şöyle ki; İncelenen dosya kapsamından çekişmeli 113 ada 286 ve 287 parsel sayılı taşınmazların 1936 tarih 148 , 113 ada 285 parselin 1936 tarih 190, 113 ada 284 parselin 1936 tarih 154 yazım numaralı vergi kayıtlarının miktar fazlası oldukları, vergi kayıtlarının değişir sınırlı oldukları, kadastro sırasında dava dışı taşınmazlara miktarlarıyla revizyon gördükleri (uygulandıkları), çekişmeli taşınmazların ve vergi kayıtlarının revizyon gördüğü parsellerin sınırlarında kesinleşmiş orman parseli bulunduğu anlaşılmaktadır.

Bu durumda, 1936 tarih 148, 154 ve 190 yazım numaralı vergi kayıtlarının 3402 Sayılı Kadastro Yasasının 20/C maddesi uyarınca miktarlarıyla geçerli kapsamları belirlenmeli, vergi kayıtları dava dışı taşınmazlara miktarlarıyla uygulanarak gerçek kişiler adlarına tesbit edildiklerinden, miktar fazlasının sınırda bulunan orman parselinden açma yapma yapmak suretiyle oluşturulduğu gözetilerek çekişmeli 113 ada 284, 285, 286 ve 287 parsel sayılı taşınmazların orman niteliği ile Hazine adına tapuya tescillerine karar verilmelidir.

Açıklanan hususlar gözetilmeksizin aksi düşünce ile yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacı ... Yönetiminin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine 04/07/2006 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1811, Karar No: 2011/1743, Tarih: 20.09.2011

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2011/1811 E.  ,  2011/1743 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanıklardan eczacı olan ...'un hırsızlık suçlarından eski hükümlü ve sabıkalı olan sanık ...'e ...'nın Akyaka beldesinde dayalı döşeli ev tutması için aracılık ettiği ve sık sık emanet verdiği Fiat Marea marka aracını sanığa teslim ettiği, sanık ...'i ilaç çalmaya azmettirdiği, ...'in ise yanına ... ve ...'ı da alarak müştekinin Çavdırda bulunan eczanesinin arka tarafına geldikleri, aracı park ettikleri, işyerinin kapı kilidini kırarak pahalı ilaçları seçip 40.000 YTL. değerinde ilaç hırsızlığı yaptıkları, bu sırada ...'ın araçta beklediği, ... ve ...'in ilaçları aracın bagajına koydukları, polisin olayı anons etmesi üzerine ...'in ilaçları ve aracı alıp kaçtığı, ... ve ...'ın yakalandıkları, olayın maddi bulgularından birisi olarak sanıklardan ...'in ayakkabı izine benzer izin eczanede tesbit edildiği, dolaylı olarak sanıkların işledikleri suçu ikrar ettiklerinin anlaşılması karşısında;

I-Sanıklar ... ve ...'ın üzerlerine atılan hırsızlık suçundan mahkumiyetleri yerine yazılı şekilde beraatlerine karar verilmesi,

II- 5237 sayılı TCY.'nın 141 ve 142.maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCY.'nın 493/1.maddesinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu, somut olayda sanıkların eylemlerine uyan 5237 sayılı Yasanın 142/1-b.maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunun yanında aynı Yasanın 116/2-4.maddesinde tanımlanan geceleyin işyeri konut dokunulmazlığını bozmak ve yakınma bulunduğu için 151/1.maddesine uygun mala zarar vermek suçlarından da ceza tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi.

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... müdafiileri ile katılan vekilinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 20.09.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1103, Karar No: 2021/3724, Tarih: 02.06.2021

**14. Hukuk Dairesi         2021/1103 E.  ,  2021/3724 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 09.03.2010 gününde verilen dilekçe ile komşuluk hukukundan kaynaklanan müdahalenin önlenmesi ve kal talebi üzerine bozma ilamına uyularak yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 15.01.2020 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, komşuluk hukukuna aykırılığın giderilmesi, elatmanın önlenmesi ve kal isteğine ilişkindir.

