muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/6877, Karar No: 2023/5332, Tarih: 19.10.2023

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; " Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 6831 ... Kanun’un 1744 ... Kanun’la değişik hükümleri uyarınca yapılıp 07.05.1982 tarihinde ilan edilerek kesinleşen orman kadastrosu ve 2.madde uygulaması, daha sonra 6831 ... Kanun’un 3302 ... Kanun’la değişik hükümleri uyarınca yapılıp 21.07.2006 tarihinde ilan edilerek kesinleşen aplikasyon ve 2/B uygulaması, 3402 ... Kanun’a 5831 ... Kanun’la eklenen Ek-4. madde uyarınca yapılıp 11.07.2012-09.08.2012 tarihleri arasında ilan edilen kullanım kadastrosu vardır.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; 244 ada 8 parsel ... 1.822,96 m2 yüzölçümündeki taşınmazın 1.813,71 m2 yüzölçümlü kesimi Melen Suyu Projesi Mutlak Koruma alanında kaldığından 181371/182296 payının Hazine üzerinde bırakılıp, 925/182296 payının 6292 ... Kanun hükümleri uyarınca satışının yapıldığı, 30.09.2013 tarihinde .... oğlu ... ve Hazine adlarına paylı mülkiyet üzere tescil edildiği, beyanlar hanesine “6831 ... Kanun’un 2/B maddesi uyarınca orman sınırı dışına çıkarılmıştır, iş bu parselin 1.813,71 m2 lik kısmı Melen suyu projesi mutlak koruma alanında kalmaktadır, Devlet Ormanı sınırları içinde kalmaktadır" şerhlerinin konulduğu anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere 20/11/2012 tarihli 28473 ... Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Orman Kadastrosu ve 2/B Uygulama Yönetmeliği'nin 22/3-a ve 23.maddeleri ile 6831 ... Kanunun 4999 ... Kanunla değişik 2/4 maddesi uyarınca izin ve irtifak hakkı tesis edilen ormanlık alanlarda bu niteliklerin devamı süresince 2.madde ve 2/B uygulaması yapılamaz.

Davacı ... Yönetimi; çekişmeli taşınmazın 1.287,48 m2 yüzölçümlü kesiminin Orman Genel Müdürlüğü’nün 02.01.1979 tarih 5 ... oluru ile TEİAŞ adına 99 yıllığına izin verilen enerji nakil hattının altında kaldığı halde orman kadastro komisyonunca Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılıp, 6292 ... Kanun hükümleri uyarınca satışının yapıldığını, izin ve irtifak hakkı tesis edilen yerlerde 2/B uygulamasının yapılamayacağını ileri sürerek tapu iptali tescil istemiyle eldeki davayı açmıştır.

Ne var ki; Orman Yönetimi, yörede yapılan orman rejimi dışına çıkarma işlemlerinin iptali için öngörülen hak düşürücü süre geçtikten eş söyleyişle 2/B uygulaması kesinleştikten çok sonra iş bu davayı açmıştır. Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 2/B uygulaması 21.07.2006 tarihinde ilan edilerek kesinleşmiş olup, davacı ... Yönetimi tarafından askı ilan süresi içinde 2/B uygulamasına itiraz edilmediğinden bu uygulama kesinleşmiştir. Kullanım kadastrosundan ve 6292 ... Kanun uyarınca yapılan satış işleminden sonra kesinleşen 2/B uygulamasını dava etme imkanı bulunmamaktadır. Yargıtay 20.Hukuk Dairesinin 2015/3297 E.- 2016/8831 K. ... ilamı vb. bu yöndedir.

İlk derece mahkemesince, değinilen yönler gözetilerek davanın reddine karar verilmesi gerekirken dosya kapsamına uygun düşmeyen gerekçe ile davanın kabul edilmesi isabetsizdir" denilerek, davalı ... vekilinin istinaf talebinin kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve numarası belirtilen kararı, davacı ... İdaresi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı ... İdaresi vekili temyiz dilekçesinde; dava konusu taşınmazın, mevzuata aykırı bir şekilde 6831 ... Kanun' un 2/B maddesi uygulamasına tabi tutularak Hazine adına orman sınırı dışına çıkarılmış olduğunu, davanın kabulü yerine taşınmazın özel mülke dönüşmesini sağlayacak biçimde reddi yönünde hüküm kurulmasının usul ve Kanuna aykırı olduğunu belirterek, Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, tapu iptali - tescil ve şerhlerin kaldırılması istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 ... Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 ... Kanun) 369/1, 370 ve 371 inci maddeleri, 6831 ... Kanun, 6292 ... Kanun, 3402 ... Kanun,

