muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/1403, Karar No: 2017/8268, Tarih: 13.12.2017

**4. Hukuk Dairesi         2016/1403 E.  ,  2017/8268 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ... Madencilik ... Sanayi ve Ticaret A.Ş. ile ... Üretim A.Ş. Genel Müdürlüğü aleyhine 23/08/2012 gününde verilen dilekçe ile haksız fiilden kaynaklanan maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 09/06/2015 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi taraflar vekillerince süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalıların tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2- Davacının diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, haksız fiilden kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, davalılar tarafından kanal açılmak suretiyle davacıya ait kavak ağaçlarına zarar verildiği belirterek oluşan maddi zararın tazmini isteminde bulunmuştur.

Davalılar, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21/10/1972 gün ve 1970/80 esas sayılı kararında ayrıntılı olarak açıklandığı üzere, kavak ağacı belli bir süre arz üzerinde kaldıktan ve belli bir büyüme süresine geldikten sonra kesilecek ağaç türlerinden olduğundan menkul mal hükmündedir. Bu nedenle arzın mütemmim cüz'ü değildir. Ağaç sahibi her zaman dikip yetiştirdiği menkul hükmündeki kavak ağaçlarını söküp götürebilir.

Şu halde; davacının davaya konu edilen kavak ağaçlarının tamamını diktiği ve yetiştirdiği iddiası hukuki yönden incelenerek, davacı taşınmazının sınırı dışında kalıp davacı tarafından ekilip yetiştirilen kavak ağaçlarının kapsamı belirlenip sonucuna göre belirlenen tutarın hüküm altına alınması gerekirken, davacı taşınmazı dışında kalan kavak ağaçlarının değerlendirme dışında tutularak yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış ve kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte açıklanan nedenlerle davacı yararına BOZULMASINA, davalıların tüm, davacının diğer temyiz itirazlarının (1) sayılı bentte gösterilen nedenlerle reddine ve davacıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 13/12/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7281, Karar No: 2021/109, Tarih: 19.01.2021

**5. Hukuk Dairesi         2019/7281 E.  ,  2021/109 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davacının gecekondusunun bulunduğu tapu tahsisli yer ile 2981 sayılı Yasa gereği davalı idare tarafından tahsis edilen yer arasındaki değer farkının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın dava şartı yokluğunda usulden reddine ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı davacı idare vekilinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesinin 14. Hukuk Dairesince istinaf isteminin dava dilekçesinin görev yönünden reddi ile HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca esas hakkında yeniden karar verilmesine dair gün ve sayıları yazılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, davacının gecekondusunun bulunduğu tapu tahsisli yer ile 2981 sayılı Yasa gereği davalı idare tarafından tahsis edilen yer arasındaki değer farkının tahsili istemine ilişkindir.

İlk derece mahkemesince davanın dava şartı yokluğunda usulden redine ilişkin olarak verilen karara karşı, davacı vekili tarafından yapılan istinaf başvurusunun ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesince dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmesi gerektiğinden bahisle HMK'nun 353/1-b-2 maddesi uyarınca hüküm düzeltilmek suretiyle yeniden karar verilmiş olup; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; ilk derece mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nun 353/l-b-2 maddesi uyarınca hüküm düzeltilmek suretiyle yeniden karar verilmesinde bir İsabetsizlik görülmemiştir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun olan hükmün HMK'nun 370. maddesi gereğince ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 19/01/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/8365, Karar No: 2009/623, Tarih: 27.01.2009

