muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/35385, Karar No: 2014/36705, Tarih: 19.12.2014

05.07.2008 tarihinden itibaren yürürlükte olan Atık Yönetimi Genel Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 4/a ve 6. maddelerine göre, Yönetmeliğin EK-I listesinde yer alan sınıflandırılmış atıkların, toprağa, denizlere, göllere, akarsulara ve benzeri alıcı ortamlara dökülmesi, dolgu yapılması yasaktır. Anılan Yönetmeliğin EK-I listesinde yer alan sınıflandırılmış atıklar, 08.06.2010 tarihinde yürürlüğe giren Toprak Kirliliğinin Kontrolü ve Noktasal Kaynaklı Kirlenmiş Sahalara Dair Yönetmeliğin 4/b maddesinde de toprağı kirleten/kirletme ihtimali bulunan atık olarak benimsenmiştir. Dolayısıyla 05.07.2008 tarihinden itibaren Atık Yönetimi Genel Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin EK-I listesinde yer verilen atıklar, toprağı kirleten/kirletme ihtimali bulunan atıklar olarak kabul edilmelidir.

Öte yandan, 1991 tarihli Katı Atıkların Kontrolü Yönetmeliğinin 18. maddesi, “evsel ve evsel nitelikli endüstriyel atıksuların, fiziksel, kimyasal ve biyolojik işlemleri sonucunda ortaya çıkan, suyu alınmış, kurutulmuş çamuru” ifade eden ve katı atık sınıfında kabul edilen “arıtma çamurunun”, denizlere, göllere ve benzeri alıcı ortamlara, caddelere, ormanlara ve çevrenin olumsuz yönde etkilenmesine sebep olacak yerlere dökülmesini yasaklamıştır.

Görüleceği üzere; toprak kirliliğine ilişkin 2005 ve 2010 tarihli yönetmeliklerin her ikisi de, Çevre Kanunu ve ilgili mevzuatta belirlenen standartlara ve yöntemlere aykırı olarak toprağı kirleten ya da kirletme ihtimali bulunan her türlü atık ve artığın doğrudan toprağa verilmesini yasaklamakla birlikte, toprağı kirleten ya da kirletme ihtimali bulunan atıkların çeşitlendirilmesi ve sınıflandırılması hususunda farklı düzenlemelere yer vermiştir.

Bu durumda, alıcı ortamlardan toprağa verilmesi suç oluşturacak olan atığın, 1991 tarihli Katı Atıkların Kontrolü Yönetmeliği kapsamında bulunması, bu kapsamda değilse;

A) 2005 tarihli Toprak Kirliliğinin Kontrolü Yönetmeliği’nin yürürlüğe girme tarihi olan 31.05.2005 ile Atık Yönetimi Genel Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin yürürlüğe girme tarihi olan 05.07.2008 tarihleri arasında gerçekleşen eylemler bakımından, 2005 tarihli Toprak Kirliliğinin Kontrolü Yönetmeliğinin 4. maddesinde diğer Yönetmeliklere atıf suretiyle belirlenen atıklardan olması,

B) Atık Yönetimi Genel Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 05.07.2008 tarihinde yürürlüğe girmesi, 2010 tarihli Toprak Kirliliğinin Kontrolü ve Noktasal Kaynaklı Kirlenmiş Sahalara Dair Yönetmeliğin anılan yönetmeliğe yollama yapmış olması ve 08.06.2010 tarihinde yürürlüğe girmesi dikkate alındığında, 05.07.2008 ile 08.06.2010 tarihleri arasında işlenen eylemler yönünden Atık Yönetimi Genel Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin Ek-1 listesinde belirtilen atık türlerinden olması,

B) Atık Yönetimi Genel Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 05.07.2008 tarihinde yürürlüğe girmesi, 2010 tarihli Toprak Kirliliğinin Kontrolü ve Noktasal Kaynaklı Kirlenmiş Sahalara Dair Yönetmeliğin anılan yönetmeliğe yollama yapmış olması ve 08.06.2010 tarihinde yürürlüğe girmesi dikkate alındığında, 05.07.2008 ile 08.06.2010 tarihleri arasında işlenen eylemler yönünden Atık Yönetimi Genel Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin Ek-1 listesinde belirtilen atık türlerinden olması,

C) 2010 tarihli Toprak Kirliliğinin Kontrolü ve Noktasal Kaynaklı Kirlenmiş Sahalara Dair Yönetmeliğin 08.06.2010 tarihinde yürürlüğe girmesi, toprağı kirleten, kirletme ihtimali bulunan atıklara ilişkin önceki yönetmelikten farklı nitelikte atık gruplarını oluşturması nedeniyle de 08.06.2010 tarihinden sonra işlenen suçlar bakımından, 4/b maddesinde bahsedilen kirletici unsurlara ilaveten, atığın;

- (n) bendi ile kendi ekindeki Ek-1’de tablo halinde gösterilen jenerik kirletici sınır değerlerini aşması,

- z/ğğ bendinde belirtilen nitelikte tehlikeli atık veya z/hh bendinde tanımlanan tehlikeli madde sınıfına ilişkin koşulları taşıması,

Gerekmektedir.

