muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/11844, Karar No: 2021/370, Tarih: 18.01.2021

**15. Ceza Dairesi         2020/11844 E.  ,  2021/370 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bilişim sistemleri, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçundan meçhul şüpheli hakkında yapılan soruşturma esnasında, suç yeri itibarıyla dosyanın İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine dair İnegöl Cumhuriyet Başsavcılığının 23/10/2018 tarihli ve 2018/6522 soruşturma, 2018/410 sayılı yetkisizlik kararını müteakip, bu kez suç yeri bakımından dosyanın İnegöl Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine ilişkin İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 15/11/2018 tarihli ve 2018/179488 soruşturma, 2018/26065 sayılı yetkisizlik kararı üzerine, İnegöl Cumhuriyet Başsavcılığının yetkili savcılık olarak belirlenmesine dair Bakırköy 8. Ağır Ceza Mahkemesinin 30/11/2018 tarihli ve 2018/1724 değişik iş sayılı kararı aleyhine, Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 07/10/2020 gün ve 94660652-105-16-9642-2020-Kyb sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak soruşturma dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 27/10/2020 gün ve 2020/90046 sayılı tebliğnamesiyle Dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 15. Ceza Dairesinin 04/11/2019 tarihli ve 2019/6236 esas, 2019/10639 karar sayılı ilâmında "....dolandırıcılık suçunun, iradesi fesada uğratılan kişinin yatırmış olduğu paranın fail tarafından çekildiği anda tamamlanacak olması nedeniyle suç yerinin de menfaatin temin edileceği yer olacağından hareketle...." şeklinde belirtildiği üzere, menfaatin paranın çekildiği anda tamamlanacağı nazara alındığında, somut soruşturma dosyasına konu olayda, müştekinin bilgisi ve rızası dışında kredi kartından QR kod yöntemiyle Beyoğlu .... isimli ATM'den para çekildiğinin tespit edilmesi karşısında, haksız menfaatin temin edildiği yerin İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının yargı çevresinde kaldığı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.

5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Soruşturma dosyasına konu olayda haksız menfaatin temin edildiği yerin İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığı yargı çevresinde kaldığı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet bulunmadığından, kanun yararına bozmaya atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görülmekle, Bakırköy 8. Ağır Ceza Mahkemesinin 30/11/2018 tarih ve 2018/1724 Değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi gereğince BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca müteakip işlemlerin mahallinde mahkemesince yerine getirilmesine, 18/01/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/12554, Karar No: 2010/179, Tarih: 18.01.2010

**1. Hukuk Dairesi         2009/12554 E.  ,  2010/179 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Davacı vekili, müvekkilinin 1920 doğumlu olup, sağır, kandırılmaya müsait ve yaptığını bilmez durumda iken davalıların hile ile ve bakma vaadleriyle 105, 354 ve 1091 parsel sayılı taşınmazları kendi adlarına tapuda tescil ettirdiklerini, davalı ...'in eşinin müvekkilinin torunu olduğunu ileri sürerek, tapu iptal ve tescil istemiş, yargılama sırasında davacının ölümü ile mirasçıları davaya dahil edilmiş; mirasçılar davayı ıslah ederek temliklerin mirasçılardan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu belirterek muris muvazası hukuksal nedenine dayanmışlardır.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, murisin ileri süremeyeceği muris muvazaası hukuksal sebebini mirasçılar olan dahili davacıların da ileri süremeyecekleri gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacılar vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...’in raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davacıların temyiz itirazları yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 18.1.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5385, Karar No: 2016/6827, Tarih: 04.10.2016

**14. Ceza Dairesi         2015/5385 E.  ,  2016/6827 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Beraat, temyiz isteminin reddi

İlk derece mahkemesince temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçesi gösterilmek suretiyle temyiz isteminin reddine dair verilen ek karar usul ve kanuna uygun olduğundan, mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle Ek kararın ONANMASINA, 04.10.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4078, Karar No: 2012/6827, Tarih: 19.04.2012

**4. Hukuk Dairesi         2011/4078 E.  ,  2012/6827 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğerleri aleyhine 26/03/2007 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davalılar ...yönünden husumetten reddine, diğer davalılar hakkında kısmen kabulüne dair verilen 05/10/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar ... ve ... Gazete vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, basın yolu ile kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm davalılar ... ve ... Gaz.Dergi Basım Yay.San. Ve Tic.Aş.vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, 25 Mart 2006 tarihli ... Gazetesinin 1.ve 22.sayfalarında ... imzalı ve "Silin Adımı,Alın Bir Milyon Doları" başlıklı gerçek dışı ,hakaret ve iftira içeren bir yazı yayınlandığını, yazı ve içeriğinin kişilik haklarına saldırı niteliğinde olduğunu belirterek davalıların manevi tazminat ile sorumlu tutulmasını talep etmiştir.