3. Değerlendirme

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 ... Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı ... İdaresi vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 ... Kanun'un 370 inci maddesi uyarınca ONANMASINA,

7139 ... Kanun'un 33 üncü maddesi uyarınca Orman İdaresinden harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,19.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8824, Karar No: 2017/1722, Tarih: 15.03.2017

**20. Ceza Dairesi         2015/8824 E.  ,  2017/1722 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : 2. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

1- Sanık ... hakkında kullanmak için uyuşturucu bulundurma suçundan kurulan Denetimli serbestlik ve tedavi hükmünün incelenmesinde;

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 20.03.2012 tarihli ve 2011/10-785-2012/101 sayılı kararında açıklandığı üzere; “kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alma, kabul etme veya bulundurma” suçundan dolayı, TCK'nın 191. maddesinin 2. fıkrası gereğince verilen “tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına” ilişkin kararın, sözü edilen fıkraya 6217 sayılı Kanunla eklenen cümlenin yürürlüğe girdiği 14.04.2011 tarihinden önce ya da sonra verilip verilmediğine bakılmaksızın, temyiz değil itiraz kanun yoluna tabi olması nedeniyle,  itirazlarla ilgili gerekli kararın yetkili ve görevli itiraz merciince verilmesi için, bu suçla ilgili olarak dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na İADESİNE,

2- Sanık ... hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün incelenmesinde;

Hükümden sonra UYAP aracılığı ile MERNİS'ten çıkarılarak dosyaya konulan nüfus kaydında sanığın 23.01.2017 tarihinde öldüğü belirtildiğinden, sanık ...'ın ölüp ölmediği kesin olarak belirlenip sonucuna göre, 5237 sayılı TCK'nın 64. maddesi uyarınca hüküm kurulmasında zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin, CMUK'nın 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA,

2- Sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan mahkûmiyet hükümlerinin incelenmesinde;

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin, CMUK'nın 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA,

2- Sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan mahkûmiyet hükümlerinin incelenmesinde;

Mahkeme gerekçesinde hükme esas alınan tanıklar ... ve ...'ın kovuşturma aşamasında reddettikleri soruşturma ifadelerinde sanık ...'den aldıklarını belirttikleri maddelerin ele geçmediği, ifadelerde belirtilen tarihler itibariyle tanıkların kan yada idrar tahlillerinde uyuşturucu kullandıklarının tespiti yapılmadığı, sanıklar hakkında iletişimin dinlenmesi tedbirinin uygulanmasından bir kaç ay sonra uyuşturucu madde ele geçirildiği dolayısıyla ele geçen maddeler ile telefon görüşmeleri arasında irtibat kurulamadığı, 08.12.2009 tarihinde yapılan aramada, sanıklar, ... ve ...’ ın birlikte ikamet ettikleri evde net: 2,8 gr, ...’ın iş yerinde net, 6,6 gr, ...’in ikametinde 2,8 gr ve üst aramasında fişek tabir edilen miktarsal çalışma yapılamayan, ...’in ikametinde miktar az olduğu için miktarsal çalışma yapılamayan, 05.11.2009 tarihinde sanık ...'in ikametinden net 38,6 gr olarak ele geçirilen esrarı, savunmalarının aksine kullanma dışında bir amaç için bulundurduklarına ilişkin kuşku sınırlarını aşan yeterli ve kesin delil bulunmadığı, sabit olan fiillerinin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyet hükmü kurulması,

Kanuna aykırı, sanıkların temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükümlerin BOZULMASINA,

15.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8383, Karar No: 2019/13067, Tarih: 10.09.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/8383 E.  ,  2019/13067 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1. Suça sürüklenen çocuk ... hakkında iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde,

Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçundan eylemine uyan TCK'nın 116/1, 119/1-c ve 31/2 maddelerinde öngörülen cezanın üst sınırına göre TCK'nın 66/1-e, 66/2 maddeleri uyarınca hesaplanan 4 yıllık zamanaşımının, kararın verildiği 16/06/2015 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE,

2. Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık, suça sürüklenen çocuk ... hakkında iş yeri dokunulmazlığını ihlal, suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde,

