muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/17588, Karar No: 2014/11257, Tarih: 05.06.2014

Eğer suçtan elde edilen haksız menfaat miktarı belli ise; o takdirde tespit olunacak temel gün, suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52. maddesi uyarınca, 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezası belirlenecektir.

Bu açıklama kapsamında, sonuç adli para cezası belirlenmesi gerekirken, yazılı şekilde nitelikli dolandırıcılık suçundan, 5275 sayılı Kanun’un 106. maddesinde öngörülen adli para cezası yerine çektirilecek hapis cezası süresinin belirlenmesi açısından, infazda tereddüt oluşturacak şekilde doğrudan haksız elde olunan yararın iki katı esas alınmak suretiyle ceza tayini, Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenle, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu durum aynı kanunun 322. maddesi gereğince yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, adli para cezasıyla cezalandırılmasına ilişkin bölümlerin hüküm fıkralarından çıkartılarak yerine, "sanığın, 5237 sayılı TCK'nın 158/1-j-son maddesi gereğince haksız menfaatin iki katı karşılığı 2100 gün adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı yasanın 168/1. maddesi gereğince 2/3 oranında indirilerek 700 gün, 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılarak 583 gün karşılığı, 52/2. maddesi gereğince günlüğü 20.00 TL'den hesap edilerek sonuç olarak 11660 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" denilmek suretiyle sair yönleri usül ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 05.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/360, Karar No: 2023/1087, Tarih: 08.02.2023

**7. Ceza Dairesi         2023/360 E.  ,  2023/1087 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Temyiz talebinin reddine

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık hakkında Mahkemenin 13/01/2015 tarihli 2014/205 Esas, 2015/13 Karar sayılı gıyabi karar, en son bilinen adresinde sanık ile aynı çatı altında amcaoğlu Necmettin Özdemir imzasına 18/03/2015 tarihinde tebliğ edilmiş olup, sanığın 31/03/2016 tarihinde temyiz isteminde bulunduğu, sanığın bu temyiz istemi hakkında 07/04/2016 tarihli ek kararı ile temyiz isteminin süresinde olmadığından red kararı verildiği ve bu red kararının cezaevinde sanığa 27/05/2016 tarihinde tebliğ edildiği, sanığın bu red kararına yönelik temyiz isteminin 01/08/2016 tarihinde olduğu, öncelikle sanığın 07/04/2016 tarihli ek karara yönelik temyiz istemi hakkında yüksek Yargıtay Dairesince karar verilmesi gerektiği anlaşılmakla; bu süreç tamamlanmaksızın 7242 sayılı Kanun değişikliği nedeniyle dosyanın iadesine ilişkin karar ve mahkemece verilen 27/05/2021 tarihli ek karar hukuki değerden yoksun olduğu kabul edilerek; 07/04/2016 tarihli ek kararın, ceza evinde hükümlü bulunan sanığa ceza infaz kurumu aracılığı ile 27.05.2016 tarihinde "okumak/almak suretiyle" tebliğ edildiği, 5271 sayılı CMK'nun 35/3. madde ve fıkrası gereğince hükümlü bulunan sanığa tebliğ edilen kararın, okunup anlatılması gerektiği, yapılan tebligatın usulsüz olduğu anlaşılmakla, öğrenme üzerine sanığın temyiz isteği yasal süresinde kabul edilerek yapılan incelemede;

Temyiz inceleme isteğinin reddine dair mahkemenin 07/04/2016 tarihli 2014/205 Esas, 2015/13 Karar sayılı ek kararı usul ve yasaya uygun bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle ek kararının ONANMASINA, 08/02/2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5071, Karar No: 2014/7963, Tarih: 07.04.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/5071 E.  ,  2014/7963 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava dosyası inceleme için elektronik ortamda gönderilmiştir.

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılarak Yargıtay'a elektronik ortamda gönderilen dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi için dosyadaki tüm evrakların "taranma" suretiyle elektronik ortama aktarılmış olması zorunludur (HMK md. 445). Hiç kaydedilmemiş veya sisteme kaydedildiği halde taranmamış, eksik ya da hatalı taranmış veya usulüne uygun tarandığı halde doğru isimlendirilmemiş evrak barındıran dosyaların elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Açıklanan sebeple, fiziki imkansızlık sebebiyle taranamayan belge var ise, dosyanın elektronik ortamda değil, fiziki olarak gönderilmesi (duruşmalı temyiz edilen dosyaların her halükarda elektronik değil, fiziki olarak gönderilmesi) gerekmektedir. Fiziki olarak gönderilen dosyalar ayrıca elektronik ortamda gönderilmemelidir.

