muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/3612, Karar No: 2024/2299, Tarih: 16.09.2024

**3. Hukuk Dairesi         2023/3612 E.  ,  2024/2299 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/1321 E., 2023/736 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 3. Tüketici Mahkemesi

SAYISI : 2017/418 E., 2020/58 K.

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; müvekkilinin emlak komisyonculuğu işi ile uğraştığını, davalının aracılık ve danışmanlık hizmeti talep etmesi üzerine 12.06.2016 tarihli "Emlak Komisyoncusu ile Müşteri Arasında Akit" başlıklı sözleşmenin düzenlendiğini, sözleşme uyarınca davalının, gösterilecek taşınmazlardan birini satın alması halinde %3 oranında komisyon ödeyeceğinin kararlaştırıldığını, sözleşmede yazılı taşınmazların davalıya gösterildiğini, ancak davalının haber vermemesi nedeniyle taşınmaz alımından vazgeçtiğinin düşünüldüğünü, buna rağmen davalının mülk sahibi ile irtibata geçerek taşınmazı aldığının öğrenilmesi üzerine komisyonun ödenmesi için ihtarname keşide edildiğini, alacağın ihtara rağmen ödenmediğinden başlatılan İstanbul 26. İcra Müdürlüğünün 2017/5198 Esas sayılı takibe yönelik itirazın haksız olduğunu ileri sürerek, itirazın iptali ile takibin devamına ve icra inkar tazminatına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; müvekkilinin davacı tarafından 12.06.2016 tarihli sözleşmede gösterilen ve halihazırda oturduğu taşınmazı davacı tarafından verilen bir hizmet ile görmediğini ve taşınmazın davacı ile yapılan görüşmeden 6 ay sonra aldığını, taşınmazın alımı ve gösterilmesinde davacının katkısı bulunmadığını, taşınmazın üzerindeki ilandan bulunarak aldığını, davacının bu taşınmazın alınması ile ilgili hiçbir bilgi vermediğini, sözleşmeye bu dairenin adresinin sonradan aynı kişi tarafından ilave edildiğini, müvekkilinin ibraz edilen belgeyi imzaladığını hatırlayamadığını, davacının iddiasını kanıtlayacak somut bir delil sunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; Adli Tıp Kurumundan alınan rapora göre 12.06.2016 ... Sitesi B blok D:8 '1.650.000 USD' '...' '...' yazıları ve imzaların bir kalem, diğer yazıların farklı fiziki evsafta ikinci bir kalem ile yazılmış oldukları, inceleme konusu belgedeki ... isim yazısı ile metin bölümündeki yazılar arasında; tersim biçimi, işleklik derecesi, alışkanlıklar, istif, eğim, doğrultu, seyir, hız ve baskı derecesi bakımından farklıklar saptandığının açıklandığı, sözleşmede iki farklı kalem kullanılmış olmasının hayatın olağan akışına aykırı olması nedeniyle dava konusu taşınmazın adresinin sözleşmeye daha sonra eklendiği kanaatinin oluştuğu, aksine delilin davacı tarafından sunulmadığı, ayrıca sözleşmenin 12.06.2016 tarihinde imzalandığı, sözleşmede sürenin olmadığı, örf adet gereği sözleşmelerin en fazla 3 aylık olduğu, dava konusu ... Mahallesi, 1600 Ada, 7 parselde bulunan B blok 8 nolu taşınmazın 23.12.2016 tarihinde yani sözleşmenin süresi dolduktan, sözleşme sona erdikten sonra satışının yapıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili; sözleşme metninde farklı kalemler kullanılmasının da sözleşmede tahrifat yapıldığı anlamına gelmeyeceğini, davalının bilgisi dahilinde sözleşmeye eklenen bu adresin farklı bir kalem kullanılarak yazılmış olmasının hayatın olağan akışına uygun olduğunu, taraflar arasında düzenlenen sözleşme ile müvekkilinin davalıya danışmanlık ve aracılık hizmeti verdiğini, taşınmazın satın alınması nedeniyle müvekkilinin sözleşmede belirlenen %3 oranındaki ücrete hak kazandığını, senede karşı ileri sürülen iddialara karşı ileri sürülecek iddiaların ancak kesin delille ispat edilebileceğini ve tanık beyanlarına itibar edilemeyeceğini ileri sürerek; İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; TBK'nın 520/3 üncü maddesine göre sözleşmenin yazılı şekilde yapılması gerektiği, yazılı şeklin unsurlarının mevcut olup olmadığının genel hükümlere göre belirlenmesi gerektiği, somut olayda, taraflarca düzenlenen yazılı sözleşmenin mevcut olduğu ancak 2.500.000 USD bedelli taşınmazın sözleşmeye sonradan eklendiğinin anlaşıldığı, HMK'nin 207 nci maddesi uyarınca "Senetteki çıkıntı, kazıntı veya silinti ayrıca onanmamışsa inkâr halinde göz önünde tutulmaz" hükmü somut olayda uygulandığında, sözleşmeye sonradan eklenen bu kısımların imzalanmaması nedeniyle yazılılık unsurunun gerçekleşmediği ve dava konusu taşınmaz için taraflarca usulüne uygun şekilde düzenlenmiş bir simsarlık sözleşmesinin bulunmadığına ilişkin İlk Derece Mahkemesi kararı ve gerekçesinin isabetli olduğu, bununla birlikte mahkemece, bu gerekçenin yanında sözleşmenin ifası için gerekli makul süre yönünden de davanın reddine karar verildiği belirtilmiş ise de çift gerekçeyle karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğu, Taşınmaz Ticareti Hakkındaki Yönetmelik'in davaya konu simsarlık sözleşmesinden sonra yürürlüğe girmiş olması nedeniyle sözleşme tarihinde simsarlık sözleşmesinin süresine ilişkin pozitif bir düzenleme bulunmadığı, çift gerekçe yazılmasının usul ve yasaya aykırı olduğu gerekçesiyle karardaki ikinci gerekçenin hükümden resen çıkarılması ve gerekçenin düzeltilmesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; bilirkişi raporunun hatalı olduğunu, TBK 520 nci maddesine uygun tellallık sözleşmesi nin mevcut olduğunu, senede karşı senet ile ispat kuralı gereği mahkemece tanık beyanlarının dinlenmesinin hukuka aykırı olduğunu, eksik inceleme yapılarak verilen kararın usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek; kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, simsarlık sözleşmesinden kaynaklanan alacağın tahsili amacıyla başlatılan takibe yönelik itirazın iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. Türk Medeni Kanunu 6 ncı maddesi,

