muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/2605, Karar No: 2017/5049, Tarih: 04.10.2017

2)Türk ceza hukukunda terör örgütünü diğer suç örgütlerinden ayıran unsurlar ve kanuni dayanakları şu şekilde tespit edilebilir:

a) Yöntem: Terör örgütü, cebir ve şiddet kullanarak; baskı, korkutma, yıldırma, sindirme veya tehdit yöntemlerinden biriyle hareket eden bir örgüt tipidir (TMK m.1, m. 7)

b) Amaç-Saik: Terör örgütü, siyasi maksatla faaliyet gösteren örgütleri ifade eder. Sadece maddi çıkar amaçlı bir teşekkül, terör örgütü olamaz. Türk Ceza Hukukunda terör örgütleri, Anayasada belirtilen Cumhuriyetin niteliklerini, siyasî, hukukî, sosyal, laik, ekonomik düzeni değiştirmek, Devletin ülkesi ve milletiyle bölünmez bütünlüğünü bozmak, Türk Devletinin ve Cumhuriyetin varlığını tehlikeye düşürmek, Devlet otoritesini zaafa uğratmak veya yıkmak veya ele geçirmek, temel hak ve hürriyetleri yok etmek, Devletin iç ve dış güvenliğini, kamu düzenini veya genel sağlığı bozmak amacıyla faaliyet gösterir. (TMK m. 1)

c) Araç-Gereç: Terör örgütü cebir ve şiddet kullanmak suretiyle Anayasal düzene ve ülke bütünlüğüne karşı işlenen suçları işlemeği hedeflediği için silahlı bir örgüt türüdür. (TMK m. 7, TCK 314) Anayasal düzeni değiştirme hedefini gerçekleştirebilmesi için topluma ve devletin yetkili kurum ve organlarına karşı cebir ve şiddet uyguylayabilmek için mutlaka silahlı olması gerekir. Ancak, bu silahların örgütün malı olması da gerekmez. Gerektiğinde kullanabileceği silahlar olması yeterlidir.

d) Elverişlilik: Bir örgütün terör örgütü olabilmesi için yapısının, sahip bulunduğu üye sayısı ile araç ve gereç bakımından amaç suçları işlemeye elverişli olması gerekir. (TMK m. 7 , TCK m. 314 , TCK m. 220) Terör örgütün amaçları, genel suç örgütüne kıyasla daha büyük ve zor olduğu için sözkonusu elverişlilik kriteri gereğince terör örgütünden söz edebilmek için güçlü bir yapılanmanın varlığını aramak isabetli olacaktır. Özellikle...gibi tüm islami coğrafyadaki anayasal düzenleri değştirmeyi hedeflemiş bir örgütün hem üye sayısı ve üyelerinin nitelikleri hem de bu Anayasal düzenleri değiştirmek için uygulayacağı cebir ve şiddetin boyutları dikkate alınarak çok daha fazla silah, mühimmat, araç ve gerece

sahip olması veya gerektiğinde ulaşabilmesi gerekir. Oysa bilgi notunda belirtildiği şekilde 1953 tarihinde kurulmuş olmasına rağmen ülkemizde veya başka bir ülkede bu örgüt adına ele geçmiş silah, mühimmat veya bu nitelikte araç ve gereç bulunmamaktadır.

e) Üye sayısı: Terör örgütü en az üç kişiden oluşur. (TMK m. 7, TCK m. 314, TCK m. 220)

sahip olması veya gerektiğinde ulaşabilmesi gerekir. Oysa bilgi notunda belirtildiği şekilde 1953 tarihinde kurulmuş olmasına rağmen ülkemizde veya başka bir ülkede bu örgüt adına ele geçmiş silah, mühimmat veya bu nitelikte araç ve gereç bulunmamaktadır.

e) Üye sayısı: Terör örgütü en az üç kişiden oluşur. (TMK m. 7, TCK m. 314, TCK m. 220)