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2008/8365 E.  ,  2009/623 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tahliye ve alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı esas davanın kısmen kabulüne kısmen reddine, karşı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı-karşı davalı avukatınca duruşmasız, davalı karşı davacı avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı vekili avukat ... ile davacı vekili avukat ...'ün gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, orman içerisindeki kum ocağının işletme hakkını 27.9.1983 tarihinden beri beşer yıllık dönemler halinde davalıya verdiklerini, Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulu'nun bu yeri 1995 yılında doğal sit alanı olarak tescil ettiğini ve davalıya verilen sürenin uzatılmamasını bildirdiğini, daha sonra yine aynı Kurulun kararı doğrultusunda dava dışı ... Valiliği'nin davalıya stokta bulunan malzemeyi çekmesi için ruhsat yerine kaim olmak üzere ve 23.3.2000 tarihinden geçerli olmak üzere üç yıl süre ile geçici izin verdiğini, kendisinin de davalıdan 8.5.2000 tarihli taahhütnameyi alıp 24.5.2000 tarihli tutanakla davalıya anılan yeri teslim ettiğini, taahhütnameye göre taşınmazın 23.3.2003 tarihinde iade ve teslimi gerekirken teslim etmediğini, halen kullandığını ileri sürerek taahhütname gereği anılan yerin teslimine, 23.3.2003 gününden sonra arazi kullanım bedeli ödenmediğinden 2003 yılı için 39.977.184.000 TL, 2004 yılı içinde 44.734.469.000 TL 'nın tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davacının teslim ettiği yeri kullandırtmadığını savunarak davanın reddini dilemiş, karşı dava olarakta geçmiş üç yıl için kullanım bedeli olarak ödediği 98.132.36 YTL'nın tahsilini ayrıca davacı tarafından tahrip edilen havuz ve su yolları için şimdilik 20.000 YTL, davacının kendilerini çalıştırmaması makinaların paslanması ve işçilere ücret ödenmesi nedeniyle de şimdilik 6.867.63 YTL ve stok kumun çekilmesi nedeniyle de şimdilik 30.000 YTL'nın tahsiline karar verilmesini istemiştir.

2008/8365-2009/623

Mahkemece, davalının 23.3.2003 tarihinden sonra taşınmazı kullanmadığı, kullanılmayan dönemin kullanma bedelinin istenemeyeceği, karşı davanın da ispat edilemediği gerekçe gösterilmek ve bilirkişi raporu esas alınmak suretiyle davaya konu taşınmazın davacıya teslimine fazlaya ilişkin talebin reddine karşı davanın da reddine karar verilmiş; hüküm, her iki tarafça temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı-karşı davacının tüm temyiz itirazlarının reddi gerekir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı-karşı davacının tüm temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davalının davacıya verdiği 8.5.2000 tarihli taahhütnamede taşınmazın 23.3.2003 tarihinde teslim edileceği yazılıdır. Anılan taşınmaz 24.5.2000 tarihli teslim tutanağı ile davacı tarafından davalıya teslim edilmiştir. Davalı, aynı yeri taahhütnamede gösterilen tarihte teslim ve iade ettiğini yasal delillerle ispat edememiştir. Bu durumda davalı taşınmazın kullanım bedelinden sorumludur. Mahkemenin bu yönü gözardı ederek yazılı gerekçe ile davacının kullanım bedeline yönelik talebini reddetmiş olması usül ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalı-karşı davacının temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davacı yararına BOZULMASINA, 625.00 TL duruşma avukatlık parasının davalı (karşı davacıdan) alınarak davacı (karşı davalıya) ödenmesine, aşağıda dökümü yazılan 2.590.60 TL kalan harcın davalı-karşı davacıdan alınmasına, peşin alınan harcın istek halinde davacı-karşı davalıya iadesine,27.1.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15897, Karar No: 2013/15260, Tarih: 24.06.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/15897 E.  ,  2013/15260 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davalı işyeri yetkilileri hakkında sendikal faaliyeti engelleme suçundan açılan İnegöl 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 2012/1061 esas sayılı dava dosyasının incelenmesine gerek görüldüğünden eklenerek gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 24.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4249, Karar No: 2022/5216, Tarih: 29.09.2022

