muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/1654, Karar No: 2023/8396, Tarih: 25.12.2023

Olay yeri tespit tutanağına göre maktulün Aydıncık ilçesi Boğazkaya köyünden 1-2 km uzaklıkta Deretarla Mevkiinde (Çoraklık) Küçüktoraman arazi yolu üzerinde; 31.08.2017 günü saat 08:15 sıralarında ... tarafından bulunduğu, şahsın 9 m. batı ilerisinde 1 adet beyaz renkli üzerinde ZUBER 70mm 34gr. © (23.00mm ibareleri dip tablasında GFS \* 12 \* ibareli iğne vuruş izi bulunan av tüfeği boş kartuşunun, şahsın 4,70 m. kuzeybatı ilerisinde yolun yamaç bölümü üst kısmında 1 adet sigara izmaritinin olduğunun, olay yerinin çevresinde zeminin toprak ve taşlık olması, olay yeri çevresinin otluk alan olması sebebi ile herhangi bir ayakkabı izi ya araç lastik izine ve olay yeri çevresinde başkaca bir biyolojik bulguya (kan, kıl, tükürük vb.) rastlanılmadığının belirtildiği,

Sanık ...’nın hazır bulunduğu yer gösterme tutanağına göre; Aydıncık’ta otobüsten indikleri petrol istasyonunun Alkanlar Petrol olduğu, maktulün öldürüldüğü köyün sol tarafta kaldığı, ...’nın köyü doğru tarif ettiği, maktulün öldürüldüğü Boğazkaya köyünün iki girişinin olduğu, Esas No : 2023/1654

...’nın ...'ın evine yakın ve daha tenha olan girişten dereden tırmanarak gittiklerini, maktulün ikameti ile öldürüldüğü yerin ortasındaki çeşmenin yanına gittiklerini, maktule ait ikamete 20-30 metre yaklaştığını beyan ettiği, ...'nın maktule ait ikameti ve tüfeğin hırsızlandığı pencereyi doğru gösterdiğinin belirtilmesi,

Aydıncık İlçe Jandarma Komutanlığının olay anlatım tutanağına göre; ... ile ...'ın ...’dan gelip Aydıncık girişinde otobüsten indikleri alan ile maktulün bulunduğu Boğazkaya köyü arasının yaklaşık 1 km olduğu, çeşme ile maktule ait ikametin arasının yaklaşık 200 metre olduğu, ...'nin beyanlarının büyük ölçüde olay tarihindeki incelemeyle ve oluşla örtüştüğü, ...'nin beyanında, tüfek sesini duyduğu anda bulunduğu nokta ile maktulün öldürüldüğü andaki nokta arasının 150-200 metre civarı olduğu ve bu iki noktanın karşılıklı olduğu, ...'nin bulunduğu noktadan maktulün bulunduğu alanın net olarak görüldüğü, maktulün ölü olarak bulunduğu yerden Alaca karayolunun net olarak görüldüğünün belirtilmesine rağmen,

Sanık ...’nın olay sırasında üzerinde maktulü öldürmeye elverişli herhangi bir silah olup olmadığı hususunda sanık aleyhine değerlendirilebilecek bir delilin bulunmaması,

Sanık ...’nın silahının olması durumda sanık ... tarafından maktulün ikametine girilerek av tüfeğini çalmasına gerek bulunmaması sebebiyle olay sırasında Sanık ...’nın üzerinde herhangi bir silah bulunmadığının kabulü gerektiği,

Sanık ...’nın olay sırasında üzerinde maktulü öldürmeye elverişli herhangi bir silah olup olmadığı hususunda sanık aleyhine değerlendirilebilecek bir delilin bulunmaması,

Sanık ...’nın silahının olması durumda sanık ... tarafından maktulün ikametine girilerek av tüfeğini çalmasına gerek bulunmaması sebebiyle olay sırasında Sanık ...’nın üzerinde herhangi bir silah bulunmadığının kabulü gerektiği,

Maktulle sanık ...'nin daha önce tanışmadıkları, olay yerine sanık ...'nin ilk kez geldiği, olay yeri olan Aydıncık ilçesi Boğazkaya köyünden 1-2 km uzaklıkta Deretarla Mevkiinde (Çoraklık) Küçüktoraman arazi yolunun tenha bir yer olması nedeniyle sanık ...'ın maktule yönelik silah kullanırken sanık ...'nin gözcülüğüne ihtiyaç duymadanda maktulü rahatlıkla öldürebileceği, sanık ...'nin maktule 150-200 metre mesafede bulunmasının maktulün elinde av tüfeği bulunan sanık ...'a yönelik savunmasını engelleyebilecek veya kaçmasını engelleyebilecek bir durumun söz konusu olmadığı,