3)Kanun koyucunun 5237 sayılı yasanın 220. ve 314 maddelerinde suç örgütü ve silahlı terör örgütünü düzenlemek ve 5532 sayılı yasa ile 3713 sayılı yasanın 1.ve 7. maddelerindeki değişiklik ile mevzuatı sadeleştirdiği, 5532 sayılı yasa ile 3713 sayılı yasa maddesini sadece atıf maddesine dönştürmüş olmasına rağmen Yargıtay 9.Ceza Dairesi ve Dairemizin bu değişikliğin amacına ve gerekçesine aykırı yorumla silahlı ve silahsız terör örgütlerinin varlığını 7. maddeye dayandırarak kabulü Anayasanın 38. maddesinde tanımlanan "suç ve cezaların kanuniliği" ilkesine aykırı düşmektedir.

4..., elde edilen kanıtlara göre Anayasal düzeni değiştirmeyi hedefleyen ve bunu açıkça tüzüğüne yazmak suretiyle deklare eden bir örgüt olduğu açıktır. Ancak bu örgütün, kurulduğu tarih olan 1953 tarihinden bugüne dek kuruluş amacı doğrultusunda ülkemizde veya faaliyette bulunduğu başka bir ülkede silahlı herhangi bir eyleminin bulunmadığı gibi Anayasal düzeni cebir ve şiddet kullanmak suretiyle değiştirmeye yarayacak silahlarının olduğu da tespit edilmemiştir. Dahası bu örgütün, tüzüğünde ve sözcülerinin açıklamaları ile açıkça cebir ve şiddeti dışlamış olması nedeniyle TCY’nin 220, 309, 314, 315, 316 maddeleri anlamında bir örgüt değildir.

5... yeryüzünde İslam’ın bütün kurum ve kurallarıyla egemen olması için hilafet devletini (raşid-i hilafet devleti) kurma amacı taşıyan ve bu nedenlerle İslamcı ve değişimci (uç, radikal) bir örgüttür.

Bu amaç çerçevesinde örgüt, faşizmi, komünizmi, kapitalizmi, sosyalizmi, halk egemenliğine ve laiklik ilkesine yaslanan cumhuriyet ve demokrasiyi de “küfür ideolojileri” olarak görmektedir. “Egemenlik kayıtsız şartsız halkındır” ilkesinin yerini “hüküm sadece Allah’ındır” anlayışına bırakması gerektiğine inanmaktadır.

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası laiklik ilkesini benimsediği ve bu düzeni benimseyen devletlerle ilişki kurduğu, Avrupa Birliğine girmeyi amaçladığı için Türkiye Cumhuriyeti devletini İslam kamu hukukuna göre zorunlu olarak “dar-üI küfür” alanında görmekte; meşru kabul etmemektedir.

Bu nedenle örgütün radikal dinci ideolojiye sahip bir örgüt olduğunda kuşku bulunmamaktadır. İdeolojisi ile uzak amaç ve hedefleri toplumu ve devletin anayasal kurumları açısından rahatsız edici, şoke edici ve sarsıcı olması da doğaldır. Ancak, suç ve cezaların yasallığı gereği, bu örgütün silah unsurunun bulunmaması ve hedeflediği Anayasal düzeni değiştirme suçu da ancak cebir ve şiddet ile işlenebilecek

Bu nedenle örgütün radikal dinci ideolojiye sahip bir örgüt olduğunda kuşku bulunmamaktadır. İdeolojisi ile uzak amaç ve hedefleri toplumu ve devletin anayasal kurumları açısından rahatsız edici, şoke edici ve sarsıcı olması da doğaldır. Ancak, suç ve cezaların yasallığı gereği, bu örgütün silah unsurunun bulunmaması ve hedeflediği Anayasal düzeni değiştirme suçu da ancak cebir ve şiddet ile işlenebilecek

suçlardan olması nedeniyle terör örgütü kabul edilmesi hukuka uygun değildir. Bu nedenle ceza yargılaması konusu edilmemelidir. Sadece istihbari takibata tabi tutulması gerekebilecek bir siyasal örgütlenme tipi kabul edilebilir.