**3. Ceza Dairesi         2021/4249 E.  ,  2022/5216 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

İnceleme ve tespit tutanakları, sanık savunması ve tüm dosya kapsamına göre; sanığın sosyal medya sitesinde tüm kullanıcılara açık şekilde, PKK/KCK terör örgütünün amaç ve hedefleri doğrultusunda hazırlanmış Türkiye'yi belli bölgelerden bölünmüş şekilde gösteren video, sözde örgüt lideri ... için örgüt propagandasını yapmaya yönelik olarak hazırlanmış olan video, cezaevlerinde bulunan örgüt mensuplarınca düzenlenen açlık grevlerine destek vermek ve kamuoyu oluşturmak amacı ile hazırlanmış video, PKK/KCK terör örgütü tarafından milli marş olarak kabul edilen ... Çarkı isimli şarkıyı içeren video ve "Öz yönetimle özgür kimliğe hem kendimizi hem kentimizi yönetelim" şeklinde yazıları paylaştığının tespit edildiği, sanığın eyleminin terör örgütünün cebir, şiddet veya tehdit içeren yöntemlerini meşru gösterecek veya övecek ya da teşvik edecek mahiyette olduğu ve 3713 sayılı Kanunun 7/2 maddesinde yazılı silahlı terör örgütünün propagandasını yapma suçunu oluşturacağı gözetilerek atılı suçtan mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz istemi bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 29.09.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15941, Karar No: 2017/7976, Tarih: 19.10.2017

**21. Hukuk Dairesi         2016/15941 E.  ,  2017/7976 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, sigortalılık başlangıç tarihinin 22.04.1987 olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

Dava, davacının 1479 sayılı Yasa kapsamında sigortalılık başlangıç tarihinin vergi kaydı başlangıç tarihi olan 22/04/1987 tarihinden itibaren tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacının 22/04/1987-30/09/1988 tarihleri arasında vergi kaydının bulunduğu, 1479 sayılı Yasa kapsamında Bağ-Kur sigortalılık tescilinin veya prim ödemesinin bulunmadığı anlaşılmaktadır.

1.4.1972 tarihinde yürürlüğe giren 1479 sayılı Yasanın 24. maddesinde zorunlu Bağ-Kur sigortalılığı için esnaf sicili veya kanunla kurulu meslek kuruluşu kaydı aranırken 20.4.1982 tarihinde yürürlüğe giren 2654 sayılı Yasa ile 1479 sayılı Yasanın 24. maddesi değiştirilecek zorunlu Bağ-Kur sigortalılığı için gelir vergisi mükellefi olması şartı getirilmiş ancak gelir vergisinden muaf olanlar için meslek kuruluşuna kayıtlı olma yeterli görülmüş, 22.3.1985 tarihinde yürürlüğe giren 3165 sayılı Yasa ile 24. madde değiştirilerek zorunlu Bağ-Kur sigortalılığı için vergi kaydı veya esnaf sicil kaydı veya oda kaydının bulunması yeterli görülmüş, 2.8.2003 tarihinde yürürlüğe giren 4956 sayılı Yasa ile 24. madde değiştirilerek zorunlu Bağ-Kur sigortalılığı için gelir vergisi mükellefi olma şartı getirilmiş ancak gelir vergisinden muaf olanlar için esnaf sicil kaydı ve oda kaydının bir arada bulunması yeterli görülmüştür.

1479 sayılı Yasa'ya 4956 sayılı Yasa ile eklenen Geçici 18. maddesinde; bu Kanuna göre sigortalılık niteliği taşıdıkları halde 04.10.2000 tarihine kadar kayıt ve tescilini yaptırmamış olan sigortalıların sigortalılık hak ve mükellefiyetlerinin 04.10.2000 tarihinden itibaren başlayacağı, ancak bu Kanuna göre zorunlu sigortalı olarak tescil edilmiş olanların sigortalılıklarının, bu kanunun yürürlük tarihinden itibaren altı ay içinde kuruma yazılı olarak başvurmaları ve 20.4.1982-4.10.2000 tarihleri arasındaki vergi kayıtlarını belgelemek ve belgelenen bu sürelere ilişkin olarak prim borçlarının tamamını tebliğ tarihinden itibaren 1 yıl içinde ödemek kaydıyla bu sürelerin sigortalılık süresi olarak değerlendirileceği bildirilmiştir.

