muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/1441, Karar No: 2015/20829, Tarih: 23.11.2015

**21. Hukuk Dairesi         2015/1441 E.  ,  2015/20829 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Saray(Tekirdağ) Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

TARİHİ : 20/11/2013

NUMARASI : 2012/283-2013/398

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen ve Kuruma bildirilmeyen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının 15/04/2001-15/01/2007 tarihleri arası davalı işveren nezdinde çalıştığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, yazılı olduğu şekilde istemin reddine karar verilmiş ise de, bu sonuca eksik araştırma ve inceleme sonucu varılmıştır.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/8. maddeleri gereği bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de, davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir. Bu tür davalarda öncelikle davacının çalışmasına ilişkin belgelerin işveren tarafından verilip verilmediği yöntemince araştırılmalıdır.Yönetmelikle tespit edilen belgeleri işveren tarafından verilmeyen veya çalıştıkları Kurumca tespit edilmeyen sigortalılar, çalışmalarını hizmetlerinin geçtiği yılın sonundan başlayarak 5 yıl içerisinde mahkemeye başvurarak alacakları ilam ile ispatlayabilirlerse bu çalışmaların Kurumca dikkate alınacağı belirtilmiştir. Bu koşul oluşmuşsa işyerinin gerçekten var olup olmadığı, kanun kapsamında veya kapsama alınacak nitelikte bulunup bulunmadığı eksiksiz bir şekilde belirlenmeli, daha sonra çalışma olgusunun varlığı özel bir duyarlılıkla araştırılmalıdır. Çalışma olgusu her türlü delille ispat edilebilirse de, çalışmanın konusu, niteliği, başlangıç ve bitiş tarihleri hususlarında tanık sözleri değerlendirilmeli, dinlenen tanıkların davacı ile aynı dönemlerde işyerinde çalışmış ve işverenin resmi kayıtlara geçmiş bordro tanıkları yada komşu işverenlerin aynı nitelikte işi yapan ve bordrolarına resmi kayıtlarına geçmiş çalışanlardan seçilmesine özen gösterilmelidir. Bu tanıkların ifadeleri ile çalışma olgusu hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirlenmelidir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 16.9.1999 gün 1999/21-510-527, 30.6.1999 gün 1999/21-549-555- 3.11.2004 gün 2004/21- 480-579 sayılı kararları da bu doğrultudadır.

.../...

.../...

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, 2001/1-2004/1. arası dönem bordrolarının getirtildiği, davacı tarafından gösterilen tanıklar davacının uyuşmazlık konusu dönemde kesintisiz çalıştığını, davalı tarafından gösterilen tanıklar ise, davacının sürekli çalışmadığını, iş olduğunda çağrılan ve kısa sürelerle çalışan birisi olduğunu belirttikleri anlaşılmaktadır.

Somut olayda, davacıya ait sigorta sicil dosyası ve hizmet döküm cetvelinin ile uyuşmazlık konusu dönemi kapsayacak biçimde dönem bordrolarının getirtilmediği, bordro tanıklarının resen tespit edilip dinlenmediği, tanık beyanları arasında oluşan çelişkilerin giderilmediği böylece davacının çalışma olgusunun yeterli ve gerekli bir araştırmayla hiç bir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak sağlıklı bir biçimde belirlenmeden sonuca gidildiği görülmektedir.

Yapılacak iş; öncelikle davacıya ait sigorta sicil ve dosyas hizmet döküm cetveli ile uyuşmazlık konusu dönemi kapsayacak şekilde Kurumdan dönem bordrolarını getirtmek, bordro tanıklarını resen tespit edip dinlemek, gerekirse Kurum, vergi idaresi, belediye ve emniyet müdürlüğü gibi kamu kurumları aracılığıyla tespit edilecek komşu işyerlerinin işverenleri veya bu işverenlerin resmi kayıtlarına geçmiş çalışanlarının beyanlarına başvurmak, tanık beyanları arasındaki çelişkileri gidermek ve davanın nitelikçe kamu düzenini ilgilendirdiği nazara alınıp araştırma genişletilerek tüm deliller birlikte değerlendirilip sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 23/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8177, Karar No: 2023/316, Tarih: 06.02.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/8177 E.  ,  2023/316 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