Dairemize elektronik ortamda gönderilen ve sisteme kaydedilen dosyanın yapılan ön incelemesinde yukarıdaki esaslara uyulmadığı görülmektedir. Bu halde dosyanın elektronik ortamda incelenebilmesi mümkün değildir. Mahkemesince dosyanın yeniden kontrol edilerek eksikliklerin gösterilen şekilde tamamlanması, fiziki imkansızlık sebebiyle bunun mümkün olmaması halinde ise elektronik ortamda değil,fiziki olarak gönderilmesi amacıyla dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi.07.04.2014(Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2016/17115, Karar No: 2017/8024, Tarih: 25.05.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/17115 E.  ,  2017/8024 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (TİCARET)MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı dağıtım şirketinin, düzenlediği faturalar ile kendisinden hukuka aykırı olarak kayıp-kaçak ve diğer bedeller adı altında fazladan ücret tahsil ettiğini ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere, şimdilik 1.000,00 TL’nin işleyecek faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş, ıslah dilekçesi ile de talebini 23.279,14 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı, kayıp-kaçak bedelinin ilgili mevzuat çerçevesinde abonelere yansıtıldığını ve uygulanmasının yasal bir zorunluluk olduğunu savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece; 23.279,14 TL'nin, 1.000,00 TL'si yönünden dava tarihinden, kalan kısmı yönünden ıslah tarihi olan 06/05/2016 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir.

1-) Dava, elektrik abonesinden tahsil edilen kayıp-kaçak ve diğer bedellerin istirdatı istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.05.2014 tarih ve 2013/7-2454 Esas 2014/679 K. Sayılı kararı ve Dairemiz kararları ile Anayasanın Vergi ödevi Başlıklı 73. maddesindeki “... Vergi, resim, harç ve benzeri mali yükümlülükler kanunla konulur, değiştirilir veya kaldırılır..." şeklindeki düzenlemeye göre; kayıp-kaçak, sayaç okuma, dağıtım, perakende hizmet ve iletim bedeli uygulamasının EPDK Kararları ve tebliğleri çerçevesinde uygulama arz eden kanunlar ve ikincil mevzuat hükümleri çerçevesinde EPDK tarafından belirlenerek uygulandığı, bu tarihteki mevcut hukuki düzenlemenin EPDK'na sınırsız bir fiyatlandırma ve tarife unsuru belirleme hak ve yetkisi vermediği, özellikle kaçak (elektrik enerjisinin hırsızlanması) bedellerinin kurallara uyan abonelerden tahsili yoluna gitmenin hukuk devleti ve adalet düşünceleri ile bağdaşmadığı, bu faturalara yansıtılan diğer kalemlere ilişkin bedel miktarlarının şeffaflık ilkesi ile denetlenebilmesi ve hangi hizmetin karşılığında ne bedel ödendiğinin bilinmesininde şeffaf hukuk devletinin vazgeçilmez unsuru olduğu, EPDK kararları ile bu bedellerin mevcut mevzuat kapsamında tüketicilerden alınmasının hukuka uygun olmadığı kabul edilmiştir.

Ne var ki, uyuşmazlığın temyiz yolu ile Dairemize geldiği aşamada 17.06.2016 Tarih 29745 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren geçmişede etkili 6719 sayılı kanunun 21. maddesi ile 6446 Sayılı kanunun 17. maddesinin birinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları ile altıncı fıkrasının (a), (ç), (d) ve (f) bentleri değiştirilmiş ve aynı maddeye eklenen 10. bend ile; "Kurum tarafından gelir ve tarife düzenlemeleri kapsamında belirlenen bedellere ilişkin olarak yapılan başvurularda ve açılan davalarda; tüketici hakem heyetleri ile mahkemelerin yetkisi, bu bedellerin, Kurumun düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlıdır." hükmü getirilerek Tüketici Hakem Heyetlerinin ve Mahkemelerin bu konularda açılacak davalarda inceleme ve araştırma yetkileri geçmişe de etkili olarak sadece bu dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedellerinin Kurumun bu konulardaki düzenleyici işlemlerine uygunluğunun denetimi ile sınırlanmış, bu bedellerin alınmasında esas olan ilgili tarifelerin düzenlenmesinde EPDK.nun Kanundaki yetkileri genişletilerek yukarıda sözü edilen bedeller maliyet unsuru kapsamına dahil edilmiştir.