Davacı, davalıya ait trafo binasının, maliki olduğu 95 ada 3 parsel sayılı taşınmazına tecavüzlü olduğunu; can ve mal güvenliğini tehdit ettiğini, kışın çatısında biriken karların binasına zarar verdiğini ileri sürerek elatmanın önlenmesini ve kal suretiyle giderilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulü ile davalıya ait trafo binasının kaldırılması suretiyle elatmanın önlenmesine karar verilmiş, davalı vekilinin temyizi üzerine mahkemece verilen karar Dairemizin 27.03.2014 tarihli, 2014/2259- 4092 E- K sayılı ilamıyla bozulmuştur.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulü ile davalıya ait trafo binasının kaldırılması suretiyle elatmanın önlenmesine karar verilmiş, davalı vekilinin temyizi üzerine mahkemece verilen karar Dairemizin 27.03.2014 tarihli, 2014/2259- 4092 E- K sayılı ilamıyla bozulmuştur.

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda mahkemece, davanın kabulü ile davalıya ait trafo binasının kaldırılması suretiyle elatmanın önlenmesine karar verilmiş, davalı vekilinin temyizi üzerine mahkemece verilen karar Dairemizin 21.11.2018 tarihli, 2016/8812 Esas, 2018/8062 Karar sayılı ilamı ile "Somut olayda, bozmaya uyulduğu halde bozmanın gereği yerine getirilmemiştir. Bozma sonrasında inşaat mühendisi ve elektrik-elektronik mühendisi bilirkişi tarafından hazırlanan raporlarda trafonun davacının güneş almasını engellediği, ayrıca kış aylarında trafonun çatısından düşen karların davacıların can ve mal güvenliğini tehlikeye attığı bildirilmiş ancak davacıların uğradıkları zararın ne şekilde giderileceği, hangi önlemlerin alınması gerektiği araştırılmamış, alınması gereken önlem bulunup bulunmadığı da belirtilmemiştir. Öte yandan, davaya konu trafonun bulunduğu 14 parsel ile davacının maliki olduğu 3 parsel sayılı taşınmazların sicil kayıtlarının 3402 sayılı Kanunun 22/A maddesi gereğince yenilemenin tescili terkin sebebiyle kapatıldığı UYAP’tan yapılan kontrolde anlaşılmıştır. Bu durumda mahkemece, dava konusu taşınmazların akibeti araştırılarak yeni parsel numarası alıp almadıklarının belirlenmesi, yeni parsel numarası almışlarsa tapu kayıtlarının getirtilmesi, daha sonra mahallinde uzman bilirkişiler eşliğinde keşif yapılması, yapılacak keşif sonunda alınması gereken önlemlerin, zararın nasıl ve ne şekilde giderileceğinin bilirkişilerden sorulması, bu konuda düzenlenecek rapora göre alınması gereken önlemler hükümde gösterilmek suretiyle infaza elverişli bir karar verilmesi gerekir. Hukuki olmayan gerekçeyle trafonun kaldırılması yönünde yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.” gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda mahkemece, davanın kabulü ile davalıya ait trafo binasının kaldırılması suretiyle elatmanın önlenmesine karar verilmiştir.

Hükmü, davalı vekili temyiz etmiştir.

TMK m. 683 deki "Bir şeye malik olan kimse, hukuk düzeninin sınırları içinde, o şey üzerinde dilediği gibi kullanma, yararlanma ve tasarrufta bulunma yetkisine sahiptir. Malik, malını haksız olarak elinde bulunduran kimseye karşı istihkak davası açabileceği gibi, her türlü haksız elatmanın önlenmesini de dava edebilir"hükmü ile mülkiyet hakkının kanunla toplum yararına kısıtlanabileceği temel ilke olarak kabul edilmiştir.