SUÇ : Eşe karşı kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul 58. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23/09/2020 tarihli ve 2020/326 Esas, 2020/233 Karar sayılı kararıyla, sanık hakkında nitelikli yaralama suçundan açılan kamu davasında eylemin, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 82 inci maddesinin birinci fıkrası (d) bendi ve 35 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçuna dönüşme ihtimaline binaen delillerin takdir ve değerlendirmesinin yüksek dereceli ağır ceza mahkemesine ait olduğu gerekçesiyle 5235 sayılı Kanun’un 10 uncu, 11 inci ve 12 nci maddeleri ile 5271 sayılı Kanun'un 3 üncü, 4 üncü ve 5 inci maddeleri uyarınca görevsizlik kararı verilmiştir.

2. İstanbul 9. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.06.2021 tarihli ve 2020/286 Esas, 2021/210 Karar sayılı kararıyla, sanık hakkında nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan açılan kamu davasında eylemin, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 82 inci maddesinin birinci fıkrası nın (d) bendi, 35 inci maddesi, 62 inci maddesi, 53 üncü maddesi gereği 10 yıl 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 04.04.2022 tarihli ve 2021/1590 Esas, 2022/457 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan kurum vekilinin istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 82 inci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, 35 inci maddesi, 62 inci maddesi uyarınca 11 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Aile Ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin temyiz sebepleri

1. Suç tasarlanarak işlendiğinden suç vasfının hatalı belirlendiğine,

2. Takdiri indirim nedenlerine,

İlişkindir.

B. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Aile Ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin temyiz sebepleri

1. Suç tasarlanarak işlendiğinden suç vasfının hatalı belirlendiğine,

2. Takdiri indirim nedenlerine,

İlişkindir.

B. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri

1. Sanık hakkında suçu işlediği sırada ve halen akli durumu ve cezai ehliyeti konusunda Adli Tıp Kurumundan rapor aldırılmadan eksik inceleme ve araştırma ile hüküm tesis edildiğine,

2. Sanığın öldürme kastıyla hareket etmediği dikkate alınmadığından suç vasfının hatalı belirlendiğine,

3. Suçun olası kastla işlendiğine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Sanık ile katılanın evli olup zaman zaman anlaşmazlık yaşadıkları, katılanın ve bu evlilikten olan müşterek çocukların alınan beyanlarında; sanığın katılana yönelik kaba, şiddet içeren tutum ve davranışlarda bulunduğunu açıkça ifade ettikleri, olay tarihinde katılan ve katılan ile sanığın müşterek çocukları temyiz dışı katılan ...'in, gece vakti evde televizyon izledikleri esnada sanığın başka odadan ''ambulans çağırın'' şeklinde seslenerek kısa süre sonra koltukta oturmakta olan katılana mutfak bıçağı ile saldırmak suretiyle batın bölgesinden basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek ve hayati tehlike geçirecek şekilde yaraladığı, katılan ...'in annesini kurtarmak için hamle yaptığı, sanığın bıçağı kızı Gülden'e de isabet edecek şekilde halen salladığını gören katılanın, odada bulunan sehpayı sanığa doğru iterek sanığın dengesini bozmayı başarması üzerine Gülden'in de oda kapını kilitlemek suretiyle saldırıdan kurtuldukları ve sanığın katılana yönelik eyleminin teşebbüs aşamasında kaldığı anlaşılmıştır.

2. Sanık üzerine atılı suçlamayı tevil yollu ikrar etmiştir.

3. Katılanın ve tanıkların aşamalarda istikrarlı beyanları dava dosyasında mevcuttur.

4. İstanbul Adli Tıp Şube Müdürlüğü tarafından tanzim edilen 16.09.2020 tarihli raporda; ''epigastrik bölgede yaklaşık 5 cm'lik kesici delici alet yaralanmasının basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek nitelikte ve yaşamını tehlikeye sokan bir durum olduğu ''

Görüşünü içerir adli tıp raporu dava dosyasına eklenmiştir.

