muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/11736, Karar No: 2016/15684, Tarih: 21.12.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/11736 E.  ,  2016/15684 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TÜKETİCİ) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki Tüketici Sorunları Hakem Heyeti Kararına İtiraz davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, kayıp-kaçak, sayaç okuma, perakende satış hizmet bedeli, iletim ve dağıtım bedellerinin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu belirterek; davalı aboneden tahsil edilen kayıp kaçak vb. bedellerin davalı aboneye iadesine yönelik verilen ... Tüketici Sorunları Hakem Heyeti’nin 2014/2559 sayılı kararının iptalini istemiştir.

Davalı, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece; davacının bahse konu elektrik hizmeti ile ilgili olarak, ancak vermiş olunan hizmetin bedelinin ve buna ilişkin vergilerin tahsil edilmesi gerektiği, bunun dışında bu hizmetin gerektirdiği diğer kalemlerin alınmasının doğru olmadığı gerekçesi ile davanın esastan reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafça temyiz edilmiştir.

1-)Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak sayaç okuma, perakende satış hizmet bedeli, iletim ve dağıtım bedellerinin tüketiciye iadesine yönelik Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararının iptali istemine ilişkindir.

1-)Dava, elektrik abonelerinden tahsil edilen kayıp-kaçak sayaç okuma, perakende satış hizmet bedeli, iletim ve dağıtım bedellerinin tüketiciye iadesine yönelik Tüketici Sorunları Hakem Heyeti kararının iptali istemine ilişkindir.

Kayıp-kaçak bedeli ile dağıtım-iletim bedeli sayaç okuma ve perakende satış hizmet bedelleri hakkında 17.06.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6719 sayılı kanun öncesinde Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas-2014/679 K.sayılı kararı ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73.maddesindeki “Herkes, kamu giderlerini karşılamak üzere, mali gücüne göre, vergi ödemekle yükümlüdür. Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır. Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülüklerin muaflık, istisnalar ve indirimleriyle oranlarına ilişkin hükümlerinde kanunun belirttiği yukarı ve aşağı sınırlar içinde değişiklik yapmak yetkisi Bakanlar Kuruluna verilebilir" şeklindeki düzenlemeye göre kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığından bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'ya sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devleti nin vazgeçilmez unsuru olduğundan EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınması doğru bulunmayarak hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ancak uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih ve 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanun "17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK'nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17.madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., Geçici 19. ile 20.maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-)Bozma nedenlerine göre davacının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-)Bozma nedenlerine göre davacının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle davacı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, Tüketici Hakem Heyeti’ne başvuru tarihinin 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanunun yürürlükte olduğu dönemde olması nedeniyle verilecek kararların ard etkisi olduğu kabul edildiğinden HUMK'nun 440/I maddesi uyarınca karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 21.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16448, Karar No: 2016/19461, Tarih: 23.11.2016