Aynı maddenin ikinci fıkrasında, mülkiyet hakkının nasıl korunacağı hükme bağlanmış, 730 ve 737. maddeleriyle de taşınmaz malikinin başkalarına zarar vermesinin önlenmesi hedeflenmiştir.

Aynı maddenin ikinci fıkrasında, mülkiyet hakkının nasıl korunacağı hükme bağlanmış, 730 ve 737. maddeleriyle de taşınmaz malikinin başkalarına zarar vermesinin önlenmesi hedeflenmiştir.

Yapma, kaçınma, katlanma olarak özetlenebilecek bu sınırlamaların önemli bir bölümü TMK’nin "komşu hakkı" başlığı altında, 737 ile 750. maddelerinde düzenlenmiş, 751 ile 761. maddelerinde de yine malikin yapması ve katlanması gereken hususlar belirtilmiştir.

Taşınmaz malikinin katlanma yükümlülüğü tamamen mülkiyetin içeriğinden doğmaktadır. Mülkiyet geniş haklar, buna bağlı yetkilerin yanında, söz konusu ödevlerle birlikte bir bütündür. Anayasanın 35. maddesinde de mülkiyet hakkının kamu yararına sınırlandırılabileceği ve mülkiyet hakkının toplum yararına aykırı kullanılamayacağı öngörülmüştür.

Mahkemece yapılacak araştırmalarda somut olayın özelliği, komşu taşınmazların yerleri, nitelikleri, konumları, kullanma amaçları göz önünde tutularak, normal bir insanın hoşgörü ve tahammül sınırlarını aşan bir elatmanın bulunup bulunmadığı tespit edilmelidir. Davacının sübjektif ve aşırı duyarlılığı ile değil, objektif her normal insanın duyarlılığına göre elatmaya katlanıp katlanamayacağı araştırılmalı; sonuçta katlanılabilir, hoşgörü sınırlarını aşan bir zarar veya elatmanın varlığı tespit edildiği takdirde mülkiyet hakkının taşkın olarak kullanıldığı sonucuna varılmalıdır.

Taşkın kullanma belirlendiği takdirde elatmanın tamamen ortadan kaldırılması veya tahammül sınırları içerisine çekilebilmesi için ne gibi önlemlerin alınması gerektiği bilirkişiler aracılığı ile tespit edilerek, tarafların yarar ve çıkar dengeleri de gözetilerek bunların en uygununa karar verilmelidir.

Somut olaya gelince; davacı, trafo binasının güneşini engellediğini, çatısında biriken yağmur ve kar sularının taşınmazına akmasına neden olduğunu ve gerçekleşen patlamalar sebebiyle tehlike oluşturduğunu, ayrıca yerleşim alanında bulunması nedeniyle de can ve mal güvenliğine tehdit oluşturduğunu belirtmek suretiyle el atmanın önlenmesi ve kal talep etmiştir.

Dairemizin daha önceki tüm bozma ilamlarına uyulmasına rağmen, kararlarda belirtilen gereklere uygun araştırma yapılarak bir karar verilmemiştir. Öncelikle bilirkişilerden ek rapor alınarak ve gerektiğinde mahallinde yeniden keşif yapılmak suretiyle trafonun faaliyette olduğu sırada insan sağlığına ve güvenliğine tehdit oluşturabilecek, yakın konutta yaşamayı zorlaştıracak düzeyde patlamalar olup olmadığının, bunların tahammül sınırlarının üzerinde olup olmadığının belirlenmesi ve varsa patlamanın önüne geçmek için gerekli tedbirlerin neler olduğu konusunda rapor alınmalı ve kabul edilmesi durumunda hükümde de gösterilmesi gerekmektedir.