2. Türk Borçlar Kanunu 520 nci maddesi.

3. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 207 nci maddesi.

3. Değerlendirme

Tarafların iddia ve savunmaları ile dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile yukarıda yer verilen hukuk kurallarına, temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere, hükme dayanak teşkil eden Adli Tıp Kurumu raporu ile dava konusu taşınmazın adresinin sözleşmeye daha sonra eklendiğinin ve taraflarca bu değişikliğin onanmadığının anlaşılmasına göre davacının temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan kararın onanması gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan kararın 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,16.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2417, Karar No: 2019/3726, Tarih: 24.04.2019

**3. Hukuk Dairesi         2019/2417 E.  ,  2019/3726 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tüketici hakem heyeti kararının iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, abonesi olan davalıya tahakkuk ettirdiği faturalarda kayıp kaçak vb. ad altında yansıttığı bedellerin tüketiciye iadesine yönelik Tüketici Hakem Heyeti kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davacı ... şirketi tarafından, bedellerin davalı aboneden tahsil edilmesinin doğru olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafça temyiz edilmiştir.

1-)Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak vb. bedelin tüketiciye iadesine yönelik Tüketici Hakem Heyeti kararının iptali istemine ilişkindir.

Kayıp-kaçak bedeli ile dağıtım-iletim bedeli sayaç okuma ve perakende satış hizmet bedelleri hakkında 17.06.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6719 sayılı kanun öncesinde Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “ Herkes, kamu giderlerini karşılamak üzere, mali gücüne göre, vergi ödemekle yükümlüdür.Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır. Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülüklerin muaflık, istisnalar ve indirimleriyle oranlarına ilişkin hükümlerinde kanunun belirttiği yukarı ve aşağı sınırlar içinde değişiklik yapmak yetkisi Bakanlar Kuruluna verilebilir" şeklindeki düzenlemeye göre kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığından bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'ya sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devleti nin

vazgeçilmez unsuru olduğundan EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınması doğru bulunmayarak hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

vazgeçilmez unsuru olduğundan EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınması doğru bulunmayarak hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ancak, Uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih ve 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanun "17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., Geçici 19. ile 20.maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davacının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davacı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, Tüketici Hakem Heyeti’ne başvuru tarihinin 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanunun yürürlükte olduğu dönemde olması nedeniyle verilecek kararların ard etkisi olduğu kabul edildiğinden 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 24.04.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9922, Karar No: 2013/12491, Tarih: 12.09.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/9922 E.  ,  2013/12491 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BANDIRMA 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 09/10/2012

Yanlar arasında görülen tapu iptali, tescil, tenkis davası sonunda, yerel mahkemece  davanın, kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı vekili tarafından  yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi,  Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptal ve tescil, olmadığı takdirde tenkis isteğine ilişkindir.