Suça sürüklenen çocukların eyleminin, 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturduğu nazara alınarak, suça sürüklenen çocuk ... açısından da hırsızlık suçu yönünden dava zamanaşımının gerçekleşmediği belirlenerek yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocukların ...Anadolu Lisesi bahçesine girerek okul duvarına monteli klimayı söküp bakır borularını çalmaları biçimindeki eyleminin kamu kurumu binasının eklentisi olan bahçesinde gerçekleştirilmiş olduğunun anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocukların eyleminin suç tarihi dikkate alındığında 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suçun hukuki nitelendirilmesinde yanılgıya düşülerek aynı Kanun'un 142/1-a maddesi gereğince uygulama yapılması suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 10.09.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/31750, Karar No: 2012/32485, Tarih: 01.10.2012

**9. Hukuk Dairesi         2012/31750 E.  ,  2012/32485 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı vekili, davacı işçinin ödenmeyen ücret, ikramiye ve fazla mesai ücret alacaklarının davalı işverenden tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, “davacının kesin süre içerisinde gider avansını yatırmaması nedeniyle dava şartı yokluğundan davanın reddine” dair verilen kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 20.03.2012 gün ve 2012/10142 Esas, 2012/ 9242 Karar sayılı kararı ile “somut olayda mahkeme eksik gider avansının ikmal edilmesi hususunda davacıya iki haftalık kesin süre vermiş ise de, talep edilen giderlere nelerin dahil olduğunun, bu giderler içinde delil ikamesine yönelik gider olup olmadığının ve miktarının belirtilmediği, dolayısı ile talep edilen giderin, gider avansı veya delil ikamesi avansı olup olmadığının denetlenemediği, HMK hükümlerine göre gider avansı dava şartı iken, delil ikamesinin avansı dava şartı olarak nitelendirilemeyeceği, delil ikamesi avansının verilen kesin süre içinde yatırılmamasının davanın dava şartı yokluğu ile reddine neden teşkil etmeyeceği, tarafın belirtilen sürede delil avansı giderini yatırmazsa dayandığı o delilden vazgeçmiş sayılacağı, Mahkemenin dava şartı olarak belirlediği gider avansına yönelik ara kararında gider avansını oluşturan harç, tebligat gibi gider gerektiren işlemleri kalem kalem açıklaması, her kalemin miktarını ayrı ayrı göstermesi, dava şartına yönelik gider avansı ile ilgili olarak verilen kesin sürede yatırılmamasının sonuçlarını da duruşma zaptına açıkça yazması ve bu avans dışında delil ikamesine yönelik avans isteniyor ise HMK.’un 115, maddesine göre değil, 324. Maddesine göre işlem yapması gerektiği, yazılı şekilde uygulama yapılmadan soyut kesin süre verilerek dava şartı noksanlığından davanın reddine karar verilmesinin hatalı olduğu” gerekçesi ile bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozma sonrası yapılan yargılama sonunda, önceki gerekçe ile bozmaya karşı direnilmiştir.

Direnme kararının süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiş olup, Dairemizin 6352 sayılı kanunun 40. maddesi ile eklenen 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun geçici ikinci maddesi uyarınca öncelikle inceleme yetkisi olduğu anlaşılmakla dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairemizin “somut olayda mahkeme eksik gider avansının ikmal edilmesi hususunda davacıya iki haftalık kesin süre vermiş ise de, talep edilen giderlere nelerin dahil olduğunun, bu giderler içinde delil ikamesine yönelik gider olup olmadığının ve miktarının belirtilmediği, dolayısı ile talep edilen giderin, gider avansı veya delil ikamesi avansı olup olmadığının denetlenemediği, HMK hükümlerine göre gider avansı dava şartı iken, delil