Öte yandan, trafo binasının çatısından akan yağmur ve kar sularının zarar verdiği belirtildiğinden yağmur ve kar sularının davacı taşınmazına akmasının önlenmesi ile ilgili tedbirler hususunda infaza elverişli hüküm kurulması gerekmektedir. Ayrıca hayatın olağan akışı, teknik ve bilimsel veriler ve komşuluk hukuku gözetilmek suretiyle trafonun çekme mesafesine uyulmaması nedeniyle katlanılamayacak düzeyde ışığı engellediğinin belirlenmesi halinde buna ilişkin tedbirler de bilirkişilerden sorulmak suretiyle hükümde gösterilmelidir.

Yukarıda yapılan açıklamalar doğrultusunda araştırma yapılarak infaza elverişli hüküm kurulması gerekirken mülkiyet hakkına aşırı müdahale gerektirir şekilde trafonun tamamen taşınmazdan kaldırılmak suretiyle el atmanın önlenmesine karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün açıklanan bu sebeplerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 02.06.2021 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6821, Karar No: 2014/36815, Tarih: 22.12.2014

**4. Ceza Dairesi         2012/6821 E.  ,  2014/36815 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2008/238164

MAHKEMESİ : Kazan(Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 09/04/2008

NUMARASI : 2007/159 (E) ve 2008/27 (K)

SUÇ : Çevrenin kasten kirletilmesi

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, iddianamede Türk Havacılık U.. Sanayi A.Ş.'nin sanık olarak gösterilmesine karşın hakkında güvenlik tedbiri uygulanmasına ilişkin bir istemde bulunmaması ve mahkemece de bu konuda bir karar verilmemesi karşısında anılan şirket hakkında ek iddianame düzenlenmesi mümkün görülerek yapılan incelemede;

I- Genel İlkeler:

Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 56/1. maddesine göre herkes, sağlıklı ve dengeli bir çevrede yaşama hakkına sahiptir. Aynı maddenin ikinci fıkrasında getirilen düzenleme ile de çevreyi geliştirmek, çevre sağlığını korumak ve çevre kirlenmesini önlemek gerek Devlete gerekse vatandaşlara ödev olarak yüklenmiştir. Anayasada yer alan bu ilkeler 2872 sayılı Çevre Kanunu'nun 3/a maddesinde de benzer biçimde düzenlenmiştir. Buna göre; gerçek ya da tüzel kişi olarak herkes, çevrenin korunması ve kirliliğin önlenmesi ile görevli olup, alınacak tedbirlere ve belirlenen esaslara uymakla yükümlüdür. Bu bağlamda, “kamu sağlığını ve çevreyi koruma” prensibi Türk Ceza Kanunu’nun birinci maddesinde, Kanun’un amaçlarından birisi olarak öngörülmüş, ayrıca “sağlıklı bir çevrede yaşama hakkı” başta bu Kanunun 181 ilâ 184. maddeleri olmak üzere, 2872 sayılı Çevre Kanunu’nda ve diğer bir kısım mevzuatta koruma altına alınmış, çevreyi kirletme eylemi farklı suç ve kabahat türleri ile yaptırıma bağlanmıştır.

Türk Ceza Kanununun 181. maddesinin birinci fıkrasında suç olarak düzenlenen atık veya artıklarla çevrenin kasten kirletilmesi fiili, kanunlarda belirtilen teknik usullere aykırı olarak, çevreye zarar verecek şekilde atık veya artıkların alıcı ortamlar olan toprak, su ve havaya kasten verilmesidir. Buna göre suç, atık veya artıkların teknik usullere aykırı olarak bir defa alıcı ortama verilmesiyle oluşacaktır.

Türk Ceza Kanunun 182. maddesinde suç olarak düzenlenen çevrenin taksirle kirletilmesi eylemi ise çevreye zarar verecek şekilde atık veya artıkların alıcı ortama taksirle verilmesidir.