Uyuşmazlık konusunun isabetli bir şekilde çözümlenebilmesi için müşterek faillik için gereken şartlardan birisi olan "suçun işlenişi üzerinde birlikte hâkimiyet kurma" unsurunun ayrıntılı bir şekilde değerlendirilmesinde fiil üzerinde ortak hâkimiyetin kurulup kurulmadığının belirlenmesinde suç ortaklarının suçun icrasında üstlendikleri rolleri ve katkılarının taşıdığı önem göz önünde bulundurulduğunda,

Sanık ...’nın suçun oluşumundaki katkısının sanık ...'ın eylemine eşdeğer veya önemli değerde sayılamayacağı, sanık ...'ın üzerindeki av tüfeğini kullanmaktan vazgeçmesi durumunda maktulden 200 metre uzaklıktaki sanık ...’nın maktulü öldürmesinin mümkün bulunmadığı,

Dolayısıyla sanık ...’nın elinde silah olmaksızın sanık ... ile olay yerine gelip 200 metre civarında olaya nezaret etmesinin TCK'nın 39/2-b maddesinde belirtilen manevi yardım olarak Suç işleme kararını kuvvetlendirmek ve TCK'nın 39/2-c maddesi kapsamında maddi yardım olarak suçun işlenmesi sırasında yardımda bulunarak icrasını kolaylaştırmak kapsamında suça yardım olarak değerlendirilmesi gerektiği görüşündeyiz.
Yargıtay — Esas No: 2012/15230, Karar No: 2012/29519, Tarih: 04.10.2012

**8. Ceza Dairesi         2012/15230 E.  ,  2012/29519 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Genel güvenliği tehlikeye sokacak şekilde molotof kokteyli atma

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

24.12.2009 tarihli iddianamede dosyamızın sanığı ... ile beraber eylemi yapan ancak yaşı nedeniyle hakkında kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilen ...'nin ... lehine eylem yaptığı ve okul bahçesine molotof kokteyli attığının belirtilmiş olması karşısında, temyiz incelemesini yapmak görevi; iddianame içeriği gözetildiğinde 2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 6110 sayılı Kanun'la değişik 14. maddesinin son fıkrası ve 6110 sayılı Kanun'un geçici 1. maddesinin 2. fıkrası ile Yargıtay Kanununun 14. maddesi ile Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunun yerleşmiş kararları ve Yargıtay Büyük Genel Kurulu’nun 02.06.2011 günlü Resmi Gazete’de yayımlanan 12.05.2011 gün ve 2011/1 sayılı kararına göre temyiz inceleme görevi Yargı- tay Yüksek (9.) Ceza Dairesine ait olmakla Dairemizin görevsizliğine, dosyanın ilgili Daireye gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına (TEVDİİNE), 04.102012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3347, Karar No: 2021/8094, Tarih: 21.12.2021

**1. Hukuk Dairesi         2021/3347 E.  ,  2021/8094 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 12. HUKUK DAİRESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında asıl ve birleşen dosya ile görülen dava tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Asıl ve birleşen dosyadaki davacılar vekili, çekişmeli taşınmazların kök muristen intikal ettiğini ve aralarında taksim etmediklerini, davalı adına tapu kayıtlarının iptali ile miras payları oranında davacılar adına tescili istemiyle dava açmıştır.

Davalı vekili, çekişmeli taşınmazların rızai taksim ile paylaşıldığını ve davacılara başka mevkiilerden taşınmazlar verildiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Kadastro sonucu Zonguldak/Merkez Karaelmas Mahallesi çalışma alanında bulunan 819 ada 7 parsel, 830 ada 2 parsel ve 831 ada 14 parsel sayılı taşınmazlar irsen intikal, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle ölü ... adına tespit ve tescil edilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince, insan ömrü geçen fiili zilyetlik taksime karine oluşturduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, davacı vekilinin istinaf başvurusu üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesince, davacının istinaf başvurusu kabul edilerek, ilk derece mahkemesinin kararının kaldırılmasına, davanın kabulü ile çekişmeli 819 ada 7 parsel, 830 ada 2 parsel ile 831 ada 14 parselin davalı ... adına olan tapu kayıtlarının iptali ile 09.05.1956 tarihinde ölen tarafların miras bırakanı ...’ın Zonguldak 1.Sulh Hukuk Mahkemesinin 24.02.2011 tarih 2011/24 esas 2011/168 karar sayılı mirasçılık belgesindeki miras payları gözetilerek 384/1920’şer payların davacılar ..., ..., ..., 61/1920’şer payların ise ..., ..., ..., ... ve ... adlarına, bir kısım mirasçıların dava açmadıkları da gözetilerek bakiye 463/1920 payın ise 08.04.2015 tarihinde ölen davalı ...’ın mirasçıları ..., ... ve ... adlarına verasette iştirakli şekilde ve davalı ... adlarına tapuya tesciline, 830 ada 2 parsel üzerinde bulunan, dosya arasında mevcut fen bilirkişisi ...’ın düzenlemiş olduğu 05.12.2014 tarihli krokide gösterilen ve özellikleri yine dosya arasında bulunan mimar bilirkişisi ... ...’ın düzenlediği 22.12.2014 tarihli raporda belirtilen, zemin kat, birinci kat, ikinci kattan ibaret muhdesatın zemin katının davacılardan ...’a, diğer iki katının ise davalı ...’a ait olduğunun, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 19. maddesi uyarınca tutanağın ve tapu kaydının beyanlar hanesine yazılmasına, karar verilmiş,