5. Olay yeri inceleme raporu dava dosyasında mevcuttur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

4. İstanbul Adli Tıp Şube Müdürlüğü tarafından tanzim edilen 16.09.2020 tarihli raporda; ''epigastrik bölgede yaklaşık 5 cm'lik kesici delici alet yaralanmasının basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek nitelikte ve yaşamını tehlikeye sokan bir durum olduğu ''

Görüşünü içerir adli tıp raporu dava dosyasına eklenmiştir.

5. Olay yeri inceleme raporu dava dosyasında mevcuttur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Evli olan sanıkla katılanın bu evlilikten kaynaklı sorunlar yaşadıkları, olay gecesi taraflar arasında herhangi bir münakaşa olmaksızın sanığın belirlenemeyen bir sebeple eşine ve kızına hitaben 'ambulans çağırın'' şeklinde bağırdıktan sonra katılana mutfak bıçağı ile saldırarak batın bölgesinden hayati tehlike geçirmesine neden olacak şekilde yaraladığı, kızı Gülden kendisine engel olamaya çalışmış ise de sanığın bıçağı sallamayı sürdürdüğü, katılanın yaralı vaziyette olmasın karşın suç yerindeki sehpayı siper ettiği, sanığın dengesini bozduğu, katılan ve kızının balkona kaçıp sanığın koridora çıkmasının ardından da evin salon kısmının kapısı içeriden kilitleyerek arkasına masa-sandalye yığmak suretiyle komşulardan yardım istediklerinin ve sanığın da eylemine izah edildiği üzere son vermiş olduğunun anlaşıldığı olayda; nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5271 Sayılı Kanun'un 35 inci maddesi uyarınca hüküm kurulurken katılandaki yaralanmanın niteliğine göre alt sınırı makul oranda aşacak şekilde ceza indirimi uygulanmasına karar verildiği görülmüştür.

IV. GEREKÇE

A. Katılan Vekilinin Temyiz Sebepleri

1. Suç Vasfı Yönünden:

Yerleşik yargısal kararlarda kabul edildiği ve tereddütsüz bir şekilde uygulandığı üzere, tasarlamadan söz edilebilmesi için failin, bir kimsenin vücut bütünlüğü veya yaşam hakkına karşı eylemde bulunmaya sebatla ve koşulsuz olarak karar vermiş olması, düşünüp planladığı suçu işlemeden önce makul bir süre geçmesine ve ulaştığı ruhi sükûnete rağmen bu kararından vazgeçmeyip sebat ve ısrarla fiilini icraya başlaması ve gerçekleştirmeyi planladığı fiili, belirlenmiş kurgu dâhilinde icra etmesi gerekmektedir.

Bu bilgiler ışığında somut olay değerlendirildiğinde ani gelişen olayda suçun tasarlanarak işlendiğine dair dosya kapsamında maddi delil mevcut olmadığından sanığın eylemi ile ortaya çıkan kastının tasarlayarak öldürmeye yönelik olmadığı anlaşılmakla hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Takdirî İndirim Nedenleri Yönünden

Sanık hakkında kurulan hükümde, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca takdiri indirim sebebi uygulanmasının Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında olduğu, ancak bu takdirin sınırsız ve denetime kapalı bir yetkiyi barındırmadığı, Yargıtay tarafından yapılacak değerlendirmenin, Mahkemenin takdirinin dava dosyasında mevcut veriler ile uyumlu şekilde şekillenip şekillenmediği ve yerinde ve yeterli gerekçeye dayanıp dayanmadığı ile sınırlıdır.