Bu kapsamda bir kusurluluk türü olan taksir, hukuki anlamda failin suç işlemek istememesi, buna rağmen hukuk düzeninin gereklerine de aldırmaması halini ifade eder. Türk Ceza Kanunu, taksiri, bilinçli ve bilinçsiz taksir olarak ikili şekilde düzenlemiştir. Buna göre “bilinçsiz taksir” Türk Ceza Kanununun 22/2. maddesinde, "dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla, bir

Bu kapsamda bir kusurluluk türü olan taksir, hukuki anlamda failin suç işlemek istememesi, buna rağmen hukuk düzeninin gereklerine de aldırmaması halini ifade eder. Türk Ceza Kanunu, taksiri, bilinçli ve bilinçsiz taksir olarak ikili şekilde düzenlemiştir. Buna göre “bilinçsiz taksir” Türk Ceza Kanununun 22/2. maddesinde, "dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla, bir

davranışın suçun kanuni tanımında belirtilen neticesi öngörülmeyerek gerçekleştirilmesi" biçiminde tanımlanmış; bilinçli taksir ise aynı maddenin üçüncü fıkrasında "kişinin öngördüğü neticeyi istememesine karşın, neticenin meydana gelmesi" şeklinde açıklanmıştır. Bu düzenleme uyarınca bilinçli taksir ile bilinçsiz taksir arasındaki temel farklılık, bilinçli taksirde istenmeyen neticenin öngörülmesiyken, bilinçsiz taksirde ise öngörülmemesidir. Başka bir deyişle, bilinçsiz taksirde fail özen yükümlülüğünün ihlali dolayısıyla kanuni tanıma uygun bir fiilin gerçekleşeceği ihtimalini düşünmemektedir. Bilinçli taksirde ise fail, suçun konusu bakımından somut bir tehlikenin varlığını öngörmesine rağmen bu tehlikenin derecesini önemsememesi veya şahsi yeteneğini abartması ya da şansına güvenmesi nedeniyle kanuni tanıma uygun bir fiilin gerçekleşmeyeceğine güven beslemektedir. Bu açıklamalar ışığı altında dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırılık dolayısıyla kirlenme neticesi öngörülmeden atık veya artıkların alıcı ortama verilmesiyle bilinçsiz taksir, kirlenme neticesi öngörülmesine karşın meydana gelmeyeceği düşüncesiyle hareket edilmesi halinde ise bilinçli taksirle çevrenin kirletilmesi suçu oluşacaktır.

TCK’nın 181/1. maddesinde sözü edilen “ilgili kanunlarla belirlenen teknik usullere aykırılık” hali; 2872 sayılı Çevre Kanunu, 2690 sayılı Türkiye Atom Enerjisi Kurumu Kanunu, 5977 sayılı Biyogüvenlik Kanunu, 3213 sayılı Maden Kanunu gibi kanunların, kapsadıkları alanlarla ilgili olarak “çevreyi kirletmeme” ilkesi gereğince çerçeve olarak benimsedikleri düzenlemelere dayanılarak oluşturulan yönetmeliklerde açıklanan ve somut olayın özelliklerine göre değerlendirilecek olan, arıtma, depolama, imha etme, taşıma, koruma, alıcı ortama verme, uzaklaştırma gibi hususlar bakımından öngörülen yükümlülüklere aykırı davranmayı ifade etmektedir.

“Çevreyi kirletmeme” prensibi ise genel olarak 2872 sayılı Çevre Kanunu’nun “Kirletme Yasağı” kenar başlıklı 8. maddesinde düzenlenmiştir. Buna göre;

“Her türlü atık ve artığı çevreye zarar verecek şekilde, ilgili yönetmeliklerde belirlenen standartlara ve yöntemlere aykırı olarak doğrudan ve dolaylı biçimde alıcı ortama vermek, depolamak, taşımak, uzaklaştırmak ve benzeri faaliyetlerde bulunmak yasaktır.

Kirlenme ihtimalinin bulunduğu durumlarda ilgililer kirlenmeyi önlemekle, kirlenmenin meydana geldiği hallerde ise kirleten, kirlenmeyi durdurmak, kirlenmenin etkilerini gidermek veya azaltmak için gerekli tedbirleri almakla yükümlüdür.”