Karar davalılar vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; dosya incelendi gereği görüşüldü.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 18.893,89 TL. bakiye onama harcının temyiz eden davalılardan alınmasına, 21/12/2021 tarihinde kesin olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1753, Karar No: 2018/7554, Tarih: 21.06.2018

**19. Ceza Dairesi         2018/1753 E.  ,  2018/7554 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

ŞİKAYETÇİ : ... Pas. Çel. İnş. Tur. San. ve Tic. Ltd. Şti.

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde değişiklik yapılarak madde içeriğinden "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile" ibaresinin çıkarılması nedeniyle özel bir etkin pişmanlık hükmü olan 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin aynı Kanun'un 337/a maddesinde düzenlenen suç yönünden uzlaştırma kurumunun uygulanmasına engel teşkil etmemesi, suçun işlenmesinden sonra fail ile mağdur arasındaki çekişmeyi bir uzlaştırmacının girişimiyle kısa zamanda tarafların özgür iradeleriyle ve adli merciler daha fazla meşgul edilmeden sonuçlandırmayı amaçlayan uzlaştırmanın soruşturma ve kovuşturmalarda mutlaka öncelikle uygulanması zorunlu bir maddi ceza ve ceza muhakemesi hukuku kurumu olması ve İcra ve İflas Kanunu'nun 354. maddesinin yerine geçip anılan maddenin uygulanmasını ortadan kaldırmaması karşısında, sanık hakkında 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik CMK'nın 253, 254. maddelerinin uygulanması zorunluluğu,

Kabule göre ise;

Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin ''31.05.2015'' yerine ''05.10.2015'' olarak gösterilmesi,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 21/06/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16484, Karar No: 2013/35292, Tarih: 10.10.2013

**3. Ceza Dairesi         2013/16484 E.  ,  2013/35292 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığına dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Suç tarihi itibariyle sanık hakkında hem ağaç kesme hem de açma suçlarından ayrı ayrı hüküm kurulması gerekirken, ağaç kesme eyleminin açma suçunun unsurunu oluşturduğu gerekçesiyle açma suçundan sanığın cezalandırılmasına karar verilip ağaç kesme suçundan ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi,

Kabule göre de;

2) Dava konusu açılan alana dikildiği anlaşılan meyve ağaçları ve barakanın sabit tesis niteliğinde olduğu ve müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan idare temsilcisinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 10.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1987, Karar No: 2022/9066, Tarih: 30.11.2022

**3. Hukuk Dairesi         2022/1987 E.  ,  2022/9066 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 3. HUKUK DAİRESİ