Davalılar vekili ise; haberin güncel ve gerçek bir olay aktarımından ibaret olduğunu, konuya ilişkin emniyet ifade ve raporları kapsamında yer alan iddiaları içerdiğini , somut olayda manevi tazminatı gerektirecek bir hukuka aykırılığın olmadığını , talep edilen tazminat miktarının da fahiş olduğunu belirterek ...yönünden davanın usulden reddine, kararın yayınlanması talebinin hukuki dayanağının olmaması ve aynı zamanda manevi tazminat taleplerinin yasal dayanaklardan yoksun bulunması sebebiyle davanın esastan reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Yerel mahkemece, davacı hakkındaki dava konusu haber içeriğindeki olay nedeniyle verilen takipsizlik kararının 10/03/2006 tarihli olup dava konusu yayının 25/03/2006 tarihli olduğu, takipsizlik kararı bilinmesine rağmen bu yazının kaleme alınmasının davacının kişilik haklarına saldırı niteliği taşıdığı, takipsizlik kararının bilinmediği savunmasının kabul edilemeyeceği gerekçesi ile davalılar ... ve ... Gaz.Dergi Basım Yay. San. ve Tic.AŞ. Yönünden davanın kısmen kabulüne ,davalı ...'in ise Basın Kanunu 13.maddesi kapsamında husumetinin bulunmadığı belirtilerek onun yönünden davanın reddine karar verilmiştir.

Davaya konu ... Gazetesinin 25.03.2006 tarihli nüshasının ilk sayfasında "Silin adımı alın bir milyon doları" üst başlığı ile verilen haberde "bu teklifi ...'da ele geçirilen 295 kilo eroinle ilgili tutuklanan ... yaptı. Polis teklifi kabul etmedi, ama yinede olaya rüşvet karıştı" alt başlığının yer aldığı, 22 . sayfada "Eroin baronundan 1 milyon dalarlık rüşvet teklifi! ".... şüphelilerin gözaltında sorguları sürerken bu kez devreye ...'ın avukatı ... girdi. ... narkotik şubeye gelerek müvekkili ile görüştü. İşte bu noktadan sonrada rüşvet çarkı dönmeye başladı. ....Av...., Komiser ...'e operasyonda yakalanan ... ve kardeşi ...'ın tahkikat dışı bırakılması karşılığında bir milyon dolar rüşvet teklif etti ... bu kez Av.... yeni bir öneri getirdi, kardeş ...'ın tahkikat dışı bırakılmasını istedi , komiser ... öneriyi ...'a iletti, iki komiser ile ünlü avukat buluştu, kısa sürede anlaşma sağlandı, anlaşmaya göre Av.... uyuşturucu çetesi liderinin kardeşi ...'ın tahkikat dışı bırakılması için 200.000 Euro ödeyecekti, Av.... kısa sürede ikiyüz bin euro değil, yüzkırk bin euroyu çanta ile komiser ...'e teslim etti, komiser ... ise aldığı 140.000 Euronun 60.000 Euro'sunu komiser ...'a verdi...., sayfanın devamında ise önce 'ikramiye' dediler, sonra inkar ettiler! başlıklı yazıda .... ... Emniyet Müdürlüğü Narkotik Şube'de ortaya çıkan rüşvet skandalıyla ilgili olarak suçlanan polislerin açıklamalarına yer verildiği yazının davalı ... imzalı olduğu görülmüştür.

Somut olayda, davacı hakkında yapılan haberde yer alan bilgilerin ... Emniyet Müdürlüğü'nün 28/08/2005 tarihli tutanağına ve bu tutanağa bağlı başlatılan soruşturmaya dayandığı, söz konusu tutanakta dava konusu haberde yer alan rüşvetin alınıp verilme ve dağıtılma sürecinin antatıldığı görülmüştür. Yapılan soruşturma sonucunda ,davacı hakkında kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği, bazı polis memurları hakkında ise İstanbul C. Başsavcılığı'nın 23.3.2006 tarihli iddianamesi ile uyuşturucu operasyonunda ele geçen sanıklar ... ve ...'ın soruşturma dışı bırakılması için rüşvet aldıklarından bahisle açılan davada İstanbul 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 2006/98 esas-232 karar sayılı dosyasında yapılan yargılama sonunda sanıkların müsnet suçu işlediklerine ve rüşvet aldıklarına dair cezalandırılmaları için kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinden beraat kararı verilmiştir.