6)Örgütün kurulmasını hedeflediği...Devletinin cihanşümul bir devlet olacağını, tüm halkı müslüman olan ülkelerin bu devletin bayrağı altında birleştirileceğini bu kapsamda Türkiye'nin de, bu devletin bir eyaleti olacağını öngörmek suretiyle Anayasamızın değişmez temel ilkelerine aykırı bir amaç gütmektedir. Ancak, cebir ve şiddeti dışladığı için düşünce özgürlüğü ile örgütlenme özgürlüğü çerçevesinde değerlendirilmesi gerekir. Fakat, radikal ve gayrı meşru amacı nedeniyle önleyici kolluk çerçevesinde ve istihbari açıdan takip edilmesinde fayda bulunabilir.

7)Örgüt, hilafet devletini zor kullanmadan kurmayı hedeflemektedir. Asla cebir ve şiddete başvurmadan bu hedefini tebliğ ve irşad yoluyla gerçekleştireceğini kuruluş tüzüğünde yazmış ve sözcülerinin çeşitli açıklamaları ile deklare etmektedir. Bu konuda meşru savaşın, yani cihadın kurallarına uyulacağını ve....Devleti kurulduktan sonra kafir devletlere karşı cihad ilan edileceği uzak hedef olarak öngörmektedir. Zira cihat ancak kafirlerin baskı (zulüm) yapmaları, işgalde bulunmaları, sömürmeleri,... can ve mal güvenliklerinin, hak ve özgürlüklerinin korunması, İslam’a ve İslam ülkelerine saldırılması gibi durumlarda meşrudur. Cihada başvurmasını... devleti kurulması şartına bağlamakta ve ancak halifenin kararı ile kafir devletlere karşı cihada başvurulacağını belirtmektedir.

8)Anayasal düzeni cebir ve şiddet kullanmadan değiştirmeyi hedeflediği ve şiddeti dışladığı için terör örgütünün “araç-gereç” açısından elverişlilik kriteri oluşmamaktadır. Bu nedenle emniyet bilgi notlarında da klasik terör örgütüne uymadığı belirtilmekte.

9)Hizb-ut tahrir örgütü, Anayasal düzeni değiştirme veya ortadan kaldırmayı hedeflemesi nedeniyle yasalarımız tarafından himaye görmesi mümkün olmayan bir örgüt olmakla birlikte, cebir ve şiddeti öngörüp başvurmadığı için de terör örgütü sayılması Anayasa ve ceza kanunumuza uygun düşmemektedir.

Yukarıda zikrettiğimiz tüm bu nedenlerle;... tahrir örgütünün terör örgütü olduğunun kabulü suç ve cezaların kanuniliği ilkesi gereği mümkün olmadığından, sanığın silahlı terör örgütü üyeliği suçundan cezalandırılmasına ilişkin kararın CMK'nın 223(2)a maddesi uyarınca hükmün bozulması gerekirken suçun sübutü kabul edilerek, ceza tayininde orantılılık ve ölçülülük ilkesine uyulmadığı gerekçesi ile bozulmasına,

Yukarıda zikrettiğimiz tüm bu nedenlerle;... tahrir örgütünün terör örgütü olduğunun kabulü suç ve cezaların kanuniliği ilkesi gereği mümkün olmadığından, sanığın silahlı terör örgütü üyeliği suçundan cezalandırılmasına ilişkin kararın CMK'nın 223(2)a maddesi uyarınca hükmün bozulması gerekirken suçun sübutü kabul edilerek, ceza tayininde orantılılık ve ölçülülük ilkesine uyulmadığı gerekçesi ile bozulmasına,

Ayrıca 3713 sayılı Yasanın 7/2 maddesinde terör örgütlerinin cebir, şiddet veya tehdit içeren yöntemlerinin övülmesi veya teşvik edilmesi propaganda suçunun unsuru olarak düzenlenmiş olup, sanığın örgütün görüş ve düşüncelerini içeren doküman ve CD leri bulundurması ile örgüt bayrağını balkonuna asmasından ibaret eyleminde bu

unsurların oluşmadığı gözetilerek hükmün bozulması gerekirken, CMK’nın 223(9)maddesine aykırı olarak, 6352 sayılı Kanunun geçici 1. maddesinin 1. fıkrası uyarınca kovuşturmanın ertelenmesine karar verilmesi gerektiğinden bahisle hükmün bozulmasına dair sayın çoğunluğun bozma gerekçelerine iştirak etmemekteyim.
Yargıtay — Esas No: 2014/24112, Karar No: 2014/32301, Tarih: 02.10.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/24112 E.  ,  2014/32301 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/4719