Farklı tarihlerde farklı atık listeleri benimsenmiş olması karşısında, zaman bakımından uygulama ilkesinin zorunlu sonucu olarak suç tarihinde yürürlükte bulunan yönetmelikte toprağı kirlettiği yahut kirletme ihtimali taşıdığı kabul edilen atığa, sonradan yürürlüğe giren yönetmelikte de yer verilmiş olmalıdır.

III - Yargılamaya Konu Olay ve Karar

Sanık ...’in ... isimli halı üretim firmasının sahibi, sanık ...’nun işletme müdürü, sanık ...’in ... Belediyesi temizlik işleri ve şantiye sorumlusu, sanık ...’ın aynı belediyede kamyon şoförü, sanık ...’nın ise yine belediyede kepçe operatörü olduğu, sanıklar hakkında “aralarında anlaşarak şirkete ait üretim sonrasında oluşan endüstriyel atıklarının kamyonlara yüklenerek mezbaha yolunda bulunan boş arsaya götürüp döktükleri, üzerini de kepçe ile toprak ve taş atarak kapattıkları, bu suretle kasten çevreyi kirlettikleri” iddiasıyla dava açıldığı anlaşılmışmaktadır.

1) Sanıklar ..., ...’nun, üretim sonrası oluşan atıkları, belediyeye ait katı atık depolama sahasına atmaları için ilgili belediyeye ücret ödemeleri ve atıkların çöplük yerine toprak alıcı ortamına atılmasından sorumlu olmamaları karşısında beraatlerine ilişkin hüküm hukuka uygun görülmüştür.

Açıklanan gerekçelerle eylemlere ve yükletilen suçlara yönelik O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

2) Sanıklar ..., ... ve ...’nın beraatlerine ilişkin hükümlere gelince;

Sanıklar ... ve ...’ın, makbuz karşılığı firmadan aldıkları atıkları Hamitler katı atık depolama sahasına götürürken kamyonun arıza yapması nedeniyle çöplüğe götürmeyip, mezbaha yanındaki boş arsaya döktükleri, sanık ...’in isteği üzerine diğer sanık ...’nın kepçeyle atıkların üzerini kapattığı anlaşılmıştır.

2) Sanıklar ..., ... ve ...’nın beraatlerine ilişkin hükümlere gelince;

Sanıklar ... ve ...’ın, makbuz karşılığı firmadan aldıkları atıkları Hamitler katı atık depolama sahasına götürürken kamyonun arıza yapması nedeniyle çöplüğe götürmeyip, mezbaha yanındaki boş arsaya döktükleri, sanık ...’in isteği üzerine diğer sanık ...’nın kepçeyle atıkların üzerini kapattığı anlaşılmıştır.

Bilirkişi raporunda 2872 sayılı Çevre Kanunu’nun 8, 2005 tarihli Toprak Kirliliğinin Kontrolü Yönetmeliği’nin 7/a, Katı Atıkların Kontrolü Yönetmeliği’nin 18. maddesindeki yükümlülüklere aykırı davranıldığı belirtilmiştir.

Mahkeme, sanıkların belediyeye ait kamyonda meydana gelen arıza nedeniyle atıkları belediyeye ait araziye döktükleri şeklindeki beyanlarının aksine, kasıtlı olarak döktüklerine dair delil bulunmadığı gerekçesiyle beraat kararı vermiştir.

Sanıkların, endüstriyel nitelikli katı atıkları, katı atık depolama sahasına götürmeyerek toprak alıcı ortamına vermeleri, suç kastının oluşumu açısından yeterlidir. Atık taşıyan kamyonun bozulmuş olması, atıkların alıcı ortama verilmesini gerektirecek bir neden değildir. Ancak, atıkların, yukarıda açıklanan ilkeler ışığında çevreyi kirleten ya da kirletme ihtimali taşıyan atıklardan olup olmadığı konusunda mevcut bilirkişi raporu yeterli görülmemiştir.