4956 sayılı Yasanın yürürlüğe girdiği 02/08/2003 tarihine kadar tescilleri, prim ödemeleri veya tescil başvuruları yoksa aynı tarihten sonra sadece aynı yasa ile 1479 sayılı Yasaya eklenen geçici 18. maddeye göre vergide kayıtlı olan süreleri için borçlanma haklarını kullanarak sigortalılık süresi elde edebilirler. Geçmişe yönelik hizmetlerini tespit ettiremezler. 02/08/2003 tarihinden önceki tarihte Kuruma tescil edilmiş, giriş bildirgesi vermiş veya bir şekilde kendi adına tescil isteği yerine geçecek şekilde prim ödemiş olan ve 1479 sayılı Yasa kapsamında kendi adına veya hesabına bağımsız çalışanlar, 20/04/1982 tarihinden itibaren vergi kaydına dayalı olarak, 22/03/1985 tarihinden itibaren de esnaf sicili veya meslek kuruluşu kayıtlarına dayalı olarak sigortalılıklarının tespitini isteyebilirler.

Somut olayda, davacının 22/04/1987-30/09/1988 tarihleri arasında vergi mükellefiyetinin olması nedeni ile 1479 sayılı Yasa'nın 24. maddesi kapsamında sigortalı sayılması gerekir ise de davacının zorunlu sigortalılık koşullarına sahip olduğu dönemde ve 1479 sayılı Kanunun Geçici 18. maddesinde belirtilen sürede zorunlu Bağ-Kur sigortalısı olarak tescili yönünde herhangi bir talebi bulunmadığı anlaşılmakla davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 19/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21776, Karar No: 2015/23108, Tarih: 24.12.2015

**10. Hukuk Dairesi         2014/21776 E.  ,  2015/23108 K.**

**"İçtihat Metni"**

... adına Av. ... ile ...Tic. A.Ş. tasyife memuru ... arasındaki dava hakkında ... .... İş Mahkemesinden verilen 12.02.2014 günlü ve 2012/591E – 2014/103K sayılı hükmün, davalı... Tic. A.Ş. tasyife memuru ... tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

1-... 3. Asliye Ticaret Mahkemesinin 12.03.2003 tarih 2013/384 E 2013/482K sayılı davalı şirketin ihyasına ilişkin kararın kesinleşip kesinleşmediği araştırılarak, kesinleşmiş kararın dosya içine celbedilerek,

2-Davalı tarafın yargılama giderileri dahil tüm borcun ödendiğine dair iddiasına istinaden davacı Kurumdan, davaya konu kurum zararı ile ilgili olarak kurum zararının aslının, ferilerinin ve vekalet ücreti dahil yargılama giderlerinin davalı tarafça ödenip ödenmediği, ödendi ise hangi tarihte ve ne kadar ödendiği tereddüte yer vermeyecek şekilde kalem kalem bildirilmesi istenerek, ilgili belge ve bilgiler dosya içine alındıktan sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, bu eksiklik giderilip dosya geldikten sonra temyiz itirazlarının incelenmesine, 24.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/26732, Karar No: 2015/16923, Tarih: 28.09.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/26732 E.  ,  2015/16923 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay’ca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bendlerin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, ... Komutanlığı'nın yemek işini üstlenen hazır yemek şirketleri nezdinde çalıştığını, iş akdinin haksız feshedildiğini ileri sürerek yıllık izin, fazla mesai ve ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını istemiştir.

Davalı ..., zamanaşımı savunması ve husumet itirazında bulunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ..., cevap dilekçesi sunmamıştır.

Taraflar arasında davacının fazla mesai ücretinin hesabı noktasında ihtilaf bulunmaktadır.

