muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/4766, Karar No: 2018/11635, Tarih: 25.09.2018

Mahkeme, hayvan kesimi sırasında oluşan kan ve sair atıkların arıtılmadan alıcı ortama verilmesi ile çevrenin kasten kirletilmesi suçunun oluştuğunu kabul ederek sanık hakkında mahkûmiyet kararı vermiştir.

Yargılamaya konu somut olayda; fekal atık bırakılan alıcı ortam olan toprağın altında, Yeraltı Sularının Kirlenmeye ve Bozulmaya Karşı Korunması Hakkında Yönetmeliğin 4/ö maddesinde ki tanıma uygun, durgun veya hareket halindeki bir suyun varlığı kanıtlanmamıştır.

5199 sayılı Hayvanları Koruma Kanunu’nun 5/2. maddesi gereğince hayvan sahipleri, sahip oldukları hayvanlardan kaynaklanan çevre kirliliğini ve insanlara verilebilecek zarar ve rahatsızlıkları önleyici tedbirleri almakla yükümlüdürler. Aynı Kanun’un 28/b maddesinde ise 5/2. fıkrada öngörülen hayvanların sahiplenilmesi ve bakımı ile ilgili yasaklara ve yükümlülüklere uymayan ve alınması gereken önlemleri almayanlara idari para cezası verileceği hükme bağlanmıştır.

Yukarıda (II) nolu kısımda açıklandığı üzere, fekal atık, alıcı ortam olan toprağı kirleten ya da kirletme ihtimali bulunan atık olmadığından alıcı ortam olan toprağın, dolayısıyla çevrenin kirletilmesi suçu oluşmayacaktır. Ancak sanığın, sorumlu müdürü olduğu işletmedeki hayvanlardan kaynaklanan fekal atığı muhafaza ederken, zamanında ve yeterli seviyede tedbir alma yükümlülüğüne aykırı davranarak üçüncü kişileri rahatsız ettiği veya üçüncü kişilere zarar verdiği takdirde 5326 sayılı Kabahatler Kanunu’nun 24 ve 5199 sayılı Kanun’un 5/2, 28/b maddeleri gereğince idari para cezası verilip verilmeyeceğinin de tartışılması gerekir.

Ayrıca, gerekçeli karar içeriğinde ve başlığında suç tarihleri farklı olarak gösterilmiş ise de, çevre kirliliğinin oluştuğu iddiası, ilk kez Manisa 1. Asliye Hukuk Mahkemesinde delil tespiti davası sırasında 09.01.2007 tarihinde fark edilerek şikâyet konusu edildiğine göre suç tarihinin de 09.01.2007 olduğu kabul edilmelidir.

Bu suretle sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka uygun görülmemiştir.

IV – Sonuç ve Karar:

Açıklanan gerekçelerle sanık ... müdafii ile katılan ... vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 25.09.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3493, Karar No: 2010/4914, Tarih: 12.07.2010

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2010/3493 E.  ,  2010/4914 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İNEGÖL İCRA MAHKEMESİ

Gerçeğe aykırı beyanda bulunmak suçundan sanık ...’ın beraatine karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde şikayetçi vekili tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının onama istemli tebliğnamesiyle dosya Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Dosya içeriğine, toplanan delillere, kararda yazılı gerektirici nedenlere, yapılan yargılama ve uygulamada isabetsizlik bulunmadığına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün İİK.’nun 366. maddesi uyarınca istem gibi ONANMASINA, 12.07.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10745, Karar No: 2013/8105, Tarih: 16.05.2013

**11. Ceza Dairesi         2011/10745 E.  ,  2013/8105 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek ve kullanmak

HÜKÜM : 1-213 sayılı VUK'nun 359/b-1, 43, 62. maddeleri uyarınca 18 ay 22 gün hapis cezası