MAHKEMESİ : Serik(Kapatılan) 1. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 25/09/2012

NUMARASI : 2012/410 (E) ve 2012/967 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Mahallinde yapılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporunda, suça konu ağaçların asgari 5 yıl önce kesildiklerinin, tutanak tarihine yakın süreçte kesme ve sürütme yapılmadığının bildirilmesine; suç tarihinin ağaç kesim tarihi olarak kabulu gerekmesine, buna göre gerekçeli karar başlığında suç tarihinin hatalı yazımı mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak değerlendirilerek bozma sebebi yapılmamıştır.

Tüm dosya kapsamına göre, tapulu yerden izinsiz ağaç kesen sanığın eyleminin 6831 sayılı Kanunun 116. maddesi kapsamında olduğu ve bu suçun 5326 sayılı Kabahatler Kanunu gereğince kabahat neviine dönüşüp suç tarihi ile inceleme tarihi arasında 5326 sayılı Yasanın 20/2-c maddesinde öngörülen zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş bulunduğunun anlaşılması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan idare vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA ve gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5326 sayılı Kanunun 20. maddesi gereğince sanık hakkında İDARİ PARA CEZASI VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA, 02/10/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/35522, Karar No: 2016/21748, Tarih: 08.12.2016

**9. Hukuk Dairesi         2016/35522 E.  ,  2016/21748 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davalı vekili tarafından verilen 17.03.2016 havale tarihli dilekçede Dairemizin 21/12/2015 tarih, 2015/32228 E ve 2015/36196K sayılı onama kararının maddi hataya dayalı olarak verildiği ileri sürülerek kararın ortadan kaldırılması ve hükmün bozulmasına karar verilmesi talep olunmuştur. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Dosyanın temyizen incelemesi sırasında hükme esas bilirkişi raporunda maddi hataya dayalı açık hesap hatası olduğu gözden kaçırılarak karar verildiği anlaşılmakla yukarıda tarih ve numarası belirtilen Dairemiz ONAMA KARARININ ORTADAN KALDIRILMASINA ve hükmün aşağıdaki şekilde bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; davacının davalıya ait işyerinde 02.04.2012 tarihinden itibaren çalışmaya başladığını ve çalışmasının halen devam ettiğini, davalı şirketin ... Serbest Bölgesi'nde faaliyette olması nedeniyle serbest bölgelere tanınmış teşvik ve çeşitli vergi indirimlerinden faydalandığını bu kapsamda davacının da gelir vergisi istisnasına tabi olmasına rağmen davalı işveren tarafından davacının ücretinden kesilen gelir vergisinin davacıya ödenmediğini iddia ederek davacının ücretinden kesilen ve vergi istisnasına tabi olduğu için davacıya iade edilmesi gereken ancak davalı işverence iade edilmeyen gelir vergisinin davalıdan alınıp davacıya verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; mahkemenin görevsiz olduğunu, vergi istisnasının davalı işverene tanınan bir hak olduğunu, bu nedenle davacının dava konusu ettiği gelir vergisinin kendisine ödenmesi talebinin yasal olmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davacının kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı avukatının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı davalı işverenin serbest bölgelere tanınmış teşvik ve çeşitli vergi indirimlerinden faydalandığını, bu nedenle gelir vergisi istisnasına tabi olduğunu iddia ederek kendisinden kesilen gelir vergilerinin tahsilini talep etmiştir.

Dosyaya davacının ücretinden yapılan gelir vergisi, sigorta primi kesintilerini gösteren bordrolar sunulmuş, mahkemece yargılama sırasında bilirkişi raporu alınarak karar verilmiştir.