**3. Ceza Dairesi         2016/16448 E.  ,  2016/19461 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kasten yaralama suçundan sanık ...’ın cezalandırılmasına dair ... Ağır Ceza Mahkemesinin 21/05/2013 tarihli ve 2012/265 esas, 203/239 sayılı kararının Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 27/05/2015 tarihli ve 2014/39036 esas, 2015/17855 sayılı ilâmı ile onanarak kesinleşmesini müteakip, hükümlü müdafıinin yeniden yargılanma talebinin reddine ilişkin aynı Mahkemenin 16/02/2016 tarihli ve aynı sayılı ek kararına vaki itirazın reddine dair ... Ağır Ceza Mahkemesinin 15/03/2016 tarihli ve 2016/231 değişik iş sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığı'nın 23.09.2016 tarih ve 2016/4707 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 12.10.2016 tarih ve 2016/368327 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, ... Ağır Ceza Mahkemesince yeniden yargılanma talebinin reddine ilişkin verilen 16/02/2016 tarihli ek kararda, yargılama konusu olayla tamamen ilgisiz yağma suçuna ilişkin değerlendirme yapılarak yeniden yargılanma talebinin kabule şayan olmadığı, ileri sürülen delillerin yeni delil niteliğinde bulunmadığı gerekçesine yer verildiği, mahkemece verilen kararların gerekçeli olması gerektiği gibi gösterilen gerekçenin dosya içeriğine uygun olmasının şart olduğu cihetle, ek karara vaki itirazın bu yönden kabulü yerine yazılı şekilde karar verilmesinde, isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309.maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Adalet Bakanlığı'nın kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden; ... Ağır Ceza Mahkemesinin 15/03/2016 tarihli ve 2016/231 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309/4.maddesi gereğince kanun yararına BOZULMASINA; müteakip işlemlerin mahallinde yerine getirilmesine, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE; 23.11.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/15235, Karar No: 2011/3778, Tarih: 04.04.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/15235 E.  ,  2011/3778 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 26.12.2008 tarih 2008/15748 - 18736 sayılı kararında: “Aynı gün ve daha önce Dairede temyiz incelemesi yapılan, birbirine bitişik ya da yakın komşu olan ve tümü 1995 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosunda orman arazisi olarak sınırlandırılan taşınmaza komşu bulunan, dava konusu parselin bir kısmı vergi kayıtlarına, bir kısmı hem vergi kaydı hem sınırı yazılı olmayan vergi beyannamesine, bir kısmı da belgesiz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalı kişi adına tespit edildiği, Hazine tarafından bu parselin tümü hakkında aynı iddia ile dava açıldığı, bir kısım parsellere uygulanan 1936 tarihli vergi kayıtlarının orman tahdit yönünü orman, çalılık, taşlık gibi değişebilir sınırlar okuduğu, mahkemece vergi kayıtlarının yüzölçümüne değer verilerek kayıt fazlasının ormandan açıldığı gerekçesiyle Hazine adına, kayıt miktarının da davalı kişi adına tesciline karar verildiği, 1936 tarihli vergi kayıtları ile sınırları yazılı olmayan ancak yüzölçümü belirtilen 1977-1981 yıllarına ait emlak beyanname kayıtları uygulanan parsellere ait dava dosyalarında daha fazla yüzölçümlü emlak beyan kayıtlarına değer verilerek hüküm kurulduğu, tüm dosyalarda birbirine yakın olan parsellerde ormancı bilirkişiler tarafından düzenlenen ve kesinleşen orman kadastro haritaları ile kadastro paftalarının irtibatlı olmadığı, dava konusu taşınmaz ormana bitişik olduğu halde eski ve yeni tarihli memleket haritaları ile hava fotoğrafları uygulanıp bu belgelerde dava konusu parselin konumunun ve niteliğinin gösterilmediği, zilyetlik konusunda beyanda bulunan bilirkişi ve tanık beyanlarının doğruluğunun bu resmi belgelerle denetlenmediği, kayıt miktar fazlası bulunan parsellerin bazılarında kayıt miktar fazlasının tarla niteliği ile bazılarında eylemli durum gözönünde bulundurulup meşelik ya da ham toprak niteliği ile tescil edildiği, çekişmeli taşınmaza komşu veya yakın komşu parsellerin bir kısmının da çamlık niteliği ile Hazine adına tespit gördüğü, Hazine davasının kısmen kabul edildiği dosyalarda genellikle kişilerin bir temyizinin bulunmadığı, Hazine davasının tamamen ya da kısmen red edilen dosyaların tümümün Hazine tarafından temyiz edildiği, bu nedenlerle Hazine davasının kısmen kabulüne karar verilen ve davalı kişilerce temyiz edilmeyen bölümler yönünden Hazine yararına usulü kazanılmış hak oluştuğu, ne var ki Hazine davasının kısmen ya da tamamen reddine karar verilen dosyalarda yapılan inceleme ve araştırmanın hüküm vermeye yeterli olmadığı” gereğine değinilmiştir.