Av. ... tarafından dava konusu haber nedeniyle yapılan şikayet üzerine İstanbul C. Başsavcılığı'nın 2006/17523 soruşturma dosyasında yapılan soruşturma sonucu hakaret suçunun unsurlarının oluşmadığından bahisle 22.5.2006 tarihinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiği, bu karar içeriğinde ;"davalı ...'ün "inkar edenler tahkikat dışı"başlıklı yazısında değindiği gibi fezlekeye kaynaklık eden polis tutanağı esas alınmasına rağmen, rüşveti verdiği ve aldığı iddia edilenler hakkında dava açılmaması sebebiyle ortaya çıkan çelişkili durumdan ötürü olay, İstanbul Başsavcılığı'nca ciddi görülerek 04/04/2006 ve 20/04/2006 tarihli yazılarla Fatih Cumhuriyet Başsavcılığı'ndan fezleke ve tutanakta adı geçen rüşveti verdiği söylenen kişilerle ilgili olarak yeniden inceleme yapılarak yasal gereğinin takdiri istendiği" belirtilmiştir. Öte yandan Av. ... tarafından aynı yayın nedeniyle aynı davalılar aleyhine açılan davanın reddine karar verilmiş bu karar dairemizin 23/06/2010 tarih ve 2009/9041 esas-2010/7574 karar sayılı ilamı ile onanarak kesinleşmiştir.

Bu kapsamda yazının gerçek ve güncel bir konuya ilişkin olup, görünür gerçeğe uygun olduğu, yayımlanmasında kamu yararı bulunduğu, kişilik haklarına saldırı oluşturulabilecek bir yoruma da yer verilmediği sonucuna varılmaktadır. Şu durumda, çatışan yararlar dengesinin davacı yararına bozulmadığı, davalılar yönünden de hukuka uygunluk nedenlerinin bulunduğu ve böylece davacının kişilik haklarının saldırıya uğramadığı benimsenmelidir.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilerek, istemin tümden reddedilmesi gerekirken, yerinde olmayan yazılı gerekçeyle, davalıların manevi tazminat ile sorumlu tutulmuş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 19/04/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4399, Karar No: 2022/14078, Tarih: 05.07.2022

**11. Ceza Dairesi         2019/4399 E.  ,  2022/14078 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Sanık hakkında “2006,2007,2008,2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura kullanma” suçlarından açılan kamu davalarında; 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçlarından açılan kamu davalarının mükerrer olduğu gerekçesiyle reddine karar verilmiş olup, Mahkemece mükerrerliğe konu edilen İstanbul Anadolu 19. Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/3 Esas ve 2015/583 Karar sayılı dava dosyası dayanağı 03.01.2013 tarihli iddianame ile sanık hakkında 2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçlarından kamu davası açıldığı, temyize konu işbu dava dosyasının ise aynı takvim yıllarında sahte fatura kullanma suçuna ilişkin olduğu, bu haliyle davaların mükerrer olmadığı gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması yasaya aykırı ise de, zamanaşımının olumsuz muhakeme şartı olarak kovuşturmaya engel olduğu gözetilerek yapılan incelemede; Sanığa yüklenen “2006,2007 ve 2008 takvim yıllarında sahte fatura kullanma ” suçlarının Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar; sanığa yüklenen “2009 ve 2010 takvim yıllarında sahte fatura kullanma ” suçlarının Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e maddesinde öngörülen olağan dava zamanaşımının, kesen son sebep olan sanığın sorgusunun yapıldığı 19.09.2013 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanık müdafisi ile katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 05.07.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1733, Karar No: 2014/11854, Tarih: 12.06.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/1733 E.  ,  2014/11854 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 7 - 2011/102114

MAHKEMESİ : İskilip Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 27/10/2010

NUMARASI : 2009/105 (E) ve 2010/188 (K)

SUÇ : 1219 sayılı yasaya aykırılık

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Dosya kapsamına göre, diş protez teknisyeni olan ve çevresinde diş hekimi olarak bilinen sanığın hastalara müdahalede bulunduğu evinde ve işyerinde münhasıran diş hekimliğinde kullanılan araç ve gereçlerin ele geçtiği ve evinde mağdurun dişini çektiği, eylemleri arasında hukuki ve fiili kesinti olmadığı böylece sanığın üzerine atılı 1219 sayılı yasanın ek 7 maddesi delaletiyle 41.maddesindeki suçun sübuta erdiği ve eylemin tek suçu oluşturduğu, teselsül hükümlerinin uygulanamayacağı gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

TCK.nun 53.maddesinin (3) fıkrası uyarınca 53/1-c bendindeki "velayet hakkından; vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksunluğun" sadece sanığın kendi altsoyu yönünden koşullu salıverme tarihine kadar süreceği, altsoyu haricindekiler yönünden ise yoksunluğun hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın ve Üst Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.06.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/36375, Karar No: 2017/15414, Tarih: 23.06.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/36375 E.  ,  2017/15414 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Y A R G I T A Y K A R A R I

Yargıtay tarafından temyiz incelemesi yapılabilmesi için, temyiz harç ve giderlerinin temyiz eden tarafından mutlaka tam olarak yatırılması gerekir.

Temyiz giderleri, dava dosyasının Yargıtay'a gönderilmesi ve temyiz incelemesinden sonra Yargıtay tarafından dosyanın mahkemeye iadesi için gereken giderler ile temyiz incelemesi sırasında Yargıtay'da ve temyiz incelemesi sonrası yerel mahkemede yapılması gereken tebligatlar için gerekli giderleri kapsar.

Temyiz harçları ise (mahkemece alınması gereken temyiz harçları) başvurma harcı ile karar ve ilam harcından oluşmaktadır.

Başvurma harcı harçlar yasasında düzenlenmiş, her yıl miktarı değişen maktu bir harç olup temyiz eden tarafından yatırılması zorunludur.

Nispi harca tabi davaların kabulüne ilişkin kararların temyizi halinde, mahkemece hükmedilen miktar üzerinden hesaplanan nispi karar ve ilam harcının dörtte birinin nispi temyiz karar harcı olarak yatırılmalıdır.

Mahkemece verilen karar istinaf kanun yoluna değil temyiz kanun yoluna tabi olmakla; kararı temyiz eden davalı ... vekilince nispi temyiz karar harcının yatırılması gerekirken nispi istinaf karar harcı yatırıldığı ve nispi temyiz karar harcının yatırıldığına dair dosya içerisinde harç tahsil makbuzu bulunmadığının anlaşılmasına göre; anılan davalı vekiline nispi temyiz karar harcının (sayman mutemedi alındısında harç isimleri doğru yazılmak ve sehven yatırılan harçlar talep halinde iade edilmek üzere) kanunda öngörülen yedi günlük kesin süre içinde tamamlanması, aksi halde temyiz başvurusundan vazgeçilmiş sayılacağı konusunda 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 434. maddesi uyarınca muhtıra çıkartılarak kanuni süre beklendikten sonra tekrar Dairemize gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 23.06.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/13182, Karar No: 2009/12245, Tarih: 08.10.2009

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2008/13182 E.  ,  2009/12245 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, sigortalılık başlangıç tarihinin 20.4.1982 olduğunun tespiti ile 21.11.1985 tarihine kadar sigortalılığına karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre davalı Kurumun tüm temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı temyize gelince;

Dava, davacının 20.4.1982-21.11.1985 tarihleri arasında 1479 sayılı Yasa kapsamında ... sigortalısı sayılması gerektiğinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece,dava kısmen kabul edilerek davacının oda kaydının başladığı 5.11.1985-21.11.1985 tarihleri arasında 1479 sayılı Yasa'ya tabi sigortalı olduğuna 20.4.1982-5.11.1985 tarihleri arasındaki dönem yönünden ise vergi, mesleki kuruluş ve esnaf sicil kaydı olmadığı bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

01.04.1972 tarihinde yürürlüğe giren, 1479 sayılı Yasa'nın 24. maddesi ilk şekliyle, sigortalılığın oluşumu için, kendi ad ve hesabına bağımsız çalışma olgusunun gerçekleşmesi yanında, ayrıca, kanunla kurulu meslek kuruluşlarına kayıtlı olma koşulunu da aramıştır. Bu kuruluşlara kayıt tarihi ise, sigortalılığın başlangıcı yönünden, yasal karine kabul edilmiştir. 04.05.1979 tarihinde yürürlüğe giren 2229 sayılı Yasa, ...’lu olabilme yönünden, söz konusu 24. maddenin öngördüğü meslek kuruluşlarına kayıtlı olma koşulunu kaldırmış, sadece yasanın temel ilkesi olan kendi ad ve hesabına çalışma koşulunun gerçekleşmesi durumunda, sigortalılığın oluşacağını yeterli görmüştür. Buna karşın, 20.04.1982 tarihinde yürürlüğe giren 2654 sayılı yasa bağımsız çalışanların sigortalı olabilmeleri yönünden vergi yükümlülüğünü öngörmüş, vergiden muaf olanların da kanunla kurulu meslek kuruluşlarına kayıtlı olmaları durumunda yine sigortalı sayılacaklarını kabul etmiştir. Nihayet, 22.03.1985 yürürlük tarihli 3165 sayılı Yasa, sigortalılığa karine yönünden vergi kaydının, bu kaydın bulunmaması veya vergiden muaf olunması halinde, esnaf ve sanatkar sicili veya kanunla kurulu meslek kuruluşu kayıtlarının esas alınacağını belirlemiştir.

Davacının şahsi sicil dosyasının incelenmesinden, 13.4.1992 tarihli giriş bildirgesine istinaden, davacının 4.3.1981-25.5.1987 tarihleri arasında seyyar kalaycılık faaliyetinden dolayı devam eden vergi kaydı esas alınarak 20.4.1982 tarihi itibariyle ... sigortalısı olarak kayıt ve tescilinin yapıldığı,1.5.1983 tarihinden itibaren basamak yükseltme tarihlerinin belirlendiği ve ilk prim ödemesinin 14.4.1992 tarihinde yapıldığı 13.7.2006 tarihli hesap döküm cetvelinde davacının sigortalılık başlangıcının 20.4.1982 tarihi olarak

bildirilerek 24 yıl 3 ay 11 gün sigortalı sayıldığı, ancak davacının 4.3.1981-25.5.1997 arasında devam eden seyyar kalaycılık faaliyeti Gelir Vergisi Kanunun 9.maddesine göre vergiden muaf olan vergi türü niteliği taşıdığından 213 sayılı Vergi Usul Kanunun 153.maddesine göre mükkelefiyeti tesis ettirecek nitelikte bulunmadığından davacının vergi kaydının başlangıçtan itibaren terkin edildiği Yatağan Vergi Dairesinin 21.4.2005 tarihli yazısından anlaşılmaktadır.

Davacının 5.11.1985 tarihinden itibaren devam eden kanunla kurulu meslek odası kaydı, 22.11.1985 tarihinden itibaren devam eden esnaf sicil kaydı ve 21.11.1985 tarihinden itibaren devam eden vergi kaydı mevcuttur. Bu durumda, davacının uyuşmazlık konusu dönem olan 20.4.1982-21.11.1985 tarihleri arasında vergi kaydı, esnaf ve sanatkar sicili kaydı veya kanunla kurulu meslek kuruluşu kaydı bulunmadığından zorunlu ... sigortalılık şartlarını taşımadığı anlaşılmaktadır. Ancak davacının 14.4.1992,14.5.1992 tarihlerinde toplu prim ödemesi ve takip eden tarihlerde de 28.11.2003 tarihine kadar ödemelerinin düzenli olarak devam ettiği görülmüştür.

Davalı Kurum’un geçmişe yönelik (uyuşmazlık konusu dönemi de kapsar şekilde) prim tahsil etmesi ve uzun süre bu primleri kullanması ve daha sonra davacının sigortalılığını iptal etmesi Medeni Kanun’un 2. maddesinde ifadesini bulan objektif iyi niyet kurallarıyla bağdaşmayacaktır. Sosyal güvenlik kurumlarının anayasal görevlerini yerine getirirken, sigortalılara karşı olabildiğince yasal haklarını hatırlatması ve bu durumlarını izlemesi zorunlu görev olarak ortaya çıkar. ...’un bu anayasal sosyal güvenlik ödevinin gereği olarak, sigortalısını uyarmaması sonucu, primleri tahsil edilen sürelerin 1479 sayılı yasaya tabi zorunlu sigortalı olarak kabul edilmesi gerekmektedir. Nitekim, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 01.10.1997 gün ve E: 1997/10-578, K: 1997/758; 24.09.2003 gün ve 2003/10-489, 2003/490 sayılı kararı da bu doğrultudadır.