Davacının, aynı gün Dairemizce temyiz incelemesi yapılan Mahkemenin 2014/496 Esas nolu dosyasının davacısı ile aynı nitelikte iş yaptığı, garson, bulaşıkçı, levazımcı, kamyonla mal geldiğinde boşaltma işlerinde çalıştığı anlaşılmaktadır. Mahkemenin bu dosya ile birlikte aynı gün birlikte incelemesi yapılan 2012/496 Esas sayılı dosyasında, tanık beyanları dikkate alınarak 2012 yılına kadar iki vardiya çalışıldığı, çalışma saatlerinin 11.00-21.00, 05.00-15.00 saatleri arası olduğu, 2012 yılından sonra ise 05.00-14.00, 11.00-19.00 veya 19.30 saatleri arasında çalışıldığı, 2012 yılına kadar 11.00-21.00, 05.00-15.00 saatleri arası günlük 10 saat-1 saat yemek ve dinlenme molası=9 saat, 9x6=54-45=9 saat; 2012 yılından sonra ise 05.00-14.00, 11.00-19.00 veya 19.30 saatleri arasında ortalama 9 saat-1 saat yemek molası=8 saat, 8x6=48-45=3 saat üzerinden fazla çalışma ücret alacağı hesaplanmıştır.

Bu dosyada ise, bilirkişi tarafından tanık beyanları değerlendirilerek, davacının iki vardiya çalıştığı, çalışma saatlerinin 05.00-15.00, 11.00-21.00 arası olduğunun kabulüyle, günlük 10 saat-1 saat yemek ve dinlenme molası düşüldüğünde 9 saatx6=54 saat-45 saat=9 saat üzerinden tüm çalışma süresince fazla çalışma ücret alacağı hesaplanmıştır.

Bu dosyada dinlenilen tanıklar Mahkemenin 2014/496 Esas sayılı dosyasında dinlenilen tanıklar olup, çalışma saatleri konusunda aynı yönde beyanda bulunmuşlardır. Dolayısıyla bu dosyada, fazla mesai ücreti hususunda aynı gün incelemesi yapılan 2014/496 Esas sayılı dosyadan gerekçesi açıklanmaksızın farklı bir hesaplama yapılması ve mahkemece bu rapora itibarla hüküm kurulması hatalı olup bozma nedenidir.

O halde davalı Bakanlık vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, 28/09/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6369, Karar No: 2015/5084, Tarih: 01.06.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/6369 E.  ,  2015/5084 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı-küçük hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada .... Sulh Hukuk ve ..... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, velayeti altında bulunduğu anne ve babasının vefatı nedeniyle velayet altında bulunmayan küçüğe vasi atanması istemine ilişkindir.

..... Sulh Hukuk Mahkemesince küçüğün MERNİS kaydına göre "...." adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

.... Sulh Hukuk Mahkemesi ise küçüğün emniyet müdürlüğünce yapılan adres araştırmasına göre "...." adresinde ikamet ettiği, vasi adayı tarafından sunulan dilekçe ekindeki ....nce düzenlenen belgede küçüğün halen okulda kayıtlı ve devamlı öğrenci olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı vermiştir.

..... Sulh Hukuk Mahkemesi tarafından ise, ..... Sulh Hukuk Mahkemesince yetkisizlik kararı ile dosyanın ....... Sulh Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verildiği, dosya kapsamından ..... Sulh Hukuk Mahkemesince daha önce verilen yetkisizlik kararı bulunduğu ve mahkemeler arasında olumsuz yetki uyuşmazlığı çıktığı anlaşılarak dosya merci tayini için Yargıtay'a gönderilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, "Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir." Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca da "Yerleşim yeri, bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”.

Dosya kapsamından, her ne kadar küçüğün adrese dayalı nüfus kayıt sistemindeki ikametgahı “...." ise de, küçük ile davacı vasi adayı olan teyzesinin 31.10.2014 günlü beyanları ve zabıta araştırmasına göre küçüğün “...." adresinde ikamet ettiği, küçüğün halen ....nda kayıtlı ve devamlı öğrenci olduğu anlaşıldığından, uyuşmazlığın .... Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince .... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 01/06/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.