Yine, 6719 sayılı kanunun 26. maddesi ile 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'na eklenen;

Geçici madde 19; "Bu maddeyi ihdas eden Kanunla öngörülen düzenlemeler yürürlüğe konuluncaya kadar, Kurul tarafından yürürlüğe konulan mevcut yönetmelik, tebliğ ve Kurul kararlarının bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." hükmünü,

Geçici madde 20; "Kurul kararlarına uygun şekilde tahakkuk ettirilmiş dağıtım, sayaç okuma, perakende satış hizmeti, iletim ve kayıp-kaçak bedelleri ile ilgili olarak açılmış olan her türlü ilamsız icra takibi, dava ve başvurular hakkında 17 nci madde hükümleri uygulanır." hükmünü içermektedir.

Hal böyle olunca, karar tarihinden sonra yürürlüğe girmiş bulunan bu yasa değişikliklerinin, yürürlük tarihi öncesi dönemde geçerli olan EPDK kararlarına dayanılarak alınmış olan ve dava konusu yapılan kayıp-kaçak bedeli ile ilgili olarak açılan ve halen devam eden davalarda da geçmişe etkili olacak şekilde (bu yasa değişikliği öncesinde açılan ve halen görülmekte olan davalar da) uygulanması gereken hükümler içerdiğinden, 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu'nun 17., geçici 19. ile 20. maddelerinin, somut olaya etkisinin bulunup bulunmadığının yerel mahkemece tartışılıp değerlendirildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekmektedir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-) Bozma nedenlerine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı taraf yararına BOZULMASINA, ikinci bendde açıklanan nedenle davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 25.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/221, Karar No: 2023/5133, Tarih: 03.10.2023

**2. Ceza Dairesi         2023/221 E.  ,  2023/5133 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/3 E., 2022/213 K.

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.... Cumhuriyet Başsavcılığının, 12.12.2014 tarihli ve 2014/1789 esas numaralı iddianamesi ile suça sürüklenen çocuk hakkında; şikâyetçinin işletmeciliğini yaptığı okul kantininden bozuk para çalması şeklindeki eylemi nedeniyle hırsızlık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/2-h, 31/2. maddeleri gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi istemiyle kamu davası açılmıştır.

2.... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.01.2015 tarihli ve 2014/524 Esas, 2015/47 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 142/2-h, 31/2, 168/1, 145, ve 62. maddeleri uyarınca 8 ay 20 ... hapis cezası ile cezalandırılmasına aynı Kanun'un 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.

3. ... 1.Asliye Ceza Mahkemesinin,12.07.2016 tarihli ve 2016/345 Esas, 2016/475 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuğun, tabi tutulduğu denetim süresi içinde ... bir kasıtlı suç işlediğinin ihbarı üzerine 5271 sayılı Kanun’un 231/11. maddesi uyarınca hükmün açıklanması ile suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı Kanun’un 142/2-h, 31/2, 168/1, 145 ve 62. maddeleri uyarınca 8 ay 20 ... hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 50/1-d maddeleri uyarınca kahvehanelere gitmekten yasaklanması seçenek yaptırımına çevrilmesine karar verilmiştir.

4.Yukarıda anılan kararın suça sürüklenen çocuk müdafii ve o yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 2. Ceza Dairesinin, 07.12.2021 tarihli ve 2021/11485 Esas, 2021/20729 Karar sayılı kararı ile " TCK'nın 145. maddesinin, yaş küçüklüğü nedeniyle cezadan indirim yapılmasına ilişkin aynı Kanun’un 31/2. ile 168/1. maddelerinden önce uygulanması, gerektiği gözetilmeyerek TCK'nın 61. maddesine aykırı davranılması," ve "PVSK'nın 12/2. maddesine göre girmesi zaten yasak olan kahvehane, bilardo ve oyun salonları ile internet kafelere giremeyeceği gözetilerek suça sürüklenen çocuk hakkında hükmedilen hapis cezasının 5237 sayılı TCK'nın 50/1-d maddesine göre bir başka tedbire ya da TCK'nın 50/1. maddesinde belirtilen diğer seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesi gerektiği gözetilmeden" gerekçeleriyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

5. Bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde; ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.05.2022 tarihli ve 2022/3 Esas, 2022/213 Karar sayılı kararı ile hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun’un 142/2-h, 145, 31/2, 168/1 ve 62. maddeleri uyarınca 8 ay 20 ... hapis cezası ile cezalandırılmasına, hapis cezasının aynı Kanun'un 50/1-a, 52/1-2. maddeleri uyarınca 5.200,00 TL adlî para cezasına çevrilmesine karar verilmiştir.

6. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 25.12.2022 tarihli bozma görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz nedenleri, suça sürüklenen çocuğun atılı suçu işlemediğine, verilen cezanın yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Olay günü suça sürüklenen çocuk, şikâyetçinin işletmeciliğini yaptığı okul kantininden bozuk para çalarak üzerine atılı hırsızlık suçunu işlediğinin tüm dosya kapsamı ile ... olduğu Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

2.Suça sürüklenen çocuk savunmasında atılı suçu ikrar etmiştir. 08.12.2014 Görüntü İnceleme ve Araştırma Tutanağı dosya içerisinde mevcuttur.

IV. GEREKÇE

Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçu bakımından kurulan hükümde 5237 sayılı Kanun'un 168/1. maddesi gereğince cezanın 2/3 oranına kadar indirim uygulanabileceği, mahkemece bu doğrultuda suça sürüklenen çocuğun cezasından 7/12 oranında indirim yapılmasının hukuka uygun olduğu anlaşılmakla; Tebliğname'deki bozma düşüncesine iştirak edilmemiş; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasıfları ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.05.2022 tarihli ve 2022/3 Esas, 2022/213 Karar sayılı kararında suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname'ye aykırı olarak ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3515, Karar No: 2012/7710, Tarih: 12.06.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2012/3515 E.  ,  2012/7710 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı şirkete kasko sigortalı aracın tek taraflı trafik kazasında hasarlandığını, davalının sigorta tazminatını ödemediğini ve hasarı tespit ettirdiklerini ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 8.000,00 TL. tazminat ile tespit giderinin faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, 19.8.2009 tarihinde meydana geldiği ileri sürülen kazanın 26.5.2010 tarihinde ihbar edildiğini, ayrıca belirtilen yer ve zamanda meydana gelen bir kaza da bulunmadığını, hasarın teminat dışında kaldığını ve davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere göre, kazanın davalıya süresinde ihbar edilmediği gibi, belirtilen şekilde meydana gelen bir kaza bulunmadığı ve hasarın sigorta teminatı dışında kaldığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan

hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 21,15 TL peşin harcın onama harcına mahsubuna 12.6.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/3962, Karar No: 2006/9583, Tarih: 12.10.2006

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/3962 E.  ,  2006/9583 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki malın iadesi- tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili şirket ile davalı ... arasında 16.9.1999 tarihinde bayilik sözleşmesi imzalandığını, diğer davalının sözleşmede kefil sıfatı ile imzasının bulunduğu, müvekkilinin sözleşme uyarınca davalı tarafa ait LPG istasyonuna çeşitli demirbaş malzemeleri teslim edip, istasyonun faaliyete başladığını ancak davalının sözleşmeye aykırı davrandığı, müvekkilinden LPG-otogaz almadığı halde tüketiciye ... gaz adı altında satım yaptığının tesbit edildiğini, davalının halen müvekkilinden gaz alımı yapmadığını, sözleşmenin müvekkili tarafından fesh edildiğini ve davalıya teslim edilen malzemelerin iadesinin talep edilmesine rağmen, bunun yerine getirilmediğini, sözleşme uyarınca müvekkilinin ayrıca kar mahrumiyeti ve ceza-i şart talep hakkına sahip olduğunu bu nedenle dava açma zarureti doğduğunu belirterek, davalıya teslim edilen malzemelerin müvekkiline iadesi ile bir kar mahrumiyeti ve cezai şart alacağının davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar davaya cevap vermeyip yargılamaya da katılmamışlardır.

Mahkemece yapılan yargılama uyarınca, taraflar arasında 16.9.1999 tarihinde bayilik sözleşmesi imzalandığı ve davacı tarafından davalıya demirbaş malzemeleri teslim edildiği, davalının sözleşmeye aykırı olarak davacı firmaya ait olmayan LPG gazı satışı yaptığının tesbit edildiğini bu nedenle davacının sözleşmeyi fesih ettiğini bu sebeple davalının kendisine teslim edilen demirbaş malzemeleri davacıya iade etmesi gerektiği ayrıca davacının davalıdan cezai şart ve zarar alacağı olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalılar vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 12.10.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.