2-213 sayılı VUK'nun 359/b-1, 43, 62. maddeleri uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 05.03.2002 gün ve 28/179 sayılı kararında da açıklandığı üzere, 04.01.2010 günlü iddianamedeki anlatıma ve dayanağı olan 30.07.2009 tarih ve VDENR-2009-856/47 sayılı vergi suçu raporu ile ekleri içeriğine göre sanık hakkında 2007 ve 2008 takvim yıllarında “sahte fatura düzenlemek ve kullanmak” suçlarından kamu davası açıldığı, sahte fatura düzenlemek ve kullanmak suçlarının birbirinden ayrı ve bağımsız suçları oluşturduğu, her bir suç yönünden ayrı hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, sadece 2007-2008 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak suçlarından mahkumiyet kararı verilmiş, 2007-2008 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçlarından bir hüküm kurulmamış ise de, mahkemesince bu suçlardan her zaman karar verilmesi olanaklı kabul edilmiş, sahte fatura düzenlemek suçunda suç tarihinin her yıl içinde düzenlenen son fatura tarihi olduğu, 2007 takvim yılında düzenlenen son faturanın 22.12.2007, 2008 takvim yılında düzenlenen son sahte faturanın ise 22.12.2008 tarihli oldukları cihetle, 2007 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçu bakımından suç tarihinin 22.12.2007, 2008 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçu bakımından ise 22.12.2008 tarihi olduğu, sahte fatura kullanmak suçları bakımından ise, 2007 yılında kullanılan suça konu faturalardan sonuncusunun 14.12.2007, 2008 yılında kullanılan faturalardan sonuncusunun ise 23.12.2008 tarihli olup bu faturalar Katma Değer Vergisinde kullanıldıkları cihetle, sahte fatura kullanmak suçu bakımından suç tarihlerinin 2007 takvim yılı bakımından 21.01.2008, 2008 takvim yılı bakımından ise 21.01.2009 olduğu anlaşılmakla; gerekçeli karar başlığında yanlış yazılan suç tarihlerinin sahte fatura kullanmak suçları bakımından “21.01.2008 ve 21.01.2009” olarak, sahte fatura düzenlemek suçları bakımından ise 22.12.2007 ve 22.12.2008 tarihleri olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

I-Sanığın savunmasında; şirketin üzerine kayıtlı olmasına rağmen eşi tarafından işletildiğini, eşine işyeri ile ilgili olarak vekalet verdiğini, bu vekalete istinaden şirket işlerinin eşi tarafından yürütülmekte olduğunu, kendisinin hiçbir belge ve faturada imzasının

I-Sanığın savunmasında; şirketin üzerine kayıtlı olmasına rağmen eşi tarafından işletildiğini, eşine işyeri ile ilgili olarak vekalet verdiğini, bu vekalete istinaden şirket işlerinin eşi tarafından yürütülmekte olduğunu, kendisinin hiçbir belge ve faturada imzasının

bulunmadığını, şirketin iş ve işlemlerinden haberdar olmadığını savunması karşısında, gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde belirlenmesi bakımından; sanıktan, eşine şirket işlerini takip etmesi için verdiğini beyan ettiği vekaletnamenin istenerek dosya arasına alınması, varsa şirket çalışanları ile sanığın eşi ... ve kayınbiraderi ...'ın tanık sıfatıyla beyanlarına başvurularak sanığın fiilen şirket işlerini yapıp yapmadığının, sanık tarafından yapılmıyorsa kim tarafından yapıldığının sorulması, şirket işlerini Servet ve...'ın takip ettiği iddia edildiğinden bu kişiler hakkında kamu davası açılması sağlanıp, olanaklı ise her iki dava dasyasının birleştirilmesi, gerektiğinde dosyada bulunan belgeler ile şirketin tüm defter, fatura ve belgeleri üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılıp, sanığın şirket işlemlerini fiilen sevk ve idare edip etmediği, belgelerde imzalarının bulunup bulunmadığı belirlenip sonucuna göre hukuki durumun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