Mahkemece bozma kararına uyulduktan davanın kısmen kabulüyle 101 ada 111 (B) ile gösterilen 1513,99 m2 kısmının orman vasfı ile Hazine adına, (A) ile gösterilen 11495,69 m2 kısmının tespit gibi davalı adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede tespit tarihinden önce 1995 yılında yapılan ve 05.04.1996 kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Yasasının değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 04.04.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20745, Karar No: 2017/11677, Tarih: 24.05.2017

**15. Ceza Dairesi         2014/20745 E.  ,  2017/11677 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : 1-Sanık hakkında; nitelikli dolandırıcılık suçundan; TCK'nun 158/1-f, 62, 52, 52/4, 53/1. maddeleri gereğince mahkumiyet

2-Sanık hakkında; sahtecilik suçundan;TCK'nun 204/1, 62, 53/1. maddeleri gereğince mahkumiyet

Resmi belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık suçlarından, sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık müdafii ve vekalet ücreti ile ilgili olarak katılan ... vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın Türkiye İş Bankası ... şubesine ait 28/09/2008 tarih ve 4.100 TL tutarlı çeki yapmış olduğu bir alışveriş nedeni ile katılan ...'e verdiği,çekin katılan ... tarafından bankaya ibraz edildiğinde keşideci tarafından ödeme yasağı talimatı verilmesi nedeniyle ödeme yapılmadığı;sanığın bu şekilde katılan ... adına çek keşide etmeye yetkisi olmadığı halde onun şahsi çekini elde ederek keşideci yerini imzaladıktan sonra katılan ...'e vermek sureti ile üzerine atılı resmi belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık suçunu işlediği iddia edilen somut olayda;

1-Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hükmün temyiz incelemesinde;

Dolandırıcılık suçunda unsur olan hilenin, gerçek kişiye yöneltilmesi ve hataya düşülerek onun veya bir başkasının mal varlığı aleyhine, failin kendisine veya başkalarının yararına haksız bir menfaat sağlaması gerekmekte olup; somut olayda katılan ...’in 04.06.2009 tarihli ifadesinde; sanığın suça konu çekin imza ve yazı kısımlarını el yazısıyla kendisinin yanında doldurup,imzaladığını, sanığa çekin başkasına ait olduğunu, dolandırıcılık suçunu işlediğini söylediğini, sanığın da çeki ödeyeceğini söyleyerek çeki teslim ettikten sonra kendisinden almak istediğini, sanığın borcuna delil olsun diye iade etmediğini’ belirtmesi, sanığında aşamalardaki savunmalarında borcu kabul etmesi karşısında; sanığın çeki katılan ...’e verirken hileli bir hareketinin bulunmadığı, suça konu çeki keşideci yerine doldurduğunun katılandan saklamadığı gibi katılanın sanığın yetkisiz çeki doldurduğunu görerek çeki aldığı, katılanın denetim olanağının ortadan kaldırılmadığı anlaşılmakla; nitelikli dolandırıcılık suçunun yasal unsurları oluşmadığının gözetilmemesi,

2-Resmi belgede sahtecilik suçundan sanığın mahkümiyetine ilişkin hükmün temyiz incelemesinde;

2-Resmi belgede sahtecilik suçundan sanığın mahkümiyetine ilişkin hükmün temyiz incelemesinde;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 30.03.1992 gün ve 80/98 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, mağdurun önceden verdiği rıza üzerine onun imzasını taklit ederek kullanan failde mağdura zarar vermek amacının olmadığından kastın varlığının ileri sürülemeyeceği, ancak mağdurun rızasının kastı ortadan kaldırabilmesi için fiilin işlenmesinden önce açıklanmasının zorunlu olduğu, mağdurun rızasının açık olabileceği gibi zımni de olabileceği, özellikle iki kişi arasındaki ilişkilerde, böyle bir rızanın varlığının ciddi olarak kabule elverişli olduğu takdirde, bu rızaya dayanarak başkasının imzasını atan kimsede suç kastının varlığı kabul olunamayacağından hareketle; sanık ... 'nin tüm istikrarlı savunmalarında, suça konu çeki sahibi olan katılan ...'ın rızası ve bilgisi dahilinde düzenleyip borcuna karşılık verdiğini, bunun gibi 98 adet çeki katılan ...'un rızası ile kullandığını, ancak ekonomik sıkıntı nedeniyle birkaç tanesini ödeyemediğini, çekleri doldururken yanında ... ve ... ’in bulunduğunu savunması, katılan ...'ın ise sanığı tanıdığını, ancak çeki rızası ile kullandırmadığını, suça konu çekle birlikte 4 adet çeki kaybettiğini, çalındığını mı yoksa kaybettiğini mi bilmediğini, bu olayı kolluğa bildirmediğini, bu çekle ilgili olarak avukatı vasıtası ile bankaya ödemeden men talimatı verdiğini belirtmesi karşısında, gerçeğin hiçbir kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından; sanıktan ... ve ... ’in açık kimlik ve adres bilgilerinin sorulması, bu kişilerin tanık sıfatıyla dinlenilerek " ... ve ...’ı tanıyıp, tanımadığı, bu kişiler ile sanık arasında herhangi bir ticari ilişki olup olmadığı, sanık tarafından ...’e herhangi bir çek verilip verilmediği, ...’ın sanığa çeklerini kullanması için yetki verip vermediği,önceden verdiği rızasının olup olmadığına’" ilişkin ayrıntılı ifadelerinin alınması, suça konu çek ile aynı hesaptan, farklı kişilere keşide edilen çeklerin olup olmadığının, varsa bu çeklerin ödenip ödenmediğinin, hangi hukuki ilişkiye istinaden ve kim tarafından kullanıldığının, ödenmişlerse kim tarafından ödendiğinin muhatap bankadan araştırılması, toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilerek sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik araştırma ve yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm tesis edilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu nedenle 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 24.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4335, Karar No: 2020/10583, Tarih: 01.12.2020