Mahkemece, bedeli karşılığında yapılmış gerçek bir satış bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden, tarafların miras bırakanı olan E...’nin maliki olduğu 560 parsel sayılı taşınmazı 04.10.1974 tarihinde, 1335 parsel sayılı taşınmazı 19.10.1998 tarihinde oğlu olan davalıya satış suretiyle temlik ettiği, davacının çekişme konusu taşınmazların temlikinin mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek eldeki davayı açtığı, davalı, murisin ihtiyacı nedeniyle taşınmaz satarak geçindiği ve temliklerin muvazaalı olmadığını savunduğu, ayrıca muvazaa nedeniyle açılmış başka davalar da olduğu anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere, Uygulamada ve öğretide "muris muvazaası" olarak tanımlanan muvazaa, niteliği itibariyle nisbi (mevsuf-vasıflı) muvazaa türüdür. Söz konusu muvazaada miras bırakan gerçekten sözleşme yapmak ve tapulu taşınmazını devretmek istemektedir. Ancak mirasçısını miras hakkından yoksun bırakmak için esas amacını gizleyerek, gerçekte bağışlamak istediği tapulu taşınmazını, tapuda yaptığı resmi sözleşmede iradesini satış veya ölünceye kadar bakma sözleşmesi doğrultusunda açıklamak suretiyle devretmektedir.

Bu durumda,   yerleşmiş Yargıtay içtihatlarında ve 1.4.1974 tarih 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere görünürdeki sözleşme tarafların gerçek iradelerine uymadığından, gizli bağış sözleşmesi de Türk Medeni Kanunun 706., Türk Borçlar Kanunun 237. (Borçlar Kanunun 213.) ve Tapu Kanunun 26. maddelerinde öngörülen şekil koşullarından yoksun bulunduğundan, saklı pay  sahibi olsun veya olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar dava açarak resmi sözleşmenin muvazaa nedeni ile geçersizliğinin tespitini ve buna dayanılarak oluşturulan tapu kaydının iptalini isteyebilirler.

Hemen belirtmek gerekir ki;  bu tür uyuşmazlıkların sağlıklı, adil ve doğru bir çözüme ulaştırılabilmesi, davalıya yapılan temlikin gerçek yönünün diğer bir söyleyişle miras bırakanın asıl irade ve amacının duraksamaya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılmasına bağlıdır. Bir iç sorun olan ve gizlenen gerçek irade ve amacın tespiti ve aydınlığa kavuşturulması genellikle zor olduğundan bu yöndeki delillerin eksiksiz toplanılması yanında birlikte ve doğru şekilde değerlendirilmesi de büyük önem taşımaktadır. Bunun içinde ülke ve yörenin gelenek ve görenekleri, toplumsal eğilimleri, olayların olağan akışı, miras bırakanın sözleşmeyi yapmakta haklı ve makul bir nedeninin bulunup bulunmadığı, davalı yanın alış gücünün olup olmadığı, satış bedeli ile sözleşme tarihindeki gerçek değer arasındaki fark, taraflar ile miras bırakan arasındaki beşeri ilişki gibi olgulardan yararlanılmasında zorunluluk vardır.

Somut olaya gelince, mahkemece yapılan araştırma ve incelemenin hüküm vermeye elverişli olduğunu söyleyebilme imkanı yoktur.

Hal böyle olunca, miras bırakanın temlik tarihleri itibariyle sosyal ve ekonomik durumunun araştırılması, geçimini ne şekilde temin ettiğinin tespit edilmesi, sosyal güvencesi ve düzenli bir gelire sahip olup olmadığının belirlenmesi, temlik tarihleri itibariyle taşınmaz satışına ihtiyacı olup olmadığı, davalının alım gücü bulunup bulunmadığının saptanması, miras bırakanın temlikleri nedeniyle görülmekte olan diğer davaların birleştirilerek, toplanan ve toplanacak tüm delillerin yukarıdaki ilkeler doğrultusunda değerlendirilerek miras bırakanın iradesinin ortaya çıkartılması ve ondan sonra karar verilmesi gerekirken, anılan hususlar gözardı edilerek neticeye gidilmiş olması doğru değildir.