II-Kabule göre de;

Ayrıntıları Ceza Genel Kurulu’nun 02.03.2010 gün ve 2010/9-47 esas, 2010/45 karar sayılı ve benzer nitelikteki yerleşik kararlarında belirtildiği üzere; hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için objektif ve subjektif koşulların bir arada bulunmasının gerektiği, objektif koşulun gerçekleşip gerçekleşmediğinin belirlenebilmesi için UYAP ortamında yapılan sorgulamada sanığın daha önce kasıtlı başka suçtan sabıkasının bulunmadığı böylece yasanın aradığı kasıtlı suçtan mahkum bulunmama objektif unsurunun somut olayda bulunduğu ancak; sahte fatura kullanmak suçu nedeniyle oluşmuş yasanın aradığı anlamda somut kamu zararı bulunup bulunmadığı araştırılıp, sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, objektif ve subjektif şartlar irdelenmeden, sanığın kamu zararını ödememiş olması nedeniyle yasal olmayan gerekçeye dayanarak yazılı şekilde hükmün açıklanmasının uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 16.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/20101, Karar No: 2016/4950, Tarih: 29.04.2016

**16. Hukuk Dairesi         2015/20101 E.  ,  2016/4950 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın onanmasına ilişkin yukarda belirtilen ilamın karar düzeltme yolu ile incelenmesi tarafından süresinde istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun Geçici 8. maddesi uyarınca kadastro dışı bırakılan alanların tespiti amacıyla yapılan kadastro sırasında, ... çalışma alanında bulunan, 107 ada 3 parsel sayılı 2.585,76 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz ...'ın zilyetliğinde bulunduğu ancak bu tür yerlerin zilyetlikle kazanılamayacağı gerekçesiyle adına tespit edilmiştir. Davacı ... kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak adına tescili istemiyle, ise çekişmeli taşınmazda davalı lehine zilyetlik şerhi verildiğini iddia ederek zilyetlik şerhinin iptali istemiyle ayrı ayrı dava açmışlardır. Mahkemece dava dosyaları birleştirilerek yapılan yargılama sonunda davalı-davacı 'nin davasının reddine, davacı-davalı ...'ın davasının kabulüne, çekişmeli taşınmazın davacı-davalı ... adına tapuya tesciline karar verilmiş; hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi sonucunda onanmasına karar verilmiş, davalı vekili tarafından karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Mahkemece; çekişmeli taşınmazın emek ve masraf sarf edilerek tarım arazisi haline getirildiği ve davacı yararına kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile edinme koşullarının gerçekleştiği kabul edilmek suretiyle karar verilmiş ise de; yapılan araştırma ve uygulama hüküm vermeye yeterli bulunmamaktadır. Taşınmazı gösterir hava fotoğrafları ile fotoplan, fotometrik ve fotogrametrik paftalar getirtilerek jeodezi ve fotogrametri mühendisi bilirkişi eliyle incelenmemiş, taşınmazın öncesinde tescil harici bırakılma nedeni Kadastro Müdürlüğü'nden sorulmamış, taşınmazın öncesindeki niteliği tam olarak belirlenmediği gibi dosya kapsamına getirtilen pafta örneğinde taşınmazın bulunduğu yerin yakın bölgesinin taşlık ve fundalık olarak gösterilmesine, davacının da dilekçesinde imar-ihya nedenine dayanmasına rağmen ne şekilde imar ve ihya edildiği somut ve maddi olaylara dayalı olarak belirlenmemiştir