İLK DERECE MAHKEMESİ : İSTANBUL 14. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde birleştirilerek görülen alacak davalarından; asıl davanın konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına; birleşen davanın kısmen kabulüne dair verilen karar hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda; davalı vekilinin asıl ve birleşen davaya yönelik istinaf başvurularının ayrı ayrı reddine yönelik olarak verilen karar, davalı vekili tarafından duruşma istemli olarak temyiz edilmiş ise de; temyize konu edilen davalarda dava değerleri duruşma sınırının altında olduğundan, duruşma isteğinin miktar yönünden reddiyle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz isteğinin incelenmesinin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra; dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı asıl davada; elektrik abonesi olduğu, davalı şirketin bu sözleşme kapsamında elektrik satış bedeli dışında haksız olarak kayıp kaçak bedeli, trafo bedeli, iletim bedeli, dağıtım bedeli, psh bedeli, sayaç okuma bedelini ve kayıp kaçak kısmına isabet eden TRT fonu vs. bedelleri tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere, şimdilik 100.000 TL’nin dava tarihinden işleyecek ticari avans faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı asıl davaya cevabında; dava konusu bedellerin EPDK'nın yönetmelikleri ve kararları doğrultusunda tahsil edildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davacı birleşen davada; davalı ile akdettikleri abonelik sözleşmeleri uyarınca tahakkuk ettirilen faturaları düzenli olarak ödediğini, ancak faturalarda hedef oranın üzerinde kayıp-kaçak bedelleri tahsil edildiğini ileri sürerek; asıl davada alınan ek raporda belirtilen bedellerden şimdilik 20.000 TL’nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı birleşen davaya cevabında; elektrik faturalarında yer alacak tüm gelir kalemleri ile ilgili düzenleme yapma yetkisinin EPDK’da olduğunu, EPDK’nin kararları düzenleyici işlemler olduğundan hem elektrik tedarikçilerini hem de aboneleri bağladığını, birleşen davanın tek dayanağının, asıl dava kapsamında yaptırılan bilirkişi incelemesi neticesinde tanzim edilen hatalı raporlarda yer alan hesaplamalar olduğunu, kayıp-kaçak bedelinin mevzuata uygun şekilde tahakkuk ettirildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

İlk derece mahkemesince; asıl dava açısından bilirkişi teknik görüşünde özetlendiği üzere her ne kadar davacı haklı olsa da 6719 Sayılı Kanun ile değişik 6446 sayılı Kanunun 17/6 Geçici 20. maddeleri nedeniyle asıl dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği, birleşen dava açısından ise, gerçekleşen kayıp/kaçak oranlarının; kayıp/kaçak birim fiyatının, çıplak perakende elektrik enerji birim fiyatına bölünerek belirlenmesinin gerekeceğine ilişkin bilirkişi görüşü davacının şahsında gerçekleşen somut bir kayıp kaçak birim fiyatı olduğu yönünde mahkemede kanaat oluştuğu, HMK’nın 107/2 maddesi gereğince davacının arttırdığı talebi doğrultusunda bilirkişi raporlarından en düşük miktarlı olanı olan 134.930 TL üzerinden kabulü gerektiği gerekçesiyle; asıl dava açısından dava tarihinden sonra yürürlüğe giren 6719 sayılı Kanun hükümleri uyarınca dava konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına, birleşen dava açısından 134.930 TL'nin birleşen dava tarihinden itibaren işleyecek 3095 sayılı Kanunun 2/2 maddesi gereğince değişen oranlarda avans faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiş; karara karşı, davalı vekilince istinaf yoluna başvurulmuştur.

Bölge adliye mahkemesince; asıl dava yönünden, davacı tarafın dava açıldığı tarihteki mevzuat ve içtihat durumuna göre dava açmakta haklı olduğu, bu kapsamda kayıp-kaçak ve diğer bedellerin tahsilini talep edebileceği dikkate alındığında, dava açıldıktan sonra yürürlüğe giren geçmişe etkili yasa değişikliği ya da içtihadı birleştirme kararı gereği davanın kabul edilmemesi nedeniyle haksız çıkmasına rağmen yargılama giderlerinden sorumlu tutulamayacağının kuşkusuz olduğu, bu itibarla, lehine yargılama giderleri ve vekalet ücretine hükmedilmesi mümkün olmadığından, davalı tarafın istinaf talebinin yerinde görülmediği; hedef oranlarını aşan kayıp kaçak bedellerinin istirdadına ilişkin birleşen dava yönünden ise, hükme esas alınan 17/06/2019 tarihli ek raporun önceki raporlar arasındaki çelişkiyi giderir nitelikte olduğu, davacı vekilinin hedef oranları geçen kayıp-kaçak tahsilatının iadesi yönünden iki ayrı talep arttırım dilekçesi verdiği, duruşmada ise birleşen dava yönünden 134.930,83 TL üzerinden karar verilmesini talep ettiği, mahkemece de taleple bağlı kalınarak hüküm kurulduğu, davacının hedef oranları aşar şekilde kendisinde yapılan tahsilatı iade talebi hakkında birleşen davadaki davasının 17/06/2019 tarihli ek rapor kapsamında ispatlandığı, mahkemenin birleşen dava hakkındaki kararının da usul ve hukuka uygun bulunduğu gerekçesiyle, davalının istinaf başvurusunun ayrı ayrı reddine karar verilmiş,; karar, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı bilgi ve belgelere, özellikle temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre; davalı vekilinin asıl davaya yönelik tüm, birleşen davaya yönelik sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı bilgi ve belgelere, özellikle temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre; davalı vekilinin asıl davaya yönelik tüm, birleşen davaya yönelik sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