Dosya, üniversitelerin ziraat fakültesi toprak bilimi ve bitki besleme, çevre mühendisliği, kimya mühendisliği bölümlerinde çalışan öğretim üyesi bilirkişilerden oluşacak heyete tevdi edilerek, atığın alıcı ortamı kirlettiği ya da kirletme ihtimali taşıyıp taşımadığı yönünden, yukarıda (II) numaralı kısımda açıklanan yönetmelikler ya da ekleriyle birebir ilişki kurulmak suretiyle Yargıtay denetimine imkân sağlayacak içerikte rapor alınıp, sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik inceleme ve yetersiz gerekçelerle hüküm kurulması kanuna aykırıdır.

Açıklanan gerekçelerle O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 19/12/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/14500, Karar No: 2022/16229, Tarih: 07.12.2022

**9. Hukuk Dairesi         2022/14500 E.  ,  2022/16229 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : ... 30. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... 28. ... Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 30. Hukuk Dairesinin 30.03.2021 tarihli kararı ile İlk Derece Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun(6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinin (6) ncı alt bendi uyarınca kaldırılmasına ve dosyanın Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının, ... ... Sağlığı Genel Müdürlüğünde ... Sağlığı Tüketici Güvenliği Laboratuvarı ve Biyolojik Ürünler Laboratuvar Daire Başkanlığında sterilizasyon işlerini yapmakla beraber kimyasal maddelerin depolanması, taşınması, tıbbi atıkların imhası, analiz atıkların imhası ve benzeri işlerde teknik ... işçisi olarak ... sözleşmesiyle çalıştığını, ... Sağlık İşçileri Sendikası üyesi olduğunu, davacının üyesi olduğu Sendika ile davalı Bakanlığın üyesi olduğu ... Ağır Sanayi ve Hizmet Sektörü Kamu İşverenleri Sendikasının 01.01.2013-31.12.2014, 01.01.2015- 31.12.2016 ve 01.01.2017- 31.12.2018 tarihleri arasında geçerli işletme toplu ... sözleşmeleri imzaladığını, sözleşmelerin 36 ncı maddesinin birinci fıkrasında ... güçlüğü, ... riski ve özel hizmet zammının düzenlendiğini, buna göre davacıya emsali memura ödenen hizmet zammı yerine teknik olmayan personele ödenen hizmet zammının ödendiğini, bu uygulamanın doğru olmadığının emsal yargı kararları ile de belirlendiğini ... sürerek hizmet zammı fark alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının toplu ... sözleşmesinin 36 ncı maddesinin birinci fıkrası kapsamında kalmadığını, buna göre bir memurun teknik hizmetler sınıfını teşkil edebilmesi için mesleği ile ilgili görevi fiilen ifa etmesi yanında en az orta derecede mesleki eğitim görmesi şartının arandığını, davacı bu koşulları sağlamadığından toplu ... sözleşmesinin sözü edilen maddesine göre ödeme yapılmasının mümkün olmadığını, bu nedenle talep edilebilecek hizmet zammı alacağı farkı bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalıya müzekkere yazılarak davacının hangi kadroda yer aldığı, fiilen hangi işi yaptığı, yaptığı ... konusunda eğitim alıp almadığı, eğitim almış ise ilgili belgelerin gönderilmesinin istenilmesi üzerine davalının 08.07.2021 tarihli yazı cevabı ve eklerinden davacının laboratuvar temizlik görevlisi olarak çalıştığı, davacıya laboratuvar güvenliği eğitimi ve ... güvenliği eğitimi verildiği, davacının sadece temizlik görevlisi olarak çalıştığı teknik personel olarak çalışmadığı, hizmet zammı fark alacağına hak kazanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili; davacının 4857 sayılı ... Kanunu (4857 sayılı Kanun) ve toplu ... sözleşmesi kapsamında çalışan işçi olduğunu, teknik işlerde çalışmanın fiilen yapılan işe göre belirlendiğini, eğitim durumu ve benzeri şart aranmadığını, toplu ... sözleşmesinin 29 uncu maddesinde her işçinin kendi kadro ve görevinde çalıştırılacağının, hizmetin zorunlu kıldığı hâllerde vasıflı işlerde görev verilenlerin bu görevleri devam ettiği sürece yaptıkları işin karşılığının verileceğinin; 55 inci maddesinde ise teknik elemanlara ... güçlüğü, ... riski, teminde güçlük zammı ve özel hizmet zammı ödeneceğinin düzenlendiği, 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'ndaki (657 sayılı Kanun) teknik ... kriterinin uygulanamayacağını, emsal kararlarda sadece yapılan işe bakıldığını belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesinin 13/07/2020 tarihli ve 2018/49 Esas, 2020/9379 Karar; 23/12/2019 tarihli ve 2019/5068 Esas, 2019/24038 Karar sayılı kararları da dikkate alındığında, 657 sayılı Kanun'un 36 ncı maddesine göre bu Kanun'un kapsamına giren kurumlarda meslekleriyle ilgili görevleri fiilen ifa eden ve yüksek mühendis, mühendis, yüksek mimar, mimar, jeolog, hidro-jeolog, hidrolog, jeofizikçi, fizikçi, kimyager, matematikçi, istatistikçi, yöneylemci (hareket araştırmacısı), matematiksel iktisatçı, ekonomici ve benzeri ile teknik öğretmen okullarından mezun olup da öğretmenlik mesleği dışında teknik hizmetlerde çalışanların, Mimarlık ve Mühendislik Fakültesi veya bölümlerinden mezun şehir plancısı, yüksek şehir plancısı, yüksek bölge plancısı, 3437 ve 09.05.1969 tarih 1177 sayılı Kanunlara göre tütün eksperi yetiştirilenler ile müskirat ve çay eksperleri, fen memuru, yüksek tekniker, tekniker teknisyen ve emsali teknik unvanlara sahip olup en az orta derecede mesleki tahsil görmüş bulunanların teknik hizmetler sınıfını oluşturduğu, bu madde ile dosya içeriğine göre davacıların imam ... lisesi ve/veya orta okulu mezunu oldukları, davacı ve seri dosya davacılarının teknik eleman olarak çalıştığından bahisle 36 ncı maddenin birinci fıkrasına göre fark hizmet zammına hak kazanabilmesi için teknisyen veya teknisyen yardımcısı işlerini yaptıklarının belirlenmesi gerektiği, laboratuvar teknisyeninin en önemli görevinin laboratuvar malzemelerinin yardımı ile test analiz ve ölçümleri yapmak olduğu, bu hususta davacının görev aldığına veya sağlık lisesi mezunu olduğuna dair bilgi, belge ve kayıt bulunduğunun ispat edilemediği, davacının teknik eleman işini yaptığının ispat edilemediğinin kabulüne göre İlk Derece Mahkemesince fark hizmet zammı alacak talebinin reddine karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; istinafa başvuru dilekçesinde belirttiği sebepleri tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının hizmet zammı farkına hak kazanıp kazanmadığı hususundadır.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 4857 sayılı Kanun'un ilgili hükümleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının hizmet zammı farkına hak kazanıp kazanmadığı hususundadır.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 4857 sayılı Kanun'un ilgili hükümleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ... sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