. Doğru sonuca ulaşılabilmesi için, bir arazinin kullanım süresi ile niteliğini en iyi belirleme yönteminin hava fotoğrafları olduğu gözetilerek tespit tarihinden geriye doğru 15-20-25 yıl öncesine ait üç ayrı evreye ilişkin stereoskopik çift hava fotoğrafları Harita Genel Komutanlığından, aynı tarihler arasında düzenlenen fotoplan, fotometrik ve fotogrametrik paftalar ile kadastro tespit tarihine en yakın ve en eski tarihlerde çekilmiş uydu fotoğrafları İl Kadastro Müdürlüğünden, komşu 159 ve 161 parsellere ait kadastro tutanak örneği ile varsa dayanağı kayıtlar Tapu Müdürlüğünden getirtilip dosya ikmal edildikten sonra mahallinde yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen, davada yararı bulunmayan şahıslar arasından seçilecek yerel bilirkişiler, tüm tespit bilirkişileri, taraf tanıkları, fen bilirkişi, jeodezi ve fotogrametri mühendisi bilirkişi ve 3 kişilik ziraat mühendisinden oluşturulacak bilirkişi kurulu huzuruyla yeniden keşif yapılmalı, keşif sırasında dinlenilecek yerel bilirkişiler ve taraf tanıklarından çekişmeli taşınmazın öncesinin ne olduğu, taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olması halinde imar ve ihyaya konu edilip edilmediği, imar ve ihyaya konu edilmiş ise ihyanın hangi tarihte başlayıp, ne zaman bitirildiği, taşınmazın tarımsal amaçlı olarak kullanılıp kullanılmadığı, varsa taşınmaz üzerinde zilyetliğin hangi tarihte ve ne zaman başladığı, zilyetliğin sürdürülüş biçimi, kimden kime ve nasıl intikal ettiği hususları etraflıca sorulup maddi olaylara dayalı olarak açıklattırılmalı, komşu parsel dayanağı kayıt ve belgeler yerel bilirkişi ve tanıklar eliyle uygulanarak çekişmeli taşınmaz yönünü ne ve kimin yeri olarak okuduğu belirlenmeli, yerel bilirkişi ve tanık sözlerinin tutanaktaki beyanlara aykırı düşmesi halinde tespit bilirkişileri tanık sıfatıyla dinlenilerek beyanlar arasındaki çelişkiler gerektiğinde yüzleştirme yapılmak suretiyle giderilmeli, 3 kişilik ziraat mühendislerinden oluşan bilirkişi kurulundan çekişmeli taşınmazın tarımsal niteliğini bildiren, komşu parsellerle karşılaştırmalı biçimde toprak yapısı, eğimi, bitki desenini açıklayan, taşınmazın değişik yönlerden çekilmiş ve sınırları işaretlenmiş fotoğrafları ile desteklenmiş ve önceki bilirkişinin raporunu irdeleyen ayrıntılı rapor alınmalı, fen bilirkişisine keşif ve uygulamayı denetlemeye elverişli ayrıntılı rapor ve harita hazırlattırılmalı, jeodezi ve fotogrametri uzmanı bilirkişiye belirtilen tarihlerde çekilmiş stereoskopik çift hava fotoğraflarının stereoskop aletiyle incelemesi yaptırılarak; çekişme konusu taşınmazın önceki ve şimdiki niteliği, arazinin ekonomik amaca uygun olarak tarım arazisi niteliğiyle kullanılıp kullanılmadığı ve kullanımın hangi tarihten itibaren olduğu konusunda rapor düzenlettirilmeli, temin edilebilen gerek en eski gerekse kadastro tespit tarihine en yakın tarihli uydu fotoğrafları incelenmeli, HMK'nın 290/2

. maddesi uyarınca birlikte keşfe götürülecek bir fotoğrafçı aracılığıyla taşınmaz ve çevresinin yakın plan ve panoramik fotoğrafları çektirilip mahkemece onaylandıktan sonra dosya arasına konulmalı,sonucuna göre belgesiz araştırması yapılmalı, bundan sonra tüm deliller değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir. Mahkemece bu yönler göz ardı edilerek yazılı şekilde kurulan hükmün bozulması gerekirken onanmış olduğu anlaşılmakla davalı vekilinin yerinde görülen karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 11.05.2015 tarih 2014/17086 Esas, 2015/6091 Karar sayılı onama kararının kaldırılarak hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 29.04.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/965, Karar No: 2010/16584, Tarih: 20.10.2010