**5. Hukuk Dairesi         2020/4335 E.  ,  2020/10583 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş, karar davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelere göre; bozma ilamına uyularak yapılan inceleme sonucunda davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Anayasa Mahkemesinin 27/11/2020 gün 31317 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 16/07/2020 tarih 2018/104 Esas 2020/39 Karar sayılı kararı ile 7139 sayılı Kanunla Değişik Kamulaştırma Kanunun 10/8. Fıkrasının dördüncü cümlesi; “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit edilen bedelden az olması durumunda hâkim tarafından tespit edilen bedel, fazla olması durumunda idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedel, peşin ve nakit olarak hak sahibi adına, kalanı ise bedele ilişkin kararın kesinleşmesine kadar üçer aylık vadeli hesapta nemalandırılmak ve kesinleşen karara göre hak sahibine verilmek üzere” bölümü ile yedinci cümlesinde

yer alan “idarenin kıymet takdir komisyonunca tespit ettiği bedelden fazla olması halinde fazla olan tutarın bloke edildiğine” ibaresinin Anayasa’ya aykırı olduğu ve iptal edildiği nazara alınarak bozma sonrası oluşan fark bedelin davalıya derhal ödenmesine karar verilmesi gerektiği gibi bozma öncesi tespit edilen bedelin de mükerrer ödemeye sebep vermeyecek şekilde derhal ödenmesine karar verilmesi gerektiğinden,

2-Mahkemece bozma öncesi tespit edilen bedele 17.10.2015 tarihinden ilk karar tarihine kadar yasal faiz işletilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru değil ise de, bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a-2. bendinde yazılı (274.591,08 TL kamulaştırma bedelinin) rakam ve kelimelerinden sonra gelen kısmın çıkartılmasına, yerine ( Mükerrer ödemeye sebebiyet vermiyecek şekilde davalıya derhal ödenmesine, arta kalan 6994,96 TL'nin ise derhal davalıya ödenmesine, bu hususta ilgili banka şubesine müzekkere yazılmasına,) ibaresinin yazılmasına,

b-3. bendinde yazılı (tespit edilen kamulaştırma bedeline) ibaresinin çıkarılmasına, yerine (Mahkemece bozma öncesi tespit edilen 274.591,08 TL'ye 17.10.2015 tarihinden ilk karar tarihi olan 12.04.2016 tarihine, bozmadan sonra yatırılan 6994,96 TL'ye) ibaresinin yazılmasına,

b-3. bendinde yazılı (tespit edilen kamulaştırma bedeline) ibaresinin çıkarılmasına, yerine (Mahkemece bozma öncesi tespit edilen 274.591,08 TL'ye 17.10.2015 tarihinden ilk karar tarihi olan 12.04.2016 tarihine, bozmadan sonra yatırılan 6994,96 TL'ye) ibaresinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 01/12/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.