Sanık hakkında kurulan hükümde, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca takdiri indirim sebebi uygulanmasının Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında olduğu, ancak bu takdirin sınırsız ve denetime kapalı bir yetkiyi barındırmadığı, Yargıtay tarafından yapılacak değerlendirmenin, Mahkemenin takdirinin dava dosyasında mevcut veriler ile uyumlu şekilde şekillenip şekillenmediği ve yerinde ve yeterli gerekçeye dayanıp dayanmadığı ile sınırlıdır.

Mahkemece ''sanığın duruşmadaki iyi hali ve verilecek cezanın yaşamı üzerindeki olası etkileri" gerekçe gösterilerek hüküm tesis edildiği, Mahkemenin takdirinin dava dosyası kapsamına uygun şekillendiği anlaşıldığından hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Sanık müdafiinin Temyiz Sebepleri

1. Eksik İncelemeye Yönelik

Sanığın suç tarihinde ve öncesinde bir kısım ilaçlar kullandığını, şuurunun yerinde olmadığını savunmasına, suçu işleme saikinin tespit edilememiş olmasına, sanık müdafiinin sanığın tıbbi açıdan nörolojik sorunları ve kronik hastalıklarının bulunduğunu, faili bulunduğu suç tarihinde cezai ehliyetinin bulunmadığını iddia etmesine göre; sanığın suçu işlediği sırada ve halen akli durumu ve cezai ehliyeti konusunda, suç tarihi öncesine ilişkin tüm tedavi evrakları ve reçete dökümleri temin edilip gözlem altına alınma kararı verilerek Bakırköy Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesi'nden alınacak rapor ile gözlem altına alınma kararı ile birlikte yeniden Gözlem İhtisas Dairesine sevk edilmesi, Adlî Tıp Gözlem İhtisas Dairesince tanzim edilecek rapor ile birlikte 2659 sayılı Adlî Tıp Kurumu Kanunu'nun 6/2-d maddesi uyarınca karar vermeye yetkili 4. İhtisas Kurulundan 5237 sayılı TCK'nin 32. maddesi yönünden rapor aldırılması, raporlar arasında çelişki bulunması halinde ise Adlî Tıp Kurumu ilgili Üst Kurulundan rapor aldırılarak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiğinin düşünülmemesi hukuka aykırı bulunmuştur.

2. Suç Vasfı ve Olası Kasta Yönelik

Sanığın, eşi olan katılanı karın bölgesinden hayati tehlike geçirecek ve basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek şekilde yaraladığı, katılanın suç yerindeki sehpayı sanığa doğu iteklemesi, kendisine ve kızına siper etmesi sonucu dengesi bozulmakla katılan ve kızı Gülden'in oda kapını kilitleyip kapı arkasına masa- sandalye türü eşyalar ile destek vererek sanığı engelleyebildikleri, eylemin son bulma şekli, suçta kullanılan aletin elverişliliği, hedef alınan vücut bölgesi ve darbe sayısı bir bütün hâlde göz önüne alındığı vakit, suça yönelmiş irade ve kastın öldürme fiiline yöneldiği kabulüne varılmasının lazım geldiği anlaşılmakla, sanığın eyleminin nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs olarak kabulünde bir isabetsizlik görülmediği, sanığın eyleminin sonucunu bilerek ve isteyerek gerçekleştirdiği, olası kast şartlarının da mevcut anlaşılmakla, hükümde anılan hususlar yönünden hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR

III. KARAR

A. Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenle katılan vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Gerekçe bölümünde (B-1) bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesinin 04.04.2022 Tarihli ve 2021/1590 Esas, 2022/457 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oybirliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca takdîren İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13891, Karar No: 2012/16230, Tarih: 20.06.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/13891 E.  ,  2012/16230 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sözleşmenin uyarlanması davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, eczacı olduğunu ve davalının aralarındaki ilaç teminine ilişkin sözleşmenin davalı tarafından eczanede yapılan denetimlerde 1000,00 TL'den fazla tutarda ilaç kupürü ve kupürü kesilmiş ilaç bulunduğundan aralarındaki protokolün ilgili maddesine göre 6 süreyle feshedildiğini ve 64.281,50 TL para cezası verildiğini, aynı zamanda sayısı 10 dan fazla ... kurulu raporu fotokopisi bulunduğundan 3 ay fesih ve 67.256,65 TL para cezası uygulandığından, davalı tarafın feshe ve para cezalarına ilişkin işleminin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının tüm temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Dava, fesih işleminin iptaline ve davalı tarafından verilen para cezalarının iptaline ilişkin olup dava değeri bellidir. Davalının uyguladığı para cezasının toplamda 131.788,15 TL olduğu ve davacı lehine bu meblağ üzerinden AAÜT’ göre Nisbi olarak hesaplanan vekalet ücreti takdir edilmesi gerektiği halde maktu vekalet ücretine hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir. Ne var ki bu 2012/13891-16230

yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması HUMK'nun 438/7.maddesi gereğidir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte belirtilen nedenlerle davalının tüm temyiz itirazlarının reddine, 2.bentte açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının 3.bendinde yaralan '1.200,00’ rakamlarının hüküm fıkrasından çıkartılarak yerine, “12.357,28 TL nispi” rakam ve kelimesinin yazılmasına, hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, peşin alınan 21,15 TL. temyiz harcının istek halinde iadesine, 20.6.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17646, Karar No: 2014/17013, Tarih: 06.11.2014

**1. Hukuk Dairesi         2014/17646 E.  ,  2014/17013 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 20. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 28/03/2013

NUMARASI : 2011/384-2013/119

Taraflar arasında görülen ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece davanın reddine ilişkin olarak verilen karar davacı tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, müstakilen ecrimisil isteğine ilişkindir.Mahkemece, davalının kira sözleşmesine istinaden taşınmazları kullandığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden, dava konusu 384 ada 146, 147, 148 ve 149 parsel sayılı taşınmazların müstakilen Vakıflar Genel Müdürlüğü adına kayıtlı olduğu; davalının kira sözleşmesine dayandığı ve borcunun çoğunluğunu ödediğini savunduğu; davacı tarafından ise Beyoğlu...... Noterliğinin 01.08.2003 başlangıç tarihli kira kontratıyla dava konusu parsellerin davalıya kiralandığı ancak kira müddetinin 31.12.2005 tarihinde sona erdiğinin belirtildiği; ayrıca davalının 04.03.2011 tarihinde 6111 sayılı Yasa hükümlerinden faydalanıp borcunu ödemek maksadıyla davacı kuruma başvuruda bulunduğu anlaşılmaktadır.

Somut olayda, mahkemece, taraflar arasında kira ilişkisi bulunduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de, davacı kurum ile davalı arasında 2886 sayılı Yasa hükümleri çerçevesinde resmi şekilde ve ihale usulü ile yapılan kira sözleşmesinin 31.12.2005 tarihine kadar geçerli olacağının kararlaştırıldığı ve anılan kira sözleşmesinin eki niteliğindeki genel şartname ve ihale tutanağının 16. maddesinde de "kiracı, kira süresinin sonunda kiralananı boşaltmaya ve teslime zorunludur" hükmüne yer verildiğine göre kira sözleşmesinin 31.12.2005 tarihi itibariyle sona erdiğinin kabulü gerekir.

Diğer taraftan, davalının, 31.12.2005 tarihinden sonraki, özellikle ecrimisil talep edilen, dönemde anılan kira sözleşmesinin 2886 sayılı Yasa hükümleri uyarınca yenilendiğini veya yeni bir kira sözleşmesi yapıldığını kanıtlayamadığı da anlaşıldığına göre ecrimisil talep edilen dönemde taraflar arasında mevcut bir kira sözleşmesinin bulunduğunu söyleyebilme imkanı bulunmamaktadır.

Hâl böyle olunca, davalının, ecrimisil talep edilen döneme ilişkin yaptığı ödemeler varsa bu husus ta dikkate alınarak ecrimisil talebinin kabulü gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Davacı tarafın bu yöne değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 06.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.