**6. Ceza Dairesi         2007/965 E.  ,  2010/16584 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Yakınan ... ve diğer mağdur arkadaşının olayın hemen sonrasında 20.03.2006 günü saat 18.40 sıralarında verdikleri hazırlık ifadeleri içeriğine göre saat 15.00 gibi birlikte yürüdükleri sırada ... plakalı bir aracın geldiğini, sanıkların araçtan indikleri, sanık ...’un bir elinde bira şişesi diğer elinde bıçak olduğu halde mağdur ...’ın arkadaşının çantasından tutarak her iki yakınana hitaben “ bize para verin lan” diye bağırdığı ve sanıkların birlikte mağdurların üzerlerine yürüdükleri, mağdur ...’ın çantayı tutan sanık ...’ı ittirdiği ve yakınanların yoldan geçmekte olan bir aracın yardımıyla kaçmaya başladıkları, sanıkların da olay yerine geldikleri araçla mağdurları kovalamaya başladıkları, trafiğin sıkıştığı bir anda sanık ...’ın tekrar araçtan inip yakınanların sığındığı aracın camına elinde bıçak olduğu halde yumruk atıp tekmelediği, kargaşayı gören ve civarda devriye görevi yapan kolluk güçlerinin sanıkları yakaladıkları, suçta kullanılan bıçağında ele geçirildiği, sanıkların savunmanları yanlarında olduğu halde C. Savcısına ve Sulh Ceza Mahkemesinde yaptıkları savunmada da kaçamaklı ikrarda bulunduklarının anlaşılması karşısında; sübut bulan yağmaya kalkışma suçundan sanıkların mahkumiyetleri yerine yazılı biçimde beraatlerine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, O yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, 20.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4568, Karar No: 2015/27086, Tarih: 16.06.2015

**11. Ceza Dairesi         2015/4568 E.  ,  2015/27086 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2007/105121

MAHKEMESİ : Sason Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 23/02/2007

NUMARASI : 2006/61 (E) ve 2007/9 (K)

SUÇ : Dolandırıcılık

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Temel ceza belirlenip, tespit edilen gün para cezası üzerinden TCK'nun 62. maddesi gereğince indirim yapıldıktan sonra aynı Yasanın 52/2. maddesi gereğince, sanığın sosyal ve ekonomik durumuna göre belirlenen 20 TL üzerinden adli para cezasının tespit edilerek sonuçta sanığa hapis cezasının yanı sıra 80 TL adli para cezası yerine 5237 sayılı TCK'nun 61/8. maddesine aykırı olarak indirimin paraya çevrildikten sonra yapılması suretiyle fazla adli para cezası tayini,

Yasaya aykırı ise de; yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı Yasanın 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; sanığa 5237 sayılı TCK'nun 245/1. maddesi hükmü uyarınca tayin olunan hapis cezası yanında hükmolunan 5 gün adli para cezasının aynı Yasanın 62/1. maddesi gereğince 4 güne indirilmesi ve mahkemenin takdire ilişkin uygulaması da nazara alınarak belirlenen tam gün sayısının 52. maddesi uyarınca 20 TL'den paraya çevrilerek sonuç adli para cezasının 80 TL'ye indirilmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün istem gibi DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 16.06.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/535, Karar No: 2014/5054, Tarih: 10.03.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/535 E.  ,  2014/5054 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava dosyası inceleme için elektronik ortamda gönderilmiştir.

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların "taranma" suretiyle elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur.(HUMK md. 445)Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış,eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranamayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi (duruşmalı temyiz edilen dosyaların her halükarda elektronik değil, fiziki olarak gönderilmesi) gerekmektedir. Fiziki olarak gönderilen dosyalar ayrıca elektronik ortamda gönderilmemelidir.

Dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Mahkemesince dosyanın yeniden kontrol edilerek eksikliklerin gösterilen şekilde tamamlanması, fiziki imkansızlık sebebiyle bunun mümkün olmaması halinde ise elektronik ortamda değil,fiziki olarak gönderilmesi amacıyla dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 10.03.2014 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2020/22782, Karar No: 2021/7939, Tarih: 08.03.2021

**4. Ceza Dairesi         2020/22782 E.  ,  2021/7939 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çevrenin kasten kirletilmesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, dava ve duruşmalardan usulünce haberdar edilmeyen, suçtan doğrudan zarar gören müşteki kurum vekili tarafından verilen temyiz dilekçesinin katılma isteği niteliğinde bulunduğu anlaşıldığından, CMK’nın 260 ve 237/2. maddeleri uyarınca müşteki Muğla Valiliği Çevre ve Şehircilik İl Müdürlüğü'nün katılan, vekilinin ise katılan vekili olarak kamu davasına kabulüne karar verilerek dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdanı kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

I- Genel İlkeler:

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 56/1. maddesine göre herkes, sağlıklı ve dengeli bir çevrede yaşama hakkına sahiptir. Aynı maddenin ikinci fıkrasında getirilen düzenleme ile de çevreyi geliştirmek, çevre sağlığını korumak ve çevre kirlenmesini önlemek gerek Devlete gerekse vatandaşlara ödev olarak yüklenmiştir. Anayasada yer alan bu ilkeler 2872 sayılı Çevre Kanunu'nun 3/a maddesinde de benzer biçimde düzenlenmiştir. Buna göre; gerçek ya da tüzel kişi olarak herkes, çevrenin korunması ve kirliliğin önlenmesi ile görevli olup, alınacak tedbirlere ve belirlenen esaslara uymakla yükümlüdür. Bu bağlamda, “kamu sağlığını ve çevreyi koruma” prensibi Türk Ceza Kanunu’nun birinci maddesinde Kanun’un amaçlarından birisi olarak öngörülmüş, ayrıca “sağlıklı bir çevrede yaşama hakkı” başta bu Kanunun 181 ilâ 184. maddeleri olmak üzere, 2872 sayılı Çevre Kanunu’nda ve diğer bir kısım mevzuatta koruma altına alınmış, çevreyi kirletme eylemi farklı suç ve kabahat türleri ile yaptırıma bağlanmıştır.

Türk Ceza Kanunu'nun 181. maddesinin birinci fıkrasında suç olarak düzenlenen atık veya artıklarla çevrenin kasten kirletilmesi fiili, kanunlarda belirtilen teknik usullere aykırı olarak, çevreye zarar verecek şekilde atık veya artıkların alıcı ortamlar olan toprak, su ve havaya kasten verilmesidir. Buna göre suç, atık veya artıkların teknik usullere aykırı olarak bir defa alıcı ortama verilmesiyle oluşacaktır.

Fıkrada sözü edilen “ilgili kanunlarla belirlenen teknik usullere aykırılık” hali; 2872 sayılı Çevre Kanunu, 2690 sayılı Türkiye Atom Enerjisi Kurumu Kanunu, 5977 sayılı Biyogüvenlik Kanunu, 3213 sayılı Maden Kanunu gibi kanunların, kapsadıkları alanlarla ilgili olarak “çevreyi kirletmeme” ilkesi gereğince çerçeve olarak benimsedikleri düzenlemelere dayanılarak oluşturulan yönetmeliklerde açıklanan ve somut olayın özelliklerine göre değerlendirilecek olan, arıtma, depolama, imha etme, taşıma, koruma, alıcı ortama verme, uzaklaştırma gibi hususlar bakımından öngörülen yükümlülüklere aykırı davranmayı ifade etmektedir.