2-Davacı davalı işverenin serbest bölgelere tanınmış teşvik ve çeşitli vergi indirimlerinden faydalandığını, bu nedenle gelir vergisi istisnasına tabi olduğunu iddia ederek kendisinden kesilen gelir vergilerinin tahsilini talep etmiştir.

Dosyaya davacının ücretinden yapılan gelir vergisi, sigorta primi kesintilerini gösteren bordrolar sunulmuş, mahkemece yargılama sırasında bilirkişi raporu alınarak karar verilmiştir.

Hükme esas bilirkişi raporunda davacının 2012 yılı gelir vergisi kesintisi alacakları toplamı 4.696,17 TL bulunmuştur. Ancak bilirkişi raporunda 2012 yılına ait gelir vergisi kesintileri hesaplama tablosunda gelir vergisi olarak gösterilen miktarlar ile davacının ilgili aya ilişkin bordroları karşılaştırıldığında tabloda gösterilen miktarlar davacıdan kesilen sigorta primlerinin de dahil olduğu toplam kesinti miktarıdır. Bordrolarda yalnızca gelir vergisi olarak gösterilen miktardan davacıya ödenen asgari geçim indiriminin çıkarılarak bakiyesinin dikkate alınması gerekirken hatalı hesaplama yapan bilirkişi raporuna itibar edilerek karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 08.12.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4027, Karar No: 2014/7441, Tarih: 28.03.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/4027 E.  ,  2014/7441 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava dosyası inceleme için elektronik ortamda gönderilmiştir.

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların "taranma" suretiyle elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur.(HUMK md. 445)Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış,eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranamayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi (duruşmalı temyiz edilen dosyaların her halükarda elektronik değil, fiziki olarak gönderilmesi) gerekmektedir. Fiziki olarak gönderilen dosyalar ayrıca elektronik ortamda gönderilmemelidir.

Dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Mahkemesince dosyanın yeniden kontrol edilerek eksikliklerin gösterilen şekilde tamamlanması, fiziki imkansızlık sebebiyle bunun mümkün olmaması halinde ise elektronik ortamda değil,fiziki olarak gönderilmesi amacıyla dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 28.03.2014 (Cuma)
Yargıtay — Esas No: 2021/3674, Karar No: 2021/15901, Tarih: 23.12.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/3674 E.  ,  2021/15901 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı, taraf vekillerinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'nin istinaf isteminin kabulü ile HMK'nın 353/1-b-3 maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi kararı kaldırılmak suretiyle esas hakkında yeniden karar verilmesine dair yukarıda gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, taraf vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'nce ilk derece mahkemesinin kararı kaldırılmak suretiyle yeniden hüküm kurulmuş; bu karar, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; taraf vekilleri tarafından yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2018/472 Esas – 2019/129 Karar sayılı kararı ortadan kaldırılıp, tarım arazisi niteliğindeki dava konusu ... İli, ... İlçesi, ... Mahallesi 118 ada 123 parsel sayılı taşınmazın taşınmazın zeminine 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 11/1-f maddesi uyarınca olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri üzerinden bilimsel yolla üzerinde bulunan yapılara ise aynı kanunun 11/1-h maddesi uyarınca resmi birim fiyatları esas alınıp yıpranma payı düşülerek, ağaçlara ise yaş, cins ve verim durumlarına göre değer biçilmesine ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile üçer aylık vadeli hesaba bloke edilen kamulaştırma bedelinin derhal ödenmesi ve davacı idare lehine hükmedilen vekalet ücretine ilişkin bendin kaldırılması suretiyle HMK'nın 353/1-b-3 maddesi uyarınca yeniden esas hakkında karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, davalıdan peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 23/12/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/14110, Karar No: 2006/17553, Tarih: 14.12.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/14110 E.  ,  2006/17553 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 2/B madde uygulamasına itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Yönetimler tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... ... 14.02.2005 tarihli dilekçesiyle yörede 1944 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosunda kendisine ait ... Mahallesi 12 ada 76 parsel sayılı taşınmazın tamamının orman sınırı dışında bırakıldığı halde, 4999 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasa hükümlerine göre 1999 yılında yapılmaya başlanıp, 10.01.2003 tarihinde bitirilen ve 01.04.2004 ila 10.10.2004 tarihleri arasında ilan edilen aplikasyon ve (2/B) uygulaması sonucu hatalı işlemle, taşınmazın büyük bölümünün orman alanı içinde bırakıldığını, yasal olmayan bu işlemin iptalini istemiştir. Mahkemece, davanın kabulüne çekişmeli parselin 13.10.2005 tarihli müşterek bilirkişi krokisinde kahverengi ile taranarak (B) ile gösterilen 208.70 m2 bölümünün orman kadastrosu dışında olduğunun tesbiti ile bu alanla ilgili 180 numaralı orman kadastro komisyonunun orman sınırlandırmasının 2/B madde uygulamasının iptaline karar verilmiş, hüküm davalı Yönetimler tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, on yıllık süre içinde açılan aplikasyon ve 2/B madde uygulamasına itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde dava tarihinden önce 1944 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır. Daha sonra 1999 yılında aplikasyon, sınırlandırması yapılmamış ormanların ve 4785 Sayılı Yasa hükümlerine göre devletleştirilen ormanların kadastrosu ile 6831 Sayılı Yasanın 2/B madde uygulaması yapılıp, 01.04.2004 tarihinde ilan edilmiş, dava tarihinden önce altı aylık askı süresi bitmiştir,