HMK'nın 266.maddesi hükmüne göre, çözümü özel veya teknik bir bilgiyi gerektiren konularda bilirkişi oy ve görüşünün alınması zorunludur. Genel hayat tecrübesi ve kültürünün sonucu olarak herkes gibi hâkimin de bildiği konularda bilirkişi dinlenmesine karar verilemeyeceği gibi, hâkimlik mesleğinin gereği olarak hâkimin hukukî bilgisi ile çözümleyebileceği konularda da bilirkişi dinlenemez. Her hâlde seçilecek bilirkişinin mesleği itibarıyla konunun uzmanı olması gerekir. Bilirkişi raporu, kural olarak hâkimi bağlamaz. Hâkim, raporu serbestçe takdir eder. Hâkim, raporu yeterli görmezse, bilirkişiden ek rapor isteyebileceği gibi gerçeğin ortaya çıkması için önceki bilirkişi veya yeniden seçeceği bilirkişi vasıtasıyla yeniden inceleme de yaptırabilir. Bilirkişi raporları arasında çelişki varsa hâkim çelişkiyi gidermeden karar veremez.

HMK’nın 281. maddesinde, tarafların, bilirkişi raporunda eksik gördükleri hususların, bilirkişiye tamamlattırılmasını; belirsizlik gösteren hususlar hakkında ise bilirkişinin açıklama yapmasının sağlanmasını veya yeni bilirkişi atanmasını mahkemeden talep edebililecekleri; mahkeme, bilirkişi raporundaki eksiklik yahut belirsizliğin tamamlanması veya açıklığa kavuşturulmasını sağlamak için, bilirkişiden ek rapor alabileceği; ayrıca gerçeğin ortaya çıkması için gerekli görürse, yeni görevlendireceği bilirkişi aracılığıyla, tekrar inceleme de yaptırabileceği açıklanmıştır.

Yukarıdaki açıklamalar ışığında; birleşen davadaki talep, hedef oranlarını aşan kayıp-kaçak bedellerinin istirdadına ilişkindir. İlk derece mahkemesince öncelikle elektrik mühendislerinden oluşan üç kişilik heyetten bilirkişi raporu alınmış, 12/05/2017 tarihli bu rapora heyetteki bilirkişilerden ikisi ayrı ayrı rapor sunmuş, bunun üzerine mahkemece yeniden oluşturulan üç kişilik bilirkişi heyetinden rapor alınmış ve alınan iki bilirkişi heyet raporu arasında çelişki oluşması üzerine, mahkemece yeniden oluşturulan üç kişilik bilirkişi heyetinden rapor alınmış, bu rapora da itiraz edilmesi üzerine bu kez mahkemece ilk heyette yer alan bilirkişilerden ikisi ile son heyette yer alan bir bilirkişiden ayrı ayrı ek raporlar alınmış, bu raporlar sonrasında da yeniden ilk bilirkişi raporunu sunan heyetten 28/02/2020 tarihli bilirkişi heyet raporu alınmış, neticeten ise, bilirkişi ...’ın 17/06/2019 tarihli ek raporuna üstünlük tanınarak davacının talebi ile de bağlı kalınarak hüküm tesisi yoluna gidilmiş ise de, söz konusu 17/06/2019 tarihli hükme esas alınan ek rapor tüm raporlar arasındaki çelişkileri gidermeye yeter nitelik ve nicelikte olmadığından, bu ek rapora göre hüküm tesisi yoluna gidilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla ilk olarak mahkemesince dosya kapsamında görev almayan alanında uzman elektrik ve elektrik-elektronik mühendislerinden oluşturulacak bilirkişi heyetinden, davalının birleşen davaya yönelik aşamalarda ileri sürdüğü itirazları da karşılar nicelik ve nitelikte rapor alınması ve oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, yetersiz ve çelişkileri gidermeyen ek rapora göre karar verilmesi gerektiği yönünden, yanılgılı değerlendirmeyle yazılı şekilde karar verilmiş olması, doğru görülmemiş bozmayı gerektirmiştir.

İlk derece mahkemesi kararının, yukarıda açıklanan nedenle bozulmasına karar verilmiş olduğundan, HMK'nın 373/1 maddesi uyarınca, işbu karara karşı yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin bölge adliye mahkemesi kararının da kaldırılmasına karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin asıl davaya yönelik tüm, birleşen davaya yönelik sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK'nın 373/1 maddesi uyarınca temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararının KALDIRILMASINA, aynı Kanun'un 371. maddesi uyarınca ilk derece mahkemesi kararının davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de bölge adliye mahkemesine gönderilmesine, 30/11/2022 tarihinde oybirliği ile karar verildi.