Davalının temyiz itirazının kabulü ile, hükmün açıklanan nedenlerle (6100 Sayılı HMK’nun geçici 3. maddesi yollamasıyla) 1086 Sayılı HUMK’nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,  12.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar  verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/4325, Karar No: 2010/9501, Tarih: 11.05.2010

**2. Hukuk Dairesi         2009/4325 E.  ,  2010/9501 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Karşılıklı Boşanma Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hükmün temyizen

mürafaa icrası suretiyle tetkiki istenilmekle duruşma için tayin olunan 11.5.2010 gününde duruşmalı temyiz eden davacı-karşı davalı ... vekili Av. ... geldi. Karşı taraf temyiz eden gelmedi. Gelmeyen davalı-karşı davacı vekili Av...in mazeret dilekçesi gönderdiği, ancak vekaletnamede tevkil yetkisi olduğu görülmekle mazeretin reddine karar verildi. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere yükletilmesine,peşin alınan harcın mahsubuna ve 67.20'er TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 11.05.2010 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2006/7948, Karar No: 2006/11892, Tarih: 18.09.2006

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2006/7948 E.  ,  2006/11892 K.**

**"İçtihat Metni"**

... Bankası T.A.O. Gen. Müd. vekili avukat ... ile 1-... vekili avukat ... 2-... ... aralarındaki dava hakkında Ankara 3.Tüketici Mahkemesinden verilen 6.12.2005 gün ve 1381-1108 sayılı hükmün davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

K A R A R

Davacı, 317.670.802 TL alacak üzerinden başlatmış olduğu icra takibine yapılan itirazın iptalini istemiş olup mahkemece 6.12.2005 günlü kararla, davalılardan ... elgin yönünden davanın reddine, ... yönünden ise borcun 55.274.416 TL olduğunun tespitine, takibin bu miktar üzerinden devamına karar verilmiş, hüküm davacı tarfından temyiz edilmiştir.

HUMK.'nun 427/2 maddesindeki temyiz ile ilgili parasal sınır 5219 sayılı kanunla yılan değişiklikle 1.000.000.000 TL'sına çıkarılmıştır. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 23.2.2005 gün ve esas 2005/13-32, karar 2005/85 sayılı kararında, yerel mahkemelerce kurulan hükümlerin temyizinde karar tarihde yürürlükte bulunan kanun hükmünün esas alınacığı belitilmiştir. Mahkemece reddedilen miktar 1.000.000.000 TL'sını geçmediğinden davacının temiyiz hakkı bulunmamaktadır. Bu nedenle miktar itibariyle kesin olan karara ilişkin davacı tarafın temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle davacının temiyz dilekçesinin REDDİNE, 18.9.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3829, Karar No: 2012/6661, Tarih: 12.06.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/3829 E.  ,  2012/6661 K.**

**"İçtihat Metni"**

Reşit mağdureyi zorla kaçırıp alıkoyma suçundan sanık ...'ın bozma üzerine yapılan yargılaması sonunda; lehe sonuç doğurduğu kabul edilen 5237 sayılı TCK hükümlerine göre kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan mahkûmiyetine dair ... Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 20.03.2008 gün ve 2008/29 Esas, 2008/37 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya kapsamında; mahkemenin daha önce bozmaya konu olan 06.04.2006 gün ve 2005/137 Esas, 2006/61 Karar sayılı ilamının ilk iki sayfası dışındaki sayfaları ile bozmadan sonra görülen 20.03.2008 tarihli duruşma tutanağı ve 20.03.2008 gün ve 2008/29 Esas, 2008/37 Karar sayılı ilamın 4. sayfası bulunmamakta ise de, kısmen Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) ortamında da bulunan söz konusu belgelerin onaylı örnekleri mahallinden temin edilerek dosyasına konulmuş olduğundan bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia, savunma ve duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 12.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19590, Karar No: 2016/12594, Tarih: 29.11.2016

**18. Hukuk Dairesi         2016/19590 E.  ,  2016/12594 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bilgi ve belgeler okunup gereği düşünüldü:

31.10.2016 tarihinde kabul edilerek 22.11.2016 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan 677 Sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 3/1-a maddesi ile ekli (6) sayılı listede yer alan derneklerin kapatıldığı, davaname ile feshi istenen ...Gençlik Derneğinin de sözü edilen listenin 293.sırasında yer aldığı yapılan inceleme sonucu anlaşıldığından, konusuz kalan dava hakkında bir karar verilmek üzere mahkeme kararının bozulması gerekmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile şimdilik diğer yönleri incelenmeksizin hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 29.11.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6518, Karar No: 2013/21553, Tarih: 09.09.2013

**9. Hukuk Dairesi         2013/6518 E.  ,  2013/21553 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı vekili, davacı işçinin fark kıdem, fark ihbar, fark sendikal(işe başlatmama) tazminat ile fark ücret ve fark boşta geçen süre ücret alacağının davalı işverenden tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.