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde dava tarihinden önce 1944 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır. Daha sonra 1999 yılında aplikasyon, sınırlandırması yapılmamış ormanların ve 4785 Sayılı Yasa hükümlerine göre devletleştirilen ormanların kadastrosu ile 6831 Sayılı Yasanın 2/B madde uygulaması yapılıp, 01.04.2004 tarihinde ilan edilmiş, dava tarihinden önce altı aylık askı süresi bitmiştir,

Aynı gün temyiz incelemesi yapılan Mahkemenin 2005/26 esasına kayıtlı dosyası içindeki, dava dosyaları ile belgelerden, 2613 Sayılı Yasa hükümlerine göre yapılan kadastroda, ... Mahallesi 12 ada 16 sayılı parselin kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle ... ... adına tesbitine, ... ... vereseleri tarafından, parselin Mart 1336 tarih ve 35 numaralı sicilden gelen Temmuz 1950 tarih ve 40, Ağustos 1950 tarih ve 10, 17 sıra numaralı tapu kaydı kapsamında kaldığı iddia edilerek itiraz edildiği, Şehir Kadastrosuna Bakmakla Görevli Asliye Hukuk Mahkemesinin 14.11.1972 gün ve 1966/272-578 sayılı, Yargıtay denetiminden de geçerek kesinleşen kararıyla, 12 ada 16 ve 17 sayılı parsellerin, tutunulan tapu kaydı kapsamında kalmadığının belirlendiği gerekçesiyle davanın red edildiği ve taşınmazların tesbit malikleri adına tescil edildiği, 12 ada 17 sayılı parselin 03.04.1974 tarihinde ... ...’e, 29.04.1974 tarihinde satış ile payları oranında ... ve ... ... adlarına tescil edildiği, imar uygulamasında 286.77 m2 yüzölçümündeki bölümü orman parseli olarak ayrılıp, 2606.75 m2 yüzölçümündeki bölümünün imar parsellerine gittiği, 5142 m2 yüzölçümündeki bölümünün 157/160 payının ... ..., 3/160 payının ise ... ... adına kayıt edildiği, ifrazen sayfasının kapatıldığı müfrez parsellerden 509.19 m2

-2-

2006/14110-17553

yüzölçümündeki 12 ada 70 ve 4085 m2 yüzölçümündeki 12 ada 71 sayılı parsellerin yine aynı kişiler adına tescil edildiği, 547 m2 yüzölçümündeki bölümünün yola terk edildiği, 12 ada 71 sayılı parselinde 12 ada 72, 73, 74, 75, 76 ve 77 sayılı parsellere ifraz edildiği, 12 ada 76 sayılı parselin ... ... adına oluşturulduğu, 15.09.2000 tarihinde davacı ... ...’a satıldığı anlaşılmaktadır.