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairemizin “somut olayda mahkeme eksik gider avansının ikmal edilmesi hususunda davacıya iki haftalık kesin süre vermiş ise de, talep edilen giderlere nelerin dahil olduğunun, bu giderler içinde delil ikamesine yönelik gider olup olmadığının ve miktarının belirtilmediği, dolayısı ile talep edilen giderin, gider avansı veya delil ikamesi avansı olup olmadığının denetlenemediği, HMK hükümlerine göre gider avansı dava şartı iken, delil

ikamesinin avansı dava şartı olarak nitelendirilemeyeceği, delil ikamesi avansının verilen kesin süre içinde yatırılmamasının davanın dava şartı yokluğu ile reddine neden teşkil etmeyeceği, tarafın belirtilen sürede delil avansı giderini yatırmazsa dayandığı o delilden vazgeçmiş sayılacağı, Mahkemenin dava şartı olarak belirlediği gider avansına yönelik ara kararında gider avansını oluşturan harç, tebligat gibi gider gerektiren işlemleri kalem kalem açıklaması, her kalemin miktarını ayrı ayrı göstermesi, dava şartına yönelik gider avansı ile ilgili olarak verilen kesin sürede yatırılmamasının sonuçlarını da duruşma zaptına açıkça yazması ve bu avans dışında delil ikamesine yönelik avans isteniyor ise HMK.’un 115, maddesine göre değil, 324. Maddesine göre işlem yapması gerektiği, yazılı şekilde uygulama yapılmadan soyut kesin süre verilerek dava şartı noksanlığından davanın reddine karar verilmesinin hatalı olduğu” gerekçesi ile verdiği bozma kararı dosya içeriğine, usul ve yasaya uygun olup direnme yerinde görülmediğinden, temyiz incelemesinin yapılmak üzere dosyanın 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun geçici ek ikinci maddesi uyarınca yetkili ve görevli Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’na GÖNDERİLMESİNE, 01.10.2012 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4975, Karar No: 2021/1294, Tarih: 25.02.2021

**14. Hukuk Dairesi         2017/4975 E.  ,  2021/1294 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 01.04.2011 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 20.06.2012 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi bir kısım davalılar vekili tarafından istenilmekle temyiz isteminin reddine dair verilen 17.05.2017 tarihli ek kararın bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmü temyiz eden tarafa ilamın tebliğ edildiği gün ile temyiz dilekçesinin mahkemeye veriliş günü arasında yasada öngörülen 8 günlük temyiz süresi geçmiştir. Mahkemece bu yön saptanmak suretiyle verilen temyiz isteminin reddine ilişkin kararda bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Bu nedenle yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararın ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcını temyiz edene yükletilmesine, 25.02.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13328, Karar No: 2015/43116, Tarih: 14.09.2015

**6. Ceza Dairesi         2013/13328 E.  ,  2015/43116 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/265814

MAHKEMESİ : Ağrı Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 31/03/2011

NUMARASI : 2010/45 (E) ve 2011/40 (K)

SUÇLAR : Yağma (Tehdit, güveni kötüye kullanma)

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I- Sanık hakkında tehdit suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanığın TCK’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde uygulama yapılması,

2- T.C. Anayasası'nın 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunman ücretinin, yeterli ödeme gücü olmayan sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık D.. Ç.. savunmanının ve katılan F.. A.. vekilinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından TCK’nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm ve “462.-YTL müdafi avukat giderlerinin sanıktan tahsili ile Hazine'ye gelir kaydına” cümlesinin çıkartılarak yerine, “Sanığın, TCK’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına,” cümlelerinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II- Sanık hakkında güveni kötüye kullanma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

II- Sanık hakkında güveni kötüye kullanma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Rızai iadenin bulunmaması nedeniyle etkin pişmanlık şartlarının gerçekleşmediği gözetilmeden, 5237 sayılı TCK'nın 168/1. maddesi ile cezada indirim yapılması,

2- 26.02.2009 tarihli 5739 sayılı Yasanın 4. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 50. maddesinin 6. fıkrasında yer alan “yaptırımın” ibaresinin “tedbirin” olarak değiştirilmesi, keza 5739 sayılı Yasanın 5. maddesi ile 5275 sayılı C.G.T.İ.H.K'nun 106. maddesinin 4. ve 9. fıkralarının değiştirilmesi ve aynı yasa maddesinin 10. fıkrasının yürürlükten kaldırılmış olduğu hususları dikkate alındığında, infazı kısıtlar şekilde, kısa süreli hapis cezasından seçenek yaptırım olarak çevrilen adli para cezasının ödenmemesi halinde bu cezanın hapse çevrileceğine hükmolunması,

3- T.C. Anayasası'nın 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunman ücretinin, yeterli ödeme gücü olmayan sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık D.. Ç.. savunmanı ile katılan F.. A.. vekilinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 14.09.2015 tarihinde Üye Ali Suat Ertosun'un muhalefetine karşın oyçokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY: