muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/12184, Karar No: 2010/3250, Tarih: 04.03.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/12184 E.  ,  2010/3250 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Tapuda tarla olarak kayıtlı bulunan dava konusu taşınmaz üzerinde ceviz ağaçları dışında ayrıca sınır ağacı niteliğinde 19 asma, 3 şeftali, 2 incir, 6 elma ve 6 adet erik ağacı bulunmaktadır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda taşınmazın tamamı kapama ceviz bahçesi olarak değerlendirilip üzerinde bulunan asma, erik, elma, şeftali ve incir ağaçlarına da ayrıca maktuen değer verilmiştir.

Kamulaştırma Yasasının kıymet takdir esaslarını düzenleyen 11.maddesinin birinci fıkrası (f) bendi uyarınca arazilerde olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelire göre değer biçilmesi gerekir. Dava konusu taşınmazın kapama ceviz bahçesi olarak değerlendirilmesi doğru olup, bu şekilde yapılan değerlendirme ile kamulaştırılan yerin tamamından uygun teknikle normal olarak sağlanabilecek gelir dikkate alınacağına göre taşınmazın üzerinde bulunan başka unsurların gelirinin artık zemin değerine bir katkısı söz konusu edilemez. Başka bir deyişle ceviz ağaçları dışındaki meyveli ve meyvesiz ağaçların değeri de kapama ceviz bahçesi olarak bulunan bedelin kapsamında kalmaktadır.

Bu bakımdan zemin değerinin saptanmasında dikkate alınması söz konusu olmayan ağaçların ancak idare tarafından alıkonulmuş olması halinde sadece odun değerlerinin kamulaştırma bedeline dahil edilmesi gerekirken, hatalı bilirkişi raporuna itibar edilerek hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Mahkemece, bilirkişi kurulundan yukarıda sözü edilen bozma nedeni doğrultusunda ek rapor alınmalı ve oluşacak sonuca göre karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 04.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1529, Karar No: 2016/11803, Tarih: 11.05.2016

**9. Hukuk Dairesi         2015/1529 E.  ,  2016/11803 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı Talebinin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı şirkete ait markette aşçı olarak çalıştığını, davacının yaptığı yemeklerin bir kısmını yemesi bir kısmını ise çöpe dökmesi gerekçe gösterilerek iş akdinin işveren tarafından haksız olarak feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı alacaklarını talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının işverenin izni olmaksızın yaptığı yemeklerin bir kısmını yediğini bir kısmını ise çöpe döktüğünü, iş akdinin bu nedenle haklı olarak feshedildiğini savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının değişik tarihlerde işyeri uygulamalarına ve süreçlerine aykırı olarak gıda maddesi tükettiği ve imha ettiği, davacının bu eylemlerinin doğruluk ve bağlılığa uymayan davranışlar olduğu, bu nedenle işveren tarafından gerçekleştirilen feshin haklı nedenlere dayandığı gerekçesiyle, davanın reddine verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

İş sözleşmesinin, işçinin doğruluk ve bağlılığa aykırı söz veya davranışları sebebiyle işverence haklı olarak feshedilip feshedilmediği noktasında taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

4857 sayılı İş Kanununun 25 inci maddesinin (II) numaralı bendinde, ahlâk ve iyi niyet kurallarına uymayan haller sıralanmış ve belirtilen durumlar ile benzerlerinin varlığı halinde, işverenin iş sözleşmesini haklı fesih imkânının olduğu açıklanmıştır. Yine değinilen bendin (e) alt bendinde, işverenin güvenini kötüye kullanmak, hırsızlık yapmak, işverenin meslek sırlarını ortaya atmak gibi doğruluk ve bağlılığa uymayan işçi davranışlarının da işverene haklı fesih imkânı verdiği ifade edilmiştir. Görüldüğü üzere yasadaki haller sınırlı sayıda olmayıp, genel olarak işçinin sadakat borcuna aykırılık oluşturan söz ve davranışları işverene fesih imkânı tanımaktadır.

İşçinin eleştiri sınırları içinde kalan söz ve davranışları ise, işverene haklı fesih imkânı vermez (Yargıtay 9. HD. 1.12.2009 gün, 2008/11819 E, 2009/32509 K).

İşçinin eleştiri sınırları içinde kalan söz ve davranışları ise, işverene haklı fesih imkânı vermez (Yargıtay 9. HD. 1.12.2009 gün, 2008/11819 E, 2009/32509 K).

Dosya içeriğine göre davacı işyerinde aşçı olarak çalışmaktadır. Davacı işi gereği yaptığı yemeklerin tadına bakmaktadır. Bunun yanında tanık beyanları ile doğrulunan davacı iddiasından işyerinde yenmeyen, artan, kokmuş, çürümüş yemeklerin çöpe dökülmesinin mutat uygulama olduğu davacının da bu uygulama kapsamında artan yemekleri çöpe döktüğü anlaşılmaktadır. Davacıya bu konuda daha önce uyarı da verilmiş değildir. Davacının bu davranışlarının doğruluk ve bağlılığa uymayan davranışlar olarak nitelendirilmesi ve bu nedenle iş sözleşmesinin feshi, ölçülülük ilkesine uygun düşmez. İş sözleşmesinin feshi haklı nedene dayanmadığından kıdem ve ihbar tazminatının kabulü gerekirken, yazılı gerekçe ile reddi hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 11/05/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15519, Karar No: 2013/20171, Tarih: 11.11.2013

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/15519 E.  ,  2013/20171 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, kurum işleminin iptaliyle, yetim aylığı bağlanmasına karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, 5510 sayılı Kanunun 56/2 fıkrası uyarınca kesilen ölüm aylığının kesilme tarihi itibarıyla yeniden bağlanması gerektiğinin ve davacının davalı Kuruma borçlu olmadığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 5510 sayılı Yasa'nın 56. maddesinde oldukça yalın olarak " eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen" ibareleri yer almakta olup, kanun koyuca tarafından örneğin; "sosyal güvenlik kanunları kapsamında ölüm aylığına hak kazanmak amacıyla eşinden boşanan", " hak sahibi sıfatını haksız yere elde etme amacıyla eşinden boşanan", "gerçek boşanma iradesi söz konusu olmaksızın (muvazaalı olarak) eşinden boşanan" veya bunlara benzer ifadelere yer verilmemiş, sade olarak kaleme alınan metinle uygulama alanı genişletilmiştir. Maddede, boşanma amacına/saikine yönelik herhangi bir düzenlemeye yer verilmediğinden, gerek Kurumca, gerekse yargı organlarınca uygulama yapılırken, eşlerin boşanma iradelerinin gerçekliğinin/samimiliğinin araştırılıp ortaya konulması söz konusu olmamalı, boşanmanın muvazaalı olup olmadığına ilişkin herhangi bir araştırma/irdeleme ve boşanma yönündeki kesinleşmiş yargı kararının geçerliliğinin sorgulaması yapılmamalı, özellikle kesinleşmiş yargı organının verdiği karara dayanan "boşanma" hukuki durum ve sonucunun, eşlerin gerçek iradelerine dayanıp dayanmadığının araştırılmasının bir başka organın yetki ve görevi içersinde yer almadığı, kaldı ki, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununda "anlaşmalı boşanma" adı altında hukuki bir düzenlemenin de bulunduğu dikkate alınmalıdır. Şu durumda sonuç olarak vurgulanmalıdır ki, boşanma tarihi itibariyle gerçek/samimi boşanma iradelerine sahip olan (evlilik birliği temelinden sarsılan) veya olmayan tüm eşlerin, maddenin yürürlük tarihi olan 01/10/2008 tarihinden itibaren her ne sebeple olursa olsun eylemli olarak birlikte yaşadıklarının saptanması durumunda gelirin/aylığın kesilmesi zorunluluğu bulunmaktadır.

Somut olayda; davacının boşandığı eşinin, boşandıktan sonra davacı ile resmi kayıtlardaki ikametgah adresinin aynı olması ve davalı Kurumca birlikte yaşadıklarının tespit edilmesinden sonra adres değişikliği yapması, davalı Kurum kontrol memurunun raporunu tanzim ederken davacının boşandığı eşi ve onun yeğeni ile ikametlerinin bahçesinde kahvaltı yaptıklarına şahit olması ile ortada eylemli bir tespit bulunması birlikte değerlendirildiğinde davacı ile boşandığı eşinin Yasa'da belirtilen “ fiilen birlikte yaşama ” koşulunu taşıdıkları anlaşıldığından mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekirken, davanın kabulüne karar verilmesi isabetsiz olmuştur.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınmaksızın ... şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 11.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4347, Karar No: 2014/6441, Tarih: 20.05.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/4347 E.  ,  2014/6441 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; “Mahkemece öncelikle tespit tarihi olan 1996 yılından geriye doğru en az 20-25 yıl öncesine ait ve iki ayrı tarihte çekilmiş stereoskopik çift hava fotoğrafları ve memleket haritaları ile komşu 106 ada 123 parsele uygulanan 1937 tarih, 256 tahrir nolu ve yine komşu 106 ada 133 parsele uygulanan 1937 tarih, 217, 218 ve 219 tahrir nolu vergi kayıtları bulundukları yerlerden getirtilerek taşınmaz başında yeniden yerel, harita ve kadastro mühendisi ile ziraat mühendisi bilirkişilerin katılımı ile yapılacak keşifte uygulama ve inceleme yapılması, zirai bilirkişiden çevre taşınmazlarla toprak yapısını ve bitki örtüsünü kıyaslayan ayrıntılı rapor alınması, davacı adına tespit edilen 106 ada 132 parselin dava konusu taşınmaz yönünü mera olarak gösterdiği hususu ve komşu 106 ada 129 parselin hükmen oluşumuna esas olan ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 1998/56 Esas, 1999/74 Karar sayılı dava dosyasının keşif tutanağındaki ve keşif sonrası Ziraat Teknisyeni Bilirkişi tarafından sunulan rapordaki belirlemeler de dikkate alınarak yapılacak incelemenin sonucuna göre bir karar verilmesi” gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, çekişmeli 106 ada 232 parsel sayılı taşınmazın mera olarak sınırlandırılması işleminin iptaline, taşınmazın davacı ...adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, mahkemece hükmüne uyulan bozma kararında açıklandığı gibi işlem yapılıp sonucuna göre hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 20.05.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2219, Karar No: 2021/3450, Tarih: 08.04.2021

**16. Hukuk Dairesi         2017/2219 E.  ,  2021/3450 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- ... İlçesi ... Köyü 1405 ve 1407 parsel sayılı taşınmazların kadastro tespitlerinin hangi tarihte ve ne şekilde (itirazsız, komisyon kararı ya da hükmen) kesinleştiği Tapu Müdürlüğü ve Kadastro Müdürlüğünden ayrı ayrı sorularak alınacak yazı cevaplarının, taşınmazların tespitlerinin itirazsız olarak kesinleştiğinin bildirilmesi halinde kesinleşme tarihini gösterir şekilde kadastro tespit tutanaklarının, komisyon kararı sonucu kesinleşmiş iseler komisyon kararı ve ekleri ile hükmen kesinleşmiş iseler tescillerine esas dava dosyalarının asıllarının,

2- Sözü edilen 1405 ve 1407 parsel sayılı taşınmazları komşu taşınmazlarla bir arada gösterir şekilde birleşik krokilerinin (kadastro paftasının),

3- v İlçesi ... Köyü 1414 ve 1416 parsel sayılı taşınmazların ne şekilde oluştukları araştırılarak mevcutsa kadastro tespit tutanaklarının; kadastro komisyon kararı ile başka parsellerin ifrazı sonucu oluşmuş iseler, hangi parsel ya da parsellerin ifrazı neticesinde oluştukları tespit edilerek, bu parsellere ait kadastro tespit tutanaklarının ve komisyon kararı ve ekleri ile hangi tarihte ve ne şekilde kesinleştikleri de sorularak buna ilişkin yazı cevabının,

4- ... İlçesi ... Köyü 1407 parsel sayılı taşınmazın ifrazına ilişkin tüm bilgi ve belgenin, ilgili yerlerden getirtilerek bu dosya arasına konulması, geri çevirme gereklerinin eksiksiz olarak yerine getirildiğinin mahkeme hakimi tarafından kontrol edildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 08.04.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15122, Karar No: 2015/2740, Tarih: 27.02.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/15122 E.  ,  2015/2740 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada (Kapatılan) Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 16/01/2014 tarih ve 2011/15-2014/9 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ile davalı ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı ...'nin acenteliği altında diğer davalı tarafından yapılan taşımada yüklemedeki hata nedeniyle müvekkiline ait emtianın başka firmanın emtiası ile karıştığını, müvekkilinin hatalı taşıma nedeniyle aynı makineleri iki kez üretmek zorunda kaldığını, maddi ve manevi zarara uğradığını ileri sürerek, 20.000 TL maddi, 15.000 TL manevi tazminatın davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı .... vekili, müvekkilinin taşıyan konumunda olduğunu, yüklemeyle ilgisi bulunmadığını, konşimentonun arka yüzü 4-A bölümünde taşıyanın gecikmeden doğan zarardan sorumlu tutulamayacağına dair açık ifade bulunduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı ... vekili, davanın husumetten ve esastan reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, dava konusu olayda yüklemenin hatalı yapılması nedeniyle taşıyan davalı ....'nin TTK 1061.madde hükmü gereği yükleme, istif, taşıma, boşaltmada tedbirli bir taşıyanın dikkat ve özenini gösterme yükümlülüğü bulunduğundan zarardan sorumlu olacağı, hatalı taşımaya dair masrafların 9733,28 TL olduğu, aynı müşteriye ikinci kez üretilen makine bedeli ve beyannamenin maddi tazminata dahil edilmesi olanağı bulunmadığı, manevi tazminat koşullarının oluşmadığı, davalı ...'nin acente sıfatıyla hareket etmesi nedeniyle bu davalıya doğrudan dava açılamayacağı gerekçesiyle, davalı ... yönünden davanın husumetten reddine, manevi tazminat talebinin reddine, 9.733,28 TL maddi tazminatın davalı ....'nden tahsiline, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ile davalı .... vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı .... vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davacı vekili ile davalı .... vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı .... vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacının temyiz itirazlarına gelince; dava taşıma sözleşmesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkin olup mahkemece yukarıda yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Davacı, hatalı taşıma sonucu zarara uğradığını, yanlış yere gönderilen makinenin dava açıldıktan sonra eline ulaştığını, dava konusu makinenin çalışamaz halde olup tam pert sayılması gerektiğini belirterek, malın bedelini de talep etmiştir. Ancak davacının bu talebi konusunda bilirkişi raporuna itirazları ek bilirkişi raporunda değerlendirilmediği gibi, mahkemece de bu konuda bir inceleme yapılmamıştır. Bu itibarla, davacının bu konudaki zarar miktarı tespit edilerek sonucuna göre karar vermek gerekirken yazılı gerekçeyle karar verilmesi doğru olmamıştır.

3-Ayrıca davacının manevi tazminat talebi tamamen reddedildiğine göre, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT'nin 10/3 maddesinde, manevi tazminat talebinin tamamının reddi durumunda avukatlık ücretinin tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümüne göre belirleneceği düzenlenmesi karşısında, reddedilen manevi tazminat bakımından davalı lehine nispi vekalet ücretine hükmedilmesi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, mümeyyiz davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) ve (3) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle açıklanan nedenlerle, kararın davacı yararına BOZULMASINA, aşağıda yazılı bakiye 498,75 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 27/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5402, Karar No: 2019/13895, Tarih: 07.10.2019

**13. Ceza Dairesi         2019/5402 E.  ,  2019/13895 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Kısa kararın açıklandığı oturumda İzmir Çocuk ve Gençlik Kapalı Ceza İnfaz Kurumu’nda başka suçtan tutuklu bulunan, duruşmadan vareste tutulması yönünde talebi bulunmayan suça sürüklenen çocuğun 5271 sayılı CMK’nın 196. maddesi gereğince duruşmaya getirtilerek, esas hakkındaki savunması sorulduktan sonra hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, yokluğunda karar verilmesi suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısı ve suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin açıklanan nedenle 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca, tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 07.10.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7914, Karar No: 2019/235, Tarih: 16.01.2019

**2. Hukuk Dairesi         2018/7914 E.  ,  2019/235 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hükmün kanun yararına bozulması Adalet Bakanlığının yazısı üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ve davalı .... tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Bir hükmün, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının isteği üzerine kanun yararına bozulabilmesi için; o hükmün verildiği anda kesin olması veya Yargıtay'ca incelenmeksizin kesinleşmiş bulunması gerekir (HUMK m.427/6). Eğer kesin olarak verilen bir hüküm veya Yargıtay'ca incelenmeksizin kesinleşmiş bir hüküm bulunmuyorsa, kanun yararına bozma talep edilemez.

Mahkemece verilen ilk hükmün Dairemizin 09.05.2017 tarihli ilamı ile "Yetki itirazı hakkında taraf delilleri toplanıldıktan sonra bir karar verilmek üzere" bozulmasına karar verilmiş, mahkemece bozmaya uyularak tarafların boşanmalarına hükmedilmiş, kanun yolu mahkemece istinaf olarak gösterilmiştir. Davalı erkek tarafından yasal süresi içerisinde istinaf dilekçesi verilerek gerekli istinaf başvuru harcı ve gider avansı yatırılmış, mahkemece bozma sonrası verilen hükümlere karşı temyiz yasa yolu geçerli olacağı için davalı erkek tarafından yatırılan istinaf harcının erkeğe iadesine karar verilmiş, temyiz harç ve giderleri için davalı erkeğe muhtıra çıkarılmış ve süresi içerisinde gerekli giderler yatırılmadığı gerekçesiyle 25.01.2018 tarihli ek kararla davalı erkeğin temyiz isteğinin reddine karar verilmiş, bu ek karar davalı erkek tarafından süresi içerisinde temyiz edilmiş ve fakat mahkemece bu temyiz isteği de kesin olmak üzere reddedilmiş, hüküm kesinleştirilmiştir. Temyiz harç ve masraflarının verilen süre içerisinde tamamlanmaması halinde mahkemece verilen kararın temyiz edilmesi halinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 432. maddenin son fıkrası hükmü kıyasen uygulanır (HUMK m.434/son). Ek kararın temyizine yönelik dilekçeyi değerlendirme yetkisi Yargıtay'a aittir. Bu sebeple mahkemece verilen 23.02.2018 tarihli ek kararın temyizine ilişkili kesin olmak üzere verilen karar usul ve yasaya aykırıdır. Sonuç itibariyle kesinleşen bir hüküm bulunmadığından Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın kanun yararına bozma isteği yerinde görülmemiş, bu talebin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

2-Davalı erkeğin 23.02.2018 tarihli ek karara yönelik itirazlarının incelenmesine gelince;