07.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11621, Karar No: 2013/13726, Tarih: 23.09.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/11621 E.  ,  2013/13726 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Suça sürüklenen çocuğun, suç tarihinde ... ilçesi ... İlköğretim Okulu'na ait kantin kapısının alt kısmında bulunan plastik bölmeyi kırmak suretiyle içeride bulunan yirmi dört adet teneke kutu meyve suyunu alarak birisini içip bazılarını da cebine koymaya çalıştığı sırada emniyet görevlilerine haber verilmesi nedeniyle yakalandığı, böylece kamuya ait eşya hakkında hırsızlığa teşebbüs ve kamu malına zarar verme suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda, olay yeri görgü ve tespit tutanağı, ikrar, tanık beyanları, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, eylemlerin, suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğinin sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmamıştır.

Eylem teşebbüs aşamasında kalmış ise de, suça sürüklenen çocuğun, suça konu malları çalarak tüketmiş olması nedeniyle zararın oluşması ve bu zararın da yargılama sırasında giderilmiş olması karşısında, TCK'nın 168/1. maddesinin uygulanmaması gerektiği yönündeki tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

Suça sürüklenen çocuğun 18 yaşından küçük olması karşısında 02/04/2009 tarihli duruşmanın yargılamasının kapalı gerçekleştirilmesi gerektiği gözetilmeden açık yapılarak 5271 sayılı CMK'nın 185. maddesine muhalefet edilmesindeki isabetsizlik telafisi mümkün olmadığından bozma nedeni sayılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 23/09/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5966, Karar No: 2021/7875, Tarih: 27.05.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/5966 E.  ,  2021/7875 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı davacı idare vekilinin istinaf başvurusu üzerine Bursa Bölge Adliye Mahkemesinin 8. Hukuk Dairesinin istinaf isteminin esastan reddine dair kararı ile birlikte İnegöl 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2017/92 E. - 2018/125 K. sayılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karara karşı, davacı idare vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesince esastan reddine karar verilmiş olup; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arazi niteliğindeki Bursa İli, İnegöl İlçesi, ... Mahallesi ... ada ... parsel sayılı taşınmaza 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 11/1-f maddesi uyarınca gelir metodu esas alınarak değer biçilmesine ve tespit edilen bedelin davalı tarafa ödenmesine ilişkin ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nun 370. maddesi gereğince ONANMASINA, davacı idare harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, 27/05/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.